140 × 210 SPINE: 5.9 FLAPS: 70
Επιχείρησα να φτιάξω ένα ανθολόγιο με τα κείμενα που γράφω όλα αυτά τα χρόνια, με γνώμονα τη μαγεία των ανθρώπων και το ανεξερεύνητο της ανθρώπινης ψυχής. Όλα αυτά συντελούν ένα κράμα ετσιθελικής πραγματικότητας, αυτής που επιχειρεί να συνθέσει ένας συγγραφέας.
ISBN 978-960-564-367-6
Ακαριαία παραμύθια μιας ετσιθελικής πραγματικότητας
cover.indd 1
Τ
α τελευταία εννέα χρόνια γράφω διάφορα κείμενα, τα οποία αφορούν διαφορετικά θέματα, που όλα άπτονται με την καθημερινότητα. Έχω μαζέψει αρκετά από τα κείμενα αυτά και τα έχω κατατάξει σε πέντε κατηγορίες-κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, σκιαγραφώ χαρακτήρες που διασταύρωσαν το μονοπάτι της ζωής μου. Στο δεύτερο, αφουγκράζομαι τις προσωπικές μου ανησυχίες και στο τρίτο, αναφέρομαι στον έρωτα. Στο τέταρτο, απαριθμώ μερικά σύντομα κείμενα που χαρακτηρίζονται από τη γλαφυρότητα μιας λυρικής αφήγησης, ενώ στο πέμπτο και τελευταίο, συμπεριέλαβα κάποια σύντομα διηγήματα που εξιστορούν παράλληλους κόσμους.
Μαίριλυν Ζαννέτου
μου χρόνο, ασχολούμαι με τη γυμναστική, δραπετεύω συχνά στο εξωτερικό για να ανακαλύπτω «ξένους» κόσμους και διαβάζω βιβλία πάσης φύσεως. Είχα, εξ απαλών ονύχων, πάθος με το γράψιμο. Τα μάτια μου επεξεργάζονταν τις εικόνες με έναν διαφορετικό τρόπο. Ήθελα να ονειροβατώ στις ζωές των ανθρώπων και να πλάθω τις ιστορίες τους. Παρατηρούσα ακατάπαυστα και ήθελα να ξέρω τι συνέβαινε στον κάθε κόσμο. Με συνέπαιρναν πάντα οι «περιθωριακοί», οι «αναρχικοί» και οι «παράξενοι». Ίσως γιατί, κατά βάθος, ήμουν πάντοτε μια από αυτούς. Μου αρέσει να γράφω για τον δίπλα, τον απέναντι, τον άνθρωπο που ρίχνει πέτρες στη θάλασσα ένα ζεστό πρωινό, το κορίτσι που ρεμβάζει τα σύννεφα και το παιδί που κλοτσά πέτρες ενώ περπατά νωχελικά στο γήπεδο του σχολείου του. Γράφω, συνήθως, όπου βρω, γιατί η έμπνευση είναι ακαριαία και δίνει ζωή στο χέρι μου. Οι λέξεις πρέπει να βγουν έξω αμέσως, για να μη χαθούν. Ένα ηλιόλουστο και σχετικά αδιάφορο πρωινό, μου ήρθε η ιδέα να ενώσω τις εμπνεύσεις μου και να τις εντάξω σε κατηγορίες. Αποκύημα εκείνης της σκέψης είναι αυτό εδώ το «ανθολόγιο» εμπνεύσεων μιας αναιδούς παρατηρήτριας του κόσμου μας.
Μαίριλυν Ζαννέτου
Γ Ακαριαία παραμύθια μιας ετσιθελικής πραγματικότητας
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ. : 210 6431108 www. ocelotos. gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς
εννήθηκα στο Λονδίνο, ένα κρύο βράδυ του Ιανουαρίου. Αγάπησα βαθιά τις τριανταφυλλιές που άνθιζαν με αναίδεια στην παγωμένη πρωτεύουσα, για να δώσουν χρώμα στους πρώτους μήνες ζωής ενός παιδιού. Μετά την πάροδο κάποιων ετών, η οικογένειά μου επέστρεψε στην Κύπρο, όπου και μεγάλωσα. Όντας το αγαπημένο εγγόνι του παππού μου, που διετέλεσε εκπαιδευτικός, μεγάλωσα «κάτω από φτερούγες» δασκάλων και αγάπησα το επάγγελμα. Έτσι, αποφάσισα να ακολουθήσω τα χνάρια του. Αποφοίτησα από το Πανεπιστήμιο Κύπρου και τα τελευταία οκτώ χρόνια εργάζομαι σε δημοτικά σχολεία στην Κύπρο. Έχω μεταπτυχιακό στη διδακτική των Φυσικών Επιστημών από το King’s College London και στο παρόν στάδιο είμαι υποψήφια διδάκτορας στην Εκπαιδευτική Ηγεσία. Στον ελεύθερό
4/25/2016 10:56:49 AM
Τιτλος Ακαριαία παραμύθια μιας ετσιθελικής πραγματικότητας Συγγραφέας Μαίριλυν Ζαννέτου Επιmελεια - Διορθωση Όλγα Παλαμήδη Layout - Design Myrtilo, Λένα Παντοπούλου Copyright© 2016 Μαίριλυν Ζαννέτου Πρώτη Εκδοση Αθήνα, Μάιος 2016
ISBN 978-960-564-367-6
Ιδιαίτερες ευχαριστίες στον φίλο Αντρέα Κωνσταντίνου, για την ευγενή παραχώρηση της φωτογραφίας του εξωφύλλου, από την προσωπική του συλλογή.
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ:
Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ. : 210 6431108 E-MAIL: ekdoseis.ocelotos@gmail.com www. ocelotos. gr
0_soma_akariaia paramythia.indd 2
4/25/2016 11:44:44 AM
Μαίριλυν Ζαννέτου
Ακαριαία παραμύθια μιας ετσιθελικής πραγματικότητας
0_soma_akariaia paramythia.indd 3
4/25/2016 11:44:44 AM
0_soma_akariaia paramythia.indd 4
4/25/2016 11:44:44 AM
Όποτε με πιάνει η λυρική μου διάθεση, τα βάζω με τους τζίτζικες… που ενοχλούν την έμπνευσή μου...
0_soma_akariaia paramythia.indd 5
4/25/2016 11:44:44 AM
0_soma_akariaia paramythia.indd 6
4/25/2016 11:44:44 AM
Περιεχόμενα Αντί προλόγου…..................................................................9 Περί αφιερώσεων ο λόγος................................................. 11 1. Λογοτεχνικά πορτρέτα..................................................13 1.1 Κλικ...........................................................................14 1.2 Ο ερημίτης...............................................................15 1.3 Αναπάντεχο συναπάντημα......................................16 1.4 Θύμα-Θύτης… 1-0.................................................18 1.5 Ο κόσμος χρειάζεται... τέρατα..............................19 1.6 Πετραίος...................................................................21 1.7 Ο σωτήρας................................................................23 1.8 Γλυκές παραφωνίες του σύγχρονου κόσμου..........24 1.9 Γράψε μου μια ιστορία............................................26 1.10 Η γιαγιά του χτες και του σήμερα.......................29 1.11 Ηχηρές πινελιές των αγελάδων.............................31 1.12 Ο Μάριος της ζωής...............................................33 1.13 Με την άδειά σας κύριε Μπάμπη... ....................34 1.14 Παραμύθι χωρίς όνομα.........................................36 2. Ψηφίδες εαυτού...............................................................38 2.1 Ίσως μια άλλη σεζόν................................................40 2.2 Ψυχρολουσία...........................................................41 2.3 Ανάκατες σκέψεις μιας φλύαρης επίδοξης συγγραφέως ............................................42 2.4 Ζητείται ζωή (1).......................................................44 2.5 Ζητείται ζωή (2).......................................................46
0_soma_akariaia paramythia.indd 7
4/25/2016 11:44:44 AM
2.6 Περί ορέξεως... ζωή!................................................48 2.7 Χωνεύοντας καθωσπρεπισμό.................................50 2.8 Τα φώτα της πόλης..................................................51 2.9 Μια ματιά ακόμα.....................................................53 2.10 Φλυαρώ…..............................................................55 2.11 Ξεχασμένες σημειώσεις μιας κοσμοπολίτισσας...................................................58 3. Τα αγγίγματα του έρωτα................................................59 3.1 Όνειρα, φεγγάρια και πάθη....................................60 3.2 Όνειρα, φεγγάρια και πάθη....................................61 3.3 Εγώ... κι εσύ.............................................................62 3.4 Γράφε μου.................................................................64 3.5 Πες μου ένα παραμύθι............................................65 3.6 Εκείνη κι εκείνος.....................................................67 4. Λυρικές διαθέσεις...........................................................70 4.1 Λυρική διάθεση: Έρωτας μεταξύ συγγραφέων....71 4.2 Λυρική διάθεση: Συγγραφέας επί τω έργω...........72 4.3 Λυρική διάθεση: Συγγραφική έπαρση (1)............73 4.4 Λυρική διάθεση: Συγγραφική έπαρση (2)............74 4.5 Λυρική διάθεση: « ...κρίμα»....................................75 5. Παράλληλοι κόσμοι.......................................................76 5.1 Παράδεισος με γεύση φράουλα.............................77 5.2 Αν ήταν όλα..............................................................80 5.3 Η ζωή ένα λούνα παρκ............................................84 Επίμετρο..............................................................................86
0_soma_akariaia paramythia.indd 8
4/25/2016 11:44:44 AM
Αντί προλόγου…
Α
πό τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, έγραφα. Έγραφα όπου έβρισκα, για τα όσα ένιωθα. Αναρωτιόμουν τι σκέφτεται ο κάθε άνθρωπος και προσπαθούσα να πλάσω την ιστορία του. Ετσιθελικά επενέβαινα νοητά στον κόσμο του, για να τον τεμαχίσω. Μεγάλη διαστροφή... Ήθελα να πλάθω εικόνες, για να δίνω οστά στα όνειρά μου. Ήθελα να τους δώσω μια ευκαιρία να υπάρξουν και να γίνουν πραγματικότητες. Γιατί αλλιώς, μετατρέπονται μοναχά σε χίμαιρες. Άλλοτε πάλι, έγραφα γιατί προσπαθούσα να καταλάβω τον εαυτό μου. Ίσως κάποιοι άνθρωποι απλώς «νιώθουν πολύ». Πιο πολύ απ’ ό,τι μπορούν να σηκώσουν, γι’ αυτό πρέπει να αδειάζουν συχνά στο χαρτί, στον υπολογιστή, οπουδήποτε. Να παίρνει η ψυχή ανάσα, για να μπορεί να συνεχίζει. Η σκέψη τούτη, να ενώσω όλα τούτα τα σκόρπια, με τριβέλιζε για καιρό. Οπόταν, αποφάσισα τελικά να δέσω όλα αυτά τα «αναιδή παραμύθια» σε ένα πιο μεγάλο δεμάτι, για να φτιάξουν ένα μεγαλύτερο παραμύθι.
ΑΚΑΡΙΑΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΙΑΣ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
0_soma_akariaia paramythia.indd 9
9
4/25/2016 11:44:44 AM
Αυτό το μωσαϊκό, λοιπόν, επιχείρησα να οργανώσω. Ψηφίδες ανόμοιου χωροχρόνου. Αποκυήματα συνουσίας ψυχής και μυαλού. Δεν μπαίνουν κάτω από καμιά κοινή ομπρέλα. Μοναχά προέρχονται όλα απ’ την ίδια πένα... Μαίριλυν
10
ΜΑΙΡΙΛΥΝ ΖΑΝΝΕΤΟΥ
0_soma_akariaia paramythia.indd 10
4/25/2016 11:44:44 AM
Περί αφιερώσεων ο λόγος...
Γ
εννήθηκα στο Λονδίνο, ένα χειμωνιάτικο βράδυ του Γενάρη. Η μαμά μου λέει πως οδήγησε και πήγε μέχρι το νοσοκομείο, όπου την κράτησαν, γιατί την έπιασαν οι πόνοι τα ξημερώματα. Οι πρώτες μου εικόνες ήταν από ένα χαριτωμένο σπίτι του βόρειου Λονδίνου και το αγαπημένο μου λουλούδι ήταν τα τριαντάφυλλα. Παρακαλούσα την προγιαγιά μου να με πάει σε αυτά κάθε φορά που έπαιρνε να χαράζει και άνοιγα τα μάτια μου. Όταν ήμουν έξι μηνών, ήρθαμε για διακοπές στην Κύπρο. Καλοκαίρι, έσκαγε ο τζίτζικας. Ο παππούς και η γιαγιά ήρθαν στο αεροδρόμιο να προϋπαντήσουν το πρώτο τους εγγόνι. Βγαίνοντας από τους ελέγχους του αεροδρομίου, το βλέμμα μου συναντήθηκε με αυτό του παππού. Του χαμογέλασα. Από εκείνη τη στιγμή επικύρωνα μια αγάπη άνευ όρων. Την αγάπη του παππού δεν τη συνάντησα πουθενά στον κόσμο ολάκερο. Τα μάτια του, που φώτιζαν ολόκληρα, κάθε φορά που ήμασταν μαζί. Περάσαμε πολλά με τον παππού. Χέρι χέρι μ’ έμαθε να αγαπώ τη φύση και να ονομάζω τα δέντρα. Με έμαθε να φτιάχνω λέξεις με τις συλλαβές και να ζωγραφίζω τα ηλιοβασιλέματα στα χαρτόνια των δημητριακών που έτρωγα για πρωινό.
ΑΚΑΡΙΑΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΙΑΣ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
0_soma_akariaia paramythia.indd 11
11
4/25/2016 11:44:44 AM
Του διάβασα πολλά από τα κείμενα που υπάρχουν σε αυτό το έργο. Άλλοτε χαμογελούσε και άλλοτε βούρκωνε. Πάντοτε, όμως, με επαινούσε και διατεινόταν πόσο περήφανος ένιωθε. Παππού, αν δεν ήσουν εσύ, δεν θα ήμουν ούτε εγώ. Εσύ με έμαθες να μιλώ, να γράφω και να αγαπώ. Σ’ ευχαριστώ, παππού... Σ’ ευχαριστώ που απλώς υπάρχεις και κάνεις αυτόν τον κόσμο πιο αληθινό, πιο υποφερτό, και ζεσταίνεις την ψυχή μου όπως πάντα, σαν ακοίμητος φάρος, ακόμα και μέσα απ’ όλες τις αντιξοότητες.
12
ΜΑΙΡΙΛΥΝ ΖΑΝΝΕΤΟΥ
0_soma_akariaia paramythia.indd 12
4/25/2016 11:44:44 AM
1. Λογοτεχνικά πορτρέτα
Μ
ου αρέσουν οι άνθρωποι. Ο δίπλα, ο απέναντι, ο φίλος, ο συγγενής, και πάει λέγοντας. Μου αρέσει να ρεμβάζω από κάπου μακριά τους κόσμους τους και να προσπαθώ να τους σκιαγραφήσω. Να φτιάχνω με τη φαντασία μου το δικό τους παραμύθι και να «επεμβαίνω» ετσιθελικά στις πραγματικότητές τους. Μαγικός ο άνθρωπος. Ένα ον που ξεπερνά την κάθε φαντασία. Αστείρευτη τροφή για τον κάθε συγγραφέα-παρατηρητή. Κάποτε, τους αντιμετωπίζω γλυκά και με συγκινούν. Άλλοτε πάλι, νιώθω να με αποπαίρνουν. Κάποτε, θέλω να τους τεμαχίσω, για να νιώσω την ηδονή ότι κατάφερα να τους βάλω κάτω από το λογοτεχνικό μου μικροσκόπιο. Τους αγαπώ όλους. Τους ευχαριστώ που συνειδητά ή ασυνείδητα μού «επιτρέπουν» να γράφω. Τους αγαπώ που μου δίνουν έμπνευση να συνεχίσω να κάνω αυτό που αγαπώ εγώ. Ίσως τα δικά τους παραμύθια να μην τα βρω ποτέ στο τέλος. Αλλά δεν μ’ ενδιαφέρουν τόσο οι αλήθειες τους. Μ’ ενδιαφέρουν πιότερο οι αλήθειες που θέλω να τους αποδώσω.
ΑΚΑΡΙΑΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΙΑΣ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
0_soma_akariaia paramythia.indd 13
13
4/25/2016 11:44:44 AM
1.1 Κλικ Σήμερα με κοίταξε με τα μάτια του χαμογελαστά. Απορούσα πώς ένας άνθρωπος μπορούσε να φαίνεται χαμογελαστός ακόμα κι όταν έλεγε κάτι λυπηρό. «Κυρία, δεν ξέρω να κάνω “κλικ”. Δεν έχουμε υπολογιστή στο σπίτι». Μετά βέβαια, βλέποντας το κοντό του παντελόνι σε σχέση με το ανάστημά του, και την μπλούζα που είχε φθαρεί από τα πολλά πλυσίματα, σκέφτηκα ότι ο υπολογιστής δεν ήταν το μόνο που του έλειπε. Όταν όμως έφυγαν όλοι και σώπασε ο τόπος απ’ το μπουλούκι των παιδιών, ήμουν σχεδόν βέβαιη ότι άκουγα κάπου στην αυλή κάποιον να σέρνει τα βήματά του νωχελικά, αλλά ταυτόχρονα αδιάκοπα. Τελικά, οι απώλειες ήταν πολλές. Εκείνη την ώρα, έκανα «κλικ».
21/10/15
14
ΜΑΙΡΙΛΥΝ ΖΑΝΝΕΤΟΥ
0_soma_akariaia paramythia.indd 14
4/25/2016 11:44:44 AM
1.2 Ο ερημίτης Κάποιες φορές, οι αναιδείς επίδοξοι συγγραφείς βιάζονται να κατακερματίσουν προσωπικότητες. Είχα βιαστεί μάλλον να τον αναλύσω. Ήταν μια ευχάριστη έκπληξη, σ’ έναν κόσμο που δύσκολα ανατρεπόταν ευχάριστα. Αναρωτήθηκα γιατί επέλεξε τη συγκεκριμένη κατοικία. Απομονωμένος, σχεδόν ερημίτης... Μετά, νομίζω πως κατάλαβα. Η μοναξιά κάποτε είναι πολύ εποικοδομητική. Ειδικά μετά από ένα επάγγελμα στο οποίο δεν μπορούσες ν’ αράξεις σε χλωρό κλαρί. Δεν μπορούσα να καταλάβω αν ακολουθούσε το όνειρό του ή αν απλώς το έψαχνε. Πάντως προσπαθούσε να βάλει μπαχαρικά στη ζωή του. Το σπίτι του μαρτυρούσε ώρες σκέψεων και μου έδινε συγκεχυμένα νοήματα. Πάντως το χέρι του κρατούσε το δικό μου στιβαρά. Επαίνεσε το γράψιμο της ματαιόδοξης συγγραφέως. Κι εκεί βρήκε και το κουμπί να μπει στην καρδιά της, έχοντας κερδίσει το πιο αληθινό της μειδίαμα.
26/7/2015
ΑΚΑΡΙΑΙΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΜΙΑΣ ΕΤΣΙΘΕΛΙΚΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ
0_soma_akariaia paramythia.indd 15
15
4/25/2016 11:44:44 AM
140 × 210 SPINE: 5.9 FLAPS: 70
Επιχείρησα να φτιάξω ένα ανθολόγιο με τα κείμενα που γράφω όλα αυτά τα χρόνια, με γνώμονα τη μαγεία των ανθρώπων και το ανεξερεύνητο της ανθρώπινης ψυχής. Όλα αυτά συντελούν ένα κράμα ετσιθελικής πραγματικότητας, αυτής που επιχειρεί να συνθέσει ένας συγγραφέας.
ISBN 978-960-564-367-6
Ακαριαία παραμύθια μιας ετσιθελικής πραγματικότητας
cover.indd 1
Τ
α τελευταία εννέα χρόνια γράφω διάφορα κείμενα, τα οποία αφορούν διαφορετικά θέματα, που όλα άπτονται με την καθημερινότητα. Έχω μαζέψει αρκετά από τα κείμενα αυτά και τα έχω κατατάξει σε πέντε κατηγορίες-κεφάλαια. Στο πρώτο κεφάλαιο, σκιαγραφώ χαρακτήρες που διασταύρωσαν το μονοπάτι της ζωής μου. Στο δεύτερο, αφουγκράζομαι τις προσωπικές μου ανησυχίες και στο τρίτο, αναφέρομαι στον έρωτα. Στο τέταρτο, απαριθμώ μερικά σύντομα κείμενα που χαρακτηρίζονται από τη γλαφυρότητα μιας λυρικής αφήγησης, ενώ στο πέμπτο και τελευταίο, συμπεριέλαβα κάποια σύντομα διηγήματα που εξιστορούν παράλληλους κόσμους.
Μαίριλυν Ζαννέτου
μου χρόνο, ασχολούμαι με τη γυμναστική, δραπετεύω συχνά στο εξωτερικό για να ανακαλύπτω «ξένους» κόσμους και διαβάζω βιβλία πάσης φύσεως. Είχα, εξ απαλών ονύχων, πάθος με το γράψιμο. Τα μάτια μου επεξεργάζονταν τις εικόνες με έναν διαφορετικό τρόπο. Ήθελα να ονειροβατώ στις ζωές των ανθρώπων και να πλάθω τις ιστορίες τους. Παρατηρούσα ακατάπαυστα και ήθελα να ξέρω τι συνέβαινε στον κάθε κόσμο. Με συνέπαιρναν πάντα οι «περιθωριακοί», οι «αναρχικοί» και οι «παράξενοι». Ίσως γιατί, κατά βάθος, ήμουν πάντοτε μια από αυτούς. Μου αρέσει να γράφω για τον δίπλα, τον απέναντι, τον άνθρωπο που ρίχνει πέτρες στη θάλασσα ένα ζεστό πρωινό, το κορίτσι που ρεμβάζει τα σύννεφα και το παιδί που κλοτσά πέτρες ενώ περπατά νωχελικά στο γήπεδο του σχολείου του. Γράφω, συνήθως, όπου βρω, γιατί η έμπνευση είναι ακαριαία και δίνει ζωή στο χέρι μου. Οι λέξεις πρέπει να βγουν έξω αμέσως, για να μη χαθούν. Ένα ηλιόλουστο και σχετικά αδιάφορο πρωινό, μου ήρθε η ιδέα να ενώσω τις εμπνεύσεις μου και να τις εντάξω σε κατηγορίες. Αποκύημα εκείνης της σκέψης είναι αυτό εδώ το «ανθολόγιο» εμπνεύσεων μιας αναιδούς παρατηρήτριας του κόσμου μας.
Μαίριλυν Ζαννέτου
Γ Ακαριαία παραμύθια μιας ετσιθελικής πραγματικότητας
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα ΤΗΛ. : 210 6431108 www. ocelotos. gr
ΕΚΔΟΣΕΙΣ
ο σ ε λ ότ ο ς
εννήθηκα στο Λονδίνο, ένα κρύο βράδυ του Ιανουαρίου. Αγάπησα βαθιά τις τριανταφυλλιές που άνθιζαν με αναίδεια στην παγωμένη πρωτεύουσα, για να δώσουν χρώμα στους πρώτους μήνες ζωής ενός παιδιού. Μετά την πάροδο κάποιων ετών, η οικογένειά μου επέστρεψε στην Κύπρο, όπου και μεγάλωσα. Όντας το αγαπημένο εγγόνι του παππού μου, που διετέλεσε εκπαιδευτικός, μεγάλωσα «κάτω από φτερούγες» δασκάλων και αγάπησα το επάγγελμα. Έτσι, αποφάσισα να ακολουθήσω τα χνάρια του. Αποφοίτησα από το Πανεπιστήμιο Κύπρου και τα τελευταία οκτώ χρόνια εργάζομαι σε δημοτικά σχολεία στην Κύπρο. Έχω μεταπτυχιακό στη διδακτική των Φυσικών Επιστημών από το King’s College London και στο παρόν στάδιο είμαι υποψήφια διδάκτορας στην Εκπαιδευτική Ηγεσία. Στον ελεύθερό
4/25/2016 10:56:49 AM