ΜΙΑ (ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ) ΚΟΜΙΚΣ ΖΩΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΟΙΧΟΥΣ
Φανταστείτε πως μια τρομερή πανδημία έχει χτυπήσει τον πλανήτη με συνέπεια να είμαστε όλοι αναγκασμένοι να περιορίσουμε στο ελάχιστο τις μετακινήσεις μας και να περνάμε τον περισσότερο χρόνο μας κλεισμένοι στα σπίτια μας. Καλά, τώρα που το ξανασκέφτομαι δεν είναι και τόσο φανταστικό τελικά. Πόσο παράξενη θα μας φαινόταν λίγους μήνες πριν αυτή η ιστορία. Ένας άνθρωπος να περνά την «καραντίνα», που αλλού, στο σπίτι του, με μόνη του παρέα ένα πουλί. Που για τις ανάγκες της ιστορίας όχι μόνο μιλάει, αλλά και ξεστομίζει φονικές ατάκες για τον ανθρώπινο «φίλο» του ο οποίος τον φροντίζει, ανακαλύπτοντας σε αυτόν τον υποχρεωτικό εγκλεισμό μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία για να εκδικηθεί για όλον αυτόν τον καιρό που περνά το ίδιο φυλακισμένο μέσα σε ένα κλουβί. Κοντεύει πλέον ένας χρόνος που όλοι μας ζούμε φυλακισμένοι στα κλουβιά μας σαν το πουλί της ιστορίας μας. Σαν τον Αγαθοκλή —τον σαρκαστικό φτερωτό συγκάτοικο του Στάθη— ο οποίος δικαιολογημένα, όπως αναφέραμε ήδη, δεν τρέφει και τα καλύτερα συναισθήματα για το ανθρώπινο είδος που κρατά φυλακισμένους μέσα σε κλουβιά αρκετούς εκπροσώπους του είδους του. Και ο Στάθης; Εκείνος σοκαρισμένος από τη δεύτερη φορά που αναγκάζεται να κλειστεί μέσα —όχι πως ήταν βέβαια και ιδιαίτερα γλεντζές— βρίσκει παρηγοριά, ανοίγοντας απίθανους διαλόγους με τον εξπέρ του εγκλεισμού, Αγαθοκλή. Συγκρατούμενοι λοιπόν, μέσα σε έναν τρελό κόσμο, οι ήρωές μας έρχονται αναγκαστικά πιο κοντά, χαρίζοντάς μας στιγμές άφθονου και πικρού, κάποιες φορές, χιούμορ. Όμως, πέρα από το προφανές, η ιστορία των Εγκλείστων, είναι επίσης και μια ιστορία για την ανάγκη του ανθρώπου για επαφή, ανταλλαγή ιδεών αλλά ακόμα και για αποδοχή. Και όπως συμβαίνει στις περισσότερες περιπτώσεις, έτσι και στην ιστορία μας, η συχνότερη συναναστροφή των δύο πλευρών —ένεκα συνθηκών— αλλάζει και τις δύο πλευρές. Έτσι, όταν όλο αυτό θα έχει περάσει, ίσως πια ο Αγαθοκλής να μη μισεί σε τόσο μεγάλο βαθμό τους ανθρώπους, τους «καταραμένους πιθήκους» όπως τους αποκαλεί, αλλά και ο Στάθης, να επανεκτιμήσει κάποια πράγματα γύρω από τη στάση ζωής του («Ανάθεμα, γιατί δε χαιρόμουν τη ζωή όταν μπορούσα», αναρωτιέται σε κάποιο σημείο της ιστορίας). Ο Περικλής Κουλιφέτης, με το εξαιρετικό χιούμορ του μας δίνει μια γερή ανάσα γέλιου μέσα στις δύσκολες καταστάσεις που βιώνουμε, ξορκίζοντας παράλληλα με τον δικό του τρόπο αυτή τη δυσάρεστη κατάσταση, κάτι που σίγουρα έχουμε ανάγκη όλοι μας . Το διάβασμα ενός άλμπουμ όπως Οι Έγκλειστοι, στη διάρκεια των lock-down και της υποχρεωτικής καραντίνας, επαληθεύει με τον καλύτερο τρόπο τα λόγια του Αγαθοκλή στον Στάθη: «Ηρέμησε, άνθρωπε. Και μέσα μπορείς να περάσεις καλά». Καλή ανάγνωση. ΓΑΒΡΙΗΛ ΤΟΜΠΑΛΙΔΗΣ
Σενάριο, Σχέδιο & Χρώμα: Περικλής Κουλιφέτης © Περικλής Κουλιφέτης, © 2021 ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ • ISBN: 978-618-206-035-3 Πρώτη ελληνική έκδοση: Μάρτιος 2021 Υπεύθυνος έκδοσης: Λεωκράτης Ανεμοδουράς • Kαλλιτεχνική επιμέλεια: Τίνα Χελιώτη Διόρθωση - Επιμέλεια κειμένου: Λεωκράτης Ανεμοδουράς ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Ε.Ε. - ΑΛΤΑΝΗ 4, 153 51 ΠΑΛΛΗΝΗ, ΤΗΛ.: 210-8983824 Sites: www.periklhs.com - www.mikrosiros.gr • Ε-mail: info@mikrosiros.gr Facebook: Εκδόσεις Μικρός Ήρως - Mikros Iros Publications Χωρίς τη γραπτή άδεια του εκδότη απαγορεύεται η αναπαραγωγή με οποιοδήποτε οπτικό-ακουστικό μέσο και η μετάφραση του έργου ή μέρους αυτού σε οποιαδήποτε γλώσσα. Κατ’ εξαίρεση επιτρέπεται η χωρίς άδεια χρήση εύλογου τμήματος του υλικού (κειμένου και εικονογράφησης) σε έντυπα, ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και ψηφιακά μέσα μαζικής επικοινωνίας, για λόγους ενημέρωσης του κοινού ή προβολής του έργου και των συντελεστών του.
3
4
5
6
7
8
9
10
11