Clubblad Wipstrikkwartier 2020-3

Wandelsportvereniging

Wipstrikkwartier “W

”

W A

G IN

SPORTVEREN EL IG ND

IP S

T R IK K WA R T

IE

R

Zwolle

Mei/Juni 2020 Jaargang 44 nr. 3

Bestuur VOORZITTER Peter van der Molen telefoon: 06-22964681 e-mail: petervdmolen@home.nl

SECRETARIS Ruud den Baas Telefoon: 06-46064532 e-mail: wsvwipstrikkwartier@gmail.com

PENNINGMEESTER Karin Post Telefoon: 06-13097208 e-mail: veldpost@gmail.com

Vice SECRETARIS Karelien Raben

Vice PENNINGMEESTER Maurice Veldhuis Telefoon: 038-4657876 e-mail: mveldhuis01-c@telfort.nl

ALGEMEEN LID Bettie Spanhak Telefoon: 038-4230882 e-mail: mcspanhak@versatel.nl

ALGEMEEN LID Dineke de Graaf Telefoon: 038-4549530 e-mail: dineke.benny@ziggo.nl

ALGEMEEN LID Marjolein Bos Telefoon: 06-52135256 email: marjolein24feb@gmail.com

Voorwoord

We zijn al weer iets verder in een ‘lossere’ samenleving en hopelijk is het tijdens het verschijnen van dit blad nog steeds met iets meer bewegingsvrijheid en zijn we niet al weer gedeeltelijk ‘terug geroepen’, omdat ‘C’ weer op begint te spelen.

Als bestuur hebben wij dinsdag 2 juni onze eerste bestuursvergadering sinds de Alge­ mene Ledenvergadering gehad. Uiteraard is daar de huidige stand van zaken bespro­ ken en wat wij eventueel als vereniging inmiddels ook weer op kunnen starten.

Daar zijn dan geen geplande bustochten naar wandelevenementen bij, want voor­ lopig mogen die niet georganiseerd wor­ den. Dit mag – zoals het er nu uit ziet – pas vanaf 1 september, maar ook dan is het de vraag of de geplande tochten door­ gaan, omdat er vooraf veel geregeld had moeten worden en dat is dan vooral ‘bou­ wen’ op onzekerheden. Dat gold ook voor de Bos- en Heidetochten in Hattem. Te­ veel onduidelijkheid wat dan nog wel mag.

Zijn de deelnemersaantallen nog beperkt, bijvoorbeeld 100 per dag?

Op de voorpagina Emerald Lakes wandeltocht Tongariro Alpine Crossing (Nieuw-Zeeland)

Moet men zich van te voren aanmelden?

En wegen de kosten dan nog wel op tegen de baten? En zo zijn er nog wel meer zaken die onzeker zijn en dat is niet fijn om een evenement op te bouwen.

Kortom, de ‘Bos- en Heidetochten’ in 2020 zijn gecanceld.

Terugkomend op de bustochten. Afhan­ kelijk van wat er georganiseerd mag wor­ den en waar de tochten dan nog daadwer­ kelijk georganiseerd worden, zullen wij wellicht een nieuw plan moeten maken, maar dat is dan voor iets latere zorg. Ook waar wij dan aan moeten voldoen.

Wel proberen wij als bestuur weer activi­ teiten op te starten met inachtneming van de regels van het ‘RIVM’. Daar worden jullie zo spoedig mogelijk van op de hoog­ te gebracht. De kans bestaat dat dat zelfs al is gebeurd voor men dit voorwoord gelezen heeft. Het zal elkaar net kruisen.

Inmiddels uit de contacten met de leden ook al begrepen dat men zoveel als moge­ lijk is blijven wandelen, alleen, of eventueel met een partner of wandelmaatje. Ge­ woon vanuit huis, maar er zijn ook al ‘e­ venementen’ opgestart waar men aan deel kan nemen. Geen vergunningsplichtige evenementen, maar daar waar je middels een app of kaart aan deel kunt nemen. Een mooi voorbeeld daarvan is de ‘Avond4­ daagse Home Edition’. Levert misschien wel leuke verhalen en foto’s op voor het volgende clubblad.

Hopelijk snel weer gezamenlijk op pad!

Peter van der Molen Voorzitter

Clubblad Kopij voor het volgende nummer graag inleveren voor 7 augustus 2020 U kunt kopij per e-mail verzenden naar redactiewkz@home.nl of per post versturen naar: Redactie clubblad WKZ p/a Watersniphof 21 8043 JR ZWOLLE

2

Inhoud

2. Bestuur, Voorwoord, Oproep voor kopij clubblad 3. Inhoudsopgave, Bericht van Luit Bonsink, Van de bestuurstafel 4. Vervolg van de bestuurstafel 5. Vervolg van de bestuurstafel, Ook dit zal ooit voorbijgaan 6. Vervolg voorbijgaan, Bericht van Netty Dikken, Cuando Santiago?

Bericht van de fam. Kraijer

Het Wandelhonk Een tijdje geleden is de houten vloer van ‘Het Wandelhonk’ onder handen geno­ men. Het zag er perfect uit, maar het schuiven van de stoelen en tafels tijdens evenementen zorgde voor zogenaamde schuifstrepen. Het was dus nodig om een extra behandeling uit te voeren met een bepaalde soort olie.

Vervolgens worden er nog dopjes onder de stoel- en tafelpoten aangebracht, en dan zal het resultaat helemaal goed moeten zijn. We hebben daar immers nu de tijd voor, doordat het clubhuis (nog) niet ge­ bruikt mag worden ivm ‘C’.

Een ieder die extra moeite in deze ‘ope­ ratie’ hebben gestoken, hartelijk dank!

vereniging was met haar vrijwilligers weer bereid om te ondersteunen met de cate­ ring op de rust, route-uitzetters of het inschrijfbureau. Echter, het mocht dit jaar niet zo zijn. Alle voorbereidingen worden nu verschoven naar het jaar 2021, want we gaan het gewoon weer proberen. Een nieuwe datum is nog niet definitief bekend, maar deze volgt zo spoedig mogelijk.

Wil je het echter weten zodra het bekend is? Schrijf je dan in voor de nieuwsbrief van de Falcon Walk op de website: www.falconwalk.nl

7. Uit de oude doos, Alternatieve Vierdaagse 8. Klompenpaden, verjaardagen 9. De eerste routebouwer 10.

Kaarten en sjoelen,

11.

Ik mis een schoen

12.

Poolse militairen in Driel

13.

Vreepad Oldebroek

14.

Wandelen Down Under: Tongariro Alpine Crossing

15.

Tongariro Alpine Crossing (vervolg)

16.

Colofon

Bericht van Luit Bonsink Bij deze wil ik het bestuur danken voor de leuke attentie welke ik ontvangen heb en dat er aan de leden wordt gedacht in deze tijd. Hoop dat er weinig ziekte is onder de leden. Hier gelukkig gezond.

Ik loop geregeld een eind vanuit huis en zoek, veelal door de week, de rustige paden en wegen uit.

Bij deze allen veel gezondheid en toch veel wandelplezier toegewenst.

Hartelijke groet.

Luit. Bonsink

Falcon Walk De meesten van jullie kennen de ‘Falcon Walk’ nog wel. Deze werd voor het laatst georganiseerd in 2015, en daarna bleef het stil. Tot dit jaar, want 2020 zou het jaar van de ‘herstart’ worden. Leden die daar graag weer de kilometers wilden slijten, noteerden de datum in de agenda, en de

3

Avond4daagse Home Edition We hadden dit ook al vermeld in de nieuwsbrief, en inmiddels is het bekend dat er al leden zijn die zich hebben aangemeld en het zelfs al hebben volbracht.

De traditionele ‘Zwolse Avond4daagse’ is afgelast, dat zal je niet ontgaan zijn, maar het voordeel van een grote wandelbond is toch wel dat er interessante initiatieven ontwikkeld kunnen worden. Zo hebben

A4D Home Edition zij de ‘Avond4daagse Home Edition’ ont­ wikkeld. Hoe werkt het?

Meld je aan voor de Avond4daagse-app via www.avondvierdaagse.nl. Deze ontvang je na betaling van 5 euro via iDeal. Vervolgens kun je met eRoutes – die je ook moet downloaden - je eigen tocht wandelen van 2,5, 5 of 10 km. Vanaf een punt dat je zelf bepaalt. Dus lekker vanuit je huis starten.

Je dient de 4 dagen binnen 2 weken te volbrengen. Je hebt de mogelijkheid om hier aan deel te nemen van 1 juni t/m 31 augustus. Nadat je het volbracht hebt, heb je recht op de officiële Avond4daagseme­ daille. Kun je dit jaar toch nog de Avond4­ daagse lopen! Leuk toch?

Er zullen uiteraard ook vragen zijn, of misschien lukt het aanmelden niet. Op diezelfde website staan zogenaamd FAQ’s (Frequently Asked Questions, oftewel; veelgestelde vragen).

Zit jouw vraag er niet tussen, neem dan gerust contact op met Peter van der Molen, om te bekijken welke oplossing er eventueel nog voorhanden is.

Bos- en Heidetocht Hattem afgelast In het voorwoord van dit blad werd er al melding van gemaakt. Niet alleen de ‘Bosen Weidetocht’ en de Zwolse Avond4­ daagse zijn afgelast, maar door teveel on­ zekerheden is er ook een streep door de ‘Bos- en Heidetochten in Hattem gezet.

Deze was gepland op 12 en 13 september van dit jaar. Het is jammer, maar hopelijk zijn er geen belemmeringen in 2021.

Maar vanaf 1 september mogen er toch evenementen georganiseerd worden, zal men denken? Dat is inderdaad juist, maar er zijn nog teveel onzekerheden voor wat betreft het aantal toegestane deelnemers en hoe je die gaat toelaten. Middels voor­ inschrijving of op volgorde van binnen­ komst, met de kans dat men voor niets afreist naar Hattem. Wegen de kosten (bijvoorbeeld locatiehuur, drukken rou­ tes, vrijwilligerskosten etc) wel op tegen de baten.

En wat kun je nu exact afspreken met de rustlocatie voor wat betreft de catering.

Vragen die nog geen antwoord hebben, en daar valt niet tegen te organiseren. Dus wat betreft de ‘Zwolse Wandel Verenigin­ gen’ op naar 2021!

Er is overigens nog geen beslissing geno­ men omtrent de ‘Blauwvingerwandeltocht in november.

Check, check en dubbelcheck

Als lid of donateur heb je afgelopen week een presentje van de vereniging ontvan­ gen. In de brief stond de reden, dus hoeft dat hier niet herhaald te worden. Door de voorbereidingen vooraf, adresstickers op enveloppen en vervolgens verdelen onder de bestuursleden voor verspreiding per wijk, begon de groepsapp van het bestuur ineens druk te worden. Allerlei vragen over leden of donateurs, waarvan er twij­ fel ontstond over het juiste adres domi­ neerden de groepsapp. Op zich niet alleen leuk om een presentje weg te geven, maar tegelijkertijd een bijkomend voordeel, dat er enkele verkeerde gegevens alsnog rechtgezet konden worden. Nu is het zo dat bij een verhuizing of het wijzigen van je mailadres of telefoonnummer niet di­ rect gedacht wordt om de vereniging te informeren, maar het zou wel handig zijn.

Je ontvangt immers informatie, het club­ blad, nieuwsbrief maar ook het bondsblad en de ledenpas.

Ga je dus binnenkort verhuizen of is er een nummer of mailadres gewijzigd geef dit dan door aan de verenigingssecretaris Ruud den Baas via wsvwipstrikkwar­ tier@gmail.com. Hij zorgt er dan voor dat de betreffende functionarissen geïnfor­ meerd worden om het te verwerken.

4

Vernieuwde website & Nieuwsbrief

Binnenkort verschijnt de nieuwe website van de vereniging. Als dat zover is, worden jullie op de hoogte gebracht middels een nieuwsbrief. Deze nieuwsbrief zal anders van opzet zijn, maar hopelijk bevalt dat nog beter.

Op de website van de vereniging is het mogelijk om je aan te melden voor een digitale nieuwsbrief. Dat is dus niet nodig op het moment dat je die dan al ontvangt, maar mocht je nog de papieren versie ontvangen en over willen stappen op een digitale uitgave, meld je dan gerust aan.

Hoe minder er nog fysiek rond gebracht hoeft te worden, des te minder tijd er van de vrijwilligers gevraagd hoeft te worden.

De ‘Zwolse Wandel Verenigingen’ be­ schikt binnenkort ook over een nieuwe website. Ook daar kan men zich aanmel­ den voor een digitale nieuwsbrief. Dit gebeurt niet automatisch als je lid bent van onze vereniging, maar het aanmelden dient men zelf te regelen. Zodra de vernieuwde website online is, worden jullie op de hoogte gebracht via de nieuwsbrief van de vereniging.

Nieuws van de KWBN De medewerkers van de wandelbond KWBN zitten zelfs in deze tijd niet stil.

Sterker nog, zij zoeken naar mogelijkhe­ den, uitdagingen en oplossingen in deze tijd. De ‘Avond4daagse Home Edition’ is daar een mooi voorbeeld van, maar er zijn meer initiatieven. Onderstaand bericht uit hun nieuwsbrief is daar een mooi voor­ beeld van.

Meer alternatieve wandelevenementen Over Avond4daagse – Home Edition ge­ sproken: op 29 mei ging de inschrijving van start en nog geen week later staat de teller op 14.000 deelnemers. We ver­ wachten er nog veel meer, want ook de aandacht van de media is overweldigend.

Dat varieert van lokale/regionale kranten en websites tot (deze week) Radio 1, ­ Jeugdjournaal en de digitale nieuwsbrief van Ouders van Nu met maar liefst 540.000 abonnees.

Vervolg bestuurstafel Vervolg nieuws KWBN Nieuwe initiatieven van lidorganisaties zijn de Alternatieve Elster Pinkstertocht (Stichting SoleMateS) en Rondje Lie­ mers (Stichting Liemers Klumpke). Zelf werken we met een aantal partners hard aan De Alternatieve Vierdaagse, een digi­ taal alternatief voor het vlaggenschip van onze wandelsport. Normaliter komt de hele wereld in de 3e week van juli naar Nijmegen; dit jaar brengen wij Nijmegen naar de wereld, in de vorm van een Vier­ daagse vanuit je eigen voordeur. Naar verwachting treden we medio juni met meer details over dit initiatief naar buiten.

"Ook dit zal ooit voorbijgaan"

Van Simon van der Bas

Deze woorden leerde ik van mijn moeder als een zin die ten alle tijde in je leven van toepassing is. Wanneer alles vreselijk be­ angstigend is; wanneer alles volmaakt af­ schuwelijk is; wanneer alles fantastisch en prachtig is en je je gelukkig voelt - zeg deze woorden dan tegen jezelf. Ze zullen je een gevoel van perspectief geven en je helpen om ten volle te genieten van wat goed is en stoïcijns te zijn over wat niet goed is.

Van het ene op het andere moment zijn we in een situatie terecht gekomen waar­ in geen ruimte meer is voor een bezoek aan een bioscoop of een concert, bezoek aan familie, vrienden of kennissen of voor een simpele wandeling in de natuur. Juist op het moment waarop alles weer tot bloei komt zoals de Magnolia bij de buren, de Treurwilg (hoe toepasselijk!) in het park bij je huis tot aan de merel die je ‘s morgens vroeg uit je slaap doet ontwaken.

Dit alles betekent voor u en voor mij dit jaar dus geen Avondvierdaagse, Vierdaag­ se van Apeldoorn of Nijmegen, een geza­ menlijke wandeltocht zowel binnen als buiten de regio Zwolle, gezelschapsavon­ den in het Wandelhonk of, de al zo lang

gekoesterde wens van Trijnie Vredeveld die, samen met haar ouders, de Pelgrims­ tocht van Pamplona naar Santiago de Compostella had willen lopen. De 720 km lange maar indrukwekkende “reis van haar leven” zoals zij het zelf noemde.

Wel een “uitgeklede” maar ludieke Ko­ ningsdag met als symbool voor onze ver­ bondenheid tijdens deze crisis de bijna niet meer weg te denken oranje tompouce, tenminste als u één van de gelukkigen was die ze nog wist te bemachtigen. Een aan­ gepaste dodenherdenking op de Dam in Amsterdam die, door zijn ingetogenheid, nog indrukwekkender was dan ooit en een diepe indruk op mij achterliet.

Zo lijkt alles ondergeschikt te worden aan datgene wat in ons dagelijks leven zo ‘ge­ woon’ is maar waar we wel van kunnen genieten. Het ons zo eigengemaakte “nae­ berschaft” verdient in deze periode daar­ om meer aandacht dan ooit. Een klein gebaar of een woord kan voor de ander van zeer grote betekenis zijn om door deze moeilijke periode heen te komen en waarin we elkaar meer dan ooit nodig hebben.

Een mooi voorbeeld van naeberschaft was het moment waarop ik telefonisch werd benadert door Marjolein Bos namens onze wandelvereniging met de vraag hoe het met me ging. Een ontzettend mooi initiatief vanuit het bestuur waaruit blijkt dat zij haar leden, met name de ouderen (..) een warm hart toedragen en zij op deze manier haar leden een hart onder de riem willen ste­ ken. Dat deed mij goed en gaf aanleiding tot het doen schrijven van dit epistel.

Deze crisis is niet alleen zwaar voor de mensen die hard werken zoals met name in de gezondheidszorg maar ook voor hen die noodgedwongen aan de zijlijn staan.

5

Zoals de kapper of de kroegbaas of de ZZP’er die er zijn opdrachten in ziet op­ drogen. Daarnaast is werk een belangrijke bron van zingeving voor mensen. Dat kan in kleine dingen zitten; een glimlach van een tevreden klant, een fijn gesprek met een collega of de opluchting van een ge­ haalde deadline of omzet. Werk biedt een sociaal netwerk, ruimte voor persoonlijke ontwikkeling en erkenning. Voor velen onder ons is dit de afgelopen tijd voor een groot deel weggevallen.

Moed, optimisme, pessimisme, volharding, veel eigenschappen worden eerder zicht­ baar tijdens moeilijke tijden. Deze corona­ crisis is daar een goed voorbeeld van. Het heeft echter ook zijn keerzijde. Het “wij gevoel” maakt plaats voor egoïsme. Ham­ steren van o.a. toiletpapier - want je weet maar nooit - werd de gewoonste zaak van de wereld waardoor zij die vechten voor het leven van anderen aan het einde van de dag voor lege schappen in de super­ markt kwamen te staan. Tegelijkertijd treed echter ook het creatieve brein van de mens in werking en ontstaan er initia­ tieven waarbij in veel gevallen de meeste aandacht uitgaat naar de ouderen en meest kwetsbaren onder ons om hen, op welke manier dan ook, uit hun isolement te halen en vooral te houden.

We zijn beland in een tijdperk waarin we de regie over ons eigen leven voor een aanzienlijk deel uit handen moesten geven.

Een tijdperk ook waarin je vandaag nog niet weet wat je morgen of overmorgen zal overkomen. Ik hoop echter op enig moment iedereen weer in goede gezond­ heid terug te mogen zien, waar en bij welke gelegenheid dan ook. Wanneer dat mo­ ment zich zal voordoen kan ik noch iemand anders nog niet zeggen maar dat dat mo­ ment zich ooit zal aandienen staat voor mij vast want “ook dit zal ooit voorbijgaan”.

Vervolg "Voorbijgaan" Rest mij u tenslotte voor dit moment alle goeds toe te wensen en sluit ik af met een gedicht waarin de situatie waarin we ons thans bevinden niet beter kan worden weergegeven dan zoals het is.

“Gebroken wit”

Vandaag voelt als gebroken wit Heel bescheiden, stil en klein

Afstand houdt ons in de greep Terwijl je juist dichtbij wilt zijn

Geen lieve kus, geen open armen Die omhelzen en verwarmen

Tranen die je niet kunt drogen Schouders die niet troosten mogen

Maar de liefde, ach de liefde De liefde huilt, lacht en bidt

Ze danst zichzelf van hart tot hart In een warm gebroken wit Ze vult de ruimte met een glimlach Die ons zoekt, vindt en raakt

Liefde is dat ene woord Dat verbindt en zachter maakt

Simon

Bericht van Netty Dikken Hallo Allemaal,

ik wil graag iedereen bedanken die mij na mijn herseninfarct op 26 december 2019 een kaartje heeft gestuurd, gebeld heeft of op bezoek is geweest. Ik was er heel blij mee! Het is in die omstandigheden fijn als je merkt dat er mensen zijn die met je meeleven.

Het gaat inmiddels redelijk goed, ik kan al weer fijne fietstochten maken en ook het wandelen gaat goed. Ik moet wel oppassen dat ik niet teveel op een dag wil, moet keuzes maken.

Dat gaat wel steeds beter, in het begin had ik er meer moeite mee. Ik was gewend veel achter elkaar te doen, dat gaat niet meer. En alles wat je doet kost energie, ook de leuke dingen.

Drukte kan ik nog niet goed tegen, maar ik geniet wel van de mooie natuur rondom Zwolle. Wij wonen toch prachtig! Een rondje Hasselt, Dalfsen en Kampen is heel mooi op de fiets. Meer dan een uurtje wandelen achter elkaar zit er nog niet in.

Ik hoop dat dat in de toekomst ook weer kan.

Ik kreeg helaas ook te maken met hartrit­ mestoringen. Daar krijg ik medicatie voor, dat is nog even worstelen met de hoeveel­ heid. Ik heb nu een veel te lage bloeddruk en hartslag waardoor ik heel snel moe ben.

Ik hoop dat zo aan te kunnen passen, in overleg met de apotheek en arts, dat ook dat in goede banen te leiden is.

Ik hoop in de nabije toekomst samen met Egbert te kunnen genieten met onze cara­ van. Helaas kon dat niet vanwege de co­ rona. Maar daar heeft iedereen mee te maken, het is niet anders.

Hartelijke groeten, tot ziens, waar dan ook!

Netty Dikken

Cuando Santiago?

Door Bettie Spanhak

Daar sta ik dan, midden in de supermarkt.

Veel dingen zijn op en eigenlijk wil ik hier helemaal niet zijn. De toestand in de we­ reld maakt verdrietig.

En ik had het voor zoveel dingen liever anders gezien. Door het caronavirus zijn nu in Spanje kerken, kloosters en andere plekken waar we zouden slapen dicht. Dus onze camino moet uitgesteld worden en onze rugzak zo weg gezet met het idee: als het weer kan, hoeven we het alleen maar te pakken.

We hebben leren leven met regen en zonneschijn, met luwe en harde wind, kou en heerlijk voorjaarsweer. Ook het om­ gaan met onverwachte hindernissen zoals weg-omleggingen of hoogwater went.

Niet verder te plannen dan een dag en leren omgaan met de dingen die op ons pad komen: het zal wel ergens goed voor zijn geweest.

Leren leven met de dingen die ons dierbaar zijn en met de onverwachte dingen die ons misschien in de schoot vallen.

Vamos a Santiago!

6

Bericht van Cobi en Herman Kraijer

Beste mensen van het bestuur van Wan­ delsportverenging "Wipstrikkwartier",

Cobi en ik willen jullie hartelijk dank zeg­ gen voor de leuke attentie die wij van jullie mochten ontvangen. Laten we hopen dat we gauw weer bij elkaar kunnen komen en weer heerlijk kunnen gaan kaarten en al het andere wat jullie organiseren.

Met vriendelijke en hopelijk tot gauw,

Cobi en Herman Kraijer.

Uit de oude doos

Door Jan Post

Normaal gesproken staat ons clubblad vol met verhalen van en over de tochten die wij hebben gelopen. In deze tijd wordt dat een beetje moeilijker en daarom ben ik maar even in mijn oude foto’s gaan zoe­ ken.

De foto bij dit artikel is al ruim 40 jaar oud en laat een beeld zien van de in 1979 ge­ lopen wandeltocht in Lisse, de Keukenhof­ tocht. Deze tocht werd georganiseerd door DJO uit Lisse. Op de laatste wandel­ tocht van vorig jaar (in Enkhuizen) heb ik nog gesproken met een aantal van hun bestuursleden en helaas kwamen zij met het vervelende bericht dat deze vereniging er mee ging stoppen omdat er niet genoeg leden meer waren en ook geen bestuur meer is.

De wandeltocht zelf wordt al een aantal jaren niet meer georganiseerd omdat de kosten de pan uitrezen, met name op het gebied van de veiligheidsvoorschriften.

Dit was één van de eerste keren dat wij als vereniging zo ver weg gingen. Reden was het 15 jarig bestaan en dat moest ook gevierd worden. Ook in latere lustrumja­ ren heeft deze tocht nog op de agenda gestaan. Voor een paar guldens bovenop het inschrijfgeld had je een entreekaartje voor die dag van de Keukenhof (totale

inschrijfgeld was 6 gulden).

De tocht zelf ging vanuit Lisse zelf, ver­ trekkend uit een grote bollenschuur ging de route eerst door een paar straten van Lisse en daarna de bollenvelden in. Afhan­ kelijk van de afstand die je liep was dit een groter of kleiner stuk. Iedereen kwam op het laatste gedeelte weer bij elkaar bij een achteringang van de Keukenhof. De route ging dan (gepijld) dwars door de Keuken­ hof.

In het jaar van de foto hebben we dat nog netjes in ons uniform gedaan. Latere jaren niet meer, want dan kon je van de route afwijken zonder dat zo iets opviel. De Keukenhof werd toen nog niet zo druk bezocht als tegenwoordig maar een be­ zoekje is en blijft zeker de moeite waard.

Nadat je de Keukenhof weer had verlaten moest je over het fietspad (langs de snel­ weg) weer terug naar de start. In de hal stonden diverse kraampjes van bollenboe­ ren waar je je geld zowel aan bollen als bloemen kwijt kon. Eén van de keren dat we er geweest zijn was op de zaterdag voor Moederdag. Voor iedereen een uit­ stekende gelegenheid om met een bloe­ metje naar huis te gaan. Hier was zo veel animo voor dat op het laatst er bloemen verkocht werden, waar de bollen nog aan zaten. Zo uit de grond getrokken. Uiter­ aard was er ook wel een warme hap te koop, want verdienen hoort er bij.

Dan de foto, ik ga u niet vermoeien met het opnoemen van namen. Eén uitzonde­ ring dan toch maar, rechts voorin (dat kleine kereltje) is nu uw voorzitter Peter van der Molen.

Jan Post

7

Loop gratis mee met de Alternatieve Vierdaagse

De Alternatieve Vierdaagse is hét alterna­ tief van dé Vierdaagse. Kies jouw afstand (10, 20, 30, 40 of 50 kilometer per dag), plan je route en loop in jouw omgeving je eigen Vierdaagse.

De Koninklijke Wandel Bond Nederland (KWBN) lanceert voor deelname op 21-24 juli een nieuwe Wandel.nl-app, met een speciale routefunctie die in heel Ne­ derland gebruikt kan worden. Op die manier kunnen niet alleen 45.000 Vier­ daagse-deelnemers meedoen, maar kan iedereen dit jaar de uitdaging aangaan en een unieke beloning verdienen.

Je kunt per dag de officiële Vierdaagseafstand van 30, 40 of 50 km lopen, óf de speciaal voor De Alternatieve Vierdaagse toegevoegde afstanden van 10 of 20 km.

Via de Wandel.nl-app wordt er een wan­ delroute naar keuze uitgestippeld in jouw eigen omgeving. Tijdens het wandelen wordt er genavigeerd en wordt de route bijgehouden en opgeslagen. Het alom be­ kende en veelgebruikte ‘Wandelkilome­ terboekje’ wordt daarmee digitaal. De afgelegde kilometers op 21 t/m 24 juli 2020 worden geregistreerd. De nieuwe Wan­ del.nl-app is er straks voor iedereen die van wandelen houdt. De app is straks gratis te downloaden en te gebruiken (iOS en Android). De app biedt gebruikers de mogelijkheid overal in Nederland een at­ tractieve wandelroute naar eigen keuze uit te stippelen. De app is ná De Alternatieve Vierdaagse ook te gebruiken voor eigen trainingen, vrij wandelen of om je te regi­ streren voor andere wandelevenementen. (als deze weer georganiseerd mogen worden). Gewandelde kilometers wor­ den, indien gewenst, opgeslagen, waarmee het KWBN Wandelkilometerboekje een digitale vorm krijgt. De app is gratis voor alle gebruikers. Denk aan de RIVM-regels!

Inschrijven lukt het best via je mobiel.

Klompenpaden

Door Jan Kattenberg

Hoi Hierbij een stukje over mijn wandelingen de laatste maanden

Ik heb de laatste maanden een serie Klompenpaden gelopen (en niet alleen ik).

Facebook staat vol met dit soort avontu­ ren. Hierbij een korte beschrijving van een aantal paden.

Wiseperpad Zoals de naam het al zegt: dit is in Wezep.

Het is een heel afwisselende tocht: Landgoed IJsselstein, de weilanden rond Wezep en de ons bekende Wezeperheide. Ca. 17 km. Ik ontdekte nog diverse nieuwe paadjes, ook al is dit dichtbij.

Vreepad Start vanaf de Museumboerderij in Olde­ broek. Het Vree is een stuwwal ten zuiden van Oldebroek. Stukken door het veen­ weidegebied en vervolgens over de bebos­ te stuwwal door 't Loo en andere gehuch­ ten. Speciale attractie: je gaat dwars over het moto cross parcours. 16 km.

Eekterpad Dit is rond Oosterwolde Gelderland.

Oosterwolde en ook Eekt en het Land­ goed De Morren liggen op een dekzand­ rug. Hier stonden vroeger veel eiken en ook nu zijn er nog veel lanen met hoge bomen. Korte wandeling maar zeer de moeite waard. Ca. 9 km.

Hoenwaardspad Dit start in Hattem en bestrijkt de west­ kant van Hattem. Dit pad is al eens opge­ nomen geweest in de Bos- en Heidetocht.

Gaat o.a. langs het Apeldoorns kanaal. De korte route gaat dan over de hei van het Algemene Veen. De lange route gaat door de bossen van Molecaten.

Paddenpad Pad rond Wapenveld, door de weilanden van de IJsselvallei en langs weteringen. Veel water in het begin om te eindigen in het Veluwse bosgebied van Petrea. Moet be­ kend zijn van de trainingstocht die Rini

landschap, lopend beleef je het.

Klompenmakerpad

Dit is rond Oene, bekend om de Hemel­ vaartsdagtocht. Het pad volgt veel van deze routes. Er zaten echter ook vele nieuwe, meest onverharde, stukken tus­ sen. Starten bij de kerk. Je kunt verschil­ lende trajecten lopen.

Ik heb ook nog wat paden in Utrecht ge­ lopen en rond Putten en Twello, maar die liggen wat verder weg voor de Wipstrik­ kwartierleden.

Groet,

Jan.

Verjaardagen juli

Verjaardagen augustus

Spanhak in een vorig jaar organiseerde.

Alleen nu pakt de route ook de smalle bospaadjes. 13 km.

Markluidenpad Start vanuit Markluiden, een gehucht ten zuidwesten van Heerde. Hier loopt je wederom langs de weteringen in de IJssel­ vallei en wel voornamelijk door het gras (bij regen niet aan te raden want je wordt drijfnat in je schoenen). Met droog weer in het voorjaar prachtig ivm uitbundige bloemenpracht in de weilanden.

In een auto zie je het

1.

Marinus Paulissen

1.

Ida Kolkman

5.

Gerrit Wienen

2.

Saskia Zomerdijk

8.

Dirk Wiersma

3.

Irmgard Oosterkamp

9.

Harrie Schriemer

3.

Ducky Schakelaar

14.

Carlijn van der Vegt

7.

Els Rademaker

15.

Gerard van Wielink

8.

Karelien Steenbruggen

16.

Antoinette Zomerdijk

10.

Truus Pasman

17.

Femmie Spanhak

14.

Pia Doeve

19.

Arie Krijgsman

16.

Jan Post

20.

Maurice Veldhuis

19.

Jur Hofland

22.

Betty de Gunst

21.

Benny Boverhof

23.

Suzan van Zuijlen

21.

Karin Mul

25.

Willy Alberts

26.

Johanna ten Veen

28.

Nathalie Giezen

31.

Saskia Hurink

29.

Joke Kwakkel

30.

Geert van den Berg

31.

Eef Hofland

31.

Roy Verheij

8

De eerste....routebouwer

Jacobus Dirk Hendricus Beckering zette ruim honderd jaar geleden de eerste be­ wegwijzerde route van Nederland uit.

Wie was deze routebouwer die bekend stond om zijn grote ijver en ‘open oog voor de schoone natuur’?

Misschien denk je er niet altijd bij na, maar iedere wandelroute is ooit door iemand uitgezet en bewegwijzerd. De eerste be­ wegwijzerde wandelroute in Nederland was de ANWB-route van Amsterdam naar Arnhem. Deze route is in 1914 uit­ gezet door Jacobus Dirk Hendricus Bec­ kering. In 1871 kwam Beckering in Am­ sterdam ter wereld. Op 20-jarige leeftijd werd hij militair, waarna het belangrijkste deel van zijn militaire carrière zich afspeel­ de in Nederlands-Indië.

700 zinken routebordjes

Terwijl de militaire loopbaan van Becke­ ring tot een einde kwam, ontstond in 1913 binnen de ANWB het plan om een wan­ delroute, toen nog ‘wandelweg’ genoemd, in Nederland aan te leggen. Dit idee kwam van Gerard Adriaan Pos, toen voorzitter van de ANWB. Onder zijn leiding kwam het wandeltoerisme in Nederland in die periode tot bloei. Naar Pos is de Posbank, een bekend gebied op de Veluwezoom, genoemd. Wie moest de paden uitzoeken en de bewegwijzering aanbrengen? Voor deze taak werd door de ANWB een va­ cature uitgezet. Maar liefst 242 sollicitan­ ten toonden interesse voor de functie van routebouwer. De keuze viel uiteindelijk op Jacobus Beckering, die zijn militaire carrière inmiddels vaarwel had gezegd en in Nederland was teruggekeerd. Hij kreeg de taak om van de wirwar van wegen en paden de mooiste en beste op te nemen in de route. De oud-kapitein ging voort­ varend te werk, want al na een paar maanden was de route uitgezet. Geen kleine klus, want Beckering bewegwijzer­ de de 150 kilometer lange route met ruim 700 routebordjes. De markeringen be­ stonden in die tijd uit zinken plaatjes van 8 a 10 centimeter die aan bomen en palen werden bevestigd.

'Niet de kortsten maar den fraaisten weg'

De ANWB-route van Amsterdam naar Arnhem vormde het beginpunt van zijn

werk als fanatiek routebouwer. Beckering zette tussen 1914 en de jaren dertig van de twintigste eeuw diverse ANWB-routes uit. In 1916 maakte hij de route ‘Te voet van Zwolle naar Oldenzaal’. De route van 225 kilometer had als motto ‘niet de kortsten maar den fraaisten weg’. De schoonheid van de natuur stond bij Bec­ kering voorop, maar hij had ook oog voor volksgebruiken en voor de geschiedenis van de streek. Hij liet zijn route langs kastelen en door dorpen gaan. Een jaar later bouwde de oud-militair een wandel­ route in het noorden van ons land, door Friesland en Groningen.

Volijverige dienaar

In kranten ontving Beckering veel lof voor zijn routes. ‘Hij heeft door zijn open oog van de schoone natuur ons de ware paden aangewezen’, schreef een journalist over een route die hij in 1931 door het Twent­ se land uitzette.

9

Beckering wist een route uit te zetten over nog maar weinig betreden gebied. Het Algemeen Handelsblad noemde hem ‘den ijverigen Bonds-wandelaar’, een eretitel die media hem vaker toekenden. ‘Volijve­ rige dienaar van de bond’ en ‘den altijd bezigen bondswandelaar’, waren andere termen die journalisten hem in de jaren 20 en 30 gaven. Toen de ANWB in 1923 veertig jaar bestond, beschreef De Groe­ ne Amsterdammer hem als ‘De oud-Indiëhoofdofficier J.H. Beckering, die als Bonds eerste Landlooper nu al acht jaren het land doorkruist en steeds weer nieuwe streken weet te vinden, waardoor hij de meest schilderachtige wandelwegen aanlegt.’

Commissie voor het Wandeltoerisme

Beckering maakte zich binnen de ANWB sterk voor wandelaars. Hij maakte in de jaren dertig deel uit van de Commissie voor het Wandeltoerisme binnen de ANWB. Deze commissie voerde onder meer het Wandelbewijs in, een bewijs van toegang tot voor het publiek opengestelde landgoederen. Beckering stuitte bij het uitzetten van routes af en toe op onwillige grondeigenaren. In 1925 had de ANWB plannen om een wandelweg om Den Haag te maken. Het plan kon op enthousiasme van de gemeente Den Haag rekenen, maar eigenaren van particuliere buitenplaatsen gaven geen toestemming voor een route over hun grondgebied. Zij zagen het niet zitten dat behalve ANWB-leden ook an­ dere wandelaars zich op hun terrein zou­ den begeven. Ook de markeringen die aan de bomen zouden worden bevestigd, vormden bij hen een doorn in het oog.

Ander probleem bij deze route was dat er meerdere militaire terreinen en koninklij­ ke domeinen rond Den Haag lagen waar de route niet overheen kon gaan. De route kwam er in de jaren twintig daarom niet.

Nalatenschap

In 1947 overleed Beckering op 76-jarige leeftijd. Hij liet wandelend Nederland een uitgebreid netwerk van bewegwijzerde wandelroutes na. Honderd jaar nadat hij als eerste routebouwer de ANWB-route tussen Amsterdam en Arnhem uitzette, werd deze route heropend. Vanaf 2014 kun je de paden van Beckering opnieuw betreden.

Bron: Wandel.nl april 2020

Kaarten en sjoelen Hierbij de (officieuze) stand van het kaar­ ten en sjoelen dit seizoen. We hebben het seizoen door overbekende omstandighe­ den niet af kunnen maken. De stand is opgemaakt op volgorde van het aantal gespeelde wedstrijden (6 t.w. 12 oktober, 9 november, 21 december, 11 januari, 8 februari en 7 maart) en daarna het in die wedstrijden behaalde aantal punten. Deze stand is verre van volledig omdat in vorige jaren een grote gemene deler gevonden werd in hetzelfde aantal wedstrijden voor elke speler. Cijfers en standen onder voorbehoud.

Jokeren

Nr. Naam

Ptn. Wedstr.

1. Tineke Bos

371

6

2. Karin Post

396

6

Vervolg

klaverjassen

Nr. Naam

Ptn.

Wedstr.

Nr. Naam

1. Rika Edelenbos

3.644

5

9. Bea Runneboom 22.600 5

2. Bettie de Gunst

3.105

4

10.

Jelle Offringa

3. Kees Oosterling

2.805

4

11.

Dennis vdr Vegt 21.898 5

4. Margreet Kluiver

1.785

3

12.

Gerrit Post

20.789 5

5. Ali Pap

1.775

3

13.

Mien Diender

20.690 5

6. Elaine v. Groningen 1.693

3

14.

Wessel vdr Maaten19.746 5

7. Adrie Eikema

1.016

2

15.

Erik Hoekman

19.703 4

8. Mark Bos

1.006

1

16.

Gerrit Kolkman

19.446 4

9. Clara Edelenbos

485

1

17.

Tineke Neu

17.898 4

10. Lies Versteeg

473

1

18.

Rini Spanhak

14.892 3

19.

Hans Edelenbos

14.638 3

20.

Peter Mul

13.939 3 13.035 3

Sjoelen

Klaverjassen

Ptn.

Wedstr.

22.098 5

21.

Mark Bos

6

Nr. Naam

Ptn. Wedstr.

22.

Trees Kleine

12.355 3

511

6

1. Johan Kleine

29.534 6

23.

Rudy Spanhak

9.016 2

5. Gerrie van Ginkel 525

6

2. Johan Hendriks

29.211 6

24.

Gerben Zuiderbaan 8.654 2

6. Ida Kolkman

6

3. Jan Post

28.199 6

25.

Bert vdn Boogaard 8.639 2

5

4. Alex Vleeschdraager27.899 6

26.

Jacob de Vries

8. Riet van der Maaten 334

5

5. Bert Edelenbos

27.773 6

9. Karel Schuurman 394

5

6. Loes Klink

25.495 5

10.

Cobi Kraijer

406

5

7. Mans Bos

23.227 5

11.

Ans van Ree

409

5

8. Herman Kraijer

23.168 5

12.

Karin Mul

428

5

13.

Vera van Wilsum 429

5

14.

Lies Verstege

500

5

15.

Jan van Wilsum

516

5

16.

Bettie Spanhak

290

4

17.

Anneke Trentelman 197

3

18.

Trees Kleine

288

3

19.

Rini Spanhak

85 2

20.

Peter vdr Molen 156

2

21.

Klaas Bootsma

2

22.

Irmgard Oosterkamp 94 1

23.

Gerben Zuiderbaan 103

3. Femmie Spanhak 471 4. Hennie Post

574

7. Margriet vdr Vegt 332

220

1

10

4.302 1

Wandel door het leven en praat met iedereen.

(Perzisch spreekwoord)

Het wonder is niet door de lucht vliegen of op het water lopen, maar te wandelen op de aarde.

(Chinese zenspreuk) Ik mis een schoen Ik ben m’n linkerschoen kwijt ‘k weet niet wat ik moet doen.

Ik voel me nu zo raar, wat moet je met één schoen? ‘k Weet nog hoe we begonnen, een nieuw en keurig paar.

We waren sterk en soepel, genoten van elkaar.

Er kwamen stormen, regenvlagen.

We waren jong en sterk.

Zelfs onder sneeuw en hagel, deden we trouw ons werk.

Jammer, de linker ging wat lekken, de rechter trok wat krom.

Ach ja, wat kon het schelen? we lachten er maar om.

Het lekken werd steeds erger, hij kon niet meer gelapt.

En op een donk’re avond, is hij er uit gestapt.

De rechter bleef nu achter.

Wat moet die ene schoen?

Niemand die er nog in past.

Maar naar de oude schoenenkast.

Het is misschien wel zielig.

Maar ja, wat kun je doen?

Ik denk dat het nu tijd wordt, hem ook maar weg te doen.

Hoe onbetekenend is zo’n schoen?

Toch is er één die haar goed bewaart, en er graag iets mee wil doen, zodat ze blijven wandelen op aard'.

Geloof je in liefde op het eerste ge­ zicht of moet ik nog een keer voorbij wandelen?

11

Poolse militairen in Driel

Onlangs, op 11 juni jl. om precies te zijn, werd het laatste stukje Nederland (Schier­ monnikoog) bevrijd en gaven de Duitsers na onderhandelingen met de geallieerden zich over. Schiermonnikoog liep op dat moment van de oorlog vol met vluchtende Duitsers (o.m. ook SS-ers!) om op die manier te pogen het noorden van Duits­ land te bereiken.

Het noorden van Nederland werd toen hoofdzakelijk bevrijd door Canadeze en Poolse troepen. Poolse soldaten stootten, na het echec in Arnhem (Market Garden) via Duitsland door naar het oosten van Nederland (Goor, Nijverdal, Wierden, Hardenberg, Kloosterhaar, Mariënberg) om daarna door te stoten naar Drenthe en Groningen.

Het is een ondergesneeuwd aspect van de bevrijding: een kwart miljoen Poolse mili­ tairen hebben meegevochten in de Twee­ de Wereldoorlog. In veel geschiedenis­ boeken wordt de rol van de Poolse bevrij­ ders nog steeds niet of nauwelijk genoemd, terwijl hun deelname beslist van belang is geweest. De Polen waren aanwezig bij DDay in Normandië om daarna gezamenlijk op te trekken o.m. richting België. Wist u dat daar nu nog afstammelingen van deze Poolse militairen hun thuis in Belgïe heb­ ben gevonden? Na het einde van de oorlog besloten de grote mogendheden dat het bevrijde Polen onder de Russische in­ vloedssfeer zou komen. Dit was de reden dat Poolse militairen niet veilig terug konden naar hun thuisland.

Hoe dan ook: Poolse militairen werden o. m. ingezet bij de bevrijding van Breda: Poolse divisies wisten in het najaar van 1944 binnen twee dagen Breda te bevrij­ den. Poolse soldaten werden ook ingezet bij de slag om Arnhem. De Poolse generaal Stanislaw Sosabowski werd jarenlang ten onrechte verantwoordelijk gehouden voor het mislukken van deze operatie. Pas in 2005 kreeg hij posthuum de hoogste militaire onderscheiding. Ook de Poolse veteranen krijgen langzamerhand steeds meer aandacht, evenals de herdenkingen in plaatsen als Breda, Emmen en Driel, waar zij als bevrijders worden geëerd.

Wandelroute

Rondje Driel (5,4 km.) brengt je langs meerdere plekken ter herinnering aan de inzet van de Poolse bevrijders. Dat begint al bij het startpunt van de route: het So­ sabowskiplein is vernoemd naar deze Poolse generaal. Ook de monumenten op het Polenplein liggen op de route.

De Polentocht Driel (5, 10, 15, 25 en 30 km.) voert jaarlijks op de tweede za­ terdag van september langs de oevers van de Rijn, waar in september 1944 voor de vrijheid werd gevochten.

Deze tocht is door de corona weliswaar als georganiseerde tocht (t.w. 12 septem­ ber a.s.) afgelast maar laat niet onverlet dat u op eigen initiatief en met inachtneming van de bestaande RIVM-regelgeving deze tocht zelf kunt lopen. In 2021 is deze tocht op 11 september gepland.

12

Soldaat Wojtek

Maxwell Brunyee uit Schotland stuurde eens het bijzondere verhaal van soldaar Wojtek in. Wojtek werd geboren in Iran.

Zijn moeder werd doodgeschoten en Wojtek werd opgevoed door Poolse vluchtelingen die via Rusland in Iran te­ recht waren gekomen. Toen de Poolse regering in ballingschap een nieuw Pools leger opzette sloot Wojtek zich aan bij het 22ste Artillerie Aanvoer Regiment als soldaat 1e klasse van het 2e Poolse leger­ korps.

Net als andere soldaten hield hij van bier en sigaretten. De invasie van Sicilië, de landing in Italië, de slag om Monte Casino: hij overleefde alles. Hij was erg sterk en kon minstens zoveel munitie dragen als 4 volwassen mannen. Hij was erg sociaal en werd de mascotte van het regiment. Ook werd hij van soldaat tot korporaal bevor­ derd. Na het einde van de Tweede We­ reldoorlog werd hij geschonken aan de dierentuin van Editburgh.

Korporaal Wojtek was namelijk..... een beer!

Vreepad Oldebroek

Door John ter Velde

Hallo vrienden en bekenden van de wandelclub!

Wat een misère hè deze crisis! Voor mij betekende het mijn 40e verjaardag niet kunnen vieren! Een aantal weken niet kunnen werken! Beperkingen in het open­ bare leven waardoor ik één van mijn grootste hobbies, het lange afstand wan­ delen, niet kan uitvoeren. Met vrienden op de fiets kan nu niet. En met het OV reizen ook niet, hetgeen vaak noodzakelijk is als je een dergelijke hobby hebt! Gelukkig is mij erger leed bespaard gebleven, ik hoop jullie allen ook! Er moet me ook van het hart dat ik het clubleven mis! De gesprek­ ken, het 'schoolreisje' met de bus! Desal­ niettemin laten enkele anderen en ik ons niet op de kop zitten! Ik had het idee om met enkelen een klompenpad te lopen en zo geschiedde! Samen met Ria, Betty en Elaine heb ik de eerste Pinksterdag het Vreepad in Oldebroek gelopen. Een pad van 17 km. We kwamen allen afzonderlijk naar de startlocatie: Museumboerderij de Bovenstreek in Oldebroek.

de fantasietuin in het Loo, geheel in Japan­ se stijl aangelegd! En in de bossen hoorden we gekrijs uit een holletje in een berk! Dit bleek een specht die even zijn koppie liet zien! Helaas lukte het niet dit tafereel op de gevoelige plaat vast te leggen! Langs een aantal kabouterhuisjes kwamen we weer terug bij de start na een heerlijke wande­ ling! Want wat had ik het gemist! Niet alleen het wandelen maar ook de gesprek­ ken! Eigenlijk hadden we aan 17 km. niet genoeg! Daar het er komende tijd denk ik nog niet in zit dat de club activiteiten mag ondernemen wil ik binnenkort weer een klompenpad doen in de buurt! Lijkt dit je ook wat? Ik heb een whatsappgroepje. Ik kan een ieder zo toevoegen en zo iets afstemmen. Als we ons aan de regel hou­ den van niet meer dan twee mensen in de auto is er wat mij betreft niet veel aan de hand en kunnen we toch lekker wandelen!

Vandaar begonnen we aan het pad wat door weilanden met koeien, over kerke­ paden en door stuifzandgebieden voerde.

Halverwege was er een rustpunt open waar de inwendige mens ook aan zijn/haar trekken kwam! Tegen het einde kwamen we over vakantiepark "het Loo" waar het gezellig druk was en mensen hun Pinkste­ ren aan de grote recreatieplas of voor hun vakantiehuis met al dan niet een wijntje of een tarwesmoothie vierden! Wij niet, wij moesten nog een stuk. Een vriendelijke jongeman vulde het water voor ons aan en we gingen verder! We kwamen langs

13

Dus interesse? Bel of app me: 06 - 44 74 81 92.

Groetjes, John ter Velde.

Wandelen Down Under (Tongariro Alpine Crossing)

Tongariro Alpine Crossing Er zullen weinig mensen kunnen zeggen dat ze dit jaar 4 weken op vakantie gaan of zijn geweest, maar ik ben de gelukkige die dit wel reeds heeft gehad. Nèt voor de uitbraak van het Corona-virus ben ik, samen met Peter, 4 weken richting Austra­ lië en Nieuw-Zeeland geweest.

Nu werd Australië tijdens ons verblijf geteisterd door bosbranden, waardoor de route enigszins werd aangepast, maar in Nieuw-Zeeland konden we genieten van de schitterende natuur die dit land te bieden heeft. We hebben vele wandel­ tochten gemaakt, maar ik wil jullie meene­ men naar ‘Tongariro Alpine Crossing’.

Deze wandeltocht van 19,8 km wordt wel de mooiste dagwandeling ter wereld ge­ noemd.

Voor deze tocht op grote hoogte is ge­ schikte kleding en goede schoenen nood­ zakelijk aangezien het weer in dit gebied snel kan omslaan van een heerlijk zonnetje tot stortregens.

Het gebied waar deze tocht loopt ligt in het ‘Tongariro National Park’ met zijn 3 vulkanen: Tongariro, Ngauruhoe en Rua­ pehu. Dit zijn Maori-namen aangezien, in tegenstelling tot Australië, Nieuw-Zee­ land actief bezig is met het herbenoemen van plaatsen/gebieden, bergen etc terug in het Maori’s, de taal van de lokale bevolking.

Terug naar de tocht. Om 04.00 uur ging de wekker om vervolgens om 04.30 klaar te staan om met een Mini-Van weg ge­ bracht te worden naar het startpunt van de tocht, met nog 4 leden van de groep waarmee we samen reisden. We hadden voor ogen dat wij bij daglicht zouden starten. Echter dat viel even vies tegen, gezien de duisternis bij het startpunt. We werden op het startpunt gedropt en waren de eerste wandelaars op het startpunt (1100 meter hoogte). De chauffeur gaf alleen aan waar we naar toe moesten lopen, en weg was ie! Na georiënteerd te hebben en de ogen gewend waren aan de duisternis vertrokken we over een vlakte met beemdgras. Het eerste gedeelte was nog vlak en liepen we over een houten pad, aangelegd over het gras. Ondertus­ sen begon het licht te worden

14

en kwam er een blauwe gloed aan de hemel met daarvoor de machtige vulkanen. Nu al onder de indruk! Na een uur begon het klimwerk middels het lopen van trappen en lichte hellingen, bezaaid met rotsblok­ ken. Bij ‘Soda Springs’ begon het echte klimwerk en dat werd ook duidelijk aan­ gegeven met borden. O.a. borden met de tekst dat je nu nog terug kunt keren indien je reeds fysiek op bent, of dat het slechter weer zou worden. Daar hadden wij na­ tuurlijk geen boodschap aan en vervolgden de klim via steile trappen, steile hellingen en langs afgronden, waarbij er alleen nog een kabel was om jezelf aan vast te houden.

Maar wat een schitterend uitzicht begon zich al te ontwaren!! De vlakte die we achter ons hadden gelaten werd zichtbaar en was adembenemend mooi. Maar dit was nog niets vergeleken wat nog zou komen.

Via South Crater richting de Red Crater, met rechts van ons de vulkaan Mount Ngauruhoe (2287 meter) en links Mount Tongariro (1.967 meter hoogte), klom­ men we verder omhoog. Met zo nu en dan een korte stop, omdat je buiten adem was van de klim.

Op een gegeven moment liepen we over een gestolde krater (Central Crater). Als je er overheen loopt klinkt de ondergrond hol, maar dit is ook zo. Na een tijdje (grote) stenen gooien, om te luisteren hoe dit klonk, vervolgden we de klim en kwa­ men wij op de kam tussen de 2 vulkanen.

Een machtig mooi uitzicht had je hier over de omgeving. Vooral Mount Ngauruhoe was erg indrukwekkend bij de ochtend­ zon. Deze vulkaan heeft ook model ge­ staan voor Mount Doom uit de film ‘Lord of de Rings’. Na nog een steile klim waren we eindelijk op het hoogste punt (1.900 meter) welke we (veilig) konden bereiken.

Hier hadden we eindeloze uitzichten.

Schitterend! Na verscheidene foto’s ge­ maakt te hebben, begonnen we met de

afdaling richting de ‘Emerald Lakes’. Dit ging via een steile helling naar beneden, en moest je oppassen dat je niet onderuit ging. Op de foto (foto onderaan pagina) zie je Peter, met een stofwolk achter zich latend, van de berg glijden. Dit zijn meren waarvan het water groen/blauw kleurt, wat ontstaat door de mineralen die er in zitten. Naast de meren kwamen de rook­ wolken uit de grond, waaruit blijkt dat er nog genoeg activiteit onder de grond is.

Na de woestijnachtige ‘Central Crater’ gaat het dan omhoog naar de rand van het grote ‘Blue Lake’. Dit is een meer met zoals de naam al zegt - een donderblauwe kleur. Voorbij het meer gaan we verder naar beneden en wordt het weer minder.

Op een gegeven moment lopen we hele­ maal in de wolken en zien we nauwelijks

15

50 meter vooruit. Helaas, niet meer ge­ nieten van de uitzichten, maar genieten van een mysterieuze omgeving, niet wetende waar het pad naar toe leidt. Uiteindelijk komen we aan in de Jungle, een heel ander landschap dan boven op de berg, en arri­ veren we op de locatie waar het busje ons komt ophalen.

Bij terugkomst bij het hotel hingen de spandoeken klaar met felicitaties, en mochten wij genieten van een biertje of cola, terugkijkend op een schitterende wandeling welke niet snel geëvenaard zal worden.

Klaas

Colofon

Wolky: voor uren wandel plezier Wij hebben het grootste Wolky-assortiment.

Wolkyshop Zwolle Diezerstraat 96 Gratis verzenden en retour op www.wolkyshop.com

Evenementencommissie Bettie Spanhak, Dineke de Graaf, Riet van der Maaten, Karin Post

Clubblad Mans en Mark Bos redactiewkz@home.nl

Website/Nieuwsbrief Klaas Bootsma

Ledenadministratie Maurice Veldhuis

Wandelboekjes Femmie Spanhak 038-4219335 femmiespanhakelhorst@gmail.com

Lief en Leed Bettie Spanhak

Verjaardagen Hennie van der Molen

Acquisitie Rudy Spanhak 06-38769875

Kledingcommissie Dineke de Graaf Hennie Post

Oud papier Karin Post

Contributie per 1-1-2020 per jaar Jeugd t/m 15 jaar

€ 30,00

Overige leden

€ 36,00

Gezin*

€ 102,00

Eénmalige entreekosten€ 18,00 Donateur

€ 10,00 of meer

Donateur (echtpaar/relatie)€ 15,00 of meer *met kinderen tot 18 jaar

Betaling contributie IBAN: NL29RABO 0387307923 t.n.v. W.S.V. Wipstrikkwartier Sabangstraat 58 8022 NB Zwolle

Opzegging van het lidmaatschap (liever niet) dient schriftelijk voor 15 oktober te gebeuren bij het secretariaat. Bij opzegging nà 15 oktober dient de bondsafdracht voor het komende jaar (2020: € 18,00)