Page 1

5 #

LA

PS

WA NSE

Lifestyle (strip)Magazine voor Lapswansen • 2e jaargang • Februari 2002

ƒ 6,- of  2,7419

L& HO RIJ, ALCO

PLAGIAAT

Lucky Leedvermaak

de grootste sadist van het wilde westen

Lenard & Gilbert

als Asterix & Obelix??

verder: Ollie B. Buuk, Mudfield, F.C. Slopward en nog veel meer...


Inhoudsopgave F.C. Slopward

11

(Kerat)

Dude’s Dagboekje

10

Leed vs Vermaak

12-13

Shawlie

(Alex)

(Rico & Alex)

(Charles Guthrie)

13

Superman

14-15

Dr. Leedvermaak

16

Mudfield

18-23

Ollie B. Buuk

24

Indiaan Henk

25-26

Lucky Leedvermaak

28-38

Lenard & Gilbert

39-43

Dude

Jajajaja! Mudhoen 5 is een feit! De redactieleden zijn weer heel wat druppels zweet en ander vocht kwijtgeraakt om dit voor elkaar te krijgen, maar dat mag ook wel als je al 5 nummers lang het toonaangevende stripblad van Leeuwarden bent. Nummer 5 is echter wel een bijzonder nummer, andere bladen zouden zelfs spreken van een special.

Wat de reden dan ook moge zijn, Mudhoen 5 is inderdaad een bijzonder nummer geworden. Zeker als je geen kritiek uit op de strips. Bovendien heeft al dit plagiaat als voordeel dat er nu ook langere verhalen in uw lijfblad staan en dat u de Mudhoen niet binnen 5 minuten uithebt. En wat is er beter dan uw kostbare tijd te verkwisten aan een vis.

(Jan Grouwstra)

(Rico)

(Alex)

‘Aan alcohol’, zult u nu wellicht denken. Ook in dat geval zal de Mudhoen u niet teleurstellen, want op vrijdag 8 februari presenteren wij het Mudhoen Zuipfestijn, waar u het hele alfabet aan drank achter over kan kachelen. Op deze avond wordt ook Mudhoen 5 gelanceerd, dus wellicht bereikt dit bericht u te laat, maar dat is dan rot voor u. Meer info vindt u elders in dit blad of op onze website.

(Kerat)

(Jan Vijver)

(José)

Deze Mudhoen staat namelijk, naast de gebruikelijke onzin, bol van de plagiaat. Alle tekenaars hebben hun favoriete strips zo getekent dat het lijkt alsof ze het zelf verzonnen hebben. Maar, zo zeggen zij, dit is om even te laten zien dat Mudhoen wellicht een lifestyle magazine voor lapswansen is, maar dat de tekenaars werkelijk in elke stijl kunnen tekenen.

(Rico)

Rest mij nog u veel leesplezier te gunnen of wat u ook maar met de Mudhoen wilt doen. Het volgende nummer kan even op zich laten wachten, wegens juridische perikelen of andere conflicten. Kerat

(Alex)

Is het nog ver Grote Mud? Ja, héél ver......

rICo

8-10

Voorwoord

7


8


9


Dude’s Dagboekje > Alex

10


Leed

bijVermaak MUD

vs

> Rico & Alex

©

11


Shawlie > Charles Guthrie

12


Superman > Jan Grouwstra

13


dr. Leedvermaak > Rico

14


15


Mudfield > Alex

16


op het tst laa e plaa tj ligt de mudhoen in zijnn kom

Mudhoen Zuipfestijn Presenteert: Het Mudhoen Alcohol-Alfabet Waar de Mudhoen redactie en Mudhoen-fanaten op alfabetische volgorde alcoholische verfrissingen naar binnen gaan kachelen. 8 Februari 2002 in de Gloppe in Liwwadden. Met optredens van: BGL, Shiny Irie Sounds & Zunrize Zoundz En u kunt ook meedoen! Kijk voor meer info op onze site (www.mudhoen.com) (waarschijnlijk leest u de Mudhoen pas op 8 februari of zelfs nog later... Jammer dan) 17


Ollie B. Buuk > Kerat

Zoals de trouwe lezertjes wel weten, mag een Buuk van stand ‘s ochtends graag opstaan onder het genot van een eenvoudig doch voedzaam drinkontbijt. En deze ochtend was er een zoals alle andere. Zo kwam het dat heer Buuk de zachte stem van zijn trouwe bediende heer J. Vermaak hoorde. ‘A-Als ik zo vrij mag zijn u te w-wekken,’ sprak deze zenuwachtig. ‘In mijn h-handen h-houd ik uw drinkontbijt, toegevoegd met een p-potentie-verhogend eitje, met uw w-welnemen, h-hihi.’ Heer Buuk gromde wat en wist zijn gestel toen in een verticale houding op te richten. ‘Grmbl en hmpf,’ snauwde de heer Buuk na enig aarzelen, terwijl hij de slaap uit zijn ogen probeerde te halen. ‘Zet maar neer op mijn nachtkastje, als je begrijpt wat ik bedoel. Grmbl.’ De heer J. Vermaak deed snel wat hem opgedragen werd en maakte zich daarna haastig uit de voeten. ‘Een buuk van stand moet ook ‘s ochtends aangenaam kunnen opstaan, anders verlaagt hij zich tot Jan en alle Arbeiders. Even controleren of de vloeibare tarwe zich vandaag wel in de pullen bevindt.’ Hij was nog niet uitsproken of het ei maakte een grote sprong door de kamer en belande na een aantal grove uitspattingen achter heer Buuks luie stoel. ‘H-Hoe v-vreselijk is d-dit alles,’ stamelde heer Buuk die toch behoorlijk aangeslagen bleek te zijn door het ongewone tafereel. Toch kon hij zijn nieuwsgierigheid niet bedwingen en liep al bevend naar de stoel. Op dat moment maakte het ei opnieuw een grote sprong en heer Buuk deinsde al vallend achteruit. Het ei bleek vlak naast hem te zijn neergekomen en bleef rustig liggen, zoals een goed ei betaamt. Heer Bukie was nog steeds aangeslagen, maar zag door zijn angst heen dat het geen normaal ei was. ‘Ik voel heel fijntjes aan dat dit een speciaal geval is, zoals mijn goede vader altijd zei. En daar houd ik mij aan.’ Het ei rolde nu heen en weer en kwam met een plof tegen de al maanden niet geknipte grote teen van Buuk aan. Een scheurtje in de schaal was het resultaat. Heer Bukie was inmiddels al gewend aan het ongewone ei dat zijn zenuwen nu plaats maakten voor een gepaste wetenschappelijke houding. Hij pakte het ei stevig bij de horens en zag hoe het scheurtje zich verder uitbreide tot een gat. ‘Aha,’ zei Buuk. ‘Door mijn nuttige ingrijpen, begint het ei zich een weg te banen door de schaal naar buiten. Wat gezellig!’ Inderdaad vielen stukjes eierschaal als bladeren in de herfst op de grond. ‘Blub,’ zei het pasgeboren wezentje dat te voorschijn was gekomen en vervolgde zijn betoog met nog een aantal blub-jes. Een warm gevoel maakte zich van heer Buuk meester. ‘Misschien is dit de zoon die ik nooit gehad heb, zoals mijn goede vader altijd zei, als je begrijpt wat ik bedoel. Vertel eens jonge knaap wat is je naam?’ De pasgeborene reageerde met een enthousiaste blub. ‘Blubje? Is dat je naam? Blubje?’ sprak Bukie enigszins ongeloofwaardig. ‘Dat is geen naam voor een zoon van stand! Ik noem je voortaan Mudje, vind je dat goed Blubje? Het wezentje keek hem met grote ogen aan, niet begrijpende waar heer Bukie op doelde, maar wie zwijgt stemt toe zoals de oplettende lezertjes wel weten. ‘Alleraardigst!’ riep heer Buuk van vreugde uit. ‘Dit vraagt om een groot feest, het gebeurt namelijk niet elke dag dat je eerstgeborene het daglicht ziet! Geld speelt geen rol!’ Na deze woorden snelde hij naar beneden om heer J. Vermaak op de hoogte te stellen van het heuglijke nieuws en van zijn plannen voor het grote feest.

18


De voorbereidingen voor de festiviteiten waren in volle gang toen Anne Poes onderweg was naar Buukstein. Anne had enige maanden in het buitenland gezeten en wilde nu haar avonturen uitwisselen met haar vriend heer Buuk. Deze gedachte vulde haar buik met vlinders en ze versnelde dan ook haar pas. Van grote afstand zag ze alle commotie rondom Buukstein. ‘Prrr. Wat zou er aan de hand zijn?’ Lang hoefde ze niet op het antwoord te wachten, want toen heer Bukie Anne Poes zag aankomen, holde hij naar buiten en toonde direct vol trots zijn pasgeboren zoon. ‘Kijk, jonge vriendin, een zoon en hij is zo gezond als een vis.’ ‘Miauw!’ riep Anne verschrikt uit. ‘Dat is een vis! Dat kan nooit jouw zoon zijn, maar is wel erg lekker! Prrr!’ Geschrokken trok heer Buuk snel zijn hand terug, aangezien iedereen weet dat poezen gek zijn op vissen. Toch kon hij niet geloven dat zijn pasgeborene een vis zou zijn. Voor de zekerheid liet hij de heer J. Vermaak Mudje toch maar in een vissenkom stoppen, die opgelucht zijn baantjes begon te trekken. Anne had inmiddels beledigende opmerkingen naar Bukie’s hoofd geslingerd, omdat het hapje op deze manier aan haar maag onttrokken werd. Ze had Buukstein dan ook stampvoetend verlaten. ‘Hoe vreselijk is dit alles,’ zuchte heer Buuk. ‘Een buuk van stand moet ook altijd alles in zijn eentje opknappen.’ Hij voegde de daad bij het woord door de heer J. Vermaak de opdracht te geven alle onbevoegden uit Buukstein te laten verwijderen. Onderuitgezakt zat hij in zijn stoel en al snel viel hij in slaap. De volgende dag kwam de heer J. Vermaak heer Buuk wekken voor zijn gebruikelijke ontbijt. Heer Bukie was echter al wakker, hij probeerde Mudje andere woorden te laten spreken dan blub, wat echter steeds mislukte. De heer J. Vermaak zette zenuwachtig het drinkontbijt naast de kom neer. Hij deed dit echter zo trillend dat een beetje van het kostbare vloeistof in de kom van Mudje belande, die daar verheugd op reageerde. ‘W-Wordt het geen t-tijd dat Mudje een ge-geregistreerd b-b-burger wordt van Slopdam, als ik zo vrij mag w-wezen, h-hihi?’ vroeg de heer J. Vermaak aan zijn baas.’ De heer Buuk gromde instemmend, terwijl hij zijn drinkontbijt in een teug naar binnengoot. Toen het liquide middel richting maag sijpelde, pakte heer Bukie Mudje bij zijn kladden om naar Dornokkels, ambtenaar tweedehands, te gaan. Deze was juist bezig heer Bukie zijn achterstallige parkeerbonnen op alfabetische volgorde te rangschikken. ‘Als men bezig is met de duivel, dan verschijnt hij op regelmatige wijze in den levende lijve voor uw reukorgaan,’ sprak Dornokkels. Heer Bukie knikte bevestigend en ging over tot datgene waarvoor hij gekomen was. ‘Ik wil graag mijn zoon laten registreren als goed burger van Slopdam.’ Dornokkels leunde over zijn bureau heen en keek vol verbazing naar de vissenkom. ‘Volgens onze statistieken voor rechtsgeldende manspersonen valt Mudje, de titel die u significant aan uw zoon heeft toegevoegd, onder het wetboek der Slopdammers in de categorie van huisdieren achter glas en grendel. Derhalve ben ik niet in staat of bevoegd Mudje een verblijfsvergunning te verstrekken die noch legaal is, noch van dien aard is dat hij op welke wijze dan ook door hem ondertekend kan worden in de naam van de aanvrager.’

19


Op dat moment zwol Mudje plotseling op tot gigantische proporties en vrat Dornokkels met huid en haar op. Heer Bukie had dit rampzalige gebeuren echter niet gezien, omdat zijn gedachten waren afgedwaald door het ambtelijke geneuzel van Dornokkels. Toen het geneuzel bruut stopte, keek hij verbaasd om zich heen. Het enige wat hij zag was Mudje die tevreden rondjes zwom in zijn kommetje. ‘Mooi is dat!’ riep heer Bukie. ‘Dornokkels is zeker zijn koffiepauze aan het inlassen! Daar steek ik mijn klompen niet voor in het vuur! Ik ga mij beklagen.’ Boos om zulk bureaucratie liep hij stampvoetend het gemeentehuis uit op zoek naar een overheidsfiguur waarbij hij zich beklagen kon. Buiten zag hij commissaris Barsch de Kliekjes Club uitwaggelen. ‘Zozo’s Buken, zijn wij onze huisdieren aan het uitlaten,’ riep deze. ‘Waarom zijn wij niet aan de lijnen? Huisdieren mogen niet los rondlopen, heren Buken! Dat worden fikse boetes voor ons! Vertel ons maar, Buken, wat zijn onze namen? Hips!’ Deze behandeling had heer Bukie niet verwacht en hij vergat dan ook in het geheel zijn boosheid. Dit kwam mede door de knuppel van Barsch die corrigerend was neergedaalt op de hersenpan van heer Bukie. Toen hij zijn bewustzijn weer had teruggevonden, zag hij alleen de pet en andere onderdelen van commissaris Barsch bij de kom van Mudje liggen. Vermoeid door alle tegenslagen en slagen besloot heer Bukie hier verder geen aandacht aan te schenken en keerde terug naar Buukstein. Daar aangekomen zag hij juist hoe de heer J. Vermaak zijn koffers aan het inpakken was. ‘Als ik zo vrij mag zijn u te vertellen dat ik vertrek, heer Buuk,’ sprak de trouwe bediende bedeesd. ‘De drukte van nog een buuk erbij verstout mij teveel. Ik voel heel fijntjes aan dat mijn zenuwleven dit niet meer bolwerken kan, met uw welnemen, hihi.’ Bedroefd keek heer Buuk toe hoe de heer J. Vermaak in de Oude Leernicht stapte en richting afwerkplek vertrok om zijn gerieven te bevredigen. Heer Bukie zuchte diep en prevelde tegen zichzelf: ‘Een buuk van stand moet ook alles alleen doen.....’ Ondertussen had Anne Poes spijt gekregen van haar uitval tegen heer Buuk. ‘Prr. Als Mudje echt de zoon van heer Bukie is dan moet ik mijn excuses aanbieden.’ Ze besloot op kraamvisite te gaan en nam als presentje een Mudhoen Action-Figure mee. Onderweg kwam Anne een huilende burgemeester Oebelerdack tegen. ‘Een dag als deze maakt men niet vaak mee in het ambtswezen,’ snikte hij. ‘Twee van mijn beste dienders zijn van de aardbodem verdwenen. Van een zijn er nog wel wat stukjes blijven liggen, maar de puzzel was helaas niet compleet. Snik.’ Anne Poes hoorde het verhaal gelaten aan en zag hoe de magistraat sprintend in de nacht verdween. ‘Prr. Vreemde geschiedenis, zou heer Bukie hier al van op de hoogte zijn?’

20


Heer Buuk had echter hele andere zorgen aan zijn hoofd. Door de klap van commissaris Barsch was hij in het geheel zijn zoon vergeten, die waarschijnlijk op straat achtergebleven was. Een radeloos gevoel maakte zich van hem meester. Zijn humeur klaarde enigszins op toen Anne Poes voor de deur stond. Samen besloten ze direct om Mudje te gaan zoeken. De straten waren verlaten, maar her en der lagen ledematen, hersenen en andere ingewanden van Slopdammers. ‘Hoe vreselijk is dit alles,’ riep heer Bukie. ‘Er zou toch niets met Mudje gebeurt zijn?’ ‘Prr,’ antwoorde Anne Poes vastberaden. ‘Wellicht is het verstandig om een deskundige op dit gebied in te schakelen. Ik stel voor dat we naar professor Prjanlutzkofski gaan om deze zaak tot een goed einde te brengen.’ Heer Buuk kon weinig meer doen dan zwijgend instemmen met zoveel wijsheid van zijn jonge vriendin. Professor Prjanlutzkofski had juist ontdekt dat een staaf dynamiet gecombineerd met een aangestoken lont een leuk hebbedingetje voor de supporters van de plaatselijke voetbalclub Cambuuk kon zijn. ‘Hmm, als ik dit nu op de markt weet te krijgen voor de topper Cambuuk - FC Slopdam dan schiet mijn rekening waarschijnlijk met een paar nullen omhoog.’ Gniffelend over zo veel intellect, hoorde de professor plotseling de bel gaan. Geērriteerd nam hij de telefoon onder de arm en deed hij de deur open. ‘Met professor Prjanlutzkofski, op dit moment ben ik thuis dus u kunt bij mij een boodschap achterlaten als u wilt.’ Anne en heer Bukie brachten de professor snel op de hoogte van alle gebeurtenissen. ‘Dus dat is er gebeurt met mijn goede huisgenoot commissaris Barsch.... Ik vond het al zo raar dat zijn knuppel niet aan de kapstok hing.’ De professor was duidelijk aangeslagen, maar plotseling ging erbij hem een spaarlampje branden. ‘Uw vermeende zoon is blijkbaar de oorzaak van dit alles, moge dat duidelijk zijn. Wij moeten uw zoon gevangen zien te nemen, maar dat zal niet gemakkelijk zijn, aangezien uw vis een uitgesproken voorkeur heeft om Slopdammers met huid en haar op te eten. Om zelf geen risico te lopen, stel ik voor om 2 onnozelen te vinden die dit karweitje voor ons opknappen. De vraag is alleen: Waar halen wij deze onnozelen vandaan?’ Lang hoefden ze niet op het antwoord te wachten, want Duder en Leder stonden voor de deur. Deze aan lager wal geraakte onnozelen wilden met de tijdmachine van de professor naar de toekomst gaan om zo snel en doeltreffend hun gevangenisstraf te doorlopen. Na enige tijd waren Duder en Leder ervan overtuigd dat zij de uitverkorenen waren om Slopdam van de ondergang te redden. Bovendien sprak de strafvermeerdering die ze zouden krijgen voor het oplossen van deze zaak hen op de een of andere manier ook erg aan. ‘Alles is beter dan 200 uren dienstverlening bij de afwerkplek met de heer J. Vermaak,’ sprak Leder opgetogen.

21


Ondertussen verpoosde de markies DuBaron zich in zijn lusthof. Mijmerend snoof hij de zoete geuren op van zijn kwekerijen en voelde hij een gedicht opkomen. ‘Zoete bloem aromen,’ prevelde hij. ‘Springen voor de roze wolken van mijn bril / Gaan eeeh.... gaan het starre gedachtengoed ontsluieren / Waarin mijn ziele zich terugtrekken wil...’ Hij zweeg even en dacht aan al het goede wat zijn landerijen dit jaar zouden brengen, maar toen zijn gevoelige neus een langsdrijvend wolkje inademde, verstarde hij. ‘Parblo,’ mompelde hij onaangenaam getroffen. ‘Vis! In reuzel gebakken, wed ik! Adieu poésie. De omgeving gaat geurenderwijs achteruit. Waar vindt dit platte gegeur plaats? Tiens! Ik heb mijn vermoedens.’ Hij verliet het hof en begaf zich met vastberaden tred naar slot Buukstein. Daar aangekomen werd hij direct verslonden door Mudje die er vrolijke blub-geluiden bij maakte. Duder en Leder hadden inmiddels het spoor van bloed en ledematen gevolgd en kwamen uit bij slot Buukstein. Ze zagen juist hoe markies DuBaron door Mudje werd verslonden. ‘Goed,’ zei Leder kalm. ‘Duder je weet wat we moeten doen.’ Duder was echter hard weggerend omdat de gigantische proporties van Mudje hem angst inboezemde. Bovendien had Duder weinig trek om nogmaals een blauw oog op te lopen. Op grote afstand moedigde hij Leder aan om Mudje mores te leren. Leder die de nodige ervaring had opgedaan met het slachten van alle mogelijke levensvormen in de kroeg, liet dit zich geen twee keer zeggen. Met de strafvermeerdering in zijn achterhoofd stormde Leder met zijn vlijmscherpe knuppel op Mudje af. Een vreselijk gegil volgde. Na een goed uur besloot Duder dat Mudje in genoeg stukjes was gehakt door Leder en riep nu ook de anderen erbij. Een gigantische berg vis lag op de oprijlaan van Buukstein. ‘Meer, meer, meer, meer!,’ bulderde Leder, die nog steeds door het dolle heen was. ‘Meer, meeeeeeeer!’ Duder bedaarde Leder door hem een lekker glaasje shandy aan te bieden. De adrenaline stroomde langzaam uit Leders lichaam, terwijl hij dacht aan het vorstelijke sap dat door zijn keel gleed. In de verte hoorde iedereen een ratelend geluid dat steeds dichter bij kwam. Het was de Oude Leernicht met de heer J. Vermaak achter het stuur die de oprijlaan kwam oprijden. Met een verhit hoofd en zijn broek verkeerd om aan, stapte de trouwe bediende uit de auto om in de armen van Bukie te vallen. ‘Ik h-hoop dat u dit door d-de v-vingers wilt z-zien, m-met uw w-welnemen, h-hi hi, Mijn ontslagname w-was o-ongepast dat zie ik n-nu o-ook wel in, h-hi hi’ stamelde de heer J. Vermaak, nog nahijgend van zijn bezigheden bij de afwerkplek. ‘Als u m-mij t-t-toestaat, w-wil ik gaarne w-weer in d-dienst t-treden.’ ‘Dat sta ik toe,’ zei heer Bukie opgelucht. ‘Laat het niet weer gebeuren heer J. Vermaak, dan praten we er niet meer over.’

22


Die avond vond er een groot feest plaats op slot Buukstein, niet vanwege de geboorte van Bukie’s zoon, maar vanwege de dood van een vis. Terwijl de bediende heer J. Vermaak de spijzen opdiende van een eenvoudige doch voedzame vismaaltijd, hield de gastheer een toespraak. ‘Ik heet u allen welkom,’ sprak hij hartelijk. ‘Ook professor Prjanlutzkofski, die direct door had dat Mudje een gevaarlijke vis was, die in geen relatie stond met mijn bloedlijn. Knap hoor! En natuurlijk ook Leder, die uiteindelijk een onvergetelijke bijdrage heeft geleverd aan het elimineren van de vis. En natuurlijk ook Duder die Leder op gepaste afstand geestelijk ondersteunde. En dan is het me een behoefte om heer J. Vermaak dank te zeggen. Hij heeft me met grote toewijding terzijde gestaan door mij in deze hachelijke zaak niet voor de voeten te lopen. Al vond ik het wat ongepast om zomaar weg te lopen. Even kijken; oja. Anne Poes natuurlijk die zo goed de professor heeft ingeschakeld. En dan ikzelf. Ik heb op heldhaftige wijze ingezien dat Mudje niet mijn zoon was, zonder hem te kunnen bestrijden. Ik bedoel, ik zou ten onder gegaan zijn als Anne Poes niet zo bekwaam de professor had ingeschakeld, die op het uitstekende idee kwam om de twee onnozelen te gebruiken, nadat een daarvan zo onnozel was om een vlijmscherpe knuppel mee te nemen, die de ander ondersteunde....’ De spreker zweeg verward en omdat het duidelijk was dat heer Bukie nogal aangeslagen was door het verlies van zijn vermeende zoon, vroeg Anne Poes om een minuut stilte in acht te nemen voor alle gevallen Slopdammers. Na deze stilte barste het feest in alle hevigheid los. ‘Proost!’ riep heer Bukie, het glas heffend. ‘Ik stel voor op de pul water en de shandy van Duder en Leder te drinken, als iemand begrijpt wat ik bedoel.’

23


Indiaan Henk > Jan Vijver

24


Lucky Leedvermaak > Rico

25


26


Nu bij MudDonald’s:

Parodie rdeling

Bond, Dude Bond!

we rd?

Ik wil wel Kenny uit South Park doen...

osama Bin laden!

Parodie Taakverdeling

Big Mud Menu™

Bond, Dude Bond!

Douwe

Buukerd? met grote patatten, grote beker Mudbier en een overheerlijke Big Mud™ met verse zeegroenten.

Niet gevreesd, ze hebben gewoon een parodie met je uitgehaald....

Ik wil wel Kenny uit South Park doen...

Ik wil Ik wil Jaws zijn! Jaws zijn!

osama Bin laden!

Ik ben de Marsupilami.

Ik ben de Marsupilami.

Parodie-Taakverdeling

Alex & rico

27


Lenard & Gilbert > JosĂŠ Pereira

28


29


30


31


32


33


34


35


36


37


38


Door Alex

39


40


41


42


43


Binnenkort in Mudhoen:

Colofon Correspondentieadres Breitnerstraat 4c 8932 CA Leeuwarden mudhoen@mudhoen.com www.mudhoen.com Redactie Alex, Kerat & Rico Vormgeving Rico Coverillustratie Rico & Alex Bijdragen José Pereira, Charles Guthrie, Jan Vijver & Miesjah © copyright Mudhoen 2002 We zijn onschuldig, we weten van niets en we zijn nooit thuis. PS: Bovenstaand adres is vals!

E . T. H . C.

> Miesjah

DE TROETELBARON overdonderde grombeer met zijn straalkrachten

Woooooh....

Alex

44


Womb Raider > Charles Guthrie

45

Mudhoen 5  

5e editie Mudhoen, parodie special

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you