nederlands auschwitz comité
18de jaargang, nr. 12 1974 secr.: diemerkade 43, diemen, postgiro 293087 bankrek.: AMRO, bijk. van baerlestraat, amsterdam-z. gem.giro N 5500 N.A.C. red.: amsteldijk 23, amsterdam-z.
30ste HERDENKING Zondag 26 januari 1975 vindt de 30ste Auschwitz-herdenking plaats. D e herdenking heeft tegelijk het karakter van een reünie en bestaat uit drie delen. 13 uur: Bloemlegging bij de urn met as uit Auschwitz op de Nieuwe Oosterbegraafplaats, ingang Kruislaan, Amsterdam-o. W i j wekken u op met zoveel mogelijk mensen hier aanwezig te zijn. 15 uur: Herdenkingsbijeenkomst in de grote aula van het Instituut voor de Tropen, ingang Mauritskade. De zaal is open vanaf 14 uur; er wordt u een kopje koffie of thee aangeboden. Toegangskaarten zijn op aanvraag gratis verkrijgbaar bij het secretariaat N . A . C . Op deze bijzondere middag treden voor ons op de beroemde violist Szymon Goldberg; onze geliefde, trouwe medewerkster Enny de Leeuwe en het ook via t.v. bekende Collegium Musicum Judaicum, o.l.v. Chaim Storosum, o.m. met speciaal voor deze gelegenheid gecomponeerd werk. 18 uur: Vriendenmaaltijd in het Alpha-hotel, Europa-boulevard. Men krijgt een volledige maaltijd voor ƒ 2 0 , — , alles inbe-
grepen, behalve dranken. Wie wil deelnemen aan het diner kan dit doen door ƒ 2 0 , — per persoon over te maken op postgiro 293087 of gem.-
5 januari bijeen Voor de herdenking valt er heel wat te bespreken, al onze vrienden weten dat. W i j komen daarvoor ouder gewoonte gezellig bij elkaar in de zaak van Lex van Weeren, Bar-bodega Tilex, Waalstraat 464 8 , amsterdam-Z. W i j komen daar op zondag 5 januari 1975 om 12.30 uur. Ieder is van harte welkom met het aanbod om te helpen, een opmerking of zo maar voor de gezelligheid. Tot zondag de vijfde! N.A.C.
giro Amsterdam N 5500, beide t . n . v . N . A . C , Amsterdam. Vermeldt u op de girostrook het aantal personen voor wie u bestelt en het woord ' D i n e r ' . Als men voor de maaltijd wil bestellen, moet het verschuldigde geld uiterlijk 10 januari op de rekeningen van het N . A . C . zijn overgemaakt. Er wordt gezorgd voor vervoer van de N. Oosterbegraafplaats naar het Instituut voor de Tropen en eveneens van het Instituut naar het Alpha-hotel voor hen die mee gaan eten. Zij die van vervoer gebruik willen maken, worden verzocht het secretariaat te bellen. Toegangskaarten voor de herdenking in het Instituut voor de Tropen zijn op aanvraag gratis verkrijgbaar bij het secretariaat van het N . A . C , Diemerkade 4 3 , Diemen, tel. 0 2 0 — 3 5 8 8 4 2 en bij mevr. Van Geens, Orteliusstraat 278 hs., Amsterdam-W., tel. 020— 385572. W i e het geld voor het diner heeft gegireerd ontvangt een bon die toegang geeft tot de vriendenmaaltijd in het Alpha-hotel. Deze omvat vijf gangen en koffie. Bestelt tijdig! N.A.C.
ISRAËL
Wim Meijer: WUV komt voor ex Nederlanders W i m Meijer, staatssecretaris van C R M , heeft 28 november j . 1 . in 'Achter het nieuws' in een interview een overzicht gegeven van zijn beleid inzake de W e t Uitkeringen Vervolgingsslachtoffers ' 4 0 '45 ( W . U . V . ) . De regering zal de Tweede Kamer voorstellen de wet toe te passen op de paar duizend Nederlanders die in Israël, Australië, Nieuw-Zeeland en elders zijn genaturaliseerd. D e staatssecretaris heeft tijdens zijn reis naar Israël op een openbare bijeenkomst te Jeruzalem deze plannen voor ex-Nederlanders toegelicht. D e wet was niet afgestemd op deze groepen; zij hebben hulp, begrip en erkenning nodig. O p de kampsyndromen werkt oorlogsdreiging in. Voortdurende spanning over een mogelijke nieuwe oorlog versterkt het gevoel van isolement en afhankelijkheid. D e gebeurtenissen van nu worden ervaren als die in de dertiger jaren. De heer Meijer heeft zijn indrukken verstaan als een beroep op de Nederlandse regering om de ex-Nederlanders te brengen onder de wet van 1972, zodat zij die hun Nederlanderschap opgaven ook voor toekenning van de uitkering in aanmerking komen. Hij ziet dit als een soort solidariteit met de vervolgden in de concentratiekampen. Niet het Nederlanderschap van nu, maar de ervaringen tijdens de Tweede Wereldoorlog moeten het criterium zijn voor de solidariteit op grond van wat er toen is gebeurd. 'Voor de oorlogsslachtoffers blijft nog veel te doen. Voor de verzetsslachtoffers kwam er in 1947 de W e t op het Buitengewoon Pensioen, voor de slachtoffers van vervolging de wet van 1972 ( W . U . V . ) . Steeds heeft men gedacht: nu is het voorbij. Steeds werden wij, aldus de heer Meijer, overvallen door de lange duur van de problemen. Voor grote groepen hebben deze zich voortgezet, wij moesten zorgen voor sociale en financiële regelingen. Het effect van de vervolging, zoals handicaps, kwamen pas later tot ontwikkeling. O f de aanleiding tot het doorstane leed verzet o f vervolging was, de gevolgen waren gelijk, maar de uifkeringsgrondslag was telkens anders. N u , na dertig jaar, achten wij de tijd gekomen om de achterstand weg te nemen. Dit blijkt een oplopende, geen aflopende zaak, zie de aantallen. Men meende dat het om 2300 mensen zou gaan. Nu zijn er in twee jaar 3 0 . 0 0 0 aanvragen; maandelijks komen er tussen de 700 en 1000 binnen. Die stijgende lijn blijft volgens m i j . De verbetering van de sociale omstandigheden van de slachtoffers neemt lange tijd.
De kinderen van oorlogsslachtoffers verkeren vaak ook in geestelijke moeilijkheden. Eerst uitte dat zich bij de ouderen. Ook in Israël ziet men die tweede generatie. Zij die de laatste kampjaren hebben meegemaakt en zij die na het kamp zijn geboren vertonen soms dezelfde verschijnselen. D e moeilijkheden doen zich voor bij kinderen zowel van vervolgden als van verzetsmensen. In een interview in Vrij Nederland van 30 november heeft W i m Meijer zich in gelijke geest uitgelaten. Aangezien in de toelichting hierop elke vermelding van onzs comité en van zijn rol voor het bereiken van een regeling en ook van de toepassing ervan voor de ex-Nederlanders ontbrak, heeft onze redactrice de nodige aanvullingen aan de redactie van dit weekblad verstrekt. Als deze mensen straks onder de W . U . V . zullen vallen betekent dit een nieuw, groot succes voor ons werk: wij blijven aandringen op pensioen, maar de W . U . V . betekent niettemin een aanzienlijke vooruitgang voor onze mensen. Sinds deze wet van kracht is, hebben wij hierop aangedrongen de genaturaliseerden eronder te doen vallen. W i j nemen aan dat dit in 1975 gebeurt. Dit zal een grote voldoening zijn, voor ons zowel als voor de voormalige Nederlanders in het buitenland. N.A.C.
Een van onze oudste, trouwste en ijverigste medewerksters, mevrouw E. van Amerongen, heeft een operatie ondergaan. Onze vrienden hebben een zo overweldigende belangstelling en sympathie voor haar betoond dat wij op haar verzoek hier allen daarvoor danken die dit blad lezen. Beschouwt u dit als een persoonlijk bedankje! N.A.C.
Na vier oorlogen en meer dan een kwart eeuw slaan de golven van beroering in het Midden-Oosten weer hoog op. Grote mogendheden en minderheidsgroepen, concerns en commando's, Christenen en Islamieten zijn in het geding ; in het middelpunt staan Israël en de Arabische landen, joden en Palestijnen. Er zijn kapingen geweest, overvallen op kibboetsiem en luchtaanvallen op dorpen. Er is een nieuwe regering gekomen in Israël, de belofte van een nieuwe aanpak van de problemen. De Palestijnse bevrijdingsorganisatie werd te Rabat door de Arabische staten officieel erkend en kon zich laten horen in de Verenigde Naties. Israël werd buiten de U N E S C O gezet en een stroom van reacties en protesten volgde. Emoties laaiden op, meningen botsten, vaak heftig. Een hele regenboog van uiteenlopende emoties en meningen vindt men overal, ook in het Nederlands Auschwitz C o m i t é . Twee dingen staan voor ons allen onwrikbaar vast: de staat Israël bestaat — en het is een staat waar ook honderdduizenden vervolgden hun plaats hebben gevonden — en die moet kunnen voortbestaan. Alle verklaringen en besluiten die het bestaan van Israël ontkennen of daaraan voorbijgaan zijn verwerpelijk. Zo moet men het V . N . - b e sluit dat de Organisatie voor de bevrijding van Palestina erkent, maar Israël niet noemt, afwijzen. Evenzeer de uitsluiting uit de U N E S C O van Israël als een land dat 'nergens', noch in Azië, noch in Europa zou liggen. Ten tweede staat vast: het voortbestaan van Israël is alleen verzekerd door toedoen van alle betrokkenen. D i t houdt in dat er een regeling nodig is zowel met de staten rondom als met alle bevolkingsgroepen binnen het grondgebied van de staat Israël. O f men de kansen op zo een regeling nu optimistisch of pessimistisch beoordeelt, alleen overleg met de betrokkenen zelf kan aan de steeds klemmender behoefte aan vrede, en een houdbare vrede, voldoen. W i j hopen van ganser harte dat zelfs de kleinste kans op een regeling, op vrede, liever vandaag dan morgen wordt aangegrepen. Nederlands Auschwitz Comité
SMERIG
Van vele, al of niet verdekte antisemitische streken signaleren wij er een. In de Franse Kamer van Afgevaardigden is een abortuswet aangenomen. Een partijgenoot van president Giscard d'Estaing stelde de voorstanders van deze wet gelijk met hen die de crematoria in de nazi-kampen aan de gang hielden. De minister van gezondheid, die de wet heeft ingediend en verdedigd, is mevrouw Simone Veil. Zij is op haar 17de jaar naar Ravensbrück gedeporteerd en haar ouders zijn vergast en in een crematie-oven verbrand.