Issuu

140 × 210 SPINE: 6.5 FLAPS: 0

ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΛΙΟΤΣΑΚΗ ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΑΝΘΡΩΠΕ

ISBN 978-960-564-976-0

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ο σ ε λ ότ ο ς

ΛΙΤΣΑ ΛΙΟΤΣΆΚΗ

Αγαπημένε Άνθρωπε

ΤΙΤΛΟΣ

Αγαπημένε Άνθρωπε ΣΥΓΓΡΑΦΈΑΣ

Ευαγγελία Λιοτσάκη ΣΕΙΡΑ

Αθήνα, Σεπτέμβριος 2020 ISBN 978-960-564-976-0

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | ΤΗΛ.: 210 64 31 108

ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr

Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.

Σ’ εκείνους που έζησαν με μια αγάπη ατελείωτης διάρκειας

Γνωριμία Την ώρα που σε γνώρισα καθόλου δε θυμάμαι, μα σύντομα κατάλαβα, πάντα με σένα θα ’μαι. Όταν σε πρωτοαντίκρισα, στα βόρεια, στα ξένα, δε μπόρεσα να φανταστώ τι έμελλες για μένα. Στη Γέφυρα σε πρόσεξα, έγραφε η θωριά σου και όλα γύρω ομόρφαιναν από τη λεβεντιά σου. Η θάλασσα, ο ουρανός, το τροπικό φεγγάρι και συ μπροστά, στη Γέφυρα δίνατε άλλη χάρη. Σε άκουγα και θαύμαζα, το καθαρό μυαλό σου και ήρθε και ελάτρεψα το κάθε τι δικό σου. Με ξάφνιασε η Αγάπη σου που ήρθε ως αγέρι και μου ’δειξε το άπειρο και μου ’πε, ποιος να ξέρει; 5

Κανείς δεν πήρε είδηση όλοι χωρίς χαμπάρι, μονάχα μας εκοίταξε το φωτεινό φεγγάρι. Μάρτυρας της αγάπης μας τ’ ολόγιομο φεγγάρι, ψιθύριζε χαρούμενα, σας πάει, για ζευγάρι. Υπήρξε τόσο δυνατή αυτή η γνωριμία, νομίζω άλλη όμοια δε θα βρεθεί καμία. Ήτανε τόσο δυνατό, το τότε πέρασμά μου, κρατήθηκε και στοίχειωσε στο νου και στην καρδιά μου. Παράξενε ταξιδευτή, του κόσμου εσύ πολίτη, η όμορφη παρέα σου, πάντοτε θα μου λείπει.

Τρένο Πήρα το τρένο κι έφυγα και συ έμεινες πίσω, εσένα όμως ήλπιζα ξανά να συναντήσω. Το τρένο με ταχύτητα, άφησε εσένα πίσω και έκρυβα τη θλίψη μου, μην τύχει και δακρύσω. Πήρα το τρένο κι έφυγα δίπλα μου κι η σκιά σου και έτσι κάπως άντεξα χωρίς τη συντροφιά σου. Το ό,τι έφυγα εγώ ήταν το δευτερεύον, μονάχα η συνάντηση ήτανε το πρωτεύον. Συνέχεια στη σκέψη μου ήσουνα συντροφιά μου κάποιες στιγμές ενόμιζα πως βρίσκεσαι κοντά μου. Ας έμεινες εσύ εκεί, κι εγώ πήρα το τρένο, με το μυαλό μου αγάπη μου όπου κι αν είσαι μένω. 7