Page 1


Του Μιχάλη Τριανταφυλλίδη

Ε

νώ είχα ετοιμάσει, όπως τουλάχιστον πίστευα, το editorial για το 2ο τεύχος του eball magazine (“ευλογημένα αθλήματα” ο τίτλος του και θέμα τα 3 αγαπημένα μου σπορ που περιλαμβάνονται στην ύλη του ηλεκτρονικού μας περιοδικού), ξαφνικά ήρθε η περιβόητη συνέντευξη του παραιτηθέντος Προέδρου της ΕΟΠΕ στην Nova, όπου, ούτε λίγο ούτε πολύ, μου ρίχνει διπλή μομφή με υπονοούμενα ότι ΚΑΙ έφυγα από την ΕΟΠΕ γιατί δεν πληρωνόμουν ΚΑΙ πως η απομάκρυνση του τότε ομοσπονδιακού προπονητή του Beach Volley Μανώλη Ρουμελιώτη ήταν αποτέλεσμα δικής μου εισήγησης. Το ερώτημα, βεβαίως, είναι γιατί δημοσιοποιεί τις απόψεις του με καθυστέρηση 16 μηνών; Όπως και νάχει, ζητώ συγγνώμη από τα … ευλογημένα μου αθλήματα και πάμε από την αρχή με νέο 2ο editorial και τίτλο «επί προσωπικού». Μια έκφραση που τα τελευταία χρόνια μου έχει γίνει πολύ οικεία καθώς χρησιμοποιείται πολύ συχνά στα Δημοτικά και Διοικητικά Συμβούλια όπου όταν κάποιος θίγεται προσωπικά ζητάει και παίρνει τον λόγο. Επί προσωπικού λοιπόν, δίχως υπονοούμενα αλλά μόνο με γεγονότα, έχω να πω ότι ήταν δική μου επιθυμία και επιλογή να ασχοληθώ με το Beach Volley όπως και με το Marketing της ΕΟΠΕ. Επισήμως συντονιστής της Επιτροπής Beach volley, ατύπως της νεοϊδρυθείσας του Marketing, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, δεν νομίζω ότι λειτούργησε ξανά έκτοτε. Για όσους ενδεχομένως δεν το γνωρίζουν, η θέση του Συντονιστή (διευθυντή) του Beach Volley ήταν πάντα έμμισθη. Πληρώνονταν και ο Νίκος Σοφιανός και ο Αλέκος Παρασκευόπουλος που την κατείχαν στο παρελθόν. Εγώ την ανέλαβα ΑΜΙΣΘΙ και δεσμεύθηκα γι αυτό ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΟΠΕ. Είναι περασμένο στα πρακτικά. Επικαλούμαι μάλιστα και την μαρτυρία του Αχιλλέα Μαυρομάτη που σε εκείνο το ΔΣ όταν παρουσίασα το φιλόδοξο πρόγραμμα για το Βeach Volley ρώτησε «Μιχάλη για όλες αυτές τις υπηρεσίες σου θα πληρώνεσαι;» «ΟΧΙ Αχιλλέα, αν και η συγκεκριμένη θέση μέχρι τώρα ήταν αμειβόμενη, δεσμεύομαι ότι δεν θα πληρώνομαι» ήταν η απάντησή μου για να δεχτώ αμέσως το σχόλιό του «Μιχάλη θα έχεις την αμέριστη συμπαράσταση μου στο έργο σου». Να ξεκαθαρίσω στο σημείο αυτό ότι ουδεμία συμμετοχή έχω στην αντιπολιτευτική κίνηση της οποίας ηγείται ο Αχιλλέας Μαυρομάτης. Μία φορά μόνο τον έχω δεν έκτοτε κι αυτή ήταν στην κηδεία του αγωνιστή Δημήτρη Λιοσάτου. Σε ό,τι δε αφορά την νεοσυσταθείσα Επιτροπή Μάρκετινγκ με τη συμμετοχή αξιολογότατων στελεχών όπως ο δικηγόρος Γιάννης Μαύρος, ο δημοσιογράφος Γιώργος Ρουσάκης, ο επιχειρηματίας Μάκης Μπηλιώνης, η Δικηγόρος Εύη Αυλογιάρη και στην οποία ατύπως, επαναλαμβάνω, είχα ρόλο Συντονιστή, θέλω να καταθέσω το εξής γεγονός. Σε μία από τις συνεδριάσεις της καλέσαμε και κάναμε πρόταση να την αναλάβει, έμμισθος φυσικά, ο Μάκης Ασημακόπουλος, Διευθυντής των Ολυμπιακών Αθλημάτων του ΑΘΗΝΑ 2004, ένα από τα σημαντικότερα στελέχη της αγοράς του αθλητικού μάρκετινγκ στην Ελλάδα. Όταν ο Μάκης ευγενικά αρνήθηκε την πρότασή μας, αυθόρμητα είπε «μα γιατί ψάχνετε Διευθυντή Μάρκετινγκ αφού έχετε την ιδανική λύση στο πρόσωπο του Μιχάλη» (για την ιστορία θέλω να αναφέρω ότι το 1994 είχαμε αναλάβει


μαζί το μάρκετινγκ της ΕΟΠΕ, τότε που για πρώτη φορά στην ιστορία της η Εθνική Ομάδα απέκτησε χορηγό την ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ με σημαντικά έσοδα, τότε που σε αγώνα Word League με αντίπαλο την Βραζιλία με σκληρή προσπάθεια από το τμήμα μάρκετινγκ και μόνο το Ειρήνης και Φιλίας μάζεψε 16.000 κόσμο, τότε που διοργανώθηκε το 1ο πανελλήνιο πρωτάθλημα Beach Volley και δεν στοίχησε στην ΕΟΠΕ ούτε μία δραχμή). Απάντησα αμέσως «Μάκη σ’ ευχαριστώ για τα καλά λόγια, έχω όμως δεσμευτεί οι υπηρεσίες μου στην Ομοσπονδία να είναι ΑΜΙΣΘΙ». Για την μομφή που μου έγινε ότι η απομάκρυνση του τότε ομοσπονδιακού προπονητή του Beach Volley Μανώλη Ρουμελιώτη ήταν δική μου εισήγηση, έχω να αναφέρω τα εξής γεγονότα. Με δική μου ευθύνη και εισήγηση έκανα πρόταση στον Μανώλη Ρουμελιώτη να αναλάβει επικεφαλής προπονητής όλου του αναπτυξιακού προγράμματος του Beach Volley της ΕΟΠΕ με μισθό 1600 € για 14 μήνες και πληρωμένη την ασφάλεια του, αποδοχές οι οποίες συνολικά θα στοίχιζαν στην ΕΟΠΕ περισσότερα από 40.000 € ετησίως, όταν το budget για τον επικεφαλής προπονητή της Εθνικής Ομάδας γυναικών Τσιαρτσιάνη – Αρβανίτη (αργότερα οι αθλήτριες επέλεξαν τον Παναγιώτη Ζακυνθινό) ήταν μόλις 11.000 € ετησίως. Στόχος ήταν να τιμηθεί η προσφορά και αξία του Μανώλη Ρουμελιώτη στο άθλημα του Beach Volley με το οποίο αποκλειστικά ασχολείτο. Η εισήγηση μου αυτή εξαρχής προκάλεσε την αντίδραση του παραιτηθέντος προέδρου της ΕΟΠΕ ο οποίος σχολίασε «να παρακαλάμε να αρνηθεί ο Ρουμελιώτης αυτή την πρόταση, έχει αμειφθεί πλουσιοπάροχα από την προηγούμενη διοίκηση και πρέπει επιτέλους να καταλάβει ότι οι προπονητές κάνουν κύκλο και ο δικός του ο κύκλος στην Ομοσπονδία έχει κλείσει». Επειδή λοιπόν μιλάω μόνο με γεγονότα, για όλα τα παραπάνω επικαλούμαι την μαρτυρία του αναπληρωτή προέδρου της επιτροπής Beach Volley Γιώργου Κογκαλίδη ο οποίος ήταν παρών σε όλες τις συζητήσεις. Ο Μανώλης Ρουμελιώτης, όπως είναι γνωστό, αρνήθηκε την πρόταση. Την άρνηση του αυτή την δικαιολόγησα απόλυτα τότε, θεωρώντας ότι επειδή ο κόσμος του Βόλεϊ γνώριζε την στενή του σχέση με τον αποχωρήσαντα Πρόεδρο της προηγούμενης διοίκησης δεν θα ήθελε να χαρακτηριστεί «συνεργάτης» της νέας. Για να μην χαρακτηριστεί δηλαδή «άνθρωπος όλων των Προέδρων». Μεγάλη ήταν λοιπόν η έκπληξη μου περίπου ένα χρόνο μετά όταν πληροφορήθηκα ότι αποδέχθηκε πρόταση της ΕΟΠΕ να γίνει συνεργάτης του ομοσπονδιακού προπονητή σάλας. Δηλαδή ΚΑΙ σε μία άγνωστη γι αυτόν θέση ΚΑΙ με λιγότερα χρήματα από την προγενέστερη πρόταση ΚΑΙ παίρνοντας το πόστο που μέχρι πρότινος κατείχε με επιτυχία ο αδελφικός του φίλος Γιάννης Φάκας, ο οποίος αναγκάστηκε να αποχωρήσει μετά τα θλιβερά για το άθλημα γεγονότα της Σμύρνης. Τον Φεβρουάριο του 2009 αποδεχόμενος την πρόταση του Δήμαρχου Δραπετσώνας να γίνω Πρόεδρος του Αθλητικού Οργανισμού της πόλης μου παραιτήθηκα από την ΕΟΠΕ διότι δεν είχα πλέον τον χρόνο να ασχοληθώ. Εντούτοις, οποτεδήποτε μου ζητήθηκε βοήθησα την ΕΟΠΕ. Όπως, για παράδειγμα με το να συμβάλλω για να ολοκληρωθεί η νέα ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας αλλά και να μεσολαβήσω, πριν από λίγες ημέρες, ώστε να δημιουργηθούν 400 email accounts για όλα τα σωματεία Βόλεϊ της Ελλάδας και μάλιστα κατά τρόπο ώστε να μη χρειαστεί να πληρώσει ούτε ένα ευρώ η Ομοσπονδία. Επί προσωπικού …λοιπόν θα ήθελα να ζητήσω από τον παραιτηθέντα πρόεδρο της ΕΟΠΕ όταν κάνει αναφορές σε πρόσωπα να μην μιλάει με υπονοούμενα αλλά με γεγονότα. Εκ μέρους μου, οψέποτε χρειάστηκε να δημοσιοποιήσω τις απόψεις μου για τις διοικητικές του ικανότητες αυτές ήταν ξεκάθαρες. Σας θυμίζω ότι έχω δηλώσει ανοιχτά ότι διοικεί με αλαζονεία δίχως να διαθέτει τα χαρακτηριστικά ενός ηγέτη.


Images Μαίρη Σαμιώτου


νται με νέα κριτήρια, αναπτυξιακά, η Ομοσπονδία να διαθέτει πόρους για την ανάπτυξη, οι μι-

Ούτε ένα ευχαριστώ!

κρές Εθνικές ομάδες να δίνουν περισσότερα παιχνίδια στο εξωτερικό, να δοθούν με κριτήρια ορισμένα μπόνους στα σωματεία που κάνουν ανάπτυξη. Ένα όμως από αυτά, το οποίο χάρις την προσπάθεια λίγων ατόμων κατά την διάρ-

Του Γιώργου Μανωλόπουλου

κεια προηγούμενης θητείας της Ομοσπονδίας υιοθετήθηκε, ψηφίστηκε στο Δ.Σ., συζητήθηκε

Ο

αριθμός των ξένων

που

αγωνίζονται

στις

ομάδες της Α1 ανδρών έχει αναδειχθεί σε μείζον ζήτημα που δεν αφήνει να αναδειχθούν νέοι Έλληνες παίκτες. Η Α1 ανδρών μαζί με την Εθνική Ομάδα είναι η βιτρίνα του αθλήματος. Αυτή τη στιγμή, αφού δυστυχώς η Εθνική ομάδα δεν είναι στο υψηλό επίπεδο που ήτανε πριν από μερικά χρόνια, βιτρίνα είναι μόνο η Α1 ανδρών, με 12 σωματεία που επενδύουν κάθε χρόνο μπάτζετ τριπλάσιο από αυτό της Ομοσπονδίας. Με την Α1 προσπαθούμε σαν άθλημα να αποκτήσουμε καινούργιους φίλους και να κεντρίσουμε το ενδιαφέρον νέων χορηγών και τηλεοπτικών καναλιών βάση των διακρίσεων σε Ελλάδα και εξωτερικό. Έχουμε φτάσει όμως σε ένα σημείο, μετά την ανεξήγητη σπουδή ορισμένων φορέων να αποφασίσουν αυτόβουλα και μεμονωμένα χωρίς να προηγηθεί επαρκής διάλογος, να μην γνωρίζουν οι ομάδες μετά και το τέλος Μαρτίου πώς να προγραμματίσουν την επόμενη χρονιά. Είναι τόσο δύσκολο οι τρεις φορείς να βρεθούν πρώτα και να πάρουν κοινή απόφαση για την επόμενη τριετία ή ο προγραμματισμός είναι ξένη έννοια για ορισμένους; Δυστυχώς, νέοι Έλληνες παίκτες δεν ξεφυτρώνουν με τέτοιες αποφάσεις. Λύσεις υπάρχουν, αρκεί να τις αναζητήσουμε και να συμφωνήσουμε όλοι. Τέτοιες είναι π.χ. οι επιχορηγήσεις της Γ.Γ.Α. να δίνο-

στην Συνέλευση του Μαΐου του 2008 και απεστάλη και στην ΕΣΑΠ, είναι η αποζημίωση των Ερασιτεχνικών Σωματείων, όταν αυτά δίνουν κάποιο παίκτη στο επαγγελματικό βόλεϊ. Κάθε αθλητής που υπογράφει το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο και από το πριμ υπογραφής (όχι με το βασικό μισθό) θα δίνει και μέχρι την συμπλήρωση των 28 ετών ένα ποσοστό 6% στο ή στα σωματεία που αγωνίστηκε την τελευταία τετραετία πριν την υπογραφή του συμβολαίου (εάν είναι παραπάνω από ένα τα σωματεία που αγωνίστηκε ο αθλητής τότε θα μοιράζονται αυτό το ποσό). Από την συμπλήρωση των 28 έως και μέχρι τη συμπλήρωση των 33 ετών το ποσοστό θα γίνεται 4% και μετά τα 33 δεν θα υποχρεώνεται να δίνει τίποτα. Υπόχρεος καταβολής της αποζημίωσης θα είναι ο αθλητής και η υποχρέωσή του θα παραμείνει ακόμη και αν αγωνίζεται στο ΤΑΑ του ίδιου σωματείου που είχε ερασιτεχνικό δελτίο. Αν το ποσοστό είναι σε κάθε περίπτωση μικρότερο των 800 € αυτό το ποσό καθορίζει το ποσό της αποζημίωσης. Εάν με τη λήξη της περιόδου ο αθλητής δεν εκπληρώνει αυτή την υποχρέωση δεν θα του εκδίδεται νέο δελτίο για την επόμενη περίοδο. Τέτοια μέτρα όπως και η αποζημίωση στα σωματεία όταν ο αθλητής ή η αθλήτρια μεταγράφεται άνευ συγκατάθεσης σωματείου, νομίζω ότι θα τονώσουν το ενδιαφέρον των σωματείων που θέλουν να ασχοληθούν με την ανάπτυξη. Ο Ηρακλής εδώ και δέκα χρόνια και μετά από 22 πανελλήνια Πρωταθλήματα υποδομών ξοδεύει περί τις 70.000 € ετησίως για αυτά τα τμήματα. Δυστυχώς δεν έχει εισπράξει ούτε ένα ευχαριστώ!

Ο Γιώργος Μανωλόπουλος πρόεδρος του ΤΑΑ Ηρακλής.

είναι


Ζόραν Γκάιτς Με μια βαλίτσα στο χέρι

Τ

έσσερις χώρες. Οκτώ πόλεις. Έντεκα διαδρομές. Θα μπορούσε να είναι επαγγελματίας γυρολόγος παλαιάς κοπής, ένας μορφωμένος πολίτης του κόσμου, με εμπειρίες που άλλοι θα ήθελαν δεύτερη ζωή για να γευτούν. Οκτώ μετάλλια με την εθνική Σερβίας. Τρία πρωταθλήματα σε ισάριθμες χώρες. Θα μπορούσε να είναι επαγγελματίας πρωταθλητής σύγχρο-

νης κοπής, ένας κόουτς του κόσμου, με συλλογή τίτλων που άλλοι θα ήθελαν δεύτερη ζωή για να γευτούν. Ο Ζόραν Γκάιτς είναι απλώς ο Σέρβος κόουτς που και επαγγελματίας πρωταθλητής έγινε ανεξαρτήτως αριθμού τίτλων και πολίτης του κόσμου είναι, σε όποια πόλη κι αν τον εντοπίσει κάποιος. Η γυναίκα του Μίρα, ο γιος του Ιγκόρ και η κόρη του Ισιδώρα τον αντέχουν ακόμη…


Ιούλιος 1993. Η πρώτη βαλίτσα. Το πρώτο ταξίδι. Νόβισαντ-Θεσσαλονίκη. Ο Λάκης Τσούρης βοηθάει τον Ζόραν να προσαρμοστεί στην πόλη, να έχει καλή σχέση με τον Ζορπίδη, να μάθει την ομάδα του Άρη. Ο κόουτς ζει για πρώτη φορά κοντά σε θάλασσα, είχε μόνο ηπειρωτική εμπειρία. Η οικογένεια κατηφορίζει στη Θεσσαλονίκη τον Αύγουστο, τα παιδιά είναι μικρά, η Ισιδώρα 1,5, ο Ιγκόρ 4 ετών, μαθαίνουν ελληνικά σε νηπιαγωγείο. Ζόραν και Μίρα συμφωνούν στην καλή επιλογή. Και με τη 2η θέση της ομάδας το 1994… 1995. Θεσσαλονίκη-Ορεστιάδα. Μετά το ευρωβόλεϊ. Όλα στη ζωή τα κάνουν οι άνθρωποι. Ορεστιάδα για τον Ζόραν σημαίνει Πολ. Πολ Πεταλωτής. Η πόλη είναι μικρή, όλοι αγαπούν την ομάδα (2η θέση το 1996), η οικογένεια προσαρμόζεται εύκολα, ο Ιγκόρ πάει πρώτη δημοτικού στη νεότερη ελληνική πόλη. Η Μίρα κάνει εύκολα φίλες, ο Ζόραν ασχολείται απερίσπαστος με την ομάδα… 1996-1997. Ορεστιάδα-Βελιγράδι. Επιστροφή στην πόλη για δουλειά. Και στη γενέτειρα, το Νόβισαντ, για διαμονή. Οι ιστορικές βαλίτσες της Ορεστιάδας! Προπονήσεις με την εθνική Σερβίας. Στόχοι υψηλοί. Ομάδα έτοιμη για διακρίσεις. Οσμή βομβαρδισμού. Στην προετοιμασία όλοι καταλαβαίνουν ότι δεν μπορεί να γίνει σοβαρή δουλειά. Οι σκέψεις τριβελίζουν το μυαλό… 1998. Βελιγράδι-Αθήνα. Ολυμπιακός. Η ώρα της μεγάλης πόλης. Της πρωτεύουσας. Του νταμπλ το 1999. Φίλοι πολλοί. Σέρβοι πολλοί. Η οικογένεια θυμάται τη Θεσσαλονίκη, είναι συνηθισμένη στον τρόπο ζωής. Τα παιδιά γύρισαν ένα χρόνο σε σερβικό σχολείο, αλλά ξέρουν ελληνικά. Στην Αθήνα η Ισιδώρα πάει για πρώτη φορά σε ελληνικό σχολείο, ο Ιγκόρ είναι παλιός. 2000. Αθήνα-Ορεστιάδα. Για ένα χρόνο. Επιστροφή σε γνώριμα λημέρια. 2001. Ορεστιάδα-Αθήνα. Για ένα χρόνο. Στην ΑΕΚ.

2002. Αθήνα-Κωνσταντινούπολη. Διαμονή σε φοβερό σπίτι, με πισίνα και θέα στη θάλασσα. Οι Τούρκοι είναι ευγενικοί. Δουλειά στην Αρτσελίκ και κατάκτηση πρωταθλήματος το 2003. Τα παιδιά πήγαν σε ιδιωτικό σχολείο, έμαθαν και την τουρκική και την αγγλική γλώσσα. Είχαν ασφάλεια. Σε μια παράσταση στο θέατρο με το σχολείο, η Ισιδώρα «πέταξε» ελληνικές λέξεις στους διαλόγους, ο Ζόραν… φοβήθηκε και κοιτούσε… δεξιά και αριστερά. Στην Πόλη, η Μίρα ήταν μια χαρά. Φεβρουάριος 2005. ΚωνσταντινούποληΜπέλγκοροντ. Ο Τσιπούλιν ρωτάει τον Ζόραν αν θέλει να πάει στη Ρωσία. Νέα χώρα. Νέα γλώσσα. Μοιάζει στη σερβική. Τα παιδιά πάνε σε ρωσικό σχολείο, στο οποίο όμως δεν μπορούν να εξελίξουν τα αγγλικά τους. Η διαμονή στη Μπέλγκοροντ, μια τυπική ρωσική πόλη στο νότο, είναι πεντάμηνη. 2005. Μπέλγκοροντ-Μόσχα. Εθνική ομάδα της Ρωσίας. Άλλη εμπειρία. Άλλη πρόκληση. Η δουλειά δεν έχει την καθημερινή πίεση, αλλά η Μόσχα απογειώνει την οικογένεια. Καπιταλισμός. Ό,τι θέλεις, το έχεις. Το χρήμα ρέει άφθονο… 2007. Μόσχα-Οντιντσόβο. Στα προάστεια της Μόσχας. Κάτι σαν τη Βουλιαγμένη. Η Μίρα και τα παιδιά μένουν στη Μόσχα. Ο Ζόραν επίσης. Έχει έναν οδηγό και τον πηγαίνει το πρωί στην προπόνηση, για να τον γυρίσει σπίτι το βράδυ. Στο Οντιντσόβο παίρνει βραβείο για τη γενικότερη προσφορά του στην άνοδο του ρωσικού βόλεϊ στην ευρύτερη περιοχή της Μόσχας. 2009. Οντιντσόβο-Ούφα. 1.350 χλμ από τη Μόσχα. Ο Ζόραν ταξιδεύει μόνος. Η οικογένεια δεν το κουνάει από τη Μόσχα. Η Ουράλ Ούφα τερματίζει στην ένατη θέση. Στα στάνταρ της. Άργησε να στελεχωθεί. Έχει υψηλούς στόχους για τη νέα περίοδο. Μαζί με τους στόχους, έχει και λεφτά. Και θέλει τον Μίλκοβιτς. Παιδί του Ζόραν…


Tips

@@@Ισιδώρα και Ιγκόρ μιλάνει σερβικά, ρωσικά, ελληνικά, τουρκικά, αγγλικά. Πέντε γλώσσες. Ο Ζόραν και η Μίρα σερβικά, ρωσικά και ελληνικά. Τρεις γλώσσες. @@@Για επίπεδο ζωής, διαμονής και συνθηκών δουλειάς ο Ζόραν θα ξαναπήγαινε στην Κωνσταντινούπολη. Για να περάσει καλά, για να ζήσει καλά θα ξαναπήγαινε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Για να ηρεμήσει, στην Ορεστιάδα. Είπε @@@«Δεν περίμενα ποτέ αυτήν την περιπέτεια στη ζωή μου. Πήγα στη Θεσσαλονίκη για μια εμπειρία και με το μυαλό στην επιστροφή στο σπίτι μου. Ακόμη γυρίζω. Στο εμπάργκο αρχίζουν όλα. Η Μίρα δεν έχει δουλειά, ζωή δεν υπάρχει, όλα καταρρέουν. Στη Βοϊβοντίνα ήμουν εννέα χρόνια όταν έφυγα για την Ελλάδα, πήρα πρωτάθλημα. Εκεί άλλαξε η ζωή μου». Τέσσερις χώρες. Οκτώ πόλεις. Έντεκα διαδρομές. Για ένα εμπάργκο που άλλαξε τα σχέδια, για μια ζωή που σχεδιάστηκε αλλιώς και κυλάει αλλιώς. Για τον Ζόραν όμως και την οικογένειά του υπάρχουν παντού άνθρωποι. Όλα, καλά ή κακά, τα κάνουν οι άνθρωποι…


Και οι επτά ήταν υπέροχες

Η

Του Γιάννη Νικολάκη απόφαση για επτά βασικές παίκτριες για όλη σεζόν αυτή ήταν η πιο δύσκολη για μένα προποτη χρονιά ήταν μονόδρομος για τον Ολυμπι- νητικά. Και η πιο γλυκιά. Ουδείς μας περίμενε. Είχα-

ακό, σε σχέση με το περυσινό σύνολο. Και γιατί η με όμως ζεστασιά από τη διοίκηση, καλό κλίμα στα ομάδα χτίστηκε αργά και γιατί το μπάτζετ ήταν περι- αποδυτήρια, καλή χημεία παικτριών, χρειάζεται πάορισμένο. Άλλωστε ο στόχος είναι μακροπρόσθε- ντως στον Ολυμπιακό υπομονή. Πέρυσι με αστέσμος, ασχέτως αν η σεζόν κρίνεται απολύτως επι- ρια στη σύνθεσή της η ομάδα διασύρθηκε στους τυχημένη, με την πρώτη θέση στην κανονική περί- τελικούς, εφέτος έπαιξε με αξιοπρέπεια και μαχητιοδο και με την παρουσία σε τελικό Κυπέλλου για κότητα. Είναι πάντως εντελώς διαφορετικό το ανπρώτη φορά στην ιστορία της ομάδας. Ήμασταν δρικό βόλεϊ από το γυναικείο στην ψυχολογία. Η γυσταθεροί, θέλαμε να χτίσουμε κάτι, δεν μας ένοια- ναίκα έχει ανασφάλεια, ο προπονητής είναι και παξε τελικώς ότι έπαιζαν επτά και δεν είχα την πολυ- τέρας της, την συμβουλεύει, είναι οι γυναίκες «σκυτέλεια αλλαγών. Η νίκη στη Γλυφάδα επί του Πα- λιά» στην προπόνηση. Οι άνδρες είναι πιο επαγγελναθηναϊκού έδειξε ότι κάτι γίνεται. Τι έγινε; Η κίνηση ματίες (no pay, no play), μετράει λιγότερο το ψυχοματ για το ρόστερ ήταν η απόκτηση της Χαντάβα λογικό και περισσότερο η γνώση του αντικειμένου. που είναι πραγματικό αστέρι για το άθλημα. Πήγε Πολλοί κόουτς των ανδρών δεν μπορούν να μετααπό Γρεβενά σε Ηρακλή, μετά σε Ολυμπιακό, έπαι- πηδήσουν στο γυναικείο, το αντίθετο όμως ισχύει. ξε πρώτη φορά τελικούς, θα είναι στην εθνική ομά- Μοναδικό παράδειγμα είναι ο χρυσός ολυμπιονίδα, σε αυτήν θα βασιστεί το ελληνικό βόλεϊ τα επό- κης σε άνδρες και γυναίκες Γκιμαράες. Για μένα πάμενα χρόνια. Μαζί με τη Βλάχου και τις 3 ξένες εί- ντως το ανδρικό είναι ανοιχτό κεφάλαιο, δεν είμαι ναι ο κορμός του Ολυμπιακού. Που θέλει να γίνει αχάριστος με το γυναικείο, αλλά το πέρασμα από πιο ισχυρός, γι’ αυτό μού είναι αδιανόητο το σενά- την ΕΑΠ και τον Ολυμπιακό με βοήθησε πολύ και ειριο να μην υποβιβάζεται κάποια ομάδα στην Α2. δικά η συνεργασία με Μπερνάρντι και Μιλίνκοβιτς. Οι ομάδες δεν θα πάρουν ξένες, θα πέσει το επίπε- Όπως και να έχει όμως, θέλω να συνεχίσω στον δο, αν πάρουν οι μεγάλοι και όχι οι μικροί, δεν θα Ολυμπιακό, έχω διάθεση και νομίζω ότι η προσπάμπορούν να έρθουν καλές ξένες τύπου Μόλναρ θεια που αρχίσαμε θα προχωρήσει. Ο Ολυμπιακός και Κόλεβα και θα καταλήξουμε σε επιλογές δεύτε- όμως πρέπει να ασχοληθεί και με τις ακαδημίες. ρης διαλογής. Η αλήθεια είναι ότι το πρωτάθλημα Δεν διανοείται να μην έχει 300-400 κοριτσάκια στον πάντως το δίνει το βάθος πάγκου. Είναι σημαντι- Πειραιά για να οργανωθούν οι υποδομές. Αυτό είκό για μια ομάδα στόχων. Αλλάζει την ψυχολογία, ναι το στοίχημα… αυξάνει τις λύσεις και τον ανταγωνισμό. Καλύπτεις απουσίες. Μετά από 22 χρόνια στο κουρμπέτι, η


Ο Γιάννης Νικολάκης είναι προπονητής στη γυναικεία ομάδα του Ολυμπιακού.


ΥΠΕΡ .......... ΠΑΝΤΕΛΗ • Από το δικό του δεξί χέρι ο Ολυμπιακός την περσινή σεζόν ξεκλείδωσε το νταμπλ επιστρέφοντας στους τίτλους μετά από έξι άγουρα χρόνια. • Παίκτης γεννημένος ηγέτης παίζει στα … κόκκινα κυρίως στα μεγάλα παιχνίδια εκεί όπου η μπάλα καίει. • Δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και με το όνομά του ξέρει να επιβάλλει το δικό του νόμο σε κάθε ομάδα. • Τι και αν ο ίδιος εισπράττει ανελλιπώς κάθε πρωτομηνιά τα 50 χιλιάδες ευρώ που αναλογούν στο πλουσιοπάροχο συμβόλαιό του. Όταν πριν τα Χριστούγεννα είδε τους συμπαίκτες του να παραπονιούνται για οικονομικές καθυστερήσεις επέστρεψε το περιβραχιόνιο του αρχηγού στην διοίκηση. • Στον χαμένο φετινό τελικό Κυπέλλου ήταν ένας από τους τρεις «ερυθρόλευκους» παίκτες (Τίσερ και Αγγελόπουλος οι άλλοι δύο) που παρέμειναν στο τερέν του κλειστού στο Τροκαντερό για να παρακολουθήσουν την απονομή της κούπας στον Παναθηναϊκό. Ήταν μάλιστα ο μοναδικός που χειροκρότησε τον Πανταλέοντα όταν σήκωσε την κούπα…. • Δεν μασάει ποτέ τα λόγια του στις δηλώσεις του. Φέτος ειδικά οι περισσότερες δηλώσεις του έχουν ενοχλήσει την ερυθρόλευκη διοίκηση. • Έχει άποψη για την ομάδα και την λέει ακόμη και αν ενοχλεί τον προπονητή του. Αυτό έγινε την επομένη της ήττας από τον Παναθηναϊκό στην κανονική περίοδο και αυτή ήταν μια από τις βασικές αιτίες αποχώρησης του Κρίστιανσον από το λιμάνι.


Στα 3 μέτρα τον …Ιβάν Μίλκοβιτς

ΚΑΤΑ .......... ΙΣΙΔΩΡΟΥ • Ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που τον απέκτησε ο Ολυμπιακός! Δεν του έκανε και χάρη δηλαδή που πήρε τον τίτλο…

Γεννήθηκες για την καταστροφήηηη…

• Δε σηκώνει και… προπονητή στο σπαθί του! Νόμος σε κάθε ομάδα είναι ο νόμος του Ιβάν του τρομερού! Ούτε του Σερνιότι, ούτε του Κρίστιανσον! • Είναι πολλά τα λεφτά σου λέω… Έχω, λέγεται…

• Ήθελε να δει από κοντά τι… έχασε και με τη δική του συμβολή! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι χάρηκε λιγότερο τη συμμετοχή του από… πέρυσι! Άκεφος και χωρίς την… ορμή της πρώτης φοράς! • Δεν ισχύει το καλύτερα να μασάει, παρά να μιλάει! Καλύτερα συνεπώς να μιλάει, γιατί… μασάει σίδερα ο Ιβάν Κουταλιανός! • Σε απλά ελληνικά, τον… «έφαγε»! Και τον… έφυγε με σουηδική γυμναστική!


Ντροπή! ειδικά από τον Ηρακλή. Πριν βγει η ανακοίνωση από τους παίκτες του Ηρακλή, δε με άγγιζε το παραμικρό που λεγόταν δημοσίως. Ενοχλήθηκα όμως από την ανακοίνωση των αθλητών. Οι παράγοντες κάθονται 1-2 χρό-

Του Νίκου Ρουμελιώτη

Π

νια στην καρέκλα και μετά εξαφανίζονται, δεν ασχολούμαι με περιστασιακούς παράγοντες.

άω να εκτελέσω σερβίς. Αισθάνομαι

Οι αθλητές όμως κρατάνε το βαρύ φορτίο

έντονο χτύπημα. Πονάω πολύ. Πιάνω

της ομάδας και είναι πιο βαριά τα λόγια τους.

το χέρι μου. Δεν έπαιξα θέατρο όταν έπεσα

Ενοχλήθηκα. Μίλησα με όλους τους αθλη-

κάτω, δεν ήξερα άλλωστε για την πιθανότητα

τές του Ηρακλή. Τους δικαιολογώ. Από τη μια

διακοπής του αγώνα. Ζήτησα τρία λεπτά από

έκαναν καλά, κοίταξαν τη δουλειά τους, από

το γιατρό να ηρεμήσω και το ματς θα ξανάρ-

την άλλη όμως θα μπορούσαν να ασχολη-

χιζε. Δεν ήθελα να βάλω πάγο για να μπορέ-

θούν και με το κουτάκι της μπύρας. Δεν πρέ-

σω να συνεχίσω. Αν έβαζα πάγο, θα έφευ-

πει να γίνονται αυτά σε κανένα γήπεδο. Κάθε

γα αναγκαστικά από το παιχνίδι. «Κάνεις θέ-

αθλητής πρέπει να βάζει στοπ με κάθε τρόπο

ατρο, πέρνα μέσα» μού είπε ο πρόεδρος

σε τέτοιες ενέργειες, ακόμη κι αν δεν έχει τραυ-

του Ηρακλή. Το χέρι όντως πόναγε, δεν προ-

ματιστεί, όλοι να βάλουν στοπ, δεν ήθελε και

σποιήθηκα κάτι. Ζήτησα από το γιατρό να με

πολύ να τραυματιζόμουν στο κεφάλι, τώρα

δει. Το ματς τελικώς διεκόπη. Πέρασα δύσκο-

δεν θα ήμουν εδώ. Για μένα είναι ντροπή για

λα. Δεν πρέπει ως αθλητές να τα ανεχόμα-

τη διοίκηση του Ηρακλή το πώς χειρίστηκε το

στε όλα αυτά. Και στην περίπτωση Κουζούνη

θέμα. Έπρεπε να ηρεμήσει τους οπαδούς και

στο ντέρμπι Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού, το

όχι να ψάξει να ρίξει τι φταίξιμο αλλού. Ο Ηρα-

ματς έπρεπε να διακοπεί. Στο ματς της Μίκρας

κλής έχει μερίδιο ευθύνης για το γήπεδό του

δε νίκησε κανείς. Όλοι έχασαν, το βόλεϊ έχασε.

και ρίχνει τις ευθύνες αλλού. Έχει η όλη ιστο-

Ουδείς άλλωστε στον Άρη πανηγύρισε την

ρία και την πλάκα της πάντως. Παίρνω μηνύ-

πρόκριση στην τετράδα. Είναι ντροπή ό,τι έγι-

ματα διαφόρων ειδών. «Παντού υπάρχει ένας

νε. Η όλη διαδικασία. Ποτέ δε θέλαμε να προ-

μύθος, παντού υπάρχει ένας Ρουμελιώτης»

κριθούμε με αυτόν τον τρόπο. Παίζουμε βό-

μού έγραψε ένας, «Μην πετάτε αντικείμενα

λεϊ και όχι ποδόσφαιρο για να μας σημαδεύ-

στον Ρουμελιώτη, ακόμα και στα τρία μέτρα

ουν από 30 μέτρα. Αν ο καθένας πετά αντικεί-

μακριά θα πέσει κάτω» απάντησε ο άλλος.

μενα σε κλειστό γήπεδο, θα γίνεται σφαγή. Εί-

Κανείς αθλητής να μη βρεθεί στη θέση μου. Κι

ναι βαρύ το κλίμα στη Θεσσαλονίκη για μένα,

ας λένε κι ας γράφουν ό,τι θέλουν…


Ο Νίκος Ρουμελιώτης είναι παίκτης του Άρη και αρχηγός της Εθνικής ομάδας.


Σίντι Μαρία Ραμίρεζ Η Κολομβιανή φοράει μόνο το μαγιό της και καλωσορίζει το καλοκαίρι

Τ

ρελαίνετε για …παϊντάκια (σ.σ. παϊδάκια) όπως τα λέει χαρακτηριστικά. Μας λέει ότι δεν θα έβγαινε ποτέ με άνδρα που θα είχε φάει τζατζίκι. Σιγοτραγουδάει Βέρτη, πετάει λουλούδια και χορεύει κάτι σαν τσιφτετέλι όταν πηγαίνει στα μπουζούκια. Μετά από αγώνα θα την συναντήσετε στο «Villa Mercedes» ή στο «Room». Το πιο κοντινό της όνειρο είναι να μπορέσει να πεταχτεί μέχρι τη Μύκονο για να ζήσει crazy nights (τρελές νύχτες) πριν επιστρέψει στην πατρίδα της. Άντε τώρα να πιστέψεις ότι η «σοκολατένια» Σίντι Μαρία Ραμίρεζ ή αλλιώς «La Bomba» προέρχεται από την Κολομβία… Η 20χρονη φόρεσε για τα μάτια των αναγνωστών του «Eball magazine» μόνο το μαγιό της, έκλεισε το μάτι στον φωτογραφικό φακό και με καλοκαιρινή διάθεση έκανε στην παραλία του Αγίου Νικολάου στην Ανάβυσσο τον μίνι απολογισμό της ζωής της….

Από το Κάλι της Κολομβίας

Η Σίντι είδε το πρώτο φως της ημέρας στις 6 Μαΐου του 1989 στο Κάλι της Κολομβίας. Μοναχοκόρη καθηγητή Πανεπιστημίου ξεκινάει να ασχολείται πρώτα με το μπάσκετ, μετά με το στίβο και μετά πέφτει στην πισίνα. Στα 11 της χρόνια όμως οι πανύψηλοι γονείς της (1.85 ο

πατέρας της, 1.80 η μητέρα της) βλέπουν την εκπληκτική ανάπτυξη που έχει και την σπρώχνουν στο βόλεϊ. Με το …καλημέρα στο φιλέ γίνεται μέλος των μικρών ομάδων της Εθνικής Κολομβίας και πέντε χρόνια αργότερα εξαργυρώνει τις προσπάθειες της μετακομίζοντας στο Κυπριακό πρωτάθλημα για λογαριασμό του Απόλλωνα Λεμεσού. Πέρσι γνωρίζει την πόλη Αλικάντε στην Ισπανία και φοράει την φανέλα της Μπενιδόρ. «Μην νομίζετε ότι είναι εύκολο να μένεις μακριά από την οικογένειά σου τόσους μήνες» λέει η ίδια και συμπληρώνει. «Έχω να δω την μητέρα μου και τον πατέρα μου 10 ολόκληρους μήνες. Μου λείπουν πολύ αλλά το επάγγελμα που επέλεξα θέλει θυσίες και μια από αυτές είναι ότι μένω μακριά από το σπίτι μου. Μιλάω μέσω skype αλλά μου λείπουν. Μου λείπουν πολύ» τονίζει η επιβλητική Σίντι η οποία αφού πέρασε από πέρασε από το Περού και την Ουάνκα μετακομίζει στο ελληνικό πρωτάθλημα και στην Κερατέα. Άλλωστε δεν θα είναι μόνη της αφού η κολλητή της Τζέσικα Ανγκούλο έχει ήδη προσγειωθεί στην Ελλάδα για μια ακόμη χρονιά. «Η χώρα σας είναι εκπληκτική. Ο καιρός, οι άνθρωποι, το φαγητό, όλα είναι εκπληκτικά. Μακάρι να μείνω και την επόμε-


νη σεζόν». Η Κερατέα με την βοήθεια της Ραμίρεζ παρέμεινε στην κατηγορία των μεγάλων ομάδων με την Κολομβιανή να έχει ήδη κεντρίσει το ενδιαφέρον συλλόγων που πρωταγωνιστούν στην χώρα μας. «Θα ήθελα να παίξω σε μια ομάδα όπως είναι ο Ολυμπιακός ή ο Παναθηναϊκός αλλά και η Κερατέα καλύπτει τις απαιτήσεις μου» σχολιάζει και περιμένει πρόταση ανανέωσης από την ομάδα του Θανάση Ντζαφέρη. Θέλει να παραμείνει στην Ελλάδα για να συνεχίσει να βγαίνει με την μίνι Κολομβιανή «ομάδα» που έχει φτιάξει με την Τζέσικα Ανκούλο, τον Λίμπερμαν Αγκάμεζ, τον Γιόχαν Εστράδα και του Χόρχε Παγιάν. Όταν μάλιστα η κουβέντα περιστρέφεται στον «μπόμπερ» του Παναθηναϊκού η Σίντι δείχνει εντυπωσιασμένη. «Είναι ξεχωριστός παίκτης. Ξεκίνησε από πολύ χαμηλά και πλέον είναι ένας από τους κορυφαίους παίκτες στον κόσμο. Του αρέσει πάρα πολύ που παίζει στον Παναθηναϊκό και θα ήθελε να παραμείνεις στην Ελλάδα» αποκαλύπτει.

Από κεντρική γίνεται διαγώνια

Η Ραμίρεζ έχει ως ίνδαλμα την συμπατριώτισσα της Μαντλέϊν Μοντάνο και όπως λέει θα ήθελε να της μοιάσει και κάποια στιγμή να παίξει στην Κορέα. Γνωρίζει ότι καριέρα με πολλά μηδενικά στον λογαριασμό της δεν θα κάνει ποτέ ως κεντρική και έτσι από φέτος το καλοκαίρι θα προσπαθήσει να αλλάξει θέση. «Θα προπονηθώ ως διαγώνια. Θέλει πολύ δουλειά αλλά νομίζω ότι εκεί θέλω να παίξω. Θέλω να …γεράσω ως διαγώνια. Έχω στόχο να παίζω μέχρι τα 40 και όταν τελειώσω θα ήθελα να επιστρέψω στην πατρίδα μου και να γίνω φυσικοθεραπεύτρια». Η Ραμίρεζ αν διάλεγε συμπαίκτριες από το ελληνικό πρωτάθλημα θα έπαιρνε στην ομάδα της την Αλεξάντρα Τσέρντσεβιτς (Μαρκόπουλο), την Ρούξι Ντουμιτρέσκου (ΠΑΟ), την Μαρία Χατζηνικολάου (ΠΑΟ) και την Έλενα Κόλεβα (ΟΣΦΠ). Κάπου εδώ η Σίντι πατάει pause στην καριέρα της και στην συνέντευξη. «Να αφήσουμε και κάτι για την επόμενη συνέντευξη που θα μου κάνετε…» λέει με χιούμορ…


Η Σίντι Μαρία Ραμίρεζ είναι παίκτρια της Κερατέας.


Καημός και παράπονο Του Θανάση Μουστακίδη

Η

προσπάθεια αναζήτησης ταλέντων αρχίζει το 2001. Πολλά παιδιά είναι στο βόλεϊ, η επαρχία ψάχνει κίνητρο, η Αλεξανδρούπολη έχει μόνο βόλεϊ, το αγαπούν, υπάρχει ο Εθνικός στην Α1 και είναι πόλος έλξης. Μαζεύτηκαν αρκετά παιδιά, έγινε προσπάθεια να βγάλουμε παίκτες. Την τελευταία τετραετία ασχολούμαι αποκλειστικά με την ανάπτυξη. Τα παιδιά θέλουν καθημερινή δουλειά, η μεγάλη ομάδα έχει 4-5 μεγάλα ταλέντα γεννηθέντες 90-93, είναι βασικοί στον Εθνικό, είναι το μέλλον. Τα πράματα δεν είναι ρόδινα, δεν υπάρχουν υποδομές στην πόλη, δεν έχουμε γήπεδα, τα οικονομικά προβλήματα είναι δυσεπίλυτα σε μια μεγάλη περιφέρεια, οι μετακινήσεις των παιδικοεφηβικών τμημάτων στοιχίζουν αρκετά. Καημός μου; Δεν μπορεί η επαρχιακή ομάδα να δουλεύει την υποδομή, να δίνει παίκτες στην εθνική και να μην παίρνει ό,τι της αξίζει. Δε ζητάω χάρη. Εφέτος, πήραμε περυσινά οδοιπορικά Μαρτίου και Απριλίου! Δραχμή παραπάνω. Πώς θα πάει ο Εθνικός με καλή ομάδα στην Αθήνα για τον τελικό του πρωταθλήματος παίδων όταν η φάση ολοκληρώνεται στις 16 του μήνα και στις 18 τα παιδιά δίνουν εξετάσεις; Γιατί η τελική φάση δεν μπορεί να διεξαχθεί μετά τις εξετάσεις; Γιατί βιαζόμαστε για το παιδικό πρωτάθλημα; Το όνειρο των μικρών παιδιών είναι να πάνε σε τελικό και να διεκδικήσουν μετάλλιο. Όταν τους στερείς αυτό το κίνητρο είναι ό,τι χειρότερο. Το θα τους πεις για του χρόνου; Παράπονο το έχω. Δεν καταλαβαίνω. Χρειάζεται καλύτερος προγραμματισμός. Πρέπει να δοθεί οικονομικό κίνητρο για να συνεχιστεί η διαδικασία παραγωγής. Ποια η διαφορά του Εθνικού από μια άλλη ομάδα που δεν έχει παιδικά και εφηβικά τμήματα; Καμία. Αφιερώνουμε και χρόνο και χρήμα, γιατί; Για το μεράκι και μόνο; Δε βασίζεσαι στο μεράκι. Γιατί οι 5-10 άνθρωποι που δουλεύουν, θα κουραστούν. Όλα αυτά είναι αιτήματα χρόνων. Πότε στο βόλεϊ δεν έγινε ανάπτυξη με πρόγραμμα, μόνο περιφερειακές συγκεντρωτικές. Για να δεις τι; Τι προσφέρει να δεις παιδιά που δεν θα παίξουν ποτέ βόλεϊ; Τις κυψέλες στο άθλημα και τις προσέχεις και τις πριμοδοτείς. Ο Ολυμπιακός δουλεύει διαφορετικά στις μικρές ηλικίες, μαζεύει παίκτες. Ο Ηρακλής και ο Πανελλήνιος έχουν επίσης παιδικοεφηβικά τμήματα, αντλώντας αθλητές από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, εμείς όμως βασιζόμαστε στα παιδιά της περιοχής και μόνο. Όσο για την κατηγορία ότι η ομάδα στην Α1 θα έχει ξένους και έμπειρους παίκτες και η παραγωγή παικτών θα πάει στο βρόντο στο βωμό της επιτυχίας; Πριμοδοτήστε με να βγάλω παίκτες και αν δεν τα καταφέρω και δεν τους δείτε να αγωνίζονται βασικοί, σταματήστε την πριμοδότηση. Δώστε μου κίνητρο, βάση να πατήσω. Ο παραγωγικός κύκλος του Εθνικού άλλωστε δε σταμάτησε ποτέ, ο τροχός γυρίζει συνεχώς, μπορεί να μη βγαίνουν πάντα μεγάλοι παίκτες, ίσως η επόμενη φουρνιά να είναι καλύτερη, αλλά η δουλεία στα μικρά τμήματα είναι συνεχής. Όσοι παράγουν παίκτες όμως δεν πρέπει να τους χάνουν στα 21 και αν μην έχουν οικονομικό κέρδος. Κάτι σαν… πνευματικά δικαιώματα. Το βόλεϊ είναι μαγαζί, όχι γωνία, αλλά μαγαζί. Όσο καλύτερα πάει, τόσο περισσότερους υπαλλήλους θα έχει, θα τα καταλάβει ο κόσμος και θα μπει μέσα να ψωνίσει! Όλοι πρέπει να ασχοληθούν με το μαγαζί. Να πάει καλύτερα και να αφήσουν τους ρεβανσισμούς κατά μέρος. Δεν μπορεί να τηλεφωνείς δέκα ημέρες για να λύσεις ένα πρόβλημα. Μερικά πράματα γίνονται και χωρίς λεφτά…


Ο Θανάσης Μουστακίδης είναι χάλκινος πρωταθλητής Ευρώπης το 1987


ktx_21x28_corpo.pdf

8/31/09

4:01:46 PM


Να αλλάξει τη μοίρα του T

o ότι το ελληνικό βόλεϊ δεν πάει καλά (με εξαίρεση ίσως το ανδρικό σε επίπεδο συλλόγων), δεν είναι δυστυχώς κάποια υποκειμενική εκτίμηση, αλλά καθολική. Οι δύο- τρεις ισχυρότερες ομάδες του ανδρικού βόλεϊ διεκδικούν έστω συμμετοχές σε τελικούς ευρωπαϊκών κυπέλλων. Η Εθνική ομάδα ανδρών όμως, μετά την έκλαμψη της 8ης θέσης στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα της Σμύρνης βρίσκεται μπροστά στο πιθανό ενδεχόμενο να πάει πολλά χρόνια πίσω. Όχι λόγω του ότι ο Αμερικανός Μέιφορθ θα είναι κατώτερος του θύματος της απίστευτης προεδρικής ίντριγκας Δημήτρη Καζάζη, αλλά επειδή ο Αμερικανός θέλει δεν θέλει θα ακολουθήσει την πεπατημένη (ανανέωση, επένδυση στο μέλλον, αναστολή υψηλών στόχων κτλ) που την έχουμε φάει με το κουτάλι επί δεκαετίες. H Eθνική γυναικών βρίσκεται σε ατέρμονη φάση ανανέωσης την τελευταία 15ετία, με εξαίρεση την ηρωική έξοδο του 2004, στην οποία χάθηκε η 5η Ολυμπιακή θέση λόγω του εγκληματικού λάθους της τριπλής αλλαγής προπονητή (Φλώρος- Νικολάκης- Φλώρος) από την τότε μπελιγρατικής φιλοσοφίας ΕΟΠΕ. Το ανδρικό μπιτς βόλεϊ «φούνταρε» με την αλήστου μνήμης επιλογή του κ. Μπελιγράτη να χρήσει το 2002 τον γιό του (προωθώντας τον Μανώλη Ρουμελιώτη σε ομοσπονδιακό προπονητή μπιτς βόλεϊ) με τον έκοντα- άκοντα Θανάση Μιχαλόπουλο «μόνιμη Εθνική ομάδα Ολυμπιακών Αγώνων 2004»! Το γυναικείο μπιτς βόλεϊ συντηρεί με δυσκολία ένα- δύο δυνατά δίδυμα (και να δούμε ως πότε), ενώ το γυναικείο βόλεϊ σε συλλογικό επίπεδο είναι εδώ και χρόνια για τα πανηγύρια (Τσάλεντζ Κάπ). Για όλα τα παραπάνω φταίνε οι χρόνιες διοικητικές και οργανωτικές αδυναμίες του ελληνικού βόλεϊ. Κάποια πράγματα θα μπορούσαν ασφαλώς να είναι καλύτερα, αλλά όχι αισθητά.

Του Γιώργου Ρουσάκη Το διεθνές και ευρωπαϊκό πλαίσιο του βόλεϊ είναι εκείνο που ευθύνεται πολύ περισσότερο για το ότι το άθλημα παγκοσμίως να βρίσκεται στη σκιά άλλων και δεν μπορεί να ορθοποδήσει και να εξελιχθεί ως προϊόν. Θεμελιώδες λάθος και μεγαλύτερη τροχοπέδη αποτελεί το γεγονός ότι το βόλεϊ είναι σχεδιασμένο από την FIVB ως άθλημα Εθνικών ομάδων και όχι σωματείων. Αποτέλεσμα αυτής της φιλοσοφίας και στρατηγικής που επέβαλε (και πολλές φορές υπερηφανεύθηκε γι’ αυτήν) ο απελθών πρόεδρος Ακόστα είναι η θεσμοθέτηση πολλών περιττών διοργανώσεων Εθνικών ομάδων που λειτουργούν εις βάρος των πρωταθλημάτων των χωρών, αλλά και των απαραίτητων εκδηλώσεων Εθνικών ομάδων όπως τα παγκόσμια και ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Τα διάφορα Παγκόσμια Κύπελλα και «Σούπερ Φορ» στην Ιαπωνία διακόπτουν συχνά τα εθνικά πρωταθλήματα επί ένα μήνα, ενώ το «περιζήτητο» (σιγά σιγά οδεύει στα αζήτητα) World League γεμίζει τα καλοκαίρια, μη αφήνοντας χρονικά περιθώρια για διεξαγωγή των παγκοσμίων και ηπειρωτικών διοργανώσεων τη σωστή εποχή. Έτσι, αναγκαστικά διεξάγονται φθινόπωρο και χειμώνα. Αυτό έχει ως συνέπεια όχι μόνο την απομάκρυνση της έναρξης εθνικών πρωταθλημάτων ή τη δίμηνη διακοπή καταμεσής, αλλά και την αδυναμία προσέγγισης του μεγάλου κοινού, αφού διεξάγονται παράλληλα εθνικές και ηπειρωτικές ποδοσφαιρικές κυρίως διοργανώσεις. Πολύ συχνά δεν βρίσκονται ούτε κενές ώρες σε κανάλια που πιθανώς θα ήθελαν να καλύψουν τη διοργάνωση. Χαρακτηριστικά, το 1994 που διεξήχθη το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα ανδρών στο ΣΕΦ τέλη Σεπτεμβρίου- αρχές Οκτωβρίου, οι κερκίδες ήταν σχεδόν άδειες.


Αντίθετα, στους εκεί αγώνες του World League νωρίτερα το καλοκαίρι δεν έπεφτε καρφίτσα στους αγώνες της Εθνικής. Ουδείς φυσικά θεωρεί ότι υπάρχει σύγκριση ανάμεσα στο τουρνουά World League και ένα Παγκόσμιο πρωτάθλημα. Δεν λέμε να το καταργήσουν αν τους αρέσει τόσο (θετικό το ότι δίνονται ευκαιρίες σε νέα παιδιά να αποκτήσουν εμπειρίες με Εθνικές ομάδες), αλλά να γίνεται σε πολύ πιο σύντομο χρόνο με άλλο τρόπο διεξαγωγής. Ένα άλλο μεγάλο κακό που κάνει αυτή η ετήσια πλήρης θερινή απασχόληση των καλυτέρων παικτών των πιο ισχυρών Εθνικών ομάδων του κόσμου είναι ότι έχει δημιουργηθεί ένα βόλεϊ κυρίως δύο ταχυτήτων με χαώδη διαφορά αλλά το ίδιο βλαβερό: Από τη μία οι παίκτες των χωρών που μετέχουν στο World League δεν παίρνουν ανάσα όλο τον χρόνο και από την άλλη οι παίκτες που δεν ανήκουν στις χώρες αυτές έχουν σεζόν έξι μηνών! Στα κορυφαία πρωταθλήματα οι καλύτεροι παίκτες κατά κανόνα μόλις προλαβαίνουν λίγες μέρες προετοιμασίας με τις ομάδες τους που πολλές φορές τους έχουν πληρώσει χρυσούς. Και βέβαια αργούν να προσαρμοστούν σε βάρος του θεάματος, αλλά και των στόχων των συλλόγων. Θεωρούμε ότι πρέπει επιτέλους να συγκροτηθεί ένα forum προπονητών και τεχνοκρατών στο άθλημα που να μπορεί να παρέμβει στα οργανωτικά της FIVB και να γίνουν αλλαγές προς την κατεύθυνση αυτή: Να μη επικαλύπτουν οι διοργανώσεις των Εθνικών ομάδων τις εσωτερικές και ηπειρωτικές συλλογικές διοργανώσεις. Τα σωματεία είναι το κύτταρο που μπορεί να φέρει κόσμο και χρήμα από εισιτήρια και χορηγούς, αλλά και μεγαλύτερη προβολή στο άθλημα. Οι Εθνικές ομάδες είναι απλά ένας εποχιακός σημαντικός πόλος ενδιαφέροντος. Επιβάλλεται η αναζήτηση νέων τρόπων προσέλκυσης του μεγάλου κοινού (που διαθέτει το βόλεϊ διεθνώς όχι σε πολύ μικρότερο βαθμό από ότι το μπάσκετ). Κάποτε πρέπει να εγκαταλειφθούν τα γραφικά «κίνητρα» τιμωρίας αν ο αριθμός θεατών είναι μικρότερος του προβλεπομένου. Τέρμα πια στα ψέματα με αριθμούς κατ’ εκτίμηση. Το βόλεϊ χρειάζεται δυνατούς αριθμούς διατεθέντων εισιτηρίων για να αλλάξει τη μοίρα του.


Βλ. Σταθοκωστόπουλος-Χ. Βέμπερ: Συναντήθηκαν στην Αργεντινή και συμφώνησαν να συνεργαστούν «Με ένα τηλέφωνο του Βλάση γυρίζω στον Παναθηναϊκό»

Π

έρασαν ακριβώς τέσσερα χρόνια από τον Μαίο του 2006 όταν ο Κάρλος Χαβιέ Βέμπερ με ενθύμιο ένα μετάλλιο πρωταθλήματος αλλά και με μια πράσινη μπλούζα-δώρο των φιλάθλων του Παναθηναϊκού- έπαιρνε τον δρόμο της επιστροφής του στην Αργεντινή. «Να είστε σίγουροι ότι εγώ θα επιστρέψω στον Παναθηναϊκό» έλεγε τότε ο «Καρλίτο», όπως τον φωνάζουν οι φίλοι του. «Είσαι ένας από εμάς» έγραφε η μπλούζα που του πρόσφεραν οι φίλοι του Παναθηναϊκού που τότε δεν μπορούσαν να πιστέψουν πως ο κόουτς της καρδιάς τους αποχωρεί από την πρωταθλήτρια, τότε, ομάδα τους. Μια τετραετία μετά ο προπονητής που αγαπήθηκε όσο κανένας άλλους στην Ελλάδα από τους φίλους αλλά και τους παίκτες του Παναθηναϊκού δηλώνει στο «Eball» έτοιμος να επιστρέψει στην Ελλάδα. «Με ένα τηλέφωνο του Βλάση γυρίζω στον Παναθηναϊκό» λέει χαρακτηριστικά επιβεβαιώνοντας τις φήμες περί συμφωνίας του με τον πρώην πρόεδρο του Παναθηναϊκού στην περίπτωση που ο τελευταίος επιστρέψει στην διοίκηση του ΤΑΑ. Σταθοκωστόπουλος και Βέμπερ συναντήθηκαν στην Αργεντινή κατά τη διάρκεια του τουριστικού ταξιδιού που έκανε ο πρώτος τον Φεβρουάριο, συνάντηση που για πρώτη φορά φέρνει στην επιφάνεια το «eball magazine». Επικοινωνήσαμε με τον προπονητή της Μπολιβάρ και της Εθνικής Αργεντινής ο οποίος επιβεβαίωσε τόσο την συνάντησή του με τον Βλάση Σταθοκωστόπουλο όσο και το ενδεχόμενο να αναλάβει τις τύχες του «τριφυλλιού» όταν και εφόσον ο ηγέτης των «πρασίνων» επιστρέψει στην προεδρία. Ο Κάρλος Χαβιέ Βέμπερ μίλησε

στο eball «magazine» για την κατάκτηση του 4ου συνεχόμενου τίτλου με την Μπολιβάρ, για τον Παναθηναϊκό, για τον Σταθοκωστόπουλο και για τον Αγκάμεζ. Είπε λοιπόν… Για τον τέταρτο συνεχόμενο τίτλο στην Αργεντινή: Πραγματικά είμαι πολύ ευτυχισμένος για αυτόν τον τίτλο. Κάναμε σπουδαία δουλειά όλη αυτή την τετραετία και οι κόποι μας επιβραβεύτηκαν. Δεν είναι πολύ εύκολο για τέσσερα συνεχόμενα χρόνια να κατακτάς το πρωτάθλημα Αργεντινής διατηρώντας μάλιστα τον ίδιο κορμό παικτών. Έπρεπε όλη η ομάδα να παίζει στο μάξιμουμ σε κάθε αγώνα και αυτό έγινε. Για το επόμενο κίνητρο αυτής της ομάδας: Σίγουρα ένα ακόμη πρωτάθλημα αλλά όχι μόνο αυτό. Κάποια στιγμή θα ήθελα αυτή η ομάδα να μπορέσει να αντιμετωπίσει ευρωπαϊκές ομάδες. Με τις ομάδες της Βραζιλίας που κατά καιρούς παίζουμε τις έχουμε νικήσει. Τώρα πλέον ήρθε η ώρα να αναμετρηθούμε και με ομάδες της Ευρώπης και ιδιαίτερα της Ιταλίας για να δούμε αν και εφόσον η Μπολιβάρ είναι αυτή τη στιγμή η καλύτερη στον κόσμο. Το κάναμε πριν από δύο χρόνια όταν εί-


χαμε μεταβεί στην Ιταλία για προετοιμασία. Παίξαμε με την Μοντικιάρι και την Κούνεο, παιχνίδια από τα οποία πήραμε πάρα πολλά. Για την επόμενη μέρα στην Μπολιβάρ: Νομίζω ότι όλοι είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε έναν νέο κύκλο στην ομάδα αφού δύο από τα βασικά μας στελέχη οι Βραζιλιάνοι Γουάλας και Ουίλιαμς θα πρέπει να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Με την διοίκηση μαζί καταστρώνουμε ήδη τα πλάνα μας για την επόμενη μέρα στην ομάδα. Το μπάτζετ που θα έχουμε στα χέρια μας είναι ικανό να κάνει και πάλι την Μπολιβάρ πρωταγωνίστρια. Για το συμβόλαιό του: Βρίσκομαι σε συζητήσεις με τον πρόεδρο της ομάδας τον οποίο εκτιμώ και πιστεύω πάρα πολύ. Θέλω να ανανεώσω, θέλω να μείνω στην ομάδα και νομίζω ότι είμαστε σε πολύ καλό δρόμο. Θέλω να τελειώσω όσο το δυνατόν γρηγορότερα με αυτή την υπόθεση γιατί ήδη ξεκινήσαμε προετοιμασία με την Εθνική Αργεντινής για τον μεγάλο στόχο που έχουμε μπροστά μας, το World League.

Για τις φήμες που τον θέλουν να επιστρέφει στον Παναθηναϊκό; Σας το έχω ξαναπεί και το ξαναλέω. Για την μοναδική ομάδα που θα επέστρεφα στην Ελλάδα θα ήταν ο Παναθηναϊκός. Τον έχω πάντα μέσα στην καρδιά μου και νομίζω ότι αργά ή γρήγορα θα επιστρέψω. Τον Φεβρουάριο είχα συνάντηση εδώ στην Αργεντινή με τον κ. Βλάση (σ. σ. Σταθοκωστόπουλο) με τον οποίο μας συνδέει στενή φιλία. Ήρθε με την σύζυγό του για διακοπές και ήταν πολύ μεγάλη μου χαρά που είχαμε την δυνατότητα να δειπνήσουμε μαζί. Μιλήσαμε για τα πάντα. Μιλήσαμε για το παρελθόν, για το παρόν αλλά και για το μέλλον. Είπαμε πολλά και αυτό που κατάλαβα είναι ότι ο κ. Βλάσης θα επιστρέψει σύντομα στον Παναθηναϊκό. Δεν ξέρω αν θα γίνει αυτό το καλοκαίρι ή το επόμενο. Ξέρω όμως ότι κάποια στιγμή θα επιστρέψει. Αν γίνει αυτό τότε θα έρθω και εγώ στον Παναθηναϊκό. Η επιστροφή μου στην ομάδα εξαρτάται αποκλειστι-


κά από τον κ. Βλάση. Όταν μου τηλεφωνήσει εγώ παίρνω το πρώτο αεροπλάνο και έρχομαι στην Ελλάδα. Για τη γνώμη του για τον Βλάση Σταθοκωστόπουλο: Ο άνθρωπος είναι …υπερβολικά Παναθηναϊκός. Αγαπάει με πάθος τον σύλλογο και θα έκανε τα πάντα για να δει την ομάδα του να κερδίζει τίτλους. Σαν άνθρωπος το μόνο που μπορώ να σας πω είναι ότι είναι special. Έχει φοβερό μυαλό, έχει μεγάλη καρδιά και τα δίνει όλα σε αυτούς που εμπιστεύεται. Οι ιδέες του για τον αθλητισμό είναι πολύ προχωρημένες. Συμφωνούμε σε όλα με τον κ. Βλάση… Για τον Λίμπερμαν Αγκάμεζ: Είναι αλήθεια ότι όταν έφυγα από την Ελλάδα είχα πει ότι όσο θα είμαι εγώ στον Παναθηναϊκό ο Αγκάμεζ δεν πρόκειται να παίξει στην ομάδα. Από τότε μέχρι τώρα όμως μεσολάβησαν τέσσερα χρόνια και η άποψη μου για τον Αγκάμεζ έχει αλλάξει για τον απλούστατο λόγο ότι ο ίδιος παίκτης άλλαξε. Ήδη συγκαταλέγεται στους έξι κορυφαίους διαγωνίους του κόσμου και κάθε χρόνο γίνεται ολοένα και καλύτερος. Παρακολουθώ την εξέλιξή του και είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος που μπόρεσε να συνειδητοποιήσει ότι μπορεί να φθάσει ψηλά με πολύ δουλειά και συγκροτημένη σκέψη. Είναι σίγουρο ότι αν ποτέ έρθω στον Παναθηναϊκό ο Αγκάμεζ θα είναι ένα από τα βασικά εργαλεία της ομάδας μου. Για τον φετινό Παναθηναϊκό: Χάρηκα πάρα πολύ όταν πληροφορήθηκα ότι πήρε το Κύπελλο. Είδα σε βίντεο την ομά-

δα και πραγματικά μου άρεσε πολύ για την μαχητικότητά της. Για την επικοινωνία που έχει με τους παίκτες του Παναθηναϊκού: Πριν από δύο εβδομάδες μίλησα με τον Βίκτωρα (Κουρούπη). Έχω να μιλήσω καιρό με τον Σωτήρη (Πανταλέων) ενώ μιλάμε τακτικά τόσο με τον Αντώνη (Βουρδέρη, στατιστικολόγο) όσο και με τον Σπύρο (πρώην φροντιστή του ΠΑΟ). Φροντίζω να ενημερώνομαι για την ομάδα και εύχομαι το συντομότερο να καταφέρω να έρθω στην Ελλάδα να τους δω από κοντά. Μιλάω αρκετά και με τον Μαρσελίνιο ο οποίος τώρα παίζει στην Βραζιλία. Τον Ιούλιο περιμένω να δω και τον Ντάντε από κοντά αφού είμαι σίγουρος ότι η Βραζιλία θα είναι μια από τις πέντε ομάδες που θα έρθουν στην Κόρντομπα για την τελική φάση του World League. Για την Εθνική Αργεντινής: Ο πήχης των απαιτήσεων αυτό το καλοκαίρι έχει ανέβει πάρα πολύ. Πέρσι στην πρώτη μου χρονιά στον πάγκο καταφέραμε να φθάσουμε την ομάδα στην τελική φάση του World League, κάτι που δεν το πίστευε κανείς. Αφήσαμε εκτός την Γαλλία μια από τις παραδοσιακές δυνάμεις του παγκοσμίου βόλεϊ. Φέτος όμως σκεφτόμαστε να …απλώσουμε ακόμη περισσότερο τα πόδια μας. Βλέπετε η τελική φάση της διοργάνωσης, το φάιναλ σιξ θα γίνει στην έδρα μας. στην Κόρντομπα και εμείς πρέπει να φανούμε ανταγωνιστικοί. Δεν θέλουμε απλά να κάνουμε παρέλαση, θέλουμε να παίξουμε πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτό το τουρνουά.


TIPS • Πρωταθλητής τα 5 τελευταία χρόνια είναι ο Κάρλος Χαβιέ Βέμπερ. Το 2006 με τον Παναθηναϊκό και την τετραετία 2007-2010 με την Μπολιβάρ. • Η αποχώρησή του από τον ΠΑΟ έγινε το 2006 για οικογενειακούς λόγους όπως είπε τότε ο Αργεντινός. Το ρεπορτάζ όμως ήθελε να είναι δυσαρεστημένος με την κριτική που δέχθηκε από στέλεχος της διοίκησης του ΠΑΟ μετά τον χαμένο τελικό Κυπέλλου στην Αμαλιάδα. • «Αν έρθω στον Παναθηναϊκό θέλω τον Αγκάμεζ στην ομάδα» λέει ο Αργεντινός αλλάζοντας την άποψη που είχε για τον Κολομβιανό «μπόμπερ» το 2006. • «Ο Βλάσης είναι …υπερβολικά Παναθηναϊκός. Έχει ανοικτό μυαλό και είναι ο καλύτερος πρόεδρος» υποστηρίζει ο Βέμπερ για τον Σταθοκωστόπουλο. • Την ημέρα που ανακοίνωσε την απομάκρυνσή του στους παίκτες του στην καφετέρια «Bolero» της Γλυφάδας τον Μάιο του 2006 άπαντες ξέσπασαν σε κλάματα, δείγμα του δεσίματος που είχε στην ομάδα.


Κρατάει χρόνια αυτή η… Polonia! Του Βαγγέλη Κουτουλέα από το Λονδίνο

Ά

φησε τη μαγική παραλία της Στούπας, στη Μάνη και ξενιτεύτηκε στο Λονδίνο για να μάθει βόλεϊ στους Άγγλους. Ο Βαγγέλης Κουτουλέας γίνεται πρεσβευτής της Ελλάδας στην αγγλική πρωτεύουσα και ανταποκριτής του eball magazine. Η ζωή στην Αγγλία Οι καιρικές συνθήκες της Μεγάλης Βρετανίας διαφέρουν από αυτές της Ελλάδας. Θα διαφωνούσα όμως στο γεγονός ότι πολλοί ‘Έλληνες θα απέφευγαν να εργαστούν και να ζήσουν εδώ. Είναι μια χώρα στην οποία μπορείς να συναντήσεις και τις τέσσερις εποχές του χρόνου, μερικές φορές ακόμα και κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αποφασίσαμε με τη σύντροφό μου, Ειρήνη, λόγω μεταπτυχιακών σπουδών, να μετακομίσουμε για λίγους μήνες στο Λονδίνο και διαπιστώσαμε από τις πρώτες ημέρες διαμονής την ευγενική και πραγματικά φιλόξενη συμπεριφορά των Άγγλων. Σε αυτή τη χώρα, στην οποία δεινοπαθείς να συνηθίσεις την οδήγηση, καταλαβαίνεις τι σημαίνει οργάνωση, έλλειψη γραφειοκρατίας, διαφάνεια και πραγ-

ματική αξιοκρατία. Σε αντίθεση με την Ελλάδα, ο καθένας μπορεί να πραγματοποιήσει τα επαγγελματικά του όνειρα με την αξία του, χωρίς κανενός είδους διακρίσεις και πάνω από όλα χωρίς ρουσφέτια και «μπάρμπα στη Κορώνη». Το volley στην Αγγλία Η πρώτη μου επαφή με το Βρετανικό βόλεϊ έγινε μέσω του Μαρκ Κοντόπουλου, Έλληνα που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο. Ο Μαρκ, πέρα από την επαγγελματική του ιδιότητα ως δικηγόρος, είναι άνθρωπος του βόλεϊ, καθώς είναι πρόεδρος του Beach Volley στην Αγγλία, προπονητής της γυναικείας ομάδας Polonia και παίχτης σε μία τοπική ομάδα όπου παίζουν ακόμα 5 με 6 Έλληνες. Με την πρώτη μας κιόλας συνάντηση, ο Μαρκ προσπάθησε και μου έδωσε την εικόνα του Αγγλικού βόλεϊ και μου πρότεινε να αναλάβω προπονητής στην αντρική ομάδα της Polonia. Αυτό όμως που μου έκανε μεγάλη εντύπωση είναι ότι αυτός που ζήτησε από το Μαρκ να μεσολαβήσει για να αναλάβω την ομάδα ήταν ο ίδιος ο προπονητής της, επειδή θεώρησε ότι έχει ανάγκη από βοήθεια. Άραγε θα συνέβαινε ποτέ αυτό στην Ελλάδα; Το βόλεϊ συντηρείται από αυτούς που έρχονται να ζήσουν, να σπουδάσουν ή να δουλέψουν στην Αγγλία. Όπως βέβαια συμβαίνει και με τα περισσότερα ομαδικά σπορ με εξαίρεση το ποδόσφαιρο.


Ποια είναι η Polonia Ιδρύθηκε πριν 30 χρόνια από Πολωνούς μετανάστες και αγωνίζεται στην Α1. Σήμερα όμως αποτελείται μόνο από 4 Πολωνούς αθλητές και τον συνεργάτη μου, Chris Hykiel, έναν άνθρωπο που πραγματικά λατρεύει το βόλεϊ. Οι υπόλοιποι είναι 1 Ιταλός, 2 Σλοβάκοι, 1 Γερμανός, 1 Γάλλος, 1 Ρουμάνος, 2 Ούγγροι, 1 Βραζιλιάνος, με προπονητή Έλληνα! Για Άγγλο βέβαια ούτε κουβέντα! Προπόνηση οι ομάδες κάνουν 2 με 3 φορές την εβδομάδα κι αυτό για διάφορους λόγους: λόγω φόρτου εργασίας, λόγω μεγάλων αποστάσεων και εξόδων, λόγω έλλειψης γηπέδων καθώς επίσης λόγω υψηλού κόστους ενοικίασης των γηπέδων. Καταφέραμε να φτάσουμε στο τελικό του κυπέλου Αγγλίας μετά από 19 ολόκληρα χρόνια! 24 Απριλίου 2010 διεκδικήσαμε το κύπελλο στο γήπεδο Crystale Palace, το οποίο είναι για τους αθλητές του βόλεϊ ότι το Wembley για τους ποδοσφαιριστές. Χάσαμε 3-0 σετ. Στον τελικό υπήρχε έντονο ελληνικό στοιχείο μιας και εκτός από μένα στον γυναικείο τελικό προπονητές της Polonia ήταν ο Μαρκ Κοντόπουλος και ο Κώστας Κίκηρας. Το beach volley στην Αγγλία Δεν θα μπορούσε να λείψει από τη ζωή μου το Beach Volley! Έτσι λοιπόν συμφώνησα με το London Beach Volley Club και 3 φορές την εβδομάδα θα κάνω προπόνηση στους αθλητές που συμμετέχουν στο αγγλικό σιρκουί. Βέβαια, αν και είμαστε μόλις 2 χρόνια πριν τους Ολυμπιακούς που διοργανώνει το Λονδίνο υπάρχει μόνο ένα γήπεδο Beach Volley. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το μεγάλο πρόβλημα συνωστισμού αθλητών για προπόνηση, μιας και όλοι μέχρι τις 17:00 μμ. δουλεύουν!

Tips @Το Λονδίνο είναι μία πολυπολιτισμική πόλη στην οποία είναι όλοι ευπρόσδεκτοι. @Το βόλεϊ στην Αγγλία είναι τελείως ερασιτεχνικό. Προπόνηση οι ομάδες κάνουν 2 με 3 φορές την εβδομάδα. @Μόλις 2 χρόνια πριν τους Ολυμπιακούς που διοργανώνει το Λονδίνο υπάρχει μόνο ένα γήπεδο Beach Volley. SPECIAL REPORTS Του Chris Hykiel Είναι μοναδική η ευκαιρία για την Πολόνια να έχει επαγγελματία προπονητή και μάλιστα Έλληνα, τον Βαγγέλη Κουτουλέα. Συναντηθήκαμε σε καφέ (άλλωστε οι Έλληνες είναι παγκόσμιοι πρωταθλητές του καφέ!) και συμφωνήσαμε για συνεργασία στο δεύτερο μισό της σεζόν. Έχοντας δει από κοντά στους Ολυμπιακούς της Αθήνας βόλεϊ, εντυπωσιάστηκα από το επίπεδο του αθλήματος. Θεωρώ ότι έγινε η καλύτερη επιλογή. Info Βαγγέλης Πέντε διαφορετικές ομάδες στην Α1. Έπαιξε στον Παναθηναϊκό από το 1987 έως το 1996. Σταμάτησε από τη σάλα το 2002, μετά από δυο χρόνια στον Ιωνικό. Πρωταθλητής στο beach volley 1996-1999, με ευρωδιάκριση στη Λάρνακα το 2001. Περισσότερες από 100 διεθνείς συμμετοχές. Προπονητής σε Ιωνικό και ΠΑΟΚ στην Α1. Προπονητής των Ξενάκη, Μπλάουελ, πρωταθλητών στην άμμο το 2009.


Αναζητείται ένας Μαστρανδρέας Του Στέφανου Λεμονίδη

Φ

τάσαμε λοιπόν στο πιο κρίσιμο σημείο του ελληνικού βόλει που είναι διχασμένο, κάθε πλευρά βλέπει εντελώς υποκειμενικά τα τεκταινόμενα , αναλύει διαφορετικά τις καταστάσεις που βιώνει το άθλημα του φιλέ και όλα πλέον βρίσκονται στον αέρα και ακροβατούν σε μια λεπτή κλωστή. Ο ιστορικός του μέλλοντος-αν ασχοληθεί βέβαια-θα διαπιστώσει ότι στο ελληνικό βόλεϊ, στη μετά Μπελιγράτη εποχή υπάρχει η πλευρά της τωρινής διοίκησης, αυτή της αντιπολίτευσης και στο μέσον τα δεκάδες σωματεία που πελαγοδρομούν και δεν ξέρουν τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Φυσιολογικά όπως σε όλους τους τομείς της κοινωνίας γέρνει προς την πλευρά της αντιπολίτευσης, γιατί δεν βρήκε τη σωτηρία(τα χρωστούμενα λεφτά) στη συμπολίτευση. Το ελληνικό βόλεϊ έχει χρεοκοπήσει, είναι ένα μικρό αντίγραφο της ελληνικής κοινωνίας, με την κυβέρνηση να κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι αυτή δημιούργησε το χρέος και την αντιπολίτευση να αλλάζει αρχηγό και να αποστασιοποιείται από το παρελθόν και να μιλάει για νέα εποχή, μόνο που εδώ δεν έχουμε το ΔΝΤ για να δώσει λύση. Τη λύση πρέπει να τη δώσουν οι παράγοντες και των δυο πλευρών, αλλά δεν ασχολούνται ιδιαίτερα, δεν παίρνουν ριζοσπαστικά μέτρα, δεν προτείνουν λύσεις, δεν κάνουν τομές, δεν έρχονται σε σύγκρουση, παρά μόνο χαϊδεύουν αυτιά και συνεχίζουν στην μακαριότητα. Γιατί άραγε; Για την προεδρική καρέκλα ενός χρεοκοπημένου οργανισμού; Τόσο ελκυστική είναι αυτή η θέση; Ας μας το απαντήσουν οι αρμόδιοι. Έτσι το ελληνικό βόλεϊ, ακόμη και στον Τύπο, είναι χωρισμένο στα δυο με δημοσιογράφους να καταγράφουν τα γεγονότα, ανάλογα από ποια πλευρά βρίσκονται. Έτσι διαβάζουμε από τη μια για έναν τελικό κυπέλλου που αποτελεί διαφήμιση και από την άλλη για έναν αποτυχημένο τελικό, αν και για πρώτη φορά όλη η ελληνική αθλητική κοινωνία μιλούσε για το ματς επειδή απλούστατα το έδειξε η ελεύθερη ΕΡΤ και όχι η κλειστή με περιορισμένους συνδρομητές ΝΟVA. Kαι ψάχνουν για λεπτομέρειες, όπως μη εμπορική εκμετάλλευση και προτάσεις για διοργάνωση από την ΕΣΑΠ, όταν ο συνεταιρισμός των ΤΑΑ δυσλειτουργεί, αφού η σύμπραξη τους διαλύθηκε στα εξ ων συνετέθη από ένα κουτάκι μπύρας. Από την άλλη διαβάζουμε για ελιγμό Προσαλίκα που μειοψήφησε στην πρόταση διενέργειας εκλογών, ενώ πρόκειται ουσιαστικά για κατάργηση της γενικής συνέλευσης , όπου δεσμεύτηκε για το αντίθετο, άσχετα αν παρασύρθηκε η όχι, κι αν αυτό θα είναι για το καλό η το κακό του ελληνικού βόλεϊ. Διαβάζουμε και άλλα... τέρατα, όπως για μεσίτη αμερικάνο προπονητή, όταν οι περισσότεροι έλληνες προπονητές και παίκτες είναι δημόσιοι υπάλληλοι, μέλη των σωμάτων ασφαλείας ή συνταξιούχοι του δημοσίου που δεν έχουν δουλέψει ποτέ στο δημόσιο, αλλά και διάφορες κολακευτικές κριτικές της τωρινής διοίκησης που ένας αντικειμενικός θα τις χαρακτήριζε γκάφες (πρόσληψη Κοέγιο) Τα πράγματα έφτασαν στο απροχώρητο και μόνη λύση είναι να ηγηθεί ένα ενωτικό ψηφοδέλτιο, με επικεφαλής έναν παράγοντα, στυλ Μιχάλη Μαστρανδρέα που θα βγάλει το κάρο από τη λάσπη.


Μου κόβει η μπεσαμέλ! Της Λεμονιάς Μουλά

Δ

εν ξέρω τι να ξεχωρίσω, όταν είμαι στην οικογένεια του βόλεϊ. Είμαι ως γυναίκα-διαιτητής ή ως διαιτητής-γυναίκα; Πως με βλέπουν άραγε; Σαν το κοριτσάκι που προσπαθεί κάτι να πει στη διαιτησία; Ή σαν τον διαιτητή που προσπαθεί να εφαρμόσει κανονισμούς, να εξελιχθεί, να γίνει καλύτερος, να φτάσει κάπου; Υπάρχουν πολλά που άκουσα όλα αυτά τα χρόνια μέσα στα γήπεδα, κάποια αστεία, κάποια ενοχλητικά, κάποια θετικά και αρνητικά. Γέλασα πολύ, όταν Κυριακή μεσημέρι πριν αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια δύσκολου αγώνα σε γεμάτο γήπεδο και μετά από φοβερή φάση ακούγεται από έναν φίλαθλο «ε, δεύτερε δεν πας σπίτι φτιάξεις παστίτσιο;». Γέλασε όλο το γήπεδο μαζί του, οι παίκτες αλλά και οι διαιτητές. Όταν πρωτοξεκίνησα να διαιτητεύω, έπαιζα ως επόπτης, Α1 ανδρών. Βρίσκομαι λοιπόν σε ένα γήπεδο, γίνεται η παρουσίαση και την ώρα που έρχεται ο αρχηγός της ομάδας δίπλα μου, λέει χαριτολογώντας «ωραίο άρωμα φοράτε δεσποινίς»! Κοκκίνισα, απάντησα, «δεν ξέρω εάν θα συνεχίσει να σας αρέσει κατά την διάρκεια του αγώνα»! Κοκκίνισε κι εκείνος, καταλαβαίνοντας πως δεν επρόκειτο να μου πάρει τον αέρα. Όλα μέσα στο παιχνίδι είναι όμως, όταν απλά εκθέτεις την στάση που θα κρατήσεις στην πορεία. Γεγονός είναι πάντως ότι καλό παστίτσιο δεν έμαθα να φτιάχνω, μου κόβει η μπεσαμέλ, στην λίστα των «Ο διαιτητής» μπήκα, άρα μάλλον καλά έκανα που δεν πήγα σπίτι εκείνο το μεσημέρι! Φαίνεται ότι τα καταφέρνω καλύτερα στο γήπεδο από ότι στην κουζίνα! Και προσπαθώ πάντα να φοράω ωραίο άρωμα στο γήπεδο! Άγχος και ευθύνη «πρώτη γυναίκα διεθνής», «πρώτη γυναίκα στην Α1». Το αποδοτικό άγχος είναι βέβαια απαραίτητο για να βελτιωνόμαστε. Πάντως, η απόφαση (πέρυσι τον Μάρτιο όταν ρωτάγαμε εάν θα ανθήσουν οι… Λεμονιές στην Τυνησία) ήταν δύσκολη και μετά από πολλή σκέψη. Μια τέτοια απόφαση σήμαινε για μένα ότι η διαιτησία θα πρέπει να είναι πάντα η πρώτη μου προτεραιότητα, όχι ότι μέχρι τότε δεν ήταν, απλά δεν είχα επισημοποιήσει την σχέση Λεμονιά – Διαιτητής. Όταν όμως σκέφτηκα τι έχω ακούσει στα γήπεδα, από διεθνή αθλήτρια να έρχεται για κλήρωση και να λέει «χαίρομαι πολύ που μας παίζει γυναίκα πρώτη και είσαι εσύ, καλή αρχή, είναι και για μένα η πρώτη φορά που με παίζει γυναίκα» ή διεθνή αθλητή να έρχεται κάτω από τη σκάλα και να μου λέει «είναι η πρώτη φορά που με παίζει γυναίκα σε αυτή την κατηγορία, καλή επιτυχία» και στο τέλος να με συγχαίρει ή εθνικός προπονητής που έχασε η ομάδα του να λέει «συγχαρητήρια Λεμονιά, μακάρι σε τέτοιους σημαντικούς αγώνες να έχουμε πάντα τόσο δίκαιη διαιτησία» ή πρόεδρο της ομοσπονδίας να λέει «μπράβο κορίτσια τέτοιους διαιτητές θέλουμε στα γήπεδα», τότε οι αμφιβολίες εάν θα τα καταφέρω, εκμηδενίστηκαν. Βέβαια, ήταν και τα αρνητικά αρκετά, υπήρξαν φορές που έγιναν λάθη και προφανώς θα συνεχίζουν να γίνονται. Αλλά αυτό είναι μειονέκτημα μιας γυναίκας; Όχι βέβαια. Λάθη κάνουν και οι καλύτεροι άνδρες διαιτητές, άρα λάθη κάνουν όλοι οι διαιτητές. Γεγονός είναι όμως πως οι γυναίκες διαιτητές χρειάζονταν περισσότερο χρόνο να εξελιχθούν από ότι οι άνδρες, οι κανονισμοί παιδιάς όμως του βόλεϊ είναι ίδιοι για όλους, είτε γυναίκες είτε άνδρες και καλούμαστε όλοι να κάνουμε καλή εφαρμογή κατά περίπτωση, γιατί καμία φάση δεν είναι ίδια με την άλλη. Και την εφαρμογή την κάνουμε στα γήπεδα. Δεν παίζει ρόλο εάν είσαι γυναίκα ή άνδρας, σημασία έχει πως διαιτητεύεις.


Έκτορας και Αχιλλέας! Του Ισίδωρου Πρίντεζη

Η

ανοδική προς την… κάθοδο πορεία της ΕΑΠ στο πρωτάθλημα είναι σαν των καθοδικών προς την άνοδο… φίλων του βό-

λεϊ! Εχθρική. Προς τον εαυτό της και το… περιβάλλον του φιλέ, πληγωμένου από την κάτω του μηδενός ποιότητα της εμπορικής Α1 των ανδρών. Αυτοκαταστροφική. Οι ετερόκλητοι φίλοι του βόλεϊ αποδείχθηκαν… εχθροί μεταξύ τους, η συμπαθής ΕΑΠ στην ιδέα ότι θα νικήσει τον πληγωμένο Παναθηναϊκό τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου (μετά ακολούθησε η… ακανόνιστη περίοδος, της μπύρας και του… μύθου!) και θα τερματίσει πρώτη, τερμάτισε! Έβδομη. Θέλει πραγματικά πολύ μεγάλη, κοπιώδη προσπάθεια για αυτό το μοναδικό κατόρθωμα, να προσπαθείς να πετάξεις τόσο ψηλά, που να μη σε βλέπει… κανείς! Κατόρθωμα της ΕΑΠ και των φίλων του βόλεϊ, άρα

και της… ΕΑΠ! Που δεν έχουν κανέναν… φίλο. Ανέλαβαν να διοικήσουν, να πρωταγωνιστήσουν και… ΕΑΠελαγοδρομούν. Αν εξαιρέσει κάποιος τη μετακόμιση των γραφείων και την δια… αντιεπαγγελαμτία Κοέγιο πρόσληψη Καπράρα (όπως και να έχει, douze points μόνο στον πρόεδρο), όλα τα άλλα… έργα είναι σαν τη διαδρομή προς την Πάτρα! Με… κατακίτρινες φοβικές ταμπέλες, ότι στην επόμενη στροφή θα… πεθάνεις! Ε, πέθανε λοιπόν να τελειώνουμε, λέει το κράτος, αφού ούτως ή άλλως, δρόμο δε θα δεις, όσο κι αν ζεις! Ποιος ζει και ποιος… πεθαίνει είναι και η Ομοσπονδία. Για αλλού κίνησε, προς δημοκρατικό εξευρωπαϊσμό και αλλού πάει, προς σοσιαλιστικό… μινιμαλισμό, ζήτημα είναι αν θα φτάσει στην… Πάτρα, με τη βοήθεια του ΔΝΤ σε ρόλο… GPS! Με αγαθές προ-θέσεις, χωρίς θέσεις. Με στελέχη τύπου… Ροντρίγκεθ να ξεσπαθώνουν στον… Χριθόπουλο, όπως η Αγγελάκη στον… Προθαλίκα! Γιώργο χάσαμε. Συνονθύλευμα. Ο απόλυτος αιφνιδιασμός έρχεται από τον ανύποπτο Ντονά και δεν υπάρχει… αντίδι και αντίδοτο! Ούτε πρώτη, ούτε όμως και δεύτερη σκέψη. Μόνο σύ-σκεψη γίνεται, για να αποφασίσουν οι πολλοί, γιατί οι λίγοι δεν! Μα, είναι… λίγοι. Λύγισαν. Στην ιδέα-κεραυνό ότι μπορούν να συγ-κυβερνήσουν, δεν αποφάσισαν ποτέ. Συμφωνούσαν μετά από εννέα ώρες ότι… διαφωνούν, ακριβές αποτέλεσμα όταν η… σύσκεψη προηγείται της… σκέψης! Μπαίνει στο παιχνίδι ο… Ντονάς και αιφνιδιάζονται από το καλαματιανό! Τι Στάθης, τι… μπαρμπα-Στάθης. Ένα και το αυτό. Στην αντιμετώπιση. Και μετά πρέπει, λέει, να πάρεις ως τέταρτη εξουσία θέση, να μπεις στο εκλογικό μετερίζι, να διαλέξεις στρατόπεδο και να το… υπερασπιστείς μέχρι τέλος, δημοσιο-γραφικά! Μάλλον… γραφικά, ε; Δε γίνεται να καταγράφεις ως οφείλεις τα γεγονότα. Γίνεται μόνο να τα δημιουργείς και μετά να τα κρίνεις, όλα καλώς καμωμένα! Τι λέτε; Σοβαρά; Δε φταίει δηλαδή ο κόουτς Χριστόπουλος για τις επιλογές του και το κοουτσάρισμα; Δε φταίνε οι παίκτες που… παράκουγαν; Δε φταίει ο χρηματοδότης Ρογδάκης; Πρέπει να πάρω το μέρος κάποιου και δια της πολιτικής να πετροβολώ; Δε φταίει δηλαδή ο «λαμπερός στο ψηφοδέλτιό του» Προσαλίκας για το διοικητικό χάος που παρέλαβε από το «λαμπερό ψηφοδέλτιο Μπελιγράτη» και για το διοικητικό χάος που θα παραδώσει, όποτε παραδώσει στον επόμενο τυχερό-άτυχο; Δε φταίνε οι… μισητοί συνεργάτες του; Όταν αιφνιδιάζεσαι από τον Ντονά, όταν δεν έχεις λύση για να αντιπαρέλθεις σκοπέλους τύπου Αχιλλέα, τότε απολαμβάνεις την πτώση του… Έκτορα και περιμένεις απλώς να ακούσεις τον κρότο. Όσο μεγαλύτερος, τόσο χειρότερα…


Εγώ ο Στέλιος… Του Παντελή Λώλη

Θ

εωρώ τον Στέλιο Προσαλίκα έναν από τους πιο έξυπνους ανθρώπους που έχει το ελληνικό βόλεϊ. Και για να πω όλη

την αλήθεια έξυπνους δεν έχουμε πολλούς, πονηρούς πάλι εκατοντάδες. Τον θεωρώ τόσο έξυπνο λοιπόν που δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έμπλεξε με τα κοινά του αθλήματος από τη στιγμή που ήξερε και είχε ζήσει ως προπονητής, πολλές περίεργες καταστάσεις που πιθανότατα θα τον έμπλεκαν σε περιπέτειες, όπως και έγινε δηλαδή. Ο κόουτς, όπως ακόμα τον αποκαλώ, αποδεικνύεται εμπράκτως ότι μάλλον δεν ήταν όσο έτοιμος θα έπρεπε να είναι, για να μας κάνει, όπως όφειλε, να ξεχάσουμε τον Θανάση Μπελιγράτη. Μπορεί στο μυαλό του να τα είχε αλλιώς τακτοποιημένα τα θέματα. Μπορεί να ήθελε να βγει περισσότερες φωτογραφίες από όσες είχε βγει ως ο πιο επιτυχημένος κόουτς στην ιστορία των Εθνικών ομάδων (μετά τον Θανάση Μαργαρίτη). Μπορεί να ήταν το απωθημένο του να ρίξει από την καρέκλα τον «Μπελί» όπως ο τελευταίος τον καρατόμησε αδίκως από τον προπονητικό θώκο μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας. Ο κόουτς λοιπόν κατάφερε να τελειώσει σε μια νύχτα τον αντίπαλό του αλλά από κει και ύστερα πλην κάποιων κινήσεων (αλλαγή γραφείων, πρόσληψη Καπράρα, εν μέρει τακτοποίηση οικονομικών οφειλών) δεν έχει καταφέρει να πείσει πρώτα από όλα αυτούς που τον ανέδειξαν πρόεδρο. Στην πράξη η πολιτική που χάραξε εξ αρχής είχε αρκετά προσωπικά λάθη (η Σμύρνη του έκανε μεγάλη ζημιά στο προφίλ του) τα οποία πληρώνει διαρκώς από τον Σεπτέμβρη του 2008 και μετά από όταν δηλαδή ανέλαβε τις τύχες του ελληνικού βόλεϊ. Ουδείς αλάνθαστος βεβαίως βεβαίως, και όπως είπε και ο ίδιος στην τελευταία απολογιστική συνέντευξη τύπου, «όποιος δεν κάνει λάθη είναι πεθαμένος». Σωστά, αλλά πως γίνεται ρε κόουτς σε μηνιαία βάση να χάνεις τα καλύτερα σου στηρίγματα στο δρόμο της ανατροπής του «Μπελί»; Πως γίνεται μετά από μόλις 18 μήνες «κυβέρνησης» 120 σωματεία να σου έχουν γυρίσει ήδη την πλάτη; Μήπως κάτι δεν κάνεις σωστά; Δεν γίνεται όλοι οι άλλοι να έχουν άδικο. Δεν γίνεται ο Τριανταφυλλίδης και η Αγγελάκη, δύο από τα πιο σοβαρά σου στηρίγματα ως αντιπολίτευση, να σου κουνούν πρόωρα το μαντήλι. Μήπως τελικά φταίει αυτό το «εγώ» σου στο οποίο αναφέρθηκε η Σοφία πριν πηδήξει από το καράβι; ΥΓ1.: Βουλωμένο γράμμα διαβάζαμε στην πρώτη ηλεκτρονική έκδοση του «Eball magazine». «Ο τίτλος είναι στόχος, όχι πανάκεια» προέβλεπε ο μεγαλομέτοχος της ΕΑ Πατρών Μανώλης Ρογδάκης την ώρα που δύο δισέλιδα πιο κάτω ο κόουτς Δημήτρης Ανδρεόπουλος ανέλυε «το θαύμα της Λαμίας». Και όλα αυτά πριν τις μεταξύ τους κόντρες…


• Έπρεπε να υποβιβαστεί ο Φοίνικας προκειμένου στη Σύρο να «ξυπνήσουν» οι οικονομικά ισχυροί παράγοντες του νησιού;

• Από πότε έχουν να αλλάξουν καλημέρα στον Ολυμπιακό ο Παντελής Ταρνατώρος και ο Ιβάν Μίλκοβιτς;

• Ποιος ήταν ο μεσάζων ώστε η πασέρ του Απολλωνίου Μπίμπι Γκλιγκόροβιτς να εισπράξει τον Μάρτιο τα 35 χιλιάδες Ευρώ που της όφειλε από πέρσι ο Ολυμπιακός;

Γιατί ο Ηρακλής ανανέωσε άρον άρον το συμβόλαιο με τον Μάκη Κανέλλο;

• Αληθεύει ότι «ερυθρόλευκοι» και «πράσινοι» είχαν ήδη απλώσει τα χέρια τους στον κεντρικό του Ηρακλή; • Η επαγγελματική συνεργασία του Νίκου Αρταβάνη με τον Πλάμεν Κονσταντίνοφ υπάρχει περίπτωση να εξελιχθεί και στον Ηρακλή; • Γιατί θα την γλίτωνε ο Χριστοφιδέλης αν του γινόταν έλεγχος ντόπινγκ στον τελικό Κυπέλλου με τον Ολυμπιακό και όχι τέσσερις μέρες νωρίτερα στο ματς με τον ΠΑΟΚ; • Ποιος ήταν αυτός που έμαθε πρώτος στον Παναθηναϊκό το φλερτ του Βλάση Σταθοκωστόπουλου με τον Κάρλος Χαβιέ Βέμπερ;


• Γιατί οι περισσότεροι παίκτες της ΑΕΚ θεωρούν υπαίτιο του υποβιβασμού τον προπονητή τους Κώστα Αρσενιάδη;

κονομικά μέλος της ομάδας του;

• Είναι αλήθεια ότι λίγες μέρες πριν τον τελικό του Κυπέλλου ο Λίμπερμαν Αγκάμεζ βοήθησε οι-

• Μετά το κουτάκι μπύρας που πέταξαν οι οπαδοί της ΑΕΚ στον Σιδηρόπουλο πριν από τρία χρόνια και μετά την ίδια κίνηση οπαδού του Ηρακλή κατά του Ρουμελιώτη στην φετινή σεζόν, η Λίγκα δεν δικαιούται την επόμενη χρονιά να ζητήσει χορηγία της Amstel για το πρωτάθλημα; • Είναι αλήθεια ότι την επόμενη χρονιά αναπληρωματικός διαγώνιος στον Ολυμπιακό θα παίζει ο Πολωνός Λούκας Σζάρεκ; • Γιατί δεν ευδοκίμησαν οι προσπάθειες αλλαγής έδρας του Άρη στο κλειστό της Siemens; • Είναι αλήθεια ότι ο Πατρινός Παναγιώτης Ρουμελιώτης έστελνε μηνύματα στους φίλους του και τους προσκαλούσε για καφέ της …παρηγοριάς στην καφετέρια του μετά τον αποκλεισμό της ΕΑΠ του Χριστόπουλου από τα ημιτελικά της Α1; • Γιατί ακούστηκε το όνομα του Γάλλου Στεφάν Αντιγκά για τον Παναθηναϊκό;

• Αληθεύει ότι ο Αντρέι Κράβαρικ πρότεινε τον συμπατριώτη του Ντρέζνιακ για προπονητή στον Ηρακλή;


Μπριζίτκα Μόλναρ - Νικήτρια Επάθλου Forthnet

Αποστολία Νούσια - Νικήτρια Forthnet Rookie of the year


Ιβάν Μίλκοβιτς - Νικητής Επάθλου Forthnet

Ανδρέας Φράγγος - Νικητής Forthnet Rookie of the year


IVAN MILJKOVIC

Γαύρος και αλάνι!

Ι

βάν ο τρομερός, ο αποτελεσματικός, ο τροπαιούχος. Μίλκοβιτς χρυσός ολυμπιονίκης, πρωταθλητής Ευρώπης, νταμπλούχος Ελλάδας. Ιβάν Μίλκοβιτς γαύρος! Κατακκόκινος. Ο απόλυτος σταρ στο… δικό του φιλέ! Ο ηγέτης στο τάραφλεξ των… άλλων! Ο γητευτής των κόκκινων μαζών. Παίζει συνεπώς μοναδικά με τη μπάλα και αποτελεσματικά στην κόντρα, χωρίς την μπάλα. Στη Ρόμα με ισάξιό του διαγώνιο τον Ερνάντεζ στο ρόστερ «κατάπιε» με… συντηρητική τακτική τον κόουτς Σερνιότι και έκανε γενικό κουμάντο, αφού οι Ιταλοί τον είχαν ανάγκη για τους πόντους της διάκρισης, για να κάνουν τη διαφορά.

Στον για δεύτερη σερί χρονιά Ολυμπιακό κατηγορείται για την εσπευσμένη φυγή του νταμπλούχου πέρυσι Κρίστιανσον και για τη… σύλληψη των «αιωνίων» αντιπάλων του! Πήρε τρεις από τους τέσσερις τίτλους που διεκδίκησε στην Ελλάδα, δυο σερί πρωταθλήματα και το κύπελλο πέρυσι στο Τροκαντερό. Στον τελευταίο τελικό με τον Παναθηναϊκό, μετά τον πόντο-σφραγίδα από μπλοκ στην κούπα, ξεσάλωσε, ανέβηκε στην εξέδρα, παρέσυρε 2.000 θεατές στους ρυθμούς του και απαίτησε υπογραφή συμβολαίου on camera από τον Μαρινάκη! Γητευτής των μαζών. Σταρ. Μπορεί να εξέπεμψε αρνητικότητα στο πρόσωπό του, αποφεύγοντας να μιλήσει στον κόσμο για την κατάκτηση του πρωταθλήματος (ουσιαστικά αυτολογοκρίθηκε, με μπηχτές στη διοίκηση, την οποία… αγκάλιασε!), δεν το έκανε όμως τυχαία, είχε μελετήσει την κάθε κίνηση και αποσκοπούσε κάπου, στα λεφτά του νέου συμβολαίου, αλλιώς… adieu! Παίζει εκνευριστικό κρυφτούλι με τη διοίκηση από τότε που παραιτήθηκε από καλοπληρωμένος από τον Αγγελόπουλο αρχηγός, την ώρα που οι συμπαίκτες του αγωνίζονται απλήρωτοι από τον περασμένο Δεκέμβριο! «Δεν μπορεί να είμαι πληρωμένος αρχηγός σε απλήρωτους παίκτες» είπε και δεν έγινε… τσάμπα μάγκας! Ηγέτης στο τάραφλεξ. Με ένα χτύπημα κάνει τη διαφορά, με ένα χτύπημα σαρώνει στο διάβα του, αντιπάλους και συμπαίκτες. Τα βάζει με όλους. Και στο τέλος δικαιώνεται εκ του αποτελέσματος. Γιατί τα έχει βρει με τον εαυτό του, ξέρει ότι είναι απολύτως επιτυχημένος και πολλά και πολλοί εξαρτώνται από την κλάση του, άρα θα τον ακολουθήσουν, άρα θα τον πληρώσουν. Ο Μίλκοβιτς είναι έξυπνος παίκτης, διορατικός άνθρωπος, απλός στη συναναστροφή του, οικείος με φίλους και γνωστούς, πλακατζής μακριά από το σοβαρό εντός τάραφλεξ στυλ. Και… σερβικά πειθαρχημένος. Είναι ικανός, με προγραμματισμένο ρεπό την επομένη, να σηκωθεί από το τραπέζι και να αφήσει σύξυλη την παρέα, γιατί η ώρα είναι περασμένη. Δεν είναι κλικαδόρος στα αποδυτήρια, ασχέτως αν όλα (επιδιώκει ο ίδιος να) κινούνται γύρω από τον εαυτό του. Για τον πρωταθλητή Ολυμπιακό πάντως, ο Ιβάν Μίλκοβιτς είναι το κέντρο της βολεϊκής γης την τελευταία διετία. Και για να συνεχίσουν οι ερυθρόλευκοι να γυρίζουν σε αυτές τις υψηλές στροφές, θα πρέπει να βάλουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για το «Μίλκοβιτς αλάνι, για πάντα στο λιμάνι»…


O Λίμπερμαν Αγκάμεζ κτυπάει καμπανάκι για την Εθνική και αφήνει ανοικτό παράθυρο για Ολυμπιακό…

«Όλα είναι ανοικτά…»

Τ

ι και αν άκουσε τα χειρότερα από τους οπαδούς του Ολυμπιακού. Τι και αν αντιδρούσε σε κάθε παιχνίδι στο «Μελίνα Μερκούρη» με την φανέλα του Παναθηναϊκού. Τι και αν πλέον έχει γίνει σύνθημα στην εξέδρα των «πρασίνων» και λατρεύεται σαν Θεός. Ο Λίμπερμαν Αγκάμεζ δεν δείχνει αρνητικός στο ενδεχόμενο μετακόμισής του στο λιμάνι στην περίπτωση βέβαια που αποφασίσει να σηκώσει …άγκυρα ο Ιβάν Μίλκοβιτς. «Δεν μπορώ να σας απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Είναι πολύ δύσκολη…» έλεγε αινιγματικά μετά τη λήξη του 4ου τελικού ο «μπόμπερ» του «τριφυλλιού» στην υποθετική ερώτηση αν και εφόσον υπάρχει περίπτωση να τον δούμε την επόμενη χρονιά στα κόκκινα.

«Ξέρω ότι έχουν γραφτεί πολλά κατά τη διάρκεια της χρονιάς αλλά δεν είναι τίποτα σίγουρο. Όλα είναι ανοικτά. Αυτό που θα κάνω πρώτα είναι να μιλήσω με την διοίκηση του Παναθηναϊκού. Θέλω να δω αν με θέλουν αλλά και τι ομάδα θα φτιάξουν για την επόμενη σεζόν. Έχω προτάσεις από Ιταλία και Ρωσία» σχολίαζε ο Κολομβιανός εμφανώς απογοητευμένος από την κατάληξη της φετινής χρονιάς. «Δυστυχώς δεν είχαμε την τύχη με το μέρος μας. Μας έλειψαν πολύ ο Σωτήρης και ο Κώστας». Όσο για την κόντρα του με τον Μίλκοβιτς; «Είναι ένας πολύ μεγάλος παίκτης. Είναι παράδειγμα και μου αρέσει πολύ όταν τον αντιμετωπίζω. Ελπίζω να ξαναβρεθούμε αντίπαλοι είτε στην Ελλάδα είτε κάπου αλλού». Ο Αγκάμεζ περιμένει με αγωνία την ελληνοποίησή του, θέμα για το οποίο ο Παναθηναϊκός είχε κινηθεί την προηγούμενη χρονιά. «Αν δεν γίνει κάτι άμεσα τότε θα πάω να παίξω στην Εθνική Κολομβίας. Έπρεπε ήδη να είχαν γίνει τα χαρτιά μου αλλά δεν ξέρω τι γίνεται. Όλοι με ρωτάνε γιατί δεν παίζω στην Εθνική και δεν ξέρω τι να πω. Εγώ θέλω να παίξω αλλά κάποιοι πρέπει να τρέξουν τις διαδικασίες…» ολοκληρώνει ο «Λίμπε».


Το θέλαμε πολύ… Θάνος Μαρούλης

Ο

δήγησε τη Λαμία μέσω Πάτρας για δεύτερη φορά στην ιστορία της στην τετράδα της Α1. Οδήγησε πέρυσι τον Φερνάντο Μπιλλήρη στη δεύτερη θέση στο beach volley. Οδηγός να σου πετύχει! Διετία επιτυχίας για τον Θάνο Μαρούλη, ο οποίος ξετυλίγει το κουβάρι των αναμνήσεων και αναλύει την πορεία προς την κορυφή, αποκαλύπτοντας σκέψεις Μπιλλήρη και συναισθήματα περιπέτειας, για το πιο παθιασμένο ζευγάρι της άμμου. Πραγματική… adventure, δια χειρός Μαρούλη! Καλοκαίρι 2007, φοβόμασταν ο ένας τον άλλον! Ως αντίπαλοι φοβόμασταν ο ένας τον άλλον και πάντα οι αγώνες μας ήταν ντέρμπι. Εγώ με συμπαίκτη τον Ρουμελιώτικη (Κρητικοί) και ο Φερνάντο με συμπαίκτη τον Χαλίκο (Καλύμνιοι)! Πραγματική βεντέτα. Οι φωνές μας ακούγονταν στις γύρω παραλίες… Καλοκαίρι 2008, χημεία μέσω… επίδειξης! Πριν την έναρξη της καλοκαιρινής σεζόν συζητάμε το ενδεχόμενο να αγωνιστούμε μαζί. Μάταια. Αγωνιζόμενοι όμως στο τουρνουά επίδειξης Golden Cup του Σχοινιά κατακτήσαμε την τρίτη θέση, μένοντας αήττητοι από τις Ελληνικές ομάδες (άτιμοι Βραζιλιανοι, Para/Lula). Τα πάντα στο Beach Volley είναι η χημεία. Ένιωσα λοιπόν πως με τον Φερνάντο έπαιζα για χρόνια. Κι όμως είχαμε κάνει μόλις μια προπόνηση μαζί! 2009, επιτέλους μαζί στο έτος επιτυχίας! Υπό τις οδηγίες του προπονητή των επιτυχιών Μανώλη Ρουμελιώτη και σε συνεργασία με τον Παναγιώτη Ζακυνθινό, αλλά και τον ομοσπονδιακό προπονητή των Εθνικών Σπύρο Καραχάλιο ξεκινήσαμε γεμάτοι όνειρα την προετοιμασία μας στις αρχές Μαΐου του 2009. Οι δυσκολίες πολλές. Αλλά το θέλαμε πολύ. Δεν είναι και λίγο πράγμα να ξυπνάς στις 5μιση η ώρα το πρωί από τα Πατήσια, να διασχίζεις όλη την Αττική με ένα μηχανάκι και τις τσάντες να κρέμονται, για να φτάσεις στο Κορωπί και να κάνεις προπόνηση 7 η ώρα το πρωί. Τα απογεύματα το ίδιο σκηνικό. Το θέλαμε πολύ…!


Ο Θάνος Μαρούλης είναι παίκτης της Λαμίας


Φροντιστής, η αγαπημένη του Φερνάντο! Η προετοιμασία μας συνεχίστηκε με διάφορα προπονητικά camp σε Ελλάδα και Κύπρο. Πάντα μαζί μας, η αγαπημένη του Φερνάντο, η οποία φρόντιζε όλα τα εξωαγωνιστικά θέματα. Φροντιστής της ομάδας και ο πιο ένθερμος υποστηρικτής της (!!!χαχαχα!!!). Γούρι μας, το σκυλάκι του Φερνάντο, ο «Μπούκι». Όποτε γυρίζαμε στα δωμάτιο του ξενοδοχείου από την προπόνηση έπεφτε πάνω μας όλο χαρά. Χαλαρώναμε… Beach Volley-τρόπος ζωής. Τρόπος να ζεις, έντονα και αληθινά… Ήρθε η ώρα να το ζήσουμε. Δεύτερη θέση στο τουρνουά της Νάξου. Φανταστικό τουρνουά και ήττα στον τελικό στις λεπτομέρειες από Ξενάκη/Μπλάουελ. Το τουρνουά των μπλοκ! 10 σε ένα σετ από τον Φερνάντο. Νέο ρεκόρ. Τρομερή η αίσθηση της μπάλας που έχει πάνω στο φιλέ! Ανηφορίζουμε στην Κεραμωτή Καβάλας και η τρίτη θέση έμελλε να είναι η χειρότερή μας! Ποιος να το φανταζόταν. Ότι θα χάναμε στον ημιτελικό και θα ξενερώναμε, ενώ μέχρι πέρυσι παλεύαμε να κάνουμε 2 νίκες στο κυρίως ταμπλό και να βγάλουμε τα κύρια έξοδα για να μην μπούμε μέσα! Τα καλύτερα έρχονται…Το θέλαμε πολύ… «Αυτό είναι το τουρνουά μου, δεν το χάνω». Τρίτο κατά σειρά τουρνουά Master’s της Αγίας Γαλήνης. Κρήτη. Πρώτη φορά θα αγωνιζόμουν μπροστά στο κοινό μου, μπροστά στους γονείς μου που με αφήσαν στα 15 μου να φύγω από κοντά τους για να κυνηγήσω το όνειρό μου…Τώρα το ζω μπροστά τους! Με την θερμή υποστήριξη των Κρητικών που πίνανε ρακί στο όνομά μας καταφέρνουμε και πάλι να φτάσουμε στον τελικό. 9 το βράδυ και η ατμόσφαιρα ΦΑΝΤΑΣΤΙΚΗ. Είχαμε ανατριχιάσει. Στενοχωρήθηκα που δεν μπόρεσα να χαρίσω την πρώτη θέση στους δικούς μου ανθρώπους που ήρθαν από την Ιεράπετρα. Το ίδιο και ο Φερνάντο. Κακός δαίμονας οι Ξενάκης/Μπλάουελ! Δε μιλιόμασταν μετά τον τελικό... Ήταν η τρίτη και φαρμακερή, στη Λαμία! Μετά το τουρνουά της Κρήτης ακολούθησε αυτό των Ραχών στη Λαμία. Μόλις είχα υπογράψει στην ομάδα της Λαμίας και ένιωθα ήδη σαν στο σπίτι μου. Στην τρίτη μας συμμετοχή

σε τελικό καταφέραμε και ανεβήκαμε στο ψηλότερο σκαλί κερδίζοντας την Εθνική ομάδα Ζουπάνη/Κοτσιλιάνου. Το καλύτερό μας τουρνουά παρά τις δυσκολίες που είχαμε παραμονή των τελικών. Ο Φερνάντο μετά τη νίκη μας στον προημιτελικό αισθάνθηκε ξαφνική αδιαθεσία και συζητούσαμε το ενδεχόμενο να σταματήσουμε και να αποσυρθούμε. «Δεν υπάρχει περίπτωση» είπε ο Φερνάντο και μου ανέβασε την ψυχολογία στα ύψη. Συνεχίσαμε ακάθεκτοι και στη Σαντορίνη, φτάνοντας και πάλι στον τελικό και κατακτώντας άλλο ένα μετάλλιο. 2η θέση. Μόνιμα στο βάθρο των νικητών! Η στιγμή που περιμέναμε από την αρχή του καλοκαιριού είχε φτάσει… Κάλυμνος Master’s Finals. Ο τελικός των τελικών. Για τρίτη συνεχομένη χρονιά ο Φερνάντο θα ζούσε και πάλι μοναδικές στιγμές μπροστά στο κοινό του, στο νησί που μεγάλωσε και κάρφωσε για πρώτη φορά μπάλα πάνω από το φιλέ! Αλλά αυτό το τουρνουά ξέραμε και οι 2 ήταν διαφορετικό. «Σε αυτό το τουρνουά ο καθένας θα πάρει αυτό που του αξίζει» μου είχε πει στο καράβι, ενώ πηγαίναμε στην Κάλυμνο. Όλο το νησί περίμενε πως και πώς να μας δει, είχαμε πάει από νωρίς να δει ο Φερνάντο τους γονείς του και να κάνουμε καλή προ-


ετοιμασία στα γήπεδα, ώστε να αφομοιώσουμε τα πατήματά μας. Μας βλέπανε στο δρόμο που κυκλοφορούσαμε και όλοι λέγανε μια λέξη. Πρωτάθλημα… Ο ήρωας του νησιού, ο Φερνάντο Μπιλλήρης! Όποτε παίζαμε, το γήπεδο ήταν γεμάτο από μικρούς και μεγάλους θαυμαστές μας. Είτε ήταν 9 το πρωί είτε ήταν 6 το απόγευμα. Οι άνθρωποι στο νησί έκλειναν τα μαγαζιά τους για να δουν τον ηρώα του νησιού, τον Φερνάντο Μπιλλήρη! Με τις ιαχές του κόσμου και όλο το νησί να πανηγυρίζει, πήραμε την πρόκριση στον τελικό, παίζοντας με τρομερό πάθος σε όλους τους αγώνες. Κυριακή 2 Αυγούστου 2009 και όλοι περιμέναμε το ρολόι να δείξει 9! Είναι η στιγμή που μπαίνουμε στο γήπεδο. Απέναντί μας Ξενάκης και Μπλάουελ, το νούμερο 1 της βαθμολογίας μέχρι εκείνη τη στιγμή. Η στιγμή του μεγάλου τελικού. Ο ουρανός κοκκίνισε από τα καπνογόνα και οι δρόμοι γύρω από το γήπεδο είχαν κλείσει από τον κόσμο που ήρθε να δει τον τελικό των τελικών. Και έτσι ήταν. Ματς διαφήμιση του Beach Volley. Πολλοί τον χαρακτήρισαν ως τον καλύτερο των τελευταίων 10 χρόνων. 2η θέση. Δε μας πείραξε καθόλου. «Ο καθένας παίρνει αυτό που του αξίζει». Θυμήθηκα τα λόγια του Φερνάντο αμέ-

σως μετά το 16-14 του τάι μπρέικ… Καλοκαίρι 2009. Όνειρο. Ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου… Την επόμενη μέρα έπρεπε να φύγω από το νησί και ο Φερνάντο με κατέβασε στο λιμάνι. 2 τα ξημερώματα και τα φώτα στο γήπεδο που ζήσαμε το όνειρό μας, είχαν σβήσει. Δεν πιστεύαμε πως είχε τελειώσει. Αφίσα τις βαλίτσες μου στην άκρη και προχωρήσαμε στη μέση του γηπέδου, δώσαμε τα χέρια και σε ένα δευτερόλεπτο πέρασαν μπροστά από τα μάτια μας όλες οι αναμνήσεις του καλοκαιριού. Τα καλύτερα έρχονται… Δεν μας απειλούν τα παιδιά, όχι! Μας προειδοποιούν απλώς! Μαρούλης και Μπιλλήρης έχουν συγκροτημένη σκέψη και βρίσκονται σε ανοδική τροχιά στην άμμο. Ο Θάνος είναι πιο εκρηκτικός και παρορμητικός, ο Φερνάντο πιο… ήρεμη εκρηκτική δύναμη! Είναι τελικώς θέμα χημείας και τρόπου ζωής. Και είναι και ο λόγος (τρόπος να ζεις έντονα και αληθινά, τρόπος να παίζεις αληθινά) για τον οποίον πριν γίνουν ζευγάρι στο beach, φοβόταν ο ένας τον άλλον…


Εμείς και οι άλλοι Tου Αλέκου Παρασκευόπουλου

Τ

ην τελευταία φ ο ρ ά που κάποιος με ρ ώ τ η σε –για 100στή φ ο ρ ά αν παίζω beach v o l l e y απάντησα «ναι» παίζω. Εξαιρετικά μάλιστα. Και το απορημένο γεμάτο αμφισβήτηση βλέμμα τους μου έβγαζε μια τεράστια ικανοποίηση. Βλακείες ρωτάς – βλακείες θ’ ακούσεις. Ειδικά κάτι φίλοι μου στο εξωτερικό Ολλανδοί, Άγγλοι και άλλοι τέτοιοι σχετικοί με τους οποίους με ενώνει το χόμπι του «συλλέγειν δίσκους», δεν μπορούν να κατανοήσουν το σόι επάγγελμα είναι αυτό «ασχολούμαι με το beach volley» διότι θεωρούν ότι το μόνο πράγμα σχετικό με το beach volley, που σου δίνει και έσοδο, είναι να παίζεις. Μανατζάρω διοργανώσεις τους λέω στο τέλος για να τους απαλλάξω από την καχυποψία ότι στην Ελλάδα έχουμε τρελαθεί εντελώς (που το πιστεύουν ούτως ή άλλως για διαφορετικούς λόγους). Το επόμενο πράγμα που τους έρχεται στο μυαλό είναι ότι δεν κάνω κάτι σοβαρό, απλώς τριγυρνάω γύρω από ημίγυμνες γυναίκες με τον μέσο όρο τους να προσεγγίζει την Ζιζέλ, και αρχίζει το βλέμμα τους να σκοτεινιάζει – «και τι σπούδασες γι’ αυτό»; Πολιτικός Μηχανικός. Παράλογο; Δεν απαντά, άρα λογικό. Και εκεί σταματούν τις ερωτήσεις και πιάνουμε άλλα πιο βατά θέματα. Όπως το πως ακόμη δεν έχω καταρ-

ρεύσει οικονομικά και γιατί η κυβέρνηση δεν πούλησε τους δίσκους μου για να σώσει την χώρα (ο φθόνος τους για την απόλυτη συλλογή μου δεν κρύβεται) – και φυσικά διαψεύδω τα περί κατάρρευσης και τους καλώ στην Νάξο να δουν τα κορμιά (διότι στην Ελλάδα θα έχει beach volley και φέτος ενώ το euro tour της GSM μας χαιρέτησε και αποχώρησε). Και πράγματι φίλοι μου, μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι διότι στη χώρα μας έχουμε το πιό σταθερό πρωτάθλημα beach volley στην Ευρώπη, το πιο υγιές οικονομικά (με εξαίρεση τον ΟΠΑΠ όλοι οι υπόλοιποι χορηγοί είναι ιδιωτικές εταιρείες) και με εξασφαλισμένο έσοδο μέχρι το 2013. Την ίδια στιγμή οι Γερμανο-Ελβετοί που διοργανώνουν το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα δήλωσαν αδυναμία εκτέλεσης της συμφωνίας με την CEV για το 2010 και τρέχουν στα δικαστήρια, ενώ κανείς δεν λέει πως θα πληρωθούν και όλα τα έπαθλα του 2009 που χρωστούν στους αθλητές. Τα ξέρει αυτά η Ανκελα; Να σημειώσουμε ότι το κρύο τσάι που μας στηρίζει ανέβασε το μερίδιο του στην αγορά στα ύψη ρεκόρ του 67% (5 μονάδες επάνω σε ένα χρόνο) – ενώ το αντίπαλο προϊόν ως χορηγός του Euro Tour ήταν στις παράπλευρες απώλειες. (Άσχετο αλλά να χαρούν και οι χορηγοί). Για να μην πω ότι όλοι οι ξένοι αθλητές ρωτάνε αν μπορούν να παίξουν στα δικά μας τουρνουά γιατί είναι τα μόνα με πλήρη διαμονή και διατροφή στους αθλητές, και μάλιστα σε καλά ξενοδοχεία. Οι δε Φιλανδέζες μένουν μόνιμα εδώ, έχουν Έλληνες προπονητές, φίλους και πνευματικούς (αστειεύομαι) . Τέλος με τα αυτοπαινέματα για να μην σας εκνευρίσω, αντίθετα με όλο αυτό προσπάθησα να σας μεταδώσω κάτι θετικό για μας (ως χώρα και ως αθλητισμό), να πάρετε λίγο επάνω σας στην μαυρίλα που μας περιβάλλει – και αν φίλοι σας από το εξωτερικό ρωτήσουν τίποτε ειρωνικό, δείξτε cool - καλέστε τους στην Κεραμωτή. Έχει εξαιρετικό φραπέ στην Κεραμωτή. Και τσάμπα σεζλόγκ στην παραλία (ιδέα marketing του Γκλαβάκη). Ο Αλέκος Παρασκευόπουλος είναι διευθυντής του τμήματος Beach Volley της ΕΟΠΕ.


Α.Σ. Νέας Κυδωνίας Χανίων Ο Παράδεισος του Beach Volley ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: Οι εγκαταστάσεις του συλλόγου βρίσκονται στην παραλία των Αγίων Αποστόλων, μερικά χιλιόμετρα δυτικά της πόλης των Χανίων. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: Τηλέφωνο επικοινωνίας 6944622444, 6944721880 web site http://www.beachvolleychania.com e-mail : admin@beachvolleychania.com ΣΧΟΛΕΣ ΤΜΗΜΑΤΑ: Ο Α.Σ. Beach Volleyball Νέας Κυδωνίας Χανίων ανακοινώνει ότι από 1 Μαίου ξεκινάνε τα τμήματα εκμάθησης beach volleyball για αγόρι και κορίτσια από 8 έως 15 ετών. Περισσότερες πληροφορίες στα τηλέφωνα 6944622444 (Οικονομάκης Στέλιος) και 6944721880 (Φραγκεδάκης Παναγιώτης). ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ: Ο χώρος των εγκαταστάσεων -μέχρι στιγμής, καθώς η εργασίες διαμόρφωσης και ανάπλασης του χώρου δεν σταματάνε ποτέ- περιλαμβάνει: - 4 αγωνιστικά γήπεδα περικυκλωμένα με δίχτυα για να μην «φεύγουν» οι μπάλες και ξεχωριστή παροχή νερού σε κάθ’ ένα απ’ αυτά για τις ζεστές μέρες του καλοκαιριού - 2 αποδυτήρια με 2 ντους και άλλα 2 ντους σε ανοικτό χώρο - 8 κερκίδες οι οποίες φιλοξενούν περίπου 700 άτομα. Οι 6 απ’ αυτές είναι σκεπαστές για προστασία απ’ τον ήλιο - Στερεοφωνική εγκατάσταση - Προβολείς για νυχτερινά παιχνίδια ΙΣΤΟΡΙΑ: Ο σύλλογος ιδρύθηκε Δεκέμβριο του 2003 στα Χανιά από φίλους του beach volley. Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία του συλλόγου ανήκει στον Παναγιώτη Φραγκεδάκη και τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου είναι τα εξής: Αλεξάκης Νικόλαος, Αλεξιάδης Σέργιος, Αναστασάκης Δημήτριος, Βλαμάκης Ιωάννης, Γλυνιαδάκης Νικόλαος, Καλπάκας Γεώργιος, Καρπουζάς Ιωάννης, Κατούφας Νικόλαος, Λειβαδιτάκη Ελένη, Λεκάκος Ευάγγελος, Λεκάκος Γεώργιος, Λεκάκος Ηλίας, Μαυριγιαννάκης Στυλιανός, Μετζιδάκης Αντώνιος, Ντερμανάκης Ιωάννης, Ξηρουχάκης Πέτρος, Ξιαρχογιαννοπούλου Πολυτίμη, Οικονομάκης Στυλιανός, Παπαγιαννάκης Δημήτριος, Παπαγρηγοράκης Ευτύχιος, Παπαδάκης Ιωάννης, Παπαδάκης Γεώργιος, Ριτζάκης Νικόλαος, Σηφαλάκη Αντιγόνη, Τσιάκαλος Παντελής, Φραγκεδάκης Παναγιώτης, Φραγκιαδάκης Γεώργιος, Φραγκιαδάκης Χρήστος. Το Μάρτιο του 2004 σε συνεργασία με το Δήμο Νέας Κυδωνίας δημιουργήθηκαν οι αθλητικές εγκαταστάσεις beach volley στην παραλία των Αγίων Αποστόλων. Στόχος του συλλόγου είναι η ανάπτυξη του αθλήματος στην πόλη μας, η φιλοξενία πανελλήνιων -και όχι μόνο- τουρνουά στις εγκαταστάσεις μας και η προετοιμασία αθλητών μέσα από τις ακαδημίες του συλλόγου όπου θα πρωταγωνιστούν στα πανελλήνια και γιατί όχι και στα παγκόσμια πρωταθλήματα.


ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ: -Το καλοκαίρι του 2004 ο σύλλογος διοργάνωσε 6 Παγκρήτια τουρνουά (2 αντρών, 1 γυναικών, 1 ερασιτεχνών, 1 εφήβων και 1 νεανίδων). - Το καλοκαίρι του 2005 διοργανώθηκαν απ’ το σύλλογο 9 Παγκρήτια τουρνουά (1 ερασιτεχνών, 3 αντρών, 2 γυναικών, 1 μεικτό, 1 παίδων και 1 κορασίδων). - Το καλοκαίρι του 2006 ο σύλλογος σε συνεργασία με την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης, φιλοξένησε το 2ο Πανελλήνιο τουρνουά Juniors. Σε συνεργασία με την Forthnet και τον Μιχάλη Τριανταφυλλίδη φιλοξένισε το 7ο Πανελλήνιο τουρνουά Forthnet. Επίσης ο σύλλογος διοργάνωσε 3 Παγκρήτια τουρνουά (1 ερασιτεχνών, 1 αντρών και 1 γυναικών). Τέλος ο σύλλογος διοργάνωσε το 1ο χειμερινό πρωτάθλημα beach volleyball το οποίο ξεκίνησε στις 15 Οκτωβρίου και θα κρατήσει μέχρι και τον Απρίλιο του 2007. - Το καλοκαίρι του 2007 σε συνεργασία με την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης, διοργάνωσε ένα προπονητικό καμπ, ένα πανεπαρχιακό τουρνουά (regional) και το 1ο Πανελλήνιο τουρνουά Juniors. Στη συνέχεια και με τη συνεργασία της Forthnet και του Μιχάλη Τριανταφυλλίδη διοργανώθηκε το 8ο Πανελλήνιο τουρνουά Forthnet. Τέλος τον μήνα Δεκέμβριο ανέλαβε την διεξαγωγή του Christmas Cup, τουρνουά που είναι στα πλαίσια του αναπτυξιακού σχεδιασμού της Ε.Ο.ΠΕ. - Το καλοκαίρι του 2008 «άνοιξε» με την διοργάνωση προπονητικού καμπ επίλεκτων αθλητών και αθλητριών υπό τα βλέμματα των ομοσπονδιακών τεχνικών. Ακολούθησαν για 1η χρονιά σχολικά πρωταθλήματα λυκείων και γυμνασίων ενώ διοργανώθηκαν 2 πανεπαρχιακά (Regional) τουρνουά για ηλικίες κάτω των 17 και κάτω των 15, 2 τουρνουά αντρών/γυναικών και ένα μικτό. Σε συνεργασία με τον πρώην διεθνή αθλητή Μιχάλη Τριανταφυλλίδη διοργανώθηκε το 9ο τουρνουά Forthnet, ενώ για 1η χρονιά διοργανώθηκε το Winter Circuit με 5 τουρνουά που «έτρεχαν» όλη την χειμερινή περίοδο. - Το καλοκαίρι του 2009 διοργανώθηκαν ένα σχολικό πρωτάθλημα γυμνασίων, ένα τουρνουά αντρών/γυναικών και ένα μικτό. Σε συνεργασία με την Ελληνική Ομοσπονδία Πετοσφαίρισης διοργανώθηκε πανεπαρχιακό πρψτάθλημα κάτω των 17 ετών και Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Juniors για ηλικίες κάτω των 17 και κάτω των 20. Σε συνεργασία με τον πρώην διεθνή αθλητή Μιχάλη Τριανταφυλλίδη διοργανώθηκε το 10ο τουρνουά Forthnet και τέλος συνεχίστηκε η επιτυχημένη διοργάνωση των Winter Circuit οι οποίες χωρίστηκαν σε 2 φάσεις με 4 τουρνουά σε κάθε μία από αυτές.


Τ

α σπορ γενικά, έχουν πάρει σήμερα μια σοβαρή θέση στη ζωή μας. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι τον ελεύθερο χρόνο τους βρίσκουν στα σπορ, ό,τι τους στερεί το σύγχρονο άγχος και οι συνθήκες ζωής. Ένα τέτοιο σπορ, που καλύπτει τις ανάγκες αυτές που στερείται ο άνθρωπος είναι το Βeach volley. Ο μικρός κίνδυνος τραυματισμού λόγω έλλειψης σωματικής επαφής των αντιπάλων και οι απλές οργανωτικές ανάγκες του παιχνιδιού (άμμος, μπάλα και ένα σχοινί ή ένα δίχτυ), κάνουν το beach volley πιο προσιτό. Από τα τέλη της 10ετιας του ’80 και τις αρχές αυτής του ’90 το beach volley άρχισε σιγά σιγά να μπαίνει και στη ζωή του Έλληνα με πιο επίσημη μορφή (διεξαγωγή τουρνουά Πανελληνίου πρωταθλήματος). Οι κλιματολογικές συνθήκες και οι αμμώδεις παραλίες της χώρας μας, σε συνδυασμό με την τεχνογνωσία κατάλληλων ανθρώπων, απογείωσαν τα τελευταία χρόνια το άθλημα και οι αγώνες ανά την επικράτεια ενθουσιάζουν το ελληνικό κοινό που γεμίζει τα γήπεδα (π.χ ολυμπιακοί αγώνες 2004, εγχωριες διοργανώσεις). Έτσι, πλέον και στην Ελλάδα το beach volley είναι ένα show πολύ καλά

οργανωμένο, που κινείται σε επαγγελματικά πλαίσια (συμφωνίες με χορηγούς, τηλεοπτικά συμβόλαια, χρηματικά έπαθλα στους αθλητές). Το άθλημα έχει αποκτήσει πια τη δική του δυναμική. Χαρακτηριστική είναι η κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των γηπέδων σε όλη την Ελλάδα (ακόμα και κλειστά γήπεδα έχουν δημιουργηθεί), η ενασχόληση όλο και περισσοτέρων αθλητών με το άθλημα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και η δυναμική είσοδος στο χώρο, προπονητών που μαθαίνουν το άθλημα σωστά από τις μικρές ηλικίες στους αθλητές, δίνοντας έτσι βάση στις ακαδημίες που αποτελούν τη δεξαμενή και το μέλλον κάθε αθλήματος. Πέρα όμως από το επαγγελματικό κομμάτι του beach volley, υπάρχει και το ερασιτεχνικό. Είναι αυτό, όπου πολίτες κάθε ηλικίας παίζουν, (διαμορφώνοντας μερικώς τους κανονισμούς), στον ελεύθερο χρόνο τους, με κύριο χαρακτηριστικό την αβίαστη προσπάθεια και όφελος την ψυχική υγεία. Ο συνδυασμός άθληση-διασκέδαση-οικονομικό όφελος έχουν καταστήσει το beach volley το δημοφιλέστερο άθλημα του καλοκαιριού και το πλέον ραγδαία αναπτυσσόμενο σε όλο τον κόσμο. Μια ματιά στις παγκόσμιες έρευνες και στατιστικές αρκεί για να πεισθεί και ο πιο δύσπιστος, ότι το απλό παιχνίδι volley των λουομένων στην παραλία, έχει μεταλλαχθεί σε ένα ολοκληρωμένο αγώνισμα, άρτια οργανωμένο και δομημένο σε επαγγελματικά πλαίσια, που κατέχει πλέον υψηλοτάτη θέση στη βιομηχανία του αθλητισμού.

Χαρακτηριστική είναι η κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των γηπέδων σε όλη την Ελλάδα (ακόμα και κλειστά γήπεδα έχουν δημιουργηθεί).

Του Κώστα Αγγελίδη

Ολοκληρωμένο αγώνισμα


Αντζελίνα Γκρουν Άνοιξε πανιά από την Ελλάδα


Σ

την πρώτη δεκαετία του αιώνα που διανύσαμε κέρδισε τα πάντα. Τσάμπιονς Λιγκ (2), Κύπελλο Συνομοσπονδίας (2), Ιταλικά πρωταθλήματα (3) και Κύπελλα (2), δεν της έλειψε τίποτα σε επίπεδο ομάδων. Αποθεώθηκε το 2007 με την Μπέργκαμο όταν αναδείχθηκε MVP του Champions League, λατρεύτηκε στην Γερμανία όταν για οκτώ συνεχόμενα χρόνια έπαιρνε διαρκώς το βραβείο της κορυφαίας αθλήτριας στην χώρα της. Το μόνο που δεν κατάφερε να κερδίσει η Αντζελίνα Γκρουν στην «χρυσή» της δεκαετία ήταν ένα Ολυμπιακό μετάλλιο το οποίο το έψαξε, είναι η αλήθεια επί Αθηναϊκού εδάφους το 2004. Με αυτό το κίνητρο λοιπόν, την κατάκτηση Ολυμπιακού μεταλλίου, η 30χρονη Γερμανίδα άφησε την σιγουριά του πλουσιοπάροχου συμβολαίου της στην σάλα και αποφάσισε να ξεκινήσει μια δεύτερη καριέρα αυτή την φορά στην άμμο. Γεύση από τις επιδόσεις της Γκρουν στην άμμο πήραμε αρχές Μαρτίου όταν μαζί με την παρτενέρ της Ριέκε Μπρινκ-Άμπελερ προπονήθηκαν για μια εβδομάδα από κοινού με τις Ελληνίδες πρωταθλήτριες Βίκυ Αρβανίτη και Μαρία Τσιαρτσιάνη. Το «eball magazine» βρέθηκε την τελευταία μέρα της παραμονής των Γερμανίδων στο ελληνικό προπονητήριο του ΣΕΦ και κατέγραψε με φωτογραφίες, video και ρεπορτάζ το αποχαιρετιστήριο «διπλό» που έδωσαν οι δύο ομάδες. Μόλις ολοκληρώθηκε η «φιλική» νίκη της «γαλανόλευκης» (2-1 σετ) το Γερμανικό δίδυμο φωτογραφήθηκε με τις Τσιαρτσιάνη-Αρβανίτη και μίλησε για τον συμπατριώ-

τη τους - Εθνικό μας κόουτς πλέον - Κριστόφ Ντίκμαν. Eball: Μετά από δύο Champions League, δύο Κύπελλα Συνομοσπονδίας, τρία πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα, ένα Σούπερ Καπ Ιταλίας και ένα πρωτάθλημα Γερμανίας ποιοι ήταν οι λόγοι που σε οδήγησαν να αλλάξεις ρότα και να δοκιμάσεις τις δυνάμεις σου και στην άμμο; Αντζελίνα: Για μένα είναι μια πολύ μεγάλη αλλαγή που την είχα πολύ μεγάλη ανάγκη. Έψαχνα μια νέα πρόκληση στην καριέρα μου και ελπίζω να την βρω στην άμμο. Μετά από 8 χρόνια συνεχών μετακινήσεων (2001-2003 Μόντενα, 2003-2008 Μπέργκαμο, 2009 Βακίφμπανκ) ήθελα να παραμείνω στην χώρα μου. Επέλεξα το Beach Volley, ένα άθλημα στο οποίο αποφασίζεις εσύ για την καριέρα σου. Δεν εξαρτάσαι από κανέναν άλλο. Διαλέγεις εσύ τι θα κάνεις και είσαι εντελώς ανεξάρτητος. Eball: Από τις πρώτες προπονήσεις ποιες είναι οι βασικές διαφορές που έχεις εντοπίσει ανάμεσα στην σάλα και στην άμμο; Α: Στην άμμο δεν χρειάζεται να είσαι συ-


νέχεια στα …κόκκινα. Στην σάλα τρέχεις διαρκώς. Υπάρχει διαφορετική νοοτροπία ανάμεσα στα δύο αθλήματα. Στην σάλα είσαι μια ομάδα και όλοι θα πρέπει να ακολουθούν τους νόμους. Εδώ είσαι πιο απελευθερωμένη και αποφασίζεις μαζί με την συμπαίκτρια σου για την ομάδα. Eball: Στον αγωνιστικό τομέα ποια είναι τα πρώτα προβλήματα που έχεις να αντιμετωπίσεις; Α: Σίγουρα θα πρέπει να βελτιώσω την πάσα μου (σ.σ. γελάει). Από κει και ύστερα είναι πολύ νωρίς για να πω περισσότερα. Θα πρέπει να βρεθούμε με την συμπαίκτριά μου. Πρέπει να βρω και να βρούμε ρυθμό σαν ομάδα αλλά πάνω από όλα θα πρέπει να αποκτήσω αυτοπεποίθηση. Δουλεύω πολύ σε αυτόν τον τομέα. Ένα ακόμη στοιχείο που θα πρέπει να βάλω στο παιχνίδι μου είναι το σερβίς που ήταν από τα μεγάλα «όπλα» μου στην σάλα. Eball: Ριέκα ποιος ήταν ο λόγος που επέλεξες την Αντζελίνα για παρτενέρ; Ριέκα: Είχαμε ξαναπαίξει μαζί στο Μόναχο το 2005. Τότε χωρίσαμε γιατί εγώ συνέχισα στην άμμο και εκείνη στην σάλα. Τώρα έμαθα ότι θα σταματήσει και δεν χρειάστηκε παρά μια μικρή κουβέντα προκειμένου να την πείσω να αγωνιστεί μαζί μου στην άμμο. Η Αντζελίνα είναι ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα στον χώρο του volley και πλέον είναι στο χέρι της να κάνει καριέρα και στο beach volley. Στις προπονήσεις πάντως μέχρι τώρα δουλεύει πολύ στην υποδοχή και στην πάσα. Στην επίθεση είναι η Αντζελίνα που ξέρετε στην σάλα. Ανίκητη… Θα αφήσει εποχή ο Ντίκμαν Eball: Μετά από πέντε μέρες κοινών προπονήσεων με την Εθνική ομάδα της Ελλάδας ποια είναι η άποψη σας για την Βίκυ και την Μαρία; Α: Σίγουρα είναι μια από τις καλύτερες ομάδες στον κόσμο. Είμαι σίγουρη ότι έχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης και ελπίζω στο μέλλον να βρεθούμε ως αντίπαλοι σε κάποια μεγάλη διοργάνωση. Στο διπλό που παίξαμε σήμερα καταφέραμε να τους πάρουμε ένα σετ και για μας αυτό είναι πολύ καλό.

Ρ: Δουλεύουν πολύ καλά και είναι πολύ σημαντικό ότι μέσα στο γήπεδο βλέπω ότι μιλούν την ίδια «γλώσσα». Είναι πολύ φιλόδοξες και νομίζω ότι αν συνεχίσουν έτσι το μέλλον τους ανήκει. Είναι πολύ καλοί χαρακτήρες και είμαι πολύ χαρούμενη που η Μαρία άνοιξε το σπίτι της για να μας φιλοξενήσει στην Ελλάδα. Eball: Από φέτος προπονητής των Τσιαρτσιάνη-Αρβανίτη θα είναι ο συμπατριώτης σας Κριστόφ Ντίκμαν. Ποια είναι η γνώμη σας; Αντζελίνα: Πιστεύω ότι με την έλευση στην χώρα σας του Κριστόφ (Ντίκμαν) θα αλλάξουν πολλά στο άθλημα σας. Είναι ένας προπονητής που αγαπάει με πάθος αυτό που κάνει και τα κορίτσια θα έχουν να πάρουν πάρα πολλά δίπλα του. Ήταν σπουδαίος παίκτης και ελπίζω να εξελιχθεί και σε έναν μεγάλο προπονητή. Σαν παίκτης ήταν πολύ σκληρός. Ήταν πραγματικά κόουτς μέσα στο γήπεδο και ήξερε ανά πάσα στιγμή τις απαντήσεις απέναντί στους αντιπάλους του. Ρ: Ο Κριστόφ θα γίνει πολύ καλός κόουτς, είμαι σίγουρη γιατί τον ξέρω πολύ καλά ως προσωπικότητα. Είναι έξυπνος, καταλαβαίνει το παιχνίδι και είμαι σίγουρη ότι θα βάλει την σφραγίδα του στην Ελλάδα. Θα αφήσει εποχή… Eball: Φοβάστε τον ανταγωνισμό με τις υπόλοιπες γυναικείες Γερμανικές ομάδες; Α: Δεν φοβάμαι ποτέ. Σεβόμαστε όλες τις ομάδες, ξέρουμε ότι ακόμη βρισκόμαστε μακριά τους αλλά στόχος μας είναι να τις πλησιάσουμε και αν μπορούμε να τις ξεπεράσουμε. Ο χρόνος θα δείξει αν μπορούμε να τα καταφέρουμε. Είναι πολύ εύκολα τα λόγια αλλά από τις πράξεις όλοι κρινόμαστε. Αυτή τη χρονιά θα πρέπει να τρέξουμε πάρα πολύ. Μας περιμένει μεγάλη ανηφόρα και εμείς καλούμαστε να την ανεβούμε πολύ γρήγορα. Ρ: Το Λονδίνο και οι Ολυμπιακοί αγώνες του 2012 είναι πολύ μακρινός στόχος για το δικό μας ζευγάρι. Πρώτα θα πρέπει να δουλέψουμε για να καταφέρουμε να κερδίσουμε κάποια πράγματα στην πατρίδα μας και μετά βλέπουμε. Όλα εξαρτώνται από τη δουλειά αλλά και από την απήχηση που θα έχει αυτή


στους σπόνσορες. Δεν έχουμε καμία βοήθεια από την Γερμανική ομοσπονδία και αν δεν έχουμε χορηγούς θα είναι πολύ δύσκολο να συνεχίσουμε. Εγώ δεν έχω λεφτά για πέταμα, σπουδάζω Ιατρική και αν δεν αποκτήσω αυτά που θέλω στην άμμο τότε θα συνεχίσω τις σπουδές μου. Eball: Με τι θα είναι ευχαριστημένη η Αντζελίνα τελειώνοντας μια προπόνηση ή έναν αγώνα; Α: Εγώ θα είμαι ευτυχισμένη αν είμαι χαμογελαστή το βράδυ κάθε μέρας. Θα είμαι ευχαριστημένη για κάθε άμυνα, για κάθε πόντο, για κάθε σετ που θα παίρνουμε.


ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΕΝΙΣ, ΜΕ ΟΧΗΜΑ ΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ TENNIS SOCIETY Η Mercedes-Benz, εφευρέτης του αυτοκινήτου και µία από τις πιο σηµαντικές αυτοκινητοβιοµηχανίες του κόσμου, µε παρουσία 13 ολόκληρα χρόνια στο χορηγικό θρόνο της ATP αλλά και µε μεγάλες χορηγίες σε πολλά άλλα τουρνουά τένις ανά τον κόσμο, επέλεξε για όχημα το Tennis Society, για να κινηθεί µε την υψηλή ασφάλεια και γνήσια απόλαυση που µόνο αυτή ξέρει να προσφέρει στο χώρο του ελληνικού τένις. Στα πλαίσια της κίνησης αυτής προγραµµατίζονται 2 μεγάλα τουρνουά, ένα μοναδικό tennis party και πολλές άλλες δραστηριότητες που µόνο ωφέλιμες μπορεί να είναι για την προβολή και τη διάδοση του ελληνικού τένις, μέσα από την αίγλη της MercedesBenz. Ας υποδεχτούμε, λοιπόν, το πασίγνωστο “star in the net” και στα ελληνικά courts!


Mercedes-Benz Summer Tennis Open 2010 3 0 Μ Α Ϊ Ο Υ - 1 3 Ι Ο Υ Ν Ι Ο Υ, Α Ν Α Β Υ Σ Σ Ο Σ

Τα υ τ ό χ ρ ο ν η δ ι ε ξ α γ ω γ ή τ ο υρ ν ο υ ά τ έ ν ι ς κ α ι b e a c h t e n n i s ! Α γ ών ε ς “ δ ε ύ τ ε ρ η ς ε υκ α ι ρ ί α ς ” ! Po o l Pa r t y & Te s t D r i v e M e r c e d e s - B e n z ! Δώρα για όλους! ΔΗΛΩΣΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ OPEN...ING ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!

Π λ η ρ ο φ ο ρ ί ε ς - Ε γ γρ α φ έ ς 210 9953316 / 6944703800

Δ Ι Ο Ρ ΓΑ Ν Ω Σ Η

ΤΟΠΟΣ Δ Ι Ε Ξ Α ΓΩ Γ Η Σ

www.animaclub.gr

ΕΠΙΣΗΜΟΣ Χ Ο Ρ Η ΓΟ Σ Ε Ν ΔΥ Μ Α Σ Ι Α Σ

ΕΠΙΣΗΜΟ ΝΕΡΟ

ΕΠΙΣΗΜΗ ΜΠΑΛΑ Α ΓΩ Ν Ω Ν

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΕΣ

ΔΩΡΟΘΕΤΕΣ


Λαμπρό μέλλον Του Θοδωρή Αγγελίνου

Α

υτές τις μέρες έχω τη δυνατότητα να συμμετέχω σε σπουδαία τουρνουά και μάλιστα στη χώρα μας, σε μια πολύ δύσκολη στιγμή γι’ αυτή! Αναφέρομαι

φυσικά στο Status Athens Open που ολοκληρώθηκε πριν λίγες μέρες, αλλά και το Aegean Tennis Cup της Ρόδου. Οι διοργανώσεις αυτές αποτελούν μια όαση για το ελληνικό τένις που ταλαιπωρείται και βαριανασαίνει τα τελευταία χρόνια. Δεν μπορώ να πω πως αυτά τα τουρνουά είναι και η λύση στα προβλήματα του εγχώριου τένις, αλλά αποτελούν μια ιδιαίτερα θετική εξέλιξη, η οποία βοηθάει εμάς τους παίκτες να αποκομίσουμε πολύτιμες εμπειρίες, ενώ ταυτόχρονα προσφέρουν στους φίλους του τένις τη δυνατότητα να παρακολουθήσουν υψηλό θέαμα από κοντά! Οι παροχές για τους παίκτες και στα δύο τουρνουά είναι εξαιρετικές και μπορούν να συγκριθούν μόνο με τουρνουά του ATP Tour, γι’ αυτό το λόγο οι ξένοι παίκτες είναι ενθουσιασμένοι και κάθε χρονιά ανανεώνουν το ραντεβού τους με τα ελληνικά τουρνουά. Αξίζει ένα μεγάλο μπράβο στους διοργανωτές, αφού πραγματικά βοηθούν τους ελάχιστους επαγγελματίες Έλληνες παίκτες οι οποίοι έχουμε απομείνει να βελτιωθούμε με ματς υψηλών απαιτήσεων! Να υπογραμμίσουμε την παρουσία περίπου 3.000 φίλων του τένις στον τελικό του Status Athens Open, παρά το γεγονός της μη παρουσίας Έλληνα παίκτη. Η φήμη των τουρνουά και οι σπουδαίες συνθήκες ξεπερνούν τα σύνορα, οι ελληνικές διοργανώσεις αποκτούν φήμη και αισιοδοξώ για ένα καλύτερο ακόμα μέλλον!


Κι όμως το τένις έχει... μέλλον! Του Μαρίνου Ταχτσίδη

Ε

ίναι γεγονός και το βιώνω σε καθημερινή βάση ότι το τένις στη χώρα μας ποτέ δεν ήταν όσο δημοφιλές είναι αυτή την εποχή. Εφημερίδες, sites, άρθρα, αφιερώματα... μέχρι και η ελεύθερη τηλεόραση πλέον ασχολείται με το άθλημα. Οι συζητήσεις γύρω απ’το τένις, έστω κι αν αυτές ακόμη αφορούν κυρίως το «αιώνιο ερώτημα» Φέντερερ ή Ναδάλ, είναι στην καθημερινότητα, όχι μόνο των ανθρώπων που ασχολούνται αποκλειστικά με το άθλημα, αλλά και στους «απλούς θνητούς» που πριν από λίγα χρόνια δεν έβλεπαν πέρα απ’τη μύτη τους παραμόνο για να δουν ποδόσφαιρο. Είναι ολοφάνερο ότι το τένις στη χώρα μας έχει μια τάση να «ανοίξει» προς τα κάτω, προς την λαϊκή μάζα και απασχολεί όλο και περισσότερους ανθρώπους που δεν ανήκουν αποκλειστικά στην υψηλή κοινωνία, όπως συνέβαινε τα προηγούμενα χρόνια. Γνωρίζω αρκετούς από τους λεγόμενους «ποδοσφαιρικούς» οι οποίοι μπουχτισμένοι, αηδιασμένοι και απογοητευμένοι από το ελληνικό πρωτάθλημα, έχουν στρέψει το ενδιαφέρον τους στο τένις, όχι μόνο σε επίπεδο πληροφόρησης και ειδησεογραφίας αλλά και στο σκεπτικό να πιάσουν ρακέτα στο χέρι τους και να προσπαθήσουν να περάσουν το κίτρινο μπαλάκι στο απέναντι court. Επίσης λογικό είναι ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ενδιαφερόμενων σχετικά με το τένις, ασχολείται με τα διεθνή τεκτενόμενα στο χώρο και κυρίως για τα μεγάλα τουρνουά, Grand Slams και Masters. Ο Έλληνας διψάει για τένις και το έχουν καταλάβει και άλλα site που πριν από λίγους μήνες έπαιρναν μόνο κάθε Δευτέρα με copy/paste το δελτίο του Αθηναϊκού-Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων που αφορούσε την κατάταξη της Δανιηλίδου και του Παγδατή. Δεν περιμένω από τους ανθρώπους που κρατούν τις τύχες του ελληνικού τένις στα χέρια τους, να εκμεταλευτούν, με την καλή την έννοια, αυτή την τρομακτική άνοδο που παρουσιάζει το εντυπωσιακότερο ατομικό άθλημα στη χώρα μας. Άλλωστε, τα τελευταία χρόνια που βρίσκονται στην «εξουσία», το αγωνιστικό τένις έχει πτωτική πορεία και κατ’επέκταση είναι ελάχιστοι αυτοί που ασχολούνται με τα εντός των τοιχών, δρώμενα και αυτό, δυστυχώς, είναι ότι χειρότερο για τους αθλητές μας Αγγελίνο, Γιακούποβιτς, Γεμουχίδη, Δανιηλίδου, Γερασίμου, Γεωργάτου κλπ, οι οποίοι κάνουν μια μεγάλη προσπάθεια στα παγκόσμια courts αλλά είναι απελπιστικά «μόνοι και αβοήθητοι»... Οπότε, τη δουλειά της Ομοσπονδίας, τη διάδοση δηλαδή και την ανάπτυξη του τένις, την περιμένουμε καθαρά από ιδιωτικές πρωτοβουλίες τύπου Λυμπέρη (Status, Vogue Athens Open), Aegean Tennis Cup, Πατσέα (Filothei Tennis Open), Intersport (Intersport Tennis Open), ΣΒΑΕ (Βετεράνοι) κλπ... Όπως και να ‘χει, έρχονται ακόμη καλύτερες ημέρες… Ο Μαρίνος Ταχτσίδης είναι διευθυντής στο Tennis24.gr


Το «eball» αναζητεί τους νικητές και τους χαμένους του τελευταίου μήνα στο χώρο του παγκόσμιου τένις… Μάρκος Παγδατής - Τόμας Μπέρντιχ – Ερνέστ Γκουλμπίς F1 Τα αουτσάιντερ του διεθνούς τένις έβαλαν τα γυαλιά στον κορυφαίο παίκτη του κόσμου, αναγκάζοντας τον για … «mini break» στην αγωνιστική του σεζόν, εν όψει Ρολάν Γκαρός! «Δεν ξέρω τι να πω! Είναι η μεγαλύτερη νίκη της καριέρας μου!», δήλωνε ο Μάρκος Παγδατής στο twitter λίγο μετά την πρόκριση επί του Ελβετού στη φάση των 32 του Μάστερς του Ίντιαν Ουέλς. Ήταν το πρώτο θετικό αποτέλεσμα κόντρα στην «ιδιοφυία» μετά από έξι αποτυχημένες απόπειρες… Ο Τσέχος Τόμας Μπέρντιχ μπορεί να είχε κόψει το ολυμπιακό όνειρο του Φέντερερ στην Αθήνα, αλλά από τότε ακολούθησαν 8 (!) ελβετικές σφαλιάρες, για να έρθει η φετινή φάση των 16 του Μαιάμι, αλλά και μια επική νίκη επί του Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης! Ο Ερνέστ Γκουλμπίς ήταν το τρίτο και φαρμακερό χτύπημα επί του Ελβετού στο ξεκίνημα μάλιστα της χωμάτινης σεζόν. Ήταν η πρώτη φορά απ’ το 2000 που ο Φέντερερ γνώρισε την ήττα με το καλημέρα του χώματος! Το Ρολάν Γκαρός πλησιάζει, ο Ναδάλ είναι ανεβασμένος, ο Ρότζερ πρέπει να βρει τις απαντήσεις! Status Athens Open F2 Κρίση; Ποια κρίση; Το κορυφαίο επαγγελματικό εν Ελλάδι τουρνουά είναι πιστό στο ραντεβού του με τους φίλους του τένις αψηφώντας του χαλεπούς οικονομικούς καιρούς που διανύει η χώρα. Έχοντας ξεχωρίσει μέσα από αντίστοιχα ευρωπαϊκά τουρνουά αποτέλεσε φέτος μια πρώτης τάξης ευκαιρία για μεγάλα «μη χωμάτινα» ονόματα να μείνουν ζεστά, αλλά και για το ελληνικό κοινό να θαυμάσει από κοντά rally που μόνο απ’ την τηλεόραση συνήθως παρακολουθεί. Το νερό έχει μπει εδώ και χρόνια στο αυλάκι και όπως φαίνεται έχει μετατραπεί σε χείμαρρο! Κλάιστερς – Ενάν F3 Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης έχουμε εξασφαλίσει ως Έλληνες για πολλά αγαθά της πατρίδας μας, όπως η φέτα και το ούζο. Οι Βέλγοι θα μπορούσαν να κάνουν κάτι αντίστοιχο για τα δικά τους πολύτιμα αγαθά, την Κίμ Κλάιστερς και την Ζαστίν Ενάν! Μια χώρα περίπου δέκα εκατομμυρίων κατοίκων (σας θυμίζει κάτι;) έχει καταφέρει ν’ αναδείξει δύο απ’ τις μεγαλύτερες αθλήτριες στην ιστορία του τένις και αυτές ανταποδίδουν! Στον εορτασμό για την ανάληψη της προεδρίας της Ε.Ε. απ’ το Βέλγιο οι δύο τενίστριες θα αναμετρηθούν σε αγώνα επίδειξης μπροστά σε 40.000 θεατές. Οι δύο τους θέλουν να καταρρίψουν το ρεκόρ της περίφημης «μάχης των φύλων» του 1973 όταν η Μπίλι Τζιν Κινγκ κέρδιζε τον Μπόμπι Ρίγκς στο Χιούστον Άστροντόομ των ΗΠΑ!


Κωνσταντίνος Οικονομίδης F4 Ο κορυφαίος Έλληνας τενίστας έδειξε πως παρά την πολύμηνη απουσία απ’ τα κορτ βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα και ίσως θα έπρεπε να τον βλέπουμε πιο συχνά σε τουρνουά. Ο Έλληνας πρωταθλητής αγωνίστηκε με wild card στον πρώτο γύρο του Satus Athens Open και στο δρόμο του βρέθηκε ο Νικολά Μαχού, ένα απ’ τα πιο λαμπερά ονόματα του ταμπλό και νούμερο 162 στον κόσμο! Ο Γαλλος τα βρήκε σκούρα απέναντι στον Οικονομίδη και μετά από μάχη 2 ωρών και 41 λεπτών είδε την πρόκριση να καταλήγει στα χέρια του Θεσσαλονικιού τενίστα. Η συνέχεια στη φάση των 16 δεν ήταν ανάλογη για τον Οικονομίδη, αφού η κλήρωση τον έφερε απέναντι στο νούμερο 7 του ταμπλό, Ράινερ Σλέτερ. Έχοντας χάσει αρκετές δυνάμεις ηττήθηκε με 2-0 σετ (6/4, 6/2) και αποχαιρέτησε το ελληνικό τουρνουά με το κεφάλι ψηλά!

Ραφαέλ Ναδάλ F5 Στο προηγούμενο «e-ball» γράψαμε για τον πρίγκιπαΡάφα που θα γινόταν βασιλιάς, με τόνο μάλλον νοσταλγικό για τα περασμένα κατορθώματα του Ισπανού τενίστα. Ο Ναδάλ έχει βαλθεί να επιστρέψει στην κορυφή και με σπουδαίο τένις έφτασε στα ημιτελικά των Ίντιαν Ουέλς και Μαιάμι για να ξεμπερδέψει με τη σκληρή επιφάνεια. Όταν δε πάτησε χώμα θύμισε τον παλιό καλό Ράφα και … ξεσκόνισε το τρόπαιο του Μόντε Κάρλο για να διευρύνει το ρεκόρ σερί κατακτήσεων σε πέντε «κούπες»! Όλα αυτά λίγο πριν το φετινό Ρολάν Γκαρός. Ο Ναδάλ είναι και πάλι «ταύρος» και η επιστροφή στην κορυφή του παριζιάνικου γκραν σλαμ, μάλλον τον ερεθίζει σαν κόκκινο πανί.


Ρότζερ Φέντερερ F6 Η διαδικασία είναι απλή. Πληκτρολογείς www.atptour.com, στη συνέχεια το όνομα του Ρότζερ Φέντετερ και όταν εμφανιστούν τα στοιχεία του Ελβετού, κλικάρεις στην αγωνιστική του δραστηριότητα. Μάλλον καταλήγεις στο ερώτημα: «αυτό ήταν όλο;»… Ο Ρότζερ Φέντερερ έχει αγωνιστεί σε πέντε τουρνουά μέχρι στιγμής, έχοντας βέβαια κατακτήσει το Αυστραλιανό όπεν στο ξεκίνημα της σεζόν. Από εκεί και πέρα μετράει έναν ημιτελικό στην Ντόχα, και τρεις οδυνηρούς αποκλεισμούς σε Ίντιαν Ουέλς, Μαιάμι και Ρώμη! Σίγουρα οι θαυμαστές του ανά τον πλανήτη επιθυμούν περισσότερο και πιο αποτελεσματικό Φέντερερ. Το θέμα είναι τι ζητά πλέον και ο ίδιος απ’ το τένις. Η πατρότητα, οι τίτλοι και τα χρόνια ίσως είναι τρεις πηγές κορεσμού για τον Ελβετό που σταδιακά μεταλλάσσεται σε παίκτη μουσειακού είδους, αναγκάζοντας το κοινό να στριμωχτεί για να τον παρακολουθήσει έστω και για μία φορά!

Φερέρ-Βερντάσκο F7 Το τείχος που έστησαν οι Νταβίντ Φερέρ και Φερνάντο Βερντάσκο στον συμπατριώτη και παλιόφιλο τους Ραφαέλ Ναδάλ στην ημιτελική φάση του τουρνουά του Μόντε Κα΄ρλο, ήταν καμωμένο από τραπουλόχαρτα με αποτέλεσμα ο Ράφα να τους στείλει για… Παέγια μια ώρα αρχύτερα! Όσοι διψούσαν για χωμάτινους ισπανικούς εμφυλίους απ’ τα ημιτελικά του Μόντε Κάρλο και ύστερα, μάλλον βολεύτηκαν με παραστάσεις για έναν ρόλο, εκείνον του Ραφαέλ Ναδάλ! 75 λεπτά χρειάστηκε για να κάμψει την αντίσταση του Φερέρ στα ημιτελικά (6/2, 6/3) και 86 λεπτά άντεξε ο Βερντάσκο στον τελικό! Το σκορ με τον Βερντάσκο (6/0, 6/1) ήταν τέτοιο που πολλοί ερασιτέχνες τενίστες σκέφτηκαν πως αν έπαιζαν εκείνοι, ίσως τσίμπαγαν κάτι παραπάνω απ’ τον Ράφα! Λέμε τώρα..


Σερένα-Βίνους F8 Γυμνή άφησαν οι αδερφές Ουίλιαμς τη χώρα τους λίγο πριν τη μεγάλη μάχη κόντρα στη Ρωσία για το Fed Cup. Οι ψίθυροι καλά κρατούν στις ΗΠΑ για τις δήθεν «φυγόπονες» Ουίλιαμς για τις οποίες πολλοί θεωρούν πως κοιτούν μόνο την καριέρα τους μέσω των επαγγελματικών τουρνουά, ξεχνώντας την εθνική ομάδα της χώρας τους. Η Αμερική ψάχνει την πρώτη της νίκη μέσα σε δέκα χρόνια κόντρα στη Ρωσία, αλλα απ’ ότι φαίνεται θα το κάνει με σύνθεση ανάγκης και με τη 18χρονη Μέλαντι Ουντάν να τραβάει το κουπί.

Aegean Tennis Cup F9 Στον αθλητισμό η σταθερότητα και η διάρκεια είναι το παν στο δρόμο για την κατάκτηση της κορυφής. Αυτές οι δύο αξίες δεν αφορούν μόνο τους αθλητές, αλλά και κάθε περιφερειακό του αθλητισμού επάγγελμα ή δραστηριότητα. Είδαμε λοιπόν την περσινή σεζόν ένα υποδειγματικό Aegean Tennis Cup στο νησί της Ρόδου, με συμμετοχή σπουδαίων αθλητών, άρτια διοργάνωση, μεγαλόπνοα σχέδια αλλά και μπόλικα λόγια περί περαιτέρω ανάπτυξης του τουρνουά. Τα όνειρα είναι απαραίτητα, ο σχεδιασμός αναγκαίος και τα παχιά λόγια μάλλον περιττά στην εποχή των ισχνών αγελάδων. Η φετινή υποβάθμιση του τουρνουά ελπίζουμε να είναι μια κακή παρένθεση και όχι η αρχή του τέλους της καλής προσπάθειας…


Γενναία ήττα… Του Βασίλη Κωνσταντόπουλου SERVE… Όλα μοιάζουν τριγύρω μας να καταρρέουν και το φως πηγάζει αποκλειστικά και εξολοκλήρου από χαραμάδες αισιοδοξίας… Μια απ’ όσες έμειναν είναι (και) το φετινό Status Athens Open… Μια διοργάνωση που μας καλόμαθε να βρίσκεται στο ευρωπαϊκό προσκήνιο τα τελευταία χρόνια και δεν το ‘βαλε στα πόδια στην πρώτη μπόρα. Κι αυτό είναι κάτι που σίγουρα εκτιμά η ΑΤΡ, αλλά κυρίως ο φίλαθλος κόσμος της Ελλάδας. Ο κόσμος που έχει μπουχτίσει απ’ τον ποδοσφαιρικό (εν Ελλάδι) αχταρμά και την υποκουλτούρα που του πλασάρουν και ψάχνει με κάθε ευκαιρία μια ανάσα τύπου «Status Athens Open»… Στην καθιερωμένη συνέντευξη τύπου του τουρνουά ο άνθρωπος πίσω απ’ το Status, κ. Αντώνης Λυμπέρης μίλησε για κόστος, για όνειρα, για πίστη, για ανάπτυξη… Έχοντας πρώτα κάνει πράξεις… Τέτοιες προσπάθειες χρειάζεται το ελληνικό τένις για να πάρει τα πάνω του και να βγει όρθιο τόσο απ’ την πρόσφατη όσο και απ’ την κρίση στην οποία τόσα χρόνια το έχουν καταδικάσει… Σκληρά ακούστηκαν τα λόγια του κυρίου Λυμπέρη περί «ανυπαρξίας του ελληνικού κράτους» στον αγώνα που ο ίδιος και οι συνεργάτες του δίνουν και αρκετοί εκπρόσωποι του τύπου θα στοιχημάτιζαν εκείνη τη στιγμή για την αντίδραση του προέδρου της ΕΦΟΑ κ. Σπύρο Ζαννιά, ο οποίος είχε πάρει τη θέση του εκ δεξιών του κυρίου Λυμπέρη… Πράγματι! Ο κ. Ζαννιάς παρενέβη θέλοντας να δευτερολογήσει, αλλά θεώρησε σκόπιμο να σχολιάσει οτιδήποτε άλλο, παρά ό,τι έθιγε τον ίδιο προσωπικά αλλά και φυσικά ό,τι εκπροσωπεί. Ήταν μάλλον μια ακούσια ή εκούσια (ποιος ξέρει;)επικοινωνιακή ήττα ή ίσως καλύτερα μια γενναία αποδοχή της ήττας… …AND VOLLEY Ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ ήταν μια αμφιλεγόμενη προσωπικότητα και ο θάνατος του έδωσε την ευκαιρία στους φίλους και τους εχθρούς του να αναμετρηθούν εκ νέου για τις «ευεργεσίες» και τις «αμαρτίες» του εκλιπόντος… Δε θα κρίνουμε τις σχέσεις του με τη δικτατορία του Φράνκο, ούτε θα αναφερθούμε στο νέο (πιο εμπορικό) look που έδωσε στην ΔΟΕ… Κοιτώντας με τενιστικό βλέμμα, θα σταθούμε στην κίνηση του Ραφαέλ Ναδάλ να πάρει στους ώμους του, το σκεπασμένο με την ολυμπιακή σημαία, φέρετρο του αγαπημένου του Χουάν Αντόνιο, λίγο πριν ταφεί η σωρός του. Ήταν μια πράξη ταπεινοφροσύνης από έναν μεγάλο σταρ, ανεξαρτήτως των πεπραγμένων της προσωπικότητας που θέλησε να τιμήσει. Ίσως ήταν κάτι σαν υποχρέωση για τον Ισπανό τενίστα, μια και έμαθε απ’ τον γιο του Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ πως λίγο πριν νιώσει τη μοιραία αδιαθεσία (που σήμανε την αρχή του τέλους για τον Ισπανό «αθάνατο»), παρακολουθούσε τον τελικό του Μόντε Καρλο και τον θρίαμβο για πέμπτη συνεχόμενη φορά του Ράφα στο χωμάτινο τουρνουά…


Για να περνάει η ώρα! Στην εποχή που η παραδοσιακή χρήση του διαδικτύου μοιάζει ξεπερασμένη, οι κάθε λογής εφαρμογές -τα γνωστά στους περισσότερους applications- έχουν μπει για τα καλά στην καθημερινότητα της οθόνης του κινητού μας! Οι ευφάνταστοι δημιουργοί τους δε θα μπορούσαν ν’ αφήσουν έξω το τένις και έχουν δημιουργήσει εκατοντάδες εφαρμογές με σκοπό να ενημερώσουν, να διασκεδάσουν, να κατατοπίσουν και κυρίως (εδώ που τα λέμε) να κάνουν την ώρα μας να περάσει πιο γρήγορα… Παρουσιάζουμε λοιπόν τις δέκα κορυφαίες τενιστικές εφαρμογές, όπως τις αξιολογήσαμε από πρώτο χέρι!

Tennis Grips F1, F2

Το Tennis Grips είναι ούτε λίγο ούτε πολύ ένας προπονητής τσέπης. Αναλαμβάνει να σας καθοδηγήσει στην καλύτερη δυνατή λαβή σχετικά με τα δέκα σημαντικότερα χτυπήματα του τένις, σε ό,τι αφορά πάντα το πώς πρέπει να κρατάτε τη λαβή της ρακέτας για ένα επιτυχημένο χτύπημα. Η κάθε λαβή παρουσιάζεται από δύο διαφορετικές γωνίες, για καλύτερη αντίληψη. Τώρα αν και κατά πόσο προλαβαίνετε να βγάλετε το κινητό απ’ την τσέπη σας, να φορτώσετε το «Tennis Grips», να πάρετε πληροφορίες για ν’ απαντήσετε σε μπαλιά κατά τη διάρκεια ενός rally επαφίεται στη δική σας ταχύτητα και δεξιοτεχνία!

Tennis 2010 Calendar F3 Κάθε ενημερωμένος φίλος του τένις πρέπει να γνωρίζει τα της διεθνούς και εγχώριας επικαιρότητας του αγαπημένου του σπορ. Το Α και το Ω είναι ένα αξιόπιστο ημερολόγιο, ώστε εύκολα και γρήγορα να «ταξιδεύετε» έστω νοερά στα πέρατα της τενιστικής γης, μαθαίνοντας τι παίζει και που! Με το «tennis 2010 Calendar» έχετε τη δυνατότητα με μια κίνηση να πληροφορηθείτε για τα τουρνουά της ATP και WTA, το Davis Cup, αλλά και για αρκετές ακόμα μικρότερες διοργανώσεις.


Tennis ATP/WTA F4 Σίγουρα το όνομα της παραπάνω εφαρμογής δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά μάλλον οι δημιουργοί του έριξαν όλο το βάρος στην ουσία και όχι στο γυαλιστερό περιτύλιγμα! Μάθετε ανά πάσα ώρα και στιγμή τις γενικές βαθμολογίες των επαγγελματικών κατηγοριών ανδρών και γυναικών και επιλέξτε έναν συγκεκριμένο παίκτη ή παίκτρια ακολουθώντας τα βήματα του κατά τη διάρκεια της σεζόν! Όσο για ζωντανή δράση, ενημερωθείτε για τη ζωντανή εξέλιξη των αγώνων, αλλά και για όσα παιχνίδια έχουν ολοκληρωθεί μέσα στη μέρα!

Envivo Tennis F6

Ζήστε με το τένις κάθε ώρα και λεπτό! Η δημοσιογραφική εφαρμογή που ακούραστα ενημερώνει για τα σημαντικότερα τουρνουά του τένις. Φυσικά παρέχονται όλα τα τελευταία νέα απ’ τους μεγάλους σταρ του αθλήματος, αλλά και αρκετές φωτογραφίες από πρόσφατες αναμετρήσεις. Μπείτε για τα καλά στο πετσί ενός ματς, όταν δεν μπορείτε τηλεοπτικά ή από κοντά, κάντε το απ’ την ζωντανή γραπτή περιγραφή λεπτό προς λεπτό. Μια απ’ τις πιο επιτυχημένες εφαρμογές!

My tennis Stats F7

Είστε από εκείνους που έχουν να πουν μια κουβέντα για κάθε σπορ; Νιώθετε αδικημένα ταλέντα της προπονητικής; Αν ναι, αυτή είναι η ιδανική εφαρμογή για να σας αποθεώνει η τενιστική παρέα σας, μια και θα έχετε στο… πιάτο κάθε στατιστικό στοιχείο ενός ματς την ώρα που εξελίσσεται! Πόσο τοις εκατό επιτυχία απ’ το πρώτο σερβίς, πόσες φορές ανέβηκε ο καθένας στο φιλέ κ.λ.π! Όλα αυτά πολύ πριν ο σκηνοθέτης της τηλεοπτικής μετάδοσης αποφασίσει να ενημερώσει τους τηλεθεατές με σχετική στατιστική κάρτα! Με λίγα λόγια θα μπορείτε να αναλύσετε κάθε αναμέτρηση, απλά ενημερώνοντας την εφαρμογή για το πώς επετεύχθη κάθε πόντος και φυσικά για την εξέλιξη του σκορ!


Tennis Rules F8

Γιατί να το κρύψουμε; Οι Έλληνες είμαστε διαιτητολάγνοι και αυτή η μανία μας πολλές φορές παρεισφρύει απ’ τα… ποδοσφαιρικά μονοπάτια στις «λεωφόρους» του τένις. Με το «Tennis Rules» μπορείτε να ανατρέξετε σε κάθε εδάφιο και παράγραφο των τενιστικών κατάστιχων για να θυμηθείτε ή να μάθετε κάποιον ιδιόρρυθμο ή ξεχασμένο κανόνα! Κι επειδή οι κανονισμοί ποικίλλουν από διοργάνωση σε διοργάνωση έχετε την ευκαιρία να ελέγξετε τις διαφορές μεταξύ των τουρνουά της ITF, της ATP αλλά και των Grand Slam!

Mobile Tennis Coach F9

«Μάθε μπαλίτσα στον άρχοντα», κυριολεκτικά! Ένας προπονητής στην τσέπη σας σε διαστάσεις κινητού τηλεφώνου διαθέτει τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με την προπονητική ρουτίνα ενός νεαρού τενίστα! Ο δημιουργός της εφαρμογής έκλεισε μέσα της ένα πλήρες πρόγραμμα ανάπτυξης ενός παίκτη απ’ την ηλικία των έξι ετών! Για την ώρα η συγκεκριμένη εφαρμογή διατίθεται δωρεάν. Καθόλου άσχημα αν αναλογιστεί κανείς πόσα χρήματα απαιτούνται για να προσλάβετε έναν επαγγελματία προπονητή. Φανταστείτε δε να δείτε την κόρη σας, ελέω κινητού, σε κανένα τελικό γκραν σλαμ! Αυτό κι αν είναι λαχείο!


ΑΛΚΙΒΙΑΔΗΣ ΚΟΛΙΑΒΑΣΙΛΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Τελωνειακός ΓΕΝΕΘΛΙΑ: 8 Δεκεμβρίου ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΤΕΝΝΙΣ: 25 ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΕΝΝΙΣ: Είναι ένα άθλημα ατομικό όπου μπορείς να συντηρηθείς με μόλις ένα συμπαίκτη και έχεις την απόλυτη ευθύνη του εαυτού σου. ΑΛΛΟ ΣΠΟΡ/ΧΟΜΠΥ: Κολύμβηση, Σκι ΠΟΥ ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΑΙΖΕΙΣ: Στο Χολαργό ΠΟΙΟ ΑΘΛΗΤΗ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ: Roger Federer ΠΟΙΟΣ ΣΥΜΠΑΙΚΤΗ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΣΤΟ ΔΙΠΛΟ: Λάκη Λαζόπουλο ΕΧΕΙΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ: Ολυμπιακοί αγώνες ΑΘΗΝΑ 2004


ΒΥΡΩΝ ΑΝΔΡΕΟΠΟΥΛΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Μαθηματικός ΓΕΝΕΘΛΙΑ: 7 Μαϊου ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΤΕΝΝΙΣ: 20 ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΕΝΝΙΣ: Είναι ένα άθλημα που χρειάζεται καλή νοητική, σωματική και ψυχική κατάσταση και αντίστοιχα σου προσφέρει νοητική, σωματική και ψυχική ευεξία. ΑΛΛΟ ΣΠΟΡ/ΧΟΜΠΥ: Κολύμβηση, Σκι ΠΟΥ ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΑΙΖΕΙΣ: Στο Χολαργό ΠΟΙΟ ΑΘΛΗΤΗ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ: Rafael Nadal ΠΟΙΟΣ ΣΥΜΠΑΙΚΤΗ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΣΤΟ ΔΙΠΛΟ: Sarapova ΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΣ: Roland Garros


ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΑΖΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Φυσικός ΓΕΝΕΘΛΙΑ: 7 Δεκεμβρίου ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΤΕΝΝΙΣ: 25 ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΕΝΝΙΣ: Είναι ένα άθλημα όπου εξασκείς μυαλό, σώμα και ψυχή και επιπλέον προάγει τον σωστό ανταγωνισμό και την άμιλλα. ΑΛΛΟ ΣΠΟΡ/ΧΟΜΠΥ: Ψαροντούφεκο ΠΟΥ ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΑΙΖΕΙΣ: Χολαργό, Παπάγο ΠΟΙΟ ΑΘΛΗΤΗ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ: Rafael Nadal και Roger Federer ΠΟΙΟΣ ΣΥΜΠΑΙΚΤΗ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΣΤΟ ΔΙΠΛΟ: Την Αννα Βίση ΕΧΕΙΣ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ: Ολυμπιακοί αγώνες ΑΘΗΝΑ 2004


ΜΑΡΚΟΣ ΜΠΙΤΣΑΚΟΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: Deputy CEO ΓΕΝΕΘΛΙΑ: 10 Μαϊου ΧΡΟΝΙΑ ΕΝΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΜΕ ΤΟ ΤΕΝΝΙΣ: 20 ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΕΝΝΙΣ: Είναι ένα άθλημα όπου μπορείς να συντηρηθείς με μόλις ένα συμπαίκτη, και γυμνάζει το σώμα μέχρι τα βαθιά γεράματα. ΑΛΛΟ ΣΠΟΡ/ΧΟΜΠΥ: Ποδόσφαιρο ΠΟΥ ΣΥΝΗΘΩΣ ΠΑΙΖΕΙΣ: Χολαργό, Κηφισιά ΠΟΙΟ ΑΘΛΗΤΗ ΘΑΥΜΑΖΕΙΣ: Rafael Nadal ΠΟΙΟΣ ΣΥΜΠΑΙΚΤΗ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΣΤΟ ΔΙΠΛΟ: Rafael Nadal ΠΟΙΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΘΑ ΗΘΕΛΕΣ ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΣ: Γουϊμπλετον


eball magazine 2  

sports magazine for volleyball, beach volley, tennis

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you