140 × 210
κού Βιβλίου έχει παρουσιάσει τις συγγραφείς Άλκη Ζέη και Ιουλία Ζανάκη Λάλιου, ενώ σε πολιτιστική εκδήλωση παρουσίασε τον Γιώργο Στασινάκη, Πρόεδρο Διεθνών Φίλων του Νίκου Καζαντζάκη. Η ψυχική περιπέτεια και ο αιφνίδιος θάνατος της μητέρας της, την ώθησαν να γράψει το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΑΠΑΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ το 2009 το οποίο αποφασίζει να φέρει στο φως ως παρακαταθήκη σε όλον τον κόσμο, δεκατρία χρόνια μετά.
SPINE: 21.5
FLAPS: 70
Ο
κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου, η Έρση, μια νεαρή ψυχολόγος, έχοντας περάσει την οδύνη της απώλειας, ξεκινά ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Τόσο η ίδια όσο και τα αγαπημένα της πρόσωπα, μετά από προσωπική αναζήτηση ο καθένας τους, επηρεασμένοι από τα κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά προβλήματα της εποχής τους, αλλά και των διαπροσωπικών τους σχέσεων, θα ανακαλύψουν πως παρόλη τη ζοφερή πραγματικότητα, το παιδί που κρύβουν όλοι μέσα τους συνεχίζει να υπάρχει στα βάθη της ψυχής τους. Το άπατο μπουκάλι, όπως το αποκαλεί η Έρση, είναι η ίδια η ψυχή του ανθρώπου. Σε αυτό όλοι οι άνθρωποι στοιβάζουν τα βιώματα τους στα απύθμενα βάθη του. Άραγε θα βρουν το παιδί που κρατά τον λύχνο, για να τους καθοδηγεί κόντρα σε εκείνους τους γνωστούς άγνωστους; Αυτούς που κυβερνάν αιώνες τώρα και συνεχίζουν να ψιττακίζουν και να βασανίζουν τους λαούς της γης και του ίδιου του πλανήτη, ενώ ακροβατούν σε μία φαινομενική ειρήνη…
ISBN 978-618-205-516-8
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108 ekdoseis.ocelotos@gmail.com | www.ocelotos.gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
9 786182 055168
ο σ ε λ ότ ο ς
Η Ειρήνη Κυριακοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία σε πολύτεκνη οικογένεια με άλλα έξι αδέρφια. Έχει καταγωγή από την ορεινή Αρκαδία. Μετά το Λύκειο είχε διετή εκπαίδευση στη σχολή Δραματικής και Υποκριτικής Τέχνης της Μαίρης Βογιατζή Τράγκα. Παράλληλα με εργασία στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή «Αθηναϊκή Σκηνή του Θεόδωρου Κάλβου και Μιχάλη Καλαμπόκη» ως διπλωματούχος ηθοποιός. Συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις στο Ηρώδειο και στο Διεθνές Forum Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πεκίνου στην πλατεία Συντάγματος, καθώς και σε τηλεοπτικά σίριαλ όπως Η ώρα η καλή και Οικογενειακές Ιστορίες. Επίσης στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού και Εφηβι-
ΕΙΡΗΝΗ Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
ΑΠΑΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ
— ΑΘΗΝΑ 2023 —
Τιτλος
Άπατο μπουκάλι Συγγραφέας
Ειρήνη Κ. Κυριακοπούλου Σειρα
Ελληνική λογοτεχνία [1358] 1123/29 Επιmελεια - Διορθωση
Μαρίνα Γεωργιοπούλου εικαστικο μακετασ εξωφυλλου
Χρήστος Κ. Κυριακόπουλος Copyright© 2023 Ειρήνη Κ. Κυριακοπούλου Πρώτη Εκδοση
Αθήνα, Νοέμβριος 2023 ISBN 978-618-205-516-8
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
Το συναισθαντικό ταξίδι ενός χαμένου παιδιού στα βάθη της ψυχής του
Αφιερωμένο στη μνήμη των γονέων μας Κωνσταντίνο και Ευαγγελία, με αγάπη στα αδέρφια μου Βασίλη, Λάμπρο, Μαρίνο, Χρήστο, Κυριάκο και ιδιαίτερα στην πολυαγαπημένη μου αδερφή Μελίνα για την ηθική της συμπαράσταση, αλλά και με αγάπη και υγεία σε όλο τον κόσμο
Μ
όλις πριν μισή ώρα ήταν που ξεκίνησα να οδηγώ έξω από την πόλη της Αθήνας, για να περάσω ένα τριήμερο στην εξοχή. Βαθιά μέσα μου, όμως, επιθυμούσα λίγες στιγμές ησυχίας, για να βρω τα χαμένα κομμάτια του εαυτού μου, πριν τις επικείμενες διακοπές μου. Το χαμένο παιδί που έψαχνα μέσα μου και που η φωνή του είχε αποστομωθεί από τα πρέπει και τα θέλω των άλλων και την ισχυρογνωμία τους. Αλλά και τη μωρία εκείνων των συμπεριφορών που ντύνονταν με πολεμικά χρώματα στην επικοινωνία τους μαζί μου και όχι με ειρηνικά, ευαίσθητα και αγάπης. Τα αποκαρδιωτικά αποτελέσματα είναι φανερά σ’ όλο μου το είναι, λέει η φωνή του παιδιού μέσα μου και φωνάζει απεγνωσμένα. «Φτάνουν τα λόγια τα πολλά στις ανθρώπινες σχέσεις και επαφές, γιατί οι πράξεις σου μιλούν και εκείνοι που τις εκτιμούν, εκείνοι αξίζουν να δουν τι παιδί είσαι». Όλοι οι άλλοι λειτουργούν σαν προσβλητικοί ιοί και βρυκόλακες και πανούκλα και ο φόβος που σπέρνουν στην παιδική ψυχή μου είναι ανησυχητικά απάνθρωπος και ανήθικος, που μόνο το δέντρο της απελπισίας και της απόγνωσης μπόρεσαν να καλλιεργήσουν μέσα μου. Καθώς οδηγώ τώρα, η σκέψη μου τρέχει πίσω στα ίχνη της προσωπικής μου διαδρομής και νιώθω σαν άγρια τριανταφυλλιά, γεμάτη όχι μόνο με αγκάθια οδύνης αλλά
—7—
ΕΙΡΗΝΗ Κ. Κ ΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
και με μπουμπούκια που άνθισαν πάνω μου, στα όσα έχω ζήσει. Όλα μου φαίνονται σαν μια αναζήτηση προορισμού και αποστολής, σκέφτομαι και αρπάζω τον αναπτήρα απ’ το πλαίσιο. Ένα αεικίνητο κυνήγι ψυχικής ανάτασης, λέω καθώς φλερτάρω με τη σκέψη μου, τις αισθήσεις που ξυπνούν μέσα μου και τις πολύτιμες μυρωδιές, που χρειάζομαι ως καταλυτική πηγή στη ζωή μου, για να μπορέσω να πω στον εαυτό μου, όσο είμαι ακόμα νέα… «Έρση! Επιτέλους, αναπνέεις άφοβα τον αέρα που αναζητούσες πάντα». Όμως, οι εποχές είναι αδίστακτες καθώς αλλάζουν και αδιαφορούν για τον αέρα που εμένα και τον κάθε άνθρωπο μεγάλωσε. Κλονίστηκαν οι ανθρώπινες σχέσεις, λέω σαρκαστικά και εγώ δε σταματώ το κυνήγι των αισθήσεων. Εξακολουθώ να είμαι εδώ και να αναζητώ τη μυρωδιά της αγάπης που θα με ολοκληρώσει και θα με κάνει να νιώθω πως όλα είναι καλά. Κι ας ξέρω σε πόσο παράλογο κόσμο ζω, που δεν παύει, ωστόσο, να είναι υπέροχος και αρμονικός κάθε φορά που ανοίγω τα μάτια μου μέσα στη φύση. Όλα γύρω μου ισορροπούν με μια μουσική συμφωνία μεταξύ τους και όταν είμαι τυχερή μπορώ να ακούω το σκοπό της μελωδίας αυτής. Βλέπω τη θάλασσα στα δεξιά μου και αναπολώ τις αμέτρητες εμπειρίες που έζησα από παιδί σ’ αυτήν την ακροθαλασσιά του κόσμου. Αποδείχτηκαν και οι πιο κομβικές στην εξέλιξη της ζωής μου, στοχάζομαι καθώς τ’ ανακαλώ μέσα μου. Σε αυτό το μέρος πέρασα τα καλύτερα παιδικά μου χρόνια, τις πιο όμορφες οικογενειακές στιγμές και τις πιο αναπάντεχες εφηβικές αναζητήσεις μου. Τα καλοκαιρι-
—8—
ΑΠΑΤΟ ΜΠΟΥΚ Α ΛΙ
νά φλερτ, τα βραδινά φεγγαρόλουστα μπάνια με την παρέα μου και τις συζητήσεις μας στην παραλία γύρω απ’ τη φωτιά, τις αμέτρητες ώρες αναμέτρησης στο τάβλι καθώς και τους χορούς που κάναμε ως το πρωί. «Τι μεγάλη που είναι η ζωή και πόσο γεμάτη», λέω ψιθυριστά και ο νους μου τρέχει στο καλοκαίρι που πλησιάζει. Όπως κι αν είμαι μέσα μου, έκανα καλά που κανόνισα να δω τις φίλες μου, που είχα καιρό να δω. Ομολογώ, όμως, ότι δεν το περίμενα να με δυσκολέψουν τόσο πολύ με την άδειά μου στη δουλειά. Ευτυχώς που άκουσα τη συμβουλή της μητέρας μου και τους είπα να δείξουν επιείκεια, επειδή ο αδελφός μου θα έφευγε για Αγγλία. Θυμάμαι τη χαρά που είχε, όταν μου ζήτησε να τον συνοδεύσω στο χωριό, για να αποχαιρετήσει τον αγαπημένο του προορισμό, πριν φύγει για το μεταπτυχιακό του και δακρύζω, ενώ προσπαθώ να παρκάρω στο στενό, εξοχικό δρομάκι. Τελικά, λέω στον εαυτό μου, θα καταφέρω να συνδυάσω σ’ αυτές τις διακοπές την απόλυτη διακοπή απ’ τους πάντες και τα πάντα με την απόλυτη διασκέδαση. Σκέφτομαι πως αρχές Ιούνη θα είμαι στην Πάρο σ’ ένα φιλικό και ήσυχο περιβάλλον, μετά πάλι δουλειά και μοναξιά και μέσα Αυγούστου με τον αδελφό μου στο βουνό, για έντονη αδρεναλίνη και πεζοπορίες στα ποτάμια και τις ρεματιές και τις απέραντες εκτάσεις γης τις στολισμένες με αγριολούλουδα και ποτισμένες από ευωδιές και χρώματα. Μπαίνοντας στο σπίτι η πρώτη εντύπωση που σχημάτισα ήταν μιας εγκαταλελειμμένης φωλιάς, που η απουσία των κατοίκων της από το τελευταίο τους άγγιγμα είχε παγερά στεγνώσει στους τοίχους και στα αντικείμενα.
—9—
ΕΙΡΗΝΗ Κ. Κ ΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Αν είχε στόμα να μιλήσει, είπα μέσα μου, θα έλεγε: «Πού ήσουν χαμένη τόσο καιρό;» Η ατμόσφαιρα ήταν δροσερή και ξεχώριζε κάπως ανεπαίσθητα η μυρωδιά του καμένου ξύλου στο τζάκι. Καθώς κοιτούσα τον σωρό από τις στάχτες, θυμήθηκα τη βραδιά των γενεθλίων μου και το χιόνι που έριχνε όλη νύχτα. Εκείνη τη μέρα του Οκτώβρη, την γεμάτη από απρόσμενες συζητήσεις αφύπνισης, που είχα με τις φίλες μου. Άνοιξα χαρούμενη τα παράθυρα, για να μπει το φως και ο καθαρός αέρας της εξοχής και έβαλα τον αγαπημένο μου σταθμό να παίζει στο ραδιόφωνο. Καθώς τακτοποιώ τα ρούχα που πήρα μαζί μου στο συρτάρι, μια εύθυμη σκέψη παραλληλισμού μου λέει πως σε έξι μέρες θα κάνω τις ίδιες ακριβώς κινήσεις στο σπίτι της φίλης μου της Έλσας, στην Πάρο. Η σκέψη μου γύρισε στο παρόν, όταν ξαφνικά είδα το ξεχωριστό μπλουζάκι του πρώην μου στο πίσω μέρος του συρταριού. Όσο κι αν μου άρεσε το χρώμα του και το σχέδιό του, διαπίστωσα πως μου τον θύμιζε και αποφάσισα να το χαρίσω σε κάποια από τις φίλες μου… Ένα από τα ξαφνικά κι αψυχολόγητα δώρα του αλλά και το τελευταίο που κράτησα από εκείνον, λέω παγωμένη μέσα μου καθώς ανακαλώ την εικόνα που ανήκει πια στον παρελθόν της δεξαμενής των λανθασμένων εμπειριών. Ήταν Μάης, σαν σήμερα, λίγο καιρό πριν τον οριστικό μας χωρισμό. Του τηλεφώνησαν δυο φίλοι για να βγούμε. Θυμάμαι πως κοιμόμουν και πως με ξύπνησε με το τρυφερό άγγιγμα ενός κόκκινου τριαντάφυλλου απαλά στον ώμο μου και αφού μου το άφησε στο χέρι, σηκώθηκε και μου έδειξε το πρωινό μου. Σοκολατένιο γάλα και μπουγάτσα με μπόλικη άχνη ζάχαρη και κανέλλα. Τον ευ-
— 10 —
ΑΠΑΤΟ ΜΠΟΥΚ Α ΛΙ
χαρίστησα με ένα γλυκό φιλί και καθώς έπινα λίγο από το ποτήρι με το γάλα, εκείνος έβγαλε αιφνιδιαστικά το μπλουζάκι από μια τσάντα και μου είπε γελώντας: «Ο Μάριος και η Γεωργία μας κάλεσαν να πάμε για φαγητό. Θα βάλεις αυτό για να ’σαι πιο άνετα κι εγώ πιο ήσυχος με εκείνους που κοιτάζουν». Έχουν περάσει σχεδόν δύο χρόνια από τότε και νιώθω ακριβώς όπως κι αυτό εδώ το μπλουζάκι που κρατώ τώρα στα χέρια μου. Απ’ έξω χρωματιστή και ζωντανή και από μέσα ανέπαφη και διπλωμένη σε κάποια γωνιά του ψυχικού μου συρταριού… «Ακούγεσαι σαν θύμα», λέω με κατσάδα στον εαυτό μου κλείνοντας το φύλλο της ντουλάπας. Να, όμως, που αυτός αποδείχτηκε μεγαλύτερο θύμα μετά τον χωρισμό μας, όπως μου είπε χαρακτηριστικά, θυμάμαι, πριν ένα χρόνο η Γεωργία. Αλλά καλύτερα πια να σκέφτομαι μόνο θετικά για αυτόν και να τον ευλογήσει ο καλός Θεός και να ’ναι καλά στο δρόμο που χάραξε. Στοχάζομαι ήρεμα και παίρνω μια μεγάλη ανάσα, για να αλλάξω τον αέρα που φυσούσε πάνω από τα αποκαΐδια του χθες. Θολωμένη απ’ τις φευγαλέες εικόνες του χθες, μπήκα αναστατωμένη στο μπάνιο για να φρεσκαριστώ. Ενώ πλένομαι, βλέπω πως μια επίμονη σκέψη ανασκαλίζει τις δύσκολες στιγμές που ακολούθησαν από εκείνο το καλοκαίρι ως το φετινό, έχοντας πάντα πλάι μου τη συνεχή στήριξη απ’ την οικογένεια και τους φίλους μου. Με κλειστά μάτια σκέφτομαι τις διάφορες φάσεις που πέρασα, κυρίως με τα κορίτσια καθώς και τις πρωτόγνωρες για μένα τότε προσπάθειές τους να μου δώσουν χαρούμενες και όμορφες εικόνες ξανά στη ζωή μου. Εικόνες
— 11 —
140 × 210
κού Βιβλίου έχει παρουσιάσει τις συγγραφείς Άλκη Ζέη και Ιουλία Ζανάκη Λάλιου, ενώ σε πολιτιστική εκδήλωση παρουσίασε τον Γιώργο Στασινάκη, Πρόεδρο Διεθνών Φίλων του Νίκου Καζαντζάκη. Η ψυχική περιπέτεια και ο αιφνίδιος θάνατος της μητέρας της, την ώθησαν να γράψει το πρώτο της μυθιστόρημα με τίτλο ΑΠΑΤΟ ΜΠΟΥΚΑΛΙ το 2009 το οποίο αποφασίζει να φέρει στο φως ως παρακαταθήκη σε όλον τον κόσμο, δεκατρία χρόνια μετά.
SPINE: 21.5
FLAPS: 70
Ο
κεντρικός χαρακτήρας του βιβλίου, η Έρση, μια νεαρή ψυχολόγος, έχοντας περάσει την οδύνη της απώλειας, ξεκινά ένα ταξίδι αυτογνωσίας. Τόσο η ίδια όσο και τα αγαπημένα της πρόσωπα, μετά από προσωπική αναζήτηση ο καθένας τους, επηρεασμένοι από τα κοινωνικοοικονομικά και πολιτικά προβλήματα της εποχής τους, αλλά και των διαπροσωπικών τους σχέσεων, θα ανακαλύψουν πως παρόλη τη ζοφερή πραγματικότητα, το παιδί που κρύβουν όλοι μέσα τους συνεχίζει να υπάρχει στα βάθη της ψυχής τους. Το άπατο μπουκάλι, όπως το αποκαλεί η Έρση, είναι η ίδια η ψυχή του ανθρώπου. Σε αυτό όλοι οι άνθρωποι στοιβάζουν τα βιώματα τους στα απύθμενα βάθη του. Άραγε θα βρουν το παιδί που κρατά τον λύχνο, για να τους καθοδηγεί κόντρα σε εκείνους τους γνωστούς άγνωστους; Αυτούς που κυβερνάν αιώνες τώρα και συνεχίζουν να ψιττακίζουν και να βασανίζουν τους λαούς της γης και του ίδιου του πλανήτη, ενώ ακροβατούν σε μία φαινομενική ειρήνη…
ISBN 978-618-205-516-8
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108 ekdoseis.ocelotos@gmail.com | www.ocelotos.gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
9 786182 055168
ο σ ε λ ότ ο ς
Η Ειρήνη Κυριακοπούλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Νέα Ιωνία σε πολύτεκνη οικογένεια με άλλα έξι αδέρφια. Έχει καταγωγή από την ορεινή Αρκαδία. Μετά το Λύκειο είχε διετή εκπαίδευση στη σχολή Δραματικής και Υποκριτικής Τέχνης της Μαίρης Βογιατζή Τράγκα. Παράλληλα με εργασία στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, αποφοίτησε από την Ανώτερη Σχολή «Αθηναϊκή Σκηνή του Θεόδωρου Κάλβου και Μιχάλη Καλαμπόκη» ως διπλωματούχος ηθοποιός. Συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις στο Ηρώδειο και στο Διεθνές Forum Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Πεκίνου στην πλατεία Συντάγματος, καθώς και σε τηλεοπτικά σίριαλ όπως Η ώρα η καλή και Οικογενειακές Ιστορίες. Επίσης στα πλαίσια της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού και Εφηβι-