Citytrip
Den Haag spant de kroon
Imelda Patiëntenpanel draagt bij aan zorg
Culinair
In een eetbos groeit voedsel mee met de natuur

mijNeem mee lifestyle magazine

![]()
Citytrip
Den Haag spant de kroon
Imelda Patiëntenpanel draagt bij aan zorg
Culinair
In een eetbos groeit voedsel mee met de natuur

mijNeem mee lifestyle magazine

“Eindelijk een goede balans gevonden”

ZERO-GRAVITY RELAXZETELS (OP MAAT):
het ultieme zit- en ligcomfort voor iedereen maar in het bijzonder aangeraden voor sportmensen, en voor wie last heeft van rugpijn, spataders, oedeem, spierpijn, reuma, fibromyalgie, CVS, hart- of longproblemen

De rug, het zitgedeelte en de armleuningen kantelen achteruit waardoor de benen en voeten hoger dan het hart (kunnen) liggen. Dit zorgt voor veel minder druk op de onderrug en het zitvlak en een betere bloedcirculatie en recuperatie. De hoofdsteun is manueel of elektrisch verstelbaar.
Ook verkrijgbaar met opstalift om uitstappen en neerzitten gemakkelijker te maken. Verkrijgbaar in alle maten (tot 2,20m lengte en 200kg lichaamsgewicht).

INTERACTIEVE LATTENBODEM
Rugpijn? Bij de interactieve lattenbodem zijn de latten met elkaar verbonden door een interactief brug-systeem (zonder olie!) zodat je in elke slaap-houding en ongeacht je lengte, lichaam of gewicht de perfecte ondersteuning hebt.
Een elektrisch verstelbare boxspring of lattenbodem kan zeer zinvol zijn bij een aantal medische problemen, bij het ouder worden of gewoon voor wie graag leest of tv kijkt in bed.


MATRASSEN, MATRASTOPPERS EN HOOFDKUSSENS OP PROEF!
Mensen denken vaak dat (al) hun pijn bij zitten en slapen ‘normaal’ is omwille van een medisch probleem of hun leeftijd. Goed nieuws! Hoe groter je probleem, hoe meer we je meestal kunnen helpen.
Onze matrassen met extra comfortlaag (topper inside) en onze hoofdkussens op maat behoren tot de hoogste comfortklasse. We kiezen samen de samenstelling en hardheid die past bij je slaaphouding, gewicht en eventueel medisch probleem.
De matrastopper/topper inside zorgt voor extra bescherming, zachtheid, comfort en duurzaamheid. Vaak met spectaculaire resultaten bij schouder-, spier- en gewrichtspijn of voor wie een te harde matras heeft.
Je kan je matras, matrastopper en hoofdkussen eventueel op proef hebben. Zo riskeer je geen foute aankoop.

Belgisch uitvindersoctrooi! Een Uniecoboxspring heeft een 1-delige pocketveer-matraskern als bodem en geeft daardoor perfecte ondersteuning, ook in het midden van het bed. De Unieco boxmatras en -bekleding zijn bovendien vervangbaar. De Unieco-boxspring kan in elk gebouw, zelfs maat 200/220. Andere 2-persoons boxsprings zijn bijna steeds 2-delig en zijn, net als lattenbodems en spiraalbodems (Auping) niet of veel minder geschikt om in het midden van het bed te slapen.
Steeds beste-prijs garantie!

Het artrose-kussen: beschermt gevoelige knieën en enkels.

Waterbedden zijn drukverlagend en pijnverzachtend en hebben een uitzonderlijk hoog uitrustingsrendement. Aangenaam koel in de zomer en warm in de winter.

Aangeraden door artsen en kinesisten


We hebben er lang naar uitgekeken: de zomervakantie. Eindelijk is er weer wat meer tijd voor elkaar, voor ontspanning en voor de kleine dingen die het leven kleur geven. Tijd om op adem te komen, nieuwe herinneringen te maken en de zon in ons hart te laten. Niemand beter om ons daarbij te helpen dan Willy Sommers. In een openhartig gesprek vertelt hij niet alleen over zijn muziek en levensvreugde, maar ook over de hartoperatie die hij onderging. Benieuwd naar zijn verhaal? Je leest het vanaf pagina 6.
Heb jij al eens een hartonderzoek gehad? Dan liet je allicht een hartfilmpje of ECG maken. Op pagina 36 leggen we eenvoudig uit hoe het werkt en wat artsen eruit kunnen afleiden. Artsen zoals dr. Depypere en dr. Excelmans van de Kinderafdeling, bijvoorbeeld. Het is een van de manieren waarop zij onderzoeken waarom kinderen flauwvallen. Op pagina 14 vertellen ze er meer over.
Een ander thema dat ons na aan het hart ligt, is agressie tegen zorgverleners. Helaas neemt dit probleem in onze samenleving steeds verder toe. In ons ziekenhuis willen we hier samen een halt aan toeroepen. Daarom vragen we jouw medewerking om een respectvolle omgeving te creëren voor onze zorgverleners. Zo kunnen zij zich volledig focussen op wat echt telt: jou de best mogelijke zorg bieden.
Wist je trouwens dat we in ons ziekenhuis zijn gestart met een patiëntenpanel? Vanaf pagina 48 lees je hoe deze (ex-)patiënten en hun familieleden bijdragen aan een nog betere zorgkwaliteit. Ook jij kan de kwaliteit van jouw zorg bij elk bezoek een beetje mee verbeteren. Op pagina 30 vind je enkele tips.
Nog geen concrete plannen voor deze zomer? Laat je inspireren door de uitstappen van onze reporters. Zij verkenden Den Haag, het Eetbos in Deinze, het Imeldabos vlakbij ons ziekenhuis en de expo over de Antwerpse Zes in het ModeMuseum. Hun sfeervolle reportages doen je ongetwijfeld wegdromen en misschien zelfs verlangen naar een eigen avontuur. Want zoals Willy het zo mooi verwoordt: “Geniet van het leven, want het duurt toch maar even.”
Veel leesplezier!
Philip
Rijkers
Hoofdarts Imeldaziekenhuis
Imeldazine is een uitgave van: Crossmark v.u. Mario Eggermont Rijmenamseweg 21, 2820 Bonheiden
ADMINISTRATIE & ADVERTEREN: ad@hospizine.be - 015 52 77 60 www.hospizine.be
COVERFOTO: © Gwenny Eeckels
REDACTIE: Toon Blux, Wieland De Hoon, Suzanne Gielis, Hanne Jaeken, Hilde Pauwels, Brend Van den Broek, Dorien Vandenberghe en Kathleen Vermeulen
FREELANCE JOURNALISTEN: Ilse Creemers, Anouk Depypere, Elise Exelmans, Filip Liekens, Kristin Müller en Lucienne Swinnen
HOOFDREDACTIE: Dienst Communicatie Imeldaziekenhuis, Crossmark
FOTOGRAFIE: Crossmark, Ilse Creemers, Maria Del Sol Perez, Suzanne Gielis, Dorien Vandenberghe, Nadine Vanderheyden en Brend Van den Broek
VORMGEVING: Crossmark.be
DRUK: Mechelse Drukkerijen
COPYRIGHT: Het overnemen van teksten en inhoud uit dit nummer is slechts toegestaan na uitdrukkelijke toestemming van de uitgever. Na te vragen via communicatie@imelda.be










Willy Sommers, koning van het Vlaamse lied 06
Den Haag spant de kroon 20
In een eetbos groeit voedsel mee met de natuur 32


Als je kind flauwvalt... 14
Een plek om samen te wonen 18
Imelda trekt de grens: geen agressie 26
6 tips voor veilige zorg 30
De taal van het hart, in begrijpelijke lijnen 36
Huisdieren zorgen voor meer verbinding 40
Ons patiëntenpanel 48
Wandelroutes rondom Imelda 52
Jongerenpagina 60
Patiëntenverenigingen 64

Natuur
Langs Stille Waters 42
Wervelende expo met Antwerpse Zes 54

Tekst: Suzanne Gielis (Communicatie)
Na meer dan 55 jaar op de planken hoeft Willy Sommers, de koning van het Vlaamse lied, eigenlijk geen introductie meer. Ons interview bevestigde het: dit is een man met de zon in zijn hart, verrassend veel energie … en sinds zijn hartoperatie een defibrillator in zijn autokoffer.
Alleen al dankzij ‘10 om te zien’ link je presentator en zanger Willy Sommers –Willy De Gieter voor de vrienden – met de zomervakantie. Nu komt daar ‘Zomerse Hits’ bij, zijn nieuwste album. “Het is een mix van vers materiaal en klassiekers”, vertelt Willy. Met de single ‘De eerste keer’ doet hij een gooi naar de felbegeerde VRT Zomerhit. “Die zou ik heel graag willen winnen... allemaal stemmen dus!”, lacht hij. Al heeft Willy sowieso iets om te vieren: het 20-jarige jubileum van zijn iconische hit ‘Laat de zon in je hart’. Voor die gelegenheid brengt hij het nummer opnieuw uit op vinyl, een collector’s item. Kortom: Willy is zijn zomer al goed begonnen.
Alleen al met alle mijlpalen in jouw carrière zouden we een artikel kunnen vullen. Zeg eens, wat was voor jou het topmoment?
Willy Sommers: “Ik ben nog altijd heel dankbaar dat mijn producer Roland Verlooven mij in december 1970 heeft ontdekt. Ik studeerde toen voor regent, leerkracht, en speelde in mijn vrije tijd in een coverband. En ineens werd ik ontdekt door een producer van een platenfirma. Roland had gehoord dat het een hele

fijne band was en kwam op kerstavond kijken naar een optreden. Nadien heeft hij mij voorgesteld om samen platen te maken. In maart 1971 kwam mijn eerste single uit, ‘Het is weer morgen’. Dat heeft mijn leven veranderd, dus dat is misschien toch wel hét hoogtepunt geweest.
Ik had nooit gedacht dat ik zo’n carrière zou neerzetten, want het is toch een van de meest onzekere beroepen. Daar hebben mijn ouders me destijds ook voor gewaarschuwd. ‘Dat kan misschien één jaar duren, twee jaar tot een jaar of vijf. En wat dan?’ Maar kijk, we zijn nu zoveel jaren later. En ik sta er nog altijd.”

Hoe ga je om met die onzekerheid?
“Door bezig te blijven, nieuwe dingen te creëren. Ik probeer altijd mee te blijven met de nieuwste trends in de muziekwereld en goede producties te maken. Ik vind bijvoorbeeld dat ik elk jaar een nieuwe single moet lanceren, net voor de zomer. En telkens er een nieuwe plaat uitkomt, ben ik toch een beetje gelukkig en blij dat het weer voor een hele periode goed zal gaan. Dan verdwijnt de onzekerheid een beetje.”
Als we het hebben over onzekerheid en hoogtepunten dan moeten we het allicht ook hebben over je Pukkelpop-optreden in 2018. Dat was legendarisch.
“Toen Chokri me dat vroeg, dacht ik dat het een grap was. (lacht) Ik heb daar in de weken voordien inderdaad veel stress voor gehad. Ik was zo gespannen dat ik de orkestleider had gevraagd om de intro van mijn eerste nummer, ‘Als een leeuw in een kooi’, in acht maten te spelen in plaats van vier. Dat gaf

me wat meer tijd om even te relaxen. Zodra ik op dat podium stond en het publiek begon te roepen, was alle stress verdwenen.”
Waarom was je zo gestresseerd?
“Dat optreden lag echt buiten mijn comfortzone. Je moet weten dat mijn publiek van in de jaren ‘70 met mij is meegegroeid. Pukkelpop is iets van een andere generatie. Ik dacht niet dat het jonge publiek naar een optreden van mij zou komen, zeker met al die grote internationale namen op de affiche. Maar ik was mis. Ik heb daar gespeeld voor maar liefst 12.000 jonge mensen. De tent was te klein. Op maandagochtend hadden de kranten het maar over één optreden... mijn optreden. Dat was een geweldige ervaring.” (straalt)
Optreden is topsport. Wat doe jij om je voor te bereiden en in conditie te blijven?
“Ik eet nooit voor een optreden. Als ik ’s avonds optreed, eet ik enkel nog iets in de late namiddag. Ik kan niet zingen met een
volle maag. In de kleedkamer doe ik mijn stemoefeningen. Ik heb een geweldige coach die me helpt om mijn stem te optimaliseren. Elk jaar geeft hij me nieuwe oefeningen. Nu warm ik vlak voor elk optreden mijn stem op door met een rietje te blazen in een flesje water. Dat maakt je stembanden los.

Mijn vrije tijd gaat vooral naar sport. Ik probeer elke week te tennissen. Ik padel. Ik doe ook nog wekelijks kiné in het ziekenhuis. Sinds mijn hartoperatie heb ik me voorgenomen om in conditie te blijven. Daarom ga ik nog altijd naar de kinezaal, waar ze mijn bloeddruk meten en ik twee uur lang mijn oefeningen doe. Ik train onder andere op de fiets en op de loopband. Nadien nemen ze mijn bloeddruk opnieuw. Dan voel ik me weer helemaal in topconditie.”
Je bent in 2020 geopereerd omdat je kransslagader voor 99% dicht was geslipt. Hoe ben je tot die ontdekking gekomen?
“Achteraf gezien voelde ik de symptomen al een aantal weken. We hebben thuis heel wat dieren. Als ik ze ’s ochtends water bracht, begon ik te zweten en was ik moe. Maar ik had nog niet door wat er aan de hand was.
Ik besefte pas dat er iets mis was toen ik met mijn gezin terugkwam van een wintersportvakantie in Oostenrijk. Na een

Na kinesessiesmijnvoel ik me helemaalweer topconditie.in
twee à drietal uren rijden kreeg ik het gevoel dat ik onwel ging worden. Ik dacht dat mijn suikerspiegel misschien te laag was. We stopten aan een tankstation om een cola te drinken en een wafeltje te eten. Enkele kilometers verderop voelde ik dat het echt niet meer ging. Mijn vrouw is verder naar huis gereden.”
“Daarna ben ik naar de huisarts geweest om onderzoeken te laten doen. Alles leek in orde. Hij raadde me aan om toch een afspraak te maken bij de cardioloog. ‘Je weet maar nooit dat er iets mis is met je hart’, zei hij. Ik was nog nooit in een ziekenhuis geweest. Gelukkig kon ik er vrij snel terecht.
Tijdens een fietsproef stelde de cardioloog hartritmestoornissen vast. Hij zei dat ik zo snel mogelijk geopereerd moest worden. Ik vroeg of hij me geen pilletje kon geven zodat ik dat weekend nog kon optreden. ‘Als jij nog gaat zingen dan zou het kunnen dat jij doodvalt op het podium’, zei de cardioloog. Daar schrok ik natuurlijk van. Voor de eerste keer in mijn leven heb ik een optreden afgezegd. Ik voelde me zo schuldig. Ik kon alleen maar denken aan hoeveel mensen ik in de steek liet, maar ik kon niet anders.”

Een gezonde nachtrust is essentieel voor herstel, vitaliteit en levenskwaliteit. Bij Salus vindt u hoogwaardige slaapoplossingen die ergonomie, comfort en ondersteuning perfect combineren. Voor een betere nachtrust en meer levenskwaliteit, elke dag opnieuw.

Een systeem dat zich aanpast aan uw lichaam en slaaphouding
Optimale ondersteuning van rug, nek en gewrichten
Drukverlagende werking voor minder drukpuntpijnen en meer comfort
Bevordert ontspanning en een diepere slaap
Geschikt voor elke leeftijd
Verkrijgbaar in een vaste en elektrische uitvoering


Meer dan alleen maar een matras
Ergonomisch ontworpen voor maximale ondersteuning
Uitstekende ventilatie voor een gezond slaapklimaat
Hoogwaardig comfort voor jarenlang slaapgenot
Vermindert drukpijnpunten en nachtelijk draaien
Belgische expertise in gezond slapen
Persoonlijk advies op uw maat
Ervaar zelf het verschil van onze slaapoplossingen in onze toonzaal. Onze slaapexperts nemen graag de tijd voor u.
MAANSTRAAT 1, 2800 MECHELEN
OPEN MA-DI-DO-VR-ZA-ZO • 13:30-17:00 WOENSDAG GESLOTEN

Speciaal ontwikkeld voor wie extra ondersteuning nodig heeft
Ideaal voor senioren en zorgbehoevenden
Verhoogd comfort en gebruiksgemak
Ondersteunt mobiliteit en zelfstandigheid
Aangepast aan de behoeften van thuiszorg en mantelzorg
Zorg met een thuisgevoel
Oplossingen afgestemd op uw gezondheid en comfort
Kwaliteit, duurzaamheid en service centraal


Heb je lang moeten herstellen na die operatie?
“Het weekend nadien stond ik weer op het podium. Met een defibrillator in mijn autokoffer. Die neem ik sindsdien overal mee naartoe. De professor had me aangeraden om eventueel eentje te kopen. Dat heb ik meteen gedaan. Niet alleen voor mezelf, maar ook voor anderen. Gelukkig heb ik het nog niet nodig gehad, maar wie weet komt het bijvoorbeeld op een optreden nog van pas als iemand onwel wordt.”

Ondertussen ben je helemaal genezen. Aan je agenda te zien ben je nog lang niet bezig met het rustiger aan te doen.
“Ik heb er gelukkig geen last meer van, nee. Mijn agenda staat bomvol. Zeker met de opnames van ’10 om te zien’ erbij. Ik denk dat ik deze zomer in totaal misschien vijf, zes dagen vrij ben. Vakantie nemen zit er dus niet in. (lacht) De zomer is voor mij, en voor elke artiest, het topseizoen. Al is er ook daarbuiten nog altijd veel belangstelling in mijn optredens en concerten. Zo lang die er is, ga ik ermee door. Al zijn we wel wat selectiever geworden in de aanvragen. Per jaar treed ik 150 à 200 keer op. Ik doe dat nog altijd met heel veel goesting.”
Zijn er zo nog lessen die je hebt getrokken uit je ervaring? Of wijsheden die je wil delen?
“Laat de zon in je hart. Geniet van het leven, want het duurt toch maar even hé. (lacht) Daar sta je niet bij stil als je gezond bent en je je geen zorgen hoeft te maken. Vroeger was ik zo iemand die meer aandacht had voor het werk en minder voor mijn privéleven. Nu heb ik daar wel een mooie balans in gevonden. Dat wens ik iedereen toe. Het is pas als er iets gebeurt dat er een belletje gaat rinkelen. Dan besef je dat je een beetje meer moet genieten. Dat inspireerde me ook om ‘Pluk de dag’ te schrijven, een van mijn nieuwe nummers.”
Meer info & tickets: willysommers.be

Onderhoud en herstellingen alle merken
Erkende carrosserie alle merken
Verdeler van Ford, Volvo en Jaguar-Land Rover (nieuw & tweedehands)
Ruime multimerkenafdeling
Familiebedrijf met meer dan 50 jaar ervaring, waar je kan rekenen op een warme en persoonlijke service.
Wij staan elke dag voor je klaar met vakkennis, vertrouwen en een glimlach.
Garage Vanderborght
Boortmeerbeek
Industrieweg 6, 3190 Boortmeerbeek
tel.: 016 60 59 59
Rotselaar
Torenstraat 5, 3110 Rotselaar
tel.: 016 44 31 02
info@garage-vanderborght.be ▬ www.garage-vanderborght.be
Wist je dat je vanaf nu ook bij ons terechtkan voor het onderhoud en de herstelling van je wagen, en dit voor alle merken? En dat zowel in Rotselaar als in Boortmeerbeek. Bij ons draait het niet alleen om je wagen, maar ook om jouw gemoedsrust. Onze ervaren techniekers zorgen met de grootste zorg en aandacht voor jouw auto, zoals je dat van ons gewend bent. Zo kan jij met een gerust hart en veilig de weg op. Na elk onderhoud krijg je 1 jaar gratis pechverhelping in heel Europa. Klaar om je wagen de zorg te geven die hij verdient? Maak snel je afspraak – we helpen je met plezier verder!
Ook nieuw in Boortmeerbeek is onze multimerk verkoopafdeling. Naast onze vertrouwde merken Ford, Volvo en Jaguar-Land Rover, kan je nu bij ons ook terecht voor een ruim aanbod wagens van verschillende merken en in diverse prijsklassen. Of je nu op zoek bent naar je eerste wagen, een gezinsauto of iets anders – wij helpen je graag verder om jouw perfecte match te vinden, en dit voor ieders budget. Kom langs en ontdek jouw droomwagen. We staan voor je klaar!
Tekst: dr. Anouk Depypere (kindercardioloog) en dr. Elise Exelmans (kinderneuroloog)
Flauwvallen (syncope) betekent dat iemand plots en voor korte tijd het bewustzijn verliest. Dat gebeurt omdat er heel even te weinig bloed (en dus zuurstof) naar de hersenen gaat. Meestal is iemand na enkele seconden tot minuten weer helemaal bij en herstelt die volledig.
Flauwvallen komt vrij vaak voor bij kinderen en jongeren, en is een veelvoorkomende reden om naar de kinderarts te gaan. In de meeste gevallen is het onschuldig (bijvoorbeeld een vasovagale- of reflex-flauwte). Toch is het belangrijk om altijd ook te denken aan zeldzamere, maar ernstigere oorzaken.
Bij een klassieke vasovagale syncope is er een plots kortdurend bewustzijnsverlies. Dat kan worden uitgelokt door lang rechtstaan, warmte, pijn of emotionele stress. Vaak zijn er vooraf waarschuwingssignalen, zoals duizeligheid, misselijkheid, zweten of zwart worden voor de ogen.
In dit artikel leggen we uit welke oorzaken in de hersenen en het hart bij kinderen een rol kunnen spelen als het flauwvallen niet verloopt zoals bij een ‘gewone’ vasovagale flauwte. We

bespreken ook welke onderzoeken dan nuttig zijn en welke behandelingen mogelijk zijn.
Als het niet ‘gewoon’ flauwvallen is: neurologische oorzaken
Problemen in de hersenen zijn gelukkig een zeldzame oorzaak van flauwvallen bij kinderen. Om te weten wat er precies aan de hand is, probeert de arts eerst zo goed mogelijk te achterhalen wat er gebeurde. Waren er waarschuwingssignalen (prodromen) vooraf, zoals: duizeligheid, misselijkheid of zwart worden voor de ogen? Wat zagen omstaanders? Een korte getuigenis of een video van het moment kan soms heel veel duidelijk maken.

Soms wordt een plots bewustzijnsverlies niet veroorzaakt door flauwvallen, maar door een epileptische aanval. Bij zo’n aanval is er gedurende korte tijd een storing in de elektrische activiteit van de hersenen. Hoe dat eruitziet, verschilt sterk en is afhankelijk van de betrokken gebieden in de hersenschors. Sommige kinderen verstijven of schokken, anderen staren, reageren even niet of doen vreemde automatische bewegingen.
Daarom vraagt de arts zo precies mogelijk wat de omstaanders zagen. Mogelijke aanwijzingen voor een aanval zijn schokkende bewegingen, verstijven, wegdraaien of blikdwang, kaakklem of urineverlies. Na een aanval is een kind vaak nog een tijdje suf of erg moe, en soms is er hoofdpijn: dat noemen we de postictale fase. Bij een ‘gewone’ syncope is het herstel meestal sneller: iemand komt weer bij en is kort daarna vaak opnieuw zichzelf.
Onderzoek bij vermoeden van epilepsie
Als het verhaal past bij een mogelijke epileptische aanval, kan de arts extra onderzoeken voorstellen. Daarmee kijkt men of er aanwijzingen zijn voor epileptische activiteit in de hersenen en of er geen andere (zeldzame) afwijking in de hersenen meespeelt.
• Een EEG (hersenfilmpje): dit meet de elektrische activiteit in de hersenen en kan typische afwijkingen tonen.
• Een MRI- of CT-scan van de hersenen: hiermee zoekt men naar een structurele oorzaak (bijvoorbeeld een litteken, bloeding of andere afwijking).
Behandeling bij epilepsie
De behandeling hangt af van het soort aanvallen en hoe vaak ze voorkomen. Soms volstaat opvolging, maar vaak schrijft de arts anti-epileptische medicatie voor. Die medicijnen maken de kans op nieuwe aanvallen kleiner doordat ze de hersenen minder prikkelbaar maken. Welke medicatie het best past, verschilt per kind en wordt gekozen op basis van de diagnose, de leeftijd en mogelijke bijwerkingen.
Narcolepsie is een chronische neurologische slaapstoornis waarbij de hersenen de slaapwaak-cyclus minder goed regelen. Kinderen en jongeren met narcolepsie zijn overdag vaak extreem slaperig. Ze kunnen ook plots in slaap vallen, zelfs tijdens een activiteit zoals in de klas, tijdens het eten of in gesprek.
Er bestaan grofweg twee vormen: narcolepsie zonder kataplexie en narcolepsie met kataplexie. Kataplexie is dus het belangrijkste verschil tussen beide.
Kataplexie betekent een plots verlies van spierspanning, meestal uitgelokt door emoties (bijvoorbeeld lachen, verrassing of boosheid).
Dat kan heel subtiel zijn, zoals knikkende knieën, een slappe mondhoek of iets laten vallen. Soms zakt een kind volledig door de benen en valt het neer. Belangrijk: tijdens kataplexie blijft het kind bij bewustzijn. Dat helpt om het te onderscheiden van andere oorzaken van een plotse val.
Onderzoek bij vermoeden van narcolepsie
Een goede beschrijving van wat er gebeurde (en als het kan een video) kan vaak al veel duidelijk maken. Zo kan de arts beter het verschil inschatten tussen flauwvallen (syncope), een epileptische aanval en verschijnselen die passen bij narcolepsie.
Als er een sterk vermoeden is van een slaapstoornis, kan een slaaponderzoek (MSLT) worden gepland. MSLT staat voor median sleep latency time, waarbij men meet hoe snel iemand in slaap valt en welke slaapfasen optreden. In sommige situaties kunnen ook bijkomende testen helpen, zoals onderzoek van hersenvocht (via ruggenprik) of genetisch onderzoek.
Behandeling bij narcolepsie
De aanpak bestaat meestal uit een combinatie van vaste slaapgewoonten (voldoende nachtrust) en korte geplande dutjes overdag (bijvoorbeeld een powernap op school). Daarnaast kan de arts, afhankelijk van de klachten, medicatie voorstellen om overdag beter wakker te blijven en/of om kataplexieaanvallen te verminderen.
Soms komt flauwvallen door het hart. Dat is belangrijk om na te gaan, omdat sommige hartproblemen ernstig kunnen zijn. Meestal gaat het dan om een moment waarop het hart even te weinig bloed rondpompt, waardoor de hersenen tijdelijk te weinig bloed krijgen.
Hartritmestoornissen zijn een belangrijke hartoorzaak van flauwvallen bij kinderen. Het hart kan dan plots te snel of te traag kloppen. Daardoor kan de bloeddruk dalen en krijgen de hersenen even te weinig bloed.

Sommige ritmestoornissen zijn erfelijk (komen vaker voor in een familie), zoals:
• long QT-syndroom,
• Brugada-syndroom,
• catecholaminerge polymorfe ventrikeltachycardie.
Bij deze aandoeningen is de elektrische aansturing van het hart gevoeliger. Klachten of flauwvallen treden daarom soms op bij inspanning (sport) of bij sterke emoties/stress.
Onderzoek bij vermoeden van een hartritmestoornis
Om een hartritmestoornis op te sporen, kan de arts deze onderzoeken aanvragen:
• Een ECG (elektrocardiogram/hartfilmpje): een eerste test om het hartritme te bekijken.
• Holtermonitoring: een toestel dat het hartritme 24 uur (of langer) meet.
• Inspanningstest: we kijken wat het hart doet tijdens bewegen/sport.
• Genetisch onderzoek: soms, als men denkt aan een erfelijk ritmeprobleem.
Behandeling
De behandeling hangt af van de oorzaak. Soms helpt medicatie (bv. bètablokkers). Soms is een ingreep nodig, zoals een katheterablatie (het uitschakelen van een plek in het hart die het ritme verstoort). In bepaalde situaties kan ook een pacemaker of een implanteerbare defibrillator nodig zijn.
Naast ritmestoornissen kan flauwvallen ook komen door een probleem met de bouw of werking van het hart. Vooral tijdens inspanning kan het hart dan tijdelijk niet genoeg bloed rondpompen.
Voorbeelden zijn:
• hartspierziekten (cardiomyopathieën),
• problemen met een hartklep (bv. een te nauwe aortaklep of een lekkende mitralisklep),
• veel vocht of ontsteking rond het hart, waardoor het hart minder goed kan vullen.
Onderzoek bij vermoeden van een structurele hartafwijking
Het belangrijkste onderzoek om dit te bekijken is echocardiografie (echo van het hart). Soms zijn extra testen nuttig, zoals een ECG, een inspanningstest of (meer uitzonderlijk) een MRI van het hart.
Behandeling
De behandeling hangt af van welk probleem het is en hoe ernstig het is. Dat kan gaan van medicatie, tot een ingreep of operatie. Soms adviseert de arts ook om (tijdelijk) geen intensieve sport te doen.
Bij kinderen is flauwvallen meestal onschuldig en past het bij een vasovagale (reflex-) flauwte. Toch moet je altijd alert blijven voor oorzaken in de hersenen of het hart, omdat die soms ernstiger kunnen zijn.
De eerste beoordeling begint met een goed gesprek (wat is er precies gebeurd?) en een lichamelijk onderzoek. Belangrijke vragen zijn:
• Wanneer gebeurde het: in rust, tijdens sport/inspanning of bij stress/emoties?
• Waren er waarschuwingssignalen vooraf? (Duizelig, misselijk, zwart zien.)
• Wat zagen omstaanders: schokken/ trekkingen, verstijven, kaakklem of urineverlies?
• Hoelang duurde het bewustzijnsverlies?
• Hoe snel was het kind weer helemaal zichzelf?
• Komt flauwvallen of plotse hartdood op jonge leeftijd voor in de familie?
Daarna kiest de arts extra onderzoeken op basis van de klachten en het verhaal. Zo kan men ernstige oorzaken in de hersenen of het hart onderscheiden van de meer onschuldige vormen van flauwvallen.





Tekst: Lucienne Swinnen (directeur WZC Den Olm)
“Samen oud worden en samen genieten van het leven”: dat is een zin die ouderen vaak uitspreken. Samen genieten van de kleine dingen, een reis maken, zorgen voor kleinkinderen, een nieuwe hobby leren, leuke momenten met familie en vrienden kleuren de dagen. Zolang ouderen zowel lichamelijk als mentaal gezond kunnen blijven, is het mogelijk deze dromen te realiseren in hun thuismilieu.
Maar soms wordt één of beide partners hulpbehoevend en is er residentiële zorg nodig. Hoe kunnen we dan echtparen de kans geven om samen te wonen met aangepaste zorg?
Mag ik je
meenemen naar wooneenheid
De Bijenkorf in woonzorgcentrum
Den Olm?
Wooneenheid De Bijenkorf is een wooneenheid voor echtparen waarvan één of beide partners zorg nodig heeft op permanente basis. Het kan gaan over een somatische zorgvraag of een cognitieve zorgvraag waarbij geen beveiligde omgeving nodig is.
Op De Bijenkorf is er een vast presentieteam bestaande uit zorgmedewerkers en
woningassistenten die instaan voor de zorg en de dagelijkse organisatie van de wooneenheid.
Op deze wooneenheid wonen de echtparen in een flat die bestaat uit een zit/eetgedeelte met keukenhoek en een slaapkamer met badkamer. Deze ruimte geeft hen de mogelijkheid om een thuis te creëren, om te vertoeven in een aangepaste omgeving die privacy waarborgt.
De bewoners van De Bijenkorf combineren een ruime woongelegenheid met alle faciliteiten en zorg van het woonzorgcentrum.
Ken jij ouderen die op zoek zijn naar een nieuwe woonplek als echtpaar? Ben je nieuwsgierig en wens je meer informatie over de werking van De Bijenkorf?
Je kan altijd vrijblijvend contact opnemen met de medewerker van de sociale dienst op het nummer 015 50 03 52.
WZC DEN OLM
Wooneenheid De Bijenkorf





Tekst: Hilde Pauwels - Foto’s: Beeldbank Den Haag
Wandelen, een terrasje doen, shoppen, een hapje eten, musea: Den Haag heeft het allemaal. Bovendien kan je heerlijk uitwaaien aan zee in Scheveningen.
Den Haag heeft een ooievaar als symbool. De vogel werd al vrij vroeg gespot in de stad en gold als geluksbrenger. “Amsterdammers verwijzen graag naar de ooievaar en hebben het dan over de grote bek die we in Den Haag opzetten. Dat komt omdat politieke beslissingen hier worden genomen en niet in Amsterdam, de hoofdstad van Nederland”,

vertelt de stadsgids van Ooievaart. Met een bootje leidt ze bezoekers rond langs de kanalen en grachten. Ze is geboren en getogen in Den Haag en is bijzonder fier op de stad. Ze vertelt hoe langs de kanalen vroeger goederen werden verscheept en verkocht op de kades. Daar staan nu bloeiende kastanjebomen. Ze wijst naar het vroegere weeshuis waar driehonderd kinderen verbleven. Vincent van Gogh schilderde hen op weg naar de kerk, meisjes en jongens in aparte rijen. Ze toont het huis waar cabaretier Paul van Vliet woonde, ook hij hield van de stad.
Het Binnenhof is wat bij ons de Wetstraat is, daar vergaderen politici. Het wordt momenteel gerenoveerd, maar wie geen hoogtevrees heeft, kan op de gele ijzeren


uitkijktoren de stad en de wijde omgeving bekijken. Bij helder weer zie je de haven van Rotterdam liggen. Vlakbij het Binnenhof ligt Paleis Noordeinde, waar koning WillemAlexander een werkplaats heeft. De koninklijke familie woont traditiegetrouw in een ander paleis in Den Haag. In Noordeinde vind je ook de Koninklijke Stallen. De Oranjes waren fervente ruiters. Willem II kwam naar verluidt weleens te paard op bezoek in Brussel. Het is genieten aan de Hofvijver, waar je zicht hebt op de skyline van de stad: hoge, elegante flatgebouwen waar de verschillende ministeries te vinden zijn. De architectuur is divers, net als de hoogtes en de materialen. De Zurichtoren heeft een afgerond groen dak en wordt weleens de citruspers genoemd. De ranke Hoftoren kreeg de bijnaam ‘vulpen’. Ook het stadhuis, cultuurcentrum Amare en het Theater aan het Spui zijn indrukwekkende architecturale blikvangers.
Aan de poort van het Vredespaleis merk je ingetogenheid bij de bezoekers uit verschillende landen. Het mooie gebouw is niet altijd toegankelijk, maar de eeuwige World Peace Flame aan de poort is indrukwekkend. Vanuit vijf continenten werden in 1999 zeven vlammen samengebracht. Er ligt een cirkel met stenen uit 196 landen om de onderlinge eenheid te benadrukken, ook al ziet de actuele realiteit er anders uit. In het Vredespaleis is onder meer het Internationaal Gerechtshof Den Haag gevestigd. Het is de hoogste juridische instantie van de Verenigde Naties. Hier worden geschillen tussen landen behandeld.
In Den Haag zijn heel wat internationale organisaties actief: vrede en rechtvaardigheid zijn de rode draad in hun werking. Er is bijvoorbeeld het Internationaal Strafhof waar individuen vervolgd kunnen worden wegens onder meer oorlogsmisdaden en genocide.


Het ‘Meisje met de parel’ is een wereldberoemd schilderij van Vermeer. Het hangt in het Mauritshuis, een fraai 17de eeuws stadspaleis. Daar kan je zowat 250 topwerken van Vlaamse en Nederlandse kunstenaars uit de Gouden Eeuw ontdekken, denk bijvoorbeeld aan Jan Steen en Rembrandt. Ook de tekeningen van M.C. Escher zijn een topper. Hij is een begaafd graficus die je graag op het verkeerde been zet. Hij tekende onder meer vissen en vogels die symmetrisch zijn weergegeven en samen zwemmen en vliegen. De optische illusies zijn geniaal. Het werk ‘Relativiteit’ combineert verschillende perspectieven. Hoe dan ook, de tekeningen zijn subliem.

Het Escher museum is gevestigd in Het Paleis, ooit eigendom van de koninklijke familie. Het werd verkocht aan het gemeentebestuur van Den Haag, met als voorwaarde dat het een culturele bestemming zou krijgen. Het gouden balkon is een herinnering aan de koninklijke functie. Het museum ligt aan de Lange Voorhout, een prachtige laan met vier rijen lindenbomen. Hier vind je ook Theater Diligentia, dat onder meer cabaret en kleinkunst brengt. In het zomerseizoen is er in Lange Voorhout elke zondag een brocantemarkt. Even verderop is er maandelijks Le Marie Marché, een markt met streetfood uit Syrië, oesters, Franse kazen en worsten, rieten manden uit Senegal en uiteraard ook de typische Nederlandse stroopwafels.

In Den Haag kom je ogen tekort. “Een bakkie” doen, lees: een koffie drinken, is hier een heuse bezigheid. Verspreid in de stad zijn er gezellige pleintjes met tal van horecazaken, zoals aan de Grote Markt en op het Plein. Leuk is ook het ronde Anna Paulownaplein in de Zeeheldenwijk. Dit is een van de prettigste woonbuurten van de stad met rustige straten, geveltuintjes, fietsers, kruideniers en creatieve winkeltjes. De etalage van ‘Hannes koopt alles’ ligt volgestouwd met allerlei spullen. Verderop is er Ridders

kaashuis waar je kaas met tomaat en basilicum, met lavendel of met spicy gember op de kop kan tikken. De kaasbollen zijn er tot aan het plafond opgestapeld. Duurdere merkkleding vind je rond Noordeinde en in de Bijenkorf. In de Grote Marktstraat zijn vooral gekende ketens gevestigd. Het is genieten in De Passage en de Nieuwe Passage, fraaie winkelgalerijen met veel sfeer.
Vlakbij is er Chinatown, gemakkelijk te herkennen aan de rode lampionnen en een Chinese toegangspoort. De lampionnen zijn ’s avonds verlicht, met wat verbeelding waan je je in Zuidoost-Azië. Wie op zoek is naar noedelgerechten, nasi, bami, dim sum of typische ingrediënten vindt hier zeker iets naar zijn zin. Hier eet je op restaurant of uit het vuistje. Bijzonder zijn ook de wellnesszaken die onder meer manicure en pedicure bieden. Een aantal mannen kiest voor een voetbad en een behandeling met visjes. Die sabbelen op de huid en dat zou voor ontspanning zorgen. Het maakt naar verluidt de huid zachter. Het gaat er alleszins rustig aan toe.
Doe mee op imeldazine.be/ win-stadsgids
In deze handige gids vind je vier uitgestippelde wandelingen die je langs alle bezienswaardigheden en boeiende wijken leiden. Ook zijn er heel wat tips opgenomen van leuke winkels en horecazaken.
Time to momo, Den Haag en Scheveningen, www.timetomomo.com

Madurodam is een miniatuurpark waar je kennismaakt met de trots van Nederland: de haven van Rotterdam, paleizen, het laatste Dakotavliegtuig, Hollandse Meesters zoals Piet Mondriaan, Rembrandt van Rijn… De attracties maken het leuk voor jong en oud.
Neem de Hop-onHop-off tram. De hele dag kan je inen uitstappen bij 16 haltes die je naar alle bezienswaardigheden brengen.

De Haagse Markt is zowat de grootste van Europa. Al 75 jaar lang kan je hier verse producten uit verschillende landen op de kop tikken.

Vanuit het centrum van Den Haag kan je een wandelpad van zo’n 5 km volgen naar het strand. Er is ook een vlotte tramverbinding. Scheveningen telt heel wat uitnodigende restaurants en strandbars. Liefhebbers kunnen een rondje maken in het rad dat op het einde van de pier staat, of even verderop een bungeesprong wagen. Wie graag een rustigere plek opzoekt, kan naar het Zuiderstrand. In Den Haag heb je Panorama Mesdag, een bijzonder schilderij dat taferelen toont van Scheveningen in 1881. Het is een cilindervormig werk van zowat 114 meter lang en 14 meter hoog. Alleen al daardoor is het beslist een bezoekje waard. Geregeld zijn er tijdelijke tentoonstellingen.





Je haar verliezen heeft een impact op je leven. Wij bieden je graag een oplossing. Op jouw ritme, op jouw maat. En helemaal jij.
Samen gaan we op zoek naar wat voor jou veilig, fijn en comfortabel voelt. Dat kan een pruik zijn die zo natuurlijk oogt als je eigen haar. Of een haaraanvulling die je haar voller of kale plekken onzichtbaar maakt. Altijd werken we ze tot in de puntjes af in ons eigen atelier. Of













we creëren een haaraanvulling volledig op maat en verweven ze onmerkbaar met je eigen haar dankzij onze innovatieve Fillmaze®-techniek. En jou geven we graag alle tijd, aandacht en discretie. Wees welkom. Bij ons team van ervaren haarspecialisten. En bij jezelf.
































BY MATTISS
BY MATTISS


Mechelsesteenweg 286 - 2820 Bonheiden - 0492 73 93 44 info@xtrahair.be - www.xtrahair.be - pruiken en haaraanvullingen
Tekst: Filip Liekens (zorgcoördinator)


In het Imeldaziekenhuis zetten onze medewerkers zich elke dag met deskundigheid, engagement en menselijkheid in voor onze patiënten. Verpleegkundigen, artsen, zorgkundigen, logistieke medewerkers, poetshulpen en vele andere collega’s werken samen om kwaliteitsvolle en veilige zorg te bieden aan iedereen die aan ons wordt toevertrouwd. Dat kan alleen in een omgeving waarin wederzijds respect centraal staat.




Toch stellen we vast dat zorgmedewerkers steeds vaker te maken krijgen met verbale en fysieke agressie. Die agressie kan afkomstig zijn van patiënten, maar ook van familieleden, naasten of bezoekers.
Wij vragen iedereen om respectvol met elkaar om te gaan. Om de veiligheid en het welzijn van onze patiënten, bezoekers en medewerkers te waarborgen, wordt agressief gedrag in geen enkele vorm aanvaard.
Een ziekenhuisopname is vaak een ingrijpende ervaring. Ze brengt onzekerheid, spanning, angst en veel vragen met zich mee. Dat erkennen en begrijpen wij. Onze medewerkers luisteren, nemen tijd voor uitleg waar mogelijk en doen elke dag hun uiterste best om zorg op maat te bieden.
Maar hoe zwaar of emotioneel een situatie ook is: agressie is nooit een aanvaardbare reactie. Schelden, roepen, dreigen, intimideren of fysiek geweld horen niet thuis in een zorgomgeving.
Zorg verlenen is mensenwerk. Onze medewerkers hebben recht op een veilige en respectvolle werkomgeving, waarin zij hun job professioneel en met toewijding kunnen uitvoeren.
Wij vragen daarom aan patiënten en bezoekers om onze medewerkers correct en respectvol aan te spreken, vragen en bezorgdheden op een constructieve manier te uiten en begrip te hebben voor de organisatie en prioriteiten van zorg.
We doen er alles aan om patiënten zo goed en zo snel mogelijk te helpen. Tegelijk is zorg complex en vraagt ze soms tijd, overleg en afstemming.
Dat betekent dat wachttijden soms onvermijdelijk zijn, dat niet iedereen gelijktijdig geholpen kan worden en dat antwoorden soms nog ontbreken omdat we wachten op onderzoeksresultaten, labo-uitslagen of bijkomend medisch advies.

Onder agressie verstaan we onder andere: schelden, roepen, beledigen of bedreigen, dwingend of intimiderend gedrag, dreigende lichaamstaal, fysiek geweld zoals duwen, slaan of schoppen, het gooien met voorwerpen, en ook herhaald respectloos of kwetsend gedrag. Al deze vormen van agressie worden ernstig genomen en zijn onaanvaardbaar.
Wij blijven inzetten op open communicatie, luisterbereidheid en kwaliteitsvolle zorg. Iedereen mag vragen stellen, bezorgdheden uiten en ondersteuning vragen.
Ook kan het voorkomen dat een medische beslissing of visie niet volledig overeenkomt met wat men verwacht of gehoopt had. We begrijpen dat dit frustrerend kan zijn. Net dan blijven respectvolle communicatie en wederzijds begrip essentieel.
In Imelda moedigen we onze medewerkers aan om elke vorm van agressie te melden, zowel verbale als fysieke agressie, intimidatie of ander grensoverschrijdend gedrag.
Melden is geen teken van zwakte, maar een belangrijk signaal. Het helpt ons om agressie ernstig te nemen, medewerkers beter te beschermen, gepast te reageren en blijvend te werken aan een veilige zorgomgeving. Onze organisatie ondersteunt medewerkers actief wanneer zij geconfronteerd worden met agressie.
Maar agressie overschrijdt een duidelijke grens. Die grens bewaken wij bewust en consequent, ter bescherming van onze medewerkers en van andere patiënten. Zorg kan alleen bestaan in een klimaat van wederzijds respect.
Daarom zegt Imelda duidelijk: nee tegen agressie.
Ben je getuige van een agressieincident in ons ziekenhuis?
Meld het dan zeker aan onze medewerkers op de afdeling of bij de Ombudsdienst op het nummer 015 50 50 15.


FOOTNOTES SOLIDUS




Op zoek naar een comfortabele schoen? Moeilijke voeten? Hallux valgus? Hielspoor? Steunzooldrager? Diabetes patiënt?
Persoonlijk advies staat centraal! We gaan samen op zoek naar de geschikte schoen voor jouw voeten. In onze winkel vind je onder andere een ruime keuze schoenen, sandalen en slippers met uitneembare zolen en stretch materialen.
Xsensible, Solidus, Mephisto, Durea, FinnComfort, Gabor Rollingsoft, Scholl , Rohde, Footnotes, Podartis, Helioform, Celia Ruiz, ...
MA-VR: 9u-17u & ZA: 9u-12u
Ring 35, 2200 Herentals | 014 15 19 77 | www.corpedi.be | Parking voor de deur -
Gratis schatting | Persoonlijke aanpak
Dossier samenstellen van A tot Z Professionele foto’s | Publiciteit
Onderhandelingen & bezichtigingen
Correcte afhandeling

Wij zijn een vastgoedkantoor gespecialiseerd in de verkoop en verhuur van residentieel vastgoed.
Wij doen dit met passie voor het vak én met een hart voor de regio waarin we werken.
Onze makelaars zijn stuk voor stuk locals die de streek door en door kennen.
KOM GERUST BIJ ONS LANGS Wij maken graag tijd voor jou


BERGSTRAAT 184 HEIST-OP-DEN-BERG
DORP 4A BONHEIDEN
01 01 01 | info@cm-vastgoed.be | cm-vastgoed.be

Tekst: Kristin Müller (Kwaliteit)
Wat kan je als patiënt zelf doen om je veiligheid in het ziekenhuis te verbeteren? Meer dan je misschien denkt. Door alert te zijn, veranderingen in je behandeling op te volgen en open te communiceren met je arts of zorgverlener, lever je een belangrijke bijdrage aan de veiligheid van je eigen zorgproces. Wij geven je zes concrete tips en suggesties die je kan gebruiken in de communicatie met je arts of verpleegkundige.
1 Tip
Geef alle informatie over je gezondheidstoestand
Bereid je goed voor op je opnamegesprek en geef volledige en correcte informatie over je gezondheidstoestand. Gebruik je bloedverdunnende medicatie? Laat dit dan zeker weten. Meld ook eventuele allergieën, zoals bijvoorbeeld voor contraststoffen, antibiotica, latex of kleefpleister.
2 Tip
Zeg het als je iets niet begrijpt
Is er iets niet duidelijk of twijfel je ergens over? Laat het dan weten. Vraag uitleg bij je voorgeschreven behandeling:
• Waarom krijg ik dit?
• Hoe moet ik het gebruiken en hoelang?
• Wat zijn mogelijke bijwerkingen en wat kan ik doen?
5 Tip
3 Tip
Bespreek
Bereid je samen met je arts en verpleegkundige goed voor op de operatie of het onderzoek. Vraag hoe alles zal verlopen en laat met een stift op je huid aanduiden waar je geopereerd zal worden. Informeer ook of je nuchter moet blijven, hoelang de ingreep duurt en hoe je je waarschijnlijk zal voelen na de ingreep.
4 Tip
Breng een lijstje mee naar het ziekenhuis van alle geneesmiddelen die je gebruikt (met of zonder voorschrift). Ben je allergisch aan bepaalde medicatie of is er een geneesmiddel dat bij jou niet werkt? Meld dit dan aan je arts of verpleegkundige.
Stel vragen als de medicatie er anders uitziet
Ziet je medicatie er anders uit dan je verwachtte? Krijg je bijvoorbeeld tabletten in plaats van zalf? Vraag dan waarom.
6 Tip
Volg de instructies en adviezen van je zorgverleners zo goed mogelijk. Vraag wat je wel en niet mag doen. Heb je het gevoel dat je tegenstrijdige adviezen of informatie krijgt? Zeg het dan gerust tegen je arts of verpleegkundige. Zorg ervoor dat je weet wanneer en bij wie je terecht kan met vragen of problemen.
Door vragen te stellen, informatie te delen en instructies goed te volgen, kan je zelf mee zorgen voor een veilig verloop van je behandeling. Samen met je arts en verpleegkundige bouw je zo aan een zorgproces waarin je veiligheid centraal staat. Aarzel dus niet om iets te vragen. Jouw betrokkenheid maakt het verschil.

Tekst: Wieland De Hoon
Een voedselbos is géén pluktuin, krijgen we meteen op het hart gedrukt als we het uitgestrekte domein van het Eetbos Deinze binnenwandelen. Hier tussen de E17, industriezone De Prijkels en Deinze in zien we alleen agrarisch gebied met een gevarieerde, gezond bloeiend ogende aanplant. Een gerenoveerd hoevecomplex begrenst het terrein. “Zeven jaar geleden groeide hier niks.”


Wandel je voor het eerst door het Eetbos, dan stel je je beeld over land- en tuinbouw meteen bij. Strakke groentebedden, kale akkers of monocultuur zijn er niet te zien. Wel boven- en ondergroei van fruitbomen, bessenstruiken, kruiden, bloemen, hagen, waterpartijen, dood hout, insecten en vogels. Hier groeit voedsel met de natuur en de seizoenen mee. Het hoogseizoen loopt van juni tot oktober, wanneer de oogst in volle gang is.
Een eet- of voedselbos is een landbouwsysteem dat de structuur van een natuurlijk bos nabootst. Het bestaat uit verschillende lagen: bomen, struiken, klimplanten, kruiden en bodembedekkers aangevuld met steunplanten die biodiversiteit en bodemleven versterken. “Samen vormen ze een ecosysteem dat zichzelf zoveel mogelijk in stand houdt en een uitgeputte bodem kan regenereren”, zegt co-founder Hilde Eylenbosch. “Als je van iets te veel hebt, zegt de gangbare landbouw dat het weg moet. Wij vragen ons dan af waarvan we te weinig hebben”, glimlacht ze.
Voedselbossen zijn van alle tijden en komen veel voor in de tropen. In ons koele klimaat groeide de interesse vooral vanuit de permacultuur. In Deinze is de aanpak wetenschappelijker. “Veel pioniers leverden prachtig werk, maar wij willen echt een brug slaan naar de reguliere landbouw.”
Zeven jaar geleden startten Eylenbosch en haar partner Piet Moerman het project op. Het terrein beslaat ongeveer 4,5 hectare. Waar nu hagen groeien, torenvalken broeden en insecten zoemen, lag een kale landbouwvlakte. “Toen we hier aankwamen, keek je gewoon over een kaal maïsveld. Er floot geen vogel, er zat geen pier in de grond. De bodem was mismeesterd.” De ommekeer kwam snel. Eerst werden zogenaamde ecozones aangeplant, bedoeld voor meer biodiversiteit. Streekeigen struiken, vogelvriendelijke planten, hagen, dood hout en water moesten het leven terugbrengen. Dat lukte. “Vanaf de eerste ecozones zagen
we hoe snel de natuur reageerde. Nu zien we elk jaar meer. Torenvalken broeden hier intussen, we zien buizerds, patrijzen, veel meer vogels en insecten.”
Die ecozones leveren beschutting, voedsel voor vogels, leefruimte voor insecten en natuurlijke vijanden van plagen. “Je zou dat verspilling van grond kunnen vinden, maar in de gangbare fruitteelt is chemie een enorme kostenpost. Wij offeren dus een deel van het terrein op aan biodiversiteit, want dat is onze batterij.” Planten die we vaak als ‘onkruid’ bestempelen, blijken in een eetbos sleutelsoorten. Zo krijgen bijvoorbeeld brandnetels en bramen hier een functie. Brandnetels brengen mineralen omhoog en maken de grond los. Bramen creëren beschutting, waardoor jonge bomen meer kans krijgen om te kiemen.
Commercieel richt het Eetbos Deinze zich vooral op fruit en noten. De werken voor het plaatsen van een gloednieuwe professionele notenkraker zijn volop aan de gang. “Fruit is in de klassieke landbouw bijzonder pesticideintensief”, licht Eylenbosch de keuze toe. “Op een klein deel van het landbouwareaal wordt er een groot deel van de pesticiden gebruikt. Dat komt omdat fruit in de natuur bedoeld is om aantrekkelijk te zijn voor zoogdieren, insecten en vogels.” Maar hier wordt niet gespoten, want deze bioboeren willen fruit telen op een manier die ecologisch klopt én economisch onderbouwd kan worden. “Een voedselbos kan meer zijn dan een idealistisch hobbyproject. We willen laten zien dat het leefbaar kan zijn. Zeker bij jongere generaties is er interesse, maar zij hebben economisch houvast nodig.”
Zonder slag of stoot verliep het zeker niet altijd. “Op ons eerste terrein hebben we uit idealisme te gevarieerd willen planten. Op een later aangekocht terrein werken we rationeler, met een focus op landbouwkundige bruikbaarheid. Noten, eiwitrijke teelten en fruit, waaronder walnoten, hazelnoten, wat amandelen en kastanjes en dan appels, peren en bessen.” Een belangrijke les is
dat lokale omstandigheden doorslaggevend zijn. “Een appelras uit het Pajottenland gedijt hier niet zomaar. Grond, klimaat en omgeving spelen allemaal mee. Daarom zetten we sterk in op rassendiversiteit. Zo wordt het risico gespreid. Bij late nachtvorst kan het ene ras schade oplopen terwijl een ander ongemoeid blijft. In warme jaren doen dan weer andere soorten het beter.”
Het Eetbos Deinze verwelkomt bezoekers, maar werkt niet als klassieke plukboerderij. “Mensen zien vaak moeilijk het verschil tussen rijp, over- of onderrijp fruit”, vertelt Eylenbosch. “Dan moet je in de buurt blijven en dat is niet zo efficiënt.” De oogst wordt verkocht in de hoevewinkel die vanaf juni twee halve dagen per week open is. Ook winkels kunnen bestellen. “Sommige bezoekers willen zelf een voedselbos of eetbare tuin. Zelfs op 25 vierkante meter stadstuin kan je al iets doen”, zegt Eylenbosch. “Zeker waar muren mee benut worden en hoogteverschillen extra groeiruimte creëren. Kruiden, klimplanten en meerjarige groenten kunnen er perfect samenleven met kleinfruit.” Andere bezoekers komen met een vereniging of groep en maken voor het eerst kennis met het idee. Voor de ene is het de praktische inspiratie, voor de andere vooral bewustwording. Er zijn rondleidingen over de kleine eetbare tuin, voedselbosgewassen, zeldzame planten, ziekte- en plaagbeheer. Je kan deelnemen aan workshops en experimenteermomenten. Wie inschrijft op de nieuwsbrief, krijgt wekelijks een mail met het aanbod van het moment.
Hier wandelen, kijken en proeven is op zich al bijzonder. We krijgen een stukje vers geplukte bamboescheut toegestopt: verrassend knapperig en zoet. Een koel glas vers bosvruchtensap van eigen kweek laten we ons ook smaken. “Smaak is een belangrijk argument”, knikt Hilde Eylenbosch. “Omdat we ons fruit rijp plukken, verschilt het sterk van het onrijp geoogste fruit in de supermarkt dat nog transport en bewaring moest doorstaan. Het rijpt dan wel na, maar dat is nooit hetzelfde. Wij kiezen bovendien enkel rassen die we lekker vinden.”
Rond het huis liggen intensieve extra productieve zones. Fruitbomen, bessen, bodembedekkers, doorlevende groenten, kruiden en bloemen staan er dicht bij elkaar. Combinaties van planten - ‘gilden’, zoals Eylenbosch ze noemt - zijn hier nooit toevallig. Braamsoorten en druiven worden bewust samen geplant, geïnspireerd op natuurlijke bosranden. Die logica loopt door in het hele systeem: observeren wat werkt in de natuur en dat vertalen naar een productieve omgeving.
“Nog een groot verschil met een klassieke moestuin is dat een voedselbos zoveel mogelijk werkt met meerjarige planten. Dat kost ons veel minder werk”, zegt Eylenbosch. “Je hoeft niet elk jaar opnieuw te zaaien of de bodem om te keren. Bladeren blijven liggen, snoeisel wordt gebruikt, gras wordt gemaaid en ter plekke gelaten. Bemesten doen we nauwelijks. In een bos doe je dat ook niet. Het systeem voedt zichzelf. We sturen wel via aangepaste methodes zoals beter bereikbare bedden of plantbarrières. Over vijf jaar moet het Eetbos productiever zijn, rendabeler en meer op een echt bos lijken. Vooral de notenbomen zullen dan sterker op gang komen.”
Opvallend is hoe er naar plagen gekeken wordt. Die worden vooral gezien als een signaal van onevenwicht. “We laten de natuur haar gang gaan om ze te beheersen”, zegt Eylenbosch. “Op kardinaalsmuts ontwikkelen zich vroeg in het seizoen spinselmotten. Dat lijkt alarmerend, maar leert mezen rupsen eten, waardoor ze later ook spinselmotten in appelbomen aanpakken. Ook woelmuizen




waren in het begin een probleem. In plaats van gif te gebruiken, werd gezocht naar omstandigheden waarin roofvogels en andere natuurlijke vijanden zich thuis voelen. “Nu we meer roofvogels zien, is die problematiek al minder. Alleen bij exotische plagen zonder natuurlijke vijanden grijpen we soms in, maar beperkt. Voor de walnootboorvlieg worden bijvoorbeeld valletjes gebruikt met melasse en water. Het uitgangspunt blijft minimale input met een maximale ecologische werking.”
Universiteiten, hogescholen en ook instellingen zoals het Instituut voor Landbouw-, Visserijen Voedingsonderzoek (ILVO) hebben belangstelling voor het Eetbos. Zij komen er wormen tellen, de bodem bekijken, biodiversiteit opvolgen of teeltopstellingen vergelijken. Op een deel van het terrein lopen proeven. “Onze kennis over voedselbossen is nog niet volledig. Er is nog geen ‘bijbel’, al bestaan er veel publicaties. Veel moeten we onderweg opbouwen. Theoretische modellen voorspellen dat een voedselbos rond jaar zeven cashneutraal kan worden, maar dat betekent niet automatisch dat er al een volwaardig loon uit gehaald wordt. Voor jonge mensen die hiervan moeten leven, zijn bijkomende inkomsten in de beginjaren belangrijk.”
Kunnen voedselbossen de wereld voeden? “Niet als we ons voedingspatroon niet aanpassen”, schudt Hilde Eylenbosch het hoofd. “Voedselbossen moet je zien als een onderdeel van een bredere landbouw- of

eiwittransitie. Minder vleesproductie, meer natuurinclusieve teelten, combinaties met éénjarige groenten, granen en bomen. Samen kan dat de voetafdruk van landbouw verkleinen, maar het dominante model blijft schaalvergroting en hoogtechnologische landbouw. Wat wij doen past daar niet gemakkelijk in.” Toch is een voedselbos geen terugkeer naar de middeleeuwen. Het is eigentijdse, kennisintensieve landbouw. “Machines zijn oké zolang de ecologische principes gerespecteerd worden. We zijn geen ecofundamentalisten. Als er nieuwe oogstmethodes komen, met drones of andere technologie, en de ecologische voetafdruk klopt, dan zijn we daar niet principieel tegen.”
www.eetbos-deinze.be
Ook in een stadstuintje kan je een eetbaar ecosysteem opbouwen. Kies bij voorkeur een zonnige plek met een levende, humusrijke bodem die water goed vasthoudt zonder drassig te worden. Werk met verschillende hoogtes zoals in een natuurlijk bos. Combineer bijvoorbeeld een kleine fruitboom met daaronder bessenstruiken en vul de onderste laag aan met kruiden of vaste planten. Denk aan combinaties van framboos, salie, citroenmelisse, tijm of lavendel: mooi, geurend én bruikbaar in de keuken. Sterke plantcombinaties maken het systeem robuuster. Sommige soorten trekken bestuivers aan, andere houden plagen op afstand of verbeteren de bodem. Klaver verrijkt de grond met stikstof, terwijl soorten zoals duindoorn extra leven in de bodem brengen. Door slim te combineren ontstaat een tuin die zichzelf steeds beter in evenwicht houdt.
Tekst: Toon Blux
Je zit in de wachtzaal. Misschien voor een controle. Misschien omdat je klachten hebt. Wat staat je te wachten bij de cardioloog?
Een verpleegkundige zegt: “We maken even een hartfilmpje.” Maar wat is dat eigenlijk, zo’n ECG of elektrocardiogram? En wat kan een arts daar nu precies uit aflezen? Een ECG — in de volksmond vaak een hartfilmpje — is een van de meest gebruikte onderzoeken in het ziekenhuis. Het gaat snel. Het doet geen pijn. En het levert verrassend veel informatie op. Voor veel patiënten is het de eerste kennismaking met hartonderzoek. Op een scherm zie je golvende lijntjes voorbijlopen. Uit het ECG-toestel rolt een smalle strook papier. Tijd dus om die mysterieuze lijnen beter te leren begrijpen.

Ons hart is een spier. Maar geen gewone. Elke hartslag begint met een elektrisch signaal. Dat signaal zorgt ervoor dat de hartspier zich op het juiste moment samentrekt en daarna weer ontspant. Zo blijft het bloed vlot door ons lichaam stromen. Dag en nacht.
Een ECG meet precies die elektrische activiteit. Met kleine plakkertjes — elektroden — op de borst, armen en benen worden de signalen opgevangen. Het toestel zet ze om in lijnen op papier en op een scherm. Samen vormen ze een grafische weergave van wat er elektrisch in het hart gebeurt. Dat noemen we een ECG.
Wist je dat?
De elektrische spanning van het hart bijzonder klein is, ongeveer één millivolt. Toch kunnen moderne toestellen die signalen uiterst nauwkeurig meten.

Normaal ECG
Wat mag je verwachten van een ECG?
Veel mensen vinden het prettig om te weten wat hen te wachten staat.
Een ECG:
• duurt meestal maar enkele minuten,
• is volledig pijnloos,
• en brengt geen enkel risico met zich mee.
Je ligt rustig op een onderzoeksbed terwijl de elektroden worden aangebracht. Daarna is het vooral belangrijk om stil te blijven liggen. Zo verloopt de meting correct. Je voelt zelf niets. Maar voor de verpleegkundige en de arts verschijnt er een blad vol pieken en lijnen. Een schat aan informatie.
mm 0.04 sec 0.1 mv
Loopsnelheid v/h papier: 25mm/s
Op het eerste gezicht lijkt een ECG wat op een berglandschap. Toch heeft elke golf en elke piek een duidelijke betekenis. Een normale hartslag bestaat uit drie belangrijke onderdelen.
• De P-golf is een kleine verhevenheid. Ze toont dat de voorkamers of boezems (atria) samentrekken.
• Daarna volgt het QRS-complex . Dat is de grote, scherpe piek. Op dat moment trekken de kamers (ventrikels) krachtig samen en pompen ze het bloed verder het lichaam in.
• Tot slot zie je de T-golf. Een afgeronde golf die laat zien dat de hartspier zich weer ontspant en zich klaarmaakt voor de volgende slag.
Een ECG is vaak het eerste onderzoek bij klachten zoals pijn op de borst, hartkloppingen, duizeligheid of kortademigheid.
Aan de hand van het hartfilmpje kan de arts onder andere nagaan:
• hoe snel het hart klopt,
• of het ritme regelmatig is,
• of er sprake is van een hartritmestoornis,
• of de hartspier voldoende zuurstof krijgt,
• en of er aanwijzingen zijn voor een recent of vroeger hartinfarct.
Soms is het ECG in rust volledig normaal, terwijl de klachten blijven bestaan. In dat geval is bijkomend onderzoek nodig, zoals een inspanningstest of een langdurige hartritmeregistratie.
Artsen zeggen het vaak: “Het ECG toont een normaal sinusritme.” Dat is goed nieuws. Sinusritme betekent dat het hart wordt aangestuurd door de sinusknoop, de natuurlijke pacemaker van het hart. De elektrische prikkel start waar hij hoort te starten en volgt de juiste weg. In mensentaal: jouw hart klopt op een normale en gezonde manier.
Waarom één
Het ECG bestaat al meer dan honderd jaar. Het werd ontwikkeld door de Nederlandse arts Willem Einthoven, die aan het begin van de twintigste eeuw de basis legde voor dit onderzoek. Zijn werk was baanbrekend. Zo belangrijk zelfs dat hij er in 1924 de Nobelprijs voor Geneeskunde voor kreeg. Tot vandaag gebruiken artsen wereldwijd nog steeds dezelfde letters die hij invoerde: P, Q, R, S en T. Toevallig ook gewoon alfabetisch.
Voor veel mensen is een ECG een spannend moment. Toch zorgt het onderzoek vaak voor snelle duidelijkheid. In heel wat gevallen blijkt dat het hart normaal functioneert. En dat geeft rust.
Als er toch iets te zien is, helpt het ECG de artsen om gericht en snel verdere stappen te zetten. Zo wordt een vaag gevoel omgezet in duidelijke informatie.
Een ECG is geen ingewikkeld of beangstigend onderzoek. Het is een ‘venster’ op het hart, vertaald in lijnen die artsen leren lezen als een verhaal. Een verhaal over ritme. Over kracht. En over herstel.
De volgende keer dat je een hartfilmpje krijgt, weet je het: die lijntjes vertellen meer dan je denkt — en ze zijn er om je te helpen.
Niet alle hartritmestoornissen zijn voortdurend aanwezig. Sommige komen en gaan. Net op het moment van het ECG kan het hartritme dan perfect normaal zijn. Daarom bestaan er onderzoeken die het hartritme langer volgen, zoals bijvoorbeeld een Holterregistratie. Zo kan het hart ook tijdens het dagelijkse leven worden gevolgd.
DIENST CARDIOLOGIE
Route 327
Afspraken: 015 50 51 11



Grote Bollostraat 72, 3120 Tremelo
Hedendaagse passiefvilla in het centrum van Tremelo, rustig gelegen in het groen en dicht bij alle voorzieningen. Met ruime leefruimtes, 5 slaapkamers, bureau, luxe master suite, inpandige garage en zonnige tuin met terras. Kwalitatieve afwerking, warmtepomp, zonnepanelen en geschat E-peil 9.
Kempenlaan 32, 3120 Tremelo
Klassieke stijlvilla op een rustige residentiële locatie in Tremelo, dicht bij alle voorzieningen. Met lichtrijke leefruimte, keuken met zicht op de tuin, 4 ruime slaapkamers, inpandige garage en polyvalente zolder.
Casco oplevering met mogelijkheid tot afwerking volledig op maat.
0474 09 95


De muren van de verblijfsafdeling
Geneeskunde 2 zien er schattiger uit dan ooit. De medewerkers van het zorgteam hebben foto’s van hun huisdieren ingekaderd en opgehangen. Ze doen zowel de patiënten als de medewerkers glimlachen, glunderen en connecteren. “De foto’s geven ons een mooi gespreksonderwerp”, zegt hoofdverpleegkundige Wendy De Boeck.
Tekst: Suzanne Gielis (Communicatie)


“We wilden de gang van onze afdeling graag opfleuren”, vertelt Wendy. “Een van onze verpleegkundigen, Nadine, heeft heel mooie foto’s getrokken van haar paarden. Een collega stelde voor om die in te kaderen. Uiteindelijk hebben we iedereen in ons team de kans gegeven om foto’s in te sturen. Zelfs enkele artsen hebben meegedaan. Nu hangt onze gang vol foto’s van de honden, poezen en zelfs pony’s van onze medewerkers.”
“Ik ben zo blij dat we dit hebben gedaan”, glimlacht Wendy. “Het heeft een positief effect, op verschillende manieren. We deden het vooral voor onze patiënten, mensen met longaandoeningen. Een van onze taken is om hen mee te activeren. We moedigen hen bijvoorbeeld aan om op de gang naar de foto’s te gaan kijken. Ze wandelen daar ook samen met onze kinesitherapeut. Dan kijken ze vaak naar de foto’s. Die geven een onderwerp om gesprekken aan te knopen en verder op te bouwen. We stellen onze patiënten dikwijls een quizvraagje: welk huisdier is van wie?”
“Patiënten met huisdieren missen die vaak als ze bij ons verblijven. Erover praten doet hen deugd. Als ze op hun smartphone foto’s tonen van hun dieren, zie je ze glunderen.” Patiënt Luc is een van die dierenliefhebbers. Spontaan toont hij foto’s van zijn poedel Toby en vertelt hij erover. Hij straalt. “Straks ga ik samen met mijn vrouw nog eens naar jullie foto’s kijken. Zij gaat die ook willen zien”, glimlacht hij.
Als ondernemer beseft hij des te meer dat huisdieren zorgen voor verbinding. “Bij mijn klantengegevens noteer ik altijd de namen van hun huisdieren. Daar vraag ik elke keer naar. Praten over huisdieren is een hele fijne manier om connectie te maken of te versterken.”
Bij Geneeskunde 2 merken ze een duurzaam effect. “Onze patiënten met COPD of longkanker komen regelmatig terug. Daardoor kennen wij hen goed, en zij ons ook. Ze vragen vaak hoe het nog is met onze hond of kat”, zegt Wendy. “Ik hoor hen weleens ervaringen uitwisselen met collega’s die bijvoorbeeld ook een hond hebben. Je merkt wel dat het een band schept.”
“Ook in mijn team merk ik dat de foto’s zorgen voor een leuke dynamiek. Toen we ze allemaal hadden verzameld, heb ik de collega’s laten raden welk huisdier van wie is. Dat was een tof teammomentje. Het heeft ons het idee gegeven om voor onze volgende teambuilding de dieren in het asiel te helpen verzorgen.”

Patiënt Luc toont Wendy foto’s van zijn poedel Toby

Tekst: Wieland De Hoon
Precies 25 jaar geleden zond de VRT de reeks ‘Stille Waters’ uit, met in de hoofdrollen Antje De Boeck en Jo De Meyere. Het decor: het zompige, deinende, onvoorspelbare land van Schelde en Durme. De gratis veerpontjes en de rietkragen zijn er nog steeds, maar in de kwarteeuw is er veel veranderd. Wij trokken met de fiets op verkenning in het ware groene hart van Vlaanderen waar geen snelweg te horen is, watervogels des te meer.
Neem er een kaart bij van het Scheldeland tussen Dendermonde en Temse en het valt je meteen op: er zijn geen doorgaande verkeerswegen langs of over de Schelde. Hier heb je je oase van rust te pakken. Maar eerst iets meer over de Schelde. Die wordt als rivier pas interessant vanaf Gent, want daar verandert ze van een saai kanaal met gebetonneerde oevers in een getijdenrivier met slikken en zoetwaterschorren vol boeiende flora en fauna. Vanaf de bocht van Dendermonde verbreedt ze tot een behoorlijk machtige stroom waar je de opkomende vloed hoort ruisen en de stroomaf- en opwaartse stromingen kolkend het gevecht ziet aangaan.
Toen in 2001 hier ‘Stille Waters’ werd gedraaid, had de reeks evengoed ‘Vieze Waters’ kunnen heten. Vijfentwintig jaar geleden was de Schelde zo goed als dood. Nu zit er weer snoek en paling. De nare geuren van door de riolen vervuild rivierwater behoren dankzij een drastisch verbeterde waterzuivering tot het verleden. Dat merken we wanneer we op een zonnige lenteochtend onze fiets op de veerpont tussen het Oost-Vlaamse Baasrode en Kastel laden. Niet dat een overvaart hier langer duurt dan vijf minuten, maar het netwerk van veerpontjes op de Benedenschelde komt van pas. Op de grote brug van Temse na zijn er geen andere manieren om hier droog de overkant te bereiken.
Links van ons ligt de Vlassenbroekse Polder. Het dorpje Vlassenbroek was vroeger een kunstenaarskolonie en de polder is één van de grootste van de Benedenscheldebekken. Een groot deel werd in 2025 onder water gezet als gecontroleerd overstromingsgebied.


Bij springtij is dit een van de kwetsbaarste gedeelten van de Schelde. Na de watersnood van 1953 stond het hier jarenlang blank. Via het Sigmaplan ontstond er samen met het overstromingsgebied Wal-Zwijn iets verderop in Hamme – ook vrijgegeven in 2025 – een waardevol nieuw natuurgebied van 400 hectare, omgeven door hoge en stevige ringdijken. De nieuwe natte natuur biedt volop nieuwe kansen voor vogelbroedplaatsen.
Wij wenden het stuur richting het dorpje Kastel om dan via landweggetjes doorheen de appelboomserres weer de Schelde te bereiken. Hier bewonderen we meteen hét iconische uitzicht van onze tocht. In de majestueuze Scheldebocht priemen de twee kerktorentjes van Mariekerke en Sint-Amands naar de schapenwolkjes boven het machtige rivierenlandschap. Vlaanderen op zijn mooist en geen auto, windmolen of hoogspanningslijn te bespeuren. Geen wonder dat dit een favoriet plekje is en was voor generaties kunstschilders als Edmond Verstraeten (18701956) die het Schelde- en Durmelandschap vereeuwigden. We zetten onze rit verder over frisgroene dijken vol paardenbloemen en madeliefjes. De flora van het Nationaal Park Scheldevallei, waar we ons bevinden, heeft dankzij de combinatie van zoet, brak en licht zout water en de sterke getijdenwerking nog veel meer te bieden.
We passeren getijdenplanten op de slikken en schorren, massa’s lisdodde, riet- en moerasvegetatie, wilgenbossen en natte graslanden. Een bijzondere gast hier is de spindotterbloem (Caltha palustris subsp. araneosa), forser van postuur dan de gewone dotterbloem en gebonden aan het zoetwatergetijdengebied waar je
hem vindt: in getijdenkreken, rietkragen en greppels in de wilgenbosjes. In de zomer is dé florale attractie hier de grote kattenstaart (Lythrum salicaria) die bloeit van juni tot augustus, net als de moerasandoorn (Stachys palustris). Brunel (Prunella vulgaris), laag tegen de grond groeiend en ook knoopkruid zorgen voor nog meer gespikkelde belevingen in de groene weiden.
We volgen de fietsknooppuntenroute voorbij Driegoten, met zijn veerpont en bistro’s aan de Scheldeboorden, en we vervolgen onze weg naar het veer van Tielrode. Vlakbij haar monding ligt de Durme ingebed tussen de modderbanken. Moeder eend met haar kleintjes zwemt parmantig voorbij. Het veerpontje laat op zich wachten. Intussen genieten we van de diepe rust. ‘Hebt u op de knop geduwd’, vraagt een bordje op het ponton. Dat hebben we, maar de overzet maakt geen aanstalten om naar de overkant te varen. Alles is gehuld in stilte. Dan maar
We haalden voor deze tocht onze inspiratie bij de fietsknooppuntentocht ‘Stille Waters Achterna’ via RouteYou. Op basis daarvan stelden we zelf een fietsknooppuntenroute van een 45-tal kilometer samen. Daarbij maakten we gebruik van het fietsknooppuntennetwerk, waarbij je eenvoudig een traject kan samenstellen door de nummers te verbinden. Onze route: 58-61-57-5-971-91-74-78-77-76 (veerpont Tielrode en dan rechtsomkeer) 78-74-91-6-54-14-3-40-24-25-26-7-8-76-67-3010-52-58. Er zijn in deze regio heel wat varianten mogelijk. Enkele leuke extra bestemmingen zijn de Schorren van de Durme, Groot Broek en Weijmeerbroek (Hamme), het kasteel d’Ursel (Hingene), het Fort van Bornem, de abdij van Bornem en Museum Fort Liezele.
weer naar boven. De dienstregeling vertelt ons dat de veerman even van zijn middagpauze geniet. Die gunnen we hem van harte en we fietsen terug naar Driegoten om daar het pontje naar Weert te nemen.
Tegen de gevel van streekmuseum De Zilverreiger in Weert, gebouwd in de Brugse neogotische stijl en ontworpen rond 1900 door de architect Carreels, staat een hommage aan zanger Kris De Bruyne (19502021). Die werd hier in 2019 geëerd met een kunstwerk op de muzikantenroute. Pittoreske plekjes in Klein-Brabant werden hernoemd naar bekende Belgische muzikanten. Het kunstwerk van Henri De Bruyn zorgde ook voor een nieuwe straatnaam: Klein Amsterdam, naar een van de liedjes van De Bruyne. De zanger met de hese stem woonde in het naburige Sint-Amands en overleed er ook. Dat dorp kreeg trouwens de Toots Thielemans Boulevard cadeau, een straatnaam die je misschien eerder in Brussel zou verwachten.



Weert is een gezellig dorp waar we op het terras van afspanning Het Oud Gemeentehuis in het lentezonnetje genieten van onze lunch. Intussen bevinden we ons in Klein-Brabant, in de provincie Antwerpen. De mooie waterrijke natuur heeft hier een rijke geschiedenis. Het kasteel Marnix de Sainte-Aldegonde in Bornem ligt sprookjesachtig aan een oude Scheldearm en heeft een dubbele omgrachting, torentjes en uitgestrekte tuinen. De site gaat terug tot de vroege middeleeuwen, toen hier een verdedigingsburcht stond tegen Noormannen. Een belangrijke naam hier was die van de Spaanse edelman Pedro Coloma (1556-1622), de eerste baron van Bornem en een Spaans officier die het gebied in de late 16e eeuw verwierf. Coloma liet hier een renaissancekasteel bouwen. Zijn grafsteen is nog te zien in de kerk van Bornem. Later kwam het kasteel in handen van de familie Marnix de Sainte-Aldegonde, van wie de 16e-eeuwse Antwerpse burgemeester en vermoedelijke schrijver van het Wilhelmus de beroemdste telg is. (Marnix zelf woonde hier overigens nooit, want de familie kocht
het kasteel pas eeuwen later.) Het huidige neogotische kasteel stamt uit de 19e eeuw. Je kan de kunstcollectie en de omliggende koetshuizen enkel bezoeken tijdens gegidste rondleidingen van april tot en met september.
We fietsen langs Het Sas vlakbij de N16 TemseWillebroek, de enige keer op de hele route dat we druk verkeer ervaren. Don Pedro Coloma liet het in 1592 bouwen om het debiet te regelen op de Oude Schelde. De afwateringssluis is het oudste waterbouwkundige waterwerk in Vlaanderen. Via de fraaie kasteeldreef iets verderop in Bornem duiken we paadjes langs het kasteeldomein in. We spotten de oudste eendenkooi van Europa op de Oude Schelde, een constructie van trechtervormige vangpijpen die uitmonden in een fuik. De oorsprong van de kooi gaat terug tot 1318 en werd in 1612 geperfectioneerd door señor Pedro Coloma zelf. Vanuit de mooie vogelkijkhutten bij een palissade hebben we een fraai uitzicht op het kasteel en het omringende waterlandschap.
We zijn hier even van de fietsknooppunten af, want in ons enthousiasme voor de Oude Scheldeoevers belandden we al fietsend op een stukje GR 5A Wandelronde van Vlaanderen. Fietsen wordt hier een beetje gravelen, het is maar dat je het weet. Maar een wandeling hier in de stille moerasbossen tussen Bornem en Weert is ook een dikke aanrader. Parkeer die tweewieler dus voor het kasteel (voor of na je bezoek) en trek er een paar uur te voet op uit. Wij hebben geen tijd, want we zijn op fietsreportage. In Branst is het gelukkig uit met de grove kiezel, de hobbels en de boomwortels en pikken we weer aan op fietsknooppunten aan de Scheldedijk met zijn comfortabele asfalt.

Een dorstig gevoel slaat toe en dan is een pitstop in het grote vriendelijke café Het Koningsrek - Bij Zates een must. Zeker bij zonnig weer zit je hier prinsheerlijk op het grote terras achter de polderdijk. Het schattige kerkje van Mariekerke iets verderop verdient ook een stop, want hier staat vast de mooiste kastanjelaar van het hele Rivierenland. In Mariekerke vinden nautische liefhebbers een schattig lokaal scheepvaartmuseum vol houten replica’s van historische schepen, je verwacht zo Popeye te zien opduiken van achter een vat vol piratenrum. En dan bereiken we de parel van het Rivierenland: Sint-Amands. Dé trekpleister is hier de graftombe van Emile Verhaeren (1855-1916), de besnorde dichter uit de Belle Époque die hier geboren werd, op een verheven plateau boven alweer een pittoreske scheldebocht. Voor de kerk staat een standbeeld van de Ambiorix van Sint-Amands. Maar wie was deze tanige figuur eigenlijk?
Niemand die dat beter weet dan Rik Hemmerrijckx, de gedreven conservator van het in zijn bestaan bedreigde Emile Verhaerenmuseum. Verhaeren was niet alleen een internationaal vermaard dichter, hij was ook een gerenommeerd kunstcriticus met een bijzondere interesse voor de modernistische stromingen uit zijn tijd. Hij was bevriend met verschillende beroemde kunstenaars, waaronder Ensor. Toch wordt


hij als Franstalige Vlaming verguisd, zijn belang onderschat en bij het brede publiek is Verhaeren in de vergetelheid geraakt.
Onterecht, vindt Rik Hemmerijckx. “In onze nieuwe expo, die we gezien onze situatie toepasselijk ‘Révolte?!’ noemen, gaan we in op thema’s als kennis, opstand en de rol die kunst daarin vertegenwoordigt na het geleidelijk uitdoven van de arbeidersrevoltes na de Tweede Wereldoorlog”, legt hij strijdbaar uit. Sinds de Vlaamse overheid besliste om de subsidies stop te zetten, vecht de curator voor het overleven van ‘zijn’ museum, dat hij al sinds jaar en dag met veel liefde en passie leidt. Centraal in deze heerlijke kleine tentoonstelling staan twee gedichten van Verhaeren. Je vindt er werk van een bonte stoet Belgische kunstenaars als Paul van Ostaijen, Dennis Tyfus, Anne-Mie Van Kerckhoven en Eugène Laermans. Uit de eigen collectie, maar ook veel bruiklenen uit solidariteit van kunstenaars die dit museum een warm hart toedragen. Schrijver en kunstenaar Jan De Zutter maakte voor de gelegenheid zelfs een portret van Verhaeren.
De zonsondergang over de Schelde begeleidt met zacht licht en langer wordende schaduwen onze terugrit naar Baasrode. Ook hier vind je een scheepvaartmuseum én een oude stoomtreinhalte met afgedankte locs en rijtuigen. Naast het jaagpad ruist het opkomende tij dat de van leven wemelende schorren weer zal overspoelen, in een nooit aflatende cyclus van eb en vloed…
www.scheldeland.be




het
Het afgelopen jaar kreeg ons ziekenhuis er een bijzonder initiatief bij: een patiëntenpanel. Deze groep betrokken mensen denken, elk vanuit hun eigen ervaring, mee over hoe de zorg nóg beter kan. We hebben geen formele vergaderingen vol moeilijke termen, maar een open dialoog waarin de stem van de patiënt centraal staat.
Tekst: Ilse Creemers (Ombudsdienst)
Het idee ontstond binnen de dienst Kwaliteit en de werkgroep patiëntenparticipatie. Daar groeide het besef dat kwaliteitsvolle zorg niet alleen draait om medische kennis of technische expertise, maar evengoed om hoe onze patiënten die zorg ervaren. Wat loopt goed? Waar loopt men tegenaan? En vooral: hoe kan het in de beleving van de patiënt anders en beter?
In een ziekenhuis gebeurt er elke dag ontzettend veel. Zorgverleners doen hun uiterste best om patiënten zo goed mogelijk te helpen. Toch zijn er soms zaken die minder goed aansluiten bij de verwachtingen of noden van patiënten. Het patiëntenpanel wil net dat verschil zichtbaar maken. Het biedt een platform waar ervaringen gedeeld, knelpunten benoemd en ideeën aangereikt kunnen worden.
Wat het panel extra bijzonder maakt, is de samenstelling. In het panel zetelen patiënten, ex-patiënten en familieleden, uit diverse leeftijdsgroepen. Elk hebben ze hun eigen verhaal.
Hun professionele achtergrond is opvallend divers: van een magistraat tot een HR-medewerker, van een werfleider tot een arts op rust. Die mix zorgt voor nieuwe inzichten en boeiende gesprekken. Ieder van hen kijkt met een andere bril naar zorg – en net dat maakt het panel zo waardevol.
Het patiëntenpanel komt vier keer per jaar samen. De bijeenkomsten verlopen in een open en respectvolle sfeer, waarin ieder vrij zijn mening kan delen. Er is ruimte voor diepgaande discussie, maar evengoed voor luchtige intermezzo’s en humor. De vergaderingen worden in trio geleid door de kwaliteitscoördinator, de ombudsvrouw en het diensthoofd Patiëntenbegeleiding.
Tijdens de eerste bijeenkomst in februari 2025, nu alweer meer dan een jaar geleden, werd meteen duidelijk hoeveel waarde deze aanpak heeft.
Via een interactieve brainstorm brachten de deelnemers zelf thema’s naar voor die zij belangrijk vinden om in de volgende vergaderingen op de agenda te plaatsen. Die thema’s werden verder gefinetuned, gegroepeerd en uitgediept.
Het gaat dus niet om éénrichtingsverkeer, maar om een echte cocreatie: samen nadenken, ideeën toetsen en oplossingen zoeken.
De eerste vergaderingen leverden meteen een schat aan inzichten op. De leden gaven aan hoe belangrijk persoonsgerichte zorg is: de aandacht voor de mens achter de patiënt, niet alleen voor de aandoening.
Ook het belang van goede communicatie kwam naar voren. Begrijpelijke uitleg, minder vakjargon en transparantie over wachttijden werden op de agenda gezet.
Daarnaast werd ook het belang van praktische zaken genoemd, zoals de organisatie van opnames, digitalisering en bereikbaarheid van het ziekenhuis.
Wat het patiëntenpanel echt krachtig maakt, is dat de ideeën niet in de vergaderzaal blijven hangen. Ze vormen de basis voor concrete verbeterprojecten binnen het ziekenhuis. Het patiëntenpanel zorgt ervoor dat kleine verbeteringen snel en ad hoc worden aangepakt en kan voor grotere projecten aanbevelingen doen naar de directie en het artsenkorps.
En dit is nog maar het begin. Het patiëntenpanel is een initiatief in volle groei. Want zorg maken we niet alleen voor patiënten, maar samen mét hen!

In april overleed Beata, één van de leden van ons patiëntenpanel.
Beata bracht niet alleen haar ervaring mee, maar vooral ook haar warme persoonlijkheid. Haar enthousiasme en positieve kijk maakten elke bijeenkomst rijker.
We zullen haar blijven herinneren als iemand die met overtuiging en een glimlach meebouwde aan betere zorg. Haar bijdrage blijft voelbaar, haar aanwezigheid wordt gemist.


þ Voldoende gratis parking
þ Ruime, gezellige showroom
þ Makkelijk bereikbaar
þ Hoogwaardige kwaliteit
þ Persoonlijke service
Sinds 1938 hofleverancier van uw dromen
Dorp 45, 2820 Bonheiden 015 26 27 08 bonheiden@verlindenslaapcomfort.be www.verlindenslaapcomfort.be
Tekst: Hanne Jaeken (Communicatie)

Gelegen in een mooie groene omgeving en omringd door natuurgebieden zoals Mispeldonk en Cassenbroek is ons ziekenhuis de ideale plek om even naar buiten te trekken en een verfrissende wandeling te maken. Preventieadviseur Mie Stockman en logistiek medewerker Myriam Crauwels (Kunstnier) stippelden verschillende wandelroutes in de buurt uit. Die wandelingen zijn uitgewerkt in handige wandelfiches, waarbij je kan kiezen voor een kortere of langere route. Zo willen we onze patiënten, bezoekers en medewerkers aanmoedigen om vaker buiten te wandelen.

Imelda route 4 - Voetbal


Mispeldonk route 1


Vertrekpunt: rond punt spoed
Vertrekpunt: rond punt spoed 2,22 km +/- 35 minuten
1,6 km +/- 25 minuten
Vertrekpunt: Ingang Mispeldonk, bereikbaar via de dreef naast het Imeldabos, door de poort
Bank Natuurpunt
Informatiebord Natuurpunt


Route: via Vagevuurlaan, Van Arteveldelaan, Oude Kasteellaan, Eisenhowerlaan, Rijmenamseweg, Imeldalaan en Domis de Semerpontlaan
Deze route is toegankelijk voor rolstoelgebruikers
Deze route is niet toegankelijk voor rolstoelgebruikers
Route: via Imeldalaan, Domis de Semerpontlaan, Lange Veldstraat, Koningin Astridlaan en 13 Eikenlaan
Imelda route 3 - Rondom Imelda Rustbank aan muurschildering vuurvlinders Deze route is toegankelijk voor rolstoelgebruikers

Mispeldonk route 4

Vertrekpunt: Ingang Mispeldonk, bereikbaar via de dreef naast het Imeldabos, door de poort Bank Natuurpunt & Rustbank aan muurschildering vuurvlinders Informatiebord Natuurpunt
3,27 km +/- 50 minuten
Deze route is niet toegankelijk voor rolstoelgebruikers
Zin om op stap te gaan met de wandelfiches?
Scan dan de QR-code of surf naar www.imelda.be/imelda-wandelt.
Je kan ook een exemplaar vragen aan het onthaal van ons ziekenhuis.

Mie: “Het idee is ontstaan binnen de werkgroep ImeldaFit. Die werd nog voor corona opgericht in het kader van een project van het Europees Sociaal Fonds (ESF). Het doel van ImeldaFit was om de gezondheid van onze medewerkers te bevorderen aan de hand van verschillende acties. Een van de initiatieven was ‘Imelda komt buiten’: hen aansporen om de natuur in te gaan voor wat beweging, frisse lucht en vitamine D. Dat wilden we onder meer doen door leuke wandelroutes in kaart te brengen en uit te werken.”
“Ik wandel zelf graag in onze prachtige omgeving en kon het idee van de wandelingen moeilijk loslaten. In coronatijd heb ik dan samen met Myriam enkele routes uitgestippeld. Sommige daarvan hebben we ook samen gewandeld. Samen met Amber en Brend van de dienst Communicatie hebben we de wandelroutes omgezet in overzichtelijke wandelfiches. Daarna

hebben verschillende medewerkers de wandelingen uitgetest. Op basis daarvan zijn de fiches nog een beetje aangepast.”
“Oorspronkelijk was het project gericht aan medewerkers, maar ook onze patiënten en bezoekers willen we graag aanmoedigen om de uitgestippelde routes te wandelen. Zo kunnen ze zelfs vlakbij het ziekenhuis hele mooie, rustige plekken ontdekken.”
“In totaal hebben we 13 wandelroutes uitgestippeld, waarvan 5 op het Imeldadomein en 6 in het natuurgebied Mispeldonk. Op elke fiche kan je naast de route ook de geschatte wandeltijd, picknickzones en bankjes waar je kan rusten en de toegankelijkheid voor rolstoelgebruikers terugvinden.”

Eind mei is onze collega Mie Stockman overleden. Ze werkte 10 jaar lang in ons ziekenhuis als preventieadviseur. We verliezen niet alleen een gewaardeerde collega, maar vooral een warm en oprecht mens die voor velen veel heeft betekend. Wat blijft, is diepe dankbaarheid. Voortaan zullen we Mie herdenken als we haar wandelingen maken.
Tekst: Hilde Pauwels

Ze waren met zes: Dirk Bikkembergs, Ann Demeulemeester, Walter Van Beirendonck, Dries Van Noten, Dirk Van Saene en Marina Yee, beloftevolle studenten aan de Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen. Soms wordt ook Martin Margiela aan het lijstje toegevoegd. In 1986 werden ze door de wereldpers ontdekt. Het lag niet voor de hand. Er was wel veel talent, maar België stond absoluut niet op de kaart als modeland, de aandacht ging vooral naar Italië en Frankrijk. De overheid besloot er iets aan te doen. Met een vijfjarig Textielplan lukte het om de sector een nieuw elan te geven. Begin de jaren ’80 kwam het Instituut voor Textiel en Confectie België er. Dat zette
Zowat veertig jaar lang maakten de Antwerpse Zes furore als topontwerpers. In het ModeMuseum in Antwerpen loopt nog tot 17 januari 2027 een tentoonstelling met hun creaties.
onder meer de wedstrijd ‘De Gouden Spoel’ op touw. Er kwam ook een campagne ‘Mode, dit is Belgisch’. Het opzet slaagde: de verouderde textielindustrie kreeg een duw in de rug en via wedstrijden werd creatief talent aangeboord.
Geert Bruloot is co-curator van de expo in het ModeMuseum (MoMu). Hij behoort tot de pioniers van de Belgische mode. Net als de Antwerpse Zes brak hij een lans voor innovatie in de toen nog klassieke en strenge modewereld. De wens om het anders aan te

pakken, was ook al tijdens de opleiding van de Zes een bindmiddel. Ze inspireerden elkaar en gingen in het buitenland kijken naar wat er gebeurde. Het was de tijd van punk, van Nirvana, van David Bowie. Mode was in de ogen van de Zes meer dan functioneel, het was ook kunst en cultuur. De Zes waren behoorlijk ambitieus. In 1983 richtte Geert Bruloot samen met zijn partner Eddy Michiels de avant-garde schoenenwinkel Coccodrillo op in Antwerpen. Later kwam daar Louis bij, een boetiek met creaties van uitsluitend Belgische ontwerpers. Bruloot was fan van de schoenen die Dirk Bikkembergs ontwierp, maar hij vond er nauwelijks klanten voor. Het robuuste, sportieve uitzicht schrikte blijkbaar af.
Bruloot liet het daar niet bij, hij ijverde ervoor om de zes ontwerpers te laten deelnemen aan de British Designer Show. Hij had heel wat overtuigingskracht nodig bij de organisator, maar het lukte en met een busje reisden de jonge ontwerpers in 1986 naar Londen. Daar kregen ze echter een weinig opvallende standplaats op de derde verdieping. Marina Yee maakte een flyer die ze op de lagere verdiepingen gingen uitdelen, waar het allemaal gebeurde en het kruim van de modewereld verzameld was. Ze hadden succes, plots stond de internationale pers voor hun neus. Ook Barneys, een toonaangevende zaak uit New York kwam langs.
Ze werden gemakshalve de ‘Antwerp Six’ genoemd, wat een sterk concept bleek te zijn, maar vermoedelijk ook te maken had met de familienamen die voor anderstaligen moeilijk uit te spreken waren. In 1987 sloegen Geert Bruloot en Linda Loppa de handen in elkaar. Loppa is een Belgische modeontwerpster die onder meer het befaamde Polimoda in Firenze leidde. Samen met de Antwerpse Zes organiseerden ze de Antwerpse Modekoopdagen. Internationale spelers kwamen eropaf en maakten kennis met de zomercollectie van de Zes. Een paar maanden later konden ze in Londen in de Westway Filmstudio’s hun wintercollectie voorstellen. Vanaf dan ging het snel en braken ze door in steden als Parijs en New York. In 1988 stelden ze nog eens gezamenlijk hun ontwerpen voor in het Parijse hotel Saint James & Albany. Vanaf dan gingen ze hun eigen weg. Ook apart scheerden ze hoge toppen met defilés, tentoonstellingen, flagships. In tal van tijdschriften verschenen er reportages. Er komen nu studenten uit de hele wereld naar de Antwerpse Academie.

Doe mee op imeldazine.be/win
In dit lijvige boek ontdek je het hele verhaal van de zes ontwerpers die hun stempel drukten op de modewereld en heel wat jongeren na hen inspireerden.

Het boek hoort bij de tentoonstelling in MoMu. Het bevat essays van toonaangevende modeexperts en een ongezien rijke beeldselectie die hun individuele trajecten en blijvende invloed belichten. Dit is een onmisbaar naslagwerk over creativiteit, durf en vernieuwing in de mode. Het boek is rijk geïllustreerd en bevat ook veel boeiend archiefmateriaal.
DE Antwerpse ZES, Geert Bruloot, Tim Blanks, Romy Cockx, Kaat Debo, Angelo Flaccavento, Eugene Rabkin, Oscar van den Boogaard, uitgeverij Hannibal, www.hannibalbooks.be, www.momu.be

Dirk Bikkembergs, Autumn/Winter 1988-1989
“De Zes van Antwerpen hebben de recente modegeschiedenis mee vormgegeven. We zijn trots dat we deze zes iconische ontwerpers samenbrengen voor een diepgaande en unieke blik op hun nalatenschap en invloed”, aldus Kaat Debo, directeur van het MoMu. Hoewel de zes ontwerpers onderling contact hielden en vrienden werden, ontwikkelden ze een persoonlijke stijl. De tentoonstelling brengt de verschillende trajecten goed tot uiting. Op de expo hebben ze allemaal een eigen ruimte die ze zelf vorm konden geven.
Dirk Bikkembergs liet in zijn loopbaan de sportwereld proeven van haute couture. Hij nodigde topsporters uit voor de catwalk en ontwierp de outfits van voetbalploeg Inter Milan. Hij verkocht zijn label in 2011 aan het Italiaanse Zeis Excelsa, dus het bestaat nog steeds. Inspiratie voor zijn installatie op de expo vond hij bij zijn winkel in Milaan.
De ruimte van Marina Yee op de expo in het MoMu




NIET ZOMAAR HAAR.
MAAR JIJ, OP JE BEST
Voor sommigen gaat het om extra volume, lengte of een nieuwe expressie van stijl. Voor anderen om het herwinnen van een stukje van zichzelf tijdens of na een moeilijke periode. Verschillende redenen, dezelfde intentie: je weer jezelf voelen.
Met high-end toppers, op maat gemaakte pruiken en doordacht vakmanschap creëren we looks die naadloos aansluiten bij wie je bent, of wie je wil zijn. Persoonlijk afgestemd, zorgvuldig geknipt en tot in detail afgewerkt.
+32 (0)472 22 11 21 info@house-of-isa.com
Dumortierlaan 127
8300 Knokke-Heist
Corneel Vissenaekensplein 23
3130 Betekom
@house_of_isa_hair HOUSE-OF-ISA.COM

Walter Van Beirendonck is de enige die nog aan de slag is als ontwerper. Hij schuwt felle kleuren niet. Op de expo zijn 35 silhouetten te zien die verschillende creaties dragen. Eén van hen stelt Van Beirendonck voor. Blikvanger is ook de robot die met beeldschermen is opgebouwd. Het hoofd van de robot is Puk Puk, met wie het silhouet van Van Beirendonck af en toe een gesprek aangaat over maatschappelijke thema’s als klimaat, een dimensie die ook in zijn ontwerpen te vinden is.
Dirk Van Saene is al jaren de levensgezel van Walter Van Beirendonck. Zijn installatie stelt een defilé met mannequins voor. Kunst speelt een grote rol in zijn werk. Nu legt hij zich volledig toe op keramische beelden en schilderen.
Dries Van Noten legt de nadruk op high-end maatwerk, exclusieve stoffen en opvallende etnische prints. Zijn label wordt wereldwijd fel gesmaakt. Dries Van Noten zette een stapje terug en gaf de creatieve leiding door aan Julian Klausner, die al op jonge leeftijd veel interesse had voor mode. Dries Van Noten kocht samen met zijn partner het Palazzo Pisani Moretta aan het bekende Canal Grande in Venetië, waar hij een Fondazione Dries Van Noten vestigde. De stichting zal zich toeleggen op vakmanschap, wat je in tal van disciplines terugvindt. Hij wil schoonheid brengen.
Ann Demeulemeester werkte met 20 paspoppen, allemaal in het zwart gekleed. Het esthetische aspect is voor haar heel belangrijk. Ze hamerde er altijd op om collecties sterk te presenteren. Hier proef je van de ingetogen sfeer.
Marina Yee overleed vorig jaar aan de gevolgen van kanker. Van haar zijn schilderijen, collages en kleding te zien. Ze was sterk begaan met recyclage en upcycling. Je vangt er ook een impressie op van haar woon- en werkruimte. Ze had veel tekentalent en dat spoorde haar zakenpartner Rafaël Adriaensens aan om op basis daarvan haar werk voort te zetten.
De ontwerpers hadden aanvankelijk niet de intentie om de Antwerpse Zes te zijn, maar het bleek heel handig om zich in het buitenland te profileren. “Wat hun latere trajecten blijft verbinden, is de eigenzinnigheid van hun keuzes en een uitgesproken aandacht voor creativiteit en vakmanschap, wars van trends: Dries van Noten met een stichting die de kunst van het maken centraal stelt, Marina Yee en Dirk Van Saene vanuit de beeldende kunst, Walter Van Beirendonck in opdrachten voor musea en theater, of Ann Demeulemeester met keramiek, licht- en meubelontwerp”, zegt Kaat Debo.
De Antwerpse Zes, tot en met 17/01/2027 in het ModeMuseum Antwerpen Meer info: momu.be

Bij huidverbeteringsinstituut Prestige in Tremelo kan je terecht voor parfums, schoonheidsproducten en sierlijke accessoires.
Daarnaast biedt Prestige een waaier aan diverse behandelingen en verzorgingen. Met een jong en dynamisch team en door de combinatie van jarenlange ervaring en doorgedreven opleiding kunnen we voor u de perfecte verzorging en aangepaste producten voorstellen om uw huid optimaal te verzorgen en te doen stralen.
Kwaliteit bieden is ons motto bij elke verzorging, of dit nu een cosmetische of een niet-invasieve huidherstelbehandeling betreft.



Behandelingen
Nannic NBE
Microneedling
Dermalux• LED
Diasculpt
Maak een afspraak



Permanente Make-up Genesis Hydrafacial Laserontharing
Elke klant, elke man en elke vrouw, mag rekenen op een warm onthaal, persoonlijk advies en professionele aanpak.
Wij hopen u binnenkort te verwelkomen bij Prestige.


Cadeaubon nodig?

Test je kennis met onze quiz op p. 62
Tekst: Toon Blux
GENEESMIDDEL
Stel je voor: je hebt hoofdpijn en je neemt een pilletje of je hebt een verkoudheid en je gebruikt een neusspray. Of je moet een prik krijgen voor een vaccinatie. Hoe komen die medicijnen eigenlijk op de juiste plek in je lichaam?
En waarom is het soms een tablet, soms een spray en soms een prik?
In dit artikel kijken we mee achter de schermen. We volgen de ‘reis’ van medicijnen en ontdekken waarom er zoveel verschillende manieren zijn om ze in te nemen.
Als je een tablet slikt of een lepel siroop neemt, gaat het medicijn naar je maag en darmen. Daar komt het in je bloed terecht. Het bloed brengt het geneesmiddel verder naar de juiste plek.
Waarom gebruiken we deze manier?
• Het is makkelijk en pijnloos.
• Je kunt het thuis doen, zonder hulp.
• Veel medicijnen werken prima via de maag en darmen.
Maar…
Soms duurt het even voordat je iets voelt. En slikken kan lastig zijn. Daarom zijn er ook smelttabletten, drankjes en kauwtabletten.
Soms moet een geneesmiddel precies op de plek werken waar je last hebt. Denk aan een jeukende muggenbeet, eczeem of een schaafwonde.
Hoe werkt dat?
• Crèmes en zalven werken vooral op de plek waar je smeert.
• Gels voelen vaak koel aan en trekken sneller in.
• Pleisters geven soms langzaam een beetje medicijn af. Dat kan via de huid in het bloed komen (bijvoorbeeld bij sommige pijnpleisters).
Waarom is het handig?
Je hoeft niets te slikken en het werkt precies waar het nodig is.
Slijmvliezen zijn zachte, natte plekjes in je lichaam, zoals in je neus en in je mond. Medicijnen kunnen daar heel snel ‘binnen’ geraken.
Zie je lichaam als een stad. Een tablet is een pakje dat eerst langs de maag en darmen moet, voor het verder kan reizen. Een neusspray is meer zoals een snelle koerier: die komt sneller op weg, omdat het medicijn via je neus sneller wordt opgenomen.
Voorbeelden:
• Neussprays bij allergie of verkoudheid.
• Zetpillen als je moet overgeven of koorts hebt.
• Smelttabletten onder de tong voor een snelle werking.
Waarom zo snel?
Dit is een echte snelle route. Het medicijn hoeft niet eerst langs je maag en darmen, en komt daardoor sneller in je bloed.
Soms moet een medicijn direct in je bloed of spier terechtkomen. Dat gebeurt met een prik.
Soorten prikken
• Net onder de huid, zoals bij insuline.
• In de spier, zoals sommige vaccins.
• In een ader, vaak in het ziekenhuis als het dringend is.
Waarom kiezen artsen hiervoor?
• Het werkt supersnel.
• Je kunt heel precies de juiste hoeveelheid geven.
• Sommige geneesmiddelen worden kapotgemaakt in de maag en moeten dus via een prik.
Bij astma of andere problemen met de longen gebruik je vaak een inhalator (een puffer).
Hoe werkt dat?
Je ademt kleine medicijndeeltjes in. Die komen direct in je longen terecht, precies waar ze nodig zijn.
Voordelen
• Je hebt maar een kleine dosis nodig.
• Het werkt snel.
• Het medicijn werkt vooral in je longen, niet overal in je lichaam.
Soms moet een geneesmiddel op één heel klein plekje werken.
Oogdruppels
Bijvoorbeeld bij een oogontsteking of droge ogen.
Oordruppels
Bij oorpijn of een ontsteking.
Waarom zo gericht?
Omdat het medicijn dan precies werkt waar het probleem zit, zonder dat je hele lichaam het hoeft op te nemen.
oplossingen
In de zorg bestaan er ook slimme, ‘hightech’ manieren om medicijnen te geven.
Voorbeelden
• Verdovingspleisters die je huid een beetje ‘slaperig’ maken voor een prik.
• Pompjes zoals een insulinepomp die automatisch kleine beetjes afgeeft.
• Tabletten die langzaam werken: ze lossen beetje bij beetje op, zodat je ze niet zo vaak hoeft te nemen.
GENEESMIDDELEN?
1. Wat is de snelste manier waarop een medicijn kan werken?
A. Via een tablet
B. Via een injectie
C. Via een crème
2. Welke toedieningsvorm gebruik je bij astma?
A. Een puffer
B. Een zetpil
C. Een pleister
3. Waarom gebruiken artsen soms zetpillen?
A. Omdat ze lekker ruiken
B. Omdat je dan niet hoeft te slikken
Waarom bestaan deze?
Om het leven makkelijker te maken en ervoor te zorgen dat medicijnen precies op het juiste moment werken.
Omdat niet elk geneesmiddel hetzelfde is. Soms moet het heel snel werken, en soms juist langzaam en lang. En niet iedereen kan makkelijk slikken, puffen of een prik krijgen. Artsen kiezen daarom de manier die het beste past bij het probleem én bij de persoon.


B. Het koelt je huid af
C. Het beschermt tegen zonlicht
5. Waarvoor gebruik je oogdruppels?
A. Voor oorpijn
B. Voor een oogprobleem
C. Voor buikpijn
6. Waarom zijn inhalatiemedicijnen handig?
A. Ze smaken lekker
B. Ze komen direct in de longen
C. Omdat ze altijd beter werken dan tabletten
Oplossing: zie pagina 66
C. Ze blijven de hele dag op je huid zitten
Neurologie

SINDS 1 APRIL 2026
Graag stel ik mij kort voor. Sinds kort vervoeg ik het team van neurologen. Ik studeerde af in september 2025 en volgde het grootste deel van mijn opleiding in UZ Leuven.
Daarnaast deed ik een jaar ervaring op als assistent in AZ Groeninge in Kortrijk en een jaar hier in Imelda. Binnen de neurologie heb ik een bijzondere interesse ontwikkeld in (echogeleide) botuline-injecties, bij cervicale dystonie en andere bewegingsstoornissen.
Ik kijk er erg naar uit om deel uit te maken van dit snelgroeiende, dynamische en warme team van neurologen, en om samen te werken aan kwalitatieve zorg voor onze patiënten.


“Ik ben net geopereerd en moet nog even revalideren. Dat kan thuis, op mijn gemak. Drie keer per week komt Dorien van Ferm Thuiszorg. Ze helpt me bij het huishouden en kookt wat ik graag lust. Welk weer het ook is, zij heeft de zon op zak!”
- Fabienne -
Ferm Thuiszorg zorgt voor jou.
Op jouw manier, in je vertrouwde omgeving. Of je nu even moet revalideren, of langer hulp nodig hebt. Overdag, maar ook ‘s nachts.

Wie zijn jullie?
Parkili is een vzw die mensen met parkinson en hun omgeving samenbrengt. Beweging vormt de rode draad in alles wat we doen, omdat we geloven dat actief blijven bijdraagt aan levenskwaliteit, verbondenheid en mentale veerkracht.
Wie (onder)steunen jullie?
Onze werking richt zich op personen met parkinson, maar ook familieleden, vrienden, zorgverleners en vrijwilligers zijn van harte welkom. We willen iedereen die betrokken
is ondersteunen en samenbrengen in een warme community.
Welke activiteiten organiseren jullie?
Concreet organiseren we diverse sport- en beweegactiviteiten, zoals online sessies (over yoga, stretching, …) maar ook live trainingen (work-outs, Parkiboks) en wandelingen en zoveel meer. Daarnaast plannen we evenementen zoals een nieuwjaarsdrink, ledendag, Ride for Parkinson’s en een zomerpicknick. Onze expedities vormen bovendien een uniek onderdeel van onze werking. In het najaar gaan 17 patiënten met 7 buddy’s en 2 cameramannen naar Peru, een unieke ervaring. Volg dit avontuur via onze socials.
Voor meer informatie over onze activiteiten en de meest recente updates kan je terecht op onze website.
Hoe kunnen patiënten/ familieleden zich aansluiten?
Aansluiten kan eenvoudig door lid te worden van onze sportclub. Het lidgeld bedraagt € 25 per jaar (€ 20 voor extra gezinsleden) en omvat onder andere deelname aan activiteiten, nieuwsbrieven en een sportverzekering. Daarnaast kan je je ook engageren als buddy, vrijwilliger of supporter van onze werking.
Heb je nog vragen of wens je je aan te sluiten? Aarzel zeker niet om ons te contacteren.
Wie zijn jullie?
Diabetes Liga is er voor iedereen die met diabetes leeft. Elke dag opnieuw zetten we ons met hart en ziel in voor mensen met diabetes, jong en oud, en voor hun gezin en omgeving. Want leven met diabetes doe je niet alleen.
We werken aan een betere toekomst voor alle types diabetes. Van diabetes type 1 tot type 2, zwangerschapsdiabetes en zeldzamere vormen. Dat doen we als onafhankelijke patiëntenorganisatie. Onze werking bestaat voornamelijk dankzij onze leden, acties en giften van mensen die ons een warm hart toedragen. De Vlaamse overheid ondersteunt zo’n 30% van onze werking, voornamelijk in onze preventieprojecten rond diabetes type 2.
Wie (onder)steunen jullie?
Onze inzet geldt voor alle mensen met diabetes in Vlaanderen. Voor kinderen en jongeren die opgroeien met diabetes, voor volwassenen die
Heb je vragen over diabetes?
dagelijks hun zorg combineren met werk en gezin, en voor ouders, partners en familieleden die mee zorg dragen.
Wat doen jullie?
Bij Diabetes Liga sta jij centraal. We weten dat diabetes veel meer is dan een medische aandoening en een grote impact heeft op je dagelijks leven. Daarom bieden we duidelijke en betrouwbare informatie die past bij jouw type diabetes en jouw levensfase.
Door te luisteren, mensen samen te brengen en ervaringen te delen, zorgen we voor herkenning en steun. Wat jij meemaakt, nemen we mee in onze belangenbehartiging, zodat de stem van mensen met diabetes gehoord wordt binnen beleid en politiek. Zo werken we elke dag aan een omgeving waarin jij je gesteund voelt en zo goed mogelijk kan leven met diabetes.
Welke activiteiten organiseren jullie?
Bij Diabetes Liga brengen we mensen samen doorheen het hele jaar. Zo organiseren we

regelmatig infosessies, zoals omgaan met hypo’s en hypers of nieuwe technologie bij diabetes. Daarnaast creëren we ruimte voor ontmoeting en lotgenotencontact, bijvoorbeeld via lokale praatgroepen, wandelingen of andere activiteiten.
Voor kinderen en jongeren met diabetes zetten we extra in op verbondenheid en zelfvertrouwen, onder meer via onze jaarlijkse diabeteskampen, waar zij in alle vrijheid kind of tiener kunnen zijn. En er is nog veel meer! Zo proberen we telkens opnieuw informatief, verbindend en dicht bij de leefwereld van mensen met diabetes te blijven.
Hoe kunnen mensen zich aansluiten?
Iedereen met diabetes kan lid worden van Diabetes Liga. Als lid sta je er niet alleen voor en krijg je toegang tot extra informatie, activiteiten en ons ledenmagazine Diabetes Info (4x per jaar).
Lid worden of informatie vinden kan heel eenvoudig via onze website, telefonisch of per e-mail. Je kan ons ook vinden op sociale media. We maken graag tijd om te luisteren. Ottergemsesteenweg 456 9000 Gent 09 220 05 20 liga@diabetes.be
Stel ze aan onze gratis Diabetes Infolijn! Bel naar 0800 96 333 of stuur je vraag naar infolijn@diabetes.be www.diabetes.be Diabetes Liga / diabetes_liga
vr-zo
’t Blikveld Bonheiden
50ste editie - Meer info: dekrekels.be Reserveer je plaatsje via blikveld.be/bonheidansfestival

21 ma
Kapel Imeldaziekenhuis

22 di Jobevent
Imeldaziekenhuis
…. er nog de hele zomer lang elke dinsdag en donderdag van 14 tot 17 uur een ijskar staat aan de hoofdingang van ons ziekenhuis? Al likkend steun je het goede doel, want 20 cent per bol gaat naar Kom op tegen Kanker.

… we op zaterdag 20 juni deelnamen aan de Roefeldag van de Gemeente Bonheiden? Een tiental kinderen uit Bonheiden en Rijmenam kregen een kijkje achter de schermen van het Onthaal of op de Kinderafdeling van ons ziekenhuis. Spelenderwijs mochten ze op ontdekking gaan. Op de Kinderafdeling gingen ze op zoek naar doktersmateriaal en hielpen ze mee om een zieke knuffelbeer te genezen.
Info & inschrijven: imelda.be/jobevent-2026

’t Blikveld Bonheiden
I.s.m. Gemeente Bonheiden. Info & inschrijven: bonheiden.be/slaapproblemen
ANTWOORDEN QUIZ
1. B 2. A 3. B 4. A 5. B 6. B

… 40 Imeldafietsers vier dagen lang de 1 000 km van Kom op tegen Kanker hebben gefietst? De vijf teams, waaronder één patiëntenteam, fietsten telkens 125 km tussen Mechelen en de vier middagsteden. In totaal werd er 7,6 miljoen euro ingezameld voor wetenschappelijk onderzoek naar kanker. Een recordbedrag.
… we op Dag van de Verpleging, die we bij Imelda vieren als de Dag van de Medewerker, bijna 2 300 attenties hebben uitgedeeld op alle afdelingen in ons ziekenhuis en in woonzorgcentrum Den Olm? Elke medewerker kreeg een mooie waarderende boodschap gewikkeld om een lekkere chocoladereep.
… we ons nieuwe Dagziekenhuis in september in gebruik nemen? Later meer daarover!



























Ottevaere
Leuvensesteenweg 135, 3191 Boortmeerbeek
Tel 015 51 13 79
www ottevaere bmw be




