Clubblad Wipstrikkwartier 2019-2

R

”

W A

“W

G IN

SPORTVEREN EL IG D N

IP S

T R IK K WA R T

IE

Wandelsportvereniging

Wipstrikkwartier Zwolle

Maart/April 2019 Jaargang 43 Nr 2

Bestuur

Voorwoord

VOORZITTER Peter van der Molen telefoon: 06-22964681 e-mail: petervdmolen@home.nl

SECRETARIS Ruud den Baas Telefoon: 06-46064532 e-mail: wsvwipstrikkwartier@gmail.com

PENNINGMEESTER Karin Post Telefoon: 06-123097208 e-mail: veldpost@gmail.com

Vice VOORZITTER Gerrit Post Telefoon: 038-4658057 e-mail: hennie-gerrit@ziggo.nl

Vice SECRETARIS Karelien Raben

Vice PENNINGMEESTER Maurice Veldhuis Telefoon: 038-4657876 e-mail: mveldhuis01-c@telfort.nl

ALGEMEEN LID Bettie Spanhak Telefoon: 038-4230882 e-mail: mcspanhak@versatel.nl

ALGEMEEN LID Dineke de Graaf Telefoon: 038-4549530 e-mail: dineke.benny@ziggo.nl

ALGEMEEN LID Gerard van Wielink Telefoon: 038-4203276 email: vwielink@home.nl

Foto voorpagina: Molen onderweg tocht Coevorden op zaterdag 16 maart jl.

In het vorige clubblad eindigde ik het voorwoord met een wens op een mooi wandel­ jaar en een ‘spanningsloze’ 2019. Met inmiddels de start van de lente en de reeds zonnige dagen zou je bijna ook niet anders verwachten. Heerlijk genieten van de zon, en vooral de zondag tijdens de ‘Bos- en Weidetocht’ in Dalfsen. Voor de fans van PEC was het die dag dubbel genieten. Ook bij hen kan de spanning er af, want met de winst op Fortuna is er min of meer garantie op behoud in de Eredivisie. Die spanning is er bij de wandelsport eigenlijk niet. Alhoewel, dan moeten we heel ver terug in de wan­ delsport, toen er nog in competitie gewandeld werd. Elke wandelvereniging had zo zijn wandelgroepen van jong tot oud, in kleurrijke uniformen en dan werd men onderweg beoordeeld door een jury. Iedere wandeltocht was het dan spannend of men de 1e, 2e of 3e prijs had (of geen prijs), maar vooral aan het einde van het seizoen. Want dan was men benieuwd wie nu de kampioen van het seizoen was geworden en de befaam­ de ‘Midwinterhoorn’ mee naar huis mocht nemen, althans de verenigingen die bij de wandelbond – de NUW – aangesloten waren (Nieuwe Unie voor de Wandelsport).

Voor zover ik mij kan herinneren was die laatste tocht in oktober in Enschede en dat was dan ook direct het einde van het wandelseizoen. Men dook dan het winterseizoen in, met evenementen zoals kaarten, sjoelen, carnaval, eieren zoeken etc. Om dan vervolgens in Maart weer fris aan het wandelseizoen te beginnen.

Gelukkig kan men tegenwoordig (al decennia) het hele jaar wandelen, met zelfs elk weekend enorm veel keuze uit tochten. ‘Onze’ leden maken daar ook flink gebruik van.

Niet alleen de tochten uit het eigen programma, maar een groot aantal leden bezoeken ook de wandelevenementen van andere organisaties. Vooral de verhalen die je dan daarover terug vindt op Facebook zijn heerlijk om te lezen…. met foto’s! Die maken het verhaal helemaal compleet. Zo zijn er ook een aantal van die verhalen in de club­ bladen te vinden. Gelukkig maar, want het zou toch zonde zijn als al dat schrijverstalent slechts beperkt blijft tot Facebook. Je kunt hier alleen geen ‘likes’ plaatsen, maar je kunt ze wel persoonlijk vertellen dat je het leuk vindt. En ik doe het dan even via dit voorwoord. Voor alle ‘schrijvers’ onder ons: een dikke vette ‘LIKE’.

Ik wil daarnaast toch even terugkomen op het begin van het verhaal, het ‘spanningslo­ ze’. Nou, dat was er niet in Huize Overink. Wim Overink, voorzitter van de ‘Zwolse Wandel Verenigingen’, moest voor een zware ingreep naar het ziekenhuis. Die ingreep zorgde uiteindelijk voor veel complicaties, waardoor het op sommige momenten heel erg spannend werd. Na een lang verblijf op de Intensive en Midi-care, mocht hij daarna naar het Zonnehuis om te revalideren. Inmiddels is hij gelukkig weer thuis, om daar verder te herstellen.

De grootste spanning kan er af, en ik wens hem daarom vanaf hier, ook namens jullie, een snel en goed herstel toe. En laten we dan nu afspreken, dat we het vanaf nu voorlopig niet al te spannend meer maken…

Peter van der Molen Voorzitter

Clubblad Kopij voor het volgende nummer graag inleveren voor 10 juni 2019.

U kunt kopij per e-mail verzenden naar redactiewkz@home.nl of per post versturen naar: Redactie clubblad WKZ p/a Watersniphof 21 8043 JR ZWOLLE

2

In dit nummer

Wandel je met ons mee?

Kaart- en sjoelmarathon

2

Bestuur

Voorwoord

3

Inhoudsopgave

Wandel je met ons mee?

Uitnodiging kaart- en

sjoelavonden

4

Milieu / Klimaat

Agenda

5

Uitslagen kaart- en

sjoelavonden

6

Wandelschoen (3)

7

Verjaardagen

8

A4D 2019

9

ALV WKZ 2019

11

Wandelschoen (4)

13

Neem een hond

14

Gilboa-mars Israel

15

Collage wandeltochten

16

Colofon

In het laatste nummer van Wandel.nl (een initiatief van KWBN) kon je het artikel "Gezond, gezellig en gratis" lezen. Hierin was ons lid Henk Kwakkel aan het woord waarin hij uitlegde hoe hij aan het wande­ len geslagen is.

Tijdens de Paaswandeling van Wipstrik­ kwartier op zaterdag 13 april jl. kwamen uw verslaggever en Henk aan de praat over zijn artikel en het wandelen. Als vanzelf kwamen we op "zijn" kindje t.w. een wan­ delgroepje om te wandelen op woensdag­ avond. Zomaar: voor de gezondheid en het gezellig samenzijn. Veelal was het een medische reden om bij elkaar te komen en zodoende een wandelgroepje op te tuigen.

Elke woensdagavond vanaf 19.00 uur wandelen in een rustig tempo om in een uurtje of anderhalf gezellig samen te lopen en tegelijkertijd werken aan je gezondheid.

Het start- en eindpunt is het Cultuurhuis in Stadshagen (Werkerlaan 1).

Heb je nou ook zo'n zin om mee te wan­ delen? Sluit je dan bij ons aan en wandel met ons mee de paden op de lanen in.

Sleutelwoorden zijn: een betere gezond­ heid, conditieverbetering, vermindering medicijngebruik, afvallen, gezelligheid, so­ ciaal contact, niet te versmaden: GRATIS!, waardering van en voor elkaar en natuur­ lijk: ontspanning.

Haal de moet eruit en hou de moed erin!

Meedoen? Even een berichtje naar redac­ tiewkz@home.nl en we spelen uw ver­ zoekje door.

3

28 september 2019

Zaterdag 28 september 2019 organiseren w.s.v. Wipstrik- kwartier en w.s.v. De Zwolse Tippelaars voor de 6e keer een kaart- sjoelmarathon in Het Wandelhonk aan de Veemarkt voor leden en donateurs van de verenigingen.

De aanvang van de kaart-sjoelmarathon is 10.00 uur. Vanaf 09.15 uur bent u welkom voor het drinken van een kopje koffie/thee met een versnapering. Tussen de middag is er een uitgebreide lunch. De verdere consumpties komen deze dag voor eigen rekening.

De kaart-sjoelmarathon houdt in dat wij voor en na de lunch 3 bomen kaarten.

De sjoelers doen ook voor en na de lunch hun sjoelrondes.

Om e.e.a. te organiseren aanmelden voor 21 september 2019 bij: = Bettie Spanhak 038-4230882 = Riet van de Maaten 038-4651842 = Gea van Kleef 038-4219299

De kosten zijn, zoals voorgaande jaren, € 10.00 p.p.

Heeft u zich niet opgegeven en toch zin om te kaarten of te sjoelen? Kom dan gerust op 28 september meedoen.

Wij hopen op een geslaagde marathon.

Namens Bettie, Riet en Gea.

Milieu / Klimaat

De laatste tijd is het milieu, of liever gezegd het KLIMAAT, weer veelvuldig het onder­ werp van gesprek. Niet alleen in ons eigen land, maar ook in de landen om ons heen.

Het geheel is NIET gratis. Neen, we moe­ ten straks flink betalen om op deze aard­ kloot te kunnen blijven leven. Ik kan en wil er niets van vinden. De een praat over MILJOENEN en een andere weer over MILJARDEN. Ik kan en wil er niets van zeggen. Mijn kennis, en ik schat zo in ook de kennis van jullie, schiet te kort om tot een goed besluit te komen.

Het onderstaande gedicht is in het jaar 1988 geschreven door een oom van on­ dergetekende. Het was toen ook al kom­ mer en kwel met de natuur.

DE WERELD

De wereld is vol praal en pracht Toen God hem schiep heeft hij gedacht “Ik ben één der besten” Maar de mens dacht: “die wereld, ach wat God ook in die wereld zag…. we gaan hem goed verpesten”.

Nu is het een grote vuilnisbak Niet meer gezond zelfs erg zwak Ligt bijna te kreperen De zee die is totaal versmeerd De zoogdieren ziek en uitgeteerd De vissen vol met zweren.

De bossen zijn er haast niet meer struik en plant in tuin en plantsoen staan ergerlijk te verzuren. dennennaalden vallen neer heide zie je haast niet meer hoelang kan dit nog duren?

De lucht is als een vette kraag heel dun is de ozonlaag geen bloem meer tussen het koren men vliegt nog harder als het geluid zo’n ding braakt vuile gassen uit we zijn bijna verloren.

Als diezelfde Lieve Heer die toen de wereld schiep, weleer nu eens terug zou keren dan zou hij denken, kolossaal wat zijn de mensen allemaal De boel aan het versmeren.

Proloog

Daarom mensen, nu het nog kan probeer het, maak er nog wat van wij moeten immers leven ik weet zeker dat ik me niet vergis zoals het nu gaat dan gaat het mis dan leven we nog even…!!!!

We kunnen met elkaar veel voor de natuur betekenen. Maar toch zie je bij iedere wandeltocht, dat er nog steeds mensen (ook wandelaars dus)…….het nog niet hebben begrepen. Blikje leeg, terug in de rugzak en dat geldt voor meerdere zaken.

Bij de finish staat zeker een prullenbak, zodat je met een lege tas naar huis kunt gaan. Ik zal ook eens beter opletten naar mijn eigen gedrag volgens het aloude ge­ zegde…MAAR BEGIN BIJ JEZELF.

WesMa

Zaterdag 1 juni Trainingstocht Vierdaagses 4e trainingstocht (40 km.)

Vertrek 08.00 uur vanaf het Wandelhonk Opgeven voor 27 mei a.s. (telefoon 038 454 95 30 of mail dineke.benny@ziggo.nl)

Dinsdag 11 juni Schoonmaken clubgebouw Aanvang 14.00 uur

Zaterdag 15 juni Cunera Pelgrimstocht Amerongen Afstanden 5 - 10 - 15 - 20 km.

Vervoer per bus Nader bericht volgt

Zaterdag 29 juni Anker Wandeltocht Hollandscheveld Afstanden 5 - 10 - 15 - 25 km.

Vervoer per bus Nader bericht volgt

4

Agenda

Zaterdag 11 mei Trainingstocht Vierdaagses 3e trainingstocht (34 km.)

Vertrek 08.00 uur vanaf het Wandelhonk Opgeven voor 7 mei a.s. (telefoon 038 454 95 30 of mail dineke.benny@ziggo.nl)

Maandag 20 t/m vrijdag 24 mei, Avond4Daagse Zwolle Onze vereniging doet alle dagen mee, behalve op de woensdag (vrije dag, kan evt. op eigen gelegenheid gelopen worden).

*maandag 20 mei - v.v. Be Quick '28 (sportpark Ceintuurbaan)

*dinsdag 21 mei - v.v. CSV '28 (sportpark de Verbinding, Stadshagen)

*woensdag 22 mei - H.F.C. Storica (sport­ park Het Hoge Laer, Aa-landen)

*donderdag 23 mei - v.v. ZAC (sportpark Jo van Marle, Zwolle-Zuid)

*vrijdag 24 mei - manifestatieterrein Pro­ vinciehuis (park de Weezenlanden)

16

Kaarten- en sjoelen

Mien Diender

4015

April 2019

Sjoelen

Maart 2019

Sjoelen

1

Elaine v Groningen

578

2

Kees Oosterling

571

3

Lies Verstege

566

4

Alie Pap

527

5

Rika Edelenbos

525

6

Betty de Gunst

506

1

Kees Oosterling

746

7

Margreet Kluiver

493

2

Elaine v Groningen

745

8

Adrie Eikema

485

3

Alie Pap

659

9

Joke Horstman

458

4

Rika Edelenbos

645

5

Adrie Eikema

613

Jokeren

13

Bert Edelenbos

3862

14

Wessel vd Maaten

3721

15

Gerrit Post

3487

16

Alex Vleeschdrager

3370

Hall of Fame 2019

Sjoelen 2019 Lies Verstege

Jokeren 2019

Jokeren

1

Karin Mul

52

1

Anneke Trentelman

49

2

Jan v Wilsum

59

2

Riet vd Maaten

51

3

Femmie Spanhak

62

3

Mans Bos

57

4

Cobi Krayer

69

4

Karin Post

64

5

Ida Kolkman

77

5

Tineke Bos

72

6

Riet vd Maaten

86

Jan Post

6

Karel Schuurman

73

7

Trees Kleine

88

7

Cobi Krayer

83

8

Tineke Bos

92

Artikel klaverjassen

8

Gerrie v Ginkel

89

9

Margriet vd Vegt

93

9

Karin Mul

92

10

Anneke Trentelman

95

10

Femmie Spanhak

99

11

Gerry v Ginkel

98

Bettie Spanhak

101

11

Ans v Ree

101

12

12

Margriet vd Vegt

111

13

Vera v Wilsum

101

13

Trees Kleine

114

14

Karin Post

102

15

Hennie Post

104

16

Ans v Ree

149

Klaverjassen 1

Erik Hoekman

4927

2

Jan Post

4900

3

Dennis vdr Vegt

4857

4

Johan Kleine

4795

1

Eef v Ginkel

5657

5

Eef v Ginkel

4493

2

Peter Mul

5444

Loes Klink

5374

Klaverjassen

6

Bert Edelenbos

4462

3

7

Peter Mul

4457

4

Theo Horstman

5004

8

Loes Klink

4439

5

Rini Spanhak

5000

9

Bert vdn Bogaard

4439

6

Bert vdn Bogaard

4545

Gerrit Kolkman

4498

10

Herman Krayer

4386

7

11

Wessel vd Maaten

4306

8

Mans Bos

4495

12

Johan Hendriks

4273

9

Jan Post

4468

13

Theo Horstman

4251

10

Johan Hendriks

4467

14

Gerrit Post

4251

11

Herman Krayer

4455

4087

12

Erik Hoekman

4421

15

Bea Runneboom

5

Karin Mul

Klaverjassen 2019

Willekeurig opgepikt uit het Leidsch Dagblad 13 oktober 1984 pagina 2:

Oegstgeest - Met als doel de kosten van een chauffeur, het onderhoud en de ben­ zine voor een rolstoelbus te kunnen finan­ cieren zullen Verpleeghuis van Wijcker­ slooth en Café-Restaurant "De Rode Leeuw" in Oegstgeest van 1 tot en met 4 november een liefdadigheidsacttie hou­ den. Het hoogtepunt van de actie zal zijn een poging het wereldrecord klaverjassen te breken.

Dit record staat momenteel op 84 uur en 39 minuten.

Het zal Alex duidelijk zijn dat dit niet het record is voor het spelen van één kaart!

Belevenissen van een wandelschoen (3) Of gladiool….. dat is nog steeds afwachten.

Februari was een veel belopen maand. Als wandelschoen eigenlijk maar weinig rust deze maand. Waren we 9 februari nog in Noordwolde gingen de schoen gewoon het weekend erna weer aan. 16 en 17 fe­ bruari organiseerde de eigen vereniging de Peperbus wandeltocht. Moeder wandel­ schoen had al eerder in het seizoen in samenspraak met de rest van de wandel­ schoenen besloten dat er sowieso 2 dagen gewandeld zou worden.

Zaterdag 16 februari verzamelden wij ons daarom op aangename tijd in het clubge­ bouw. 8 uur was voor ons echt te vroeg dus 9 uur vertrek. Met een heule grote groep mensen vertrokken wij uit het ge­ bouw voor, wat later bleek, en prachtige tocht. De eerste zonnestralen braken al goed door. Zelfs de vogeltjes konden we horen fluiten. Collega van de wandel­ schoen was erbij. Vanuit Hoonhorst eerst al op de fiets naar Zwolle en dan nog wandelen. Respect. Ook de wandelschoe­ nen uit Steenrijk waren erbij. Al hoe wel ik wel moet melden dat één van deze twee al om 8 uur vertrok. De wandelschoen die graag zijn favoriete club aanmoedigt was er ook bij. Al met al een mooi cluppie. De route bracht ons eerst vlak langs Dinoland.

Als wandelschoen begint het je dan te bekruipen…. Wat als zo’n dino toch los breekt? Rennen op wandelschoenen?

Gelukkig viel het allemaal mee. Eenmaal bekomen van de schrik kwamen we in het prachtige Engelse Werk. Daar raakten de wandelschoen uit Steenwijk en ik ernstig van slag. Een behoorlijk grote groep liep achter ons, naast ons, voor ons. Ze liepen snel, hard en verkeerd….. dachten wij. Dit bleek een wandeltocht door een andere organisatie uitgevoerd. Ik zal geen reclame maken maar ik had menig bonus kaart kunnen gebruiken denk ik. We waren al trouwens bijna bij het eerste rustpunt. Op 5,5 km was er rust in de Schellerhoeve.

Voor ons kwam die iets te vroeg en dus door naar de 2e rust in Windesheim.

Heerlijk lopen over prachtige stukken dijk, over weggetjes waar we al heel lang of nog nooit waren geweest. Ik moet eerlijk toegeven, je bent een wandelschoen of niet, maar ik was blij dat we in Windesheim waren. Na 15 km de eerste rust was wel een uitdaging. Overigens was de rust erg goed georganiseerd in het buurthuis.

Prachtige gelegenheid en goed verzorgd.

Na onze eerste rust mochten weer ver­

der gaan genieten van de prachtige omge­ ving rondom Windesheim en weer rich­ ting Zwolle. Prachtige vergezichten over groene velden. Lopen langs de vaart, langs boerderijen en daarna naar Zandhove.

Wat super dat deze zorginstelling ons binnenliet om daar pauze te houden. Ook hier alles goed voor elkaar. Na deze rust was het op naar het clubgebouw. Eerst nog een mooi stuk door Zwolle-Zuid. We liepen langs het ouderlijk huis van deze wandelschoen. Ik heb nooit geweten dat er nog zulke groene stukken in onze stad zijn. Eenmaal vlak bij de binnenstad kwam onze Peperbus weer in het zicht. Door de mooie kleine straatjes en steegjes die onze binnenstad rijk is wandelden we zo weer het clubhuis binnen. Heerlijk gelopen want het was echt een prachtige tocht. Zondag 17 februari gingen de moeder van de wandelschoen en deze wandelschoen nog eens ronde lopen. Het originele plan was om eerst de lus van 20 km te wandelen en dan die van 10 km er achteraan. De van 20 hadden we eigenlijk zo gelopen. Het eerste gedeelte had natuurlijk veel dezelf­ de punten van de zaterdag. In Zwolle-Zuid ging de route toch iets anders. Ook heel mooi, want ook hier gingen we weer door een park. Onze eerste rust was nu in Zandhove. Hierna pikten we de route weer op. Weer door de prachtige groene omgeving van zuid. Mooie gesprekken met andere wandelschoenen. De belangrijkste tip was: zorg dat je het leuk hebt dan komt de rest vanzelf wel. Na de binnenstad snel weer door naar het wandelhonk. Daar eenmaal aangekomen heerlijk even genie­ ten van rust, drinken en snert. Overigens moet ik nu vermelden dat de service van achter de balie ook echt fantastisch was.

(Wandelschoen uit Steenwijk en wandel­ schoen die het clubblad in elkaar zet, bij deze zijn jullie genoemd). Na de rust was het de bedoeling dat we nog 10 km zouden lopen. Bij de splitsing van de 5 km hadden moeder wandelschoen en ik het wel gehad. Dus… hup de 5. Die hebben weer nog snel even er achteraan geplakt. Toch heel tevreden dat we die nog gedaan hadden. Wat was het een prachtig week­ end voor wandelaars en voor de vereni­ ging. Echt top.

Zaterdag 23 februari De eerste trainingstocht vanuit de vereni­ ging. Als wandelschoen ben je blij als er weer trainingstochten zijn. Dan is het echt begonnen. De opperwandelschoen had een mooie route richting Werkeren ge­ maakt. Ook vandaag weer veel wandelaars in het clubgebouw. Gezellig. Moeder

6

wandelschoen, wandelschoenen uit Steen­ wijk en de wandelschoen die graag zijn voetbalclub toejuicht waren er. Gezellige meute bij elkaar. Ik begreep van mede wandelschoenen om mij heen dat we de route dit jaar andersom liepen. Het was prachtig weer dus het maakte mij niets uit.

Het eerste gedeelte van de route bracht ons door Frankhuis naar Stadshagen.

Prachtige stukken over de dijk. Daarna voor mijn gevoel richting Hasselt om dan toch ineens af te slaan om langs de Milli­ gerplas te lopen. Het kijken over de wei­ landen verveelt ons nooit.

In Werkeren een fijne rust. Van alles voorzien en heerlijk kunnen zitten. Daar­ na ging het eigenlijk al weer richting club­ huis. Gelukkig nog wel via de Vreugdehoe­ ve. Daar hebben wij nog even een hele korte rust gehouden. Ik als wandelschoen moest echt even een sanitaire stop hou­ den. Binnen ons cluppie bekend als de 15 km stop.

Daarna echt naar het clubgebouw om te kunnen genieten van heerlijke pannenkoe­ ken. Wat is het dan heerlijk binnen komen.

Heel voldaan over de tocht en nog even een tijdje rustig gezeten. Moeder wandel­ schoen en ik zijn uiteindelijk samen ver­ trokken.

Nu even één weekend rust. Nou ja… rust.

Carnaval. Dus qua wandelschoen rust: nu gaan we met andere schoenen met de voetjes van de vloer. 9 maart zullen wij naar Amsterdam gaan. Tot dan!

Een wandelschoen

Verjaardagen mei/juni Mei 3 Ruud den Baas 6 Gerard van de Wetering 7 Karel Schuurman 8 Margriet van der Vegt 10 Dennis van der Vegt 10 Jan van Wilsum 13 Alex Vleeschdrager 17 Riet van der Maaten 19 Jan Pasman 25 Bep van Ommen 28 José van Kloppenberg 29 Jo de Leeuw 29 Rosalien van Well 31 Jennie van der Kolk

Juni 2 Marga Kooistra 8 Joke Braakman 9 Kees Oosterling 11 Trees Kleine 12 Miranda Schutte 13 Julia van der Vegt 13 Mary Westenberg 15 Elaine van Groningen 18 Clarie Wienen 22 Annemiek Joosten 22 Karin Post 24 Margreet van de Vegte 27 Ger Hoogstra 29 Thea Steen

Voetnoot van de redactie Bij de vorige uitgave van ons clubblad heb ik de vreselijke fout gemaakt door de verjaardag te vermelden van Clasien Seine en dat terwijl zij overleden was.

Hierbij mijn welgemeende verontschuldi­ gingen aan de nabestaanden van Clasien voor deze onvergeeflijke onachtzaamheid.

Mans Bos

7

De Avond4daagse staat binnenkort weer voor de deur, en wel van maandag 20 t/m 24 mei, dus willen wij graag weten wie er deel willen nemen. Verzamelen is iedere dag om 18.00 uur, zodat wij om 18.15 uur gereed zijn om te vertrekken. Melden bij startnummer 1 op het veld!

Onze vereniging neemt alle dagen deel, behalve op woensdag, dat is weer onze vrije dag. Je kunt dan natuurlijk wel op eigen gelegenheid gaan lopen. Vrijdags lopen we weer mee met het defilé. Vorig jaar zijn wij tijdens het defilé goed voor de dag gekomen, maar we herhalen toch nog even de regels voor deelname aan het defilé: • Om 18.30 uur verzamelen op de par­ keerplaats voor het provinciehuis. Daar kan je nog een beker koffie of iets anders nuttigen en krijg je je bos bloemen uitge­ reikt; • We nemen deel in fleecejas en polo. Bij warm weer dragen we de fleecejas om de middel; • We dragen een blauwe lange broek (geen trainingsbroek); • Bij regen gebruiken we alleen de regen­ kleding van onze vereniging. Leden die een poncho van de vereniging hebben worden verzocht deze bij dreigend slecht weer mee te nemen; • Tijdens het defilé dragen we geen pet, paraplu, rugzak of andere tas, deze kun­ nen afgegeven worden bij de auto van de vereniging; • Tijdens het defilé nemen we geen huis­ dieren mee in de groep; • Om 19.00 uur gaan we opstellen bij de doorgang onder het provinciehuis, zodat we om 19.30 uur klaar zijn voor het defilé; • Na terugkomst bij het provinciehuis wordt van alle deelnemende leden van beide verenigingen verwacht dat we hel­ pen om de rommel op het veld en de dranghekken op te ruimen; • Als alles is opgeruimd is er in ‘Het Wan­ delhonk’ nog de gelegenheid om gezellig na te borrelen.

8

ALV vrijdag 1 maart 2019 Traditioneel is er altijd de eerste vrijdag van de maand maart onze ledenvergadering, zo rond onze oprichtingsdatum (7 maart 1964). Dit jaar dus op vrijdag 1 maart, en 6 dagen later bestonden wij officieel 55 jaar. Diegene die deze avond aanwezig waren, werd het al snel duidelijk bij het nuttigen van een vlaaienpunt, want die had een cho­ coladelogo met het getal 55. Het aantal aanwezigen was groot en dat is altijd fijn bij een ALV, dat geeft betrokkenheid aan. Na een voorwoord van de voorzitter, waarbij het jubileum (zonder feestje) werd aangehaald en verslag werd gedaan van de gezond­ heidstoestand van Wim Overink (voorzitter ZWV), werd ook een moment stil gestaan bij het overlijden van Clasien Seine. Om het voorwoord positief af te ronden werden de 3 jubilarissen (40 jaar lid) aangehaald. De vergadering duurde overigens niet erg lang.

De notulen en het jaarverslag van het secretariaat werden vlot behandeld. Het jaar­ verslag van de penningmeester werd blad voor blad doorlopen met als opmerking dat het afgelopen boekjaar met een batig saldo afgesloten werd en men in het overzicht kon zien dat er een gemiddelde deelname van 60-70 personen per Zwolse tocht was.

Vervolgens werd de begroting behandeld en na weinig vragen over beide financiële stukken werd het voorstel om de donatie-gelden en de bijdrage wandeltocht (het bedrag wat de leden betalen bij deelname aan een tocht) niet te verhogen, aangenomen.

Tevens lag er een voorstel om de contributie te verhogen met 0,25 euro per maand.

Dit voorstel werd ook aangenomen. Dit gaat overigens pas in vanaf 01-01-2020.

Om de vergadering te ‘rekken’ werd er een pauze ingelast van 10 minuten. Tijd om de benen even te strekken na een hele lange zit (cynisch bedoeld) en bij te tanken.

Bij de bestuursverkiezingen werden de aftredende bestuursleden allen herkozen. Dit betekent dat de voorzitter Peter van der Molen, penningmeester Karin Post en vice­ secretaris Karelien Steenbruggen weer voor 2 jaar ‘werk’ hebben. Karelien was overi­ gens na 1 jaar weer herkiesbaar, dit om het rooster van aftreden weer juist te laten verlopen, en niet gelijktijdig aftredend te zijn met de secretaris.

Aansluitend bracht de kascommissie verslag uit en werd de vergadering gevraagd om de penningmeester en het bestuur decharge te verlenen. Gebruikelijk werd dit met applaus bekrachtigd. Bij de verkiezing kascommissie was Mans Bos aftredend, werd Ben Boverhof reserve en stelde Hennie Wullink zich kandidaat voor de kascommissie.

Op de agenda dit jaar ook een voorstel om een extra punt op te nemen in het Huis­ houdelijk Reglement, met de toevoeging dat leden zelfstandig dienen te kunnen lopen.

Indien niet mogelijk dan dient het lid voor maximaal 1 begeleider te zorgen. Na enige verduidelijking werd het voorstel aangenomen.

Bij de rondvraag feliciteerde Jan Post de herkozen bestuursleden en gaf hij aan dat door de continuïteit van samenstelling van het bestuur, de kennis bewaard blijft. Tevens gaf Jan Post aan om per 1 januari 2020 te stoppen met het oude papier (coördinatie) en het samenstellen van het wandelprogramma. Het bestuur dient nu na te denken over een opvolger. Ter afsluiting bedankt Jan Post het bestuur, namens alle aanwezigen, voor de inzet in het afgelopen jaar.

De vergadering werd tenslotte gesloten om 20.28 uur met de opmerking van de voorzitter dat er nog geen opvolging is van de verzorgingspost tijdens de Vierdaagse van Apeldoorn, en wenst een ieder een mooi wandeljaar.

9

Perspectis Perspectis Orthopedische Schoen Technieken Biedt perspectief voor u

Loopt u niet lekker in uw schoenen en doen uw voeten steeds pijn na een stevige wandeling? Dan kunt u een afspraak maken bij Perspectis Orthopedische Schoentech­ nieken. Sinds 2 jaar zijn wij gevestigd in Hattem. Expertise en vakmanschap staan hoog in het vaandel bij Jan van Westen­ brugge, orthopedisch schoentechnicus.

Het kunnen maken van orthopedische schoenen vraagt om technische vaardighe­ den en inzichten die alleen een volledig gediplomeerd orthopedisch schoentech­ nicus u kan bieden. Wij werken op voor­ schrift van de specialist.

U kunt ons vinden aan de Eikenlaan 17, 8051 BD in Hattem. Telefonisch zijn we te bereiken op het nummer 038-737 01 39 en u kunt ook mailen naar: info@perspectis-ost.nl.

Bekijk onze website: www.perspectis-ost.nl Perspectis-OST BV in Hattem en Wandelsportvereniging Wipstrikkwartier in Zwolle reiken elkaar de helpende hand en u als lid kan hier uw voordeel mee op doen. Hun schoenen brengen u zeker thuis. Wie de schoen past....

10

Belevenissen van een wandelschoen (4) Dat is toch ook wat…Zit je er net lekker in, hebben ze (lees wandelmaatjes)bedacht dat we wel toe zijn aan een weekend wandelen. Nou dus dan mag ik als wandel­ schoen weer uit de kast en gingen we dus op zaterdag 6 en zondag 7 april naar Dalfsen. Gelukkig is dat dan niet zover weg. Bovendien werd het innerlijke kind van mij heel blij omdat we weer eens naar een heuse speeltuin mochten. (startloca­ tie: speeltuin Madrid). Enfin de koffie werd genuttigd, andere wandelaars werden begroet en bij sommigen zonk de moed al in de schoenen….kortom, wandelschoen vol.

Na in maart toch behoorlijk wat buitjes op de kop te hebben gehad beloofde het dit weekend goed weer te worden. Ook wel weer eens fijn dat je als wandelschoen niet hoeft te soppen, glibberen of glijden. Net iets na 8 uur konden we rustig vertrekken.

Beide dagen hebben we dit overigens ge­ daan.

Op zaterdag liepen we de 40 km route.

Dat bleek een klein lusje van 10 km te zijn die weer terug kwam bij speeltuin Madrid.

Heerlijk om zo vroeg al door de bossen te lopen, vogels te horen en te kunnen genieten van de jonge lente. Prachtig ook om uit het bos richting kasteel Rechteren te wandelen. Als wandelschoen wordt je daar toch heel vrolijk van. Bovendien fijn om weer even op verharde wegen te wandelen.

Laatste stukje van dit lusje ging langs een boerderij met een heel hard blaffende hond….wij vroegen ons allen af of de hond ook schor zou zijn na alle wandelaars, die hem aan het eind van de dag gepasseerd zouden zijn.

De tweede lus zou ons over de Lemeleren Archemerberg brengen. Zelfs de wan­ delschoen die graag zijn voetbal aanmoe­ digt vond het een mooie route. Moeder wandelschoen en ik vonden het vooral wat

jammer dat we op zaterdag niet zo ver konden kijken ivm het weer. De vrouwe­ lijke wandelschoen die van ver komt was vooral blij dat ze niet in het ravijn gestort werden. Ja mensen…een heus ravijn, midden in het bos. Prachtig uitzicht overi­ gens. Dan pas realiseer je dat je stiekem best omhoog bent gegaan.

Na het vele zand op beide bergen en de top te hebben bereikt waren we apetrots op onszelf. Toch maar ff gedaan.

De pauzeplekken waren goed verdeeld en men had echt op ons gerekend. Fijn om even te kunnen zitten, iets te drinken en zelfs een soepie te slurpen. Al redelijk snel voor ons gevoel kwamen we aan bij de laatste 10 km van de dag. We zagen op de routebeschrijving nog maar een paar aan­ wijzingen staan. Dat had ons toen al de hint kunnen geven dat er een paar hele lange paden tussen zaten…

Hoe dan ook lopen moet je toch dus: hup de radio aan, zachtjes uiteraard, en de pas erin. Wat waren we blij toen we net iets voor 17.00 uur weer in speeltuin Madrid waren. Trots op ons zelf dat we toch maar 40 km hadden gelopen en dat we nog net voor sluitingstijd binnen waren!

De zondag ging een van de wandelschoe­ nen niet mee. Hij ging zijn voetbalclub aanmoedigen. Daarentegen was nu de collega wandelschoen wel mee! Dus weer met een groepje van 4 op weg. Moeder wandelschoen leest gelukkig nu elke keer de route. Dit helpt om niet van de het pad te dwalen. Ook moet worden gezegd dat de routebouwers echt goed werk hadden gedaan met pijlen en linten. Het was bijna onmogelijk om te verdwalen. Op deze zondag gingen we 30 km wandelen. Eerst het lusje van 20 km en daarna de lus van 10 km. Mochten we dan na 20 km er toch zat van zijn dan konden we ook gewoon stoppen. Eenmaal aan het lopen bleek de eerste 10 km het zelfde als die van zater­ dag. Dus…kwamen we weer langs de hond waarvan we afvroegen of hij schor kon worden. Viel wel op dat hij nu een andere plek had en duidelijk minder fana­ tiek blafte dan de vorige dag. Na 10 km kwamen we dus weer in speeltuin Madrid aan. Gezellig om veel andere wandelaars te treffen. Het weer was dan ook voor­ treffelijk en menig wandelaar zat lekker buiten.

Uiteindelijk frisse moed verzamelt en toch nog de 20 km en de lus van 10 km gelopen.

Dik tevreden over de route, de tijd en de locaties. Fantastisch georganiseerd. We waren het er allemaal over eens dat de

11

routebouwers er echt een supermooie route van hadden gemaakt.

Voor april is het nu even klaar voor deze wandelschoen die toch stiekem een gladi­ ool is. Iets met kinderen die basketballen en vakanties. In mei zullen vast weer meer belevenissen plaatsvinden. Ik houd u op de hoogte!

Groet, een wandelschoen

Paardebloem in een afgesloten groene vlakte met maar één paardenbloem in de wei zag ik vele bonte koeien grazen maar de paardenbloem… wandelden ze voorbij de bloem groette gerust de stoere koeien mede door haar vriend de… wind want die liet haar hoofdje buigen en dat werd door de koeien sterk bemind koeien lijken misschien dom maar snappen heel goed de moraal dat ene bloempje, dat laat je staan zo niet, is dit het einde van hun… verhaal!

12

Te weinig beweging?

Neem een hond!

Onlangs las ik een artikel in de Stentor met als titel: “Een hondje dat alles verzacht”.

Na het lezen van dit stuk had ik het gevoel alsof het over ons ging, zo herkenbaar als dat beschreven stond. Nu is het zo dat het aanschaffen van een puppy van een bepaald ras, een teckel, niet alleen een kwestie is van het neertellen van een grote som euro’s en een naam verzinnen, ook het opvoeden hoort daarbij. En een puppy opvoeden in een voor haar nog wild­ vreemde wereld geeft stress in hoge mate en stelt je relatie danig op de proef! Vroe­ ger toen Maxi, want zo hebben wij haar genoemd, er nog niet was, was uitslapen in de donkerste maanden van het jaar het ultieme begin van iedere dag.

Die levensstijl verandert vanaf de eerste dag want dan sta je om vijf uur in de och­ tend op als het nog aardedonker is en geen mens te zien is en prijs je de hond de hemel in als ze haar plasje of poepje heeft gedaan in het nabij gelegen plantsoen. “Goed zo!

Dat heb je goed gedaan!” terwijl je schich­ tig om je heen kijkt of er werkelijk niemand om je heen te zien is, ook geen milieupo­ litie of andere ordebewaarders. Koud is het, Siberisch koud en als God daarbij ook nog eens windkracht tien bij aanzet verlang je op zo’n moment met de grootste wee­ moed naar vroeger: de tijd zonder hond en tropische temperaturen. Maar ach, als ze haar behoefte heeft gedaan en je vol van trots aankijkt in de verwachting daarvoor te worden beloond, keer je weer huis­ waarts en leg je het bundeltje hond weer terug in de bench in de hoop het tekort aan nachtrust weer in te kunnen halen.

Hoe het zo komt dat we midden in de nacht op straat staan te juichen bij puppy­ plasjes of -poepjes? Een kwestie van welles, nietes, voors en tegens, wikken en wegen.

Uiteindelijk kozen we ervoor om het te doen, te meer een hond je aan het bewe­ gen zet en je motiveert om minimaal drie keer per dag stevig te wandelen. In de praktijk blijkt dat we niet drie keer per dag de deur uit moeten maar ongeveer tien keer. Na het slapen, eten en spelen, eigen­ lijk dus altijd en dan één minuut voor elke week dat ze oud is. Ze is nu inmiddels 25 weken dus 25 minuten, genoeg voor haar om de directe omgeving te verkennen en voor ons om met onze profielzolen in de stront te stappen van Maxi’s voorgangers.

Verder bijten puppy’s: veel, hard en daar­

naast is niets, maar dan ook niets meer veilig in huis voor haar vlijmscherpe tand­ jes. Het antiek wat niet in veiligheid is gebracht blijft gelukkig tot nu toe gespaard!

Spontaan de deur uitlopen om ergens heen te gaan is niet meer mogelijk. Voor elk wissewasje moet de agenda worden ge­ raadpleegd, alles vergt overleg om de si­ tuatie zo “normaal” mogelijk te doen lij­ ken. Dat wisten we natuurlijk vooraf maar het voelt als een stap terug in de tijd, voor ons gevoel, héél ver in de tijd!

Uit onderzoek blijkt dat hondenbezitters een lager risico op hart- en vaatziekten hebben en ze minder stress ervaren. Dat komt onder meer doordat bij het aaien van een huisdier het stofje oxytocine vrijkomt, ook wel knuffelhormoon ge­ noemd. Dit stofje vermindert niet alleen stressgevoelens maar zorgt ook voor meer weerstand en een hogere pijngrens.

Door onze inmiddels opgedane ervarin­ gen hebben we zo onze twijfels over dit onderzoek met uitzondering natuurlijk van de aanwezigheid oxytocine want af en toe is ze ook om dood te knuffelen.

Een kennis van ons, een trotse bezitter van een mopshond (waarvan je niet ziet wat de voor -of achterkant is), raadde ons aan om zo snel mogelijk met het beestje op puppycursus te gaan. Nou, dat hebben we geweten! Zit je daar op een afgescheiden stukje van een boerenland met nog een aantal trotse hondenbezitters naar de in­ structies te luisteren waarbij je je af vraagt of die voor ons bestemd zijn of voor het beestje. Het heeft niets geholpen, het beestje doet nog steeds wat ze wil en luistert ook nog steeds niet. Wat ze wel geleerd heeft is socialiseren en wennen aan de wereld om haar heen waarbij ze voor niets en niemand bang is. Nogmaals, puppy’s bijten: veel en hard. Kleding, schoeisel, meubels, ledematen; niets is meer veilig voor het vlijmscherpe melkge­ bitje. Maar ook in dit soort situaties geldt de gouden regel: niet kwaad worden hoe ernstig de zaak ook is maar afleiden, ze weten niet beter. Als het moment is aan­ gebroken dat het melkgebitje wordt ver­ vangen door het definitieve gebitje en alles in en rond het huis een beurt heeft gehad, begint het tijdperk van pube­ ren………….

Het allerleukste zijn toch de reacties van

13

de mensen op straat als ze zo’n stuiteren­ de puppy zien. “Wat een schatje!” “Ah, een puppy”. Echter, degene die niets zeg­ gen, hebben een verdacht grote glimlach op hun gezicht als Maxi passeert. En op zulke momenten realiseren we dat we het leukste en liefste hondje van de wereld hebben en dat haar liefde voor ons on­ voorwaardelijk is en altijd zal blijven maar of het ons leven verzacht zal nog moeten blijken. Dat weten we pas definitief als ze de pubertijd heeft gehad!

Waarom ik u dit allemaal laat weten terwijl het geen ene moer met wandelen te maken heeft, komt door het feit dat we zeker niet de enige zijn binnen de wandel­ vereniging met een totaal ontwricht leven.

Het lijkt mij haast ondenkbaar dat heel veel collega-wandelaars zich in deze situatie niet zullen herkennen!

Simon van der Bas

Wandelen in Israël: de Gilboa Mars Vorig jaar in september vroegen wandel­ kennissen aan ons of wij interesse hadden om mee te gaan naar Israël voor een tweedaagse wandeling die ook onderdeel is van de IML (International Marching Leage). In eerste instantie hadden wij onze twijfels. Israël? Is het daar wel veilig? Loop je dan de hele dag in de woestijn en tussen de rotsen? Maar door hun enthousiaste verhalen werden we toch nieuwsgierig.

We zouden niet alleen gaan wandelen maar ook een klein beetje cultuur snuiven.

Zo gebeurde het dus dat wij woensdag 6 april 2019 op het vliegtuig stapten richting Tel Aviv met een groep van in totaal 30 wandelaars. Na een vlucht van bijna 4 ½ uur landden we op Ben Gurion Airport in Tel Aviv. Nadat we bij de Israëlische dou­ ane ons visum hadden gekregen stapten we in de bus en reden naar Jeruzalem, ongeveer een uur rijden vanaf Tel Aviv.

Daar aangekomen konden we meteen dineren: een buffet met veel rauwkost, groente, soep, zoete toetjes enz.

De volgende morgen alweer vroeg op want we vertrokken richting de oude stad Jeruzalem.

Daar begonnen we op de Olijfberg en liepen zo richting het oude gedeelte van Jeruzalem met de oude gebouwen, smalle straatjes, vele kerken, moskeeën, begraaf­ plaatsen, olijfbomen e.d. Onze gids vertel­ de honderduit. Via de “Via Dolorosa” liepen we naar de Heilige Grafkerk. We dronken koffie in een typische Israëlisch koffietentje en lunchten natuurlijk met falafel en shoarma. Na de lunch liepen we door de Joodse wijk van Jeruzalem om onze rondleiding bij de Klaagmuur te ein­ digen. Halverwege de middag stapten we weer in de bus en reden eerst een klein stukje naar het zuiden. We daalden af onder zeeniveau en in de verte zagen we de Dode Zee liggen. We reden door de woestijn, die nu toch wat groener was als normaal omdat het de weken voor onze reis ontzettend veel geregend had in Israël.

Er graasden zelfs schapen. Na een korte stop reden we door de Westelijke Jor­ daanoever naar het noorden. Opeens kwamen we bij een soort grenspost. Er werden wat vragen gesteld aan de chauf­ feur en de gids en 2 Israëlische militairen kwamen een kijkje nemen in de bus. (de Westelijke Jordaanoever valt onder de bezette gebieden en als je deze verlaat wordt iedereen gecontroleerd). Uiteinde­ lijk kwamen we aan bij onze kibboets: Ein

Harod. Dit keer geen hotelkamer maar een huisje met alles erop en eraan.

De volgende morgen (vrijdag) reden we met de bus naar de locatie van de wandel­ tocht. Dit was maar een klein kwartiertje bij onze kibboets vandaan. Hier werden we met bussen weggebracht naar de start van de wandeltocht op de berg Gilboa. Er was maar 1 afstand: 20 kilometer. Boven­ op de berg was het prachtig; we keken uit over het dal ver onder ons en overal om je heen stonden bloemen in bloei met de meest mooie kleuren. We hadden geluk dat het zoveel geregend had! Tijdens de wandeltocht liepen we een stukje langs de grens en zagen we 7 straaljagers patrouil­ leren. Bij de eerste rustpost kregen we een beker soep, bij de 2e rustpost wat nootjes en zoetigheid. We daalden lang­ zaam de berg af om uiteindelijk weer bij de locatie uit te komen waar we ’s ochtend op de bus waren gestapt. Iedere wandelaar kreeg hier een T-shirt als aandenken. We lunchten weer met falafel en shoarma en reden terug naar onze kibboets. ’s Avonds waren we uitgenodigd voor een “social event”. We gingen naar een naastgelegen kibboets. We wisten niet zo goed wat ons te wachten stond. Op de tafels stonden flessen drinken en nootjes. Het begon met een kort officieel gedeelte waarin wat toespraakjes gehouden werden en wat mensen bedankt werden. Daarna begon het “feest”. Het was een mix van optre­ dens, karaoke, discomuziek enz. Nadat een groep Duitse militairen een Duits marslied hadden gezongen moesten wij als Nederlandser natuurlijk ook wat laten horen. Uiteindelijk werd gekozen voor het lied: “Tulpen uit Amsterdam”.

De tweede dag (zaterdag) is normaal ge­ sproken de “familie dag”. Duizenden Israë­ lische ouders lopen dan met hun kinderen mee in de wandeltocht. Maar doordat het dus de weken daarvoor zo ontzettend veel geregend had was er een probleem met parkeerplaatsen en had de organisatie besloten deze familiewandeldag te ver­ plaatsen naar mei. Zodoende liepen er dus bijna alleen maar buitenlandse wandelaars mee met deze wandeltocht. We weten niet precies hoeveel deelnemers er waren maar dit moet ergens tussen de 250 en 400 hebben gelegen.

De volgende dag werden we weer met de bus weggebracht, dit keer wat verder weg.

Nu liepen we meer door een bosachtige omgeving. Vandaag was het een stuk war­ mer dan gisteren, maar wel bewolkt. Op de eerste rust kregen we weer soep en

14

een Israëlische (soort) pannenkoek met kaas of chocoladepasta die op traditionele manier werd klaargemaakt. We wandel­ den weer verder en kwamen weer bene­ den aan. We namen onze medaille, certi­ ficaat, stempel voor ons wandelpaspoort, sleutelhanger en pin in ontvangst en bij de ceremonie wonnen we nog de beker voor de grootste groep.

Nadat we weer geluncht hadden met de hele groep reden we door naar Tel AvivJaffa. Hier hadden we nog een dag om vrij te besteden. Wat een tegenstelling tot Jeruzalem en het noordoosten van Israël.

Jaffa is het oude, oorspronkelijke stadje wat ondertussen door Tel Aviv is opge­ slokt. Tel Aviv is een moderne badplaats met hoge hotels en een boulevard zoals je deze ook aan de Spaanse kust zou kunnen tegenkomen.

Kortom: we hebben prachtige dagen ge­ had! De wandelingen waren mooi, goed georganiseerd, vriendelijke mensen. Het land is zeer divers en zeker de moeite waard om een keer te bezoeken.

Karianne Edens en George Reijnders

Noot van de redactie: De berg Gilboa ligt in noorden van Israël en is ook al vanuit de oudheid bekend en beschreven: hier leed koning Saul een nederlaag tegen de Filistijnen waarbij hij en o.m zijn zoon Jonathan het leven lieten.

Tijdens de kruistochten in de vroege middeleeuwen leed in 1183 het kruisvaar­ dersleger een nederlaag tegen het Mame­ lukkenleger van de beroemde sultan Sala­ din. Tenslotte werd de opmars van de Mongolen in 1260 in een slag aan de voet van de berg Gilboa gestuit waardoor het Mongoolse gevaar in het Midden-Oosten tot staan werd gebracht.

15

Colofon

Wolky: voor uren wandel plezier

Wij hebben het grootste Wolky-assortiment.

Wolkyshop Zwolle Diezerstraat 96 Gratis verzenden en retour op www.wolkyshop.com

Evenementencommissie Bettie Spanhak Riet van der Maaten Dineke de Graaf Karin Post

Clubblad Mans Bos Mark Bos redactiewkz@home.nl

Website/Nieuwsbrief Klaas Bootsma

Ledenadministratie Maurice Veldhuis

Wandelboekjes Femmie Spanhak 038-4219335 femmiespanhakelhorst@gmail.com

Lief en Leed Bettie Spanhak

Verjaardagen Hennie van der Molen

Acquisitie Rudy Spanhak 038-4658956/06-38769875

Kledingcommissie Dineke de Graaf Hennie Post

Contributie per 1-1-2019 per jaar Jeugd t/m 15 jaar

€ 27,00

Overige leden

€ 33,00

Gezin*

€ 93,00

Eenmalige entreekosten€ 12,00 Donateur (per jaar) € 10,00 of meer * met kinderen tot 18 jaar

Betaling contributie IBAN: NL29RABO 0387307923 t.n.v. w.s.v. Wipstrikkwartier Sabangstraat 58 8022 NB Zwolle

Opzegging van het lidmaatschap dient schriftelijk voor 15 oktober te gebeuren bij het secretariaat. Indien u het lidmaat­ schap na 15 oktober opzegt, dient de bondsafdracht voor het komende jaar voldaan te worden.