Halo 59

Nieuwsbrief over de Waaslandhaven #59 September 2026 - November 2026 www.mlso.be

Toekomstbeeld nieuwe logistieke hub DP World aan de Oudedijk © Montea

Nieuwe logistieke site voor DP World in de Waaslandhaven MLSO mag opnieuw een belangrijke investering verwelkomen in de Waaslandhaven. Op een concessieterrein aan de Oudedijk, vlak bij het Hollands Complex, zal DP World een nieuw temperatuurgecontroleerd magazijn voor logistiek met hoge toegevoegde waarde realiseren. Het project vertegenwoordigt een investering van in totaal meer dan 100 miljoen euro. Het bedrijf ging hiervoor een partnerschap aan met Montea, dat instaat voor de bouw van de nieuwe site. Deze investering bevestigt opnieuw de aantrekkingskracht van de Waaslandhaven als toplocatie voor logistieke en industriële activiteiten. De toewijzing van deze concessie is bijzonder. Het aantal beschikbare terreinen in de Waaslandhaven is immers vele malen kleiner dan de vraag naar

ruimte vanuit de bedrijven. Het gebeurt dus niet vaak dat MLSO een terrein van dergelijke grootte kan aanbieden aan bedrijven. De grote belangstelling die het terrein genoot bij de bevraging, bevestigt nog maar eens het belang van verdere havenontwikkeling en bijkomende ruimte voor economische groei. Haveninbreiding, waarbij de in de haven aanwezige terreinen maximaal ingezet worden, vormt daar een essentieel onderdeel van. Daarom is de oplossing die Havenbedrijf Antwerpen-Brugge en Maatschappij Linkerscheldeoever (MLSO) uitwerkten voor de versnipperde restgronden in de Waaslandhaven, waarover u op pagina 6 in deze Halo kan lezen, ook zo belangrijk.

Edwin De Cleyn, manager concessies Els Jennen, adjunct-directeur MLSO

Land-artproject Logistiek Park Waasland - p.2

35 jaar Liefkenshoektunnel - p.4

Fotowedstrijd 45 jaar MLSO - p.12

1

Nieuws van MLSO

Bram Rombouts aan het werk bij het land-artproject.

Monumentaal kunstwerk is nieuwe blikvanger van groene bufferzone rond Logistiek Park Waasland: “Kweekplaats voor mos in plaats van mosselen” Wie op de E34 langs het Logistiek Park Waasland in Verrebroek rijdt, ziet een opvallend nieuw kunstwerk opduiken. Twee rijen rechtopstaande eiken stammen vormen er het monumentale land-artproject Bouchots, een installatie van 96 meter lang. Het is niet alleen een eerbetoon aan het maritieme verleden van de streek maar moet ook een nieuwe thuis worden voor planten en dieren. Het kunstwerk maakt deel uit van een veel ruimer biodiversiteitsplan van Maatschappij Linkerscheldeoever (MLSO) voor de groene rand rond het logistiek park.

"Voor mij is dit de eerste keer dat ik op zo'n monumentale schaal werk" Joris De Rycke,

Kunstenaar uit Kruibeke

2 - HALO #59

Het project kadert in de Green Deal 'Bedrijven en Biodiversiteit', die MLSO in 2018 ondertekende samen met meer dan honderd andere bedrijven. Samen met Natuurpunt Waasland werd een toekomstvisie uitgewerkt voor bijna 29 hectare groen rond het Logistiek Park Waasland-fase West. "Die groene zones hebben een dubbele functie", zegt Maxim Schroeyers, manager innovatieve havenontwikkeling bij MLSO. "Ze vormen een ecologische buffer rond het logistiek park, maar krijgen tegelijk ook een belevingsfunctie met een wandel- en looppad zodat iedereen van dit gebied kan genieten." Wastinelandschap De voorbije jaren werd al een centrale wadi met bloemenweide aangelegd. Intussen werd ook de zuidelijke groenzone tussen het logistiek park en de Schoorstraat heringericht tot een zogenaamd wastinelandschap, een afwisseling van graslanden, struiken en

bos zoals dat vroeger typisch was voor Oost- en West-Vlaanderen. Voor die herinrichting moest een deel van het bestaande bos verdwijnen. Dat gebeurde niet zonder compensatie. In Lokeren werd ruim 7.300 vierkante meter nieuw bos aangeplant, goed voor dubbel zoveel oppervlakte als de zone die gerooid werd. Een deel van de gekapte eiken kreeg bovendien een opvallend tweede leven. Van boomstam tot kunstwerk Uit de ongeveer honderd eiken stammen ontstond Bouchots, een monumentale installatie van kunstenaars Joris De Rycke uit Kruibeke en Bram Rombouts uit Antwerpen. Hun ontwerp kwam als winnaar uit een open oproep waarbij recuperatiemateriaal verplicht moest worden gebruikt. Bram werkte eerder al in Beveren en is vertrouwd met monumentale kunst. Het werk GolfGever aan het kinderdag-

verblijf Windekind, is een project dat hij met het kunstcollectief Rooftoptiger realiseerde. Joris De Rycke is een beeldend kunstenaar wiens werk zich op het snijvlak van kunst, botanie en landschap bevindt. Sinds 2019 brengt hij wilde, spontaan gekiemde appelbomen in kaart langs snelwegen, spoorwegen en industrieterreinen. Smaakvolle en sterke varianten kopieert hij door middel van enten. Deze genetische klonen brengt hij onder in een levend archief, een boomgaard in de Verbeke Foundation in Kemzeke. Van mosselen tot mos "Voor mij is dit de eerste keer dat ik op zo'n monumentale schaal werk", vertelt De Rycke. "Ik maakte de eerste schetsen en vroeg daarna Bram om mee in het project te stappen. Het terrein is enorm groot, dus het kunstwerk moest voldoende kracht uitstralen om niet verloren te gaan in het landschap." De inspiratie vond de kunstenaar aan de Noordzeekust. De rechtopstaande stammen verwijzen naar de bouchots, de houten palen waarop mosselen worden gekweekt. Tegelijk verwijzen ze naar prehistorische monumenten zoals Woodhenge. "Tot in de 15de eeuw bestond dit landschap uit schorren die bij hoogtij door

zilt water werden overspoeld. Fossiele haaientanden, walvisbotten en schelpen getuigen van een nog verder verleden", legt De Rycke uit. "Met deze installatie wilden we die verborgen geschiedenis opnieuw zichtbaar maken. Het past perfect in dit landschap."

"Die groene zones hebben een dubbele functie. Ze vormen een ecologische buffer rond het logistiek park, maar krijgen tegelijk ook een belevingsfunctie met een wandel- en looppad zodat iedereen van dit gebied kan genieten." Maxim Schroeyers,

manager innovatieve havenontwikkeling, MLSO

Leven op dood hout De palen staan opgesteld in twee licht trechtervormige rijen, met subtiele ritmes waarbij sommige stammen dichter bij elkaar staan. De opstelling vormt zo een monumentale doorgang die de aandacht trekt en het landschap een extra laag geeft. De installatie is bovendien uitgelijnd met de zonsopkomst

Joris De Rycke

Bram Rombouts

97 eiken stammen uit het bosje vormen samen het nieuwe Land Art-project

en zonsondergang tijdens de zomeren winterzonnewende, net zoals bij vele prehistorische monumenten. “Zo verbindt het werk de cycli van mens en natuur met de lange geschiedenis van deze plek.” Waar de houten palen in zee dragers zijn van mosselen, moeten ze hier op het land uitgroeien tot een habitat voor zwammen, insecten, mossen, korstmossen en vogels. "Vergankelijkheid maakt deel uit van het kunstwerk", vervolgt De Rycke. "De stammen zullen minstens tien jaar blijven staan, maar als er ooit eentje omvalt en hij hindert het maaibeheer niet, dan mag die gewoon blijven liggen." Blikvanger langs de E34 Aan de uitvoering ging een lange voorbereidingsperiode vooraf, al duurde de effectieve plaatsing slechts drie weken. Een kraan hielp om de zware eiken stammen recht te zetten. "De meeste mensen zullen het kunstwerk vanuit de wagen zien", besluit De Rycke. "Vanop de E34 heb je een prachtig zicht. Dat was ook de bedoeling. Een klein kunstwerk zou hier volledig wegvallen." MLSO werkt intussen verder aan de vergroening van de omgeving. De groenzone langs de Verrebroekstraat krijgt een aangepaste invulling met ruimte voor riet, waterinfiltratie en er komt een beheer- en wandelpad. De vergunningsaanvraag daarvoor loopt momenteel. Daarmee moet de groene rand rond het Logistiek Park Waasland de komende jaren uitgroeien tot een combinatie van natuur, recreatie en opvallende landschapskunst. 3

Bedrijf in de Kijker NV LIEFKENSHOEKTUNNEL

Archiefbeeld Liefkenshoektunnel © NV Liefkenshoektunnel

35 jaar Liefkenshoektunnel: “In het begin werd ermee gelachen, vandaag kan de haven niet meer zonder” Toen de Liefkenshoektunnel in 1991 openging, kreeg het project bakken kritiek. De tunnel was duur, automobilisten moesten tol betalen en het verkeer bleef aanvankelijk uit. Vijfendertig jaar later is dat beeld volledig omgeslagen. Dit jaar stevent de tunnel af op een record van meer dan 12 miljoen passages, waarvan bijna de helft vrachtwagens. Niemand zag die evolutie beter dan algemeen manager Marc Persoon (61). Hij werkt al sinds de laatste afwerkingsfase bij de NV Liefkenshoektunnel en zag de omgeving, de technologie én de mobiliteit volledig veranderen. “Vandaag is dit een van de belangrijkste verkeersaders van Vlaanderen.” “Vintage”, lacht Persoon wanneer hij vertelt dat hij evenveel dienstjaren telt als de Liefkenshoektunnel. “Dat klinkt toch beter dan antiek meubilair. Nog voor de officiële opening was ik hier al aan de slag. Er waren toen amper bedrijven. Alleen Haltermann (nu: Monument Chemical) en Ineos zaten hier al. De ontwikkeling van de Waaslandhaven is voor een groot stuk mogelijk geworden dankzij de komst van de Liefkenshoektunnel.” 4 - HALO #59

Tunnelkoker in aanbouw © NV Liefkenshoektunnel

Marc Persoon algemeen manager NV Liefkenshoektunnel

Dat de tunnel in de beginjaren onder vuur lag, begrijpt hij achteraf wel. “De toegangswegen waren nog niet klaar. De N49 had nog stoplichten, de verbinding met Beveren ontbrak en mensen moesten bovendien tol betalen. Dan duurt het natuurlijk langer voor zo'n nieuwe snelweg ingeburgerd raakt.” Van 1,5 naar bijna 12 miljoen passages De cijfers tonen hoe sterk de tunnel geëvolueerd is. “In 1992 telden we ongeveer 1,3 miljoen personenwagens en 200.000 vrachtwagens. Vorig jaar zaten we al aan 6,8 miljoen personenwagens en 4,4 miljoen vrachtwagens. Als de huidige groei aanhoudt, overschrijden we dit jaar voor het eerst de grens van 12 miljoen passages.” Volgens Persoon begon de tunnel pas echt te renderen rond 2008, toen de Waaslandhaven verder uitbreidde en de omliggende infrastructuur eindelijk op punt stond. “Vandaag kan niemand zich nog voorstellen hoe de mobiliteit rond Antwerpen eruit zou zien zonder de Liefkenshoektunnel.” Tolhuisjes verdwenen Wie vroeger door de tunnel reed, herinnert zich ongetwijfeld de lange rij bemande tolhuisjes. Ook dat beeld behoort intussen tot het verleden. “Voor corona werkten hier nog ongeveer 45 mensen. Vandaag zijn dat er 31. Sinds oktober 2024 zijn de klassieke tolhuisjes volledig verdwenen. Betalen gebeurt nu vrijwel volledig automatisch met bankkaart, abonnement of contactloos. Personeel blijft wel aanwezig om bestuurders te helpen bij technische problemen of foutieve betalingen.” Veiligheid toegenomen Ook achter de schermen veranderde bijna alles. “Vandaag gebeurt alles via het computernetwerk. Door die technologische evolutie is ook de veiligheid sterk toegenomen. De tunnel wordt permanent bewaakt door honderden camera's. Een ongeval in een tunnel blijft ernstig, maar nergens word je zo goed gevolgd als in een tunnelomgeving. De meeste ongevallen zijn trouwens klassieke kop-staartaanrijdingen

Tolhuisjes in aanbouw © NV Liefkenshoektunnel

aan het begin van de tunnel. Chauffeurs merken te laat op dat er file is en botsen dan op hun voorligger.”

Ook verdwaalde fietsers en voetgangers blijven af en toe opduiken. “Dat is meestal in de zomer. Nederlanders die denken dat onze halve pechstrook een mooi fietspad is.”

"Vandaag gebeurt alles via het computernetwerk. Door die technologische evolutie is ook de veiligheid sterk toegenomen. De tunnel wordt permanent bewaakt door honderden camera's."

Limiet bijna bereikt

Marc Persoon,

Over de toekomst van de tol wil hij zich niet uitspreken, al wijst hij erop dat een tolvrije tunnel niet automatisch de oplossing is. “Door de jaren heen zijn er geregeld acties geweest om de tunnel gratis te maken. We hebben zelfs proefperiodes gehad waarbij de tunnel tijdens de spits tolvrij was. Dat leverde echter weinig op. Integendeel, vooral onze abonnementhouders waren ontevreden omdat ze hun vlotte doorgang verloren. Uiteindelijk blijkt telkens opnieuw dat mensen bereid zijn te betalen als ze daarmee tijd winnen.”

Algmeen manager NV Liefkenshoektunnel

Daarnaast beschikken de tunnelbeheerders vandaag over systemen die spookrijders vrijwel onmiddellijk detecteren. Waarschuwingslichten, slagbomen en camerabewaking moeten grotere drama's voorkomen. Van verloren trailers tot toeristen op de fiets Na 35 jaar heeft Persoon ook een hele verzameling opmerkelijke verhalen. “We hebben ooit een Duitse bestuurder gehad die met een enorme vonkenregen uit de tunnel kwam gereden. Wij dachten meteen aan een ernstig technisch defect. Hij stapte uit en vroeg doodleuk de weg naar Aken. Andere keren verloor een vrachtwagenchauffeur zijn volledige trailer zonder dat zelf te merken of doken plots transmigranten op die dachten dat ze al in Engeland waren aangekomen."

Vandaag rijden dagelijks bijna 50.000 voertuigen door de Liefkenshoektunnel. Veel extra capaciteit is er volgens Persoon niet meer. “We naderen stilaan de limiet van wat mogelijk is. Daarom zijn bijkomende verbindingen, zoals de Oosterweelverbinding, absoluut noodzakelijk.”

Waar hij het meest trots op is? “Dat de tunnel uitgegroeid is tot een onmisbare schakel in de mobiliteit rond Antwerpen. In het begin werd er veel aan getwijfeld, maar vandaag kan niemand zich nog voorstellen dat de Liefkenshoektunnel er niet zou zijn. We zijn eigenlijk een van de weinige infrastructuurbedrijven die geld opbrengt in plaats van kost en daar mogen we toch trots op zijn.”

5

Natuur

Bruine Kiekendief Orchideeën

© Vilda - Yves Adams

Project ‘Restgronden’ verzoent natuur, economie en landbouw Grond is schaars in de Waaslandhaven, en heel wat bedrijven zijn op zoek naar extra terreinen om hun activiteiten verder te ontwikkelen. Tegelijk liggen er verspreid in de Waaslandhaven 272 hectare aan braakliggende stukjes terrein op de sites van havenbedrijven. Ze konden tot voor kort niet gebruikt worden voor economische ontwikkeling door die bedrijven omdat ze in Vogelrichtlijngebied liggen. Om deze zogenaamde ‘restgronden’ toch te kunnen laten ontwikkelen door de bedrijven, werkten Havenbedrijf Antwerpen-Brugge en Maatschappij Linkerscheldeoever (MLSO) samen een programma uit. In het najaar zullen de eerste werken voor natuurcompensaties opstarten. De voorbije jaren werkten Havenbedrijf Antwerpen-Brugge en MLSO hiervoor intensief samen met verschillende actoren zoals de betrokken gemeenten, en de Beheercommissie Natuur Linkerscheldeoever. Daarnaast werd voor de zone Rietland in Sint-Gillis-Waas ook 6 - HALO #59

een overlegcomité met de belanghebbenden in het leven geroepen, over het toekomstige beheer van het ruimere gebied. Johan Hoeben, Port Environment Advisor bij Havenbedrijf Antwerpen-Brugge vertelt: “In oktober 2023 trad het programma in werking, na een uitgebreid inspraaktraject en nadat de Vlaamse overheid erkende dat het programma van de restgronden van groot openbaar belang is. In 2024 werden dan de nodige omgevingsvergunningen aangevraagd. En op 18 maart 2025 ten slotte verleende de bevoegde Vlaams minister Jo Brouns de vergunning voor de inrichting van de natuurcompensaties in de zones Krekeldijk, Rietland en Beverse Dijk.” Christa Schaut, manager Natuur, Milieu en Energie bij MLSO, vult aan: “Vanaf dit najaar starten de eerste echte werken op het terrein. Vorig jaar werd aan het nieuwe natuurgebied Krekeldijk al een archeologisch

onderzoek uitgevoerd. Aan de hand van proefsleuven werd nagegaan of er belangrijke resten uit het verleden in de grond zaten die verder onderzocht moesten worden. Dat bleek niet het geval te zijn en daarmee kan het startschot voor de werken nu écht gegeven worden. We verwachten dat de werken nog tot het einde van het jaar zullen duren.”

Nieuw én bestaand natuurgebied Een van de gebieden waar binnenkort gewerkt wordt, ligt in Sint-GillisWaas en vormt een uitbreiding van het bestaande natuurgebied Saleghem Krekengebied. Het nieuwe natuurgebied van zo’n 12 hectare dat de naam Krekeldijk meekrijgt, wordt een gebied dat aansluit bij de natuurlijke biotopen. Het combineert foerageergebied voor de bruine kiekendief, rietzones, plas en oeverzones en natuurlijke graslanden. Het terrein zal licht uitge-

graven worden, waardoor er plassen ontstaan. Langs deze plassen wordt riet aangeplant, zodat het zich verder kan ontwikkelen. Door in dit gebied een aaneengesloten stuk natuur aan te leggen, kunnen planten- en vogelsoorten hier floreren en kunnen de havengebieden economisch ontwikkeld worden.

"Door het ontwikkelen van aaneengesloten stukken natuur waar er eerst meer versnippering was, wordt de biodiversiteit versterkt, kunnen planten- en vogelsoorten floreren én kunnen de bedrijven in de haven de braakliggende terreinen verder ontwikkelen.” In het nabijgelegen bestaande natuurgebied Rietland wordt het oorspronkelijke landschap van weleer opnieuw tot leven gewekt. Er komen brede rietkragen, gecombineerd met vochtige en soortenrijke graslanden waarop dieren zullen grazen. Het landschap wordt meer open gemaakt,

Blauwborst

waardoor verschillende plantensoorten, insecten én vogels alle kansen krijgen. De bomen die hiervoor gerooid moeten worden, zullen elders in het gebied weer aangeplant worden. Zo blijft het evenwicht bewaard. Door aangepast beheer op sommige akkers, vinden meer wilde soorten vogels, insecten en muizen een plek en voedsel binnen het gebied. Zij vormen op hun beurt een voedselbron voor grotere roofvogels, zoals de bruine kiekendief.

Beverse Dijk Ook aan de Beverse Dijk in Kallo vinden er werken plaats. De Keetbergstraat wordt er een stukje herlegd om van enkele kleine terreinen grotere gehelen te maken. In de oksel van de bestaande dijken wordt dan weer gezorgd dat er meer riet kan groeien. De grond die daarvoor afgegraven moet worden, zal op de bestaande bufferdijken gebruikt worden voor de aanleg van nieuwe akkers voor kiekendiefvriendelijke teelten. Zo wordt niet alleen het foerageergebied van de bruine kiekendief versterkt. Ook het leefgebied van rietvogels zoals de blauwborst, de rietgors en de rietzanger verbetert erdoor.

Speciale aandacht voor fauna en flora in het havengebied De Waaslandhaven ligt bijna volledig in het grotere Europese Vogelrichtlijngebied ‘Schorren en Polders van de Beneden-Schelde’. Je vindt in het havengebied heel wat natuurgebieden en verbindingsstroken tussen verschillende natuurgebieden. Deze tellen maar liefst 90 beschermde dier- en plantensoorten, waarvan er 51 in grote aantallen in de haven voorkomen. Om ervoor te zorgen dat hun leefgebieden behouden blijven, is er het ‘Soortenbeschermingsprogramma haven Antwerpen’. Dat bestaat uit verschillende acties die de toekomst van tien zogenaamde paraplusoorten en hun meelifters helpen veiligstellen. Hier vind je meer info over het Soortenbeschermingsprogramma haven Antwerpen:

© Wesley Poelman

Referentiebeeld rietaanplant

7

Nieuws uit de Waaslandhaven

Sanderus met een volle beun

Dag en nacht baggeren voor een bereikbare haven Baggerwerken zijn essentieel voor de bereikbaarheid van de haven. Op de bodem van de vaargeul en in de haven zelf bezinkt immers heel wat zand en slib dat via de getijden en de stroming van het water meegebracht wordt. Dat kan hinder veroorzaken voor de scheepvaart, want om de toegang voor (vracht)schepen veilig te houden is een minimale diepte nodig. De afdeling Maritieme Toegang (aMT) van het departement Mobiliteit en Openbare Werken van de Vlaamse overheid staat in voor de onderhoudsbaggerwerken van de vaargeul zodat de haven bereikbaar blijft. Halo kon een dag meevaren met de Sanderus, een indrukwekkend baggerschip van Jan De Nul dat permanent voor aMT op de maritieme toegangswegen werkt. Vanop de DeWaterbus-halte Sint-Anna stappen we aan boord van de “Blue Whale” van Sima Charters die ons tot bij de Sanderus zal brengen. Vandaag baggert het schip aan de Kallosluis, op het stuk tussen de zwaaikom en Golfclub Beveren. Zodra we dichterbij komen, valt vooral de schaal van het schip op. Wat vanop afstand nog overzichtelijk lijkt, blijkt van dichtbij letterlijk een drijvende machine van formaat.

8 - HALO #59

300 vrachtwagens De Sanderus werd in 2019 gebouwd en is een sleephopperzuiger. Dat betekent dat het schip slib en zand van de bodem opzuigt, om het elders te lossen. Hoe diep gebaggerd moet worden wordt vooraf heel nauwkeurig bepaald, met amper 30 centimeter marge. Via een lange zuigbuis sleept een sleepkop met tanden over de bodem, waarbij het overtollige slib en zand opgezogen wordt. Het opgezogen materiaal komt vervolgens terecht in de “hopper” of

“beun”, het laadruim van het schip. Dat laadruim heeft een inhoud van 6.000 kubieke meter. Omgerekend komt dat overeen met ongeveer 300 vrachtwagens vol zand of slib per laadbeurt. Wanneer zand wordt opgezogen, wordt het water dat meekomt via de overloop gescheiden van het zand. Eens de beun vol is, vaart het baggerschip naar een vooraf bepaalde plaats in de omgeving om het opgezogen materiaal opnieuw te lossen. Dat kan bij een sleephopperzuiger op verschillende manieren gebeuren: via kleppen in de bodem van het schip, via een drijvende leiding naar landwinning of zelfs via “rainbowing”,

Drie generatoren voorzien het schip van stroom

waarbij het zand in een grote boog vooraan uit het schip wordt gespoten. Vandaag wordt er gelost via de kleppen in de bodem van het schip. Op enkele minuten is de ‘beun’ helemaal leeggelopen op een geschikte plaats en kan de Sanderus weer naar de Kallosluis varen om verder te baggeren. Dat proces herhaalt zich continu. En dan is het tijd voor de rondleiding en zo de hele machinerie met eigen ogen in werking te zien. De gigantische sleepkop blijkt een technisch huzarenstukje. Twee rijen tanden woelen de bodem los, waarna het materiaal opgezogen wordt. Omdat die tanden voortdurend slijten door het schuren over de bodem, kunnen ze individueel vervangen worden. Achter de tanden zit een rooster dat voorkomt dat grote voorwerpen mee worden opgezogen. De sleepkop kan bovendien zo ingesteld worden dat het systeem ook taluds kan baggeren. In de buik van het schip zorgen drie generatoren van telkens 2,5 megawatt voor de nodige stroomvoorziening. Meestal draaien er twee tegelijk, de derde dient als back-up en kan onmiddellijk worden ingeschakeld wanneer nodig. Het schip is volledig uitgerust om in geval van panne of problemen in te grijpen. We begrijpen dan ook meteen de uitspraak van een van de bemanningsleden die we op onze rondleiding tegenkomen: de elektricien is zonder twijfel een van de belangrijkste

Legen van de beun

mensen aan boord – tezamen met de scheepskok. Werkplek en thuis tegelijk De Sanderus is immers tegelijk werkplek én thuis voor zestien bemanningsleden. Zij blijven gedurende een langere periode aan boord en werken standaard in twee groepen: acht mensen aan het werk, acht in rust. Een shift duurt twaalf uur en een opdrachtcyclus loopt over zes weken: twee weken dagshift, drie weken nachtshift en daarna nog een week overdag. Twee keer per dag verzorgt de kok een volledig buffet, zodat iedereen kan eten wanneer het in het werk- of rustschema past. Elk bemanningslid beschikt over een eigen kajuit met televisie en internet, maar er zijn ook gemeenschappelijke ruimtes

zoals een bar, een tv-kamer, een fitnessruimte en zelfs een barbecueplek. Het creëert een huiselijke sfeer aan boord. Na nog een laatste rondje baggeren en lossen is het tijd om de Sanderus te verlaten. Terwijl de “Blue Whale” ons terug naar onze opstapplek aan de DeWaterbus-halte brengt, bedenken we hoe nauwkeurig en tegelijk menselijk het leven op zo’n schip georganiseerd is. De Sanderus draait dag en nacht door, stilaan haast onzichtbaar voor wie voorbijvaart, maar essentieel om de Schelde en de haven toegankelijk te houden.

Rijen individuele tanden schrapen over de bodem

Sleepkop

9

Nieuws uit de Waaslandhaven

De nieuwe silobatterij bij Van Moer Logistics

Van Moer Logistics opent nieuwe silobatterij in Waaslandhaven: “Investering in de toekomst van de chemische industrie” Met 63 silo's van telkens 30 meter hoog heeft Van Moer Logistics een nieuw herkenningspunt toegevoegd aan de skyline van de Waaslandhaven. Het bedrijf heeft zijn gloednieuwe Polymer Hub officieel geopend, een logistiek platform waar opslag, verwerking en transport van polymeren samenkomen. De investering moet niet alleen extra opslagcapaciteit creëren, maar ook de positie van de haven als internationale chemische draaischijf versterken. Op termijn kan de site zelfs uitbreiden tot liefst 450 silo's. De nieuwe site bevindt zich aan de Sint-Antoniusweg, vlak bij de diepzeeterminals van de Waaslandhaven en temidden van de grootste chemiecluster van Europa. De Polymer Hub maakt deel uit van een investeringsprogramma van 185 miljoen euro dat Van Moer Logistics de komende jaren in ons land uitrolt. De eerste fase van het project omvat 63 silo's met een opslagcapaciteit van 340 kubieke meter per silo. Daarin worden polymeren opgeslagen, kunststoffen die als basis dienen voor tal van plasticproducten. Waar deze producten vroeger voornamelijk op paletten werden gestockeerd, beschikt Van Moer Logistics voortaan over een gespecialiseerde installatie waar ook extra logistieke diensten worden aangeboden. "Met deze investering creëren we niet 10 - HALO #59

alleen extra capaciteit, maar bouwen we vooral aan een flexibel logistiek platform dat inspeelt op de veranderende behoeften van onze klanten en internationale toeleveringsketens", zegt CEO Jo Van Moer. "Bedrijven verwachten vandaag veel meer dan alleen opslagruimte. Ze zoeken een partner die de volledige logistieke keten kan ondersteunen." Meer dan opslag alleen De Polymer Hub biedt daarom veel meer dan een klassieke opslagplaats. Op dezelfde locatie kunnen polymeren worden op- en ontzakt, herverpakt of rechtstreeks vanuit bulkcontainers worden overgeladen naar silowagens. “Dit laat klanten toe hun goederen efficiënt en in de juiste vorm verder te verdelen in Europa en daarbuiten”, legt Van Moer uit. Daarnaast worden ook opslag, handling en distributie via vrachtwagen, spoor en binnenvaart gecombineerd. Door al die activiteiten op één locatie onder te brengen, wil Van Moer Logistics de logistieke keten sneller, efficiënter en flexibeler maken. Volgens het bedrijf past de investering binnen de visie van 'The Perfect Flow', waarbij alle logistieke stappen naadloos op elkaar aansluiten. "Dit is een investering in capaciteit, maar vooral ook in

connectiviteit, toegevoegde waarde en de logistiek van morgen", klinkt het. Ambitieuze groeiplannen De indrukwekkende silobatterij is bovendien nog maar het begin. Met de nieuwe Polymer Hub wil Van Moer Logistics zijn positie als gespecialiseerde logistieke partner voor de (petro) chemische industrie de komende jaren nog verder versterken. De site werd van bij de start ontworpen om verder uit te breiden tot maximaal 450 silo's. Daarmee zou het uitgroeien tot een van de grootste projecten voor gespecialiseerde polymerenlogistiek in de regio. Het staat hiermee ook symbool voor vertrouwen in de chemische industrie, op een moment dat de sector onder druk staat door hoge energieprijzen, de loonkost en de concurrentie uit Azië en de VS.

Havenweetje Polymeren zijn chemische verbindingen die bestaan uit een reeks van opeenvolgende identieke delen. Enkele voorbeelden van gekende polymeren zijn rubber (natuurlijk polymeer), nylon of pvc (kunststoffen).

DP World steunt ambitieus Le Mans-project van KU Leuven: “We bouwen aan eerste Belgische waterstofracewagen” De Antwerp Gateway-terminal van DP World ondersteunt het HydroTeam van de KU Leuven in zijn ambitieuze droom om in 2030 deel te nemen aan de legendarische 24 Uur van Le Mans. Het logistieke bedrijf schonk het studententeam een opslagcontainer, die als veilige werk- en opslagruimte zal dienen bij de ontwikkeling van de eerste Belgische racewagen op waterstof. Het HydroTeam KU Leuven bestaat uit zestig studenten uit verschillende opleidingen. Acht van hen werken een volledig jaar voltijds aan het project, terwijl de overige studenten het combineren met hun studies. De meesten zitten aan het einde van hun bachelor- of masteropleiding en zullen binnenkort de arbeidsmarkt betreden. Samen ontwikkelen ze een racewagen die aangedreven wordt door waterstof en uiteindelijk moet deelnemen aan de iconische uithoudingsrace in Le Mans. "Een goed uitgeruste en veilige werkplaats is essentieel voor een project als het onze", zegt Safety Lead Warre Debois. "Dankzij de steun van DP World kunnen we onze materialen veilig opslaan en onze werkplaats veel efficiënter organiseren. Dat helpt ons enorm bij de verdere ontwikkeling van de wagen."

Eerste race in 2027 Het studententeam werd amper twee jaar geleden opgericht, maar de plannen zijn ambitieus. Dit jaar ligt de focus op het afwerken van het eerste prototype. Tegelijk wordt al gewerkt aan een nieuwe raceklare wagen, waarmee het HydroTeam in de zomer van 2027 zijn eerste wedstrijd wil rijden. Daarna volgen verschillende endurancewedstrijden als voorbereiding op het ultieme doel: de 24 Uur van Le Mans in 2030. De studenten kozen bewust voor een verbrandingsmotor op waterstof in plaats van een brandstofcel. Die oplossing is lichter en behoudt bovendien het herkenbare motorgeluid van een klassieke racewagen. Het HydroTeam wil niet alleen een competitieve racewagen bouwen, maar ook uitgroeien tot een Belgisch kenniscentrum rond waterstoftechnologie. Zo hopen de studenten de ontwikkeling van duurzame mobiliteit verder te stimuleren, zowel in de academische wereld als in de industrie. Link met duurzame logistiek Via zijn wereldwijde partnerschappen in de motorsport, waaronder het McLaren Formule 1-team en Porsche Formule E,

"Een goed uitgeruste en veilige werkplaats is essentieel voor een project als het onze. Dankzij de steun van DP World kunnen we onze materialen veilig opslaan en onze werkplaats veel efficiënter organiseren." Warre Debois, Safety Lead

ondersteunt DP World innovatie in high-performance omgevingen. Het project van de waterstofraceauto sluit bovendien aan bij de eigen toekomstvisie. DP World onderzoekt namelijk zelf hoe waterstof een rol kan spelen binnen de energiemix voor zwaar transport en havenactiviteiten om zo de uitstoot te verminderen. "Als bedrijf dat inzet op duurzame groei, innovatie en veiligheid ondersteunen we graag initiatieven die dezelfde waarden uitdragen", klinkt het bij DP World Antwerp. "Het HydroTeam toont hoe jong talent mee de technologieën van morgen vormgeeft. Met deze ondersteuning leveren we een concrete bijdrage aan hun project."

Jonas Verburgh en Martijn Schellis - Hydroteam KU Leuven

11

Nieuws uit de Waaslandhaven

aanlegsteiger Doel

Bouw nieuwe veersteiger in Doel start eind dit jaar: jachthaven eind september volledig vernieuwd De bouw van de nieuwe veersteiger aan de jachthaven van Doel kan normaal nog eind dit jaar van start gaan. De nieuwe vlottende steiger, die door De Vlaamse Waterweg NV gefinancierd wordt, vervangt de huidige vervallen houten constructie en moet het op termijn mogelijk maken om opnieuw een publieke waterverbinding met Doel uit te bouwen. De nieuwe steiger kadert in het toekomstplan voor Doel. De bestaande vaste houten steiger wordt afgebroken en vervangen door een nieuwe vlottende steiger op dezelfde locatie voor de veerboot of waterbus. Ook de aansluitingen naar de waterkeringsdijk en jaagpaden worden voorzien. Vlaams minister van Openbare Werken

en Havens Annick De Ridder gaf meer uitleg over de timing bij een parlementaire vraag van Vlaams volksvertegenwoordiger Inge Brocken. Die timing liep namelijk enige vertraging op door het vergunningstraject. De omgevingsvergunning werd al in september 2025 aangevraagd en de werken werden begin dit jaar budgettair vastgelegd, maar de vergunning wordt pas in het najaar verwacht. "Als de vergunning wordt afgeleverd, kunnen de werken nog eind 2026 starten", zegt minister De Ridder. De bouw zal ongeveer een jaar duren, waardoor de nieuwe steiger ten vroegste eind 2027 in gebruik kan worden genomen. De vertraging heeft geen gevolgen voor de renovatie van de jachthaven en de

spuikom. Die werken verlopen volgens planning en zouden eind september afgerond zijn. Pas daarna kan de aannemer starten met de aanleg van de veersteiger, onder meer omdat de beschikbare ruimte op de werf beperkt is. Of er na de bouw ook effectief een waterbus naar Doel komt, is voorlopig nog niet beslist. Het Agentschap Maritieme Dienstverlening en Kust onderzoekt momenteel verschillende mogelijkheden. Daarbij wordt bekeken welke impact een extra halte in Doel zou hebben op de huidige dienstregeling van DeWaterbus. Pas na die analyse wordt beslist of een regelmatige waterverbinding operationeel haalbaar is.

Wie maakt de mooiste foto van de Waaslandhaven? Fotowedstrijd In 2027 viert MLSO haar 45-jarig bestaan. Een heel jaar lang organiseren we verschillende activiteiten om deze bijzondere mijlpaal samen te vieren, daarover later meer. Hou Halo, onze website en onze socialemediakanalen dus zeker in de gaten. Eén van de hoogtepunten is de uitgave van een fotoboek dat de evolutie van de Waaslandhaven in beeld brengt, van haar ontstaan tot vandaag. Omdat de Waaslandhaven niet op zichzelf staat, maar onlosmakelijk verbonden is met de omliggende dorpen en hun inwoners, lanceren we een fotowedstrijd rond het thema ‘De veelzijdige Waaslandhaven’. We zijn op zoek naar beelden van nu of vroeger die de mooie plaatsen, gebouwen, natuur, mensen, … in verband met de Waaslandhaven in de kijker zetten. Of je nu professioneel fotograaf bent of gepassio-

neerd amateur, iedereen mag deelnemen. Stuur jouw foto(’s) in voor 1 november 2026 in via info@mlso.be en vertel mee het verhaal van een haven die al 45 jaar in beweging is. Begin 2027 hoor je of de jury jouw foto selecteerde voor een plek in het jubileumboek. Elke winnaar krijgt een exemplaar van het afgewerkte jubileumboek. Doe mee en laat zien hoe veelzijdig de Waaslandhaven is. Check voor je je camera neemt nog even het volledige wedstrijdreglement op www.mlso.be/wedstrijdreglement-45-jaar-MLSO.

Verschijnt 4 maal per jaar | V.U. Peter Van de Putte, Maatschappij Linkerscheldeoever, Sint-Paulusplein 27 - 9120 Kallo | T 03 766 41 89 | www.mlso.be | E info@mlso.be

12 - HALO #59

Dit huis-aan-huis blad is informatief drukwerk en wordt niet beschouwd als reclamedrukwerk.