LA CENERENTOLA - Η ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ

GIOACHINO ROSSINI

LA CENERENTOLA

Η ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ Libretto Μετάφραση – προσαρμογή στα ελληνικά: Νέστωρ Ταίηλορ © 2018

GIOACHINO ROSSINI

LA CENERENTOLA

Η ΣΤΑΧΤΟΠΟΥΤΑ Libretto Μετάφραση – προσαρμογή στα ελληνικά: Νέστωρ Ταίηλορ © 2018

Κανείς δεν μπορεί να χορέψει τόσο χαριτωμένα όσο εγώ. Ναι, μου ταιριάζει εδώ. Μήπως εκεί είναι καλύτερα? Με κάνει να φαίνομαι πιο ξεχωριστή. [Όλοι πρέπει να υποκλιθούν μπροστά σε τόση τέχνη, σε τόση ομορφιά.] Κάποτε υπήρχε ένας βασιλιάς που κουράστηκε να ζει μόνος. Έψαξε και βρήκε, μα ήσαν τρεις εκείνες που ήθελαν να τον παντρευτούν. Τι μπορούσε να κάνει; Δεν του άρεσε η επιτήδευση μα ούτε και η σαγήνη. Τελικά επέλεξε την αθωότητα, την αθωότητα και την αρετή. Σταχτοπούτα, θα σταματήσεις επιτέλους αυτό το τραγούδι; Σε μια γωνία κοντά στην καμινάδα αφήστε με να σας πω ένα τραγούδι. Μια φορά και έναν καιρό ήταν ένας βασιλιάς ... Μια φορά... και δυό και τρεις...

Πάρε τούτη, πάρε και την άλλη!

- Βοήθεια! - Σταματήστε, για όνομα του Θεού! Υπέροχες κόρες του Ντον Μανίφικο, ο πρίγκιπας Ραμίρο είναι καθ’ οδόν. Θα σας οδηγήσει στο παλάτι του. Θα έχει τραγούδι και χορό. Εκεί, η ομορφότερη από όλες θα γίνει η λατρεμένη του γυναίκα. Και που είναι ο πρίγκιπας; Έρχεται. Και η ομορφότερη από τις προσκεκλημένες; Είναι αυτή που θα επιλέξει. [Σταχτοπούτα, έλα εδώ.] Τα παπούτσια μου και το μπονέ μου. Σταχτοπούτα, πήγαινε εκεί. Τα φτερά μου και το κολιέ μου. Σταχτοπούτα, έλα εδώ, Σταχτοπούτα, πήγαινε εκεί. Σταχτοπούτα, ανέβα, Σταχτοπούτα, κατέβα. Πώς με καταπιέζουν! Θέλουν πραγματικά να με εξοντώσουν.

Θα πάψεις, ναι ή όχι; Διαφορετικά θα σου δώσω ...

Ο Ντον Ραμίρο σίγουρα θα ενδώσει σε μένα. Όχι, σίγουρα θα ενδώσει σε μένα.

Μια φορά...

Σταχτοπούτα, ετοίμασε τις κορδέλες και την μπέρτα μας.

- Τις λοσιόν και τις πούδρες. - Τα διαμάντια μου.

Ποιος μπορεί να είναι; Δείξτε λίγη φιλευσπλαχνία.

Ακούστε με, αδελφές... Είναι ένας ζητιάνος. Φύγε. Σιωπή, σιωπή! Έλα, πάρε μια μπουκιά. Και αυτό για πρωινό. Ίσως οι ουρανοί σας ανταμείψουν πριν το δειλινό.

Ποιές «αδελφές»; Μη μας ντροπιάζεις με μια τέτοια λέξη. Πρόσεξε ποτέ να μην την ξεστομίσεις. Πάντα εμφανίζεται μια νέα παραξενιά για να υπομείνει κανείς. Δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο.

Στο ξύπνημα του πόθου είμαστε αξεπέραστες.

Πρέπει να το πούμε στον πατέρα μας.

Δεν μπορώ να αντέξω αυτή την αγωνία. Πόσο σκληρή είναι η μοίρα μου!

Θέλω να είμαι η πρώτη που θα του πει τα νέα.

Ακόμη εδώ είναι;

Να με συγχωρείς, αλλά εγώ είμαι η μεγαλύτερη.

Με επιδόρπιο και καφέ;

Όχι, όχι! Εγώ θα του το πω. Είναι υποχρέωσή μου. Θα τον ξυπνήσω πρώτα εγώ και εσύ θα ακολουθήσεις.

Μας έστειλε μια πρόσκληση.

- Και σύντομα ... –

Δεν θα μου παραβγείς.

... θα έρθει για μας.

Νάτος, εδώ είναι.

Και θα επιλέξει την ομορφότερη.

Μα τι κόρες έκανα, σας αποκηρύσσω! Έβλεπα ένα θαυμάσιο όνειρο και με αναστατώσατε.

Ο πρίγκιπας, αν και δεν τον γνωρίζω ...

Πόσο αμήχανα κοιτάνε! Αντάξιες κόρες ενός βαρόνου!

Θα επιλέξει ... Σας προσκάλεσε ... Μια νύφη... την πιο όμορφη! Θα λιποθυμήσω.

Ησυχάστε τώρα και δώστε προσοχή. Αναλογιστείτε το όνειρό μου. Ήταν μπερδεμένο αλλά και ξεκάθαρο μαζί. Ονειρεύτηκα ...έναν γάιδαρο. Είχε ύφος σοβαρό και περισπούδαστο. Ξαφνικά κάτι απίστευτο συνέβη. Εκατοντάδες πούπουλα πετάχτηκαν από την χαίτη του. Και μετά άρχισε να πετάει! Προσγειώθηκε πάνω σε ένα καμπαναριό λες και ήταν θρόνος. Και από κάτω Οι καμπάνες της εκκλησίας ηχούσαν. Τότε ξαφνικά ξύπνησα από την ομιλία σας. Τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό το αλλόκοτο όνειρο Θα σας εξηγήσω τώρα.

Oι καμπάνες της εκκλησίας σημαίνουν χαρά στο σπίτι μου. Τα πούπουλα είστε εσείς ενώ το πέταγμα είναι ένδειξη κοινωνικής ανόδου. Όσο για τον γάιδαρο, αυτός είμαι εγώ. Αν το καλοσκεφτείτε θα δείτε ότι ο γάιδαρος είναι ο πατέρας. Και οι δύο σας θα γεννοβολήσετε πριγκιπόπουλα. Ο παππούς θα αγκαλιάσει μια ντουζίνα από τους απογόνους σας. Ένας μικρό βασιλόπουλο εδώ, μια μικρή βασιλοπούλα εκεί, και όλη η δόξα θα είναι δική μου.

Σταχτοπούτα, φέρε τον καφέ μου. Καλά μου παιδιά, το μισό σπίτι ταρακουνιέται ενώ το υπόλοιπο μισό έχει ήδη γκρεμιστεί. Ας το στηρίξουμε. Χρησιμοποιήστε την εξυπνάδα σας. Μιλήστε ευγενικά. Φορέστε τα καλύτερα ρούχα σας. Η χείρα ενός πρίγκιπα είναι υπό διεκδίκηση.

- Φαίνεται ότι πολύ σύντομα ...

Είμαι ένα τέρας;

- Ο πρίγκιπας Ραμίρο ... ... που μόλις πριν από τρεις ημέρες ...

Ναι...εννοώ, όχι κύριε.

Το σπίτι είναι ερειπωμένο. Είναι κανείς εδώ; Καμία απάντηση. Με αυτή τη μεταμφίεση σίγουρα θα καταφέρω να κατασκοπεύσω αυτές τις κυρίες. Δεν έρχεται κανείς; Όμως, σοφέ Αλιντόρο προμήνυσες ότι εδώ Θα βρω μιαν όμορφη και συνετή κοπέλα, κάποια άξια να με παντρευτεί. Να παντρευτώ, όχι και να αγαπήσω! Αυτός ο τυραννικός κανόνας με καταδικάζει σε μια δύσκολη επιλογή. Θα ψάξω, και βλέπουμε. Κάποτε υπήρχε ένας βασιλιάς ... Αλίμονο! Ωχ, τι έκανα; Ε!, μα τι συμβαίνει?

-Αχ, πώς χτυπάει η καρδιά μου

... ήρθε εδώ να κατοικήσει μόλις μισό μίλι μακριά ...

Κάτι γλυκό έλαμψε στην ματιά της. Γιατί ποιάν καρδιοχτυπώ; Θα της μιλούσα, αλλά δεν το αποτολμώ.

... θα επιλέξει μία νύφη.

Θέλω να πω κάτι, μα στο τέλος σιωπώ.

Υπάρχει μια ανείπωτη γοητεία στο πρόσωπό της. Υπάρχει μια ανείπωτη γοητεία στο πρόσωπό του. Πόσο υπέροχο είναι αυτό το χαμόγελο! Πλημμυρίζει την καρδιά μου και μου δίνει ελπίδα. Ψάχνω για τις κόρες του βαρόνου. Πού μπορεί να είναι? Δεν τις βλέπω εδώ. Είναι στους άλλους κοιτώνες. Θα έρθουν.

-Ας αποχαιρετήσω τις ελπίδες μουΑλήθεια, εσείς ποιά είστε?

Ένα κομμάτι από την καρδιά μου αφήνω πίσω. Τι αθωότητα! Τι αφοπλιστική ειλικρίνεια!

-Η καρδιά μου φτεροκοπάει, δεν μου ανήκει πλέονΠόσο παράξενο είναι να βλέπεις ένα τόσο όμορφο πρόσωπο μέσα σε τόσο φτωχικά ρούχα. Ο Ντον Μανίφικο δεν εμφανίστηκε ακόμα. Θα ήθελα να ανακοινώσω την άφιξη του δήθεν Πρίγκιπα. Ήταν σοφή η συμβουλή να ντυθεί εκείνος γαμπρός. Με αυτόν τον τρόπο θα ανακαλύψω τα πραγματικά αισθήματα στις καρδιές των κοριτσιών. Στο μεταξύ ο Νταντίνι παριστάνει τον πρίγκιπα ...

Δεν γνωρίζω. Ζητώ χίλια συγγνώμη. Δεν γνωρίζετε; Και η Αυτού Εξοχότης, ο Πρίγκιπας; Μάλλον όχι. Σύντομα θα είναι εδώ. Ο πατέρας μου δεν είναι ο πατέρας μου, έτσι οι αδελφές μου ... Η μητέρα μου ήταν χήρα, αλλά ήταν και η μητέρα τους ... Ο πατέρας μου γεμάτος περηφάνια... Δεν είναι ο πατέρας μου, έτσι οι αδελφές μου ... Η μητέρα μου ήταν χήρα ... Βλέπετε, μπερδεύομαι τώρα... Παρακαλώ συγχωρέστε με για την αφέλειά μου.

Πότε? Σε τρία λεπτά. Βιαστείτε, θυγατέρες! Θα τους πω να βιαστούν. Ένας αιώνας είναι μια στιγμή όταν βρίσκονται μπροστά στον καθρέφτη. Τι οχλαγωγία! Αν δεν κάνω λάθος, είναι ο Νταντίνι.

Με μαγεύει, με θέλγει η απλότητά της. [Σταχτοπούτα, έλα εδώ.] Ποιος φωνάζει έτσι;

Βιαστείτε να βρείτε τη νύφη που γυρεύετε.

O χρόνος φεύγει για όποιον δεν παντρεύεται. Σπεύσατε για να διασφαλίσετε την συνέχεια της πριγκηπικής δυναστείας.

Σταχτοπούτα!

Όπως τον Απρίλιο η μέλισσα πετάει παιχνιδιάρικα από κρίνο σε τριαντάφυλλο για να βρει το δικό της το λουλούδι, έτσι και εγώ πλανιέμαι από την μία ομορφιά στην άλλη. Έχω δει τόσες, μα δεν μπορώ να βρω εκείνη, που’ χει σύνεση και κάλλη, εκείνη την θεσπέσια ύπαρξη που θα είναι μόνο για μένα.

Έρχομαι.

Πρίγκιπα...

Απ’ όπου και αν φυσήξει ο άνεμος ποτέ δεν βρίσκω ησυχία, όλα από εμένα τα περιμένουν. Τι ουράνια φωνή, τι θεσπέσια μορφή. Τα έχω χαμένα, δεν ορίζω πλέον τον εαυτό μου. Αντίο, κύριε.

Άρχοντα...

[Αχ, πόσο μας τιμάτε!]

-Τι όμορφη ενδυμασία! Και πόσο φλογερά εκείνος με κοιτάζει!-

Τι χείμαρρος φιλοφρονήσεων! Δεν είναι τίποτα. Πόσο ζωηρές, πόσο γοητευτικές! Βλέπετε; Ίδιες ο πατέρας τους είναι. Πρόσεχε, ανόητε! Να είσαι προσηνής, χαμήλωσε το βλέμμα σου. Έχω χάσει τα λογικά μου εξ’ αιτίας τους, και με διπλή λαβωματιά πυρπολήθηκε η καρδιά μου. Είμαι βέβαιος πως τούτη η κωμωδία δεν θα έχει αίσιο τέλος. Με κοιτάζει και αναστενάζει. Δεν υπάρχει αμφιβολία, τον έχω ήδη σκλαβώσει.

- Ανόητε! - Ευχαριστώ. Τι ευτυχία. Μα τι υπέροχα χείλη και τι μάτια! Είστε το όγδοο και το ένατο θαύμα του κόσμου. Κατά μάνα κατά κύρη, κατά γιό και θυγατέρα.

-Εδώ είναι λοιπόν! Πώς χτυπά η καρδιά μου!Όμορφα κορίτσια, αν καταδέχεστε να κρατήσετε το χέρι ενός ιππότη, η άμαξα είναι έτοιμη. Ξεκινάμε. Πατέρα... Παρακαλούμε την Εξοχότητά σας, να επισπεύσει. Μα τι θέλεις εσύ εδώ? Φέρε μου το καπέλο μου και το μπαστούνι.

Nαι, αμέσως κύριε. Μανίφικο, πορευθείτε με το βαρονικό σας βήμα στους υπέροχους βασιλικούς κοιτώνες μου. Θα ακολουθήσω.

-Όμως αυτή είναι που θέλω να ξαναδώ.Άσε με ήσυχο.

Ευχαριστώ για την φιλοφρόνηση!

-Εκείνος της φωνάζει;-

Η Αυτού Εξοχότης, τι πιστεύετε;

Σας παρακαλώ, ακούστε με!

Πραγματικές ετρουσκικές φιγούρες. Το είπα καλά;

Ο χρόνος πιέζει. Τι μπορεί να θέλει;

Αρχίζεις να το παρατραβάς. Άσε με ήσυχο! Προσποιούμαι τον ευγενή και επομένως πρέπει να φέρομαι και με το ανάλογο στυλ. Προσέξτε να μην σας ξεφύγει. Και για να συνεχίσω τη συζήτηση που καλάκαλά δεν ξεκίνησα, Έχοντας πλέον επιστρέψει στον πατέρα μου μετά από μακρινά ταξίδια και βρίσκοντάς τον στο κατώφλι του θανάτου, έλαβα την εντολή να παντρευτώ γιατί διαφορετικά θα με αποκληρώσει. Έχω λοιπόν προσκαλέσει όλους τους γείτονες προσδοκώντας να βρω μια μικρή, θεσπέσια κοπελίτσα και για μένα. Όμως αρκετά είπα, ας πάρω μια ανάσα. Μα τι ευγλωττία!

Μόνο μία λέξη. Κύριε, μόνο μία λέξη. Πάρτε με στο σπίτι του Πρίγκιπα, και επιτρέψτε μου να χορέψω έστω για μια ώρα. [Τι συμβαίνει? Ω, μα την όμορφη Αφροδίτη! Εκείνος στέκεται ακίνητος σαν άγαλμα. Όμορφη δεσποινίς μου, έχετε όμως κάτι ιδέες! Κακότροπο, ασήμαντο κορίτσι! Για να δούμε το θα συμβεί.

Αφήστε με, πρέπει να πάω.]

Όντως πέθανε;

Θα ξεκινήσουμε, ναι ή όχι;

Μάλιστα Υψηλότατε, πέθανε.

Η καρδιά μου με προστάζει να μείνω.

Το κατάπληκτο ύφος τους φανερώνει πώς τα έχουν κυριολεκτικά χαμένα. Είναι γεμάτοι αμφιβολίες και ενδοιασμούς.

Μισή ώρα, ή έστω ένα τέταρτο. Θα σε λιώσω!

[Αν πεις μια ακόμα λέξη, θα σε σκοτώσω. Μείνε - μείνε! Υψηλότατε!

Βοήθεια, μην με εγκαταλείπετε. Τι θα απογίνω;

Χάσου από δω! Άκου Υψηλότατε! Eίναι μια άθλια και αδαής υπηρέτρια.

Ελάτε, ηρεμήστε. Αφήστε την να φύγει.

-O θυμός μου φουντώνει ακόμη περισσότερο.-

Υπηρέτρια?

Πιο ήσυχα, έχε υπομονή, αλλιώς μπορεί να δημιουργηθεί κάποια φασαρία.

θέλει να πει... Ότι πιο ποταπό. Μας παριστάνει την σπουδαία και την αγαπητή, όμως δεν είναι για τίποτα. Πήγαινε αμέσως στο δωμάτιό σου και συνέχισε το ξεσκόνισμα.

Σε στέλνω στον διάβολο - εμπρός, πήγαινε! Ναι, όλα θα αλλάξουν.] Η αλαζονεία τους θα εξανεμιστεί σαν σκόνη. Τα δάκρυά σου θα μεταμορφωθούν σε χαμόγελα. Κόρη μου...

-Δεν μπορώ να συγκρατήσω την οργή μου.Αγαπητέ Μανίφικο, ελάτε τώρα, μην την αποπαίρνετε τόσο. Θα πρέπει πάντα να βρίσκομαι μέσα στην κάπνα και τις στάχτες; Κύριοι, πείστε τον να με πάρει στον χορό. Για πάντα θα είμαι μέσα στην κάπνα και τις στάχτες;

Με αποκαλείτε κόρη σας; Ο πατριός μου δεν θέλει να είναι ο πατέρας μου, ενώ εσείς ... Συγκρίνοντας βέβαια τα δικά σας κουρελόρουχα με τα δικά μου, τότε μάλλον Θα ήμουν αντάξια κόρη σας. Έλα λοιπόν, κόρη μου.

Η λίστα μου λέει ότι υπάρχουν τρεις αδελφές μαζί με τον Ντον Μανίφικο. Και επειδή ο πρίγκιπας πρόκειται να επιλέξει μια νύφη, απαιτώ να δω την τρίτη.

Μαζί σας? Πού?

Μου φορτώνετε μία ακόμη θυγατέρα;

Καθόλου! Δώσε φτερά στην σκέψη σου! Όλα θα αλλάξουν για σένα! Θα βαδίσεις πάνω σε θησαυρούς, θα κλέψεις τις καρδιές του κόσμου. Μη φοβάσαι, έλα μαζί μου. Ένας παντοτινός θεϊκός θρόνος είναι η πηγή έμπνευσης των λόγων μου. Εάν ακόμη αμφιβάλεις, να, δες ποιος είμαι!

Την τρίτη αδελφή. ...Πέθανε! Δεν αναφέρει κάτι τέτοιο εδώ.

-Για μένα μιλούν. Όχι, δεν πέθανα. Ησύχασε. Κοίταξε εδώ. Αν κάνεις πως αναπνέεις, θα σε αποδεκατίσω.

Στο πάρτι του Πρίγκιπα. Αστειεύεστε?

Στον ουρανό, στο βαθύ μυστήριο του ουρανού, στον υψηλό άμβωνα της εξουσίας,

ο Κύριος του κόσμου μας προστατεύει καθώς οι βροντές αντηχούν κάτω από τα πόδια του. «Ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών». Δεν θα αφήσει να χαθεί η καλοσύνη. Βλέπει την θλίψη και την αγωνία σου καθώς στέκεσαι κατάχαμα στο τζάκι. Ρίχνει ένα αστροπελέκι για να αλλάξει την οδυνηρή σου ζωή. Η κατάσταση αλλάζει. Η ταλαιπωρία σου θα λήξει.

Πιστέ υπηρέτη, σε αποχαιρετώ. Είμαι όλος δικός σας τώρα. Υποθέτω ότι είστε ιδιαίτερα καλλίγραμμες και ότι Φτερωτός Θεός του Έρωτα δημιούργησε το γλυπτό. Είμαι η μεγαλύτερη, γι 'αυτό ζητώ προτεραιότητα. Είμαι η νεότερη και θα γεράσω αργότερα.

Τι είναι αυτό που ζυγώνει; Θα πορευθείς προς την νίκη μέσα στην δική μου άμαξα! Είσαι σαστισμένη? Δεν έχεις κάτι να πεις; Το κεφάλι σου στριφογυρίζει σαν πλοίο σε τρικυμία. Όμως τα σύννεφα έφυγαν και μια αχτίδα ηρεμίας έχει φωτίσει τον ουρανό. Η μοίρα σου έχει αλλάξει. Η αρετή σου θα λάμψει.

Καημένο κοριτσάκι, έχει πλήρη άγνοια. Είναι άγευστη, σαν το ανάλατο νερό. Σας παρακαλώ, παρατηρείστε τα πλεονεκτήματα μου. Κοιτάξτε, δεν χρειάζεται να φοράω ρουζ. Όμως η ωχρή επιδερμίδα της είναι από την πούδρα. Κάντε μου την χάρη, σας παρακαλώ.

Μπράβο, Ντον Μανίφικο! Μας δώσατε μια διάλεξη για τα κρασιά και τις σοδειές. Ένα εγκώμιο στο ταλέντο σας. Είναι ξεκάθαρο πως είστε πολύ σπουδασμένος. Κατεβείτε στο κελάρι μας. Εάν καταφέρετε να είστε ακόμη όρθιος μετά την τριακοστή οινοποσία θα σας προάγω σε διευθυντή της κάβας. Είμαι σε θέση να διακρίνω το ταλέντο και να ανταμείβω την σωφροσύνη. Πρίγκιπα! Η εξοχότητά σας είναι μια δεξαμενή καλοσύνης. Όσο αναβλύζει, άλλο τόσο ξαναγεμίζει. Κόρες μου, μπορείτε να νοιώθετε ασφαλείς. Η προαγωγή που δίνω είναι και η απόλυτη εγγύηση. Μικρή μου Κλορίντα, μικρή μου Τίσμπε, κρατήστε ευχάριστη συντροφιά στον πρίγκιπα. Πάω στο κελάρι. Μάθε τι σόι είναι και πες μου. Σπεύσε να εκτελέσεις τις οδηγίες μου. Άκουσες? Άκουσα.

Θέλετε να με κόψετε στην μέση; -Πιστέψτε με, έχω πολύ καλή όραση και είδα ότι χρειαζόταν να δω.

-Μονάκριβές μου, για σας και μόνο χτυπά η καρδιά μου. Υποκλίνομαι ταπεινά στην Αυτού Εξοχότητά σας. Με αισθήματα ευγνωμοσύνης στην Αυτού Εξοχότητά σας.

Αφού λοιπόν κατέβασε τριάντα μπουκάλια και ήπιε για τρεις και ακόμα στέκεται στα πόδια του, η Αυτού Μεγαλειότης είναι στην ευχάριστη θέση να τον διορίσει επιστάτη, διευθυντή της κάβας, με ευρύτατες εξουσίες, Πρόεδρο της σοδειάς. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που είμαστε όλοι εδώ. Διευθυντής? Κυβερνήτης? Πρόεδρος? Προϊστάμενος; Ευχαριστώ, ευχαριστώ! Η καρδιά μου σκυρτάει από χαρά. Σημειώστε αυτά που θα πω. Θέλω έξι χιλιάδες αντίγραφα.

Είμαστε έτοιμοι να γράψουμε.

Σε λατρεύω.

Εμείς, το Ντον Μανίφικο, γραμμένο με κεφαλαία. Έτσι μπράβο! Αυτό είναι.

Eμείς, ο ΝΤΟΝ ΜΑΝΙΦΙΚΟ, ο δούκας και ο βαρόνος, της αρχαίας Montefiascone, διευθυντής, πρόεδρος και άλλοι είκοσι νοματαίοι. Υπό το φωτεινή αίγλη της εξουσίας του, έχετε την ακόλουθη εντολή: για δεκαπέντε χρόνια να μην αναμειχθεί κανένα κρασί με έστω μία σταγόνα νερού. Η ποινή είναι στραγγαλισμός, γιατί, κ.λπ., επομένως, κ.λπ., κατά το έτος κ.λπ., ο βαρόνος κ.λπ.

Όχι, εγώ σε λατρεύω.

Ο βαρόνος, κ.λπ., είναι έτοιμος τώρα.

Θα είμαι ευγενής και στοργικός.

Τώρα δημοσιεύστε το απ’ άκρη σε άκρη στην πόλη.

Όχι δα να παντρευτώ και έναν ιπποκόμο.

Ας μην κακοκαρδιστούμε για τόσο ανούσια πράγματα. Δεν μπορώ να παντρευτώ και τις δύο αδελφές. Μία θα είναι η σύζυγός μου. Και η άλλη? Και η άλλη? Την άλλη, θα την δώσω στον φίλο μου. Θεέ μου, όχι σε έναν ιπποκόμο!

Έχω μια πολύ τρυφερή καρδιά. Τώρα θα ετοιμάσουμε το δείπνο. Το κρασί θα ξεχυθεί σαν χείμαρρος. Γενναιόδωρα προσφέρω βραβείο δεκαέξι κορωνών για όποιον θα πιεί την περισσότερη Μάλαγα. Ήσυχα, σσς, μην ακούσω τσιμουδιά. Πες μου ειλικρινά, τι σόι είναι τα δύο αυτά κορίτσια; Μεταξύ μας, και με την εχεμύθεια που μας διακρίνει λέω ότι είναι ένα κράμα ξεδιαντροπιάς, καπρίτσιου και ματαιοδοξίας.

Όχι δα να παντρευτώ και έναν ιπποκόμο. [Τι παρακατιανός που είναι. Αρρωσταίνω με την σκέψη και μόνο. Αυτή είναι μια σκηνή που πρέπει να θυμάστε.] Ελάτε, πλησιάστε ελεύθερα. Δεν υπάρχει χρόνος. Σοφέ Αλιντόρο, -τι είναι αυτός ο θόρυβος;-

Aν και για τον Αλιντόρο είπε η μια κόρη του βαρόνος ...

Μια άγνωστη κυρία πλησιάζει, το πρόσωπό της κρυμμένο από ένα πέπλο.

Ο κύριός σας γνωρίζει καλά, πόσο ανόητος εκείνος είναι! Όποιος θέλει ας τις παντρευτεί, εμείς όμως θα συνεχίσουμε να προσποιούμαστε.

Μια κυρία! Μάλιστα. Ποιά μπορεί να είναι?

-Δεν είναι παρά δύο ξετσίπωτες, αλλά ότι και αν είναι, η υποκριτική συνεχίζεται.-

Δεν μας είπε.

Πριγκιπάκο μου, πού είσαι;

Είναι όμορφη?

Πριγκιπάκο μου, πού είσαι;

Και ναι και όχι.

Γιατί με εγκατέλειψες;

Ποια μπορεί να είναι;

Θα με οδηγήσεις στην απελπισία.

Κανείς δεν ξέρει.

Δεν μίλησε;

Η δικιά μας κάθεται με τα κουρέλια δίπλα στις στάχτες.

Όχι, μαντάμ.

-Ο γέρος βρίσκεται σε αμηχανία.Και έρχεται εδώ; -Ριγεί που με βλέπει.Ποιος ξέρει γιατί; [-Είμαι ήδη κατακυριευμένη από ζήλιαλειώνω σαν ζάχαρη. Μα τέτοιος ενθουσιασμός; Οι μύγες βουίζουν ολόγυρα. Έχεις κλέψει τις καρδιές μας, παρόλο που παραμένεις ακόμη άγνωστη.] Θα βγάλει άραγε το πέπλο από το πρόσωπό της; Ποιός μπορεί να πει; Δεν ενδιαφέρομαι για τα πλούσια δώρα της εφήμερης τύχης. Όποιος θέλει να με παντρευτεί πρέπει να δείξει σεβασμό, αγάπη και αρετή. Η φωνή της μιλάει στην καρδιά μου. Σαν να μου είναι γνώριμη. Μου δίνει ελπίδα, με κάνει άλλο άνθρωπο. Όμορφα μάτια και απόκοσμα, με ένα διαπεραστικό βλέμμα, αποκαλυφθείτε, έστω για λόγους εθιμοτυπικής ευπρέπειας. Τώρα θα δούμε αυτό το σπάνιο θαύμα. Συγκρατήσου, πολύ σύντομα θα την ξεσκεπάσουμε! Ω!... [Θα πρέπει να είναι κάποιο κόλπο μαγικό, αφού με δέος με γεμίζει τούτη η μορφή.] Η Αυτού Εξοχότης, το δείπνο σας είναι έτοιμο. Μα ...πως,...Θεέ και Κύριε! Αυτή η ομοιότητα! Δεν μοιάζει με την Σταχτοπούτα; Αυτό νομίσαμε και εμείς. Αλλά ξανακοιτάξαμε προσεκτικότερα. Η δικιά μας είναι αδέξια. Αυτή είναι πιο εκλεπτυσμένη. Όχι όμως και τόσο θελκτική, που να μας προκαλεί ανησυχία.

Ας μην κάνουμε το παιχνίδι με τα αγάλματα, κάποιοι από εμάς είναι πεινασμένοι. Ας βιαστούμε για το δείπνο. Κατόπιν θα χορέψουμε. Τότε η ωραιότερη θα γίνει η γυναίκα μου. Καθότι είμαι ο πρίγκιπας για σήμερα, θα φάω για τέσσερεις. [Αισθάνομαι ότι βρίσκομαι σε έναν κήπο, ονειροπολώντας ανάμεσα στους θάμνους. Τα ρυάκια κελαρύζουν, τα πουλιά τραγουδούν. Η καρδιά μου κολυμπάει σε μια θάλασσα ευτυχίας. Όμως υπόγεια μια φωτιά έχει αρχίσει να σιγοκαίει. Θα γίνει κάποιος ξαφνικός σεισμός. Από το ταρακούνημα θα πεταχτώ. Φοβάμαι ότι το όνειρό μου θα γίνει καπνός, θα χαθεί.]

-

ΤΕΛΟΣ Α’ ΠΡΑΞΗΣ -

-

Β’ ΠΡΑΞΗ –

Νοιώθω ότι αυτοί οι δύο μας κοροϊδεύουν πίσω από την πλάτη μας. Μα στο νέο κρασί που πίνω, θα τους σκοτώσω. Μην ταράζεσαι, πατέρα. Υπάρχουν πολλά για να αναστατωθεί κανείς. Αυτή η ανώνυμη κυρία ήταν το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμασταν. Μπορεί να μας ανταγωνιστεί για την καρδιά του Πρίγκιπα; Το μόνο είναι ότι μοιάζει με την Σταχτοπούτα. Βασίζομαι σε εσάς. Όποια από τις κόρες μου κι αν ανέβει στο θρόνο, μην εγκαταλείψετε, μην εγκαταλείψετε τον πατερούλη σας.

ένα πλήθος από επαίτες μαζεύεται γύρω απ’ το κρεβάτι μου. Ζητούν προστασία, αποκατάσταση. Κάποιος ανόητος θέλει να γίνει καθηγητής. Ζητούν αποκλειστικότητα εκμετάλλευσης κοσμημάτων-καρφιτσών και αλίευσης χελιών. Περιστοιχίζομαι από αναφορές, και από μπουκάλια, κεντήματα, κεριά και κάθε είδους φαγώσιμο. Σταματήστε! Αρκετά! Φύγετε τώρα! Κλειδώνω και περνάω τον σύρτη στην πόρτα. Άθλιοι καιροσκόποι, μακριά από εδώ.

Αυτή η υπέροχη άγνωστη μοιάζει με το φτωχό κορίτσι που συναντήσαμε σήμερα το πρωί. Έχει κυριέψει την καρδιά μου με μια νέα επιθυμία. Σαν να την ερωτεύτηκε και ο Νταντίνι. Νάτος έρχεται. Θέλω να κρυφακούσω. Μην φεύγεις. Έχω ήδη κάνει για σένα τέσσερις φορές τον γύρο της αυλής. Ή αλλάζεις τον τόνο της φωνής ή φεύγω.

Ήδη είναι σαν να βλέπω ανθρώπους να με τραβούν κατά μέρος. Ανυψώνοντας τα καπέλα τους, να λένε: “Bαρόνε, θα μπορούσατε να μιλήσετε στην βασιλοπούλα κόρη σας για λογαριασμό μου” “Εδώ είναι κάτι για σένα”, και μου δίνει ένα φιλοδώρημα.

Σε πληγώνει όταν μιλάμε για αγάπη; Μα είναι άλλος αυτός που αγαπώ! Μπορείς να μου το πεις κατάμουτρα; Μην θυμώνεις που μιλάω ειλικρινά.

Απαντώ: “Θα δούμε”.

Μα ποιόν αγαπάς; Με συγχωρείς, τι είπες?

“Θα το κουβεντιάσουμε”. “Το αίτημά σας θα προωθηθεί στο παλάτι.” Καθώς στρίβω, μια κυρία υποκλίνεται, όλο στεναγμούς και ευγένειες: “Αγαπητέ μου βαρόνε, θυμάσαι εκείνη την υπόθεση ... “ Όμως ξέρει ότι χωρίς χρήματα κάνω τον κουφό. Απλώνει λοιπόν το χέρι της και μου δίνει ένα φιλοδώρημα. Αμέσως γίνομαι χαρούμενος: ”Τέτοια υπέροχα μάτια”, λέω “Μα πως μπορώ να σας αρνηθώ;” “Το μόνο που επιθυμώ είναι η δική σας ευτυχία!”

Ποιον αγαπάς;

Είναι ήδη μεσημέρι όταν ξυπνάω. Με το χτύπημα του κουδουνιού,

Bήμα-βήμα. Πρώτα πρέπει να με γυρέψετε, να με γνωρίσετε καλά, να δείτε την κοινωνική μου κατάστασή.

Tον υπηρέτη σου.

-Ω μα ποιός να το πιστέψει, εμένα αγαπάει! Όλα πάνε τέλεια. Δεν νοιάζεσαι για πλούτη και κοινωνική καταξίωση; Η αρετή και η καλοσύνη είναι οι υπέρτατες αξίες. Λοιπόν, θα γινόσουν δική μου;

Θα πετάξω σε σένα, αγαπημένη μου. Μη με ακολουθήσετε, σας προστάζω. Μα τότε, πώς θα σε βρω; Πάρτε αυτό το βραχιόλι, και αναζητήστε με. Αν καταφέρετε να βρείτε το ταίρι του στο δεξί μου χέρι, και ακόμη εξακολουθείτε να με αγαπάτε, τότε θα γίνω δική σας.

Σπρωγμένος στην αφάνεια μέσα σε μια στιγμή; Ομολογουμένως ήμουν εξαιρετικός σε αυτόν τον ρόλο. Με συγχωρείτε αν γίνομαι πιεστικός, αλλά τα δύο κορίτσια δεν αντέχουν άλλο την αναμονή. Θα πρέπει άμεσα να αποφασίσετε.

O κύβος ερρίφθη! Τότε πες μου, σε εκλιπαρώ.

Εσύ τι λες, Νταντίνι;

Αποφασίστηκε οριστικά!

Νομίζω ότι μεταμορφώθηκα από πρίγκιπας σε μάρτυρας.

Να προσμένω ότι οι απόγονοί μου θα βλαστήσουν σε αυτούς τους κοιτώνες;

«Αν εξακολουθείτε να με αγαπάτε, τότε θα γίνω δική σας». Μα τι κουβέντες είναι αυτές; Σοφέ μου και σεβάσμιε δάσκαλε. Ο έρωτας έχει φωλιάσει για τα καλά μες στην καρδιά μου. Τι πρέπει να κάνω?

Θα το μάθετε σε λίγο. Προς το ας παραμείνει μυστικό.

Ακολούθησε την καρδιά σου. Δεν θα είσαι πια ο Πρίγκιπας. Τέλειωσε το αστείο. Αδειάστε το παλάτι μου από αυτές τις ανόητες γυναίκες. Πιστοί μου ακόλουθοι, ετοιμάστε την άμαξά μου.

Mα ποιά είναι, δεν θα μου πεις; Είναι η Κλορίντα; Είναι η Τίσμπε; Μην βιάζεσαι και τόσο. Δεν θα το πεις στον μπαμπά; Θέλω απόλυτη εχεμύθεια. Εννοείται, αλλά πες μου τώρα. Ακουγόμαστε; Δεν υπάρχει ούτε μύγα.

Αφήστε με να πετάξω με τα φτερά του ανέμου. Ορκίζομαι ότι θα την βρω.

O έρωτας με οδηγεί. Ακόμα κι αν είναι στην αγκαλιά του Δία, θα την βρω. Είμαι μαγεμένος από αυτήν την αξιολάτρευτη ύπαρξη. Πώς θέλω να την σφίξω πάνω στην καρδιά μου. [Η γλυκιά ελπίδα και ο φόβος για το άγνωστο αντιμάχονται μες στην καρδιά μου/του.]

Υπάρχει ένα μυστήριο που θα σε καταπλήξει. Αγωνιώ να μάθω. Ας καθίσουμε. Πες μου, για όνομα του Θεού! Είναι μια εξαιρετικά ασυνήθιστη κατάσταση.

-Λες να θέλει να παντρευτεί εμένα; Σε εκλιπαρώ.

Μέσα στην σκιά της νύχτας, με την μαστοριά μου, θα φροντίσω να χαλάσει η άμαξα μπροστά από το σπίτι του βαρόνου. Βλέπω το σχέδιο μου να εκπληρώνεται. Ώστε δεν είμαι πλέον πρίγκιπας;

Στις προσταγές σου. Σφράγισε τα χείλη σου με αυτό που θα ακούσεις.

Είναι σαν να κρατάω βαθιά μέσα μου ένα θησαυροφυλάκιο. Έχω ένα σημαντικό μυστικό, ένα συναρπαστικό μυστήριο, να σου αποκαλύψω. Είναι απίστευτο. Θα εκπλαγείς.

Να είστε βέβαιος πως δεν πρόκειται να συμβεί το παραμικρό. Καλύτερα όμως να φύγετε αμέσως.

Δεν ανοίγω το βλέφαρό μου να δω, δεν παίρνω καν ανάσα, είμαι όλος αυτιά. Στέκομαι σαν άγαλμα. Θα μετράω κάθε συλλαβή.

Είμαι βαρόνος. Με περιμένει το μπαστούνι μου.

Ένας άνθρωπος που είναι σοφός και ώριμος πάντα δίνει τις καλύτερες συμβουλές. Αν παντρευόμουν την κόρη σου, πώς θα έπρεπε να της φερθώ;

[Έχω μια βαβούρα που μου θολώνει το μυαλό. Από την κορυφή ως τα νύχια, Θεός φυλάξοι! Τι κατάντια, τι κατάπτωση! Θα με κοροϊδεύουν σε όλη την πόλη.

-Να που έγινα κιόλας ο σύμβουλος του!Είστε τόσο ευγενικός! Η Εξοχότης Σας, ήθελα να πω, η Υψηλότης Σας, ακούστε με. Πάντα να έχετε τριάντα υπηρέτες σε ετοιμότητα και πενήντα ιππότες κοντά της. Δεκάδες δούκες και ευγενείς. Να συνοδεύετε κάθε δείπνο με παγωτό, άμαξες και μπερλίνες.

Ωϊμέ! Η Εξοχότης Σας, φερθείτε λογικά. Μπορώ να σας κάνω μπούκλες, να σας ξυρίσω. Να, για δείτε αυτόν τον ανόητο!]

Νομίζω πως υπάρχει μια παρανόηση. Δεν πάω σε δείπνα πολυτελείας, μου αρκούν τα απομεινάρια. Δεν μιλάω με καθώς πρέπει κυρίους, συγκατοικώ με το υπηρετικό προσωπικό και πάντοτε κινούμαι με τα πόδια. Θα πρέπει να αστειεύεσαι. Όχι, σας διαβεβαιώνω.

Δεν πάω πουθενά. Εσύ να φύγεις.

Θα ξαναβρεθούμε. Θα το συζητήσουμε αυτό.

Κάποτε υπήρχε ένας βασιλιάς που κουράστηκε να ζει μόνος. Έψαξε και βρήκε, αλλά υπήρχαν τρεις που ήθελαν να τον παντρευτούν. Τι έπρεπε λοιπόν να κάνει; Απεχθανόταν τα κάλλη και την επιτήδευση. Τελικά προτίμησε την αγνότητα, την αγνότητα και την καλοσύνη. Αχ πόσο αξιολάτρευτος είσαι! Και εκείνος στον οποίο έδωσα το άλλο βραχιόλι, είναι ακόμη πιο αξιολάτρευτος. Μα τι είναι αυτός ο θόρυβος? Αυτές οι άθλιες! Ήρθαν κιόλας! Δεν σκέφτηκα ότι θα επιστρέφατε πριν το ξημέρωμα.

Και τι είναι τότε αυτό; Μα σου το είχα πει. Είναι ένα ψέμα. Είναι μια φάρσα ότι είμαι πρίγκιπας. Είμαι μεταμφιεσμένος. Ο πραγματικός πρίγκιπας βρίσκεται εδώ. Δεν θέλει να συνεχιστεί άλλο αυτό το μασκαριλίκι. Επιστρέφω στη θέση μου. Είμαι ο Νταντίνι ο υπηρέτης. Στρώνω κρεβάτια και βουρτσίσω υποδήματα. Ξυρίζω τον πρίγκιπα και καλλωπίζω την κόμη του. Ξυρίζεις και κουρεύεις τον πρίγκιπα; Για αυτό το αίσχος θα πρέπει να πληρώσει ο πραγματικός πρίγκιπας.

Καταπληκτικό! Είναι όντως πανομοιότυπες. Θα μπορούσε κανείς να πει πως η μία ήταν το πρωτότυπο και η άλλη το πορτρέτο. Τα έκανες όλα όπως σου είπα; Τα πάντα. Kαι γιατί τότε με κοιτάς έτσι; Γιατί, γιατί... μοιάζεις με μάγισσα. Έτσι μου έρχεται να σε κοπανήσω για ότι συνέβη.

Mα τι σας έχω κάνει; Προμηνύεται καταιγίδα. Κάτι παραπάνω από καταιγίδα!

Πως θα ήθελα αυτός ο λακές να γίνει στάχτη από τις αστραπές.

Σιωπή.

Πείτε μου τι έχει συμβεί. Σας απασχολεί κάτι;

Χάνω το μυαλό μου. Μα ...

Ανόητη, πήγαινε να ετοιμάσεις το δείπνο.

Σιωπή.

Εντάξει, πηγαίνω.

-Πόσο κακοδιάθετος είναι! Όμως εγώ τον δικό μου ιππότη, πως μπορώ να βγάλω από την καρδιά μου;-

Τι θα συμβεί?

Με συγχωρείτε, αγαπητέ μου. Ανατράπηκε η άμαξα του πρίγκιπα.

-Ποιον βλέπω;Ώστε εσείς πάλι εδώ. Μα πού είναι ο Πρίγκιπας; Ώστε τον γνωρίζετε; Ο ιπποκόμος του! Για δείτε! Συγχωρέστε με αν τυχαία... Αφέντη μου, μην δίνετε σημασία.

-Βρίσκεται εδώ για κάποιο λόγο. Μία από εσάς θα γίνει γυναίκα του.Σταχτοπούτα, φέρε την πιο επίσημη καρέκλα. Όχι, μην νοιάζεστε, έχω μόνο μερικά λεπτά. Έρχεται μια άλλη άμαξα. Μα θα πρέπει κιόλας να φύγετε; - Βιάσου, Σταχτοπούτα.-

[Αυτός είναι ένας στριμμένος κόμπος, ένας μπλεγμένο κουβάρι. Όσο περισσότερο προσπαθείς να τον λύσεις, τόσο πιο σφιχτός γίνεται. Το κεφάλι μου πάει να σπάσει. Μου έρχεται σκοτοδίνη, αρχίζω να τρελαίνομαι.] Ανόητο, απρόσεκτο κορίτσι! Ποιά νομίζεις πως είσαι? Είναι αγένεια να παρευρίσκεσαι με τους ανώτερούς σου. Θρασύτατη υπηρέτρια, ποιός σου είπε ότι μπορείς να παρευρίσκεσαι με ανθρώπους της δικής μας τάξης; Πήγαινε στην κουζίνα και μην ξαναγυρίσεις. Απαίσιοι άνθρωποι, μάταια προσπαθείτε να προσβάλλετε τη γυναίκα που λατρεύω. Να ξέρετε πως ο θυμός μου θα ξεσπάσει πάνω σας. Ήμουν σίγουρος ότι αυτή η κωμωδία θα έπαιρνε άλλη τροπή στη δεύτερη πράξη. Τώρα είναι μια τραγωδία και την απολαμβάνω πραγματικά. [Έχω παγώσει.]

Εδώ είμαι. Είμαι αποσβολωμένος. Πρόσφερέ την στον Πρίγκιπα. Νάτος, εδώ είναι.

Εκείνος γελοιοποιήθηκε.

Αυτός Εδώ; Mα δεν μπορεί να είναι!

[Μα μία υπηρέτρια ...]

Μια στιγμή! Αυτό είναι το βραχιόλι Την βρήκα!

Σιωπήστε. Δεν μπορώ πλέον να συγκρατήσω την οργή μου.

Πόση χαρά αισθάνομαι! Εσύ δεν είσαι? Και εσύ τότε, είσαι ο πρίγκιπας;

[Κύριε, αν αληθεύει ότι η καρδιά σας έχει αγάπη για μένα, τότε δώστε συγχώρεση και αφήστε το καλό να θριαμβεύσει.

Ω, τι έκπληξη!

Μα τι υποκρισία!

Θαυμάσια!

Κοιτάξτε αυτά τα κροκοδείλια δάκρυα, δείτε πόσο ειλικρινής και αθώα δείχνει.]

-Μα ...-

Η αυτού εξοχότητά σας, τι επιθυμείτε;

Δεν θα σας ξανακούσω να με λέτε κόρη σας;

Μην πείτε ούτε μια λέξη.

Αυτές οι αλαζονικές γυναίκες...

Θα γίνει δική μου.

Ω, Πρίγκιπα, πέφτω στα πόδια σας. Θέλω να ξεχάσω τις αδικίες του παρελθόντος Θέλω να υπερβώ το αξίωμα του θρόνου. Η μόνη μου εκδίκηση θα είναι να λάβουν συγχώρεση. Γεννήθηκα μέσα στα βάσανα και την δυστυχία. Υπέφερα, όμως η καρδιά μου παρέμεινε σιωπηλή. Αλλά ως δια μαγείας, στο άνθος της ηλικίας μου, σε μια ξαφνική αναλαμπή, η μοίρα μου άλλαξε. Όχι, σκούπισε τα μάτια σου. Γιατί να φοβάσαι; Ελάτε σε μένα. Κόρη, αδελφή, συμπαραστάτης, Θα είμαι όλα αυτά για σας.

Απλά αστειεύεται. Δεν βλέπεις πως πρόκειται για αστείο; Τ’ Ορκίζομαι. Ορκίζομαι ότι θα γίνει δική μου. Απλά σκέφτηκα ότι μία από τις κόρες μου ... Δεν είμαι εγώ γι 'αυτές. Είμαι ένας απλός, κοινός θνητός. Τελικά ότι πάει ξαναγυρίζει, και ο Πρίγκιπας έβαλε τα πράγματα στην θέση τους. Έλα να βασιλεύσεις μαζί μου. Φίλησέ με πρώτα, Αγκάλιασε με. Φύγε.

Θαρρείς πως μας αγγίζει μια θεά. Είσαι αντάξια του θρόνου, αν και ο θρόνος είναι μάλλον ασήμαντος για σένα.

Eξαφανίσου. Ύπουλοι άνθρωποι! Τρέμετε. Με γκρίνια, διαμαρτυρίες ... Φωνές και ιαχές, λυγμούς και οδυρμούς ... απειλές και αναστεναγμούς... θα καταλήξουμε σερνάμενοι σε κανένα άσυλο. Έλα, ο έρωτας θα σε καθοδηγήσει να βασιλεύσεις και να θριαμβεύσεις. Ο τροχός της εφήμερης τύχης σταμάτησε στο ύψιστο σημείο και ανέδειξε εσένα νικητή. Ο εγωισμός εξανεμίστηκε. Θριάμβευσε το καλό. Νύφη μου, καλή... Συγχωρέστε με αν είμαι ακόμα διστακτική και ανάστατη. Μόλις πριν λίγο καιρό βρισκόμουν ανάμεσα στις στάχτες και τα αποκαΐδια. Τώρα βρίσκομαι στον θρόνο. Η Αυτού Υψηλότης, υποκλίνομαι ενώπιόν σας.

Πατέρα, σύζυγε, φίλοι, τι θεσπέσια στιγμή! Ποτέ πια μόνη και λυπημένη δεν θα τραγουδώ δίπλα στο τζάκι. Οι ατέλειωτες μέρες πόνου και δυστυχίας δεν ήταν παρά μία φάρσα, ένας εφιάλτης. Όλα αλλάζουν λίγο-λίγο, ζήτω η ευτυχία!

Νέστωρ Ταίηλορ © 2018

ΑCT I No one can inspire love like us.

No one can dance as gracefully as I. Yes, it looks well here. Ιs it not better here?

It makes me look more distinguished.

[All must bow to this artistry and beauty.]

I cannot bear this anguish. How cruel my fate is!

Is he still here?

Bread and coffee too?

Take this, and this!

Once there was a king who grew weary of being alone.

He searched and he found, but there were three who wanted to marry him.

What was he to do?

He despised pomp and beauty.

In the end he chose innocence, innocence and goodness.

Cinderella, will you stop with that song?

In a corner by the fire let me sing my song.

Once there was a king...

Once... And two and three...

- Help me! - Stop it, for pity's sake!

Lovely daughters of Don Magnifico, Prince Ramiro is on his way.

He will take you to his palace.

There will be singing and dancing.

Then the most beautiful among all women shall become his darling bride. Βut where is the Prince?

He is on his way.

And the loveliest of his guests?

Is the one he will choose.

Will you stop it, yes or no?

Otherwise I'll give you...

Once there was...

Who can that be?

Show a little charity.

It's a beggar. Clear off.

[Cinderella, come here.]

My shoes and my bonnet.

Cinderella, go there.

My feathers and my necklace.

Cinderella, come here, Cinderella, go there.

Cinderella, go up, Cinderella, come down.

Quiet, quiet!

Take this.

And this for breakfast.

How they bully me! They really want to kill me.

Perhaps heaven will reward you before the nightfall.

Don Ramiro will surely fall for me.

He'll surely fall for me.

Cinderella, get our ribbons and cloaks ready.

- The lotions and powders. - My diamonds.

Listen to me, sisters...

What “sisters”? Do not downgrade us with such a word.

Be careful not to say it again.

There's always some new madness to endure.

There's not a moment to lose.

We must tell our father.

I want to be the first to tell him the news.

Excuse me, I'm the elder.

No, no! I will tell him.

It's my duty.

I'll waken him, and you come along.

Suddenly something miraculous happened.

Hundreds of feathers came sprouting from its neck.

Then, into the air he flew!

It landed on a steeple as if it were on a throne.

And down below the church bells rang.

Suddenly I was wakened by your chattering.

What such a confused dream might mean I'll explain to you now.

The church bells mean joy in my house.

The feathers are you.

And the flying means going up in the world.

As for the donkey, that's me.

If you think carefully you'll see the donkey is the father.

You'll both give birth to princes.

Grandfather will hug a dozen of your offspring.

A little king here, A little queen there, and all the glory will be mine.

You won't beat me.

- It seems that very soon...

Here he is himself.

Why the devil did I get you as my offspring?

I disown you!

I was having a marvelous dream and you came and disturbed me.

- Prince Ramiro... ...who three days ago... ...came to live half a mile away... ...will choose his bride.

He sent us an invitation.

How are they mortified!

- And shortly... –

Worthy daughters of a Baron!

Come now in silence and pay attention.

Reflect on my dream.

It was partly obscure and partly clear.

I dreamed of a donkey.

He was very solemn.

...he'll come for us.

And he'll choose the most beautiful.

The Prince, although I don't know him...

Will choose...

He's invited you... A bride... The fairest!

I'm going to faint.

Cinderella, bring me my coffee.

My children, half this house has fallen down and the rest is in danger.

Let's shore it up.

Use your wits.

Speak politely.

Put on your finest clothes.

A prince's hand is at stake.

The house is deserted.

Is there anyone there?

No reply.

Disguised like this I shall observe the ladies.

Is no one coming?

Yet wise Alidoro, you gave me hope that I will find someone wise and pretty here, someone worthy of me to marry.

To marry and not to love!

This tyrannical rule obliges me to make a difficult choice.

I'll search.

We'll see.

Once there was a king...

Ah! It's happened.

What's the matter?

My heart is pounding.

Why is my heart pounding so? I would tell her, but I don't dare.

I want to say something, but I keep silent.

There's something enchanting about her face.

There's something enchanting about his face.

How lovely that smile!

It enters my heart and brings me hope.

I'm looking for the Baron's daughters.

Where are they?

I can't see them here.

They're in the other rooms.

They'll be coming.

-Μy hopes are dying.But who are you?

I don't really know.

- Don't you know?

Not really.

My father isn't my father, so my sisters...

My mother was a widow, but she was their mother too...

My father, stuffed with pride...

He isn't my father so my sisters...

My mother was a widow...

I'm getting into a muddle.

Please forgive me for being so simple.

Am I a monster?

Yes.. Ι mean no, sir!

Something gentle sparkled in those eyes.

She's captivated me, I love her simplicity.

[Cinderella, come here.]

Who is shouting?

Whichever way the wind blows,

I never have a moment's rest, everything is expected from me to do.

Her voice and her face are heavenly.

I'm quite lost, I'm no longer myself.

Goodbye, sir.

Time is flying.

The princely line will otherwise die out.

Just as the bee in April flies playfully from the lily to the rose looking for a flower of his own, I go from one beauty to another.

Cinderella!

I'm coming.

But I'm leaving my heart behind. What innocence! What candour!

-My heart is in flight, it's no longer my own. How strange to find such a pretty face in such shabby clothes.

Don Magnifico has not appeared.

I'd like to announce the arrival of the pretend Prince.

It was wise to let him dress as a groom.

This way I'll learn what's in the girls' hearts.

Dandini meanwhile, plays the Prince...

I have seen so many, but I can't find sense or a beautiful face, an exquisite morsel for me.

Prince...

Sire...

[How you honour us!]

What a flood of honours!

It's nothing.

How vivacious, how charming!

Did I say it right?

They're the image of their father.

Be careful, you fool!

Be kind, and lower your eyes.

A million pardons.

And his highness the Prince?

He will soon be here.

They make me lose my mind, and with a shot from a double cannon a breach has been opened.

I'm sure this comedy will end in tragedy.

When?

In three minutes.

Hurry up, daughters!

I'll hurry them along myself.

A century is like a moment at their dressing-tables.

He's looking at me and sighing. There's no doubt, he's my slave.

- Idiot! - Thank you.

What a noise!

How cheerful!

Such a lovely mouth and eyes!

You are the eighth and ninth wonders of the world.

If I'm not mistaken, it's Dandini.

Hurry to choose your bride.

Like father like daughters.

Thank you!

Your highness, what are you saying?

I'll follow you.

Real Etruscan figures!

Did I say correctly?

-But she's the one I want to see again.Leave me alone.

You're beginning to go too far.

-Is he shouting at her?I'm playing the grandee, and I have to shoot in style.

Οh, please, sir!

Make sure you don't let him go.

Time is pressing.

To continue the discussion which I haven't started yet, I've come back from my travels to my father.

Finding him close to death, I've been ordered to marry or lose my inheritance.

So I've invited everyone in the vicinity hoping to find a delicate morsel for myself.

I've spoken, and now I'll take a breath.

What can she want?

Leave me alone!

Just one word. Sir, just one word.

Take me to the Prince's house, and just for an hour let me dance.

[What's wrong?

What a beautiful Venus!

Such eloquence!

He's standing like a statue.

-Such a lovely outfit!

How ardently the other gazes on me!-Ηere she is! How my heart is beating!-

My pretty girl, you've got ideas!

You ill-mannered, idle girl!

Let's watch this.

Leave me, I must go.]

Lovely girls, if you would deign to take the arm of a knight, the carriage is ready.

Are we going or not?

My heart commands me stay.

Let's go.

Just a half-hour, a quarter.

Father... Your Excellency, don't keep us waiting.

What are you doing here? Bring my hat and cane.

I will crush you! Οh, stay, stay!

Your lordship!

Oh, yes, at once sir.

Proceed with your baronial foot to my magnificent royal quarters.

Get lost!

Your highness! She's a filthy ignorant servant.

Servant?

Servant?

Yes, your highness, she died.

You can see from their amazed expressions how their heads are reeling.

They're full of doubt and uncertainty.

He means...

[If you say one more word, I'll kill you.

The lowest of the low.

She has ideas above her station, this dear girl, but she's good for nothing.

Go to your room and do the dusting.

Help, don't leave me. Whatever will become of me?

Come, calm down. Sir, let her go.

-My anger is growing even more.-

-I can't hold my anger back.Dear Don Magnifico, come now, don't mistreat her so.

Shall I always have to stay among the cinders?

Gentlemen, persuade him to take me to the ball.

For ever among the cinders?

My record says that there are three sisters with Don Magnifico.

As the Prince is going to choose a bride, I ask to see the third.

Less noise, be patient, or trouble will be made.

I am sending you to the devil-Go! Yes, everything will change. ] Their pride will be blown away like dust.

Your tears will turn to smiles.

My daughter...

Are you giving me an extra daughter?

Are you calling me your daughter?

My step-father doesn't want to be my father, whereas you...

But then, comparing your rags with mine, I'd be a worthy daughter to you.

The third sister.

Come with me, my daughter.

She... died!

With you? Where to?

That's not what's written here.

To the Prince's party.

-They're talking about me.

No, she didn't die.-

Are you making fun of me?

You keep quiet. Look here.

If you so much as breathe, I will slay you.

Did she die?

No! Raise your thoughts!

Everything will change for you!

You will trample treasures underfoot, you will steal everyone's heart.

Don't be afraid, come with me.

A God whose throne will last for ever

is the inspiration for my words.

If you are still unsure, see who I am!

In heaven, in the deep mystery of heaven, on the high throne of power, the Lord of the world watches over us and the thunder rolls softly at his feet.

He knows and sees everything.

He does not let goodness perish.

He sees your crying and distress as you sit by the fire.

He sends a bolt of thunder to change your cruel life.

The picture has altered.

Your suffering is about to end.

Little Clori, little Tisby, keep the Prince happy.

I'm going to the cellar.

Find out what they're like and report everything back to me.

Run along and carry out my orders.

Did you hear?

I heard.

Faithful vassal, I bid you farewell.

Do you hear something approaching?

You will ride to triumph in my coach!

Are you confused?

Do you have nothing to say?

Your head is spinning like a ship in a tempest tossing up and down. Τhe storm is now over, a ray of serenity has shined in the sky.

Your fate has changed.

Your innocence will shine forth.

Well done, Don Magnifico!

You've given us a dissertation on wines and vintages.

I pay homage to your talent.

It's clear he's studied hard.

Go down to our cellar.

If you're still standing at the thirtieth tasting I'll promote you to master of the cellar.

I can spot talent, and I reward wisdom.

Prince! Your highness is a well of kindness.

The more comes out, the more remains.

Daughters, you're safe. My promotion is a sure sign.

I'm all yours now. I imagine you are well sculpted and that Cupid did the sculpting.

I am the elder, so I beg preference.

I am the younger one, and won't grow old so fast.

Little girl, she really knows nothing.

She's like unsalted water, neither one thing nor the other.

Please take my merits into account.

Look, I don't have to wear rouge.

But her pale complexion is just powder.

Please favor me.

Ladies, do you want to break me in two?

-Τrust me I’ve got good eyesight and I’ seen what I wanted.

-My heart beats for you alone.

I bow to your highness.

To your supreme highness.

Inasmuch as thirty bottles have been tasted and he has drunk enough for three and is still steady on his feet, his majesty is pleased to appoint him cellarman, director of the glasses, with wide-ranging powers, president of the vintage.

And this is why we're all here crowding round you.

Director? Governor?

President? Cellarman?

Thank you, thank you!

My heart is jumping for joy.

Take down what I have to say.

I want six thousand copies made.

Quiet, hush, not a sound.

Tell me truthfully, what are the two girls like?

Softly, in an undertone, in strictest confidence, they're a mixture of insolence, whims and vanity. Υet, Alidoro, said a daughter of the Baron...

Your master knows it all, what a goose he is!

Whoever wants to, can marry them, but we'll carry on acting.

-They're two a pair of ogling hussies, but the pretence goes on.-

Our pens are poised.

Princey, where are you?

We, Don Magnifico, in capitals.

Bravo! That's it.

Princey, where are you?

We, o DON MAGNIFICO, Duke and Baron, of ancient Montefiascone, manager, president, and twenty etceteras.

In the splendor of his authority, receive the following order: For fifteen years no wine may be mixed with a single drop of water.

The penalty is strangulation, because, etcetera, therefore, etcetera, in the year, etcetera, Baron, etcetera.

Why have you abandoned me? You'll drive me to despair.

I adore you.

No, I do.

Let's not get upset over trifles.

I can't marry both sisters.

One will be my wife.

And the other?

Baron, etcetera, it's ready now.

And the other?

Now post it up round the city.

The other, I'll give to my friend.

Now we'll prepare supper.

Wine will pour like a flood.

A prize of sixteen crowns is generously offered to whoever drinks the most Malaga.

Goodness me, he's a courtier!

I'll be gentle and loving.

No, a courtier is not for me. Ηis wife I’ll never be.

Such mysterious excitement?

I have a most tender heart.

The flies are buzzing round me.

Not a courtier.

[Common. Ordinary.

I feel ill just thinking about it.

This is a scene to remember.]

Come, enter, approach.

There's no waiting.

Wise Alidoro, -what is this noise?An unknown woman is approaching, her face hidden by a veil.

A lady!

Yes.

You've stolen our hearts although you're still veiled.]

Will she unveil her features?, who can say?

I scorn the gifts which fickle fortune showers on us.

He who wishes to marry me should offer respect, love and goodness.

Her voice enters my heart.

Yet I've heard it before.

It brings me hope and makes me a new man.

Lovely, veiled eyes, send a piercing glance, reveal yourselves, if only for politeness' sake.

Who is she?

Now we'll see this great miracle.

She hasn't said.

Is she beautiful?

Yes and no.

Who can she be?

No one knows.

Hasn't she spoken?

Contain yourself, it won’t be too long before we find her out! Αh!

[This is some trick, I'm amazed at that face.]

Your highness, supper is ready.

But ...Why...Good Heavens!

The likeness!

Doesn't she look like Cinderella?

No, madam.

And she's coming here?

Who knows why?

[-I'm already wracked by jealousy.

- Why am I feeling - I've turned to sugar.

That's what we thought too. But then we looked again.

Ours is clumsy. This one's more refined.

But she's not so lovely that she can scare us.

Our one sits in rags among the ashes.

-The old man's puzzled.-She trembles to see me.Let's not play statues, some of us are hungry.

Let's hurry to supper.

Afterwards we'll dance.

Then the loveliest will be my bride.

Since I'm the Prince today, I'm going to eat for four.

[I feel I'm sitting in a garden, daydreaming amid the bushes.

The streams rustle, the birds sing.

My heart swims in a sea of delight.

But underground very softly I'm afraid a fire is starting.

Suddenly there will be an earthquake.

Everything will shatter and wake me up.

I fear that my dream may vanish in smoke.]

- ΕND OF ACT I -

- ACT II I feel sure those two are laughing at us behind our backs.

By the new wine, I'll kill them.

Don't get upset, father.

There's plenty to get upset about.

That anonymous lady was the last thing we needed.

Can she compete with us for the Prince's heart?

It's just that she looks like Cinderella.

I'm relying on you.

Whichever of my daughters ascends the throne, don't abandon, don't abandon your magnificent papa.

I can just see people drawing me aside.

Raising their hats they'll say: ''Baron, could you speak to your royal daughter on my behalf?'' ''Here's something for yourself', and he slips me a coin.

I answer: ''We'll see''.

Then I'm gallant: ''Such lovely eyes'', I say. ''What can I refuse you?'' ''I only wish to make you happy!''

I waken at midday.

At once I ring the bell, and a crowd of supplicants surrounds my bed.

They want protection, redress.

Some fool wants to be a professor.

They want exclusive rights to brooches or eel-fishing.

I'm surrounded by petitions, and by bottles, brocades, candles and foods of every kind.

Stop it! That's enough!

Will you leave now!

I lock and chain the door.

Infuriating opportunists, away with you.

This lovely unknown lady looks so like the poor girl we met this morning.

She's filled my heart with a new desire.

Dandini seems in love with her as well.

They're coming. I want to hear them unseen.

Don't run away. You've made me walk round the terrace four times.

''We'll discuss it''.

Either change your tone or I'll go. ''Your request can go to the palace''.

Is talk of love hurting you?

As I turn, a little bonnet bows to me, all sighs and courtesies: ''My dear Baron, you remember that matter...''

She knows that without money I turn a deaf ear.

She stretches out her hand and slips me a coin.

But I love someone else!

Can you say that to my face?

Don't be angry if I speak honestly.

Who is it you love? - Excuse me?

Who is it you love?

Empty my palace of those silly women.

My trusty men, prepare my coach.

Your groom.

-She loves me! Can I believe it?It's going perfectly.

Aren't you tempted by rank and riches?

Virtue and goodness are the things I value.

-Would you be mine then?

Slowly, first you must find me, get to know me, witness my position.

Let me fly on the wings of the wind.

I swear that I shall find her.

Love drives me on.

Even if she is in Jupiter's arms, I shall find her.

I am charmed by this dear token.

How I shall press you to my heart.

[Sweet hope and cold fear are battling in my/his heart.]

Night is already near. Under cover of darkness, with my skills, I could make the carriage break in front of the baron’s house.

My plan is almost fulfilled.

I shall fly to you, my darling.

Do not follow me, I command you.

How shall I find you then?

Take this bracelet, and look for me.

If you find its companion on my right arm, and on that day you still love me, then, I shall be yours.

So am I an ex-prince?

Cast down to nothing in an instant?

I was really very good at it.

Pardon my haste, but the two girls are mad with expectation.

Could I press you to choose?

The choice has been made.

What do you think, Dandini?

Then tell me, I beg you.

I think I've changed from Prince to witness.

It's made!

«And on that day you still love me, then, I shall be yours».

What sort of words are these?

My wise, venerable tutor.

Love has entered my heart.

What should I do?

Will my offspring come and blossom in these rooms?

They'll find out later. For the moment it's a secret.

Which is it?

Clorinda or Tisbe?

Follow your heart.

You shall be Prince no longer. The joke is over.

Don't be in such a hurry. Won’t you tell pappa?

Ιn confidence.

Of course, but tell me quickly.

Can no one hear us?

There's not a fly in the air.

Your excellency, I mean, your highness, listen to me.

Always have thirty servants on call, fifty cavalliers to be near her.

Invite dozens of dukes and counts.

Have ice-cream with every dinner, carriages and coaches.

Let's sit down.

There's a misunderstanding.

I don't have dinners, I eat the leftovers.

I don't mix with gentlemen, I stay with the servants, and I always go on foot.

Τell me, for heaven’s sake!

You must be joking.

It's a highly unusual situation.

I assure you.

-Does he want to marry me?-

Then what's this?

I beg you.

It's a fiction.

Your servant.

It's a joke that I'm a prince.

I'm in disguise.

The real prince has come. Αnd he has had enough of it.

I'm going back to my post.

I'm Dandini the valet.

I make beds and brush clothes. I shave the prince and dress his hair.

There's a mystery that will amaze you.

I'm in agony.

Keep your lips sealed about what I'm going to say.

I've a safe deposit box inside me.

An important secret, an intriguing mystery, that's what I have to reveal.

It's extraordinary.

You'll be astounded.

Not batting an eyelid, not taking a breath, I'm listening.

I'll be like a statue.

I'll count every syllable.

Shave the prince and dress his hair?

For this outrage the real prince will have to pay.

Don't worry, he won't do a thing.

You'd better leave at once.

I won't leave.

A man of wisdom and maturity always gives the best advice.

If I married your daughter, how should I treat her?

-I'm his counsellor already!You're too gracious!

You will.

I'm a baron. There's a stick waiting.

We'll be seeing each other. We'll be discussing this.

[I've a double-bass rumbling in my brain that goes whirling around.

From top to bottom, almighty God! What a landslide, what a slump!

They'll poke fun at me all over town.

Poor devil! Your Excellency, be sensible.

I can curl you, shave you. Just look at that dolt!]

Once there was a king who grew tired of being alone.

He searched and he found, but there were three who wanted to marry him.

What was he to do?

He despised show and beauty.

In the end he chose innocence, innocence and goodness.

How dear you are to me!

And he that possesses the other bracelet, is most charming of all.

What's that noise?

Such awful expressions! You're back!

I didn't think you'd be back until dawn.

More than a storm!

I'd like the valet to be struck by lightning.

Tell me what's happened.

Have you some secret torment?

Idiot, go and prepare supper.

All right, I'm going.

-What a terrible temper! Αh, but my own squire how can I forget him?Excuse me, my friend.

The Prince's carriage has overturned.

- Who do I see? – It's you.

But where's the Prince?

You know him.

The groom!

Just look at that!

Excuse me if by chance...

I told you so.

But they're absolutely identical.

You might say that she was the original and this one's the portrait.

Have you done all I told you?

Don't mention it, sir.

-He's come here for a reason. One of you will be his bride.Cinderella, bring the best chair.

Everything. Why are you looking at me like that?

No, don’t take the trouble, I have only a few minutes. Another carriage is coming.

Because, because of a witch who looks like you.

But must you go so soon?

-Hurry up, Cinderella. –

I almost want to strike you for what has happened.

Here I am.

What have I done to you?

Give it to the Prince.

Here he is.

There's a storm coming.

This one? Νο, it can;t be!

The Prince! Stop!

The bracelet. It's her!

Now it's a tragedy and I'm really enjoying it.

I've turned to ice.

What joy I feel!

Is it you?

I'm struck dumb.

Are you the Prince?

He's turned into an idiot.

What a surprise!

[But a servant...]

Marvellous!

Be silent. I can't contain my anger any more.

- But... – Silence.

My brain has gone.

- If... – Silence.

[Sir, if it's true that in your heart you have love for me, then pardon them, and let goodness triumph.

Look at that hypocrite!

Look at those tears, at her frankness and innocence.]

What will happen?

Your highness, what is it you want?

[This is a twisted knot, a tangled web.

The more you try to undo it, the tighter it gets.

Meanwhile my head is spinning.

I'm feeling in the dark, beginning to go mad.]

Silly, slovenly girl!

Who do you think you are?

It's rude to sit with your betters.

Audacious servant, who told you to stay with the likes of us?

Go to the kitchen and don't come back.

You dreadful people, in vain you try to insult the woman I adore.

Be warned, for my anger will fall on you.

I knew this comedy would change in the second act.

Don't speak another word.

She will be my bride.

He's just joking.

Don't you see it's a joke?

I swear it. I swear it: she will be mine.

But I thought that one of my daughters...

I am not for them.

I'm common, I'm ordinary.

In the end, what goes around comes around, and my expert master, the prince, has put it right.

Come and reign with me.

Kiss me first, embrace me.

Go away. Be off.

You perfidious people! You will tremble.

Grumbling, complaining...

Shouting and raging...

Fuming and crying...

Threatening and sighing...

It'll end up with them dragging us off to the lunatic asylum.

Come, love will guide you to reign and triumph.

The wheel of fickle fortune has reached the top and halted for you.

Pride has crumbled into dust.

Goodness has triumphed.

My bride...

Forgive me if I'm still uncertain and confused.

Not long ago I sat among the ashes.

Now I am on the throne.

Your highness, I bow before you.

Will you never call me your daughter?

Those proud women...

Ah, Prince, I fall at your feet.

I've forgotten the injustices of old.

I want to be more than equal to the throne.

My only vengeance shall be their pardon.

I was born into trouble and tears.

I suffered while my heart kept silent.

But by magic, in the flower of my years, in a sudden flash, my fate has changed.

No, dry your eyes.

Why be afraid?

Come to me.

A daughter, a sister, a friend, I shall be all these to you.

She touches us like a goddess. You are equal to the throne, but a throne is a trifle to you.

Father, husband, friends, oh what a moment!

I shan't sit alone by the fire singing sadly any more.

My long days of suffering were a dream, a game.

Everything by turns still changing, welcome joy and revelry!