Is duursport gezond? Het fysieke effect van ultra-ver
Ultra-duursporten worden steeds populairder. De drang om alsmaar verder te gaan leidt ertoe dat er meer beoefenaars én meer wedstrijden zijn. De wedstrijden zijn vaak niet alleen ver en lang, maar ook nog op hoogte, door droogte, in hitte of in koude. Hoe gaat je lichaam om met dergelijke inspanningen? En is het eigenlijk allemaal wel goed voor je? Tekst Marijn Sinkeldam Beeld Zout Fotografie
O
nder ultra-duursporten verstaan we sporten die langer dan zes uur duren, zoals ultra-marathons, triatlons, langeafstandzwemmen of -fietsen en toerskiën. Iedere sport en afstand heeft zo zijn eigen uitdagingen. Zo zal bij een 250 kilometer lange trailrun door de bergen slaaptekort opspelen en bij een langeafstandfietstocht zadelpijn op enig moment aan de orde komen. Gelukkig is het lichaam te trainen. Als je maar voldoende specifiek traint over een langere periode voor de uitdaging, met voldoende rust tussendoor, dan kan je lijf het aan. Welke aanpassingen vinden er plaats in je lichaam bij veelvuldig duursporten?
60 | HOOGTELIJN 2-2023
Hart en bloedvaten Het cardiovasculaire systeem, dat bestaat uit het hart en de bloedvaten, is het orgaansysteem dat zich het meeste aanpast aan ultra-duursporten. Het hart is een spier en net zoals andere spieren in het lichaam, is hij te trainen. Als je consistent aan duursport doet, zal je hart zich op een aantal manieren aanpassen: je hart wordt groter, gaat trager kloppen en pomt per hartslag meer bloed het lichaam door. Zo zorgt je hart ervoor dat je spieren voldoende zuurstof krijgen. Een hart met deze aanpassingen wordt een sportershart genoemd.