143 × 210 SPINE: 10.8 FLAPS: 80
Τ
ριάντα πέντε ιστορίες από τρεις διαφορετικές φαντασίες. Ιστορίες με δολοφόνους της διπλανής πόρτας, πολεμιστές με ηθικά διλήμματα και ψυχές στοιχειωμένες από τις επιλογές τους.
[...] Ο Βασίλης μπήκε στο μπάνιο και γέμισε τη λεκάνη με χλιαρό νερό. Η νεκρή δεν θα κρύωνε, αλλά ο ίδιος ναι. Έπειτα μπήκε στον θάλαμο με το πτώμα και βρήκε τρία-τέσσερα καθαρά πράσινα χειρουργικά πανιά στην ντουλάπα. Είχε δει νεκρούς άπειρες φορές, σε όλες τις φάσεις σήψης. Όμως αυτό εδώ το πτώμα ήταν το πιο φρέσκο που είχε δει από τόσο κοντά. Ούτε τρεις ώρες νεκρή. Έκανε τον σταυρό του και ξεκούμπωσε τη νυχτικιά. [...]
Δυο δάχτυλα φορμόλη
[...] Και η μητρότητα της είχε απαγορεύσει κάθε τάση παραίτησης ή αδυναμίας. Ό,τι και να γινόταν, δεν έπρεπε να παραιτηθεί. Και περπατούσε προσπαθώντας να ξεχαστεί. Βέβαια, κάποιοι έλεγαν ότι ήταν πολύ κοντά στα σύνορα. Τις περισσότερες ώρες του τραγουδούσε, όταν ο δύσβατος δρόμος δεν της έκοβε την ανάσα ή όταν η δίψα δεν της ξέραινε τον λαιμό. Τον ηρεμούσε το τραγούδι της και η φωνή της έδινε και στους άλλους δύναμη. Μερικοί τραγουδούσαν μαζί της, κυρίως όσοι είχαν παιδιά. Η βροχή της έκοψε το τραγούδι απότομα, όπως ξεκίνησε. Δεν προλάβαιναν να προφυλαχτούν. [...]
Η Γεωργία, η Ελένη και η Ελευθερία γεννήθηκαν, ζουν και εργάζονται στην Κρήτη – εκτός από την Ελένη, που γεννήθηκε στην Αθήνα και ήθελε να το πει.
Ελένη Μούστου – Γεωργία Συσκάκη – Ελευθερία Τσιχλή
[...] Μπήκα τρέχοντας στον διάδρομο. Είχα παραβιάσει, για λιγουλάκι, ένα κόκκινο και παραλίγο να τρακάρω. Κρατούσα το κεφάλι που έσταζε στο πάτωμα. Οι καθαρίστριες με κοιτούσαν με αηδία. Ήμαρτον, πώς κάνουν έτσι; Αφού πάντα καθαρίζω τις ζημιές μου. Μπήκα στο γραφείο. «Καλημέρα, Γιώργο». Ο Γιώργος με κοιτούσε αποσβολωμένος όση ώρα έβγαζα το μπουφάν και τοποθετούσα το κεφάλι δίπλα στο πληκτρολόγιο. «Σόρι που άργησα, δεν ξέρεις τι κίνηση έχει» προσπάθησα να απολογηθώ. [...]
ISBN 978-618-205-036-1 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς
Δυο δάχτυλα φορμόλη
ΤΙΤΛΟΣ
Δυο δάχτυλα φορμόλη ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
Ελένη Μούστου – Γεωργία Συσκάκη – Ελευθερία Τσιχλή ΣΕΙΡΑ
Λογοτεχνία [1358]1220/23 ΕΠΙMΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Δέσποινα Αγγελοπούλου LAYOUT - DESIGN Myrtilo, Λένα Παντοπούλου COPYRIGHT© 2020 Ελένη Μούστου – Γεωργία Συσκάκη – Ελευθερία Τσιχλή ΠΡΏΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθήνα, Δεκέμβριος 2020 ISBN 978-618-205-036-1
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
Ελένη Μούστου – Γεωργία Συσκάκη – Ελευθερία Τσιχλή
Δυο δάχτυλα φορμόλη
Περιεχόμενα
Κάτι σαν πρόλογος ..................................................................................... 7 Ιστορία σχετική με το σινεμά 4D .................................................................................................................. 9 Για τις μπομπίνες ....................................................................................... 16 Τα χέρια ...................................................................................................... 24 Μια βιωματική ιστορία Ο Κύκλωπας .............................................................................................. 31 Present Perfect Simple .............................................................................. 32 Διάλογος σ’ ένα μεταφορικό μέσο Προς Βύρωνα ............................................................................................. 35 Στον Βιοσταθμό Πυγμαλίων ................................................................... 38 Κούρσα απ’ την κόλαση ........................................................................... 41 Μια ερωτική ιστορία Ο εχθρός ..................................................................................................... 45 Μια ιστορία που να αρχίζει με τη φράση «Κοίταξε το ρολόι στον απέναντι τοίχο. Είχε ακόμα τρεις ώρες» Εφηβικός έρωτας ....................................................................................... 51 Χρωματιστά βαμβακερά .......................................................................... 54 Τίση ............................................................................................................. 62 Μια ιστορία γραμμένη σαν σε παραλήρημα Σήμερα ερωτεύτηκα ................................................................................. 65 Τρέλα............................................................................................................ 66 Πρωινό ξύπνημα........................................................................................ 69 Μια ιστορία εμπνευσμένη από τη φωτογραφία Εκείνη ......................................................................................................... 73 Στην αγορά ................................................................................................ 76 —5—
Μια ιστορία εμπνευσμένη από το τραγούδι «Είμαι αητός χωρίς φτερά» Αητός .......................................................................................................... 79 Αητός χωρίς φτερά ................................................................................... 89 Στη χώρα των αετών ................................................................................ 93 Μια ιστορία που ξεκινά με τη φράση «Ο καβγάς ξεκίνησε στις οχτώ» Οργή λαού .................................................................................................. 97 Το κομπολόι.............................................................................................. 103 Στο φανάρι ............................................................................................... 106 Ανταλλαγή ύφους. Η Ελένη προσπαθεί να μιμηθεί το ύφος της Γεωργίας, η Γεωργία της Ελευθερίας και η Ελευθερία της Ελένης Πομπάρη ................................................................................................... 111 Μάτια μου ................................................................................................ 115 Για τη μητέρα ........................................................................................... 118 Ένα ταξίδι Η κουνελότρυπα ..................................................................................... 123 Το ταξίδι ................................................................................................... 129 Από χέρι σε χέρι ....................................................................................... 138 Μια ιστορία που να περιέχει ένα τηλεφώνημα μέσα στη νύχτα Τηλεφώνημα τη νύχτα .......................................................................... 143 Home cinema ........................................................................................... 148 Κυπαρίσσης Α.Ε. ..................................................................................... 152 Μια ιστορία που να τελειώνει με τη φράση «Τους βρήκαν την επόμενη μέρα αγκαλιασμένους» Την έλεγαν Τριανταφυλλιά Κόλλια .................................................... 159 Αυτοί που βλέπουν ................................................................................. 169 ذراعيها في.......................................................................................... 174
—6—
Κάτι σαν πρόλογος
Τ
ο βιβλίο που έχετε στα χέρια σας είναι αποτέλεσμα ενός πειράματος που κάναμε μεταξύ μας. Εξηγούμεθα. Είμαστε τρεις φίλες που, για να διασκεδάσουμε την ανία και να σπάσουμε τη ρουτίνα μας, αποφασίσαμε να βάζουμε η μία στην άλλη ασκήσεις συγγραφής. Ξαναεξηγούμεθα. Συγγραφείς δεν είμαστε. Αν θέλετε να διαβάσετε υψηλή λογοτεχνία, αυτό το βιβλίο μάλλον δεν είναι για σας. Αν όμως θέλετε να περάσετε –ελπίζουμε ευχάριστα– τον χρόνο σας διαβάζοντας πολύ διαφορετικές μεταξύ τους ιστορίες για το ίδιο θέμα, γραμμένες από τρία πρόσωπα και –γιατί όχι;– γράφοντας και τη δική σας ιστορία, ε, τότε δεν θα βρείτε παρόμοιο. Στην αρχή κάθε ενότητας υπάρχει ο γενικός τίτλος κάθε άσκησης. Ακολουθούν οι τίτλοι των επιμέρους διηγημάτων χωρίς να αποκαλύπτεται ποια έχει γράψει ποιο. Θα δείτε ότι οι ιστορίες κάθε ενότητας δεν είναι πάντα τρεις. Αυτό συμβαίνει επειδή για λόγους που αφορούν το περιεχόμενό τους κρίναμε καλύτερο να μη συμπεριληφθούν όλες. Αν θέλετε, μπορείτε να μας στείλετε τα σχόλιά σας ή ακόμα και τη δική σας ιστορία στο twofingersformole@gmail.com. Σας ευχόμαστε καλή ανάγνωση!
—7—
Ιστορία σχετική με το σινεμά
—8—
4D
Η
τελευταία ταινία που είδα στο σινεμά ήταν η παγκόσμια πρεμιέρα της πρώτης 4D ταινίας «Life as it is». Τα εισιτήρια ήταν σολντ άουτ μήνες πριν και το δικό μου –πίσω πλατεία– είχε κοστίσει 1.900 δολάρια. Η μοναδική προβολή ήταν στις εννιά, αλλά ήδη είχε πάει και εννιά και τέταρτο κι ακόμα οι σεκιουριτάδες έβαζαν την όγδοη ή ένατη δεκάδα μέσα στην αίθουσα. Η βαβούρα ήταν σχεδόν ανυπόφορη και όλοι μιλούσαν με την παρέα τους. Ευχόμουν να είχε έρθει και ο Χάρης μαζί, αλλά τα λεφτά δεν έφταναν και μου υποσχέθηκε πως θα πηγαίναμε μαζί στο μέλλον, όταν θα είχαν φτηνύνει τα εισιτήρια. Συχνά με κορόιδευε για τη μανία μου να πηγαίνω στις πρεμιέρες: «Έπρεπε να γίνεις κριτικός ταινιών και όχι υπάλληλος στο ταχυδρομείο. Τουλάχιστον θα βγάζαμε και κάνα φράγκο παραπάνω». Δέκα λεπτά αργότερα μπήκα και έκατσα στη θέση μου. Η αίθουσα ήταν κατάφωτη και μύριζε ζεστό ποπ κορν. Η ταξιθέτρια ήρθε και με βοήθησε να βάλω τα ηλεκτρόδια πίσω από τα αφτιά μου, στο μέτωπο και πίσω, στο ινίο. Έπειτα ζήτησε να πάρει το μπουφάν μου και μου έδωσε ένα χαρτάκι για να το παραλάβω στο τέλος. Το κινητό και το πορτοφόλι ήδη μου τα είχαν πάρει στον έλεγχο στο φουαγέ, ενώ είχα —9—
βγάλει τα παπούτσια μου δυο φορές και είχα υποστεί σωματικό έλεγχο τρεις. Κρατούσα την ειδική φουλ φέις μάσκα στο χέρι και περίμενα χαζεύοντας τον κόσμο που έμπαινε. Το «Life as it is» ήταν ένα πρότζεκτ απόλυτης μυστικότητας, παρ’ ότι πολυδιαφημισμένο. Η πρώτη 4D ταινία έκανε τον αναμενόμενο πάταγο πολύ πριν προβληθεί στις αίθουσες και ήταν η μόνη στην ιστορία του κινηματογράφου της οποίας δεν είχε προηγηθεί προβολή σε κριτικούς. Ο λόγος ήταν απλός: έπρεπε να εξαλειφθεί το ρίσκο οποιασδήποτε διαρροής. Το ίντερνετ έβριθε από εικασίες, μέχρι και θεωρίες συνωμοσίας, αλλά τίποτα δεν είχε επιβεβαιωθεί. Το στούντιο παραγωγής, το καστ, ο σκηνοθέτης ήταν όλα άγνωστα, αλλά τα επίσημα ακάουντ της ταινίας στα σόσιαλ μίντια μιλούσαν για μια μοναδική, once-in-a-lifetime εμπειρία. Έχοντας στον νου μου το «Avatar», την πρώτη 3D ταινία, θα πρέπει να ομολογήσω ότι είχα υψηλές προσδοκίες, αν και σταδιακά το 3D με απογοήτευσε. Ίσως δεν υπήρχε η κατάλληλη τεχνολογία ή δεν βρήκε την αναμενόμενη ανταπόκριση από το κοινό ώστε τελικά να καθιερωθεί στον κινηματογράφο. Τώρα όμως τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Όλοι μιλούσαν για το 4D, για την επανάσταση στον κινηματογράφο που είχε έρθει για να μείνει. Είχα προμηθευτεί το εισιτήριο σχετικά νωρίς, χωρίς να χρειαστεί να εμπλακώ με τη μαύρη αγορά. Φυσικά, η διαδικασία δεν ήταν απλή, καθώς η αγορά προϋπέθετε την υπογραφή συμβολαίου όπου αναφερόταν ότι ήσουν άνω των 25 και κάτω των 35 ετών, ότι δεν θα είχες καμία απαίτηση μετά την αγορά του εισιτηρίου ή την προβολή της ταινίας, ότι ως καταναλωτής και ως άνθρωπος δεν θα είχες καμία αξίωση από τους υπεύθυνους για ηθική ή σωματική βλάβη. Έπειτα, χρειαζόταν και γνωμάτευση παθολόγου και νευρολόγου. Όλα αυτά μου φάνηκαν κάπως γελοία, αν και μπο— 10 —
ρούσαν να δικαιολογηθούν λόγω της χρήσης εξελιγμένου εξοπλισμού, όπως τα γυαλιά και τα γάντια VR, καθώς και ο υπόλοιπος ιατρικός εξοπλισμός που ήταν προσαρμοσμένος σε κάθε κάθισμα. Ήταν πια περασμένες εννιάμιση όταν μπήκαν και οι τελευταίοι θεατές μέσα στην αίθουσα και έκλεισαν οι πόρτες. Κάποια φώτα έσβησαν και οι ταξιθέτες έλεγξαν έναν-έναν τους θεατές. Μας βοήθησαν με τις μάσκες και τα γάντια και μας έδωσαν οδηγίες. Έπειτα έδεσαν τις ζώνες ασφαλείας, που έμοιαζαν μ’ αυτές που φοράνε οι οδηγοί της Φόρμουλα 1, και, φορώντας τα ειδικά ακουστικά μέσα από τη μάσκα, απομονωθήκαμε για τα καλά από τον έξω κόσμο. Το πρώτο πράγμα που είδα ήταν η λευκή οθόνη να γίνεται μπλε κι έπειτα τα γράμματα της εταιρείας παραγωγής –προφανώς–, που ήταν άγνωστη σε μένα ως τώρα. Έπειτα έπεσαν οι τίτλοι αρχής κι εγώ αναρωτιόμουν τι τα φορούσα τα γυαλιά VR αφού ήταν σαν κανονικά, διάφανα γυαλιά. Η απορία μου σύντομα λύθηκε, αφού μετά τους τίτλους άρχισε να προβάλλεται η εικόνα μπροστά μου, μισή μέσα από την οθόνη και μισή μέσα από τα γυαλιά, σαν στερεόγραμμα ή στένσιλ. «Ωχ, θα με κουράσει πολύ αυτή η μαλακία» σκέφτηκα, αλλά έκανα λάθος. Τα μάτια μου και ο εγκέφαλός μου προσαρμόστηκαν σε λίγα δευτερόλεπτα, μάλλον λόγω των ηλεκτροδίων που είχα κολλημένα στο κεφάλι μου. Ύστερα απλώθηκαν μπροστά μου μοτίβα, σχήματα και στερεά χωρίς κανέναν ειρμό. Παρ’ όλο που είχα στυλώσει τα μάτια μου μπροστά και προσπαθούσα να καταλάβω τι έβλεπα, ακόμα και στο περιφερειακό μου πεδίο τα σχήματα πάλλονταν, τρεμόπαιζαν. Σκέφτηκα: «Τι περίεργο! Αν είναι κανένας επιληπτικός εδώ, αυτό είναι πρώτης τάξεως υλικό για κρίση». Κατόπιν εορτής συνειδητοποίησα ότι αυτά τα πρώτα λε— 11 —
143 × 210 SPINE: 10.8 FLAPS: 80
Τ
ριάντα πέντε ιστορίες από τρεις διαφορετικές φαντασίες. Ιστορίες με δολοφόνους της διπλανής πόρτας, πολεμιστές με ηθικά διλήμματα και ψυχές στοιχειωμένες από τις επιλογές τους.
[...] Ο Βασίλης μπήκε στο μπάνιο και γέμισε τη λεκάνη με χλιαρό νερό. Η νεκρή δεν θα κρύωνε, αλλά ο ίδιος ναι. Έπειτα μπήκε στον θάλαμο με το πτώμα και βρήκε τρία-τέσσερα καθαρά πράσινα χειρουργικά πανιά στην ντουλάπα. Είχε δει νεκρούς άπειρες φορές, σε όλες τις φάσεις σήψης. Όμως αυτό εδώ το πτώμα ήταν το πιο φρέσκο που είχε δει από τόσο κοντά. Ούτε τρεις ώρες νεκρή. Έκανε τον σταυρό του και ξεκούμπωσε τη νυχτικιά. [...]
Δυο δάχτυλα φορμόλη
[...] Και η μητρότητα της είχε απαγορεύσει κάθε τάση παραίτησης ή αδυναμίας. Ό,τι και να γινόταν, δεν έπρεπε να παραιτηθεί. Και περπατούσε προσπαθώντας να ξεχαστεί. Βέβαια, κάποιοι έλεγαν ότι ήταν πολύ κοντά στα σύνορα. Τις περισσότερες ώρες του τραγουδούσε, όταν ο δύσβατος δρόμος δεν της έκοβε την ανάσα ή όταν η δίψα δεν της ξέραινε τον λαιμό. Τον ηρεμούσε το τραγούδι της και η φωνή της έδινε και στους άλλους δύναμη. Μερικοί τραγουδούσαν μαζί της, κυρίως όσοι είχαν παιδιά. Η βροχή της έκοψε το τραγούδι απότομα, όπως ξεκίνησε. Δεν προλάβαιναν να προφυλαχτούν. [...]
Η Γεωργία, η Ελένη και η Ελευθερία γεννήθηκαν, ζουν και εργάζονται στην Κρήτη – εκτός από την Ελένη, που γεννήθηκε στην Αθήνα και ήθελε να το πει.
Ελένη Μούστου – Γεωργία Συσκάκη – Ελευθερία Τσιχλή
[...] Μπήκα τρέχοντας στον διάδρομο. Είχα παραβιάσει, για λιγουλάκι, ένα κόκκινο και παραλίγο να τρακάρω. Κρατούσα το κεφάλι που έσταζε στο πάτωμα. Οι καθαρίστριες με κοιτούσαν με αηδία. Ήμαρτον, πώς κάνουν έτσι; Αφού πάντα καθαρίζω τις ζημιές μου. Μπήκα στο γραφείο. «Καλημέρα, Γιώργο». Ο Γιώργος με κοιτούσε αποσβολωμένος όση ώρα έβγαζα το μπουφάν και τοποθετούσα το κεφάλι δίπλα στο πληκτρολόγιο. «Σόρι που άργησα, δεν ξέρεις τι κίνηση έχει» προσπάθησα να απολογηθώ. [...]
ISBN 978-618-205-036-1 ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς