Ζωή Τσόκανου © Αμαντα Πρωτιδου
4.5.2022
Α ί θ ο υ σ α Χ ρ ή σ τ ο ς Λ α μ π ρ άκης
ΣΥΓΧΡΟΝΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΟΝΤΣΕΡΤΑ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ CLAUDE DEBUSSY (1862-1918) Πρελούδιο στο απομεσήμερο ενός φαύνου
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ (γενν. 1959) Κοντσέρτο αρ. 4 για πιάνο, κουαρτέτο σαξοφώνων και ορχήστρα εγχόρδων, «Το ισοκράτημα ενός μεσήλικα» παραγγελία ΟΜΜΑ – α΄ εκτέλεση 10.2.2011
Γιώργος-Εμμανουήλ Λαζαρίδης πιάνο Κουαρτέτο σαξοφώνων S.T.A.B. Guido De Flaviis σοπράνο σαξόφωνο | Στάθης Μαυρομμάτης άλτο σαξόφωνο Παναγιώτης Σκύφτας τενόρο σαξόφωνο | Ilia Samsonov βαρύτονο σαξόφωνο Διάλειμμα
ROBERT SCHUMANN (1810-1856) Συμφωνία αρ. 1 σε σι ύφεση μείζονα, έργο 38, «Της άνοιξης»
Andante un poco maestoso – Allegro molto vivace | Larghetto Scherzo: Molto vivace | Allegro animato e grazioso
Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ μουσική διεύθυνση Ζωή Τσόκανου Συμπαραγωγή: ΕΡΤ - ΜΜΑ
© AnΔΡΕΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ
Το Ισοκράτημα ενός μεσήλικα (2009), κοντσέρτο αρ. 4 για πιάνο, κουαρτέτο σαξοφώνων και ορχήστρα εγχόρδων, είναι το πρώτο έργο από τον κύκλο των Ισοκρατημάτων. Είναι μια προσωπική αφήγηση και συναισθηματική καταγραφή σκέψεων που απορρέουν από το πέρασμα μεταξύ νεανικής και γεροντικής ηλικίας. Κορυφαία στιγμή της μουσικής αφήγησης αποτελεί η καντέντσα στο μέσον του έργου, που βασίζεται σε μια «τραπεζική» μελωδία (της τάβλας) από τη Θράκη. Δεν επιλέγω τυχαία τη στιγμή που όλοι κάθονται γύρω από το τραπέζι, όταν όλα ηρεμούν και τα συναισθήματα κατασταλάζουν και η ωριμότητα εκφράζεται αβίαστα και το τραγούδι λυτρωτικά κυριεύει και ανακουφίζει τα τεχνάσματα και τις τρικλοποδιές της ζωής. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι στο τελευταίο μέρος το ισοκράτημα αποδίδεται από τις φωνές των μουσικών. Μου είναι δύσκολο να πάρω μια βυζαντινή μελωδία και να την αποκόψω από το τελετουργικό της περιεχόμενο. Παίρνω λοιπόν τη βάση της, το «ίσο», και πάνω της περιπλέκω την τραπεζική μελωδία, ιερή επίσης κατάληξη και ομαδική έκφραση που ολοκληρώνεται γύρω από ένα τραπέζι με συγγενείς και φίλους. Προσωπικά ακολουθώ δύο τρόπους επεξεργασίας του παραδοσιακού μουσικού υλικού. Ο πρώτος, και λιγότερο συχνός, είναι να παίρνω ένα κομμάτι ατόφιο από την παράδοση, να συνειδητοποιώ την αξία και τη δύναμή του και να προσπαθώ να το δω από μια διαφορετική οπτική γωνία, όπως το Point of no Return [Σημείο χωρίς επιστροφή] βασίζεται σε δύο σμυρναίικα τραγούδια. Ο δεύτερος τρόπος είναι να αναδύεται αυτό το υλικό από τη μνήμη, και να προσπαθώ να το ανασυντάξω μέσα από αυτό που έχει φτάσει σε μένα ως χρώμα, ως παλμός και ως ενέργεια, όπως οι Μελωδίες γραφομηχανής, για λάφτα και για βιολί κ.ά. Δεν αναπαράγω την ίδια τη μελωδία, αλλά τα αδιόρατα αποτυπώματα που άφησε στο πέρασμά της. Είναι ένα βύθισμα αυτός ο δρόμος στην ενστικτώδη, στην ασυνείδητη πλευρά της παράδοσης. Η καταγραφή γίνεται αβίαστα, και εκεί χρειάζεται καλή σχέση με το χρόνο και με τους ήχους. Είναι μια ιεροτελεστία που αναδεικνύει τη δύναμη του πρωτόγονου ήχου, την εμμονή σε μικρές επαναλαμβανόμενες μονάδες, γεμάτες χρώματα και μυστικισμό. Είναι, δηλαδή, μια ψυχοακουστική διαδικασία που μετατρέπει τους ήχους σε πηγή ζωής. ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟYΜΕΝΤΑΚΗΣ
|5|
CLAUDE DEBUSSY
Πρελούδιο στο απομεσήμερο ενός φαύνου Γραμμένο από το 1891 ως το 1894, το Πρελούδιο στο απομεσήμερο ενός φαύνου είναι εμπνευσμένο από το ποίημα του μεγάλου γάλλου συμβολιστή ποιητή Στεφάν Μαλλαρμέ Το απομεσήμερο ενός φαύνου [Stéphane Mallarmé Prélude à l’après-midi d’un faune, 1876]. Στο ποίημα, ο αρχαίος ρωμαϊκός θεός των δασών, μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, προσπαθεί να θυμηθεί μια συνάντησή του με όμορφες νύμφες που αντιστέκονται στο ερωτικό του κάλεσμα. Το Πρελούδιο του Κλωντ Ντεμπυσσύ εκτελέστηκε για πρώτη φορά τον Δεκέμβριο του 1894 στο Παρίσι και αποτελεί έκτοτε εμβληματικό έργο του ιμπρεσιονισμού στη μουσική. Ένα αιθέριο σόλο του φλάουτου επαναλαμβάνεται και αναπτύσσεται με λεπτές αρμονικές αποχρώσεις και αισθησιακή ενορχήστρωση, στοιχεία που αποτυπώνουν τη ζεστή ατμόσφαιρα του μεσημεριανού ρεμβασμού, αλλά κυρίως την αινιγματική αιώρηση ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα. ΤΙΤΟΣ ΓΟΥΒΕΛΗΣ
ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΑΚΗΣ
Το ισοκράτημα ενός μεσήλικα
|6|
Το Ισοκράτημα ενός μεσήλικα (2009) είναι το πρώτο από τον κύκλο έργων του Γιώργου Κουμεντάκη που βασίζονται στην τεχνική του ισοκρατήματος, εμπνευσμένη από τη βυζαντινή και τη δημοτική μουσική. Στο μονομερές αυτό κοντσέρτο για πιάνο, ο συνθέτης διερευνά τις δυνατότητες αναδιατύπωσης της τεχνικής αυτής, ανάγοντάς την σε γενικότερη μορφοποιητική ιδέα. Στην αρχή του έργου εμφανίζεται ως επανάληψη του ίδιου φθόγγου από το σοπράνο σαξόφωνο, η οποία εξελίσσεται σε μέλισμα, με μικρές, σπερματικές παρεμβολές του μετέπειτα μοτιβικού υλικού που βαθμιαία αρχίζει και αποκρυσταλλώνεται σε εκτενέστερα μορφώματα. Αυτά είτε διατυπώνουν με περισσότερη σαφήνεια τις παραδοσιακές καταβολές του μελωδικού και ρυθμικού υλικού είτε μετατρέπουν την ιδέα του ισοκρατήματος σε ευφυέστατες επαναλήψεις κλασικιστικών πιανιστικών περασμάτων, τα οποία όμως την εμπεριέχουν στη μικροδομή τους, αναδεικνύοντας έτσι τη διαχρονική και πολυστιλιστική της διάσταση. Η διαδικασία κορυφώνεται στο μέσον του έργου, όπως επισημαίνει ο συνθέτης, «όταν όλα ηρεμούν και τα συναισθήματα κατασταλάζουν». Η «ωριμότητα» εκφράζεται με μια θρακιώτικη μελωδία της τάβλας ως πιανιστική καντέντσα, η οποία
στη συνέχεια δανείζει το υλικό της στην ενόργανή της ομήγυρη, για να χαθεί στο τέλος μέσα στο ισοκρατηματικό της tutti. Στο τέλος του έργου επανέρχεται μελισματικά πάνω από ένα ταυτοφωνικό ίσο, αρθρωμένο και από τις φωνές των μουσικών, το οποίο ο συνθέτης επανασυνδέει με το βυζαντινό, τελετουργικό του περιεχόμενο. ΗΛΙΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
Αναδημοσίευση από το έντυπο πρόγραμμα του ΜΜΑ Γιώργος Κουμεντάκης «εν λευκώ», 2010-11.
ROBERT SCHUMANN
Συμφωνία αρ. 1 σε σι ύφεση μείζονα, έργο 38, «Της Άνοιξης» Τα πρώτα χρόνια της δημιουργίας του Ρόμπερτ Σούμαν αφιερώθηκαν σχεδόν αποκλειστικά στη σύνθεση έργων για πιάνο. Το έναυσμα για τη σύνθεση μιας Συμφωνίας δόθηκε από το στίχο του γερμανού ποιητή Άντολφ Μπαίτγκερ «Στην κοιλάδα ανθίζει η άνοιξη!» [Adolf Böttger “Im Tale blüht der Frühling auf!”]. Ο Σούμαν, εμπνεόμενος από αυτόν, σχεδίασε το έργο σε μόλις τέσσερις μέρες (23-26 Ιανουαρίου 1841) και ολοκλήρωσε την ενορχήστρωσή του στις 20 Φεβρουαρίου, ενώ στις 31 Μαρτίου ο Φέλιξ Μέντελσον διηύθυνε την πρώτη εκτέλεση της Πρώτης Συμφωνίας στη Λιψία. Η άνοιξη, ως εποχή και ως αίσθηση, διέπει όλη τη Συμφωνία, τα τέσσερα μέρη της οποίας είχαν αρχικά και αντίστοιχους τίτλους (που αποσύρθηκαν αργότερα από τον συνθέτη): Το ξύπνημα της άνοιξης, Βράδυ, Εύθυμοι σύντροφοι και Η αιχμή της άνοιξης. Η ιδιαίτερη απήχηση της άνοιξης στον Σούμαν μπορεί να αποδοθεί στον πρόσφατο γάμο του με την Κλάρα Βηκ (Σεπτέμβριος 1840), που σηματοδότησε μια ιδιαίτερα ευτυχή περίοδο στη ζωή του. Για το πρώτο μέρος ο Σούμαν έγραψε: «Θα ήθελα η πρώτη είσοδος της τρομπέτας να ηχεί σαν να έρχεται από ψηλά, σαν ένα κάλεσμα αφύπνισης. Στην πορεία, θα ήθελα η μουσική να απηχεί το πρασίνισμα της φύσης, ίσως και το πέταγμα μιας πεταλούδας στον αέρα, και στο Allegro να δείχνει πώς οτιδήποτε σχετίζεται με την άνοιξη έρχεται στη ζωή.» Το αργό, δεύτερο μέρος αποτελεί ένα αισθαντικό μουσικό πορτρέτο της Κλάρας Σούμαν. Στην κόντα κάνουν την εμφάνισή τους για πρώτη φορά τα τρομπόνια με μια νέα ιδέα σε χαμηλή δυναμική, που προϊδεάζει για το ερχόμενο –χωρίς διακοπή– τρίτο μέρος, ένα ενεργητικότατο Σκέρτσο. Το φινάλε, σε φόρμα σονάτας, ανοίγει με μια εντυπωσιακή ανιούσα κίνηση, που δίνει το χαρακτηριστικό ρυθμικό στίγμα όλου του μέρους. Δύο θέματα αποτελούν το βασικό μουσικό υλικό, το πρώτο παιγνιώδες, το δεύτερο θλιμμένο και μελαγχολικό. ΤΙΤΟΣ ΓΟΥΒΕΛΗΣ
|7|
© AnΔΡΕΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ
Γιώργος Κουμεντάκης
|8|
Καλλιτεχνικός διευθυντής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο το 1959 και ανήκει στους πιο προικισμένους και πολυδιάστατους έλληνες συνθέτες. Εκτός από τα πολυάριθμα έργα συμφωνικής μουσικής και μουσικής δωματίου, μεγάλο κομμάτι της καλλιτεχνικής του πορείας έχει αφιερωθεί στη σύνθεση μουσικής για τις παραστατικές τέχνες (θέατρο, κινηματογράφο, χορό, όπερα, installations). Έχει συνθέσει και παρουσιάσει τέσσερις όπερες, με κορυφαία τη δίπρακτη όπερα Η φόνισσα (2014, σε ποιητικό κείμενο Γιάννη Σβώλου, βασισμένο στο ομώνυμο «κοινωνικόν μυθιστόρημα» του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη), η οποία γράφτηκε κατόπιν παραγγελίας της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και συνδυάζει την ελληνική μουσική παράδοση με τη σύγχρονη ευρωπαϊκή ταυτότητα του είδους. Οι σημαντικές διακρίσεις του ξεκινούν από το 1985, όταν ο Γκιέργκι Λίγκετι τον επιλέγει και του αναθέτει τη σύνθεση του έργου Σύμμολπα 5, ενώ λίγους μήνες αργότερα συμμετέχει στην Μπι-
εννάλε της Βενετίας. Το 1987 συνεργάζεται για πρώτη φορά με το περίφημο γαλλικό συγκρότημα σύγχρονης μουσικής Ensemble intercontemporain και αρχίζει μια ανοδική πορεία διεθνούς αναγνώρισης που οδηγεί, το 1992, στην τιμητική υποτροφία Prix de Rome, η οποία συνοδεύεται από έναν χρόνο παραμονής και δημιουργίας στη Γαλλική Ακαδημία της Ρώμης (Βίλα Μέντιτσι). Την ίδια χρονιά ξεκινά η μακρά συνεργασία του με τον χορογράφο-σκηνοθέτη Δημήτρη Παπαϊωάννου και την Ομάδα Εδάφους, η οποία κορυφώνεται το 2004 με τις τελετές έναρξης και λήξης των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας, όπου ο Κουμεντάκης διετέλεσε μουσικός διευθυντής, συνθέτης και δημιουργός του μουσικού σεναρίου. Συνεργάστηκε με σπουδαίους καλλιτέχνες του θεάτρου, της όπερας, του χορού, όπως, μεταξύ άλλων, ο Κάρολος Κουν, ο Στέφανος Λαζαρίδης, ο Γιάννης Χουβαρδάς, η Ρούλα Πατεράκη και η Ραλλού Μάνου. Έχει διατελέσει καλλιτεχνικός διευθυντής του μουσικού συνόλου Νίκος Σκαλκώτας, του Kyklos Ensemble, του Αναγεννησιακού Φεστιβάλ Ρεθύμνου, καθώς επίσης υπεύθυνος καλλιτεχνικού προγραμματισμού στο Ίδρυμα Τηνιακού Πολιτισμού. Έργα του έχουν παρουσιαστεί σε όλο τον κόσμο, σε σημαντικές αίθουσες συναυλιών και λυρικά θέατρα, όπως, μεταξύ άλλων: Αίθουσα Oλιβιέ Μεσσιάν, Θέατρο Αρσεβεσέ, Λα Φενίτσε, Άλτε Όπερ, Μουσείο Τέχνης Μπενές (Ναόσιμα), Κονσέρτχεμπαου (Άμστερνταμ), Αίθουσα Πέρσελ, Ουίγκμορ Χολ, Κάρνεγκι Χολ, Αίθουσα Συναυλιών της Απαγορευμένης Πόλης (Πεκίνο), Αίθουσα
Muziekgebouw aan’t IJ (Άμστερνταμ), Aουντιτόριο της Μαδρίτης, Κέντρο Παραστατικών Τεχνών Κλαρίς Σμιθ (Μέρυλαντ), Θέατρο Πίκκολο (Μιλάνο), Κέντρο Τεχνών Γκουαρνέριους (Βελιγράδι). Από το 2015 έως τον Φεβρουάριο του 2017 εργάστηκε ως υπεύθυνος καλλιτεχνικού προγραμματισμού της Εναλλακτικής Σκηνής της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, όπου σχεδίασε καινοτόμα προγράμματα και παραγωγές πάνω σε καλλιτεχνικούς, εκπαιδευτικούς και κοινωνικούς άξονες.
Γιώργος-Εμμανουήλ Λαζαρίδης Πολύπλευρη προσωπικότητα, με 30 χρόνια αδιάκοπης παρουσίας στη διεθνή μουσική σκηνή ως σολίστ, συνθέτης και παιδαγωγός. Διανύει λαμπρή σολιστική καριέρα, με τις εκτελέσεις του να χαρακτηρίζονται «υπεράνω σύγκρισης» (BBC). Έχει δώσει εκατοντάδες ρεσιτάλ σε διεθνή φεστιβάλ και μουσικά κέντρα ανά τον κόσμο: Κάρνεγκι Χολ της Νέας Υόρκης, Μου-
ζίκφεραϊν της Βιέννης, Ρόυαλ Άλμπερτ Χολ του Λονδίνου κ.α. Συνέπραξε ως σολίστ με κορυφαίες ορχήστρες (Βασιλική Φιλαρμονική, Φιλαρμονική της Αγίας Πετρούπολης, της Γαλλικής Ραδιοφωνίας κ.ά.), σε συνεργασία με διάσημους αρχιμουσικούς (Σερ Νέβιλ Μάρρινερ, Γιούρι Τεμιρκάνοφ, Mίκκο Φρανκ) και με πολλές ακόμη προσωπικότητες της διεθνούς μουσικής σκηνής (Λεωνίδας Καβάκος, Συπριέν Κατσαρής, Mάικλ Τίλσον Τόμας, Δημήτρης Σγούρος, Μπάρμπαρα Χέντρικς κ.ά.). Έχει επίσης συνεργαστεί με κορυφαία σχήματα μουσικής δωματίου (Medici Quartet, Ysaye Quartet, Prism Quartet κ.ά.). Έχει παραδώσει σεμινάρια σε πανεπιστήμια της Αγγλίας, των Ηνωμένων Πολιτειών, της Ισπανίας, της Μαλαισίας κ.α. Το καλοκαίρι του 2020, εν μέσω πανδημίας, σε συνεργασία με τη Ζαφείρα Αντζούς Ράμος, σχεδίασε και υλοποίησε το πρωτοποριακό διεθνές εκπαιδευτικό πρόγραμμα μουσικής σύνθεσης MakeMusiCoviT, μια διαδικτυακή κοινότητα νεαρών συνεργαζόμενων μουσικών από όλο τον κόσμο. Ηχογραφήσεις του έχουν αποσπάσει πλήθος διακρίσεις από έγκυρα διεθνή περιοδικά μουσικής: Gramophone, Classic FM, Pianist, BBC Music Magazine, International Piano κ.ά. Ηχογραφήσεις του σε έργα Σούμαν και Λιστ έχουν επιλεγεί μεταξύ των καλύτερων εκτελέσεων όλων των εποχών. Το συνθετικό του έργο περιλαμβάνει οργανική, χορωδιακή, θεατρική και χορευτική μουσική, μετά από αναθέσεις σημαντικών ελληνικών και ευρωπαϊκών φορέων: Ουίγκμορ Χολ, Νew Arts festival του Μπέρμιγχαμ, Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, φεστιβάλ Milano
|9|
έχει συνεργαστεί με αξιόλογους έλληνες συνθέτες, όπως ο Γιώργος Κουμεντάκης. Tο S.T.A.B. αποτελείται από τους σολίστ Guido De Flaviis, Στάθη Μαυρομμάτη, Παναγιώτη Σκύφτα, Ilia Samsonov, καθένας τους με σπουδαία διαδρομή.
© Giannis Soulis
incontra la Grecia, Πανεπιστήμιο Πρίνστον, Φεστιβάλ Αθηνών, διεθνές χορωδιακό φεστιβάλ Εuropa Cantat, Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας κ.ά. Πρωτοπόρος στην ίδρυση, διοίκηση και εξέλιξη νέων πολιτιστικών δομών, είναι ιδρυτικό μέλος της διεθνούς μουσικής κοινότητας «Μουσικό Χωριό» και ιδρυτής της Συμφωνικής Ορχήστρας Νέων MΟYSA, ενώ διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του ΟΜΜΘ, διευθυντής του Φεστιβάλ Δημητρίων, καθώς επίσης του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης.
Guido De Flaviis Κουαρτέτο σαξοφώνων S.T.A.B.
| 10 |
Σχηματίστηκε στην Αθήνα το 2012. Έχει δώσει συναυλίες στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, στην Εθνική Λυρική Σκηνή, στο καλοκαιρινό Φεστιβάλ Ρεθύμνου, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στο Μουσείο Ακρόπολης, στο Μουσικό Φεστιβάλ Πατρών και στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Θεσσαλονίκης. Το ρεπερτόριό του περιλαμβάνει κλασική μουσική του 20ού αιώνα, μπαρόκ, διασκευές για τον κινηματογράφο, σύγχρονη μουσική, τζαζ, τάνγκο, και πρωτότυπες συνθέσεις αποκλειστικά για το κουαρτέτο. Με έμφαση στο σύγχρονο ρεπερτόριο,
Ο σαξοφωνίστας Γκουίντο Nτε Φλάβιις γεννήθηκε στην Ιταλία. Σπούδασε στο Μιλάνο και το Άμστερνταμ. Ως σολίστ συνεργάζεται με την Ορχήστρα της Αγίας Καικιλίας στη Ρώμη, την Ορχήστρα της Σκάλας του Μιλάνου, την Ορχήστρα της ΕΛΣ, την ΚΟΑ, την ΚΟΘ, την Εθνική Συμφωνική της ΕΡΤ, την Καμεράτα / Αrmonia Atenea, κ.ά. Έχει ηχογραφήσει για τη Warner Classics. Το ρεπερτόριό του εκτείνεται από την προκλασική μέχρι τη νέα μουσική. Είναι μέλος των Artefacts ensemble, Τέττιξ, Ventus ensemble και Medea electronique. Συμμετείχε σε παραγωγές του γαλλικού καναλιού Arte. Συμπράττει σταθερά με την ομάδα μουσικού θεάτρου Ραφή στο Φεστιβάλ
αθηνών, την εναλλακτική σκηνή και το μμα. Eρμήνευσε επί σκηνής τα σολιστικά μέρη του σαξοφώνου στην όπερα Η Φόνισσα του γιώργου κουμεντάκη για την ελσ (2014, 2015, 2021), που προβλήθηκε στο Mezzo. διδάσκει στο δημοτικό ωδείο ήρακλείου.
πιανίστα Χριστίνα Παντελή, το δεύτερο, Three Greek Concertos for Soprano Saxophone and String Orchestra, με τη συμφωνική της βουλγαρικής ραδιοφωνίας (τιμήθηκε από την Ένωση ελλήνων θεατρικών και μουσικών κριτικών), και το τρίτο, Dancing with Centaurs-Stories for Saxophone, με έργα του γ. κοντογιώργου (βραβεύτηκε από την Global Music Awards 2019). Έχει τιμηθεί με τους τίτλους «επίλεκτο μέλος» της φιλαρμονικής εταιρείας μάντζαρος της κέρκυρας και «Yamaha Artist» από τη Yamaha Music Europe. είναι καλλιτεχνικός διευθυντής της ορχήστρας σαξοφώνων SaxAthlon Orchestra και, από το 2015, πρόεδρος του συλλόγου επαγγελματιών μουσικών σαξοφώνου ελλάδος.
σταθήσ μαύρομματήσ γεννήθηκε στην αθήνα το 1974. σπούδασε μαθηματικά στο Πανεπιστήμιο Πατρών, σαξόφωνο στο ωδείο φ. νάκας με τον ε. κιοσόγλου και, στο London College of Music, διεύθυνση μπάντας και σύνθεση. είναι πρώτο σαξόφωνο της φιλαρμονικής όρχήστρας Πνευστών του δήμου αθηναίων, τακτικός συνεργάτης της κόα και καθηγητής στο απολλώνιο ωδείο της αθήνας. Έλληνες και ξένοι συνθέτες του έχουν αφιερώσει έργα που έχει παρουσιάσει σε πρώτες εκτελέσεις σε ελλάδα, κύπρο, Τουρκία, ήΠα, καναδά, ρωσία, ρουμανία, βουλγαρία, αλβανία και ιταλία. Έχει κυκλοφορήσει τρία CD με έργα ελλήνων δημιουργών, το πρώτο με την
ΠαναΓιΩτήσ σΚύφτασ γεννήθηκε στη θεσσαλονίκη. Άρχισε πιάνο με τη φανή καραγιάννη και ολοκλήρωσε το 2010 τις σπουδές του αποκτώντας δίπλωμα πιάνου. κατέχει πτυχίο αρμονίας και αντίστιξης (τάξη γιάννη γράμψα), καθώς επίσης πτυχίο
| 11 |
© αμανΤα ΠρωΤιδόυ
φούγκας (τάξη βασίλη κίτσου). από το 2008 άρχισε μαθήματα σαξόφωνου στο Πανεπιστήμιο μακεδονίας με τον αθανάσιο Ζέρβα. Το 2015, ως υπότροφος των ιδρυμάτων φούλμπραϊτ και Ζήνκφηλντ, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο σαξόφωνο (τάξη Leo C. Saguiguit) στη σχολή μουσικής του Πανεπιστημίου κολούμπια (ήΠα), απ’ όπου αποφοίτησε τον μάιο του 2017. σήμερα εργάζεται ως μουσικός στη δημόσια εκπαίδευση.
ζΩή τσοΚανού
iiA SAMSONOv
| 12 |
O Ίλια σαμσόνοφ γεννήθηκε στην όυκρανία το 1991. σπούδασε σαξόφωνο στη μουσική σχολή της πόλης ντονιέτσκ και, από το 2014, στην τάξη του θεόδωρου κερκέζου, στο ωδείο φ. νάκας (δίπλωμα με άριστα, 2018). Το 2016 πήρε πρώτο βραβείο της ε΄ κατηγορίας στον πανελλήνιο διαγωνισμό σαξοφώνου στη λάρισα. είναι μέλος του S.T.A.B. από το 2012. Έχει συνεργαστεί με τη συμφωνική της ερΤ, την καμεράτα και τη φιλαρμονική Τζετζού (κορέα).
με πολλές επιτυχημένες διεθνείς συνεργασίες στο ενεργητικό της, τόσο στην όπερα όσο και στη συμφωνική μουσική, η Ζωή Τσόκανου είναι η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει τα ηνία ενός μεγάλου μουσικού οργανισμού στην ελλάδα: από το 2017 είναι η καλλιτεχνική διευθύντρια της κρατικής όρχήστρας θεσσαλονίκης. Την επόμενη καλλιτεχνική περίοδο θα πραγματοποιήσει το ντεμπούτο της στη βασιλική Όπερα του λονδίνου, με τη Συμφωνία αρ. 3 του Χένρικ γκορέτσκι. σημαντικές πρόσφατες εμφανίσεις: ακαδημία Kάραγιαν της φιλαρμονικής όρχήστρας του βερολίνου, μεγάλο θέατρο της γενεύης, συμφωνική της βαρκελώνης, του ντύσσελντορφ, της λιλ, της μαδρίτης, της σόφιας, εθνική λυρική σκηνή κ.ά.. υπήρξε μόνιμη αρχιμουσικός στην όπερα της ερφούρτης, μόνιμη φιλοξενούμενη αρχιμουσικός στη συμφωνική όρχήστρα της δυτικής βοημίας, καθώς επίσης
μουσική διευθύντρια του Οργανισμού Μουσικού Θεάτρου της Αρόζα, στο ομώνυμο ελβετικό φεστιβάλ. Έχει διευθύνει πλήθος όπερες, όπως, μεταξύ άλλων, Ριγκολέττο, Τροβατόρε, Μάκβεθ, Οθέλλο, Σιμόνε Μποκκανέγκρα, Τόσκα, Λουτσία ντι Λαμμερμούρ, Καβαλερία Ρουστικάνα, Μαγικό αυλό, Ντον Τζοβάννι, Φάουστ. Πραγματοποίησε εμφανίσεις
στα φεστιβάλ: Λουκέρνης, Σούμαν στο Ντύσσελντορφ, Αθηνών κ.ά., ενώ συνεργάζεται με σολίστ όπως οι Γκιλ Σάχαμ, Nτάνιελ Μύλλερ Σοτ, Γιουλιάννα Αβντίγεβα, Ντάνιελ Λοζακόβιτς, Aλίνα Μπάεβα. Αυτή είναι η δεύτερη συνεργασία της με την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ για την περίοδο 2021/2022.
Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα ΕΡΤ
ράτος, ο Μιλτιάδης Καρύδης, ο Άλκης Μπαλτάς, ο Ανδρέας Πυλαρινός, ο Νίκος Χριστοδούλου, ο Βλαδίμηρος Συμεωνίδης. Την Εθνική Συμφωνική Ορχήστρα της ΕΡΤ διηύθυναν ως προσκεκλημένοι συνεργάτες πολλοί έλληνες και ξένοι μαέστροι, καθώς και συνθέτες διεθνούς φήμης: Μανώλης Καλομοίρης, Διονύσιος Λαυράγκας, Δημήτρης Μητρόπουλος, Μιλτιάδης Καρύδης, Άντζελλο Καβαλλάρο, Άραμ Χατσατουριάν, Γκιόργκι Λέχελ, Γεχούντι Μενουχίν, Χορστ Νόυμαν, Άντον Νανούτ, Ρολφ Ρόυτερ, Κρίστιαν Λίντμπεργκ, Κριστιάν Μαντεάλ,
Ιδρύθηκε το 1938 και καλύπτει το κλασικό, ελληνικό και ξένο ρεπερτόριο. Έχει παρουσιάσει έργα σημαντικών ελλήνων και ξένων συνθετών, μαέστρων και ερευνητών, μέσα από ηχογραφήσεις, ζωντανές μεταδόσεις από το ραδιόφωνο και την τηλεόραση, καθώς και σε συναυλίες στην Αθήνα και την περιφέρεια. Διευθυντές της υπήρξαν ο Γιώργος Λυκούδης, ο Σπύρος Φαραντάτος, ο Αντίοχος Ευαγγελάτος, ο Γιώργος Σισιλιάνος, ο Φραντς Λίτσαουερ, ο Ευθύμιος Καβαλλιε-
| 13 |
όδυσσέας δημητριάδης, ανδρέας Παρίδης, δημήτρης Χωραφάς, δημήτρης αγραφιώτης, λουκάς καρυτινός, κων/νος κυδωνιάτης, θεόδωρος βαβαγιάννης, βύρων φιδετζής, μίλτος λογιάδης, ήλίας βουδούρης, αλέξανδρος μυράτ, ανδρέας Πυλαρινός, βλαδίμηρος συμεωνίδης, Παύλος σεργίου, γιώργος μπαλατσινός, αναστάσιος στρίκος, νίκος Χαλιάσας, Ζωή Ζενιώδη, μιχάλης όικονόμου, nίκος αθηναίος, γιώργος Πέτρου, γιώργος βράνος, ανδρέας Τσελίκας, αναστάσιος συμεωνίδης, νίκος Τσούχλος, μύρων μιχαηλίδης κ.ά. με την ορχήστρα συνέπραξαν ως σολίστ πολλοί διάσημοι καλλιτέχνες, έλληνες και ξένοι: νταβίντ Όιστραχ, Τζίνα μπαχάουερ, Χοσέ καρρέρας, Aγνή μπάλτσα, βάσω Παπαντωνίου, Mονσεράτ Kαμπαγέ, Πλάθιντο ντομίνγκο, ρολάντο βιγιαζόν, λεωνίδας καβάκος, δημήτρης σγούρος, ρομπέρτο αλάνια, Άντζελα γκεόργκιου, ανδρέα μποτσέλι, Χοσέ κούρα, Χουάν ντιέγκο φλόρες, συπριέν κατσαρής κ.ά. ή εθνική συμφωνική όρχήστρα της ερΤ
| 14 |
έχει εμφανιστεί επανειλημμένα στο ήρώδειο, στο πλαίσιο του φεστιβάλ αθηνών, στο φεστιβάλ Πάτρας, στο φεστιβάλ βελιγραδίου, στην Όπερα καΐρου, στο μόντρεαλ, στην κολωνία, στο Παρίσι, στην κωνσταντινούπολη, σε διεθνείς μουσικές εκδηλώσεις σε συνεργασία με την E.B.u. (ευρωπαϊκή Ένωση ραδιοφωνιών), στο μέγαρο μουσικής αθηνών και σε πόλεις της ελλάδας. Τον όκτώβριο του 2006, η εθνική συμφωνική όρχήστρα πραγματοποίησε συναυλία στην αίθουσα γενικής συνέλευσης των ήνωμένων εθνών και στο λίνκολν σέντερ της νέας υόρκης. Τον όκτώβριο του 2007, στο Πολυθέατρο του Πεκίνου, πραγματοποίησε την εναρκτήρια συναυλία των εκδηλώσεων για το πολιτιστικό έτος της ελλάδας στην κίνα. σήμερα η όρχήστρα θεωρείται από τα πιο δυναμικά, άρτια και δραστήρια συμφωνικά συγκροτήματα της ελλάδας. από τον ιούνιο του 2020, μουσικός διευθυντής της εθνικής συμφωνικής όρχήστρας της ερΤ είναι ο πολυβραβευμένος μαέστρος γιώργος Πέτρου.
εκδόσή ΟΜΜΑ διευθυνσή Πρόβόλήσ & εΠικόινωνιασ ΕΛΕΝΗ ∆Ι∆ΑΣΚΑΛΟΥ | Τμήμα εκδόσεων ΛΗΤΩ ΤΣΕΚΟΥΡΑ εΠιμελεια ενΤυΠόυ ΕΛΛΗ ΠΕΤΡΑΝΤΗ| σΧεδιασμόσ εσωΤερικων σελιδων ΜΑΡΙΑ ΖΑΧΑΡΙΟΥ∆ΑΚΗ Παραγωγή ΚΑΜΠΥΛΗ ΑΕ
ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΧΟΡΗΓΟΣ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΟΡΩΝ
YΠΟΣΤΗΡΙΚΤEΣ
ΧΟΡΗΓΟI ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Για την προστασία του κοινού και των καλλιτεχνών το Μέγαρο έχει λάβει όλα τα προβλεπόμενα μέτρα υγειονομικής προστασίας.