καθαρό νερό: Το νερό µας κάνει καλό αν είναι καλό νερό Γνωρίζεις τον πιθανό κίνδυνο, που αντιµετωπίζει η υγεία τόσο η δική σου όσο και της οικογένειά σου, λόγω της ακαταλληλότητας του νερού που πίνεις;
Έχουµε λόγο σε ότι αφορά την υγεία τη δική µας και των παιδιών µας
Πόσο καλό είναι το νερό που πίνουµε; Το νερό κατά το ταξίδι του από τη φύση στη βρύση µας προέρχεται από δύο κύριες πηγές τις επιφανειακές πηγές (λίµνες ποτάµια) και τις πηγές στο υπέδαφος (γεωτρήσεις και φυσικές πηγές). Η Ατµόσφαιρα, το έδαφος, το υπέδαφος, η χηµική επεξεργασία, το δηµόσιο δίκτυο ύδρευσης, οι σωληνώσεις του σπιτιού µας προσθέτουν εκατοντάδες ΡΥΠΑΝΤΕΣ στο νερού µας. Ιδιαίτερα, κατά το πέρασµα του από το έδαφος και το υπέδαφος έρχεται σε επαφή µε βιοµηχανικά ή αστικά λύµατα τα οποία συνιστούν µια από τις µεγαλύτερες απειλές για το νερό. Ο υδράργυρος, ο µόλυβδος, ο αµίαντος, το ραδόνιο και άλλοι επικίνδυνοι ρυπαντές περνούν όλοι απαρατήρητοι από το ανθρώπινο µάτι. Κατά τη διαδικασία επεξεργασίας του νερού συνήθως γίνεται προσθήκη χλωρίου, για να καταστραφούν επικίνδυνοι ιοί και βακτήρια. Ακόµα και σε αυτό το στάδιο το χλώριο µπορεί να αντιδράσει µε τη φυσική οργανική ύλη µε αποτέλεσµα το σχηµατισµό βλαβερών παραπροϊόντων, όπως τριαλογονάνθρακες. Στο τελικό στάδιο της πορείας του νερού προς το σπίτι µας οι παλιές σωληνώσεις του δικτύου ύδρευσης συνιστούν απειλή. Ο µόλυβδος από τους συνδέσµους, η σκουριά και υλικά διάβρωσης ρυπαίνουν το νερό, πριν τρέξει από τη βρύση µας. Οι ρυπαντές που µπορεί να συναντήσουµε στο νερό είναι: 1. σωµατίδια (π.χ. άµµος, λάσπη, πουρί, σκουριά, προϊόντα διάβρωσης, χλωριούχο Βινύλιο από σωλήνες PVC) τα οποία µαζεύουµε από την σχαρούλα της βρύσης ή κατακάθονται στο ποτήρι µετά από λίγο ή τα βλέπουµε στις σήτες του πλυντηρίου. 2. οργανικές και ανόργανες χηµικές ουσίες όπως: Μόλυβδος: είναι το υλικό που χρησιµοποιούµε για την ένωση των χυτοσωλήνων, µολυβδοσωλήνων, χαλκοσωλήνων κ.λ.π. Επίσης εντοπίζεται στην βενζίνη, υδραυλικά υλικά, µπαταρίες, εκρηκτικά, υφαντουργία, µελάνια, χρώµατα, διύλιση πετρελαίου, κρύσταλλα, πορσελάνες, ελαστικά κ.α. Εισχωρεί στο νερό µας από τις µολύβδινες σωληνώσεις, ή από τις ενώσεις των χάλκινων σωληνώσεων και γενικά των υδραυλικών εγκαταστάσεων.
Προκαλεί: σοβαρότατα προβλήµατα στο νευρικό µας σύστηµα, υψηλή πίεση του αίµατος, εγκεφαλικά επεισόδια, καρδιακές προσβολές, παθήσεις των νεφρών, στειρότητα, αποβολές κ.λ.π. Σε σοβαρότατες περιπτώσεις παρατηρούνται εγκεφαλικές βλάβες, µολυβδίαση, κ.λ.π. Ο µόλυβδος καθώς κυκλοφορεί στο αίµα σπέρνει την καταστροφή από όπου και αν περάσει. Αµίαντος: Οι ίνες αµιάντου εύκολα µπορούν να εµφανιστούν στο νερό µας, από την διάβρωση των αµιαντοσωλήνων. Προκαλούν: στην αρχή καταστροφή της µεµβράνης του κυττάρου και στη συνέχεια ανοίγουν το δρόµο για το καρκίνο. Το κακό είναι ότι δεν φαίνονται µε γυµνό µάτι, αλλά εντοπίζονται µόνο µε ειδικό ηλεκτρονικό µικροσκόπιο. Νιτρικά: Εισχωρούν στο νερό και στη συνέχεια στο στοµάχι του ανθρώπου, µε τη βοήθεια βακτηριδίων, µετατρέπονται σε νιτρίδια που αντιδρούν µε το υδροχλωρικό οξύ του στοµάχου και σχηµατίζουν νιτρώδες οξύ. Αυτό ενώνεται µε αµίνες και δίνει τις νιτρισαµίνες οι οποίες προκαλούν τον καρκίνο του στοµάχου, των εντέρων και αλλού. Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα µεγάλος για τα νεογνά καθώς προκαλούν είδος αναιµίας, τη µεθαιµογλοβιναιµία, γνωστή και ως κυάνωση του βρέφους. Επίσης τα νιτρίδια αντιδρούν µε την αιµοσφαιρίνη του αίµατος και την καθιστούν αδύναµη να µεταφέρει οξυγόνο στο ποσοστό που χρειαζόµαστε. Χηµικά εντοµοκτόνα: Αρκεί για τα περισσότερα µια µικρή ποσότητα της τάξεως 3 µέρη στο εκατοµµύριο (3ppm) να βλάψουν τους µυς της καρδιάς και (5 ppm) να νεκρώσουν τα κύτταρα του συκωτιού. Τα εντοµοκτόνα καταστρέφουν το µυελό των οστών που παράγει το αίµα όπως και πολλά άλλα ένζυµα. Επίσης ευθύνονται για τη δηµιουργία του καρκίνου, βλάβη στα νεφρά κ.λ.π. Γενικά από τα εντοµοκτόνα αρκούν να υπάρχουν στο νερό µερικά µέρη στο τρισεκατοµµύριο (ppt) ώστε να καθίστανται επικίνδυνα για την υγεία µας. Ραδόνιο: Αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο του στοµάχου. Υδράργυρος: Μπορεί να προκαλέσει βλάβη στα νεφρά. 3. παθογόνοι µικροοργανισµοί (π.χ. ιοί, βακτήρια, πρωτόζωα κ.α) ένοχοι για διάρροια, γαστρεντερίτιδα, λοιµώδεις και ιογενείς νόσους, ηπατίτιδα Α και E. Οι ιοί εντερικής προέλευσης βρίσκονται σε όλο το υδάτινο περιβάλλον. Περιέχονται στα κόπρανα και από εκεί καταλήγουν στα λύµατα, όπου απενεργοποιούνται αρκετά δύσκολα, ακόµα και µετά την επεξεργασία των λυµάτων στους βιολογικούς καθαρισµούς. Στα επιφανειακά νερά (για παράδειγµα ποτάµια, λίµνες) που δέχονται λύµατα, µπορεί να υπάρχουν ιοί εντερικής προέλευσης αλλά συχνά δεν είναι ανιχνεύσιµοι, γιατί βρίσκονται σε µικρό αριθµό η συνδέονται µε αιωρούµενα σωµατίδια. Οι ιοί εντερικής προέλευσης βρίσκονται πολλές φορές και στο πόσιµο νερό, λόγω της αντοχής τους στις µεθόδους επεξεργασίας αυτού. Τα πρωτόζωα είναι παρασιτικοί οργανισµοί που δηµιουργούν λοιµώδεις επιδηµίες στον άνθρωπο αλλά και στα ζώα. Μολύνουν το πόσιµο νερό µε τις κύστες τους και προκαλούν τεράστια γαστρεντερικά προβλήµατα. Εχουν µέγεθος 5µ-10µ και αντοχή στο χλώριο. Τα πιο συχνά είναι τα Cryptosporidium & τα Giardia. Ακόµα και το χλώριο που προστίθεται για την καταστροφή των ιών και βακτηρίων, µπορεί να σχηµατίσει βλαβερά παραπροϊόντα µε συνέπεια, βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι, νευρικές παθήσεις, βλάβες στο ανοσοποιητικό σύστηµα, αρτηριοσκλήρυνση, προσβολή του µυϊκού συστήµατος, κ.λ.π.
Τι µπορούµε να κάνουµε;
Οι τρόποι, που κατά καιρούς οι άνθρωποι καταφεύγουν, ώστε να χρησιµοποιούν όσο το δυνατόν καθαρό νερό είναι: 1. Χρήση εµφιαλωµένου νερού. Το εµφιαλωµένο νερό αναπτύσσει µικρόβια πάνω από 18ο C έχει δε µεγάλο κόστος, που το καθιστά απαγορευτικό και για µαγειρική χρήση. 2. Χρήση βρασµού. Ο βρασµός δεν αποµακρύνει τη λάσπη χηµικές ουσίες αιωρούµενα σωµατίδια και δεν είναι πρακτικός. 3. Χρήση κεραµικών φίλτρων. Τα κεραµικά φίλτρα δεν αφαιρούν όλους τους ρυπαντές και απαιτούν συχνή απολύµανση και καθαρισµό. 4. Χρήση κανατών µε φίλτρα. Οι κανάτες µε φίλτρα δεν αφαιρούν όλους τους ρυπαντές, θέλουν συνέχεια γέµισµα και απαιτούν συχνή αλλαγή φίλτρου. 5. Φίλτρα ενεργού ή πεπιεσµένου άνθρακα. Τα φίλτρα ενεργού ή πεπιεσµένου άνθρακα δεν αφαιρούν όλους τους ρυπαντές, δεν αφαιρούν βακτήρια και ιούς και απαιτούν συχνή αλλαγή φίλτρου. 6. Χρήση φίλτρων υπεριώδους ακτινοβολίας. Η χρήση φίλτρων υπεριώδους ακτινοβολίας δεν αποµακρύνει τη λάσπη, τα αιωρούµενα σωµατίδια και τις χηµικές ουσίες και έχουν µεγάλο κόστος συντήρησης.
Υπάρχει λύση; Πες ναι στην υγεία! Για καθαρό νερό χρειαζόµαστε συνδυασµένη τεχνολογία. Χρειαζόµαστε ένα σύστηµα, που να: Αφαιρεί όλους τους ρυπαντές (σωµατίδια, οργανικές και ανόργανες χηµικές ουσίες, παθογόνοι µικροοργανισµοί όπως ιοί, βακτήρια, πρωτόζωα). • •
•
• • • •
Επιτρέπει να διέρχονται τα ωφέλιµα στοιχεία όπως µαγνήσιο, ασβέστιο και φθόριο. Λειτουργεί µε οποιαδήποτε πίεση νερού στη βρύση.
∆ίνει άµεσα άφθονο νερό, χωρίς να το ζεσταίνει, για πόση, για µαγείρεµα, για πλύσιµο φρούτων και λαχανικών. Μην απαιτεί συντήρηση και συχνές αλλαγές φίλτρων. Εγκαθίσταται εύκολα, γρήγορα και απλά. Ελέγχει τη σωστή λειτουργία του αυτόµατα και να µας προειδοποιεί έγκαιρα. Είναι πιστοποιηµένο από αναγνωρισµένους παγκόσµιους
•
οργανισµούς (NSF 42,53,55, WQA) Αποτελεί την πλέον οικονοµική λύση
Έχουµε ήδη εκτεθεί στους ρυπαντές του νερού λόγω άγνοιας, αδιαφορίας, µερικής γνώσης. Έχουµε γίνει τόσο ανεύθυνοι απέναντι στο περιβάλλον, που τώρα πλέον µας αντεπιτίθεται. Για να νικήσουµε αυτόν τον πόλεµο, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΑΒΟΥΜΕ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΜΑΣ.
Ρ.Α.Μ. Pure Water - Quality