Σύγχρονη μουσική και ηχητική τέχνη

μεγαρο μουσικησ αθηνων 24–25

ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ & ΗΧΗΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ

ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Εκπαιδευτικές δράσεις για εφήβους από 12 ετών ΣΑΒ 19.10 | 16:00-18:00 Περιήγηση στη σύγχρονη ηλεκτροακουστική μουσική Σ χ ε δ ι α σ μ ό ς - Υ λ ο π ο ίηση

Ορέστης Καραμανλής, επίκουρος καθηγητής Πηνελόπη Μπεκιάρη, συνθέτις, υποψήφια διδάκτωρ, ΤΨΤΚ, ΕΚΠΑ [ Αίθουσα Εκπαιδευτικών & Φουαγιέ ΑΔΜ ]

2

Επιπλέον πληροφορίες για τους καλλιτέχνες και το έργο τους.

19 & 20.10.2024 ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΗΧΗΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ Σ Ε ΣΥΝ Ε ΡΓΑΣΙΑ

με το Τμήμα Μουσικών Σπουδών και το Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών

ΣΑΒ 19.10 [ ΣΕΛ. 6-9 ]

16:00-18:00 ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΧΗΤΙΚΗ ΤΕΧΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΑΚΟΥΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ [ Αίθουσα Συνεδριακού Κέντρου 1 ] 19:00 & 20:30 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΗΛΕΚΤΡΟΑΚΟΥΣΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΜΕ ΜΕΙΚΤΑ ΜΕΣΑ [ Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος ]

KΥΡ 20.10 [ ΣΕΛ. 12-15 ]

16:00-18:00 ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ [ Αίθουσα Συνεδριακού Κέντρου 1 ] 19:00 & 20:30 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ ΕΝΟΡΓΑΝΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ [ Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος ]

ΣΑΒ 19 & KΥΡ 20.10 [ ΣΕΛ. 18-20 ]

12:00–21:00 ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΗΧΗΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ [ Σε χώρους του Μεγάρου ] LΙSTENING ROOM: ΕΡΓΑ ΑΚΟΥΣΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ [ Σαλόνι Φίλων του Μεγάρου ]

Ελεύθερη είσοδος στην Αίθουσα Συνεδριακού Κέντρου 1, στις ηχητικές εγκαταστάσεις σε χώρους του Μεγάρου και στο Σαλόνι Φίλων του Μεγάρου

Το τρίτο Σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου στην Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος ακούμε έργα ελληνίδων και ελλήνων συνθετριών/τών ηλεκτροακουστικής και ενόργανης μουσικής. Πρόκειται για έργα του 21ου αιώνα, με όλη τη σημασία της λέξης «σύγχρονα», που αναδεικνύουν τις σημερινές τάσεις στη μουσική δημιουργία στον τόπο μας και διεθνώς. Παράλληλα –κι αυτό είναι πολύ σημαντικό– το Μέγαρο φιλοξενεί για πρώτη φορά μια έκθεση ηχητικής τέχνης σε διάφορους χώρους του: έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε έξι ηχητικές εγκαταστάσεις σύγχρονων δημιουργών, ανοίγοντας την πόρτα σε αυτό τον καινούργιο γοητευτικό κόσμο, στο μεταίχμιο της μουσικής και των εικαστικών τεχνών. Πολύτιμοι αρωγοί και συνεργάτες μας, το Τμήμα Μουσικών Σπουδών και το Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου του ΕΚΠΑ φέρνουν την ακαδημαϊκή τους σφραγίδα, αλλά κυρίως τον ενθουσιασμό και την αφοσίωσή τους στην υπόθεση της σύγχρονης μουσικής και ηχητικής τέχνης. Τους ευχαριστώ για άλλη μια φορά και σας καλωσορίζω μαζί τους σε αυτό το ανοιχτό πανόραμα σύγχρονης καλλιτεχνικής έκφρασης.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΚΑΡΕΛΗΣ

To Tμήμα Μουσικών Σπουδών (ΤΜΣ) και το Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου (ΤΨΤΚ) του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών (ΕΚΠΑ), σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών οργανώνουν ένα διήμερο σύγχρονης μουσικής και ηχητικής τέχνης, όπου προβάλλονται χαρακτηριστικά δείγματα της έρευνας και διδασκαλίας στο ΕΚΠΑ, με άξονα τη σύγχρονη μουσική και ηχητική δημιουργία. Έργα ελληνίδων και ελλήνων δημιουργών από τη γενιά του ’60 έως και τη γενιά του ’80, μουσική με ηλεκτροακουστικά μέσα, ακουσματική μουσική, μουσική με διαδραστικά μέσα, αλγοριθμική μουσική, καθώς και ενόργανη μουσική σε διαφορετικά στιλιστικά είδη, ηχητική τέχνη και εγκαταστάσεις συνθέτουν ένα μωσαϊκό του πλουραλισμού των τάσεων στη μουσική και ηχητική τέχνη του σήμερα. Το διήμερο περιλαμβάνει τέσσερις συναυλίες, έξι ηχητικές εγκαταστάσεις και δύο στρογγυλές τράπεζες ανοικτές στο κοινό, όπου πανεπιστημιακοί και δημιουργοί συζητούν εποικοδομητικά για θέματα εκπαίδευσης, πρόσληψης και διάχυσης της σύγχρονης μουσικής και ηχητικής δημιουργίας στην Ελλάδα. Τα έργα ερμηνεύουν φοιτήτριες και φοιτητές του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, σπουδαστές του Ωδείου Αθηνών, καθώς και διακεκριμένοι σολίστ. Η ηχητική και οπτικοακουστική υποστήριξη παρέχεται από το Τμήμα Ψηφιακών Τεχνών και Κινηματογράφου. Ελπίζουμε αυτό το αφιέρωμα να αποτελέσει την αφετηρία για μια στενή και τακτική συνεργασία του ΕΚΠΑ με το ΜΜΑ, πάνω στη σύγχρονη μουσική και ηχητική τέχνη.

ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΕΩΡΓΑΚΗ

Ομάδα συντονισμού ΕΚΠΑ Αναστασία Γεωργάκη, Καθηγήτρια, Πρόεδρος ΤΜΣ Δημήτρης Χαρίτος, Καθηγητής, ΕΜΜΕ Ιάκωβος Σταϊνχάουερ, Αναπληρωτής καθηγητής, ΤΜΣ Ορέστης Καραμανλής, Επίκουρος καθηγητής, ΤΨΤΚ Αλέξανδρος Κοντογεωργακόπουλος, Επίκουρος καθηγητής, ΤΨΤΚ Γιάννης Μποκέας, Υποψήφιος διδάκτορας, ΤΜΣ Γιάννης Βαλιάντζας, ΕΔΙΠ, ΤΜΣ Βασίλης Πριόβολος, Επιστημονικός συνεργάτης, ΤΜΣ Ματθαίος Λεγάκης, Επιστημονικός συνεργάτης, ΤΜΣ

19.10.2024

ΗΛΕΚΤΡΟΑΚΟΥΣΤΙΚΗ ΜΟΥ Σ ΙΚ Η & ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕ ΜΕΙΚΤΑ ΜΕΣΑ

Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος

19.10.2024 ΗΛΕΚΤΡΟΑΚΟΥΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ & ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕ ΜΕΙΚΤΑ ΜΕΣΑ 19:00 | 1ο μέρος Θεόδωρος Λώτης Li Po (φλάουτο και ηλεκτρονικά) φλάουτο

Ρία Γεωργιάδου Δημήτρης Μαρωνίδης Les Signaux du vent (φλάουτο και ηλεκτρονικά) φλάουτο

Θεοδώρα Ιορδανίδου Εσθήρ Λέμη Calculi Mediterranei (άρπα, μαρίμπα, πιάνο και προηχογραφημένοι ήχοι) άρπα

Εσθήρ Λέμη μαρίμπα

Vitória do Bem πιάνο

Αλέξης Αλάτσης Άρτεμις Γιώτη Bias (φαγκότο και διαδραστικό μουσικό σύστημα) φαγκότο

Βασίλης Πριόβολος Βασιλική Λεγάκη Το όνειρο της Φιλομήλας (βιολί και ηλεκτρονικά) βιολί

Διονύσης Πυλαρινός Ορέστης Καραμανλής BitVox (beatboxer και ηλεκτρονικά) be a tbo x

Γιώργος Γαργάλας

6

20:30 | 2ο μέρος Πηνελόπη Μπεκιάρη Ροή (πιάνο και ηλεκτρονικά) πιάνο

Παύλος Σιφναίος Απόστολος Λουφόπουλος – Μυρτώ Κορκοκίου Machine Gun Cut (φλάουτο και ηλεκτρονικά) φλάουτο

Μυρτώ Κορκοκίου Ανδρέας Μνιέστρης MlikeL (φλάουτο και ηλεκτρονικά) φλάουτο

Μυρτώ Κορκοκίου Παναγιώτης Κόκορας Mutation (κλαρινέτο και ηλεκτρονικά) κλαρινέτο

Δημήτρης Καντσιούλης Στυλιανός Δήμου Momentum “I”: death & escape (μπάσο φλάουτο και ηλεκτρονικά) φλάουτο

Μυρτώ Μαρή Γεωργία Σπυροπούλου Saksti (σαξόφωνο και ηλεκτρονικά) σαξόφωνο

Θεόφιλος Σωτηριάδης

ΣΥΖΗΤΗΣΗ Ηχητική τέχνη και ηλεκτροακουστική μουσική στην Ελλάδα Τι είναι η ηχητική τέχνη; Ποια η σχέση της με τη μουσική και τις εικαστικές τέχνες; Πώς είναι το τοπίο της ηλεκτροακουστικής μουσικής στην Ελλάδα σήμερα; Μια ανοιχτή συζήτηση με τους καλλιτέχνες της ηχητικής τέχνης (βλ. σελ. 18), τους συνθέτες της συναυλίας και με τη συμμετοχή του κοινού. Σ υ ν τ ο ν ι σΤΗ ς

Αλέξανδρος Κοντογεωργακόπουλος 16:00-18:00 | Αίθουσα Συνεδριακού Κέντρου 1

7

Σύγχρονα έργα μεικτής τεχνικής, όπου συνυπάρχουν επί σκηνής ακουστικά όργανα και ηλεκτρονικές πηγές. Οι συνθέτες χρησιμοποιούν λάπτοπ και καινοτόμες πρακτικές για την επεξεργασία του ηχοχρώματος, ενσωματώνοντας αλγοριθμικές διαδικασίες για την επεξεργασία του ήχου και τη δόμηση του μουσικού υλικού. Το κοινό γνωρίζει τα νέα αισθητικά ρεύματα και τα ηχητικά τοπία όπου οι φυσικοί ήχοι και η ψηφιακή επεξεργασία συγκλίνουν, αναδεικνύοντας τη δημιουργική ευελιξία και πρωτοπορία των σύγχρονων ελλήνων συνθετών και συνθετριών στους τομείς αυτούς.

Θεόδωρος Λώτης, Li Po: το φλάουτο συμβάλλει στην ηχοχρωµατική εξέλιξη, τη χειρονοµιακή δράση και τη χωρική διαµόρφωση του έργου, άλλοτε ως προηχογραφηµένο υλικό που έχει υποστεί επεξεργασία και άλλοτε µε αλγοριθµική επεξεργασία σε πραγµατικό χρόνο. Δημήτρης Μαρωνίδης, Les Signaux du vent: το φλάουτο και η ανθρώπινη φωνή βασίζονται στον αέρα ως ζωοποιό δύναμη για τη δημιουργία του ήχου. Τα δύο αυτά όργανα μοιράζονται πολλά ηχοχρωματικά και εκφραστικά χαρακτηριστικά· η σύνθεση βασίζεται στην ανάπτυξη μιας φανταστικής διαλεκτικής σχέσης μεταξύ τους. Εσθήρ Λέμη, Calculi Mediterranei: η συνθέτρια σκέφτηκε τους ήχους της Μεσογείου, δούλεψε με τους ήχους απ’ τα βότσαλα που προηχογράφησε και μοίρασε σε ξεχωριστά χωρικά πεδία, δημιουργώντας το ηχητικό και χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσεται η συνομιλία των τριών κλασικών οργάνων. Άρτεμις Γιώτη, Bias: δύο νευρωνικά δίκτυα, εκπαιδευμένα να προσομοιώνουν τις αισθητικές προτιμήσεις της συνθέτριας, αξιολογούν αισθητικά το υλικό που παίζεται από τον μουσικό σε πραγματικό χρόνο και καθορίζουν αν ο υπολογιστής θα απαντήσει, θα παραμείνει σιωπηλός ή θα προτείνει διαφορετικό ηχητικό υλικό. Βασιλική Λεγάκη, Το όνειρο της Φιλομήλας: αφιερώνεται σε κάθε άνθρωπο που, λόγω µιας τραυµατικής εµπειρίας, έχει πάψει να εκφράζει τα συναισθήµατα και τις σκέψεις του, επιτρέποντας στα όνειρά του να αποτελούν τη µοναδική µορφή έκφρασης. Ορέστης Καραμανλής, BitVox: ο υπολογιστής αναλύει τα ηχητικά γεγονότα που λαμβάνει από το μικρόφωνο και επεξεργάζεται αλγοριθμικά τα ρυθμικά πρότυπα, σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί ένας ενοποιημένος ηχητικός κόσμος μεταξύ του beatboxer και του ηλεκτρονικού του αντίστοιχου.

8

Πηνελόπη Μπεκιάρη, Ροή: το έργο εξερευνά τη ρευστή σχέση ανάμεσα στον ήχο και το ανθρώπινο σώμα. Χρησιμοποιεί βιομετρικά δεδομένα, όπως εγκεφαλικά κύματα, καρδιακούς παλμούς και γαλβανικές αντιδράσεις του δέρματος, ενσωματώνοντάς τα –μέσω αλγορίθμων– στο ηλεκτροακουστικό ηχοτοπίο.

Απόστολος Λουφόπουλος – Μυρτώ Κορκοκίου, Machine Gun Cut: εμπνευσμένο από τη ροκ μουσική, το έργο ενσωματώνει μια εναλλαγή ρυθμικών/αρμονικών μουσικών στοιχείων και δυναμικών αντιθέσεων. Επαναλαμβανόμενα ρυθμικά μοτίβα από την πλευρά του φλάουτου και του ηλεκτρονικού μέσου αντιτίθενται σε μακρόσυρτα αρμονικά αφαιρετικά πεδία, σχοινοβατώντας μεταξύ διαφορετικών μουσικών υφών που συνδέονται μέσω της γλώσσας της ηλεκτροακουστικής μουσικής. Ανδρέας Μνιέστρης, MlikeL: η ενασχόληση του συνθέτη με τη μουσική παράσταση και τη σύνθεση αποτέλεσαν δύο εντελώς διακριτούς και διαχωρισμένους τομείς της δραστηριότητάς του. Το συγκεκριμένο έργο, ωστόσο, είναι μια εξαίρεση, όπου μια μελωδική γραμμή που ήταν ήδη σχεδιασμένη ως σόλο για σοπράνο σαξόφωνο απέκτησε, απ’ τις αρχές του 1988, τη συνοδεία ενός ακαθόριστου ηχητικού υλικού. Παναγιώτης Κόκορας, Mutation: σύνθεση ήχου για κλαρινέτο, το οποίο παίζεται με ένα ειδικά σχεδιασμένο καλάμι. Για το Mutation, ο συνθέτης ανέπτυξε ένα νέο συνθετικό καλάμι για κλαρινέτο, χρησιμοποιώντας τεχνολογίες όπως λέιζερ-περικοπή, τρισδιάστατη εκτύπωση και χύτευση. Στυλιανός Δήμου, Momentum “I”: death & escape: ο Δήμου διερευνά επαναλαμβανόμενα ρυθμικά μοτίβα, τα οποία πλέκονται με ζωντανά παραγόμενες ηλεκτροακουστικές υφές. Τα ηλεκτρονικά στοιχεία διαμορφώνονται μέσω τεχνικών επεξεργασίας ήχου σε πραγματικό χρόνο και μέσω της χρήσης κρουστικών αποκρίσεων, που αντλούνται από τα μοντέλα αντήχησης του μπάσου φλάουτου. Γεωργία Σπυροπούλου, Saksti: μια μάχη, αλλά και ένα παιχνίδι ανάμεσα στον σαξοφωνίστα και το σαξόφωνο, τη μουσική και την ηλεκτρονική παρτιτούρα, το ηχητικό φαινόμενο και το χρόνο. Χρησιμοποιήθηκαν κυρίως ήχοι από διαφορετικά σαξόφωνα, φωνητικοί (τραγούδι, αναπνοή, ομιλία-ψίθυρος), καθώς και ήχοι μεικτοί (παιγμένοι και τραγουδισμένοι ταυτόχρονα).

9

20.10.2024

ΕΝΟΡΓΑΝΗ ΜΟΥ ΣΙΚ Η

Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος

20.10.2024 ΕΝΟΡΓΑΝΗ ΜΟΥΣΙΚΗ 19:00 | 1ο μέρος Μηνάς Μπορμπουδάκης Αιολική ελεγεία, για φλάουτο (2006-07) φλάουτο

Ασπασία Νασοπούλου Three Love Haikus, για κρουστά και βιολοντσέλο (2010) Σε ποίηση Βασίλη Κουρή

Μυρτώ Μαρή

κρου σ τά

Παναγιώτα Ντίνου Νικόλας Τζώρτζης Sur Gaïda, για πιάνο (2022)

β ι ο λ ο ν τ σέ λ ο

Νάσος Κοκκώνης

πιάνο

Αλέξανδρος Μακρής Θεοχάρης Παπατρέχας Cello Sonatina, για βιολοντσέλο και πιάνο (2010)

Λίνα Τόνια Sirènes des Mondes invisibles, για φλάουτο, κλαρινέτο, πιάνο, βιολί, βιόλα και βιολοντσέλο (2023) φλάουτο

β ι ο λ ο ν τ σέ λ ο

Σοφία Χατζή

Λευκή Κολοβού

κλαρινέτο

πιάνο

Τριαντάφυλλος Μαρούγκας

Λυδία Λινάρδου

πιάνο

Αλέξανδρος Μακρής Φανή Κοσώνα Δύο κομμάτια για φαγκότο και πιάνο (2001): Παλμός | Ροή

Φανή Κάρι βιόλα

Βασίλης Παπαπαναγιώτου

φαγκότο

β ι ο λ ο ν τ σέ λ ο

Βασίλης Πριόβολος

Κλεοπάτρα Δαρδάλη

πιάνο

Μ ο υ σ ι κ ή δ ι εύθ υ ν ση

Γεωργία-Ευαγγελία Κουρμπελή

Ματθαίος Λεγάκης

Δημήτρης Οικονόμου Lacrimosa, για μεσόφωνο και βιολί (2007) μ εσό φ ω ν ο ς

Μελένια Καλαϊτζή βιολί

Μαρία Λούκα

12

βιολί

20:30 | 2ο μέρος Ιωσήφ Παπαδάτος Αναδυομένη, για πιάνο, έργο 108 (2016)

Δημήτρης Ανδρικόπουλος I stare the stars that are over the ocean..., για σοπράνο σαξόφωνο και βιμπράφωνο (2019)

πιάνο

ΣΟΠΡΑΝΟ ΣΑΞΟΦΩΝΟ

Χριστίνα Παντελή

Ελένη Μέγγουλη ΒΙΜΠΡΑΦΩΝΟ

Παναγιώτα Ντίνου Μιχάλης Λαπιδάκης Δύο κομμάτια για πιάνο (2020-21): Points on spirals | Abschied

Κωνσταντία Γουρζή Apollon, seven miniatures for piano trio (2023) βιολί

Βασίλης Τράπαλης β ι ο λ ο ν τ σέ λ ο

πιάνο

Κλεοπάτρα Δαρδάλη

Λυδία Λινάρδου

πιάνο

Γεωργία-Ευαγγελία Κουρμπελή Καλλιόπη Τσουπάκη No Name I & II, για όμποε και βιολί (1997-98) όμποε

Δημήτρης Παπαγεωργίου Oumuamua, για κανονάκι και κουαρτέτο εγχόρδων (2022-23)

Φώτης Χατζής

κανονάκι

βιολί

Θάλεια Θωμοπούλου

Διονύσης Πυλαρινός

βιολί I

Λήδα Οικονομοπούλου Λεόντιος Χατζηλεοντιάδης Geografía Celeste, έργο 90, για μεσόφωνο και ηλεκτρονικά (2014) σε ποίηση Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες

βιολί II

Μαρία Λούκα βιόλα

Βασίλης Παπαπαναγιώτου

μ εσό φ ω ν ο ς

β ι ο λ ο ν τ σέ λ ο

Αγγελική Καθαρίου

Ελλίνα Γερακίτη Μ ο υ σ ι κ ή δ ι εύθ υ ν ση

Γιάννης Αγγελάκης Éternelle, Inassouvie... I, για κλαρινέτο και πιάνο (2012)

Ματθαίος Λεγάκης

κλαρινέτο

Παναγιώτα Πονηρού πιάνο

Μυρτώ Κοντογούρη

ΣΥΖΗΤΗΣΗ Σύγχρονη μουσική: αναστοχασμοί και προοπτικές Το παρόν και το μέλλον της μουσικής δημιουργίας στην Ελλάδα, η δημοτικότητα της σύγχρονης μουσικής, η σημασία της τεχνολογίας: οι διοργανωτές του διήμερου και ακαδημαϊκοί συνομιλούν με τους συνθέτες για ζητήματα που τους απασχόλησαν στη σύνθεση των έργων της συναυλίας και, γενικότερα, για τις προοπτικές της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. Σ υ ν τ ο ν ι σΤΗ ς

Iάκωβος Σταϊνχάουερ 16:00-18:00 | Αίθουσα Συνεδριακού Κέντρου 1

13

Η σύγχρονη ελληνική μουσική δημιουργία δεν αποτελεί απλώς έναν χώρο πρωτοποριακής καλλιτεχνικής έκφρασης, αλλά μια πολυδιάστατη πλατφόρμα όπου συνυφαίνονται η παράδοση και η καινοτομία, το φυσικό και το ψηφιακό, το συγκεκριμένο και το φαντασιακό, το οικείο και το απροσδόκητο. Πρόκειται για έναν ζωντανό χώρο, όπου συνθέτες και ακροατές επαναπροσδιορίζουν διαρκώς το μουσικό γίγνεσθαι, εξερευνώντας ποικιλόμορφες ηχητικές διαστάσεις και καινοτόμες καλλιτεχνικές προοπτικές. Στα δυσδιάκριτα πια όρια των παραδοσιακών κατηγοριοποιήσεων, επιτυγχάνεται η σύζευξη ετερογενών ηχητικών κόσμων, δημιουργώντας αλληλεπενέργειες μεταξύ ακουστικών και ηλεκτρονικών μέσων, αλλά και μεταξύ ερμηνευτικών πρακτικών και προηγμένων συνθετικών τεχνικών, διαμορφώνοντας πολυδιάστατα και απρόβλεπτα ηχοτοπία. Η σύγχρονη ελληνική μουσική δημιουργία φιλοδοξεί να αναθεωρήσει τα όρια της αισθητικής μας αντίληψης, λειτουργώντας όχι απλώς ως πεδίο εκφραστικών αντιθέσεων και προκλήσεων, αλλά ως δημιουργική αναζήτηση για την κατανόηση του μέλλοντος της μουσικής σκέψης και του πολιτισμού μας στον 21ο αιώνα. Ο πλουραλισμός της σύγχρονης ελληνικής μουσικής δημιουργίας ενσωματώνει αυτές τις παγκόσμιες τάσεις με το δικό της πρωτοποριακό τρόπο.

Η Λίνα Τόνια εξερευνά τον σκοτεινό και μελωδικά ξένο ήχο του διαστήματος, δημιουργώντας μουσικές συνθέσεις που ισορροπούν ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα, με έμφαση στις στατικές υφές και στα δυναμικά ρυθμικά στοιχεία. Η μουσική του Γιάννη Αγγελάκη εστιάζει στην αλληλεπίδραση ακουστικών και ηλεκτρονικών στοιχείων, δημιουργώντας ασταθείς ήχους που ενισχύουν την ευθραυστότητα, μέσω μιας μοναδικής σχέσης ανθρώπινου σώματος-οργάνου. Ο Ιωσήφ Παπαδάτος συνθέτει έργα, όπως η Αναδυομένη, όπου η μουσική εκφράζει την πνευματική ανάδυση της επίγνωσης μέσα από μια πυκνή και αντιστικτική υφή. Η Φανή Κοσώνα εξερευνά σύγχρονες τεχνικές σύνθεσης και μαθηματική μοντελοποίηση, επιδιώκοντας τη διεύρυνση του μουσικού οντολογικού χώρου μέσω «τοπολογικού σχεδιασμού» και αποδομητικών διαδικασιών. Η Ασπασία Νασοπούλου αντλεί έμπνευση από την ποίηση, συνδυάζοντας σύγχρονο λυρισμό με εσωτερική δυναμική, ώστε να μεταφέρει οικείες συναισθηματικές αναζητήσεις και έννοιες. Το έργο του Δημήτρη Οικονόμου διερευνά τις έννοιες του χρόνου και της αντίληψης μέσω ηχητικών πτυχών που προκύπτουν από παρεμβολές, επαναλήψεις και παραμορφώσεις, προτείνοντας μια προσέγγιση υφής με ελάχιστο, χειρονομικό υλικό, που αποτυπώνει το παράδοξο της μετα-ψηφιακής αισθητικής στην ακουστική μουσική.

14

Ο Νικόλας Τζώρτζης αναδεικνύει την πολυφωνία και την οργανική ενσωμάτωση εξωμουσικών στοιχείων, προσκαλώντας τους ακροατές σε μια ζωντανή και τεχνολογικά ελεγχόμενη εμπειρία.

Ο Θεοχάρης Παπατρέχας αντλεί έμπνευση από υποθαλάσσιους ήχους και απομακρυσμένες περιοχές, δημιουργώντας έργα που αποκαλύπτουν λεπτές ακουστικές αποχρώσεις, χρησιμοποιώντας ασυνήθιστες τεχνικές ηχογράφησης που εξερευνούν την εσωτερική ακουστική των οργάνων. Ο Δημήτρης Ανδρικόπουλος δημιουργεί μουσική που επικεντρώνεται στη χρήση παραδοσιακών οργάνων της Ανατολικής Μεσογείου και στην αλληλεπίδρασή τους με σύγχρονες οργανικές τεχνικές και ιδιωματισμούς. Στη μουσική της Κωνσταντίας Γουρζή βιώνει κανείς μια εσωτερική λάμψη και δραματική δύναμη που προέρχεται από τη σιωπή και την αυτοεστίαση (centering). H συνθέτις δημιουργεί συναρπαστικά αποτελέσματα με λίγα μόνο όργανα, στο πλαίσιο αντιπαράθεσης της πολυπλοκότητας με την απλότητα. Ο Μηνάς Μπορμπουδάκης συνδυάζει μικροτονικότητα, κρουστά ηχοχρώματα και ηλεκτρονικούς ήχους, εστιάζοντας σε φιλοσοφικές και μυθολογικές θεματικές, με έντονη ρυθμική παρόρμηση. Το έργο του Μιχάλη Λαπιδάκη συνδυάζει αυστηρές μουσικές δομές με την απρόβλεπτη φύση του αυτοσχεδιασμού, αντλώντας έμπνευση από λογοτεχνικές και εξωμουσικές πηγές, ενώ αποτυπώνει την τάση του συνθέτη να ενσωματώνει την οργανωμένη μουσική δομή με το σεβασμό προς την απρόβλεπτη φύση του αληθινού αυτοσχεδιασμού. Η Καλλιόπη Τσουπάκη συνδυάζει στοιχεία αρχαίας και σύγχρονης μουσικής, δημιουργώντας μια μοναδική γλώσσα που διακρίνεται από άχρονη ομορφιά και συναισθηματική ένταση. Ο Δημήτρης Παπαγεωργίου χρησιμοποιεί μορφές ομοιότητας και δομικές επαναλήψεις, αναπτύσσοντας τα ίδια μοτίβα μέσα από ποικιλία προοπτικών για να εξερευνήσει τη μουσική του. Το έργο του Λεόντιου Χατζηλεοντιάδη επικεντρώνεται στη χρήση προηγμένων τεχνικών επεξεργασίας σήματος, όπως wavelets και fractals, ενώ εξερευνά τη συναισθηματική υπολογιστική και τη βιοϊατρική τεχνολογία, αναδεικνύοντας την καινοτομία της μουσικής με τις επιστήμες. ΙΑΚΩΒΟΣ ΣΤΑΪΝΧΑΟΥΕΡ

15

19 & 20.10.2024

Έκθεση Ηχητικής Τέχνης

LΙSTENING ROOM: ΕΡΓΑ ΑΚΟΥΣΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗσ

19 & 20.10.2024 Έκθεση Ηχητικής Τέχνης Akoo.o (Ισμήνη Γάτου, Νίκος Μπουμπάρης, Γιώργος Σαμαντάς, Ντάνα Παπαχρήστου) Στρωματογραφία Γεωτοποθετημένος ηχητικός περίπατος που δημιουργεί ένα πυκνό περιβάλλον ερεθισμάτων και γνώσης στα όρια του υπαρκτού και του ενεργού. [ ΚΗΠΟΣ ]

Αλέξανδρος Δρυμωνίτης, Δημήτρης Χαρίτος Ασαφές κενό Τοπο-ειδική ηχητική εγκατάσταση που αξιοποιεί αντικείμενα από το χώρο του βεστιαρίου, σε συνδυασμό με ηλεκτρο-μηχανικές κατασκευές. [ ΦΟΥΑΓΙΕ ΙΣΟΓΕΙΟΥ ΑΙΘΟΥΣΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ]

Μαρίνος Κουτσομιχάλης Post-human Radio Ηχητική εγκατάσταση που εξερευνά τις ραδιοσυχνότητες και τις τεχνολογίες που σχετίζονται με το ραδιόφωνο, μέσω μιας σειράς πειραματικών ηλεκτρονικών συσκευών. [ ΦΟΥΑΓΙΕ ΙΣΟΓΕΙΟΥ ΑΙΘΟΥΣΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ]

οneContinuousLab (Οδυσσέας Κλεισσούρας & Αλέξανδρος Κοντογεωργακόπουλος) 26 Fe Γλυπτική ηχητική εγκατάσταση που συνδυάζει τον φυσικό χώρο με τον ηχη­ τικό χρόνο και την υλικότητα. [ ΦΟΥΑΓΙΕ ΜΟΥΣΩΝ – Είσοδος Κόκκαλη ]

Πάνος Χαραλάμπους Ακρόπολη στο βυθό Γλυπτική ηχητική εγκατάσταση που μετατρέπει τον ήχο σε δραματικά, δυσ­ τοπικά γκλισάντι. [ ΦΟΥΑΓΙΕ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ ]

Αφροδίτη Ψαρρά Altar of Interdimensional Entanglements Ηχητική εγκατάσταση από πλεκτές ταπισερί που εκπέμπουν ηχητικές συνθέσεις με ηχογραφήσεις πεδίου ραδιοσημάτων. [ ΦΟΥΑΓΙΕ ΙΣΟΓΕΙΟΥ ΑΙΘΟΥΣΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΜΠΡΑΚΗΣ ]

18

Η ηχητική τέχνη αποτελεί ένα δυναμικό πεδίο καλλιτεχνικής πρακτικής που γεφυρώνει τον κόσμο της μουσικής με τις καλές τέχνες. Σε αντίθεση με τη μουσική σύνθεση που επικεντρώνεται στον χρονικό άξονα, τα έργα ηχητικής τέχνης αναπτύσσονται κυρίως στον χωρικό άξονα και συνήθως εκτίθενται σε γκαλερί και εκθεσιακούς χώρους, παρά σε αίθουσες συναυλιών. Στη δομή της, η ηχητική τέχνη ενσωματώνει στοιχεία γλυπτικής, ηχητικούς πειραματισμούς, αρχιτεκτονικά και αλληλεπιδραστικά περιβάλλοντα, εικαστικές εγκαταστάσεις και οπτικοακουστικούς συσχετισμούς. Στην πρωτοπορία της περιλαμβάνονται προσωπικότητες της σύγχρονης μουσικής σκηνής, όπως ο John Cage και ο Ιάννης Ξενάκης, καθώς και εικαστικοί, όπως οι Robert Rauschenberg και Takis. Η ηχητική τέχνη μπορεί να περιλαμβάνει έντονα τεχνολογικά στοιχεία ή να βασίζεται σε μη τεχνολογικά μέσα, με έμφαση στην εννοιολογική διάσταση του έργου και αρκετές φορές υιοθετώντας μια κριτική προσέγγιση. Αυτή η μορφή τέχνης συχνά αντιστέκεται στο διαχωρισμό μεταξύ λόγιας και δημοφιλούς καλλιτεχνικής έκφρασης, και προσελκύει καλλιτέχνες από διάφορα πεδία –όπως την ηλεκτρονική μουσική, το εναλλακτικό ροκ–, αλλά και από τον ακαδημαϊκό χώρο και τη σύγχρονη τέχνη. Η ηχητική τέχνη αποτελεί έναν αμφίσημο και υβριδικό όρο, που ενώνει διάφορες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης με κοινή συνισταμένη τον ήχο. Ο Max Neuhaus, ένας από τους γνωστότερους ηχητικούς καλλιτέχνες, είχε αναφέρει χαρακτηριστικά σε δοκίμιό του: «Με τα απεριόριστα, πλέον, μέσα που διαθέτουμε για τη διαμόρφωση του ήχου, δημιουργούνται, όπως είναι φυσικό, τεράστιες δυνατότητες επεξεργασίας αυτού του μέσου, με τρόπους που ξεπερνούν τα όρια της μουσικής, αναπτύσσοντας, στην πραγματικότητα, νέες μορφές τέχνης». Το έργο Στρωματογραφία της καλλιτεχνικής ομάδας Akoo.o προσφέρει έναν γεωτοποθετημένο ηχητικό περίπατο στον Κήπο του Μεγάρου, δημιουργώντας ένα πυκνό περιβάλλον ερεθισμάτων και γνώσης στα όρια του υπαρκτού και του ενεργού. Το Ασαφές κενό των Αλέξανδρου Δρυμωνίτη και Δημήτρη Χαρίτου είναι μια τοπο-ειδική ηχητική εγκατάσταση, ένα ηχητικό περιβάλλον το οποίο διαμορφώνεται από το συναρμολόγημα των υπαρχόντων στοιχείων, των υλικών αντικειμένων και των μηχανισμών που οι καλλιτέχνες εντάσσουν στο βεστιάριο. Το έργο Post-human Radio του Μαρίνου Κουτσομιχάλη εξερευνά τις ραδιοσυχνότητες και τις τεχνολογίες που σχετίζονται με το ραδιόφωνο μέσω μιας σειράς πειραματικών ηλεκτρονικών συσκευών. Στο διαδραστικό έργο 26 Fe, η καλλιτεχνική ομάδα oneContinuousLab συνδυάζει τον φυσικό χώρο με τον ηχητικό χρόνο και την υλικότητα, ενεργοποιώντας διάφορα αλληλεξαρτώμενα υλικά αντικείμενα μέσω αλγοριθμικών και διαδραστικών διαδικασιών. Το έργο Ακρόπολη στο βυθό του Πάνου Χαραλάμπους διαπλάθει ακουστικά τον ήχο μέσα από μια σειρά ηχητικών μεταλλικών κιόνων. Το Altar of Interdimensional Entanglements της Αφροδίτης Ψαρρά αποτελείται από μια σειρά αναρτημένες πλεκτές ταπισερί που αναπαριστούν πύλες και εκπέμπουν ηχητικές συνθέσεις με ηχογραφήσεις πεδίου ραδιοσημάτων. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΝΤΟΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΣ | ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΑΡΙΤΟΣ

19

Σαλόνι Φίλων του Μεγάρου

19 & 20.10.2024 LΙSTENING ROOM: ΕΡΓΑ ΑΚΟΥΣΜΑΤΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Παράλληλα με τις ζωντανές εκτελέσεις, στις 19 & 20 Οκτωβρίου το Σαλόνι Φίλων του Μεγάρου διαμορφώνεται σε αίθουσα ακρόασης έργων ακουσματικής μουσικής, ενός είδους ηλεκτρονικής μουσικής όπου τα έργα παρουσιάζονται αποκλειστικά χρησιμοποιώντας ηχεία, χωρίς την παρουσία άλλων ακουστικών ή ηλεκτρονικών πηγών. Με τη βοήθεια μιας πολυκάναλης διάταξης ηχείων, οι ακροατές έχουν την ευκαιρία να ακούσουν αντιπροσωπευτικά έργα μελών του Ελληνικού Συνδέσμου Συνθετών Ηλεκτροακουστικής Μουσικής (ΕΣΣΗΜ / essim.gr). Οι συνθέτες καλύπτουν με το έργο τους ένα ευρύ φάσμα μουσικών προσεγγίσεων και μορφών της τέχνης του ήχου, χρησιμοποιώντας δημιουργικά τη σύγχρονη μουσική τεχνολογία.

επιμέ λεια προγράμματος

Δημήτρης Σάββα

Γεωργία Καλοδίκη Natural Spectrums Νίκος Κανελλάκης Apex Κωνσταντίνος Καραθανάσης On a Cup of Tea Μαρία Πελεκάνου Nach der Stille Δημήτρης Σάββα Each the Nymph of Reflection Κατερίνα Τζεδάκη A Soundwalk

20

ΕΚΔΟΣΗ ΟΜΜΑ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΠΡΟΒΟΛΗΣ, ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ & ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΕΛΕΝΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΥ | ΤΜΗΜΑ ΕΚΔΟΣΕΩΝ ΛΗΤΩ ΤΣΕΚΟΥΡΑ | ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΕΝΤΥΠΟΥ ΕΛΛΗ ΠΕΤΡΑΝΤΗ | Creative Director k2design | ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ ΜΑΡΙΑ ΖΑΧΑΡΙΟΥΔΑΚΗ | ΕΚΤΥΠΩΣΗ PRINTFAIR

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΧΟΡΗΓΟΣ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

YΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ

ΧΟΡΗΓΟI ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ