Skip to main content

Πρακτικά ημερίδας Καλαμάτας

Page 1

Ο ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΙΣ ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΥΓΕΙΑΣ

Προοπτικές ανάπτυξης της ΠΦΥ στον αστικό ιστό. Η πιλοτική εφαρμογή στην Μονάδα Υγείας Πατρών Νοτίου Διαμερίσματος.

Αγγελική Κοτσώνη Msc Επισκέπτρια Υγείας

Καλαμάτα 27/05/2017


Σύμφωνα με τη Διακήρυξη της Alma-Ata: «... η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας είναι βασική φροντίδα που βασίζεται σε τεκμηριωμένες ιατρικά και κοινωνικά αποδεκτές μεθόδους και αξιοποιεί κατάλληλα τη σύγχρονη τεχνολογία. Η φροντίδα αυτή αποτελεί το πρώτο επίπεδο επαφής των ατόμων, της οικογένειας και της κοινωνίας με το εθνικό σύστημα υγείας και παρέχεται με την πλήρη συμμετοχή τους και σε κόστος που η κοινότητα και η χώρα μπορούν να επωμισθούν σε κάθε στάδιο ανάπτυξή της. Η ΠΦΥ αποτελεί ένα βασικό συστατικό στοιχείο, όχι μόνο του συστήματος υγείας μιας χώρας, του οποίου είναι το κεντρικό σημείο αναφοράς, αλλά και του γενικότερου κοινωνικοοικονομικού οικοδομήματος. Η ΠΦΥ φέρνει τη φροντίδα υγείας όσο το δυνατό πλησιέστερα στους χώρους όπου οι πολίτες ζουν και εργάζονται και αποτελεί το πρώτο στοιχείο σε μια συνεχή διαδικασία παροχής υπηρεσιών υγείας. Αυτή απευθύνεται στα κύρια προβλήματα υγείας της κοινότητας παρέχοντας υπηρεσίες πρόληψης νοσημάτων, προαγωγής υγείας, θεραπείας και αποκατάστασης...» (WHO, 1978).


Σύμφωνα με τα γενικότερα επιστημονικά δεδομένα αλλά και το ισχύον νομικό πλαίσιο η ΠΦΥ : 1. Αποτελεί πύλη εισόδου στο σύστημα υγείας. 2. Παρέχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες πρωτοβάθμιας περίθαλψης, πρόληψης, διάγνωσης, θεραπείας, προαγωγής και φροντίδας της υγείας. 3. Εξασφαλίζει και συντονίζει τη συνέχεια της φροντίδας κατευθύνοντας τον χρήστη των υπηρεσιών ΠΦΥ. προς τα άλλα επίπεδα του συστήματος υγείας. 4. Σέβεται την αυτονομία και την αξιοπρέπειά των πολιτών, στο πλαίσιο των κανόνων βιοηθικής και ιατρικής δεοντολογίας.


Οι υπηρεσίες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας περιλαμβάνουν: 1. Όλες τις σχετικές υπηρεσίες υγείας για την παροχή των οποίων δεν απαιτείται εισαγωγή του σε νοσηλευτικό ίδρυμα. 2. Την εκτίμηση των αναγκών υγείας των κατοίκων των περιοχών ευθύνης της κάθε μονάδας ΠΦΥ (Τομέας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας), το σχεδιασμό και την υλοποίηση μέτρων και προγραμμάτων για την πρόληψη νοσημάτων, την καθολική εφαρμογή εθνικού προγράμματος προσυμπτωματικού ελέγχου για επιλεγμένα νοσήματα και την προαγωγή υγείας. 3. Την παροχή Α ́ βοηθειών – Επείγοντα περιστατικά. 4. Την παροχή υπηρεσιών πρωτοβάθμιας ψυχικής υγείας. 5. Την παραπομπή, παρακολούθηση και κατά περίπτωση συν διαχείριση περιστατικών στη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια φροντίδα. 6. Την τακτική παρακολούθηση και τη διαχείριση ασθενών με χρόνια νοσήματα. 7. Τις υπηρεσίες μετανοσοκομειακής και κατ' οίκον φροντίδας υγείας, καθώς και τις υπηρεσίες αποκατάστασης. 8. Τον οικογενειακό προγραμματισμό και τις υπηρεσίες μητέρας – παιδιού.

9. Την παροχή ανακουφιστικής και παρηγορητικής φροντίδας. 10. Τη διασύνδεση με υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας 11. Την πρωτοβάθμια οδοντιατρική και ορθοδοντική φροντίδα, με έμφαση στην πρόληψη.

12. Την υλοποίηση προγραμμάτων εμβολιασμού.


 Υποχρηματοδότηση

 Υποστελέχωση

 Νοσοκομείο-κεντρικό σύστημα

 Εκπαίδευση


Υγεία και Οικονομική Μείωση των δαπανών για την υγεία και ελάττωση του προσωπικού Αύξηση των αναγκών για παροχή υπηρεσιών υγείας Επιδείνωση των οργανωτικών και λειτουργικών προβλημάτων


Από 2014 και μετά.... Το 40% των Μονάδων ΠΕΔΥ έχουν κλείσει. Σήμερα υπηρετούν στο ΠΕΔΥ 2.200 ιατροί από τους συνολικά 5500 το 2014, με το 40% αυτών με δικαστικές αποφάσεις. Βασικές ιατρικές ειδικότητες λείπουν όχι μόνο στις δομές του ΠΕΔΥ, αλλά ούτε και στους συμβεβλημένους ελεύθερους επαγγελματίες με τον ΕΟΠΥΥ. Τα εργαστήρια αδυνατούν να απορροφήσουν τις ανάγκες του πληθυσμού Είναι χαρακτηριστικό ότι στις Δημόσιες δομές του συστήματος εκτελείται μόνο το 5% των παραπεμπτικών.


Δομές Δημόσιας ΠΦΥ στη περιοχή του Δήμου της Πάτρας 2016

Στη περιοχή του Δήμου της Πάτρας, στο δημόσιο σύστημα υγείας – ΠΕΔΥ υπάρχουν και λειτουργούν με οριακό προσωπικό και εξοπλισμό η ΜΥ Πατρών 5 ( Αγ Αλέξιος ) , η ΜΥ Ανω Πόλης 6 (Γερμανού) και τα Ιατρεία του Κέντρου 7 (Γούναρη) και των Ζαρουχλείκων 8 που υπάγονται στην ΜΥ Πατρών . Από τις 15 Φεβρουαρίου 2016 λειτουργούν και τα Ιατρεία ΠΦΥ Τοπική Μονάδα Υγείας Ζαρουχλείκων – ΜΥ Πατρών Νοτίου Διαμερίσματος στο χώρο των ήδη υπαρχόντων ιατρείων Ζαρουχλεικων Επίσης λειτουργούν τα Περιφερειακά Ιατρεία Σαραβαλίου / Μεσσάτιδας 14 , Βραχναιίκων 13 και Πλατανίου / Ρίου 15 τα οποία μέχρι σήμερα υγειονομικά / διοικητικά υπάγονται το πρώτο στο ΚΥ Χαλανδρίτσας και τα δύο άλλα στο ΚΥ Κάτω Αχαΐας. Επικουρικά λειτουργούν τρία (3) δημοτικά ιατρεία με γιατρούς του ΕΣΥ μία φορά εβδομαδιαίως στις περιοχές Ψάχου/Ζαρουχλεϊκων 9 Προσφυγικά / Αγ.Φωτεινή 10 και Αγιάς 11. ( Το 1,2,3,4 της εικόνας αφορούν τα τέσσερα νοσοκομεία της πόλης)


Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να έχουμε σαν μονάδα ΠΦΥ; Ποιο είναι σήμερα το επίπεδο υπηρεσιών τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά που μπορούμε και είναι αναγκαίο να παρέχουμε σε συνάρτηση με την θέση και την κατάσταση που υπάρχει; (υλικοτεχνική υποδομή – υγειονομικό και λοιπό προσωπικό – πλαίσιο λειτουργίας - χρηματοδότηση)

Με ποιο τρόπο και ποιο σχέδιο θα αντιμετωπίσουμε τα όποια προβλήματα υπάρχουν και θα βελτιώσουμε την παροχή υπηρεσιών ΠΦΥ κυρίως προς τους κατοίκους του τομέα ευθύνης μας αλλά και σε όσους μας επισκέπτονται, ισότιμα και ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική, επαγγελματική, ασφαλιστική τους κατάσταση ;


ΔΡΑΣΕΙΣ ΜΟΝΑΔΑΣ Συναντήσεις με τους τοπικούς φορείς και πολιτιστικούς συλλόγους Νότιου Διαμερίσματος για την διερεύνηση αναγκών υγείας.

Δημιουργία δελτίου εμβολιασμού ενηλίκων


Ενημερωτική εκδήλωση με θέμα : « Η πρόληψη του καρκίνου τραχήλου της μήτρας και η σημασία του Τεστ-Παπ »


Συναντήσεις με τους υπευθύνους αγωγής υγείας της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Αχαΐας με στόχο την υλοποίηση προγραμμάτων Αγωγής Υγείας σε μαθητές σχολείων της περιοχής μας Διενέργεια δερμοαντίδρασης Mantoux σε παιδιά του Νηπιαγωγείου. Επίσης έλεγχος της εμβολιαστικής κάλυψης με επίδοση ενημερωτικού σημειώματος στους γονείς για την δυνατότητα διενέργειας των εμβολίων που υπολείπονται στην μονάδα καθώς και σωματομετρήσεις ( ύψος – βάρος ) για την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας Διενέργεια ενημερωτικών ομιλιών για διάφορα θέματα υγείας στους πολιτιστικούς συλλόγους Διενέργεια εκπαιδευτικών μαθημάτων σε ειδικευόμενους Γενικής Ιατρικής


Μια Μονάδα Π.Φ.Υ. πρέπει να παρακολουθεί την υγειονομική κατάσταση των κατοίκων της περιοχής αναφοράς της και να παρεμβαίνει σ΄ αυτή. Είτε σε ατομικό είτε σε συλλογικό – κοινωνικό επίπεδο και σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς. ➢

➢ Για να το κάνει όμως αυτό και οι ίδιοι οι επαγγελματίες υγείας χρειάζεται να μπορούν να λειτουργούν σαν ομάδα. Μια διεπιστημονική ομάδα υγείας. Με αυτό το συλλογικό πνεύμα συνεργασίας,με την ομαδική δουλειά μπορούμε να βάλουμε τις βάσεις για την ανάπτυξη της Π.Φ.Υ. στην χώρα μας.


Σας ευχαριστώ !


ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ & ΑΓΩΓΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Γκέτσιος Ι. Επισκέπτης Υγείας MSc Μπελίτση Β. Επισκέπτρια Υγείας MSc

Αθήνα 2017

32


-Το πρωτόκολλο αποτελεί βασικό σημείο εκκίνησης για μια υψηλής ποιότητας έρευνα ή πρόγραμμα.

- Το πρωτόκολλο δίνει γραπτές αποδείξεις για την αναγκαιότητα και την εφικτότητα της ερευνητικής μελέτης / προγράμματος παρέμβασης παρέχοντας μια αναλυτική περιγραφή του σχεδιασμού της έρευνας.


- Το πρωτόκολλο χρησιμοποιείται από τους ερευνητές / επαγγελματίες υγείας ως σημείο αναφοράς καθ’ όλη τη διάρκεια της μελέτης. -Επίσης, επιτρέπει στις επιτροπές δεοντολογίας, στους στατιστικούς συμβούλους και στους επιστημονικούς κριτές να αξιολογήσουν τις επιστημονικές πτυχές της μελέτης / προγράμματος. -Το πρωτόκολλο είναι απαραίτητο χρηματοδότηση προγραμμάτων.

στις

αιτήσεις

για


Το πρόγραμμα παρέμβασης που θα πραγματοποιηθεί πχ. στα πλαίσια της εργασίας σας κύριο σκοπό έχει να εξερευνήσει εάν η μέθοδος παρέμβασης Χ που θα εφαρμόσετε βελτιώνει την υγεία ή τους παράγοντες που συνδέονται με την υγεία ή/και ποιότητα ζωής (γνώσεις, στάσεις, δεξιότητες, συμπεριφορές, πολιτικές, περιβάλλον κτλ) του επιλεγμένου σας πληθυσμού/ομάδας.

Ως ‘υγεία’ εννοούμε είτε τη φυσική είτε την ψυχοκοινωνική υγεία κτλ του επιλεγμένου σας πληθυσμού


ΘΕΩΡΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΥΣΧΕΤΙΣΗ ΜΕ ΘΕΩΡΙΑ

ΣΚΟΠΟΣ

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΠΟΜΕΝΗ

ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

ΕΡΕΥΝΑ ΕΛΕΓΧΟΣ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ

ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ

ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΟΡΩΝ

ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

ΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ Πιλοτική έρευνα ΣΥΛΛΟΓΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ Έρευνα πεδίου


ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΘΟΥΝ ✓

ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

✓

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ;

✓

ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ - ΤΙ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΠΑΡΕΜΒΕΤΕ;

✓

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ – ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΤΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΣΑΣ;

✓

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ /ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΗΣΗ

✓

ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ/ ΕΡΓΑΛΕΙΑ & ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

✓

ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΑ ΣΗΜΕΙΑ

✓

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

✓

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ


*

Εάν δεν έχει προαποφασιστεί το θέμα υγείας και πρέπει πρώτα να γίνει εκτίμηση αναγκών εξηγήστε: - με ποια μέθοδο/ τεχνική και εργαλεία θα κάνετε την αξιολόγηση αναγκών; - σε τι πληθυσμό/ ομάδα;

** Εάν πρόκειται για παρέμβαση που χρησιμοποιεί μεθόδους συμβουλευτικής: έχετε εκπαιδευτεί (ή θα εκπαιδευτείτε) στο πρωτόκολλο της συγκεκριμένης συμβουλευτικής μεθόδου; δώστε πληροφορίες. *** Εάν σκοπεύετε να πραγματοποιήσετε πιλοτική μελέτη του προγράμματος σε υπο-δείγμα του πληθυσμού /ομάδας στην οποία θα παρέμβετε, να το αναφέρετε και να περιγράψετε την πιλοτική μελέτη.


ΤΙΤΛΟΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ;

1) Παρουσίαση του προβλήματος με στοιχεία από τη βιβλιογραφία 2) Πως συσχετίζεται το συγκεκριμένο πρόβλημα με διάφορους παράγοντες ποιότητας ζωής, παράγοντες συμπεριφοράς, περιβάλλοντος κτλ 3) Πως έχει αντιμετωπιστεί το θέμα ως σήμερα σε επίπεδο προγραμμάτων και πολιτικών προαγωγής και αγωγής υγείας; 4) Ποια και γιατί πιστεύετε ότι είναι η καλύτερη παρεμβατική προσέγγιση (πάντα στο συγκεκριμένο πληθυσμό) και τι ενδείξεις από τη βιβλιογραφία έχετε για αυτό;


ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΤΙ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΕΙ Ο ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΠΑΡΕΜΒΕΤΕ; 1)

Ο σκοπός του προγράμματος

2)

Οι στόχοι του προγράμματος

3)

Οι ερευνητικές σας υποθέσεις


 Οι ερευνητικές υποθέσεις αντιπροσωπεύουν προβλέψεις

σχετικά με τη σχέση που υπάρχει ανάμεσα στις μεταβλητές  Η βιβλιογραφική έρευνα βοηθά, γιατί η ανασκόπηση των προηγούμενων ερευνών επί του θέματος μπορεί να υποδείξει τις πιο πιθανές σχέσεις μεταξύ των μεταβλητών  Διατύπωση υποθέσεων

 Πρέπει να διατυπώνονται έτσι, ώστε να είναι δυνατή η

απόρριψη ή η επιβεβαίωσή τους


Δημιουργία υποθέσεων Υπόθεση είναι μία πρόταση η οποία είναι δυνατόν να εξετασθεί

Παραδείγματα Το κάπνισμα μειώνει την οπτική οξύτητα Η τηλεόραση ενισχύει την επιθετική συμπεριφορά Η προσευχή βελτιώνει την επίδοση στην εργασία Η προσοχή επηρεάζει τη μνήμη Η χρήση οπτικών μέσων διευκολύνει τη μάθηση


Δημιουργία υποθέσεων Η υπόθεση περιγράφει τη σχέση μεταξύ δύο μεταβλητών

Μεταβλητές είναι κάποια μεγέθη τα οποία μπορούν να έχουν πάνω από μία τιμή Ύψος Φυλή Βάρος Συναισθηματική κατάσταση


Δημιουργία υποθέσεων Πώς δημιουργούμε υποθέσεις;

1. Μέσω προσεκτικής παρατήρησης του περιβάλλοντος

2. Μέσω επιστημονικών θεωριών


Έλεγχος υποθέσεων Αντικείμενα διαφορετικού βάρους πέφτουν με την ίδια ή διαφορετική ταχύτητα;

Πείραμα Συσχέτιση Παρατήρηση


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΤΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΣΑΣ ; 1) Σε ποιο (ή ποια) επίπεδο/α επιρροής θα δουλέψετε και γιατί ; - ατομικό - διαπροσωπικό - κοινοτικό 2) Ποια μέθοδο παρέμβασης διαλέξατε και γιατί πιστεύετε ότι στο συγκεκριμένο πρόβλημα και πληθυσμό είναι η πιο ενδεδειγμένη; 3) Ποια είναι τα βασικά συστατικά της θεωρίας /μοντέλου ή των θεωριών/μοντέλων που θα χρησιμοποιήσετε; 4) Σε ποιες μεταβλητές θα στοχεύσει η παρέμβαση; 5) Που, για πόσο διάστημα και με τι υλικό θα γίνει η παρέμβαση; 6) Περιγράψτε τα στάδια της παρέμβασης πχ. 1η συνάντηση: Στόχος…..χρονική διάρκεια……θέματα, 2η συνάντηση : Στόχος……, χρονική διάρκεια…..θέματα


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΤΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΣΑΣ ; ΕΠΙΠΕΔΑ ΕΠΙΡΡΟΗΣ Σε ποιο (ή ποια) επίπεδο/α επιρροής θα δουλέψετε και γιατί ; - ατομικό (χαρακτηριστικά του ατόμου που επηρεάζουν τη συμπεριφορά: γνώσεις, στάσεις, πιστεύω) - διαπροσωπικό (προσωπικοί παράγοντες, περιβαλλοντικές επιδράσεις, συμπεριφορά) - κοινοτικό (ανάπτυξη δυναμικού και ενδυνάμωσης της κοινότητας)


Μέθοδος παρέμβασης ▪ Ποια μέθοδο παρέμβασης διαλέξατε και γιατί πιστεύετε ότι στο συγκεκριμένο πρόβλημα και πληθυσμό είναι η πιο ενδεδειγμένη;

- Health belief model - Social learning theory - Diffussion of innovations theory


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥ/ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΗΣΗ 1)

Αριθμός υπολογιζόμενου δείγματος, ηλικία και χαρακτηριστικά (πχ. μετανάστες, μαθητές, μητέρες)

2)

Ποιο θα είναι το

σχέδιο του προγράμματος / μελέτης / έρευνας;

(παρέμβασης / πειραματική και ομάδα ελέγχου ¨η σύγκρισης / μη

πειραματική; 3)

Πλεονεκτήματα ή τα μειονεκτήματα /περιορισμούς.

4 ) Χώρος και διαδικασίες στρατολόγησης δείγματος. 5)

Δεοντολογικές παραμέτρους που θα λάβετε υπόψη σας πχ συγκατάθεση γονέων, εξασφάλιση ανωνυμίας, έγκριση προγράμματος από όργανα

και επιτροπές.


ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ

1.

Πώς θα γίνει η επιλογή δείγματος (τυχαίο τρόπο)

2.

Πότε θα δοθεί το ερωτηματολόγιο και με ποιον τρόπο (τηλεφωνικά, γραπτώς μπροστά στον ερευνητή, με συνέντευξη)

3.

Πώς θα γίνει η παρέμβαση (εγχειρίδια, υλικό που έχει χρησιμοποιηθεί ξανά)

4.

Στατιστική ανάλυση


ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ/ ΕΡΓΑΛΕΙΑ & ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ 1)

2)

3)

Με ποια ακριβώς εργαλεία (ερωτηματολόγια, ημιδομημένη συνέντευξη κτλ) θα μετρήσετε τις μεταβλητές στις οποίες θα παρέμβετε; -Τι γνωρίζετε για την εγκυρότητα και την αξιοπιστία τους; Εάν έχετε επιλέξει ή διαμορφώσει και δικά σας ερωτηματολόγια για μετρήσεις στον πληθυσμό σας θα πρέπει να τα αναφέρετε με σαφείς πληροφορίες για την κατασκευή τους. Θα χρησιμοποιηθούν βιο-ιατρικοί δείκτες υγείας (πχ. μετρήσεις βάρους);

4)

- Χρειάζεστε ειδική άδεια για την χρήση των εργαλείων; - Χρειάζονται μετάφραση στα ελληνικά;

5)

Πώς, πόσο χρόνο χρειάζονται, που και από ποιόν θα γίνει η-ΠΡΙΝ-ΤΗΝΠΑΡΕΜΒΑΣΗ αξιολόγηση (baseline data/pre-assessment);


ΜΕΤΡΗΣΕΙΣ/ ΕΡΓΑΛΕΙΑ & ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ 6)

Πως θα αξιολογήσετε την ποιότητα της παρέμβασης (διασφάλιση της ποιότητας της διαδικασίας της παρέμβασης);

7)

Με ποια εργαλεία θα αξιολογήσετε τον αντίκτυπο/ επίδραση της παρέμβασης (δηλ στις γνώσεις, στάσεις, δεξιότητες, συμπεριφορές, πολιτικές κτλ) πριν και αμέσως μετά την παρέμβαση;

8)

Πώς, πόσο χρόνο χρειάζονται, που και από ποιόν θα γίνει η-ΜΕΤΑ-ΤΗΝΠΑΡΕΜΒΑΣΗ αξιολόγηση (post-assessment);

9) Αν κάποιες από τις μετρήσεις σας δεν είναι αντικειμενικές (πχ. ποιοτικές μετρήσεις, κάποια είδη παρατήρησης, συνεντεύξεις) πως θα εξασφαλίζετε ότι η αξιολόγηση δεν επηρεάζεται από τη γνώση του αξιολογητή για το ποια ομάδα έλαβε την παρέμβαση και ποια όχι; 10) Θα συμπεριλάβετε αξιολόγηση του αποτελέσματος της παρέμβασης; -πόσες επαναληπτικές μετρήσεις follow-up έχετε υπολογίσει -σε ποια διαστήματα - με ποια εργαλεία/ μεθόδους - Περιγράψτε το πλάνο και το σκοπό της αξιολόγησης του αποτελέσματος


ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΑ ΣΗΜΕΙΑ 1)

Ποια θεωρείτε ότι είναι τα δυνατά σημεία του προγράμματος σας;

Ποια καινούργια γνώση θα προσφέρει η μελέτη / πρόγραμμα σας στο χώρο;

2)

Μπορείτε να προβλέψετε εμπόδια κατά την εφαρμογή και αξιολόγηση του προγράμματος;


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

1) Harvard 2) Vancouver


ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ - Εργαλεία

- Ερωτηματολόγιο - Μετρήσεις

- Υλικό Παρέμβασης - Επιστολές προς τους συμμετέχοντες

- Άδειες επιτροπών


ΣΤΑΔΙΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ 1. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ - Επιλέξτε ένα θέμα για έρευνα 2. ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ- Μελετήστε τις υπάρχουσες έρευνες για το θέμα 3. ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ- Τι θέλετε να εξετάσετε; Ποιες είναι οι σχέσεις των μεταβλητών; 4. ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ – Επιλέξτε μια ή περισσότερες ερευνητικές μεθόδους (Χρήση υφιστάμενων πηγών, Παρατήρηση , Ποσοτική έρευνα, Ποιοτική κλπ) 5. ΕΡΕΥΝΑ ΠΕΔΙΟΥ – Συλλέξτε τα στοιχεία 6. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ – Εξετάστε τι σημαίνουν τα στοιχεία που συλλέξατε 7. ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΤΕΛΙΚΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ – Ποια είναι η σημασία των στοιχείων; Πώς συνδέονται με προηγούμενες έρευνες; ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ – Τα πορίσματά σας καταγράφονται και παρουσιάζονται στην ευρύτερη ακαδημαϊκή κοινότητα – ίσως οδηγήσουν στην ανάληψη νέων ερευνών.


Σας ευχαριστώ…!


Harvard ▪ Παραπομπές εντός κειμένου (in-text citations)

▪ Κατά το πρότυπο του Harvard, οι παραπομπές εντός του κειμένου παρεμβάλλονται -εντός παρενθέσεως- και συντάσσονται ως εξής: ▪ Επίθετο συγγραφέα χρονολογία δημοσίευσης, π.χ. (Χατζηνικολάου 2002). Επιπλέον, στην περίπτωση που το όνομα του συγγραφέα αναφέρεται στο κείμενο, τότε μέσα στην παρένθεση μπαίνει η χρονολογία και η σελιδαρίθμηση. Επομένως το κείμενο θα έχει τη μορφή:

Όπως αναφέρει και ο Χατζηνικολάου (2002, σ.102) "Το εκάστοτε μοντέρνο έχει μια διάρκεια: κάποτε η επικαιρότητά του ή η διάρκεια ουσιαστικής ακτινοβολίας του εξαντλείται."


Harvard ▪ Σύνταξη βιβλιογραφίας - βιβλιογραφικών αναφορών ▪ Ανάλογα με το είδος της πηγής από την οποία προέρχεται η αναφορά, τα βιβλιογραφικά στοιχεία πρέπει να καταγράφονται όπως φαίνονται παρακάτω (προσοχή στα σημεία στίξης). Η τελική ταξινόμηση των αναφορών γίνεται αλφαβητικά βάσει του επιθέτου του πρώτου συγγραφέα. ▪ Βιβλία ενός συγγραφέα Επίθετο, Όνομα., Έτος έκδοσης. Τίτλος έργου. Έκδοση. Τόπος έκδοσης: Εκδότης. Παράδειγμα: Λιοδάκης, Γιώργος., 1994. Γαιοπρόσοδος, επιτόκια και αγροτικές τιμές: οικονομικές πλευρές του αγροτικού ζητήματος. Αθήνα: Σύγχρονη Εποχή.


Harvard ▪ Βιβλία δυο ή τριών συγγραφέων Επίθετο, Όνομα. & Επίθετο, Όνομα., Έτος έκδοσης. Τίτλος έργου. Έκδοση. Τόπος έκδοσης: Εκδότης. Παράδειγμα: Κουσκούκης, Κ. Ε. & Καρπούζης, Α., 2005. Σύγχρονη κλινική δερματολογία και αφροδισιολογία. Αθήνα: Πασχαλίδης. Βιβλία τεσσάρων ή περισσότερων συγγραφέων Επίθετο, Όνομα. κ.ά., Έτος έκδοσης. Τίτλος έργου. Έκδοση. Τόπος έκδοσης: Εκδότης. Παράδειγμα: Ιωακείμογλου, Η. κ.ά., 1998. Ανεργία: μύθοι και πραγματικότητα. Αθήνα: Εναλλακτικές Εκδόσεις.


Harvard ▪ Κεφάλαιο βιβλίου Επίθετο, Όνομα. Έτος έκδοσης. Τίτλος κεφαλαίου. Στο Όνομα Επίθετο, επιμ. Τίτλος βιβλίου. Τόπος έκδοσης: Εκδότης. Αρίθμηση κεφαλαίου ή πρώτη και τελευταία σελίδα. Παράδειγμα: Μπόση, Μ., 1999. Η μετεξέλιξη της τρομοκρατίας σε διεθνές επίπεδο: νέες μορφές και δεδομένα. Στο Ν. Λιούσης & Σ. Ντάλης, επιμ. Οι διεθνείς σχέσεις στη μεταψυχροπολεμική εποχή: από τη γεωπολιτική στη γεωοικονομία και οι προκλήσεις του 21ου αιώνα. Αθήνα: Παπαζήσης. σ. 241-256.


Harvard

▪ Άρθρο σε έντυπο περιοδικό Επίθετο, Όνομα., Έτος Έκδοσης. Τίτλος άρθρου. Τίτλος περιοδικού, Τόμος (Τεύχος), Σελίδες. Παράδειγμα: Γκαλέας, Θ., 1996. Η αναγκαιότητα της χρήσης της ελληνικής ιατρικής ορολογίας, όπως αποδεικνύεται στην πράξη παγκοσμίως. Επιθεώρηση Υγείας, 7(39), σ. 43-45. ▪ Άρθρο ηλεκτρονικού περιοδικού Επίθετο, Όνομα., Έτος έκδοσης. Τίτλος άρθρου. Τίτλος περιοδικού. Τόμος (Τεύχος), Σελίδες αν είναι διαθέσιμες, Διαθέσιμο στη: διεύθυνση ιστοσελίδας και επιπρόσθετες πληροφορίες όπως εκδότης [Ημερομηνία Πρόσβασης] Παράδειγμα: Lyons,Patrice A., 1995. Access to Digital Objects: A Communications Law Strategy. DLib Magazine. [Online] 1 (October), Διαθέσιμο στη: www.dlib.org/dlib/october95/10lyons.html [Ανακτήθηκε 30 Οκτωβρίου 2007] ▪ Αναλυτικός οδηγός του Harvard Referencing System από τη βιβλιοθήκη του Anglia Ruskin University.


Vancouver Oι βιβλιογραφικές παραπομπές στο κείμενο αριθμούνται με αύξοντα αριθμό κατά τη σειρά εμφάνισής τους. Mε την ίδια σειρά και τον ίδιο αριθμό αναφέρονται και στο βιβλιογραφικό κατάλογο, ο οποίος περιέχει όλες τις παραπομπές του κειμένου και μόνο αυτές. Σε περίπτωση αναφοράς ονομάτων συγγραφέων στο κείμενο, αναγράφεται μόνο το επώνυμό τους. Στα ελληνικά άρθρα, αν οι συγγραφείς αυτοί είναι δύο, μεταξύ των επωνύμων τοποθετείται «και», ενώ αν είναι περισσότεροι, αναγράφεται το επώνυμο του πρώτου ακολουθούμενο από τη συντομογραφία «et al», όταν πρόκειται για ξένους και από τη συντομογραφία «και συν», όταν είναι Έλληνες.


Vancouver ▪ Στο βιβλιογραφικό κατάλογο, για κάθε παραπομπή αναγράφονται τα παρακάτω στοιχεία, με την εξής σειρά: ✓ Tα επώνυμα και τα αρχικώνυμα (χωρίς τελείες μεταξύ τους) των συγγραφέων (μέχρι έξι, χωρίς «and» ή «και» πριν από τον τελευταίο, αν είναι περισσότεροι, αναφέρονται οι έξι πρώτοι και ακολουθεί «et al» ή «και συν» ✓ ο τίτλος του άρθρου ✓ η επίσημη (Ind e x Medicus) συντομογραφία του ονόματος του περιοδικού (χωρίς τελείες) (ο αριθμός συμπληρώματος supplement- αν πρόκειται για τέτοιο) ✓ η πρώτη και η τελευταία σελίδα της δημοσίευσης ✓ το έτος έκδοσης Π.χ. Rapaport J, Antam M, Charmostiz C, Brooks JG. Defect ive high density lipoprotein composition in patients on chronic hemodialysis. N Engl J Med 229:1326-1331, 1978.


Vancouver ▪ Όταν πρόκειται για σύγγραμμα ή μονογραφία, αναφέρονται, το όνομα του συγγραφέα, ο τίτλος, ο αριθμός της έκδοσης, ο εκδότης, ο τόπος έκδοσης, το έτος έκδοσης και οι σελίδες της αναφοράς. Π.χ., Nunn JF. Applied Physiology. 2nd ed, McGraw Hill, New York, 1977:50-65. Aν πρόκειται για κεφάλαιο βιβλίου, αναφέρονται μετά τα ονόματα των συγγραφέων και τον τίτλο του κεφαλαίου, τα ονόματα του επιμελητού ή των επιμελητών σύνταξης (editors) και ο τίτλος του βιβλίου. Π.χ., Massy SG, Klein KL. Effects of bile duct ligation on renal function. In: Epstein M (ed) The Kidney in Liver Disease. Elsevier, New York, 1978:58-82. ▪ Aρθρα που έχουν γίνει δεκτά για δημοσίευση μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βιβλιογραφική παραπομπή. Στην περίπτωση αυτή, μετά τη συντομογραφία του περιοδικού αναγράφεται «in press».


Vancouver Εικόνες

Oι φωτογραφίες, τα διαγράμματα, τα σχήματα κ.λπ. φέρονται στις εργασίες ως εικόνες, αναφέρονται στα σημεία του κειμένου που αντιστοιχούν και αριθμούνται με συνεχόμενους αραβικούς αριθμούς. Aποστέλλονται τρεις σειρές πρωτοτύπων εικόνων του άρθρου συσκευασμένες έτσι, ώστε να μην κινδυνεύουν να καταστραφούν κατά τη μεταφορά. Στο πίσω μέρος κάθε πρωτότυπης εικόνας αναγράφεται, σε αυτοκόλλητο, το όνομα του πρώτου συγγραφέα του άρθρου και ο αριθμός της και σημειώνεται το άνω μέρος της. H ποιότητα των πρωτοτύπων πρέπει να είναι κατάλληλη για την άμεση φωτογραφική αναπαραγωγή και εκτύπωσή τους, σύμφωνα με τη γενική αισθητική του Περιοδικού. Προκειμένου να αποφεύγονται σμικρύνσεις που αλλοιώνουν το περιεχόμενό τους, οι εικόνες συνιστάται να έχουν μέγεθος ανάλογο των στηλών του Περιοδικού. Oλες οι εικόνες πρέπει να έχουν υποτίτλους που να περιέχουν βραχύ τίτλο και τις απαραίτητες επεξηγήσεις.


Vancouver Πίνακες Tα αποτελέσματα της εργασίας που περιέχονται σε πίνακες δεν πρέπει να επαναλαμβάνονται στο κεφάλαιο των Aποτελεσμάτων. Oλοι οι πίνακες αναφέρονται στα σημεία του κειμένου που αντιστοιχούν και αριθμούνται με συνεχόμενους αραβικούς αριθμούς. Oι πίνακες δακτυλογραφούνται με διπλό διάστημα και σε ξεχωριστή σελίδα ο καθένας. H έκταση κάθε πίνακα δεν πρέπει να υπερβαίνει τη μία σελίδα. Όλοι οι πίνακες πρέπει να έχουν υποτίτλους, οι οποίοι γράφονται στο άνω μέρος της αντίστοιχης σελίδας. Δεν χρησιμοποιούνται κάθετες γραμμές για το διαχωρισμό των στηλών, ενώ η χρήση των οριζόντιων γραμμών περιορίζεται στις απολύτως απαραίτητες. Kάθε στήλη φέρει σύντομη επεξηγηματική επικεφαλίδα. H χρήση συντετμημένων λέξεων πρέπει να αποφεύγεται και οι τυχόν επεξηγήσεις να αναφέρονται με παραπομπές στο τέλος του πίνακα.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

▪ ▪ ▪ ▪ ▪

http://www.moh.gov.gr http://www.nsph.gr http://www.uoa.gr http://www.who.int https://www.minedu.gov.gr/


Εφαρμογή πρωτοκόλλου προγράμματος προαγωγής και αγωγής υγείας ΜΠΕΛΙΤΣΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΕΠΙΣΚΕΠΤΡΙΑ ΥΓΕΙΑΣ MSc


Πρόγραμμα αντιμετώπισης της παιδικής παχυσαρκίας μέσω της βελτίωσης της διατροφής και της αύξησης της φυσικής δραστηριότητας σε μαθητές Δημοτικού Σχολείου ηλικίας 11-12 ετών.


Θα μιλήσω για παιδική παχυσαρκία Πού; Παιδιά δημοτικού σχολείου Λέξεις – κλειδιά: παχυσαρκία παιδιά διατροφή φυσική δραστηριότητα πρόγραμμα παρέμβαση Αυτά που ορίζω σε μια εργασία στον τίτλο ορίζουν και την πορεία της δουλειάς μου.


ΕΡΕΥΝΑ 1.

Η διερεύνηση της παιδικής παχυσαρκίας σε παιδιά δημοτικού

σχολείου (ορίζω τον πληθυσμό) 2.

Η διερεύνηση της παιδικής παχυσαρκίας σε μία αστική και

σε μία αγροτική περιοχή (ορίζω περιοχή και κάνω και σύγκριση μεταξύ τους)


ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ (βιβλιογραφική τεκμηρίωση) • • • • • • • •

Ορισμός – τι είναι παιδική παχυσαρκία (ΒΜΙ>30) Παράγοντες στους οποίους οφείλεται η παιδική παχυσαρκία Διατροφικές συνήθειες παιδιών και εφήβων Επιδημιολογικά στατιστικά στην Ελλάδα Επιδημιολογικά στατιστικά στην Ευρώπη Σύγκριση Επιδημιολογικά στατιστικά διεθνώς Διατροφή στο σχολείο Νομοθετική ρύθμιση


ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΜΕΡΟΣ (βιβλιογραφική τεκμηρίωση) • Ορισμός – τι είναι φυσική δραστηριότητα • Κίνητρα που ωθούν σε φυσική δραστηριότητα • Συχνότητα άθλησης παιδιών και εφήβων

• Στατιστικά φυσικής δραστηριότητας στην Ελλάδα • Στατιστικά φυσικής δραστηριότητας στην Ευρώπη

Σύγκριση

• Στατιστικά φυσικής δραστηριότητας διεθνώς • Σύγκριση φυσικής δραστηριότητας π.χ. μεταξύ δύο περιοχών, αστικής – αγροτικής


ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΠΩΣ ΘΑ ΠΕΤΥΧΕΤΕ ΤΟ ΣΚΟΠΟ ΣΑΣ ; ΕΠΙΠΕΔΑ ΕΠΙΡΡΟΗΣ Σε ποιο (ή ποια) επίπεδο/α επιρροής θα δουλέψετε και γιατί ; - ατομικό (χαρακτηριστικά του ατόμου που επηρεάζουν τη συμπεριφορά: γνώσεις, στάσεις, πιστεύω) - διαπροσωπικό (προσωπικοί παράγοντες, περιβαλλοντικές επιδράσεις, συμπεριφορά)


ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΘΕΩΡΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ (SOCIAL LEARNING THEORY) του Albert Bandura • Απόκτηση γνώσεων • Αυτεπάρκεια (ικανότητα του παιδιού να αλλάξει τη διατροφή του) • Αυτορρύθμιση (τα παιδιά θέτουν στόχους εφικτούς τους οποίους μπορούν να πετύχουν από μόνα τους) • Αυτοαποτελεσματικότητα (η σιγουριά που αισθάνεται το

άτομο για την εκτέλεση μιας δραστηριότητας)


ΣΚΟΠΟΣ • Μείωση του ποσοστού των υπέρβαρων και παχύσαρκων μαθητών μέχρι το τέλος της χρονικής διάρκειας του προγράμματος παρέμβασης

-

ΣΤΟΧΟΙ • Μείωση ΒΜΙ στα υπέρβαρα και παχύσαρκα παιδιά της ομάδας παρέμβασης • Αύξηση των γνώσεων στα θέματα διατροφής • Βελτίωση της διατροφικής τους συμπεριφοράς • Υιοθέτηση θετικών απόψεων και συμπεριφορών για την υγιεινή διατροφή και τη σωματική άσκηση • Αύξηση της συμμετοχής των παιδιών σε φυσικές δραστηριότητες εκτός του ωρολογίου προγράμματος του σχολείου


ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ • Μετά την παρέμβαση οι μαθητές της ομάδας παρέμβασης αν θα αυξήσουν τις γνώσεις σε θέματα διατροφής σε σχέση: α) με τις γνώσεις που είχαν πριν την παρέμβαση β) με τις γνώσεις που είχαν σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου • Μετά την παρέμβαση οι μαθητές της ομάδας παρέμβασης αν θα μειώσουν το ΒΜΙ σε σχέση: α) με το ΒΜΙ πριν την παρέμβαση β) με το ΒΜΙ της ομάδας ελέγχου


ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ •

• •

Μετά την παρέμβαση οι μαθητές της ομάδας παρέμβασης αν θα βελτιώσουν τη διατροφική τους συμπεριφορά σε σχέση: α) με τη διατροφική συμπεριφορά πριν την παρέμβαση β) με τη διατροφική συμπεριφορά σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου Αν θα υιοθετήσουν θετικές απόψεις για την υγιεινή διατροφή Αν θα υιοθετήσουν θετικές απόψεις για τη φυσική άσκηση


ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ •

• • •

Αν θα αυξήσουν τις ώρες άσκησης εκτός σχολείου και κατά πόσο αυτό επηρεάζει ή συσχετίζεται με την παιδική παχυσαρκία Να διερευνηθούν οι γνώσεις των παιδιών σχετικά με την υγιεινή διατροφή Να μετρηθεί το ποσοστό παιδικής παχυσαρκίας στο συγκεκριμένο πληθυσμό και μεταξύ των δύο ομάδων Αν συσχετίζεται το ποσοστό παιδικής παχυσαρκίας με τις ώρες χρήσης Η/Υ και τηλεόρασης


ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ Η εφαρμογή και αξιολόγηση ενός 4μηνου προγράμματος παρέμβασης αγωγής υγείας σε εφήβους ηλικίας 11-12 ετών, μαθητές της Ε! και ΣΤ! τάξης του δημοτικού σχολείου.

Το πρόγραμμα περιελάμβανε: Παροχή γνώσεων σε θέματα υγιεινής διατροφής και φυσικής δραστηριότητας μέσω εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων


Πριν την εφαρμογή:

✓Ενημέρωση του Διευθυντή του σχολείου ✓Αποστολή ενημερωτικής γραπτής επιστολής στους γονείς ✓Σε αποδοχή: υπογραφή δήλωσης συγκατάθεσης


ΥΛΙΚΟ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ Πληθυσμός: 165 αγόρια και κορίτσια, ηλικίας 11-12 ετών, (μέση τιμή: 11,5) Μαθητές της Ε’ και ΣΤ’ τάξης του Δημοτικού σε 2 ιδιωτικά σχολεία του νομού Αττικής («ΜΟΝΤΕΣΣΟΡΙΑΝΑ ΣΧΟΛΕΙΑ» και «ΕΛΛΗΝΟΑΓΓΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ»)

Διαχωρισμός πληθυσμού: • Ομάδα Παρέμβασης: n=50, 23 αγόρια, 27 κορίτσια • Ομάδα Ελέγχου: n=115, 66 αγόρια, 49 κορίτσια


Συλλογή δεδομένων •

Ερωτηματολόγιο (αυτοσυμπληρούμενο):

Καταγράφηκαν πληροφορίες για:

Α) βασικά κοινωνικο-δημογραφικά χαρακτηριστικά: φύλο, ηλικία, επάγγελμα, επίπεδο εκπαίδευσης, εθνικότητα γονέων Β) τις γνώσεις των μαθητών: σε θέματα διατροφής και υγιεινής διατροφής

Γ) τις διατροφικές συνήθειες Δ) τα επίπεδα της φυσικής δραστηριότητας

✓ Οι γνώσεις και οι διατροφικές συνήθειες και η φυσική δραστηριότητα αξιολογήθηκαν με το ερωτηματολογιο CATCH Kids Club after school student questionnaire (Smith et al, 2001) (ελληνική μετάφραση) •

Σωματομετρία: Μέτρηση ύψους και βάρους


ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ

(ΓΙΑ ΔΙΕΡΕΥΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ)

SECTION A: WHAT WOULD YOU DO? INSTRUCTIONS: Circle one of the two foods that you would pick if you had to choose just one • Which food would you eat for a snack? candy bar or fresh fruit • Which would you choose to cook if you were going to help make dinner at home? french fries or baked potato


ΕΡΩΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ SECTION B: WHAT FOODS DO YOU EAT MOST OF THE TIME? INSTRUCTIONS: Circle one of the two foods that you eat most often. • Cookies or an apple • chocolate cake or an orange SECTION E: PHYSICAL ACTIVITY INSTRUCTIONS: The questions in this section ask about physical activity. Please answer by circling either YES or NO for each question. • One or both of my parents like to watch me when I am being physically active. 1. YES 2. NO


ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΕΡΕΥΝΑΣ 1.

Πώς θα γίνει η επιλογή δείγματος (τυχαίο τρόπο) 2. Πότε θα δοθεί το ερωτηματολόγιο και με ποιον τρόπο (τηλεφωνικά, γραπτώς μπροστά στον ερευνητή, με συνέντευξη) 3. Πώς θα γίνει η παρέμβαση (εγχειρίδια, υλικό που έχει χρησιμοποιηθεί ξανά) 4. Στατιστική ανάλυση


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ


Πίνακας 1. Ποσοστά παιδιών με φυσιολογικό βάρος και υπέρβαρα/παχύσαρκα* παιδιά ανά ομάδα μελέτης και πριν και μετά την παρέμβαση (μετά από την συνένωση των κατηγοριών των παχύσαρκων και υπέρβαρων παιδιών). Ομάδα Ελέγχου

Παρέμβασης

Πριν την παρέμβ αση

Μετά την παρέμβ αση

Πριν την παρέμβ αση

Μετά την παρέμβ αση

N (%)

N (%)

N (%)

N (%)

Φυσιολογικό

83 (72,2)

85 (73,9)

24 (48,0)

26 (52,0)

Υπέρβαρο/Παχύσαρκο

32 (27,8)

30 (26,1)

26 (52,0)

24 (48,0)

Δείκτης μάζας σώματος

P Pearson’s x2 test

0,766

0,689


Σχήμα 1. Γραφική παράσταση του ποσοστού των υπέρβαρων/παχύσαρκων παιδιών ξεχωριστά για κάθε ομάδα και για κάθε μέτρηση (πριν και μετά την παρέμβαση). Ποσοστά υπέρβαρων/παχύσαρκων παιδιών

52,0

60,0

48,0

Μετά την παρέμβαση

Ποσοστό (%)

50,0 40,0

27,8

26,1

30,0 20,0 10,0 0,0

Πριν την παρέμβαση

Ομάδα ελέγχου

Ομάδα παρέμβασης


Πίνακας 2. Βαθμολογία γνώσεων των παιδιών για τη διατροφή ξεχωριστά για κάθε ομάδα και συγκριτικά μεταξύ τους πριν και μετά την παρέμβαση. Βαθμολογία γνώσεων

Πριν την παρέμβαση

Μετά την παρέμβαση

Μεταβολή

Ομάδα

Μέση τιμή±SD

Μέση τιμή±SD

Μέση τιμή±SD

P**

P‡

Ελέγχου

2,4±0,9

2,4±0,9

-0,01±0,1

0,319

<0,001

Παρέμβασης

1,4±0,9

2,4±1

1,0±1,0

<0,001

P*

<0,001

0,975


Βαθμολογία γνώσης των παιδιών της ομάδας παρέμβασης πριν και μετά την παρέμβαση ανάλογα με το δείκτη μάζας σώματος τους.


Πίνακας 6. Συμμετοχή των παιδιών σε αθλητικές δραστηριότητες εκτός σχολείου ξεχωριστά για κάθε ομάδα πριν & μετά την παρέμβαση. Ομάδα Ελέγχου

Εκτός από τη γυμναστική του σχολείου, συμμετέχεις σε κάποια αθλητική δραστηριότητα εκτός σχολείου;

Αν ναι, πόσες φορές την εβδομάδα;

Παρέμβασης

Πριν την παρέμβαση

Μετά την παρέμβαση

Πριν την παρέμβαση

Μετά την παρέμβαση

N (%)

N (%)

N (%)

N (%)

Ναι

98 (85,2)

98 (85,2)

41 (82,0)

42 (84,0)

Όχι

17 (14,8)

17 (14,8)

9 (18,0)

8 (16,0)

Καμία

17 (14,8)

17 (14,8)

9 (18,0)

8 (16,0)

1φορά

1 (0,9)

1 (0,9)

5 (10,0)

4 (8,0)

2 φορές

30 (26,1)

30 (26,1)

13 (26,0)

11 (22,0)

3ή περισσότερες

67 (58,3)

67 (58,3)

23 (46,0)

27 (54,0)


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ Στα παιδιά της ομάδας παρέμβασης βρέθηκε: • Αύξηση γνώσεων για την υγιεινή διατροφή • Βελτίωση διατροφικών συνηθειών (επιλογή υγιεινών τροφίμων εκτός σπιτιού) • Μείωση μέσης τιμής ΔΜΣ (μη στατιστικά σημαντικό) • Αύξηση της συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες (μη στατιστικά σημαντικό, 46% πριν – 54% μετά) • Διαφοροποίηση στις επιλογές τροφίμων με χαμηλά λιπαρά • Αύξηση της αυτεπάρκειας - αυτοαποτελεσματικότητας


ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΜΕΙΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ • Ομαλή διεξαγωγή μαθημάτων • Χαμηλό κόστος • Υλικό κατάλληλα προσαρμοσμένο στις ηλικίες

• Ικανοποίηση παιδιών – εκπαιδευτικών • Μη ύπαρξη κυλικείου – πρόγραμμα σίτισης

• Μικρό δείγμα – επιλογή συγκεκριμένων σχολείων • Αποτελέσματα μη γενικεύσιμα σε όλο τον πληθυσμό των παιδιών ηλικίας 11-12 ετών (μη αντιπροσωπευτικό δείγμα του γενικού πληθυσμού) • Μη τυχαιοποίηση του πληθυσμού • Μικρό χρονικό διάστημα παρέμβασης • Μη εκπαίδευση των εκπαιδευτικών • Μη επιλογή του προγράμματος από τα παιδιά • Μη συμμετοχή της οικογένειας – άλλων ειδικοτήτων


Σας ευχαριστώ…!


Ο ρόλος της ομάδας στην Π.Φ.Υ. Πηγή Περδικάκη MD, MSc, PhD Γενική Ιατρός Διευθύντρια Π.Ε.Δ.Υ.- Κέντρου Υγείας Άστρους Πρόεδρος Ελληνικού Κολλεγίου Γενικών Ιατρών (Ε.ΚΟ.ΓΕΝ.ΙΑ.)


ΟΡΙΣΜΟΣ ΟΜΑΔΑΣ 

Η ομάδα είναι ένα άθροισμα προσώπων , τα οποία συνδέει κάτι κοινό και εκλαμβάνονται ως ενιαίο σύνολο, που ενώνουν τη δράση και τις προσπάθειές τους για την επίτευξη κοινού έργου ή σκοπού για το οποίο είναι αμοιβαία υπεύθυνα .


Διεπιστημονική Ομάδα

Μέλη από διαφορετικές επιστήμες εργάζονται από κοινού για το ίδιο αντικείμενο, με κοινούς στόχους, κοινή διαδικασία λήψης αποφάσεων, καταθέτουν τις γνώσεις τους και την εμπειρογνωμοσύνη τους για την επίλυση σύνθετων προβλημάτων (Choi & Pak 2006˙ EICP, 2005)


Αρχές που πρέπει να διέπουν την ομάδα υγείας ( Mitchell και συν. 2012) 

Κοινοί στόχοι

Διακριτοί ρόλοι

Αμοιβαία εμπιστοσύνη

Αποτελεσματική επικοινωνία

Μετρήσιμες διαδικασίες και αποτελέσματα


Patient-Centered Medical Home (PCMH)

Εστιασμένη στον ασθενή (στο ίδιο το άτομο, στην οικογένεια και στις προτιμήσεις του).

Ολοκληρωμένη φροντίδα (πρόληψη και προαγωγή σωματικής και ψυχικής υγείας, διαχείριση φαρμακευτικής αγωγής, θεραπεία και αποκατάσταση).

Συντονισμένη φροντίδα (ειδικοί ιατροί, νοσοκομεία, υπηρεσίες κοινότητας).

Προσβασιμότητα στη φροντίδα (ελαχιστοποίηση χρόνου αναμονής, τηλεφωνικής και ηλεκτρονικής επικοινωνίας).


Ποιό είναι το αποτελεσματικότερο μοντέλο διοικητικής λειτουργίας της ομάδας;


Ιεραρχικό Μοντέλο; 

Η αποτελεσματική ομαδική εργασία δεν είναι εφικτή εάν η οργάνωση είναι βασισμένη στο κλασικό κάθετο ιεραρχικό μοντέλο που δημιουργεί προβλήματα στις θετικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των επαγγελματιών υγείας (Jurgutis et al., 2013).


Νέα μοντέλα !! 

Νέα μοντέλα διαχείρισης και οργάνωσης των ομάδων επαγγελματιών υγείας στην ΠΦΥ απαιτούνται με στόχο τη διευκόλυνση της οριζόντιας επικοινωνίας, τη δικτύωση, την από κοινού λήψη αποφάσεων και την ανάληψη ευθυνών για την κλινική πράξη στην κοινότητα (Clements, Dault & Priest., 2007).


Τα μέλη της ομάδας ΠΦΥ θα πρέπει να διαθέτουν τις παρακάτω δεξιότητες (Jurgutis et al., 2013):

Να διενεργούν ολοκληρωμένη και ολιστική φροντίδα

Να αναγνωρίζουν τον ρόλο του ατόμου ή/και της οικογένειας

Να διαθέτουν τις ηγετικές ικανότητες

Να εργάζονται με όραμα

Να ανατροφοδοτούν τους άλλους επαγγελματίες υγείας

Να εφαρμόζουν εργαλεία για την καταγραφή και παρακολούθηση της προόδου


Οι βασικές αρχές που διέπουν τη λειτουργία της διεπιστημονικής ομάδας είναι: 

η ασθενοκεντρική/χρηστοκεντρική προσέγγιση,

η προαγωγή και βελτίωση της υγείας του πληθυσμού,

η παροχή ποιοτικής φροντίδας και υπηρεσιών,

η επαρκής πρόσβαση στις υπηρεσίες,

η εμπιστοσύνη και ο σεβασμός μεταξύ των επαγγελματιών και

η αποτελεσματική επικοινωνία

(EICP, 2005˙ Forum on Teamworking in Primary Healthcare, 2000).


Βιβλιογραφικές αναφορές 

Φαίνεται ξεκάθαρα ότι η ομάδα ΠΦΥ είναι το κλειδί για καλύτερα αποτελέσματα υγείας για την κοινότητα και μπορούν να επιτευχθούν μόνο εάν οι επαγγελματίες υγείας – μέλη της ομάδας συνεργαστούν γόνιμα μεταξύ τους και με την κοινότητα (Freeman et al., 2000).


Βιβλιογραφικές αναφορές 

Η ομαδική εργασία και η διεπιστημονική συνεργασία των επαγγελματιών υγείας βελτιώνει τους δείκτες υγείας στην κοινότητα γρηγορότερα σε σύγκριση με τις μεμονωμένες παρεμβάσεις από έναν επαγγελματία υγείας (Jones, 2009˙ Health Service Executive, 2009˙ Reeves et al., 2010).


Η δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου το οποίο διευκολύνει την ανάλυση και τη συζήτηση για την ομάδα υγείας επηρεάζει θετικά την επιτυχία της συνεργασίας των μελών της . Στην ΠΦΥ όλοι οι επαγγελματίες υγείας επιβάλλεται να συνεργαστούν.


Μερικά εμπόδια στον σχεδιασμό και τη λειτουργία της ομάδας ΠΦΥ είναι τα ακόλουθα (Γεωργούση και συν., 2000˙ Ζηλίδης, 1995˙ Θεοδώρου και συν., 1997˙ Kousoulis, Angelopoulou & Lionis, 2013˙ Λιονής, 2003˙ Λιονής και συν., 2000˙ Lionis et al., 2009˙ ΥΥΠΚΑ, 1994):

Ο θεσμικός ρόλος της ομάδας της ΠΦΥ γενικά παραμένει ασαφής

Παρατηρείται σημαντική χρονική υστέρηση στην παροχή κάποιων υπηρεσιών υγείας σε σχέση με τις ανάγκες των ατόμων στην κοινότητα.

Η επιβάρυνση των ατομικών εισοδημάτων σε σχέση με τις ανάγκες που καλύπτονται

Τα υφιστάμενα συστήματα διαχείρισης της πληροφορίας απαιτούν ολιστική προσέγγιση και δράσεις συντονισμού.


Μερικά εμπόδια στον σχεδιασμό και τη λειτουργία της ομάδας ΠΦΥ είναι τα ακόλουθα (Γεωργούση και συν., 2000˙ Ζηλίδης, 1995˙ Θεοδώρου και συν., 1997˙ Kousoulis, Angelopoulou & Lionis, 2013˙ Λιονής, 2003˙ Λιονής και συν., 2000˙ Lionis et al., 2009˙ ΥΥΠΚΑ, 1994):

Η ολοκλήρωση απουσιάζει από την ΠΦΥ.

Οι υπηρεσίες της ΠΦΥ είναι πτωχά διασυνδεδεμένες, με βασικές λειτουργίες την περίθαλψη και τη συνταγογράφηση.

Οι ανάγκες υγείας του ασθενούς δεν λαμβάνονται υπόψη στον σχεδιασμό των υπηρεσιών ΠΦΥ και απουσιάζει ο έλεγχος και η αξιολόγηση της ποιότητάς τους.

Ο ασθενής δεν συμμετέχει ενεργά στον σχεδιασμό των υπηρεσιών υγείας της ΠΦΥ.


Η αυτοφροντίδα ορίζεται ως η ικανότητα της διεξαγωγής δραστηριοτήτων και ικανοποίησης των προσωπικών αναγκών με σκοπό τη διατήρηση της υγείας και της ευεξίας (σωματικής, πνευματικής και ψυχικής). Η αυτοφροντίδα είναι μια συμπεριφορά που μαθαίνεται από το άτομο και επηρεάζεται από το περιβάλλον, την υγεία και τη νοσηλευτική φροντίδα, και τα συστατικά της είναι: οι γενικές ανάγκες αυτοφροντίδας (universal self care needs), οι αναπτυξιακές ανάγκες αυτοφροντίδας (developmental self care needs) και οι ανάγκες λόγω παρέκκλισης από την υγεία (health deviation). Το έλλειμμα αυτοφροντίδας (self care deficit) υπάρχει όταν το άτομο είναι ανίκανο να ικανοποιήσει τις ανάγκες του (ζήτηση αυτοφροντίδας) λόγω περιορισμών στις γνώσεις, τις δεξιότητες, την υποκίνησή του και των βασικών προσδιοριστικών παραγόντων (basic conditioning factors) (Denyes, Orem & Bekel, 2001).

Η αυτοδιαχείριση (self management) αφορά την ικανότητα του ασθενούς να διαχειρίζεται τη χρόνια νόσο, τα συμπτώματα, τη θεραπεία, τις σωματικές και κοινωνικές συνέπειες, τις αλλαγές στον τρόπο ζωής του (Coleman, 2005˙ Barlow et al., 2002). Η υποστήριξη στην αυτοδιαχείριση (self management support) αναφέρεται στις πολυεπίπεδες αλλαγές στο σύστημα υγείας και στην κοινότητα προκειμένου να διευκολυνθεί η αυτοδιαχείριση της νόσου από τους ασθενείς (Balrow et al., 2002)


Θεμελιώδη ερωτήματα, που χρήζουν απαντήσεων πριν από κάθε απόπειρα σχεδιασμού υπηρεσιών ΠΦΥ. 

Σε ποιο βαθμό οι δραστηριότητες περίθαλψης μπορούν να συναντηθούν ταυτόχρονα με αυτές της πρόληψης και της προαγωγής υγείας;

Σε ποιο βαθμό ο κύριος στόχος της ΠΦΥ για την αλλαγή της συμπεριφοράς μπορεί να γίνει πράξη;

Πώς νοείται η εστιασμένη στον άνθρωπο φροντίδα, και πώς μπορούν όλες οι συλλεχθείσες από διάφορες πηγές πληροφορίες για την υγεία του να γίνουν αποφάσεις υγείας με τη δική του συμμετοχή;

Ποιος θα εγγυηθεί την ασφάλεια του ανθρώπου και αποδέκτη των υπηρεσιών φροντίδας υγείας, αλλά και την ποιότητα των υπηρεσιών υγείας που του προσφέρονται;


Η απάντηση είναι στην ομάδα υγείας της ΠΦΥ και στη διεπιστημονική και διεπαγγελματική συνεργασία που διέπει τα μέλη της. Και αυτό διότι μόνο η ομάδα των επαγγελματιών υγείας στην ΠΦΥ διασφαλίζει τη δυνατότητα άμεσης και εύκολης πρόσβασης σε μία προσδιορισμένη ποιοτικά και ποσοτικά φροντίδα υγείας, με οριοθετημένες διαδικασίες, οι οποίες μπορούν να σχεδιαστούν, να εφαρμοστούν και να αξιολογηθούν στο πλαίσιο της κοινότητας, δηλαδή όσο πιο κοντά στο σπίτι του πολίτη.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η λειτουργία της διεπιστημονικής ομάδας, η έρευνα και η χρήση επιστημονικά τεκμηριωμένης φροντίδας στη διαχείριση των προβλημάτων υγείας και η αξιολόγηση της έκβασης προάγουν την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών (EICP, 2005˙ WHO, 2005).


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η εμπιστοσύνη και ο σεβασμός μεταξύ των επαγγελματιών της διεπιστημονικής ομάδας στις γνώσεις, στις ικανότητες και στις δεξιότητες του κάθε μέλους και η καλλιέργεια ομαδικής κουλτούρας προάγουν τη δημιουργικότητα, την καινοτομία, τη συνεργασία στη λήψη αποφάσεων και την ευελιξία προς όφελος του χρήστη (EICP, 2005).


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η φροντίδα στην κοινότητα από την ομάδα της ΠΦΥ συμβάλλει στη διασφάλιση της ποιότητας της φροντίδας του ατόμου και υπάρχουν σαφείς αναφορές στη σημασία της ομαδικής εργασίας, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης.


ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Οι καλύτερες εκβάσεις για τους ασθενείς επιτεύχθηκαν σε ομάδες ΠΦΥ που ακολουθούσαν λιγότερο ιεραρχικό μοντέλο εργασίας (Feiger & Schmitt, 1979). Η αποτελεσματική φροντίδα από την ομάδα της ΠΦΥ για χρόνιες ασθένειες συχνά περιλαμβάνει επαγγελματίες υγείας έξω από την ομάδα, των ατόμων που εργάζονται αυτόνομα (Wagner, 2000).


Όσοι λειτουργούν σε ομάδες μπορούν να πετύχουν πολύ περισσότερα πράγματα από όσα θα μπορούσε κάποιος μεμονωμένα


Σας ευχαριστώ πολύ!


Δημόσια Υγεία: από την θεωρία.. στην πράξη Αναστασία Λάππα Επισκέπτρια Υγείας


Δημόσια Υγεία: Συλλογική δράση για αειφόρο ανάπτυξη της υγείας του πληθυσμού. Σκοπός: Η Προαγωγή της Υγείας για όλους! Καθοριστικοί Παράγοντες:  Κοινωνικοοικονομικοί  Περιβαλλοντικοί  Άμεσου περιβάλλοντος  Βιολογικοί  Συμπεριφοράς


Υφιστάμενη κατάσταση:  Νέες προκλήσεις (λιτότητα και προσφυγικό ζήτημα)  Έμφαση στη θεραπεία

 Αμφίδρομη σχέση ΠΦΥ και ΔΥ  Αιτίες θανάτου  Γηραιός πληθυσμός και χρόνια νοσήματα


Δεδομένα και Προτάσεις:  1η πύλη εισόδου

 Κατανομή των δομών  Ενίσχυση της κατ΄οίκον επίσκεψης υγείας  Έμφαση στην Πρόληψη, Αγωγή και Προαγωγή Υγείας με μακροπρόθεσμα και βραχυπρόθεσμα αποτελέσματα – μηδαμινό κόστος


 Μεθοδολογία, ανατροφοδότηση και αξιολόγηση  Ορισμός τομέων προτεραιότητας  Παρεμβάσεις αλλαγής συμπεριφοράς  Αλλαγή κουλτούρας


 Έγκυρα και έγκαιρα η αντιμετώπιση μείζονων προβλημάτων ΔΥ  Πρόληψη Λοιμωδών Νοσημάτων  Εμβολιασμοί

 Αναφορά και διερεύνηση Λοιμωδών νοσημάτων  Παρακολούθηση της υγείας του προσωπικού στην εστίαση  Απώτερος σκοπός της ΔΥ: η διατήρηση της υγείας


Βασικές αρχές ποιοτικής παροχής υγείας:  στοχοθεσία,

 στοχοπροσήλωση,  υλοποίηση,  επαναπροσδιορισμός στόχων  Αξιολόγηση προσωπικού-υπηρεσίας- υλικού

 Δια βίου εκπαίδευση

 Επιδημιολογική μελέτη και επιτήρηση νοσημάτων φθοράς


Καταγραφή κατάστασης υγείας

Συνεργασία φορέων σε πραγματικό χρόνο

Βάση επιδημιολογικών δεδομένων

Ενιαία δέσμη υπηρεσιών υγείας

Ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας των Υπηρεσιών Υγείας

Διακριτοί ρόλοι

Βιολογική, ψυχολογική και κοινωνική υπόσταση της υγείας

Επιστήμες της υγείας


Κύριες Απειλές:

Χρόνια Νοσήματα

Λοιμώδη Νοσήματα

Υπογεννητικότητα

Γήρανση πληθυσμού

Προσφυγικό ζήτημα

Μείωση εμβολιαστικής κάλυψης


Θεμελιώδεις αρχές για τη ΔΥ: 

Προάσπιση θεμελιωδών δικαιωμάτων

Πρόληψη ανισοτήτων

Διαχείριση κρίσεων

Πολυφαρμακία

Κοινωνικά δίκτυα

Αύξηση υγιών χρόνων ζωής


Πυραμίδα των αναγκών:

Επιβίωση

Ασφάλεια (και στην υγεία)

Αγάπης – ανήκειν

Εκτίμησης και

Πραγμάτωσης

Μείωση κινδύνου επιδημιών με εμβολιασμούς

Πρόληψη και υγιής γήρανση


Νομοθετικές ρυθμίσεις: 

Ευθύνη του κράτους η υγεία

Πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια, τριτοβάθμια περίθαλψη

Μείωση ανισοτήτων στην υγεία

Δημόσια Υγεία: τοπικό, Νομαρχιακό, Περιφερειακό, Κεντρικό επίπεδο

Επισκέπτες Υγείας στην άσκηση της ΔΥ.

Η Υγεία ως κοινωνικό αγαθό


“Η Δημόσια Υγεία είναι επιστήμη και τέχνη που ο κατέχει”.

Ευχαριστώ!

Επισκέπτης Υγείας επιτυχώς…


Ο ρόλος του Επισκέπτη/τριας Υγείας στο Διαβητολογικό Κέντρο και στην Κοινότητα ΑΝΝΑ ΓΚΡΟΖΟΥ ΕΠΙΣΚΕΠΤΡΙΑ ΥΓΕΙΑΣ ΔΙΑΒΗΤΟΛΟΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ Γ΄ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΓΕΝΙΚΟ ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΙΚΑΙΑΣ


Ιατρικό ➢ Κοινωνικό ➢ Οικονομικό ➢

Επιβάλλεται: ➢ Πρόληψη ➢ Θεραπεία της νόσου

Ο Σακχαρώδης διαβήτης είναι ένα σημαντικό πρόβλημα δημόσιας υγείας


Ο αριθμός των ατόμων με διαβήτη αυξάνεται ταχύτατα παγκοσμίως. Η έκβαση της θεραπείας εξακολουθεί να είναι μη ικανοποιητική 350

300

Έτος 1995: 135 εκ.

Έτος 2025: 300 εκ.

250

200 Η θλιβερή ιστορία του «Διαβητικού κανόνα του Μισού»

Γλυκαιμικός έλεγχος σε πληθυσμό με Διαβήτη Τύπου 2 (HbA1c ) Επαρχία Vejle (n = 4438)

150 Φυσιολ.Όρια: 3.6% – 5.4%

100

Πτωχός ( >mean + 5SD)

1997

Μέτριος (>mean +3-5SD)

1996

Καλός (<mean + 3SD)

Άτομα

1995

50

0

50 Ποσοστό Πληθυσμού

με διαβήτη

100

Μόνο μισοί Μόνο μισοί λαμβάνουν οργανωμένη είναι διαγνωσμένοι θεραπευτική φροντίδα

Krist ensen JK, Bro F, Sandbaek A, Dahler-Eriksen T, Lassen JF and Laurit zen T. Scand J Prim Healt h Care: In press

0

1995

2000

2005

2010

2015

2020

2025

Μόνο μισοί πετυχαίνουν τους θεραπευτικούς στόχους

Μόνο μισοί έχουν την επιθυμητή έκβαση


ΔΙΑΒΗΤΗΣ: Μία παγκόσμια Απειλή που γιγαντώνεται… Περισσότερα από 382 εκ. άτομα με Διαβήτη* παγκοσμίως (592 εκ. μέχρι το 2035). ΚΟΣΜΟΣ

592εκ.

55%

άνθρωποι θα ζουν με διαβήτη το 2035

5,1 εκατομμύρια θάνατοι λόγω διαβήτη το 2013. Ένας θάνατος κάθε 6 δευτερόλεπτα.

ΚΟΣΜΟΣ

382εκ.

Β. Αμερική 37% Ν. & Κεντρ. Αμερική 60%

αύξηση

Δ. Ειρηνικός

2013

Ν/Α Ασία Αφρική

46%

76%

ΚΟΣΜΟΣ

382εκ.

46%

ΑΔΙΑΓΝΩΣΤΟΙ 175εκ. το 2013

109%

Μ. Ανατ./Β. Αφρική 96%

Ευρώπη

2035

22%

Προσαρμογή από International IDF Diabetes Atlas, 6th edn. Brussels, Belgium: IDF 2013. www.idf.org/diabetesatlas


Οικονομικό φορτίο :ΕΕ -ΕΛΛΑΔΑ • Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, στην έρευνα

CODE‐2 η οποία πραγματοποιήθηκε σε 8 χώρες της Ε.Ε. το κόστος της νόσου αντιστοιχούσε σε ποσοστό 3‐6% των δαπανών υγείας ενώ η μέση ετήσια κατά κεφαλήν κεφαλήν δαπάνη ήταν 2.834€ (1). • Η δαπάνη για ενδονοσοκομειακή νοσηλεία λόγω επιπλοκών ήταν ο κυριότερος παράγοντας αύξησης του κόστους, με συμμετοχή περίπου 55% επί του συνόλου των δαπανών

1. Jonsson B: CODE‐2 Advisory Board (2002) Revealing the cost of type II diabetes in Europe, Diabetologia, 4S:S5‐S12 17/9/2013 5 Διαβήτης


✓ Στην Ελλάδα (1), το μέσο κόστος ανά ασθενή

υπολογίζεται στα 1.300 € σε ετήσιο χρονικό ορίζοντα με βάση των υπολογισμών τις πραγματικές τιμές* των παρεχόμενων υπηρεσιών για τη φροντίδα των ασθενών.


✓ Από το συνολικό αυτό κόστος, το 31,1% αφορά στις ετήσιες δαπάνες της συνιστώμενης από τον θεράποντα ή φαρμακευτικής αγωγής (ινσουλίνη και από του στόματος αντιυπεργυκαιμικοί παράγοντες), το 44,8% στα έξοδα διενέργειας των απαραίτητων διαγνωστικών και εργαστηριακών εξετάσεων και το υπόλοιπο 24,1% στις ετήσιες αμοιβές του θεράποντος και των άλλων ειδικοτήτων που εμπλέκονται στην παρακολούθηση του διαβητικού ασθενούς.


✓ Το μέγεθος της συνολικής δαπάνης υποεκτιμάται, καθώς δεν συμπεριλαμβάνει το κόστος της αντιμετώπισης των επιπλοκών, που σύμφωνα με αντίστοιχες διεθνείς μελέτες ανέρχεται στο 55% ‐ 65% της συνολικής δαπάνης, γεγονός που θα τοποθετούσε το μέσο ετήσιο κόστος σε άνω των 3.000€ ανά ασθενή κατ’ έτος και θα τριπλασίαζε το συνολικό οικονομικό βάρος από τη νόσο

1. Athanasakis K, Ollandezos M, Angeli A et al. Estimating the direct cost of Type 2 diabetes in Greece: the effects of blood glucose regulation on patient cost. Diabet Med. 2010;27:679‐84


Σακχαρώδης Διαβήτης Μια αναπτυσσόμενη πανδημία 1 άτομο πεθαίνει κάθε 10 δευτερόλεπτα Πάνω από 230 εκατομμύρια άνθρωποι με διαβήτη

Ο Διαβήτης βρίσκεται παντού, αλλά ακόμη σιωπηλά… αδιάγνωστος


Γιατί; Διαβητικός πληθυσμός (εκατομμύρια)

• • • • •

300 250 200 150 100

•

50

#1 αιτία τύφλωσης # 1 αιτία νεφροπάθειας #1 αιτία μη τραυματικών ακρωτηριασμών #1 αιτία νευροπάθειας Και με τον προ-διαβήτη, αντιπροσωπεύει τα 2/3 των ανθρώπων που έχουν πάθει καρδιακή προσβολή Όχι απλά μια κατάσταση «τσιμπημένο ζάχαρο»

0 2000

2025 Πηγή: King H et al. Diabetes Care 21: 1414-1431, 1998


•Αδιάγνωστοι •Καθυστερημένη διάγνωση

Το 50% των ανθρώπων με διαβήτη δεν το γνωρίζουν


Πως θα επιτευχθούν οι στόχοι ;


Ο Οδικός χάρτης του ΣΔ για την Ελλάδα που παρουσιάζεται στη συνέχεια έχει 4 άξονες:

✓

Πρόληψη, Διάγνωση, Διαχείριση του ΣΔ και Αντιμετώπιση των Συνεπειών της Οικονομικής Κρίσης, ενώ οι προτεινόμενες δράσεις αφορούν όλους τους τύπους διαβήτη (Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 1, Σακχαρώδη Διαβήτη τύπου 2

και Διαβήτη Κύησης).


Πρωτογενής Πρόληψη

(Primary Prevention)

Στόχος της είναι να αναιρεθεί η παθογόνος διαδικασία από το πρώτο της στάδιο, δηλαδή να αποφευχθεί η έκθεση ανθρώπινων πληθυσµών σε κάποιο γνωστό παράγοντα κινδύνου, έτσι ώστε να αποφευχθεί τελικά η ίδια η εµφάνιση της νόσου.

Η πρωτογενής πρόληψη είναι µε άλλα λόγια η ιδανική πρόληψη εφόσον η συνεπής και συνεχής εφαρµογή της θα οδηγούσε σε έλεγχο της επίπτωσης των νοσηµάτων και την προστασία της υγείας του πληθυσµού.


∆ευτερογενής Πρόληψη (Secondary Prevention) • Στόχος της είναι η έγκαιρη και πρώΐµη διακοπή της παθολογοανατοµικής εξέλιξης της νόσου, ώστε να αποφευχθούν οι επιπλοκές, η αναπηρία και ο πρόωρος θάνατος. •

Μέτρο αξιολόγησης της επιτυχίας της είναι η ελάττωση του επιπολασµού της θνησιµότητας και της αναπηρίας που προκαλεί η συγκεκριµένη νόσος.


• Η δευτερογενής πρόληψη βασίζεται στον προσυµπτωµατικό έλεγχο, τη διάγνωση δηλαδή της νόσου πριν εµφανιστούν τα κλινικά συµπτώµατα. Ο προσυµπτωµατικός έλεγχος εφαρµόζεται στην περίοδο µεταξύ της βιολογικής έναρξης της νόσου και της εµφάνισης των κλινικών συµπτωµάτων. Η ακριβής θέση στην παραπάνω περίοδο εξαρτάται από τη φυσική ιστορία κάθε νόσου.

• Ο προσυµπτωµατικός έλεγχος υλοποιείται µε τη µέθοδο της διαλογής (screening), της εξέτασης δηλαδή, κλινικής ή/και εργαστηριακής, προκαθορισµένων οµάδων πληθυσµού µε σκοπό την πρώιµη προκλινική ανίχνευση της νόσου.


Τριτογενής Πρόληψη •

Είναι η καθηµερινή πράξη στις υπηρεσίες υγείας, η θεραπευτική δηλαδή παρέµβαση, η οποία αρχίζει µετά την κλινική εκδήλωση της νόσου. Στόχος της είναι η πρόληψη του θανάτου, η επιβράδυνση της νόσου και η βελτίωση της πρόγνωσης.

•

Η επιστηµολογική εξέλιξη της ιατρικής και της τεχνολογίας στον αιώνα µας έχει επικεντρώσει κυρίως το ενδιαφέρον και τους πόρους στη θεραπευτική αντιµετώπιση των προβληµάτων υγείας, σε βάρος της προληπτικής στρατηγικής.


Εκπαιδευτική Ομάδα ✓ Γιατρός

✓ Eπισκέπτρια Υγείας ✓ Νοσηλεύτρια ✓ Διαιτολόγος ✓ Ψυχολόγος ✓Παρασκευάστρια ✓ Κοινωνική λειτουργός


Προσόντα του εκπαιδευτή ➢μεγάλη πρακτική και θεωρητική γνώση ➢ανοικτός και καλός ακροατής ➢ικανός να χειριστεί κάθε οικογένεια διαφορετικά, σύμφωνα με τις δυνατότητές της


Σκοπός της εκπαίδευσης ◦ Να εξασφαλίσει την καλή ρύθμιση του διαβήτη ώστε να αποφεύγονται προβλήματα (υπουπεργλυκαιμία, λοιμώξεις), που τους απομακρύνουν από τις καθημερινές τους δραστηριότητες που συμβάλλουν στην παιδική/νεανική ανάπτυξη.


ΠΛΗΡΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΥΠΟΥ 1 Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα περιλαμβάνει: 1. Τι είναι νεανικός διαβήτης 2. Κανόνες ρύθμισης • Τι είναι ινσουλίνη πως λειτουργεί καθημερινά • Πως γίνεται η καθημερινή ρύθμιση • Τι επηρεάζει τη γλυκόζη • Μετρήσεις σακχάρου αίματος 3.Η θεραπεία με την ινσουλίνη • Οι ινσουλίνες επίδειξη με σύριγγα και πένα • Παράγοντες που επηρεάζουν την απορρόφηση ινσουλίνης • Σημεία ενέσεων ➢


ΠΛΗΡΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΔΙΑΒΗΤΗ ΤΥΠΟΥ 1

4. • •

• • • •

Οι επείγουσες καταστάσεις Υπογλυκαιμία ,συμπτώματα , αντιμετώπιση και πρόληψη Φαινόμενα Somogy & Dawn ή φαινόμενο της Αυγής, αντιμετώπιση Σοβαρή υπογλυκαιμία και ένεση γλυκαγόνης Επίδειξη ενδομυϊκής ένεσης Υπεργλυκαιμία με ανίχνευση Κετόνης , τι είναι η κετόνη Ημέρες αδιαθεσίας

5


Ατομική Εκπαίδευση στον Σακχαρώδη Διαβήτη

Πλεονεκτήματα ➢ Προσαρμογή προγράμματος στις ανάγκες, ικανότητες, ενδιαφέροντα και γνώσεις του ασθενή ➢ Συνεχής δυνατότητα feedback και ανάπτυξη σημαντικών δυναμικών και συγκινησιακών στοιχείων ➢ Διευκόλυνση συζήτησης ορισμένων θεμάτων Ενδείξεις ➢ Κατά τη διάγνωση, για τη μεταβίβαση πληροφοριών


Ομαδική Εκπαίδευση στον Σακχαρώδη Διαβήτη Πλεονεκτήματα ➢ Ανταλλαγή εμπειριών και γνώσεων ➢ Διευκολύνει την ωρίμανση του ασθενή Ενδείξεις ➢ Κατάλληλη για εκπαίδευση σε βάθος ➢ Ενίσχυση γνώσης για αλλαγή συμπεριφοράς ➢ Έναρξη μερικούς μήνες μετά τη διάγνωση


Τα τέσσερα εργαλεία του Χάρτη Συζήτησης

1. Ζώντας με το διαβήτη

2. Υγιεινή διατροφή και άσκηση

3. Πώς λειτουργεί ο διαβήτης

4.Έναρξη θεραπείας με ινσουλίνη

168

3


Οι άνθρωποι θέλουν απλές λύσεις σε περίπλοκα προβλήματα

Οι άνθρωποι «ανέχονται» αυτά που τους λένε οι επαγγελματίες του κλάδου της υγείας (ακούνε, είναι ευγενικοί, σας ζητούν απαντήσεις), αλλά στο τέλος ενεργούν με βάση τα δικά τους συμπεράσματα

Η συνομιλία με κάποιον που βρίσκεται στην ίδια κατάσταση με εσένα έχει τρομερή δύναμη

Πραγματικότητα και προκλήσεις 169

8


Οι συζητήσεις είναι καθοριστικές

Βαθμός συγκράτησης πληροφοριών

Παθητική

50%

συμμετοχή

30% 20%

Ενεργή συμμετοχή

70%

10% Ανάγνωση

Ακοή

Όραση (γραφικά)

Όραση και

Συζήτηση με άλλους

Knowles MS. The Adult Learner: A Neglected Species. Χιούστον: Gulf Publishing Company, 1990.

170

9


Μαζική Εκπαίδευση στον Σακχαρώδη Διαβήτη Πλεονεκτήματα ➢Μαζικά μέσα επηρεάζουν την κοινή γνώμη ➢Μεταδίδουν σημαντικές πληροφορίες και διορθώνουν εσφαλμένες εντυπώσεις ➢Πείθουν τους ασθενείς να βρουν καλύτερη αντιμετώπιση

Ενδείξεις ➢Κινητοποίηση ασθενών χαμηλότερων κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων


▪

Δεν πρέπει να προσφέρουν απλά γνώσεις σχετικά με το διαβήτη

▪

Η παροχή των γνώσεων να αλλάζει τη συμπεριφορά και τον τρόπο ζωής των ατόμων με διαβήτη ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ 172


Θεραπευτική στρατηγική

 Κατανόηση του πως αλλάζει η συμπεριφορά του ασθενή  Σχεδιασμός σταδιακής επίτευξης μέσω ενδιάμεσων στόχων  Παροχή βοήθειας  Εντοπισμός των αρνητικών σκέψεων του ασθενή  Σύνταξη ενός « συμβολαίου » θεραπευτικής αγωγής με τον ασθενή


Μελέτη DAWN : Εξουθένωση από το Διαβήτη (Diabetes Burnout) Περίπου το 50 % των ατόμων με διαβήτη έχουν συνεχώς

το φόβο ότι η νόσος τους θα επιδεινωθεί Το 1/6 των ατόμων αισθάνονται ότι η θεραπεία τους είναι πολύ περίπλοκη Για το 1 /3 των ατόμων είναι πολύ κουραστική η συμμόρφωση στη φαρμακευτική αγωγή Το 1/3 των ατόμων αισθάνονται άγχος και ανησυχία για το διαβήτη τους Το 40 % των ατόμων αισθάνονται ότι δεν θα μπορούν πια να ανταποκριθούν στις οικογενειακές τους υποχρεώσεις


ΠΡΟΛΗΨΗ

Στόχοι που είναι επιτεύξιμοι και που παράλληλα είναι δυνατόν να τεθούν σε μια διαδικασία ελέγχου και αξιολόγησης είναι: ▪ Η μείωση του επιπολασμού και της επίπτωσης της παχυσαρκίας. ▪ Η ενημέρωση του πληθυσμού πάνω σε θέματα υγιεινής διατροφής. ▪ Η ενημέρωση κοινωνικών ομάδων για την πρόληψη της κατανάλωσης αλκοόλ και

την πρόληψη του καπνίσματος. ▪Η δημιουργία υποδομών για αθλοπαιδιές και υπαίθρια ελεύθερη άσκηση.


▪ Η δημιουργία κατάλληλων συνθηκών για καθημερινή αυξημένη σωματική δραστηριότητα. ▪ Η εκπαίδευση στελεχών των υγειονομικών σχηματισμών σε θέματα σχετικά με την πρόληψη του ΣΔτ2. ▪ Η διευκόλυνση της πρόσβασης του πληθυσμού σε φορείς που προσφέρουν ενημέρωση πάνω στην πρόληψη του ΣΔτ2.

▪ Η ανάπτυξη και οργάνωση των προληπτικών ελέγχων του ΣΔτ2 ανά υγειονομική περιφέρεια.


Ανάπτυξη Ολοκληρωμένων Προγραμμάτων Πρόληψης και Προαγωγής Υγείας σε Παιδιά και Νέους •Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των παιδιάτρων στην πρόληψη της παχυσαρκίας και του ΣΔτ2 στα παιδιά. • Ενημέρωση βρεφονηπιοκόμων, νηπιαγωγών για την πρόληψη της παιδικής παχυσαρκίας στα παιδιά προσχολικής ηλικίας. • Ενημέρωση των γονέων για την υγιεινή διατροφή, την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας, την πρόληψη της παχυσαρκίας, την πρόληψη της κατανάλωσης αλκοόλ και την πρόληψη του καπνίσματος. • Ενημέρωση της σχολικής κοινότητας για την υγιεινή διατροφή, την αύξηση της σωματικής δραστηριότητας, την πρόληψη της παχυσαρκίας, την πρόληψη της κατανάλωσης αλκοόλ και την πρόληψη του καπνίσματος.


Προγράμματα παρέμβασης για τις ομάδες υψηλού κινδύνου και τα άτομα με προδιαβήτη

1. Συμβουλευτικά προγράμματα υιοθέτησης ενός υγιεινού τρόπου ζωής (διατροφή και άσκηση) σε ομάδες υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση ΣΔ, αλλά και σε άτομα με προδιαβήτη ώστε να βρεθούν από νωρίς σε βέλτιστο έλεγχο. 2. Εκπαίδευση των ατόμων υψηλού κινδύνου για τα συμπτώματα και τα προειδοποιητικά σημάδια του ΣΔ. 3. Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των ατόμων υψηλού κινδύνου σχετικά με το ΣΔ και τις επιπλοκές του.


Εκτός Νοσοκομειακού χώρου 

Παρακολουθεί τον διαβητικό στο φυσικό του περιβάλλον με την πραγματοποίηση «κατ΄ οίκον» επισκέψεων με σκοπό να εκπαιδεύσει όχι μόνο το άτομο με διαβήτη αλλά

και το άμεσο ή έμμεσο περιβάλλον του

Εκτιμά και επαληθεύει κατά πόσο ο διαβητικός και η οικογένειά του εφαρμόζουν στην πράξη τις ιατρικές οδηγίες


Τον διαπαιδαγωγεί να τηρεί τους κανόνες ατομικής υγιεινής που αντανακλούν θετικά τόσο στον ίδιο όσο και στο οικογενειακό του

περιβάλλον 

Σε συνεργασία τόσο με την οικογένεια όσο και με τις αρμόδιες υπηρεσίες φροντίζει να λυθούν διάφορα κοινωνικά, οικονομικά και

ψυχολογικά προβλήματα που προκύπτουν από την πάθησή του


Λόγοι και αιτίες των κατ’οίκον επισκέψεων -Ψυχολογική στήριξη (100%) -Αρρύθμιστος Διαβήτης -Εκπαίδευση ινσουλίνης και μετρητών

σακχάρου αίματος (20%) -Παρακολούθηση γενικότερης πορείας (60%)


Αντικειμενικοί στόχοι των «κατ΄ οίκον» επισκέψεων 

Προσαρμογή των νεοδιαγνωσθέντων διαβητικών σε ένα νέο τρόπο ζωής Η βοήθεια συνίσταται κυρίως στο να λύσει απορίες γύρω από την ασθένεια και τις επιπλοκές της και να τους ενθαρρύνει στην ενεργό

συμμετοχή τους για την επίτευξη της ευγλυκαιμίας 

Παρακολούθηση των διαβητικών ασθενών που είναι αδύνατον να προσέλθουν στο Ε.Δ.Ι.

Ο επισκέπτης υγείας αποτελεί τον συνδετικό κρίκο μεταξύ του νοσοκομείου και των ασθενών αυτής της κατηγορίας, η οποία περιλαμβάνει άτομα με ειδικές ανάγκες (π.χ. τυφλούς…) άτομα των οποίων η υγεία επιβαρύνεται με άλλα χρόνια νοσήματα (κακοήθειες)


ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΕΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΤΟ ΑΤΟΜΟ

ΌΧΙ ΓΙΑ ΤΟ ΑΤΟΜΟ


Google itâ&#x20AC;¦


Με τον όρο “ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ” εννοούμε τη χορήγηση αίματος με την μετάγγιση

Η μετάγγιση αίματος

και κατ’ επέκταση την

υπήρξε η πρώτη

όλη οργάνωση που

επιτυχημένη

ασχολείται με τη λήψη,

μεταμόσχευση

επεξεργασία, συντήρηση

Οργάνου!

και διάθεση του αίματος και των παραγώγων του. (Υπουργείο Υγείας,1998)


Βάση όλης αυτής της διαδικασίας: ο αιμοδότης!

Α) Εθελοντής

Β) Αντικατάστασης


Αιμοδότες αντικατάστασης (συγγενικού περιβάλλοντος): - Ναι, εθελοντικά! Δίνω - Δίνετε αίμα εθελοντικά; για τη γιαγιά μου που Περιστασιακοί αιμοδότες που προσφέρουν αίμα για συγκεκριμένο ασθενή νοσηλεύεται…

Εθελοντές Αιμοδότες Εθελοντής αιμοδότης Μη αμειβόμενοι αιμοδότες που προσφέρουν αίμα με ελεύθερη θέλησή τους που και δεν γι’ αυτό, είτε με τη Το άτομο δίνειλαμβάνουν αίμα, όχι αμοιβή για κάποιο συγκεκριμένο μορφή χρημάτων, είτε με άλλη μορφή που θα μπορούσε να συγγενικό ή φιλικό πρόσωπο, αλλά για να διατεθεί όπου θεωρηθεί υποκατάστατο των χρημάτων . υπάρχει ανάγκη.


Γιατί η προσφορά των εθελοντών αιμοδοτών είναι πολύτιμη;

Για μερικούς ανθρώπους η μετάγγιση αίματος είναι το φάρμακο που τους κρατά στη ζωή. Το αίμα είναι ένας ζωντανός ιστός που: ✓ Δε μπορεί να παρασκευαστεί

✓ Δε μπορεί να αντικατασταθεί από άλλο φάρμακο ✓ Δεν αγοράζεται και δεν πουλιέται


Θεμέλιος λίθος: η αρχή της εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας

Σκοπός

«…όλες οι μονάδες αίματος και τα παράγωγα του αίματος πρέπει να προέρχονται από κοινοτική επάρκεια αίματος, μέσα από την μη αμειβόμενη εθελοντική αιμοδοσία».


Τρόπος

✓ Προσέλκυση και δημιουργία εθελοντών αιμοδοτών με προγράμματα τα οποία έχουν ως βάση την μεταφορά γνώσεων και την πληροφόρηση του γενικού πληθυσμού και τη συνεχή

ενημέρωσή τους: -μεθοδολογία αγωγή υγείας με μόνη και απαραβίαστη αρχή τον εθελοντισμό.

✓ Σημαντική και σκόπιμη η ενίσχυση εθελοντικών οργανώσεων και συλλόγων.

(κοινοτική οδηγία ΕΕ 89/39)


Στοιχεία Ι ✓ 112,5 εκατομμύρια μονάδες αίματος συλλέχθηκαν παγκοσμίως.

✓ Το ποσοστό δωρεάς αίματος: - Χώρες υψηλού εισοδήματος: 33,1 δωρεές / 1000 άτομα - Χώρες μεσαίου εισοδήματος: 11,7 δωρεές / 1000 άτομα - Χώρες χαμηλού εισοδήματος: 4,6 δωρεές / 1000 άτομα ✓ 74 χώρες συγκεντρώνουν πάνω από το 90% της προσφοράς αίματος από εθελοντές αιμοδότες ✓ Ωστόσο, 72 χώρες συγκεντρώνουν περισσότερο από το 50% των μονάδων από αιμοδότες

αντικατάστασης. ✓ Για να είναι υπάρχει εθνική αυτάρκεια αίματος, εκτιμάται ότι μια χώρα θα πρέπει να διατηρήσει ένα ελάχιστο μέσο όρο 20-25 τακτικών εθελοντών αιμοδοτών / 1000 κατοίκους. (WHO, 2016)


Στοιχεία ΙΙ Ελλάδα: Ανεπάρκεια σε μονάδες αίματος λόγω του μεγάλου αριθμού ασθενών με θαλασσαιμία και δρεπανοκυτταρική αναιμία, του μεγάλου αριθμού τροχαίων ατυχημάτων και την εφαρμογή νέων χειρουργικών τεχνικών. 2005: συλλέχθηκαν 610.056 μονάδες αίματος: 52,84% από αιμοδότες αντικατάστασης 44.35% από εθελοντές αιμοδότες 2,8% από τις ένοπλες δυνάμεις

24.000 μονάδες αίματος εισήχθησαν από την Ελβετία

(Υπουργείο Υγείας, 2005)


Στοιχεία ΙΙΙ

Σταθερή πτωτική τάση στην προσφορά αίματος τα τελευταία χρόνια.


Στοιχεία ΙV Το 2015: συλλέχθηκαν 550.000 μονάδες αίματος 25.000 εισήχθησαν από τον Ελβετικό Ερυθρό Σταυρό

✓ Οικονομική & κοινωνική κρίση ✓ Καθυστερήσεις στον προγραμματισμό των χειρουργείων ✓ Υποστελέχωση των 94 Τμημάτων Αιμοδοσίας της χώρας


ΣΥΝΟΛΟ ΜΟΝΑΔΩΝ 2012-2016 5800

5600

5571

5400

5367 5287

5200

5000

4925 4800

4869

4600

4400

2012

2013

2014

2015

ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

2016


ΕΙΔΟΣ ΑΙΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 2012-2016 (συνολικό ποσοστό %)

30,9

69,1

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ

ΓΙΑ ΑΣΘΕΝΗ

ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ


ΕΙΔΟΣ ΑΙΜΟΔΟΤΗΣΗΣ ΑΝΑ ΕΤΟΣ 2012-2016 (ποσοστό %) 80 70

73,6

71,4

69,8

66

64,6

34

35,4

60 50 40 30

26,4

30,1

28,6

20

10 0

2012

2013

2014 ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΑ

2015 ΓΙΑ ΑΣΘΕΝΗ

ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

2016


Αριθμός μεταγγίσεων 2012-2016 4.900

4.859

4.800

4.776

4.808

4.700 4.600

4.587

4.500

4.400

4.397

4.300 4.200 4.100

2012

2013

2014

2015

ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

2016


Σύγκριση αιμοδοτήσεων-μεταγγίσεων 2012-2016 6.000 5.000

5.571 4.925

4.869 4.397

4.587

5.367

5.287 4.776

4.808

4.859

4.000 3.000 2.000 1.000 0

2012

2013

ΑΙΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ

2014

2015

ΜΕΤΑΓΓΙΣΕΙΣ

ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

2016


Σύγκριση εισαγωγών & εξαγωγών μονάδων αίματος 2012-2016 800

724

710

700

650

600

500

453

400 300

432

331 278

200

138

124

117

100 0

2012

2013

2014 ΕΙΣΑΓΩΓΕΣ

2015

ΕΞΑΓΩΓΕΣ

ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ

2016


Κινητοποίηση της κοινότητας

Δημόσιες σχέσεις για την προώθηση προγραμμάτων εθελοντικής αιμοδοσίας εχθρότητα  συμπάθεια προκατάληψη  αποδοχή απάθεια  ενδιαφέρον άγνοια  γνώση.


Κινητοποίηση της κοινότητας Ι Ατομική, ομαδική ή μαζική προσέγγιση με αποτελεσματικές μεθόδους επικοινωνίας ➢ ΜΜΕ Μπορούν να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά για την αποστολή μηνυμάτων περί αιμοδοσίας σε όλες τις κατηγορίες του κοινού. ➢ Εκπαίδευση πιθανών εθελοντών αιμοδοτών Παροχή γνώσεων, η αλλαγή στάσεων & πεποιθήσεων, αλλά και εκπαίδευση για την αυτοεπιλογή και τον αυτο-αποκλεισμό. Η εκπαίδευση των αιμοδοτών αναστέλλει όλους τους φόβους ➢ Εκπαίδευση του προσωπικού σε δεξιότητες επικοινωνίας και κινητοποίησης, ώστε όχι μόνο να στρατολογήσουν, αλλά και να διατηρήσουν και να «επαναφέρουν» τους εθελοντές αιμοδότες.

(WHO, 2001)


Κινητοποίηση της κοινότητας ΙΙ ➢ Χρήση της Πληροφορικής Εφαρμογή της τεχνολογίας των πληροφοριών στους εθελοντές αιμοδότες (πχ αποστολή sms) και απαραίτητη η μηχανοργάνωση, ιδίως με τον αυξανόμενο αριθμό των αρχείων των εθελοντών τα οποία θα πρέπει να διατηρηθούν. ➢ Προγράμματα σε νέους και σχολικές κοινότητες Ανάπτυξη προγραμμάτων σχολικής εκπαίδευσης είτε εισάγοντας ένα κεφάλαιο για την εθελοντική αιμοδοσία στο πρόγραμμα σπουδών, είτε με την υλοποίηση προγραμμάτων αγωγής υγείας. ➢ Διατήρηση του εθελοντή αιμοδότη Δίνοντάς τους ιδιαίτερη προσοχή, προσφέροντας ένα αίσθημα ότι είναι ένα σημαντικό πρόσωπο και Μειώνοντας- ει δυνατόν- την περίοδο αναμονής και τα εμπόδια γενικότερα. (WHO, 2001)


✓ Έλλειψη εθνικής πολιτικής και στρατηγικού σχεδίου ✓ Ελλιπής προώθηση εκπαιδευτικού υλικού ✓ Ανεπαρκής βάση δεδομένων των εθελοντών αιμοδοτών ✓ Τα προγράμματα παροχής κινήτρων πρέπει να είναι σε θέση να εκτιμήσουν τις ανάγκες της κοινότητας, με σαφείς στόχους, έχοντας κατά νου τα ηθικά ζητήματα. ✓ Πρέπει να υπάρχει επαρκές και εξειδικευμένο προσωπικό. ✓ Σε κρατικό επίπεδο, εξειδικευμένοι επαγγελματίες στην προσέλκυση εθελοντών αιμοδοτών με δεξιότητες στην οργάνωση, το μάρκετινγκ και την επικοινωνία.


ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΚΑΙ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ


1. Ανίχνευση αναγκών του αιμοδοτικού πληθυσμού ❖ Έρευνα

(Σεπτέμβριος-Νοέμβριος

2016)

με

σκοπό

τη

διερεύνηση κινήτρων, εμποδίων και στάσεων εθελοντών αιμοδοτών απέναντι στην εθελοντική αιμοδοσία, προκειμένου

να

σχεδιαστούν

μελλοντικά

παρεμβάσεις

που

θα

μας

επιτρέψουν να προσελκύσουμε μεγαλύτερο αριθμό εθελοντών αιμοδοτών.

❖ Ερωτηματολόγιο των Αποστολίδου, Ρεκλείτη, Σαρίδη, Τόσκα, Σουλιώτη, Ζηλίδη (2013), το οποίο δημιουργήθηκε βάσει μελετών που έχουν γίνει στον Ελληνικό χώρο. Αξιολόγηση των παρεχόμενων υπηρεσιών.


2. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΥΑΣΘΗΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ

ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ ΣΕ ΜΑΘΗΤΕΣ ΛΥΚΕΙΟΥ


Σκοπός

Γιατί ένα πρόγραμμα για την εθελοντική αιμοδοσία;

➢Ευαισθητοποίηση σε θέματα εθελοντικής προσφοράς και ώθησή τους για υιοθέτηση

θετικών συμπεριφορών.

Διάρκεια: 4

➢ Να επηρεάσουν με τη

διδακτικές ώρες

σειρά τους θετικά το δικό τους φιλικό και συγγενικό περιβάλλον προς τον

Τεχνικές που εμπλέκουν τα παιδιά στη διαδικασία της μάθησης

αλτρουισμό και τον εθελοντισμό γενικότερα.

Στόχοι

➢ ευαισθητοποίησή και αύξηση των γνώσεων σε θέματα εθελοντικής αιμοδοσίας ➢ προώθηση θετικών αλλαγών στις στάσεις και τις πεποιθήσεις τους σχετικά με την αιμοδοσία ➢ ενίσχυση της πρόθεσής τους να γίνουν στο μέλλον εθελοντές αιμοδότες.

➢ Εργαλείο διαπαιδαγώγησης και εξοικείωσης των παιδιών με την κουλτούρα του ενεργού πολίτη που ενδιαφέρεται για ό,τι συμβαίνει γύρω του, επιδιώκοντας συνειδητά την ενασχόλησή του με τα κοινά. ➢ Ο εθελοντισμός, είναι μια αλτρουιστική δραστηριότητα η οποία αποσκοπεί στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των ανθρώπων!


Ερωτηματολόγιο βασισμένο στη θεωρία της προσχεδιασμένης συμπεριφοράς, για

την αξιολόγηση της αύξησης της πρόθεσης των παιδιών, να γίνουν στο μέλλον εθελοντές αιμοδότες.


Ενότητα 1

Παροχή πληροφόρησης

σχετικά με τη

Ενότητα 1

Ευαισθητοποίηση και κινητοποίηση

εθελοντική

ενσυναίσθησης

αιμοδοσία

Ενίσχυση της πρόθεσης των μαθητών να γίνουν μελλοντικοί εθελοντές αιμοδότες (ενίσχυση αυτοαποτελεσματικότητας)


Ενότητα 2

Παροχή πληροφόρησης σχετικά

Αποσαφήνιση των

με τη διαδικασία της

«μύθων»/ διάλυση

αιμοληψίας και το «ταξίδι» των

φόβων σχετικά με

ασκών, αίματος από τη λήψη

την αιμοδοσία

μέχρι τη μετάγγιση.

Δημιουργία «συνείδησης» εθελοντή αιμοδότη


Τεχνικές Ι ➢ Βιωματικό γνωριμίας ➢ Καταιγισμός ιδεών

➢ Ενημέρωση-παροχή πληροφοριών: παρουσίαση διαφανειών ➢ Παρουσίαση βίντεο: καταγραφή συναισθημάτων (δημιουργία ενσυναίσθησης) ➢ Δραστηριότητες που στοχεύουν στην αύξηση της αυτοαποτελεσματικότητας ➢

Role playing: Επιχειρήματα υπέρ-εμπόδια αιμοδότησης (διάλυση μύθων, αναστολή φόβων).


Προβληματάκια…

 Καθυστέρηση επαφών με τη σχολική κοινότητα  Έλλειψη χρόνου

 Η υλοποίηση του προγράμματος επαφίεται στη θέληση / απόφαση του εκάστοτε Διευθυντή  Μειωμένο ενδιαφέρον για το θέμα από τις διευθύνσεις των σχολείων


«…όταν κάθε 15 μέρες μεταγγίζομαι, δεν ζητώ διαβατήριο ή ταυτότητα του εκάστοτε αιμοδότη. Δεν ζητώ να μάθω τα πολιτικά πιστεύω του.

Δεν ζητώ τίποτα, από όλα αυτά. … …Κάθε φορά που μεταγγίζομαι: Ευχαριστώ τον άγνωστο εθελοντή αιμοδότη, γιατί χωρίς εκείνον, δεν θα είχα κάνει όλα όσα έκανα, γιατί δεν θα ζούσα, ζω μια ΥΠΕΡΟΧΗ ΖΩΗ. Κι η ζωή είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ – ΜΑΓΙΚΗ, ακόμα κ μέσα από τις δυσκολίες. …Μέσα από την καρδιά μου … ευχαριστώ όλους εκείνους, τους απλούς ανθρώπους, όπου με ανιδιοτέλεια προσφέρουν το αίμα της ψυχής τους!!!»

Ευχαριστώ!

Μ.Μ. Πάσχουσα Θαλασσαιμίας


Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΨΥΧΙΚΑ ΑΣΘΕΝΩΝ

ΠΕΡΙΧΑΡΟΥ ΠΟΛΥΞΕΝΗ Επισκέπτρια Υγείας Γεν. Νοσοκομείο Μεσσηνίας-Νοσηλευτική Μονάδα Καλαμάτας Ψυχιατρική Κλινική


ΨΥΧΙΚΑ ΑΣΘΕΝΗΣ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ


ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ

ΥΓΕΙΑΣ

❖ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ❖ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΕΣ-ΑΝΑΛΗΨΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ ΑΥΤΟΝΟΜΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ Ή ΩΣ ΜΕΛΟΣ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

❖ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ- ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ❖ ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΕΝΙΣΧΥΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ • ΔΕΞΙΟΤΗΤΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΙΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΕΣ ΣΤΑΣΕΙΣ

ΩΣ


❖ Ο προγραμματισμός της αποκατάστασης του ασθενούς και η επανατροφοδότηση του ψυχιάτρου και της διεπιστημονικής ομάδας με πληροφορίες σχετικά με την πορεία της νόσου. ❖ Εξασφάλιση της συνέχειας στην φροντίδα, σε ασθενείς που διακόπτουν την λήψη της φαρμακευτικής αγωγής και διασύνδεσή τους με τις διάφορες υπηρεσίες του συστήματος ψυχικής υγείας. ❖ Διερεύνηση των συνθηκών διαβίωσης του αρρώστου και προαγωγή των αναγκαίων αλλαγών. ❖ Συμβουλευτική υποστήριξη στον ασθενή για την συστηματική λήψη της θεραπείας, ψυχολογική ενθάρρυνση.

❖ Ανίχνευση και εκτίμηση ευρύτερων υγειονομικών αναγκών και πιθανών παθολογικών προβλημάτων, παροχή αγωγής υγείας και προγραμματισμός προληπτικών εξετάσεων(test-pap, μαστογραφία ,κλπ)


❖ Εκτέλεση ενεσοθεραπείας όταν η μετακίνηση του ασθενούς είναι δύσκολη (υπερήλικες, σωματική νοσηρότητα)

❖ Σεβασμός στην αυτονομία και ανεξαρτησία των ασθενών, αποφεύγοντας τις συχνές υποτροπές και επανειλημμένες νοσηλείες ❖ Έλεγχος για ύπαρξη φαρμακευτικών παρενεργειών (υπέρταση, εξωπυραμιδικές εκδηλώσεις, λευκοπενία


❖ ΨΥΧΟΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ Συνάντηση με την οικογένεια. Υποστήριξη και ψυχοεκπαίδευση των μελών της οικογένειας, με σκοπό: I.

Αποδοχή αρρώστου

II.

Κατανόηση της φύσης της ασθένειας και των ιδιαίτερων αναγκών

που απαιτούνται για την φροντίδα της III. Ρεαλιστικές προσδοκίες σχετικά με την πορεία της νόσου IV. Έγκαιρη ανίχνευση πιθανών μελλοντικών υποτροπών V.

Καταπολέμηση αυτοστιγματισμού οικογένειας


ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗ

❖ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ❖ Η ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ❖ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΦΟΡΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΣΤΙΓΜΑΤΟΣ ❖ ΔΙΑΣΥΝΔΕΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ -ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΜΕ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ


ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΛΎ !

…μην απολογείσαι Κώστα!! Τα «λογικά» μυαλά μπορεί να διαφέρουν!


Oργάνωση επιδημιολογικής επιτήρησης στα κέντρα φροντίδας προσφύγων/μεταναστών


Oργάνωση επιδημιολογικής επιτήρησης στα κέντρα φροντίδας προσφύγων/μεταναστών.


Τύποι κέντρων  Κέντρα ταυτοποίησης (hot spots)  Κέντρα φιλοξενίας  Κέντρα προαναχωρησιακά (κράτησης)  Ατυπα κέντρα φιλοξενίας  Καταλήψεις


Προβληματισμοί - Προκλήσεις  Εθνική στρατηγική για τη μεταναστευτική υγεία με τη συμμετοχή και συνεργασία όλων των εμπλεκόμενων φορέων  Ανάγκη για κοινά πρωτόκολλα screening και αντιμετώπισης  Ιατρικές Υπηρεσίες και υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας στα Κέντρα Πρώτης Υποδοχής, Κέντρα Κλειστής Φιλοξενίας, κλπ  Κατάλληλοι χώροι και συνθήκες υγιεινής


Προβληματισμοί - Προκλήσεις  Έμφαση στις συνθήκες διαβίωσης των μεταναστών χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα  Πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας  Follow-up σε μακροχρόνιες θεραπείες (ΤΒ κλπ)  Διαφοροποίηση οργανωτικής κουλτούρας των Υπηρεσιών Υγείας  Διαφοροποίηση νοοτροπίας και συμπεριφοράς των επαγγελματιών υγείας, με ενίσχυσή τους (εκπαίδευση, μετάφραση κλπ)


Πρακτικά σημεία για να κάνουμε τη διαφορά..  Γνώση και χρήση του συστήματος υγείας

 Να γνωρίζουμε ποιοι παρέχουν υπηρεσίες υγείας στους πρόσφυγες.  Εργαζόμαστε με διαπολιτισμικούς μεσολαβητές.  Να είναι γνωστός ο χρόνος του προγράμματος.  Πρότυπα παροχής υπηρεσιών που προσαρμόζονται στις συνθήκες.


ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ PHILOS ή Επείγουσα παρέμβαση για την προσφυγική κρίση

ΚΕΕΛΠΝΟ –ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ - AMIF


Τι περιλαμβάνει  4 υποέργα: 679 εργαζόμενοι/ες  Υποέργο 1: συντονισμός-διοικητική διαχείριση  Υποέργο 2 : επιδημιολογική επιτήρηση –διερέυνηση επιδημιών/προώθηση εμβολιαστικής ΄καλυψης –διασύνδεση με τα νοσοκομεία ή δευεροβάθμια-τριτοβάθμια φροντίδα υγείας μέσω 10 κινητών μονάδων  Υποεργο 3: παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας στα κεντρα φιλοξενίας της ηπειρωτικής Ελλαδας  Yποέργο 4: ενίσχυση των δομών του ΕΣΥ  http://philosgreece.eu/el/


Τι αναπτύχθηκε  Παρουσία σε 18 κέντρα φιλοξενίας  Ανάπτυξη πρωτοκόλλων διαχειρισης (SGBV, απεργίας πείνας, ΤΒ, τοκετού)  Μελέτη (συνθηκών διαβίωσης, λειτουργίας κέντρων φιλοξενίας, αξιολόγηση ιατρείων, περιβαλλοντικών συνθηκών)  Διαχείριση –αναφορά (εμβολιαστικής κάλυψης)


Προβλήματα  Μη ολοκληρωμένες μονάδες ιατρικές (έλλειψη ιατρων/διαμεσολαβητών)  Προβληματικός συντονισμός πεδίου  Προβλήματα συνδιαχείρισης με τις ήδη υπάρχουσες στο πεδίο ΜΚΟ  Μη χρηματοδότηση φαρμακευτικού ύλικού  Αργή διαχείριση λόγω νομικών κωλυμμάτων


 Οι ανισότητες στην υγεία είναι σύμφωνα και με τις Ευρωπαϊκές αξίες νομικά και ηθικά απαράδεκτες και επομένως η υγεία των μεταναστών και των προσφύγων πρέπει να εξετάζεται με όρους ηθικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς πλην των οικονομικών.


 Το πρόγραμμα της Χαγης αντιμετωπίζει την παράνομη μετανάστευση με έμφαση στους διασυνοριακούς ελέγχους. Ωστόσο οι πιό αυστηροί έλεγχοι στα σύνορα μπορεί να μειώσουν τον αριθμό των ανθρώπων που περνούν τα σύνορα, αλλά θα αυξήσουν το trafficking και θα επιδεινώσουν τις συνθήκες της μετανάστευσης και κυρίως την πρόσβαση των μεταναστών στις υγειονομικές αρχές.


Συμπερασματικά  Με δημογραφικούς όρους η Ε.Ε. αντιμετωπίζει τη γήρανση του πληθυσμού της που δεν αντικαθίσταται. Πρόσφατη δημοσίευση του EUROSTAT σημειώνει πως η μετανάστευση είναι η κύρια πηγή πληθυσμιακής αύξησης. Η μετανάστευση έχει συμβάλλει σε κάποια δημογραφική ισορροπία.  Οι μετανάστες έχουν αναδειχθεί σε σημαντικό τμήμα της εθνικής οικονομίας των Κ.Μ. αποδεχόμενοι τις χειρότερες, κακοπληρωμένες και πιο επικίνδυνες εργασίες.


Σημαντικά θέματα για τα συστήματα δημόσιας υγείας  Διάχυση και Αξιολόγηση των πρακτικών σε επίπεδο Ε.Ε. σχετικά με τή σχέση της δημόσιας υγείας με τη μετανάστευση προκειμένου να εντοπισθούν καλές πρακτικές.  Βελτίωση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας και για τους μετανάστες.  Συντονισμός των στρατηγικών ελέγχου και των πρακτικών παρακολούθησης κυρίως των χωρίς έγγραφα μεταναστών.  Λοιμώδη νοσήματα στους μετανάστες  Ανισότητες στην υγεία μεταξύ μεταναστών και άλλων πληθυσμιακών ομάδων.


 Ευχαριστώ για την

υπομονή!


ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΙ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ-ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

ΣΑΚΟΥΦΑΚΗ ΜΑΡΙΑ


• «Κάλλιον το προλαμβάνειν, ή το θεραπεύειν» Η αξία και η υπεροχή της πρόληψης έναντι της θεραπείας ήταν γνωστή και διατυπωμένη ήδη από την εποχή του Ιπποκράτη.


• «Δύο παρεμβάσεις είχαν τη μεγαλύτερη επίπτωση στη δημόσια υγεία διεθνώς: Το Καθαρό νερό και τα Εμβόλια» • Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας


Πριν τα Εμβόλια… …λοιμώδεις νόσοι απειλούσαν την υγεία και τις ζωές δεκάδων χιλιάδων παιδιών και ενηλίκων κάθε χρόνο... • Μόνο το 1952, στις ΗΠΑ, η πολιομυελίτιδα προκάλεσε παράλυση σε περισσότερους από 21.000 ανθρώπους • Πριν το 1963 καταγράφηκαν ετησίως περίπου 500.000 περιστατικά και 500 θάνατοι • Πριν το 1985 στις ΗΠΑ, Haemophilus influenzae τύπου b (Hib) προκαλούσε σοβαρές λοιμώξεις σε 20.000 παιδιά ετησίως.


Παγκόσμιος Εμβολιασμός Εισαγωγή... • Ημερομηνίες εισαγωγής των κοινών εμβολίων • 1796 Ευλογιά • 1896 Πανώλη • 1926 Κοκκύτης • 1935 Κίτρινος πυρετός • 1963 Ιλαρά • 1969 Ερυθρά • 1981 Ηπατίτιδα Β • 1991Ηπατίτιδα Α


Παγκόσμιος Εμβολιασμός Εισαγωγή... • Από τον 18ο αιώνα και πέρα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο • 1885 Λύσσα • 1923 Διφθερίτιδα • 1927 Φυματίωση/ Τέτανος • 1955Πολιομυελίτιδα • 1967 Παρωτίτιδα • 1976 Πνευμονιοκόκκος • 1988Hib&Ροταϊός


Η σημασία των εμβολίων... • Προλαμβάνονται 3.000.000 θάνατοι κάθε χρόνο. • Σώζονται 750.000 παιδιά κάθε χρόνο από αναπηρία.


Τι έχουμε επιτύχει με τα εμβόλια;


ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ • Πρόσφυγες-Μετανάστες • Οι πρόσφυγες, αιτούντες άσυλο και μετανάστες που κατά τη διάρκεια του 2016 έχουν αφιχθεί στην Ελλάδα προέρχονται κυρίως από τη Συρία (47%), το Αφγανιστάν (24%), το Ιράκ (15%) και το Πακιστάν (5%), και σε μεγάλο ποσοστό (37%) είναι παιδιά ηλικίας 0 έως <18 ετών.


ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΟΙ ΧΩΡΕΣ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ-ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ • Οι χώρες υποδοχής θα πρέπει να εξετάζουν τη διενέργεια των εξής εμβολίων προτεραιότητας: εμβόλιο για ιλαρά (κατά προτίμηση με το μικτό εμβόλιο ιλαράς-ερυθράς-παρωτίτιδας, MMR), για πολιομυελίτιδα, για μηνιγγιτιδοκοκκική νόσο, για διφθερίτιδα (με το εμβόλιο διφθερίτιδας-τετάνου-κοκκύτη, DTP).


Επίπεδο κινδύνου λόγω γενικών παραγόντων

Επίπεδο κινδύνου λόγω παραγόντων που αφορούν τη νόσο

Ιλαρά

Υψηλός

Σαφής ένδειξη εμβολιασμού

Πολιομυελίτιδα

Υψηλός

Μέτριος έως υψηλός2 Μέτριος έως υψηλός3

Διφθερίτιδα

Υψηλός

Σαφής ένδειξη εμβολιασμού

Λοίμωξη από αιμόφιλο ινφλουέντσας τύπου b

Υψηλός

Μέτριος έως υψηλός4 Μέτριος έως υψηλός5

Πνευμονιοκοκκική νόσος

Υψηλός

Νόσημα

Μέτριος έως υψηλός6

Συνολικό συμπέρασμα

Σαφής ένδειξη εμβολιασμού

Σαφής ένδειξη εμβολιασμού Πιθανή ένδειξη εμβολιασμού


• Η εμβολιαστική κάλυψη στις χώρες προέλευσης είναι μέτρια έως σχετικά καλή (60–90% για τα περισσότερα εμβόλια, δόσεις και ηλικίες


Εμβόλιο και δόση

ΦΥΜ ΔΤΚ1 ΔΤΚ3 ΠΟΛ3 ΙΛΑ1 ΙΛΑ2 ΗΠΒ3 ΑΙΜΦ3 ΠΝΜ3

Εμβόλιο και δόση

ΦΥΜ ΔΤΚ1 ΔΤΚ3 ΠΟΛ3 ΙΛΑ1 ΙΛΑ2 ΗΠΒ3 ΑΙΜΦ3 ΠΝΜ3

ΣΥΡΙΑ Έτος εκτίμησης εμβολιαστικής κάλυψης 2015 2011 2009 2006 Ηλικία παιδιών το 2016

ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ Έτος εκτίμησης εμβολιαστικής κάλυψης 2015 2011 2009 2006 Ηλικία παιδιών το 2016

Έτος έναρξη ς εμβολι- 2-3 ετ. 6-7 ετ. 8-9 ετ. 11-12 ασμού ετ. ≤2004 66% 90% 95% 91% ≤2004 62% 86% 89% 88% ≤2004 41% 72% 80% 80% ≤2004 50% 60% 83% 83% ≤2004 53% 80% 82% 81% ≤2004 47% 71% 82% 81% ≤2004 41% 66% 84% 83% ≤2004 41% 72% 80% 80% OXI ‒ ‒ ‒ ‒

Έτος 2004 έναρξη ς 13-14 εμβολι- 2-3 ετ. 6-7 ετ. 8-9 ετ. 11-12 ασμού ετ. ετ. 90% ≤2004 86% 71% 64% 60% 89% ≤2004 82% 78% 72% 75% 81% ≤2004 78% 68% 63% 58% 84% ≤2004 77% 68% 63% 58% 82% ≤2004 68% 64% 60% 53% 82% ≤2004 39% 31% 24% 18% 82% 2007 78% 68% 63% ‒ 81% 2009 78% 68% 63% ‒ ‒ 2014 66% ‒ ‒ ‒

ΙΡΑΚ Έτος εκτίμησης εμβολιαστικής κάλυψης 2015 2011 2009 2006 Ηλικία παιδιών το 2016

ΠΑΚΙΣΤΑΝ Έτος εκτίμησης εμβολιαστικής κάλυψης 2015 2011 2009 2006 Ηλικία παιδιών το 2016

Έτος έναρξη ς εμβολι- 2-3 ετ. 6-7 ετ. 8-9 ετ. 11-12 ασμού ετ. ≤2004 95% 92% 92% 89% ≤2004 73% 90% 88% 76% ≤2004 58% 79% 78% 59% ≤2004 63% 80% 78% 63% ≤2004 57% 77% 81% 62% ≤2004 62% 77% 87% 52% ≤2004 56% 77% 75% 59% 2012 58% ‒ ‒ ‒ OXI ‒ ‒ ‒ ‒

Έτος 2004 έναρξη ς 13-14 εμβολι- 2-3 ετ. 6-7 ετ. 8-9 ετ. 11-12 ασμού ετ. ετ. 94% ≤2004 85% 84% 81% 85% 86% ≤2004 79% 84% 88% 89% 74% ≤2004 72% 74% 71% 78% 69% ≤2004 72% 75% 70% 77% 69% ≤2004 61% 63% 57% 71% 41% 2009 53% 53% 30% ‒ 62% ≤2004 72% 74% 78% 78% ‒ 2009 72% 74% 76% ‒ ‒ 2013 72% ‒ ‒ ‒

2004 13-14 ετ. 51% 72% 50% 50% 48% 2% ‒ ‒ ‒

2004 13-14 ετ. 80% 75% 65% 65% 67% ‒ 65% ‒ ‒


• Όσα παιδιά δεν διαθέτουν πιστοποιητικό εμβολιαστικής κάλυψης θεωρούνται ανεμβολίαστα και εμβολιάζονται εξαρχής ανάλογα με την ηλικία τους.


• Με εγκύκλιο του Γενικού Γραμματέα Δημόσιας Υγείας (18/03/2016) και την γνωμοδότηση της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών (09/03/2016), ορίστηκαν τα εμβόλια προτεραιότητας : • ιλαρά

• ερυθρά • παρωτίτιδα (MMR) • διφθερίτιδα • τέτανος


• κοκκύτης • πολιομυελίτιδα (DTaP-IPV) • φυματίωση (BCG) στη βρεφική ηλικία • μηνιγγιτιδοκόκκος • γρίπη


• Το προσωπικό που υπηρετεί σε χώρους διαμονής προσφύγων πρέπει να είναι εμβολιασμένο με τα εμβόλια του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμού Ενηλίκων,

σύσταση που ούτως ή άλλως ισχύει από

παλαιότερα. • Επίσης, τον Απρίλιο του 2016 συγκροτήθηκε «Ομάδα εργασίας για την εποπτεία και τον

συντονισμό της εμβολιαστικής κάλυψης των

προσφύγων» με σκοπό τον συντονισμό της εφαρμογής του προγράμματος εμβολιασμού όσων διαβιούν σε χώρους διαμονής προσφύγων, αιτούντων άσυλο και μεταναστών.


Το πρόγραμμα εμβολιασμών προτεραιότητας σε χώρους διαμονής προσφύγων, αιτούντων άσυλο και μεταναστών • Το πλαίσιο του προγράμματος εμβολιασμών προτεραιότητας που εφαρμόστηκε, διενεργήθηκαν εμβολιασμοί για 10 νοσήματα ως εξής: 1)Εμβολιασμός για Ιλαρά-Ερυθρά-Παρωτίτιδα των παιδιών 12 μηνών έως 15 ετών (εμβόλιο MMR). 2)Εμβολιασμός για Διφθερίτιδα-Τέτανο-Κοκκύτη-Πολιομυελίτιδα των παιδιών ηλικίας 6 εβδομάδων έως 5 ετών, με τη μορφή του Εξαδύναμου εμβολίου (που περιέχει επίσης αντιγόνα για Αιμόφιλο ινφλουέντσας τύπου b και για Ηπατίτιδα Β, DTaP-IPV- Hib-HepB) ή, εναλλακικά, με τη μορφή του Τετραδύναμου εμβολίου (DTaP-IPV). Σε ορισμένες περιπτώσεις έγινε εμβολιασμός με Τετραδύναμο εμβόλιο για Διφθερίτιδα-Τέτανο-Κοκκύτη-Πολιομυελίτιδα που συνοδεύτηκε από εμβολιασμό με τα μονοδύναμα εμβόλια Αιμόφιλου ινφλουέντσας τύπου b και Ηπατίτιδας Β.

3)Εμβολιασμός έναντι του Πνευμονιοκόκκου (συζευγμένο εμβόλιο, PCV), σε παιδιά ηλικίας 2 μηνών έως 5 ετών.


• Εφαρμόστηκε εμβολιασμός για ανεμοβλογιά στο πλαίσιο της επέκτασης του προγράμματος εμβολιασμού και με πρόσθετα εμβόλια του Εθνικού Προγράμματος Εμβολιασμών

• Ηπατίτιδας Α ως μέτρο πρόληψης στον περίγυρο ατόμων που ασθένησαν με τη νόσο, ο οποίος σε ορισμένες περιπτώσεις περιέλαβε το σύνολο των παιδιών (<15 ετών) του χώρου διαμονής.


• Ο εμβολιασμός έγινε με τη μορφή εξορμήσεων μαζικού εμβολιασμού στους χώρους διαμονής προσφύγων και μεταναστών • Ο εμβολιασμός πραγματοποιήθηκε κυρίως από μη κυβερνητικές οργανώσεις που διαθέτουν σοβαρή εμπειρία και τεχνογνωσία στην διεξαγωγή μαζικών εξορμήσεων εμβολιασμού καθώς και από ορισμένες υπηρεσίες υγείας του ΕΣΥ και Δ/νσεις Δημόσιας Υγείας


• Έγινε συστηματική προσπάθεια ώστε να μην εμφανιστεί έλλειψη εμβολίων στην ελληνική αγορά (κυρίως του Εξαδύναμου εμβολίου για Διφθερίτιδα-ΤέτανοΚοκκύτη-Πολιο- μυελίτιδα-Αιμόφιλο ινφλουέντσας τύπου b-Ηπατίτιδα Β). • Όσα παιδιά εμβολιάζονται λαμβάνουν κάρτα εμβολιασμού, το οποίο –όπως έχει δείξει η εμπειρία– διατηρείται καλά από τη μεγάλη πλειονότητα των οικογενειών. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας διέθεσε στη χώρα μας 26.000 διεθνείς κάρτες καταγραφής εμβολιασμών.


Αριθμός εμβολίων (δόσεις) που έχουν γίνει2 Νοσήματα

Εμβόλιο/α

Ιλαρά Ερυθρά Παρωτίτιδα

Ιλαράς-ΕρυθράςΠαρωτίτιδας (MMR)

Διφθερίτιδα Τέτανος Κοκκύτης Πολιομυελίτιδα

Ηλικία παιδιών

Εκτιμώμενη κάλυψη3 από εμβολιασμό που έγινε στην Ελλάδα

1 – <15 ετών

18.310

1δόση 83% 2δόσεις4 24%

Εξαδύναμο ή Τετραδύναμο

<5 ετών

5.855

1δόση 82% 2δόσεις4 6%

Λοίμωξη από Πνευμονιόκοκκο

Πνευμονιοκόκκου (PCV)

<5 ετών

5.502

1δόση 76% 2δόσεις4 7%

Λοίμωξη από Αιμόφιλο ινφλουέντσας b

Εξαδύναμο ή μονοδύναμο (Hib)

<5 ετών

4.961

1 δόση 75%

Ηπατίτιδα Β

Εξαδύναμο ή μονοδύναμο (HepB)

<5 ετών

5.203

1 δόση 79%

Ανεμευλογιά4

Ανεμευλογιάς (Var)

1 – <15 ετών

2.956

1 δόση 17%


• Επιπλέον, έχει δοθεί έμφαση στην εφαρμογή καθιερωμένων καλών πρακτικών κατά την πραγματοποίηση εξόρμησης εμβολιασμού. Οι πρακτικές αφορούν όλες τις πλευρές μιας εξόρμησης • ιδίως την προμήθεια εμβολίων • την μεταφορά τους στο χώρο διενέργειας (π.χ. τήρηση ψυχρής αλυσίδας) • τις απαραίτητες δράσεις της εξόρμησης (π.χ. ενημέρωση γονέων στην κατάλληλη γλώσσα, διευθέτηση ροής των προσερχομένων, μέριμνα για έκτακτα συμβάντα κλπ.)

• τη διαδικασία διενέργειας εμβολιασμού (π.χ. σωστός χειρισμός των εμβολίων, σωστή χρήση και απόρριψη συρίγγων και βελονών κλπ.) • την εξασφάλιση υποδομής για αντιμετώπιση άμεσων ανεπιθύμητων ενεργειών και άλλα συναφή θέματα.


• Μετά την ολοκλήρωση της εξόρμησης εμβολιασμού αποστέλλεται στην Διεύθυνση Δημόσιας Υγείας του Υπουργείου Υγείας αναλυτικός απολογισμός του εμβολιασμού που είχε πραγματοποιηθεί (είδος και αριθμός εμβολίων, ηλικία παιδιών κλπ.) με βάση τυποποιημένο δελτίο, κάτι που άλλωστε αποτελούσε ρητή προϋπόθεση για συμμετοχή ενός φορέα στο πρόγραμμα.


Σχεδιασμός περαιτέρω δράσεων εμβολιασμού • Οι εμβολιασμοί συνεχίζονται και έχει αρχίσει η περαιτέρω επέκταση του εμβολιασμού με τις επόμενες δόσεις των εμβολίων του προγράμματος εμβολιασμού προτεραιότητας καθώς και με άλλα εμβόλια πέραν των εμβολίων προτεραιότητας του προγράμματος που εφαρμόστηκε. • Επιπλέον στη φάση ένταξης του εμβολιασμού των παιδιών στο πλαίσιο της κανονικής παροχής πρωτοβάθμιας φροντίδας, σχεδιάζεται μεγαλύτερη συμμετοχή των υπηρεσιών υγείας του ΕΣΥ στην οργάνωση και διενέργεια του εμβολιασμού των παιδιών που μένουν σε χώρους διαμονής προσφύγων/μεταναστών.


• Ο εμβολιασμός των βρεφών και παιδιών που ζουν σε χώρους διαμονής προσφύγων, αιτούντων άσυλο και μεταναστών αποτελεί σημαντικό στόχο: • πρώτα και κύρια για την προστασία των ίδιων των παιδιών που εμβολιάζονται • αλλά και για τη διαμόρφωση συλλογικής ανοσίας για την προστασία των ατόμων της κοινότητας όπου διαμένουν και της κοινωνίας ευρύτερα.


•ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΑΣ


Παθογένειες και (α)δυναμίες στην άσκηση του έργου και την ανάπτυξη του Επισκέπτη Υγείας

Τσουγένη Αικατερίνη TE/Μsc Eπισκέπτρια Υγείας Γ.Ν.Πέλλας Νοσ/μειακή Μονάδα Έδεσσας


Αφορμή vs διαπιστωμένη ανάγκη…. “….there are more people to pick us up when we fall, than to enable us to stand upon our feet.”

Florence Nightingale,1892


Βασικές αρχές των Επισκεπτών Υγείας (Cowley, 2007)


Τα χαρακτηριστικά των βασικών αρχών που ακολουθούν οι επισκέπτες Υγείας κατά την αξιολόγηση των αναγκών


Αδυναμίες Εθνικού Συστήματος Υγείας 1. Απουσία εθνικής πολιτικής και εθνικών στόχων για την υγεία 2. Ανεπαρκείς πόροι για τη Δημόσια Υγεία 3. Ανυπαρξία Περιφερειακών Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας 4. Ανεπάρκεια προσωπικού 5. Ανεπαρκή συστήματα διοίκησης 6. Ανεπαρκής εργαστηριακή υποστήριξη 7. Ανεπαρκής επιτήρηση της υγείας και απουσία επιδημιολογικών δεδομένων 8. Απουσία υποστηρικτικών εκθέσεων και αναφορών 9. Έλλειψη ενιαίου σχεδιασμού για πολιτικές πρόληψης και προαγωγής υγείας 10. Απουσία επιστημονικής υποστήριξης των υπηρεσιών 11. Ανεπαρκής συνεργασία μεταξύ των Υπηρεσιών Δημόσιας Υγείας


Σύγχρονες προκλήσεις για τη δημόσια Υγεία •

Η διαχείριση των καθοριστών της υγείας

(Εισόδημα, κοινωνικά υποστηρικτικά δίκτυα, εκπαίδευση, οικονομικο-κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον, συμπεριφορές, γενετικοί, παράγοντες το και φύλο, Υπηρεσίες, υγείας) • •

Η αντιμετώπιση νέων επιδημικών νοσημάτων. Η οικονομική κρίση

•

Τα αιφνίδια γεγονότα.

• •

Απειλές από την πιθανή χρήση ή τυχαία διασπορά βιολογικών και χημικών επιβλαβών παραγόντων. Την κατανόηση του νέου επιδημιολογικού πρότυπου και των νέων αναγκών υγείας.


«Οι υπηρεσίες πρέπει να ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την απορρόφηση των κονδυλίων. Οι Επισκέπτες Υγείας οφείλουν να είναι ισχυροί στην ανάπτυξη της έρευνας ώστε να αποδείξουν την αξία της πρακτικής τους.»

Η ίδρυση της NICE σήμανε ότι όλοι οι επαγγελματίες του τομέα της υγείας έχουν πλέον πρόσβαση στην καθοδήγηση τα έρευνας και η συσχέτιση της με την δημόσια υγεία αυξάνεται. Τα διάφορα επαγγέλματα όμως πρέπει να αυξήσουν την επιρροή τους.

Η ανάπτυξη ερευνητικής βάσης, είτε επισημαίνοντας περιοχές που χρειάζονται έρευνα είτε συμμετέχοντας ενεργά στην αξιολόγηση της πρακτικής ως επαγγελματίες ή ερευνητές είναι ουσιώδους σημασίας


Είναι χρήσιμο να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο η υπάρχουσα έρευνα, ίσως και άλλων επαγγελματικών ομάδων, μπορεί να εφαρμοστεί στις δικές μας επαγγελματικές δραστηριότητες.


Παθογένεια (1) Άσκηση πίεσης για «αλλότρια καθήκοντα», ειδικά εκ μέρους των Νοσ/κων Δ/νσεων υπαγωγής των ΕΕΥ-απουσία αναγνωρισιμότητας ,αξίας και παραγόμενου έργου των ΕΕΥ/διεπαγγελματική υποτίμηση του ρόλου Κίνδυνος: «Βαίνουμε προς την δημιουργία ενός ιδιόμορφου – ιδιότυπου σώματος υπαλλήλων, που θα ασκούν υπηρεσιακά καθήκοντα άλλου κλάδου, χωρίς να ελέγχονται από τον οικείο επαγγελματικό σύλλογο και χωρίς να διαθέτουν την κατά νόμο απαιτούμενη άδεια ασκήσεως επαγγέλματος» (Επί)λυση : • «The needs of home health require different, but not lower, qualifications and are more varied.» Mr Frederick Verney,1891 • Νομοθετική κατάργηση


Παθογένεια (2) Αδυναμία/δυσκολία ιεραρχικής εξέλιξης-επιλεκτική εφαρμογή νομοθεσίας σε βάρος του κλάδου Κίνδυνος: Συνέχιση του φαύλου κύκλου απαίτησης για αλλότρια, κάθε χρησιμότητα και ανάγκη επαγγελματικής μας ύπαρξης θα εκλείψει/ελάχιστες ως μηδαμινές θέσεις εργασίας (συσχέτιση με Παθογένεια 5). (Επί)λυση : Νομοθετική εφαρμογή της ισότιμης ιεραρχικής εξέλιξης υπαλλήλων της ίδιας υπηρεσίας. Παθογένεια (3) Υφαρπαγή /προσπάθεια οικειοποίησης αντικειμένων εργασίας π.χ. (προ)αγωγή υγείας. Κίνδυνος: Χαμένες ευκαιρίες, χαμένες θέσεις εργασίας, κλαδική αυτοκαταστροφή (συσχέτιση με Παθογένεια 5). (Επί)λυση : Δημιουργία συνεργατικών διεπιστημονικών ομάδων εργασίας /περιθώριο ανάδειξης της προστιθέμενης αξίας των παρεμβάσεων (προ) αγωγής υγείας.


Παθογένεια (4) • Απουσία επικαιροποιημένης τεχνογνωσίας • Απουσία πρωτοκόλλων εργασίας & επιστημονικής τεκμηρίωσης και υποστήριξης των αντικειμένων απασχόλησης τους • ΕΕΥ «δύο ταχυτήτων» • Απουσία «αποθετηρίου» εφαρμόσιμων και αξιολογούμενων πρακτικών και παρεμβάσεων/προγραμμάτων. • Μη ανάδειξη της αποτελεσματικότητας και ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών μας Κίνδυνος: Χαμένες ευκαιρίες, χαμένες θέσεις εργασίας, κλαδική αυτοκαταστροφή (Επί)λυση : • Αρχική, διαρκής, τεκμηριωμένη και πιστοποιημένη εκπαίδευση . • Επικαιροποίηση Καθηκοντολογίου & επικύρωση/εφαρμογή ΚΔ. • Κοινοτικές συμμαχίες/εύρεση πόρων/εξωστρέφεια • Εκχώρηση νέων αρμοδιοτήτων π.χ. συνταγογράφηση εμβολίων και επένδυση και ανάδειξη ανταποδοτικής ωφελιμότητας για τη κοινότητα/κοινωνία/συστήματα υγείας. • Προσέλκυση συνεχών επενδύσεων/ανάδειξη νέων «πτυχών» επαγγελματικού προφίλ των ΕΕΥ


Παθογένεια (5) Ελάχιστες ως μηδαμινές θέσεις εργασίας Κίνδυνος: Επαγγελματικός αφανισμός/αυτοκαταστροφή (Επί)λυση : Άρση όλων των προαναφερόμενων παθογενειών(1-4) και ενδυνάμωση του ανοίγματος του ελεύθερου επαγγέλματος.

.


‘Ώρα για ένα διδακτικό παραμύθι…..

«Ελάφι και λιοντάρι» Δυνατά και αδύνατα σημεία


Ευχαριστώ Για την προσοχή σας


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Πρακτικά ημερίδας Καλαμάτας by Nantia Veaki - Issuu