ART CATALOGUE // Micha Patiniott

1

MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

2

MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

Stichting in Opdracht, Amsterdam / post editions, Rotterdam, 2010

6

7

Brushface (Blush and Blue) 2009 97 x 80 cm

8

9

Paper Tear

Paint Cloth

Two Fingers Writing

2009 55 x 53 cm

2007 50 x 36 cm

2009 50 x 40 cm

10

11

Bic Smile 2

Bic Smile 1

2009 71 x 53 cm

2008 53 x 40.5 cm

12

13

Back and Forth 1

Two Letters

Back and Forth 2

2009 120 x 100 cm

2009 40.5 x 30.5 cm

2009 140 x 1 10 cm

14

The Full Story 2009 43 x 34 cm

15

16

17

Severed

Folding Blade

Centerfold

2010 80 x 60 cm

2010 40 x 30 cm

2007 40 x 30 cm

18

19

Thorns 2007 120 x 100 cm

20

Ditch 2007 160 x 120 cm

21

Backyard Rock 2007 160 x 120 cm

22

Inside Out 2008 150 x 120 cm

23

24

25

Stacked

Full House

2010 1 20 x 85 cm

2010 38 x 50 cm

26

Loud Shirt 2007 90 x 70 cm

27

28

29

Empty Head 1

Small Plane

2007 90 x 70 cm

2007 50 x 60 cm

30

31

House Plant

Soundboard

Songseed

2007 50 x 40 cm

2007 40 x 30 cm

2007 50 x 40 cm

32

The Fugue 2007 50 x 40 cm

33

34

35

Paper Seedlings

Paper Tower (Salvatore Scibona)

2006 1 20 x 100 cm

2009 105 x 93 cm

36

37

Mother of Pearls

Drum Skin

2008 90 x 70 cm

2007 60 x 50 cm

38

Night Painting 2010 100 x 68 cm

39

40

Minor Key

Broken Stereo

2007 40 x 30 cm

2007 1 20 x 100 cm

41

42

43

Sundown 2008 50 x 39 cm

44

45

Saddle Up!

The Conductor

2010 75 x 60 cm

2007 50 x 60 cm

46

Empty Head 2

Ghost Pudding

2007 1 20 x 100 cm

2008 57 x 67 cm

47

48

49

Woodgrin

Dialogue

2010 80 x 60 cm

2009 88 x 68 cm

50

51

Double Edge Folding 2010 90 x 70 cm

52

Wood on Wood

Paper Cut

2007 70 x 90 cm

2009 56 x 71 cm

53

54

55

Spooky Hands 2008 60 x 50 cm

56

Paint Rag 2009 71 x 61 cm

57

59 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

RijksakademieOPEN 2007 Amsterdam

60 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

RijksakademieOPEN 2007 Amsterdam

6 3 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

RijksakademieOPEN 2007

The Full Story

MKgalerie

Amsterdam

Hudson D. Walker Gallery, Massachusetts, VS

2010, Rotterdam

64 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

The Present of the Future MKgalerie, 2009, Berlijn, DE

66 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

The Full Story Hudson D. Walker Gallery, Massachusetts, VS

EEN BEELD DAT KANTELT DIANA WIND Directeur Stedelijk Museum Schiedam

De schilderijen van Micha Patiniott verbeelden een wereld die vaak bestaat uit de alledaagse werkelijkheid, maar dan weergegeven met een twist.

Vanuit persoonlijke beleving en zijn eigen verbeelding doen voorwerpen, lichaamsdelen, mensen en dieren iets wat in het echt niet voorkomt. Patiniott kantelt het beeld door datgene toe te voegen wat slechts een seconde een associatie bij het onderwerp is. Wie heeft niet de neiging om de lange oren van een hond vast te pakken en er de vleugels van een vliegtuig van te willen maken zoals in Small Plane (p.27)? Doet de hond ons denken aan de vroegere televisieserie De Vliegende Non of komt het van de vliegende olifant Dumbo? In Bic Smile 1 en 2 (p.9 / p.8) verbeeldt Patiniott een angst die we hebben wanneer we op een ballpoint kauwen? ‘O god, zit ik nu helemaal onder en heeft iedereen het door behalve ik?’ Telkens weer komt die gedachte naar boven en toch blijven we doorkauwen.

In sommige schilderijen brengt Patiniott objecten en planten tot leven. In een theedoek ziet hij een gezicht (Paint Rag, p.55) uit een gelatinepudding reikt een hand naar een servet dat eruitziet als een spookje (Ghost Pudding, p.45). Het is Belgisch Surrealisme van het zuiverste soort, maar dan wel met een goed gevoel voor humor waarbij het absurdistische van de werkelijkheid subtiel aanwezig is.

Een aantal werken treft mij in het bijzonder. Hierin aanschouwt Patiniott niet de kleine wereld van alle dag maar de kunstgeschiedenis en geeft hij zijn visie op belangrijke kunstenaars of schilderijen.

Een werk in dit genre is Inside Out (p.2 1) tot nu toe het enige werk waarin een architectonische omgeving de compositie bepaalt. Het werk refereert aan Frau am Fenster (1822) van Caspar David Friedrich (1 174 – 1840). Patiniott zegt hierover in Kunstbeeld: ‘Friedrich is voor mij nog steeds relevant. Hij maakt op een vergelijkbare manier gebruik van tegenstellingen. Laatst zag ik zijn Woman at the Window (…).

Het contrast tussen het donkere interieur en de lichte lucht en de compositie van het bovenste raam: dat is eigenlijk heel actueel.’

69 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

In Inside Out is het donkere interieur bijna de omlijsting van het schilderij, ware het niet dat Patiniott het raam, zoals bij Friedrich, in drieën heeft gedeeld. Als toeschouwer neem je niet letterlijk de plaats in van de vrouw bij Friedrich maar kijk je van iets verder weg schuin naar de wanden rondom een binnenhof. Het uitzicht op een zeilschip dat langs de kade voor de deur ligt en iets verder de populieren die de horizon maken bij Friedrich hebben plaatsgemaakt voor het uitzicht dat Patiniott had vanuit zijn artist-in-residence in Provincetown (Massachusetts) in 2008.

De schilderijen van waterlelies en waterpartijen met en zonder bruggen die Claude Monet (1840 – 1926) in Giverny maakte zijn eindeloos vaak gereproduceerd en toegepast op merchandising als affiches, T-shirts, bekers en paraplu’s. Monet maakte van 1900 tot aan zijn dood in 1926 van de tuinen in Giverny maar liefst 250 schilderijen. Tegenwoordig krijgt dit idyllische dorp in het voorjaar en de zomer busladingen toeristen te verwerken. Zij komen kijken of zijn schilderijen nog terug te zien zijn in het dorp. Het lijkt of Patiniott zich door de schilderijen van Monet en in het bijzonder door The Japanese Footbridge (1899) uit de National Gallery of Art in Washington, heeft laten inspireren voor het werk Sundown (p.40). Patiniott geeft in dit werk een variant op de merchandising die musea van Monet verkopen door het water-landschap te gebruiken voor een stofontwerp van een zonnige blouse.

Het hangt aan een metalen klerenhanger en linksonder in beeld zien we nog zo’n hangertje als een verwijzing naar het Japanse bruggetje. De titel Sundown zou kunnen refereren aan de werkmethode van de Impressionisten in de buitenlucht.

Nog zo’n kunsthistorisch werk is het portret Stacked (p.22), dat nog niet af was toen ik het in het atelier zag. Een jonge man is frontaal afgebeeld. Zijn hoofd is naar links gedraaid maar hij kijkt de toeschouwer vanuit zijn ooghoeken aan. Als kraag en manchetten draagt hij schilderdoeken op spieramen. De doeken zijn leeg. De blauwe broek en het gele jasje met opengewerkte mouwen zijn vrij neutraal, maar doen toch denken aan kleding uit de Barok. Hoewel kunstenaars als Anthony van Dijk,

70 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

Rembrandt, Gainsborough en vele anderen dit soort portretten maakten, vermoed ik dat Patiniott het schilderij Philips IV in Brown and Silver (1631 – 1632) van Diego Vélazquez (1599 – 1660) als uitgangspunt heeft genomen. De houding van het hoofd is hetzelfde en de kanten kraag en manchetten zijn, hoewel minder uitbundig, een onderdeel van de rijke kleding van Philips IV. Hij houdt een document, dat onleesbaar is, in zijn linkerhand. Het is waarschijnlijk een belangrijk document dat zijn positie als koning benadrukt.

De jongen van Patiniott klemt een schilderij onder dezelfde arm. Dit opgeteld bij de spieramen om zijn nek en polsen zou Patiniott bedoeld kunnen hebben als attributen behorend bij een allegorie op de schilderkunst, zoals het document van Philips IV zijn attribuut is. Bij beiden zijn de handen donkerder van kleur dan het gezicht; bij Vélazquez draagt de man overduidelijk handschoenen, bij Patiniott is dat twijfelachtig.

Is dit een ode aan Vélazquez? Vindt hij Vélazquez de schilder der schilders?

Een laatste voorbeeld dat overduidelijk verwijst naar een beroemd schilderij is het werk Loud Shirt (p.25). Het is een zelfportret waarbij het hoofd in een ongemakkelijke houding is afgebeeld. Patiniott draagt een vrolijk shirt met bladen bloemachtige vormen op een donkere ondergrond. Rechts is een grijs vlak met een donkere horizon te zien. Linksboven is een staalblauwe hemel geschilderd.

De zon schijnt vol in het gezicht.

Ik ken maar één schilderij waarop een persoon staat in zo’n zelfde houding en dat is op De Kus (1907 – 1908) van Gustave Klimt (1862 – 1918). Op dit werk wordt de vrouw door haar geliefde gekust en is haar lichaam naar hem toegekeerd. Op haar kleding zijn eveneens florale vormen geschilderd. Patiniott lijkt meer gekust te worden door de zon die zijn wangen en voorhoofd doet oplichten. Gelukkig houdt de kunstenaar, in tegenstelling tot de vrouw van Klimt, zijn prachtige blauwe ogen open zodat wij daarvan kunnen genieten.

71 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

Dit boek is een overzicht van de laatste vier jaar van het werk van Micha Patiniott.

In deze korte tijd heeft hij een oeuvre van ruim vijftig werken opgebouwd, dat voor een groot deel door particulieren en voor bedrijfscollecties is aangekocht. Hoewel het handschrift van de kunstenaar herkenbaar is, is de keuze van genres en onderwerpen verrassend en veelzijdig, Gelukkig zijn we verlost van het juk van het Modernisme, waardoor zulke fantasierijke geesten als Micha Patiniott alle ruimte en waardering kunnen krijgen.

TUSSEN HET KARIKATURALE EN HET ABSURDE ROB PERRÉE Freelance auteur en curator

1. De Engelse essayist en karikaturist Max Beerbohm

tussen het schilderij van Patiniott en de tekening van

(1872 – 1956) maakte in 1896 een tekening van zijn

Beerbohm. Mother of Pearl is meer dan de

collega kunstenaar Aubrey Beardsley (1872 – 1898).

verbeelding van een humoristische situatie, het is een

Deze was bekend en berucht om zijn erotische prenten

werk dat nadrukkelijk een goed schilderij wil zijn.

en illustraties in Art Nouveau stijl, zijn (homo)erotische

Expressief en losjes geschilderd. ‘Aubrey Beardsley’

vertellingen en om zijn dandyachtige manier van leven.

is in de eerste plaats een karikatuur. De in het bruin

Beerbohm benadrukt diens overdreven hang naar

geklede dame van Patiniott is bij mijn weten geen

verfijning en zijn overgevoeligheid door zijn benen

bekende figuur, Beerbohm’s mannen en vrouwen zijn

bedacht elegant over elkaar heen te slaan en zijn

bekende tijdgenoten of voorgangers, dus gehoor-

voeten in smalle schoentjes-met-strik te steken.

zamend aan de wetten van de karikatuur. Impliceren

Beardsley zit kaarsrecht op een bed dat de allure

deze constateringen dat het onterecht is om het

heeft van een schouwtoneel. Uit zijn lichaam steekt

werk van Micha Patiniott in verband te brengen met

een lange dunne nek en daaruit rijst een hoofd dat

dit genre?

iedere detaillering mist. Een buitenproportioneel

Dat is daarmee niet gezegd.

linkeroor is zichtbaar, maar de ogen, de neus en de mond gaan op in een vuilwit, hoekig vlak dat groot

2. Lezers van Strand Magazine en andere tijdschriften

genoeg is om het hele lichaam van de kunstenaar

waarin Max Beerbohm publiceerde zullen bij het zien

achter te laten verdwijnen. Als je goed kijkt zijn de

van zijn karikaturen van Aubrey Beardsley, Oscar

scherpe punten van dat vlak als neus en kin te

Wilde en andere ‘gentlemen’ gereageerd hebben met

identificeren. Kennelijk wilde Max Beerbohm een

uitspraken als: ‘goed getypeerd, dat is hem’ of met:

illustratie geven van de bekende uitspraak van Aubrey

‘die vorige was toch beter’. Daarmee was voor hen de

Beardsley: ‘If I am not grotesque, I am nothing’.

kous af. Daar ging het om. Ze wisten vrijwel allemaal

Ik moest aan deze karikatuur denken toen ik Mother

wie Beerbohm voor ogen had. Hun fantasie werd niet

of Pearl (p.34) van Micha Patiniott voor het eerst zag.

door hem aangesproken. Hij bevestigde hun beeld of

Een vrouw met een laag decolleté, gekleed in een

ze werden teleurgesteld in hun beeld.

bruine jurk met pofmouwtjes zit voor een bord met

Bij Micha Patiniott is dat anders. Hij is toch vooral een

mosselsoep. Ze heeft een parelketting om haar

verteller van verhalen. Zijn schilderijen zijn aanzetten

extreem lange, dunne, door het leven getekende

tot een verhaal of scènes uit een verhaal. De kijker

hals. De parels hangen in het bord met soep. Alsof

mag er vrijelijk zijn eigen fantasie op los laten. Hij kan

ze tot de noodzakelijke ingrediënten behoren.

er zijn emoties in projecteren, hij kan de aangereikte

Haar hoofd ontbreekt.

ingrediënten gebruiken voor een eigen interpretatie.

Aanvankelijk moest ik om het schilderij lachen. Even

De verhalen van Patiniott zijn niet af, zoals de meeste

later ging er een vlaag van medelijden door me heen.

karikaturen af zijn. Ze bevestigen geen beelden, ze

Dezelfde emoties die Beerbohm met zijn Beardsley

creëren beelden.

teweeg had gebracht. Ondanks de onmiskenbare uiterlijke overeenkomsten zijn er grote verschillen

73 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

Brushface (Blush and Blue) (p.4) is daarvan een

3. Wat ik met het bovenstaande wil zeggen is dat

ander goed voorbeeld. Opnieuw het portret van een

het werk van Micha Patiniott raakpunten heeft met

vrouw bij wie de proporties bewust zijn doorgeschoten.

een gekend genre, maar daar toch niet volledig in

Het betreft een jonge (amateur)kunstenaar die haar

wil passen.

mond vol heeft met penselen. Haar ogen zijn onder

Omdat hij voortdurend de werkelijkheid kantelt en

een klodder blauwe verf verdwenen. Haar linkerwang is

uitrekt, komt hij tot een absurditeit die hem ook doet

roze aangestipt. Haar trui en bloesje hebben dezelfde

raken aan de literaire wereld van schrijvers als Samuel

kleuren blauw en roze. De grootste kwast die uit haar

Beckett en Eugène Ionesco. Er zit een soort zinloosheid

mond komt, in witte verf gedoopt, maakt een blauwe

in de situaties die hij verbeeldt. Een treffend voorbeeld

haal op een fictieve, gele muur. Door de overdrijvingen

daarvan is Back and Forth 1 (p.10). Een jonge vrouw

dringt het genre karikatuur zich andermaal op. Het is

in groen staat met haar rug tegen de tafel. In haar

onmiskenbaar een ‘loaded portrait’. Omdat de jonge

rechterhand heeft ze een (woordloze) krant. Met haar

vrouw universeel is en haar onhandigheid herkenbaar,

linkerhand schrijft ze in een geforceerde, zoniet

heeft de kijker echter weer alle vrijheid om creatief

onmogelijke houding met een vulpen op een stukje

met het beeld om te gaan. De humor werkt in dat geval

papier dat op de tafel ligt. Haar hoofd heeft ze naar

als stimulerende factor.

rechts gedraaid, maar ze kijkt eerder naar de kijker dan

Bij Severed (p.14) ligt het minder duidelijk. Een

naar het papier. Dat lijkt op een wachten-op-Godot-

zittende, naar haar kleding oordelend, adellijke dame,

situatie. De zin ervan ontgaat me en ze leidt tot niets.

gekleed in een jurk in de kleuren wit, rozerood en

Opmerkelijk detail daarbij is nog, dat het schrijven

blauw wordt onthoofd door een schilderij. Daarop is

niet tot woorden voert, zoals ook de tekst bij Beckett

geen afbeelding te zien. Opnieuw een werk dat

ondergeschikt is aan de zich herhalende, zinloze

tenminste een glimlach ontlokt, zeker omdat het hoofd

handeling. In dit verband is het goed te wijzen op de

van het ‘slachtoffer’ geen enkele emotie, laat staan pijn

serie werken die Micha Patiniott in 2008 tijdens zijn

toont. Omdat de gebeurtenis specifieker is en omdat

artist-in-residence in Provincetown (VS) maakte.

de kleding naar een andere tijd verwijst, is het mogelijk

Daarbij staan het boek en het schrijven centraal. Geen

in de vrouw Mary, Queen of Scotland te zien. Zij werd,

van die werken laat echter gedrukte of geschreven

nadat ze drie keer had geprobeerd haar concurrente

woorden zien. Als ze al in beeld verschijnen, dan staan

Elizabeth te (laten) vermoorden, in 1587 geëxecuteerd

ze op de pols en de hand van iemand die aan het

wegens hoogverraad. Als de kunstenaar hieraan

schrijven is.

refereert, krijgt het schilderij meer de allure van een

Absurd is eveneens de piano met drie toetsen uit

karikatuur en kan bijvoorbeeld haar emotieloze gezicht

Minor Key (p.38). De bladmuziek is op een

geïnterpreteerd worden als symbolisch voor haar kille

onmogelijke afstand gezet, de pianokruk ontbreekt.

moordzucht. Waarom ze gedood is door schilderslinnen

De elegante pootjes passen precies in de decoratieve

blijft daarbij echter open voor wilde speculaties en een

vormen op de vloer. Een haast hilarisch, maar volstrekt

aanzet tot het verzinnen van verhalen.

zinloos beeld. Onlogisch, zonder plot, surrealistisch.

1

Dit werk illustreert een ander typerend kenmerk van

74 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

Patiniott’s oeuvre. De context van de geschilderde

De Amerikaan George Condo (1957) maakt al vele jaren

figuren of objecten ontbreekt altijd. De achtergronden

en tegen de tijdgeest in narratief werk waarbij hij de

zijn altijd monochroom. Er zit wel levendigheid in de

werkelijkheid op een kubistische manier vervormt en

manier waarop ze geschilderd zijn, maar ze geven

vertekent en waarin personen figureren die alles

geen enkele indicatie van plaats en tijd. Dat maakt

hebben van karikaturen. Condo haalt zijn inspiratie

het fantaseren en interpreteren wellicht tot een

uit de kunstgeschiedenis, maar hij laat zich tevens

spannender bezigheid, het sluit ook aan op de traditie

inspireren door eigentijdse beroemdheden. Zo maakte

van het ‘Theater van het Absurdisme’: schrijvers als

hij onlangs een serie werken geïnspireerd op de

Samuel Beckett situeren hun stukken in een neutrale

beeltenis van de Engelse koningin Elizabeth. Hoewel

omgeving of, beter gezegd, in een gebrek aan

zijn manier van werken grotesker en platter is dan die

omgeving. “Their intention was to do away with art as

van Patiniott, zijn uitgangspunt – het weergeven van

a mere imitation of surface reality, instead demanding

de absurditeit van onze tijd – moet hem ongetwijfeld

that it should be more real than reality and deal with

aanspreken. De Amerikaan John Currin (1962) wordt

essences rather than appearances.

vaak genoemd als een navolger van Condo. Ook hij

2

is een meester van de overdrijving. Hij gaat echter 4. Het is niet eenvoudig het werk van Micha Patiniott

verder. Zijn figuratieve werk is vrij van iedere

te duiden. Het flirt met tradities, maar laat zich er niet

subtiliteit, zodat het negatieve reacties uitlokt vanuit

in vangen. Datzelfde probleem speelt bij een poging

vele hoeken. Van vrouwen, tot biblebelters, tot

het binnen een hedendaagse, internationale context

linksdenkenden. Bovendien is zijn stijl van schilderen

te plaatsen.

haast fotorealistisch, terwijl die van Patiniott zich meer

Lang heeft het Modernisme werk zoals hij dat maakt

herkent in die van kunstenaars als Michaël Borremans

naar het tweede plan verwezen. ‘Zo sterk is het

en Luc Tuymans. De lach-of-ik-schiet-humor van John

dogma van het modernisme steeds geweest – alles

Currin vraagt terecht om harde beeldtaal, de tongue-

wantrouwend dat subjectief, literair en anekdotisch

in-cheek van Micha Patiniott voelt zich beter thuis bij

is – dat iedere vorm van “verhalende” of expliciet

een ‘zachte’ stijl.

verbeeldende aanpak anachronistisch en “verdacht”

Misschien is zijn werk wel het meest verwant met dat

was. Pas de laatste tien jaar zien we steeds meer

van de Brit Neal Tait (1965). Ze hebben dezelfde stijl

kunstenaars die er voor kiezen een eigen wereld te

van schilderen. Beiden passen het middel van de

scheppen, waarin gerefereerd wordt aan literaire

vertekening of de overdrijving toe. Bij beiden gaat de

bronnen, de fantasie, sprookjes en de folklore.’ En dan

glimlach vooraf aan andere emoties. Bij beiden vraag

noemt Roos, de geestelijke vader van dit citaat, nog

ik me af of er sprake is van zin of van onzin, van logica

niet eens de humor als extra bezwarende factor. Die

of van een gebrek aan logica, van een ontroerende

maakte de acceptatie en de appreciatie nog moeilijker.

situatie of een groteske. Waar, bijvoorbeeld, komt die

Humor werd en wordt door velen in verband gebracht

extra hand op de heup bij Tait’s Olivia vandaan? Een

met ‘low art’ en entertainment.

foto waar in woede de minnaar van afgeknipt is?

3

Waarom is het gezicht van de jonge vrouw in White

75 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

Bunches vrijwel onzichtbaar en moet haar haast witte haar alle aandacht trekken? Een parodie op het domme blondje? Komen zijn raam- en deurloze Dead Houses niet verraderlijk in de buurt van de woordloze boeken van Patiniott? De meeste schilderijen, gouaches en tekeningen van Neal Tait geven evenmin uitsluitsel over tijd en plaats van handeling. Het suggestieve karakter ervan maakt het mogelijk, als bij zijn Nederlandse collega, er mijn fantasie op los te laten. Alsof ik mee mag gaan in hun surrealistische droomwereld.

5. Het figuratieve, verhalende, fantastische schilderij is volledig terug, in al zijn vormen en varianten. Het werk van Micha Patiniott staat in het hart van deze ontwikkeling. Het lijkt te proeven van verschillende genres, het lijkt te flirten met het verleden en het lijkt zich te schurken aan dat van diverse tijdgenoten, maar uiteindelijk is het zo eigen en zo persoonlijk, dat het al die invloeden toch weer achter zich laat.

Het voelt zich het beste thuis bij zijn absurde zelf.

1. De letterlijke vertaling van karikatuur 2. Theatercriticus Jerome Crabb in een artikel uit september 2006 op de website www.theatredatabase.com 3. Robbert Roos in de inleiding van Wonderland. Through the Looking

Glass, de catalogus bij de gelijknamige tentoonstelling in Kunsthal Kade in Amersfoort, 1 mei tot 30 augustus 2009

76 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

WERKEN Paper Seedlings

The Fugue

Bic Smile 1

2006 Acryl op doek op paneel 1 20 x 100 cm Courtesy Micha Patiniott p.32

2007 Olieverf op doek 50 x 40 cm Bouwfonds Kunstcollectie p.3 1

2008 Olieverf op doek 53 x 40,5 cm Eneco Kunstcollectie, Rotterdam p.9

Backyard Rock

House Plant

Ghost Pudding

2007 Olieverf op doek 160 x 1 20 cm Collectie Van de Velde, Berchem p.19

2007 Olieverf op doek 50 x 40 cm Collectie Vanduffel, Halle-Zoersel p.28

2008 Olieverf op doek 57 x 67 cm Privécollectie p.45

Broken Stereo

Loud Shirt

Inside Out

2007 Olieverf op doek 1 20 x 100 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p39

2007 Olieverf op doek 90 x 70 cm Bouwfonds Kunstcollectie p25

2008 Olieverf op doek 150 x 1 20 cm Courtesy MKgalerie Rotterdam / Berlijn p.21

Centerfold

Minor Key

Mother of Pearls

2007 Olieverf op doek 40 x 30 cm Collectie Deborah en Remco Campert, Amsterdam p.15

2007 Olieverf op doek 40 x 30 cm Collectie Willy Gobes p.38

2008 Olieverf op doek 90 x 70 cm Collectie Arthema Foundation p.34

The Conductor

Paint Cloth

Spooky Hands

2007 Olieverf op doek 50 x 60 cm Collectie Van Veenendaal p.43

Olieverf op doek 2007 50 x 36 cm Collectie Vanduffel, Halle-Zoersel p.7

2008 Olieverf op doek 60 x 50 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.52

Ditch

Small Plane

Sundown

2007 Olieverf op doek 160 x 1 20 cm Collectie Golebiowska, Brecht p.18

2007 Olieverf op doek 50 x 60 cm Privécollectie p.27

2008 Olieverf op doek 50 x 39 cm Courtesy MKgalerie Rotterdam / Berlijn p.40

Divingboard

Songseed

Back and Forth 1

2007 Olieverf op hout en polystyreen 150 x 70 x 50 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.57

2007 Olieverf op doek 50 x 40 cm Collectie Vanduffel, Halle-Zoersel p.29

2009 Olieverf op doek 120 x 100 cm Collectie Arthema Foundation p.10

Drum Skin

Soundboard

Back and Forth 2

2007 Olieverf op doek 60 x 50 cm Collectie Willy Gobes p.35

2007 Olieverf op doek 40 x 30 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.28

2009 Olieverf op doek 140 x 1 10 cm Collectie Heden, Den Haag p.1 1

Empty Head 1

Thorns

Bic Smile 2

2007 Acryl en olieverf op doek 90 x 70 cm Privécollectie, België p.26

2007 Olieverf op doek 120 x 100 cm Collectie Yves Tremmerie, Brecht p.16

2009 Olieverf op doek 71 x 53 cm Kunstcollectie Erasmus MC, Rotterdam p.8

Empty Head 2

Wood on Wood

Broken Vessels

2007 Olieverf op doek 1 20 x 100 cm Eneco Kunstcollectie, Rotterdam p.44

2007 Gouache op papier 70 x 90 cm Collectie Ronny Velter, Halle-Zoersel p.50

2009 Olieverf en lijm op polystyreen 150 x 90 x 30 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.59

77 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

Brushface (Blush and Blue)

Folding Blade

2009 Olieverf op doek 97 x 80 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.4

2010 Gouache op papier 40 x 30 cm Courtesy MKgalerie Rotterdam / Berlijn p.15

Dialogue

Full House

2009 Olieverf op doek 88 x 68 cm Collectie Deborah en Remco Campert, Amsterdam p.47

2010 Olieverf op paneel 38 x 50 cm Courtesy Mkgalerie, Rotterdam / Berlijn p.23

The Full Story

Night Painting

2009 Gouache en potlood op papier 43 x 34 cm AMC Kunstcollectie, Amsterdam p.13

2010 Olieverf op doek 100 x 68 cm Courtesy MKgalerie Rotterdam / Berlijn p.37

Paint Rag

Saddle Up!

2009 Olieverf op doek 71 x 6 1 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.55

2010 Olieverf op paneel 75 x 60 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.42

Paper Cut

Severed

2009 Gouache op papier 56 x 71 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.51

2010 Gouache en potlood op papier 80 x 60 cm Collectie Nous Faes, Rotterdam p.14

Paper Tear

Stacked

2009 Olieverf op doek 55 x 53 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.6

2010 Olieverf op doek 1 20 x 85 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.22

Paper Tower (Salvatore Scibona)

Woodgrin

2009 Olieverf op doek 105 x 93 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.33

2010 Gouache en potlood op papier 80 x 60 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.46

Two Fingers Writing 2009 Olieverf op doek 50 x 40 cm Collectie Ankie Groenenboom p.7

Two Letters 2009 Olieverf op doek 40,5 x 30,5 cm Collectie Arthema Foundation p.10

Double Edge Folding 2010 Olieverf op doek 90 x 70 cm Courtesy MKgalerie, Rotterdam / Berlijn p.48

78 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

BIOGRAFIE Micha Patiniott Amsterdam, 1972, woont en werk in Amsterdam

Opleiding / Residenties Rijksakademie van Beeldende Kunsten, Amsterdam, 2006 – 2007 Fine Arts Work Center, Provincetown, VS, 2008 – 2009 Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, 1990 – 1996

Onderscheidingen 2009 Louise Bourgeois Fellowship 2006 – 2007 Stichting Schürmann-Krant Fellowship

Solotentoonstellingen 2010 Unisono 22: Micha Patiniott. Curiously Human, Stedelijk Museum Schiedam 2010 Curiously Human, MKgalerie, Rotterdam 2009 The Full Story, Art Amsterdam (met MKgalerie), Amsterdam 2008 The Full Story, Hudson D. Walker Gallery, Provincetown, Massachusetts, VS

Groepstentoonstellingen 2010 Art Amsterdam, MKgalerie 2010 Protection, The Forgotten Bar, Berlijn, DE 2010 Art Rotterdam, MKgalerie 2009 Focus, Focus, Amsterdam 2009 Quantumvis V, RC de Ruimte, IJmuiden 2009 FAWC Fellows, Provincetown Art Association and Museum, Massachusetts, VS 2009 Selection 2008, GIST, Brummen 2008 Nieuwe Schilders, Galerie LUMC, Leiden 2008 A person, a place II, GIST, Amsterdam 2008 The Present of the Future, MKgalerie, Berlijn, DE 2007 Open Ateliers 2007, Rijksakademie van Beeldende Kunsten, Amsterdam 2006 Rijksakademie at Parts, Parts, Xiamen City, CH 2006 Open Ateliers 2006, Rijksakademie van Beeldende Kunsten, Amsterdam 2005 Paint-a-Future, ABC Treehouse Gallery, Amsterdam

Bibliografie 2009 Mister Motley, ‘Het Kantoor’ 2009 What’s Up Magazine, Nr.3 2009 Dossier Journal, Issue 3 2008 Kunstbeeld, cover, p.22 ‘Nieuwe generatie schilders: terug naar de verbeelding’ 2008 Trouw, Sandra Spijkerman,’Nieuwe Oogst’

Collecties Bouwfonds Kunstcollectie Plancius Collectie Eneco Kunstcollectie AMC Kunstcollectie Collectie Arthema Foundation Kunstcollectie Erasmus MC Collectie Heden Privécollecties

80 MICHA PATINIOTT CURIOUSLY HUMAN

Deze publicatie is verschenen bij de tentoonstelling Unisono 22: Micha Patiniott. Curiously Human in het Stedelijk Museum Schiedam en is mede mogelijk gemaakt door Investore BV, BaseGroup BV, Realworks BV en MKgalerie, Rotterdam / Berlijn. www.michapatiniott.com www.stedelijkmuseumschiedam.nl www.mkgalerie.nl

Met dank aan Theo Dorresteijn Maarten Langeveld Emmo Grofsmid Karmin Kartowikromo

Teksten Rob Perrée Diana Wind

Grafisch ontwerp Minke Themans, Rotterdam

Fotografie Willem Vermaase Tom Haartsen Martijn te Winke Micha Patiniott

Lithografie en druk Lecturis, Eindhoven

Uitgegeven door Stichting in Opdracht, Amsterdam www.inopdracht.nl post editions, Rotterdam www.post-editions.com

© 2010 Micha Patiniott, de auteurs, Stichting In Opdracht en post editions ISBN 978 94 6083 024 2

83

84