Ο Γιάννος και η Μαγική Μαστίχα

230 × 160 SPINE: 3 FLAPS: 0

ΔΈΣΠΟΙΝΑ ΜΙΣΑΗΛΊΔΟΥ - ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΊΟΥ

Ο

Ο ΓΙΑΝΝΟΣ ΚΑΙ Η ΜΑΓΙΚΗ ΜΑΣΤΙΧΑ

ISBN 978-960-564-828-2

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ

Εμμανουέλα Κακαβιά •

Γιάννος, ο ήρωας του παραμυθιού, ήταν ένα παιδί φτωχό, εργατικό, τίμιο και με καλή καρδιά. Η μοίρα του χαμογέλασε και του έστειλε στον δρόμο του την καλή νεράιδα, που με το μαγικό ραβδί της χτύπησε έναν θάμνο και ο θάμνος άρχισε να στάζει το δάκρυ του. Έτσι δημιουργήθηκε η μαγική μαστίχα, που με την επεξεργασία της ο Γιάννος απέκτησε πολλά πλούτη.

ΔΈΣΠΟΙΝΑ ΜΙΣΑΗΛΊΔΟΥ-ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΊΟΥ

ΤΙΤΛΟΣ

Ο Γιάννος και η Μαγική Μαστίχα ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ

Δέσποινα Μισαηλίδου-Παπαδημητρίου ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ

Εμμανουέλα Κακαβιά ΣΕΙΡΑ

Παιδική λογοτεχνία [3358]0819/20 ΕΠΙMΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ

Αθήνα, Σεπτέμβριος 2019 ISBN 978-960-564-828-2

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.

Στο όμορφο νησί της Χίου

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

ια φορά κι έναν καιρό, σ’ ένα νησί, σ’ ένα φτωχικό αγροτόσπιτο, ζούσε μια οικογένεια με το παιδί τους. Η μόνη τους απασχόληση ήταν να καλλιεργούν τη γη και να σπέρνουν σπόρους που θα τους έδιναν τα προς το ζην. Το νησί που ζούσαν ήταν καταπράσινο, είχε πολλά πεύκα, ελιές, αμυγδαλιές, μα και κάτι παράξενους, γερτούς θάμνους με ιδιαίτερη ευωδιά. Ο μικρός Γιάννος –έτσι έλεγαν το παιδί της οικογένειας– μεγάλωσε μέσα στους αγρούς κι έμαθε τη δουλειά καλύτερα κι από τον πατέρα του. Μια μέρα ο Γιάννος, μόνος του στην ερημιά, όργωνε με τα ζωντανά του ένα κομμάτι γης. Κάποια στιγμή σταμάτησε τη δουλειά,

Μ

—5—

πήρε τον τορβά του με το φτωχικό του γεύμα και κάθησε κάτω από έναν θάμνο να ξαποστάσει. Ο ιδρώτας έτρεχε ποτάμι από το μέτωπό του. Αφού έφαγε μια μπουκιά ψωμί, έγειρε στον κορμό του θάμνου να ξεκουραστεί μια στάλα. Μα ξάφνου, πριν καλά-καλά καταλάβει πώς, παρουσιάστηκε μπροστά του, μέσα σ’ ένα σύννεφο από χρυσόσκονη, μια πανέμορφη κοπέλα. Ήταν ντυμένη μ’ ένα χρυσαφένιο, αραχνοΰφαντο φόρεμα και κρατούσε στο χέρι της ένα μαγικό ραβδί που στην άκρη του είχε ένα αστεράκι. Άστραφτε από ομορφιά και χάρη! Ο Γιάννος ξαφνιάστηκε τόσο, που νόμιζε ότι ονειρευόταν, γι’ αυτό κι έτριψε τα μάτια

—6—

του για να βεβαιωθεί αν ήταν ξύπνιος. Μα η πανέμορφη κοπέλα κατάλαβε την αμηχανία του κι ευθύς του είπε: «Μη φοβάσαι, εγώ είμαι η καλή νεράιδα του δάσους και ήρθα για καλό σκοπό. Ξέρω ότι από μικρό παιδί δουλεύεις στα χωράφια, κουράζεσαι και τυραννιέσαι, μα κάποια μέρα θ’ ανταμειφθείς και θα προκόψεις. Φτάνει να κάνεις ό,τι σου πω. Από αυτόν εδώ τον θάμνο μια μέρα θ’ αποκτήσεις όσα ποτέ σου δεν έχεις ονειρευτεί. Εγώ θα τον χτυπήσω με το μαγικό ραβδί μου κι αυτός θ’ αρχίσει να βγάζει δάκρυα. Αυτό το δάκρυ του θα είναι μαγικό κι εσύ θα πρέπει ν’ αποκαλύψεις τις μαγικές του ιδιότητες απ’ τις οποίες θ’ αποκτήσεις πολλά πλούτη!» Ευθύς αμέσως χτύπησε τον θάμνο με το ραβδί της και την ίδια στιγμή έγινε το θαύμα! Από τον κορμό του δέντρου άρχισε να στάζει ένα κρυσταλλένιο δάκρυ που έλαμπε διά-

—7—

φανο στον ήλιο. Ο Γιάννος έμεινε άφωνος! Η καλή νεράιδα, πριν αποχαιρετήσει το παιδί, του είπε τα τελευταία της λόγια: «Πρόσεχε, παλικάρι μου! Στα χέρια σου αφήνω έναν θαυμάσιο θησαυρό, που απ’ αυτόν εξαρτάται η τύχη σου, φτάνει να ξέρεις να τον εκμεταλλευτείς. Έχε γεια! Καλό κουράγιο και η ευχή μου να σε συντροφεύει σε όλη σου τη ζωή!» Αυτά είπε κι εξαφανίστηκε σαν αστραπή μέσα σ’ ένα σύννεφο από χρυσόσκονη. Ο Γιάννος απέμεινε να κοιτάζει σαν μαγεμένος! Όταν τελικά συνήλθε, κάθησε και συλλογίστηκε όσα του συνέβησαν μέσα σ’ αυτά τα λίγα λεπτά. Τα λόγια της καλής νεράιδας αντηχούσαν στ’ αυτιά του, μα πιο πολύ θαύμαζε τους θάμνους με τον θησαυρό. Έτσι λοιπόν, μάζεψε τα ζωντανά του και μια και δυο πήγε στο σπιτικό του να πει τα καλά μαντάτα στους δικούς του. Οι γονείς του δεν πίστευ-

—8—

αν στ’ αυτιά τους, γι’ αυτό δεν έχασαν καιρό κι έτρεξαν να δουν με τα μάτια τους αυτό το θαύμα. Όταν έφτασαν κοντά, κοίταξαν κατάπληκτοι τα μαγικά δάκρυα που έσταζαν από τον κορμό των δέντρων και, ευχαριστημένοι για την καλή τους τύχη, επέστρεψαν στο σπίτι τους. Από εκείνη την ημέρα άλλαξε η ζωή τους. Αφοσιώθηκαν στην περιποίηση και τη φροντίδα αυτών των θάμνων, που θα τους χάριζαν αυτό το μαγικό, μοναδικό προϊόν σε ολόκληρη τη Γη. Όμως κάθε μέρα που περνούσε τους έτρωγε η περιέργεια. Ήθελαν να μάθουν περισσότερα γι’ αυτά τα παράξενα «κρύσταλλα», για τη γεύση τους και για το πού και πώς θα τα χρησιμοποιούσαν. Ο Γιάννος, ειδικά, άρχισε να πειραματίζεται για ν’ ανακαλύψει τις μαγικές τους ιδιότητες. Κάποια στιγμή δοκίμασε ένα κομματάκι για να γνωρίσει την γεύση του. Στην αρχή του φάνηκε πικρό, μα σι-

—9—

γά-σιγά η πικράδα έφυγε κι έμεινε στο στόμα του μια ευχάριστη ευωδιά. Δεν άργησε να καταλάβει ότι η κόλλα που είχαν, το γεγονός ότι δεν έλιωναν και δεν τελείωναν ποτέ φανέρωναν την ιδιότητά τους. Ήταν μια μαγική μαστίχα! Η ανακάλυψη αυτή τον χαροποίησε, μα δεν αρκέστηκε σ’ αυτό. Τα πειράματα συνεχίστηκαν. Πήρε τα «κρύσταλλα», τα κοπάνισε κι έφτιαξε μια μαγική μαστιχόσκονη που μοσχοβολούσε. Αυτήν τη σκόνη άρχισαν να τη χρησιμοποιούν παντού, στη μαγειρική, τη ζαχαροπλαστική, ακόμα και στο ζύμωμα του ψωμιού. Το αποτέλεσμα ήταν καταπληκτικό! Με τον καιρό, από στόμα σε στόμα το νέο μαθεύτηκε στα γύρω χωριά και στις πολιτείες και δεν άργησαν να βρεθούν οι περίεργοι που ήθελαν να δοκιμάσουν τα μαγικά «κρύσταλλα». Μια μέρα δε μαζεύτηκε κόσμος πολύς έξω από το αγροτόσπιτο του Γιάννου, που ήθελε να αγοράσει το καινούργιο προϊ-