Issuu

213 × 260 SPINE: 3 FLAPS: 70

ISBN 978-960-564-911-1

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ο σ ε λ ότ ο ς

Η άγνωστη Οδύσσεια B rat

sano Sig ma Alfa

ΤΙΤΛΟΣ

Η άγνωστη Οδύσσεια ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ

Bratsano Sigma Alfa ΕΠΙMΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ

Αθήνα, Μάρτιος 2020 ISBN 978-960-564-911-1

To αγαλματίδιο του εξωφύλλου και τα έργα του παρόντος βιβλίου είναι του συγγραφέα.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108

ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.

Το Bratsano Sigma Alfa είναι το καλλιτεχνικό όνομα του ιατρού Σ.Α. και προέρχεται από το γένος της μητέρας του. Το όνομα Bratsano είναι ενετικής προέλευσης και σημαίνει κυβερνήτης δικάταρτου καραβιού (μπρατσέρας). Ο Σ.Α. γεννήθηκε στην Αθήνα. Έζησε στο εξωτερικό, επί δύο χρόνια στη Γαλλία και οκτώ χρόνια στην Τεργέστη της Ιταλίας. Σήμερα ζει στην Αθήνα και εργάζεται σε Ογκολογικό Νοσοκομείο.

Άσβεστο πάθος Και ο Οδυσσέας τραγουδούσε για να ηρεμήσουν οι πληγές του. Όλα επάνω του σβήνανε, πολυμήχανος μέσα του όπως και με τους Εχθρούς. Υπήρχε όμως μια πληγή που αντίθετα άνοιγε καθώς ξεχνούσε τα κύματα και αφουγκραζόταν την ψυχή του, αυτή που μάγισσα του έκανε στην άσπρη άμμο της Ωγυγίας, σειρήνα που τη νύχτα σαν τα αστέρια κοίταζε, πίσω τον πρόσταζε το καράβι να γυρίσει. Ρήμαξε τα ξάρτια αυτός και έμεινε ξυλάρμενος στην αλμύρα, άφαγος για μέρες. Μόνο έτσι, σαν το κορμί του έλιωσε και δεν ανάβλυζε πια πόθο, το πηδάλιο στα χέρια του ξαναπήρε, βρήκε τη δύναμη τα χέρια του κουπιά να κάνει και στα άστρα να ξαναβρεί τις Πλειάδες και την Αφροδίτη. Έτσι, ο Τηλέμαχος είδε ποιον είχε πατέρα, η Πηνελόπη το βρήκε το τέλος στο νήμα του αργαλειού, οι μνηστήρες θάνατο φρικτό μέρα μεσημέρι, κάτω από έναν ήλιο, από τη σελήνη σκοτεινιασμένο, ο σκύλος αφέντη που δεν τον πατά. Ήταν γέροντας πια, μα ο πόθος δεν τον είχε ξεχάσει, μέσα του ξύπνησε σε πλεούμενο να ξαναμπεί. Έτσι, σαν πάλι στο πέλαγος μόνος του ελεύθερος βρέθηκε, ένιωσε τη Σειρήνα πάλι να τον καλεί. Το χρέος του έληξε, τις μάχες τις έδωσε, το σπίτι του κράτησε, ώσπου ο γιος του να ανδρωθεί. Οι μάγισσες δεν γερνούν ποτέ. Για πρώτη φορά φώναξε το όνομά της στους θεούς: «Καλυψώωω». Κάποτε έφτασε στους Οθωνούς και από μακριά διέκρινε τη μορφή της στην παραλία. Χωρίς να φροντίσει σωστά την άγκυρα του καραβιού του,

πετάχτηκε στο νερό, να τη φτάσει κολυμπώντας. Μόλις τον αντίκρισε, τον κοίταξε παράξενα, σαν χαμένη. «Μα δεν με θυμάσαι; Είμαι ο Οδυσσέας». «Δεν σε έχω ξαναδεί, ξένε, αλλά είσαι ό,τι πιο οικείο έχω νιώσει ποτέ μου. Η μυρωδιά σου και η μορφή σου είναι αυτό που έψαχνα να βρω σε έναν άνδρα. Αγκάλιασέ με, σε έψαχνα χρόνια». Έτσι, κοιμήθηκαν μαζί. Μα το πρωί όταν ξύπνησε, βρέθηκε μοναχός και ανηφόρισε τον λόφο για το κάστρο της. Τη βρήκε ξαπλωμένη, να κλαίει γοερά. «Καλυψώ; Τι συμβαίνει;» Εκείνη γύρισε στο μέρος του και ξαφνικά είδε το πρόσωπο μιας γριάς. «Κοιμήθηκες με την κόρη σου, Οδυσσέα, ξέπλυνες το αίμα με αίμα, την αγάπη με αγάπη, ο ερωτικός πόθος όμως δεν γιατρεύεται, παρά μόνο με πόθο την ίδια στιγμή. Αν αγαπούσες, δεν έπρεπε σε μάχες πέρα από την πατρίδα σου να φύγεις. Όσο με ήθελες τόσο δεν έπρεπε στο πέλαγος μακριά μου να ξανοιχτείς. Έτσι, έγινα φάντασμα που σε στοίχειωσε. Χωρίς το όνομά μου να ακούσεις, βρέθηκες αγκαλιά. Τώρα τι κάνεις; Και μάθε και το άλλο· εσύ που στη ζωή σου έβαλες τα πρέπει, στην πατρίδα σου ο μόνος μνηστήρας που άφησες ζωντανό, στη γυναίκα σου παραστέκεται λέγοντας ότι σε είδε σαν τρελό να φεύγεις ένα πρωινό». Θολωμένος ο Οδυσσέας έβγαλε τον βασιλικό του μανδύα και τον πέταξε στον αέρα, κατέβασε το κεφάλι και ροβόλησε στην παραλία. Οι άνεμοι το καράβι είχαν ξωκείλει. Θα το έφτιαχνε από την αρχή. Μια λύση μόνο υπήρχε· θα πήγαινε στον Τειρεσία. Έμαθε ότι βρισκόταν στην ιερή Δήλο (Ορτυγία).