Μ ύθοι τουΑισώπου οι
από τον Λαφονταίν ΜΕΡΟΣ Α’
ΜΕΡΗ Α’-Γ’
ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΟ
9786185531355
Μ ύθοι τουΑισώπου οι
από τον Λαφονταίν
3
Πρόλογος
Στο αποκορύφωμα της διαμάχης Αρχαίων και Συγχρόνων, ο Μπουαλό στέλνει στον Ζαν ντε Λαφονταίν το παρακάτω επίγραμμα:
Ας προσθέσουμε στον μύθο της εικόνας το στολίδι Ζωντανεύοντας τις λέξεις σε ζωγραφιστές σελίδες Συνταιριάζοντας εικόνες όμορφα αραδιασμένες. Πιότερο αρέσουν οι λέξεις με τέχνη παρουσιασμένες! Η ιδέα ενθουσίασε τον Λαφονταίν, που καταπιάστηκε αμέσως με την εικονογράφηση γνωστών μύθων. Αλίμονο, όμως, μπορεί η Ερατώ και η Πολύμνια να επισκέπτονταν συχνά τoν ποιητή, αλλά η μούσα των εικονογραφημένων ιστοριών δεν του πρόσφερε τις χάρες της. Το αποτέλεσμα κρίθηκε απογοητευτικό. Το έργο δυσαρέστησε πολύ τα σαλόνια - ίσως και εξαιτίας της πρωτοτυπίας του - και δεν έφτασε ποτέ ως τον βασιλιά, διότι ο Κολμπέρ το έστειλε για χαρτοπολτό*. Μόλις είχε γεννηθεί το κόμικς, αλλά ο Χρυσός Αιώνας της γαλλικής λογοτεχνίας δεν ήταν έτοιμος να το υιοθετήσει. Για καλή μας τύχη, οι καιροί έχουν αλλάξει. Η Δημοκρατία των Γραμμάτων αδιαφορεί πλέον για τις στείρες διαμάχες του παρελθόντος. Κανένας Αρχαίος δε θα τολμούσε να περιφρονήσει μια Τέχνη μόνο και μόνο επειδή είναι νεόκοπη. Παρότι ο χρυσός της Νεότητας δεν περιβάλλεται με την πατίνα των αιώνων, δεν υπολείπεται σε λάμψη. Στις μέρες μας, το κόμικς χαίρει σεβασμού και όλα του επιτρέπονται. Απόδειξη για τούτο αποτελεί το παρόν έργο, όπου μπορείτε να ανακαλύψετε ξανά τους μύθους του Αισώπου, όπως τους απέδωσε σε μετρική μορφή ο Λαφονταίν, εικονογραφημένους από τους Σύγχρονους του σήμερα. Αλέν Αϊρόλ *Τα έργα που καταστρέφονταν δωρίζονταν σε ναυτικά νοσοκομεία. Εκεί το χαρτί ανακυκλωνόταν για να κατασκευαστούν προσθετικά μέλη που προορίζονταν για ακρωτηριασμένους ναύτες.
Τι πιο κλασικό από τον Αίσωπο; Όλοι μας θυμόμαστε κάποιους από αυτούς μύθους που διαβάσαμε στο σχολείο και που η μνήμη μας δυσκολεύεται να ανακαλέσει με ακρίβεια. Ώσπου κάποιος παραμυθάς στη μέση ενός γεύματος σηκώνεται και τους ερμηνεύει με τον τρόπο του και τότε όλα ξεκαθαρίζουν. Διαβάζοντας τους γνωστούς μύθους στη μορφή με την οποία τους απέδωσε ο Λαφονταίν, μας γεννιέται η ξαφνική λαχτάρα να γίνουμε κι εμείς παραμυθάδες, να πάρουμε μολύβια και χρώματα για να ζωντανέψουμε ένα ποντίκι στους αγρούς ή έναν πελαργό που θα μας ταξιδέψει στη χώρα αυτών των εκπληκτικών κειμένων. Και επιπλέον η Ισαβέλ, ο Πιερ, ο Ζαν-Λυκ, ο Αλέν, ο Τιμπύρς κι εγώ ο ίδιος θέλουμε να σε ευχαριστήσουμε, Ερβέ, εσένα που δίχως να το ξέρεις, έγινες η αφορμή γι’ αυτό το άλμπουμ. Ζαν-Λυκ Μασμπού 4
Περιεχόμενα Ο Λύκος που έγινε βοσκός του Cyril Pedrosa
O Γάτος, Η Νυφίτσα και το Κουνέλι της Cécile Chicault
Το Στρείδι και οι Διάδικοι του Michel Plessix
Το Λιοντάρι και η Σκνίπα του Thierry Robin
Η Αλεπού και ο Τράγος του Mazan
Τα Δύο Μουλάρια του Tiburce Oger
Η Νυχτερίδα και οι Δύο Νυφίτσες των Claude Guth & Laurent Cagniat
Ο Σκύλος και ο Λύκος του Jean-Luc Masbou
Η Γάτα και η Αλεπού των Yann Dégruel & Julie Audibert
Ο Λύκος και το Αρνάκι του Jean-Luc Loyer
Ο Κόρακας και η Αλεπού του Turf Η Αλεπού και ο Πελαργός της Isabelle Dethan
5
7 10 15 18 22 27 32 34 37 40 43 46
6
Ο Λύκος που έγινε βοσκός
Ένας Λύκος μια φορά...
...μην μπορώντας Προβατάκια να σταυρώσει,
...σαν Αλεπού σκέφτεται να δράσει και εμφάνιση ν’ αλλάξει.
Καπέλο και παλτό βοσκού φορά, αρπάζει ένα μπαστούνι και προτού τραβήξει πέρα, αρπάζει και φλογέρα.
Και ακόμα πειστικότερος για να φανεί μια στάλα, γράφει στο καπέλο του με γράμματα μεγάλα: «Είμαι ο Γκιλιότ, που τα πρόβατα βοσκώ.»
7
Έτσι, η μεταμφίεση ολοκληρώνεται και να βάλει μπρος το σχέδιο του στρώνεται... Ο ψεύτικος Γκιλιότ, πλησιάζει περπατώντας στις μύτες των ποδιών.
Μαζί κοιμάται ο Σκύλος του... και δίπλα του η φλογέρα.
Ενώ ο αληθινός, στο χορτάρι βυθισμένος,
του καλού καιρού, κοιμάται ξαπλωμένος.
Τα Πρόβατα σε λήθαργο βρίσκονται παραπέρα.
Του απατεώνα, αυτό του ‘ρχεται κουτί,
8
Ο κουτός ομως, νομίζει πως μπορεί, τη φωνή του βοσκού να μιμηθεί…
Και προσπαθεί τα Πρόβατα ν’ αρπάξει από κει...
Και παρότι προσπαθεί…
...τον σωστό τόνο δεν μπορεί να βρει.
Και καθώς σαν τον βοσκό, δεν μπορεί να ακουστεί, μες το δάσος, δυνατά, η φωνή του αντηχεί...
Και το σχέδιο χαλάει, γιατί με τη φωνάρα του, τον κόσμο όλο ξυπνάει.
Ο κακόμοιρος ο Λύκος, να ξεφύγει αδυνατεί, με το παλτό που φοράει δεν μπορεί να κουνηθεί.
Τα Πρόβατα, τον Σκύλο και το Αγόρι.
Και αν και ο απατεώνας, πάντοτε θα πιαστεί...
Ο Λύκος τι να κάνουμε, σαν Λύκος θα φερθεί. Και αυτή η αλήθεια, δεν μπορεί ν’ αμφισβητηθεί.
9
Ο Γάτος, η Νυφίτσα και το Κουνέλι ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΟΥΝΕΛΑΚΗ
Η ΚΥΡΙΑ ΝΥΦΙΤΣΑ ΦΤΑΝΕΙ ΕΝΑ ΟΜΟΡΦΟ ΠΡΩΙ,
ΝΑ ΚΛΕΨΕΙ ΠΑΕΙ Η ΠΟΝΗΡΗ.
ΟΛΟΙ, ΑΛΛΩΣΤΕ ΛΕΙΠΟΥΝ, ΚΑΝΕΙΣ ΔΕ ΘΑ ΤΗ ΔΕΙ.
…ΚΑΘΩΣ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΤΟΥ, ΒΓΑΙΝΕΙ ΝΑ ΧΑΡΕΙ ΤΗ ΔΡΟΣΙΑ, ΤΗΝ ΠΡΩΙΝΗ…
ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΗΣ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΜΙΑΝ ΑΥΓΗ...
10
ΑΦΟΥ ΧΟΡΤΑΙΝΕΙ ΤΡΙΦΥΛΛΙ, ΚΑΠΟΤΕ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ...
ΚΑΙ Ο ΚΟΥΝΕΛΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΚΑΤΗΦΟΡΙΖΕΙ.
ΜΑ ΟΤΑΝ ΤΗ ΜΟΥΣΟΥΔΑ ΤΗΣ ΝΥΦΙΤΣΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΙ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΡΙΖΕΙ, ΨΕΛΛΙΖΕΙ:
ΜΑ ΤΟΥΣ ΘΕΟΥΣ ΤΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ! ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΜΟΥ ΤΙ ΑΝΤΙΚΡΙΖΕΙ; ΚΑΙ ΣΤΗ ΝΥΦΙΤΣΑ ΑΥΣΤΗΡΑ, ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:
Ε, ΚΥΡΑ ΝΥΦΙΤΣΑ, ΦΥΓΕ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΩ,
ΜΗΝ ΠΩ ΣΤΟΥΣ ΑΡΟΥΡΑΙΟΥΣ ΠΩΣ ΒΡΙΣΚΕΣΑΙ ΕΔΩ.
Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΟΥΒΛΕΡΗ ΤΗ ΜΥΤΗ, ΤΟΥ ΛΕΕΙ ΠΩΣ ΑΥΤΗ ΕΦΤΑΣΕ ΠΡΩΤΗ
ΓΙΑ ΕΝΑ ΣΠΙΤΑΚΙ ΤΟΣΟ ΔΑ ΚΑΙ ΟΜΩΣ, ΠΟΛΕΜΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΣ ΞΕΣΠΑ...
11