Issuu

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 23–24 Μ Ε

Τ Η Ν

Υ Π Ο Σ Τ Η Ρ Ι Ξ Η

Τ Ο Υ

Υ Π Ο Υ Ρ Γ Ε Ι Ο Υ

Π Ο Λ Ι Τ Ι Σ Μ Ο Υ

HÅKAN HARDENBERGER ERGON ENSEMBLE

ΜΕΓΑΛΟΙ ΕΡΜΗΝΕΥΤΕΣ ΑΙΘΟΥΣΑ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

21.11.2023

O HÅKAN HARDENBERGER ΜΕ ΤΟ ERGON ENSEMBLE

TŌRU TAKEMITSU (1930-1996) Paths, για σόλο τρομπέτα (1994) WITOLD LUTOSLAWSKI (1913-1994) Mala Suita (1951) Fujarka Hurra Polka Piosenka Taniec

TŌRU TAKEMITSU Rain Coming (1982) FOLKE RABE (1935-2017) Κοντσέρτο για τρομπέτα «Sardine Sarcophagus» (1994) ΔΙΑ ΛΕΙΜΜΑ

MARK-ANTHONY TURNAGE (γενν. 1960) Νυχτερινό, για τρομπέτα και ορχήστρα (2018) HK GRUBER (γενν. 1943) Zeitfluren (2001) – α´ πανελλήνια εκτέλεση Nachtstaub Anderstag

3 MOB Pieces, για επτά εναλλασσόμενα όργανα και κρουστά (1968, αναθεώρηση 1977) – α´ πανελλήνια εκτέλεση Patrol After Heine Verse

Ergon Ensemble ΜΟΥ ΣΙΚΗ ΔΙΕ ΥΘΥΝΣΗ, ΤΡΟΜΠΕ ΤΑ

Håkan Hardenberger

Μasterclass τρομπέτας από τον Håkan Hardenberger στις 20.11.2023 (Αίθουσα MC2)

TŌRU TAKEMITSU Ο Τόρου Τακεμίτσου υπήρξε ένας από τους πιο καταξιωμένους ιάπωνες συνθέτες, με μεγάλη αναγνωρισιμότητα στον δυτικό κόσμο. Το 1944, δεκατεσσάρων ετών, στρατολογήθηκε και αναγκάστηκε να αφήσει το σχολείο. Τα χρόνια εκείνα η μουσική από τη Δύση –ιδίως η αμερικανικής προέλευσης– ήταν απαγορευμένη. Κατά τη διάρκεια της θητείας του άκουσε για πρώτη φορά το τραγούδι Parlez-moi d’amour από το γραμμόφωνο ενός στρατιωτικού, και η μελωδία του τον συνόδευε σε όλη του τη ζωή. Μετά τον πόλεμο εργάστηκε σε στρατιωτική βάση της Αμερικής, όπου μπορούσε να ακούει δυτική μουσική από το αμερικανικό ραδιόφωνο. Στα δεκαέξι του αποφάσισε να γίνει συνθέτης. Παρακολούθησε κάποια μαθήματα υπό τον Γιασούτζι Κιγιόσε, αλλά κατά βάση ήταν αυτοδίδακτος. Σε ηλικία είκοσι ετών έγραψε το πρώτο του έργο για πιάνο και ένα χρόνο αργότερα, το 1951, ίδρυσε το Jikken Kobo (Πειραματικό εργαστήρι) μαζί με άλλους καλλιτέχνες. Επηρεάστηκε αρκετά από τα σύγχρονα ρεύματα της εποχής, όπως ο σειραϊσμός, η συγκεκριμένη μουσική (musique concrète) και άλλα. Έγραψε μουσική για την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τον κινηματογράφο. Paths, για σόλο τρομπέτα Το 1992, σε μια συνάντησή τους στη Βαρσοβία, ο Λουτοσλάφσκι μίλησε στον Tακεμίτσου για τη σημασία της «μελωδίας» στη μουσική και για το ότι θεωρούσε πως οι σύγχρονοι συνθέτες έπρεπε να δημιουργούν νέες μελωδίες, χωρίς φειδώ. Στην αναγγελία θανάτου του Λουτοσλάφσκι το 1994, ο Tακεμίτσου εμπνεύστηκε το έργο Paths και το αφιέρωσε στη μνήμη του. Η πρεμιέρα του έργου πραγματοποιήθηκε στη Βαρσοβία –γενέτειρα του Λουτοσλάφσκι– στο πλαίσιο του Autumn Festival, τον Σεπτέμβριο του 1994. Το σολιστικό όργανο, η τρομπέτα, παίζει άλλοτε με σουρντίνα και άλλοτε χωρίς. Χρησιμοποιώντας τα δύο αυτά διαφορετικά ηχοχρώματα, ο συνθέτης κάνει το έργο να μοιάζει με διάλογο. Χωρίς εκτεταμένες τεχνικές, εστιάζει σε μια βαθιά εκφραστική μελωδία. Rain Coming Σημαντικό ερέθισμα και πηγή έμπνευσης για τον Tακεμίτσου υπήρξε η φύση και τα στοιχεία της. Από το 1976 έως το 1993 συνέθεσε έναν κύκλο έργων υπό τον τίτλο Waterscapes, όπου υπάγεται και το έργο Rain Coming. Είναι έργο για ορχήστρα δωματίου, γραμμένο το 1982. Η πρεμιέρα του πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, από τη Συμφωνιέτα του Λονδίνου, υπό τη διεύθυνση του Oliver Knussen. Το έργο αρχίζει με μια ήρεμη, εκφραστική μελωδία από το φλάουτο. Ο συνθέτης χρησιμοποιεί ποικιλία ηχοχρωμάτων για να παρουσιάσει μια περίτεχνη αρμονική δομή, μέσω της οποίας δημιουργεί ένα ομιχλώδες, μυστηριακό κλίμα και ένα αίσθημα προσμονής, το οποίο παραπέμπει στον τίτλο του έργου.

WITOLD LUTOSŁAWSKI

Γεννημένος στην επαρχία της Πολωνίας, νοτιοανατολικά της Βαρσοβίας, ο Βίτολντ Λουτοσλάφσκι πέρασε τα πρώτα χρόνια της ζωής του υπό τη φροντίδα της εύπορης οικογένειάς του. Ο πατέρας του ήταν πιανίστας, ενώ παράλληλα υπήρξε ενεργό μέλος του πολιτικού κινήματος Endecja. Με

το ξέσπασμα του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η οικογένεια αναζήτησε καταφύγιο στη Ρωσία. Μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση, ο πατέρας του Βίτολντ εκτελέστηκε από τους Μπολσεβίκους. Η μητέρα με τα τρία της παιδιά επέστρεψε στη Βαρσοβία μετά τη λήξη της γερμανικής κατοχής, τον Νοέμβριο του 1918. Εκεί ξεκίνησαν και τα πρώτα μαθήματα του Βίτολντ στο πιάνο, σε ηλικία έξι ετών. Στα εννέα του συνέθεσε το πρώτο του έργο για πιάνο και στα δεκατρία του άρχισε μαθήματα βιολιού. Παρότι από μικρός είχε ως βασική ασχολία τη μουσική, το 1931 εισήχθη στο Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας για να σπουδάσει μαθηματικά. Σύντομα όμως διαπίστωσε πως ήθελε να σταδιοδρομήσει ως μουσικός. Έλαβε πτυχίο πιάνου το 1936 από το Ωδείο της Βαρσοβίας και τον επόμενο χρόνο του απονεμήθηκε δίπλωμα σύνθεσης, εν μέσω δυσκολιών, λόγω των ταραγμένων εκείνων χρόνων. Βιοπορίστηκε παίζοντας πιάνο σε καμπαρέ της πόλης, μέχρι το 1944 που την εγκατέλειψε, λίγο πριν την εξέγερση της Πολωνίας κατά των Γερμανών. Μεγάλο μέρος το έργου του έμεινε πίσω και καταστράφηκε. Μετά τον πόλεμο αφιερώθηκε στην ανάκαμψη της μουσικής ζωής της Πολωνίας. Πειραματίστηκε με σειραϊκές και αλεατορικές τεχνικές, και από το 1960 άρχισε να αποκτά διεθνή φήμη και αναγνώριση ως συνθέτης. Mala Suita Το έργο γράφτηκε στα χρόνια του σοσιαλιστικού ρεαλισμού. Η πρώτη εκδοχή, για ορχήστρα δωματίου, ολοκληρώθηκε το 1950 και παρουσιάστηκε σε ραδιοφωνική εκπομπή από τη Συμφωνική Ορχήστρα της Πολωνικής Ραδιοφωνίας. Τον επόμενο χρόνο, ο συνθέτης δημιούργησε μια αναθεωρημένη εκδοχή για συμφωνική ορχήστρα, της οποίας η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στις 20 Απριλίου του 1951 στην Πολωνία υπό τη διεύθυνση του Grzegorz Fitelberg. Οι μελωδίες που χρησιμοποιούνται ως θέματα στα τέσσερα μέρη του έργου προέρχονται από την παραδοσιακή μουσική της Νοτιοδυτικής Πολωνίας. Στο πρώτο μέρος, Fujarka, το πίκολο παρουσιάζει αρχικά την κύρια μελωδία, δημιουργώντας ένα ανάλαφρο κλίμα. Στη συνέχεια το κλίμα γίνεται πιο σκοτεινό και μυστηριώδες, για να οδηγηθεί και πάλι στο ύφος με το οποίο ξεκίνησε. Το δεύτερο μέρος, Hurra Polka, είναι έντονο και ζωηρό, με έντονες εναλλαγές στις δυναμικές. Αντίθετα, το τρίτο μέρος, Piosenka, χαρακτηρίζεται από δεμένες μεταξύ τους φράσεις και ήπιο ύφος. Το τελευταίο μέρος του έργου, Taniec, έχει αρχικά τη μορφή χορού, σταδιακά οδηγείται σε ένα λυρικό τμήμα στη μέση του μέρους, και επιστρέφει στην αρχική του μορφή, σημαίνοντας την ολοκλήρωση του έργου.

FOLKE RABE Γεννημένος στη Σουηδία ο Φόλκε Ράμπε υπήρξε, κατά τη δεκαετία του 1950, μέλος πολλών τζαζ συγκροτημάτων ως τρομπονίστας. Από το 1957 έως το 1964 σπούδασε στη Βασιλική Ακαδημία Μουσικής της Στοκχόλμης, όπου και παρέμεινε ως βοηθός καθηγητή έως το 1968. Για τα επόμενα δώδεκα έτη εργάστηκε για το Rikskonserter (κρατικός οργανισμός που διοργάνωνε συναυλίες) και από το 1980 έως το 2000, στη Σουηδική Ραδιοφωνία. Σημαντικό ερέθισμα για τις συνθέσεις του υπήρξαν τα ταξίδια του ανά τον κόσμο, και σίγουρα τα πολλαπλά μουσικά πεδία τα οποία είχε εξερευνήσει. Θεωρήθηκε καλλιτέχνης της αβανγκάρντ και καταπιάστηκε με πολλά μουσικά είδη. Στην εργογραφία του περιλαμβάνονται έργα για χορωδία, για μικρά ορχηστρικά σύνολα, για σόλο όργανα, καθώς και έργα ηλεκτροακουστικής μουσικής.

Κοντσέρτο για τρομπέτα «Sardine Sarcophagus» Το έργο ανατέθηκε στον συνθέτη για να παιχτεί στο Music Factory Festival, στο Μπέργκεν της Νορβηγίας. Ο τίτλος του έχει διττή προέλευση: αφενός αποτελεί αναφορά στο χώρο που στέγαζε το φεστιβάλ –ένα παλιό εργοστάσιο σαρδέλας– και αφετέρου παραπέμπει στο έθιμο που λαμβάνει χώρα στη Σεβίλλη στο τέλος των αποκριάτικων εορτασμών, γνωστό ως «El entierro de la sardina» (Η ταφή της σαρδέλας). Το έργο αρχίζει με ξύλινα κρουστά που παίζουν ρυθμικά μοτίβα. Οι ήχοι αυτοί διακόπτονται από τα πνευστά και το έργο οδηγείται σε ένα πιο έντονο και πλούσιο μελωδικά μέρος. Στη συνέχεια, τα έγχορδα δημιουργούν ένα στατικό υπόβαθρο, επάνω στο οποίο η τρομπέτα παρουσιάζει μια κατανυκτική μελωδία. Προς το φινάλε, τα έγχορδα, έχοντας και πάλι συνοδευτικό ρόλο, παίζουν σε γρήγορο τέμπο, και το έργο ολοκληρώνεται χαρμόσυνα σε ματζόρε συγχορδία.

MARK-ANTHONY TURNAGE Ο Mαρκ-Άντονυ Τέρνατζ σπούδασε στο Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής του Λονδίνου και κέρδισε αρκετά βραβεία σύνθεσης. Σε ηλικία 28 ετών παρουσίασε την πρώτη του όπερα με τίτλο Greek και άρχισε να αποκτά διεθνή φήμη. Το 1995 διορίστηκε ως συνθέτης στην Εθνική Όπερα της Αγγλίας, όπου παρέμεινε μέχρι το 2000. Συνεργάστηκε με γνωστές ορχήστρες, όπως η Συμφωνική του BBC, η Φιλαρμονική του Λονδίνου, η Συμφωνική του Σικάγο κ.ά. Διατηρεί τη θέση του ερευνητή στη σύνθεση στο Βασιλικό Κολέγιο Μουσικής του Λονδίνου. Ως συνθέτης είναι βαθιά επηρεασμένος από την τζαζ, στοιχεία της οποίας συναντώνται στα περισσότερα έργα του. Νυχτερινό, για τρομπέτα και ορχήστρα Πρόκειται για το τρίτο κοντσέρτο του συνθέτη για τρομπέτα, το οποίο του ανατέθηκε για το Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου του Μάλμαι της Σουηδίας, το 2018. Καλλιτεχνικός διευθυντής του φεστιβάλ εκείνη τη χρονιά ήταν ο Χόκαν Χάρντενμπεργκερ, ενώ παράλληλα ήταν και ο τρομπετίστας για τον οποίον ο συνθέτης έγραψε το έργο. Η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε στην εκκλησία του Αγίου Ανδρέα στο Μάλμαι, τον Σεπτέμβριο του 2018. Το Νυχτερινό είναι γραμμένο για τρομπέτα και έγχορδα και διαρκεί οκτώ λεπτά. Αρχικά, το κοντραμπάσο και το βιολοντσέλο παίζουν πιτσικάτο, δημιουργώντας ένα υπόβαθρο για την τρομπέτα με σουρντίνα και τα υπόλοιπα έγχορδα που εισάγονται σταδιακά, διατηρώντας χαμηλή δυναμική. Στη μέση του έργου το τέμπο αλλάζει και γίνεται πιο ζωηρό, πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η τρομπέτα, και τα έγχορδα τη συνοδεύουν παίζοντας τενούτες νότες με βιμπράτο. Η δυναμική του έργου εντείνεται και ο κύριος ρόλος δίνεται για λίγο στα βιολιά, μέχρι την επόμενη είσοδο της τρομπέτας. Το τέλος πλησιάζει όταν επανέρχεται το αρχικό τέμπο.

HK GRUBER

Ο Heinz Karl Gruber γεννήθηκε στη Βιέννη. Η ενασχόλησή του με τη μουσική προέκυψε αρχικά όχι από επιλογή του, αλλά έπειτα από παρότρυνση των γονιών του, που τον έπεισαν να γίνει μέλος της Χορωδίας Αγοριών της Βιέννης. Έγραψε τα πρώτα του έργα σε ηλικία δεκαεπτά ετών. Ωστό-

σο, για περίπου σαράντα χρόνια έβγαζε τα προς το ζην παίζοντας κοντραμπάσο σε ορχήστρες. Από το 1969 έως το 1998 υπήρξε μέλος της Συμφωνικής της Ραδιοφωνίας της Βιέννης, ενώ παράλληλα, το 1968, ίδρυσε μαζί με τους Kurt Schwertsik και Otto Zykan το μουσικό σύνολο MOB art and tone ART. Το γεγονός ότι είχε λύσει τα ζητήματα βιοπορισμού του από νωρίς, του έδωσε την ελευθερία να συνθέτει σε δικό του χρόνο και να αναπτύσσει το προσωπικό του ύφος. Ως προς τη σύνθεση διδάχθηκε τα περισσότερα από τις ορχήστρες, αφού συχνά συμβουλευόταν τους ίδιους τους οργανοπαίκτες. Η αναγνώρισή του σε παγκόσμιο επίπεδο ήρθε με την πρεμιέρα της όπερας Frankenstein!!, τον Νοέμβριο του 1978, με τη Βασιλική Φιλαρμονική Ορχήστρα του Λίβερπουλ. Σήμερα, στα 80 του χρόνια, ο συνθέτης δεν έχει σταματήσει να συμμετέχει σε καλλιτεχνικά δρώμενα, δίνοντας συνέχεια στο έργο του. Zeitfluren Το έργο γράφτηκε το 2001 και παρουσιάστηκε από τη Συμφωνιέτα του Λονδίνου τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, στη Βασιλεία. Είναι αφιερωμένο στη μνήμη του αυστριακού ποιητή και συγγραφέα Hans Carl Artmann, με τον οποίο ο Γκρούμπερ είχε συνεργαστεί και διατηρούσε φιλική σχέση. Γραμμένο για ορχήστρα δωματίου, αποτελείται από δύο κινήσεις, συνολικής διάρκειας είκοσι τριών λεπτών. Η πρώτη κίνηση, Nachtstaub, είναι ένα λάργκο που ξεκινάει σαν ταξίδι, χωρίς ξεκάθαρο προορισμό. Αρχικά, το αργό της τέμπο, οι χαμηλές δυναμικές και ο συνδυασμός των υφών και των ηχοχρωμάτων δημιουργούν ένα ήρεμο και παράλληλα ομιχλώδες κλίμα. Σταδιακά τα πνευστά και τα κρουστά αποκτούν κυρίαρχο ρόλο, οι δυναμικές μεταβάλλονται, και έντονες διαφωνίες οδηγούν σε κορύφωση. Η κατάληξη παραπέμπει στο αρχικό ήρεμο κλίμα. Η δεύτερη κίνηση, Anderstag, είναι ένα αλέγκρο που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το προηγούμενο μέρος, σαν το φως να διαδέχεται το σκοτάδι και η ζωή, το θάνατο. 3 MOB Pieces, για επτά εναλλασσόμενα όργανα και κρουστά Το έργο αποτελείται από τρία μέρη. Γράφτηκε το 1968 και δημοσιεύτηκε το 1977 στην τελική του μορφή για επτά εναλλασσόμενα όργανα και κρουστά. Ο όρος «εναλλασσόμενα» αναφέρεται στην ενορχήστρωση, για την οποία ο συνθέτης δίνει πολλαπλές επιλογές στον μαέστρο που θα εκτελέσει το έργο. Μουσική αυτού του τύπου γραφόταν και για το σύνολο MOB art and tone ART, εξ ου και η αναφορά «ΜΟΒ» στον τίτλο. Συνολικά πρόκειται για ένα έργο βαθιά επηρεασμένο από την τζαζ μουσική. Το πρώτο μέρος, Patrol, είναι μια μποσανόβα με ανάλαφρο ύφος, το οποίο πηγάζει από τη βασική μελωδία που επαναλαμβάνεται διαρκώς και είναι εύκολο να αποτυπωθεί στη μνήμη του ακροατή. Το δεύτερο μέρος, After Heine, αποτελεί φόρο τιμής στον ποιητή Heinrich Heine. Ο συνθέτης σχετίζει το μέρος αυτό με τα ποιήματα του Χάινε, που συχνά αρχίζουν με ρομαντικό ύφος αλλά καταλήγουν σε ματαίωση. Το τελευταίο μέρος, Verse, επαναφέρει το ανέμελο ύφος της αρχής του έργου, όχι όμως και τις μουσικές ιδέες του πρώτου και δεύτερου μέρους. ΑΝΝΑ ΜΕΣΑΝΑΓΡΕΝΟΥ

HÅKAN HARDENBERGER Ο Χόκαν Χάρντενμπεργκερ, από τους κορυφαίους σολίστ παγκοσμίως, διακρίνεται για τις εκπληκτικές ερμηνείες και την ακάματη ευρηματικότητά του. Παράλληλα με τις σόλο ερμηνείες του σε έργα κλασικού ρεπερτορίου και βιρτουόζικων νέων έργων για τρομπέτα, ο Χάρντενμπεργκερ είναι γνωστός τόσο ως μαέστρος όσο και για τα ευφάνταστα μουσικά προγράμματα που καταρτίζει, αντλώντας συχνά έμπνευση από τη στενή συνεργασία του με συνθέτες όπως οι Χάρρισον Μπέρτγουισλ, Μπρετ Ντην, Χέλεν Γκράιμ, X.K. Γκρούμπερ, Χανς Βέρνερ Χέντσε, Μπέτσυ Τζόλας, Γκυόργκυ Λίγκετι και Μαρκ-Άντονυ Τέρνατζ, μεταξύ άλλων. Βασική του επιδίωξη, είτε παίζει τρομπέτα είτε διευθύνει, είναι να φτιάχνει κόσμους και να πλέκει μουσικές ιστορίες, π.χ. από τον Χάυντν, τον Στραβίνσκι έως τον Γκρούμπερ, από τον Χούμμελ στον Μπετόβεν ή στον Μπρετ Ντην και από τον Τακεμίτσου στον Λουτοσλάφσκι. Η καλλιτεχνική του προσωπικότητα συγκροτήθηκε μέσα από τη συνεργασία του με ορχήστρες όπως η Φιλαρμόνια, η Φιλαρμονική της Δρέσδης, η Συμφωνική WDR, η Σουηδική Ορχήστρα Δωματίου και η Συμφωνική του Μάλμε, συνδυάζοντας τις ιδιότητες του μαέστρου, του σολίστ και του δημιουργού μουσικών προγραμμάτων. Σήμερα η διεύθυνση ορχήστρας έχει γίνει βασική του ενασχόληση. Μεταξύ των ορχηστρικών συνόλων που έχει διευθύνει, είναι η Φιλαρμονική της Ραδιοφωνίας της Γαλλίας, η Συμφωνική της Χώρας των Βάσκων (σε περιοδεία στη Βόρεια Ισπανία), η Εθνική Συμφωνική RTÉ του Δουβλίνου, η Φιλαρμονική του Τουρκού, η Συμφωνική Λάχτι και η Ορχήστρα Δωματίου Λάπλαντ (Φιλανδία) και η Συμφωνική της Νέας Ζηλανδίας. Διηύθυνε τα χάλκινα της Συμφωνικής της Βοστόνης, της Ορχήστρας της Ακαδημίας της Αγίας Καικιλίας στη Ρώμη, της Φιλαρμονικής του BBC, της Συμφωνικής του Γκέτεμποργκ και της Φιλαρμονικής του Ελσίνκι. Έχει στενή συνεργασία με τους Χ.Κ. Γκρούμπερ, Μπάιμπα Σκρίντε, Γιον Στόργκαρντς, Ρόλαντ Παίντινεν και Κόλιν Κάρρι, ενώ με τους δύο τελευταίους συνεργάζεται τακτικά και ως ντουέτο. Στις εμφανίσεις του για την καλλιτεχνική περίοδο 2022-23 συγκαταλέγονται οι συναυλίες με τη Συμφωνική του Βανκούβερ ως σολίστ και μαέστρος, ως σολίστ με τη Συμφωνική της Ινδιανάπολης και τη Φιλαρμονική του Όσλο με τον Ντίμα Σλομποντένιουκ, περιοδείες στη Γερμανία με τη Συμφωνιέτα του Άμστερνταμ και εμφανίσεις στο Φεστιβάλ Μπρόστραιμ, το Φεστιβάλ Tάνγκλγουντ και στην Ακαδημία Γκράφενεγκ. Το 2021-22 πραγματοποιήθηκε σειρά συναυλιών με αφορμή τα 60ά του γενέθλια, με σολίστ τον ίδιο στην παγκόσμια πρεμιέρα του Κοντσέρτου για τρομπέτα του Γιοργκ Βίντμαν (παραγγελία της Γκεβάντχαουζ της Λιψίας και της Συμφωνικής της Βοστόνης), υπό τη διεύθυνση του Άντρις Νέλσονς. Εμφανίστηκε ως τιμώμενος καλλιτέχνης (Artist in Portrait) με τη Συμφωνική του Λονδίνου, ερμήνευσε το Histoires Vraies της Μπέτσυ Τζόλας με τον σερ Σάιμον Ρατλ, ενώ επέστρεψε για την παγκόσμια πρεμιέρα του Πρώτου Κοντσέρτου για τρομπέτα της Χέλεν Γκράιμ. Από το 2016 έως το 2018 διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ Μουσικής Δωματίου του Μάλμε. Γεννήθηκε στο Μάλμε της Σουηδίας. Άρχισε σπουδές τρομπέτας σε ηλικία οκτώ ετών, με τον Bo Nilsson στο Μάλμε, και συνέχισε στο Ωδείο του Παρισιού με τον Pierre Thibaud και στο Λος Άντζελες με τον Thomas Stevens. Είναι καθηγητής στο Ωδείο του Μάλμε. 8

ΦΩΤΟΓΡΑΦΊΕΣ HÅKAN HARDENBERGER © MARCO BORGGREVE

ERGON ENSEMBLE

Το Σύνολο μετρά πάνω από δέκα χρόνια καλλιτεχνικής πορείας στα ελληνικά και διεθνή δρώμενα της σύγχρονης μουσικής. Με αφετηρία τα μάστερκλας του Ensemble Modern, τα μέλη του δημιούργησαν το κορυφαίο σύνολο σύγχρονης μουσικής στην Ελλάδα. Από την ίδρυσή του, το 2008, έχει εντάξει στο δυναμικό του μερικούς από τους καλύτερους έλληνες μουσικούς, σε ένα ευέλικτο σχήμα που διαμορφώνεται ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε παραγωγής. Τα πρωτότυπα προγράμματα του Ergon Ensemble περιλαμβάνουν μουσική δωματίου, μουσικό θέατρο, χορό, σύγχρονη όπερα, μουσική και κινηματογράφο. Χάρη στην ακρίβεια και τη δυναμικότητα των εκτελέσεων, αποσπά διθυραμβικά σχόλια από κριτικούς και κοινό. Έχει συμμετάσχει σε σημαντικά φεστιβάλ: Documenta (Κάσσελ), KunstFestSpiele (Χέρρενχαουζεν), Suså Festival (Αννόβερο), Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Nostos Festival, Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονης Μουσικής Φάρος (Λευκωσία), Bilgi New Music Festival (Κωνσταντινούπολη). Συνεργάζεται συχνά με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και την Εναλλακτική Σκηνή της ΕΛΣ, ενώ δίνει συστηματικά συναυλίες στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, παρουσιάζοντας όλο το εύρος του ρεπερτορίου του 20ού και 21ου αιώνα. Το Ergon, σε συνεργασία με τη Μουσική Βιβλιοθήκη «Λίλιαν Βουδούρη», έχει οργανώσει εκπαιδευτικές δράσεις για τη μουσική του 20ού και 21ου αιώνα. Εμφανίστηκε στο Κοντσέρτχαους της Βιέννης (Οκτ. 2022) με το Balkan Project, σε συναυλία με έργα συνθετριών από τα Βαλκάνια, καθώς και στο Φεστιβάλ Ultima («Pytheas Travel», Οκτ. 2023), στο Όσλο.

ΒΙΟΛΙΑ

ΦΛ ΑΟΥ ΤΑ

Κώστας Παναγιωτίδης Παναγιώτης Τζιώτης Φαίδων Μηλιάδης Νικόλας Μπέης

Μαριλένα Δωρή

ΒΙΟΛΕΣ

ΟΜΠΟΕ

Αγγέλα Γιαννάκη Κρυσταλλία Γαϊτάνου

Χριστίνα Παντελίδου

ΒΙΟΛΟΝΤΣΕΛΑ

Δημήτρης Τραυλός Αλέξανδρος Μποτίνης

Κ Λ ΑΡΙΝΕ ΤΑ

Σπύρος Τζέκος Κώστας Τζέκος

ΦΑΓΚΟΤΑ

Γιάννης Ευαγγελάτος ΤΡΟΜΠΕ ΤΑ

Δημήτρης Γκόγκας

ΚΟΝΤΡΑΜΠΑΣΑ

ΤΡΟΜΠΟΝΙ

Νίκος Τσουκαλάς Χάρης Παζαρούλας

Ανδρέας-Ρολάνδος Θεοδώρου

ΚΡΟΥ Σ ΤΑ

Μπάμπης Ταλιαδούρος Ανδρέας Φαρμάκης

ΚΟΡΝΟ

Μάνος Βεντούρας ΤΟΥΜΠΑ

Γιώργος Ραράκος

ΠΙΑΝΟ

ΑΡΠΑ

Χρήστος Σακελλαρίδης

Γωγώ Ξαγαρά

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΧΟΡΗΓΟΣ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ

ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ