Το Κάλεσμα του Προμηθέα- 1821 by megaron.gr

ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ 21-22

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ 1821 ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗΣ

7, 8 & 9.10.2021

Α Ί Θ Ο Υ Σ Α Α Λ Ε Ξ Ά Ν Δ ΡΑ Τ Ρ Ι Ά Ν Τ Η

ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ / 200 ΧΡΟΝΙΑ Α ΠΟ ΤΗΝ ΕΛ Λ ΗΝΙΚΗ ΕΠ Α ΝΑΣΤΑΣΗ

ΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ 1821 του Χριστόφορου Χριστοφή μουσικό ιστορικό δράμα νέα παραγωγή - παραγγελία του ΟΜΜΑ Κείμενο – Σκηνοθεσία: Χριστόφορος Χριστοφής Μουσική σύνθεση – Διεύθυνση ορχήστρας: Νίκος Ξανθούλης Χορογραφία: Έρση Πήττα Σκηνικά: Κωνσταντίνος Ζαμάνης Κοστούμια: Εριέττα Βορδώνη Σχεδιασμός φωτισμού: Αντώνης Παναγιωτόπουλος Σχεδιασμός ήχου: Βαγγέλης Κουλούρης Βιντεοπροβολές: Χρήστος Μαγγανάς @ x square designlab Βοηθός σκηνοθέτης: Κωνσταντίνα Ψωμά Β΄ βοηθός σκηνοθέτη: Μάνος Σπιτάλας Μακιγιάζ: Ελισάβετ Πέτρου, Μαίρη Χιώτη Κομμώσεις: Γεωργία Μαλατέστα, Σοφία Αναστασιάδου

Διανομή (με σειρά εμφάνισης) ΓΚΑΙΤΕ Γιώργος Χριστοδούλου ΜΕΦΙΣΤΟ Στάθης Κόικας ΛΟΡΔΟΣ ΒΥΡΩΝ Σπύρος Σταμούλης ΑΓΝΩΣΤΟΣ Αλμπέρτο Φάις ΞΑΝΘΟΣ Παναγιώτης Γεωργούλας ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ Μάξιμος Μουμούρης Στο ρόλο του Ναπολέοντα ο Δημήτρης Πιατάς Χορεύουν (με αλφαβητική σειρά) Ελισάβετ Δελακά, Δήμητρα Κόκκορη, Ασπασία Λαιμού Βοηθητικοί ηθοποιοί (με αλφαβητική σειρά) Αντώνης Βούλτσος, Θωμάς Θάνος, Ιωάννα Καλλιτσάντση, Φιλήμων Ορκόπουλος, Χαρούλα Παναγοπούλου, Θωμάς Σιδέρης Τραγούδι Θεοδώρα Μπάκα Παίζουν οι μουσικοί Ζήσιμος Φλόρενς Σουλκούκης, Ιωάννης Γεωργιάδης βιολί Ariona Mucai βιόλα * Μιχάλης Πορφύρης τσέλο Δημήτρης Καμαριανάκης κοντραμπάσο Διονύσιος Αγαλιανός τρομπέτα * Γεώργιος Κρίμπερης τρομπόνι Αγγελική Πουλημένου κόρνο * Δημήτριος Ντακοβάνος φαγκότο Αμαλία Μακρή φλάουτο * Κωνσταντίνος Γιοβάνης όμποε Ασημίνα Τσάμου κλαρινέτο Παναγιώτης Κολιαβασίλης τύμπανα * Λουίζα Κούλα κρουστά

Χωρίς διά λειμμα

Το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών ευχαριστεί την Εθνική Λυρική Σκηνή για την παραχώρηση κοστουμιών, και το εργαστήριο παραδοσιακών φορεσιών «Ζωή Στέλιου», στο Μεσολόγγι, για την παραχώρηση των φορεσιών των Μαυρομιχαλαίων.

ΠΌ ΧΡΌΝΙΑ ΉΘΕΛΑ ΝΑ ΓΡΆΨΩ ΈΝΑ ΈΡΓΟ για την εποχή κατά την οποία αναδύθηκε η Ελληνική Επανάσταση του 1821. Η εποχή εκείνη, συναρπαστική, σφράγισε την Ευρώπη με κινήματα όλων των ειδών στην πολιτική, την Τέχνη, στον τρόπο

ζωής… Συνήθως την ονομάζουμε «Ρομαντική», «Ρομαντισμό»… Ήρθε ως αποτέλεσμα της Γαλλικής Επανάστασης και των Ναπολεόντειων πολέμων. Ο Διαφωτισμός είχε προηγηθεί και είχε ήδη αφήσει το στίγμα του. Στις πολυπληθείς κοινότητες των Ελλήνων της Διασποράς, οι φοιτητές σπούδαζαν και ήρθαν σε επαφή με τα ρεύματα αυτής της ανεπανάληπτης πολιτιστικής ορμής. Το έργο μου, Το κάλεσμα του Προμηθέα – 1821, είναι εμπνευσμένο από αυτό

το γεγονός. Θέλησα να περιγράψω και να μεταφέρω στο σύγχρονο κοινό τους απόηχους εκείνης της Ευρώπης, για να βοηθήσω, όσο είναι δυνατόν, τους νεότερους να πληροφορηθούν και να κατανοήσουν σε ποια εποχή έγινε ο εθνικός ξεσηκωμός… με όποιες τυχόν αντιφάσεις κι αν έγινε… ο οποίος, πάνω από όλα, ενέταξε τους Έλληνες και πάλι στο παρόν της τότε Ευρώπης, σε μια εποχή μοιραία και ανεπανάληπτη. Θέλησα να ταξιδέψω τον αναγνώστη και τον θεατή, και να σημειώσω, μέσα από το ημερολόγιο ενός νέου της εποχής, τα παράλληλα με την Ελληνική Επανάσταση συμβάντα, όπως το τέλος του Ναπολέοντα, το θάνατο του Μπετόβεν, τις συζητήσεις για την ίδρυση ελληνικού κράτους στα σαλόνια των ευρωπαίων λογίων, τον απόηχο των γεγονότων στα έργα τέχνης της εποχής… όπως οι σφαγές στη Χίο στον καμβά του Ευγένιου Ντελακρουά. Το χιούμορ δεν θέλησα να το αποχωριστώ, γιατί μας δίνει δύναμη και μας βοηθά να αποστασιοποιηθούμε. Το Κάλεσμα του Προμηθέα είναι ένα ιστορικό δράμα που προσπαθεί να αποδώσει γεγονότα και συμβάντα χωρίς να είναι βαρύγδουπο, να μεταφέρει τη συναίσθηση πως απευθύνεται στον 21ο αιώνα και να κάνει το κοινό να αναρωτηθεί γιατί, άραγε, το ονομάζω έτσι… Η απάντηση βρίσκεται στο ίδιο το έργο και αναπλάθεται συχνά στο λόγο των χαρακτήρων και των ιστορικών περιγραφών. ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗΣ

ΛΟΓΟΣ. Η ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΥ είναι να τον υπηρετήσει, πότε υπογραμμίζοντάς τον, πότε ερμηνεύοντάς τον, άλλοτε αντιστικτικά και άλλοτε συμβαδίζοντας, φτιάχνοντας τις ατμόσφαιρες που χρειάζεται ώστε να τον κάνει να ανθίσει ή και να τον προοι-

κονομήσει. Να ποιος είναι ο ρόλος της μουσικής στο θέατρο και, ακόμη περισσότερο, στον ποιητικό λόγο του Χριστόφορου Χριστοφή. Η βαθιά μουσική κουλτούρα του Χριστοφή διαχέεται σε όλο το έργο με μοναδικό τρόπο. Κάθε συζήτηση που κάναμε, δουλεύοντας το έργο, με οδηγούσε με ασφάλεια σε δρόμους συγκεκριμένους, χωρίς όμως αυτό να εμποδίζει τη δική μου φαντασία. Με κάποια μαγική μπαγκέτα ο συγγραφέας μού έδινε το ρυθμό και το ύφος της μουσικής που έπρεπε να γραφτεί. Είναι λίγες οι φορές, προπαντός στη χώρα μας, που δίνεται η ευκαιρία σ’ έναν συνθέτη να χρησιμοποιήσει ζωντανή ορχήστρα στο πλαίσιο ενός θεατρικού ανεβάσματος. Άρχισα με πάθος να συνθέτω τη μουσική του Προμηθέα. Ενός Προμηθέα διαφορετικού από αυτόν που ξέρουμε. Ο Προμηθέας του Χριστοφή είναι ο αιώνιος ήρωας, που υπάρχει σε κάθε εποχή και που άλλοτε τον αναγνωρίζουμε και άλλοτε όχι. Ο συγγραφέας κατορθώνει με φαντασιακό ρεαλισμό να συνδέσει τις μεγαλύτερες πνευματικές προσωπικότητες της Ευρώπης του πρώτου μισού του 19ου αιώνα και να τις κάνει να συνομιλήσουν, να δράσουν και να αλληλεπιδράσουν. Όλα όσα περιγράφει θα μπορούσαν να έχουν συμβεί, ή και όχι. Η μουσική, όμως, που θα συνοδεύσει αυτή τη θεατρική δράση πρέπει με κάθε τρόπο να συνδέσει και αυτά που δεν συνδέονται και αυτά που συνδέονται. Οι μουσικές αναφορές πρέπει να είναι σαφείς. Ο συνθέτης, με σεβασμό στον θεατή-ακροατή, οφείλει να περιγράψει, να σημειώσει, να υπογραμμίσει αλλά και να ξεκαθαρίσει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα ενός έργου που δεν περιορίζεται στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή και αφορά όλους και όλες τις εποχές. Σίγουρα, η επιτυχία του όλου εγχειρήματος δεν είναι αποκλειστικά στο χέρι του συνθέτη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι εκείνος πέρασε υπέροχα με το κείμενο και τους ήρωές του, και απόλαυσε κάθε λέξη ενός θαυμαστά ποιητικού λόγου. ΝΙΚΟΣ ΞΑΝΘΟΥΛΗΣ

ΤΟ ΚΆΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΈΑ (ΙΣΤΟΡΙΚΌ ΔΡΆΜΑ)

ΝΔΟΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΌΣ ΣΥΓΚΡΗΤΙΣΜΌΣ: Αυτός είναι ένας υπότιτλος που θα τολμούσα να θέσω σε αυτό το διαλογικό αριστούργημα, που άπτεται πολλών θεμάτων φιλοσοφίας, μυθολογίας, ιστοριογραφίας, γλωσσολογίας, μα πάνω από όλα επιστημολο-

γίας. Εξηγούμαι: ο Χριστόφορος Χριστοφής είναι ένας βαθιά μορφωμένος άνθρωπος, πολύπλευρος, σφαιρικός, θα έλεγα. Οι γνώσεις του υπερβαίνουν τα στενά όρια της εξιδανίκευσης που επέβαλαν οι πρώτες βιομηχανικές «επαναστάσεις». O λόγος του αρύεται από τα νάματα της Κασταλίας Κρήνης και υπερβαίνει τα εσκαμμένα, όχι μόνο από θεματολογικής, αλλά και από μορφολογικής, ρυθμικής πλευράς. Τα πρόσωπά του συνομιλούν μεταξύ τους, αλλά με την υπερτοπική διαχρονικότητα που δεν γνωρίζει σύνορα. Όμως το μόνο όριο που τίθεται εδώ είναι το πλαίσιο του ελληνορωμαϊκού πολιτισμού μας, όπως διαμορφώθηκε από τον μεσαιωνικό μυστικισμό και την αναγεννησιακή ανάγκη για τη σωματική χαρά της ζωής, καθώς και από την ανάγκη του Διαφωτισμού για Αλήθεια και Καθαρότητα, που είναι συνώνυμη του Κάλλους και της Αρμονίας. Σε αυτό το μεγαλειώδες δραματικό ποίημα (με άπειρες σκηνικές και θεατρικές απολήξεις) ο Χριστοφής δεν εμπνέεται από τον φαουστικό Μεφιστοφελή του Γκαίτε, αλλά τον ξαναγράφει. Χρησιμοποιεί το όνομα, και το μύθο που συνεπιφέρει, ως αφορμή για νεωτερική δράση, πέρα από τις συμβατικές αντιλήψεις ενός γραμμικού χώρου που μας καταδυναστεύει και μας περιορίζει. Για τον εξαίρετο συγγραφέα ο Χρόνος είναι κυκλικός, και η θρησκεία, απλώς ένα προσωπείο, προκειμένου να περνάει το Φως χωρίς να μας τυφλώνει. Σε αυτό το πολυεπίπεδο κείμενο εμπλέκονται πρόσωπα του Διαφωτισμού, της Φιλικής Εταιρείας και της εθνικοαπελευθερωτικής Επανάστασης του 1821 με τον βαθύ σκεπτικισμό επιστημόνων και απολυταρχών που δεν επιθυμούν περιθωριοποιημένοι λαοί να αναλαμβάνουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο προσκήνιο της Ιστορίας· αντίθετα από τους ρομαντικούς ποιητές, όπως ο Λόρδος Βύρων, που αγκαλιάζουν αυτή την ιδέα της αναγέννησης του αρχαίου ελληνικού Ιδεώδους και στηρίζουν με κάθε τρόπο αυτή την απελευθερωτική έγερση ενός έθνους, που σημαίνει πολλά για ολάκερη την Ευρώπη. Η Ελληνική Επανάσταση σηματοδότησε τεράστιες αλλαγές, όχι

μόνο στο χώρο της Χερσονήσου του Αίμου, αλλά σήμανε και το τέλος όχι

μόνον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας αλλά και όλων των ξεπερασμένων αυτοκρατοριών της εποχής εκείνης, που είχαν βαθιά θεμέλια στον μεσαιωνικό σκοταδισμό και στις παλαιολιθικές δεισιδαιμονίες.

ΊΝΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΌΣ Ο ΤΡΌΠΟΣ που ο ιδιοφυής Χριστόφορος Χριστοφής συν-πλέκει τα δραματικά του πρόσωπα, έτσι ώστε η «μάσκα» του Προμηθέα να φωτίζει ως διαρκές σκηνικό το κείμενο, δίνοντάς του μια ποιητικότητα ασυνήθιστη για την εποχή

μας. Κι αυτό είναι το διακριτικό γνώρισμα του αναγεννησιακού ποιητή και πρωτοποριακού πνεύματος, που υπερβαίνει τα όρια της σκηνής, της οθόνης, και εμβαπτίζεται στα βαθιά νερά της Λογοτεχνίας με την άνεση των αυτοδυτών που ανασύρουν πολύτιμα διαμάντια από το συλλογικό ασυνείδητο, ενώ κατά βάσιν είναι κυρίως μόνοι, όπως οι εμβληματικοί ήρωές του. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτής της γραφής είναι ότι σου μένει αλησμόνητη, όσος χρόνος κι αν κυλήσει στο κοσμικό ρεύμα του Ηράκλειτου. Κι αυτή η διαυγής σκοτεινιά, η υπαρξιακή μελαγχολία, η ποιητική θλίψη, η πνευματική ανησυχία είναι τα χαρακτηριστικά μιας τέχνης υπερβατικής. Το «μεταφυσικό» στοιχείο στη δραματουργία του Χριστόφορου Χριστοφή είναι σχεδόν «νοησιαρχικό», μετρημένο πολύ προσεκτικά και ενταγμένο σε τόσο λογικά πλαίσια που χάνει κάθε χροιά υπερπραγματικότητας, ενώ δημιουργεί τη δική του νοητική «νεφέλη», εκεί όπου συνυπάρχουν πολλές αποχρώσεις του λευκόχρυσου Φωτός για το οποίο ομιλούσε ο Πυθαγόρας και το οποίο παραγάγει ήχους μουσικούς και κύματα λεπταίσθητα που δεν αρκεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος για να τα αποκωδικοποιήσει. Το Κάλεσμα του Προμηθέα είναι πλήρες και εντελές, με επικρεμάμενο όμως τέλος, αφού καθετί «πραγματικό» δεν γίνεται να περατούται σε ένα ποιητικό σύμπαν όπου κυριαρχεί η κυκλική αντίληψη του Χρόνου, που αναφέρεται σε ένα διαρκές «τώρα». Δρ. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β. ΜΠΟΥΡΑΣ

Ευχαριστούμε τις εκδόσεις Νίκας για την ευγενική παραχώρηση του κειμένου του δρ. Κ. Μπούρα, από τον πρόλογο της έκδοσης Ευριπίδης μαινόμενος, σελ. 11-13, Αθήνα 2020.

ΣΎΝΟΨΗ

ΡΙΣΚΌΜΑ Σ ΤΕ ΣΕ ΈΝΑ

πρώτο ταξίδι και των δύο στον Μoριά…

αρχοντικό στη Βαϊμάρη,

Η συνάντηση ήταν έντονη και τελεί-

στα τέλη Μαρτίου του

ωσε με παρεξήγηση…

1827. Ο τριαντάχρονος,

Ο Θαλής αποφασίζει να μεταβεί πάλι

πρώην φοιτητής, Θαλής Καραγιάννης,

στον Μoριά, να βοηθήσει όσο μπο-

γόνος Ελλήνων της Μολδοβλαχίας

ρεί στην οργάνωση του νεοσύστα-

και γεννημένος στη Βιέννη, συζητά

του κράτους. Ο λόγιος φίλος και πνευ-

με έναν γνωστό του συγγραφέα και

ματικός του δάσκαλος έχει πλήθος

σπουδαίο λόγιο για τα συμβάντα της

ερωτηματικά για τους σύγχρονους

εποχής τους… Ο νέος συνδέεται με τον

Έλληνες. Έχει ακούσει για κάποιον

συγγραφέα από τα χρόνια που φοι-

Κολοκοτρώνη, όπως και για εμφύλι-

τούσε στη Λειψία.

ους μεταξύ των επαναστατών Ελλή-

Την ημέρα της συνάντησής τους γίνε-

νων, τους οποίους η κοινωνία του Μέτ-

ται στη Βιέννη η κηδεία του Μπετόβεν.

τερνιχ αλλά και του Τσάρου θεωρούν

Είκοσι χιλιάδες άνθρωποι συνοδεύ-

στασιαστές! Ο γερμανός λόγιος –πέρα

ουν τον μεγάλο συνθέτη στην τελευ-

από την τάση του να είναι είρωνας και

ταία του κατοικία. Την ίδια μέρα, στις

πολέμιος των επαναστατικών κινή-

εφημερίδες προαναγγέλλεται η ανα-

σεων– παραμένει παραδόξως θαυμα-

γνώριση από τις ευρωπαϊκές δυνάμεις

στής του Ναπολέοντα, με τον οποίον

ενός μικρού αυτόνομου κράτους, του

έχει συναντηθεί, παρόλο που ήταν

ελληνικού, και μάλιστα με κυβερνήτη

εχθρός της πατρίδας του!

κάποιον Κόμη Καποδίστρια, ο οποίος

Ο Θαλής Καραγιάννης, προτού φύγει

υπηρετεί τον Τσάρο Αλέξανδρο ως

για την Ελλάδα με καράβι, μέσω Τεργέ-

υπουργός των εξωτερικών.

στης-Κέρκυρας-Πάτρας, συναντά τον

Ακολουθεί μια αναδρομή σε πρόσφατα

Μανουήλ Ξάνθο, ιδρυτή της Φιλικής

γεγονότα της εποχής μέσα από τα

Εταιρείας. Οι δυο άνδρες δεν συμπα-

λεγόμενα των δυο φίλων , οι οποίοι

θιούνται, αλλά έχουν έναν κοινό φίλο,

γνωρίζονται από παλιά…

τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο Υψηλάντη, ο

Ο Θαλής Καραγιάννης (ο πατέρας του

οποίος μόλις έχει βγει από τις αυστρι-

έλαβε τίτλο Φον Κάραγιαν) αναφέρε-

ακές φυλακές με την υγεία του κλονι-

ται στην πρώτη του συνάντηση με

σμένη. Ο Ξάνθος πρέπει, ωστόσο, να

τον λόρδο Βύρωνα, στο Σούνιο, και

επιστρέψει στην Οδησσό, γιατί κινδυ-

κατόπιν στο Ναύπλιο το 1809, στο

νεύει από τους Αυστριακούς.

ΧΑΡΑΚΤΉΡΕΣ ΤΟΥ ΈΡΓΟΥ Ο εξοχότατος κύριος Γκαίτε Μεφιστοφελής,

αυθόρμητο ψευδώνυμο του φοιτητή Θαλή Καραγιάννη

Λόρδος Βύρων Ναπολέων Βοναπάρτης Άγνωστος,

ένας ηθοποιός σε πολ λαπλούς ρόλους

Μανουήλ Ξάνθος,

ιδρυτής της Φιλικής Εταιρείας

Κυβερνήτης Καποδίστριας

Εντωμεταξύ ο Κόμης Καποδίστριας

ξενος τύπος κρατάει ένα διπλωματικό

οδεύει προς την Ελλάδα. Τον Ιανουά-

μυστικό… πως είναι μάλλον διπλός

ριο του 1828 φτάνει στην Αίγινα, ενώ

πράκτορας… γι’ αυτό και θα βρεθεί

λίγο αργότερα θα εγκαταστήσει το

στον στενό κύκλο του Καποδίστρια,

αρχηγείο του στο Ναύπλιο.

σε θέση μεταφραστή, μια που γνω-

Ο Θαλής Καραγιάννης αποχαιρετά

ρίζει πολλές γλώσσες. Άλλωστε, δεν

τον δάσκαλό του στη Βαϊμάρη, ενώ

είναι τυχαίο ότι την ημέρα της δολο-

το ίδιο βράδυ, έξω από το αρχοντικό,

φονίας του Καποδίστρια βρίσκεται

τον περιμένει ένας παράξενος τύπος,

πλάι στη θύρα του ναού, στην ομάδα

που του συστήνεται ως ηθοποιός. Του

των αντιπάλων…

αναφέρει, μάλιστα, ότι σκοπεύει να

Στον ασφυκτικό κόσμο του νεοσύ-

πάει στην Κέρκυρα για μια θεατρική

στατου κράτους, όπου τα πάντα πρέ-

παράσταση και του περιγράφει γλα-

πει να οργανωθούν από το μηδέν, ο

φυρά τη ζωή του στο Παρίσι, όπου

ήρωάς μας Θαλής Καραγιάννης ή Φον

έχει συναντήσεις και με φιλέλληνες,

Κάραγιαν (πολύ πιθανόν, πρόγονος

όπως ο ζωγράφος Ντελακρουά (στο

του Φον Κάραγιαν) θα έρθει αντιμέ-

έργο εμφανίζεται με διάφορες μετα-

τωπος με τις πολύπλοκες και αντιφα-

μορφώσεις, με αφορμή, όπως λέει,

τικές καταστάσεις που θα οδηγήσουν

τους ρόλους που υποδύεται).

στο τραγικό τέλος του πρώτου Κυβερ-

Αργότερα θα φανεί πως αυτός ο παρά-

νήτη της Ελλάδας.

ΧΡΙΣΤΌΦΟΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΉΣ

ΝΊΚΟΣ ΞΑΝΘΟΎΛΗΣ

ΕΡΣΗ ΠΉΤΤΑ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΟΣ ΖΑΜΆΝΗΣ

ΕΡΙΕΤΤΑ ΒΟΡΔΏΝΗ

ΧΡΉΣΤΟΣ ΜΑΓΓΑΝΆΣ @ X SQUARE DESIGNLAB

ΓΙΏΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΎΛΟΥ

ΣΤΆΘΗΣ ΚΌΙΚΑΣ

ΣΠΎΡΟΣ ΣΤΑΜΟΎΛΗΣ

ΑΛΜΠΈΡΤΟ ΦΆΙΣ

ΠΑΝΑΓΙΏΤΗΣ ΓΕΩΡΓΟΎΛΑΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΊΝΑ ΨΩΜΆ

ΜΆΞΙΜΟΣ ΜΟΥΜΟΎΡΗΣ

ΔΗΜΉΤΡΗΣ ΠΙΑΤΆΣ

ΕΛΙΣΆΒΕΤ ΔΕΛΑΚΆ

ΔΉΜΗΤΡΑ ΚΌΚΚΟΡΗ

ΑΣΠΑΣΊΑ ΛΑΙΜΟΎ

ΑΝΤΏΝΗΣ ΒΟΎΛΤΣΟΣ

ΙΩΆΝΝΑ ΚΑΛΛΙΤΣΆΝΤΣΗ

ΦΙΛΉΜΩΝ ΟΡΚΌΠΟΥΛΟΣ

ΧΑΡΟΎΛΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΎΛΟΥ

ΘΩΜΆΣ ΣΙΔΈΡΗΣ

ΘΕΟΔΏΡΑ ΜΠΆΚΑ

ΘΩΜΆΣ ΘΆΝΟΣ

Ε Κ ΔΟΣ Η Ο Μ Μ Α • Δ Ι Ε ΥΘΥ Ν Σ Η Π Ρ ΟΒ ΟΛ Η Σ Κ Α Ι Ε Π Ι ΚΟΙ ΝΩ Ν Ι Α Σ Ε Λ Ε Ν Η Δ Ι Δ Α Σ Κ Α ΛΟΥ • Τ Μ Η Μ Α Ε Κ ΔΟΣ ΕΩ Ν Λ Η Τ Ω Τ Σ Ε Κ Ο Υ ΡΑ • Ε Π Ι Μ Ε Λ Ε Ι Α Ε Ν Τ Υ Π Ο Υ Δ Ε Σ Π Ο Ι Ν Α Π Α Π Α Γ Ι Α Ν Ν Ο Π Ο Υ Λ Ο Υ • Ε Ξ Ω Φ Υ Λ Λ Ο P O S T- S P E C T A C U L A R O F F IC E • Σ Χ Ε Δ Ι Α Σ Μ ΟΣ Ε Ν Τ Υ Π ΟΥ Π Α Ν ΟΣ Κ Α Σ Ι Α Ρ Η Σ – X ΡΙ Σ Τ Ι Ν Α Μ Α Χ Α Ι ΡΑ • Π Α ΡΑ Γ Ω Γ Η Κ Α Μ Π ΥΛ Η Α Ε Β Ε

Στα τριάντα χρόνια λειτουργίας του, το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών έχει καθιερωθεί ως φορέας πολιτισμού με διεθνή ακτινοβολία. Η δημιουργία του άλλαξε το αστικό τοπίο και διαμόρφωσε μια νέα συνθήκη πρό-σληψης της καλλιτεχνικής και πνευματικής ζωής. Το Μέγαρο, μια πραγματική πολιτεία των τεχνών, υπηρετεί τις κλασικές αξίες και ενθαρρύνει την πρωτοποριακή σκέψη. Η κλασική μουσική σε όλο το φάσμα της, οι συμφωνικές ορχήστρες, η όπερα και το ρεσιτάλ τραγουδιού, η λόγια δημιουργία και η δημοτική παράδοση, η ελληνική μουσική και οι ήχοι του κόσμου, οι ιστορικοί και οι σύγχρονοι συνθέτες, οι νέοι σολίστ και οι διεθνώς καταξιωμένοι ερμηνευτές αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχής του Μεγάρου, το οποίο διαρκώς διευρύνει τη σχέση του με το σύνολο των παραστατικών και εικαστικών τεχνών: το μπαλέτο, ο σύγχρονος χορός, οι θεατρικές παραστάσεις, οι προβολές και οι εκθέσεις αναδεικνύονται μέσα από ένα δυναμικό πρόγραμμα που στοχεύει να ψυχαγωγήσει αλλά και να εκπαιδεύσει. Η έρευνα, οι διαλέξεις και οι εκπαιδευτικές δράσεις για παιδιά και νέους κρατούν ανοιχτό προς όλους το διάλογο, μέσα στο πλαίσιο μιας πλουραλιστικής κοινωνίας των ιδεών. © Κώστας Ορδόλης

Πίσω από όλα αυτά, το όραμα που σχεδόν εκατό χρόνια πριν ενέπνευσε τη δημιουργία του και η ενέργεια των ανθρώπων που πιστεύουν και στηρίζουν τους σκοπούς του. Τριάντα χρόνια μετά, το Μέγαρο ανταποκρίνεται στις προκλήσεις μιας νέας πραγματικότητας, με πυξίδα τον άνθρωπο και ορίζοντα τον κόσμο.

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΧΟΡΗΓΟΣ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ

ΧΟΡΗΓΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ