Θαλασσολόγιο

2016

Θαλασσολόγιο ΣΕΡΓΙΑΝΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΔΑΦΝΗ ΣΤΑΥΡΑΚΗ – ΧΑΛΚΙΑ

Είναι το φως που φαίνεται σαν μήνυμα ελπίδας…………………..

Είναι το φως που φαίνεται σαν μήνυμα ελπίδας Είναι το όνειρο που ακολουθεί το δρόμο ηλιαχτίδας Είναι και η θάλασσα που κάθετε καρτερικά και περιμένει Το σύννεφο να διαλυθεί ή καθάρια βροχή να γένει. Ο Ήλιος του καλοκαιριού παιχνίδια κάνει στην ψυχή μας Χρώματα γεμίζει τη ματιά, ζεσταίνει μαγικά την ύπαρξή μας Κι η θάλασσα πάντοτε εκεί, εικόνα μαγεμένη Μια αγκαλιά τεράστια που πάντα περιμένει Κοιτάω δειλά τον ουρανό εκεί που μαζί της γίνεται ένα Σαν έρωτας είναι θαρρείς που δεν μοιάζει με κανένα Και είναι το χρώμα της στιγμής Που μια πίκρα άφησε θαρρείς Για τα σεργιάνια που δεν κάναμε Απλά γιατί δεν προκάναμε……. Δάφνη Σταυράκη - Χαλκιά

Μάθαμε τις μέρες να μετράμε …………….

Μάθαμε τις μέρες να μετράμε μ όνειρα και τις νύχτες μας με νοσταλγία! Σαν την άγκυρα που ξέμεινε στην ακτή τη θάλασσα να αγναντεύει η ζωή μας ολάκερη…. Μια ξεχασμένη άγκυρα Χωρίς σκοινί Χωρίς καράβι Μονάχα τη σιωπή της και τη θάλασσα Παράπονο η σιωπή που ναι ίδιο με την μοναξιά της. Και η θάλασσα ν΄ αλλάζει χρώματα, σχήματα και ήχους έτσι σα να προσπαθεί στην άγκυρα κουβέντα να πιάσει. Ακούνητη Από το βάρος που συνήθιζε να έχει απ’ την αλυσίδα της. Ακούνητη και τώρα που είναι μονάχη. Αγναντεύει άραγε ή ταξίδια ονειρεύεται; Μα όπως στο παραμύθι χωράει τ’ όνειρο Έτσι και τα ταξίδια θέλουν ελευθερία…. Σαν την άγκυρα και γω τη λευτεριά του πελάγου ονειρεύομαι κι ας ξέρω πως έχω αγκυροβολήσει στη στεριά Δάφνη Σταυράκη - Χαλκιά

Εστίασε ακριβώς μπροστά……………

Εστίασε ακριβώς μπροστά στις γραμμές της θάλασσας στο ασημί που κυλάει στο ρυθμό του νερού. Στην αχνοφεγγιά που αγγίζει Τον άπιαστο ορίζοντα Δες. Δες και ονειρέψου με τα μάτια ανοιχτά γιατί είναι κρίμα να κλείνεις τα μάτια στα όνειρα Σωπαίνω Φοβάμαι μην η φωνή μου τρομάξει την γαλήνη μου Τον κόσμο μου σ΄ ένα ποτήρι φραπέ τον έκρυψα Φοβάμαι μην τον πιώ και τελειώσει…….

Δάφνη Σταυράκη – Χαλκιά

Κουκούλωσε πρόχειρα…………..

Κουκούλωσε πρόχειρα ξανά τις ανάγκες σου και προχώρα σε αυτό που έμαθες να λες ζωή…. Φεύγοντας θα πάρεις ότι έχεις στην ψύχη σου… το όνειρο ή τον λυγμό σου…… Εγώ την χαρά μου πίσω απ’ τα χρώματα της δύσης περιμένω στη θάλασσα. Και ούτε στη θάλασσα ούτε στη δύση γύρισα ποτέ την πλάτη γιατί την ομορφιά και την ελευθερία πρέπει να την κοιτάς κατάματα!!! Δάφνη Σταυράκη - Χαλκιά

Εγώ θα ζήσω……….

Εγώ θα ζήσω συντροφιά με το τραγούδι της θάλασσας. Με το πρόσωπο στραμμένο στην υποσχόμενη απεραντοσύνη Ελπίζοντας πως κάποιο κύμα τελικά θα με ταξιδέψει.

Δάφνη Σταυράκη - Χαλκιά

Φίλε μου…….

Φίλε μου, το ξεκίνημα μας καλό ήτανε. Κάτι απλά στην πορεία δεν πήγε καλά Όχι Δεν είναι πως είμαστε διαφορετικοί Είναι που εμείς δεν συμβιβαστήκαμε Όχι Δεν είναι στα όνειρα που πιστέψαμε Είναι που κάναμε περισσότερα από όσα χωρούσε η ψυχή μας Και τώρα αγναντεύουμε τη θάλασσα ναυαγοί στην δική μας νοσταλγία…. Ξαποσταίνουμε από την βόλτα στην πόλη - ή την καρδιά μαςμ΄ ένα ποδήλατο έτσι για να μπορούμε να έχουμε επαφή με τη ζωή… Φίλε μου Κάτσε δίπλα μου και κοίτα τα χρώματα που αλλάζουν Τον ήλιο που βουτά διψασμένα στα πρασινογάλανα νερά Μην παραπονιέσαι ότι κουρσέψαν την ζωή σου Μη λυπάσαι για τίποτα άλλο εκτός από τον κόσμο, τους φίλους που δεν ξέραν πως να χωρέσουν στα όνειρα σου

Δάφνη Σταυράκη Χαλκιά

Αν δεν μπορείς να αφουγκραστείς τούτη την Πόλη δεν θα μπορέσεις ποτέ να αισθανθείς το μεγαλείο της… Αν δεν μπορείς να αφουγκραστείς τα ερωτόλογα που της ψιθυρίζει η θάλασσα δεν θα μπορέσεις ποτέ να γίνεις ένα μαζί της…….