r g . s o r i s o r k i m . w ww
Γιώργος Βλάχος • Κώστας Φραγκιαδάκης
! Ω Δ Ι Ε Α Ν Ι Ε Σ Κ Ι Μ Ο Κ Α Ρ Ε Τ Υ Λ Α ΤΑ Κ ISBN 978-618-5362-48-5
ΤΟ ΤΑΜΠΟΥΡΙ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ
9 786185 362485
2
€ 3,90
3
I SBN: 9786185531454
Ο
Μ Ι Κ Ρ Ο Σ
Η Ρ Ω Σ
ΤΟ ΤΑΜΠΟΥΡΙ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ Συναγερμός
Ν
ΤΡΙΝΝΝ! ΝΤΡΙΝΝ! Το διαπεραστικό κουδούνισμα του τηλεφώνου κομματιάζει την πρωινή ησυχία, στη μικρή μονοκατοικία στην περιοχή Θων, στη συνοικία των Αμπελοκήπων. Ο Γιώργος Θαλάσσης, το θρυλικό Παιδί-Φάντασμα, όπως τον έχουν επονομάσει οι Γερμανοί και οι Ιταλοί κατακτητές για την ικανότητά του να ξεγλιστρά μέσα από τα χέρια τους, πετάγεται ανήσυχος από το κρεβάτι του κοιτώντας ταυτόχρονα και το ρολόι του. Ο λεπτοδείκτης του θέλει ακόμα λίγο για να σημαδέψει στρογγυλά “7 ακριβώς”.
Το προαίσθημα που του έχει κόψει την ανάσα, ότι κάτι κακό θα ακούσει στο τηλέφωνο, επιβεβαιώνεται από την άλλη άκρη της γραμμής, μόλις σηκώνει το ακουστικό. - ‘‘Κορυδαλλός’’, προφέρει βιαστικά το κωδικό σύνθημα αναγνώρισης η φωνή και συμπληρώνει: Νικηφόρος, εδώ! Το προαίσθημα που - ‘‘Αυγερινός’’, ανταπαντά με το αντίστοιχο του έχει κόψει την ανά- παρασύνθημα αναγνώρισης ο Γιώργος. Τι συμσα, ότι κάτι κακό θα βαίνει, Νικηφόρε; Ο Νικηφόρος είναι ένας από τους υπαρχηακούσει στο τηλέφωνο, γούς-πυρήνες της οργάνωσης. επιβεβαιώνεται από την - Πρόβλημα στον τομέα “Ε-3”, Παιδί-Φάνταάλλη άκρη της γραμσμα!... Ισχυρές δυνάμεις Γερμανών έχουν κυκλώμής, μόλις σηκώνει το σει το κρησφύγετο “Ω”, που χρησιμοποιούμε σαν ακουστικό. αποθήκη πυρομαχικών και οπλισμού της οργάνωσης. Η βάρδια φυλακής αμύνεται σθεναρά, αλλά, μάλλον δε θα αντέξει ακόμα για πολύ! - Ποιοι είναι εκεί; ρωτάει με αγωνία το Παι-
Πρόβλημα στον τομέα “Ε-3”, Παιδί-Φάντασμα!... Ισχυρές δυνάμεις Γερμανών έχουν κυκλώσει το κρησφύγετο “Ω”, που χρησιμοποιούμε σαν αποθήκη πυρομαχικών και οπλισμού της οργάνωσης. 3
Ο
Μ Ι Κ Ρ Ο Σ
Η Ρ Ω Σ
δί-Φάντασμα, επειδή η πρώτη του φροντίδα είναι πάντα η κά, αυτή η ομάδα θα φτάσει πρώτη. Και οι δυο ομάδες θα περιασφάλεια των μαχητών της οργάνωσης σε κάθε αποστολή, ακό- μένουν να φτάσω κι εγώ με τη δική μου ομάδα. Θα χτυπήσουμε τους επιδρομείς από τρία σημεία ταυτόχρονα!». μα και στις λεγόμενες “αποστολές αυτοκτονίας”. - Εσύ, Παιδί-Φάντασμα; Τι εντολές να δώσω για σένα, Παι- Ο Φώτης Αλέπης, ο Γιώργης Μαντάς και ο Θάνος Αργυρός, αποκρίνεται ο Νικηφόρος από την άλλη άκρη της γραμ- δί-Φάντασμα; ρωτάει ο Νικηφόρος. - Θα προσπαθήσω να φτάσω στον τομέα ‘‘Ε-3’’, όσο μπομής… «Ήταν κι η Ισμήνη Μεταλληνού, ένα κορίτσι 13 χρονών, που τα πιο μεγάλα της αγόρια το έστειλαν να ειδοποιήσει την ρώ πιο γρήγορα. Θα κινηθώ με την ομάδα κρούσης της περιοργάνωση - στην ουσία το διώξανε! Αυτό το κορίτσι μας ειδο- οχής Κυψέλης… Για αυτό, δώσε σημείο συνάντησής μου με τα παιδιά της ομάδας, στο αμαξοστάσιο των τραμ, στην πλατεία ποίησε!» Ένας κόμπος πάει και σκαλώνει στον λαιμό του Γιώργου Αττικής…. Ο Γιώργος κλείνει το τηλέφωνο και γυρίζοντας να πάει να Θαλάσση. Ξέρει καλά τους υπερασπιστές της οχυρωμένης αποθήκης. ετοιμαστεί, βλέπει στο κατώφλι την Κατερίνα και τον Σπίθα να τον κοιτούν απορημένοι. Είναι τρία παιδιά! Τρία αμούστακα αγόρια, - Παιδιά, ετοιμαστείτε! Ισχυρή γερμανική λίγο πιο μικρά στην ηλικία από αυτόν, μα δύναμη πολιορκεί το κρησφύγετο “Ω” στον άμαθα από μάχες και όπλα. Δεν είναι πολύς ο καιρός που μπήκαν Ήταν μια παρέα σαλτα- Λόφο Σκουζέ! Η γκριμάτσα απορίας συνεχίζει να αυστην οργάνωση. Ήταν μια παρέα σαλταδόρων δόρων από το Κουκάκι, από το Κουκάκι, που με κύριο… ελάττωμά που με κύριο… ελάττω- λακώνει το πρόσωπο της Κατερίνας. Το κρητους την άγνοια του κινδύνου, περιφρονούν μά τους την άγνοια του σφύγετο “Ω” δεν της λέει τίποτα. Ο Γιώργος και προκαλούν με αναίδεια ακόμα και τον ίδιο κινδύνου, περιφρο- το καταλαβαίνει και χωρίς να περιμένει την τον θάνατο! Αρχικά, χρησιμοποιήθηκαν στην νούν και προκαλούν με ερώτηση που η Κατερίνα ήταν έτοιμη να διαοργάνωση σαν αγγελιαφόροι, μα, γρήγορα, αναίδεια ακόμα και τον τυπώσει, της λύνει την απορία. εντάχθηκαν σε πόστα της οργάνωσης πιο μά- Το κρησφύγετο “Ω” είναι η κυριότείδιο τον θάνατο! χιμα, με δική τους παράκληση! ρη οπλαποθήκη μας στην Αθήνα και αυτή τη Το κρησφύγετο-οπλαποθήκη “Ω” είναι στιγμή τη φυλάνε τρία παιδιά που προσπαένα παλιό πέτρινο μονώροφο σπίτι, στην θούν να κρατήσουν μακριά της ισχυρή δύνααρχή του ανηφορικού δρόμου, που οδηγεί μη Γερμανών, που δεν ξέρω με ποιο τρόπο στην κορυφή του χαμηλού υψώματος “Λόφος Σκουζέ”. Είναι πληροφορήθηκαν την ύπαρξή της! Πρέπει να τρέξουμε να τα κάπως απομακρυσμένο από τα υπόλοιπα σπίτια της φτωχικής βοηθήσουμε! συνοικίας. Ολόγυρά του αλάνες, άχτιστα οικόπεδα και αδιαμόρ- Μανούλα μου! βόγκηξε ο Σπίθας! Τους παλιογερμαναράφωτοι χωματόδρομοι κι ακαθόριστα μονοπάτια, το κάνουν να δες! Με τα κρομμυδάκια θα τους κάνω! ξεχωρίζει σαν απομονωμένο από τα άλλα χαμηλά σπιτάκια του Σταματάει να μιλάει. Τα μάτια του γλαρώνουν. Μια έκφραοικισμού. ση αποχαυνωμένης ονειροπόλησης απλώνεται στο χοντρό πρόΚάθε φορά που καταφθάνει καινούργια παρτίδα πολεμο- σωπό του. - Τι θα τους κάνω, είπα; Τι κάνει, δηλαδή, κανείς με κρομφοδίων, μια ομάδα νεαρών μελών της οργάνωσης, αναλαμβάνει βάρδια τοποθέτησης και φύλαξής τους. μυδάκια; Στιφάδο! Γερμανοί στιφάδο! Δεν είναι άσχημη ιδέα! - Να απεγκλωβίσουμε τα παιδιά και να διασώσουμε τα Και ξερογλείφεται με λιγούρα, περνώντας τη γλώσσα του όπλα και τα πυρομαχικά, Νικηφόρε! πάνω από τα χείλη του. Παρά την αγωνία που τον διακατέχει, η φωνή του Γιώργου δείχνει την απόλυτη αυτοκυριαρχία του, ενώ, το μυαλό του δου- Πολιορκία του Κάστρου των Γενναίων λεύει ήδη ένα πρώτο σχέδιο δράσης. - Η ομάδα κρούσης…, συνεχίζει διατάζοντας με κοφτή Σ ΠΆΜΕ λίγο πίσω στην ιστορία… φωνή, «… από την Ακαδημία Πλάτωνος να κινηθεί άμεσα με Είναι προχωρημένο σούρουπο της προηγούμενης μέελαφρό φορητό οπλισμό και να καταλάβει θέσεις ελέγχου της ρας, όταν ένα μικρό σκεπαστό καμιόνι εμφανίζεται στο κατάστασης στον Κολωνό… Οι ομάδες κρούσης από το Περι- βάθος του δρόμου. Έρχεται από την κατεύθυνση των γραμμών στέρι και τα Σεπόλια, να πλησιάσουν στον Άγιο Αιμιλιανό. Λογι- του τρένου. Σταματάει μπροστά στο μικρό, παλιό, πετρόχτιστο
Α
4
Ο
Μ Ι Κ Ρ Ο Σ
Η Ρ Ω Σ
γίνει αντιληπτός, πλησιάζει το μοναχικό σπίτι και το φέρνει μια μονώροφο, στην αρχή της ανηφοριάς του χαμηλού λόφου. Αφού κατακάθεται το σύννεφο της σκόνης, που ακολου- βόλτα εξετάζοντάς το από κάθε πλευρά. Κατόπιν, επιστρέφει στη θούσε το καμιόνι σε ολόκληρη τη διαδρομή του χωμάτινου γωνιά που κρυβόταν. Παραδίπλα, κρυμμένη από τις φυλλωσιές μιας πικροδάφδρόμου, πηδούν από την καρότσα στο έρημο πλάτωμα, δυο άντρες κρατώντας αυτόματα προτεταμένα κι έτοιμα για δράση. νης, υπάρχει μια γερμανική στρατιωτική μοτοσικλέτα. Τη σπρώΣαρώνουν με το βλέμμα τους την περιοχή κι αφού βεβαιώνο- χνει με τα χέρια σε αρκετή απόσταση, πριν την καβαλήσει και νται ότι δεν τους βλέπει κανένας, ο ένας από αυτούς σφυρίζει την βάλει μπρος. Μουγκρίζοντας, το μηχανικό θηρίο χύνεται στο βάθος του δρόμου και χάνεται στο σκοτάδι. συνθηματικά. Δεν πάει, ωστόσο, πολύ μακριά. Στον σιδηροδρομικό Η πόρτα του σπιτιού ανοίγει και από μέσα βγαίνουν τρία αγόρια 17-18 χρονών και ένα κορίτσι όχι μεγαλύτερο από 13 σταθμό Λαρίσης σταματάει μπροστά στο κτίριο διοίκησης της χρονών. Πλησιάζουν τρέχοντας στην καρότσα. Χέρια ξεπρο- γερμανικής φρουράς του Σταθμού. Χωρίς πολλές διατυπώσεις, δείχνει την ταυτότητά του στον βάλλουν από την καρότσα πίσω από τον μουσαμά, την οποία σκεπάζει, κρατώντας κιβώτια που τα δίνουν στα παιδιά. Αυτά, φρουρό της πύλης και χάνεται στο βάθος του κτιρίου. Μια ώρα αργότερα, μηχανές πολλών τρέχοντας, επιστρέφουν στο σπίτι, τα εναποφορτηγών αυτοκινήτων κομματιάζουν τη σιθέτουν μέσα και επιστρέφουν να πάρουν κι άλλα. γαλιά της νύχτας. Μια μικρή φάλαγγα από έξι Είναι μια ατμόσφαιρα στρατιωτικά καμιόνια, γεμάτα με πάνοπλους Τα δρομολόγια με τα κασόνια επαναλαμβάνονται τρεις-τέσσερις ακόμα φορές. Η που σε προκαλεί να στρατιώτες της Βέρμαχτ, παρκάρουν με τις επιχείρηση μεταφοράς ολοκληρώνεται μέσα μείνεις έξω. Να περπα- μηχανές τους σε λειτουργία, έξω από το κτίσε πέντε, το πολύ, λεπτά. Κατόπιν, οι δυο τήσεις στο χωματόδρο- ριο διοίκησης της γερμανικής φρουράς, στον οπλισμένοι άντρες χαιρετιούνται με τα παιδιά, μο και να ανασαίνεις τις Σταθμό Λαρίσης. πηδάνε πάνω στην καρότσα και το καμιόνι ανοιξιάτικες ευωδιές. Από το εσωτερικό του κτιρίου, βγαίνει με παίρνει τον δρόμο της επιστροφής από εκεί βιαστικό βήμα ο άγνωστος με τα πολιτικά που που είχε έρθει. παρακολουθούσε νωρίτερα το σπίτι-οπλαποΤα παιδιά απομένουν στη γωνιά του δρόθήκη, στη συνοικία του Λόφου Σκουζέ και μου, ώσπου κι ο ήχος από τη μηχανή του φορτηγού σβήσει κατευθύνεται στο στρατιωτικό Φολκς Βάγκεν, στην αρχή της φάστη σιγαλιά. λαγγας, όπου τον περιμένει όρθιος μέσα σε αυτό, ο επικεφαλής Είναι μια γλυκιά ανοιξιάτικη βραδιά, πλημμυρισμένη από αξιωματικός του όρχου. τις ευωδιές των ανθών των νεραντζιών, στα αδιαμόρφωτα ρεί- Χάιλ Χίτλερ! φωνάζει ο άντρας με τα πολιτικά. - Ζί-ιγκ Χάιλ! απαντάει ο αξιωματικός, υψώνοντας κι αυτός θρα του δρόμου. Είναι μια ατμόσφαιρα που σε προκαλεί να μείνεις έξω. Να περπατήσεις στο χωματόδρομο και να ανασαίνεις το χέρι του. - Θα πηγαίνω μπροστά με τη μοτοσικλέτα… Θα με ακοτις ανοιξιάτικες ευωδιές. Για τα παιδιά, η παραμονή στο δρόμο είναι πειρασμός, αλλά, έχουν δουλειά μέσα στο σπίτι. Πρέπει να λουθήσετε!... έχουν τακτοποιήσει τα όπλα, πριν τους αντιληφθεί κανένα μάτι - Γιαβόλ! περαστικού, γιατί, υποτίθεται ότι στο σπίτι, δε μένει κανένας. Ο άντρας ανεβαίνει στη μοτοσικλέτα του, βάζει μπρος και Ο Φώτης, που είναι και ο ομαδάρχης, αναλαμβάνει να φέ- ξεκινάει μόλις ο αξιωματικός με κίνηση του χεριού του, δίνει το σύνθημα, ότι μπορούν να ξεκινήσουν. ρει τους υπόλοιπους στην τάξη. Η φάλαγγα αρχίζει να προχωράει αργά, σπάζοντας την ησυ- Παιδιά, πρέπει να μπούμε μέσα… Γιώργη και Ισμήνη, γεμίστε έναν κουβά νερό από το πηγάδι και φέρτε τον μέσα. χία της νύχτας, με το μουγκρητό των μηχανών των καμιονιών. Σε λίγα λεπτά, τίποτα δε δείχνει απ’ έξω, ότι μέσα στο σπίτι Μπαίνοντας στα στενά του Κολωνού, τα καμιόνια ελαττώνουν κι υπάρχουν άνθρωποι και ότι στους χώρους του σπιτιού αποθη- άλλο την ταχύτητά τους, αλλά, ο θόρυβος που κάνουν, εξ αιτίας κεύονται όπλα και πυρομαχικά, αρκετά για να εξοπλίσουν και των στενών δρόμων, πολλαπλασιάζεται, γεμίζοντας με ανησυχία και τρόμο τους ξαφνικά αγουροξυπνημένους περίοικους. να εφοδιάσουν μια πολυάριθμη στρατιωτική δύναμη. Ένα τετράγωνο πριν από το σπίτι-μυστική οπλαποθήκη, η Και όμως! Οι κινήσεις των παιδιών δεν είχαν περάσει απαρατήρητες! Από τη σκοτεινή γωνία, σε ένα από τα πιο κοντινά φάλαγγα σταματάει και οι Γερμανοί στρατιώτες, πηδώντας από σπίτια, αποσπάται ένας ίσκιος. Με προσεκτικές κινήσεις να μη τα καμιόνια, αναπτύσσονται κυκλικά γύρω από τον στόχο τους, 5
Ο
Μ Ι Κ Ρ Ο Σ
Η Ρ Ω Σ
αδιαφορώντας για τον θόρυβο που προκαλούν οι κινήσεις τους Η μικρούλα με την άφοβη καρδιά και τα ποδοβολητά τους. Οι θόρυβοι φτάνουν και στο σπίτι που φυλάνε τα όπλα ΑΡΆΜΕΡΑ από το ανθρώπινο κουβάρι που είχαν γίνει με και τα πυρομαχικά τα τέσσερα παιδιά και τα ξυπνούν ανήσυχα. τη μια αγκαλιά οι τρεις φίλοι, στεκόταν και τους κοίταζε Προσπαθούν να δουν από τα κλειστά πατζούρια τι συμβαίνει, με απορία και παράπονο που δε συμμετείχε κι αυτή, η αλλά, το πυκνό σκοτάδι δεν τους το επιτρέπει. μικρούλα Ισμήνη. - Γερμανοί! λέει ο Θάνος Αργυρός, με κάποια ένταση στη Ο Φώτης έστρεψε το βλέμμα του στο κοριτσάκι. Το κοίταφωνή του, αλλά που δεν προδίδει κανέναν φόβο. ξε αρκετά δευτερόλεπτα, με πολλή τρυφερότητα. Τα τεράστια - Φοβάμαι, παιδιά, πως έχουν έρθει για μας! Κάποιος μας μαύρα μάτια του μικρού κοριτσιού, λαμπυρίζουν από κάποιο πρόδωσε! πρόσθεσε ο Φώτης Αλέπης! βούρκωμα, που πάει να γίνει δάκρυ. Κοιτά κι αυτό με τη σειρά Τα παιδιά μένουν για λίγο σιωπηλά, προσπαθώντας να δια- του μια τον Φώτη, μια τον Γιώργο και μια τον Θάνο. - Θα πολεμήσουμε όλοι μαζί, παιδιά! Έτσι δεν είναι; Θα κρίνουν, πίσω από τα κλειστά πατζούρια στην ολοσκότεινη έξω τους νικήσουμε! νύχτα, τους Γερμανούς. Η φωνούλα της κομπιάζει. Έχει έναν τόνο παρακαλετό. - Βγαίνω έξω να προσπαθήσω να δω τι συμβαίνει, λέει ο - Ναι, καλή μας, Ισμήνη, της απαντά ο Φώτης. Φώτης, χαϊδεύοντάς της το κεφάλι της… Θα Με χίλιες προφυλάξεις, ο αρχηγός της πολεμήσουμε όλοι μαζί και θα τους νικήσουομάδας μισανοίγει την πόρτα και σκυφτός, για να μη δίνει στόχο, γλιστράει αθέατος στον μι- Η Ισμήνη ανοίγει τα με! Εσύ, όμως, από άλλο μετερίζι! Η αποστοκρό περίβολο μπροστά από το σπίτι. Με δυο χεράκια της και προ- λή σου είναι ακόμα πιο σημαντική! Για αυτό, διασκελισμούς, φτάνει στην καχεκτική πικρο- σπαθεί να αγκαλιάσει θα πρέπει να φύγεις τώρα αμέσως! Τα μάτια του μικρού κοριτσιού, γουρλώδάφνη στη γωνιά του δρόμου και μέσα στο ταυτόχρονα και τα σκοτάδι γίνεται ένα με τη φυλλωσιά της. νουν από αναπάντεχη έκπληξη. τρία αγόρια πέφτοντας Από το παρατηρητήριο του, καταφέρνει πάνω τους. - … Ναι, Ισμήνη! Από τη δική σου ικανα διακρίνει τις σκιές των Γερμανών στρατι- Σας αγαπώ! φώνα- νότητα να προλάβεις να φτάσεις έγκαιρα εκεί που θα σου πω να πας, θα κριθεί, αν θα νικήωτών, που πραγματικά ακροβολίζονται γύρω ξε με λυγμούς που δεν από το σπίτι, σχηματίζοντας κλοιό θανάτου, σουμε, φέροντάς μας τις ενισχύσεις που χρειπου δε θέλει πολύ ακόμα για να κλείσει. Σκυ- μπορούσε να συγκρα- άζονται! Κατάλαβες; - Μα… φτός, με γοργούς διασκελισμούς, επιστρέφει τήσει. - Χωρίς, μα! Όταν διατάζει ο αρχηγός, και μπαίνει μέσα. δε συζητιούνται οι διαταγές του! Είμαι ή δεν - Εμάς έχουν στόχο! κάνει βαριανασαίείμαι ο αρχηγός της ομάδας; Η αποστολή που νοντας. - Δεν πρέπει να πέσουν στα χέρια τους τα όπλα και τα πο- σου αναθέτω είναι πολύ πιο σημαντική από το να μείνεις εδώ λεμοφόδια, αλλά, φοβάμαι, πως δεν είναι στο χέρι μας, παιδιά, μαζί μας, χωρίς να μπορείς ούτε ένα πιστόλι να σηκώσεις! - Μπορώ! Έκανε με πείσμα το μικρό κορίτσι. να τα προστατεύσουμε έστω κι αν ακόμα δώσουμε και τη ζωή - Ξέρεις πού θα κουτρουβαλήσεις, έτσι και καταφέρεις να μας για αυτόν τον σκοπό, λέει ο Γιώργης Μαντάς και προσθέτει: Θα αντισταθούμε ίσαμε το τέλος! κι η φωνή του πάλλεται από πατήσεις τη σκανδάλη; έκανε γελώντας ο Θάνος. - Λοιπόν, φύγε γρήγορα, πριν κλείσουν και το τελευταίο φανερά έντονη συγκίνηση. - Θα μείνουμε και θα πολεμήσουμε! προσθέτει αποφασι- μέρος της περικύκλωσής τους. Φύγε και τρέξε να προλάβεις, αν στικά ο Φώτης, κοιτάζοντας ερωτηματικά τον Θάνο για τη δική θέλεις να νικήσουμε, της έκανε ο Φώτης τραβώντας της περιπαιτου πρόθεση. κτικά την αλογοουρά της. - Μας ανατέθηκε μια αποστολή! Θα την εκτελέσουμε δίνοΗ Ισμήνη ανοίγει τα χεράκια της και προσπαθεί να αγκαντας και τη ζωή μας ακόμα! Μην αμφιβάλλεις για αυτό! πρόσθε- λιάσει ταυτόχρονα και τα τρία αγόρια, πέφτοντας πάνω τους. - Σας αγαπώ! φώναξε με λυγμούς που δεν μπορούσε να σε ο Θάνος Αργυρός. Ο Φώτης, με τα μάτια του βουρκωμένα από τη συγκίνηση, συγκρατήσει. - Κι εμείς σε αγαπάμε! φώναξαν κι οι τρεις τους, κρύβοντάς αδράχνει από τα μπράτσα τους δυο συντρόφους του και τους την μες στη μεγάλη κοινή αγκαλιά τους, γεμίζοντάς την με φιλιά. τραβά, σφίγγοντάς τους στην αγκαλιά του.
Π
6
Ο
Μ Ι Κ Ρ Ο Σ
Η Ρ Ω Σ
Πυρετωδώς ετοιμάζουν εκρηκτικά μασούρια με μπαστούνια δυναμίτη και χειροβομβίδες. Αραδιάζουν ο καθένας μπροστά του γεμάτα αυτόματα, τουφέκια πιστόλια και άφθονους γεμιστήρες. 7
Ο
Μ Ι Κ Ρ Ο Σ
Η Ρ Ω Σ
Ο Φώτης, τη σπρώχνει προς την πόρτα που την ανοίγει παραξενεμένος, μην έχοντας ακόμα διακρίνει την Ισμήνη. Το κορίτσι καταλαβαίνει ότι δεν τη βλέπει. Πισωπατεί και απομαπροσεκτικά και ρίχνει μια ματιά έξω, πριν την αφήσει να βγει. - Φύγε από την ανηφοριά που πάει στην εκκλησιά του Αγί- κρύνεται από το κούφωμα της εξώπορτας, βγαίνοντας από τη ου Αιμιλιανού… Και τρέχα, όσο μπορείς πιο γρήγορα στη διεύ- σκιά του. - Εδώ! φωνάζει με φανερή βιασύνη στη φωνή της. Ανοίχτε θυνση που σου είπα!... Πρόσεχε, έτσι; - Ναι, θα προσέχω! Στο υπόσχομαι, γιατί θα τους νικήσου- μου! Είναι ανάγκη! - Τι τρέχει, κορίτσι μου; Τι θέλεις; Ποια είσαι; με! Ο άντρας δείχνει εκνευρισμένος κι ανυπόμονος. Μακριά, - Μπράβο, κορίτσι μου! Καλή αντάμωση! στον Υμηττό, μόλις κι αρχίζει να αχνοφαίνεται σαν γκρίζο φρύ- Φώτη μου, μια χάρη θέλω να μου κάνεις μόνο! - Ο,τι θες, Ισμηνάκι μου… Πες μου! δι, το περίγραμμα της κορυφογραμμής του, σημάδι πως δε θα - Να μην τους σκοτώσετε όλους! Να μου αφήσετε εκείνον αργήσει να ξεπροβάλλει κι ο ήλιος από το βουνό. τον κακό άνθρωπο, τον Χίτλερ, να τον σκοτώσω εγώ! Έτσι; Της Ισμήνης, της έρχεται να βάλει τα κλάματα. Μα, τόσο χα- Θα σου τον αφήσουμε! της απαντάει χαμογελώντας ο ζός είναι αυτός ο άντρας που δεν καταλαβαίνει και πρέπει να του Φώτης. φωνάξει, ότι τρία αγόρια, οι φίλοι της, βρίσκονται περικυκλωΜέσα στο σκοτάδι, που λίγο πριν από το μένοι από τον θάνατο αυτή τη στιγμή; Και πως λυκαυγές είναι το πιο πυκνό, η μικρούλα Ισμήνα του το εξηγήσει φωναχτά από εδώ κάτω; νη, με τα μάτια της ακόμα βουρκωμένα, αλλά ... με θέληση ατσαλω- Μπορεί κάποιο αυτί, που δεν πρέπει, να το με θέληση ατσαλωμένη από την πεποίθηση ότι μένη από την πεποί- ακούσει και τότε όλα χαθήκαν! Η αποστολή που της ανέθεσε ο Φώτης να φέρει σε πέρας, η νίκη των τριών αγοριών φίλων της, εξαρτάθηση ότι η νίκη των θα έχει αποτύχει! ται από την επιτυχία της δικής της αποστολής, τριών αγοριών φίλων Και τότε, της αστράφτει στο μυαλό της σχεδόν πετάει στη χαμηλή ανηφοριά, η οποία στο τέλος της, θα την έχει βγάλει οριστικά έξω της, εξαρτάται από την κάτι που της είχε πει ο Φώτης, σα σημάδι επιτυχία της δικής της αναγνώρισης. Αν ο άλλος δεν απαντήσει με τα από τον κλοιό των Γερμανών επιδρομέων. Περνώντας έξω από την εκκλησία, στην αποστολής, σχεδόν πε- συμφωνημένα λόγια, πάει να πει ότι δεν είκορυφή του υψώματος, κάνει τον σταυρό της τάει στη χαμηλή ανη- ναι ο σωστός άνθρωπος και να μην του δείξει και προφέρει ψιθυριστά μια προσευχή, να φοριά... εμπιστοσύνη! Ναι, αλλά τι της είχε πει, όμως; προστατέψει ο Θεός τους φίλους της. Ποια λέξη έπρεπε να πει; Δυο λέξεις ήταν. Τη Εκεί που πρέπει να ειδοποιήσει για την μια θα έλεγε αυτή πρώτη και με τη δεύτερη επίθεση των Γερμανών στην οπλαποθήκη της θα της απαντούσε ο άλλος! Πως την έλεγαν τη οργάνωσης δεν είναι μακριά. Το στρατηγείο της οργάνωσης του λέξη; Να πάρει η ευχή! Παιδιού-Φάντασμα στην περιοχή των Σεπολίων, βρίσκεται κοΟ άντρας, στο περβάζι του παραθύρου, έχοντας χάσει την ντά στο κέντρο Ροσινιόλ, στην απέναντι πλευρά της όχθης του υπομονή του, ετοιμαζόταν να κλείσει το παντζούρι, όταν το βλέμμα της Ισμήνης έπεσε στις ανταύγειες που ξεπρόβαλλαν Κηφισού. Χάρη στις ακριβείς οδηγίες του Φώτη, η Ισμήνη βρίσκει εύ- από την κορυφή του Υμηττού, βάφοντας πύρινο τον ουράνιο κολα το σπίτι που στεγάζει το τοπικό αρχηγείο της πατριωτικής θόλο στον ορίζοντά του. Και ξαφνικά θυμάται! - “Αυγή!” Όχι! Έχει πιο πολλά γράμματα!... “Αυγούλα!”… οργάνωσης του Παιδιού-Φάντασμα. Είναι ένα καλοδιατηρημένο δίπατο σπίτι, που στο ισόγειό του στεγάζεται ένα σιδηρουργείο. Όχι! Όχι!... “Αυγερινός!” Ναι! Αυτό είναι! Αυγερινός!... Μια Πλησιάζει θαρρετά στην πόρτα του διαμερίσματος. Πρέπει στιγμή, κύριε! Ο άντρας που είχε αρχίσει κιόλας να κλείνει το παράθυρο, να σηκωθεί στις μύτες των ποδιών της, για να φτάσει το ρόπτρο. Το φτάνει και το χτυπάει δυο-τρεις φορές, χωρίς φυσικά να λο- σταματάει απορημένος. - Τι είναι πάλι; γαριάσει, ότι ακόμα, ούτε καν έχει αρχίσει να ξημερώνει! - Αυγερινός! του φωνάζει χαρούμενα η Ισμήνη Ένα παράθυρο, σχεδόν πάνω από την πόρτα, ανοίγει και Το χέρι του άντρα μένει μετέωρο. Σαστισμένος ρωτάει: στο άνοιγμά του εμφανίζεται το κεφάλι ενός νεαρού άντρα. - Τι είπες; Αυτός προσπαθεί να διακρίνει στο κατώφλι της εξώπορτας τη - Αυγερινός! Αυγερινός! σιλουέτα του μικροκαμωμένου κοριτσιού. Ο άντρας ξαφνικά καταλαβαίνει. Ξεσπάει σε ένα καλόκαρδο - Ποιος είναι; ρωτάει κάπως περισσότερο άγρια, παρά 8
Ο
Μ Ι Κ Ρ Ο Σ
Η Ρ Ω Σ
- Ποιο σύνθημα θα πρέπει να μου λένε για να τους ανοίγω; Ο άντρας, γελώντας για την εξοικείωση της με τις συνωμοτικές διαδικασίες, τη χαϊδεύει στο κεφάλι. - Κανένα! Δε χρειάζεται! Ο άντρας σπρώχνει έξω ένα ποδήλατο, το καβαλάει με ένα επιδέξιο σάλτο και με δυο-τρεις ορθοπεταλιές, χάνεται στη στροφή του δρόμου. Η Ισμήνη κλείνει την εξώπορτα, αλλά, δε φεύγει από εκεί να πάει επάνω. Μισανοίγει το παράθυρο της εξώπορτας και παρακολουθεί έξω την κίνηση, που αρχινά να αποκτά τον καθημερινό, πρωινό της ρυθμό. Από μακριά, προς τη μεριά του Λόφου Σκουζέ, πυκνώνουν και οι πυροβολισμοί, οι ομοβροντίες και οι εκρήξεις, σφίγγοντάς της την ψυχή από αγωνία για τους φίλους της, τα τρία αγόρια· τον Φώτη, τον Γιώργο και τον Θάνο!
γέλιο. - Λάθος, μικρή μου! - Τι λάθος; έκανε αποκαρδιωμένη η Ισμήνη. Μα, αυτό είναι! - Κορυδαλλός! Έπρεπε να μου πεις “Κορυδαλλός” και να περιμένεις να σου απαντήσω εγώ “Αυγερινός”. Κατάλαβες; Η Ισμήνη, νευριασμένη για το χάσιμο πολύτιμου χρόνου, του απαντάει: - Καλά, το ίδιο είναι! Άνοιξε μου τώρα! Το πρόσωπο του άντρα σοβαρεύει απότομα, συνειδητοποιώντας ότι κάτι επείγον συμβαίνει, που δε χωράει άλλη καθυστέρηση. - Έρχομαι! Σε λιγότερο από δυο λεπτά, η Ισμήνη έχει εξηγήσει στον πατριώτη την απελπιστική κατάσταση που βρίσκονται οι φίλοι της και ο επίσης μεγάλος κίνδυνος να πέσουν τα πολύτιμα πολεμοφόδια της οργάνωσης στα χέρια των εχθρών!
“Ελάτε να τα πάρετε!”
Σ
ΤΟ ΜΕΤΑΞΎ, οι τρεις αποφασισμένοι υπερασπιστές της αποθήκης, ετοιμάζονται για τη μέχρις εσχάτων άμυνά τους, απέναντι σε 200 περίπου, βαριά οπλισμένους πο- Νικηφόρε, λέει ο πατριώτης, στο τηλέφωνο, στον υπαρχηγό-συντονιστή της πατριωτικής οργάνωσης, αφού αντάλλαξαν λεμιστές της Βέρμαχτ. συνθήματα και παρασυνθήματα, είναι ανάγκη Ξέρουν, ότι η αναμέτρηση είναι άνιση και να ενημερώσεις αμέσως το Παιδί-Φάνταότι το τέλος της μέρας, αν όχι νωρίτερα, θα τους βρει και τους τρεις νεκρούς, θυσία στο σμα!... Η μάχη θα πρέπει να έχει αρχίσει! Οι ομοβροντίες των γερμανικών πυροβόλων φτά- Αν ο άλλος δεν απαντή- ιδανικό της λευτεριάς, που οι ίδιοι δε θα προνουν έως εδώ!... Ναι, ναι! Θα περιμένω κι εγώ σει με τα συμφωνημένα λάβουν να το χαρούν. Παρόλο που ο θάνατός οδηγίες. Στο μεταξύ, θα ειδοποιήσω τα μέλη λόγια, πάει να πει ότι τους είναι σχεδόν προαναγγελμένος, είναι της ομάδας κρούσης Σεπολίων, να βρίσκονται δεν είναι ο σωστός άν- αποφασισμένοι και οι τρεις τους να πάρουν σε επιφυλακή. θρωπος και να μην του μαζί τους, όσους περισσότερους εχθρούς Ο άντρας κλείνει το τηλέφωνο και γυρίζει δείξει εμπιστοσύνη! μπορέσουν. Άλλωστε, τα όπλα και τα πυροστην Ισμήνη που έχει καθίσει σε μια καρέκλα, μαχικά που έχουν στη διάθεσή τους, είναι αποκαμωμένη από τον γρήγορο ποδαρόδροάφθονα και δεν πρέπει ούτε μια σφαίρα να πέσει λάφυρο στα χέρια των χιτλερικών, παρά μο. μόνο εκείνες που τα όπλα τους θα φυτέψουν - Πεινάς; Έχω γαλέτες και σταφίδες. Θέθανάσιμα στα εχθρικά κορμιά τους! λεις; Πυρετωδώς, ετοιμάζουν εκρηκτικά μασούρια με μπαστούΗ Ισμήνη γνέφει καταφατικά κι ο άντρας πηγαίνοντας στην κουζίνα, επιστρέφει με δυο γαλέτες και μια χούφτα σταφίδες. νια δυναμίτη και χειροβομβίδες. Αραδιάζουν ο καθένας μπρο- Τώρα, κάθισε εδώ και θα περιμένεις να τελειώσει. Είσαι στά του γεμάτα αυτόματα, τουφέκια πιστόλια και άφθονους απολύτως ασφαλής. Εγώ πρέπει να πάω να ειδοποιήσω έναν-έ- γεμιστήρες. Κάποια τραπέζια που βρίσκουν στα δωμάτια του σπιτιού, τα σωριάζουν δίπλα τους σαν προστατευτικές ασπίδες ναν χωριστά τους άντρες της ομάδας, να μαζευτούν εδώ. - Θέλω να με πάρεις μαζί σου! Του κάνει θαρρετά το κο- για τα θραύσματα που θα τινάζονται από τις ομοβροντίες. Παράλληλα, ασχολούνται και με κάτι άλλο, που δείχνει την ρίτσι. - Θα καθίσεις εδώ και θα υποδέχεσαι τους άντρες της αποφασιστικότητά τους και το ηρωικό μεγαλείο της ψυχής τους, ομάδας. Πάρε και το κλειδί του σιδηρουργείου κάτω, να τους καθώς, το ενδεχόμενο να μην μπορέσουν να διασώσουν τα ποανοίξεις. λεμοφόδια, είναι το πλέον σίγουρο. Στη χειρότερη περίπτωση, *********
9
Ο
Μ Ι Κ Ρ Ο Σ
Η Ρ Ω Σ
δε θα επιτρέψουν να πέσουν στα χέρια των Γερμανών! συνεργάτης των Γερμανών μεταφραστής. Σωριάζουν στο μέσο του κεντρικού δωματίου, σε αυτό Ο Φώτης βρίσκει ένα χαρτόνι. Το τυλίγει κωνικά, φτιάχνοαπό όπου θα οργανώσουν την άμυνά τους, έναν μεγάλο σωρό ντας αυτοσχέδιο χωνί-τηλεβόα. Κολλάει πλάτη στον τοίχο, πλάι με χειροβομβίδες και εκρηκτικά, καθώς και μερικά μπιτόνια στο χωρίς παντζούρια μπροστινό παράθυρο. Η φωνή του, στευγρών καυσίμων. Κατόπιν, τα συνδέουν με ένα φιτίλι. Στην ντόρεια, βγαλμένη από το ηχείο της ψυχής του, απαντά, όπως σίέσχατη στιγμή, όποιος θα είναι ζωντανός τελευταίος, θα βάλει γουρα θα περίμενε ο Γερμανός να ακούσει από Έλληνα. Περισφωτιά στο φιτίλι, ώστε να πυροδοτηθούν τα εκρηκτικά και να σότερο, όμως, επειδή θα του έδινε την ευκαιρία να ξεσπάσει τη ανατιναχτεί το σπίτι, με όσους Γερμανούς θα έχουν μπει ή θα βάρβαρη μανία του στον άμαχο πληθυσμό, παρά γιατί γνώριζε βρίσκονται σε απόσταση βολής, έξω από αυτό. τις απαντήσεις των Ελλήνων μαχητών, σε παρόμοιες περιπτώΌλες τούτες οι προετοιμασίες, τα τρία παλικάρια τις κάνουν σεις, στα 3.000 χρόνια της Ιστορίας. με απόλυτη ψυχραιμία και ξέγνοιαστη διάθεση, λες και κάνουν - Γερμανέ, αν ξέρεις ελληνική ιστορία , ξέρεις και την απάκάτι το διασκεδαστικό, ψέλνοντας ταυτόχρονα ντησή μας! Έλα, να τα πάρεις! και τον Εθνικό Ύμνο ή τραγουδώντας ηρωικά Ταυτόχρονα, ο Φώτης ξεπροβάλλει για δημοτικά τραγούδια, να τους κρατάνε το ηθιλίγες μόνον στιγμές από το άνοιγμα του πακό ψηλά! Ξέρουν, ότι η αναμέ- ραθύρου, στέλνοντας μια ριπή με το αυτόματό Τελειώνοντας, απλώνουν και στεριώνουν τρηση είναι άνιση και του, προς το μέρος από όπου ερχόταν η φωνή, με προφυλάξεις, έξω από το ένα παράθυρο, ότι το τέλος της μέρας, χωρίς να σκοπεύσει κι αμέσως μετά, γύρισε μια μεγάλη ελληνική σημαία, ενώ, σφαίρες αν όχι νωρίτερα, θα στην προηγούμενη θέση του. από τα όπλα των Γερμανών πάνε και καρφώΟι σφαίρες της ριπής, σφυρίζοντας σα θυτους βρει και τους τρεις μωμένες μέλισσες, σφηνώνονται στον κορμό νονται στο γαλανόλευκο πανί, σφυρίζοντας νεκρούς, θυσία στο της γέρικης ελιάς, κάνα-δυο μέτρα πλάι από απειλητικά. Ολόγυρα, στον εξωτερικό χώρο, οι πολι- ιδανικό της λευτεριάς, εκεί που στεκόταν ο Γερμανός, ο οποίος, τροορκητές έχουν ολοκληρώσει την περικύκλωση που οι ίδιοι δε θα προ- μοκρατημένος, πέφτει μπρούμυτα στο χώμα, του σπιτιού. Έχουν στήσει τα πολυβόλα τους λάβουν να το χαρούν. βλαστημώντας. κι οι χειριστές τους ξαπλωμένοι πίσω τους, πε- Γουρούνι, Έλληνα! Θα μου το πληρώριμένουν το σύνθημα για “πυρ κατ’ ομαδόν”. σεις ακριβά αυτό! μουγκρίζει. Την επόμενη Η Κόλαση δε θα αργήσει να δείξει το φρικτό στιγμή, πετάγεται όρθιος, μ’ ένα σάλτο καλύπύρινο πρόσωπό της. πτεται πίσω από τον κορμό της ελιάς, τραβάει το πιστόλι από τη Ο Γερμανός αξιωματικός στέκεται ορθός στο σταυροδρό- θήκη του, πυροβολεί, σημαδεύοντας μέσα στο ανοιχτό παράθυμι και με πρόσωπο προς το σπίτι, απευθύνεται στα γερμανικά ρο και ουρλιάζει σχεδόν υστερικά: στους πολιορκημένους, με τον τηλεβόα που κρατά. - Φόιερ!... Πυρ κατά βούληση! - Έλληνες συμμορίτες, ξέρουμε ότι βρίσκεστε οχυρωμένοι Ορυμαγδός πυροβολισμών, από δεκάδες τουφέκια, αυμέσα στο σπίτι. Σας καλούμε να μας παραδώσετε τον οπλισμό τόματα, πολυβόλα με στόχο το σπίτι. Οι χοντροί πετρόχτιστοι που κατέχετε και να παραδοθείτε! Θα απαλλάξετε έτσι συμπα- τοίχοι του σπιτιού δέχονται τον καταιγισμό των πυρών, αλλά, τριώτες σας από τα αντίποινα που διαφορετικά θα υποστούν, το μόνο που καταφέρνουν οι σφαίρες, είναι να αποσπούν μικρά εξαιτίας της εγκληματικής δράσης σας, κατά του ενδόξου Τρίτου κομμάτια σοβά, πετώντας τα δεξιά κι αριστερά. Ούτε από όσες πέφτουν μέσα στο σπίτι, δημιουργείται κάποιο σοβαρό πρόβληΡάιχ! Ο Γερμανός αξιωματικός δίνει τον τηλεβόα στον Έλληνα μα, μιας και τα παιδιά είναι καλά προφυλαγμένα. μεταφραστή, που δεν είναι άλλος, παρά ο προδότης που είχε - Παιδιά, μην απαντάτε ακόμα! φωνάζει δυνατά ο Φώτης καταδώσει νωρίτερα την παρουσία των τριών νεαρών πατριω- στους δυο συντρόφους του, οι οποίοι ταμπουρωμένοι κάτω από τα περβάζια, καλύπτουν από ένα παράθυρο καθένας τών στο σπίτι. Ο προδότης, με άπειρο μίσος στη φωνή του, μεταφράζει, τους… Όσο μας πυροβολούν από αυτή την απόσταση, συνεχίζει ο Φώτης, δε μας κάνουν τίποτα. Δεν υπάρχει λοιπόν λόγος να προσθέτοντας και τις δικές του απειλές. - Έχετε δυο λεπτά διορία να βγείτε από το σπίτι και να μας προδώσουμε πόσοι είμαστε, απαντώντας στην επίθεσή τους… παραδώσετε τα όπλα. Μετά το πέρας των δύο λεπτών, θα ακο- Θα τους περιμένουμε να πλησιάσουν! λουθήσει ανελέητος βομβαρδισμός! συμπλήρωσε ο προδότης 10
Ο
Μ Ι Κ Ρ Ο Σ
Η Ρ Ω Σ
Ενέδρα
άλλα δυο παιδιά, αντίθετα, αυξάνει την ταχύτητά του και αποφεύγοντάς τον, περνάει από μπροστά του σαν αέρας. Το ίδιο ΓΙΏΡΓΟΣ ΘΑΛΆΣΣΗΣ, η Κατερίνα και ο Σπίθας έχοντας κάνουν η Κατερίνα και ο Σπίθας, που τον ακολουθούν από κοπερασμένο στους ώμους τους, ο καθέντά, πριν ο Ιταλός καραμπινιέρος προλάβει να αντιδράσει. νας, από ένα ταγάρι - όπου μέσα τους Τα τρία παιδιά στρίβουν στο επόμενο κρύβουν τα αυτόματά τους - κατηφορίζουν τη λεωφόρο Αλεξάνδρας. Παρ’ όλο που η ελεύ- Η φωνή του, στεντό- κοντινό στενό, ενώ, την ίδια στιγμή, ο καραθερη κυκλοφορία έχει επιτραπεί από μια ώρα ρεια, βγαλμένη από το μπινιέρος, έχοντας κιόλας τραβήξει το πιστόλι πριν, οι κεντρικοί δρόμοι της Αθήνας, δεν ηχείο της ψυχής του, του, πυροβολεί, ουρλιάζοντας βρισιές και ταυέχουν ακόμα τη συνηθισμένη κυκλοφορία απαντά, όπως σίγουρα τόχρονα κινείται να πάρει το ποδήλατό του. τους και για αυτό τα τρία παιδιά ποδηλατούν - Αβάντι, ραγκάτσι! φωνάζει στους συθα περίμενε ο Γερμανός ανεμπόδιστα με ταχύτητα. ντρόφους του. να ακούσει από ΈλληΔιασχίζουν κάθετα την Πατησίων, συνεΟι καραμπινιέροι τον κοιτάζουν με ύφος βαριεστημένο, κουρασμένοι από τη νυχτερινή χίζοντας στην Ιουλιανού. Στη δεύτερη γωνία, να. περιπολία, που μόλις είχαν τελειώσει, μην έχοοι νυσταγμένοι καραμπινιέροι μιας ιταλικής περίπολου έχουν παρατήσει τα ποδήλατά τους ντας καμιά διάθεση για… υπερωρίες δράσης, και ξεκουράζονται στο παγκάκι της στάσης του τραμ. Ο επικε- κυνηγώντας τρία παιδιά, επειδή έτρεχαν με τα ποδήλατά τους. - Κάλμα, Λουίτζι! Κάλμα του! του λέει σχεδόν παρακαλετά φαλής της περίπολου σηκώνεται και κάνει νεύμα στα παιδιά, να σταματήσουν για έλεγχο. Ο Γιώργος, που προηγείται από τα ένας από τους άντρες της περιπόλου. «Τρε ραγκάτσι σόνο, τρία
Ο
Πρέπει να τελειώνουμε με αυτούς τους αλήτες μια και καλή! Θα ζητήσω ένα τανκ! Μια, μονάχα, βολή του φτάνει για να ρίξει τους τοίχους! Δε θα επιτρέψω σε δέκα αλήτες να ντροπιάζουν με το θράσος τους το Γ’ Ράιχ! 11