140 × 210
ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΕΤΡΑΚΗΣ
«…Λοιπόν, όποτε πεθάνεις, το πρώτο πράγμα που θα σου κάνει εντύπωση είναι η πλήρης διατήρηση όλων των αισθήσεων και η πλήρης ανυπαρξία κάθε δυνατότητας να τις απολαύσεις…» Το παραπάνω βέβαια προϋποθέτει, όχι μονάχα τον θάνατο σου, αλλά κυρίως, τη συνειδητοποίησή του. Ίσως αυτή η αντίληψη της έννοιας του θανάτου να ’ταν η αιτία γέννησης αυτού του βιβλίου. Ίσως πάλι, μια γέννηση ή, μια, άλλη –όπως τη λένε– ζωή, πάντα προϋποθέτει πρωτίστως, την πλήρη συνειδητοποίηση ενός θανάτου.
40 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΜΟΥ
ISBN 978-618-205-635-6
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
9 786182 056356
SPINE: 2
FLAPS: 90
Ο Μανόλης Πετράκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1975 και είναι δικηγόρος. Αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Ρέθεμνος» και στο site www.enallaktikos.gr. Κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του: «Γελάς Ε...;» και «Προτού μας πάρει ο Διάολος…!»
40 Μέρες μετά την Κηδεία μου
Τιτλος
40 Μέρες μετά την Κηδεία μου Συγγραφέας
Μανόλης Πετράκης Σειρα
Ελληνική λογοτεχνία [1358]0824/24 Επιmελεια - Διορθωση
Μαρίνα Σταμέλου Layout - Design
Myrtilo, Λένα Παντοπούλου Copyright© 2024
Μανόλης Πετράκης Πρώτη Εκδοση
Αθήνα, Αύγουστος 2024 ISBN 978-618-205-635-6
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108
ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
Το παρόν έργο πνευματικής ιδιοκτησίας προστατεύεται κατά τις διατάξεις της ελληνικής νομοθεσίας, (Ν. 2121/1993, όπως έχει τροποποιηθεί και ισχύει σήμερα) καθώς και από τις διεθνείς συμβάσεις περί πνευματικής ιδιοκτησίας. Απαγορεύεται η καθ’ οιονδήποτε τρόπο ή μέσο (ηλεκτρονικό, μηχανικό ή άλλο) αντιγραφή, φωτοανατύπωση και γενικώς αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, αναμετάδοση στο κοινό σε οποιαδήποτε μορφή και η εν γένει εκμετάλλευση του συνόλου ή μέρους του έργου χωρίς τη γραπτή άδεια του δικαιούχου συγγραφέα.
Μανόλης Πετράκης
40 Μέρες μετά την Κηδεία μου
— ΑΘΗΝΑ 2024 —
Στα ζουζούνια μου, Μαρίνα, Πόπη και Ιωάννα, και στην Ελπίδα, που ναι…, είναι ζωή!
4 0 ΜΕΡΕ Σ ΜΕ ΤΑ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΜΟΥ
...Άκουγα τον παπά να ψέλνει από πάνω κι ήξερα πάνω κάτω πότε θα τελειώσει, παρόλο που τις κηδείες τις απέφευγα... Ήξερα και πως στις λειτουργίες στο «αμήν» τελείωναν όλα, εκτός αν το ’κανε ο διάολος να ’χε μετά κάνα μνημόσυνο, οπότε όλα ξαναξεκινούσαν κι άντε τώρα να ξαναπεριμένεις το «αμήν» που στα μνημόσυνα όμως, (για να ’μαστε δίκαιοι), δεν πολυαργούσε... Από τη γιαγιά μου τα θυμάμαι αυτά τη μακαρίτισσα, που με πήγαινε στην εκκλησία συνέχεια, όπου βεβαίως συνέχεια περίμενα αυτό το «αμήν» είτε στην κύρια λειτουργία είτε στα μνημόσυνα... Μνημόσυνο πάντως τώρα δεν ήταν σίγουρα. Ήτανε η... κηδεία μου! Γι’ αυτό έψελνε κι ο παπάς από πάνω και τώρα για το μνημόσυνο θα σε γελάσω, γιατί αφενός δεν είναι στο χέρι μου να μου το κάνω, αφετέρου γιατί δεν ξέρω πότε ακριβώς γίνεται... Στα τριήμερα, που λένε; Στα σαράντα; Έχει και εννιάμερα; Έχει δεν έχει, «του πισινού τα ’νιάμερα» που λένε, εγώ μια φορά ψόφησα κι εμένα ψέλνουν από πάνω...
—7—
4 0 ΜΕΡΕ Σ ΜΕ ΤΑ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΜΟΥ
1. Δεν υπάρχει πιο περίεργο πράμα, απ’ το ν’ ακούς «αμήν» στην κηδεία σου και τα βήματα μετά όσων ήταν σ’ αυτήν να απομακρύνονται σιγά σιγά... Δοκίμασα να σηκωθώ για να τους δω να φεύγουν και να τσεκάρω και τι γίνεται δίπλα μου μετά θάνατον, αλλά στούκαρα στο μάρμαρο από πάνω κι άρχισα τα καντήλια που δεν πρέπει ν’ ακούστηκαν, γιατί, αν ακούγονταν από ’κεί που ήμουν, μετά δεν θ’ άκουγα αργά βήματα ν’ απομακρύνονται, αλλά ποδοβολητά... Όταν τελικά κατάφερα να σηκωθώ, κρατώντας το κεφάλι μου και σκυλοβρίζοντας το μάρμαρο, όλοι είχαν φύγει και πρώτος πρώτος φυσικά ο παπάς, που είχε τελειώσει τη δουλειά του και που λίγο πριν μου ευχόταν να πάω σε τόπο χλοερό και τόπο αναπαύσεως, λες και ήταν τελικά κούραση το να ζεις...
2. Άνθρωπος –λόγω τιμής– δεν είχε μείνει στο νεκροταφείο (και γιατί να μείνει, να μου πεις) και ψιλοσουρούπωνε κι είχε κι ένα απαλό ψιλόβροχο, γιατί Δεκέμβρης ήταν όταν τίναξα τα πέταλα. Τ’ Αγίου Νικολάου ήταν; Ελευθερίου; Μηνά; Όχι, ο Μηνάς γιορτάζει τον Νοέμβρη... Λοιπόν, όποτε πεθάνεις, το πρώτο πράγμα που θα σου κάνει εντύπωση είναι η πλήρης διατήρηση όλων των αισθήσεων και η πλήρης ανυπαρξία όλων αυ-
—9—
140 × 210
ΜΑΝΟΛΗΣ ΠΕΤΡΑΚΗΣ
«…Λοιπόν, όποτε πεθάνεις, το πρώτο πράγμα που θα σου κάνει εντύπωση είναι η πλήρης διατήρηση όλων των αισθήσεων και η πλήρης ανυπαρξία κάθε δυνατότητας να τις απολαύσεις…» Το παραπάνω βέβαια προϋποθέτει, όχι μονάχα τον θάνατο σου, αλλά κυρίως, τη συνειδητοποίησή του. Ίσως αυτή η αντίληψη της έννοιας του θανάτου να ’ταν η αιτία γέννησης αυτού του βιβλίου. Ίσως πάλι, μια γέννηση ή, μια, άλλη –όπως τη λένε– ζωή, πάντα προϋποθέτει πρωτίστως, την πλήρη συνειδητοποίηση ενός θανάτου.
40 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΗΔΕΙΑ ΜΟΥ
ISBN 978-618-205-635-6
ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ Βατάτζη 55, 114 73 Αθήνα | Τηλ.: 210 64 31 108 ocelotos@ocelotos.gr | www.ocelotos.gr
9 786182 056356
SPINE: 2
FLAPS: 90
Ο Μανόλης Πετράκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1975 και είναι δικηγόρος. Αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Ρέθεμνος» και στο site www.enallaktikos.gr. Κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του: «Γελάς Ε...;» και «Προτού μας πάρει ο Διάολος…!»