nederlands auschwitz comité Duitse w e e k Duitse w e e k
j u l i - a u g.
maandblad nr. secr. r. cheval, volkerakstraat
volk in
het
26'
bankrek.: amsterdamsche bank van baerlestraat amsterdam z.
deze voorportalen van de vernietigingskampen. De Duitsers stonden toe, dat de mannen brieven schreven aan hun vrouwen en kinderen thuis en omdat zij geen nare dingen schreven, hoopte men, dat er niets ergers zou gebeuren. Slechts van één groep mannen werd niets vernomen, behalve zo nu en dan een clichébriefkaartje. Dat was de groep mannen, die naar Ellecom in Gelderland werden gebracht. Om deze groep heerste een vreselijk stilzwijgen. De onthulling echter kwam gedurende de Duitse week van oktober 1942 te Rotterdam. Op 2 oktober 1942, het was een vrijdagavond, en de Duitsers gebruikten vrijdagavond bij voorkeur om dc joden te sarren, werden alle gezinnen van de mensen, die in de hel van Ellecom werkten, van huis gehaald en naar
O P E N Aan het Nederlandse en al zijn gezagsdragers, rechterlijke macht.
7-8
amsterdam-z., postgiro 29 30 87
1964 1942
Nu de initiatiefnemers van de Duitse week 1964 de Duits-Nederl. Kamer van Koophandel te Rotterdam, een Westduitse instanlie, evenals in dc jaren voor de oorlog en tijdens de oorlog de mond vol heeft van „Kultur" en „toenadering", is het nuttig eens na te gaan, wat deze Duitse rimram in liet verleden voor ons betekende. In het voorjaar van 1942 werden de mannelijke Joden boven dc 18 jaar opgeroepen „nuttig" werk te gaan verrichten in werkkampen binnen ons land. Dit waren nog geen „polizeiliche" werkkampen. De mensen zouden slechts behoeven te werken en de vrouwen en kinderen werden dan ook financieel , .verzorgd". De oproepen werden gedaan via de gewestelijke arbeidsbureaus. Alhoewel bij velen reeds angstige voorgevoelens ontstonden, werd in het algemeen nog niet begrepen, wat de Duitsers voor hadden met
1964
bijzonder
BRIEF van
de
Met bezorgdheid, die steeg tot verontrusting, hebben wij geconstateerd, dat de uitlating, dat een medeburyer vergast had dienen te worden, door een politierechter en een advocaat-generaal te Amsterdam niet ernstig genoeg werd geacht voor een straf. In één geval, omdat straf ndet menselijk zou zijn, terwijl de schuldige ook in de rechtzaal geen spijt kon opbrengen. Waar blijft de menselijkheid ten aanzien van de slachtoffers der gaskamers en hun nabestaanden, van hen, die hun leven gaven voor onze bevrijding van de naziterreur en voor het beschermen* van vervolgden, ten aanzien van de Februari-stakers en de ongetelde Anne Franks ? De misdadigers van Auschwitz cn Trebhnka profiteren nog dagelijks juisi van het ongehoorde van hun mis-
Westerbork gebracht. Daar ontmoetten zij hun mannen en vaders, maar in welke toestand! De meeste mannen wogen niet meer dan 70 pond. Ellecom was namelijk geen arbeidskamp, maar een opleidingsschool voor de SS. Achter de onschuldige facade van het arbeidskamp stond de hel en de duivelse tronie van het concentratiekamp met zijn beestachtige bewakers. Maar het was niet genoeg. De „actie" in Rotterdam had te weinig opgeleverd. Vrijdag 2 oktober 1942 was slechts de inzet van de Duitse week van dat jaar. Er moest een „Grossaktion" komen. Daarom werden in die week honderden mensen, die gedwongen waren met de ster te lopen, zo van de straat meegenomen. Dit gebeurde in de omgeving van de Statenlaan. Aan h t einde van de week werden gedurende 2 dagen honderden mensen opnieuw uit hun woningen gehaald. Die week werden 2000 mensen uit Rotterdam naar de vernietigingskampen gedeporteerd. Het was een zesde deel van de Joodse bevolking van Rotterdam. Vele slachtoffers zouden na deze Duitse week volgen. Voor de
Vervolg
op pag.
daad, omdat geen wetgever zich ooit tevoren iets dergelijks heeft kunnen indenken. Moeten zij, die zich solidair verklaren met de moordenaars, die de zwaarste misdaad uit de geschiedenis bedreven, nu ook bevoorrecht worden door straffeloosheid? Geen kwart eeuw geleden immers kon niemand zich oen verwensing als „ze hebben je vergeten te vergassen" of ,,ze hadden jou ook moeten vergassen*' zelfs in een nachtmerrie voorstellen, laat staan de miljoenenvoudige verwezenlijking ervan. Is dit geen belediging in de zin der wet, omdat geen wet van deze gruwel voor 1940 weet had? Deze uitlatingen en hun vergoelijking zijn een grievende belediging voor allen, die het dodenkamp aam den lijve ondergaan hebben of erdoor werden bedreigd, evenals van de Nederlandse en in het bijzonder dc heldhaftige Amsterdamse traditie. Diep geschokt protesteert het Nederlands Auschwitz Comité tegen geringschatting van dc schanddaad, die nooit meer kan worden goedgemaakt. Des te grievender is zulk een houding bij hen, die zijn aangesteld om het recht te handhaven. Het Nederlands Volkerakstraat
Auschwitz Comité, 26 , Amsterdam Z. l
3
ALLEEN MOEDER KWAM TERUG... Wij zagen reeds eerder dat bij een voortdurende angst voor he verlies van geliefde personen, het niet alleen kunnen zijn en een sterk geremd zijn, waar het om gevoelsuitingen gaat, een gesloten en in zichzelf gekeerd zijn, samenhangen met de scheiding van de moeder op zeer jeugdige leeftijd. De terugkeer bij do moeder en het zich los moeten maken van de onderduikouders, gevolgd door het proces van ingroeien in de nieuwe gezinssituatie met moeder en eventuele teruggekeerde broertjes cn zusjes, leidde in vele gevallen tot een gevoelsverwarring bij het kind die men op volwassen leeftijd kan aantreffen als bijv. een gevoel van „nergens helemaal bijhoren ' of een oversterk hechten aan eigen bezitting („hiervan weet ik tenminste zeker dat het van mij is") wal vaak met zich mee brengt dat men slechts met de grootste moeite iets kan weggooien of afdanken, in het gevoelsvlak manifesteert het zich als een zich te vast klampen aan geliefde personen. Ook kan men de precies tegenover gestelde tendens zien optreden; zich aan mets of niemand wezenlijk kunnen hechten omdat men er toch niet zeker van is dat het een blijvend bezit of een blijvend persoon zal blijken te zijn.
Vervolg en slot van een vorig artikel in de reeks, die onze medewerkster mevr. A. Feïs-Kupferschmidt, in samenwerking met de zenuwarts R. Swelheim-de Boer, verzorgt over onderduikkinderen en de met hen verbonden problemen.
gelijk moet zijn aan de geïdealiseerde vader en een dergelijke partner is uiteraard in de realiteit niet te vinden, zodat zij steeds zoekend blijft, iedere relatie teleurgesteld afbreekt. J jongens kan het idealiseren van de omgekomen vader ten gevolge hebben, dat zij iedere „vaderfiguur" dus niet alleen de eventuele tweede vader, maar ook leraren, chefs e.d. als autoriteit afwijzen, omdat ze de vergelijking met de eigen vader niet kunnen doorstaan. Zij accepteren hun gezag niet, wat grote moeilijkheden kan geven in studie of werkkring. Voorts, waar zij er zelf naar streven gelijk te worden aan de vader, zijn zij er toe geneigd zichzelf zulke hoB i
ge eisen te stellen, dat zij er niet aan kunnen voldoen, zodat zij zich zelf steeds voelen te kort schieten en een voortdurende belevenis hebben van falen. Het kan ook zijn dat zij bij voorbeeld al iedere poging om de te hoge verwachting te realiseren opgeven, met als gevolg een functioneren op veel lager niveau dan waarop, zij met hen potentiële mog lijkheden en aanleg in staat zouden zijn. Dit zelfde mechanisme kan men ook bij meisjes zien optreden. Waar in de psychische ontwikkeling van ieder mens de vaderfiguur tevens een zeer belangrijke rol speelt bij de ideaalvorming op ideologisch, wereldbeschouwelijk en ethisch terrein, kunnen wij verwachten dat bij de kinderen wier vader niet terugkeerde en die een deel van hun ontwikkeling bij de onderduikvader doorbrachten cn naderhand een tweede vader kreyen, m.a.w. die met drie vaderfiguren te maken hadden en waarvan de ene geïdealiseerd en onbereikbaar was, juist op dit gebied een speciale problematiek kan bestaan, waar wij t.z.t. nog eens op in hopen te gaan.
1
Heel duidelijk ziet men dit bij sommige personen die er nooit toe kunnen komen hun kamer definitief in te richten. Het blijkt altijd bij iets provisorisch, een soms kamperen waarbij men steeds gereed is om de zaak op te breken en te vertrekken. Hier uit het zich niet kunnen hechten, het met kunnen verwortelen zich in een zeer concreet vlak, maar wij kunnen het zelfde verschijnsel dus waarnemen in het vlak van de gevoelsbindingen, waardoor het de betrokkene onmogelijk is tot een definitieve binding met een ander mens te komen, met alle eenzaamheid die daar het gevolg van is. Soms ziet men dat er wel pogingen worden ondernomen om tot een gevoelsbinding te komen, maar dat deze worden opgegeven op het moment, dat de ander er op ingaat. De angst voor verlies en de voorstelling dat dit verlies onafwendbaar is, is zo sterk, dat de r e latie verrboken wordt, omdat de spanning niet langer te ve dragen is, liever niets dan iets met de vrees het toch te zullen verhezen. Bij het steeds weer moeten verbreken van een gevoelsrelatie kan ook weer een andere factor een rol spelen, n.1. het een ander aandoen wat men zelf heeft ondervonden, dwz. de smartelijke ervaring dat, wanneer men zich aan iemand hechtte, men deze weer verloor. Voor dit doorgestane verdriet wreekt men zich door de ander te verstoten wiens liefde men veroverd heeft. Het niet kunnen aangaan van een definitieve gevoelsrelatie kan echter ook nog een andere wortel hebben, n.1. het idealiseren van de omgekomen vader. Onbewust zoekt het meisje een partner die
Gesprek in het Lagerhuis Londen, 7 juli 1 9 6 4 Het is bijna 8 uur. Ik bevind mij in Kamer 6 van het Lagerhuis, Een invitatie van Mr. I. Clayton om een vergadering bij te wonen. Deze vergadering heeft niets te maken met het besturen van het land, maar wel met wereldvrede en gerechtigheid. Na deze vergadering zal ik Mr. Clayton mijn plan voorleggen, om een geldinzameling te houden in dit land, Mijn plan om Engeland bij te laten dragen in de kosten van de bouw en de eer om dc onth u 11 ing van het Auschwitz Monument, bij te wonen. Het, voor dit rijke land, kleine bedrag van £ 1 0 0 0 tc kunnen overmaken voor de bouw om de kosten iets te verlichten. Het Monument, dat als waarschuwing der mensheid dienen zal. Zodat oud en jong, en jongeren, nimmer zullen vergeten, wat er te Auschwitz en elders met de Joden cn niet-Joden is geschied. Dat zoiets nooit weer zal geschieden. Ik zit te wachten, daar het nog geen acht uur is. Eerlijk moet ik bekennen, me iet of wat nerveus te voelen, doch vol hoop en vertrouwen. Bij iedere deur staan politie-mannen, die vragen stellen, aan iedere vreemde die hier binnen komt. Waarheen?, Wat zoekt U? Wat wilt U ? Men heeft maar te antwoorden. Jawel, een prettig gevoel dat alles hier goed bewaakt is, maar . . . een beetje Auschwitz-gevoel krijg ik ook. Geheel los van het kampleven kom ik toch niet, alleen met de dood, misschien, dan is het voorbij.
Hef gesprek begint over het Trebiinka Monument, dan over het Frankfortproces, dan weer over de, hier en daar, opstekende kop v a n het fascisme. . . het tegen gaan, over verjaring der gepleegde moorden in de duitse concentratie-kampen. Neen, dit mag nooit gebeuren, dc schuldigen zullen en moeten gestraft worden. Zij, de moordenaars en schuldigen van Auschwitz, en andere oorden, moeten en zullen gevonden worden, en voor hun rechters verschijnen. Het gaat de wereld aan, toe te zien dat er nooit weer zoiets als Auschwitz zal komen. Onze jeugd, onze kinderen, mogen nimmer vergeten wat de vijand heeft gedaan, het zal het jongere geslacht van deze weerld steeds voor ogen gehouden worden, als waarschuwing. Ik voel het weder, hoe kan men overal en ieder mens, doen begrijpen wat al dit betekent . . . als zij luisteren, en ons (die lerug zijn gekomen) vertrouwen willen . . . Als ik, en vele anderen zoals ik. er niet meer zijn. . . wie zal het hun dan voor ogen houden. . . ? ? daarom b het juist om onze kinderen en de jeugd, over heel de wereld, goed en steeds in te lichten, wat er niet de 1U miljoen waarvan 6 miljoen joodse mensen, is gebeurd. ?
Zodat zij op hun hoede zullen zijn . . . totdat er eens een tijd komt, dat vrede werkelijk gekomen is om te blijven bestaan. Wat hier is besproken, had ten doe), om Joden, en nict-Joden, in en niet vrede te laten leven, nu en in de toekomst. Na afloop, vond ik mijn gesprek met Mr. Clayton, kort maar hoopvol. L. Greenman
Een schandvlek Na koning Salomo's wijsheid komt die van de commissie-Drees. Dat bhjkt in het bijzonder waar het de vererving in de Cadsu-uitbctaling betreft. Wat een wijsheid spreekt daar niet uit. Ben je op 5 mei 1945 meer dan 21 jaar geweest, dan krijg jc bij het verlies van één of beide oudets niets. Ben je toevallig vader of moeder van twee kinderen geweest en heb je zelf ook in een van de kampen gezeten, dan krijg je voor je eigen ondervonden leed niets. Er zijn tientallen van deze gevallen, die alle eindigen met 200 eenheden en verder basta. Het is om te lachen, als het niet zo diep en diep treurig was. Toen de rechterlijke macht na de bevrijding de misdaden van het fascisme moest beoordelen, stond zij voor een grote moeilijkheid, daar onze wet niet ingesteld was op een zo perfide misdaad als door de fascisten gepleegd. Het resultaat was, dat veel van dit tuig een onvoldoende straf is opgelegd — als zij de dans niet helemaal ontsprongen. Zeer weinigen van hen hebben met hun leven moeten boeten en gezien het feit, dat twintig jaar na de oorlog geen enkele NS B-er meer zit, ook niet met lange jaren. De commissic-Drees stond voor een moeilijke opgave. Verdelen wat Bonn aanbood of. . . weigeren. Het is geen toeval, dat ons verzoek om mee le mogen beoordelen in de prullemand is terecht gekomen. Men kon ons niet gebruiken om een kromme zaak recht te
buigen. Men wilde geen schele ogen maken en daaraan werden de belangen van de Joodse bevolkingsgroep opgeofferd. Wijze lieden, ons leed is niet in geld uit te drukken, maar rechtvaardigheid wel. Wij hebben sinds onze actie van mei 1959, begonnen in gebouw Atlanta, dc opvatting gehuldigd, dat ook aan dc verzetsmensen en hun nabestaanden moest worden uitbetaald. Enige malen hebben wij bij dc regering erop aangedrongen deze mensen uit te betalen uit 's rijks schatkist. Niet alleen hebben wij voor dovemansoren gesproken, maar erger nog: men heeft bij de dunne soep nog enige tonnen water gedaan. Een Salomo's oordeel was het daarom om deze verzetsmensen uit dezelfde pot te laten mee-eten. Groots bedacht. De Joden, die uit de kampen kwamen of onder de ellendigste omstandigheden waren ondergedoken, zij zijn in de steek gelaten. Zij hebben een klein kluifje gekregen en verder. Maul halten. Wanneer men van regeringszijde nog iets goed wil maken, dan zal er een aanvulling van de Cadsu-uitkering plaats moeten vinden in die zin, dat uit de schatkist een groot bedrag beschikbaar wordt gesteld. (In het voorbijgaan wijzen w i j nog op het enorme bedrag aan „bevroren", d.i. nooit opgeëiste Joodse vermogens.) Laat men dit na, dan zal er voor het nageslacht een schandvlak blijven: de behandeling van die o zo lieve Joodse burgers. Jos Slagter
Vervolg
van pag* 1
oorlog leefden 12.000 joden in Rotterdam, thans nog slechts 800 Hun moordenaars lopen onder bescherming van dc Westduitse regering voor het allergrootste deel vrij rond in de Bondsrepubliek. Vele moordenaars kregen premie op hun handwerk. Zij ontvangen allen zeer grote pensioenen of bezitten thans hoge functies. Vele anderen hebben zich met gestolen joodse vermogens verrijkt en hebben daardoor een hoge maatschappelijke positie bereikt. Zolang met dc in het verdrag van Potsdam, tussen de overwinnaars van nazi-DuitsIand vastgelegde denazificatie geen ernst is gemaakt, zolang dc organisatoren van de Duitse week 1942 en al hun kompanen ongestraft in dc Bondsrepubliek vrij rondlopen, zolang dc leiding van het leger — gezien dc laatste publicaties rondom de verklaring van admiraal Heye — een verzamelplaats is van SS-ers en andere anti-semieten, is een Duitse week in 1964 in Rotterdam met mogelijk. En laten we maar eens duidelijk zijn. Diegenen, die zich aan de organisatie van deze week schuldig maken, lopen het gevaar in ons land als vrienden van de jodenvervolgers aangezien te worden.
DIA'S AUSCHWITZ Onderhandelingen over copieen van de dia's zijn gaande, maar nog niet succesvol. Wij geven de moed nog niet op. Wie het gestorte bedrag terugwenst, zende een briefkaart aan de penningmeester, D. van Geens, Orteliusstraat 176 , Amsterdam. Het bedrag volgt dan. 1
Former Auschwitz Prisoner sold albums in London all by himself
AAN HEN, DIE ONS
It is well known that our album KL Auschwitz is being sold in various countries via our Committeer in America. South Africa, Australia as well as in England. Our active friend and former Auschwitz prisoner, mr. Leon Greenman, has already sold 10 albums, all by himself. Who will follow his example? The price of the album is $ 3 in dollar areas and £ 1.2 sh. in sterling areas. The captions to the photographs are in English, French and German.
U krijgt geen brief, als U met vacantie bent gegaan zonder nog iets aan ons comité over te maken. Als ons blad U niet overtuigd heeft, dan helpt schrijven ook niet. Wij denken zo, dat velen ons graag iets zouden overmaken, als wij maar eens met U kwamen praten. Wij zouden dat graag doen, maar. . . wij hebben er gewoon geen tijd voor. Toe, neemt U toch maar Uw cheque-boekje ter hand. Wij hebben grootse plannen voor 1965. Maar als U wilt, dat wij ze uitvoeren, wees dan vrijgevig. Daar hangen onze acties van af. Ons gironummer is NAC, Amsterdam, postgiro 29.30.87. Hebt U geen chequeboekje, dan is een briefkaart aan onze penningmeester ook voldoende hij is er snel bij, als het om de centjes gaat. Mogen wij op U rekenen Zoals op de anonymus die ons „een stukje Cadsu" van ƒ 2 0 0 , — overmaakte? Dank UI
Een trouw cn toegewijd vriend verloor het N.A.C. door de dood van Otto Meyer, die meermalen de ruimte van het Joods Historisch Museum ter beschikking stelde. Onze deelneming gaat uit naar zijn familie. Hij ruste in vrede. Nederlands Auschwitz Comité
Sieg Heil in Australië
IN 1964 VERGATEN
7
Het bestuur
,,Sicg Heil'" hoorde de Australische journalist Bob Johnson zich toevoegen, toen hij het hoofdkwartier van dc Australische Nazi-partij verliet, waar hij — tegen goed geld — zip licht had opgestoken, Johnsons krant boeïct dat geld als bedrijfsonkosten; het ligt nu in de partijkas bij de schenkingen van heden, die zich aanduiden als „Ariërs, die het goede werk willen steunen." Geen wonder, dat dc ,leider' Smith en Raven (die zichzelf de Roehm van de bende noemt), dadelijk uitbazuinden, dat hun partij sterk antisemitisch is, een massa van Hitiers filosofie (met permissie — red.) volgde en diens politiek juist acht. De Australische kijkers hebben dat ook allemaal voor de t.v. kunnen horen cn zien, compleet met portretten van Hitier en hakenkruisen. En wie nog mocht menen, dat er op het zuidelijk halfrond geen echte nazi's gedijen: de nieuwbakken S.A.-man Raven heeft zijn katje een aardige naam gegeven: Cycloon B. Ze krijgen er nooit genoeg van, zoals U ziet.
Wie kende deze Hier volgt een lijst van S.S.-ers uit Auschwitz, die allen de Oostenrijkse nationaliteit bezitten en in Oostenrijk kunnen worden aangeklaagd. Wie iets ten laste van een der genoemden weet, dele dit mee aan J. Slagter, Valeriusstraat 240*, Amsterdam Z. 1. Anfinger Leon, geb. 5-1-1917 in Mölbrücke, Karinthië). SS-Oberscharführer, kampfunctie onbekend. 2. Brucker, August, geb. 23-8-1921 in Dragasani (Roemenië), SS-schutter, moet gevangenen „tijdens de vluchL" hebben neergeschoten. 3. Dejacco Walter, geb. 19-6-1909 in Innsbruck, Unterscharführer SS, leidde de bouw van de crematoria en gaskamers. Opmerking: het is zeer belangrijk, als iemand hem in het kamp heeft gezien. 4. Dobrsansky Tadeusz, geb. 3-9-1907 in Radautz, Rottenführer, was in de SS-apotheek met Capesius te werk gesleld, moet Zyklon B voor het vergassen hebben overhandigd. 5. Eckcrt Joseph of Eckhardt, geb. ? uit Neder-Oostenrijk, leider van de strafcompagnie in Birkenau, moet gevangenen hebben mishandeld. 6. N. Ertel, leiding bij de bouw der gaskamers, SS-Unterscharführer. 7. Graigher-Fugger Fraroz, geb. 18-111920 in Mcntnitz St. Veit/Glan, Karinthië, SS-Unterführer in het Hygiëne-instituut der SS in Raysko, 8. Fiseher Joseph Karl, arts, geb. 14-31904 in Graz, moet als arts bij de Rampe geselecteerd hebben, experimenten op gevangenen, injecties. 9. Graf Otto, geb. 8-7-1920 te Wenen, SS-Unterscharführer, moet aan selecties hebben deelgenomen, heeft gevangenen mishandeld, leider van de Entwesung I, in Auschwitz sinds 28-9-1942. Haftlingsgeldverwaltung afd. deviezen. 10. Gubler of Guffler Hans, geb. 11-81915 in Meran, SS-Unterscharführer, moet gevangenen „tijdens de vlucht" hebben neergeschoten, mishandeld, deelneming aan vergassing. 11. Heschel Erwin, SS-Hauptsturmfuhrer, arts, moet aan selecties hebben deelgenomen. 12. Hobhnger Karl, geb. 17-2-1910 te Wenen, SS-Rottenführer, chauffeur van de zg. Rode Kruisauto, heeft Zyklon B naar de gaskamers gebracht. 13. Jahrling II., leiding bij de bouw, moet bij bouw van crematoria cn gaskamers hebben meegewerkt. 14. Jothan Werner, SS-Oborsturmführer leider van dc Zentralbauleitung der Waffen SS- und Polizei. 15. Kaufmann Irvmg. SS-Rottenführer in de Pohtisehe Abteilung. 16. Kautz Anton, geb. 13-8-1910. 17. Kcttel Jakob, Sturmmann. 18. Kiefcr Quendolin, werkte bij de Kommandarilur. 19. Kirschner N,, werkte bij de bouw van crematoria cn gaskamers mee (in Bauleitung). 20. Knaus Hermann, geb. 9-2-1908 in Ramsau, SS-Sturmmann, moet gevangenen „tijdens de vlucht" hebben neergeschoten. 21. Kurz Alots, geb. 14-7-1917 in Zeil am Sec, SS-Untersturmführer, moet gevangenen hebben mishandeld. 22. Lechner Anton, yeb. 18-11-1907 in Buchors (Kreis Kaplitz), SS-Rottenführer, volgens zijn eigen opgave als wachtpost sinds 1941, dan van 1943 tot 5-12-1944 als wachtpost bij de Fahrbereitschaft. Was Lt. Haftllingsangaben in de Haftlingsbeklcidungskammer, waar hij gevangenen heeft
Sl. Martin, Klagenfurt, in Bauleitung. werkte mee aan de bouw van c r e matoria en gaskamers. Trost Johann, geb. 17-3-1905 te Wenen, SS-Oberscharführer, beheerder van de Haftlingsmagazine, in kamp Auschwitz sinds 2-8-1942. Wunsch Franz, geb. 21-3-1922 in Dresenhofen-Niederdonau, sinds 199-1942 bij Haftlingsgeldverwaltung, moet gevangenen hebben mishandeld en aan. selecies deelgenomen. Wutke, arts, geb. 21-6-1905 in J u liusburg (Kreis Oels), Silezië, SSUntersturmführer, moet aan selecties hebben deelgenomen. Friedel Schneider, geb. Fuhrmann, 30-9-1911 tc Wenen, Blockführerin in Birkenau-Babitz, moet aan selecties hebben deelgenomen.
S.S.-ers?
mishandeld, ook Lt. Fersonalkartei in Haftlirtgsbekleidungskammer. 23. Leithner Hertha, geb. Bauer, 14-41914 te Wenen, arts, moet op vrouwelijke gevangenen experimenten (hormooninjecties) hebben uitgevoerd, 24. Margewitz Leon, geb. 4-11-1919 in Mizinkin, Litauen, wachtpost, moet gevangenen „tijdens de vlucht" hebben neergeschoten. 25. Martens N., werkte in de Kommandantur. 26. Meyer Georg, geb. 5-9-1917, arts, moet aan selecties hebben deelgenomen. 27. Philipp Toni, geb. 27-12-1920 in Berokosova, Roemenië. 28. Pichler Hans, geb. 16-11-1901 in Bozen, SS-Oberscharführer in de PoliUsche Abteilunig. 29. Pichler Hans, geb. 27-12-1923 in Mueurzuschlag, werkte in de Politische Abteilung. 30. Raze Afred, geb. 5-8-1916 te Wenen, politieagent. 31. Reichenbacher Bruno of Karl, geb. 24-9-1919 in Wiener-Neustadt, SSUnterscharführer, moet aan selecties hebben deelgenomen, gevangenen mishandeld, Kammerwart in dc Haftlingsbekleidungskammer. 32. Salaban Konstantin Orest, geb. 25-21912 in Czerniowcze, Roemenie, Blockfuhrer in blok 11, moet gevangenen naar de fusilladeplaats hebben gebracht. 33. Schmdlcr Johann geb. 15-6-1907 te Amstetten, adjudant van Hartjenstein, moet aan selecties hebben deelgenomen. 34. Schurz Hans, geb. 28-2-1908 in SLSalvador (Karinthië). SS-Untcrsturmführer, adviseur der Gestapo in Chorzów/Komgshütte, opvolger van Grabner als leider van de Politische Abteilung vanaf 1-12-1943. Op 23-5-1959 als dood opgegeven. 35. Spanner Joseph, geb. 13^2-1922 in Türnitz, SS-Rottenführer, moet gevangenen mishandeld hebben. 36. Tauber Anton, geb. 13-2-1922 in Grein, SS-Obersturmführer ( ? ) , R a p portführer en Arbeitsdicnstführer in het Frauenlager, nam deel aan mishandeling van vrouwelijke gevangenen, 1 m. 80 lang, groot, dik, vierkant gezicht, blond, sprak met Weens accent. 37. Töfferl. Hermann, geb. 3-4-1915 in
Regeringen voor het monument De volgende bedragen waren op I m e i 1964 door regeringen gestort als bijdragen voor het monument te Auschwitz: (in Franse francs): Albanië fr. 1.000 België „ 24.069 China 40.000 Frankrijk „ 200.000 Hongarije „ 1.200 Italië 7 Ö68 Oostenrijk „ 18746 Roemenië „ 40.000 Tsjechoslowakije „ 40.000 U.S.S.R „ 100.000 De Poolse regering heeft zeer grote bedragen besteed aan het in stand houden van het terrein. Zoals men ziet heeft de regering van Nederland nog steeds verstek laten gaan. In ons volgend nummer komen wij uitvoerig op het monument terug. n
38.
39.
40.
41.
D e sensatie van rotterdam
N I E U W
snackbar-restaurant 'n o v e r v l o e d van verrukkelijke
belegde
broodjes, snacks en exquise salades. #
winkel ver k o o p
fijne vleeswaren,
delicatessen, binnen- en buitenlandse kaassoorten KORTE LIJNBAAN Telefoon
y
ROTTERDAM
117710-116810
Gereedschappenhandel
Gebr. Tertaas Oude Schans 73 Amsterdam tel. 37123
aruóo
Pt
UW PLATEN-LEVERANCIER G r o o t s uitgebreide collectie; opera-, o p e r e t t e - , dans en klassieke platen Altijd voorradig g r o t e Joodse
sortering
platen
dealer van G A R R A R D
motoren
en wisselaars
Jan Evertsenstraat 126 Amsterdam Tel. 87271
S. Swart