ناهيد رکسان

‫ ﻣــﺮ »ﻧﺎﻣــﻪ ﺑﻪ ﻧﺼﺮ ﺣﻤﺎﻧﻰ«‪ ،‬ﻳﻜﻰ ﺳــﺮ ﻫﺎ ﻧــﺎ ﻧﺎ ﭘﻮ ‬ ‫ ﻳﺔ » ﺑﻴﺎ ﺟﺘﻤﺎﻋﻰ« ﺑﺮ ﺳــﻰ ﻣﻰﻛﻨﻴﻢ‪ .‬ﻧﻴﺎ ﻧﻴﺴﺖ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ﻛﻪ ﻳﻦ ﺷﻌﺮ‬ ‫ﻫﻤﭽﻮ‪ 4‬ﻳﮕﺮ ﺷﻌﺎ ﻧﺎ ﭘﻮ ﺳﺮﺷﺎ ﻟﻄﺎﻓﺖ ﺣﺴﺎ‪ 0‬ﺳﺖ؛ ﻳﺒﺎﺳﺖ ﮔﻴﺮ !‬ ‫ ﻋﻤﻞ‪ ،‬ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺳــﺮ ﻫﺎ ﻧﺎ ﭘﻮ ﻳﺒﺎﺳــﺖ‪ .‬ﻣﺎ ﭼﺮ ﻳﻦ ﺷــﻌﺮ ﻣﻴﺎ‪4‬‬ ‫ﺗﻤﺎﻣﻰ ﺷــﻌﺎ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪ ﻳــﻢ؟ ﭼﻮ‪» 4‬ﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﻧﺼــﺮ ﺣﻤﺎﻧﻰ« ﺣﻜﺎﻳﺖ‬ ‫ﺣﻀﻮ » ﻧﺴــﺎ‪ «4‬ﻣﻘﺎ< ﺷــﺎﻋﺮ ﺟﺎﻣﻌﺔ ﻳﺮ ‪ 4‬ﺳــﺖ‪ .‬ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻛﻪ ﭘﻰ‬ ‫ﺣﻤﻠﺔ ﺗﺎ ﻳﺎ‪ 4‬ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻳﻦ ﺳــﻼ< ﻣﺘﺤﻤﻞ »ﮔﺴﺴﺖ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ« ﺑﺴﻴﺎ ﻋﻤﻴﻘﻰ‬ ‫ﺷــﺪ ؛ ﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﺑﻴﺎ ﻳﺮ ‪ 4‬ﺷــﺎﻟﻮ ‪ C‬ﻳﺮ ﻧﻰ ‪ B‬ﻳﻌﻨﻰ ﺳﻄﻮ ﺣﻤﺎﺳﺔ‬ ‫ ﻳﺮ ﻧﻰ ﺟﺪ ﻛﺮ ‪ ،‬ﺳــﻄﻮ ﻫﺎﺋﻰ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ‪4D‬ﻫﺎ ﻧﻤﻮ ‪ .‬ﻳﻦ ﺷــﻌﺮ‬ ‫ﻣﻰﺑﻴﻨﻴــﻢ ﻛﻪ ﺑﻴﺎ ﻳﺮ ‪ 4‬ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎ ﻳﻦ ﮔﺴﺴــﺖ ﻫﺎﺋﻰ ﻧﻴﺎﻓﺘﻪ ﻛﻪ‬ ‫ ‪ C‬ﻣﻌﺎﺻﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﺸﺴﺘﻦ »ﻣﺮﺛﻴﻪ« ﺑﺠﺎ »ﻏﺰ‪ «F‬ﺳﺘﻘﺮ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺳﻼﻣﻰ‬ ‫ﮔﺴﺴﺖ ﺳﻬﻤﮕﻴﻦﺗﺮ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻳﺮ ‪ 4‬ﺗﺤﻤﻴﻞ ﻣﻰﺷﻮ ‪.‬‬ ‫ﻧﺎ ﭘــﻮ »ﻧﺎﻣــﻪ ﺑﻪ ﻧﺼﺮ ﺣﻤﺎﻧﻰ« ﺗﺤﻮﻻ ﺗﺎ ﻳﺦ ﻣﻌﺎﺻــﺮ ﻳﺮ ‪ 4‬ﻧﺔ‬ ‫ﺗﺤﻮﻻ ﺷــﻌﺮ ﻓﺎ ﺳــﻰ ﻣﻰﻧﮕﺮ ‪ .‬ﻧﺎ ﭘﻮ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﻫﻮﻳﺖ ﺧﻮ ﺑﻪ‬

‫‪ 18‬ﺳﭙﺘـﺎﻣﺒـﺮ ‪2009‬‬

‫ﻣﺘﻴـﺎ !‬ ‫ﻣـﻼﻣﺘﻴـﺎ ‬ ‫ﻣـﻼ‬

‫ﻋﻨﻮ ‪ 4‬ﻳﺮ ﻧﻰ »ﻣﻮ « ‪D‬ﺷــﻨﺎ ﻣﻰﺷــﻮ ‪ ،‬ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮ ‪ 4‬ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺑﺎ‪4‬ﻫﺎ‬ ‫ﻣﻰ ﻓﺘﺪ ﺑﻪ ﻟﻴﻞ ﺳــﻼﻣﻰ ﺑﻮ ‪ 4‬ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺣﺎﻛﻢ ﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﭘﻴﻮﻧﺪ ‬ ‫ ﺑﺎ ﻫﻮﻳﺖ ﻳﺮ ﻧﻰ ‪ B‬ﻣﻰﮔﺴﻠﺪ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﻪ ﻧﺎﭼﺎ ﺑﺮ ﺣﻔﻆ ‪ D‬ﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮ ‬ ‫ﺑﺎ ﻧﻔﻰ ﺧﺪ ﺳﻼ<‪» ،‬ﺑﻬﺸﺖ« ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ »ﺷﻴﻄﺎ‪ «4‬ﻣﻰ‪D‬ﻳﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺮ ‪ C‬ﻧﺎ ﭘﻮ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﺎ »ﻣﻮ « ﺗﺮ ‪ T‬ﻗﺮ ﻣﻰ ﻫﺪ‪ .‬ﻳﺎ ‪ D‬ﺷﻮﻳﻢ ﺗﺒﺎ‪R‬‬ ‫»ﺳﺮ ﻳﻨﺪ « ﺑﺎ ﺷﺨﺺ ﻧﺎ ﭘﻮ ‪ ،‬ﻫﻤﺎ‪ 4‬ﺗﺒﺎ‪ R‬ﻧﻮﻳﺴﻨﺪ ﺳﺖ ﺑﺎ » « ﻣﺎ‪.4‬‬ ‫ﺑﻪ ﻋﺒﺎ ﻳﮕﺮ ‪D‬ﻧﻜﻪ ﺷــﻌﺮ ﻣﻰﮔﻮﻳﺪ »ﻣﻦ«‪ ،‬ﺷﺨﺺ ﻧﺎ ﭘﻮ ﻧﻴﺴﺖ‪» .‬ﻣﻦ«‬ ‫ﺑﺎ ﺗﺎ‪W» X‬ﻫﻨﻴﺖ« ﻧﺎ ﭘﻮ ﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﺪ ﺗﺤﻮﻻ ﺑﻰ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﻳﺮ ‪ 4‬ﻳﺪ‬ ‫»ﻣﺎ‪ ،‬ﺷﺎﻋﺮ ‪ 4‬ﻳﺮ ﻧﻰ‪ ،‬ﻧﺴﻞ ﻣﺸﺎﻫﻴﺮ ﻛﻬﻦ«‪ ،‬ﺑﺎ ﮔﻮ ﻣﻰﻛﻨﺪ‪ .‬ﮔﺮ ﻳﻦ »ﻧﺎﻣﻪ«‬ ‫ﺧﻄﺎ‪ X‬ﺑﻪ »ﻧﺼﺮ ﺣﻤﺎﻧﻰ« ﻧﻮﺷــﺘﻪ ﺷﺪ ﻻﺋﻞ ﻓﺮ ‪ 4‬ﻛﻪ ﻣﻬﻢﺗﺮﻳﻦﺷﺎ‪4‬‬ ‫ﻣﻮ ﺿﻊ ﺷﻦ ﻧﺼﺮ ﺣﻤﺎﻧﻰ‪ ،‬ﺑﺮ ﺑﺮ ﭘﺪﻳﺪ‪ » C‬ﻧﻘﻼ‪ X‬ﺳﻼﻣﻰ«‪ ،‬ﺳﻮﮔﻮ ‪،‬‬ ‫ﻣﺮگﭘﺮﺳﺘﻰ‪ ،‬ﺑﻨﺪﮔﻰ ﭘﺪ ﭘﺮﺳﺘﻰ ﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﺴﻴﺎ ﺷﺎﻋﺮ ‪ 4‬ﻣﻌﺎﺻﺮ ـ ﺧﺎ \ ﻣﺪ ﺣﺎ‪ ،4‬ﻣﺠﻴﺰﮔﻮﻳﺎ‪ 4‬ﻗﻬﺮﻣﺎ‪4‬ﺳﺎ ‪ 4‬ﻛﻪ‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﺎ‪ 4‬ﺻﻒ ﺳﺠﺎ ﺗﺴﺒﻴﺢ ﺷﻌﺮ ﻣﻰﺑﺎﻓﻨﺪ ـ ﺑﺮ ﺑﺮ ﺣﻜﻮﻣﺖ ﺳﻼﺧﺎ‪4‬‬ ‫ ﻗﺪ ﺑﻨﺪ ‪ 4‬ﺷﻴﻌﻰﻣﺴــﻠﻚ ﻛﻪ ﺑﺮ ﻳﺮ ‪ 4‬ﻏﺒﺎ ﻣﺮگ ﭘﺎﺷــﻴﺪﻧﺪ ﻣﻮ ﺿﻊ ﺷــﻨﻰ‬ ‫ ﺗﺨﺎ‪ W‬ﻧﻜﺮ ﻧﺪ‪ .‬ﺷﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﻟﻴﻞ ﻧﺎ‪D‬ﮔﺎﻫﻰﺷﺎ‪ 4‬ﺑﻮ ﻳﺎ ﻣﻤﺎﺷﺎ ﺷﺎ‪ 4‬ﺑﺎ ﻫﻞ ﻗﺪ ‪.‬‬ ‫ ﻫــﺮ ﺣﺎ‪ F‬ﻧﺼﺮ ﺣﻤﺎﻧﻰ ﺧﺎ \ ‪ C‬ﻳﻨﺎ‪ 4‬ﻗﺮ ﺷــﺖ‪ ،‬ﻫﺮ ﭼﻨﺪ ‬ ‫ ﻳﺮ ‪ 4‬ﻣﺎﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﭽﻮ‪ 4‬ﻧﺎ ﭘﻮ ﺳﻼﺧﺎ‪ 4‬ﻛﻨﺎ ﮔﺮﻓﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﺎ ﻣﺮﺣﻠﺔ ﻧﺨﺴــﺖ ﺳﺮ ‪ C‬ﻧﺎ ﭘﻮ ‪ ،«< D» ،‬ﻧﺴﺎ‪ 4‬ﺳﻄﻮ

ﺑﺎ ‪ D‬‬ ‫ ﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮ ‪D‬ﺷﻨﺎ ﺷﺪ ‪ » ،‬ﻃﺎﻋﺖ« ﻛﺎ ﺷﻴﻄﺎ‪ 4‬ﻣﻰ ﻧﺪ‪ .‬ﺷﻦﺗﺮ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ‬ ‫ ﻧﺴــﺎ‪ D 4‬ﺑﺠــﺎ »‪ «< D‬ﻳﺎ ﻫﻤﺎ‪ 4‬ﺑﻨــﺪ‪ C‬ﻣﻄﻴﻊ ﺧﺪ ﺳــﻄﻮ ﻫﺎ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ‬ ‫ﻣﻰﻧﺸﻴﻨﺪ‪ .‬ﻳﻨﭽﻨﻴﻦ ﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﺴﺎ‪ ،4‬ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺟﻤﻊ‪ ،‬ﻛﻪ »ﺧﻮﻳﺶ«‬ ‫ ﻣﻮ ‪ C‬ﺑﻴﺠﺎ‪ 4‬ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﺎ ﻣﻰﻳﺎﺑﺪ‪ ،‬ﭘﺎ ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﻰﮔﺬ ‪:‬‬ ‫‪D‬ﻧﺮ ‬ ‫ﺗﺎﻻ ﻣﻮ ﻫﻤﻪ ﻛﺲ ﭘﺮ ﺑﻮ ‬ ‫ ﭘﻴﺮ ﺗﺎ ﺟﻮ ‪4‬‬ ‫ ﻳﻮ ﻫﺎ‪ ،‬ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻴﺠﺎ‪ 4‬‬ ‫ﻳﺎ ﭼﻬﺮ‪ D C‬ﻣﻴﺎ‪ 4‬‬

‫ ﻗﺎ‪X‬ﻫﺎ ﻳﻜﺴﺎ‪ 4‬ﺑﺮ ﺳﻴﻨﻪ ﺷﺘﻨﺪ‬ ‫]‪[...‬‬ ‫ﻣﻦ ﻧﺎ< ﻟﭙﺴﻨﺪ ﺗﺮ ﻣﻰﺷﻨﺎﺧﺘﻢ‬ ‫ﻧﺎ< ﺗﻮ ﭼﻴﺮﮔﻰ ﺣﻖ ﺑﻮ ‬ ‫ﺑﺮ ﻋﺎ ﻣﺼﻠﺤﺖ ﺑﺎﻃﻞ‬ ‫ ﻣﺎ ﺗﻮ ﻣﻼﻣﺘﻴﺎ‪ 4‬ﺑﻮ ‬ ‫ﺑﺪﻧﺎﻣﻰ ﻃﺎﻋﺖ ﺷﻴﻄﺎ‪ 4‬‬ ‫ ﻛﻮ ﺧﻮ ﻓﺮ ﺷﺎ‪ 4‬ﻓﺮﻳﺎ ﻣﻰ ‬ ‫»ﻣﻼﻣﺘﻴﺎ‪ «4‬ﻛﻴﺴــﺘﻨﺪ؟ ‪4D‬ﻫﺎ ﻛﻪ ﻃﺎﻋﺖ ﻣﺼﻠﺤﺖﺟﻮﺋﻰ ‪ 4‬ﺷﺎ‪4‬‬ ‫» ﻧﺴــﺎ‪ «4‬ﻧﺸﺎ‪» 4‬ﺧﻮ ﻓﺮ ﺷﻰ« ﻣﻰ ﻧﻨﺪ‪D .‬ﻧﺎ‪ 4‬ﻛﻪ ﻧﺪ ﻧﺪ‪ ،‬ﺻﻤﻴﻤﻴﺖ‬ ‫ ﻫﻤﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﻧﺪ‪D .‬ﻧﺎ‪ 4‬ﻛﻪ ﻫﻮﻳﺖ ﻓﺮ ﻳﺖ ﺧﻮ »ﺟﻤﻊ« ﺳﺖ‬ ‫ﻧﻤﻰ ﻫﻨــﺪ‪ .‬ﻗﻊ ﺳــﺮ ﻳﻨﺪ ﻣﻮ ‪ C‬ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻴﺠــﺎ‪ 4‬ﺻﺪ ﺧﻮ ‬ ‫ ﺣﺎ< ﻫﻴﺎﻫﻮ »ﺟﻤﻊ« ﻣﻰﺷــﻨﻮ ‪ ،‬ﺑﺎ »ﺧﻮ « ‪D‬ﺷــﻨﺎ ﻣﻰﺷﻮ ﺑﻪ‬ ‫ ﺻﺎﻟﺖ ﻧﺴﺎﻧﻰ ﺧﻮ ﻣﻰﭘﻴﻮﻧﺪ ‪:‬‬ ‫ ﺳﺖ ﻣﺮ ﻓﺸﺮ ﮔﻔﺘﻰ‪:‬‬ ‫ﺧﻮﺷﻮﻗﺘﻢ ﻓﻴﻖ‬ ‫ ﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ ﺳﻜﻮ ‪ 4‬ﻣﻦ‬ ‫ﺗﻜﺮ ﮔﺸﺖ ﺳﻮ ﺗﻮ ﺑﺎ ‪D‬ﻣﺪ‬ ‫ﻣﻰﺑﻴﻨﻴــﻢ ﻛــﻪ ﺑﺨﺶ ﻓﻮ‪ ،i‬ﺿﻤﻴﺮ ‪ F‬ﺷــﺨﺺ ﻣﻔــﺮ ‪» ،‬ﻣﻦ« ‬ ‫ ﻗﻊ ﺳــﺨﻦ »ﺧــﻮ « ﭘﮋ ‪ j‬ﻣﻰ ﻫﺪ ﺗﻜﺮ ﻣﻰﻛﻨــﺪ‪ .‬ﻳﻦ ﺑﺮﻫﻪ‬ ‫ﺷــﻨﺎﺧﺖ ‪D‬ﮔﺎﻫﻰ ﻓﺮ ﻳﺖ ﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﺴــﺎ‪ 4‬ﻣﻮ ‪ C‬ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻴﺠﺎ‪ 4‬ﺑﻪ‬ ‫ﻣــﻮ ‪ C‬ﺑﺰ گﺗﺮ ﭘﺎ ﻣﻰﮔــﺬ ‪ ،‬ﺑﻪ »ﺧﻴﺎﺑﺎ‪ «!4‬ﻳﻦ ﻣﻮ ‪ C‬ﺑﺰ گ ﻫﻢ‬ ‫ﺳﺮ ﻳﻨﺪ »ﺗﻨﻬﺎ« ﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮ ‪ » 4‬ﻧﺪ «‪» ،‬ﻋﺎﺷﻖ« ﻛﺴﻰ ﻛﻪ »ﻧﻮﺷﺨﻨﺪ‬ ‫ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ« ﺗﻨﻬﺎﺳــﺖ‪ .‬ﻣﻮ ‪ C‬ﺧﻴﺎﺑﺎ‪ 4‬ﺑﺠــﺰ »ﺗﺼﻮﻳﺮ« ﻣﺮگ ﻫﻴﭻ‬ ‫ﻧﻴﺴﺖ‪» .‬ﻣﺮگ« ﺗﺮ ‪ T‬ﺑﺎ ﻧﻔﺮ ‪ ،‬ﺑﻰﺗﻔﺎ ﺗﻰ‪ ،‬ﻧﻴﺸﺨﻨﺪ ﻧﻴﺮﻧﮓ‪:‬‬

‫ ﺳﺖ ﺗﻮ ﺑﻪ ﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻢ‬ ‫ ﻣﻮ ‪ C‬ﻃﺒﻴﻌﺖ ﺑﻰﺟﺎ‪D 4‬ﻣﺪﻳﻢ‬ ‫ﺗﺼﻮﻳﺮﻫﺎ ﭘﻴﺮ ﺟﻮ ‪ 4‬ﻳﺪﻳﻢ‬ ‫ ﻣﺎ ﻣﻴﺎ‪D 4‬ﻧﻬﻤﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮ ﻧﺪ ﺑﻮ ﻋﺎﺷﻖ‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻮ ﻧﻮﺷﺨﻨﺪ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ ﺷﺘﻰ‬ ‫ﭘﺲ »ﻫﺰ ﺳــﺎ‪D «F‬ﺷــﻨﺎﺋﻰ ﺑﺎ »ﺧﻮ «‪ ،‬ﺳــﺮ ﻳﻨﺪ ﺑﻪ ﻟﻴﻞ ﺷــﻬﺮ ‪ ،‬ﻫﻮﻳﺖ‬ ‫ﺧﻮﻳــﺶ ‪D‬ﻳﻨﻪﻫﺎ »ﻓﺮﻳﺐ ﺟﻤﻊ« ﮔﻢ ﻛﺮ »ﺧﻮ «‪ ،‬ﻫﻮﻳﺖ ﺗﺎ ﻳﺨﻰ‬ ‫ﺧﻮ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﻣﻰﺷﻮ ‪:‬‬ ‫‪D‬ﻧﮕﺎ ﭼﺸﻢ ﭘﻨﺠﺮ ﻫﺎ ﺳﺮ ﻣﺎ‬ ‫ﺑﺮﻛﻮﭼﻪﻫﺎ ﮔﺸﻮ ‬ ‫]‪[...‬‬ ‫ﻣﺎ ﻏﺮ ﺳﺮ ﺑﻪ ﻓﻠﻚ ﺑﺮ ﻓﺮ ﺧﺘﻴﻢ‬ ‫ ﺷﺘﻴﺎ‪ i‬ﻳﺪ‪ 4‬ﺗﺼﻮﻳﺮ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ‬ ‫ ‪ F‬ﺑﻪ ﭼﺎﭘﻠﻮﺳﻰ ‪D‬ﺋﻴﻨﻪ ﺑﺎﺧﺘﻴﻢ‬ ‫‪D‬ﺋﻴﻨﻪ ﺗﺎ ﺻﺪ ﻗﺖ ﺧﻮ ﻧﺸﺎ‪ 4‬ﻫﺪ‬ ‫ ﭘﻴﺶ ‪D‬ﻳﻨﻪ ﻳﮕﺮ ﻳﺴﺘﺎ ‬ ‫ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻣﺎ ﻳﻦ ﻳﻚ‪ 4D ،‬ﻳﻚ ﻓﺘﺎ ‬ ‫ﻣﺎ ﻫﻢ ﮔﺴﺴﺖ‬ ‫]‪[...‬‬ ‫ﻳــﺎ ‪ 4 D‬ﻫﻮﻳــﺖ ﺗﺎ ﻳﺨــﻰ‪ ،‬ﻳﺮ ‪ 4‬ﭘﻴﺶ ﺳــﻼ<‪ ،‬ﺑﺮﻫﻪ ﺳــﺖ ‬ ‫ﻏﻢ ﻧﮕﻴﺰ‪:‬‬ ‫ﮔﺎﻫﻰ ﻛﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﻢ ﻓﺘﺎ ‬ ‫ ﺧﻮ ﮔﺮﻳﺴﺘﻴﻢ ﮔﺬﺷﺘﻴﻢ‬ ‫ ﻛﻨﻮ‪ 4‬ﻫﺰ ﺳﺎ‪F‬‬ ‫ ﺳﺘﺎ‪ 4‬ﺳﺘﻰ ﻣﺎ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺳﺖ‬ ‫‪D‬ﺋﻴﻦ ﮔﺎ ﮔﺮﮔﻮﻧﻪ ﮔﺸﺘﻪ ﺳﺖ‬ ‫]‪[...‬‬

‫‪D‬ﻧﭽﻪ ﭘﻰ ﻳﻦ ﮔﺴﺴﺖ ﺑﺮ ﺑﺮ ﺳﺮ ﻳﻨﺪ ﺟﻮ ‪ ،‬ﻳﻚ ﻳﺮ ﻧﺔ ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ‬ ‫ ﺳﺖ‪ .‬ﻳﻦ ﻳﺮ ﻧﻪ ﺳﺖ ﻛﻪ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺎ »ﺧﻮ ﻓﺮﻳﺒﻰ« ﺟﺴﺘﺠﻮ »ﮔﻨﺞ‬ ‫ﺳــﺨﻦ« ﺑﺮﻣﻰ‪D‬ﻳﺪ‪ .‬ﻣﺎ »ﮔﻨﺞ ﺳــﺨﻦ« ﺑﺪ ‪ 4‬ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻰﺗﻮ ‪4‬‬ ‫ﻳﺎﻓﺖ‪ .‬ﻛﺪ < ﺷــﺎﻋﺮ ﻣﻰﺗﻮ ﻧﺪ ﻳﺸﻪﻫﺎ ﺷﻌﺮ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﻧﺎ ﻳﺪ ﻧﮕﺎ ؟‬ ‫ ‪ 4‬ﺣﻤﺎﺳــﻪ ﮔﺬﺷــﺘﻪ‪ ،‬ﻣﺎ ‪D‬ﻧﭽﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺟﺎﻳﮕﺰﻳﻦ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﺷﻮ ‪ ،‬ﭘﺎﻳﻪ ‬ ‫ ﺳــﺎ‪ 0‬ﺑﺮﺧﻮ ﻧﻴﺴﺖ‪ ،‬ﭼﺮ ﻛﻪ ﺷــﺎﻫﻨﺎﻣﻪ‪ ،‬ﺗﻜﻴﻪﮔﺎ ﺳﺮﭼﺸﻤﺔ ﺷﻌﺮ‬ ‫ﻓﺎ ﺳــﻰ ﻣﺮ‪» C‬ﻏﺎﻳﺒﺎ‪ «4‬ﻗﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ .‬ﭘﺲ ﺷﺎﻋﺮ ﺑﺎ ﺧﻮ ﻓﺮﻳﺒﻰ ﻫﻮﻳﺖ‬ ‫ ﻗﻌﻰ ﺧﻮ ﻛﻨﺎ ﮔﺬ

ﺑﻪ ﺳﻄﻮ ‪ C‬ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﻣﻰﮔﺬ ‪» ،‬ﺑﻬﺸﺖ‬ ‫‪ < D‬ﺣﻮ «‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ »ﺷــﻴﻄﺎ‪ «4‬ﻣﻰ‪D‬ﻳﺪ‪ .‬ﭼﺮ ﻛﻪ ﺷــﻴﻄﺎ‪ 4‬ﻳﺎ‪4‬‬ ‫ ﺑﺮ ﻫﻴﻤﻰ ﻫﻤﭽﻮ‪» 4‬ﺧﻮ « ﺳﺮ ﻳﻨﺪ ﺑﺎ » ﻃﺎﻋﺖ« ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺑﻴﮕﺎﻧﻪ ﺳﺖ‪.‬‬ ‫ ﻣﺮ ‪ ،‬ﺷﻬﺮ ﻣﺎ ﻧﻪ ﻫﻤﺎ‪ 4‬ﺷﻬﺮ‬ ‫ﺗﻘﺪﻳﺮﻣﺎ ﻧﻪ ‪D‬ﻧﭽﻪ ﮔﻤﺎ‪ 4‬ﻛﺮ ﻳﻢ‬ ‫ﻣﺎ ﺳﻴﻠﻰ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﭘﻨﻬﺎ‪ 4‬‬ ‫ﻫﺮﮔﺰ ﺑﻪ ﺧﻮﻳﺶ ﻧﻴﺎ ﻳﻢ‬ ‫]‪[...‬‬ ‫ﻣﺎ ﺧﺮ ﺑﻪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺟﺰ ‪D‬ﻓﺘﺎ‪ X‬ﻓﻘﺮ‬ ‫ﮔﻨﺠﻴﻨﻪ ﻧﺪ ﺷﺖ‬ ‫ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﮔﻨﺞ ﺳﺨﻦ ﺑﻮ ﻳﻢ‬ ‫ ‪ 4‬ﻣﺎ‪ ،‬ﻃﻠﻮ‪ p‬ﺗﻐﺰ‪ F‬‬ ‫ ﻏﻴﺒﺖ ﺣﻤﺎﺳﻪ ﺧﺒﺮ ﻣﻰ ‬ ‫ﻣﺎ ﻳﺖ ﺑﻠﻨﺪ ﺗﺨﻴﻞ ‬ ‫ﺑﺮ ﺑﺎ< ﻳﻦ ﺳﺮ ﺗﻬﻰ ﺑﺮ ﻓﺮ ﺷﺘﻴﻢ‬ ‫ﭘﻴﺸﻴﻨﻴﺎ‪ 4‬ﻣﺎ‬ ‫ ﻳﺎ ﻓﺘﮕﺎ‪ 4‬ﺧﺪ ﺑﻮ ﻧﺪ‬ ‫ﻣﺎ ﺟﺎ‪ 4‬ﺗﻦ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﺷﻴﻄﺎ‪ 4‬ﮔﻤﺎﺷﺘﻴﻢ‬

‫ﭘﻴﺎﻣــﺪ ﻳــﻦ »ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﻰ ﺑﺎ ﺧﻮ « ﻋﺮﺻﺔ ﺷــﻌﺮ‪ ،‬ﭘﻴــﺮ »ﺗﺼﻮﻳﺮﺟﻤﻌﻰ«‬ ‫ﻓﻘﺮ ﻓﺎﺟﻌﺔ ﺗﺸــﻴﻊ ﺳــﺖ ﺑﺮ ﻫﻮﻳﺖ ﻳﺮ ﻧﻰ‪ .‬ﻧﺸﺴــﺘﻦ »ﻣﺮﺛﻴﻪ« ﺳﺖ ﺑﺠﺎ ‬ ‫»ﻏﺰ‪ ،«F‬ﻳﺎ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﮕﻮﺋﻴﻢ ‪ 4‬ﻣﺮگﭘﺮﺳــﺘﻰ ﭘﺪ ﭘﺮﺳــﺘﻰ ﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﺒﺎ ‬ ‫ ﻳﮕﺮ ‪» 4‬ﭘﻴﺮ ﻧﻘﻼ‪ X‬ﺳــﻼﻣﻰ« ﺳــﺖ‪ .‬ﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﺷﻌﺮ »ﺷﻌﻮ « ﺑﻪ‬ ‫»ﺷــﻌﺎ « ﻣﻰ ‪ ، D‬ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺑﺠﺎ »ﺑﺮﻫﺎ‪ 4‬ﻗﺎﻃﻊ« ﻣﻰﻧﺸــﻴﻨﺪ‪ .‬ﺷــﺎﻋﺮ‬ ‫ﺑﺮﺧﻼ‪» T‬ﭼﻨﺪ ﭼﻬﺮﮔﺎ‪ «4‬ﺧﻮ ﻓﺮ ‪ B‬ﻛﻪ ﺑﺎ‪ 4‬ﺑﻪ »ﻧﻴﺮﻧﮓ ﺷــﻌﺎ « ﮔﺸــﻮ ﻧﺪ‬ ‫ﺳﻜﻮ ﺑﺮ ﻣﻰﮔﺰﻳﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﺎ ﻋﻄﺮ ﻋﺸﻖ ‬ ‫ ﻻﺑﻼ ﺣﺎﻓﻈﻪ ﺟﺎﻣﻪ ﺷﺘﻴﻢ‬ ‫]‪[...‬‬ ‫ ﻣﺎ ﻫﻨﻮ ‪D ،‬ﺋﻴﻨﻪﻫﺎ ﺑﺰ گ ﺷﻬﺮ‬ ‫ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻓﻘﺮ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺑﺎ ﻣﻰﻧﻤﻮ ‬ ‫ﻣﺎ‪ ،‬ﻏﺰ‪ F‬ﺑﻪ ﻣﺮﺛﻴﻪ ﭘﻴﻮﺳﺘﻴﻢ‬ ‫ ﻣﺎ ﺻﻔﻴﺮ ﺗﻴﺮ‬ ‫ ﻧﺎﻟﻪﻫﺎ ﺷﻌﺮ ﺳﺎﺗﺮ ﺑﻮ ‬ ‫ﻣﺎ ﻣﻴﺎ‪ 4‬ﻣﻌﺮﻛﻪ ﻧﺴﺘﻴﻢ‬ ‫ﻛﺰ ژ ﻛﺎ ﻳﮋ ﺑﺮ ﻧﻤﻰ‪D‬ﻳﺪ‬ ‫ ﻳﻦ ﺣﺮﺑﻪ ﺗﻮ ‪ 4‬ﺗﻬﺎﺟﻢ ﻧﻴﺴﺖ‬ ‫ﺗﻴﺮ ﮔﻠﻮﺷﻜﺎ‪ T‬ﻛﻪ ﺑﺮﻫﺎ‪ 4‬ﻗﺎﻃﻊ ﺳﺖ‬ ‫ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻴﺎ ﻣﻨﺪ ﺗﻜﻠﻢ ﻧﻴﺴﺖ‬ ‫ ﻣﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻳﻦ ﺳﺨﻦ ﺑﻰﻧﻘﺎ‪ X‬‬ ‫ﺑﺎ ﭼﻨﺪﭼﻬﺮﮔﺎ‪ 4‬ﺑﻪ ﻣﻴﺎ‪ 4‬ﻣﻰﮔﺬ ﺷﺘﻴﻢ؟‬ ‫ﻧﺎﭼﺎ ﻟﺐ ﮔﻔﺘﻦ ﺣﻖ ﺑﺴﺘﻴﻢ‬ ‫ ﻣﺎ ﺑﺎ‪ 4‬ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻖ ﻧﮕﺸﻮ ﻳﻢ‬ ‫ﻣﺎ ﻛﻮ ﻛﺎ‪ 4‬ﻳﺮ‪ j‬ﻳﻦ ﻗﺮ‪ ،4‬ﻓﻴﻖ‬ ‫ ﻧﺴﻞ ﺑﻠﻬﺎ‪ 4‬ﻛﻬﻦ ﺑﻮ ﻳﻢ‬ ‫]‪[...‬‬

‫ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﮔﻴﺮ ﺷﺎﻳﻌﻪ ﭘﺮ ﻛﻨﻰ ﺟﻨﺠﺎ‪ F‬ﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﻏﺮ‪ X‬ﺟﻬﺖ ﺗﺤﻤﻴﻞ‬ ‫ﮔﺴﺴــﺖ ﺳﻴﺎﺳﻰ ﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﺔ ﻳﺮ ‪ ،4‬ﺑﺴــﻴﺎ ﺷﺎﻋﺮ ‪ 4‬ﻧﻴﺰ » ﻛﻨﺎ ﻣﺮ <«‬ ‫ﻗﺮ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺳﺮ ﻫﺎ ﻋﻮ <ﭘﺴﻨﺪ ﺧﻮﻳﺶ ﺑﺎ ﺑﺘﺬ ‪ F‬ﻋﺮﺿﻪ ﻛﺮ ﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﻧﺎ ﭘﻮ ﺟﺰ ﺷــﺎﻋﺮ ‪ 4‬ﻧﺎ ﺑﻮ ﻛﻪ ﻫﻤﺮﻧﮓ ﺟﻤﺎﻋﺖ ﻧﺸــﺪ‪ ،‬ﻣﺮ < ﺑﻪ ﮔﺎ<‬ ‫ﻧﻬﺎ ‪ 4‬ﻣﺴﻴﺮ ﻣﺮگ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻧﻜﺮ ﺑﻪ ﻳﺪ ﻳﻮﺟﻤﺎ ‪ 4‬ﻫﻢ ﻧﺮﻓﺖ‪ .‬ﻧﺎ ﭘﻮ ‬ ‫ ﻣﻌﺪ ﺷﺎﻋﺮ ‪ 4‬ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺑﻮ ﻛﻪ ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎ ﺷﻮ< »ﮔﺴﺴﺖ« ﺑﻴﺎ ﻳﺮ ‪4‬‬ ‫ »ﻧﺎﻣــﻪ ﺑــﻪ ﻧﺼﺮ ﺣﻤﺎﻧﻰ« ﺑﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮ ﻛﺸــﻴﺪ‪ .‬ﮔﺴﺴــﺘﻰ ﻛﻪ ﻋﺒﺎ ‬ ‫ﺑﻨﺪﮔﻰ ﺑﺠﺎ ﻋﺸــﻖ ﻣﻰﻧﺸــﺎﻧﺪ‪ .‬ﮔﺴﺴــﺘﻰ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﺔ ﮔﺬﺷــﺘﮕﺎ‪ 4‬ﺧﻂ‬ ‫ﺑﻄﻼ‪ 4‬ﻛﺸﻴﺪ

ﺑﺮ ﺷﺪ ﺗﺪ < ﻣﻰﺑﻨﺪ ‪:‬‬ ‫ ﻛﻨﻮ‪ 4‬ﭼﺮ ‪ u‬ﻋﺸﻖ ﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﺮ ﺳﺖ‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻪ ﭘﻴﻪﺳﻮ ﻋﺒﺎ ‬ ‫ ﺧﻠﻮ ﺧﻴﺎ‪ F‬ﺑﺮ ﻓﺮ ﻳﻢ‬ ‫‪D‬ﺋﻴﻨﻪﻫﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺎ ﺧﻮ ﺳﺖ‬ ‫ﺑﺎﻳﺪ ﻛﻪ ﺳﻢ ﻣﻌﻴﺸﺖ ‬ ‫ ﻛﻮ ﻛﺎ‪ 4‬ﺧﻮﻳﺶ ﺑﻴﺎﻣﻮ ﻳﻢ‬ ‫ﻣﺎ ﻧﺎ‪ 4‬ﺑﻪ ﻧﺮ‪ v‬ﺧﻮ‪ 4‬ﺟﮕﺮ ﺧﻮ ﻳﻢ‬ ‫ ﻳﺮ ﻛﻪ ﻧﺮ‪ v‬ﻧﺪ ﻧﺴﺘﻴﻢ‬ ‫ﺷﻌﺮ ﺷﻌﻮ ﺑﻪ ﺷﻌﺎ ‪ D‬‬ ‫ﻣﺎ ﻓﻬﻢ ﻳﻦ ﺳﺨﻦ ﻧﺘﻮ ﻧﺴﺘﻴﻢ‬ ‫ﻧﺎ ﻧﺎ ﭘﻮ ‪ ،‬ﺗﺎﺑﺴﺘﺎ‪ 4‬ﺳﺎ‪ 1359 F‬ﻳﺮ ‪ 4‬ﺑﺮ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﺮ‪ j‬ﮔﻔﺖ‪.‬‬