143 × 210 SPINE: 6.6 FLAPS: 80
Α
υτή η μελέτη πραγματεύεται την έννοια του κανόνα σε φιλοσοφικό κι επιστημονικό επίπεδο και ρίχνει φως στις πολυεπίπεδες ιστορικοκοινωνικές προεκτάσεις της.
Καταδεικνύεται κανονικά πως η εκδήλωση του παγκόσμιου ρυθμού είναι η σταθερότητα εν κινήσει: ο μορφοπλαστικός συνδυασμός δυναμικής κίνησης και κανονικής ηρεμίας.
Είναι η ρευστότητα των φάσεων της τυπικής συμβατικής φαινομενολογίας που αποκαλύπτει το Πλατωνικού τύπου «προβολικό», θεμελιώδες και ψυχικό πρίσμα θεώρησης των κοσμολογικών καταστάσεων. Πρόκειται για την ανθρωπιστική συλλογική Μορφή πάνω από τις επιμέρους μορφές, η οποία έχει οντολογική προτεραιότητα και υπέρκειται της γραφειοκρατίας των τυπικών τεχνικών και ψηφιακών προσεγγίσεων ως αθάνατος φωτεινός φάρος και νοηματοδοτική προαιώνια Αρχή.
Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΑ
Είναι, φέρ´ ειπείν, γνωστή η υπαινικτική φράση του Χάιντεγκερ: «Οι νόμοι του Νεύτωνα δεν υπήρχαν (στη φύση) πριν από τον Νεύτωνα».
•
Κατ’ ουσίαν όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα και ρευστά: είναι γνωστή η ρήση του Ηράκλειτου πως «τα πάντα ρει». ‘Ετσι, η ουσιαστική εξέταση πολλών επιστημονικών νόμων και θεωριών, και μάλιστα σε θεμελιώδες επίπεδο, φανερώνει τη ρευστότητα και διαψευσιμότητά τους (η οποία έχει επισημανθεί από στοχαστές όπως οι Βίκο, Νίτσε, Χάιντεγκερ και Πόππερ).
Ο Γεώργιος Γεωργιάδης σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι Δικηγόρος παρ´ Αρείω Πάγω. Είναι επίσης μελετητής της Ιστορίας της Φιλοσοφίας, της Φυσικής επιστήμης και της ιστορικής τους εξέλιξης. Έχει εκδώσει το βιβλίο «Το Γνωστικό Κοσμοείδωλο».
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
Ωστόσο, χάριν της διατύπωσης εργαλειοκρατικών τιμών και τυπικών κανόνων (προτείνοντας πως οι αντιθέσεις αντισταθμίζονται στην ενδιάμεση βάση ενός μηδενιστικού κανόνα μονιστικού τύπου – κάτι που δεν είναι ακριβές), οι επιφανέστεροι εκπρόσωποι της νεότερης επιστήμης βασίστηκαν στη στατική έννοια της κανονιστικής αδράνειας, σε βάρος του αυθεντικού οντολογικού ηρεμοκινητικού ρυθμού.
Σε αυτό το βιβλίο αναδεικνύεται πως η μορφοπλαστική σοφία της Ελληνικότητας και η χρησιμότητα της ευρύτερης Φιλοσοφίας παραμένει πάντα λαμπερή, ζωντανή και επίκαιρη στον σύγχρονο κόσμο.
ISBN 978-618-205-010-1
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς
Η ΜΟΡΦΉ ΤΟΥ ΚΑΝΌΝΑ
—1—
ΤΙΤΛΟΣ
Η μορφή του κανόνα ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ
Γεώργιος Ι. Γεωργιάδης ΣΕΙΡΑ
Φιλοσοφία [4358]1120/02 ΕΠΙMΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Όλγα Παλαμήδη LAYOUT - DESIGN Myrtilo, Λένα Παντοπούλου COPYRIGHT© 2020 Γεώργιος Ι. Γεωργιάδης ΠΡΏΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθήνα, Δεκέμβριος 2020 ISBN 978-618-205-010-1
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
—2—
Γεώργιος Ι. Γεωργιάδης
Η ΜΟΡΦΉ ΤΟΥ ΚΑΝΌΝΑ Φιλοσοφική μελέτη
—3—
—4—
Στη Νομική το πνεύμα των νόμων είναι ανώτερο από το γράμμα των νόμων. Οι αδρανειακές τεχνοκρατικές κι εργαλειοκρατικές προτάσεις είναι κατώτερες από τον διαπροσωπικό ανθρωπιστικό πυρήνα που τις καθοδηγεί και που συνίσταται στην ισορροπία θέσης και κίνησης, κέντρου και περιφέρειας. Ο τιμονιέρης είναι ανώτερος από το τιμόνι.
—5—
—6—
Περιεχόμενα
Πρόλογος................................................................................................................................9 «Τύχη» και βουλητικός κανόνας....................................................................................10 Περί της νεότερης Φιλοσοφίας.....................................................................................12 Στοιχεία Ευκλείδη, μονάδα και τριάδα........................................................................15 Κινηματική θεμελίωση του «αδρανειακού» κανόνα .............................................18 Θετικό και αρνητικό – Οι αρχικοί ορισμοί και η χρυσή τομή.............................21 Αδρανειακό δόγμα και διαλεκτική κίνηση............................................................... 22 Φιλοσοφία, Φυσική και ο μυστικισμός του τετραγράμματου ..........................27 Μορφοπλαστική κινηματική, αδρανειακός ψηφιακός έλεγχος και Γαλιλαιικός μονισμός..................................................................................................33 Σωκρατισμός – Πλατωνισμός. Απόλλων και Διόνυσος........................................37 «Αδρανειακoί νόμoι» και απειροστικός λογισμός..................................................42 Πλάτωνας και κινητική ενέργεια ................................................................................. 46 Οι Νευτώνειες προτάσεις και η σύνθεση των αντιθέσεων.................................47 Επιστημονίζουσα αντιστρεψιμότητα και αυθεντική ανθρωπιστική διάσταση..................................................................................................55 Ορθόδοξη Θεολογία και κανόνας............................................................................... 58 Οι δογματικοί κανόνες των θρησκευμάτων και οι αρχαίοι μύθοι.....................62 Η ακανόνιστη υπερβόρεια τυφλή βούληση............................................................ 72 Ο Νιτσεϊκός Ζαρατούστρα και η ινδοευρωπαϊκή θεώρηση ..............................78 Έλεγχος της ψηφιακής αδρανειακής κανονικοποίησης ..................................... 83 Περί μετρητικών προτάσεων........................................................................................ 88 Αποπλάνηση του φωτός και παραμερισμός της σχετικιστικής αδράνειας......................................................................................... 98 Περί Πλατωνικών σκιών και Κοπερνίκειων φάσεων .......................................... 100 Επίλογος............................................................................................................................. 101 Βιβλιογραφία .................................................................................................................... 107
—7—
—8—
1
Πρόλογος
Αυτή η εργασία αφορά πραγμάτευση της πολυσυζητημένης έννοιας του κανόνα. Η νεότερη Φυσική είναι στηριγμένη στην αδρανειακή παραδοχή μίας απόλυτα αντισταθμιστικής εξισορρόπησης των αντιθέσεων, όπως της δράσης και της αντίδρασης, της ανόδου και της καθόδου. Αυτή η απόλυτη αντιστάθμιση λαμβάνει χώρα σε μηδενιστική βάση, δηλαδή ο άξονας αντιστάθμισης είναι μηδενιστικού τύπου, κάτι που συνιστά ποιοτική υποβάθμιση των μορφολογικών όρων. (Φέρ’ ειπείν, η συνολική ορμή του σύμπαντος προτείνεται μηδενική λόγω της αντιστάθμισης των συνολικών εκάστοτε όρων που έχουν αντίθετο πρόσημο.) Αντίθετα, στις ανθρωπιστικές επιστήμες και στον χώρο της Φιλοσοφίας μια τέτοια αδρανειακή και μονιστικού τύπου μηδενιστική αντίληψη εν γένει δεν γίνεται δεκτή. Εδώ, η βάση επισκόπησης δεν είναι το μηδέν, αλλά μια ελληνοχριστιανικού τύπου διαπροσωπική οντολογία μορφοπλαστικού τύπου. Στη συγκεκριμένη μελέτη, μέσω της απλουστευτικής αλλά ουσιαστικής ανάλυσης θεμελιωδών φιλοσοφικών, θεολογικών και επιστημονικών όρων (όπως οι έννοιες της χρυσής τομής, των τυπολογικών κανόνων, της αδράνειας και της κίνησης) καταδεικνύεται ο εργαλειοκρατικός χαρακτήρας των στατιστικών θετικιστικών προσεγγίσεων και αναδεικνύεται το ανθρωπιστικό υπόβαθρο ως το θεμελιώδες πρίσμα και η μεταφυσικής προέκτασης αυθεντική οντολογική επισκόπηση των πραγμάτων. —9—
2
«Τύχη» και βουλητικός κανόνας
Ο Ναπολέων είχε πει κάποτε στους αξιωματικούς του στρατού του: «Μπορούμε να καταλάβουμε αυτό το βουνό;» Οι αξιωματικοί τού απάντησαν: «Οι πιθανότητες είναι πενήντα-πενήντα». Ο Ναπολέων είπε: «Τότε εμπρός». Η τύχη είναι ένα βραχυπρόθεσμο, πρόσκαιρο φαινόμενο. Δεν υπάρχει απόλυτα ουδέτερο περιβάλλον: η μοριακή δομή ενός νομίσματος ευνοεί πάντα (ανεπαίσθητα ή μη) τη μία όψη-πλευρά. Το ευρύτερο περιβάλλον είναι επίσης ασύμμετρο και πολυδιάστατο. Έτσι οι πιθανότητες στη ρίψη ενός νομίσματος δεν είναι όντως πενήντα-πενήντα, αλλά κάπως τροποποιημένες. Επίσης, υπεισέρχεται στο ζήτημα και η παράμετρος της βούλησης. Παίζει ρόλο δηλαδή και ποιο αποτέλεσμα επιθυμεί εκείνος που ρίχνει το νόμισμα. Αυτό ασκεί επίδραση στο όλο πεδίο και στον τρόπο της ρίψης. Ένας έμπειρος παίκτης σταδιακά μαθαίνει να ρίχνει σωστότερα τα ζάρια ή το νόμισμα. Έτσι αυξάνει τις πιθανότητές του. Στο πόκερ, ενδεχομένως κάποιος που θα του τύχει ένα καλό χαρτί, να κερδίσει για λίγο έναν καλό παίκτη, αλλά καθώς το παιχνίδι προχωρά, θα φανεί πως ο έμπειρος παίκτης δεν είναι τυχαίος και θα πάρει μεγάλο προβάδισμα. Σε βάθος χρόνου αποδεικνύεται πως το παιχνίδι δεν είναι τυχαίο. (Όπως θα καταδείξουμε, η νεότερη Φυσική στηρίχθηκε σε έναν νιχιλιστικού τύπου μονιστικό κανόνα δρασοα-
— 10 —
ντιδραστικής ισότητας πενήντα-πενήντα, όπου τα αντίθετα αντισταθμίζονται απόλυτα, με συνέπεια ένα αποτέλεσμα μηδενιστικού τύπου –κάτι που καθιστά πολλές από τις θεωρήσεις της εργαλειοκρατικές–, ενώ αντίστοιχη ανεπιτυχής απόπειρα έγινε και στον φιλοσοφικό χώρο από τους Βιτγκενστάιν και Μπέρτραντ Ράσελ, χωρίς όμως να τελεσφορήσει.) Περαιτέρω, αν ρίξεις ένα νόμισμα 10 φορές, μπορεί να πάρεις 8 φορές κορόνα και 2 φορές γράμματα. Αλλά αν το ρίξεις 1.000 φορές, δεν θα πάρεις ένα παράλογα τυχαίο αποτέλεσμα 980-20. Θα πάρεις ένα αποτέλεσμα 450-550 ή 600-400, και τα λοιπά. Δηλαδή οι δρασοαντιδραστικές διακυμάνσεις διαμορφώνουν έναν μορφοπλαστικό κανόνα (που δεν είναι αυστηρά ενδιάμεσος και νιχιλιστικός, διότι το 500-500 είναι επίσης εξαιρετικά απίθανο). Άρα, από οντολογική άποψη δεν υπάρχει τύχη. (Ούτε τυπικό αίτιο υπάρχει, αλλά υπάρχει ανώτερος λόγος.) Το θετικό έχει ένα προβάδισμα στις αρχικές μαθηματικές προτάσεις: προτείνεται 10 επί 10 = 100, 10 επί -10 = -100, -10 επί -10 = 100. Η ύλη προτείνεται ως περισσότερη από την αντιύλη και τα λοιπά. Αντίστοιχα, σε κάθε δίκη οι αντίθετες σχετικές δικανικές απόψεις ζυγίζονται, αλλά η μία υπερισχύει της σχετικότητας με κριτήριο το ποια είναι η πιο ωφέλιμη συνολικά. Γι’ αυτό και όλες αυτές οι «αντίθετες» δρασοαντιδραστικές δυναμικές δεν είναι αυστηρά ίσες, αλλά το όλο θέμα είναι πιο σύνθετο χάριν μίας ανώτερης διαλεκτικής ενότητας και συλλογικότερης δυναμικής, σταθερής εν κινήσει.
— 11 —
143 × 210 SPINE: 6.6 FLAPS: 80
Α
υτή η μελέτη πραγματεύεται την έννοια του κανόνα σε φιλοσοφικό κι επιστημονικό επίπεδο και ρίχνει φως στις πολυεπίπεδες ιστορικοκοινωνικές προεκτάσεις της.
Καταδεικνύεται κανονικά πως η εκδήλωση του παγκόσμιου ρυθμού είναι η σταθερότητα εν κινήσει: ο μορφοπλαστικός συνδυασμός δυναμικής κίνησης και κανονικής ηρεμίας.
Είναι η ρευστότητα των φάσεων της τυπικής συμβατικής φαινομενολογίας που αποκαλύπτει το Πλατωνικού τύπου «προβολικό», θεμελιώδες και ψυχικό πρίσμα θεώρησης των κοσμολογικών καταστάσεων. Πρόκειται για την ανθρωπιστική συλλογική Μορφή πάνω από τις επιμέρους μορφές, η οποία έχει οντολογική προτεραιότητα και υπέρκειται της γραφειοκρατίας των τυπικών τεχνικών και ψηφιακών προσεγγίσεων ως αθάνατος φωτεινός φάρος και νοηματοδοτική προαιώνια Αρχή.
Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΑ
Είναι, φέρ´ ειπείν, γνωστή η υπαινικτική φράση του Χάιντεγκερ: «Οι νόμοι του Νεύτωνα δεν υπήρχαν (στη φύση) πριν από τον Νεύτωνα».
•
Κατ’ ουσίαν όμως τα πράγματα είναι πολύ πιο σύνθετα και ρευστά: είναι γνωστή η ρήση του Ηράκλειτου πως «τα πάντα ρει». ‘Ετσι, η ουσιαστική εξέταση πολλών επιστημονικών νόμων και θεωριών, και μάλιστα σε θεμελιώδες επίπεδο, φανερώνει τη ρευστότητα και διαψευσιμότητά τους (η οποία έχει επισημανθεί από στοχαστές όπως οι Βίκο, Νίτσε, Χάιντεγκερ και Πόππερ).
Ο Γεώργιος Γεωργιάδης σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Είναι Δικηγόρος παρ´ Αρείω Πάγω. Είναι επίσης μελετητής της Ιστορίας της Φιλοσοφίας, της Φυσικής επιστήμης και της ιστορικής τους εξέλιξης. Έχει εκδώσει το βιβλίο «Το Γνωστικό Κοσμοείδωλο».
ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ι. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ
Ωστόσο, χάριν της διατύπωσης εργαλειοκρατικών τιμών και τυπικών κανόνων (προτείνοντας πως οι αντιθέσεις αντισταθμίζονται στην ενδιάμεση βάση ενός μηδενιστικού κανόνα μονιστικού τύπου – κάτι που δεν είναι ακριβές), οι επιφανέστεροι εκπρόσωποι της νεότερης επιστήμης βασίστηκαν στη στατική έννοια της κανονιστικής αδράνειας, σε βάρος του αυθεντικού οντολογικού ηρεμοκινητικού ρυθμού.
Σε αυτό το βιβλίο αναδεικνύεται πως η μορφοπλαστική σοφία της Ελληνικότητας και η χρησιμότητα της ευρύτερης Φιλοσοφίας παραμένει πάντα λαμπερή, ζωντανή και επίκαιρη στον σύγχρονο κόσμο.
ISBN 978-618-205-010-1
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς