BLAASMUZIEK
La Vida Loca in de sneeuw
34
MUSIC & SHOW - MAART 2010
Om de muzikale horizon van haar muzikanten te verbreden, zette fanfare Eendracht Neer een workshop Latin Style op touw. De bezielende wereldmusicus May Peters bracht het gezelschap in Caribische sferen. DOOR ONZE REDACTIE Foto: Frank Vergoossen
og voordat de blazers in Children of Sanchez het instrument aan hun mond hebben kunnen zetten, neemt May Peters de slagwerkers onder handen. “Dit ritme spelen ze bij mij in de Cariben op het strand”. Maar het tropische klimaat rond de Caribische Zee nodigt nu eenmaal meer uit tot gepassioneerd musiceren dan het waterkoude weer aan de boorden van de Maas in Neer, dat diezelfde nacht opnieuw wordt bedolven onder een dik pak sneeuw. “In de pauze krijgen jullie van mij een extra EHBO-cursus”, stelt Peters de jonge percussionisten alvast in het vooruitzicht. Fanfare De Eendracht heeft later dit jaar een concert in Latin sfeer op het programma staan. Maar dat is niet de enige reden dat de vereniging muzikaal avonturier May Peters heeft uitgenodigd voor een workshop. De fanfare heeft sinds enige tijd een andere weg ingeslagen. De club heeft de geijkte paden verlaten om zich in een breder perspectief te etaleren. “We hebben gekozen voor muzikale vernieuwing in de breedste zin van het woord”, legt voorzitter Peter Derks de strategie van de vereniging uit. “We willen onze exposure naar de gemeenschap vergroten en meer inspelen op de wensen van de muzikanten. Onze missie is om zoveel mogelijk jeugd muziek te laten maken ongeacht op welk instrument”. De leden regelmatig in aanraking brengen met hafabra-vreemde muziekstijlen is een van de activiteiten die behoren bij de nieuwe koers van de fanfare. Deze avond is dus May Peters te gast. De 45-jarige Limburgse studeerde Trombone Lichte Muziek bij Bart van Lier aan het Conservatorium in Hilversum. Speelde met tal van jazz- en latinorkesten in alle uithoeken van de wereld en viel vervolgens als een blok voor het leven en de muziek in het Caribische gebied. Sinds 1994 pendelt ze op en neer tussen Nederland, Puerto Rico en Curaçao. Ze is even terug in haar vaderland om haar zonnig Caribisch debuut ¡Música, maestra! te presenteren. In het boekwerk verhaalt ze over haar belevenissen als docent trombone jazz en
N
MUSIC & SHOW - MAART 2010
Caribische muziek aan het Conservatorium van Puerto Rico. Met de kracht van een tropische cycloon wijdt ze de muzikanten uit Neer in in het aanstekelijke ritme van de salsamuziek. Bekende werken zoals Children of Sanchez, Oye Como Va en het arrangement van dirigent Ad Lamerigs van Livin’ La Vida Loca passeren de revue. Terwijl ze er af en toe een Spaanse kreet uitgooit, probeert de temperamentvolle Limburgse al swingend op de bok de fanfareleden te ontdooien. “Ze spelen eigenlijk veel te netjes”, legt Peters het grote manco tussen de Nederlandse nuchterheid en de Caribische uitbundigheid bloot. “Het klinkt allemaal een beetje timide”. Door de klassieke achtergrond lukt het de fanfaremuzikanten maar moeilijk om los te komen van de noten. “Salsa is de muziek van het hart, de muziek van de straat. De bugel klinkt in de fanfare heel lyrisch, maar dat is in deze muziek niet de bedoeling”. Tegen de pauze krijgen de
Neerse muzikanten de swingende groove van salsamuziek aardig in de vingers. Ook het karakteristieke ritmische clavemotief komt al behoorlijk uit de verf. Peters: “Een fanfare is weliswaar geen big band. Ondanks de grote bezetting is
jeugd muziek te laten maken deze orkestvorm zeker geschikt om dit soort muziek te spelen. Jammer dat de harmonie- en fanfare-orkesten de Caribische schatkist aan muziekstijlen nog niet ontdekt hebben. Ik weet waar die ligt en zie het ook als mijn taak om een uitwisseling met de harmoniekorpsen van Puerto Rico en de Nederlandse orkesten tot stand te brengen, zodat we allemaal van die rijkdom kunnen genieten. Dat gaat ook lukken want muziek is een universele taal. Kwestie van je open stellen voor het universum”. •
35