140 × 210 SPINE: 28 FLAPS: 80
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ.: 210 64 31 108 www.ocelotos.gr ocelotos@ocelotos.gr
Η
Δώρο Θεού
ISBN 978-618-205-173-3
Σταυρούλα Χριστοδουλάκου
Ό
ταν της έδωσαν το μικρό μπογαλάκι, τυλιγμένο σε μια λευκή κουβερτούλα, το κοίταξε με λατρεία. «Η κόρη μου… Εσύ ήσουν λοιπόν…» της είπε γλυκά κι ένα δάκρυ κύλησε κι έσταξε στο μάγουλο της μικρής. «Θα την ονομάσουμε Άννα». Πενήντα τέσσερα χρόνια μετά η Άννα κρατά με τρεμάμενα χέρια το γράμμα που της έδωσε ο συμβολαιογράφος και μπροστά στα δακρυσμένα μάτια της παρελαύνουν λέξεις που της αποκαλύπτουν την αλήθεια για τη γέννησή της. «Για μένα ήσουν Δώρο Θεού… Δεν θα σε άλλαζα με τίποτα στον κόσμο…» Όλα τα δεδομένα της ζωής της άλλαξαν σε μια στιγμή. Η ανατροπή μεγάλη, συγκλονιστική! Τα αγαπημένα πρόσωπα του Μηνά, της Ασπασίας και της Μαρίας, που της χάρισαν αγάπη καλυμμένη με μεγάλα ψέματα, θα χάσουν τη θέση που κατείχαν ως τώρα στην καρδιά της ή θα βρει τη δύναμη να συγχωρήσει;
Σταυρούλα Χριστοδουλάκου, με καταγωγή από τον Καρβελά της Μάνης, γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Γύθειο. Φοίτησε σε δημόσιο Ι.Ε.Κ. στην ειδικότητα Τραπεζικών Εργασιών και παράλληλα αποφοίτησε κι από τη σχολή Κατηχητών της Αρχιεπισκοπής. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Φοινίκι Λακωνίας με τον Ιερέα σύζυγό της και τα τρία τους παιδιά και εργάζεται στο Γηροκομείο της Μητροπόλεως. Λατρεύει τη Λογοτεχνία κι αυτή είναι η πρώτη της συγγραφική προσπάθεια.
Δώρο Θεού
ΤΙΤΛΟΣ
Δώρο Θεού ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ
Σταυρούλα Χριστοδουλάκου ΣΕΙΡΑ
Λογοτεχνία [1358] 1121/13 ΕΠΙMΕΛΕΙΑ - ΔΙΟΡΘΩΣΗ
Δέσποινα Αγγελοπούλου LAYOUT - DESIGN Myrtilo, Λένα Παντοπούλου COPYRIGHT© 2021 Σταυρούλα Χριστοδουλάκου ΠΡΏΤΗ ΕΚΔΟΣΗ
Αθήνα, Νοέμβριος 2021 ISBN 978-618-205-173-3
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
Σταυρούλα Χριστοδουλάκου
Δώρο Θεού
Στην πηγή έμπνευσής μου, την αγαπημένη μου μητέρα Κατερίνα
1994
Β
ουβή και δακρυσμένη, φορώντας τα μαύρα ρούχα του πένθους, προχωρούσε η Άννα υποβασταζόμενη από τα παιδιά της. Γύρω της, τα αδέλφια της, τα ανίψια της και λίγοι φίλοι από την Αθήνα που ήρθαν να αποχαιρετήσουν την αγαπημένη τους Μαρία, την καλύτερη αδελφή, θεία και φίλη που θα μπορούσε κάποιος να έχει. Προικισμένη με πολλά χαρίσματα, όπως ευστροφία, δυναμικότητα, υπομονή και πολλή αγάπη, αποτελούσε στήριγμα για όποιον της το ζητούσε. Στην αρρώστια της όμως κανένας δεν μπορούσε να τη βοηθήσει. Δίπλα της, λαμπάδα αναμμένη, η κατά δέκα χρόνια μικρότερη αδελφή της Άννα. Εκείνη της έκλεισε τα μάτια όταν έφυγε για τη γειτονιά των αγγέλων. Ύπουλα είχε χτυπήσει στα πνευμόνια και μέχρι να καταλάβει η Άννα ότι κάτι δεν πάει καλά με την αδελφή της, είχε κάνει ήδη δύο μεταστάσεις σε λεμφαδένες και κόκκαλα. Έτσι, πέθανε στην ηλικία των εξήντα τεσσάρων ετών. Τελευταία επιθυμία της, να ταφεί στο χωριό που είχε γεννηθεί και μεγαλώσει. Την πρωτεύουσα μπορεί να την αγάπησε, ποτέ όμως δεν έβγαλε από την καρδιά της το όμορφο χωριό της. «Αιωνία αυτής η μνήμη» έψελνε ο σεβαστός ιερέας και το φέρετρο ξεκίνησε την κάθοδο, ενώ η ψυχή της Μαρίας έπαιρνε τον ανοδικό δρόμο προς τα ουράνια για να συναντήσει και ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ
7
να προσκυνήσει τον θρόνο του Θεού! Μ’ ένα βλέμμα αγάπης αποχαιρέτησε όλους τους παρευρισκομένους και με μια σφιχτή αγκαλιά την Άννα. Ο φύλακας άγγελός της της έγνεψε να πάει κοντά του. Του άπλωσε το χέρι και μαζί ξεκίνησαν τον ολόφωτο δρόμο προς τον Παράδεισο. «Πώς θα ήθελα να είμαι κοντά της όταν θα μαθαίνει την αλήθεια…» «Μην ανησυχείς, εκεί θα είσαι, μόνο που δεν θα μπορεί να σε δει». «Θα με καταλάβει ή θα με μισήσει;» «Θα σε αγαπήσει ακόμα περισσότερο!» Αβάσταχτος ο πόνος, σαν μαχαίρι που ξέσκιζε με λύσσα την καρδιά της, που ένιωσε η Άννα τη στιγμή που έβαζαν την αδελφή της στο χώμα. Και την ίδια στιγμή κάτι περίεργο, σαν αγκαλιά, σαν χάδι… Κοίταξε ξαφνιασμένη γύρω της, αλλά είδε μόνο τον γιο και την κόρη της να στέκουν δίπλα της. «Η ιδέα μου ήταν…» σκέφτηκε. «Αχ! Να δω τώρα πώς θα ζήσω χωρίς εσένα, αδελφούλα…» Έσκυψε, πήρε μια χούφτα χώμα και την έριξε στο κενό. «Ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάζει, Μαρία μου!» Χέρια την τράβηξαν να την πάρουν από κει. Όλα είχαν τελειώσει. «Πάμε στην πλατεία για τον καφέ» είπε ο Δημήτρης, ο ένας από τους δίδυμους αδελφούς της Άννας. «Πάτερ, θα είναι τιμή μας να έρθετε παρέα μας» είπε ο Χάρης, ο δεύτερος των διδύμων. «Θα έρθω, παιδί μου! Θα χαρώ να σας δω όλους μετά από τόσα χρόνια». Στον δρόμο προς το καφενείο, περπάτησαν μέσα στα στενοσόκακα που έτρεχαν κάποτε, μικρά παιδιά με κοντά παντελονάκια. 8
ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΟΥ
«Εδώ παίζαμε» είπε ο Δημήτρης στα νεότερα μέλη της οικογένειας δείχνοντάς τους το χέρσο χωράφι με τις δυο βελανιδιές στην άκρη. «Θυμάσαι, Χάρη;» «Αν θυμάμαι λέει! Τα πόδια μου ακόμα έχουν τα σημάδια. Προσπαθούσα, βλέπεις, να σκαρφαλώσω όλο και πιο ψηλά στη βελανιδιά. Επίσης, ακόμα θυμάμαι τις φωνές της μητέρας μας κάθε φορά που γύριζα καταματωμένος». «Ο πατέρας όμως δεν έλεγε τίποτα κι όλο παραπονιόταν η μητέρα πως μας είχε πολλή λάσκα». «“Άσ’ τα”, έλεγε, “αγόρια είναι. Τι τα θέλεις; Να ’ναι γύρω από τα φουστάνια σου;”. Γι’ αυτό μας άφησε τότε που έφυγαν για την Αθήνα. Έλεγε πως ήθελε να τελειώσουμε το σχολείο εδώ, αλλά εγώ πιστεύω ότι ήθελε να ανεξαρτητοποιηθούμε γιατί η γιαγιά σας η Ασπασία με τη θεία Μαρία μας κακομάθαιναν». «Να και το πατρικό μας!» αναφώνησε ο Δημήτρης με όλη τη λαχτάρα που μπορεί να κρύβει ένας εξηντάρης που ένιωθε και πάλι παιδί. Όλα τα κεφάλια στράφηκαν για ν’ αντικρίσουν ένα όμορφο δίπατο σπίτι με μεγάλη αυλή, το οποίο όμως δεν μπορούσε να κρύψει την εγκατάλειψή του. Τα παντζούρια, ερμητικά κλειστά, είχαν ξεφτίσει. Τα κάγκελα είχαν σκουριάσει. Ο κήπος χορταριασμένος, τα δέντρα μισοξεραμένα και άκαρπα. Όσο για τον χωριάτικο φούρνο, που κάποτε στην καμάρα του ψήνονταν λαχταριστά καρβέλια, νόστιμες πίτες και καλομαγειρεμένα φαγητά, είχε μισογκρεμιστεί. «Δεν είναι πλέον κατοικήσιμο, πατέρα;» ρώτησε ο Νίκος, ο γιος του Χάρη. «Όχι, αγόρι μου, είναι χρόνια εγκαταλελειμμένο. Τελευταία φορά πρέπει να είχαμε έρθει το ’80, λίγο πριν πεθάνει η γιαγιά σου. Μετά τον θάνατό της ούτε να το σκεφτεί δεν ήθε-
ΔΩΡΟ ΘΕΟΥ
9
140 × 210 SPINE: 28 FLAPS: 80
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ.: 210 64 31 108 www.ocelotos.gr ocelotos@ocelotos.gr
Η
Δώρο Θεού
ISBN 978-618-205-173-3
Σταυρούλα Χριστοδουλάκου
Ό
ταν της έδωσαν το μικρό μπογαλάκι, τυλιγμένο σε μια λευκή κουβερτούλα, το κοίταξε με λατρεία. «Η κόρη μου… Εσύ ήσουν λοιπόν…» της είπε γλυκά κι ένα δάκρυ κύλησε κι έσταξε στο μάγουλο της μικρής. «Θα την ονομάσουμε Άννα». Πενήντα τέσσερα χρόνια μετά η Άννα κρατά με τρεμάμενα χέρια το γράμμα που της έδωσε ο συμβολαιογράφος και μπροστά στα δακρυσμένα μάτια της παρελαύνουν λέξεις που της αποκαλύπτουν την αλήθεια για τη γέννησή της. «Για μένα ήσουν Δώρο Θεού… Δεν θα σε άλλαζα με τίποτα στον κόσμο…» Όλα τα δεδομένα της ζωής της άλλαξαν σε μια στιγμή. Η ανατροπή μεγάλη, συγκλονιστική! Τα αγαπημένα πρόσωπα του Μηνά, της Ασπασίας και της Μαρίας, που της χάρισαν αγάπη καλυμμένη με μεγάλα ψέματα, θα χάσουν τη θέση που κατείχαν ως τώρα στην καρδιά της ή θα βρει τη δύναμη να συγχωρήσει;
Σταυρούλα Χριστοδουλάκου, με καταγωγή από τον Καρβελά της Μάνης, γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στο Γύθειο. Φοίτησε σε δημόσιο Ι.Ε.Κ. στην ειδικότητα Τραπεζικών Εργασιών και παράλληλα αποφοίτησε κι από τη σχολή Κατηχητών της Αρχιεπισκοπής. Τα τελευταία χρόνια ζει στο Φοινίκι Λακωνίας με τον Ιερέα σύζυγό της και τα τρία τους παιδιά και εργάζεται στο Γηροκομείο της Μητροπόλεως. Λατρεύει τη Λογοτεχνία κι αυτή είναι η πρώτη της συγγραφική προσπάθεια.