Issuu on Google+

κωδικός 3573

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010 Αριθμός Φύλλου 865

ΒΔΟΜΑΔΙΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΛΕΣΒΟΥ

Τιμή 1 €

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ

Αύριο Πέμπτη 8 Απρίλη στις 7.00 μ.μ. στην πλατεία Σαπφούς

Παλλαϊκός αγώνας ενάντια στη φορολεηλασία και την αντεργατική αντιλαϊκή πολιτική

ΠΑΜΕ: Ούτε μια λέξη

δεν είναι αλήθεια από όσα λέει η κυβέρνηση ότι επιχειρεί να πράξει με το νέο φορομπηχτικό νομοσχέδιο. Οι κυβερνητικές εξαγγελίες περί «δίκαιης φορολογικής μεταρρύθμισης» είναι το «τυράκι», για να παγιδευτεί ο λαός και να τον αφαιμάξουν δίχως να αντιδράσει. Οι νέοι αντιλαϊκοί φόροι και οι φοροαπαλλαγές που παρέχονται στην πλουτοκρατία εντάσσονται στη στρατηγική της ανόδου της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Θέλουν να ενισχύσουν εκ νέου τα ξεχειλισμένα ταμεία των μονοπωλίων. Αυτό κάνανε τόσα χρόνια και τα προηγούμενα δημιουργώντας ελλείμματα και δημόσια χρέη. Δαπάνησαν και δαπανούν δισεκατομμύρια για εξοπλιστικές δαπάνες του ΝΑΤΟ για συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς του σκοπούς ΣΕΛΙΔΑ 10-11

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Για τα 100 χρόνια από την εξέγερση του Κιλελέρ ΣΕΛΙΔΑ 3

ΕΒΕ: Αρνούμαστε να γίνουμε για άλλη μια φορά τα θύματα της αντιλαϊκής -

φιλομονοπωλιακής πολιτικής και της οικονομικής κρίσης που το μεγάλο κεφάλαιο δημιούργησε. Μας κοροϊδεύουν ότι τα μέτρα είναι προσωρινά για να σωθούμε απ’ τη χρεοκοπία. Είναι μέτρα που υπαγορεύονται από την ΕΕ, που έχουν στόχο να διευκολύνουν τη μονοπώληση της αγοράς και τον εκτοπισμό των μικρών αυτοαπασχολούμενων

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ «Ο ρόλος των κομμουνιστών στην πάλη για την ισοτιμία και τη χειραφέτηση των γυναικών» ΣΕΛΙΔΑ 12-15

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ Για την επιδείνωση της κατάστασης στο δημόσιο σύστημα Υγείας

ΣΕΛΙΔΑ 8-9


2/ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

“Δεν έχω ούτε μια άσπρη τρίχα στην ψυχή μου, ούτε σταγόνα γεροντίστικης ευγένειας” Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκυ

Θα ήταν πολύ εύκολο να σας πω: Τι έλεγε ο καθένας το 1992 όταν υπογραφόταν η συνθήκη του Μάαστριχτ; Τι ψήφισε τότε κάθε κόμμα; Τι έλεγε κάθε κόμμα; Ποιός ζητούσε δημοψήφισμα και ποιός το αρνιόταν; Τελικά σήμερα μετά από 18 χρόνια, ποιός αποδείχτηκε ότι είχε δίκιο; Και τι θα κάνουν τώρα εκείνοι που φάνηκε ότι έκαναν λάθος τότε κι είχαν άδικο; Αλλά εγώ θα σας πάω πιό πίσω. 31 χρόνια πίσω. Στα 1979, μ΄ ένα βιβλιαράκι από τότε, που λέγεται: «Η ΠΑΛΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ. Ντοκουμέντο της Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ – Μάρτιος 1979» «Με την ένταξη στην ΕΟΚ, η Ελλάδα γίνεται οργανικό μέλος, ενσωματώνεται σ΄ ένα από τα κέντρα του ιμπεριαλισμού. Αυτό θα σημάνει καθεστώς μεγαλύτερης εξάρτησης από τον ιμπεριαλισμό, στο σύνολό του, χειρότερο από κάθε άλλη μορφή, με συνέπειες γενικότερες σ’ όλη την πορεία της χώρας, και ειδικότερα, μεγαλύτερη περιπλοκή στην πορεία διευθέτησης των μεγάλων εθνικών μας θεμάτων (ΝΑΤΟ, Βάσεις, Αιγαίο) και του Κυπριακού. Σοβαρά αρνητικές θα είναι οι συνέπειες και σ’ όλους τους τομείς της εθνικής οικονομίας και στις διάφορες κατηγορίες του πληθυσμού. Γενικότερα από ταξική άποψη η ένταξη στην ΕΟΚ εκφράζει την ακόμα στενότερη οικονομική και πολιτική σύνδεση της ντόπιας μονοπωλιακής ολιγαρχίας και της αντίδρασης με τα ξένα μονοπώλια και το διεθνή ιμπεριαλισμό στην προσπάθειά τους να διασφαλίσουν τη μόνιμη και σταθερή κυριαρχία τους στη χώρα μας, να ενισχύσουν τον αυταρχισμό και την πολιτική καταπίεση σε βάρος των εργαζόμενων της χώρας μας, να συνεχίσουν την από κοινού καταλήστευση του ελληνικού λαού. Σκοπεύει στην ένταση των προσπαθειών τους για κατάπνιξη κάθε προοδευτικού κινήματος στη χώρα μας, για κλείσιμο του δρόμου προς βαθιές προοδευτικές αλλαγές στην ελληνική κοινωνία». (Στη συνέχεια αναφέρω επιγραμματικά μόνο τους τίτλους των διάφορων κεφαλαίων ή και μερικές σημαντικές αλλά σύντομες παρατηρήσεις απ’ το καθένα) «Σ’ αυτές όμως τις συνέπειες απο την ένταξη είναι ανάγκη να σταθούμε πιο συγκεκριμένα: 1.Ένταση της εξάρτησης και του αυταρχισμού, περιπλοκές στην αντιμετώπιση εθνικών θεμάτων -Θα ενταθεί η πολιτικοστρατιωτική εξάρτηση της χώρας ... -Θα δυσκολευτεί παραπέρα η σωστή λύση των εθνικών προβλημάτων ... -Η συμμετοχή της χώρας μας στους μηχανισμούς και τα όργανα της ΕΟΚ δε θα είναι ισότιμη ... -Θα περιοριστεί περισσότερο η λαϊκή κυριαρχία, θα ενταθεί παραπέρα ο αυταρχισμός της αστικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας ... -Η ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ δεν αποτελεί αντίβαρο στην Αμερικανοκρατία και δεν σημαίνει απαλαγή από την καταθλιπτική επιρροή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού... 2.Συνέπειες από την ένταξη στους διάφορους τομείς της εθνικής οικονομίας Με την ένταξη στην ΕΟΚ, η χώρα μας μπαίνει σ’ ένα μονοπωλιακό και ιμπεριαλιστικό οργανισμό, όπου, εξ αιτίας του πολύ μικρότερου οικονομικού και τεχνικού της δυναμικού, θα έχει να αντιμετωπίσει ένα σκληρότατο ανταγωνισμό, χωρίς τη δυνατότητα προστασίας ή ενίσχυσης της εθνικής οικονομίας. -Η ένταξη θα πλήξει την αγροτική οικονομία ... Όλα αυτά συνθέτουν και υψηλότερο κόστος παραγωγής των αγροτικών προϊόντων μας. Με την κατάργηση των προστατευτικών μέτρων (δασμών, φόρων, εισφορών) στις εισαγωγές

κοινοτικών αγροτικών προϊόντων και των επιδοτήσεων των καλλιεργητικών μέσων, οξύνεται ο ανταγωνισμός σε βάρος των ελληνικών αγροτικών προϊόντων. Αυξάνεται το κόστος παραγωγής και μεγαλώνουν οι δυσκολίες για τη διάθεση των αγροτικών προϊόντων. Θα πληγωθούν ειδικότερα μια σειρά βασικές παραδοσιακές καλλιέργειες, όπως η αμπελουργία, η καπνοκαλλιέργεια, η ελαιοκαλλιέργεια. Ιδιαίτερα οδυνηρές θα είναι οι επιπτώσεις στην κτηνοτροφία μας, που απο άποψη τεχνολογίας, συγκέντρωσης της παραγωγής, φυλών ζώων, ζωοτροφών και αποδόσεων, είναι ασύγκριτα πιο καθυστερημένη από την κοινοτική -Στον τομέα της αξιοποίησης του ορυκτού πλούτου ... Η άρχουσα τάξη έχει χαρακτηριστικά ομολογήσει ότι προσφέρει τον ορυκτό πλούτο σαν «προίκα» στην «φτωχή σε πρώτες ύλες ΕΟΚ». -Στον τομέα της ενεργειακής οικονομίας και πολιτικής ... -Στον τομέα της μεταποίησης και γενικότερα της βιομηχανίας... Η ολοκληρωτική κατάργηση των δασμών, ενώ δεν θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα των προϊόντων μας στην ΕΟΚ, θα δημιουργήσει προβλήματα στο εσωτερικό της χώρας, γιατί θάχουν να αντιμετωπίσουν τον ανταγωνισμό τόσο των κοιναγορίτικων προϊόντων, όσο και εκείνων που θα εισάγονται, με βάση το κοινό εξωτερικό δασμολόγιο της ΕΟΚ, απο τρίτες χώρες. Έτσι ένα ακόμα μεγαλύτερο μέρος της εσωτερικής αγοράς θα καταληφθεί απο ξένα προϊόντα. Ταυτόχρονα οι δυνατότητες κρατικής ενίσχυσης της εθνικής βιομηχανίας και προγραμματισμένης εκβιομηχάνισης σχεδόν εκμηδενίζονται με την ένταξη. Θα περιοριστεί σημαντικά ο δημόσιος τομέας στη βιομηχανία. Ακόμα και στις κρατικές προμήθειες τα δυτικοευρωπαϊκά μονοπώλια θα έχουν ίσες, με τις ντόπιες επιχειρήσεις, δυνατότητες συμμετοχής. Οι Ελληνικές επιχειρήσεις θα προσπαθήσουν να επιζήσουν και να ανταπεξέλθουν στον ανταγωνισμό, εντείνοντας τη διαδικασία συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης της παραγωγής τους, καθώς επίσης, και κυρίως, εντείνοντας την εκμετάλλευση και το ξεζούμισμα της εργατικής τάξης, με την εντατικοποίηση της εργασίας, τις απολύσεις, τον περιορισμό, με κάθε μέσο, των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των εργαζομένων. Μια τέτοια όμως κατεύθυνση (...) δεν πρόκεται γενικά να σώσει τις ελληνικές επιχειρήσεις. -Στον τομέα του τραπεζιτικού και ασφαλιστικού συστήματος... -Στους υπόλοιπους τομείς: μεταφορές, τουρισμό, παροχή υπηρεσιών ... -Ειδικότερα στον τομέα της εμπορικής ναυτιλίας ... -Συνέπειες στο εξωτερικό εμπόριο ... Θα ενταθεί η ελλειμματικότητα (...) οι εισαγωγές εμπορευμάτων και ιδίως των «μη βασικών», μαζί και των ειδών πολυτελείας, θα αυξηθούν σαν αποτέλεσμα της κατάργησης κάθε δασμολογικού ή άλλων εμποδίων. Τα προβλήματα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών της χώρας θα οξυνθούν με την καθιέρωση της αρχής της ελεύθερης διακίνησης των κεφαλαίων που θα επιτρέψει την ανάπτυξη μιας ροής κεφαλαίων προς το εξωτερικό τόσο από τα ξένα μονοπώλια όσο κι από τους ντόπιους κερδοσκόπους. Και για να την περιορίσει η κυβέρνηση θα καταφύγει στην παραχώρηση όλο και περισσότερων προνομίων, απαλλαγών και ασυδοσίας στο κεφάλαιο γενικά, και ιδιαίτερα στο ξένο. Έτσι και παρασιτικών συναλλαγών. -Στο δημοσιονομικό τομέα ... Γενικότερα στο δημοσιονομικό τομέα θα καθρεφτιστεί το συνολικό κόστος της ένταξης, που η κυβέρνηση με διάφορους τρόπους επιδιώκει να το φορτώσει στο λαό. Αυτό θα γίνει κύρια με την παραπέρα αύξηση της φορολογίας. Σ’ αυτή την κατεύθυνση θα αξιοποιηθεί και η καθιέρωση του νέου συ-

ΒΔΟΜΑΔΙΑΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΛΕΣΒΟΥ

Εκδότης: Παρασκευάς Γεωργούλας Ιδιοκτήτης: ΝΕ Λέσβου ΚΚΕ Διευθύνεται από Συντακτική Επιτροπή.

στήματος που επιβάλλει η ΕΟΚ, του φόρου προστιθέμενης αξίας. Θα γίνει επίσης με την αύξηση των τιμών, σαν αποτέλεσμα ανάμεσα στα άλλα και της κατάργησης των επιδοτήσεων στα αγροτικά προϊόντα. -Στις βιοτεχνικές και στις άλλες μικρομεσαίες επιχειρήσεις ... Η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και κεφαλαίων θα εντείνει τον ανταγωνισμό. Θα επιδεινωθούν οι όροι λειτουργίας των μικροεπιχειρήσεων στους τομείς της βιοτεχνίας, εμπορίου και υπηρεσιών και θα στενέψουν τα περιθώρια επιβίωσής τους. Ιδιαίτερα για κείνες που η λειτουργία τους είναι ανταγωνιστική προς τα συμφέροντα των μονοπωλίων και των πολυεθνικών εταιρειών. -Θα ενταθεί γενικότερα ο εξαρτημένος, συμπληρωματικός – περιθωριακός και ανορθολογικός χαρακτήρας της οικονομίας μας ... 3.Επιπτώσεις απο την ένταξη σε άλλους τομείς της κοινωνικής και πολιτικής ζωής και του εποικοδομήματος. -Προσαρμογή της εκπαίδευσης και της επιστήμης στα συμφέροντα των κοιναγορίτικων μονοπωλίων» ... Άλλα κεφάλαια του εν λόγω βιβλίου είναι: -«Επιδείνωση του βιοτικού επιπέδου των συνθηκών εργασίας και της ζωής των εργαζόμενων ... -Επιπτώσεις απ’ την ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων»... Ξέρω: Όλα αυτά είναι «ξύλινη γλώσσα», «που τα θυμήθηκες τώρα», «κι άλλοι τα λένε πια αυτά». Ξέρω. Όμως: •Είναι επιτέλους η ώρα να μιλήσουμε σοβαρά για το θέμα «Ε.Ε.». Όσοι τολμούν δηλαδή. •Έγινε όλα αυτά τα χρόνια κάτι διαφορετικό απ΄ αυτά που προέβλεψε το ΚΚΕ; •Είναι η ώρα κάποιος να μου πει ποιός είναι ο λόγος που μας συμφέρει να είμαστε στην ΕΕ; Ή ακόμα και ποιός είναι ο λόγος που δε πρέπει ή δεν μπορούμε να φύγουμε απ’ την ΕΕ; •Υπάρχει κάποιος τομέας που δικαιώθηκαν οι αναλύσεις όσων μιλούσαν για «χρυσά κουτάλια» ή για « ΕΟΚ των εργαζομένων» ή για «εξίσωση δικαιωμάτων των ελλήνων εργαζόμενων με τους ευρωπαίους» ή για κάτι άλλο απ΄ τις μπούρδες που μας πουλούσαν τότε; •Είναι η ώρα όσοι λένε «μας τα έλεγε το ΚΚΕ» να βγάλουν γενικότερα συμπεράσματα. •Είναι ώρα όσοι τα βάζουν σήμερα με την ΕΕ και τις μεθόδους της να σκεφτούν που τα ήξερε το ΚΚΕ και τα έλεγε. •Είναι ώρα να σκεφτούν ... γιατί τα άλλα κόμματα ... «δεν τα ήξεραν»; Και χειρότερα, αν ήξεραν γιατί δεν έλεγαν την αλήθεια κι έλεγαν «άλλα»; •Είναι ώρα να σκεφτεί ότι αφού το ΚΚΕ έλεγε αλήθεια τότε με την ΕΟΚ, αφού έλεγε αλήθεια τότε με το Χρηματιστήριο, τότε με το Μάαστριχτ, τότε με τον Οτσαλάν, τότε με τη Σερβία, με το Ιράκ, με το Αφγανιστάν ... μήπως είναι καιρός να βγάλεις το συμπέρασμα ότι: -το ΚΚΕ κάνει σωστές εκτιμήσεις γιατί στηρίζει τις αναλύσεις του στην πιο επιστημονική μεθοδολογία: στη διαλεκτική και το μαρξισμό. -σου λέει την αλήθεια γιατί είναι το κόμμα που δεν έχει κρυφά από σένα, αφού είναι το κόμμα σου κι όχι κόμμα των καπιταλιστών ή κόμμα που το έφτιαξαν οι καπιταλιστές για ανάχωμα -σου λέει την αλήθεια και για όλα τα άλλα: Για τη δουλιά σου, για τα μεροκάματα, για τις συντάξεις, για το αύριο. Μάνος Δούκας manosdoukas@hotmail.com

Ταχυδρομική διεύθυνση: Αρχιπελάγους 21, 3ος όροφος, 81100 Μυτιλήνη. Τηλ.: 2251029239, φαξ: 2251042492, e-mail: mail@neo-empros.net ΕΚΤΥΠΩΣΗ: Δημ. Δούκας & Σια ΟΒΕΕ, Βενιαμίν Λεσβίου 6, Μυτιλήνη. Τηλ.: 2251024904 Fax: 2251027454 ΣΥΝΔΡΟΜΕΣ: ετήσια 35,00 ευρώ, Τραπεζών- ΟΤΑ - Εταιριών - Υπηρεσιών 100,00 ευρώ. Αυστραλία: 200$, Καναδάς: 190$, Ευρώπη: 105,00 ευρώ. ΕΜΒΑΣΜΑΤΑ: Αθανασία Καλαϊτζόγλου Εθνική Τράπεζα, Αρ.Λογαριασμού: 415/950150-94. Τετάρτη 7 Απριλή 2010, Αριθμός φύλλου: 865, Τιμή φύλλου: 1 ευρώ.


Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

/3

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ

Για τα 100 χρόνια από την εξέγερση του Κιλελέρ

Η ΚΕ του ΚΚΕ χαιρετίζει την αγωνιζόμενη αγροτιά, με την ευκαιρία της συμπλήρωσης φέτος 100 χρόνων από την ηρωική εξέγερση των αγροτών του θεσσαλικού κάμπου ενάντια στους εκμεταλλευτές τους, αποτελώντας σταθμό στην ιστορία του αγροτικού κινήματος. Ο αγώνας και σήμερα συνεχίζεται ενάντια στη θύελλα των σκληρών, βάρβαρων, αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης, που εξυπηρετεί τη στρατηγική του κεφαλαίου, των μονοπωλίων στην Ελλάδα, στην ΕΕ, σε όλο τον κόσμο. Μέτρα - φωτιά για την εργατική τάξη, τη φτωχή αγροτιά, τους αυτοαπασχολούμενους, που δε θα έχουν τέλος, αν δεν αποφασίσει ο λαός να σηκώσει το ανάστημά του. Θύμα της πολιτικής της ΕΕ και των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι και η πλειοψηφία της αγροτιάς, που βιώνει την καταστροφή της ακόμη πιο έντονα την τελευταία 10ετία. Χιλιάδες μικρομεσαίοι αγρότες, ζώντας στην ανασφάλεια, αβεβαιότητα και φτώχεια έχουν εξαναγκαστεί να έχουν ή να ψάχνουν άλλη κύρια πηγή εισοδήματος για να ζήσουν. Το 2007 το 74,74% των αγροτικών εκμεταλλεύσεων (642.880) είχε τυπικό ακαθάριστο κέρδος από 1.200 έως 9.600 ευρώ, το οποίο επιδεινώθηκε τα επόμενα χρόνια. Οι τιμές παραγωγού στα αγροτικά προϊόντα μειώθηκαν τουλάχιστον κατά 50%, σε αντίθεση με το κόστος παραγωγής που αυξήθηκε, κυρίως λόγω των ακριβών τιμών των αγροτικών εφοδίων (μηχανήματα, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, κ.ά.) που αγοράζουν οι αγρότες από τα μονοπώλια. Αποτέλεσμα οι μικροπαραγωγοί να φτωχαίνουν, οι εμποροβιομήχανοι και τραπεζίτες να αυξάνουν τα κέρδη τους. Την τελευταία 10ετία, ετησίως, εκτοπίζονται 20.000 από την αγροτική παραγωγή. Το 2010, με τα νέα «μέτρα υγείας» της ΚΑΠ, αυτή η τάση επιδεινώνεται. Ετσι θα εξοστρακισθούν 200.000 αγροτοπαραγωγοί, οι οποίοι θα στερηθούν τις πενιχρές επιδοτήσεις και τα δικαιώματα που είχαν μέχρι τώρα. Το «έγκλημά» τους γι’ αυτήν την ποινή είναι ότι έχουν μικρό κλήρο και παραγωγή. Αυτά τα προβλήματα επιβίωσης ήταν η αιτία για τις πρόσφατες μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με εργαλεία τον κοινωνικό διάλογο κοροϊδίας και νέους νόμους σχετικά με τον αγροτικό συνδικαλισμό, το μητρώο αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων, τους συνεταιρισμούς, τον ΕΛΓΑ (Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων), τον ΕΦΕΤ (Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων) κ.ά. επιταχύνει τη συγκέντρωση της αγροτικής παραγωγής και της γης σε λίγα χέρια, στους μεγαλοαγρότες, που θα

πάρουν και όσες επιδοτήσεις έχουν απομείνει μετά το 2013, κινούμενοι στα πλαίσια της ΕΕ. Ταυτόχρονα, αλλάζει τη χρήση γης σε βάρος της εγχώριας αγροτικής παραγωγής, ενώ για τους καταστρεφόμενους αγρότες στην καλύτερη περίπτωση θα υπάρχει μια εποχική εργασία, στον τουρισμό ή ως εργάτες γης στους μεγαλοαγρότες επιχειρηματίες. Αυτό το στόχο εξυπηρετεί ο διαχωρισμός των αγροτών σε δήθεν κατά κύριο και μη επάγγελμα, ο τρόπος καταβολής των επιδοτήσεων αλλά και ενισχύσεων από τα κοινοτικά προγράμματα «Αλέξανδρος Μπαλτατζής». Ο εκσυγχρονισμός που υπόσχεται η κυβέρνηση με την πράσινη ανάπτυ-

λουθούσε την επαύριον των εκλογών και τι σήμαινε ΕΕ για το λαό. Αυτή η πείρα πρέπει να γίνει αφετηρία μιας μεγάλης αλλαγής στην πολιτική σκέψη και στάση μεγάλου μέρους των αγροτών. Να μην πέσουν σε νέες παγίδες και εκβιασμούς. Είναι κοροϊδία ότι για τα προβλήματα φταίει μόνο η προηγούμενη κυβέρνηση ή ότι η κρίση δεν επιτρέπει την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων των αγωνιζόμενων αγροτών.

από την εκδήλωση για το Κιλελέρ στο Μανταμάδο

ξη, το «νέο μοντέλο» αγροτικής παραγωγής, που θα πριμοδοτεί κάποια συμπληρωματικά προϊόντα, στο πλαίσιο του αγροτουρισμού και των φωτοβολταϊκών, δε δίνει ούτε εργασία, ούτε ζωή στο χωριό, ούτε φτηνά και ποιοτικά διατροφικά προϊόντα για το λαό, ούτε κατάλληλες πρώτες ύλες για την εγχώρια βιομηχανία, σύμφωνα με τις λαϊκές ανάγκες. Η κυβερνητική επίθεση στους μικροπαραγωγούς εντείνεται και με τη νέα φοροεπιδρομή του Προγράμματος Σταθερότητας για τη δήθεν αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης: Με το πάγωμα των πενιχρών συντάξεων του ΟΓΑ, με την αύξηση της εισφοράς στον κλάδο Υγείας των αγροτών κατά 67% και των συνταξιούχων αγροτών κατά 25%, με την αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ, αλλά και την αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στη βενζίνη και το πετρέλαιο κίνησης, που επιβαρύνει το σύνολο των εμπορευμάτων πλατιάς κατανάλωσης, με την ουσιαστική μείωση του αφορολόγητου στο εισόδημα. Το ΚΚΕ έγκαιρα είχε ενημερώσει. Επιβεβαιώθηκε και για το τι θα ακο-

Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας είναι πρόβλημα πολιτικό, ποια τάξη έχει στα χέρια της την εξουσία, πώς διαφεντεύουν την οικονομία και κάθε κοινωνική σχέση τα μονοπώλια, ο ιμπεριαλισμός. Μόνο στη γραμμή της σύγκρουσης και ρήξης υπάρχει μέλλον για τον αγρότη και την οικογένειά του, όπως και για τον εργατοϋπάλληλο, τον αυτοαπασχολούμενο της πόλης. Καμιά ψεύτικη ελπίδα σε καμιά παραλλαγή παγίδας - αποπροσανατολισμού. Τα μονοπώλια στηρίζει και η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ., ενώ ο ΣΥΝ - ΣΥΡΙΖΑ έχει ειδικό ρόλο στον αποπροσανατολισμό, σπέρνοντας συγχύσεις με αριστερή φρασεολογία, που αφορά και το χαρακτήρα της ΕΕ. Ενας δρόμος υπάρχει: Να συσπειρωθούν στο αντιμονοπωλιακό πλαίσιο πάλης της ΠΑΣΥ, σε κοινούς αγώνες με το ΠΑΜΕ και την ΠΑΣΕΒΕ, στο λαϊκό μέτωπο που καλεί το ΚΚΕ, για να συντρίψει την αντιλαϊκή εξουσία, από όποιο κυβερνητικό σχήμα κι αν προέρχεται, για να φέρουν στην ημερήσια διάταξη τη διεκδίκηση της λαϊκής εξουσίας. Γιατί μόνο η λαϊκή εξουσία μπορεί

να δώσει προοπτική στον αγροτοπαραγωγό. Διασφάλιση του αγροτοπαραγωγού και της αγροτικής παραγωγής μπορεί να υπάρξει μόνο μέσω του κεντρικού σχεδιασμού της οικονομίας, με την κοινωνική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής στην ενέργεια, στις τηλεπικοινωνίες, στις μεταφορές, στη βιομηχανία μεταποίησης (όπως στα λιπάσματα, φάρμακα, ζωοτροφές, αγροτικά μηχανήματα). Με την κοινωνικοποίηση της γης και των μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων εξασφαλίζεται η απαλλαγή του αγροτοπαραγωγού από τα μονοπώλια, η ένταξή του σε αγροτικούς συνεταιρισμούς, με στόχο να ανέβει η παραγωγικότητα της εργασίας. Μόνο έτσι μπορεί να εξασφαλισθεί ο αγροτοπαραγωγός από την κρατική συγκέντρωση του προϊόντος του, να επωφεληθεί από τις κεντρικά σχεδιασμένες και πραγματοποιημένες υποδομές, να έχει περισσότερο μη εργάσιμο χρόνο, να ��ελτιωθούν οι γενικές πολιτιστικές συνθήκες της ζωής του, να έχει ισότιμη πρόσβαση στις αποκλειστικά δημόσιες δωρεάν κοινωνικές υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας, Παιδείας, Φυσικής Αγωγής. Ο δρόμος αυτός της λαϊκής εξουσίας και οικονομίας απαιτεί μαζικούς, δυνατούς αγώνες και θυσίες, που θα έχουν αντίκρισμα και θα πιάσουν τόπο, γιατί είναι σε όφελος του λαού και της χώρας. Το ΚΚΕ απευθύνει κάλεσμα σε αυτόν το δρόμο αγώνα και πάλης στους αγρότες και τις αγρότισσες. Αυτός ο δρόμος δεν είναι μονόπρακτο έργο, έχει διάρκεια, φάσεις, που η κάθε μία προετοιμάζει την επόμενη για την τελική έφοδο. Σε αυτήν την κατεύθυνση αγωνιστικά, διεκδικητικά τιμάμε και το συλλαλητήριο για τα 100 χρόνια από το Κιλελέρ, μπαίνουμε πιο μαζικά στους αγώνες που έρχονται. 26 Μάρτη 2010 Η ΚΕ του ΚΚΕ


4/ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010 Μακάρι ρε αδερφέ. Άντε να έχουμε και παρέα. «Η Α. Μέρκελ προδίδει την ευρωπαϊκή ιδέα (...) δίνει μια θλιβερή εικόνα της χώρας της (...) επειδή απευθύνεται στο ΔΝΤ» (η γερμανική εφημερίδα «Frankfurter Rundschau»). Ναι παιδιά. Αλήθεια είναι. Αφού να φανταστείτε την έχει καταγγείλει γι’ αυτό κι ο ΣΥΝασπισμός

«Μια δήλωση του Ζαν Κλοντ Τρισέ τον περασμένο Νοέμβριο ήταν που είχε προκαλέσει την εκτίναξη των spreads στα ύψη. Είχε πει τότε ότι τα ελληνικά ομόλογα δεν θα γίνονται δεκτά από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μετά το 2010. Χθες δήλωσε ότι θα γίνονται δεκτά και το 2011» (από το κύριο άρθρο στο ΕΘΝΟΣ). Ζουν κι αναπνέουν με τις δηλώσεις των Τρισέ και των Αλμουνιών. Αλλά δε φταίει κανείς ... φταίνε οι Έλληνες που δε τους κάνουν μια «δήλωση εξοστρακισμού» όλους τους να ησυχάσουμε μια και καλή. «H κυβέρνηση, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα πρέπει να αφήσουν στην άκρη τα περί διεθνών κερδοσκόπων και να προχωρήσουν χωρίς παρεκκλίσεις στον δρόμο των ριζικών μεταρρυθμίσεων. Oι «κερδοσκόποι» άλλωστε απλώς... επιχειρούν να εκμεταλλευθούν οικονομίες που είναι πράγματι σε αδύναμη θέση. Καθώς ήδη παρατηρούνται ορισμένες καθυστερήσεις στην υλοποίηση σημαντικών κυβερνητικών αποφάσεων, όπως στην κατάργηση ή και συγχώνευση φορέων του Δημοσίου, θα πρέπει η «επόμενη ημέρα» της συνόδου κορυφής να σημάνει σάλπισμα για την επιτάχυνση της υλοποίησης του κυβερνητικού έργου» (από το κύριο άρθρο στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ). Σάλπισμα κορακιών για φαγοπότι σε βάρος του λαού. Σάλπισμα των παράσιτων να ρουφήξουν κι άλλο απ’ το αίμα μας. «Μπορεί να αποκαλυφθεί ότι οι «κερδοσκόποι» ουδέποτε υπήρξαν (...) παραμένει το ερώτημα τι θα συμβεί στο εσωτερικό μέτωπο. Είναι αλήθεια ότι η κυβέρνηση επέτυχε να υιοθετήσει αυστηρότατα μέτρα λιτότητας, αδιανόητα πριν από λίγους μήνες. Αλλά τα μέτρα οριοθετούν την αρχή και όχι το τέλος μιας πορείας περικοπών» (από άρθρο στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ). Έτσι παιδιά. Να τα λέτε τα πράγματα με τ’ όνομά τους. Ειδικά σ’ όλους αυτούς που ακόμα και τώρα πίστεψαν τους «πινόκιους» της πολιτικής και νόμισαν ότι αυτά τα μέτρα είναι «αναγκαία» κι είναι «τα τελευταία». «Την επιμήκυνση του εργασιακού βίου έως τα 40 χρόνια για τη λήψη της πλήρους - ανώτατης σύνταξης επιβεβαίωσε ότι σχεδιάζει η κυβέρνηση ο υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος προχθές από τη Βουλή (...) το «όνειρο» της λήψης του ανώτατου ποσού της σύνταξης γήρατος με 35ετία στα 58 ή με 37 χρόνια ασφάλισης ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου θα περάσει σταδιακά στο «χρονοντούλαπο»» (το θέμα στο ΕΘΝΟΣ). Κι η «σύνταξη», δηλαδή αυτό το ... «όνειρο», είπαν ότι θα είναι 350 ευρώ. Κι ύστερα μου λέτε εμένα ότι «σήμερα δεν έχουμε κατοχή». «Η χθεσινή συμφωνία θα κριθεί στα ψιλά γράμματα - όπως αυτά που βρίσκονται στο πίσω μέρος των καταναλωτικών δανείων που παρέχουν οι τράπεζες και μετά σε κάνουν να τρέχεις και να μη φτάνεις. Δηλαδή «η νεκροψία θα δείξει» τι ακριβώς συνέβη χτες στις Βρυξέλλες» (από άρθρο στα ΝΕΑ). Η «νεκροψία» που ετοιμάζουν είναι του λαού. Ας ετοιμάσουμε κι εμείς τη «νεκρώσιμη ακολουθία» του καπιταλισμού και της πλουτοκρατίας. Δεν υπάρχει άλλη διέξοδος. «Δεν μπορούμε πια να είμαστε χώρα πεντακοσίων χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων. Ούτε μπορούμε να είμαστε υποζύγια ενός μετα-οθωμανικού δημόσιου τομέα (...) η χώρα πρέπει να ανοίξει σε ξένες και ντόπιες επενδύσεις (...) το μεγάλο πλεονέκτημα της Ελλάδας είναι η γεωγραφία της - από τον τουρισμό μέχρι την πράσινη ανάπτυξη» (από άρθρο στα ΝΕΑ). Πετάει ο γάιδαρος; «Οι ηγέτες της σημερινής Ε.Ε. όχι μόνο είναι κατώτεροι των περιστάσεων σε σχέση με το πολιτικό διαμέτρημα που διέθεταν οι προηγούμενοι, έχω τη γνώμη

και ότι οι σημερινοί ηγέτες της Ε.Ε. ουσιαστικά, και θα την πω την έκφραση, λειτουργούν ως υπάλληλοι μεγάλων συμφερόντων, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και όχι ως πολιτικά πρόσωπα. Ξέρω ότι αυτό που λέω είναι πάρα πολύ βαρύ (...) δεν εξηγείται η στάση τους σε μια σειρά ζητήματα και πιστεύω πως είναι κατώτεροι εκ των πραγμάτων, δηλαδή οι δυνάμεις που κυριαρχούν οι δυνάμεις του κεφαλαίου και του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου ιδιαίτερα είναι αυτές που ώθησαν να έχουμε αυτούς τους ηγέτες» (Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής στο «Κανάλι 1»). Να’ χαμε λέει τώρα έναν Μιτεράν, έναν Κόλ, μια Θάτσερ, που είχαν πολιτικό διαμέτρημα. Και που δεν ήταν «υπάλληλοι μεγάλων συμφερόντων, χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων». Ένα Νταλέμα βρε αδερφέ να βρίσκει λύσεις. Όπως τότε που βομβάρδιζε τη Γιουγκοσλαβία. Πρέπει να εκτιμήσουμε την τεράστια προσπάθεια που κάνουν οι άνθρωποι του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ για να φαίνονται σοβαροί ! «η εμπλοκή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου παραβιάζει τη συνθήκη της ΕΕ και βάζει τις ΗΠΑ στους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων της Ευρωζώνης» (Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής) Πω πω ! καταστροφή. Έχουν μηχανισμούς και δυνατότητες παρέμβασης οι ΗΠΑ στην ΕΕ; Την έχουν άλλωστε απ’ τα μέσα φαίνεται. Ρε τι μυαλά κουβαλάνε αυτοί οι Συριζαίοι! Σαν παιδάκια του δημοτικού. «να ανοίξει ένας δημόσιος διάλογος χωρίς προκαταλήψεις (...) για το τι προσφέρει σήμερα στην Ελλάδα η παραμονή στην Ευρωζώνη» (Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Χουντής) Άντε ντε! Κι ένα δημοψήφισμα α να κάνουμε. Που σας το λέγαμε τότε με το Μάαστριχτ το 1992 και λέγατε «Όχι» γιατί εσείς ήσασταν μέσα στη μόδα και το ΚΚΕ «απομονωμένο»

«αντί να εκφράσει την ευρωπαϊκή αλληλεγγύη προς την Ελλάδα, το Βερολίνο θέλει να επιβάλει στις χώρες - μέλη μια συμφωνία που περνά από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο» (η γαλλική «Liberation» σε άρθρο με τον τίτλο «Το γερμανικό βαρίδι») Για να σοβαρολογήσουμε ... μήπως άρχισαν τα όργανα του πολεμικού ανταγωνισμού και μέσα στους κόλπους της ΕΕ; «η γερμανική επιμονή ανάγκασε τα άλλα κράτη μέλη να δεχτούν μια σημαντική εμπλοκή του ΔΝΤ, καθώς όλοι έβλεπαν στην προσφυγή στο ΔΝΤ ένα πλήγμα στην ευρωπαϊκή υπερηφάνεια και την ανεξαρτησία. Αλλά χθες (σ.σ. την Πέμπτη) το βράδυ, η απειλή μιας κατάρρευσης του ευρώ δεν τους άφησε περιθώρια επιλογής» (η γαλλική εφημερίδα «Le Figaro» σε άρθρο με τον τίτλο «επώδυνος τοκετός»). Πλήγμα για την Ευρωπαϊκή υπερηφάνεια ... πλήγμα για την Ευρωπαϊκή ανεξαρτησία ... απειλή κατάρρευσης του Ευρώ ... Να κηρυχτεί αμέσως τριήμερο πένθος στην Κουμουνδούρου. «η ΕΕ δεν είναι συνηθισμένη να αντιμετωπίζει την αντιδημοτικότητα των θεραπειών-σοκ και θα μπορούσε να υποχωρήσει στις διαδηλώσεις στους δρόμους της Αθήνας. Το Ταμείο αντίθετα δεν έχει το φόβο να διακυβεύσει τη φήμη του «μεγάλου κακού λύκου», για να βοηθήσει την ελληνική κυβέρνηση να επιβάλει θυσίες στον πληθυσμό» (η «Le Monde» με τον τίτλο «Μεγάλος κακός λύκος»). Δηλαδή η ΕΕ δεν είναι συνηθισμένη να κάνει «αντιδημοτικά» πράγματα. Και γι αυτό φώναξαν το ΔΝΤ, για να βοηθήσει την Ελληνική Κυβέρνηση να μην υποχωρήσει στις διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας; Ωραία. Δηλαδή η κυβέρνηση τίνος τα συμφέροντα υπηρετεί; του ΔΝΤ, της ΕΕ ή του λαού; Να προσέχει πολύ γιατί αλλιώς ... θα την καταγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ (στην ΕΕ που αλλού).

«υπονομεύει τις προοπτικές συνοχής των χωρών του ευρώ με την πρόσκληση εμπλοκής προς το ΔΝΤ (...) η επιλογή της ευρωζώνης των δύο ταχυτήτων που υιοθετείται από ισχυρά κέντρα δεν αποτελεί βιώσιμη λύση, αντίθετα απαιτούνται συντονισμένες πολιτικές αλληλεγγύης και ενίσχυσης της συνοχής» (Ο Μ. Σαμπατακάκης μέλος της ΠΓ του ΣΥΝ).

«Καθώς όλες οι χώρες της ευρωζώνης θα είναι υποχρεωμένες να συμφωνήσουν ομόφωνα για την ενεργοποίηση του μηχανισμού, η ενεργοποίησή του είναι ιδιαίτερα αμφίβολη» (ο Joergen Michels, επικεφαλής των οικονομολόγων στην ευρωζώνη της «Citigroup Inc»).

Να στήσουμε μια αξιόπιστη ΕΕ, λειτουργική και συνεκτική. Όχι όπως είναι σήμερα. Δηλαδή να θέλεις να βελτιώσεις τη φυλακή σου ή το ανάκτορο του κατακτητή σου. Είναι να μην είσαι ... ρεαλιστής σ’ αυτή τη ζωή.

«η Ελλάδα πρέπει να ακολουθήσει πολύ αυστηρή δημοσιονομική πολιτική» (ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μ. Μπαρόζο).

«Η σιδηρά καγκελάριος κατήγαγε ίσως μια νίκη, αλλά για να το επιτύχει υπήρξε μεγάλη ρήξη. Μετά τη μάχη για την Ελλάδα, δεν υπάρχει πλέον στην πράξη ελπίδα για την εξεύρεση νέας συναίνεσης στους κόλπους της ΕΕ» (η οικονομική γερμανική εφημερίδα «Handelsblatt» υπό τον τίτλο: «Πικρή νίκη»).

Τσάμπα λόγια δηλαδή; Να’ χαμε να λέγαμε .

Άστο γραμμένο σ’ ένα πανό στο Σύνταγμα για να μη χρειάζεται να το επαναλαμβάνεις συνέχεια. Κι εσύ κι ο όποιος πρόεδρος της ΕΕ. Όπως έκαναν κάθε δυό τρεις μήνες κι όλοι οι προηγούμενοι. Παπαγάλοι;

Ωχ! «Δεν υπάρχει ελπίδα»; Και τι θα απογίνουν τώρα τα ορφανά του ΣΥΝ/ΣΥΡΙ��Α; Ωιμέ. Καταστροφή. Βάλτε παιδιά τις δυνάμεις σας να βρεθεί συναίνεση στους κόλπους της ΕΕ γιατί δεν πάνε καλά τα πράγματα. «Η Ελλάδα είναι μια περίπτωση, αλλά είναι η κορυφή του παγόβουνου. Η κύρια ανησυχία σήμερα είναι η Ισπανία και η Ιταλία» (δήλωση του αναπληρωτή διοικητή της κινεζικής κεντρικής τράπεζας, Τσου Μιν).

Του Γιάννη καλαϊτζή απ΄ την Ελευθεροτυπία


/5

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

Διπλασιάζονται οι εισφορές του ΕΛΓΑ Στο διπλασιασμό των εισφορών που πληρώνουν οι αγροτοκτηνοτρόφοι για τον ΕΛΓΑ προχωράει η κυβέρνηση. Οπως αναφέρουν οι σχετικές πληροφορίες, στο σχέδιο νόμου του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων για «Το Σύστημα Ασφάλισης και Αγροτικής Παραγωγής και του Αγροτικού Κεφαλαίου» προβλέπεται να καθοριστεί η ασφαλιστική εισφορά στο 6% για τη φυτική παραγωγή από 3% και στη ζωική παραγωγή στο 1% από 0,5%. Μένει φυσικά να διευκρινιστεί, αν οι αυξημένες εισφορές θα είναι στα τιμολόγια πώλησης όπως γίνεται μέχρι τώρα ή θα υπολογίζονται στο συνολικό αγροτικό εισόδημα που θα δηλώνεται. Το σίγουρο είναι πως οι αγροτοκτηνοτρόφοι θα πληρώσουν ακόμα πιο αυξημένα ασφάλιστρα για να λαμβάνουν ακόμα πιο πενιχρές αποζημιώσεις. Η κυβέρνηση αξιοποιεί τις αδυναμίες, τις ανεπάρκειες και την υπερχρέωση του ΕΛΓΑ από τις πολιτικές των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, για να επιβάλει ακόμα χειρότερα μέτρα σε βάρος των αγροτοκτηνοτρόφων και στον τομέα των γεωργικών ασφαλίσεων. Μπρος σ’ αυτή την κατάσταση η φτωχομεσαία αγροτιά καλείται να αγωνιστεί και να διεκδικήσει πλήρη ασφάλιση της φυτικής και ζωικής παραγωγής και του αγροτικού κεφαλαίου από όλους τους φυσικούς κινδύνους, με αποκλειστικά δημόσιο ΕΛΓΑ που θα επιχορηγείται από το κράτος και να υπάρξει άμεση αντιμετώπιση του προβλήματος των χρεών του.

Θύτης και θύμα

Ξανά στο τραπέζι το 65ωρο - 78ωρο Επαναφέρει στο «τραπέζι» η Ευρωπαϊκή Επιτροπή το θέμα των νέων ανατροπών του χρόνου εργασίας στις χώρες της ΕΕ. Να θυμίσουμε ότι πέρυσι (σ.σ. Απρίλης 2009) δεν είχε γίνει κατορθωτό να υπάρξει συμφωνία για την επανεξέταση της Οδηγίας 2003/88, με δεδομένο ότι η ισχύουσα Οδηγία ικανοποιούσε σε μεγάλο βαθμό τις αξιώσεις του ευρωενωσιακού κεφαλαίου και με την προοπτική να ξανατεθεί το θέμα μετά τις ευρωεκλογές. Στις 24 Μάρτη ξεκίνησε η διαβούλευση με τους «κοινωνικούς εταίρους», οι οποίοι έχουν στη διάθεσή τους 6 βδομάδες για να καταθέσουν τις απόψεις τους στην Επιτροπή. Όπως φαίνεται και από δήλωση του Laszlo Andor, επιτρόπου για την Απασχόληση, η ΕΕ προχωρά σε αυτές τις ανατροπές στο χρόνο εργασίας προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι πραγματικές ανάγκες των επιχειρήσεων τον 21ο αιώνα. Το περσινό κείμενο, το οποίο επαναφέρει η Κομισιόν για τις ανατροπές στο χρόνο εργασίας, προβλέπει: • Τη διατήρηση της ρήτρας «opt out». Το ΕΚ ρίχνει και το τελευταίο φύλλο συκής, αποδεχόμενο το 65ωρο - 78ωρο χωρίς κανένα χρονικό όριο. • Τη διάκριση του χρόνου εργασίας, ο οποίος «σπάει» οριστικά σε «ενεργή» και «ανενεργή» περίοδο. Συμβούλιο - Κομισιόν και ΕΚ απεργάζονται διάφορους τρόπους, ώστε οι δύο περίοδοι να καταγράφονται στα λόγια και μόνο σαν εργάσιμος χρόνος. • Την επέκταση στους 12 μήνες της περιόδου αναφοράς στην περίπτωση της διευθέτησης του χρόνου εργασίας. Με άλλα λόγια, οι εργοδότες θα μπορούν στη διάρκεια ενός έτους να εναλλάσσουν μεγάλες περιόδους υπεραπασχόλησης (13ωρα) και υποαπασχόλησης, επιβάλλοντας και μ’ αυτόν τον τρόπο ντε φάκτο το 65ωρο - 78ωρο.

Με το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, η κυβέρνηση έμπλεξε ακόμη πιο βαθιά τη χώρα στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς που περιλαμβάνουν και στρατιωτική αντιπαράθεση. Ήδη, στα Βαλκάνια η κυβέρνηση μίλησε για μεγαλύτερη εμπλοκή (Κοσσυφοπέδιο), στο Αφγανιστάν αναβαθμίστηκε ο ελληνικός στρατός κατοχής. Φαίνεται, όμως, ότι η κυβέρνηση είναι έτοιμη για συμφωνία διχοτόμησης του Αιγαίου. Εδώ δεν πρόκειται για τα πετρέλαια, το κεφάλαιο δρα διεθνικά, θα τα μοιράσει, θα τα συνδιαχειριστεί σε όφελός του, με τα μεγαλύτερα κεφάλαια να πάρουν μεγαλύτερα μερίδια. Εδώ πρόκειται για όλη την περιοχή των γκρίζων ζωνών, που Τουρκία και ΝΑΤΟ επιβάλλουν και που θα χαρακτηριστεί ουδέτερη, δηλαδή ΝΑΤΟική. Η Τουρκία ζητά να αποστρατιωτικοποιηθεί αυτή η περιοχή, δηλαδή θα αποστρατιωτικοποιηθούν όλα τα νησιά του Αιγαίου - Λέσβος, Σάμος, Ικαρία, Δωδεκάνησα και άλλα. Ετσι η άμυνα της χώρας και η προστασία των συνόρων συρρικνώνονται. Δεν είναι απλώς εκχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά υπονόμευση της αμυντικής ικανότητας της χώρας. Η κυβέρνηση, σε αυτή την περίπτωση, καθιστά την Ελλάδα θύτη των λαών, σε όφελος της πλουτοκρατίας, με τη βαθιά εμπλοκή στις αντιθέσεις, στην πολιτική, στρατιωτική και οικονομική διαπάλη για το μοίρασμα των αγορών. Θύμα είναι ο λαός μας, που πρέπει να επαγρυπνεί, να παλέψει για την ανατροπή αυτών των σχεδίων.

Τα «θαύματα» των αστών Δε μας φτάνουν τα χάλια μας, έχουμε και τον ΣΕΒ να «σπάει πλάκα». Μόνο έτσι μπορεί να εκληφθεί η ενέργειά του να φέρει στην Ελλάδα τον πρώην πρωθυπουργό της Ιρλανδίας Γκ. Φιτζέραλντ, για να μεταφέρει την εμπειρία του από το «Ιρλανδικό θαύμα». Το οποίο ήταν «θαύμα» μόνο για τους πλουτοκράτες. Οι ντόπιοι μεγαλοεπιχειρηματίες είχαν σαν πρότυπο την Ιρλανδία όταν έπαιρνε σκληρά μέτρα για την εργατική τάξη και οδηγούνταν στην «ανάπτυξη». Αλλά συνεχίζουν να την έχουν ως πρότυπο και τώρα, που

Του Γιάννη Ιωάννου απ΄ το Έθνος

από τη μια το Ιρλανδικό οικονομικό «θαύμα» ξεφούσκωσε παταγωδώς και από την άλλη λαμβάνονται σε αυτή τη χώρα ακόμη σκληρότερα μέτρα σε βάρος των εργαζομένων, σε σχέση με την Ελλάδα. Αυτά τα «πρότυπα» να μας λείπουν. Ιδίως, όταν από τα συμπεράσματα της εκδήλωσης όπου μίλησε ο πρωταγωνιστής των οικονομικών μέτρων στην Ιρλανδία την περίοδο 1981- 1987, προκύπτει «μόνη ενδεδειγμένη λύση για την ελληνική οικονομία η άμεση και

συνεπής εφαρμογή των μέτρων» και εκτιμάται - έτσι για να ελπίζουμε σε κάτι - ότι αν οι αγορές δουν αποτελέσματα έως τον Ιούνη, θα ομαλοποιηθεί ο δανεισμός της χώρας. Αλλά με τέτοια «θαύματα» σε βάρος των λαών, είναι λογικό να παρουσιάζονται οι «αγορές» ως «θαυματοποιοί» και «σωτήρες». Των μεγαλοεπιχειρηματιών, όμως, όχι των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.

Η ταλαιπωρία των ασφαλισμένων του ΙΚΑ Μυτιλήνης Μεγάλη ταλαιπωρία αντιμετωπίζουν καθημερινά οι ασθενείς του υποκαταστήματος του ΙΚΑ (στην Επάνω Σκάλα), λόγω έλλειψης καθισμάτων!!! Ναι, καλά διαβάσατε, λόγω έλλειψης καθισμάτων. Για ώρες ολόκληρες οι ασθενείς περιμένουν όρθιοι μέχρι να έρθει η σειρά τους για να εξεταστούν, με τους περισσότερους να είναι άτομα μεγάλης ηλικίας. Πιο συγκεκριμένα στα τμήματα του Παθολογικού και του Πνευμονολογικού, η ταλαιπωρία για τους ασθενείς είναι μεγάλη, αφού όλα κι όλα τα καθίσματα είναι μόλις 2!!! Να σημειώσουμε ότι τα συγκεκριμένα τμήματα έχουν μεγάλη «ζήτηση» λόγο της γρίπης που κυκλοφορεί αλλά και των ασθενών που έχουν άσθμα. Φυσικά και στα υπόλοιπα τμήματα η κατάσταση δεν είναι διαφορετική, με τους ασθενείς να ταλαιπωρούνται ακόμη και για ώρες ολόκληρες περιμένοντας για το πότε θα έρθει η σειρά τους. Θέλουμε να πιστεύουμε, ότι ΚΑΙ ΦΕΤΟΣ!!! που θα ξαναγίνουν εγκαίνια ανακαίνισηςπασαλείμματα στο ΙΚΑ, να μην περάσουν μέσα και έξω ένα «μπογιάντισμα» και άντε πάλι πανηγύρια, για πολιτικές σκοπιμότητες πάντα, αλλά να δουν τι λείπει και τι εξυπηρετεί τον κόσμο μια φορά και όχι τις εξυπηρετεί τους ίδιους!!!


6/ ΝΕΟΛΑΙΑ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

Στο μαύρο μέλλον που μας ετοιμάζουν απαντάμε με Οργάνωση–Ρήξη–Ανατροπή… Α.Ε. σα να λέμε Ανώτατη Εκπαίδευση ή όπως Ανώνυμη Εταιρία; Ευρωπαϊκός Χώρος ή Ευρωπαϊκή Αγορά Ανώτατης Εκπαίδευσης; Για την Ευρωπαϊκή Ένωση τα παραπάνω είναι ένα και το αυτό. Όλα αυτά συνοψίζονται σε μία φράση.. Η εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης! Αντιλαϊκή θύελλα και στο ασφαλιστικό.. βαλλόμαστε από παντού! Η γήρανση σύμφωνα με τους ειδικούς του Υπουργείου, είναι κόστος, αφού η επίκληση των ελλειμμάτων είναι η μόνιμη επωδός για τη χορήγηση συντάξεων πείνας… Για να μεταβληθεί η γενική ανθρώπινη φύση έτσι που να αποκτήσει δεξιότητα και επιτηδειότητα σ’ ένα καθορισμένο κλάδο εργασίας και να γίνει αναπτυγμένη ειδική εργατική δύναμη, χρειάζεται μια καθορισμένη μόρφωση και εκπαίδευση… Έτσι περιγράφει ο Μαρξ το ένα μέρος της αναπαραγωγής της εργατικής δύναμης, ενώ το άλλο μέρος σχετίζεται με την ικανοποίηση των καθημερινών αναγκών, για να μπορεί ο εργαζόμενος να αναπληρώσει την καθημερινή ανάλωση της εργατικής του δύναμης. Με την αναδιάρθρωση της Τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, που επιβάλλεται από την Ε.Ε., επιχειρείται η αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης για την «ανταγωνιστική ευρωπαϊκή οικονομία της γνώσης» που καθορίστηκε από την Ευρωπαϊκή νομοθεσία. Τα παραπάνω διατυπώθηκαν το 1998 με τη συνθήκη της Σορβόννης και συγκεκριμενοποιήθηκαν με τις ακόλουθες Συνόδους της Μπολόνια, της Πράγας, του Βερολίνου και του Μπέργκεν. Στόχος της διαδικασίας είναι να δημιουργηθεί μια ενιαία «αγορά Ανώτατης Εκπαίδευσης», ανταγωνιστική με αυτή των ΗΠΑ και η παραγωγή των ιδρυμάτων της Ανώτατης Εκπαίδευσης να εναρμονιστεί πλήρως με τις ανάγκες των επιχειρήσεων. Επιχειρείται δηλαδή η ολοένα και πιο στενή σύνδεση της εκπαίδευσης με τις ανάγκες της αγοράς, κυρίως μέσω της ίδρυσης ιδιωτικών πανεπιστημίων (��α πολύ έξυπνα ονομαζόμενα «μη κρατικά», για την αποφυγή αντιδράσεων), της

επιβολής διδάκτρων στα μεταπτυχιακά, της ίδρυσης Ινστιτούτων Διά Βίου Εκπαίδευσης κ.α. Η επίθεση στα δικαιώματα μας στη μόρφωση, τη δουλειά και τη ζωή συνεχίζεται με την κοινοτική οδηγία 36/05. ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ «ΒΟΜΒΑ» ΣΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ μιας και αφορά την ίδρυση ιδιωτικών κολεγίων ισότιμων με τα Δημόσια Πανεπιστήμια. Στα πλαίσια αυτά, τα Πανεπιστήμια χάνουν την κοινωνική τους αποστολή, την αξιοπιστία τους, αλλά και την κοινωνική τους υπόληψη, οι σπουδές υποβαθμίζονται, το περιεχόμενό τους μεταβάλλεται ανάλογα με τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας και οι απόφοιτοι γίνονται πιο ευάλωτοι στην ανεργία. Από την άλλη παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα την επίθεση των κυβερνήσεων στο Ασφαλιστικό που χτίστηκε στις δικές μας πλάτες, με το δικό μας αίμα. Την τελευταία εικοσαετία με νόμους εκτρώματα αύξησαν τα όρια συνταξιοδότησης, πράγμα που πλήγει κυρίως εμάς τους νέους και μείωσαν τις ήδη υπάρχουσες συντάξεις πείνας. Πλέον ακόμα και οι δωρεάν παροχές στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ψαλιδίστηκαν! Πρέπει να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε αν θα καταφέρει η γενιά μας να συνταξιοδοτηθεί λαμβάνοντας τις συντάξεις - επιδόματα ή θα πεθάνουμε στην ψάθα. Οι οιωνοί είναι κακοί… Η επίθεση αυτή αφορά άμεσα τη νεολαία που σήμερα σπουδάζει. Έχει

άμεσο αντίκτυπο στους όρους που θα εργαστεί αύριο ο φοιτητής, στην αξία που θα έχει το πτυχίο του όσον αφορά το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά. Έχει αντίκτυπο σήμερα στους όρους που σπουδάζει, αφού εξαναγκάζεται να δουλεύει και να σπουδάζει παράλληλα για να καταφέρει να ανταπεξέλθει, χτυπά ιδιαίτερα τα παιδιά που προέρχονται από φτωχές και λαϊκές οικογένειες. Τα παιδιά του λαού δεν μπορούν να σπουδάσουν. Ταυτόχρονα βλέπουμε να εξελίσσεται μπροστά στα μάτια μας μια επίθεση και στην παιδεία. Δε θα μπορούσε αν το σκεφτούμε να γίνει αλλιώς μιας και πάντα η παιδεία ήταν συνδεδεμένη με την οικονομία και το κεφάλαιο που σήμερα απαιτεί ακόμα πιο φτηνή ευέλικτη εργατική δύναμη και μεγαλύτερα κέρδη από την επιχειρηματική δραστηριότητα στην εκπαίδευση. Τον τελευταίο καιρό παρακολουθούμε την προσπάθεια προώθησης του εθνικού σχεδίου προσόντων που καταδικάζει το νέο σε μια δια βίου περιπλάνηση ανάμεσα στην ανεργία, την ψευτοκατάρτιση, την ψευτοδουλειά και πάλι απτήν αρχή. Είναι σαφές πως η αστική τάξη έχει ισχυρούς μηχανισμούς ενσωμάτωσης αυτού του κόσμου. Αξιοποιεί τη συναλλαγή, το ρουσφέτι ενώ στο πανεπιστήμιο οι παρατάξεις των ΠΑΣΠ και ΔΑΠ που είναι οι κύριοι εκφραστές τους υποδεικνύουν σπουδαστές που περνούν με το έτσι θέλω μαθήματα, γίνεται αλισβερίσι με βιβλία, με τις θέσεις στις εστίες με τις μεταγραφές κ.ο.κ. Ο ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ!! Οι ταξικοί φραγμοί στην εκπαίδευση και κατ’ επέκταση η ανεργία και όλα τα προβλήματα που σήμερα βιώνουμε είναι σύμφυτα με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΕΧΕΙ ΣΑΠΙΣΕΙ. Απολύσεις, εργατικά ατυχήματα με δεκάδες νέους σκοτωμένους και σακατεμένους κάθε χρόνο, νέοι που εγκαταλείπουν το σχολείο και τις σπουδές τους, αύξηση του ποσοστού των εργαζόμενων φοιτητών κ.α. Από την γενιά μας έχουν αφαιρέσει όλες τις κατακτήσεις που είχαν κερδίσει οι προηγούμενες γενιές.

Αυτά τα δικαιώματα κατακτήθηκαν με σκληρούς ταξικούς αγώνες κάτω από την επίδραση του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ, και την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Στο 10ο Συνέδριο της ΚΝΕ(7 – 8 – 9 Μαΐου) βάζουμε στο επίκεντρο το πώς η ΚΝΕ θα ισχυροποιηθεί περισσότερο, ώστε να μάχεται στο πλευρό του ΚΚΕ κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, για την προσέλκυση της νεολαίας στην πάλη για το σοσιαλισμό – κομμουνισμό. Με σύνθημα «Ο ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΝΙΟΤΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, Η ΚΝΕ Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΣ» και κρατώντας σφιχτά στο χέρι την απόφαση του 18ου Συνεδρίου του Κόμματός μας για το σοσιαλισμό, τραβάμε μπροστά για την βελτίωση της ιδεολογική δουλειάς στις γραμμές μας και στην επαφή μας με τη νεολαία! Η Κομμουνιστική νεολαία πολεμά για να μη γίνει η γενιά μας, γενιά χωρίς δικαιώματα. Θα πρωτοστατήσουμε στους χώρους δουλειάς, στα Πανεπιστήμια, όπου εργάζεται και ζει η νεολαία μας. Είμαστε και θα είμαστε στην πρώτη γραμμή του αγώνα μέχρι την τελική νίκη! Μέχρι την ανατροπή του Καπιταλισμού και την αντικατάστασή του από το σοσιαλισμό – κομμουνισμό! Διανύουμε εκτός των άλλων και μια περίοδο προσυνεδριακών διαδικασιών από τις οποίες πρέπει και θα βγούμε πιο δυνατοί πιο ατσαλωμένοι. Οι συνθήκες στις οποίες ζούμε δε μας αφήνουν κανένα περιθώριο αδράνειας και αδυνατίσματος της δουλειάς μας. Η νεολαία χρειάζεται έναν άρτιο, καλά εξοπλισμένο και μπροστάρη ανυπότακτο καθοδηγητή και αυτός δεν είναι άλλος από την ΚΝΕ! Από το 10ο Συνέδριο είμαι σίγουρη ότι η ΚΝΕ θα βγει πιο δυνατή και πιο γερή γιατί είμαστε πιο έμπειροι και μπορούμε να λειτουργούμε πιο αποτελεσματικά, πιο επιτελικά. ΖΗΤΩ ΤΟ 10ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ ΚΝΕ! ΜΑΡΑΓΚΟΥΔΑΚΗ ΚΑΤΕΡΙΝΑ Μεταπτυχιακή φοιτήτρια του τμήματος Γεωγραφίας Γραμματέας Τ. Σ. Σπουδάζουσας Λέσβου της ΚΝΕ


Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΣΜΟΣ

/7

Μια υπόθεση που θρέφει τα αρπαχτικά

Το αστικό κράτος πνίγεται στα ελλείμματα επειδή ευνοεί τη συσσώρευση των κεφαλαίων και τα συσσωρευμένα κεφάλαια πνίγουν την κοινωνία για να αποσπάσουν κι άλλα κέρδη Αν πριν από μερικά χρόνια άνοιγε κάποιος ένα οικονομικό λεξικό, για να ανακαλύψει τι σόι πράγμα είναι αυτό το spread, που τόσο βίαια μπήκε στην καθομιλουμένη μας, θα έβλεπε ότι η ίδια η λέξη σημαίνει «περιθώριο» και η αναφορά της συνήθως υποδηλώνει «τη διαφορά ανάμεσα στο επιτόκιο που δίνει μια τράπεζα για τις προσφερόμενες καταθέσεις, με το επιτόκιο χορήγησης δανείων της ίδιας τράπεζας». Πού κολλάει αυτό στα περιβόητα spreads για τα οποία γίνεται τόσος λόγος; Πουθενά, εκτός από την ερμηνεία της ίδιας της λέξης ως «διαφορά», διαφορά που έχει πεδίο αναφοράς τα επιμέρους επιτόκια με τα οποία δανείζονται από τις τράπεζες τα κράτη - μέλη της ΕΕ, σε σχέση με το επιτόκιο δανεισμού του γερμανικού δημοσίου. Από εκεί και πέρα, πίσω από αυτήν τη διαφορά επιτοκίων δανεισμού, υπάρχει μια ολόκληρη ιστορία που είναι απόλυτα συνυφασμένη με την ίδια την εξέλιξη του καπιταλισμού σε συνθήκες κρατικομονοπωλιακής ρύθμισης και - ταυτόχρονα - παγκοσμιοποίησης και πλήρους απελευθέρωσης των αγορών. Προσπαθώντας να πιάσουμε το νήμα για όσα συμβαίνουν σήμερα, από τα κεντρικά ζητήματα όπως είναι η κρίση της καπιταλιστικής οικονομίας, μέχρι και επιμέρους όπως είναι η χρηματοδότηση των δημοσίων ελλειμμάτων και τα επιτόκια, είναι απόλυτα αναγκαίο να ξαναμιλήσουμε για το ίδιο το σύστημα και τη διαδικασία διαρκούς υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων. Το κεφάλαιο... Τα συνεχώς αυξανόμενα κέρδη που αποσπούν οι καπιταλιστές από την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης κατά την παραγωγική διαδικασία, έχουν σαν αποτέλεσμα να συγκεντρώνονται στα χέρια τους όλο και περισσότερα κεφάλαια. Τόσα, που κάποια στιγμή, και με δεδομένη την άναρχη ανάπτυξη της παραγωγής, δεν είναι δυνατόν να αποφέρουν τα επιδιωκόμενα κέρδη στον κλάδο που δραστηριοποιούνταν. Τότε ξεκινάει μια συνεχής κίνηση των κεφαλαίων, τα οποία αναζητούν άλλους κλάδους ή και άλλους τομείς της οικονομίας, όπου θα μπορούσαν να τοποθετηθούν αποδίδοντας το επιθυμητό ποσοστό κέρδους για τον κάτοχό τους. Αυτή η κίνηση συνοδεύεται από ανακατατάξεις, ανταγωνισμούς, εξαγορές, συγχωνεύσεις επιχειρήσεων, αλλά δεν είναι λίγοι και οι επιχειρηματικοί όμιλοι, οι οποίοι μην αντέχοντας τον ανταγωνισμό σβήνουν και κατεβάζουν ρολά. Στο διά ταύτα, πάντα υπάρχει το κομμάτι εκείνο των κεφαλαιοκρατών που συνεχίζει να κερδίζει, συνεχίζει να συσσωρεύει κεφάλαια, συνεχίζει να επεκτείνει τη δράση του σε κλάδους και τομείς της οικονομίας και ταυτόχρονα συνεχίζει να έχει ...«πρόβλημα» έλλειψης ζωτικού χώρου,

για την ακόμα πιο κερδοφόρα αξιοποίηση των κερδών - κεφαλαίων. Κάποιο μέρος από αυτούς, αργά ή γρήγορα, συνασπίζεται με άλλα συγκεντρωμένα κεφάλαια και δημιουργούν τεράστιους χρηματοοικονομικούς ομίλους, οι οποίοι δραστηριοποιούνται σε όλο το φάσμα των οικονομικών δραστηριοτήτων, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο χώρο των τραπεζικών πιστώσεων, των μετοχικών συμμετοχών σε άλλους επιχειρηματικούς ομίλους μέσω των χρηματιστηρίων κ.ο.κ. Η κερδοφόρα δράση του κεφαλαίου, βέβαια, μπορεί να εξασφαλίζεται από την ολοένα και μεγαλύτερη εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης στην παραγωγή, ωστόσο η απόλυτη σύμφυση του κράτους με τα μονοπώλια την περίοδο του κρατικομονοπωλιακού καπιταλισμού επιδιώχθηκε και επειδή το κεφάλαιο στις μέρες μας έχει ανάγκη την ακόμα μεγαλύτερη και ποικιλόμορφη στήριξή του από το κράτος. Η στήριξη αυτή, που είναι στήριξη κύρια οικονομική, εκφράζεται με διάφορους τρόπους. Με κρατικές παραγγελίες, με φοροελαφρύνσεις, με παραχωρήσεις πλουτοπαραγωγικών πηγών, με τη χρηματοδότηση επενδύσεων, με θέσπιση οικονομικών κινήτρων, με τακτικές και έκτακτες ενισχύσεις του κεφαλαίου κ.ο.κ. ...το κράτος του κεφαλαίου... Το γεγονός ότι η άρχουσα τάξη και οι κεφαλαιοκράτες κρατούν για δικό τους λογαριασμό προοδευτικά μεγαλύτερο κομμάτι, αφενός του άμεσα παραγόμενου πλούτου, αφετέρου των κονδυλίων στήριξης που αναδιανέμονται μέσω του κρατικού προϋπολογισμού, οδηγεί στ�� δημιουργία δημόσιων ελλειμμάτων. Το φαινόμενο των δημοσιονομικών ελλειμμάτων είναι χαρακτηριστικό για τις περισσότερες καπιταλιστικές κοινωνίες και δημιουργείται αποκλειστικά εξαιτίας της φιλομονοπωλιακής πολιτικής των αστικών κρατών. Ταυτόχρονα, είναι και ένα φαινόμενο που μακροπρόθεσμα έρχεται σε αντίθεση ακόμα και με τα συμφέροντα του ίδιου του κεφαλαίου, αφού η ύπαρξη ελλειμμάτων αργά ή γρήγορα οδηγεί στο στέρεμα των πηγών χρηματοδότησής του. Αυτό όμως είναι άσχετο, μια και η φύση του κεφαλαίου υπαγορεύει - αναγκάζει τους κεφαλαιοκράτες να αποσπούν άναρχα κάθε συγκεκριμένη στιγμή το όλον κέρδος που μπορούν να αποσπάσουν, αδιαφορώντας για το αύριο και το μεθαύριο. Αυτά τα ελλείμματα του δημοσίου, οι κυβερνήσεις - υπηρέτες της άρχουσας τάξης, αρχικά προσπαθούν να τα καλύψουν με τα κλασικού τύπου διαχειριστικά μέσα, όπως αυξομειώσεις εσόδων και δαπανών. Τα μέτρα αυτά μπορεί πρόσκαιρα να μειώσουν το έλλειμμα, ωστόσο η τυφλή υποταγή στις όλο και μεγαλύτερες απαιτήσεις του κεφαλαίου, οδηγεί τα ελλείμματα σε υψηλότερα επίπεδα. Κάποια στιγμή - και με δεδομένο ότι οι κεφαλαιοκράτες δεν κάνουν πίσω από αξιώσεις αλλά αντίθετα προβάλλουν συνεχώς περισσότερες - εξαντλούνται τα περιθώρια διευθέτησης του δημόσιου

ελλείμματος με τέτοιου τύπου παρεμβάσεις. Τότε, στην επιφάνεια έρχεται η μέθοδος του κρατικού δανεισμού. Το δημόσιο δανείζεται για να καλύψει τα ελλείμματα, στη συνέχεια παίρνει δάνεια για να καλύψει τα νέα ελλείμματα, αλλά και να πληρώσει τα προηγούμενα δάνεια, ο συνεχής δανεισμός διογκώνει το δημόσιο χρέος και από κάποια στιγμή και μετά ...χάνεται ο λογαριασμός. Για να πληρωθούν τα τοκοχρεολύσια επιβάλλονται πολιτικές λιτότητας, αυξάνονται οι έμμεσοι και άμεσοι φόροι, κόβονται οι δαπάνες κοινωνικού χαρακτήρα και πάει λέγοντας. ...και ο λογαριασμός Στη χώρα μας μέχρι και τη δεκαετία του ‘80, το μεγαλύτερο μέρος των δανειακών αναγκών του δημοσίου καλυπτόταν από τον εσωτερικό δανεισμό. Με ομόλογα και έντοκα γραμμάτια που εξέδιδε το δημόσιο και τα οποία αγοράζονταν από ντόπιες τράπεζες (οι περισσότερες κρατικές) και επιχειρήσεις, από ασφαλιστικά ταμεία, είτε με πόρους που προέρχονταν από την ιδιωτική αποταμίευση (τραπεζικές καταθέσεις). Το Δημόσιο όριζε το επιτόκιο και όποιος επιθυμούσε, αποκτούσε τους σχετικούς τίτλους. Εκείνη την περίοδο το δημόσιο χρέος της χώρας κυμαινόταν σε ποσοστά γύρω από το 55% του ΑΕΠ. Ένας από τους κεντρικούς στόχους που είχε θέσει η οικονομική ολιγαρχία την περίοδο της σύστασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ήταν η εξασφάλιση των περιβόητων τεσσάρων ελευθεριών. Ελευθερία στην κίνηση κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών, ατόμων. Στην ουσία το δυτικοευρωπαϊκό κεφάλαιο μέσα από τον κρατικό συνασπισμό των καπιταλιστικών χωρών, χάραξε μια στρατηγική γενικευμένης επίθεσης στις λαϊκές κατακτήσεις των χωρών - μελών, εξασφαλίζοντας ευνοϊκότερους όρους για την κερδοφορία του κεφαλαίου και ανοίγοντας νέους τομείς για τοποθετήσεις κεφαλαίων. Ένας από αυτούς τους τομείς εξασφαλισμένης κερδοφορίας (ή κερδοσκοπίας, όπως αρέσκονται να λένε όσοι παριστάνουν ότι όψιμα ανακάλυψαν το πρόβλημα) ήταν η τραπεζική χρηματοδότηση των κρατών - μελών. Με βάση τις ρυθμίσεις της Συνθήκης του Μάαστριχτ και τις επιλογές των κυβερνώντων, από τα τέλη της δεκαετίας του ‘90 οι τραπεζικοί όμιλοι ανέλαβαν αποκλειστικά την υπόθεση της χρηματοδότησης του Δημοσίου. Το Δημόσιο δεν απευθύνεται πλέον στο εσωτερικό, αλλά υποχρεωτικά στο σύνολο των τραπεζών που λειτουργούν στην ΕΕ, οι οποίες όπως ήταν φυσικό έπεσαν σαν τα κοράκια να χορηγήσουν δάνεια στο ελληνικό δημόσιο. Πολύ περισσότερο που μέσα στις «ελευθερίες» τους συμπεριλαμβάνεται και η δυνατότητα να ορίζουν οι ίδιες το επιτόκιο με το οποίο χορηγούν τα δάνειά τους. Από τη στιγμή που τα κράτη - μέλη απώλεσαν κάθε άλλη δυνατότητα χρηματοδότησής τους, πέρα από το κύκλωμα των τραπεζών που παγκοσμίως ασχολούνται

με αυτήν, η κάθε χώρα, και η Ελλάδα, μετατρέπεται σε ...πελάτη, για τον οποίο ισχύουν όροι και προϋποθέσεις δανεισμού, ανάλογα με την αξιολόγηση που κάνουν οι τράπεζες. Αν θεωρείσαι καλός πελάτης, σου δίνουν δάνεια με ευνοϊκούς όρους, αν σε θεωρούν κακοπληρωτή ή εκτιμούν ότι μπορεί να χάσουν, τότε σου επιβάλλουν υψηλότερα επιτόκια για να αντισταθμίσουν υποτίθεται το ρίσκο. Την αξιοπιστία - αξιολόγηση του κάθε πελάτη που εκδίδει ομόλογα, είτε πρόκειται για κάποιο επιχειρηματικό σχήμα, είτε για ολόκληρα κράτη την καθορίζουν (άλλοι νταβατζήδες αυτοί) με τις εκθέσεις τους οι τέσσερις παγκοσμίως αναγνωρισμένοι οργανισμοί (Moody’s. Standard & Poor’s, Fitch, Duff) ταξινόμησης επενδυτικού κινδύνου. Ο φαύλος κύκλος της πολιτικής στήριξης του κεφαλαίου - ελλείμματα - δανεισμός είχε ως αποτέλεσμα το δημόσιο χρέος να φτάσει το 2000 τα 148 δισ. ευρώ, το 2005 να αγγίξει τα 215 δισ. ευρώ και ήδη να έχει εκτοξευθεί στα 300 δισ. ευρώ!!! Με αυτά τα δεδομένα και με βάση το επιτόκιο δανεισμού της Γερμανίας, που αυτές τις μέρες είναι γύρω στο 3%, τα κέντρα προσδιορισμού της αξιοπιστίας της Ελλάδας θεωρούν ότι οι τράπεζες μπορούν να δανείζουν στη χώρα με επιτόκιο περί το 6%. Δηλαδή, η Γερμανία, η πλέον αναπτυγμένη και ισχυρή χώρα της ΕΕ για δεκαετές ομόλογο 10 δισ. ευρώ δίνει τόκους της τάξης των 3 δισ. ευρώ, ενώ η Ελλάδα καλείται να πληρώσει διπλάσιους τόκους ύψους 6 δισ. ευρώ. Ο καθένας αντιλαμβάνεται τι ακριβώς σημαίνει αυτό για τους εργαζόμενους της χώρας. Ο καθένας βλέπει πώς ακριβώς κοστολογείται η πολιτική στήριξης του κεφαλαίου. Είναι ολοφάνερο. Η πολιτική στήριξης του κεφαλαίου από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, οι διαπραγματεύσεις με την ΕΕ για την επιβολή αντιλαϊκών μέτρων και η επιμονή της κυβέρνησης Παπανδρέου να μεταφέρει τα βάρη της κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, δημιουργεί για την εργατική τάξη και τα άλλα λαϊκά στρώματα μια αφόρητη κατάσταση. Στην πραγματικότητα, με αποκλειστική ευθύνη των κυβερνήσεων που αποδείχτηκαν θεραπαινίδες του μεγάλου κεφαλαίου, οι εργαζόμενοι καλούνται σήμερα να ρίξουν στη χοάνη της κεφαλαιοκρατικής απληστίας - αδηφαγίας, όλο και μεγαλύτερο μέρος από τα ήδη ισχνά εισοδήματά τους και τα εναπομείναντα, τα τελευταία, δικαιώματα που έχουν. Ξεκάθαρο είναι όμως και κάτι άλλο: Οι στρατιές των εκατομμυρίων εργαζομένων δεν έχουν κανέναν απολύτως λόγο να στέκονται να παρακολουθούν την αρπαγή του πλούτου που αυτοί και μόνο αυτοί παράγουν από μια χούφτα παράσιτα, που ζουν με το αίμα των λαών. Οι εργαζόμενοι ήρθε η ώρα να συνειδητοποιήσουν ότι είναι καιρός να απαλλαγούμε από αυτά τα επαχθή αρπαχτικά. Ήρθε η στιγμή να παλέψουμε και να διεκδικήσουμε όλα όσα μας ανήκουν. Και μας ανήκουν τα πάντα! Του Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ


8/ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΥΠΟΥΡΓΟ

Για την επιδείνωση της κατάστασης Κατατέθηκε και υπογράφεται από σύσσωμη την Κοινοβουλευτική Ομάδα του Κόμματος, με επικεφαλής την ΓΓ της ΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα

Επερώτηση για την επιδείνωση της κατάστασης στις παρεχόμενες υπηρεσίες Υγείας από το δημόσιο σύστημα κατέθεσε προς την υπουργό Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, με επικεφαλής την ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα. Στο κείμενο της Επερώτησης σημειώνεται: «Το ΚΚΕ φέρνει στη Βουλή, για άλλη μια φορά, το σοβαρό ζήτημα της κατάστασης του δημοσίου συστήματος υγείας, διαπιστώνοντας αντικειμενικά τη ραγδαία επιδείνωση που υπάρχει και με τις σοβαρότατες επιπτώσεις τόσο στους ασθενείς, ιδιαίτερα των λαϊκών στρωμάτων, όσο και στους εργαζόμενους. Η κατάσταση, ιδιαίτερα των δημόσιων νοσοκομείων και των κέντρων υγείας διαμορφώνει συνθήκες εκρηκτικές και επικίνδυνες για την υγεία του λαού. Επομένως, η συγκεκριμένη παρέμβαση του ΚΚΕ ουσιαστικά ισοδυναμεί με έλεγχο και καταγγελία των ασθενών και των εργαζομένων για την απαράδεκτη κατάσταση που βιώνουν και η οποία διαμορφώθηκε από την αντιλαϊκή πολιτική των εναλλασσόμενων κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατία. Είναι η πολιτική που έχουν συνδιαμορφώσει στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης και που συστηματικά και με συνέπεια προωθείται στην Ελλάδα, με βασικό της χαρακτηριστικό την παραπέρα εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Υγείας. Το δικαίωμα της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών αγροτών, των νέων, των γυναικών και των οικογενειών τους για σύγχρονες και δωρεάν υπηρεσίες Υγείας, για δωρεάν πρόληψη και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, θυσιάζονται στο βωμό της καπιταλιστικής ανάπτυξης, της στήριξης των κερδών των μονοπωλίων. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πάνω σε αυτή την πολιτική γραμμή έχει ουσιαστικά δημιουργήσει μέτωπο μαζί με τη Νέα Δημοκρατία και τον ΛΑ.Ο.Σ., το οποίο δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τις κριτικές περί ικανότητας και διαφάνειας. Αυτές χρησιμοποιούνται, προκειμένου να παραπλανούνται τα λαϊκά στρώματα ότι δε φταίει η αντιλαϊκή πολιτική, αλλά οι διαχειριστές της. Οι συνθήκες της καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης αξιοποιούνται για να επιταχυνθούν όλα τα μέτρα που έχουν σχεδιάσει αρκετά χρόνια πριν και ένα μέρος τους έχει ήδη εφαρμοστεί. Πρακτικά αυτά εκφράζονται με το γεγονός ότι ολόκληρες περιοχές στη χώρα είναι ακάλυπτες ή με υποτυπώδεις και ανεπαρκέστατες υπηρεσίες υγείας, με Κέντ��α Υγείας με ελάχιστο σε αριθμό και ειδικότητες προσωπικό, με δημόσια νοσοκομεία που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις λαϊκές ανάγκες από την έλλειψη προσωπικού και ιατρομηχανολογικού εξοπλισμού. Αυτό που βιώνουν ασθενείς και εργαζόμενοι είναι συνεχής αφαίρεση δικαιωμάτων, επιδείνωση των συνθηκών δουλειάς, εξαναγκασμός σε πληρωμές για

να αγοράσουν τις αναγκαίες υπηρεσίες από τον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα. Υπονομεύεται η ίδια η υγεία ασθενών και εργαζομένων, πολλές φορές ανεπανόρθωτα. Ερχονται αντιμέτωποι με περικοπές παροχών σε εξετάσεις, φάρμακα, θεραπείες από τα ασφαλιστικά ταμεία, με πολύμηνες λίστες αναμονής για εξετάσεις προληπτικού ελέγχου, για χειρουργεία και θεραπείες ακόμα και σε παθήσεις που ο χρόνος είναι ζήτημα ζωής ή θανάτου. Η κατάσταση των δημόσιων νοσοκομείων, των κέντρων υγείας και συνολικά του δημόσιου συστήματος Υγείας είναι αποτέλεσμα συνειδητής και σχεδιασμένης πολιτικής, που στοχεύει στον περιορισμό έως μηδενισμό της κρατικής χρηματοδότησης και της λειτουργίας των μονάδων Υγείας σαν επιχειρήσεις με έσοδα και κέρδη από την πώληση των υπηρεσιών. Για τους ασφαλισμένους, προωθείται ενιαία και ελάχιστη παροχή υπηρεσιών κατά τα πρότυπα της ελάχιστης προνοιακής σύνταξης και πληρωμή σε ανταποδοτική βάση για το μεγαλύτερο μέρος των υγειονομικών αναγκών. Οι αναδιαρθρώσεις που προωθούνται με το σχέδιο «Καλλικράτης» στην Υγεία, τόσο στα νοσοκομεία, όσο και στο Πρωτοβάθμιο επίπεδο, θα αποτυπώσουν τις διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις υγειονομικές περιφέρειες και ανάμεσα στα νοσοκομεία της ίδιας περιφέρειας, ανάλογα με την κοινωνική σύνθεση της περιοχής με κύριο κριτήριο την οικονομική δυνατότητα του πληθυσμού. Αποτελεί ένα στρατηγικής σημασίας βήμα για την πλήρη προσαρμογή του συστήματος Υγείας στην επιχειρηματική δράση. Εντάσσεται στην πολιτική των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων στην πολιτική υπέρ του κεφαλαίου για ακόμη μεγαλύτερη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, για ένταση της εκμετάλλευσης και μεγαλύτερη κερδοφορία. Το ΠΑΣΟΚ μαζί με τη Νέα Δημοκρατία, ήδη από τη δεκαετία του 1990 έπαιρναν μέτρα που ο ένας συμπλήρωνε τον άλλο, υπέρ της εμπορευματοποίησης και της επιχειρηματικής δράσης στην υγεία. Και τα σημερινά μέτρα της κυβέρνησης, αξιοποιούν την οικονομική κρίση, για να χτυπήσουν ακόμα περισσότερο τα λαϊκά δικαιώματα, με μέτρα που έχουν χαρακτήρα μόνιμο και μακροπρόθεσμο. Ορισμένα ενδεικτικά στοιχεία αποδεικνύουν όχι μόνο τις ευθύνες του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας για το προηγούμενο διάστημα, αλλά και για σήμερα. Δείχνουν γιατί ενώ οι εργαζόμενοι πληρώνουν φόρους, εισφορές και συμμετοχές δεν έχουν τις αναγκαίες υπηρεσίες Υγείας και βιώνουν συνεχώς περικοπές από τα ασφαλιστικά ταμεία: 1. ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία φρόντισαν ώστε από το σύνολο των μαγνητικών και αξονικών τομογράφων, μόνο το 15,2% και το 34,6% αντίστοιχα να είναι

στο δημόσιο τομέα. 2. Οι γραμμικοί επιταχυντές στα δημόσια νοσοκομεία αντιστοιχούν σε 2,2 ανά 1 εκατομμύριο κατοίκων, δηλαδή καλύπτουν μόνο το 1/3 του πληθυσμού. 3. Για τις μαστογραφίες και test pap τα ραντεβού στα δημόσια νοσοκομεία μπορεί να φτάσουν και τους τρεις μήνες. 4. Για ακτινοθεραπείες ο χρόνος αναμονής στα δημόσια νοσοκομεία κυμαίνεται από 1,5 έως 3 μήνες. 5. Οι μισοί νεφροπαθείς - περίπου 5.000 - δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν από το δημόσιο σύστημα, λόγω έλλειψης υποδομών και προσωπικού. 6. Στην Αθήνα με πάνω από το 1/3 του πληθυσμού της χώρας υπάρχουν μόνο 2 δημόσια μαιευτήρια και 3 παιδιατρικά νοσοκομεία. 7. Από τα 2.000 δημόσια κρεβάτια αποκατάστασης που χρειάζονται, υπάρχουν μόνο 200 και αυτά όλα στην Αθήνα, ενώ στο δημόσιο τα κρεβάτια των μονάδων εντατικής θεραπείας είναι περίπου στο 40% από τα αναγκαία, με λίγο προσωπικό και με εφαρμογή τελευταία του θεσμού των δελτίων παροχής υπηρεσιών. Να γιατί με ευθύνη του ΠΑΣΟΚ όσο και της Νέας Δημοκρατίας, όχι μόνο εμπορευματοποιείται ο δημόσιος τομέας, αλλά αναπτύσσεται και ο ιδιωτικός επιχειρηματικός τομέας με πιο γοργούς ρυθμούς, σε μαιευτήρια, ψυχιατρεία, ογκολογικά θεραπευτήρια, διαγνωστικά κέντρα και κέντρα φυσικής αποκατάστασης, σε όλη σχεδόν τη χώρα. Να γιατί το διάστημα 1997 - 2007 ο συνολικός τζίρος του ιδιωτικού τομέα από 580 εκ. ευρώ, υπερδιπλασιάστηκε στα 1,8 δισ. ευρώ και το 2009 αναμένεται να φτάσει στα 2,3 δισ. ευρώ. Η έλλειψη προσωπικού είναι βασικός παράγοντας της άθλιας κατάστασης που αντιμετωπίζουν ασθενείς στις εφημερίες, με τις λίστες αναμονής, με την έλλειψη βασικών ειδικοτήτων ιδιαίτερα στην επαρχία, αλλά και νοσηλευτικού προσωπικού σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας. Με διπλοβάρδιες με πολλές εφημερίες των γιατρών που ορισμένες φορές είναι απλήρωτες και τις περισσότερες φορές με απαράδεκτη καθυστέρηση στην πληρωμή τους.

Οι τουλάχιστον 25.000 ελλείψεις σε νοσηλευτικό προσωπικό και αντίστοιχα 4.500 γιατρών είναι έργο του ΠΑΣΟΚ και της Νέας Δημοκρατίας. Όπως δικό τους έργο είναι το καθεστώς των επικουρικών συμβασιούχων γιατρών και νοσηλευτών, των συμβάσεων έργου, της μερικής απασχόλησης. Με τα νέα μέτρα η κατάσταση θα γίνει χειρότερη με τραγικές συνέπειες για τους ασθενείς των λαϊκών στρωμάτων. Είναι πρόκληση και για τους εργαζόμενους και για τους ασθενείς η κυβέρνηση να χρηματοδοτεί από τον κρατικό προϋπολογισμό για προσλήψεις υγειονομικών με το 0,1% από αυτά που έδωσε στους τραπεζίτες και μάλιστα επικαλούμενη ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Η αλήθεια είναι ότι δε διαθέτει χρήματα για τις λαϊκές ανάγκες, αλλά έχει άφθονο χρήμα για τις ανάγκες του κεφαλαίου. Θα αρκούσε το 1/45 από τον μποναμά προς τους τραπεζίτες για να προσληφθούν οι τουλάχιστον 25.000 νοσηλευτές και 4.500 γιατροί που λείπουν και να καλυφθούν οι στοιχειώδεις ανάγκες για τις εφημερίες των νοσοκομείων. Η κυβέρνηση επικαλείται τα ελλείμματα, την κατάσταση των ασφαλιστικών ταμείων και τα χρέη των νοσοκομείων, όταν από κοινού με τη Νέα Δημοκρατία δημιούργησε αυτήν την κατάσταση μέσω της δραστικής μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης, των ανείσπρακτων εργοδοτικών εισφορών που παράνομα παρακρατούν, όπως και τις πληρωμένες εισφορές των εργαζομένων και τη μετακύλιση των δαπανών στους εργαζόμενους. Αυτό συνετέλεσε, ώστε για τα λαϊκά στρώματα να μην είναι δωρεάν και να αγοράζουν λιγότερες και ακριβότερες υπηρεσίες Υγείας. Με διεύρυνση του αριθμού των ασθενών που καταταλαιπωρείται για υποτυπώδεις υπηρεσίες, γιατί δεν έχει να πληρώσει. Ενδεικτικά: 1. ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία την δεκαπενταετία (1992 - 2007) μείωσαν την κρατική συμμετοχή στις δημόσιες δαπάνες Υγείας από 41,4% στο 27% και αύξησαν την αντίστοιχη συμμετοχή των ασφαλιστικών ταμείων από 58,6 % στο 73%. 2. Μεταξύ 1999 - 2006 μείωσαν τα έσοδα των δημόσιων νοσοκομείων από τον κρατικό προϋπολογισμό από 8,19% στο


ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

/9

στο δημόσιο σύστημα Υγείας

3,5% και αντίστοιχα αύξησαν τα έσοδα από τα νοσήλια από 75,98% στο 82,13%. Το 2010 προβλέπουν 42 εκ. ευρώ από τον κρατικό προϋπολογισμό για δαπάνες λειτουργίας όλων των νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, που είναι 8 φορές μικρότερο από το αντίστοιχο του 2009. 3. Τη δεκαετία του 1990 αύξησαν τα νοσήλια κατά 806% . 4. Το ΠΑΣΟΚ το 1998 καθιέρωσε το ενοποιημένο κλειστό νοσήλιο, επιβαρύνοντας επιπλέον τα ασφαλιστικά ταμεία, δηλαδή τους εργαζομένους με μια σειρά από φάρμακα και εξετάσεις. Οδήγησε σε αυξήσεις από 29% έως 64% ανάλογα με τη θέση νοσηλείας. 5. Το ΠΑΣΟΚ θεσμοθέτησε τη μετατροπή του 20% των κρεβατιών των δημόσιων νοσοκομείων σε Α’ και Β’ θέσεις για να εισπράττονται ακριβότερα νοσήλια. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το νέο ογκολογικό νοσοκομείο «Αγ. Ανάργυροι» που όλα τα κρεβάτια της χειρουργικής κλινικής έχουν μετατραπεί σε διακεκριμένες «θέσεις». ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία σε ό,τι έχει σχέση με την πρωτοβάθμια φροντίδα και περίθαλψη, όλα αυτά τα χρόνια προωθούν την ιδιωτικοποίησή της, μέσω της υποβάθμισης του δημόσιου και ταυτόχρονα των συμβάσεων με τον επιχειρηματικό τομέα. Τώρα επιδιώκουν με τη δημιουργία «δικτύων παροχής πρωτοβάθμιας φροντίδας», την ανάθεσή της με τους ίδιους όρους πληρωμής στον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα, στον εμπορευματοποιημένο δημόσιο, στους δήμους και στις ΜΚΟ, μετατρέποντας τα ασφαλιστικά ταμεία σε οργανωμένους φορείς προώθησης πελατών. Η σχέση ασθενή «πελάτη» - επιχειρηματία θα πάρει βαθύτερη και πιο ολοκληρωμένη μορφή με αυτό το σχέδιο της κυβέρνησης, με την κρατική ευθύνη να περιορίζεται σε ελάχιστο επίπεδο υπηρεσιών. Είναι φανερό ότι όλα αυτά τα προβλήματα που σχετίζονται με το βασικό δικαίωμα των λαϊκών στρωμάτων στην υγεία και στη ζωή είναι αποτελέσματα της καπιταλιστικής ανάπτυξης, του σκοπού της παραγωγής, που υποτάσσει τα πάντα στην υπηρεσία του κέρδους και της εκμετάλλευσης. Γι’ αυτό, ενώ οι δυνατότητες της επιστήμης, της τεχνολογίας και της παραγωγικότητας θα μπορούσαν να λύσουν όλα τα προβλήματα και να ικανοποιήσουν τις λαϊκές ανάγκες, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση, τις καπιταλιστικές κοινωνίες. Υπάρχει σύγκριση, η οποία και σηματοδοτεί πού βρίσκεται η λύση, πού πρέπει να κατευθύνονται η ταξική πάλη, ο καθημερινός αγώνας. Αυτά που αντικειμενικά δεν μπορεί να λύσει σήμερα ο καπιταλισμός, στο σοσιαλισμό είχαν λυθεί στο μέγιστο βαθμό εδώ και πάνω από 60 χρόνια, που στην πράξη η υγεία ήταν κατοχυρωμένο λαϊκό, κοινωνικό και δωρεάν δικαίωμα. Καμιά παραλλαγή στη διαχείριση του σημερινού συστήματος, σοσιαλδημοκρατική, νεοφιλελεύθερη ή αυταπάτες του τύπου «ο άνθρωπος πάνω από τις αγορές» όχι μόνο δε δίνει λύση, αλλά οξύνει τα προβλήματα, αφαιρεί το δικαίωμα των εργατών, των αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών αγροτών, των νέων, των γυναικών σε σύγχρονες υπηρεσίες υγείας.

Ο τομέας Υγείας σαν μέρος του κοινωνικοασφαλιστικού συστήματος, αντιμετωπίζεται από την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα της πλουτοκρατίας σαν κόστος, που εμποδίζει την ανταγωνιστικότητα και την κερδοφορία των επιχειρήσεων. Γι’ αυτό περιορίζουν τις κρατικές - εργοδοτικές δαπάνες και τις κοινωνικές παροχές και ενισχύουν την ανταποδοτικότητα, δηλαδή την αύξηση των πληρωμών από τους εργαζόμενους για την αγορά ιατροφαρμακευτικών υπηρεσιών, ενώ ήδη επιπλέον πληρώνουν φόρους, ασφαλιστικές εισφορές, συμμετοχές στις δαπάνες και «φακελάκια». Η απαράδεκτη κατάσταση που υπάρχει στα δημόσια νοσοκομεία και τα Κέντρα Υγείας, είναι αποτέλεσμα της υποχρηματοδότησης και των περικοπών, με σοβαρές επιπτώσεις τόσο στους ασθενείς, όσο και στους εργαζόμενους υγειονομικούς. Αυτό σημαίνει δραστικό περιορισμό στη δυνατότητα κάλυψης των λαϊκών αναγκών στην Υγεία από τις δημόσιες μονάδες και αντίστοιχα όλων των δικαιωμάτων των υγειονομικών και της επιδείνωσης των συνθηκών δουλειάς. Ο δημόσιος τομέας αποτελεί και πεδίο κερδοφορίας των επιχειρηματιών στο φάρμακο, στην ιατρική τεχνολογία και στα αναλώσιμα υγειονομικά υλικά. Τα αντίστοιχα μονοπώλια έχουν διεισδύσει στις δημόσιες υγειονομικές μονάδες, υπάρχει πλήρης εξάρτηση από αυτά και καθορίζουν τις τιμές, τους τρόπους προώθησης των προϊόντων και κατ’ επέκταση το ύψος της δαπάνης. Στο κυνήγι του κέρδους και του ανταγωνισμού, αναπτύσσονται και τα φαινόμενα διαφθοράς, με τις μίζες, την κατευθυνόμενη συνταγογράφηση, τα «επιστημονικά ταξίδια», κ.λπ. Η δυνατότητα εκπαίδευσης των γιατρών, η αναγκαία παρακολούθηση των νέων εξελίξεων στην επιστήμη, εξαρτάται και καθορίζεται, με ευθύνη του κράτους και όλων των κυβερνήσεων, σχεδόν αποκλειστικά από τις φαρμακευτικές και τις εταιρείες βιοϊατρικής τεχνολογίας. Όσο υπάρχει επιχειρηματική δράση, όσες ρυθμίσεις και να γίνουν όχι μόνο δε θα λύνουν το πρόβλημα, αντίθετα θα το οξύνουν. Η κυβέρνηση όταν μιλάει για περιορισμό της σπατάλης στα φάρμακα, για

περιορισμό των δαπανών, αναφέρεται στη μείωση των κρατικών και εργοδοτικών δαπανών, τη μεταφορά τους στους εργαζόμενους και όχι για συνολική μείωση της δαπάνης και δωρεάν παροχή ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης στο λαό.

την περιφέρεια με κριτήρια πληθυσμιακά, επιδημιολογικά, γεωγραφικά, με κατεύθυνση την πρόληψη, τη σύνδεσή τους με την οικογένεια, τους τόπους δουλειάς, εκπαίδευσης και άθλησης, τη μητέρα, το παιδί.

Κριτήριο των θέσεων του ΚΚΕ για την Υγεία αποτελεί το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι είναι οι αποκλειστικοί παραγωγοί όλου του τεράστιου πλούτου που υπάρχει και που μπορεί να καλύψει πλήρως, δωρεάν, αξιοποιώντας όλα τα σύγχρονα μέσα και τις ανάγκες σε υπηρεσίες Υγείας για την πρόληψη, θεραπεία και αποκατάσταση, όλου του πληθυσμού χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Αυτό απαιτεί την ανάπτυξη ενός ενιαίου συστήματος Υγείας με κεντρικό σχεδιασμό, αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης, με πλήρη χρηματοδότηση από τον κρατικό προϋπολογισμό. Με κοινωνικοποίηση όσων επιχειρηματικών μονάδων της Υγείας πληρούν τις προϋποθέσεις.

6. Να καλυφθούν όλα τα νοσοκομεία και τα Κέντα Υγείας με επαρκή σε αριθμό και σύγχρονο ιατρομηχανολογικό εξοπλισμό.

Σε αυτήν την κατεύθυνση, το ΚΚΕ στηρίζει τους αγώνες του ταξικού κινήματος, της συμμαχίας των εργατοϋπαλλήλων, αυτοαπασχολούμενων και φτωχών αγροτών και διεκδικεί: 1. Την πλήρη κάλυψη των νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας με πρόσληψη όλου του αναγκαίου προσωπικού, όλων των κλάδων και ειδικοτήτων με σχέση εργασίας μόνιμης, πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, με 5ήμερο, 6ωρο, 30ωρο και 1 εφημερία τη βδομάδα στους γιατρούς, ώστε να καλύπτονται πλήρως όλες οι ανάγκες. 2. Αμεση και χωρίς όρους και προϋποθέσεις μονιμοποίηση όλων των επικουρικών γιατρών και νοσηλευτών, των εργαζόμενων με μπλοκάκια και των συμβασιούχων. 3. Πρόσληψη όλων των ανέργων γιατρών και νοσηλευτών. Μονιμοποίηση όλων των εργαζομένων των ιδιωτικών συνεργείων. 4. Ένταξη των αυτοαπασχολούμενων υγειονομικών στο δημόσιο σύστημα Υγείας. 5. Ανάπτυξη δημόσιων δωρεάν Κέντρων Υγείας σε όλη τη χώρα, στις πόλεις και

7. Κάλυψη των χρεών των δημόσιων νοσοκομείων από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κάλυψη των ελλειμμάτων των ασφαλιστικών ταμείων από το κράτος και τους επιχειρηματίες. Φορολόγηση του κεφαλαίου με 45%. 8. Απαγόρευση των συμβάσεων των ασφαλιστικών ταμείων με τον ιδιωτικό επιχειρηματικό τομέα στην Υγεία. 9. Σε όλο τον πληθυσμό βιβλιάριο Υγείας χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Καμιά πληρωμή ή συμμετοχή στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, εργαστηριακές εξετάσεις, νοσήλια και θεραπείες. Κατάργηση των εισφορών των εργαζομένων, αυτοαπασχολούμενων, αγροτών και των συνταξιούχων στον κλάδο Υγείας. 10. Απαγόρευση της νυχτερινής βάρδιας στις εγκύους μέχρι την προσχολική ηλικία των παιδιών τους και στους εργαζόμενους των μονογονεϊκών οικογενειών, μέχρι την ηλικία των 10 χρόνων των παιδιών τους. 11. Δημόσιο καθολικό, υποχρεωτικό ασφαλιστικό σύστημα. Σύνταξη στα 60 χρόνια στους άντρες, 55 στις γυναίκες και 55 - 50 αντίστοιχα στα Βαρέα Ανθυγιεινά. 12. Εξασφάλιση μέτρων υγιεινής και ασφάλειας με συγκρότηση κρατικού σώματος Γιατρών Εργασίας και Τεχνικών Ασφαλείας και λειτουργίας τους στα Κέντρα Υγείας. 13. 1.400 ευρώ βασικό μισθό, 1.700 ευρώ καθαρά στους νεοεισερχόμενους ειδικευόμενους. Έγκαιρη πληρωμή των εφημεριών ως υπερωριακή απασχόληση. ΕΠΕΡΩΤΑΤΑΙ η κυβέρνηση για την επιδείνωση της κατάστασης στις παρεχόμενες υπηρεσίες Υγείας από το δημόσιο σύστημα και την πολιτική της».


10/ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΠΕΜΠΤΗ 8 ΑΠΡΙΛΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΟΒΙΟΤΕΧΝΩΝ ΛΕΣΒΟΥ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΣΕΒΕ

Α

Αρνούμαστε να είμαστε θύματα της φιλομονοπωλιακής πολιτικής στις κινητοποιήσεις ενάντια στο φορολογικό νομοσχέδιο

γωνιστικό κάλεσμα μαζικής συμμετοχής στο συλλαλητήριο την Πέμπτη 8 του Απρίλη στις 7 μ.μ. στην πλατεία Σαπφούς, απευθύνει η Ομοσπονδίας Επαγγελματοβιοτεχνών Λέσβου στους επαγγελματίες, βιοτέχνες, εμπόρους και αυτοκινητιστές. Η ανακοίνωση της Ομοσπονδίας έχει ως εξής: «Αρνούμαστε να γίνουμε για άλλη μια φορά τα θύματα της αντιλαϊκής - φιλομονοπωλιακής πολιτικής και της οικονομικής κρίσης που το μεγάλο κεφάλαιο δημιούργησε. Μας κοροϊδεύουν ότι τα μέτρα είναι προσωρινά για να σωθούμε απ’ τη χρεοκοπία. Είναι μέτρα που υπαγορεύονται από την ΕΕ, που έχουν στόχο να διευκολύνουν τη μονοπώληση της αγοράς και τον εκτοπισμό των μικρών αυτοαπασχολούμενων. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και μαζί της όλες οι πολιτικές δυνάμεις του ευρωμονόδρομου πανηγυρίζουν, ο καθένας με τον τρόπο του, γιατί η ΕΕ παρέα με το ΔΝΤ τάχα έσωσαν τη χώρα από τη χρεοκοπία. Τα δάνεια που εξασφάλισαν θα πάνε όπως πάντα στις τσέπες και τα θησαυροφυλάκια των βιομηχάνων, των τραπεζιτών, των μεγαλεμπόρων και των εφοπλιστών. •Με τα μέτρα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και τη στήριξη ΝΔ και ΛΑ.Ο.Σ. στέλνουν όπως πάντα το λογαριασμό στους εργαζόμενους, τους αυτοαπασχολούμενους και τα άλλα λαϊκά στρώματα. •Προχωράνε στη λήψη σκληρών αντιλαϊκών μέτρων, αδιαφορώντας για το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι και οι αυτοαπασχολούμενοι ήδη αντιμετωπίζουμε τεράστια προβλήματα εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. •Βαφτίζουν κλέφτες και φοροφυγάδες τους επαγγελματίες - βιοτέχνες - μικρούς έμπορους - αυτοκινητιστές σε μια περίοδο που ο τζίρος καθημερινά πέφτει, τα λουκέτα αυξάνονται, η οικοδομική δραστηριότητα έχει κάθετη πτώση, οι μικρές βιοτεχνίες κλείνουν η μια πίσω από την άλλη, οι ακά-

λυπτες επιταγές έχουν πολλαπλασιαστεί και εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι χρωστάνε στον ΟΑΕΕ και σέρνονται στα δικαστήρια. •Με την αύξηση του ΦΠΑ και του ειδικού φόρου στα καύσιμα αφαιρούν εισόδημα και προσθέτουν νέα φορολογικά βάρη στα λαϊκά στρώματα. •Με τη μείωση των αποδοχών χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων, ρίχνουν το βιοτικό επίπεδο και βουλιάζουν τη λαϊκή κατανάλωση. •Με το πάγωμα των ήδη εξευτελιστικών συντάξεων οδηγούν εκατοντάδες χαμηλοσυνταξιούχους στη φτώχεια. •Με τις αλλαγές που ετοιμάζουν στο Ασφαλιστικό, θέλουν να δουλεύουμε ως τα βαθιά γεράματα για μια σύνταξη πείνας. •Με την οδηγία ΜΠΟΛΚΕΣΤΑΪΝ, με τη λεγόμενη απελευθέρωση επαγγελμάτων και τα επαγγελματικά προγράμματα επιδιώκουν να μειώσουν ακόμα περισσότερο μισθούς και μεροκάματα και συγχρόνως να παραδώσουν ολόκληρους κλάδους στο μεγάλο κεφάλαιο σε βάρος εκατοντάδων χιλιάδων αυτοαπασχολούμενων. Οι ρυθμίσεις του Φορολογικού Νομοσχεδίου ειδικά για τους αυτοαπασχολούμενους:

επαγγελμάτων, όπως τα ΤΑΞΙ, τα μικρά φορτηγά ΔΧ, τα περίπτερα κλπ., με την ένταξή τους στο λογιστικό προσδιορισμό και τις ταμειακές μηχανές, για λόγους δήθεν ίσης φορολογικής αντιμετώπισης. Ο λογιστικός προσδιορισμός και οι αποδείξεις δεν έχουν κανένα νόημα και δεν οδηγούν σε καμία φορολογική δικαιοσύνη, αν δε συνοδεύονται από: •20.000 ευρώ αφορολόγητο όριο για όλους, 40.000 ευρώ για όλη την οικογένεια. •Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη λαϊκής κατανάλωσης. •Κατάργηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα. •Κατάργηση του απαράδεκτου καθεστώτος των ανέλεγκτων χρήσεων και των εκβιαστικών κλεισιμάτων. •Αύξηση της φορολογίας του μεγάλου κεφαλαίου των ΑΕ στο 45%. Συγχρόνως δίνουν απλόχερα νέες φοροαπαλλαγές και νέα προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο. Μειώνουν στο 20% τη φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου. Επιβραβεύουν τους κεφαλαιούχους που χρόνια τώρα στέλνουν και ξεπλένουν τα λεφτά τους στις τράπεζες της Ελβετίας στο όνομα του επαναπατρισμού κεφαλαίου.

Μειώνουν ουσιαστικά στις 6.000 ευρώ το αφορολόγητο όριο και για το υπόλοιπο μέχρι τις 12.000 ευρώ προσπαθούν να μας κάνουν κυνηγούς αποδείξεων.

Δίνουν και άλλα κέρδη στις τράπεζες με την εξαίρεση ενιαίας φορολόγησης των εσόδων από τόκους.

Συνεχίζουν το σύστημα των ανέλεγκτων χρήσεων και των κλεισιμάτων, που τώρα το ονόμασαν αυτοπεραίωση, που οδηγεί σε αναδρομική φορολόγηση και εκβιασμό των μικροεπαγγελματοβιοτεχνών, με τον μπαμπούλα του ελέγχου.

Δίνουν νέες φοροελαφρύνσεις με τη μορφή κινήτρων για έρευνα, διατήρηση θέσεων εργασίας, πράσινη ανάπτυξη κλπ.

Επιβαρύνουν με φόρο πολυτελείας 10% κλάδους της βιοτεχνίας (δέρμα, αργυροχρυσοχόους) χωρίς να υπολογίζουν ότι είναι κλάδοι που λόγω της κρίσης και του κατακλυσμού των εισαγωγών κινδυνεύουν με αφανισμό. Αυξάνουν υπέρογκα τη φορολογία

Συνεχίζουν τις χαριστικές φοροελαφρύνσεις στους εφοπλιστές.

Προσπαθούν να χρυσώσουν το χάπι, ανακοινώνοντας μέτρα για χρηματοδότηση μέσω του ΤΕΜΠΜΕ, για την εξόφληση οφειλών σε δημόσιο - ασφαλιστικά ταμεία - προμηθευτές. Στην πραγματικότητα ενισχύουν πάλι τις τράπεζες με

ζεστό χρήμα. Προσπαθούν να κλείσουν τις τρύπες και τα ελλείμματα του δημοσίου και των ασφαλιστικών οργανισμών και στους μικρούς αυτοαπασχολούμενους θα μείνουν τα χρέη και τα δάνεια, που σε περίοδο κρίσης και πτώσης του τζίρου είναι θηλιά στο λαιμό τους. Στην ίδια κατεύθυνση είναι και οι ρυθμίσεις για την εξόφληση των ασφαλιστικών εισφορών, γιατί εξισώνουν την εισφοροδιαφυγή των μεγαλοεργοδοτών με την αδυναμία των μικρών ΕΒΕ που δεν έχουν να πληρώσουν και μένουν ακάλυπτοι. Συνάδελφοι - συναδέλφισσες, Η ΠΑΣΕΒΕ, που εκφράζει τα συμφέροντα των μικρών και αυτοαπασχολούμενων Επαγγελματιών - Βιοτεχνών - Εμπόρων - Αυτοκινητιστών, καταγγέλλει τα νέα φορολογικά μέτρα και καλεί το συνδικαλιστικό κίνημα να οργανώσει την πάλη του σε κοινό μέτωπο με τις αγωνιστικές δυνάμεις των εργαζόμενων και των άλλων λαϊκών στρωμάτων για την ανατροπή της αντιλαϊκής - φιλομονοπωλιακής πολιτικής, και να στηρίξει το αγωνιστικό πλαίσιο αιτημάτων της ΠΑΣΕΒΕ, παραμερίζοντας τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΒΕΕ - ΕΣΕΕ, που με τη συμμετοχή τους στο στημένο κοινωνικό διάλογο, αφού έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διευκολύνουν την κυβέρνηση στην προώθηση των αντιλαϊκών μέτρων, σήμερα εκτιμούν ότι βρίσκονται σε θετική κατεύθυνση».


Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

ΕΡΓΑΤΙΚΑ

/11

7 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΑΠΦΟΥΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ (ΠΑΜΕ)

Παλλαϊκός αγώνας ενάντια στη φορολεηλασία Mε το πλατύ κάλεσμα «Ολοι και όλες στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ» το Μέτωπο διοργανώνει στις 8 Απρίλη συλλαλητήρια σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας, ενάντια στα φορομπηχτικά μέτρα της κυβέρνησης που λεηλατούν το εργατικό εισόδημα. Σε ανακοίνωσή της, η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη, τους αυτοαπασχολούμενους, τους άνεργους, τη νεολαία, τους χαμηλοσυνταξιούχους να ξεσηκωθούν εναντίον της νέας φορολεηλασίας που συντελείται σε βάρος τους και σημειώνει: «Ούτε μια λέξη δεν είναι αλήθεια από όσα λέει η κυβέρνηση ότι επιχειρεί να πράξει με το νέο φορομπηχτικό νομοσχέδιο. Οι κυβερνητικές εξαγγελίες περί «δίκαιης φορολογικής μεταρρύθμισης» είναι το «τυράκι» για να παγιδευτεί ο λαός και να τον αφαιμάξουν δίχως να αντιδράσει. Οι νέοι αντιλαϊκοί φόροι και οι φοροαπαλλαγές που παρέχονται στην πλουτοκρατία εντάσσονται στη στρατηγική της ανόδου της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων. Θέλουν να ενισχύσουν εκ νέου τα ξεχειλισμένα ταμεία των μονοπωλίων. Αυτό κάνανε τόσα χρόνια και τα προηγούμενα δημιουργώντας ελλείμματα και δημόσια χρέη. Δαπάνησαν και δαπανούν δισεκατομμύρια για

εξοπλιστικές δαπάνες του ΝΑΤΟ για συμμετοχή στους ιμπεριαλιστικούς του σκοπούς. Με το χρήμα που θέλουν να συγκεντρώσουν από τα εργατικά λαϊκά στρώματα θέλουν να δημιουργήσουν νέα επενδυτικά πεδία για τον κλεμμένο από τα εργαζόμενα λαϊκά στρώματα συσσωρευμένο πλούτο του μεγάλου κεφαλαίου. Μέσα στα πλαίσια αυτών των σχεδιασμών θέλουν να συνθλίψουν τους

μικρούς εμποροβιοτέχνες. Παράλληλα προσπαθούν να τους ενοχοποιήσουν σαν τους υπεύθυνους για τη λεγόμενη «φορολογική αδικία» προσπαθώντας να αποσπάσουν τη συναίνεση των εργαζομένων. Πιο συγκεκριμένα για το εργατι-

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΜΕ Ή ΧΩΡΙΣ ΡΑΝΤΕΒΟΥ

1.ΕΛΕΓΧΟΣ ΒΥΘΟΥ ΜΕ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ (ΧΩΡΙΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ) 2.ΜΕΤΡΗΣΗ ΠΙΕΣΗΣ ΜΕ ΠΑΧΥΜΕΤΡΙΑ ΚΕΡΑΤΟΕΙΔΟΥΣ 3.ΟΠΤΙΚΑ ΠΕΔΙΑ

Σας γνωρίζουν πάνω από 2.500 συνδρομητές!

Διαφημιστείτε στο

Με έκπτωση έως και 30%!!!

κό λαϊκό εισόδημα: Καταργείται το αφορολόγητο όριο των 12.000€ με την εξαναγκαστική συλλογή αποδείξεων. Η αύξηση του ΦΠΑ κατά 1% από 9% και κατά 2% από 19%, καθώς και η αύξηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ΔΕΗ, τσιγάρα και ποτά, η μείωση μισθών και συντάξεων ξετινάζει τον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Η εισαγωγή της πρώτης κατοικίας ως τεκμήριο και η αύξησή του στα μικρά Ι.Χ. ανεβάζει το αφορολόγητο όριο κατακόρυφα. Νέα φοροεπιδρομή σε βάρος των μικρών ΕΒΕ. Για την πλουτοκρατία: Σταδιακή μείωση της φορολογίας των κερδών από το 25% στο 20%. Φορολογική εξαίρεση των εσόδων από τραπεζικούς τόκους. Διευκόλυνση επιστροφής κεφαλαίου από το εξωτερικό με εξευτελιστική φορολογία του 5%. Διατήρηση των προκλητικών φοροελαφρύνσεων των εφοπλιστών.

Ζητούνται άτομα για μερική ή πλήρη απασχόληση με υψηλές αποδοχές σε εταιρεία μάρκετινγκ υγιεινής διατροφής. Τηλ. 6973696901 Ενοικιάζεται φρεσκοβαμένη, δίχωρη (ξεχωριστή κουζίνα υπνοδωμάτιο) γκαρσονιέρα 32τ.μ στην περιοχή της Σουράδας με αυτόνομη θέρμανση, επιπλωμένη ή μη επιπλωμένη. Τηλ. επικοινωνίας 6977-270246.

Νέες φοροαπαλλαγές με πρόσχημα την πράσινη ανάπτυξη, τη διατήρηση θέσεων εργασίας κλπ. Η βαρβαρότητα των φιλομονοπωλιακών μέτρων είναι αδιαμφισβήτητη. Η σύνθλιψη του λαϊκού εισοδήματος θα είναι διαρκής. Σήμερα επικαλούνται τα ελλείμματα, αύριο θα επικαλούνται την ανταγωνιστικότητα. Η επανάπαυση και ο εφησυχασμός ρίχνει νερό στο μύλο του αντιλαϊκού μετώπου κυβέρνησης, κεφαλαίου, Ε.Ε. και κομμάτων του ευρωμονόδρομου. Όλοι στους δρόμους με το πλαίσιο του ΠΑΜΕ για την ανατροπή της αντεργατικής αντιλαϊκής πολιτικής. Απαιτούμε: •Να ανέβει άμεσα ο συντελεστής φορολόγησης του μεγάλου κεφαλαίου στο 45% •Να καταργηθούν οι έμμεσοι φόροι στο πετρέλαιο θέρμανσης και αγροτικής κίνησης, στα είδη διατροφής, εκπαίδευσης, υγείας και στα οικιακά τιμολόγια ηλεκτρικής ενέργειας, ύδρευσης και τηλεπικοινωνιών. •Να αυξηθεί το οικογενειακό αφορολόγητο όριο στα 40.000€ και από 5.000€ για κάθε παιδί. •Να αναγνωριστούν τα λογιστικά βιβλία ως μοναδική πηγή προσδιορισμού εισοδήματος των αυτοαπασχολούμενων και μικροεπαγγελματιών».

ΑΝΑΓΓΕΛΙΑ ΓΑΜΟΥ

Γνωστοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 1369 του Αστικού Κώδικα ότι: Ο Παναγιώτης Ανδρίκος του Θεοδώρου και της Ουρανίας το γένος Κοζαδίνου που γεννήθηκε και κατοικεί στη Μυτιλήνη και η Παναγιώτα Γεωργέλλη του Ιωάννη και της Γιαννούλας το γένος Πασβούρη που γεννήθηκε και κατοικεί στη Μυτιλήνη, πρόκειται να τελέσουν τους γάμους τους.


12/ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

ΔΙΕΘΝΕΣ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ

Οι κομμουνιστές να αναδείξουν την Με επιτυχία ολοκληρώθηκε το Σεμινάριο που διοργάνωσε το ΚΚΕ στις Βρυξέλλες με θέμα: «Ο ρόλος των κομμουνιστών στην πάλη για την ισοτιμία και τη χειραφέτηση των γυναικών» H ανάδειξη της ταξικής ρίζας της γυναικείας ανισοτιμίας, η επικαιρότητα του σοσιαλισμού που έρχεται στην επιφά-

νεια και μέσα από το γυναικείο ζήτημα, όπως επίσης και η πρωτοφανής επίθεση που δέχονται στον καπιταλισμό

ιδιαίτερα τις τελευταίες δύο δεκαετίες οι γυναίκες εργαζόμενες, αυτοαπασχολούμενες, νέες των λαϊκών οικογενειών

Ο ρόλος των κομμουνιστών στην πάλη για Η εισηγητική ομιλία της Αλ. Παπαρήγα, ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, στο σεμινάριο Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων που διοργάνωσε το ΚΚΕ στις Βρυξέλλες στις 26 του Μάρτη 2010 Κλείνουν 100 χρόνια από τότε που η Γερμανίδα Κλάρα Τσέτκιν, μία από τις μεγαλύτερες γυναικείες φυσιογνωμίες του παγκόσμιου εργατικού επαναστατικού κινήματος, πρότεινε και υιοθετήθηκε στη Β’ Διεθνή Συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών να γιορτάζεται κάθε χρόνο αυτή η μέρα ως επέτειος για την ηρωική θυσία των απεργών εργατριών γυναικών που έγινε στις 8 Μάρτη 1857 στη Νέα Υόρκη. Η φετινή επέτειος αποτελεί κατά τη γνώμη μας μια μεγάλη ευκαιρία να αποτιμήσουμε το ρόλο του κομουνιστικού κινήματος στον αγώνα για την ισοτιμία των δύο φύλων, για τη χειραφέτηση της γυναίκας στην πορεία ενός αιώνα. Επείγει, όμως, ταυτόχρονα, να αναδείξουμε με ποια στρατηγική και τακτική θα αντιμετωπίσουμε την επιδείνωση της θέσης των γυναικών σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, ως ιδιαίτερο ζήτημα και μαζί αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής της εργατικής - λαϊκής οικογένειας, του εργαζόμενου λαού. Το εθνικό επίπεδο παραμένει βασικό πεδίο της ταξικής πάλης, από εδώ συντελείται η όποια θετική αλλαγή στο διεθνή συσχετισμό. Εξίσου σημαντικό ζήτημα είναι η διεθνοποίηση του πεδίου της πάλης, ο συντονισμός και η υψηλού επιπέδου ταξική αλληλεγγύη. Είναι υποχρεωτικό καθήκον, καθώς ένα μεγάλο μέρος των σύγχρονων καπιταλιστικών χωρών είναι οργανικά ενταγμένο σε περιφερειακές ιμπεριαλιστικές διακρατικές ενώσεις, όπως είναι η ΕΕ, ενώ το σύνολο σχεδόν των καπιταλιστικών χωρών είναι ουσιαστικά ενταγμένο στο ιμπεριαλιστικό σύστημα ανεξαρτήτως τυπικών δεσμεύσεων ή όχι, ανεξαρτήτως επιπέδου ανάπτυξης. Παρά τις παραχωρήσεις η ανισοτιμία των γυναικών παρέμεινε Σε όλα τα ζητήματα και στο γυναικείο ζήτημα η κρίση φέρνει στην επιφάνεια ακόμα πιο καθαρά τα ιστορικά όρια του καπιταλιστικού συστήματος. Η νομική ισοτιμία της γυναίκας, η βελτίωση του μορφωτικού επιπέδου και ένας περιορισμένος αριθμός κοινωνικών ιδρυμάτων για την οικογένεια και το παιδί ήταν και το τέρμα του αστικού προοδευτισμού. Νομικά το καπιταλιστικό σύστημα επίσημα αναγνώρισε την ισότητα των δύο φύλων, βελτίωσε το οικογενειακό και το γενικότερο δίκαιο αλλά στάθηκε και στέκεται μέχρι σήμερα ταξικά αδιάλλακτο απέναντι στη φυλετική ισοτιμία στη ζωή. Η ανισοτιμία παρέμεινε στην κοινωνία, άρα και σε μεγάλο βαθμό και στην οικογένεια,

σε αρκετά επαγγέλματα, στο πολιτιστικό εποικοδόμημα. Έφυγε ο φερετζές του νόμου σε μεγάλο βαθμό, και το αποκρουστικό πρόσωπο του καπιταλισμού αποκαλύφθηκε πλήρως. Βεβαίως, ξέρουμε ότι αυτά που περιγράφουμε δεν αφορούν το σύνολο των καπιταλιστικών χωρών, καθώς στην Αφρική, στην Ασία και αλλού υφίστανται μορφές γυναικείας καταπίεσης που παραπέμπουν 100 και 200 ίσως χρόνια πίσω. Είναι το χαρακτηριστικό φαινόμενο της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού και όχι βέβαια κάποιες πολιτιστικές ή παραδοσιακές ιδιομορφίες του λεγόμενου πατριαρχισμού ή ανδροκρατίας. Δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς το καπιταλιστικό σύστημα, ιδιαίτερα στις πιο αναπτυγμένες χώρες και ηπείρους της ιμπεριαλιστικής πυραμίδας. Προχώρησε σε ορισμένες παραχωρήσεις για να πετύχει το βασικό: Τη μεγαλύτερη εκμετάλλευση της γυναικείας εργασίας όπως και των νέων και των μεταναστών, την πολιτική και κοινωνική της χειραγώγηση ακόμα και στο όνομα της ισοτιμίας. Ήθελε τη νέα γυναίκα πιο μορφωμένη και όχι αναλφάβητη. Δε συνέφερε το καπιταλιστικό σύστημα η γυναίκα με γνώσεις για το νοικοκυριό μόνο, ή με μια γενική μόρφωση ως πολύφερνη νύφη. Την ήθελε και με επαγγελματική ειδίκευση. Αναγκάσθηκε να κάνει ορισμένες παραχωρήσεις παρά τη θέλησή του, κάτω από την πίεση του εργατικού κινήματος, του λαϊκού κινήματος, του γυναικείου κινήματος που έφυγε από την επιρροή των λίγων προοδευτικών για την εποχή τους αστών. Ο ρόλος των ΚΚ ήταν καθοριστικός στην προβολή του γυναικείου ζητήματος, στην ανάπτυξη και ισχυροποίηση του οργανωμένου γυναικείου κινήματος, στην ανάδειξη κομμουνιστριών στο εργατικό και γενικότερο λαϊκό κίνημα. Το καπιταλιστικό σύστημα, οι αστικές κυβερνήσεις ένιωσαν επίσης ισχυρή πίεση από τις μεγάλες κατακτήσεις, τις πρωτόγνωρες των γυναικών στις σοσιαλιστικές χώρες. Τα αστικά πολιτικά κόμματα συνειδητοποίησαν ότι οι γυναίκες της αστικής τάξης, των ανώτερων μεσαίων στρωμάτων, έπρεπε να πάψουν να είναι διακοσμητικές για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, να κάνουν κυρίως δημόσιες σχέσεις. Τις προώθησαν σε ενεργητικό πολιτικό και κοινωνικό ρόλο, να γίνουν βουλευτίνες, υπουργοί, ακόμα και πρωθυπουργοί και Πρόεδροι Δημοκρατίας, στρατιώτες και στρατηγοί, με στόχο: Να γίνουν το πρότυπο, το υπόδειγμα για τις άλλες, τις πολλές γυναίκες του λαού, της εργατικής τάξης, των λαϊκών

στρωμάτων, να τις υποκαταστήσουν, να τις χειραγωγήσουν. Στο προσκήνιο η πάλη για το σοσιαλισμό Αυτό που στις μέρες μας ζούμε δεν είναι μόνο ότι μας παίρνουν κατακτήσεις, δεν είναι ότι η ζωή μας γίνεται χειρότερη από χτες, διατρέχουμε έναν ακόμα μεγάλο κίνδυνο, να μεγαλώσει δραματικά το χάσμα ανάμεσα στις σύγχρονες ανάγκες και τις δυνατότητές μας και σ’ αυτό που θα βιώσουμε στο άμεσο μέλλον. Δεν υποτιμούμε καθόλου τη δυνατότητα του εργατικού κινήματος, του λαϊκού κινήματος σε συμμαχία με το ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα να συμβάλουν σε διεργασίες και θετικές αλλαγές στο συσχετισμό δύναμης, επομένως να αποκρούσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα. Ομως, σήμερα είναι καθαρό ότι δεν υπάρχει η δυνατότητα απόσπασης τέτοιων παραχωρήσεων, σαν εκείνες που έγιναν μετά το B’ Παγκόσμιο Πόλεμο στην Ευρώπη, σε περιόδους ευνοϊκής συγκυρίας για τον καπιταλισμό, την περίοδο που το σοσιαλιστικό σύστημα μπορούσε να ασκήσει πιέσεις. Παρά τη νίκη της αντεπανάστασης και τη δυσμενή αλλαγή του συσχετισμού δύναμης, παρά τη διάχυτη μοιρολατρία σήμερα, σε όλα τα ζητήματα και στο γυναικείο ζήτημα, έρχεται ξανά στην επιφάνεια η επικαιρότητα και αναγκαιότητα του σοσιαλισμού. Αλλωστε, όπως είναι γνωστό, η επικαιρότητα του σοσιαλισμού δεν καθορίζεται από το συσχετισμό δύναμης αλλά από τις αντιθέσεις που οξύνονται στο καπιταλιστικό σύστημα. Ανεξάρτητα σε ποιο επίπεδο βρίσκεται η όξυνση των αντιθέσεων, ανεξάρτητα από την κατάσταση που βρίσκεται ο υποκειμενικός παράγοντας, χρέος μας είναι να αναδείξουμε την επικαιρότητα του σοσιαλισμού, να υπηρετούμε με τη στρατηγική μας το σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε το ΚΚ. Ο συσχετισμός δύναμης, το επίπεδο συνείδησης μας επιβάλλει βεβαίως να επεξεργαζόμαστε σωστά την τακτική μας ώστε αυτή να υπηρετεί τη στρατηγική, να μην αγνοούμε τις δυσκολίες αλλά και να μην υποκλινόμαστε σ’ αυτές. Η πείρα του Κόμματός μας, παλαιότερη και πρόσφατη, δείχνει ότι δεν υπάρχει καμία αντίφαση ανάμεσα στην πιεστική ανάγκη να προσελκυσθούν στην οργανωμένη ταξική πάλη, στο κίνημα πλατιές εργατικές, λαϊκές μάζες, γυναίκες και άνδρες με κίνητρο τα οξυμένα τους προβλήματα, από τη μια, και στον αγώνα για το σοσιαλισμό, από την άλλη. Είναι ζήτημα προσανατολισμού, ικανότητας και ποιότητας καθοδήγησης ώστε να κατευθύνεται ο καθημερινός αγώνας στην ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, της αστικής πολιτικής εξουσίας, ώστε ο λαός να γίνει πραγματικός ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει. Η διέξοδος από την καπιταλιστική κρίση είτε θα γίνει προς όφελος των δυνάμεων του κεφαλαίου και του αστικού πολιτικού

συστήματος είτε θα συνοδευτεί με αλλαγή συσχετισμού δύναμης υπέρ του λαϊκού κινήματος, με την ωρίμανση της πολιτικής συνείδησης για αλλαγή στο επίπεδο της εξουσίας. Για να πάμε προς τη δεύτερη εξέλιξη, απαιτείται στρατηγική που συμβάλλει στην όξυνση των αντιθέσεων και όχι στη λεγόμενη εθνική συναίνεση που καλλιεργεί η άρχουσα τάξη και οι αστικές κυβερνήσεις. Με τη θέση μας για τη συγκρότηση του Αντιιμπεριαλιστικού Αντιμονοπωλιακού Δημοκρατικού Μετώπου Πάλης με κατεύθυνση τον αγώνα για λαϊκή εξουσία, οικονομία, επιδιώκουμε την κοινωνικοπολιτική συσπείρωση δυνάμεων που δε συμφωνούν μαζί μας για το πώς εμείς βλέπουμε το σοσιαλισμό και την οικοδόμησή του, συμφωνούν όμως ότι η έκβαση του αγώνα πρέπει να είναι η ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων. Πρέπει να θιγεί η καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία για να υπάρξει διέξοδος από την κρίση Το γυναικείο ζήτημα ως ιστορικό κοινωνικό φαινόμενο είναι ένα σύμπλεγμα οικονομικών, πολιτικών, πολιτιστικών ανισοτιμιών και διακρίσεων, που εκδηλώνονται σε όλες τις κοινωνικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένων και των σχέσεων των δύο φύλων, και πηγάζει από τις ταξικές σχέσεις εκμετάλλευσης. Μπήκε στην πραγματική κοίτη του, από τους ιδρυτές του επιστημονικού σοσιαλισμού - κομμουνισμού, Μαρξ και Ενγκελς, που ανέδειξαν την ταξική φύση του, την αντανάκλασή του στο εποικοδόμημα, νομικό, πολιτικό, ιδεολογικό, πολιτιστικό, κάθε εκμεταλλευτικού κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού και τις προϋποθέσεις για τη λύση του. Το γυναικείο ζήτημα τοποθετείται αντικειμενικά ως συστατικό της σύγχρονης στρατηγικής απέναντι σε μια κρίση που και όταν ξεπεραστεί θα οδηγήσει σε μια αναιμική ανάκαμψη σε σύγκριση με το παρελθόν, σε ένα νέο κύκλο κρίσης σε συνθήκες οξύτατου ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, όπου δίπλα στα κλασικά για τον 20ό αιώνα κέντρα (ΕΕ, ΗΠΑ, Ιαπωνία) έχουν εμφανισθεί και νέα εθνικά κέντρα, νέες συμμαχίες, προσωρινές βεβαίως, που όμως λειτουργούν ως αντιάξονες απέναντι στις ΗΠΑ, ΕΕ κλπ., οξύνουν τους ανταγωνισμούς. Οπως σας είναι γνωστό, η Ελλάδα μπήκε και αυτή στον κύκλο της καπιταλιστικής κρίσης λίγο αργότερα από άλλες χώρες. Σήμερα είναι κυριολεκτικά σ’ αυτή τη δίνη. Επειδή το τελευταίο διάστημα η κρίση του ελληνικού καπιταλισμού έχει περάσει στην πρώτη γραμμή του ενδιαφέροντος των χωρών της Ευρωζώνης, επιτρέψατέ μου να δώσω μερικά στοιχεία ώστε να κατανοηθεί καλύτερα πώς το κεφάλαιο αξιοποιεί την επίθεση σε βάρος των εργαζομένων και των γυναικών προκειμένου να ξεπεραστεί η κρίση και να επανέλθει δριμύτερη η κερδοφορία του. Η κρίση στην Ελλάδα εμφανίζεται από τα αστικά κόμματα αλλά και τους οπορτου-


ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

/13

ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

ταξική φύση της γυναικείας ανισοτιμίας σε όλα τα μέτωπα της ζωής τους, ήταν το στίγμα του Διεθνούς σεμιναρίου που πραγματοποιήθηκε στις 26 Μάρτη στις Βρυξέλλες με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, με θέμα: «Ο ρόλος των κομμουνιστών στην πάλη για την ισοτιμία και τη χειραφέτηση των γυναικών». Στο σεμινά-

ριο πήραν μέρος 26 αντιπροσωπείες κομμουνιστικών και εργατικών κομμάτων από κάθε μεριά του πλανήτη. Το ΚΚΕ συμμετείχε στις εργασίες με πολυμελή αντιπροσωπεία της ΚΕ του Κόμματος, με επικεφαλής τη ΓΓ της ΚΕ, Αλέκα Παπαρήγα που ήταν και η κε-

ντρική εισηγήτρια του σεμιναρίου. Επίσης συμμετείχαν ο Γιώργος Μαρίνος, μέλος του ΠΓ της ΚΕ και άλλα στελέχη από το Διατμηματικό Τμήμα της ΚΕ για την Ισοτιμία και την Χειραφέτηση των Γυναικών και το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων.

την ισοτιμία και χειραφέτηση της γυναίκας νιστές ως πρόβλημα κυρίως κακής διαχείρισης, ή ως προϊόν της φιλελεύθερης αντίληψης διαχείρισης, έλλειψης πολιτικής «ρύθμισης και ελέγχου» των αγορών, κάνοντας πως δε βλέπουν ότι την απελευθέρωση αγοράς στήριξαν με πολιτικές αποφάσεις τα φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά κόμματα, ρεφορμιστές και οπορτουνιστές. Γίνεται κάθε προσπάθεια να αποσπασθεί η σκέψη των εργαζομένων ότι πρόκειται για κρίση που πηγάζει από το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα παραγωγής και τις γνωστές αντιθέσεις και αντιφάσεις του. Και στην Ελλάδα, όπως και στον υπόλοιπο καπιταλιστικό κόσμο, αποτυπώνεται κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίου, αρνητική μεταβολή του ΑΕΠ και ακόμη χειρότερη πρόγνωση για τα δύο επόμενα τρίμηνα. Σοβαρό πρόβλημα είναι η αρνητική μεταβολή στη μεταποίηση και στα κεφαλαιουχικά προϊόντα. Και στην Ελλάδα, όπως και στις άλλες καπιταλιστικές χώρες, πραγματοποιείται απαξίωση κεφαλαίου σε όλες τις μορφές του (εμπορευματική, χρηματική), μειώνονται οι επενδύσεις, αυξάνονται ο αριθμός επιχειρήσεων που κλείνουν και η ανεργία. Με το ξέσπασμα της κρίσης έγινε αυτό που συμβαίνει στις συνθήκες του καπιταλισμού, μειώθηκε η λαϊκή κατανάλωση, έγινε σημαντική εκροή κεφαλαίου στο εξωτερικό για τοποθετήσεις σε ρέπος, κάτι που επιβεβαιώνει ότι το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα, ή μάλλον πατρίδα του είναι οποιαδήποτε χώρα εκτός ελληνικής αγοράς μπορεί να του εξασφαλίσει καλύτερους όρους κερδοφορίας. Η επίσημη συζήτηση στη χώρα μας και στην Ευρωζώνη βάζει στο κέντρο της προσοχής το δημοσιονομικό έλλειμμα και το χρέος της Ελλάδας, το δανεισμό της χώρας με υψηλά επιτόκια λόγω αναξιοπιστίας. Οι δείκτες στην Ελλάδα είναι πολύ αυξημένοι σε σχέση με τους δείκτες του Συμφώνου Σταθερότητας. Στη βάση αυτή γίνεται κυριολεκτικά πλύση εγκεφάλου ότι υπάρχει ελληνική ιδιομορφία εξαιτίας κακής διαχείρισης, διαφθοράς και προκλητικής σπατάλης σε αντίθεση με τις άλλες χώρες της ΕΕ που υποτίθεται ότι δε βαρύνονται με σκάνδαλα και μίζες. Το φιλελεύθερο αστικό κόμμα και το σοσιαλδημοκρατικό αστικό κόμμα στην Ελλάδα τσακώνονται σήμερα ποιος έκανε μεγαλύτερη ζημιά στη διαχείριση και στα σκάνδαλα, και οι δύο βγάζουν λάδι τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, τις καπιταλιστικές παραγωγικές σχέσεις και τον ταξικό αντιδραστικό χαρακτήρα της ΕΕ. Σ’ αυτή την αποπροσανατολιστική προπαγάνδα συναντώνται και δίνουν χέρι βοήθειας στο αστικό πολιτικό σύστημα οι δυνάμεις του οπορτουνισμού και της ακροδεξιάς. Αποσπούν συστηματικά και συνειδητά τη σχέση οικονομίας και πολιτικής προκειμένου να περάσουν την αντίληψη ότι υπάρχει βάση για ηθικοποίηση του καπιταλισμού, για ένα άλλο μείγμα διαχείρισης που μπορεί να ωφελήσει εξίσου καπιταλιστές και εργατική τάξη, μονοπώλια και μικροαστικά φτωχά λαϊκά στρώματα της πόλης και της

στη συμμαχία εργατικού κινήματος και ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος.

υπαίθρου. Σ’ αυτό το έδαφος φουντώνει μεν η δυσαρέσκεια αλλά υπάρχει κίνδυνος να εγκλωβιστεί σε ζητήματα αστικής διαχείρισης. Για τις εργάτριες και γενικά εργαζόμενες γυναίκες, άνεργες, συνταξιούχους η σύγχυση μπορεί να γίνει μεγαλύτερη, αφού εξαιτίας συνθηκών ζωής έχουν λιγότερη δυνατότητα οργανωμένης συμμετοχής στο κίνημα. Επιπλέον, καλλιεργείται πιο βαθιά διάσπαση της εργατικής τάξης, καθώς ενοχοποιούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι για υπερβολικές κατακτήσεις, ανάμεσά τους και οι γυναίκες. Η κρίση στην Ελλάδα παρουσιάζεται επιλεκτικά και παραμορφωμένα για να πεισθούν οι εργαζόμενοι να χάσουν τις τελευταίες κατακτήσεις που τους απέμειναν, να δεχθούν έναν εργασιακό και κοινωνικό μεσαίωνα, με ακόμα χειρότερους δείκτες στις γυναίκες νέες στην ηλικία και στις γυναίκες πάνω από τα 4550, ένα μεγάλο μέρος των οποίων ασχολούνταν στη μεταποίηση, σε κοινωνικές υπηρεσίες που συρρικνώνονται και ιδιωτικοποιούνται, στην αγροτική παραγωγή. Το θέμα «σταθεροποίηση ή ανάπτυξη», «περιοριστική πολιτική ή επεκτατική πολιτική» αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, του ίδιου δρόμου καπιταλιστικής ανάπτυξης με κριτήριο τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητας του μεγάλου κεφαλαίου, που εναλλάσσουν απλώς τις δοσολογίες στην ίδια στρατηγική πλεύση. Στην Ευρώπη και στην Ελλάδα ανάμεσα στα φιλελεύθερα και σοσιαλδημοκρατικά - σοσιαλιστικά κόμματα, αλλά και ανάμεσα στα κόμματα αυτά και στις ρεφορμιστικές, οπορτουνιστικές δυνάμεις αναπτύσσεται μια διαπάλη για το λεγόμενο μείγμα της αντικρισιακής αντιλαϊκής πολιτικής. Διαφωνούν για το αν έχει προτεραιότητα το ένα αντιλαϊκό μέτρο ή το άλλο, για το αν άμεσα θα πληρώσουν βαρύ τίμημα η εργατική τάξη και τα φτωχά μικροαστικά στρώματα ή αν θα διαχυθούν οι θυσίες σε ένα μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Συμφωνούν σε κρατικές ή ευρωπαϊκές παροχές στους επιχειρηματίες, ώστε να αυξήσουν την πίτα και να γίνει τάχα διανομή κερδών. Το Κόμμα μας βρέθηκε ιδεολογικά και πολιτικά προετοιμασμένο να αντιμετωπίσει την οικονομική κρίση, καθώς την είχαμε προβλέψει εδώ και χρόνια και είχαμε προχωρήσει σε επεξεργασίες της κατάστασης της ελληνικής οικονομίας σε συνθήκες ενσωμάτωσης στην ΕΕ. Εξειδικεύσαμε σε ικανοποιητικό βαθμό τις συνέπειες στη ζωή και τα δικαιώματα των γυναικών, αντιμετωπίσαμε και με επιστημονικά επιχειρήματα και μελέτες την αποπροσανατολιστική προπαγάνδα ότι είναι θέμα ισοτιμίας να χάσουν οι εργαζόμενες ορισμένες διευκολύνσεις που είχαν απο-

Ειδική δουλειά έγινε κατά τη διάρκεια των 5 αλλεπάλληλων απεργιακών κινητοποιήσεων, και θα συνεχισθεί με την κλιμάκωση της πάλης που πρέπει να ακολουθήσει. Δώσαμε σκληρή μάχη και επιδρούμε ευρύτερα σε μη κομμουνιστικές δυνάμεις ότι την κρίση πρέπει να πληρώσει η πλουτοκρατία και ότι ο λαός δεν οφείλει ούτε ένα ευρώ να δώσει για την κάλυψη των χρεών και ελλειμμάτων. Αναδείξαμε όλη την πορεία ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού, τι είναι η κρίση, τι σημαίνει διέξοδος.

σπάσει με αγώνες και θυσίες, όπως είναι η 5ετής διαφορά στην ηλικία συνταξιοδότησης, ορισμένες κοινωνικές εγκαταστάσεις για τα παιδιά που όμως προ πολλού ιδιωτικοποιήθηκαν, ζητήματα ωραρίου εργασίας, αδειών μητρότητας, απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία, κλπ. Απαντήσαμε στις ευρωενωσιακές αποπροσανατολιστικές θεωρίες ότι ισοτιμία των δύο φύλων σημαίνει ισοτιμία σε όλα, πράγμα που οδηγεί στην άδικη και αντιεπιστημονική εξίσωση της παραγωγικότητας των δύο φύλων, στην υποβάθμιση της ιδιαιτερότητας της μητρότητας και των απαιτήσεών της. Απαντήσαμε στο ψέμα ότι οι ίδιες οι γυναίκες ζητούν μερική και προσωρινή απασχόληση, ελαστικές εργασιακές σχέσεις γιατί τάχα θέλουν χρόνο για να αφιερωθούν στην οικογένεια. Παρεμβήκαμε έγκαιρα ως Κόμμα, αλλά και μέσα από το εργατικό και γυναικείο κίνημα, με συγκεκριμένα αιτήματα και στόχους πάλης, με πλαίσιο κατεύθυνσης που βοηθά να κατανοείται ότι το γυναικείο ζήτημα είναι γενικό λαϊκό πρόβλημα. Αξιοποιήσαμε τα 100 χρόνια της επετείου της Διεθνούς Μέρας της Γυναίκας για να παρέμβουμε και στο ιδεολογικοπολιτικό πεδίο για την ιστορία και την ταξική φύση του γυναικείου ζητήματος, με προέκταση βέβαια στις σύγχρονες συνθήκες, τις συνθήκες της κρίσης. Πραγματοποιήθηκε μεγάλη πορεία σε πολλές πόλεις της χώρας και στην Αθήνα οργανωμένη από το ΠΑΜΕ και την Ομοσπονδία Γυναικών Ελλάδας για την ισοτιμία της γυναίκας στις 8 του Μάρτη, μια εκδήλωση που επιτρέπει να ανοιχτεί μια νέα σελίδα

Η πτώση της βιομηχανικής παραγωγής και ιδιαίτερα της μεταποίησης στην Ελλάδα, όπως και τα προβλήματα στην αγροτική παραγωγή δεν εκδηλώθηκαν την περίοδο της κρίσης, προϋπήρχαν ακόμα και την περίοδο που η Ελλάδα σημείωνε αυξημένους ρυθμούς ανάπτυξης πάνω από το μέσο όρο της Ευρωζώνης. Η κατάργηση κατακτήσεων των εργαζομένων, και γυναικών, προηγήθηκε στη διάρκεια της 10ετίας του ‘90, πάρθηκαν πίσω σημαντικές εργατικές - λαϊκές κατακτήσεις σε περιόδους ανάπτυξης και βεβαίως μεγάλης κερδοφορίας όταν δεν υπήρχαν σημάδια κρίσης. Το μεγάλο έλλειμμα και το υψηλό χρέος που εμφανίζεται στην Ελλάδα, δεν είναι αποκλειστικό φαινόμενο. Βεβαίως, οι συγκεκριμένοι δείκτες εμφανίζονται πιο οξυμένοι στην Ελλάδα και σε συνδυασμό μεταξύ τους. Είναι αποτέλεσμα της προσαρμογής της Ελλάδας στην ΕΕ, σε συνθήκες απελευθέρωσης αγοράς, λόγω της ανισομετρίας που χαρακτηρίζει τον καπιταλιστικό κόσμο, την ιμπεριαλιστική πυραμίδα. Παρά την άνοδο της παραγωγικότητας, η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας υποχώρησε. Στην Ελλάδα, επίσης, εμφανίζεται το κλασικό φαινόμενο, ένα σημαντικό τμήμα του κεφαλα��ου να συνεχίζει να έχει κερδοφορία και παράλληλα να επιταχύνεται η τάση συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, να αλλάζει ο συσχετισμός, η κερδοφορία και ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων σε βασικούς κλάδους. Ενα χαρακτηριστικό επίσης για την Ελλάδα είναι ότι βρίσκεται σε μια γεωγραφική περιοχή όπου εκδηλώνεται μεγάλη όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Μετά τις εκλογές στη Βουλγαρία και στη χώρα μας αναδείχθηκαν κυβερνήσεις φιλικότερες στα σχέδια των ΗΠΑ για την ευρύτερη περιοχή. Ο ανταγωνισμός ευρώ και δολαρίου έχει ιδιαίτερο αντίκτυπο στην Ελλάδα. Ο ανταγωνισμός ΕΕ και ΗΠΑ εκδηλώνεται και στη θάλασσα του Αιγαίου, όπου γίνεται λόγος για πιθανά κοιτάσματα, που οξύνουν την εμπλοκή των ιμπεριαλιστικών κέντρων συνέχεια στην επόμενη σελίδα


14/ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

Ο ρόλος των κομμουνιστών στην πάλη για την ισοτιμία και χειραφέτηση της γυναίκας στην περιοχή, αξιοποιείται η κρίση, η ανάγκη δανεισμού της χώρας. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έχει κάνει σοβαρές παραχωρήσεις που θίγουν παραπέρα τα ήδη εκχωρημένα κυριαρχικά δικαιώματα με απρόβλεπτες ενδεχόμενα εξελίξεις στα επόμενα χρόνια. Η διέξοδος από την κρίση δεν μπορεί να γίνει χωρίς να θιγεί η καπιταλιστική ιδιοκτησία και εξουσία. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχει αξία να προτάσσονται στο κίνημα στόχοι και αιτήματα πάλης που αποτελούν κρίκους συσπείρωσης και αγώνα, όπως δείχνουν οι μεγαλειώδεις κινητοποιήσεις στη χώρα μας, στις οποίες κυριολεκτικά βάζουν γερό αποτύπωμα η δράση και οι θέσεις του Κόμματος. Η άμυνα όμως και κάποιες περιορισμένες βελτιώσεις δεν μπορεί να είναι η αρχή και το τέλος του αγώνα. Αλλωστε, είναι ουτοπία να πιστεύει κανείς ότι η διέξοδος από την κρίση μπορεί να γίνει με επιστροφή στο χτες. Είναι ώριμο, πέρα από τους στόχους και αιτήματα πάλης, να διαγράφεται η κατεύθυνση σύγκρουσης με τα μονοπώλια και την εξουσία τους, η αντίθεση με το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα, να προβάλλεται η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού. Διαφορετικά το κίνημα θα εγκλωβιστεί και θα ενσωματωθεί. Ταξική η φύση του γυναικείου ζητήματος Το ΚΚΕ 92 χρόνια κάνει συστηματική προσπάθεια να οργανωθεί αγώνας για το γυναικείο ζήτημα, έχει σοβαρή συμβολή στην ανάπτυξη του γυναικείου κινήματος, στην απόσπαση κατακτήσεων, στην ανάδειξη γυναικών στα όργανα του Κόμματος και του κινήματος, στην απόκρουση των αστικών, ρεφορμιστικών, νεοφεμινιστικών οπορτουνιστικών αντιλήψεων. Ωστόσο, δεν έχουμε καταφέρει ακόμα να εξειδικεύεται η δουλειά στις γυναίκες σε κάθε τομέα του Κόμματος και του κινήματος, να αντιμετωπίζεται εύστοχα η λαθεμένη άποψη ότι η γυναικεία δράση είναι υπόθεση του γυναικείου κινήματος και ορισμένων γυναικών που καταπιάνονται με το σοβαρό αυτό και πάντα επίκαιρο τομέα πάλης. Η δυσκολία εξειδίκευσης της γενικής πολιτικής του Κόμματος στις γυναίκες εμφανίζεται όχι μόνο ανάμεσα στα στελέχη άνδρες αλλά και στις ίδιες τις συντρόφισσες. Η απάντηση στο ερώτημα αυτό δεν μπορεί να είναι ίδια με εκείνη της περιόδου που ήταν βαρύ και καταθλιπτικό το βάρος των παραδοσιακών αντιλήψεων περί της γυναικείας κατωτερότητας, περί αποκλειστικού ρόλου της γυναίκας ως συζύγου και μητέρας. Οι αλλαγές και εκσυγχρονισμοί στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος που συνέβησαν στη διάρκεια των 100 χρόνων από τότε που η Κλάρα Τσέτκιν πρότεινε τη Διεθνή Μέρα της Γυναίκας έφεραν αντιφατικά αποτελέσματα στη συνείδηση των γυναικών. Σήμερα, πολύ περισσότερες γυναίκες και άνδρες έχουν αποβάλει ορισμένες αντιλήψεις που κυριαρχούσαν εδώ και 50 χρόνια, ο τρόπος ζωής των γυναικών δεν είναι ο ίδιος, είναι καλύτερος, προστέθηκαν όμως νέα προβλήματα και νέες ανάγκες. Εξαιτίας του ότι δε συνδυάσαμε σωστά τη θεωρητική, διαπαιδαγωγητική και την πρακτική δουλειά, τη σχέση δηλαδή στρατηγικής και τακτικής και στο γυναικείο ζήτημα, εξαιτίας του ότι δώσαμε σχετικά μονόπλευρο βάρος στην προβολή και διεκδίκηση ορισμένων προβλημάτων, δεν καταφέραμε

να διαμορφώσουμε ένα στέρεο υπόβαθρο, ώστε να κατανοείται η ταξική φύση του γυναικείου ζητήματος από λαϊκές μάζες με ριζοσπαστική συνείδηση, πράγμα που οφείλεται στο γεγονός ότι δεν έχει λυθεί το ζήτημα και στις γραμμές του Κόμματος αν και ο γενικός προσανατολισμός είναι σωστός, όμως δεν έχει γίνει η κατάλληλη δουλειά στις ΚΟΒ και στα όργανα που τις καθοδηγούν με ευθύνη βεβαίως της καθοδήγησης και πριν απ’ όλα της ίδιας της ΚΕ. Η νομική ισοτιμία της γυναίκας, η μαζική είσοδός της στο εκπαιδευτικό σύστημα και σε νέους σχετικά τομείς εργασίας, η μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων στην προσωπική ζωή καλλιεργεί αυταπάτες ότι αυτή είναι η ισότητα, ή ότι τέλος πάντων δεν υπάρχει σήμερα γυναικείο ζήτημα οξυμένο όπως συνέβαινε πριν 50 και 100 χρόνια. Η ζωή διαψεύδει πανηγυρικά τέτοιες αυταπάτες. Η κοπέλα σήμερα στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο δε συναντά ορατά εμπόδια, στις προσωπικές σχέσεις. `Η και αν τα συναντά δεν τα ξεχωρίζει καλά. Τα πράγματα αλλάζουν όμως όταν η κοπέλα, η νέα γυναίκα αναζητεί δουλειά, όταν φτιάχνει οικογένεια, όταν γίνεται μητέρα. Τότε οι ανισότητες και διακρίσεις με βάση το φύλο, ο ταξικός τους χαρακτήρας γίνεται ορατός. Με αποτέλεσμα να έχουμε ορατή υποχώρηση στη συμμετοχή των γυναικών σε σταθερή βάση στο κίνημα, αλλά και στο Κόμμα και στην ΚΝΕ δυσκολεύονται να αντεπεξέρχονται στα πολλαπλά καθήκοντα, ακόμα και στις συνθήκες που ο σύντροφος σύζυγος δίνει κάποιο χέρι βοήθειας. Το ζήτημα δεν μπορεί να λυθεί σε αυστηρά ατομική βάση, ούτε επαρκή ή σωστή προπαγάνδα για τη συμμετοχή και των δύο φύλων στην ανατροφή των παιδιών και στις ευθύνες της οικογένειας. Το πολιτικό πρόβλημα είναι που παίζει καθοριστικό ρόλο, εμποδίζει να καλλιεργείται το πνεύμα ισοτιμίας και στις προσωπικές σχέσεις, στην οικογένεια. Οταν αναφερόμαστε στην έννοια της εξειδίκευσης εννοούμε ότι πρέπει να προβάλουμε πώς η στρατηγική του αντιπάλου υλοποιείται σε κάθε ζήτημα και στο γυναικείο, ώστε η προσαρμογή να είναι δημιουργική και ταυτόχρονα να εντάσσεται στο γενικό πολιτικό άξονα του Κόμματος, στη στρατηγική του. Τι πρέπει να κάνουμε σήμερα: 1. Να αναδείξουμε την ιστορική μήτρα του ριζοσπαστικού γυναικείου αγώνα, τη μήτρα δηλαδή του κομμουνιστικού κινήματος και της θεωρίας του επιστημονικού σοσιαλισμού. Δίχως ιδεολογική αντεπίθεση σήμερα λίγα αποτελέσματα θα έχουμε. Να πολεμήσουμε στις γραμμές μας την άγνοια, κυρίως τη σχηματική, τυπική γνώση, την ημιμάθεια για την ταξική φύση του γυναικείου προβλήματος, να εκλαϊκεύσουμε τις θέσεις μας στον περίγυρό μας. Η πραγματική ιστορία του αγώνα για την κοινωνική ισότητα των δύο φύλων, για την ισότητα άνδρα και γυναίκα δεν αρχίζει από τότε που αιτήθηκε η ψήφος των γυναικών, δεν αρχίζει ακόμα και στα πιο πρωτοπόρα συνθήματα των πρώτων αστών γυναικών. Αρχίζει από τότε που ο Μαρξ έκανε τη μεγαλύτερη ανακάλυψη, αποκάλυψε το μυστικό της καπιταλιστικής ταξικής εκμετάλλευσης, που είναι η απόσπαση της υπεραξίας, από τότε που ο Ενγκελς με τον πιο γλαφυρό τρόπο περιέγραψε επιστημονικά πριν απ’ όλα ότι το γυναικείο φύλο περιέπεσε στην ανισοτιμία με το πέρασμα στην

πρώτη ταξική κοινωνία, τη δουλοκτητική, από τότε που ο ίδιος ανέλυσε τη σχέση της ατομικής ιδιοκτησίας με το κράτος και την οικογένεια. Να αναδείξουμε τη λενινιστική κληρονομιά των θέσεων για την απελευθέρωση της γυναίκας από την ταξική εκμετάλλευση και τη διπλή καταπίεση. Οι θεμελιωτές του επιστημονικού σοσιαλισμού και της σοσιαλιστικής επανάστασης υπογράμμισαν τις συνθήκες μέσα στις οποίες μπορεί να συνδυαστεί χωρίς αντιφάσεις η συμμετοχή της γυναίκας στην κοινωνική εργασία με τη μητρότητα. Να απαλλαγεί η γυναίκα και η οικογένεια από το μεγαλύτερο μέρος των άχαρων και κοπιαστικών εργασιών του νοικοκυριού, μετατρέποντάς τες σε κοινωνική εργασία. Ετσι ώστε γυναίκες και άντρες θα εργάζονται, θα συμμετέχουν στους θεσμούς του εργατικού και κοινωνικού ελέγχου από τα κάτω προς τα πάνω, θα έχουν ελεύθερο χρόνο για να αναπτύσσουν ολόπλευρα τα ενδιαφέροντα και τις ικανότητές τους, τη συλλογικότητά τους, την κομμουνιστική διεθνιστική αλληλεγγύη. Το 1885 ο Ενγκελς υποστήριζε: «Ομολογώ ότι εμένα με ενδιαφέρει πιο πολύ η υγεία της επερχόμενης γενιάς απ’ ό,τι η απόλυτη τυπική ισότητα των δύο φύλων κατά τα τελευταία χρόνια της ύπαρξης του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Η πραγματική ισοτιμία της γυναίκας και του άνδρα μπορεί κατά τη γνώμη μου να επιτευχθεί μόνο όταν καταργηθεί η κεφαλαιοκρατική εκμετάλλευση των γυναικών και των ανδρών, ενώ η διαχείριση του νοικοκυριού που σήμερα αποτελεί ατομική απασχόληση θα μετατραπεί σε τομέα της κοινωνικής παραγωγής». Υπάρχει πιο πρωτοπόρα, επαναστατική άποψη από αυτήν που επιβεβαιώθηκε ήδη από τα πρώτα κιόλας χρόνια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης; Ακόμα και οι πιο τολμηροί αστοί, οι πιο τολμηροί ρεφορμιστές και οπορτουνιστές δύσκολα θα μιλήσουν με έναν τέτοιο τρόπο απέναντι στο σπιτικό νοικοκυριό. 2. Να αναδείξουμε τα συμπεράσματα της ιστορίας της πάλης για τη χειραφέτηση της γυναίκας. Ο αγώνας μπορεί να φέρει αποτελέσματα, δείχνει και κάτι πολύ σοβαρότερο, ότι κανένα θετικό αποτέλεσμα δεν είναι κατοχυρωμένο και βέβαιο αν ο αγώνας των γυναικών ως αναπόσπαστο μέρος του γενικότερου εργατικού - λαϊκού αγώνα δεν φθάσει ως το αίσιο τ��λος, δηλαδή την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, αν δε φτάσει στο σοσιαλισμό. Αν δε φθάσει στο αίσιο τέλος της νίκης της εργατικής τάξης και των συμμάχων. Αυτή η νίκη σηματοδοτεί μια νέα αρχή μιας πορείας οικοδόμησης της νέας κοινωνίας, η οποία εγγυάται την κοινωνική ισότητα, τέτοια ισότητα που παραμερίζει και καταργεί και τα τελευταία ίχνη της φυλετικής ανισότητας, της ανισότητας ανάμεσα στην πόλη και το χωριό, των προκαταλήψεων που έχουν καλλιεργηθεί με βάση την εθνικότητα, τη θρησκεία ή τις πολιτιστικές και άλλες διαφορές. Να προβάλουμε τις ιστορικές κατακτήσεις των γυναικών στις χώρες του σοσιαλισμού, ασύγκριτες με τις όποιες κατακτήσεις απέσπασαν οι γυναίκες για ένα χρονικό διάστημα στις συνθήκες του καπιταλισμού. Ο καπιταλισμός δεν κάνει λάθη. Διαπράττει

εγκλήματα. Η εργατική εξουσία διέπραξε λάθη, και αυτή η διαφορά δεν είναι μικρή ανάμεσά τους. Αν συγκρίνουμε το τότε της Ρωσίας και το σήμερα θα δούμε ότι από τα πρώτα χρόνια της σοσιαλιστικής οικοδόμησης και στη συνέχεια πάρθηκαν μέτρα ώστε η οικογένεια όσο διάστημα της μέρας ήταν μέσα στο σπίτι να μπορεί να αφιερώνεται στην ανάπτυξη των μεταξύ τους σχέσεων, να έχουν δημιουργικό ελεύθερο χρόνο, να μην είναι η ζωή στο σπίτι η συνέχεια της δουλειάς στο εργοστάσιο, στην επιχείρηση. Πουθενά στον καπιταλισμό, και στις πιο αναπτυγμένες χώρες και πλούσιες, δε δημιουργήθηκε ένα τόσο πλατύ, εκτεταμένο, για τη συγκεκριμένη βεβαίως ιστορική περίοδο, δίκτυο κοινωνικών εγκαταστάσεων που κυρίως ωφελούσε εξ αντικειμένου τη γυναίκα. 3. Να εξασφαλιστεί το γυναικείο ζήτημα να αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του κάθε τομέα δουλειάς στην εργατική τάξη, στην αγροτιά, στους αυτοαπασχολούμενους, στο χώρο της Παιδείας, της Υγείας, του περιβάλλοντος, παντού. Επιδιώκουμε η εξειδίκευση της πολιτικής μας στις γυναίκες να βρει απήχηση στις γραμμές του εργατικού κινήματος, των αυτοαπασχολούμενων, της φτωχής αγροτιάς, της νεολαίας που ανήκει στην εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα. Να στηρίξουμε τη μεγάλη προσφορά των αγωνιστικών γυναικείων οργανώσεων, να συμβάλουμε στο ενιαίο μέτωπο του γενικότερου λαϊκού κινήματος με το ιδιαίτερα οργανωμένο γυναικείο κίνημα που η προσφορά του είναι και μπορεί να γίνει ακόμα πιο μεγάλη και δυναμική. Η προβολή της ταξικής φύσης του γυναικείου ζητήματος είναι επίσης το καλύτερο πεδίο αντιμετώπισης υποτιμητικών αντιλήψεων σε βάρος των γυναικών, που υπάρχουν και σήμερα, έστω και αν έχουν ενδυθεί το μανδύα του μοντερνισμού, του κοσμοπολιτισμού. Συμβάλλει στη βελτίωση των διαπροσωπικών σχέσεων των δύο φύλων, αναδείχνει τη σημασία της ενωμένης κοινής πάλης, απαντά στις αναθεωρητικές, οπορτουνιστικές και επιζήμιες απόψεις που ανάγουν το ζήτημα σε θέμα αντίθεσης των δύο φύλων, στις λεγόμενες πατριαρχικές και ανδροκρατικές αντιλήψεις. Οχι ότι δεν υπάρχουν οι τελευταίες, όπως υπάρχουν και λαθεμένες αντιλήψεις ανάμεσα και στις ίδιες τις γυναίκες, το ζήτημα όμως είναι η σωστή πολιτικοποίηση του ζητήματος και όχι η άμβλυνση της πολιτικής πάλης, της πολιτικής συνείδησης. Είναι δική μας ευθύνη η ιδεολογικοπολιτική στήριξη, τα πρακτικά οργανωτικά μέτρα, η αλληλεγγύη ανάμεσα στα μέλη της κομμουνιστικής οικογένειας, στους συντρόφους καις τις συντρόφισσες ώστε κανείς, καμία να μη χάσει το δρόμο του αγώνα, που είναι ο δρόμος της πραγματικής ζωής. Οφείλουμε να στεκόμαστε κοντά ιδιαίτερα σε εκείνες τις ηλικίες των γυναικών, που ζουν τη μεγαλύτερη πίεση των ατομικών και οικογενειακών δυσκολιών. Προτείνουμε να ξεκινήσει με πιο συστηματικό τρόπο η ανταλλαγή εμπειριών ανάμεσα στα κόμματά μας και σε όλα τα άλλα που θέλουν για την εξειδίκευση της στρατηγικής μας στις γυναίκες, για το συντονισμό μας, για την ενίσχυση του διεθνούς ριζοσπαστικού γυναικείου κινήματος. Για την εξειδίκευση της στρατηγικής μας στις γυναίκες και στο λαό γενικότερα Επιτρέψατέ μου να σταθώ επίσης σε δύο ζητήματα που αφορούν την εξειδίκευση της στρατηγικής μας στις γυναίκες αλλά και γενικότερα στην εργατική τάξη, στο λαό. Το πρώτο αφορά την πάλη κατά των επιλογών της ΕΕ που πανθομολογουμένως πλήττουν τον ελληνικό λαό, τους λαούς της συνέχεια στην επόμενη σελίδα


Τετάρτη 7 Απρίλη 2010 Ευρώπης. Στην Ελλάδα έχουν αδυνατίσει σημαντικά οι αυταπάτες ότι η συμμετοχή στην ΕΕ γλιτώνει τη χώρα από οικονομικές, πολιτικές περιπέτειες, ενώ διαφυλάσσει κυριαρχικά δικαιώματα, αποτρέπει τον πόλεμο, εξασφαλίζει τα σύνορα. Η γενική δυσαρέσκεια υπάρχει, είναι αποτέλεσμα της εμπειρίας του λαού αλλά και της συστηματικής διαφώτισης του Κόμματός μας, που είναι το μοναδικό που διατυπώνει τη θέση ότι είναι ασυμβίβαστη η προοδευτική πορεία, η λαϊκή ευημερία με τη συμμετοχή στην ΕΕ και στο ΝΑΤΟ. Η δυσαρέσκεια αυτή συνοδεύεται όμως από ένα πνεύμα φόβου για σύγκρουση με τις επιλογές της ΕΕ ως την αποχώρηση. Ο φόβος επιβεβαιώνει τη θέση μας ότι η ΕΕ δεν είναι μια συμμαχία εθελοντικά προσερχόμενων λαών, αλλά μια συμμαχία που τιμωρεί, διώκει όταν ένας λαός διαλέγει ένα διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα και σε συνθήκες φόβου, να φθάσει η δυσαρέσκεια ως το τέλος, ως τη λύση, είναι θετικό ότι η ΕΕ ως όραμα έχει αδυνατίσει στο λαό, και στις γυναίκες. Είναι τόση η πίεση από αυτή την τάση που οι οπορτουνιστές στη χώρα μας, που ανήκουν μάλιστα στο γνωστό ΚΕΑ, προσπαθούν να βρουν τρόπο να αντιστραφεί το κλίμα. Ενα μέρος τους αναπαράγει το φόβο από τις συνέπειες της ρήξης και της αποδέσμευσης, ενώ ένα άλλο προβάλλει την ουτοπική θέση περί επανοικοδόμησης της ΕΕ, περί τροποποίησης του Συμφώνου Σταθερότητας, ή ακόμα και υποκριτικής μετάνοιας που στήριξαν τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και βασικές συνθήκες της ενοποίησης. Αν και εμείς είχαμε δεχθεί μοιρολατρικά τη συμμετοχή στην ΕΕ, αν την είχαμε ανακηρύξει σε μονόδρομο, δε θα υπήρχε ούτε αυτή η υποκριτική στάση. Βεβαίως, με την υποκρισία και τη διγλωσσία το κίνημα δεν χειραφετείται. Από την άποψη αυτή θεωρούμε ότι εξακολουθεί να παίζει ζημιογόνο ρόλο η πολιτική και τακτική του ΚΕΑ κυρίως γιατί βάζει φραγμό στη ριζοσπαστικοποίηση, ενσωματώνει, χειραγωγεί τις ανερχόμενες λαϊκές αντιδράσεις. Εκτιμάμε ότι η περίοδος που διανύουμε μας δίνει το πλεονέκτημα να αναπτύξουμε και να επιδράσουμε ευρύτερα στο κύριο ζήτημα ότι υπάρχουν δύο δρόμοι ανάπτυξης, δύο δρόμοι διεθνοποίησης και διεθνούς συνεργασίας. Αυτός που καθορίζεται από τα συμφέροντα του κεφαλαίου, των μονοπωλίων και αυτός που καθορίζεται από την ικανοποίηση των ανθρώπινων αναγκών. Οι δύο δρόμοι διαφέρουν όχι μόνο ως προς το περιεχόμενο και την κατεύθυνση αλλά και στο ζήτημα της πολιτικής εξουσίας. Το θέμα αυτό είναι επίκαιρο και ως προς την αναγκαιότητα πάλης και ρήξης με την ΕΕ, με την αποδέσμευση.

Ο αγώνας για να αποκρουστούν οι πανθομολογούμενες αρνητικές συνέπειες από τις επιλογές της ΕΕ δεν είναι αποτελεσματικός, καθώς δεν είναι δυνατόν να διαχωριστούν οι συνέπειες από τη φύση και το χαρακτήρα της ΕΕ. Η ιδέα της αποδέσμευσης μπορεί και πρέπει να στηρίζεται στην ανάδειξη των δυνατοτήτων της χώρας μας, πιστεύουμε της κάθε χώρας, να σταθεί στα πόδια της δίνοντας έμφαση στην ανάδειξη των αναπτυξιακών της δυνατοτήτων που υποθηκεύονται από τις επιλογές της ΕΕ. Μια τέτοια θέση δε δηλώνει καθόλου εθνική απομόνωση, άρνηση διεθνούς συνεργασίας, αντίθετα, στο έδαφος των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων μπορεί να διασφαλίσει την αξιοποίησή τους προς όφελος διεθνών ανταλλαγών που στηρίζεται όσο γίνεται στο αμοιβαίο όφελος. Η διεύρυνση της ΕΕ απέδειξε ότι όσες περισσότερες χώρες εντάσσονται τόσο φουντώνει η ανισομετρία και η εσωτερική διαπάλη για τον έλεγχο παλαιότερων και νέων αγορών προς όφελος των ηγετικών δυνάμεων. Αυτό το φαινόμενο δεν καταργείται ούτε ρυθμίζεται, είναι χαρακτηριστικό του καπιταλισμού στο ιμπεριαλιστικό στάδιο. Ενα δεύτερο ζήτημα είναι η μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, στη στρατιωτικοποίησή τους. Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έδωσε νέα «γην και ύδωρ» ιδιαίτερα στις ΗΠΑ αλλά και σε Γερμανία - Γαλλία, με συμφωνίες για νέα επιθετικά εξοπλιστικά προγράμματα. Το κυριότερο, έχει συμφωνήσει, όπως έχει διαρρεύσει από επίσημα δημοσιεύματα, να δεχθεί τις αμφισβητήσεις της τουρκικής ηγεσίας στο Αιγαίο, και να μετατρέψει την αμφισβητούμενη σε βάρος μας περιοχή, και σε αντίθεση με το διεθνές δίκαιο, σε ΝΑΤΟική ζώνη όπου δεν μπορεί να πετούν εκεί όχι μόνο τουρκικά αλλά και ελληνικά στρατιωτικά αεροπλάνα. Πρόκειται για προκλητική παραχώρηση που στο άμεσο ή έστω απώτερο μέλλον θα μας μπλέξει ενδεχομένως και σε πολεμικές επιχειρήσεις πολύ κοντά μας. Είναι παραχώρηση εδάφους, και βεβαίως δεν καθησυχάζει κανέναν επειδή αυτή γίνεται με σημαία το ΝΑΤΟ. Το θέμα της μη συμμετοχής σε στρατούς κατοχής, σε επεμβατικά σώματα είναι μείζον ζήτημα όχι μόνο γιατί μας φορτώνει με οικονομικά βάρη, κάτι που κυρίως το αναφέρουν οι οπορτουνιστές στη χώρα μας, αλλά γιατί είναι συμμετοχή σε άδικο πόλεμο και σε δυνάμεις αντεπανάστασης που θα επεμβαίνουν σε κάθε χώρα, εναντίον κάθε λαού που παλεύει για έναν άλλο δρόμο ανάπτυξης σε αντίθεση με τα μονοπώλια, τον ιμπεριαλισμό. Τα δύο παραπάνω ζητήματα πρέπει να εκλαϊκευθούν ευρύτερα, και στις γυναίκες.

/15 ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΛΗΜΝΟΥ

Δημοτικό Συμβούλιο του Δ��μου Μύρινας Οι θέσεις και οι παρεμβάσεις της ΔΑΣ για τα προβλήματα του Δήμου Παρέμβαση με τη μορφή ερωτήσεων έκανε ο δημοτικός σύμβουλος της ΔΑΣ Κώστας Μαδυτινός για την αποκατάσταση του περιφερειακού δρόμου Κάσπακα-Αη Γιάννη, το βιολογικό καθαρισμό του Κάσπακα, τη λειτουργία της Δημοτικής Συγκοινωνίας και τη λειτουργία της αίθουσας αναμονής στο λιμάνι της Μύρινας. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης των ερωτήσεων έκανε παρέμβαση ο πρόεδρος του Τοπικού Συμβουλίου του Κάσπακα Χρήστος Σεϊτανίδης, ο οποίος τόνισε την ανάγκη άμεσης αποπεράτωσης του έργου για την αποκατάσταση του περιφερειακού δρόμου Κάσπακα-Αη Γιάννη αλλά και του παραλιακού δρόμου του Αη Γιάννη ο οποίος έχει καταστεί επικίνδυνος σε ορισμένα σημεία λόγω των καταστροφών που υπέστη από σφοδρή θαλασσοταραχή κατά τη διάρκεια του χειμώνα. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης, ο δημοτικός σύμβουλος της ΔΑΣ τάχθηκε υπέρ των αιτημάτων όπως αυτά διατυπώθηκαν με το ψήφισμα των μηχανικών της Λήμνου σχετικά με τη λειτουργία του ΣΧΟΠ, καθώς και υπέρ της διατήρησης της θέσης του Δημοτικού Συμβουλίου εναντίον της λειτουργίας μονάδας αποθείωσης στο εργοστάσιο της ΔΕΗ. Επίσης τάχθηκε υπέρ του αιτήματος δημοτών για χαρακτηρισμό δρόμου στην περιοχή του Κορνού ως δημοτικού, καθώς και υπέρ του αιτήματος του Συλλόγου Πολυτέκνων για δωρεάν μεταφορά τους με τη Δημοτική Συγκοινωνία και μείωση των ανταποδοτικών τελών και φόρων που πληρώνουν στο 50%, λέγοντας ότι δεν μπορεί οι εργαζόμενοι, οι αγρότες, οι μαθητές, οι δημότες γενικότερα, να πληρώσουν την κρίση που δημιούργησε η πλουτοκρατία.

Χάπενινγκ με «κούφια αιτήματα» για τις ακτοπλοϊκές και αεροπορικές συγκοινωνίες της Λήμνου Διαδήλωση που περισσότερο έμοιαζε με «χάπενινγκ» για τις αεροπορικές και ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες, πραγματοποίησε η λεγόμενη «Συντονιστική Επιτροπή» κατά τη διάρκεια της παρέλασης της 25ης Μαρτίου στη Μύρινα. Οι διαδηλωτές «παρέλασαν» με τέσσερα πανώ μεταξύ των οποίων το ένα ήταν «λευκό»!!! και ένα άλλο «παραπονιόταν» ότι ο κ. Σηφουνάκης δεν κράτησε τις προεκλογικές υποσχέσεις του, λες και δεν ήξεραν ότι η πολιτική του ΠΑΣΟΚ είναι φιλοεφοπλιστική και δεν θα άλλαζε τίποτα με την επάνοδό του στην εξουσία. Στα χρωματιστά τρικ που μοιράστηκαν στον κόσμο μιλούσαν γενικά για συνέχιση του αγώνα χωρίς να αναφέρουν συγκεκριμένο πλαίσιο αιτημάτων για το οποίο αγωνίζονται. Με τέτοιου είδους αγώνες είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και ο κ. Σηφουνάκης δεν ανησυχούν και δεν πιέζονται ούτε στο παραμικρό.


16/

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

Εμπορικός Σύλλογος Μυτιλήνης

4ο ΔΙΑΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΖΙΟΥ ΖΙΤΣΟΥ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ

Ώρες λειτουργίας καταστημάτων για την περίοδο του Πάσχα

Επέστρεψαν φέρνοντας μαζί τους διακρίσεις Ο νεοσύστατος Αθλητικός Σύλλογος Οκινάουα Καράτε Αγιάσου συμμετείχε στο 4ο Διασυλλογικό Πρωτάθλημα Ζίου Ζίτσου Νοτιοανατολικού Αιγαίου, που διοργάνωσαν με μεγάλη επιτυχία η Ελληνική Φίλαθλος Ερασιτεχνική Ομοσπονδία Ζίου – Ζίτσου (Ε.Φ.Ε.Ο.Ζ.Ζ.) και οι Αθλητικοί Σύλλογοι Κολοσσός, Ασκληπειός, Διαγόρας και Δωριέας το Σάββατο, 27 Μαρτίου 2010 (ώρα έναρξης 9 π.μ.), στο Δημοτικό Κλειστό Γυμναστήριο Ιαλυσού Ρόδου. Η αποστολή απαρτιζόταν από εφτά παιδιά, μερικούς γονείς και το δάσκαλό τους Χρίστο Αλαφάκη. Αν και πήραν μέρος για πρώτη τους φορά σε αγώνες τέτοιου επιπέδου με στόχο την απόκτηση εμπειριών, εντούτοις επέστρεψαν φέρνοντας μαζί τους ισάριθμες διακρίσεις! Συγκεκριμένα διακρίθηκαν οι: Ιωάννης Αναστασίου Χατζηγιάννης (1η θέση στην κατηγορία Παίδων 15 ετών, στα +66 κιλά), Ιωάννης Μιχαήλ Νάτζμι (2η θέση στην κατηγορία Παμπαίδων 12 ετών, στα 34 κιλά), Μοχάμετ Χουσεΐν (2η θέση στην κατηγορία Νέων Ανδρών 21 ετών, στα 69 κιλά), Ελένη Παναγιώτη Βαρβάκη (2η θέση στην κατηγορία Πανκορασίδων 17 ετών, στα 27 κιλά), Δημήτριος Παναγιώτη Βαρβάκης (2η θέση στην κατηγορία Παίδων 15 ετών, στα 37 κιλά), Ευστράτιος Ιωάννη Καρατζάς (2η θέση στην κατηγορία Παίδων 15 ετών, στα 60 κιλά), Ευστράτιος Ηλία Τσομπανέλης (3η θέση στην κατηγορία Παμπαίδων 12 ετών, στα +40 κιλά). Στους αγώνες συμμετείχαν 250 αθλητές από τα σωματεία Α.Σ. Φιλέρημος, Α.Σ., Κολοσσός, Α.Σ. Ασκληπειός , Α.Σ. Διαγόρας, Α.Σ. Δωριέας και Α.Σ. Αγιάσου Λέσβου. Η φιλοξενία των διοργανωτών ήταν άψογη. Κατά τη διάρκεια της παραμονής της στη Ρόδο η αποστολή ξεναγήθηκε στα αξιοθέατα της πόλης (Παλιά Πόλη, Κάστρο Ιπποτών, Ενυδρείο, κλπ). «Σημειωτέον ότι στο σύλλογό μας όλα τα παιδιά διδάσκονται ταυτόχρονα τέσσερα αγωνίσματα: Οκινάουα Καράτε (OKINAWA TAI KARATE DO), Ζίου-Ζίτσου (JU-JITSU), (KICK BOXING) Κίκ Μπόξινγκ και Σέμι Κόντακτ (SEMI CONTACT). Η εκπαίδευσή τους αποσκοπεί στην ταυτόχρονη εκμάθηση όλων των παραπάνω πολεμικών τεχνών (δηλαδή όταν λ.χ. ένα παιδί γίνει κάτοχος κίτρινης ζώνης, σημαίνει ότι έχει κίτρινη ζώνη και στα τέσσερα αθλήματα). Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στο δάσκαλο, στα παιδιά και στους γονείς. Είμαστε βέβαιοι ότι με τη στήριξη όλων μας θα έρθουν πολύ μεγαλύτερες διακρίσεις».

Οι ώρες λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων κατά την Εβδομάδα του Διακαινησίμου έχουν ως εξής: Τετάρτη (7-4-10): 08:30-14:00 Πέμπτη (8-4-10): 08:30-14:00 και 17:30-20:30 Παρασκευή (9-4-10): 08:30-14:00 Παρασκευή (9-4-10): το απόγευμα τα καταστήματα θα παραμείνουν κλειστά λόγω του γιορτασμού της Ζωοδόχου Πηγής. Σάββατο (10-4-10): 08:30-14:00

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Ξεκίνησαν οι αιτήσεις για το ελαιοκομικό μητρώο των ελαιοπαραγωγών

Από τη Δ/νση Αγροτικής Ανάπτυξης ανακοινώθηκε ότι: οι ελαιοπαραγωγοί που επιθυμούν να τροποποιήσουν το ελαιοκομικό τους μητρώο ή να υποβάλλουν για πρώτη φορά αίτημα νέας εγγραφής, μπορούν να απευθύνονται στο γραφείο 14 της Υπηρεσίας (Καραντώνη 2) για να καταθέσουν τη σχετική αίτηση. Για περισσότερες πληροφορίες καθώς και για τα απαιτούμενα κατά περίπτωση δικαιολογητικά οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να τηλεφωνούν στο τηλέφωνο 22510-46674.

ΝΑΣΟΣ ΓΑΛΗΣ

Ειδικός Παθολόγος

Μέλος Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας (ΕΔΕ)

Μέλος Ευρωπαϊκής Διαβητολογικής Εταιρείας (EASD) ΣΥΜΒΑΣΗ ΜΕ: Δημόσιο, ΟΑΕΕ (ΤΕΒΕ), Οίκο Ναύτου, ΤΥΔΚΥ, ΔΕΗ, Πανεπιστήμιο, ΟΓΑ, Υπουργείο Συγκοινωνιών.

ΔΕΧΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ 9.30 -12.30 και 17.30 - 21.00 Τετάρτη απόγευμα και Σάββατο κλειστά

Ιατρείο: Πλ. Κωνσταντινουπόλεως 5 - Μυτιλήνη τηλ. 22510-42505 κιν. 6932303873

Βενιαμήν Λέσβιου 2

Καβέτσου κ’ Ξενοφώντος

Καλό Πάσχα και Καλές γιορτές

Πωλειται kit xenon,55 watt,6000K,H7, αχρησιμοποιητο στο κουτι του, τιμη 90 ευρω. τηλεφ.επικοινωνιας 6986658872

Ο Αβαγιανός Μιχάλης, εργολάβος οικοδομών, αναλαμβάνει στην Αθήνα ανακαινίσεις και αναπαλαιώσεις οικοδομών. Τηλ: 210-9715631 και 6947709536.


Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

Ο Αζίζ Νεσίν γεννήθηκε το 1915 στην Κωνσταντινούπολη. Το πραγματικό του όνομα ήταν Μεχμέτ Νουσρέτ αλλά όταν αφοσιώθηκε στη λογοτεχνία, από το 1944 επέλεξε το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Αζίζ Νεσίν. Ο Αζίζ Νεσίν φοίτησε στη Στρατιωτική Σχολή και στη Σχολή Καλών Τεχνών και αρχικά επέλεξε σαν επάγγελμα τον μόνιμο στρατό. Εκτός από τη Στρατιωτική Σχολή φοίτησε και στη Σχολή Πολέμου αλλά και στη Στρατιωτική Φυσικομαθηματική Σχολή. Φαίνεται όμως ότι η παρακολούθηση μαθημάτων στη Σχολή Καλών Τεχνών ανέδειξε την «ανθρωπιστική» πλευρά της προσωπικότητας του, μια αθέατη πλευρά του εαυτού του, αν και είμαστε βέβαιοι ότι ήταν αποτυπωμένη στο DNA (Ντι-Εν-Αίη) του η μεγάλη κλίση προς τις τέχνες και τα γράμματα από τη στιγμή της γέννησης του. Το 1944 παραιτήθηκε από το στρατό και επιδόθηκε στη δημοσιογραφία. Όλα ξεκίνησαν όταν γνώρισε τον διακεκριμένο Τούρκο πεζογράφο Σαμπαχαντίν Αλή που έβγαζε τότε τη σατυρική εφημερίδα «Μάρκο Πασά». Ο Αζίζ Νεσίν γράφει στη σατυρική εφημερίδα αλλά δυστυχώς οι αντιδραστικοί κυρίαρχοι κύκλοι της Τουρκίας έκριναν ότι τα θέματα της εφημερίδας ήταν αρκετά τολμηρά και προς τούτο την απαγόρευσαν. Ο Α. Νεσίν πρωτοεμφανιζεται το 1944 στα Τουρκικά γράμματα με διηγήματα και ποιήματα που δημοσιεύτηκαν σε διάφορα περιοδικά της Πόλης.

είναι ακριβώς ο λόγος που έγινα αριστερός. Η πολιτική μου τοποθέτηση είναι αποτέλεσμα των συνθηκών της ζωής μου. Πιστεύω πως ο Τουρκικός λαός μονάχα με το σοσιαλισμό θα ορθοποδήσει. Πιστεύω πως μονάχα με το σοσιαλισμό τα παιδιά μας θα δουν καλύτερες μέρες, δε θα υποστούν τα δεινά που έχουμε υποστεί εμείς.

Εναντιώθηκε ενάντια στις βιαιότητες του Τουρκικού Κράτους, ενάντια στους Έλληνες της Πόλης το 1955 ασκώντας δριμεία κριτική στην πολιτική του βίαιου ξεριζώματος των Ελλήνων της Πόλης. Εξαιτίας των προοδευτικών του ιδεών και της βαθιάς του πίστης στη μαχόμενη προοδευτική δημοσιογραφία και τη λογοτεχνία τις οποίες υπηρέτησε πιστά μέχρι το τέλος της ζωής του, διώχτηκε, καταδιώχτηκε, καταδικάστηκε πολλές φορές και φυλακίστηκε από το τουρκικό κράτος. Ο Αζίζ Νεσίν το 1972 συγκρότησε το «Ίδρυμα ΝΕΣΙΝ» με σκοπό την εκπαίδευση των άστεγων και φτωχών παιδιών. Το 1979 εκλέχτηκε Πρόεδρος της Ένωσης Τούρκων Συγγραφέων θέση την οποία κράτησε μέχρι το 1989. Από τον πρόλογο του Βιβλίου του «Τι απόμεινε» (1953)

Μετά το κλείσιμο της βδομαδιάτικης εφημερίδας «Μάρκο Πασά» συνεχίζει τον αγώνα με την μαχόμενη πέννα του σατιρίζοντας την πολιτικοκοινωνική ζωή της Τουρκίας και τους πολιτικούς ηγέτες της αστικής τάξης, με απαράμιλλο θάρρος και έντονο σαρκασμό. Εκδίδει άλλες 4 εφημερίδες χωρίς να υποχωρήσει ούτε χιλιοστό από την πίστη του στη μαχόμενη προοδευτική

Ας δούμε όμως την άποψη του Αζίζ Νε��ίν για τον εαυτό του μέσα από τον πρόλογο ενός βιβλίου με τίτλο «Τι απόμεινε». Στον πρόλογο ο 38χρονος τότε Α. Νεσίν γράφει: «Μπήκα στον κόσμο του πνεύματος πριν 15 χρόνια με ερωτικά ποιήματα. Στα πρώτα μου ακόμα βήματα μου βάλανε τις χειροπέδες. Μια μικρή, μικρούλικη πέννα έγινε ο στόχος αρχηγών, δικτατόρων, κολάκων και τυφλών σκοπευτών. Τώρα γυρίζω και κοιτάζω πίσω. Έπαθα τη ζημιά του άτακτου παιδιού, που μια ηλιόλουστη μέρα, θέλοντας να παίξει, χώνει το δάκτυλο σ’ ένα σμάρι

/17

του Αντώνη Βλαστάρη

δημοσιογραφία στηλιτεύοντας τα κακώς κείμενα του τόπου του. Οι δημοκρατικές του πεποιθήσεις, τα ιδανικά του για έναν δίκαιο κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι θα είναι ίσοι και θα απολαμβάνουν τους καρπούς του κόπου τους χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, δεν του επιτρέπουν να κάνει πίσω και να συμβιβαστεί με το κατεστημένο της Τουρκικής Κοινωνίας.

Το πρώτο του βιβλίο κυκλοφόρησε το 1955.

καλό Πάσχα

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Από τις αναμνήσεις μου θα καταλάβατε γιατί έγινα ευθυμογράφος».

από αγριομέλισσες που λαμπυρίζουν πολύχρωμες. Το αμάρτημα μου ήταν ότι τόλμησα να ενοχλήσω τις αγριομέλισσες, που η καθεμιά έβλεπε τον εαυτό της σα μια ρήγισσα. Αγαπητοί μου αναγνώστες! «Αυτό που απόμεινε» από τον αγώνα μου είναι μια φούχτα γέλιο που στράγγισε από τα δάκρυα μου. Έτσι ήρθαν τα πράγματα, μα έτσι δε θα πάνε, δεν μπορούν να πάνε, δε θα το επιτρέψουμε!». Ο Αζίζ Νεσίν για την τάξη του και το σοσιαλισμό Στον πρώτο τόμο των αναμνήσεων του μεγάλου Τούρκου λογοτέχνη, που δυστυχώς δεν είναι ανάμεσα μας, ο Α. Νεσίν ξεκαθαρίζει τη θέση του στην ταξική κοινωνία της Τουρκίας. Στον επίλογο (Αναμνήσεις Τόμος 1ος, Σελ. 113, Εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ 1988) γράφει ξεκαθαρίζοντας: «… Για ένα διαβάτη σαν εμένα, που πέρασε απ’ αυτά τα μονοπάτια, δύο διέξοδοι υπάρχουν. Ή θα αλλάξει Τάξη και θα περάσει σε μία ανώτερη, θα επωφεληθεί από τα αγαθά της, και θα συνθηκολογήσει ή θα αγωνιστεί για να μην υποστούν και οι μεταγενέστεροι αυτό που έχει υποστεί ο ίδιος. Αυτός

του.

Και όντως είχε δίκιο ο Αζίζ Νεσίν, ο καταξιωμένος Τούρκος προοδευτικός λογοτέχνης, ποιητής και δημοσιογράφος αλλά και μάχιμος Αριστερός αγωνιστής μέχρι το τέλος της ζωής

Το απαράμιλλο χιούμορ του καθρεφτίζεται χαρακτηριστικά στο έργο του με τίτλο: «Ο Καφές και η Δημοκρατία». Θα συνεχίσουμε στο επόμενο φύλλο της εφημερίδας το αφιέρωμα στο μεγάλο Τούρκο προοδευτικό συγγραφέα και αγωνιστή Αζίζ Νεσίν, πιστεύουμε όμως ότι αυτή η μεγάλη προσωπικότητα δεν μπορεί να απεικονιστεί όσες λέξεις και αν γράψει κανείς και όσες σελίδες κι αν γεμίσει. Κατά τη γνώμη μας την πιο άρτια και ολοκληρωμένη εικόνα για τον Αζίζ Νεσίν δίνεται στα βιβλία του: «Αναμνήσεις 1 και 2 (Εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ 1988)» και στο συνολικό του έργο.


Τετάρτη 7 Απρίλη 2010 18/ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Τα βασικά σημεία της απόφασης για το «μηχανισμό στήριξης»

Στα βασικά της σημεία, η απόφαση της Συνόδου Κορυφής για το «μηχανισμό στήριξης» σημειώνει τα εξής:

**** -- «Επιβεβαιώνουμε τη δέσμευσή μας για την εφαρμογή πολιτικών που θα έχουν ως στόχο την αποκατάσταση μιας ισχυρής, βιώσιμης και σταθερής ανάπτυξης με στόχο τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και την κοινοτική συνοχή».

-- «Επαναβεβαιώνουμε ότι όλα τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης θα πρέπει να εφαρμόζουν υγιείς εθνικές πολιτικές με βάση τους συμφωνημένους κανόνες και θα πρέπει να επαγρυπνούν για την κοινή τους ευθύνη σχετικά με την οικονομική και δημοσιονομική σταθερότητα στην ευρωζώνη». Η ευθύνη της κάθε κυβέρνησης να προωθεί τα συμφωνημένα αντιλαϊκά μέτρα είναι δεδομένη. Η ΕΕ επιβεβαιώνει ότι τα μέτρα που προωθούνται και στην Ελλάδα όχι μόνο δεν αποτελούν «ελληνική ιδιαιτερότητα», αλλά προβλέπονται από τις ευρωενωσιακές στρατηγικές και αποφάσεις που οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν διαχρονικά συνδιαμορφώσει. **** -- «Υποστηρίζουμε πλήρως τις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης και καλωσορίζουμε τα πρόσθετα μέτρα που ανακοινώθηκαν στις 3 Μαρτίου τα οποία επαρκούν, προκειμένου να διασφαλίσουν τους δημοσιονομικούς στόχους για το 2010 (...) Τα μέτρα σταθεροποίησης που έλαβε η Ελλάδα συμβάλλουν στη διασφάλιση της δημοσιονομικής σταθεροποίησης και της εμπιστοσύνης των αγορών». Η ΕΕ προαναγγέλλει το επόμενο πακέτο μέτρων σε βάρος των εργαζόμενων και του ελληνικού λαού. Λέει ότι τα

μέχρι τώρα μέτρα είναι αρκετά για το 2010. Αρα, δεν είναι αρκετά για το 2011, το 2012 και πάει λέγοντας. Ακόμα παραπέρα: Η προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης θα γίνεται μόνο όταν μια χώρα δεν μπορεί να δανειστεί από τις καπιταλιστικές αγορές. Κριτήριο όμως για τις αγορές είναι η αποτελεσματικότητα των αντιλαϊκών μέτρων που παίρνονται κάθε φορά. Αρα, είτε η προσφυγή στο μηχανισμό, είτε η συνέχιση της δανειοδότησης από τις αγορές προϋποθέτει τη διαρκή λήψη αντιλαϊκών μέτρων. **** -- «Ο μηχανισμός θα περιλαμβάνει μια ουσιαστική χρηματοδότηση από

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΟΥΣΣΑΣ

Στρατηγική επιλογή της ΕΕ η αντιλαϊκή επίθεση Παρέμβαση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ στην Ολομέλεια για τη Σύνοδο Κορυφής και την «ΕΕ 2020»

Παρεμβαίνοντας στη συζήτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη Σύνοδο Κορυφής, ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Τούσσας σημείωσε ανάμεσα σε άλλα: «Η στρατηγική της ΕΕ «Ευρώπη 2020» που συζητιέται (σ.σ. συζητήθηκε) στη Σύνοδο Κορυφής - συνέχεια της στρατηγικής της Λισαβόνας - αποδεικνύει ότι τα αντιλαϊκά μέτρα-φωτιά που προωθεί η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στη χώρα μας, με την ουσιαστική συμφωνία όλων των πολιτικών δυνάμεων του κεφαλαίου και των κομμάτων του ευρωμονόδρομου, δεν αποτελούν «ελληνική ιδιαιτερότητα». Είναι προαποφασισμένα από τα πολιτικά επιτελεία και τις κυβερνήσεις της αστικής τάξης των κρατών - μελών της ΕΕ. Εντάσσονται στο συνολικό στρατηγικό σχέδιο του κεφαλαίου και προωθούνται με ενιαίο τρόπο σε ολόκληρη την ΕΕ με ένταση της ιδεολογικής τρομοκρατίας, για τη χειραγώγηση του εργατικού - λαϊκού κινήματος. Η ΕΕ είναι ιμπεριαλιστική διακρατική ένωση του κεφαλαίου, των μονοπωλίων, που με ενιαία στρατηγική επιτίθενται στους λαούς και διασταυρώνουν τα μαχαίρια τους για τη μοιρασιά της λείας. Οσοι χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την Ελλάδα αποσιωπούν τη συμμετοχή τους στη διαμόρφωση και υλοποίηση της αντιλαϊκής πολιτικής της ΕΕ, τα αστρονομικά κέρδη των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών, των μονοπωλίων μέσα από την άγρια εκμετάλλευση των εργαζομένων και στη χώρα μας. Αποσιωπούν ότι η οικονομία της Ελλάδας, με ευθύνη των πολιτικών κομμάτων που εναλλάσσονται στους κυβερνητικούς θώκους στη χώρα μας, αποτελεί πεδίο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού μεταξύ ΕΕ - ΗΠΑ - Ιαπωνίας με τις άλλες ανερχόμενες οικονομικά δυνάμεις Κίνα, Ρωσία, Ινδία κ.ά. Τα οικονομικά πολιτικά προβλήματα στην Ελλάδα και τα κράτη - μέλη της ΕΕ θα λυθούν με την πάλη των εργαζομένων της χώρας μας, τη διεθνιστική αλληλεγγύη και πάλη του εργατικού κινήματος».

το ΔΝΤ και μια μεγαλύτερη χρηματοδότηση από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, τα οποία δηλώνουν την ετοιμότητά τους να συνεισφέρουν με συντονισμένα διμερή δάνεια. Αυτός ο μηχανισμός θα πρέπει να θεωρείται ως έσχατη λύση όταν η χρηματοδότηση από τις αγορές είναι ανεπαρκής. Οποιαδήποτε εκταμίευση αυτών των διμερών δανείων θα αποφασίζεται από τις χώρες μέλη της ευρωζώνης ομόφωνα και υπό αυστηρές προϋποθέσεις οι οποίες θα βασίζονται στην αξιολόγηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αναμένουμε από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης να συνεισφέρουν ανάλογα με τη συμμετοχή τους στην ΕΚΤ. Στόχος αυτού του μηχανισμού δε θα είναι να παράσχει χρηματοδότηση με τα επιτόκια του μέσου όρου της ευρωζώνης, αλλά να θεσπίσει κίνητρα για επιστροφή στη χρηματοδότηση από τις αγορές, το συντομότερο δυνατόν με τα κατάλληλα επιτόκια κινδύνου. Τα επιτόκια δε θα είναι συμβατικά, δηλαδή δε θα περιλαμβάνουν οποιοδήποτε στοιχείο στήριξης. Οι αποφάσεις γι’ αυτό το μηχανισμό θα λαμβάνονται σε πλήρη συμμόρφωση με το πλαίσιο της Συνθήκης και τις εθνικές νομοθεσίες». Η ΕΕ δε χαρίζει λεφτά στην Ελλάδα. Δανείζει με επιτόκιο αγοράς, με την προϋπόθεση να παρθούν όλα εκείνα τα μέτρα που έχει ανάγκη η πλουτοκρατία για να επανέλθει η δημοσιονομική σταθερότητα, μέσα από την επέκταση των περικοπών σε κοινωνικές δαπάνες, την απόλυση χιλιάδων ακόμα εργαζόμενων στο δημόσιο και το τσάκισμα των εργασιακών σχέσεων. Αυτά είναι τα μέτρα που απαιτούν οι καπιταλιστικές αγορές για να δείξουν «εμπιστοσύνη» στην Ελλάδα. Για λογαριασμό τους και συνολικά για λογαριασμό του κεφαλαίου δουλεύει η ιμπεριαλιστική ΕΕ. Το γεγονός εξάλλου ότι συμπεριλαμβάνει στις πηγές χρηματοδότησης και το ΔΝΤ, επιβεβαιώνει τις προειδοποιήσεις του ΚΚΕ ότι με ΕΕ, είτε με ΔΝΤ, τα μέτρα είναι προαποφασισμένα και θα πλήξουν το λαό. Η ΕΕ ξέρει πως το ΔΝΤ δεν προτείνει τίποτα περισσότερο από αυτά που ζητάει η ίδια από τα κράτη μέλη και γι’ αυτό με τον πλεόν επίσημο τρόπο το εντάσσει στο «μηχανισμό στήριξης».

Η δέσμευση αυτή πάει πακέτο με την έγκριση από τη Σύνοδο Κορυφής της στρατηγικής «ΕΕ 2020», η οποία έρχεται να αντικαταστήσει τη στρατηγική της Λισαβόνας και περιλαμβάνει τις κατευθυντήριες γραμμές για τις παραπέρα αντιλαϊκές ανατροπές που έχει ανάγκη το κεφάλαιο. Αυτό ήταν και το «ζουμί» της Συνόδου. Η δέσμευση όλων των κυβερνήσεων στα κράτη μέλη ότι θα κάνουν ό,τι περνάει από το χέρι τους για να ρίξουν ακόμα πιο κάτω την τιμή της εργατικής δύναμης, να εξασφαλίσουν την ανάκαμψη της καπιταλιστικής κερδοφορίας και την έξοδο από την κρίση. **** -- «Παράλληλα, δεσμευόμαστε για την προώθηση ενός ισχυρού συντονισμού των οικονομικών πολιτικών στην Ευρώπη. Θεωρούμε ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα πρέπει να βελτιώσει την οικονομική διακυβέρνηση στην ΕΕ και προτείνουμε την αύξηση του ρόλου της οικονομικής επιτήρησης και τον καθορισμό της στρατηγικής ανάπτυξης της ΕΕ. Η σημερινή κατάσταση αποδεικνύει την ανάγκη για ενίσχυση και συμπλήρωση του υπάρχοντος πλαισίου ώστε να διασφαλιστεί η δημοσιονομική σταθερότητα στην ευρωζώνη και να ενισχυθεί η δυνατότητά της να δρα σε περιόδους κρίσεως. Μελλοντικά η επιτήρηση των οικονομικών και δημοσιονομικών κινδύνων και τα εργαλεία για την πρόληψή τους , συμπεριλαμβανομένης και της διαδικασίας περί υπερβολικού ελλείμματος θα πρέπει να ενισχυθούν. Χρειαζόμαστε ακόμα ένα ισχυρό πλαίσιο για την επίλυση κρίσεων με σεβασμό στην αρχή της υπευθυνότητας των κρατών μελών για τα δημοσιονομικά τους. Καλούμε τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου να θεσπίσει, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, μια ομάδα εργασίας με εκπροσώπους από τα κράτη μέλη, την εκ περιτροπής προεδρία και την ΕΚΤ, ώστε να παρουσιάσουν στο Συμβούλιο, πριν από το τέλος του χρόνου, τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη αυτού του στόχου, διερευνώντας όλες τις εναλλακτικές για την ενίσχυση του νομικού πλαισίου». Με όχημα το «μηχανισμό στήριξης», η ΕΕ βάζει στο τραπέζι την ανάγκη να θωρακιστεί πολιτικά με επιπλέον θεσμούς και μηχανισμούς που θα επιβάλλουν την ταχύτερη και αυστηρότερη εφαρμογή των προαποφασισμένων αντιλαϊκών μέτρων στα κράτη μέλη. Μ’ αυτόν τον τρόπο το ευρωενωσιακό κεφάλαιο ισχυροποιεί τον πολιτικό του έλεγχο πάνω στα κράτη μέλη και θέτει αυστηρότερους όρους και ποινές σε περίπτωση παρέκκλισης από τα συμφωνημένα, ώστε οι κυβερνήσεις με μεγαλύτερη λύσσα και αποφασιστικότητα να σαρώνουν στο μέλλον τα εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα.


ΙΣΤΟΡΙΑ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

του. Δώδεκα από τους κατηγορούμενους καταδικάζονται σε θάνατο. Ήταν ο Ν. Μπελογιάννης, η Ε. Ιωαννίδου, ο Στ. Γραμμένος, ο Δ. Καλοφωλιάς, η Θ. Γεωργιά, οι Αφρ. Μανιάτη, ο Π. Παπανικολάου, ο Στ. Δρομάζος, η Κλ. Παπαδοπούλου και η Λ. Κόττου. Ακόμη άλλοι 15 κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν Υποβάλει ερωτήσεις στο μάρτυρα σε ποινές που κυμαίνοκατηγορίας Ι. Πανόπουλο (διευθυντή της νταν από ισόβια δεσμά Αστυνομίας πόλεων) έως και τριετή αναστολή. Οι θανατικές καταδίκες Ο Νίκος Μπελογιάννης ήρθε στην δεν εκτελέστηκαν απ’ αυτή τη δίκη. Ελλάδα δέκα περίπου μήνες μετά τη Ήταν καταδίκες που στηρίζονταν στον λήξη του Εμφυλίου, στις αρχές Ιουνίου ΑΝ 509 και αφορούσαν αποκλειστικά του 1950, προκειμένου να οργανώσει στις πολιτικές πεποιθήσεις των κατατον παράνομο μηχανισμό του Κόμμαδικασμένων. τος. Συνελήφθη πολύ σύντομα, στις Έτσι κατασκευάστηκε μια δεύτερη δίκη 20 Δεκεμβρίου του ιδίου έτους. Στις όπου ο Μπελογιάννης και οι σύντρο29/12/1950 η Ασφάλεια ανακοινώνει τις φοί του σύρθηκαν να δικαστούν με την συλλήψεις 30 ηγετικών στελεχών του αισχρή κατηγορία του κατασκόπου. ΚΚΕ και στις 5/1/1951 αποκαλύπτεται Μετά τη δίκη ο Ν. Μπελογιάννης μεότι συνελήφθη ο Ν. Μπελογιάννης. Το ταφέρεται στην Κέρκυρα όπου ολοόλο θέμα παρουσιάστηκε σαν μεγάλη κληρώνει τη μελέτη που είχε αρχίσει επιτυχία των υπηρεσιών δίωξης του από την απομόνωση στην Ασφάλεια κομμουνισμού. Από τη μέρα της σύλμε θέμα «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάληψης ως τη δίκη βρισκόταν θαμμένος δα». Εκδόθηκε το 1998 από τη «Σύγστα μπουντρούμια της Ασφάλειας σε χρονη Εποχή», αφιέρωμα στα 80 χρόαπόλυτη απομόνωση. Παραπέμπεται νια του ΚΚΕ. σε δίκη μαζί με 92 κατηγορούμενους στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθήνας. Η πρώτη δίκη Η πρώτη δίκη ξεκινά στις 19 Οκτωβρίου 1951, στις 5 το απόγευμα, στα δικαστήρια της οδού Σανταρόζα και ολοκληρώνεται στις 16 Νοεμβρίου του ίδιου έτους. Στρατοδίκης της δίκης ήταν ο μετέπειτα δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος. Οι κατηγορούμενοι αντιμετώπιζαν την κατηγορία ότι παραβίασαν τον ΑΝ 509, το νόμο δηλαδή με τον οποίο βγήκε και τυπικά παράνομο το ΚΚΕ το Δεκέμβριο του 1947. Γινόταν, συνεπώς, φανερό πως επρόκειτο για μια πολιτική δίκη και πως οι κατηγορούμενοι δικάζονταν για τις πολιτικές πεποιθήσεις τους. Στην απολογία του ο Ν. Μπελογιάννης λέει «Είμαι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και ακριβώς για την ιδιότητά μου αυτή δικάζομαι, γιατί το Κόμμα μου παλεύει και χαράσσει το δρόμο της Ειρήνης, της Ανεξαρτησίας και της Ελευθερίας. Στο πρόσωπό μου δικάζεται η πολιτική του ΚΚΕ».4 Το ότι η δίκη ήταν σκηνοθετημένη και πολιτική δεν υπάρχει σήμερα κανείς που να το αμφισβητεί. Ορισμένοι, όμως, συγγραφείς που ασχολήθηκαν με την υπόθεση Μπελογιάννη επιχείρησαν να μετριάσουν ή ακόμη και να εξαφανίσουν τις ευθύνες που είχε στο ζήτημα αυτό η κυβέρνηση Πλαστήρα και να ρίξουν το σύνολο των ευθυνών για τη διεξαγωγή της δίκης αποκλειστικά στο παρακράτος και στον ξένο παράγοντα. Η ιστορική όμως αλήθεια για τις προθέσεις της κυβέρνησης Πλαστήρα είναι εντελώς διαφορετική, στόχος της ήταν το ΚΚΕ. Η απολογία του Μπελογιάννη εξόργισε όπως ήταν φυσικό το κατεστημένο και πρώτα απ’ όλους τους εντολοδόχους δικαστές. Το σχόλιο του προέδρου του δικαστηρίου με το τέλος της απολογίας ήταν άκρως αποκαλυπτικό. «Το δικαστήριο τούτο» είπε «θα προχωρήσει και θα εκδώσει απόφασιν τέτοια που θα αποτελέσει μάθημα δι’ εκείνους οι οποίοι εδοκίμασαν να σε προστατεύσουν οσονδήποτε ψηλά και να βρίσκονται ούτοι». Έτσι και έγινε. Στις 16 Νοεμβρίου 1951 στις 3 το πρωί, το δικαστήριο ανακοίνωσε την απόφασή

H στάση της ΕΔΑ

Ένα μεγάλο θέμα της υπόθεσης Μπελογιάννη το οποίο σκόπιμα υποβαθμίζεται από τους ιστορικούς είναι το θέμα της μη υποψηφιότητάς του στις βουλευτικές εκλογές της 9ης Σεπτεμβρίου του 1951. Τον Αύγουστο του 1951 ο Ν. Μπελογιάννης έστειλε κρυφά από τη φυλακή στον παράνομο μηχανισμό του ΚΚΕ σημείωμα στο οποίο ζητούσε «Αν γίνεται, βάλτε με τις τελευταίες ημέρες υποψήφιο στο συνδυασμό της Αθήνας, για να τους δημιουργήσουμε ζήτημα. Νομικό κώλυμα δεν υπάρχει».5 Το Π.Γ. του ΚΚΕ συμφώνησε με την πρόταση να είναι υποψήφιος στο συνδυασμό της ΕΔΑ στην Αθήνα (πρότεινε μάλιστα να είναι υποψήφιοι εκτός από αυτόν και μια σειρά άλλα στελέχη, όπως ο Ν. Πλουμπίδης). Κατανοούσε ότι η σίγουρη εκλογή του στη Βουλή θα αποτελούσε ένα επιπλέον μέσο πίεσης, για να αποτραπεί η εκτέλεσή του. Εξάλλου, πολιτικοί κρατούμενοι που ήταν στις φυλακές και στις εξορίες ήταν επίσης υποψήφιοι. Τότε άρχισε μια οξύτατη σύγκρουση στην ΕΔΑ, που συνεχίστηκε μέχρι την κατάθεση των συνδυασμών στο Πρωτοδικείο και κατέληξε στο να μείνει ο Μπελογιάννης έξω από τις υποψηφιότητες. Το βασικό επιχείρημα που προβλήθηκε για να απορριφθούν οι υποψηφιότητες ήταν ο κίνδυνος να διαλυθεί η ΕΔΑ. Προβλήθηκε επίσης ένα ακόμη: ότι η εμμονή στην υποψηφιότητα θα είχε ως αποτέλεσμα (κι αν ακόμη η ΕΔΑ δεν διαλυόταν με κρατική πράξη) την αποχώρηση απ’ αυτήν συμμάχων. Γεγονός που θα οδηγούσε το ΚΚΕ σε απομόνωση. Στη μη υποψηφιότητα του Μπελογιάννη ιδιαίτερο ρόλο έπαιξε η επιμονή του Μιχάλη Κύρκου, ο οποίος απειλούσε και εξεβίαζε με αποχώρηση από την ΕΔΑ στην περίπτωση που αποφασιζόταν η υποψηφιότητά του. Βεβαίως, δεν ήταν ο μόνος που αντιδρούσε. Σύμφωνα με μαρτυρίες, υπήρχαν κι άλλοι, όχι μόνο συνεργαζόμενοι με το ΚΚΕ αλλά και κομμουνιστές. Γράφει σχετικά ο Σπ. Λιναρδάτος «Αντιδρούν επίσης μερικά από τα στελέχη του ΚΚΕ που έχουν βγει από την εξορία και είναι νόμιμα: Αντώνης Μπριλάκης, Πότης Παρασκευόπουλος, Γιάννης Φιλίππου)6.

/19

επιμέλεια: Βασ. Καλογεράς

Ν. Μπελογιάννης (από την Ανατολική Ευρώπη μπήκε στην Ελλάδα με αργεντινό διαβατήριο) εκδήλωσαν την αλληλεγγύη τους στο Μπελογιάννη και στους συντρόφους του.

Τελικά ο Μ. Κύρκος αποχώρησε από την ΕΔΑ λίγους μήνες αργότερα, αφού στο μεταξύ είχε εκλεγεί βουλευτής. Αν λοιπόν ο λόγος της άρνησής του να συμφωνήσει με την υποψηφιότητα του Μπελογιάννη ήταν ο κίνδυνος διάλυσης της ΕΔΑ, τότε γιατί αποχώρησε; Η σκευωρία των ασυρμάτων Η ανακάλυψη των ασυρμάτων έγινε στην κατάλληλη πολιτική συγκυρία από τις δυνάμεις που κινούνταν στο παρασκήνιο, προκειμένου ο Μπελογιάννης και οι σύντροφοί του να οδηγηθούν στο εκτελεστικό απόσπασμα με την κατηγορία της κατασκοπίας σε βάρος της πατρίδας τους, δυνάμει του Α. Ν. 375 της 16ης Δεκεμβρίου 1936. Οι ασύρματοι ήταν η πρόφαση για να στηθεί αυτή η νέα κατηγορία. Έτσι, προχώρησαν με πομπώδη τρόπο στην αποκάλυψη των ασυρμάτων του Κόμματος στη βίλα «Αύρα» στην Άνω Γλυφάδα, όπου διέμενε ο Ηλίας Αργυριάδης, και στην Καλλιθέα, όπου διέμενε ο Νίκος Καλούμενος και είχε εγκατασταθεί ο παλαίμαχος κομμουνιστής και χειριστής των ασυρμάτων Νίκος Βαβούδης, ο οποίος μάλιστα αυτοκτόνησε στην προσπάθεια των διωκτικών αρχών να τον βγάλουν από την κρύπτη του. Το ότι το ΚΚΕ χρησιμοποιούσε ασυρμάτους για την παράνομη δουλειά του ήταν κάτι το απολύτως φυσιολογικό σε κείνες τις συνθήκες, αφού δεν είχε άλλο καλύτερο και ταχύτερο τρόπο επικοινωνίας με τις οργανώσεις και την καθοδήγησή του. Άλλωστε, η λειτουργία των ασυρμάτων για τις ανάγκες της παράνομης κομματικής δουλειάς δεν ήταν κάτι που προέκυψε τη δεκαετία του ’50. Ασυρμάτους το ΚΚΕ είχε τουλάχιστον από τη δεκαετία του ’30 και ορισμένους απ’ αυτούς τους είχε κατάσχει η δικτατορία του Μεταξά. Συνεπώς επρόκειτο για μια συνήθη κομματική τακτική που τη γνώριζαν καλά οι διωκτικές αρχές, αλλά αυτό δεν τις εμπόδισε καθόλου να στήσουν τη σκευωρία για δήθεν κατασκοπία. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι ανακαλύφθηκαν στις 14 και 15 Νοεμβρίου, ακριβώς με το τελείωμα της πρώτης δίκης, πράγμα που σημαίνει πως ο χρόνος της αποκάλυψής τους είχε προεπιλεγεί από τις διωκτικές αρχές, ούτως ώστε, με το αιτιολογικό της αποκάλυψης νέων στοιχείων, να κρατήσουν την υπόθεση σε εκκρεμότητα και να προετοιμάσουν τη νέα δίκη. Άλλωστε, στον αστικό τύπο της εποχής είχε διαρρεύσει πως οι διωκτικές

αρχές γνώριζαν για τους ασυρμάτους πολύ καιρό πριν και παρακολουθούσαν τη λειτουργία τους. Η δεύτερη δίκη και η εκτέλεση Η δεύτερη δίκη ξεκίνησε τις συνεδριάσεις της την Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 1952, στο Α΄ Διαρκές Στρατοδικείο Αθηνών, για να δικάσει τους 29 μαζί με το Μπελογιάννη κατηγορούμενους κομμουνιστές για «κατασκοπία». Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας και την απολογία των κατηγορουμένων και ειδικότερα του Μπελογιάννη, ο οποίος διακρίθηκε για την περήφανη και αγέρωχη στάση του, το Στρατοδικείο εξέδωσε την 1η Μαρτίου 1952 την απόφασή του, που ήταν η επιβολή της ποινής του θανάτου σε 8 από τους 29 κατηγορουμένους (Ν. Μπελογιάννης, Δ. Μπάτσης, Η. Αργυριάδης, Ν. Καλούμενος, Ελ. Ιωαννίδου, Τ. Λαζαρίδης, Χαρ. Τουλιάτος και Μ. Μπισπιάνος). Αμέσως προσέφυγαν στο Συμβούλιο Χαρίτων σε μια ύστατη προσπάθεια να εμποδίσουν το μοιραίο, συνεπικουρούμενοι από τα εκατομμύρια των επωνύμων και ανωνύμων που αγωνίζονταν στην Ελλάδα και στο εξωτερικό για να αποτραπεί η δολοφονία τους. Η φωτογραφία του Μπελογιάννη στο εδώλιο του κατηγορουμένου να χαμογελά κρατώντας ένα γαρύφαλλο στο χέρι αποτελεί μια από τις σημαντικότερες και πιο χαρακτηριστικές φωτογραφίες της μετεμφυλιακής μας ιστορίας. Όταν δημοσιεύτηκε στον τύπο της εποχής, του έδωσε το όνομα με το οποίο πέρασε στην ιστορία «ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο». Η υπόθεσή του συγκινεί τον Πάμπλο Πικάσο, ο οποίος συμμετέχει σε διαδηλώσεις στο Παρίσι και η αυτή φωτογραφία του δίνει την έμπνευση να φιλοτεχνήσει το γνωστό σκίτσο που παριστάνει τον Μπελογιάννη με το γαρύφαλλο. Σε πολύ σύντομο διάστημα το σκίτσο έγινε αφίσα για να χρησιμοποιηθεί στον αγώνα ενάντια στη εκτέλεσή του. Τότε ένα τεράστιο κίνημα συμπαράστασης ξέσπασε σε πολλές χώρες. Κινητοποιήσεις που εκφράστηκαν με πολλές και διάφορες μορφές. Συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις, τηλεγραφήματα διαμαρτυρίας προς την κυβέρνηση της Ελλάδας, το βασιλιά, τον Ο.Η.Ε., ραδιοφωνικές ανακοινώσεις κ.ά. Άνθρωποι από πολλές χώρες, όπως Γαλλία, Ιταλία, Αγγλία, Βέλγιο, Ολλανδία, Δανία, Αυστραλία, Η.Π.Α., Σοβιετική Ένωση και άλλες ανατολικές χώρες,

Τελικά το Συμβούλιο Χαρίτων συνεδρίασε το απόγευμα της Παρασκευής, 28 Μαρτίου 1952, και αργά τα μεσάνυχτα της ίδιας μέρας έβγαλε απόφαση με την οποία απέρριπτε τις αιτήσεις χάριτος των Μπελογιάννη, Αργυριάδη, Καλούμενου, Μπάτση. Την επαύριον, Σάββατο, 29 Μαρτίου 1952, αργά το βράδυ (αυτό όχι τυχαία) ο βασιλιάς Παύλος κοινοποίησε στην κυβέρνηση την απόφασή του με την οποία ενέκρινε την απόφαση του Συμβουλίου Χαρίτων. Η κυβέρνηση έδειξε πρωτάκουστη βιασύνη. Αμέσως κίνησε τη διαδικασία και σε λίγες ώρες και μάλιστα χαράματα Κυριακής, 30 Μαρτίου 1952, στις 4:10 το πρωί, με το φως των προβολέων των στρατιωτικών αυτοκινήτων εκτέλεσε τους τέσσερις αγωνιστές. Κυριακή δεν εκτελούσαν ούτε οι Γερμανοί! Αυτή ήταν μια συνειδητή επιλογή της κυβέρνησης Πλαστήρα, ώστε να μην υπάρξει ούτε ο ελάχιστος χρόνος, για να κινητοποιηθεί ο λαϊκός παράγοντας και οι προοδευτικοί άνθρωποι σε Ελλάδα και εξωτερικό για τη σωτηρία των μελλοθάνατων. Στην ιστορική διαδρομή του επαναστατικού μας κινήματος η υπόθεση Μπελογιάννη θα παραμείνει ως μία από τις χαρακτηριστικές και συμβολικές εκφράσεις του αδυσώπητου της ταξικής πάλης, του ασυμφιλίωτου της σύγκρουσης ανάμεσα στις βασικές συμμέτοχες πολιτικές δυνάμεις και του ηθικοπολιτικού μεγαλείου του ΚΚΕ. Ο Μπελογιάννης υπήρξε γνήσιο παιδί του ΚΚΕ. Μέσα από τις γραμμές του πέρασε από φυλακές, δραστηριοποιήθηκε στην Εθνική Αντίσταση, στο Δημοκρατικό Στρατό, στην παρανομία. Ουσιαστικά ο Μπελογιάννης, όντας κομμουνιστής από τα πρώτα εφηβικά του χρόνια μέχρι το τέλος της ζωής του, δεν γνώρισε άλλη ζωή πέραν αυτής του ΚΚΕ. Εκεί διαμόρφωσε την προσωπικότητά του. Δίχως το ΚΚΕ δεν θα υπήρχε Μπελογιάννης. Όπως δεν θα υπήρχαν και οι χιλιάδες επώνυμοι και μη επώνυμοι Μπελογιάννηδες που γέννησε τούτο το Κόμμα. Πηγές : 1)«Ιστορικά» Ελευθεροτυπίας (3-42003) 2)Επίσημα κείμενα του ΚΚΕ (τόμος 7ος,σελ. 130) 3)Ριζοσπάστης 12-2-2000 4)Ριζοσπάστης 21-10-2001 5)Ριζοσπάστης 29-3-1998 6)«Από τον Εμφύλιο στη Χούντα» Σπ. Λιναρδάτου, σελ. 237


20/

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

Στα γραφεία της Νομαρχιακής Επιτροπής Λέσβου του ΚΚΕ, λειτουργεί ένα ξεχωριστό βιβλιοπωλείο. Και είναι ξεχωριστό γιατί διαθέτει βιβλία που δεν έχουν σχέση με τα συνηθισμένα που μπορείς να βρεις σε οποιοδήποτε βιβλιοπωλείο. Ξέρετε, για μας τους Κομμουνιστές το

βιβλίο ήταν και είναι ένα είδος πρώτης ανάγκης. Ιδιαίτερα σε περιόδους όπως αυτή της καπιταλιστικής κρίσης, η κάλυψη της ανάγκης αυτής παραμένει στην πρώτη γραμμή για όλες τις ηλικίες. Αποτελεί συμβολή στο ανέβασμα της ιδεολογικοπολιτικής ετοιμότητας του συνόλου του Κόμματος.

Για μας τους Κομμουνιστές, Η ΓΝΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΜΗ. Για τους Κομμουνιστές αυτό το σύνθημα ήταν και είναι πάντα στην πρώτη γραμμή, όχι μόνο ως σύνθημα, αλλά και οδηγός για δράση. Θέλουμε να κατακτάμε όλα τα κάστρα της γνώσης, να γνωρίζουμε τον κόσμο, γιατί θέλουμε

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ 90 ΧΡΟΝΙΑ ΚΚΕ

•Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ «Η 12η ευρεία Ολομέλεια της ΚΕ του ΚΚΕ». •Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ «Προγραμματικά Ντοκουμέντα». •«Η Κομμουνιστική Διεθνής, Οι θέσεις και το Καταστατικό της Κομμουνιστικής Διεθνούς, όπως ψηφίστηκαν στο Β’ Συνέδριο της Πετρούπολης-Μόσχας (6-25 Ιουλίου 1920)». •«Λεύκωμα 90 Χρόνια ΚΚΕ 1918-2008. Πρωτοπόρα Θεωρία-Πρωτοπόρα Δράση». •«Λεύκωμα του Ριζοσπάστη 1918-2008». (φωτογραφίες και ντοκουμέντα) •«Γράμμος. Στα βήματα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας». • «Η Κομμουνιστική Διεθνής» Λεύκωμα

ΙΣΤΟΡΙΑ - ΑΡΧΕΙΑΚΟ ΥΛΙΚΟ

•«Δοκίμιο Ιστορίας του ΚΚΕ 1918-1949». Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ •«Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος». Θ. Παπαρήγας •«Παρών. Μια ζωή στην πρώτη γραμμή». Β. Βενετσανόπουλος •«Κάτω από τις σημαίες του λαϊκού στρατού». Δ. Καϊλας •«Η ενέδρα». Θ. Πολιτόπουλος •«Στην αγκαλιά της εργατικής τάξης». Σ. Τσαμπής •«Ο Μεγάλος Πατριωτικός Πόλεμος». Συλλογική Εργασία •«Η αρχαία δουλοκτητική κοινωνία».Θ. Παπαρήγας •«Χαράλαμπος Κανόνης». Π. Σαραντάκος • «Η πρώτη πράξη της ελληνικής τραγωδίας (Μέση Ανατολή 1940-41)». Γ. Αθανασιάδης • «CHE. Ο Ηρωικός Αντάρτης». • «Το παιδομάζωμα και ποιοι κρύβουν την αλήθεια». Δ. Σερβος • «Μάνος Λοΐζος... η δική του Ιστορία». Θ. Συλιβός •«Η Ικαρία στη θύελλα». Στ. Παπαγεωργάκης •«Ο αγώνας του ΔΣΕ στη Σάμο».

ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΣΕ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

•«Ο σύγχρονος δεξιός οπορτουνισμός». Ιδεολογική Επιτροπή του ΚΚΕ •«Συνοπτική κριτική προσέγγιση σύγχρονων αστικών ιδεολογημάτων και γενικότερων θεωρητικών ζητημάτων». Ιδεολογική Επιτροπή του ΚΚΕ •«Η Πολιτική Οικονομία του Καπιταλισμού». Ινστιτούτο Οικονομικών Επιστημών της ΕΣΣΔ •«Σύντομο κοινωνικοπολιτικό λεξικό». Συλλογική Εργασία • «Από την 4η Αυγούστου ως τις μέρες μας». Μ. Μαίλης • «Απόφαση του 18ου Συνεδρίου. Εκτιμήσεις και συμπεράσματα από την Σοσιαλιστική Οικοδόμηση και Αντιλήψεις».

ΕΡΓΑ ΜΑΡΞ-ΕΝΓΚΕΛΣΛΕΝΙΝ

•«Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος». Κ. Μάρξ-Φρ. Ενγκελς •«Βασικές αρχές της Μαρξιστικής Θεωρίας». Ομάδα Σοβιετικών Συγγραφέων. •«Αντι-Ντίρινγκ». Φρ. Ενγκελς •«Τι να κάνουμε». Β.Ι. Λένιν •«Για το προλεταριακό κόμμα νέου τύπου». Β.Ι. Λένιν •«Κράτος και επανάσταση». Β.Ι. Λένιν •«Ο ιμπεριαλισμός ανώτατο στάδιο του καπιταλισμού». Β.Ι. Λένιν •«Ο αριστερισμός, παιδική αρρώστια του κομμουνισμού». Β.Ι. Λένιν •«Για τον Μάρξ και το μαρξισμό». Β.Ι. Λένιν •«Για την Σοσιαλιστική Οικοδόμηση». Β.Ι. Λένιν •«Κριτική του προγράμματος της Γκότα» Κ. Μάρξ


/21

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

να τον αλλάξουμε. Γιατί η απαίτηση της εποχής μας είναι ο σοσιαλισμός και ο αγώνας για την ανατροπή του καπιταλισμού. Ένας αγώνας που απαιτεί γνώση των νομοτελειών της εξέλιξης και αισιοδοξία, που βασίζεται ακριβώς σ’ αυτήν τη γνώση και τη σιγουριά πως «αυτός ο κόσμος μπορεί

να αλλάξει και θα αλλάξει». Ζούμε σε μια περίοδο έντασης της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας, με όπλα το σκοταδισμό, τη σύγχυση, την καλλιέργεια κάθε είδους ανορθολογισμού σε σχέση με τη φύση και την κοινωνία, την καλλιέργεια κάθε είδους πνευματικής νάρκωσης της ανθρώπινης σκέψης. Η επαφή και μελέτη του μαρξισμού - λενινισμού, αλλά και η

ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΑ

•«Δυτική Λεωφόρος». Τ. Αυγερινός •«Ιστορίες του Mr MILTON». Στ. Βαλσαμός •«Το βάθος της καρδιάς». Δ. Κατσαμάκη •«Ταξίδι μνήμης και ονείρου». Π. Δαράκη •«…Και το τρένο τραβούσε για τα ξεχερσώματα». Κ. Μπόση •«Το πηγάδι». Χ. Τσαντής •«Το δόκανο». Γ. Παπαοικονόμου •«Χάρτινες βαρκούλες στη Μακρόνησο». Μ. Κορνήλιος •«Ο Αλύγιστος». Κ. Κοτζιάς •«Ο τελευταίος τρύγος». Ε. Πανσεληνού •«Το στοίχημα». Ν. Κυτόπουλος •«Με βάρκα το ταξίδι». Χ. Τσαντής •«Μη νομιμόφρων». Ν. Αποστολόπουλου •«Γραφή παρανόμων». Τ. Ζορμπαλά •«Το μονοπάτι των λαμπερών χαλικιών». Λ. Κοντομίχαλου •«Πικρό αντίδωρο». Τάσος Αυγερινός •«Η Χρυσώ». Ρ. Μπούμη-Παπά •«Η δεύτερη άνοιξη». Τ. Αυγερινός •«Αναδρομή στο χώρο και στο χρόνο». Κ. Γεροζήση

προοδευτική λογοτεχνία, η ποίηση και η ιστορία της ταξικής πάλης αποτελούν σημαντικά εφόδια για κάθε νέο και ιδιαίτερα κάθε νέο κομμουνιστή για τη διαμόρφωση ισχυρής επαναστατικής προσωπικότητας. Τα βιβλία που διαθέτει το… ξεχωριστό βιβλιοπωλείο είναι τα παρακάτω:

ΛΕΣΒΙΑΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ •«Στης δύσης την αντιφεγγιά». Μ. Λιαρούτσου •«Των εν ερημίαις και όρεσι…». Μ. Λιαρούτσου •«Στη δίνη του εμφυλίου». Μ. Λιαρούτσου •«Αη-Στράτης 195859». Π. Σταυράκης •«Η Αντίσταση στη Λέσβο». Π.Κ. Κέμερλη-Α.Σ. Πολυχρονιάδη •«Δημοκρατικός Στρατός Λέσβου». Β. Καλογερά-Π. Κουτσκουδή •«Σελίδες του αγώνα». Γ. Α. Σκούφου

ΝΕΑΝΙΚΑ - ΠΑΙΔΙΚΑ

•«Ο Τριμάτης». Γ. Μαρίνος •«Το κάστρο που πέταξε». Ν. Μολυβιάτης •«Αισώπου Μύθοι: Ο λαγός και η χελώνα». Α.Π. Ψυχογιού •«Αισώπου Μύθοι: Ο ποντικός και το λιοντάρι». Α.Π. Ψυχογιού •«Αχ Ειρήνη». Γ. Μαρίνος •«Ο τυροννομάχος της φυλής». Χ. Σακελλαρίου •«Το παιδί και η αρκούδα». Χ. Σακελλαρίου •«Παραμύθια της Μακεδονίας». •«Η Μαριάννα και το πουλί της φωτιάς». Λ. Τολστόι •«Δέκα Λαϊκά Κέλτικα Παραμύθια». Αυγή Παπάκου-Λαγού (επιλογή-διασκευή). •«Το στοιχειωμένο κάστρο». Νίκου Κυτόπολου •«Τώρα θέλω να χορέψω». Π. Δαράκη

ΠΟΙΗΣΗ

•«Κόκκινο καλοκαίρι συγκαταβατικό». Α. Γουρουντή •«Η σφαγή των νηπίων ονείρων». Α. Γουρουντή •«Ποιήματα». Δημήτρης Σιαμέτης •«Ποίηση». Γιάννη Γρηγ. Σκαλόπουλος •«ΤΙΝΑ ΕΚ ΤΩΝ ΕΝΔΟΝ». Μιχάλης Λιαρούτσος •«Συντροφικά τραγούδια». Γ. Ρίτσος

ΞΕΝΗ ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ

•«Οι Κομμουνιστές». (5 τόμοι) Λ. Αραγκόν •«Ο Χρηματιστής». Θ. Ντραϊζερ •«Δεκαεφτά στιγμές της άνοιξης». Γ. Σεμιονόφ •«Διατάσσεσαι να επιζήσεις». Γ. Σεμιονόφ •«Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας-Το σπίτι με τις ροδιές». Ο. Ουάϊλντ •«Η μάνα». Μ. Γκόργκι • «Η Φλογερή καρδιά του Ντάνκο». Μ. Γκόρκι

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ

•«Οι κανίβαλοι». Χ. Σακελλαρίου •«Τα χρυσοΰφαντα όνειρα της Ροδακλείας». Π. Δαράκη

Στο βιβλιοπωλείο, θα βρείτε ακόμα:

•«Το οδοιπορικό ενός αγωνιστή». (βιογραφία του Θανάση Παπαθανασίου). •Θέματα Παιδείας. Τρίμηνη Επιθεώρηση Εκπαιδευτικής Πολιτικής και Έρευνας. •«Γενική Ψυχολογία». Μιχάλη Κουβελά

Το βιβλιοπωλείο λειτουργεί στα γραφεία της ΝΕ Λέσβου του ΚΚΕ Αρχιπελάγους 21 (έναντι Πλατείας Σαπφούς)


22/ ΑΘΛΗΤΙΚΑ

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

ΠΡΟΣΥΝΕΝΝΟΗΜΕΝΟΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ

Δείγμα της σήψης του συστήματος Σύμφυτη παράμετρος του καπιταλισμού και των ιδεολογημάτων του στον αθλητισμό αλλά και γενικότερα, είναι ο τζόγος και το στήσιμο αγώνων. Πρόκειται για τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος «Η οργάνωση της κομπίνας είναι τέτοιου διαμετρήματος και η εξαγορά ανθρώπων τόσο εκτεταμένη που μπορεί κανείς να τη χαρακτηρίσει σαν βόμβα μαζικής εξόντωσης υγιών συνειδήσεων, με απρόβλεπτες συνέπειες για την ίδια την κοινωνία. Ολα αυτά είναι δείγματα σήψης του συστήματος και φανερώνουν ότι η τάση για επέκταση σ’ όλο το κοινωνικό σώμα είναι το κύριο χαρακτηριστικό της περιόδου που περνά ο καπιταλισμός». Το απόσπασμα αυτό περιλαμβανόταν - πριν μερικά χρόνια - σε σχετική ανακοίνωση της Επιτροπής Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στην Κομματική Οργάνωση Θεσσαλονίκης του ΚΚΕ, η οποία είχε εκδοθεί με αφορμή την ένταξη - από ξένη εταιρεία - προς στοιχηματισμό, αγώνων (ποδοσφαίρου και μπάσκετ) ελληνικών ερασιτεχνικών ομάδων! Δηλαδή συνόλων στα οποία μετέχουν και παιδιά 16 και 17 χρονών... Θα μπορούσε κάλλιστα όμως να είχε εκδοθεί «χτες», με αφορμή την επισημοποίηση της ύπαρξης στημένων αγώνων (και) στο ποδόσφαιρο. Μιας υπόθεσης που σχετίζεται άμεσα με το οικονομικοκοινωνικοπολιτικό γίγνεσθαι, το οποίο καθορίζει και την δομή του μοντέλου στο λαοφιλέστερο των αθλημάτων. Γιατί - παρά την συνειδητή υποκρισία του για λόγους εντυπώσεων - το ίδιο το σύστημα δημιουργεί και συντηρεί (όπως σε άλλο σημείο ανέφερε η ανακοίνωση) ««παράγκες» που θα λειτουργούν σαν πρακτορεία όχι ΠΡΟγνωστικών ΠΟδοσφαίρου, αλλά σαν μαφιόζικα στέκια στημένων αποτελεσμάτων και θα πρακτορεύουν τα συμφέροντα των «Νονών» που θα εκπροσωπούν. Τα αποτελέσματα θα είναι η μαζική επιχείρηση εξαγοράς ανθρώπων (Προέδρων, Παικτών, Προπονητών, Διαιτητών) για να ελεγχθεί το ζητούμενο προκαθορισμένο αποτέλεσμα και η σαπίλα θα διεισδύσει και στα τελευταία άκρα του κοινωνικού σώματος». Καμιά έκπληξη Οι ύποπτοι αγώνες (με τα ως τώρα στοιχεία) ξεπερνούν κατά πολύ τους 200. Αφορούν τα πρωταθλήματα διαφόρων χωρών αλλά και διεθνείς διοργανώσεις. Σε κάποιες χώρες δημοσιοποιούνται (π.χ. Γερμανία, Κύπρο) σε άλλες όχι (Ελλάδα). Στην χώρα μας έχουν έρθει (ως τώρα) από την UEFA 3 φάκελοι. Αφορούν 25 αναμετρήσεις των δύο πρώτων κατηγοριών επαγγελματικού ποδοσφαίρου (Σούπερ Λίγκα, Β’ εθνική) αλλά και το κύπελλο. Μέχρι να φτάσουν στη δικαιοσύνη (η ΕΠΟ τους παρέλαβε από την Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία, τους παρέδωσε στον γγΑ και αυτός τους προώθησε) και στελέχη της να ασχοληθούν, πέρασε αρκετό διάστημα. Υπάρχει επίσης δημόσια τοποθέτηση ενός εκ των αρμοδίων της UEFA, ότι είχε παραδώσει σχετικό υλικό στον πρώην υφυπουργό Αθλητισμού, Γ. Ορφανό, που έμεινε σε κάποιο συρτάρι. Κάτι το οποίο αρνείται κατηγορηματικά το στέλεχος της ΝΔ. Και τώρα πάντως που η διαδικασία ξεκίνησε από ελάχιστοι ως κανένας δεν πιστεύει πραγματικά πως θα υπάρξει οποιοδήποτε άλλο αποτέλεσμα πλην της αρχειοθέτησης. Ορισμένοι μάλιστα θυμίζουν - ως παράδειγμα - την «υπόθεση παράγκα». Ως πρώτος μάρτυρας - για την υπόθεση των 25 ύποπτων αγώνων - κατέθεσε, στην

πταισματοδίκη Χρυσή Μαρκοπούλου, ο πρόεδρος της ΕΠΟ, Σοφ. Πιλάβιος. Οι πληροφορίες θέλουν να ακολουθούν παράγοντες, προπονητές, αθλητές, μάνατζερ και άλλοι. Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας ζήτησε, όπως είπε, από την πταισματοδίκη να κληθούν για κατάθεση οι άνθρωποι της UEFA που έχουν συμπεριλάβει τα συγκεκριμένα παιχνίδια στη λίστα με τα ύποπτα ως προσυνεννοημένα ματς. Ενδιαφέρον πάντως έχει το γεγονός ότι σε κατά καιρούς σχετικές καταγγελτικές δηλώσεις, διαφόρων εμπλεκομένων στο ελληνικό ποδόσφαιρο, κανείς (γγΑ, ΕΠΟ, δικαιοσύνη) δεν έχει παρέμβει. Είτε για να διερευνήσει το βάσιμο, είτε για να τιμωρήσει το αβάσιμο όσων λέγονται. Επίσης ενδιαφέρον (αν όχι ενδεικτικό) είναι ότι δεν ήταν πάντα όλοι οι αρμόδιοι υπέρμαχοι της έρευνας για τα ύποπτα παιχνίδια. Και καλυπτόμενοι πίσω από (κατά αυτούς) αναρμοδιότητα, πέταγαν το μπαλάκι σε άλλους. Π.χ. ο πρόεδρος της ΕΕΠ Β’ Γ’ Εθνικής, Σπύρος Καλογιάννης. Οταν πρωτοδημοσιοποιήθηκαν οι πληροφορίες για ύποπτα ματς και μάλιστα στην κατηγορία της οποίας προεδρεύει... πέταξε την μπάλα στην εξέδρα: «Ας μας πει η UEFA ποια ματς ήταν να τα μάθουμε κι εμείς. Εγώ είμαι μακριά από αυτά. Θα πρέπει η ΕΠΟ και το κράτος να ενεργήσουν. Εγώ δεν είμαι κρατικός μηχανισμός». Αξίζει εδώ να υπενθυμίσουμε την τοποθέτηση (στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ) του Πέτερ Λιμάχερ, νομικού - μέλους της Πειθαρχικής Επιτροπής στην UEFA - και ερευνητή της υπόθεσης για τα στημένα ματς. «Εάν δούμε από πιο κοντά ποιοι προΐστανται κάποιων ελληνικών συλλόγων Β΄ Εθνικής - τους ξέρουμε τους προέδρους τότε δεν πρέπει πια να νιώθουμε μεγάλη έκπληξη με αυτά που συμβαίνουν».

ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΪΚΗ ΠΑΛΗ Σάρωσαν τα μετάλλια οι αθλητές του Άτλαντα Χρυσά Διαμαντίδης και Βάρκας, χάλκινο ο Βέτσος Όπως πέρυσι έτσι και φέτος, το άθλημα της ελληνορωμαϊκής πάλης έβαλε πλώρη να γίνει το πρώτο άθλημα στο νησί μας. Αυτό που έχει τα περισσότερα πανελλήνια μετάλλια και διεθνείς συμμετοχές. Η αρχή φέτος έγινε στα σχολικά πρωταθλήματα πριν από δέκα περίπου μέρες στα γυμνάσια, οι μικροί μαθητές σάρωσαν και τώρα ήρθε η σειρά των μαθητών - παλαιστών στα λύκεια. Την εβδομάδα που πέρασε 4 παλαιστές μας αγωνίστηκαν στην τελική φάση του πανελληνίου σχολικού πρωταθλήματος που έγινε στο κλειστό γυμναστήριο Άνω Λιοσίων. Δύο χρυσά μετάλλια κι ένα χάλκινο ήταν η καλύτερη συγκομιδή που μπορούσε να υπάρξει . Και λέμε η καλύτερη γιατί οι 3 από τους 4 έπαιζαν στην ίδια κατηγορία οπότε θα πάλευαν αναγκαστικά μεταξύ τους κι όποιος έχανε θα έπεφτε μια θέση. ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ: κατηγορία 96 κιλών-μαθητής Γ’ Γενικού Λυκείου-αθλητής Άτλα. Πέρυσι ήταν 2ος στο σχολικό και 1ος στο διασυλλογικό. Φέτος αν και μείωσε προπονήσεις λόγω πανελληνίων εξετάσεων δεν άφησε περιθώρια σε κανέναν αντίπαλό του να τον αμφισβητήσει. Πολύ δυνατός

Χάρη στην βιομηχανία του στοιχηματισμού, πιο εύκολο το στήσιμο Από την στιγμή που αυτό το οποίο «ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και μεις κρυφό καμάρι», έγινε επίσημα γεγονός, δηλαδή το στήσιμο (και) ποδοσφαιρικών αγώνων, ξεκίνησε μια συντονισμένη προσπάθεια διαχείρισης. Με σκοπό, για προφανείς λόγους, την απορρόφηση των κραδασμών, τον - κατά το δυνατόν - περιορισμό των συνεπειών και την απόκρυψη της σύμφυτης σχέσης του με το σύστημα. Περισσεύει η υποκρισία, ο αποπροσανατολισμός και η αγωνιώδης προσπάθεια να αποδοθεί σε παρεκλίνουσες συμπεριφορές μεμονωμένων ατόμων ή ομάδων, τα οποία δεν έχουν σχέση με το οικοδόμημα. Πολλές καταστάσεις και πρόσωπα κρίνονται με «δύο μέτρα και δύο σταθμά». Ψέγονται και στοχοποιούνται κάποιες επιχειρήσεις του τζόγου (ειδικά στην Ασία), οι οποίες βρίσκονται εκτός του συστήματος. Την ίδια ώρα όμως στοιχηματικές εταιρείες, συνέταιροι των FIFA - UEFA, μένουν στο απυρόβλητο. Θεωρείται ηθική και λογική η σχέση τους με το άθλημα και τα στελέχη του. Και φυσικά είναι τουλάχιστον ευπρόσδεκτα τα χρήματά τους. Δεν προκαλεί καμιά αντίδραση το γεγονός ότι π.χ. μεγάλη εταιρεία είναι χορηγός δύο ομάδων που συμμετείχαν στον ίδιο όμιλο της προηγούμενης φάσης του Τσάμπιονς Λιγκ ή ανταγωνιστικών ομάδων του ίδιου πρωταθλήματος... Η UEFA επέβαλε ποινή διά βίου απαγόρευσης ενασχόλησης με κάθε ποδοσφαιρική δραστηριότητα στον Ουκρανό διαιτητή, Ολεγκ Ορέχοφ. Αναφέροντας ότι αποδείχτηκε ο ενεργός ρόλος του σε στημένα παιχνίδια. Δεν δημοσιοποίησε όμως ποια είναι αυτά τα παιχνίδια, ούτε ποιοι άλλοι εμπλέκονται... Σχεδόν κάθε μέρα που περνάει υπάρχουν πληροφορίες, αποκαλύψεις, ειδήσεις για κομάτια του παζλ, που επιβεβαιώνουν πολλά. Η (όποια) πρόοδος της σχετικής έρευνας - αναφορικά με τ’ αποτελέσματα και όχι τις αιτίες... - βγάζει αρκετά λαβράκια. Αλλά κυρίως (για όποιον θέλει να το δει και δεν στρουθο-

καμηλίζει) αναδεικνύει την σχέση αιτίας (εμπορευματοποίηση ποδοσφαίρου) - αιτιατού (τρόπος εξασφάλισης κέρδους) και το αξιακό σύστημα που έχει επιβάλει ο καπιταλισμός και τα ιδεολογήματα - πρότυπά του. FIFA, UEFA άνοιξαν το δρόμο (γιατί - μεταξύ άλλων - κερδίζουν και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ) στους χορηγούς - πολυεθνικές. Τους επιτρέπουν μέχρι και να διοργανώνουν τα δικά τους τουρνουά (κυρίως το καλοκαίρι). Να δημιουργούν το δικό τους «κράτος εν κράτει». Επίσης, επιτρέπουν τις χορηγίες σε ομάδες ή τις διαφημίσεις στα γήπεδα και των πολυεθνικών εταιρειών που ασχολούνται με τα στοιχήματα. Και είναι αυτές που ουσιαστικά παράγουν το μεγαλύτερο τζίρο (ακόμα μεγαλύτερο και από τις επίσημες χορηγίες) γύρω από τους ποδοσφαιρικούς αγώνες. Στην ποδοσφαιρική βιομηχανία τζιράρονται... 10 τελωνεία ευρώ. Μεταξύ ομάδων επιχειρήσεων, ποδοσφαιριστών, μάνατζερ και κάθε είδους εταιρειών που δρουν γύρω και μέσα στο χώρο. Σε αυτό το αλισβερίσι των δισ. ευρώ είναι τουλάχιστον αφελέστατο να πιστεύει κάποιος ότι υπάρχει ηθική. Η δημιουργία λοιπόν μιας βιομηχανίας γύρω από το ποδόσφαιρο, δεν μπορούσε παρά να έχει και αυτή τη συνέπεια. Το «στήσιμο» αγώνων με σκοπό το κέρδος. Οπως παραδέχτηκε ο Λιμάχερ «χάρη στη βιομηχανία του στοιχήματος σήμερα είναι πολύ πιο εύκολο να στήνουν παιχνίδια και παράλληλα να αποκομίζουν τεράστια κέρδη»... Βασικό ζητούμενο έχει γίνει το αποτέλεσμα (που έχει ταυτιστεί με το κέρδος). Στο πλαίσιο αυτής της αγοραίας λογικής, τα πάντα γίνονται. Το στήσιμο παιχνιδιών, το «ξέπλυμα» χρήματος, η εν γένει κερδοφορία. Κάποιοι που έχουν τις προϋποθέσεις κερδοσκοπούν νόμιμα, «επενδύοντας» απευθείας στη «βιομηχανία του ποδοσφαίρου». Αλλοι το κάνουν διά της... πλαγίας. Και οι πιο «μάγκες» βρίσκονται και στις δύο κατηγορίες. Η αγοραία λογική του καπιταλισμού χωράει τα πάντα... Γ.Κ.

καθάριζε τον ένα αντίπαλο μετά τον άλλο και στον τελικό πήρε μια πανάξια νίκη. Στο σχολείο του είναι μαθητής του 19 και θέλει να περάσει στη σχολή αστυνομίας ή γυμναστική ακαδημία.

πάλεψε και κατέκτησε την 5η θέση. Το κέρδος του ήταν οι εμπειρίες που αποκόμισε παλεύοντας με μεγαλύτερους αντιπάλους. Θα τον χρειαστούν μετά από λίγο καιρό που θα παίξει στο πανελλήνιο διασυλλογικό πρωτάθλημα με αθλητές της ηλικίας του και στοχεύει στην 1η θέση. Στο σχολείο ο βαθμός του είναι 18,5.

ΒΑΡΚΑΣ ΝΙΚΟΣ: κατηγορία 66 κιλώνμαθητής Γ’ Γενικού Λυκείου-αθλητής Άτλα. Πέρυσι 5ος στο σχολικό και 5ος στο διασυλλογικό. Φέτος έχει σκοπό να πάρει τα πάντα. Ξεκίνησε με το πανελλήνιο σχολικό και πήρε μια σπουδαία 1η θέση. Ήταν το πρώτο του μετάλλιο σε πανελλήνιους αγώνες κι αυτό χρυσό. Στο σχολείο του ο έλεγχος είχε ένα μόνο 19 και τα υπόλοιπα 20. Θέλει να περάσει παιδαγωγική ακαδημία. ΒΕΤΣΟΣ ΝΙΚΟΣ: κατηγορία 66 κιλώνμαθητής Γ΄γενικού λυκείου-αθλητής Άτλα. Έχοντας εξασφαλίσει από πέρυσι τα χρυσά μετάλλια που χρειαζόταν φέτος ασχολείται με το διάβασμα κι έχει μειώσει αισθητά τις προπονήσεις του. Το ταλέντο όμως παραμένει κι έτσι κέρδισε πανάξια την 3η θέση και το χάλκινο μετάλλιο κάνοντας μόνο μια ήττα από τον συναθλητή του Ν. Βάρκα. Στο σχολείο ο βαθμός του είναι 19,5 και θέλει να περάσει παιδαγωγική ακαδημία. ΚΕΦΑΛΑΣ ΜΙΧΑΛΗΣ: κατηγορία 66 κιλώνμαθητής Α’ Γενικού Λυκείου-αθλητής Άτλα. Ο μικρός της κατηγορίας. Πραγματικά το

ΠΑΤΣΑΤΖΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ-ΠΕΤΡΑΚΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ: Δύο σπουδαίοι προπονητές που καθημερινά δίνουν αγώνα για να αναδεικνύουν πρωταθλητές και καλά παιδιά με στόχους. Έχουν στα χέρια τους περισσότερους από 50 αθλητές ηλικίας 10-20 ετών που τους γυμνάζουν μέσα σε χώρο του κολυμβητηρίου. Το κέρδος για τα παιδιά δεν είναι μόνο τα μετάλλια αλλά και το μπόνους 10% που παίρνουν στις πανελλήνιες εξετάσεις τους. ΑΤΛΑΣ ΜΥΤΙΛΗΝΗ: Είναι ο σύλλογος που στέκεται πίσω απ’ αυτούς τους αθλητές και προπονητές. Ο πρόεδρος του συλλόγου Γιώργος Καρακωνσταντής παράλληλα με τα συγχαρητήρια που εκφράζει δημοσίως προς τους αθλητές και προπονητές ευχαριστεί ιδιαιτέρως την τεχνική εταιρία «ΤΕΧΝΗ» και τον κ. Μπουχλή καθώς και την εταιρία μεταφορών « Βουκαλέλλης « που πρόσφεραν όλο το αθλητικό υλικό με το οποίο θα αγωνίζονται φέτος οι παλαιστές μας.


Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

/23

Το προηγούμενο διάστημα, παραλάβαμε τα παρακάτω σκίτσα στο mail εφημερίδας. Σας τα παρουσιάζουμε και πιστεύουμε να τα ευχαριστηθείτε όσο και εμείς.

του ψαχτήρ΄


24/

Τετάρτη 7 Απρίλη 2010

Μετά τις τελευταίες απανωτές παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου από Τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη στο δεύτερο 10ήμερο του Μάρτη μια νέα σοβαρή τουρκική πρόκληση έθεσε τις Ελληνικές Ένοπλες δυνάμεις σε συναγερμό. Η έβδομη κατά σειρά σοβαρή παράβαση των κανόνων της «αβλαβούς διέλευσης» από τουρκικό πολεμικό πλοίο συνέβη τα ξημερώματα της Τετάρτης 24 Μάρτη, μία μόλις μέρα από τον επίσημο εορτασμό της 25ης του Μάρτη. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή: Η Τουρκική κορβέτα «Μπάφρα» (Bafra) -προφανώς στα πλαίσια των προωθούμενων ΑμερικανοΝΑΤΟϊκών σχεδίων για τη διχοτόμηση του Αιγαίου- αφού παραβίασε τα ελληνικά χωρικά ύδατα στην Αστυπάλαια, Σαντορίνη και Φολέγανδρο και ενώ βρισκόταν στο στενό πέρασμα μεταξύ του ακρωτηρίου Καφηρέας (Εύβοια) και της Άνδρου επιχείρησε να ασκήσει έλεγχο (νηοψία) στο διερχόμενο εμπορικό πλοίο «Αρχάγγελος». Η τουρκική κορβέτα -σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ- όπως πράττουν τα ΝΑΤΟϊκά πλοία πλέοντας στα ελληνικά χωρικά ύδατα θρασύτατα απαίτησε από το εμπορικό πλοίο τα στοιχεία του δρομολογίου (δηλ. λιμένα απόπλου, κατάπλου, όνομα). Με δύο λόγια προκλητικά η τουρκική κορβέτα επιχείρησε να εφαρμόσει όσα προηγούνται της νηοψίας. Το γεγονός συνέβη στις 2.15π.μ., λίγα λεπτά πριν, στις 2.10π.μ. είχε προηγηθεί σήμα από την ελληνική τορπιλάκατο «Κρυσταλλίδης» που παρακολουθούσε το τουρκικό πλοίο από κοντά. Η τουρκική κορ-

βέτα που είχε αποπλεύσει 36 ώρες πριν από τη Σμύρνη, στις 2.30π.μ. αποχώρησε από τα ελληνικά χωρικά ύδατα πλέοντας στα διεθνή νοτιοδυτικά της Χίου.

11 χρόνια από το βάρβαρο πόλεμο κατά της Γιουγκοσλαβίας «Δεν ξεχνάμε τα εγκλήματα του ΝΑΤΟ»

Τσιμουδιά όμως στα κυρίαρχα ελληνικά ΜΜΕ για το βασικό θέμα που απασχόλησε τη Σύνοδο Κορυφής και που ήταν η αντιδραστική συνέχεια της «Στρατηγικής της Λισαβόνας» με τον… αισιόδοξο και… ελπιδοφόρο (για το μεγάλο κεφάλαιο της ΕΕ) «ΕΥΡΩΠΗ 2020» (λεπτομέρειες για το κείμενο του τελικού ανακοινωθέντος της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στο επόμενο φύλλο μας). Ούτε κουβέντα φυσικά για την 11η επέτειο από τους ΝΑΤΟϊκούς βομβαρδισμούς ενάντια στη Γιουγκοσλαβία, βλέπετε η αστική τάξη της χώρας μας, τα κόμματα της και τα πιστά της ΜΜΕ θέλουν να σβήσουν από την ιστορική μνήμη του λαού μας ένα από τα πιο μεγάλα εγκλήματα κατά της ειρήνης στα δυτικά Βαλκάνια, τους ανελέητους και βάρβαρους βομβαρδισμούς κατά της πρώην Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

Στην πλειοψηφία των περισσότερων ελληνικών ΜΜΕ αυτό που κυριάρχησε στις ειδήσεις της 25ης και 26ης Μάρτη 2010 ήταν μόνο το κομμάτι των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ που αφορούσε την Ελλάδα. Πρώτη είδηση στις ΠΑΣΟΚΟφυλλάδες και τις Νεόδημοκρατικοφυλλάδες αλλά και στα τηλεοπτικά κανάλια και ραδιοσταθμούς των μεγαλοεπιχειρηματιών καθώς και στην κρατική ραδιοτηλεόραση, η «επιτυχία» της κυβέρνηση του Γ.Α. Παπανδρέου που εξασφάλισε τη συγκράτηση ενός Μηχανισμού στήριξης από τη ΕΕ με «πακέτο» προς τη χώρα μας ύψους 25 δισ. Ευρώ. Πρωτοσέλιδο η χαρά του Γ.Α. Παπανδρέου που η «Ελλάδα του ευρώ είναι ασφαλής», η «σωτήρια απόφαση από τον πρόεδρο της Ευρωπαϊκής τράπεζας, Ζαν-Κλόντ Τρισέ, και η δήλωση από αξιωματούχο του IMF (Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου) πως δεν θα χρειαστούν πρόσθετα μέτρα από την Ελλάδα (σ.σ. ελληνική κυβέρνηση)!!!».

Γιατί το ελληνικό Υπουργείο Άμυνας διέψευσε την είδηση;;; Η νέα σοβαρή πρόκληση των Τούρκων, η οποία μαθεύτηκε γρήγορα από κύκλους του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας πήρε μεγάλη δημοσιότητα από τα ελληνικά ΜΜΕ και προκάλεσε ντόρο. Δημοσιογραφικές πληροφορίες αναφέρουν ότι την αποκαλυπτική είδηση τα ΜΜΕ πήραν μετά από διαρροή του Υπουργείου Εξωτερικών και στη συνέχεια του Υπουργείου άμυνας. Όταν το παραπάνω θέμα όμως πήρε τεράστιες διαστάσεις και έγινε πρώτη είδηση στους ραδιοφωνικούς σταθμούς και στις τηλεοράσεις κάτι «συνέβη» στα υψηλά κλιμάκια των δύο Υπουργείων και η είδηση «ανακλήθηκε» κατά το τμήμα εκείνο που μιλούσε για τον παράνομο έλεγχο του ελληνικού εμπορικού πλοίου «Αρχάγγελος» από την τουρκική κορβέτα «Bafra». Τούτο συνέβη αργά το μεσημέρι της Τετάρτης και την αυτοδιάψευση ανέλαβε το ΓΕΕΘΑ. Αξίζει να προσέξετε την ανακοίνωση του ΓΕΕΘΑ: «Τέτοια συνομιλία του Τουρκικού πολεμικού πλοίου με το «Αρχάγγελος» δεν πραγματοποιήθηκε, σύμφωνα με τα στοιχεία του Αρχηγείου του στόλου. Η συνομιλία που καταγράφηκε ήταν συνομιλία του Λιμεναρχείου Ραφήνας και άλλου εμπορικού πλοίου που διερχόταν

Μετά από 11 χρόνια εμείς δεν ξεχνάμε Ο ελληνικός λαός και πιότερο η νεολαία της χώρας μας δεν πρέπει να ξεχάσουν τον βάρβαρο πόλεμο κατά της Ο.Δ. της Γιουγκοσλαβίας που οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ-ΕΕ-

στην περιοχή». Ο λαός μας φυσικά δεν αποδέχεται την αυτοδιάψευση των ίδιων κύκλων που έδωσαν την είδηση γιατί γνωρίζει ότι τόσο στο ελληνικό ΥΠΕΞ όσο και στο Υπουργείο Άμυνας της χώρας υπηρετούν υπεύθυνοι και σοβαροί άνθρωποι που δεν θα επέτρεπαν να πληγεί το κύρος των δύο υπουργείων, πόσο μάλλον το ΓΕΕΘΑ. Ο λαός μας έχει κάθε λόγο να ανησυχεί βλέποντας την τουρκική προκλητικότητα να ενισχύεται μέρα τη μέρα τόσο στον ελληνικό εναέριο χώρο πάνω από το Αιγαίο όσο και στο ίδιο το Αιγαίο. Ο λαός μας γνωρίζει καλά ότι η τουρκική προκλητική και θρασύτατη συμπεριφορά της Τουρκίας υπηρετεί τους στρατηγικούς στόχους των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ για έλεγχο του αιγαίου. Οι Τούρκοι, με τις πλάτες των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, κλιμακώνουν την επιθετικότητα τους στην ευαίσθητη περιοχή του Αιγαίου υπενθυμίζοντας μας ότι δεν παραιτούνται από τις διεκδικήσεις τους στο Αιγαίο. Γιατί λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση παρά τις σοβαρές παραβιάσεις των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων «ποιεί την νήσσαν»;;;. Δεν γνωρίζει η κυβέρνηση ότι πλέοντας τα τουρκικά πολεμικά πλοία σε απόσταση βολής από την Αττική δοκιμάζουν την ετοιμότητα των ελληνικών αμυντικών συστημάτων όπως τα ραντάρ των οπλικών συστημάτων της χώρας μας, τα υποβρύχια μας κ.λ.π.; Κατά τη γνώμη μας η ελληνική κυβέρνηση γνωρίζει καλά γιατί η Τουρκία κλιμακώνει την επιθετικότητα της στο αιγαίο. Αντί

ΝΑΤΟ κήρυξαν για να διαμελίσουν τα Βαλκάνια, να αλλάξουν τα μέχρι το 1991 υφιστάμενα σύνορα με σκοπό την επιβολή της «ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ». Ο λαός μας και ιδιαίτερα οι νέοι και οι νέες της πατρίδας μας έχουν χρέος να μάθουν και να μεταδώσουν και στις επόμενες γενιές για ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας από τους ιμπεριαλιστές. - Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι 54 χρόνια μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου οι ιμπεριαλιστές, που έχουν όνομα και είναι οι ΗΠΑ-η ΕΕ που μέσα από το ΝΑΤΟ αιματοκύλισαν τα Βαλκάνια. - Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι οι κεντροδεξιές και κεντροαριστερές κυβερνήσεις χωρών της ΕΕ (ανάμεσα τους και μετανοιωμένοι και αλλαξοπιστήσαντες κομμουνιστές) συνυπέγραψαν μαζί με τις ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ τους βάρβαρους βομβαρδισμούς κατά της Γιουγκοσλαβίας. - Δεν πρέπει να ξεχάσουμε τον βρώμικο ρόλο και της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Που την άνοιξη-καλοκαίρι του 1999 με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη και ΥΠΕΞ τον Γ.Α. Παπανδρέου έδωσε

όμως να ενημερώσει υπεύθυνα τον ελληνικό λαό για τα τεκταινόμενα, αντί να υπερασπίσει την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την κυριαρχία της χώρας υποχωρεί στις πιέσεις των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Τουρκίας οδηγώντας τη χώρα μας σε νέες περιπέτειες. Οι διευθετήσεις που προωθούν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ Δυστυχώς συνειδητά όχι μόνο η σημερινή αλλά και οι προηγούμενες αστικές κυβερνήσεις έχουν συνδέσει την τύχη της χώρας με τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και μιλάμε για τους επιθετικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών ανά τον κόσμο. Τα συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ είναι πάνω από τα συμφέροντα του λαού μας εδώ και αρκετές δεκαετίες. Η οικονομική αιμορραγία της χώρας μας -εν μέσω της σε εξέλιξη καπιταλιστικής κρίσης στη χώρα μας- διαρκώς αυξάνεται εξαιτίας των πολεμικών εξοπλισμών και της συμμετοχής της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ και ενώ οι «έμποροι των όπλων» από τις ΗΠΑ, Γερμανία, Γαλλία, Βρετανία, Ρωσία γίνονται ολοένα και πιο πλούσιοι, ο λαός μας στενάζει από την ακρίβεια, τις απολύσεις, την ανεργία, τη φτώχεια. Με βάση τη νέα δομή του ΝΑΤΟ που επεκτείνει τα όρια της επιχειρησιακής του δράσης, το Αιγαίο πρέπει να περάσει υπό τον πλήρη

«γη και ύδωρ» της Ελλάδας για την επιτυχή έκβαση του ιμπεριαλιστικού εγκλήματος. Έγκλημα κατά της ανθρωπότητας Κλείνουμε το σημερινό μας σημείωμα δίνοντας το λόγο στο πρώην Υπουργό Εξωτερικών της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας, Ζιβαντίν Γιοβάνοβιτς, που με αφορμή τα 11 χρόνια από την έναρξη των βομβαρδισμών του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας ανάμεσα στα άλλα αναφέρει σε άρθρο του: «Η ΝΑΤΟϊκή επίθεση κατά της Σερβίας (σ.σ. πρώην Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας) ήταν έγκλημα κατά της Ειρήνης. Στη διάρκεια των βομβαρδισμών σκοτώθηκαν πάνω από 3.500 άνθρωποι και τραυματίστηκαν πάνω από 10.000 (είτε από έξυπνες βόμβες, είτε από βόμβες διασποράς, είτε από βλήματα απεμπλουτισμένου ουρανίου)…, το συγκεκριμένο γεγονός οδήγησε στην κατοχή του Κοσσόβου από δεκάδες χιλιάδες ΝΑΤΟϊκούς στρατιώτες υπό τη σημαία του ΟΗΕ. Έκτοτε πάνω από 250.000 Σέρβοι και άλλοι μη αλβανικοί πληθυσμοί εκδιώχθηκαν από τι προτεκτοράτο ενώ πάνω από 150 σερβικά μνημεία ιστορικής και

ΝΑΤΟϊκό έλεγχο, άρα να διχοτομηθεί. Όταν ο έλληνας Υπουργός Εθνικής Άμυνας, Ευάγγελος Βενιζέλος, πριν λίγες μέρες αναφέρονταν στις «διευθετήσεις» που προωθούνται στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, είχε πει ότι ένας «πιο ευέλικτος, πιο απλός, πιο λιτός, λιγότερο ακριβός τρόπος, ενδεχομένως θα ήταν για μας και για την περιοχή μια λύση αποσυμφόρησης, η οποία θα έλυνε και δεν θα δημιουργούσε προβλήματα» εννοούσε τον χαρακτηρισμό μιας μεγάλης Ζώνης του Αιγαίου (που θα περιλαμβάνει τα ελληνικά νησιά) σαν «περιοχής αποφυγής εντάσεων». Μια τέτοια όμως άποψη σημαίνει την αποστρατικοποίηση των νησιών με απρόβλεπτες και ανυπολόγιστες συνέπειες σε βάρος της άμυνας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας, Αυτό που θα πρέπει να καταλάβει τόσο ο νυν Υπουργός Άμυνας όσο και η κυβέρνηση του ότι έστω κι αν κέρδισαν με 44% τις πρόσφατες εκλογές η χώρα δεν είναι τσιφλίκι τους αλλά ανήκει στους Έλληνες, στον ελληνικό λαό που θα κληθεί αν χρειαστεί να υποστεί θυσίες για να υπερασπίσει την Ελευθερία, την Ανεξαρτησία, την Εδαφική Ακεραιότητα και κυριαρχία της χώρας. Καμιά υποχώρηση στους ΑμερικανοΝΑΤΟϊκούς ιμπεριαλιστές, ο λαός μας να ξεσηκωθεί και να εμποδίσει, τα άνομα σχέδια ΗΠΑ-ΝΑΤΟΤουρκίας, ο λαός μας σε εγρήγορση λοιπόν γιατί έρχονται δύσκολες μέρες.

θρησκευτικής κληρονομιάς υπέστησαν σοβαρότατες καταστροφές ή εγκατάλειψη. Και καταλήγει ο πρώην ΥΠΕΞ της Ο.Δ. Γιουγκοσλαβίας, Ζιβαντίν Γιοβάνοβιτς (σήμερα δρών αγωνιστής από τη θέση του προέδρου του «Φόρουμ Βελιγραδίου για ένα κόσμο ίσων») πως σήμερα 11 χρόνια μετά, παρά την κυβερνητική προπαγάνδα και την πλύση εγκεφάλου απ’ τα ΜΜΕ, ο σερβικός λαός δεν ξεχνά τα εγκλήματα του ’99 και πολύ περισσότερο την πολιτική των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στην περιοχή». Επί του πιέστρου Στις 25 Μάρτη μετέβη στο Βελιγράδι ο Θανάσης Παφίλης, γγ του Παγκόσμιου Συμβουλίου Ειρήνης, αλλά και σαν κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΚΚΕ και μίλησε σε εκδήλωση του «Φόρουμ Βελιγραδίου» με την ευκαιρία των 10 χρόνων από την ίδρυση του και τα 11 χρόνια από το βρώμικο πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά της Γιουγκοσλαβίας. Λεπτομέρειες για την εκδήλωση στο επόμενο φύλλο μας. Από την πέννα του «ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΕΡΙΣΚΟΠΙΟΥ» Χρόνια Πολλά και Καλή Ανάσταση των λαών.


ΦΥΛΛΟ 865