Issuu

Les Grands Ballets Canadiens

Χορευτές: Maude Sabourin, Rose Trahan, Carrigan MacDonald

ΧΟΡΌΣ ΣΤΟ ΜΈΓΑΡΟ Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη

Les Grands Ballets Canadiens 7, 8 & 9.11.2025 MAURO BIGONZETTI Οι τέσσερις εποχές

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ

Helena de Medeiros ΦΩΤΙΣΜΟΙ

Marc Parent ΜΟΥΣΙΚΗ

Antonio Vivaldi

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

MAURO BIGONZETTI Καντάτα

ΚΟΣΤΟΥΜΙΑ

Helena de Medeiros ΦΩΤΙΣΜΟΙ

Carlo Cerri ΜΟΥΣΙΚΗ

Πρωτότυπη και παραδοσιακή μουσική από τη νότια Ιταλία ΦΩΝΗ, ΟΡΓΚΑΝΕΤΟ

Cristina Vetrone ΦΩΝΗ, ΝΤΕΦΙ, ΚΑΣΤΑΝΙΕΤΕΣ

Lorella Monti ΦΩΝΗ, ΝΤΕΦΙ, ΤΑΜΟΡΑ, ΚΑΣΤΑΝΙΕΤΕΣ

Enza Pagliara ΦΩΝΗ, ΤΥΜΠΑΝΑ, ΤΑΜΟΡΑ

Enza Prestia

Tα Grands Ballets Canadiens ευχαριστούν το Conseil des Arts et des Lettres du Québec για την υποστήριξη.

Υποστηρικτής περιοδείας

Οι τέσσερις εποχές «Δεν θα μου πέρναγε ποτέ απ’ το μυαλό να χορογραφήσω τις Τέσσερις εποχές του Βιβάλντι, είχε πει ο Μπιγκοντσέττι. Γιατί θα τρελαινόμουν. Η μουσική είναι πασίγνωστη και παίζεται διαρκώς!» Παρ’ όλα αυτά, τόλμησε να δεχθεί την πρόκληση, για να εκφράσει κάτι διαφορετικό μέσα από αυτή τη μουσική που έχει παιχτεί χιλιάδες φορές, χορογραφώντας τις προσωπικές εποχές του ανθρώπου, την ψυχική μας κατάσταση και τις αλλαγές των συναισθημάτων. Το έργο Οι τέσσερις εποχές, που δημιουργήθηκε το 2007, είναι το πρώτο έργο του Μπιγκοντσέττι για τα Καναδικά Μπαλέτα. Αποτελεί από τις μεγαλύτερες επιτυχίες κατά τις περιοδείες των Grands Ballets Canadiens και έχει παρουσιαστεί, μεταξύ άλλων, στο φεστιβάλ Les Étés de la danse του Παρισιού το 2008 και στο Jacob’s Pillow Dace Festival το 2009. Οι Τέσσερις Εποχές βασίζονται στα τέσσερα κονσέρτα του Βιβάλντι για βιολί και ορχήστρα, ένα για κάθε εποχή, που αποτελούνται από τρία μέρη: Allegro - Adagio (ή Largo) - Allegro (ή Presto). Πλησιάζοντας με το δικό του βλέμμα αυτήν την παγκόσμια επιτυχία, ο χορογράφος εφευρίσκει εφευρίσκει ένα δικό του σύμπαν μέσα από την εξερεύνηση των διαφορετικών πλευρών και των εσωτερικών παρορμήσεων του ανθρώπου. Και δημιουργεί ένα σύγχρονο μπαλέτο ακραία απαιτητικό για τους χορευτές, που «ερμηνεύουν» πάνω στις πουέντ. Τα σώματα μοιάζουν με εξαρτήματα που συνδέονται και αποσυνδέονται. Οι χορευτές χρησιμοποιούν εκρηκτικές χειρονομίες και αναπτύσσουν μια θεατρικότητα γεμάτη χιούμορ, χαρά και πόθο. Η σωματικότητα ξεχειλίζει: τα σώματα ευθυγραμμίζονται, αγκαλιάζονται και απωθούνται αυθάδικα.

Καντάτα Η Καντάτα του Μάουρο Μπιγκοντσέττι, με τρόπο πηγαίο, παθιασμένο, έντονο σωματικά, μας ταξιδεύει στην άγρια μεσογειακή ομορφιά, αναδεικνύοντας τα χρώματα του Νότου. Ο χορός, ενστικτώδης και ζωτικός, εξερευνά τις πολλαπλές όψεις των σχέσεων μεταξύ των δύο φύλων, φτάνοντας από τη σαγήνη και το πάθος μέχρι τους καβγάδες και τη ζήλια. Οι φωνές και η μουσική των τεσσάρων τραγουδιστών επί σκηνής παρασέρνουν με το ντέφι και τις καστανιέτες τα δέκα ζευγάρια χορευτών στην ατμόσφαιρα των λαϊκών γιορτών της Κάτω Ιταλίας.

Η Καντάτα είναι ένας φόρος τιμής στον πολιτισμό και τη λαϊκή μουσική παράδοση της Ιταλίας, στην πιο ευγενική της έκφανση. Το κομμάτι είναι εμπνευσμένο από την ιταλική μουσική του 18ου και 19ου αιώνα, από τα νανουρίσματα έως την ταραντέλα πίτσικα του Σαλέντο, κλείνοντας το μάτι και στις σερενάτες της Νάπολης. Σπουδαίο κληροδότημα, ζωντανεύει πάνω στη σκηνή από τέσσερις τραγουδιστές και μουσικούς, που συνοδεύουν τους χορευτές υπό τον ήχο του μπεντίρ και του διατονικού ακορντεόν ερμηνεύοντας παραδοσιακά ναπολιτάνικα τραγούδια, παρασέρνοντας το κοινό στην ατμόσφαιρα της Κάτω Ιταλίας. Η χορογραφία θέτει τους χορευτές σε μια πυρετώδη, συναρπαστική κίνηση, γεμάτη δεξιοτεχνία, όλο και πιο σύνθετη, όπως ίσως οι παθιασμένες σχέσεις. Ένα κοκτέιλ εκρηκτικό σαν τον Βεζούβιο στο ναπολιτάνικο τοπίο.

Les Grands Ballets Canadiens Τα Μεγάλα Καναδικά Μπαλέτα δημιουργούν και παράγουν έργα με στόχο την εξέλιξη του χορού σε κάθε του μορφή και πάνω στη βάση της πειθαρχίας του κλασικού μπαλέτου. Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Ιβάν Καβαλλάρι, περίπου σαράντα πέντε χορευτές από τον Καναδά και τον υπόλοιπο κόσμο, και με τη συνοδεία της ορχήστρας των Μπαλέτων, παρουσιάζουν τα μεγάλα κλασικά έργα του μπαλέτου όπως και τις δημιουργίες και το ρεπερτόριο αναγνωρισμένων αλλά και αναδυόμενων σύγχρονων καλλιτεχνών. Τα Grands Ballets Canadiens εδρεύουν στην καρδιά του Quartier des spectacles στο Μόντρεαλ. Βασικό τους μέλημα είναι η εξασφάλιση της πρόσβασης στο χορό σε όσο περισσότερους ανθρώπους, είτε μέσω του Ταμείου για τα Παιδιά «Nutcracker», είτε μέσα από δραστηριότητες απασχόλησης κατά τον ελεύθερο χρόνο στα Στούντιο των Μπαλέτων, ή με το Εθνικό Κέντρο Χοροθεραπείας (NCDT), το οποίο αναζητά την ευεξία μέσα από τις ευεργετικές ιδιότητες του χορού. Με τα εξαιρετικά έργα που ανεβάζουν και το εύρος των πολιτιστικών και κοινωνικών τους δράσεων, τα Μεγάλα Καναδικά Μπαλέτα προσπαθούν να αποτελούν πηγή έμπνευσης και αποκάλυψης, να εξάπτουν τη φαντασία, να μεταδίδουν το πάθος για το χορό και να αφήνουν ισχυρό το αποτύπωμά τους. Καλλιτεχνικός διευθυντής: Ivan Cavallari Διευθυντής: Marc Lalonde Ιδρύτρια: Ludmilla Chiriaeff Επίτιμη πρόεδρος: Constance V. Pathy, C.M., C.Q., DMus. Επίτιμος καλλιτεχνικός διευθυντής: Gradimir Pankov ΟΙ ΧΟΡΕΥΤΕΣ ΟΙ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΟΧΕΣ Antoine Benjamin Bertran, Sarah Branch, Célestin Boutin, Aurora De Mori, Étienne Delorme, Roddy Doble, Kiara DeNae Felder, Maude Fleury, François Gagné, Rose Trahan, Kiara Flavin, Tatiana Lerebours, Daniel Leger, Thomas Leprohon, Oscar Lambert, Tuesday Rain Leduc, James Lyttle, Carrigan MacDonald, Tetyana Martyanova, Hamilton Nieh, Benjamin Poirier, Théodore Poubeau, Flemming Puthenpurayil, Maude Sabourin, André Santos, Yui Sugawara, Angel Vizcaíno (7, 8, 9) Rachele Buriassi, Anna Ishii, Vanesa G.R. Montoya (7, 9) Simon Adamson-De Luca, Graeme Fuhrman, Éliane Jacques, Maeva MarcoliniBowes, Ana Sofia Natera Marquez, Anya Nesvitaylo, Anaïs Roy, Calista Shepheard (8) ΚΑΝΤΑΤΑ Simon Adamson-De Luca, Antoine Benjamin Bertran, Célestin Boutin, Graeme Fuhrman, Thomas Leprohon, James Lyttle, Théodore Poubeau, André Santos, Angel Vizcaíno (7, 8, 9) Étienne Delorme, Kiara DeNae Felder, Maude Fleury, Anna Ishii, Éliane Jacques, Tuesday Rain Leduc, Tatiana Lerebours, Carrigan MacDonald, Vanesa G.R. Montoya, Anya Nesvitaylo, Calista Shepheard (7, 9) Sarah Branch, Aurora De Mori, François Gagné, Oscar Lambert, Maeva MarcoliniBowes, Tetyana Martyanova, Ana Sofia Natera Marquez, Benjamin Poirier, Anaïs Roy, Yui Sugawara, Rose Trahan (8)

Mauro Bigonzetti Χορογράφος Ο Μάουρο Μπιγκοντσέττι αποφοίτησε από τη Σχολή της Όπερας της γενέτειρας πόλης του, της Ρώμης. Αμέσως μετά εντάχθηκε στα μπαλέτα της Αιώνιας Πόλης. Μετά από δέκα χρόνια στην Όπερα της Ρώμης, εντάσσεται, το 1982-83, στο Aterballetto και συμμετείχε σε όλες τις χορογραφίες του, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Αμεντέο Αμόντιο. Κάποιες από τις σημαντικότερες συνεργασίες εκείνης της περιόδου ήταν με τους Άλβιν Έιλυ, Γκλεν Τέτλη, Ουίλλιαμ Φόρσαϊθ και Τζέννιφερ Μιούλερ. Έχει επίσης χορέψει σε πολλά έργα του Τζορτζ Μπαλανσίν και του Λεονίντ Μασσίν. Το 1990 δημιούργησε το πρώτο του έργο, Sei in Movimento, σε μουσική Γ.Σ. Μπαχ, με το οποίο έκανε το ντεμπούτο του στο Θέατρο Sociale στην Γκρασσίνα. Την περίοδο 1992-93 αποχώρησε από το Aterballetto και έγινε ανεξάρτητος χορογράφος. Άρχισε να συνεργάζεται στενά με τα Μπαλέτα της Τοσκάνης, όπως πολλοί ιταλοί χορογράφοι της εποχής. Έκτοτε, είχε σημαντικές διεθνείς συνεργασίες, μεταξύ άλλων με το Εθνικό Μπαλέτο της Αγγλίας, το Εθνικό Μπαλέτο της Μασσαλίας, το Μπαλέτο της Στουτγάρδης, τη Γερμανική Όπερα στο Βερολίνο, την Κρατική Όπερα της Δρέσδης, το Μπαλέτο του Θεάτρου της Αργεντινής, το Μπαλέτο του Σάο Πάολο (Βραζιλία), το Μπαλέτο Γκιουλμπεκιάν Λισαβόνας, το Μπαλέτο της Νέας Υόρκης, το Κρατικό Μπαλέτο της Άγκυρας και το Μπαλέτο του Καπιτωλίου της Τουλούζης. Έχει επίσης χορογραφήσει για πλήθος ιταλικών μπαλέτων, όπως το Μπαλέτο του Θεάτρου της Σκάλας του Μιλάνου, της Όπερας της Ρώμης, της Αρένας της Βερόνας, του Σαν Κάρλο της Νάπολης. Σε πρωτότυπα έργα του έχει συνεργαστεί με πλήθος καλλιτεχνών, όπως οι Κλάουντιο Παρμιτζάνι, Φαμπρίτσιο Πλέσσι, Μπρούνο Μορέττι, Έλβις Κοστέλλο, Ντανίλο Γκράσσι, Γκουλιέλμο Καπόνε, Μίλαρ και Σγουόντειλ, Ρομπέρτο Τιρέλλι, Φαμπρίτσιο Μοντέκκι, Νίκολα Λουζουάρντι, Παρίντε Μπονέττα, Ελένα Μεντέιρος, Πάολο Καλαφιόρε, Κάρλο Τσέρρι, Μπένι Μοντρεσόρ, Μάσσιμο Κάστρι και Λουτσία Σότσι. Το 1997 ανέλαβε καθήκοντα Καλλιτεχνικού Διευθυντή και Κύριου Χορογράφου των Aterballetto υπό την προεδρία του Φεντερίκο Γκρίλλι, με τον οποίο συνεργάστηκε στη σύνθεση νέου ρεπερτορίου και την ανανέωση της ομάδας. Το 2016, διηύθυνε τα μπαλέτα του Θεάτρου της Σκάλας. Τα σημαντικότερα έργα του Μπιγκοντσέττι είναι τα: Songs, Persephassa, Furia Corporis, Comoedia Canti, Sogno, Cantata, Rossini Cards, Vespro, Les Noces, Psappha, Orma and WAM, Ρωμαίος και Ιουλιέττα και I Fratelli (τελευταία δημιουργία το 2006), τα οποία έχουν παρουσιαστεί στα μεγαλύτερα θέατρα του κόσμου.

Πρόσφατα ανέβασε πλήθος νέων σημαντικών παραγωγών, όπως ο Βασιλιάς Ληρ, με το Μπαλέτο της Στουτγάρδης σε ερμηνεία του Έγκον Μάντσεν, και η Madina στο Θέατρο της Σκάλας σε ερμηνεία του Ρομπέρτο Μπόλε. Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί από πολλά χορευτικά σχήματα, σε σημαντικά θέατρα ανά τον κόσμο.

Ivan Cavallari Καλλιτεχνικός Διευθυντής Γεννημένος στο Μπολτσάνο της Ιταλίας το 1964, ο Ιβάν Καβαλλάρι έλαβε την αρχική του εκπαίδευση στη Σχολή Μπαλέτου του Θεάτρου της Σκάλας του Μιλάνου. Ως ένδειξη αναγνώρισης του ταλέντου του, το 1981, του χορηγήθηκε υποτροφία για τη Σχολή των Μπαλέτων Μπολσόι της Μόσχας, όπου και εξακολούθησε την εκπαίδευσή του μέχρι το 1983. Από το 1984 μέχρι το 1985 χόρευε με τη Σχολή Μπαλέτου της Σκάλας και αργότερα, το 1986, εντάχθηκε στα Μπαλέτα της Στουτγάρδης (υπό τη διεύθυνση της Μάρσια Χαϋντέ αρχικά και του Ρηντ Άντερσον στη συνέχεια) ως σολίστ και στη συνέχεια ως κύριος χορευτής. Έχει χορέψει όλους τους κύριους ρόλους των μπαλέτων του Τζον Κράνκο και έχει ανεβάσει αρκετές φορές τα έργα του Κράνκο με τα Βασιλικά Μπαλέτα του Κόβεντ Γκάρντεν στο Λονδίνο, τη Σκάλα του Μιλάνου και το Εθνικό Μπαλέτο της Τσεχίας, μεταξύ άλλων. Έχει επίσης ανεβάσει πλήθος έργων του Ούβε Σολτς και έχει χορογραφήσει για το Μπαλέτο της Στουτγάρδης, τo Μπαλέτo της Κρατικής Όπερας του Ανόβερου, τo Μπαλέτo της Κρατικής Όπερας του Λοτζ (Πολωνία), τo Μπαλέτo του Μάνχαϊμ, το Μπαλέτο της Κρατικής Όπερας της Βιέννης, το Μουσείο Staatsgallerie της Στουτγάρδης και το Μπαλέτο Λιαονίνγκ της Κίνας. Την περίοδο 2007-2012 διετέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Μπαλέτου της Δυτικής Αυστραλίας, της παλαιότερης χορευτικής ομάδας της χώρας. Το 2013 ανέλαβε καθήκοντα Καλλιτεχνικού Διευθυντή του Μπαλέτου της Εθνικής Όπερας του Ρήνου, όπου και ανέβασε έργα όπως το Dolly (2013), αλλά και δικές του χορογραφίες για τον Πινόκιο (2014) και τον Καρυοθραύστη (2016). Την περίοδο 2017-2018 ανέλαβε καθήκοντα Καλλιτεχνικού Διευθυντή στα Grands Ballets Canadiens. Ως χορογράφος, δημιούργησε νέα έργα, όπως τα: Presto-Detto, Ζιζέλ και Ρωμαίος και Ιουλιέττα, στρέφοντας το ρεπερτόριο προς μια καθαρά κλασική κατεύθυνση, παραμένοντας ωστόσο πιστός στο μοντερνισμό. Το 2024 έκανε το συγγραφικό του ντεμπούτο με το έργο Scenari sinfonici su un palcoscenico immaginario (Συμφωνικά σενάρια πάνω σε μια φανταστική σκηνή, εκδ. PRAXIS, στο Μπολτσάνο), ένα λογοτεχνικό έργο μυθοπλασίας που εξερευνά τη συνθετότητα του παρελθόντος, του παρόντος και του μέλλοντος σε ένα οδοιπορικό διαιρεμένο σε δώδεκα σκηνές.

ΕΠΙΣΗΜΟΣ ΧΟΡΗΓΟΣ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ

ΧΟΡΗΓΟI ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ