Η μνήμη των αγίων α' λυκείου

Η μνήμη των αγίων: αφορμές για ένα σύγχρονο ανθρωπολογικό προβληματισμό

Η γιορτή των Αγίων Πάντων Κύκλος των εορτών του Πάσχα ● Τριώδιο: Η περίοδος από την Κυριακή του Τελώνη και του Φαρισαίου μέχρι και το Μ.Σάββατο ● Πεντηκοστάριο: Η περίοδος από την Κυριακή του Πάσχα μέχρι και την Κυριακή των Αγίων Πάντων (κλείσιμο κινητών γιορτών) Γιατί γιορτάζεται τότε η μνήμη όλων των αγίων;

Η γιορτή των Αγίων Πάντων τοποθετήθηκε την Κυριακή μετά την Πεντηκοστή για να τονιστεί ο ρόλος του Αγίου Πνεύματος που τους φώτισε και τους οδήγησε στην αγιότητα. Η γιορτή έχει καθαρά εσχατολογικό χαρακτήρα καθώς με την παρουσία του Αγίου Πνεύματος τελειοποιείται και ολοκληρώνεται το σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου και των ανθρώπων. Τιμώνται όλοι οι άγιοι, γνωστοί και άγνωστοι, ακόμη και όσοι έχουν δική τους γιορτή στη διάρκεια του λειτουργικού έτους.

Πιο συγκεκριμένα: ο Ιωάννης ο Πρόδρομος, οι απόστολοι, οι προφήτες, οι μάρτυρες, οι ιεράρχες, οι διδάσκαλοι, οι όσιοι, οι ασκητές, οι δίκαιοι και οι άγιες γυναίκες (αν και αρχικά η γιορτή περιοριζόταν μόνο στους μάρτυρες).

Την τελική μορφή της έλαβε πιθανόν τον 9ο αιώνα επί αυτοκρατορίας Λέοντος του Σοφού. Μετά το θάνατο της ευλαβούς συζύγου του Θεοφανούς, έκτισε ναό με σκοπό να τον τιμήσει στο όνομά της. Όταν ανακοίνωσε στην Εκκλησία το σκοπό του, του υποδείχθηκε ότι πρέπει να περάσει χρόνος για να αποκτήσει αυτή το «τίμιον και σεβάσμιον». Ο Βασιλεύς υποτάχθηκε και αφιέρωσε το ναό στη μνήμη και τιμή πάντων των Αγίων των απανταχού της γης.

Η εικόνα των αγίων Πάντων Στην εικόνα της σύναξης των Αγίων Πάντων, το άνω τμήμα το καταλαμβάνει σε κυκλική διάταξη η δόξα του Χριστού στο κέντρο, και γύρω οι χοροί των δικαίων. Η Ετοιμασία του θρόνου βρίσκεται πάνω από τη δόξα και οι δύο προφήτες Δαβίδ και Σολομών γονατιστοί με ανοιχτά ειλητάρια. Κάτω εικονίζεται ο παράδεισος και οι προπάτορες Αβραάμ, Ισαάκ και Ιακώβ καθισμένοι σε θρόνους. Μεταξύ τους παρεμβάλλεται ο ληστής, ντυμένος μόνο με περίζωμα και κρατώντας το σταυρό. Δηλαδή, γυμνός από αρετές, αλλά πρώτος στο παράδεισο.

Χρονολογικά η σειρά είναι η ακόλουθη: Προφήτες και δίκαιοι Παλαιάς Διαθήκης: οι πρώτοι προετοίμασαν τον ερχομό του Κυρίου και οι δεύτεροι έζησαν σύμφωνα με τις θεϊκές εντολές και ανέμεναν την ολοκλήρωση του θείου έργου με τον Μεσσία. Τελευταίος και κορυφαίος προφήτης είναι ο Βαπτιστής Ιωάννης. Απόστολοι: μετέφεραν το μήνυμα του χριστιανισμού σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης.

Μάρτυρες: έχυσαν το αίμα τους για την πίστη του Χριστού Άγιοι: όλοι όσοι αγωνίστηκαν για το Χριστό και υπέστησαν το καθημερινό μαρτύριο της συνειδήσεως, δηλαδή ● Ομολογητές (ομολόγησαν την πίστη τους μπροστά στους κοσμικούς άρχοντες) ● Ιεράρχες και δάσκαλοι (στήριξαν και δίδαξαν την ορθόδοξη πίστη) ● Όσιοι και ασκητές (έφτασαν σε αγγελική κατάσταση με τον αγώνα τους κατά των παθών και φθαρτών επιθυμιών)

Το μήνυμα της γιορτής των αγίων για τον πιστό Η κοινή γιορτή όλων των αγίων είναι σημαντική γιατί: Μας θυμίζει ότι όλοι αγωνίστηκαν για τον ίδιο σκοπό, την ένωση με το Θεό Ο αγώνας τους ήταν κοινός όπως και ο Θεός που τους στεφάνωσε νικητές Οι άγιοι είχαν ως πρότυπο τον Κύριο. Αν μιμηθούμε το παράδειγμά τους τότε ακολουθούμε τον ίδιο τον Κύριο.

Καθένας από εμάς έχει το όνομα ενός αγίου. Υπάρχει λοιπόν ένας ιδιαίτερος δεσμός με αυτόν τον άγιο, καλούμαστε να μιμηθούμε τη ζωή του. Ο κοινός εορτασμός των αγίων προσκαλεί όλους μας σε έναν πνευματικό αγώνα που είμαστε βέβαιοι ότι θα οδηγήσει στη νίκη καθώς την έχουν ήδη γευτεί οι άγιοι πριν από εμάς. Αυτοί λοιπόν μας καθοδηγούν στη μίμηση του Χριστού. http://www.youtube.com/watch?v=S7dQWv7ohAc

Οι άγιοι μας μεταφέρουν την ευλογία και το φωτισμό του Θεού. Παρέχουν χαρίσματα στους πιστούς όπως φαίνεται και από τους ύμνους με τους οποίους τους τιμούμε. Ζητάμε να μεσιτεύουν για εμάς στο Θεό και προσευχόμαστε για τη βοήθειά τους. Στη δυτική εκκλησία η μνήμη τους εορτάζεται την 1η Νοεμβρίου.

Άγιος, ο αληθινός άνθρωπος

Ο άνθρωπος πλάστηκε από το Θεό και απομακρύνθηκε από κοντά Του καθώς θέλησε να εξισωθεί με Αυτόν. Οι σχέσεις του με τον Δημιουργό και την υπόλοιπη δημιουργία διαταράχθηκαν. Έτσι, έχασε το σκοπό του που ήταν από το κατ' εικόνα να οδηγηθεί στο καθ' ομοίωσιν.

Όσες φορές ο άνθρωπος στράφηκε στο Χριστό και περιόρισε τα πάθη του, πέτυχε τη συμφιλίωση μαζί Του και αποκατέστησε τις σχέσεις του μαζί Του στο επίπεδο που βρίσκονταν πριν το προπατορικό αμάρτημα. Αυτός ήταν ο αγώνας των αγίων: παραμέρισαν το εγώ τους και φανερώθηκε μέσα τους η χάρη του Θεού.

Ο άγιος είναι και ο αληθινός άνθρωπος, αυτός που έπλασε ο Θεός με προοπτική τη θέωση.

Ο άγιος είναι αυτός που αποδέχεται και αγκαλιάζει τον άλλον με αγάπη και αποδεχόμενος πλήρως τις όποιες ιδιαιτερότητές του. Με τον ίδιο τρόπο αγκαλιάζει και όλη τη δημιουργία. Δε διατυμπανίζει την αγιότητά του και αποφύγει τις εκδηλώσεις θαυμασμού στο πρόσωπό του. Αυτούς τους ανθρώπους ο κόσμος θεωρεί ως το “αλάτι” που προστατεύει από τη σήψη.

Η μίμηση των αγίων είναι η μόνη αληθινή ελπίδα του κόσμου. Ζητούμενο είναι η “καταλλαγή” με το Θεό, το συνάνθρωπο και τη φύση. Οι γιορτές των αγίων δεν είναι αφορμές για πανηγύρεις αλλά για αφορμή για έναρξη του αγώνα για αγιότητα έτσι ώστε να γίνει πράξη το μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ (Α' Κορ. 11,1)