Τεύχος 915

Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers Δέκα Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers επιλέγουν Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers βιβλίο Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers Book Lovers

Book Lovers Τσαρλς Ντίκενς Τσαρλς Ντίκενς Άρθουρ Κέσλερ Άρθουρ Κέσλερ Πιερ Μπετενκούρ Πιερ Μπετενκούρ Ζορζ Περέκ Ζορζ Περέκ Τζορτζ Σόντερς Τζορτζ Σόντερς Φλάνερι Ο’ Κόνορ Φλάνερι Ο’ Κόνορ Ασάκο Γιουζούκι Ασάκο Γιουζούκι Σον Α. Κόσμπι Σον Α. Κόσμπι Χάνα Άρεντ Χάνα Άρεντ Αλμπέρ Καμί Αλμπέρ Καμί Ταγίπ Σάλεχ Ταγίπ Σάλεχ Book Lovers Book Lovers Book Lovers

LiFO free press LiFO free press LiFO free press LiFO free press τεύχος 915 LiFO free press LiFO free press LiFO free press LiFO free press press βιβλιοπώλες LiFO free press LiFO free press LiFO free press LiFO free press LiFO free press LiFO free press το αγαπημένο τους LiFO free press LiFO free press LiFO free press LiFO free press Νέες εκδόσεις Νέες εκδόσεις Νέες εκδόσεις Νέες εκδόσεις 29.10.2026

Όλα για την Αθήνα!

Δωρεάν οδηγός της πόλης

Κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη

2

LiFO

29.10.26

6 ΣΤΗΛΕΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Book Lovers

πολιτικο επταημερο talking points

28

ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. ΒOΥΛΗΣ 22, 105 63 ΑΘΗΝΑ T 210 3254 290, F 210 3249 785 info@lifo.gr

νικολασ σεβαστακησ

παραλλαγεσ

κώστασ αναγνωστόπουλοσ

νεοσ αγνωστοσ κοσμοσ

35 69 ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

δημήτρης πολιτάκησ

φαγιουμ

χάρησ καλαϊτζίδησ

ιλεκτρισιτυ

32 Εκδόσεις Το Ροδακιό 22

www.lifo.gr

γιάννησ πανταζόπουλοσ

Τζούλια Τσιακίρη

για το βιβλίο «The Information» του James Gleick, 2011.

στο εξωφύλλο: Σύνθεση βασισμένη στο εξώφυλλο του Peter Mendelsund

index915

αδεσποτοσ

14

63 ΛΕΠΤΑ ΜΕ ΤOΝ ΔΉΜΟ ΣΑΜΟΥΡΆΚΗ

18

Η ΆΝΝΑ ΚΟΥΡΟΥΠΟΎ ΕΙΝΑΙ Η ΑΘΗΝΑΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

10+1

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕIA

που ειδικεύονται σε κάτι ξεχωριστό

ΔΕΚΑ

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΣ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥΣ ΒΙΒΛΙΟ

53

παρακαλουμε ανακυκλωστε

εκδοτης/διευθυντησ Στάθης Τσαγκαρουσιάνος chief executive officer/ editor in chief Μιχάλης Μιχαήλ chief operating officer/ commercial director Θανάσης Χαραμής creative director Γιάννης Καρλόπουλος διευθυντής συνταξησ Γιάννης Πανταζόπουλος διευθυντής εντυπησ εκδοσησ Τάσος Μπρεκουλάκης διευθυντής mikropragmata.lifo.gr Άρης Δημοκίδης αρχισυνταξία podcasts/vidcasts Μερόπη Κοκκίνη –––––– εμπορικο τμημα advertising director Ξένια Στασινοπούλου direct sales director Κώστας Μαντάς head of digital advertising Άννα Λαπαρδάγια direct sales Γιώργος Λυκουργιώτης advertising manager Πωλίνα Κουτσοβίλη (pkoutsovili@lifo.gr) advertising coordinator Κατερίνα Κουρμούζη (kkourmouzi@lifo.gr) head of creative Βασίλης Καψάσκης branded content managers Φιλιώ Ράγκου, Ιωάννα Παναγοπούλου digital campaign manager Γιώργος Γιαννή advertising executive Χριστίνα Καλλή –––––– ψηφιακή ανάπτυξη/ προγραμματισμός lifo.gr Θανάσης Βιρβίλης –––––– ατελιέ αrt director Μαργαρίτα Καμαριώτη, Νίκος Σιαμπανόπουλος φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης, Πάρις Ταβιτιάν, Freddie F. διαμόρφωση ψηφιακής εκδοσης Μαρούσα Θωμά, Ελπισία Σπαθάρη υπευθυνη υλης Μαρία Δρουκοπούλου

διορθωση/επιμελεια κειμένων Μυρτώ Αθανασοπούλου, Μαρία Μανθοπούλου –––––– συντακτικη ομαδα Θοδωρής Αντωνόπουλος, Λουίζα Αρκουμανέα, Μίνα Καλογερά, Ντίνα Καράτζιου, Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, Τίνα Μανδηλαρά, Μαρία Παππά, Χρήστος Παρίδης, Δημήτρης Πολιτάκης, Γιώργος Τσαγκόζης συνεργατεσ Τζούλη Αγοράκη, Έφη Ανέστη, Αλέξανδρος Βουρλάκος, Ειρήνη Γιαννάκη, Λίνα Ιντζεγιάννη, Χάρης Καλαϊτζίδης, Ερωφίλη Κόκκαλη, Υρώ Κολιακουδάκη, Χρυσέλλα Λαγαρία, Στέλλα Λιζάρδη, Νίκος Γ. Μαστροπαύλος, Νίκη Μηταρέα, Αγιάτη Μπενάρδου, Σταυρούλα Παπασπύρου, Νικόλας Σεβαστάκης, Δέσποινα Τριβόλη, Φώντας Τρούσας, Θοδωρής Τσάτσος, Φώφη Τσεσμελή, Νίκος Τσέφλιος, Κορίνα Φαρμακόρη αρχισυνταξία ειδησεων Λία Φασόλη newsroom Αγάπη Βαρούνη, Μιχάλης Γιαννακίδης, Βασιλική Δρίβα, Ναζιγκέν Μάμο, Μαρία Μπαρλή, Ελένη Ποσνακίδου, Γιάννης Σταθόπουλος, Χρήστος Ψυχογιός –––––– podcasts/vidcasts καμερα-μονταζ Γεράσιμος Δομένικος, Ελευθερία Λασκαρίδου ηχοληψια Φαίδωνας Κτενάς, Αλέξανδρος Αντωνίου social media Άκης Κατσούδας –––––– λογιστηριο οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης, Άκης Ιωάννου, Έφη Ηλιοπούλου γραμματεία Βιβίκα Ανδριανάτου –––––– κωδικος εντυπου 7639 –––––– μετοχος/νομιμοσ εκπροσωποσ Ευστάθιος Τσαγκαρουσιάνος ––––––

MET 230578

LiFO 29.10.26

3

Feedback

5

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ Ο αδύναμος ήλιος

DA I LY

Τι θα γινόταν αν…

Φθινόπωρο στην επαρχία, η αυτοβιογραφία του Ταχτσή, «Παίζοντας σε δυο κρεβάτια», «Άγρια Ίρις». Ένα πολυπόστ.

Ελλάδα - Σερβία: Δύο κινήματα με εντελώς διαφορετική κατάληξη.

podcasts & vidcasts που δεν πρέπει να χάσετε

ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΑΝΟΥ

Αν μη τι άλλο, στη Σερβία έγινε πραγματικότητα μια φαντασίωση πολλών γενεών ανά την Ευρώπη. Το φοιτητικό κίνημα στην εξουσία. Και μάλιστα με όρους σχεδόν ουτοπικούς. Χωρίς ιεραρχία και χωρίς μεσσιανικούς ηγέτες. Η «κοινωνία των πολιτών» στην κυβέρνηση (κυριολεκτικά όμως). Εδώ δίπλα μας. Στα πολύπαθα Βαλκάνια και στη Νοτιοανατολική Ευρώπη της διαπλοκής και της διαφθοράς (και της «μαφίας»). Μια ρεαλιστική προοπτική απέναντι σ’ ένα μοντέλο κυβερνητικής εξουσίας που φαίνεται να αποστρέφεται ανοιχτά πλέον τους πολίτες και χρησιμοποιεί το κράτος κυρίως ως μηχανισμό ελέγχου και κοινωνικού πειραματισμού.

4

LiFO

ti δ ι α β α σ α με αυ τη την εβ δομ α δ α σ το

Πώς μπορεί να είναι «ύποπτα» ή «υποκινούμενα» αυτά τα παιδιά; Εκτός από πολιτικό, το κίνημα στη Σερβία αποτέλεσε κι ένα πολιτισμικό υπόδειγμα με τις ευφάνταστες και βαθιά κοινωνικές δράσεις, εκδηλώσεις και καταστάσεις που έστηναν οι οργανωτές του. Με τραγούδια, με παραστάσεις, με κυκλωτικούς χορούς και με μια νέα αντίληψη της παράδοσης – «φασέικη» ίσως, αλλά ωραία. Ένα ευεργετικό αντίδοτο στην επέλαση της μαυρίλας, της ματσίλας, της μισαλλοδοξίας, του φανατισμού, στοιχεία που στερεοτυπικά ευδοκιμούν στη χώρα των «ορθόδοξων αδελφών» μας, όπως και στη δική μας άλλωστε.

LiFO.gr

Κανείς δεν μπορεί να προδικάσει τι ακριβώς θα ακολουθήσει τον εκλογικό θρίαμβο του κινήματος «Φοιτητική Λίστα» στη Σερβία, κάθε επιφύλαξη όμως (και δεν είναι λίγοι εκείνοι που έσπευσαν να εκδηλώσουν την έντονη καχυποψία τους για τα κίνητρα, την «ταυτότητα» και τις προοπτικές της νέας κυβέρνησης) κάμπτεται εύκολα από τις εικόνες, από τις φυσιογνωμίες, από τις εκδηλώσεις των νεαρών πρωταγωνιστών αυτής της πρωτοφανούς υπέρβασης.

Το άνοιξα άθυμα και με συνεπήρε. Το Άλλο κρεβάτι του Κώστα Ταχτσή που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Ψυχογιός. Εβδομήντα δακτυλογραφημένες σελίδες του δολοφονημένου συγγραφέα μιας ημιτελούς αυτοβιογραφίας, μεταμφιεσμένης σε μυθιστόρημα. Βρέθηκαν το 2023 στο σπίτι της ανιψιάς του, Έλλης Αρτέμη-Ταχτσή. Υποτίθεται, ο ήρωας μιλά καθισμένος στο κρεβάτι του ψυχαναλυτή του και μιλά ασθματικά, συνειρμικά, παρορμητικά – μιλά για ένα άλλο κρεβάτι, το σημαντικότερο, το κρεβάτι όπου είχε ξαπλώσει το σώμα του έρωτος· ή μάλλον το σώμα της ηδονής. Σωστά ο επιμελητής της έκδοσης, Δ. Παπανικολάου, επισημαίνει ότι με τον τρόπο αυτό και την πιθανότατη επιρροή του Φίλιπ Ροθ με τη Νόσο του Πορτνόι (όπου πάλι ο ήρωας μιλά ακατάπαυστα στον ψυχαλυτή του), ο Ταχτσής ξεπέρασε τις αναστολές του και μπόρεσε να μιλήσει για το πιο μύχιο και κεντρικό βίωμά του: το ότι ντυνόταν γυναίκα και εκδιδόταν επί χρήμασι. Τον είχα συναντήσει μια φορά μόνο. Είχα πάει στο σπίτι του Ιόλα στην Αγία Παρασκευή για μια συνέντευξη με τον συλλέκτη, ο οποίος με είχε υποδεχτεί στο ανάκλιντρό του και η συζήτηση είχε κλιμακωθεί σε ένα επιθετικότατο πινγκ-πονγκ εκατέρωθεν. Τελειώνοντας, ο Ιόλας, για να με ξεπροβοδίσει, με πέρασε από την κουζίνα της επαύλεως, όπου σε ένα τραπεζάκι καθόταν ο Ταχτσής φρουμάζοντας από το κακό του μαζί με την αδελφή του συλλέκτη. Μόλις με είδε, πετάχτηκε σαν ελατήριο (μου έκανε εντύπωση το αλαβάστρινο δέρμα του προσώπου του, σαν κινέζικη μάσκα) και μου φώναξε: –Εσύ, βρε βρωμόπαιδο, κάνεις αυτές τις κυραδίστικες συνεντεύξεις στο «Τέταρτο» (του Μάνου Χατζιδάκι); Ποιος νομίζεις ότι είσαι; Από πού ξεφύτρωσες εσύ;

pageviews

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΟΛΙΤΑΚΗ

Ακολουθήστε τα podcasts & τα vidcasts της LiFO στην Apple, στο Spotify ή στο LiFO.gr

1

Η σκληρή αλήθεια για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ: Άγριο ξεκίνημα «ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ» ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ

2

«Η Ιστορία κακοποιείται συστηματικά στο ελληνικό σχολείο» «ΛΙΓΗ ΖΩΗ» ΜΕ ΤΗ ΣΤΑΥΡΟΥΛΑ ΠΑΠΑΣΠΥΡΟΥ

Δεν τον άφησα χωρίς απάντηση. Ήμουν 24 χρονών, θυμωμένος με όλους και με όλα, κι εδώ υπήρχε μια τέλεια αφορμή. Ο Ιόλας ξέχασε το δικό μας beef και προσπαθούσε να μας ηρεμήσει. –Ηρεμήστε, παιδιά, ηρεμήστε, ψέλλιζε ταραγμένος, φορώντας μια πεποικιλμένη ρομπ ντε σαμπρ σε πρασινογάλαζους τόνους. Τις επόμενες μέρες ο Ταχτσής έστειλε μια επιστολή εναντίον μου στο «Τέταρτο» (που δημοσιεύτηκε). Είχε δίκιο. Σε μια συνέντευξη που είχα πάρει από την Καίη Τσιτσέλη, είχα μεταφράσει το privacy σε «ιδιωτεία». Μέγα λάθος, παραδέχομαι. «Ελπίζω να μη σε πειράζει», μου είπε ο Χατζιδάκις. «Έτσι είναι ο Ταχτσής, εριστικός». Το φιλόνικον του ορμητικού αυτού συγγραφέα φαίνεται και από δύο αποσπάσματα. Στο πρώτο, από το κύριο σώμα του βιβλίου, περιγράφει πώς οδηγήθηκε στην παρενδυσία, στο πρώτο ταξίδι του στην Αυστραλία, στα τέλη της δεκαετίας του ’50. Στο δεύτερο, από το Επίμετρο του βιβλίου, περιγράφει γιατί ντυνόταν γυναίκα. Όχι ακριβώς επειδή του άρεσε. Αλλά επειδή αυτό ήταν η ύστατη πανουργία του για να κατακτήσει και να εξαπατήσει τους άντρες που τόσο τον παίδεψαν· ένας «αδιάκοπος αγώνας με μικρές νίκες και πολλές ήττες» για να τους κάνει «να τρέχουν σα σκυλάκια πίσω του».

3

Αδερφές και τραβεστί στη «Χαβάη» του 1960: Η κουίρ Αθήνα μιας άλλης εποχής «ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ» ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ

Η ζωή αυτού του ανθρώπου ήταν, τελικά, μια διαρκής σύγκρουση. Από κάθε άποψη. Ακόμη και τη συγγραφική.

ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ Ξεμπερδέψαμε όντως με το χυδαίο lifestyle των ’90s; Έχουμε άραγε αφήσει οριστικά πίσω μας τη φτήνια και την αλαζονεία εκείνης της εποχής; Μήπως η χυδαιότητα απλώς μεταμφιέστηκε, ενώ ορισμένα κουρέλια της τραγουδάνε ακόμη;

4

«Δεν είμαστε καημένες επειδή είμαστε αυτιστικές» «ΟΙ ΑΛΛΟΙ» ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ

ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΓΙΑΝΝΑΚΗ

Κάθε φορά που πέφτω πάνω σε εξώφυλλα αντρικών ή lifestyle περιοδικών της δεκαετίας του ’90 και των early ’00s, σαν να ανοίγει μια πόρτα πίσω από την οποία συσσωρεύονται σκουπίδια δεκαετιών. Ζωντανεύει μπροστά μου μια εποχή που μοιάζει να βρίσκεται έτη φωτός μακριά, αλλά είναι μόλις μερικές δεκαετίες πριν: «ΚΛΙΚ», «Nitro», «Downtown», «Max», «Out» και διάφορα άλλα βραχύβια που επιχείρησαν να τα μιμηθούν αλλά τα κατάπιε η λήθη. Έχουμε αλήθεια αφήσει οριστικά πίσω μας το φάντασμα των ’90s ή απλώς δεν μας παίρνει πια –κυρίως οικονομικά– για γλέντι και υπερβολή; Κουρέλια εκείνης της εποχής τραγουδάνε ακόμα: στην ξετσιπωσιά μιας ευάριθμης ορδής κοσμικών ανοήτων που κρώζουν, που ακκίζονται σαν να μην έχει περάσει μια μέρα από τότε που διαγκωνίζονταν για λίγα δευτερόλεπτα δημοσιότητας στα κοσμικά πάρτι και τις βίλες της Μυκόνου.

5

Σοκολάτα γάλακτος ή μαύρη; Ποια είναι η καλύτερη; Ένας γιατρός απαντά «HEALTHY PEOPLE» ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΕΛΙΟ ΠΑΝΤΑΖΗ

29.10.26

LiFO 29.10.26

5

• Εκλογές στο Ισραήλ: Η επόμενη μέρα • Επιστρέφοντας στον πόλεμο και στο '40 • Το κέντρο είναι διασωληνωμένο, στην εντατική

29 οκ τω β ρι ου 202 6

• Μάθιου Πέρι: Μια εποχή στην κόλαση • Louis Vuitton στα οδοφράγματα

alk of the town

915

ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΡΗΤΗ ΚΥΠΡΟΣ

ΛΙΒΥΗ

Γιατί «τον ήπιαμε» στη Λιβύη;

Οι ανέμπνευστες κρυάδες του Τσίπρα, το τουρκικολιβυκό μνημόνιο και οι φαιδροί της ακροδεξιάς. απ ό τ ο ν αδεσπ ο τ ο

Μια δουλειά έχεις να κάνεις…

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ

6

LiFO

Όταν αποφασίζεις να ασχοληθείς με την πολιτική και να εκτίθεσαι στα ΜΜΕ, υπάρχει μια βασική «επαγγελματική» απαίτηση: να λες αυτά που πρέπει, όπως και να μην πετάς κοτσάνες που εκθέτουν εσένα και το κόμμα σου. Φαίνεται ότι για κάποιους αυτό το στοιχειώδες μοιάζει ακατόρθωτο. Ο ένας πετάει ατάκες καφενείου για τη Λιβύη, ο άλλος πετάει κοτσάνες για τα ΜΜΜ που παίρνει όποιος δεν έχει λεφτά για βενζίνη, ο τρίτος αποκαλεί «κακομοίρηδες» όσους διαμαρτύρονται για το κόστος ζωής. Οι της αντιπολίτευσης –που θεωρητικά έχουν και ευκολότερο έργο– επίσης μπλέκουν τα μπούτια τους. Συνήθως παίρνουν ένα προχειρογραμμένο σημείωμα, το παπαγαλίζουν όπως-όπως και επειδή αυτά που πρέπει να υποστηρίξουν είναι τόσο επιφανειακά που δεν αντέχουν στην πίεση μιας ζωντανής συζήτησης, τα κάνουν κι αυτοί χάλια. Ένα λάθος δεν είναι παράλογο για κανέναν. Πριν από μερικούς μήνες είδαμε μέχρι και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μπερδεύει τις εθνικές επετείους σε ζωντανή μετάδοση, προσφέροντας μια υπέροχη ελληνική σουρεαλιστική στιγμή.

29.10.26

LiFO 29.10.26

7

TALKING POINTS Εκλογές στο Ισραήλ: Η επόμενη μέρα

Για κάποιους ωστόσο αυτό δεν είναι κακή στιγμή, είναι κανόνας: κάθε συνέντευξή τους και μια κοτσάνα, κάθε δημόσια παρέμβαση υλικό για σάτιρα. Ακούραστοι παραγωγοί content για επιθεώρηση! Αν είναι λόγω αλαζονείας ή ανεπάρκειας, ας το κρίνουν οι από πάνω τους. Μια δουλειά έχουν να κάνουν, πάντως, ας την κάνουν σωστά, πανάθεμά την.

Ο δρ. Ευρωπαϊκής Ασφάλειας και Νέων Απειλών και επιστημονικός συνεργάτης του ΕΛΙΑΜΕΠ, Τριαντάφυλλος Καρατράντος, εξηγεί.

Γιατί «τον ήπιαμε» στη Λιβύη; Ας δούμε λοιπόν γιατί «τον ήπιαμε» στη Λιβύη, όπως είπε και ο βουλευτής της ΝΔ που είχε την έμπνευση να κάνει αστειάκια με σοβαρά θέματα και μετά το ξύλο που έφαγε από το κόμμα του έτρεξε να τα μαζέψει. Γιατί πέρα από τις τηλεοπτικές –ο Θεός να τις κάνει– εξυπνάδες, υπάρχει η ουσία του θέματος, η οποία έχει βάθος και συνδέεται με τη στρατηγική μας αμηχανία σε κρίσιμα πεδία. Καλό είναι να αντλούμε κάποια διδάγματα, έστω και από τις αποτυχίες μας. Γιατί χάσαμε το μπρα-ντε-φερ με τους Τούρκους στη Λιβύη; Γιατί η Τουρκία έπαιξε το παιχνίδι με όρους σκληρής ισχύος (hard power) στο πεδίο, ενώ εμείς ήμασταν πολύ πιο διστακτικοί και εγκλωβιστήκαμε σε νομικίστικες αυταπάτες. Η ιστορία με τη Λιβύη δεν είναι πρόσφατη. Από τη δεκαετία του 2000, επί καθεστώτος Καντάφι ακόμα, η Ελλάδα διαπραγματευόταν την οριοθέτηση ΑΟΖ με τη Λιβύη, πολύ προτού η Τουρκία μπει στο κάδρο. Το βασικό σημείο τριβής τότε ήταν η Γαύδος, την πλήρη επήρεια της οποίας αρνούνταν η Λιβύη. Εμείς από την πλευρά μας φοβηθήκαμε ότι αν αποδεχόμασταν τη μειωμένη επήρεια της Γαύδου, θα δημιουργούσαμε ένα νομικό προηγούμενο που θα αξιοποιούσε σε μια άλλη περίπτωση η Τουρκία (π.χ. στο Καστελλόριζο) και προτιμήσαμε να μην καταλήξουμε σε συμφωνία. Η εκκρεμότητα έμεινε ανοιχτή, Για κάποιους, κάθε έπειτα από λίγα χρόνια η Λιβύη διαλύθηκε και στην αναμπουμπούλα συνέντευξή τους και μια ο λύκος χάρηκε. Η Τουρκία είδε χάος και χώθηκε. Όταν, λοιπόν, ξεκίνησε ο λιβυκός εμφύλιος και ο Χαφτάρ πολιορκοτσάνα, κάθε δημόσια κούσε τον Σάρατζ (την επίσημη κυβέρνηση της Λιβύης) στην Τρίπολη, παρέμβαση υλικό για η Άγκυρα στήριξε την επίσημη κυβέρνηση με οπλισμό, μισθοφόρους, στρατιωτικές βάσεις και χρήματα, απαιτώντας φυσικά ανταλλάγματα σάτιρα. Ακούραστοι – το βασικότερο εκ των οποίων ήταν το (παράνομο) τουρκολιβυκό παραγωγοί content μνημόνιο. Τα δικά μας περιθώρια αντίδρασης από το σημείο εκείνο και για επιθεώρηση! Αν μετά δεν ήταν πολλά. Η προσέγγιση του (κάθε άλλο παρά αξιόπιστου) είναι λόγω αλαζονείας Χαφτάρ ως εκ των υστέρων αντίβαρο ήταν πράξη απελπισίας, αλλά δεν είχαμε και πολλά να κάνουμε. Παίξαμε ένα «χαρτί» που εξαρχής είχε ή ανεπάρκειας ας το λίγες πιθανότητες να βγει και τελικά δεν βγήκε. κρίνουν οι από πάνω Όταν η μία πλευρά παρεμβαίνει δυναμικά στο πεδίο, όταν με φυσική τους. Μια δουλειά έχουν στρατιωτική παρουσία, όπλα και χρήμα διαμορφώνει τετελεσμένα, κι εσύ παίζεις με νεροπίστολα ή by the book, η μάχη είναι χαμένη από τα να κάνουν, πάντως, αποδυτήρια. Αυτό συνέβη στη Λιβύη. ας την κάνουν σωστά, Το πολιτικό μας σύστημα, αντί να επιδίδεται στο αγαπημένο του πανάθεμά την. άθλημα της αλληλοκατηγορίας –με κάποιους να επιχαίρουν ακόμα και για αποτυχίες στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής–, καλό θα είναι να διδαχθεί κάποια πράγματα από την ιστορία αυτή. Όπως ότι δεν μπορείς να διεκδικείς σοβαρό ρόλο όταν αρνείσαι να αναλάβεις το παραμικρό ρίσκο. Ή ότι ο χρόνος δεν δουλεύει πάντα υπέρ εκείνου που διστάζει. Από τον φόβο μας μη δεχτούμε μειωμένη επήρεια για τη Γαύδο, αφήσαμε ένα τεράστιο γεωπολιτικό κενό, υποστήκαμε το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο και τώρα σπαταλούμε διπλωματικό και πολιτικό κεφάλαιο ώστε να μειώσουμε τις όποιες συνέπειές του. Ίσως και να τα καταφέρουμε, γιατί είναι πολλοί εκείνοι που ενοχλούνται από την «πειρατική» λογική ενός τέτοιου μνημονίου, αλλά μιλάμε πλέον ξεκάθαρα για μάχη οπισθοφυλακής. Το τι θα είχε συμβεί αν δείχναμε περισσότερο ρεαλισμό όταν έπρεπε, θα πρέπει να απασχολήσει όχι μόνο εκείνους που λαμβάνουν τις αποφάσεις αλλά και την κοινή γνώμη, στην οποία αρέσει να ακούει πομφόλυγες για την «ανυποχώρητη εθνική στάση», αγνοώντας όμως συχνά τι μπορεί να σημαίνει αυτό στην πράξη.

α π ό τ ο ν γ ι ά ν ν η π α ν τα ζ ό π ουλο

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ

Είναι κριντζ, ρε μπρο Μετά τα πολύ «πετυχημένα» βίντεο του 2023, όταν πιτσιρικάδες τον αποκαλούσαν… «μπρόεδρο», ο Αλέξης Τσίπρας επανήλθε με κάποια εντελώς αμήχανα βιντεάκια στα social media, όπου πρότεινε τον Νονό ως την ταινία της εβδομάδας. Δηλαδή ο Τσίπρας αποτραβήχτηκε τρία χρόνια από την πρώτη γραμμή, έφτιαξε νέο κόμμα, πλήρωσε συμβούλους από το εξωτερικό, μάζεψε νέο κόσμο, έδιωξε τους παλιούς, για να καταλήξει σε αυτές τις ανέμπνευστες κρυάδες; Ας του το πει κάποιος με τρόπο, στη γλώσσα που θέλει να δείχνει ότι του είναι οικεία: είναι κριντζ, ρε μπρο…

8

LiFO

Talk of the Town

Η ρελάνς στον ΟΗΕ, η στήριξη της Ε.Ε. και οι φαιδροί της ακροδεξιάς Επειδή όμως ουδέν κακόν αμιγές καλού, ας αναγνωρίσουμε ότι όταν η πίεση έφτασε στο κόκκινο, δείξαμε τουλάχιστον κάποια αντανακλαστικά. Η κοινή και άμεση αντίθεση Ελλάδας και Αιγύπτου στο τουρκικό σύμφωνο έφερε τις δύο χώρες πιο κοντά, επιταχύνοντας την ολοκλήρωση της οριοθέτησης της ΑΟΖ μας, πράγμα που είναι σημαντικό για εμάς, καθώς ισορροπεί τα πράγματα στην περιοχή. Επίσης, η κοινή διπλωματική παρέμβαση στον ΟΗΕ με την Αίγυπτο, το Μπαχρέιν, τα ΗΑΕ, το Ισραήλ και την Ε.Ε. έδειξε ότι υπάρχουν ακόμη περιθώρια ελιγμών και ότι δεν είμαστε μόνοι σε αυτό το συνεχές παιχνίδι ισχύος στην περιοχή. Η πρώτη αντίδραση υπέρ μας ήταν φυσικά από την Ευρωπαϊκή Ένωση, που με επίσημη δήλωση καταδίκασε το μνημόνιο, χαρακτηρίζοντάς το παράνομο και ανυπόστατο. Και εδώ ακριβώς αποκαλύπτεται το φαιδρό της υπόθεσης: κάποιοι που παριστάνουν τους πατριώτες να βρίζουν νυχθημερόν την «κακή» Ευρωπαϊκή Ένωση που φταίει για όλα, να συμμετέχουν σε ομάδες που αγωνίζονται για την αποδυνάμωσή της και γενικά να πριονίζουν το κλαδί πάνω στο οποίο καθόμαστε ως χώρα. Τόσο τους κόβει. Εκτός αν δεν είναι θέμα βλακείας αλλά ρόλου.

τριαντάφυλλος καρατράντος Τι γνωρίζουμε για τον κυριότερο αντίπαλο του Νετανιάχου, τον πρώην αρχηγό του στρατού Γκάντι Άιζενκοτ, ο οποίος έχασε τον γιο του στη Γάζα; Ο Άιζενκοτ προέρχεται από τον πυρήνα του ισραηλινού συστήματος ασφάλειας. Υπήρξε αρχηγός του Γενικού Επιτελείου από το 2015 έως το 2019, ολοκληρώνοντας μια στρατιωτική διαδρομή τεσσάρων δεκαετιών. Επομένως, διαθέτει άμεση γνώση των στρατηγικών διλημμάτων της χώρας και εμπειρία στη λήψη δύσκολων επιχειρησιακών αποφάσεων. Η προσωπική του απώλεια είναι εξαιρετικά βαριά. Ο γιος του, Γκαλ, σκοτώθηκε στη Γάζα στις 7 Δεκεμβρίου 2023, σε ηλικία 25 ετών, ενώ ο ίδιος συμμετείχε στην πολεμική κυβερνητική δομή. Αυτή η εμπειρία προσδίδει ιδιαίτερο βάρος στον δημόσιο λόγο του για την ευθύνη της ηγεσίας και το κόστος του πολέμου. Δεν αρκεί, βέβαια, από μόνη της για να εξηγήσει τις πολιτικές του επιλογές. Πολιτικά, προβάλλει την εντιμότητα, τη λογοδοσία και την αποκατάσταση της κοινωνικής συνοχής. Παραμένει προσηλωμένος στη στρατιωτική ισχύ, ενώ οι θέσεις του αφήνουν περιορισμένο χώρο για μελλοντική πολιτική διευθέτηση με τους Παλαιστινίους, υπό αυστηρούς ισραηλινούς όρους ασφάλειας. Η πρόκληση που αντιμετωπίζει είναι διπλή: να μετατρέψει το κύρος του σε κυβερνητική πλειοψηφία και να δείξει ότι διαθέτει συνολική πολιτική πρόταση πέρα από την κριτική στον Νετανιάχου. Γιατί οι εκλογές έχουν μεγάλη σημασία για τους Παλαιστινίους στη Γάζα και τη Δυτική Όχθη; Επειδή το αποτέλεσμα μπορεί να επηρεάσει αποφάσεις με άμεσες συνέπειες για την ασφάλεια, την καθημερινότητα και το πολιτικό τους μέλλον. Η σημασία αυτή γίνεται σαφέστερη αν δούμε τις επιλογές των σημερινών κυβερνητικών εταίρων του Νετανιάχου: ο Σμότριτς έχει προωθήσει την επέκταση των εποικισμών, ενώ τόσο ο ίδιος όσο και ο Μπεν Γκβιρ έχουν υποστηρίξει την απομάκρυνση Παλαιστινίων από τη Γάζα και την επανεγκατάσταση Ισραηλινών εποίκων εκεί. Για τη Γάζα, θα αξιολογούσα οποιαδήποτε νέα κυβέρνηση με βάση συγκεκριμένες αποφάσεις: προστασία των αμάχων, ανθρωπιστική πρόσβαση, δυνατότητα ανοικοδόμησης και ένα βιώσιμο πλαίσιο διακυβέρνησης. Στη Δυτική Όχθη, τα αντίστοιχα κριτήρια είναι η αντιμετώπιση της βίας των εποίκων, η πολιτική για τους εποικισμούς και η διατήρηση του εδαφικού και πολιτικού χώρου μιας μελλοντικής διευθέτησης. Αντίστοιχες, όμως, γενναίες πρωτοβουλίες και αλλαγές πρέπει να υπάρξουν και από την πλευρά των Παλαιστινίων, κάτι που δεν είναι ορατό. Δυστυχώς, είναι εγκλωβισμένοι μεταξύ της Χαμάς με τις τρομοκρατικές επιθέσεις και της απαξιωμένης Παλαιστινιακής Αρχής. Υπάρχουν, λοιπόν, διαφορές ανάμεσα στους υποψήφιους πρωθυπουργούς του Ισραήλ, που έχουν πρακτική αξία. Ο Άιζενκοτ έχει ταχθεί κατά της πλήρους προσάρτησης και υπέρ της καταστολής της βίας των εποίκων. Παράλληλα, έχει απορρίψει τη δημιουργία παλαιστινιακού κράτους υπό την κυβέρνηση που επιδιώκει να σχηματίσει. Επομένως, μια αλλαγή ηγεσίας δεν συνιστά εγγύηση επίλυσης του Παλαιστινιακού.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

29.10.26

Η δωρεά ψηφιακού αγγειογράφου τελευταίας γενιάς από τη HELLENiQ ENERGY στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας ενισχύει την πρόσβαση σε εξειδικευμένες θεραπείες.

Νέες δυνατότητες για την αντιμετώπιση αγγειακών περιστατικών στην Κεντρική Ελλάδα

ΣΕ ΕΝΑ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΟ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ, ο χρόνος μπορεί να καθορίσει την έκβαση για τον ασθενή. Οι ώρες που περνούν μέχρι να φτάσει στην κατάλληλη μονάδα και να λάβει εξειδικευμένη θεραπεία επηρεάζουν τις πιθανότητες επιβίωσης και αποκατάστασης. Η εγκατάσταση ενός ψηφιακού αγγειογράφου τελευταίας γενιάς στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας δημιουργεί, πλέον, νέες δυνατότητες για την Κεντρική Ελλάδα. Ο εξοπλισμός, αξίας άνω του 1 εκατ. ευρώ, προσφέρθηκε από τη HELLENiQ ENERGY, μέσω της θυγατρικής της, HELLENiQ Petroleum, και λειτουργεί ήδη στο Εργαστήριο Ακτινολογίας του νοσοκομείου. Υποστηρίζει το έργο της Μονάδας Επεμβατικής Νευροακτινολογίας, της μοναδικής στην περιοχή. Το σύστημα αξιοποιείται στην αντιμετώπιση οξέων ισχαιμικών εγκεφαλικών επεισοδίων, εγκεφαλικών ανευρυσμάτων και αγγειακών δυσπλασιών, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε επεμβάσεις περιφερικών αγγείων και ογκολογικές θεραπείες. Η δυνατότητα ταυτόχρονης απεικόνισης των αγγείων από δύο κατευθύνσεις προσφέρει υψηλή διαγνωστική ακρίβεια και καλύτερη καθοδήγηση κατά τη διάρκεια απαιτητικών επεμβάσεων. Η αναβάθμιση του εξοπλισμού ενισχύει τις ήδη παρεχόμενες υπηρεσίες επεμβατικής νευροακτινολογίας στη Λάρισα, διευρύνοντας τις δυνατότητες αντιμετώπισης σύνθετων περιστατικών κοντά στον τόπο κατοικίας των ασθενών. Την απόσταση ανάμεσα στις σημερινές δυνατότητες και τις πραγματικές ανάγκες αποτυπώνουν τα στοιχεία της Μονάδας. Σύμφωνα με τον επίκουρο καθηγητή Ακτινοδιαγνωστικής Γιάννη Ιωαννίδη, λιγότερα από 30 περιστατικά ισχαιμικού εγκεφαλικού φτάνουν κάθε χρόνο για θρομβεκτομή, ενώ ο αντίστοιχος αριθμός θα έπρεπε να κινείται κοντά στα 150. Η λειτουργία του σύγχρονου μηχανήματος, σε συνδυασμό με την ενημέρωση του κοινού και την έγκαιρη αναγνώριση των συμπτωμάτων, μπορεί να συμβάλει ώστε περισσότεροι άνθρωποι να λαμβάνουν εγκαίρως τη φροντίδα που χρειάζονται. «Με τη δωρεά του νέου αγγειογράφου στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας ανταποκρινόμαστε σε μια πραγματική ανάγκη, ενισχύοντας την πρόσβαση σε εξειδικευμένη περίθαλψη για τους κατοίκους της Θεσσαλίας αλλά και για ασθενείς από τη Στερεά και την Κεντρική Ελλάδα, καθώς και άλλες περιοχές», δήλωσε ο διευθύνων σύμβουλος της HELLENiQ ENERGY, Ανδρέας Σιάμισιης. Από την πλευρά του, ο Γιάννης Ιωαννίδης υπογράμμισε ότι το μηχάνημα αποτελεί προϋπόθεση, βάσει των ευρωπαϊκών κατευθυντήριων οδηγιών, για τη λειτουργία ενός σύγχρονου τμήματος νευροακτινολογίας και τη μετεξέλιξή του σε κέντρο εκπαίδευσης. «Οι επεμβάσεις θα γίνονται με μεγαλύτερη ασφάλεια, σε μικρότερο χρόνο, με μικρότερη ακτινοβολία και σε ένα μέρος που θα είναι πραγματικό κέντρο αναφοράς. Αυτό αποτελεί σημαντική παράμετρο για την ασφάλεια, γιατί όσα περισσότερα περιστατικά αντιμετωπίζεις τόσο μεγαλύτερη εμπειρία αποκτάς», σημείωσε. Η πρωτοβουλία αποτελεί μέρος του προγράμματος στήριξης που παρείχε η HELLENiQ ENERGY στη Θεσσαλία μετά τις καταστροφικές πλημμύρες του 2023. Η υλοποίησή της βασίστηκε στη συνεργασία με το υπουργείο Υγείας, τη διοίκηση του νοσοκομείου και την 5η Υγειονομική Περιφέρεια, η οποία κάλυψε τις αναγκαίες εργασίες ανακαίνισης και διαμόρφωσης του χώρου εγκατάστασης. Την τελευταία εξαετία, ο Όμιλος έχει διαθέσει περισσότερα από 16 εκατ. ευρώ για τη στήριξη περίπου 17 νοσοκομειακών μονάδων και δομών Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, με περισσότερους από 2,6 εκατομμύρια ωφελούμενους. Στις σχετικές πρωτοβουλίες περιλαμβάνονται η συνεισφορά άνω των 7 εκατ. ευρώ προς το ΕΣΥ κατά την πανδημία, η δωρεά αγγειογραφικού συστήματος στον «Ευαγγελισμό» και η αναβάθμιση κλινικών στο Μαμάτσειο Νοσοκομείο Κοζάνης και στο «Αττικόν» . Για τους γιατρούς της Λάρισας, ο νέος εξοπλισμός σημαίνει μεγαλύτερη ακρίβεια και ασφάλεια στις επεμβάσεις. Για τους ασθενείς, σημαίνει ταχύτερη πρόσβαση σε μια θεραπεία για την οποία ο χρόνος μπορεί να κάνει τη διαφορά.

LiFO 29.10.26

9

Επιστρέφοντας στον πόλεμο και στο '40

Το κέντρο είναι διασωληνωμένο, στην εντατική

Μπορεί ο πόλεμος να είναι κάποτε μια αναγκαία επιλογή, όπως εκείνος στα αλβανικά βουνά και έπειτα η αντίσταση κατά του κατακτητή. Ακόμα κι έτσι όμως, δεν γίνεται λιγότερο απάνθρωπος και ζοφερός.

Ανίκανο να παράγει πολιτική, δεδομένου ότι το όραμα είναι, ούτως ή άλλως, εκτός των προδιαγραφών του, και βλέποντας την πραγματικότητα να διαψεύδει τον ορθολογισμό του, αντιδρά σπασμωδικά στις εκατέρωθεν επιθέσεις, υιοθετώντας λαϊκιστικές θέσεις.

απ ό τον νικόλ α σε βαστάκη απ ό τ ο ν κ ώ σ τα α να γ ν ω σ τ ό π ουλο Δεν είναι πια και τόσο εξωτικό το ’40 και οι πόλεμοι. Διότι, όπως ξέρουμε, ο πόλεμος έχει επανέλθει ως πραγματικότητα και ως ιδέα, πιθανότητα, ακόμα και ως πρόταση. Στη μία ή την άλλη χώρα της Ευρώπης, οι κυβερνήσεις υποδεικνύουν στους πολίτες να μαζέψουν προμήθειες ή να πραγματοποιήσουν ασκήσεις προετοιμασίας. Τα εξοπλιστικά σχέδια έχουν εκτοξευτεί προς τα πάνω, μαζί με τις καταγγελίες και τις αναφορές για drones, ηλεκτρονικές επιβουλές και επεισόδια κατασκοπείας. Όμως εμείς έχουμε το ’40, το δικό μας μερίδιο μνήμης και γιορτής. Πώς επιστρέφει αυτή η ημερομηνία; Πέρα από παρελάσεις ή αεροπορικές επιδείξεις και σχόλια για τον Μεταξά, επιστρέφει κυρίως, πιστεύω, ως παιδικό/εφηβικό αναμνηστικό. Με μικρές ή μεγάλες δόσεις πατριωτικού λυρισμού. Οι άνθρωποι, οι μεγαλύτεροι προφανώς, βυθίζονται στα παιδικά τους χρόνια για να βρουν κάτι που να τους ενώνει, να τους ξανακάνει στιγμιαία «κοινότητα». Κοινότητες αναμνήσεων όπου πια, και με τη βοήθεια της ΤΝ και των λογισμικών νοσταλγίας, μπορεί κανείς να μοιραστεί συναισθήματα και ανακαλύψεις. Υπάρχει όμως και η επάνοδος στην Ιστορία που ελκύεται από το ηρωικό και την ιδέα ενός ανθεκτικού φρονήματος. Είναι η πεισματώδης άρνηση για παράδοση που συγκινεί. Η μεγάλη συμβολική και συναισθηματική κοιτίδα των «Όχι», έτσι όπως παραδειγματικά εικονίζεται στη συγκεκριμένη επέτειο. Επιπλέον, είναι και ο επίκαιρος αντιφασισμός, όπως και άλλες εκδοχές εθνικού λόγου όπου συναντάμε πολλών ειδών εσωτερικές ποιότητες, από τον πιο λεπτό ιστορικό χειρισμό ως τον πιο κιτς εθνικιστικό οίστρο. Κάτω όμως και δίπλα σε αυτά, η βύθιση στην Ιστορία μεταγγίζεται και με έναν άλλον τόνο, περισσότερο υπαρξιακό και ελεγειακό. Σε αυτή την περίπτωση ο πόλεμος δεν είναι ποτέ ένα συμπαγές έπος όσο, και αδιαχώριστα, ανθρώπινη τραγωδία και σπαραγμός. Μπορεί, από την άποψη της ιστορικής του στιγμής, ο πόλεμος να είναι κάποτε μια αναγκαία επιλογή, όπως εκείνος στα αλβανικά βουνά και έπειτα η αντίσταση κατά του κατακτητή. Ακόμα όμως και στη λογική του αναγκαιότητα και στην αναπότρεπτη περίστασή του, ένας πόλεμος δεν γίνεται λιγότερο απάνθρωπος και ζοφερός. Ο πόλεμος, κάθε πόλεμος, είναι μαζική οργάνωση του θανάτου και της καταστροφής. Και αυτό, μιλώντας για το ’40, το κατάλαβαν πολύ καλά ένας Γιάννης Μπεράτης, ένας Οδυσσέας Ελύτης ή ο Γιώργος Σαραντάρης (για να μείνουμε μόνο σε τρεις εμβληματικές περιπτώσεις). Γράφει λοιπόν ο Σαραντάρης, που του έτυχε να ζήσει λίγους μήνες ακόμα προτού σβήσει από τύφο το 1941.

Το ποίημα δείχνει τον πόλεμο. Τον φανερώνει και στον πιο δύσπιστο και στον αδιάφορο και στους απόντες. Πώς; Θρηνώντας, δίχως δάκρυα, για τους πεθαμένους συντρόφους. Ο ποιητής δεν θέλει να αποδεχτεί την απώλεια των συμπολεμιστών, το γεγονός πως έφυγαν οριστικά. Γρήγορα όμως το ποίημα στρέφεται εκεί που ορίζει η μεταφυσική παράδοση: τρέπεται σε προσδοκία ανάστασης νεκρών – «όλοι να σηκωθούμε σαν ένας άνθρωπος». Το σκόρπισμα των σκοτωμένων στη μάχη θα αναιρεθεί από μια ανάσταση που παρουσιάζεται σαν συνένωση των χωρισμένων σωμάτων. Διαβάζοντας τους στίχους του Σαραντάρη, σκέφτεται κανείς όλες αυτές τις προσπάθειες χρόνων να βρεθούν και να ταφούν οι νεκροί των αλβανικών βουνών. Πως τελικά οι άνθρωποι μαζεύουν τα κομμάτια τους για να προχωρήσουν, χωρίς να ξεχάσουν και ξεχνώντας την ίδια στιγμή, σε μια διαλεκτική που μόνο η λογοτεχνία μπόρεσε να τιμήσει. Εν τέλει, όμως, δεν ερμηνεύουμε ούτε τη ζωή ούτε τον θάνατο με τον ίδιο τρόπο. Καμιά αφήγηση δεν μπορεί να σηκωθεί πάνω από τη μάχη όρθια «σαν ένας άνθρωπος». Μοιραία, η ευχή του ποιητή διαψεύδεται.

10

LiFO

Καθηγητής (αφ.), Πολυτεχνείο Ξάνθης ΔΠΘ

Ἀκόμα δὲν μπόρεσα... Ἀκόμα δὲν μπόρεσα νὰ χύσω ἕνα δάκρυ πάνω στὴν καταστροφὴ δὲν κοίταξα ἀκόμα καλὰ τοὺς πεθαμένους, δὲν πρόφτασα νὰ δῶ πὼς λείπουνε ἀπὸ τὴ συντροφιά μου, πὼς ἔχασαν τὸν ἀέρα ποὺ ἐγὼ ἀναπνέω καὶ πὼς ἡ μουσικὴ τῶν λουλουδιῶν, ὁ βόμβος τῶν ὀνομάτων ποὺ ἔχουνε τὰ πράγματα δὲν ἔρχεται στ᾿ αὐτιά τους· ἀκόμα δὲν χλιμίντρισαν τ᾿ ἄλογα ποὺ θὰ μὲ φέρουν πλάι τους. Νὰ τοὺς μιλήσω, νὰ κλάψω μαζί τους καὶ ὕστερα νὰ τοὺς σηκώσω ὄρθιους· ὅλοι νὰ σηκωθοῦμε σὰν ἕνας ἄνθρωπος, σὰν τίποτα νὰ μὴν εἶχε γίνει σὰν ἡ μάχη νὰ μὴν εἶχε περάσει πάνω ἀπὸ τὰ κεφάλια μας.

Οι ιστορικές αναλογίες μπορούν να διαφωτίσουν ή να παραπλανήσουν. Η επιτυχία του παραλληλισμού εξαρτάται από το πόσο καλά εντοπίζονται οι ουσιαστικές ομοιότητες και διαφορές. Τις χρειαζόμαστε, όμως. Δεν είναι καθόλου περίεργο που ο Μάης του ’68 αποτέλεσε για μια ακόμη φορά τη Στήλη της Ροζέτας, προκειμένου να κατανοήσουμε τις μεγάλες κινητοποιήσεις στη Γαλλία. Όταν οι φοιτητές το 1968 αναπαράγουν το παιχνιδιάρικο σύνθημα «Κάτω από το λιθόστρωτο, η παραλία», βρισκόμαστε ακόμη στη «λαμπρή τριακονταετία» 1945-1975 των πρωτοφανών ρυθμών ανάπτυξης και της πλήρους απασχόλησης, στο πλαίσιο της οποίας η ρημαγμένη και καθημαγμένη Ευρώπη πλουτίζει και μαθαίνει να καταναλώνει. Παράλληλα, από την οικογένεια μέχρι την επιχείρηση και το πανεπιστήμιο, μια αυταρχική και ηθικολογούσα κοινωνία παραμένει άτρωτο πρότυπο. Η παγκόσμια φοιτητική εξέγερση, με αποκορύφωμα τον Γαλλικό Μάη, τη σάρωσε. Αναμφίβολα, αφού «οι φοιτητές έπαιζαν την επανάσταση» (Ρεϊμόν Αρόν), η πολιτική ήττα ήταν αναπόφευκτη. Αναμφίβολα, επίσης, ήταν το ύστατο ξέσπασμα πριν από τον αποχαιρετισμό στα όπλα: μια πληθωρική «αντικαπιταλιστική» ρητορεία προτού η επανάσταση και «τα πολλά Βιετνάμ» αναβληθούν επ’ αόριστον. Αλλά υπήρξε μια ουσιαστική πολιτισμική ανατροπή που θα άλλαζε άρδην τις συμπεριφορές και τον τρόπο ζωής. Δεν υπάρχει καμιά «παραλία» κάτω από το λιθόστρωτο σήμερα. Απότοκος της οικονομικής ανάπτυξης που έμοιαζε ότι θα συνεχιζόταν εσαεί, η αισιοδοξία του Μάη του ’68 έχει εξαερωθεί. Το ξηλωμένο λιθόστρωτο αποκαλύπτει μια εκτεταμένη δυσφορία στα όρια της απόγνωσης για ένα μάλλον ζοφερό μέλλον που η νέα γενιά βλέπει να ανοίγεται μπροστά της. Οι λυκειόπαιδες δεν ξεσηκώθηκαν εναντίον ενός κράτους αυταρχικού και καταπιεστικού αλλά εναντίον μιας ανίκανης διακυβέρνησης που οδήγησε σε εκατομμύρια χαμένες ώρες διδασκαλίας ετησίως, ιδίως σε φτωχές και υποβαθμισμένες περιοχές. Ο προϋπολογισμός ανά μαθητή τη δεκαετία 2017-2026 μειώθηκε κατά περίπου 20%, όταν ο ιδιωτικός πλούτος αυξήθηκε από το 300% στο 600% του ΑΕΠ, με ακραία συγκέντρωση μεταξύ των πλουσιότερων νοικοκυριών. Αυτά θα πρέπει να τα δούμε σε μια ευρύτερη προοπτική, αυτή που ο Αμερικανός φιλόσοφος Τζον Ντιούι αποκάλεσε «δύο ρεύματα» του φιλελευθερισμού, το ένα υπέρ του παρεμβατισμού και το άλλο υπέρ του laissez-faire, που δέσποσαν στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα. Πρόκειται για τα δύο εξόχως ανταγωνιστικά «πολιτικά παραδείγματα» («παραδείγματα» με την έννοια του Τόμας Κουν): το παράδειγμα του New Deal (σοσιαλδημοκρατικό) και το παράδειγμα του νεοφιλελευθερισμού. Ένα «πολιτικό παράδειγμα» περιλαμβάνει ένα σύνολο ιδεολογικών και πολιτικών ιδεών, καθώς και υποστηρικτικούς μηχανισμούς, που διασφαλίζουν την ηγεμονία του επί μακρόν – χονδρικά μια 30ετία άντεξε τόσο το σοσιαλδημοκρατικό (1945-1975) όσο και το νεοφιλελεύθερο (1978-2008). Υπάρχουν δύο βασικά χαρακτηριστικά σε ένα πολιτικό παράδειγμα. Πρώτον, επιτυγχάνει την ηγεμονία του όταν ανταγωνιστικά κόμματα υιοθετούν κεντρικά στοιχεία του. Το είδαμε στη μεταπολεμική περίοδο, όταν συντηρητικά/χριστιανοδημοκρατικά κόμματα υιοθέτησαν ουσιαστικά στοιχεία του σοσιαλδημοκρατικού παραδείγματος. Το ξαναείδαμε, όταν οι Κλίντον και Μπλερ υιοθέτησαν κεντρικές αρχές του νεοφιλελευθερισμού. Δεύτερον, ένα πολιτικό παράδειγμα δεν αντικαθίσταται επειδή ηττάται ιδεολογικοπολιτικά, αλλά όταν συγκρούεται με την πραγματικότητα: το σοσιαλδημοκρατικό με τον στασιμοπληθωρισμό και τα δύο πετρελαϊκά σοκ της δεκαετίας του ’70, και το νεοφιλελεύθερο με τη χρηματοπιστωτική κρίση και τη μεγάλη ύφεση του 2008-2009. Πάντως, δεν πεθαίνει από ανακοπή, αλλά μέσω μιας αργής, βασανιστικής πορείας με πολλές εντάσεις και συμβιβασμούς. Στην προϊούσα παρακμή του νεοφιλελευθερισμού, ο τραμπισμός απάντησε με αλλοπρόσαλλες μεν πολιτικές, αλλά ριζοσπαστικές, με αποτέλεσμα να καταβροχθίσει διεθνώς τους παραδοσιακούς συντηρητικούς. Απεναντίας, το κέντρο αποδείχθηκε βαθιά απρόθυμο να αμφισβητήσει ό,τι θεωρεί ως ιερά δόγματα του οικονομικού και πολιτικού ορθολογισμού. Ο Μπαράκ Ομπάμα το λέει ξεκάθαρα στα απομνημονεύματά του: αυτοπροσδιορίζεται ως «συντηρητικός από ιδιοσυγκρασία, αν όχι από όραμα», πεπεισμένος ότι οποιαδήποτε συστημική οικονομική αλλαγή «θα απαιτούσε βία κατά της κοινωνικής τάξης». Αυτή η ενστικτώδης άρνηση για ρήξεις έκανε στην πραγματικότητα το κέντρο να αφήσει τον τραμπισμό να αλωνίζει στο πεδίο των ιδεών. Ο κεντρισμός (centrism) εδράζεται στην πεποίθηση ότι οι ίσες αποστάσεις από τους δύο πολιτικούς πόλους αποδεικνύουν τον πραγματισμό και τον μη ιδεολογικό χαρακτήρα του. Με πιο τυπικό παράδειγμα τον Εμανουέλ Μακρόν, ο κεντρισμός θεωρεί ότι κατέχει το μονοπώλιο της ορθολογικότητας. Η στάση τού «ούτε αριστερά ούτε δεξιά» υποδηλώνει μια ωμή και χοντροκομμένη τεχνοκρατική διακυβέρνηση, διότι υποτίθεται ότι υπάρχει πάντα κάποια μοναδικά ορθολογική απάντηση σε οποιοδήποτε πολιτικό ζήτημα. Συνεπώς, ο κεντρισμός δεν είναι αυτόματα δημοκρατικός, επισημαίνει σωστά ο Γιαν-Βέρνερ Μίλερ (Project Syndicate, 30/11/2025), αφού εξ ορισμού οι επικριτές μπορούν να απορριφθούν ως παράλογοι. Ο Μακρόν το είδε με τις κινητοποιήσεις του Οκτωβρίου και τη δημοσκοπική του καταβαράθρωση ότι η άρνηση του δημοκρατικού πλουραλισμού που συνεπάγεται αυτή η προσέγγιση μπορεί να προκαλέσει έντονες αντιδράσεις. Το χειρότερο είναι ότι ο κεντρισμός βρίσκεται πλέον διασωληνωμένος στην εντατική. Δεν μπορεί να παράγει πολιτική –το όραμα ούτως ή άλλως είναι εκτός των προδιαγραφών του–, ο ορθολογισμός του διαψεύδεται από την πραγματικότητα και αντιδρά σπασμωδικά στις εκατέρωθεν επιθέσεις υιοθετώντας λαϊκιστικές θέσεις.

29.10.26

LiFO 29.10.26

11

Μάθιου Πέρι: Μια εποχή στην κόλαση

Μπορεί να είναι συμβατικό και κατά τόπους αφόρητα συναισθηματικό το ντοκιμαντέρ για το αείμνηστο «Φιλαράκι» στο Netflix, παρουσιάζει όμως με ειλικρίνεια τον φαύλο κύκλο της εξάρτησης, της αποτοξίνωσης και της υποτροπής. απ ό τον δημήτρη π ολ ιτάκη

Ο Μάθιου Πέρι πνίγηκε απολαμβάνοντας την απρόσκοπτη θέα στον ωκεανό, με τα ακουστικά του στα αυτιά, μέσα στο υπαίθριο τζακούζι του πολυτελούς σπιτιού του στους λόφους του Χόλιγουντ, την 28η Οκτωβρίου του 2023. Όπως θα γινόταν αργότερα γνωστό, ο θάνατός του οφειλόταν σε υπερβολική δόση κεταμίνης, μια είδηση που δεν σόκαρε όσους και όσες είχαν παρακολουθήσει, έστω και σποραδικά, την ευρύτατα δημοσιοποιημένη περιδίνησή του στον κυκεώνα του σκληρού εθισμού σε διάφορες ουσίες και φάρμακα. Έναν χρόνο προτού συμβεί το «μοιραίο» είχαν κυκλοφορήσει τα απομνημονεύματά του, ένα παγκόσμιο μπεστ σέλερ στο οποίο παρατηρούσε, με το χαρακτηριστικό του μελαγχολικό μειδίαμα, ότι «είναι πολύ παράξενο να ζεις σ’ έναν κόσμο όπου όταν πεθάνεις πολλοί άνθρωποι μπορεί να νιώσουν σοκ αλλά κανείς δεν θα νιώσει έκπληξη». Ήταν 55 χρονών και παρότι είχε μεσολαβήσει μια δεκαετία από το φινάλε της τηλεοπτικής σειράς που τον έκανε διάσημο ανά την υφήλιο, ο θρήνος για την απώλειά του ήταν Το ντοκιμαντέρ του μεγάλος, αυθόρμητος και οικουμενικός. ΕιNetflix, εξαιρετικά δικά εκ μέρους όσων είχαν «φάει» τα νιάτα τους παρέα με τα «Φιλαράκια» και ακόμα πεσυμβατικό στο ύφος ρισσότερο όσων είχαν συνδεθεί ιδιαιτέρως με και την αφήγησή του, το πνεύμα, τις ανασφάλειες και τον ευάλωτο (αυτο)σαρκασμό του χαρακτήρα που ενσάρδεν επιχειρεί κάποια κωσε για μια δεκαετία ο Μάθιου Πέρι στην πιο πρωτοποριακή δημοφιλή σειρά «ρομαντικής κωμωδίας» όλων προσέγγιση, ούτε των εποχών. Συχνά στεκόμουν να χαζέψω κάποιο επειπεριέχει κάποιες σόδιο «Friends» στις αιώνιες επαναλήψεις της συνταρακτικές σειράς στην τηλεόραση, παρότι είχα φτάσει να τη γνωρίζω απ’ έξω κι ανακατωτά. Από τη μέρα αποκαλύψεις. όμως που πέθανε ο Μάθιου Πέρι, δεν αντέχω να δω ούτε δευτερόλεπτο, ειδικά τον ίδιον, δηλαδή τον Τσάντλερ, έναν χαρακτήρα που στη μορφή του, από ένα σημείο και μετά, αντικατοπτρίζονταν, συχνά με αλλόκοτο και δυσοίωνο τρόπο, τα προβλήματα που αντιμετώπιζε ο ηθοποιός που τον υποδυόταν. Ο ίδιος ο Πέρι είχε γράψει στο βιβλίο του ότι ο θεατής μπορούσε να ακολουθήσει την «τροχιά του εθισμού» του από τις απότομες αλλαγές βάρους και φυσιογνωμίας που εμφάνιζε ο Τσάντλερ στη σειρά: «Όταν είμαι υπέρβαρος, είναι το αλκοόλ. Όταν είμαι αδύνατος, είναι τα χάπια. Όταν έχω αφήσει μουσάκι, είναι τα πολλά χάπια». Το πένθος ήταν διπλό, τόσο για τον πολυαγαπημένο Τσάντλερ και τον ηθοποιό που τον ενσάρκωσε, όσο και για τον άνθρωπο που αγωνίστηκε να ξεπεράσει τους εθισμούς και τις αδυναμίες του, αλλά τελικά δεν τα κατάφερε. Και τρία χρόνια μετά τον –αιφνίδιο αλλά και συγχρόνως τραγικά «προβλέψιμο»– θάνατό του, έκανε πρεμιέρα προχθές στο Netflix το τρίωρο ντοκιμαντέρ «The one about Mathew Perry» σε σκηνοθεσία της Μέρι Ρόμπερτσον, δημιουργού του προπέρσινου πολύ ενδιαφέροντος (και αρκετά τρομακτικού) ντοκιμαντέρ «Quiet on set: The dark side of Kids TV», για τη «σκοτεινή πλευρά της παιδικής τηλεόρασης» και το τοξικό σταρ σύστεμ δικτύων όπως το Nickelodeon. Τι θα μπορούσε να προσφέρει ένα ακόμα ντοκιμαντέρ για τον Μάθιου Πέρι, από τη στιγμή που έχει κανείς την αίσθηση ότι έχουν ειπωθεί τα πάντα όχι μόνο για τη ζωή αλλά και για τον θάνατό του; Το ντοκιμαντέρ του Netflix, εξαιρετικά συμβατικό στο ύφος και την αφήγησή του, δεν επιχειρεί κάποια πρωτοποριακή προσέγγιση, ούτε περιέχει κάποιες συνταρακτικές αποκαλύψεις. Επίσης, δεν εμφανίζεται κανένας από τους συμπρωταγωνιστές του στο «Friends» ή κάποια άλλη επιφανής διασημότητα. Μιλάνε βασικά οι «ανώνυμοι» κολλητοί του, κάποιες πρώην του, επίσης «ανώνυμες», και κυρίως η μικρή αδελφή του, που τον είχε πάντα ως ίνδαλμα και κατέληξε να γίνει ψυχοθεραπεύτρια, «εμπνευσμένη» από τα ιλιγγιώδη σκαμπανεβάσματά του. Παραδόξως όμως, οι περιορισμοί αυτοί λειτουργούν υπέρ του ντοκιμαντέρ, αν το παρακολουθήσει κανείς όχι ως εξαντλητική βιογραφία ενός αδικοχαμένου σταρ ή ως εξονυχιστική ανάλυση των συνθηκών θανάτου του, αλλά ως μια ειλικρινή (αν και συχνά αφόρητα συναισθηματική) εξέταση της σύνδεσης του εθισμού με τη διασημότητα, των ατέρμονων κύκλων της εξάρτησης, της αποτοξίνωσης και της υποτροπής, της ανάστασης και της κατάρρευσης, της σταδιακής αποσύνδεσης από την πραγματικότητα. Άλλωστε, όπως ακούμε και τον ίδιο τον Μάθιου Πέρι να λέει στο ντοκιμαντέρ, «η πραγματικότητα είναι επίκτητο γούστο».

ΦΑΓΙΟΥΜ

12

LiFO

Louis Vuitton στα οδοφράγματα

«Θα σηκώσω τη Louis / Και ας κάψω το χαρτί / Αν με βάλουν φυλακή / Ελπίζω να ’ρθεις να με βρεις / Θ’ αλλάξουν όλα, θ’ αλλάξουν όλα, θ’ αλλάξουν όλα, όλα, yeah». (Mad Clip) απ ό τ ο ν χ άρη κ α λα ϊ τ ζ ί δ η

«These bitches want Nikes / They looking for a check». Έτσι αρχίζει το εμβληματικό «Blonde» του Φρανκ Όσεαν που φέτος κλείνει τα δέκα, για να συμπεριλάβει στην αρχική βρισιά, λίγους στίχους αργότερα, τόσο το κοινό του όσο και τον ίδιο: «All you want is Nikes / But the real ones / Just like you / Just like me». Πράγματι, οι νέοι διψάνε για Nikes και η λεηλασία των Decathlon, Foot Locker, Champion και Levi’s στο Μιλάνο και των North Face, Lacoste, Dior, Hermès και Moncler στο Παρίσι φαίνεται να το επιβεβαιώνει. Η επιθυμία για αθλητικά και μη είδη πολυτελείας δομείται κοινωνικά. Βομβαρδίζοντας τους νέους με διαφημίσεις, συνδέοντας τους ήρωές τους (αθλητές ή μουσικούς όπως ο Όσεαν) με sponsorships και μάρκες, η αγορά στήνει μια ολόκληρη ιεράρχηση της κατανάλωσης πλάι σε αυτήν της εργασίας. Αγοράζοντας ή αρπάζοντας ακριβά αθλητικά, οι νέοι ψάχνουν ένα «check» στο τριπλό λογοπαίγνιο του «Blonde»: αυθεντικά Nikes με τικ στο λογότυπο, λεφτά από την πιθανή μεταπώληση των ειδών (μια επιταγή: ένα «cheque»), τέλος, τη συμβολική αξία του προϊόντος, την επιβεβαίωση ότι «μετράς» στα μάτια της κοινωνίας (ένα τικ στις λίστες της, το τσεκ που έχουν οι λογαριασμοί των διάσημων στα social). «Lacoste, Kenzo, North Face, Tommy / Τα παιδιά των βιομηχάνων ξενερώνουν που το ραπ πληρώνει / Εγώ λέω όσοι δεν έχουνε μπορούν να πάρουν / Γι’ αυτό όλα τα φτωχόπαιδα γουστάρουν» (ΛΕΞ, «3.000 στροφές»). Η βασική υπόσχεση της καταναλωτικής κοινωνίας μένει σχεδόν πάντα ανολοκλήρωτη. Το κοινωνικό συμβόλαιο των σύγχρονων δυτικών δημοκρατιών ορίζει ότι οι πολίτες προσφέρουν εργασία ώστε να λάβουν όχι μόνο πρόσβαση σε φτηνά αγαθά και περιεχόμενο αλλά και την ευκαιρία να πετύχουν, να ανελιχθούν και να απολαύσουν premium εμπειρίες, premium προϊόντα και το στάτους που αυτά φέρουν. Στην πραγματικότητα, η παραπάνω ευκαιρία σπανίζει. Για τους φτωχούς φοιτητές, για το πρεκαριάτο και για τους μετανάστες λείπει σχεδόν εντελώς. «Είμαστε φταίχτες, ενίοτε ψεύτες / Κάνουμε μικρά παιδιά ν’ αγχώνονται για ετικέτες / Αντί να τους πούμε πως τίποτα απ’ όλα αυτά δεν προορίζεται γι’ αυτούς. Έτσι δεν είναι;», καταλήγει σ’ εκείνη τη στροφή του ο ΛΕΞ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, ένας νέος που λεηλατεί ένα κατάστημα πολυτελείας επιτελεί μια εξισωτική χειρονομία. Αναγκάζει την κοινωνία να τηρήσει τη δική της πλευρά της συμφωνίας, δίνοντάς του όσα του έχει μάθει να επιθυμεί. Για μια στιγμή, πριν από τις κρότου-λάμψης που ακρωτηριάζουν και τις πλαστικές σφαίρες που τυφλώνουν, η υπόσχεση της καθολικής πρόσβασης Η αντίδραση της εκπληρώνεται και το «συμβόλαιο» τιμάται όσο, παραδόξως, σκίζεται – αν άκρας δεξιάς και του η ουσία του πολυτελούς προϊόντος έγκειται στην αποκλειστικότητά του, ακραίου κέντρου η απόκτησή του χωρίς αντίτιμο υπερβαίνει και εκμηδενίζει τη λογική του εμπορεύματος. «Θα σηκώσω τη Louis / Και ας κάψω το χαρτί», λέει ο Mad στα επεισόδια είναι Clip στο κύκνειο άσμα του («Θ’ αλλάξουν όλα») και οι εξεγερμένοι των ευαναμενόμενη, ρωπαϊκών πόλεων ασφαλώς συμφωνούν, αν και αυτό που καίνε δεν είναι ακριβώς χαρτί. όπως και η μερίδα Η αντίδραση της άκρας δεξιάς και του ακραίου κέντρου στα επεισόδια των πλουσίων είναι αναμενόμενη, όπως και η μερίδα των πλουσίων και influencers που φαίνεται να κλείνουν μάτια κι αυτιά (όχι όμως και στόμα!) ώστε να συνεχίκαι influencers σουν να καταναλώνουν το τουριστικό θέαμα της Ευρώπης και του εαυτού που φαίνεται να τους ανενόχλητοι («Χτύπα με, είσαι το ρεύμα μου!»). Μεγαλύτερο ενδιακλείνουν μάτια φέρον –και εντονότερες αντιφάσεις– παρουσιάζει η στάση μιας κεντροαριστεράς και, συχνά, μιας αριστεράς η οποία επικροτεί τις κινητοποιήσεις, κι αυτιά (όχι όμως αλλά σπεύδει να καταδικάσει τη βία και τις λεηλασίες. και στόμα!). Χαράσσοντας μια αυθαίρετη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στους «καλούς», ειρηνικούς διαδηλωτές Ιταλίας, Αλβανίας και Γαλλίας (λευκοί φοιτητές) και τους «κακούς» βάνδαλους (αναρχικοί και μετανάστες), πολλοί προοδευτικοί άνθρωποι υιοθετούν μη κριτικά το αφήγημα Μελόνι, Ράμα και Μακρόν - Λεπέν, που μόνο σκοπό έχει να διαχωρίσει εσωτερικά τα κινήματα έτσι ώστε να τα καταπνίξει με μεγαλύτερη ευκολία. «Αλληλέγγυοι με όλες τις εξεγέρσεις, αρκεί αυτές να έχουν ηττηθεί», οι ανθρωπιστές μπορούν να θαυμάζουν και να νοσταλγούν την Παρισινή Κομμούνα, η οποία έκαψε ανάκτορα και κατεδάφισε, μεταξύ άλλων, τη Στήλη Βαντόμ, και να κουνάνε το δάχτυλο για τις σπασμένες βιτρίνες των πολυεθνικών. Μπορούν, στην ίδια συγκινημένη ανάσα, να τραγουδάνε: «Αρθούρε Ρεμπώ! […] Κατάρα κι οργή / μοιράζουν τη γη / και χέρι χέρι πάν’ οι κολασμένοι» και να καταδικάζουν φοβισμένοι την οργή των κολασμένων δίπλα τους. Φυσικά, η βία των βανδαλισμών και των λεηλασιών –καθώς κι η εκμετάλλευση της εικόνας τους από τρομολαγνικά media που, τονίζοντας το «χάος», νομιμοποιούν την «επιβολή της τάξης»– δεν είναι το κεντρικό, ούτε το πιο σημαντικό σημείο των εξεγέρσεων. Οι σκηνές που βλέπουμε από τα Τίρανα, το Μιλάνο, τις Βρυξέλλες και το Παρίσι είναι σοκαριστικές, όχι ως προς την ένταση της βίας των μαυροντυμένων, αλλά ως προς την πολυχρωμία, τον καρναβαλισμό και την ασοβαρότητα που εμφανίζεται γύρω τους. Διαδηλωτές που κάνουν TikTok dances, ράπερ και ζογκλέρ, παιδιά ντυμένα Πόκεμον, παιδιά ντυμένα σούπερ ήρωες και ιστορικές προσωπικότητες… Σχεδόν σαν το ίντερνετ να έχει ξεχυθεί στους δρόμους κι όλος ο παρδαλός, παράλογος μηδενισμός των memes και της ποπ κουλτούρας να παραλύει τις πόλεις. Είναι ακριβώς η αδυναμία της υπάρχουσας τάξης να καταλάβει τι σημαίνουν όλα αυτά που αναδεικνύεται η μεγαλύτερη δύναμη της εξέγερσης. «Δεν υπάρχει εξήγηση», είπε μεταξύ άλλων ο Μακρόν στο μάλλον αστείο διάγγελμά του. Φυσικά, η εξήγηση είναι σαφής κι ο ίδιος την ξέρει, υπάρχουν λέξεις όπως ανισότητα, περικοπές, λιτότητα, ρατσισμός και ακρίβεια, ακόμα κι αν δεν θέλει να τις πει. Αυτό που δεν έχει, ωστόσο, το πολιτικό σύστημα και οι κατασταλτικές και ιδεολογικές δομές που το στηρίζουν είναι τρόπο να κατανοήσουν έναν Πίκατσου που μπλοκάρει τον δρόμο – πόσο μάλλον να του μιλήσουν. Όταν το προσπαθούν, το αποτέλεσμα γίνεται γκροτέσκο («Bismillah, c’est les ténèbres!»). Πρόκειται για χάσμα. Για άλλους κόσμους. Για την απόσταση ανάμεσα σε μια γλώσσα που ξεθωριάζει από την τόση χρήση χωρίς ουσία και μια γλώσσα που μόλις χαράσσεται, με εντυπωσιακή ισχύ και αβέβαιη έκβαση.

ΙΛΕΚΤΡΙΣΙΤΥ

29.10.26

LiFO 29.10.26

13

TAL K OF THE TOWN

63' με τoν

Δήμο Σαμουράκη σ υ ν εν τ ευξη: μ.hu lot φω τ ογ ραφ ι εσ : πα ρισ τα βιτια ν

Από τις κουζίνες των εστιατορίων μέχρι το δικό του see|ds στα Ιλίσια, ο Δήμος Σαμουράκης ακολούθησε μια διαδρομή 23 χρόνων που τον οδήγησε στην πρώτη μεγάλη διάκριση του εστιατορίου του. Με αφορμή το πρώτο αστέρι Michelin, μιλά για τη διαδρομή του, την εξέλιξη της αθηναϊκής γαστρονομίας και την ελληνική κουζίνα.

14

LiFO

από τους πιο ταλαντούχους σεφ της γενιάς του, ο Δήμος Σαμουράκης ξεκίνησε να δουλεύει στις κουζίνες από την εφηβική του ηλικία. Δούλεψε σε πολλά καλά εστιατόρια της Ελλάδας, έκανε tour μαθητείας σε διάστερα και τριάστερα εστιατόρια σε Ευρώπη και Αμερική (Aska, Aan De Poel, Gastrologik, Lasarte, Marcus και Roca Moo), μέχρι που το 2018 ανέλαβε σεφ στο 7 Food Sins, όπου κατάφερε να κερδίσει τη διάκριση Bib Gourmant από τον οδηγό Michelin. Τον Νοέμβριο του 2022 άνοιξε στα Ιλίσια, εκεί όπου στεγαζόταν παλαιότερα το εστιατόριο CTC, το see|ds, ένα εξαιρετικό εστιατόριο με μοντέρνα δημιουργική κουζίνα, που φέτος ήταν ένα από τα εστιατόρια της Αθήνας που κέρδισαν το πρώτο τους αστέρι Michelin – η πόλη πια έχει φτάσει τα δεκαέξι. Ο Δήμος είναι υπέρ cool, μας υποδέχεται με εμφανή τη χαρά του αστεριού, μια μεγάλη επιβεβαίωση για τη δουλειά του, που αναμένεται να δώσει στο see|ds το boost που του αξίζει, έπειτα από ένα δύσκολο καλοκαίρι. «Είμαι από τη Θεσσαλονίκη αλλά έχω μεγαλώσει στον νότο της Αθήνας, στη Γλυφάδα», μας λέει. «Με το φαγητό δεν είχα καμία σχέση, δεν είχα καμία επαφή με την κουζίνα, δεν μαγείρευα, δεν είμαι από τα παιδιά που ήταν κάτω από την ποδιά της μαμάς ή της γιαγιάς. Έγινα σεφ από μια κόντρα με τη μητέρα μου. Εκείνη έλεγε “θα πας Ενιαίο Λύκειο”, εγώ της έλεγα “θα πάω στο Τεχνικό”, γιατί εκεί είχαν πάει οι φίλοι μου. Έπαιζε μια εκπομπή μαγειρικής στην τηλεόραση και της λέω “θα πάω να γίνω μάγειρας!”. Στην αρχή μου είπε “αποκλείεται”, αλλά μετά της άρεσε η ιδέα, γιατί είχε έναν γνωστό που ήταν μάγειρας και της είπε “είναι καλή δουλειά”. Έτσι, μετά το γυμνάσιο, πήγα κατευθείαν στη σχολή μαγειρικής. Σε επαγγελματική κουζίνα βρέθηκα πολύ νωρίς, τον Νοέμβριο του 2003, στο Kitchen Bar, με σεφ τότε τον Άρη Τσανακλίδη. Τα τελευταία 23 χρόνια έχω δουλέψει στο εξωτερικό, έχω κάνει έντεκα στάσεις σε εστιατόρια με αστέρια Michelin, έχω δουλέψει στο Λονδίνο στο Mazi και, φυσικά, αρκετά χρόνια στην Ελλάδα. Ήμουν στο Aleria με τον Γκίκα, που κι αυτός έχει ένα αστέρι, έκανα consulting στο La Maison στη Σαντορίνη, δούλεψα στο Κόκκινο Ποδήλατο, έχω κάνει διάφορα περάσματα. Το πρώτο έναυσμα για να δω την κουζίνα πιο σοβαρά ήταν στο Gaspar με τον Χρόνη Δαμαλά, γιατί μέχρι τότε δεν μου άρεσε, ήταν μια δουλειά που την έκανα για να βιοποριστώ, αλλά από εκεί και πέρα άρχισε να μου αρέσει πλέον ως εργασία. Μετά με τον Γκίκα, που μπήκα και στο κομμάτι του fine dining, είδα και το γαστρονομικό κομμάτι και μου άρεσε πολύ. Ουσιαστικά από εκεί ξεκίνησα, βγήκα στο εξωτερικό και το κυνήγησα. Ήθελα να δουλέψω σε εστιατόρια με αστέρια Michelin για να μπορέσω να καταφέρω κι εγώ κάποια στιγμή να κάνω κάτι σημαντικό.

29.10.26

Kaizen Foundation

ΤΟ ΜΟΝΟΠΆΤΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΣΙΜΌΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΠΆΡΝΗΘΑ

Το Kaizen Foundation στηρίζει μια πρωτοβουλία που φέρνει τη φύση πιο κοντά σε περισσότερους ανθρώπους, κάνοντας την προσβασιμότητα πράξη. ΣΥΧΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΩΣ ΔΕΔΟΜΕΝΕΣ ΤΙΣ ΑΠΛΕΣ ΑΠΟΛΑΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Ακούγεται κλισέ αλλά πίσω του κρύβει μια μεγάλη αλήθεια. Μια βόλτα στο δάσος, ο καθαρός αέρας της φύσης, μια διαδρομή μακριά από τον ρυθμό της πόλης, όλα αυτά είναι μικρές ανάσες που κάνουν την καθημερινότητα πιο όμορφη. Η επαφή με τη φύση μοιάζει απλή υπόθεση, δεν είναι όμως εξίσου εύκολη για όλους. Για ανθρώπους με αναπηρία ή περιορισμένη κινητικότητα, ακόμη και μια τέτοια βόλτα μπορεί να έχει εμπόδια που περιορίζουν την αυτονομία. Στην Πάρνηθα, ένα νέο μονοπάτι έρχεται να αλλάξει αυτή την εμπειρία. Το Μονοπάτι Προσβασιμότητας Πάρνηθας βρίσκεται στη δασική περιοχή του Εθνικού Δρυμού, κοντά στο oρειβατικό καταφύγιο Μπάφι. Σχεδιάστηκε ειδικά για ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες, ώστε να μπορούν να απολαμβάνουν το φυσικό περιβάλλον με μεγαλύτερη άνεση. Τη δημιουργία του υποστήριξε το Kaizen Foundation, αναλαμβάνοντας το μεγαλύτερο κομμάτι της χρηματοδότησης για την κατασκευή του, αλλά –κι αυτό είναι εξίσου σημαντικό– και τη δέσμευση να στηρίξει τη συντήρησή του για τα επόμενα τρία χρόνια. Η διαδρομή αποτελείται από δύο αυτόνομα τμήματα που συνδέονται μεταξύ τους: ένα κυκλικό, μήκους 396 μέτρων, κι ένα γραμμικό, μήκους 107 μέτρων, που οδηγεί από το δάσος ως το καταφύγιο. Η κατασκευή ακολούθησε τις αυστηρές ευρωπαϊκές προδιαγραφές προσβασιμότητας, προσφέροντας τις κατάλληλες κλίσεις, γέφυρες, κουπαστές και επιφάνειες που διευκολύνουν την κίνηση, χωρίς όμως να αλλοιώνουν το φυσικό περιβάλλον. Στην πράξη, αυτές οι τεχνικές λεπτομέρειες είναι που καθορίζουν ότι ένας άνθρωπος με κινητικά προβλήματα μπορεί να χαρεί τη διαδρομή αλλά και να έχει όση ελευθερία χρειάζεται για να κινηθεί μέσα σε αυτή. Πίσω από το έργο βρίσκεται μια προσπάθεια που ξεκίνησε αρκετά χρόνια πριν. Το 2019, η Access to Nature είχε την ιδέα του μονοπατιού και συνεργάστηκε με τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο Αθηνών για τον σχεδιασμό, την εξεύρεση πόρων και την υλοποίησή της. Το 2025, το Kaizen Foundation ανέλαβε τη χρηματοδότηση του έργου, το οποίο εγκαινιάστηκε φέτος τον Οκτώβριο. Άλλωστε, η πορεία από την αρχική σκέψη μέχρι την ολοκλήρωση του μονοπατιού δείχνει πόση επιμονή και συνεργασία χρειάζεται για να γίνει μια ιδέα πράξη και να εξυπηρετήσει το όραμα από το οποίο ξεκίνησε. Η συμβολή του Kaizen Foundation δεν είναι μια μεμονωμένη κίνηση, αλλά εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσέγγιση που στόχο έχει την κοινωνική προσφορά και στο επίκεντρό της βρίσκεται η ενδυνάμωση της κοινωνίας, η προαγωγή της εκπαίδευσης και η προστασία του περιβάλλοντος. Στηρίζοντας πρωτοβουλίες που απαντούν σε συγκεκριμένες ανάγκες, επιδιώκει να συμβάλει σε αλλαγές με πρακτική αξία για τις κοινότητες στις οποίες δραστηριοποιείται. Στην Πάρνηθα, αυτή η προσέγγιση παίρνει μια πολύ συγκεκριμένη μορφή: μια υποδομή που ανοίγει περισσότερες δυνατότητες για αναψυχή, συνάντηση και επαφή με το δάσος για όλους. Η προσβασιμότητα, άλλωστε, αφορά ολόκληρη την εμπειρία μιας εξόρμησης. Την ελευθερία να επιλέγεις πού θα πας, να οργανώνεις μια βόλτα με την παρέα σου, να μοιράζεσαι μια διαδρομή και να απολαμβάνεις χώρους που συχνά θεωρούμε αυτονόητα διαθέσιμους. Όταν ο σχεδιασμός λαμβάνει υπόψη διαφορετικές ανάγκες, αυτές οι επιλογές γίνονται περισσότερες. Και μια επίσκεψη στο βουνό μπορεί να ενταχθεί πιο εύκολα στην καθημερινότητα ανθρώπων που μέχρι σήμερα συναντούσαν περιορισμούς. Εξίσου σημαντική με την κατασκευή είναι η φροντίδα που ακολουθεί. Ένα προσβάσιμο μονοπάτι χρειάζεται συντήρηση για να παραμένει λειτουργικό και να εξυπηρετεί τους επισκέπτες για τους οποίους σχεδιάστηκε. Η τριετής δέσμευση του Kaizen Foundation δίνει συνέχεια στην αρχική υποστήριξη, συμβάλλοντας ώστε η νέα διαδρομή να διατηρήσει την αξία της και μετά τα εγκαίνια. Για το Kaizen Foundation, η κοινωνική συνεισφορά αποκτά ουσία όταν μεταφράζεται σε ευκαιρίες που οι άνθρωποι μπορούν να αξιοποιήσουν στην καθημερινότητά τους. Το Μονοπάτι Προσβασιμότητας Πάρνηθας εκφράζει αυτήν τη φιλοσοφία, προσφέροντας μια όμορφη διαδρομή στο δάσος, ανοιχτή και προσβάσιμη σε ακόμα περισσότερους ανθρώπους.

LiFO 29.10.26

15

TAL K OF THE TOWN 63 λεπτά με τoν Δήμο Σαμουράκη Τώρα πλέον υπάρχουν πολύ περισσότερα εστιατόρια με αστέρια, όταν ξεκίνησα να δουλεύω υπήρχαν μόνο τρία, η Σπονδή, το Funky Gourmet και η Χύτρα. Δεν είχε αναπτυχθεί ακόμη η γαστρονομία στην Ελλάδα στον βαθμό που έχει αναπτυχθεί σήμερα. Το 2009 έφυγα για τη Λιβύη και εκεί άρχισα να βλέπω τη γαστρονομία με διαφορετικό μάτι, ήρθαν κι οι τεχνικές μαγειρικής – γιατί είναι άλλο να ψήνεις μια μπριζόλα και να κάνεις και μια γαρνιτούρα για να βάλεις δίπλα και άλλο να κάνεις παρασκευές για ένα σύνθετο, δημιουργικό πιάτο. Η Αθήνα πλέον δεν έχει καμία σχέση με την εποχή που ξεκίναγα, έχει αλλάξει εντελώς. Για μένα, αυτήν τη στιγμή είναι από τις καλύτερες πρωτεύουσες στην Ευρώπη σε σχέση με το φαγητό, γιατί θα φας πολύ νόστιμα, τίμια και οικονομικά σε σχέση με τις άλλες πόλεις. Αν συγκρίνω τα γαστρονομικά εστιατόρια στο εξωτερικό με της Ελλάδας, στα ελληνικά η τιμή του μενού είναι πολύ λογική: ο μέσος όρος για ένα μενού fine dining στην Ελλάδα είναι 120 ευρώ, άντε κάποιοι να το έχουν λίγο παραπάνω, ενώ ένα μενού στο Παρίσι ή στη Σουηδία έχει 400, 500, 600 ευρώ – το πιο φθηνό είναι 250-280. Στο see|ds το έχω 115 ευρώ – και το ανέβασα φέτος, γιατί έχουν ανέβει τα πάντα, και η πρώτη ύλη δεν είναι φτηνή, είναι καραβίδα, αστακός, χαβιάρι, κρέας wagyu. Ο συνέταιρός μου, ο Αλέξανδρος Μπελλώνιας, όταν ψάχναμε πώς να πούμε το μαγαζί, είχε φαγωθεί να υπάρχει και το όνομά μου μέσα στο όνομα του μαγαζιού, γιατί “έτσι θα είναι πολύ πιο προσωπικό, ότι ο Δήμος είναι εκεί και ότι κάνει αυτό”, γι’ αυτόν τον λόγο βάλαμε τα αρχικά μου. Αυτός σκέφτηκε το όνομα και ήταν και μια καινούργια αρχή. Ο σπόρος συμβολίζει τον κύκλο της ζωής, γίνεται λουλούδι και ανθίζει και στη συνέχεια πεθαίνει, αλλά πέφτει στο χώμα και ξεκινάει ξανά η ζωή. Μου άρεσε πολύ η ιδέα. Και η κουζίνα μας έχει σκέψη από πίσω, όπως και όλα όσα γίνονται στο μαγαζί έχουν σκέψη και προγραμματισμό». Όσον αφορά την παρουσία ενός σεφ στην κουζίνα αλλά και στο εστιατόριό του, θεωρεί ότι κανείς δεν μπορεί να μιλήσει καλύτερα για το φαγητό από αυτόν που το μαγειρεύει. «Θα μπορεί να απαντήσει σε ερωτήσεις πολύ πιο εύκολα. Το διαδραστικό κομμάτι του εστιατορίου είναι ένα μεγάλο κομμάτι, και γι’ αυτόν τον λόγο είναι και ανοιχτή η κουζίνα – μου αρέσει πολύ να έχω επαφή με τον κόσμο. Το μενού αλλάζει τέσσερις φορές τον χρόνο, κάθε τρεις μήνες. Η πρώτη ύλη και η εποχή, ουσιαστικά, καθορίζουν τα πιάτα μας. Μου αρέσουν οι καθαρές γεύσεις και παρότι θέλω να κάνω μεγάλα μαγειρέματα, όταν λέει το μενού “ντομάτα”, πρέπει να νιώθεις την ντομάτα, κι όταν λέει “κρεμμύδι” να νιώθεις το κρεμμύδι. Ό,τι είναι στην εποχή του έχει καλύτερη γεύση, οπότε παίρνουμε το καλύτερο από το κάθε υλικό. Τα υλικά που χρησιμοποιούμε είναι κυρίως από μικρούς παραγωγούς. Έχουμε και πιο μεγάλους, αλλά μας αρέσει σε όλα τα στάδια της παραγωγής να υπάρχει ήθος, να μη γίνεται κατάχρηση προϊόντος. Κάθε εποχή έχει τα δικά της υλικά, αλλά κάποια δεν αλλάζουν, γι’ αυτόν τον λόγο έχουμε κρατήσει μια βάση πιάτων, όπως το καλαμάρι, η καραβίδα ή η κολοκύθα, που είναι ένα signature πιάτο, γιατί κολοκύθα στην Ελλάδα έχουμε όλο τον χρόνο: υπάρχουν στρογγυλές, υπάρχει κολοκύθα καμπάνα, καλοκαιρινή, χειμωνιάτικη. To αστέρι Michelin είναι σίγουρα μεγάλη αναγνώριση. Του κόπου, όλα αυτά τα χρόνια, της πορείας μέχρι εδώ. Σίγουρα θέλει αγώνα για να συντηρηθεί, δεν είναι κάτι το οποίο το κέρδισες και είναι εσαεί. Μπορείς να το χάσεις, και το έχουμε δει με παραδείγματα αυτό. Απλώς θεωρώ ότι στην Ελλάδα το πιο δύσκολο είναι να έρθει η αναγνώριση. Από εκεί και πέρα, αν έρθει, αλλάζει και η ψυχολογία. Είναι πολύ νωρίς ακόμα, μπορώ να πω, για τα οφέλη του Michelin. Από το επόμενο λεπτό όμως έχεις μπει στον παγκόσμιο γαστρονομικό χάρτη. Οι πιο πολλοί ξένοι που έρχονται στην Ελλάδα συμβουλεύονται τον οδηγό, επομένως το να είσαι εκεί με διάκριση είναι πολύ σημαντικό. Πιστεύω ότι αυτό θα το δούμε μόλις καλοκαιριάσει, γιατί το τελευταίο καλοκαίρι δεν είχαμε αλλαγή, γενικώς έπεφταν οι επισκέψεις. Και εγώ προτού πάω σε οποιαδήποτε χώρα, το πρώτο πράγμα που θα κάνω είναι να τσεκάρω τον οδηγό για να βρω τα εστιατόρια με αστέρια – είναι και η δουλειά μου, μου αρέσει, ασχολούμαι με αυτό. Η επιλογή του Michelin είναι μια εγγύηση ότι θα φας καλά – τις περισσότερες φορές, γιατί είναι και θέμα γούστου το φαγητό, δεν αρέσουν όλα σε όλους. Δεν είναι όλα τα εστιατόρια στις γεύσεις μας, ούτε για την παλέτα μας.

16

LiFO

Πλέον ταξιδεύουμε, τρώμε συχνά στο εξωτερικό. Έχω φάει σε πάρα πολλά εστιατόρια. Έχω δουλέψει στο εξωτερικό σε 11-12 μισελενάτα εστιατόρια και μπορώ να πω ότι αυτήν τη στιγμή στην Αθήνα είμαστε πάρα πολύ καλά. Και δεν το λέω μόνο για τα γαστρονομικά εστιατόρια. Όπου και να πας, στα περισσότερα εστιατόρια θα φας καλά. Είμαστε από τους πιο δυνατούς προορισμούς, θεωρώ, πανευρωπαϊκά στο φαγητό. Και όσο πιο εξωστρεφείς γίνουμε και υπάρξει και προώθηση του τουρισμού σε αυτό το κομμάτι, τόσο περισσότερο θα γίνει η Αθήνα γαστρονομικός προορισμός. Η Στοκχόλμη έχει δώδεκα μισελενάτα εστιατόρια, η Αθήνα έχει δεκάεξι – είμαστε πάνω από πολλούς προορισμούς πλέον. Η Κοπεγχάγη έχει γαστρονομικό τουρισμό, κόσμο που πηγαίνει μια δυο φορές τον χρόνο εκεί απλώς για να φάει. Δεν γίνεται να πηγαίνεις κάθε εβδομάδα σε αστεράτο εστιατόριο, είναι εστιατόρια ειδικής περίστασης, οπότε θα πας μία, δύο, τρεις φορές τον χρόνο, όταν έχεις γενέθλια, επέτειο. Αν είσαι foodie, θα πας περισσότερες φορές, αλλά δεν θα έρθει κάποιος πιο συχνά από μία φορά ανά εποχή, όταν αλλάζουν τα μενού. Γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει η επίσκεψή του να είναι εμπειρία, να ζήσει κάτι ξεχωριστό. Βέβαια, δεν χρειάζεται ένας πελάτης να καταλάβει την τεχνική του πιάτου, δεν είναι δουλειά του. Αν είναι κάτι νόστιμο, θα το καταλάβει, το ίδιο και αν δεν είναι. Το πόσο “εκπαιδευμένος” είναι εξαρτάται και από το πόσο συχνά επισκέπτεται τέτοια εστιατόρια. Αν πηγαίναμε από μικροί σε τέτοια εστιατόρια, θα γνωρίζαμε το fine dining, παλιότερα όμως δεν υπήρχαν. Ο τρόπος που έχουμε μάθει να τρώμε είναι πολλά άτομα σε ένα τραπέζι με πολύ φαγητό πάνω του. Τουλάχιστον, εμείς έτσι τρώγαμε στην οικογένειά μου όταν ήμουν μικρός: καθόμασταν δέκα άτομα, παραγγέλναμε δυο φορές όλο το μενού και τρώγαμε, πίναμε κρασί και μετά ακούγαμε τους μεγάλους να λένε ιστορίες. Τη μία Κυριακή πηγαίναμε σε ψαροταβέρνα και την άλλη για κρέας. Δεν ξέρω τι της λείπει της Αθήνας γαστρονομικά. Αν το ήξερα, θα είχα κάνει επαγγελματική κίνηση ήδη. Αυτό που ξέρω είναι τι δεν της λείπει: η γαστροταβέρνα και το smash burger, όλοι αυτό θέλουν να κάνουν. Ωστόσο, υπάρχουν πολύ καλά εστιατόρια. Το Λινού Σουμπάσης, ένα από τα αγαπημένα μου, είναι από τα πρώτα που έκαναν αυτό το φαγητό, όπως και το ΦΙΤΑ, το Pharaoh. Πόσα Pharaoh και ΦΙΤΑ ήρθαν μετά, πόσο βινύλιο στον τοίχο, πόση ξύλινη βιβλιοθήκη – φτάνει!». Ποια είναι τα υλικά που του αρέσει να δουλεύει περισσότερο; «Μου αρέσει πολύ το βούτυρο. Γενικά, μου αρέσει περισσότερο η θάλασσα από το κρέας. Και μ’ αρέσει πάντα να έχω ένα λαχανικό, αλλά όχι στη μορφή που έχουμε συνηθίσει. Δηλαδή δεν το κάνω βραστό, μ’ αρέσει να έχει λίγο πιο ιντριγκαδόρικο ρόλο στο πιάτο. Έχω ένα ψητό μαρούλι baby gem μαζί με την καραβίδα, με έναν αφρό από κρασί Vin Jaune. Έχω μια τερίνα από λάχανο και σπανάκι στον μπακαλιάρο. Γενικά, μ’ αρέσει η χλωροφύλλη σε συνδυασμό με τη θάλασσα. Οι γαστρονομικές τεχνικές και γενικά η προσέγγιση των γαστρονομικών εστιατορίων μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους. Εγώ ποτέ δεν μαγείρευα ελληνικά, οπότε δεν μπορώ να πω ότι μπορώ να εκφράσω ή να ενστερνιστώ τον ελληνικό τρόπο. Πώς μπορείς να πεις ότι ένα εστιατόριο fine dining είναι ελληνικό; Σε αυτό το επίπεδο, είτε φας στην Ελλάδα είτε στην Ισπανία είτε στη Σουηδία, το φαγητό είναι ίδιο, γιατί οι γαστρονομικές τεχνικές και γενικά η προσέγγιση αυτών των εστιατορίων μπορεί να μοιάζουν. Ελληνικό φαγητό είναι αυτό που έχει ελληνική πρώτη ύλη. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έχουμε συνδέσει το ελληνικό φαγητό με το φαγητό μνήμης, ότι για να κάνω ελληνικό φαγητό πρέπει να κάνω μουσακά ή παστίτσιο ή στιφάδο ή κάτι το οποίο να μου θυμίζει ό,τι έτρωγα μικρός. Δηλαδή, αν πάρω ένα μπλε καβούρι Χαλκιδικής και ένα μάνγκο από την Κρήτη –γιατί η Κρήτη βγάζει μάνγκο πλέον– και κάνω ένα πιάτο με αυτά τα υλικά, που δεν έχει ελληνική ταυτότητα ή ιστορική μνήμη, δεν είναι ελληνικό; Πάντα έλεγα ότι το φαγητό δεν έχει σύνορα και δεν θα ήθελα να έχει σύνορα. Αυτή είναι η φιλοσοφία μου για τη ζωή γενικά, και ειδικά στο φαγητό δεν μου αρέσει να μπαίνουν ταμπέλες και σύνορα. Δηλαδή θέλω να είναι νόστιμο, δεν με νοιάζει αν είναι ελληνικό, ισπανικό, ιταλικό ή οτιδήποτε άλλο, αρκεί να είναι καλομαγειρεμένο. Από εκεί και πέρα, νομίζω ότι οι ταμπέλες είναι περισσότερο για τους δημοσιογράφους, για να μπεις σε μια κατηγορία και να σε ξεχωρίσουν: ελληνική κουζίνα, ψάρι, κρέας».

To αστέρι Michelin είναι σίγουρα μεγάλη αναγνώριση. Του κόπου, όλα αυτά τα χρόνια, της πορείας μέχρι εδώ. Σίγουρα θέλει αγώνα για να συντηρηθεί, δεν είναι κάτι το οποίο το κέρδισες και είναι εσαεί. Μπορείς να το χάσεις, και το έχουμε δει με παραδείγματα αυτό.

see|ds Ουμπλιανής 14 & Διοχάρους, Ιλίσια 210 7235116

29.10.26

New Era

Το νέο 9FORTY APEX ταιριάζει σε κάθε εκδοχή της μέρας σου. Η New Era επανασχεδιάζει τη γνώριμη σιλουέτα και ανανεώνει το καθημερινό στυλ.

Αποκλειστικός αντιπρόσωπος της New Era σε Ελλάδα και Κύπρο είναι ο Όμιλος Φάις.

ΜΕΧΡΙ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ, λίγο πριν βγεις από το σπίτι έριχνες μια τελευταία ματιά στον καθρέφτη, έβαζες μπουφάν και backpack και έφευγες. Τώρα έχει προστεθεί άλλη μια λεπτομέρεια που αλλάζει το στυλ σου: το baseball cup σου. Αυτή η τάση οφείλεται κατά πολύ στη New Era, που έφερε στη ζωή μας τα λογότυπα των baseball και ΝΒΑ teams –και όχι μόνο– και μας έκανε fans ακόμα κι αν δεν έχουμε παρακολουθήσει κανέναν αγώνα. Για τη New Era, αυτή η διαδρομή από το γήπεδο στην πόλη αποτελεί κομμάτι της ταυτότητάς της, που εκφράζεται μέσα από το κλασικό πλέον 9FORTY. Τώρα, η γνωστή σιλουέτα έρχεται σε μια πιο ελαφριά, ευέλικτη εκδοχή: το 9FORTY APEX. Αφετηρία του είναι φυσικά το γνώριμο 9FORTY, με το χαρακτηριστικό καμπύλο γείσο και τη ρυθμιζόμενη εφαρμογή. Στην εκδοχή APEX, το προφίλ χαμηλώνει, οι γραμμές γίνονται πιο καθαρές και η κατασκευή αποκτά μια πιο αθλητική αίσθηση. Ο σχεδιασμός με πέντε πάνελ και το μπροστινό μέρος τύπου A-Frame δίνουν στο καπέλο το σχήμα του, με μια διακριτική κορύφωση στο μέτωπο που ανανεώνει την εικόνα του. Η πιο ενδιαφέρουσα αλλαγή, όμως, βρίσκεται στην εσωτερική κατασκευή. Η παραδοσιακή άκαμπτη ενίσχυση πίσω από το μπροστινό πάνελ αντικαθίσταται από spacer mesh, ένα δικτυωτό υλικό που επιτρέπει καλύτερη διαπνοή. Έτσι, το καπέλο διατηρεί τη φόρμα του, ενώ γίνεται πιο μαλακό και εύκαμπτο. Είναι από εκείνες τις λεπτομέρειες που εκτιμάς όταν φοράς κάτι για ώρες, από την πρωινή διαδρομή και την τελευταία βόλτα της ημέρας μέχρι τις συναντήσεις του weekend. Την ίδια λογική ακολουθεί και το γείσο: ελαφρύτερο, πιο compact και ήδη καμπυλωμένο, με ένθετο αφρώδες υλικό EVA που προσφέρει άνεση και ευελιξία. Το ρυθμιζόμενο κλείσιμο βοηθά να βρεις την εφαρμογή που σε βολεύει και έτσι η τεχνική προσέγγιση συνδυάζεται με την καθημερινή χρήση. Για τη φθινοπωρινή συλλογή του 2026, το 9FORTY APEX έρχεται με τα λογότυπα τριών ομάδων του MLB: New York Yankees, LA Dodgers και Seattle Mariners. Οι ουδέτεροι χρωματικοί συνδυασμοί, από το κλασικό ασπρόμαυρο μέχρι τις πιο ήπιες αποχρώσεις, αφήνουν χώρο για διαφορετικούς συνδυασμούς με τα καθημερινά σου ρούχα. Η αθλητική αναφορά παραμένει ευδιάκριτη αλλά εντάσσεται εύκολα στο προσωπικό στυλ του καθενός μας. Με ένα oversized T-shirt και άνετο denim, με cargo παντελόνι και φούτερ, με ένα bomber jacket ή με ό,τι σε εκφράζει, αυτό το αξεσουάρ γίνεται κομμάτι της εμφάνισής σου και βρίσκεται πάντα δίπλα στην πόρτα για να σε συνοδεύσει κάθε φορά που βγαίνεις από το σπίτι.

LiFO 29.10.26

17

q Γεννήθηκα σε ένα χωριό της Κατερίνης, σε μια φτωχή αγροτική οικογένεια. Ο πατέρας μου είχε ένα τρίκυκλο και μοίραζε πετρέλαιο στα σπίτια, στα χωριά. Η μητέρα μου δούλευε στα χωράφια μέχρι που άρχισε να γεννοβολάει και σταμάτησε. Μείναμε εκεί μέχρι τα οκτώ μου χρόνια. Τις πρώτες μου αναμνήσεις τις έχω από το χωριό. Έχω και για τη σεξουαλικότητά μου εικόνα από το χωριό: θυμάμαι, με ένα αγοράκι δείχναμε τα πουλάκια μας στις καλαμιές κοντά στο ποτάμι. Δεν ήξερα τι είναι σεξ, αλλά υπήρχε διέγερση κι απ’ τους δύο.

q Στην Αθήνα ήρθαμε μετά τη χούντα, το 1976. Πρώτα εγκατασταθήκαμε στην Αγία Βαρβάρα και μετά πήγαμε στην Ακαδημία Πλάτωνος, που ήταν η απόλυτη γειτονιά εκείνης της εποχής. Σαν αυτά που βλέπουμε στις ταινίες και τις σειρές, μονοκατοικίες με αυλές. Μέναμε σε ένα παλιό σπίτι, τέσσερις οικογένειες με κοινή αυλή και, φυσικά, κοινή τουαλέτα. Υπήρχαν πολλοί βασιλικοί, ακόμα θυμάμαι τη μυρωδιά τους. Τα καλοκαίρια βγάζαμε ράντζα έξω και κοιμόμασταν όλοι στην αυλή. Στο σπίτι υπήρχε κι ένα δωμάτιο στον επάνω όροφο, όπου έμεναν δύο φοιτητές. Εκεί άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι μου συνέβαινε με τους άντρες. Γιατί πλέον ήταν άντρες, δεν ήταν παιδάκια όπως στο χωριό. Τον έψαχνα, τον περίμενα να έρθει τον έναν απ’ τους δύο. Ήμουν περίπου δώδεκα χρονών. Το βράδυ που ξάπλωνα στην αυλή, αποκάλυπτα λίγο το σώμα μου, σκεφτόμουν ότι ίσως μπορούσα να του τραβήξω την προσοχή, αφού αισθανόμουν κορίτσι.

Συγγραφέας, ηθοποιός. Γεννήθηκε στην Πιερία, ζει στον Νέο Κόσμο.

q Δεν υπάρχει συγκεκριμένη ηλικία που το συνειδητοποίησα αυτό. Καταρχάς, αισθανόμουν ότι δεν ήμουν αγόρι. Αυτή ήταν η πρώτη αίσθηση. Δεν μου άρεσε να βρίσκομαι με τα αγόρια και να παίζω μαζί τους. Τα παιχνίδια τους δεν μου ταίριαζαν. Δεν ταίριαζα μαζί τους. Προτιμούσα να πηγαίνω στα κορίτσια που έμεναν απέναντι από το σπίτι μας, σε μια μονοκατοικία. Η οικογένεια ήταν ευκατάστατη και είχε ένα κορίτσι με αυτισμό, το οποίο με ερωτεύτηκε, παρότι ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόταν τα πράγματα ήταν διαφορετικός. Γίναμε φίλοι. Μαζευόμασταν τα κορίτσια στο σπίτι της Κατερίνας, γιατί υπήρχαν χρήματα και η οικογένεια ήθελε να βοηθήσει το παιδί να κοινωνικοποιηθεί, αφού είχε βιώσει μεγάλη απομόνωση. Το καταφέραμε πολύ όμορφα. Μας έκαναν πάρτι, συγκέντρωναν κόσμο, καλούσαν παιδάκια που χόρευαν μπλουζ και Abba. Ήταν μια πάρα πολύ όμορφη περίοδος της εφηβείας μου. Αναρωτιόμουν, όμως, γιατί μου άρεσαν τα αγόρια και γιατί ήθελα να είμαι με τα κορίτσια. Δεν ήξερα πώς να εξηγήσω στον εαυτό μου τι μου συνέβαινε. Όταν, όμως, τα κορίτσια άρχισαν να μου μιλούν για το στήθος που μεγάλωνε, για την περίοδό τους ή για κάποιο αγόρι που τους άρεσε, εγώ ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Ντρεπόμουν. Απ’ την άλλη, αισθανόμουν άσχημα, γιατί δεν είχα κάτι αντίστοιχο να μοιραστώ μαζί τους. Έτσι, αποκόπηκα και από τις δύο πλευρές.

q Για πρώτη φορά έκανα σεξ στα 14, εκείνος ήταν 26. Τότε δεν υπήρχε καν η λέξη κακοποίηση ή παιδεραστία. Δεν υπήρχε κανείς να σε προστατέψει, ή πληροφόρηση, όλοι το βούλωναν, αλλά στη γειτονιά όλοι ήξεραν – όχι μόνο για μένα. Κάθε σπίτι είχε τον καημό του. Ξέραμε ποιος κακοποιούσε τη γυναίκα του, ποιος έπινε και την έβριζε, ποια είχε εραστή και τον έφερνε στο σπίτι τα βράδια. Κουτσομπολιό, γιατί δεν υπήρχε και τίποτα άλλο να κάνουμε. Ούτε τηλεόραση δεν είχαμε τότε. Γι’ αυτό και οι φτωχοί έκαναν πολλά παιδιά.

q Εκεί στα 14 με 15, όταν οι ορμόνες βρίσκονται σε έξαρση, άρχισα να δυσκολεύομαι ακόμη περισσότερο με αυτό που ήμουν. Το σχολείο ήταν ένας εφιάλτης. Παρόλο που ήθελα πολύ να σπουδάσω και μου άρεσε η ιδέα της μόρφωσης, ήταν εξαιρετικά δύσκολο να συνεχίσω. Στις τουαλέτες τα άλλα παιδιά έλεγαν διάφορα και με ξεγύμνωναν. Ήμουν ένα πολύ θλιμμένο παιδί. Το σχολείο το άφησα γιατί δεν άντεχα άλλο. Βέβαια, δεν φταίνε τα παιδιά για όλα, αλλά μπορούν να γίνουν πολύ σκληρά.

q Δεν ξέραμε καν τι σημαίνει να είσαι τρανς. Μέχρι τα δεκαέξι μου νόμιζα ότι ήμουν γκέι. Δεν γνώριζα ότι υπήρχε κάτι άλλο που να περιγράφει αυτό που ένιωθα. Όταν το ανακάλυψα, είπα: «Εδώ είμαι». Αλλά το μπούλινγκ ήταν πολύ άγριο. Όλα αυτά συσσωρεύονται μέσα σου και κάποια στιγμή αντιδράς.

q Είδα σε ένα περιοδικό μια φωτογραφία από τα πρώτα καλλιστεία τρανς γυναικών. Τότε τις αποκαλούσαν τραβεστί. Ο τίτλος ήταν «Τα ούφο κατέβηκαν στη Γη». Στη φωτογραφία υπήρχαν πέντε γυναίκες, εντυπωσιακές, πανέμορφες, θεές. Κι εγώ σκέφτηκα: «Αυτές είναι άντρες; Αυτό είμαι κι εγώ». Πήγα κατευθείαν στην Πλάκα για να βρω αυτές τις γυναίκες. Υπήρχαν μαγαζιά όπου δεν με άφηναν να μπω επειδή ήμουν μικρή. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πώς χώθηκα κάτω από την καμπαρντίνα κάποιου, σαν να ήμουν σε κινηματογραφική σκηνή, για να μπω στο υπόγειο του Tammy’s. Μπήκα μέσα και είδα αυτές τις θεότητες. Με συμπαθούσαν πάρα πολύ, γιατί ήμουν ακόμη ένα ακίνδυνο, χαριτωμένο παιδάκι και ήθελαν όλες να με υιοθετήσουν. Στις μικρές κοινότητες γίνεται αυτό. Επέλεξα μια συγκεκριμένη παρέα, η οποία μου έμαθε πολλά γι’ αυτόν τον κόσμο, αλλά μου έκανε και πολύ κακό. Χρησιμοποιούσαν ναρκωτικά και τα έριχναν στον καφέ μου για να γελάσουν, χωρίς να ξέρω τι συνέβαινε. Αργότερα έμαθα τι ακριβώς μου έδιναν. Αυτό κράτησε περίπου οκτώ μήνες. Για εκείνες ήταν μια εξάρτηση, ένας τρόπος ζωής. Κι επειδή δεν άντεχα όσα ζούσα, άρχισα κι εγώ να παίρνω στη συνέχεια χάπια. Πριν από ενάμιση χρόνο, μία από αυτές τις γυναίκες, η Τζίνα, που ήταν η πιο ολοκληρωμένη τρανς γυναίκα της παρέας και είχε κάνει όλες τις επεμβάσεις, πέθανε. Βρέθηκε στο νεκροτομείο, στα αζήτητα, και δεν ήξερα τι να κάνω. Από τη μία ένιωθα ευσπλαχνία και νοιαζόμουν για εκείνη. Δεν ήθελα να την αφήσουμε έτσι, έπρεπε να γίνει κάτι – και έγινε. Από την άλλη, ήταν ένας άνθρωπος που μου είχε κάνει πολύ κακό. Δεν ξέρω αν το έκανε συνειδητά, αν αυτή ήταν η πρόθεσή της. Το γεγονός, όμως, παραμένει ότι ένα παιδί μπορεί να κακοποιηθεί μέσα σε μια κοινότητα που υποτίθεται ότι το προστατεύει.

q Αφού κατάλαβα τι θέλω, άρχισα να ρωτάω για τις ορμόνες και ξεκίνησα ορμονοθεραπεία κρυφά από τους γονείς μου. Άρχισε να βγαίνει λίγο στήθος, να μακραίνουν τα μαλλιά μου, να αλλάζει το πρόσωπό μου. Και τότε ήρθε η μεγάλη αποκάλυψη, η κουβέντα με τη μητέρα μου. Μου είπε: «Ξέρω τι γίνεται. Δεν χρειάζεται να μου πεις τίποτα, τα ξέρω όλα». Με παρακολουθούσε με ταξί, ενώ εγώ μεταμορφωνόμουν μέσα στο λεωφορείο. Είχα κλέψει ένα κραγιόν της και ένα φουλάρι, που το έδενα στη μέση μου και την έσφιγγα. Μαζί με τα άλλα δύο παιδιά πηγαίναμε στην Πλάκα. Η μητέρα μου με παρακολουθούσε, γιατί φοβόταν μήπως μπλέξω με τραβεστί. Τότε δεν καταλάβαινα καν τι ακριβώς σήμαινε αυτό. Της υποσχέθηκα ότι δεν θα το ξανακάνω, αλλά δεν κράτησα την υπόσχεσή μου. Δεν έκανα ποτέ coming out, όπως λέμε σήμερα. Η ίδια η μητέρα μου άνοιξε αυτή την κουβέντα. Είχα κλάψει για κάτι που είχε συμβεί με έναν άντρα, τον 25άρη που ήταν ο πρώτος μου έρωτας, και τότε μου είπε: «Ξέρω τι παίζει. Θέλω να προσέχεις και να μη με βγάλεις από τη ζωή σου». Σκέψου τη δύναμη αυτής της φράσης. Η μητέρα μου ήταν μια αγράμματη γυναίκα, που δεν είχε τελειώσει ούτε το δημοτικό. Εκείνη τη στιγμή δεν κατάλαβα ακριβώς τι μου έλεγε. Εγώ είχα τον καημό μου, τον έρωτά μου. Αργότερα, όμως, συνειδητοποίησα πόση δύναμη μου είχε δώσει. Μου ζητούσε να μην εξαφανιστώ από τη ζωή της.

q Σεβόμουν τους γονείς μου, αλλά δεν γινόταν να μείνω μαζί τους για όλη μου τη ζωή και να με συντηρούν. Σήμερα επικρατούν άλλες συνθήκες, τα παιδιά μπορεί να μένουν με τους γονείς τους για μεγαλύτερο διάστημα. Τότε, όμως, δεν γινόταν. Είχε έρθει και η εποχή του ΠΑΣΟΚ, ήταν ωραία χρόνια, αλλά εγώ έπρεπε να φύγω από το σπίτι. Οι γονείς μου αγόρασαν ένα άλλο σπίτι με δάνειο και τότε είπα στη μητέρα μου: «Δεν θα έρθω μαζί σας, θα

18

LiFO

απο τον m.hulot φωτογραφιeσ: παρισ ταβιτιαν

29.10.26

ονειρο ζωησ Λίγοι άνθρωποι καταφέρνουν να πραγματοποιήσουν την επέμβαση. Από τη στιγμή που ξύπνησα στο νοσοκομείο, ένιωσα διαφορετικά. Ήταν μια εμπειρία αυτοολοκλήρωσης. Δεν μπορώ να την περιγράψω. Εκεί γεννήθηκα.

LiFO 29.10.26

19

πάω να μείνω μόνη μου». Με ρώτησε γιατί και της εξήγησα τους λόγους. Εκείνη δυσκολευόταν να καταλάβει. Της είπα: «Για ποιον λόγο να μην έχεις φίλες;», γιατί αυτό συνέβαινε. Οι φίλες της τσακώνονταν μαζί της επειδή είχε ένα τρανς παιδί. Θυμάμαι, μάλιστα, την αδερφή της μάνας μου, που ήταν μικρότερη από εκείνη, πολύ όμορφη, κοσμογυρισμένη. Είχε παντρευτεί και είχε γυρίσει όλο τον κόσμο. Περιμέναμε πότε θα επιστρέψει για να μας φέρει μπανάνες, γιατί τότε η μπανάνα ήταν εξωτικό φρούτο. Αυτή η γυναίκα έχασε το μοναχοπαίδι της σε ηλικία 21 ετών, σε τροχαίο δυστύχημα. Κάποια στιγμή γύρισε και είπε στη μητέρα μου, μπροστά μου: «Η δική σου πληγή είναι μεγαλύτερη από τη δική μου». Η μητέρα μου την έδιωξε ψυχρά από το σπίτι. Αυτές οι κουβέντες, φυσικά, μου έκαναν καλό, αλλά ταυτόχρονα στενοχωριόμουν για τη μητέρα μου, όπως κι εκείνη στενοχωριόταν για την αδερφή της. Η μητέρα μου, όμως, έλεγε πάντα ότι πάνω απ’ όλα είναι το παιδί της. Δεν ξεχώριζε κανένα από τα παιδιά της. Η οικογένειά μας ήταν εκατό τοις εκατό μητριαρχική, οπότε ήταν φυσικό να εξελιχθώ κι εγώ σε μια γυναίκα που διεκδικεί και φωνάζει. Δεν ήθελα να μένω σιωπηλή.

q Η επέμβαση ήταν ένα όνειρο ζωής για μένα. Λίγοι άνθρωποι καταφέρνουν να το πραγματοποιήσουν. Κι εμείς δεν μπορούσαμε να το χαρούμε όπως θα έπρεπε, γιατί εκείνα τα χρόνια ήταν και τρομακτικό να προχωρήσεις σε μια τόσο σημαντική επέμβαση που δεν ήταν αναστρέψιμη, δεν είχε επιστροφή. Άλλο οι ορμόνες ή μια επέμβαση στο στήθος, που μπορούσες να την αντιμετωπίσεις διαφορετικά, και άλλο μια τέτοια επέμβαση. Χρειαζόταν πολλή σκέψη. Εγώ το σκεφτόμουν έξι χρόνια.

q Από τη στιγμή που ξύπνησα στο νοσοκομείο, ένιωσα διαφορετικά. Ήταν μια εμπειρία αυτο-ολοκλήρωσης. Δεν μπορώ να την περιγράψω. Εκεί γεννήθηκα. Θυμάμαι ότι έξω από την πόρτα του δωματίου μου υπήρχε μια μαργαρίτα, γιατί ο γιατρός δεν έβαζε αριθμούς στις πόρτες. Ήταν ένας πολύ καλός άνθρωπος, έβαζε λουλούδια έξω από τα δωμάτια. Όταν μπήκα στο πρώτο μπουρδέλο, ήμουν ήδη πουτάνα, αλλά ήμουν και παρθένα. Δεν είχα κάνει ποτέ σεξ με τον τρόπο που το έκανα μετά την επέμβαση. Ήταν ένας άλλος κόσμος, μια άλλη απελευθέρωση. Μέχρι τότε κρυβόμουν διαρκώς, μαζευόμουν. Ήμουν όμορφη, ήμουν επιθυμητή, αλλά δεν ήθελα ούτε εγώ να βλέπω εκείνο το σημείο του σώματός μου. Έκανα μπάνιο με δυσκολία, με διάφορα τεχνάσματα. Μετά, ακόμη και το να περπατάω στον δρόμο μού έδινε μια φοβερή αίσθηση ικανοποίησης και ολοκλήρωσης.

q Το τρανς στοιχείο έχει κάτι επαναστατικό. Και το λέω έχοντας πλήρη επίγνωση του τι εννοώ. Από μικρά μάς μεγαλώνουν με συγκεκριμένες αντιλήψεις για το φύλο, την οικογένεια και την κοινωνία. Ακόμη και το βιβλίο που προτάθηκε για τα σχολεία, με το ερώτημα «Πώς κατουράνε τα κορίτσια;», προκάλεσε αντιδράσεις. Όταν, λοιπόν, βλέπουν έναν άνθρωπο να αμφισβητεί την πατριαρχία, τη θρησκεία, την οικογένεια και να τα αφήνει όλα πίσω για να είναι ελεύθερος, τους χαλάει το αφήγημα. Τους αναγκάζει να αμφισβητήσουν όσα θεωρούσαν δεδομένα. Αυτό είναι που ονομάζουμε τρανσφοβία. Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι κάποιος φοβάται κυριολεκτικά έναν τρανς άνθρωπο. Μπορεί να τον ενοχλεί η παρουσία του, να τον απειλεί ή να τον αναγκάζει να έρθει αντιμέτωπος με κάτι δικό του. Του κλονίζει τα θεμέλια πάνω στα οποία έχει χτίσει τον κόσμο του. Κι αυτό είναι άβολο. Έχουμε κάνει με τη Βενέτη ένα σεμινάριο για αστυνομικούς και τώρα θα το επαναλάβουμε, σχετικά με τη συμπεριφορά των αστυνομικών απέναντι στα τρανς άτομα. Θυμάμαι έναν νεαρό αστυνομικό, περίπου 25 χρονών. Του εξηγούσα ότι όταν ένας άνθρωπος συστήνεται με ένα συγκεκριμένο όνομα, θα ήταν σωστό εκείνος, ως άνθρωπος και ως όργανο της εξουσίας, να χρησιμοποιεί αυτό το όνομα όταν του απευθύνεται. Εκεί δεν συμφωνήσαμε. Μου είπε ότι δεν μπορούσε να το κάνει, επειδή στα επίσημα έγγραφα αναγράφονταν ανδρικά στοιχεία. Του εξήγησα ότι μπορούσε να καταγράψει όσα όφειλε, αλλά να σημειώσει δίπλα το όνομα με το οποίο επιθυμούσε να τον αποκαλούν. «Δεν θα πάθεις τίποτα», του είπα. «Δεν μπορώ», επέμενε. «Μα γιατί;», τον ρώτησα. Δεν μπορούσε να μου εξηγήσει τον λόγο. Κάτι δεν του καθόταν καλά. Αυτό είναι η τρανσφοβία. Είναι σαν να τους λες ότι όλα όσα έμαθαν μέχρι σήμερα δεν ισχύουν όπως νόμιζαν. Ότι τους ανατρέπεις το σύμπαν. Κι έτσι φτάνουμε να θεωρούμε ότι μια μειoνότητα ανθρώπων απειλεί ολόκληρο τον πλανήτη.

q Λεφτά έχω βγάλει πολλά για τα νιάτα μου. Για τα γεράματα, τίποτα. Δεν είχα αυτή την πρόνοια. Παρόλο που είχα πολλά παραδείγματα δίπλα μου, κατάφερα και απέκτησα μόνο ένα σπίτι. Δεδομένων των συνθηκών υπό τις οποίες δούλευα, έβγαζα πάρα πολλά χρήματα. Θα μπορούσα να έχω αγοράσει πολυκατοικίες, σίγουρα. Έχω προσπαθήσει κάποιες φορές να υπολογίσω με πόσους άντρες μπορεί να έχω πάει. Ξεπερνάνε το εκατομμύριο, σίγουρα. Αλλά κάνω τον απολογισμό μου και σκέφτομαι τι μου άφησε αυτή η δουλειά: ένα διαλυμένο κορμί, την κακοποίηση του σώματος.

q Δεν θεωρώ ότι είμαι ηθοποιός. Έχω κάνει δύο μικρού μήκους ταινίες, διάρκειας δεκαπέντε λεπτών, από ανθρώπους που κάτι είδαν σε μένα. Αλλά αυτό ήταν κάτι άλλο. Τώρα παίζω στο θέατρο, στο Vaginahood, και μου αρέσει πολύ. Με πήρε η Ζέτα Δούκα και μου είπε: «Θέλουμε μια τρανς γυναίκα. Δεν τη θέλουμε για κράχτη». Αναγνωρίζοντας το background ενός ανθρώπου, καταλαβαίνω ότι το εννοεί. Και το είδα και στην πράξη. Τώρα είμαι με τρεις γυναίκες που τις εκτιμώ πολύ και νιώθω σαν να είμαι στο σπίτι μου. Έχουμε διαφορετικά backgrounds, εννοείται, αλλά και κοινούς τόπους. Είναι ένα έργο πολύ καλογραμμένο από τη Βάλια Τσιριγώτη και τη Μαρία Λούκα. Δεν δραματοποιεί τα πράγματα. Θίγει πολύ σοβαρά θέματα που αφορούν τη γυναίκα, αλλά έχει και πάρα πολύ γέλιο. Πιστεύω ότι μόνο μέσα από το γέλιο μπορεί το έργο να περάσει μια αλήθεια. Τον μονόλογό μου τον έχω γράψει η ίδια, δεν ήθελα να γίνει κάτι βαρύ. Και δεν είναι βαρύ. Έβαλα και μία φράση για τη μαμά μου. Την πρόσθεσα φέτος. Πέρυσι δεν την είχα καθόλου και κάτι μου έλειπε. Φέτος είπα και αυτό που σου ανέφερα προηγουμένως: ότι είχα έναν άνθρωπο δίπλα μου, που με κοιτούσε πάντα και με προστάτευε. Έπρεπε να το πω. Ένιωθα την ανάγκη να το πω.

q Δεν είχα ποτέ όνειρα κι αυτό είναι τραγικό. Είχα μικρά, κοντινά όνειρα, επιθυμίες, αυτά σίγουρα.

ΙNFO

Το βιβλίο της Άννας Κουρουπού Γιατί δεν έχω σαν το δικό σου, μαμά; κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Διάπλαση. Η παράσταση Vaginahood vol.2, στην οποία παίζει, ανεβαίνει στο Shamone Club (Κωνσταντινουπόλεως 46, Γκάζι) κάθε Σάββατο και Κυριακή και θα διαρκέσει μέχρι τις 28/11.

20

LiFO

Έχω προσπαθήσει κάποιες φορές να υπολογίσω με πόσους άντρες μπορεί να έχω πάει. Ξεπερνάνε το εκατομμύριο, σίγουρα. Αλλά κάνω τον απολογισμό μου και σκέφτομαι τι μου άφησε αυτή η δουλειά: ένα διαλυμένο κορμί, την κακοποίηση του σώματος.

Ωστόσο, ως άνθρωπος έχω φτάσει εκεί που ονειρευόμουν. Ένα λάθος έχω κάνει: το οικονομικό. Θα ήμουν αρκετά πιο ασφαλής και ήρεμη. Δεν θα είχα αυτή την ανασφάλεια για το τι θα γίνει αύριο. Δεν έχω εργασία ως συνταξιούχος, δεν υπάρχει κάτι που να μπορώ να κάνω για να δουλέψω. Έχει αλλάξει και η αγορά. Δεν θα μπορούσα να πουλήσω πια το όνομά μου όπως παλιά. Δεν θέλω να ξαναμπώ σε αυτό. Έχω σταματήσει εδώ και περίπου πέντε χρόνια. Άλλαξε η ζωή μου, άλλαξε το μέσα μου, εννοείται. Έχω πάει σε ψυχιάτρους, παίρνω αγωγή, παλιότερα έκανα ψυχανάλυση. Δεν έχω καριέρα, δεν έχω λεφτά, πράγματα που θα βοηθούσαν. Η εργασία με ενδιαφέρει, η καθημερινότητα. Έχω έναν σύντροφο στη ζωή μου. Δεν είναι αυτονόητο, γιατί κι αυτό το είχα βγάλει από το μυαλό μου για ένα διάστημα. Έχω απογοητευτεί από πολλά πράγματα, κι επειδή άλλαξαν οι άνθρωποι, οι καταστάσεις και η ζωή μας, είχα σταματήσει να το σκέφτομαι. Κι όμως, η ζωή μού τον έφερε, γιατί μάλλον μου το όφειλε. Είναι ένας άνθρωπος που με αγαπάει και με σέβεται, κι εγώ τον αγαπάω πάρα πολύ. Ό,τι κι αν μου τύχει, έχω έναν άνθρωπο δίπλα μου. Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

29.10.26

«ΓΙΆΝΝΗΣ ΠΕΤΡΊΔΗΣ RE: COLLECTION»

Η ζωή και οι μουσικές αναμνήσεις του θρυλικού παραγωγού σε μια νέα σειρά πόντκαστ Μέσα από επτά συναρπαστικά επεισόδια, σε επιμέλεια του Άρη Δημοκίδη, ο Γιάννης Πετρίδης μάς ξεναγεί στην εντυπωσιακή προσωπική του συλλογή, ξεκλειδώνοντας μισό αιώνα μουσικής από τη δεκαετία του ’50 μέχρι σήμερα. Μια συνεργασία με τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση.

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ, συναντήσεις με εμβληματικούς καλλιτέχνες όπως ο David Byrne και ο Ennio Morricone, σπάνια βινύλια, ραδιοφωνικές εκπομπές που έμειναν αξέχαστες και κυρίως ατελείωτες ώρες μουσικής. Η πορεία του Γιάννη Πετρίδη, του πιο εμβληματικού ίσως μουσικού παραγωγού της Ελλάδας, μετρά πάνω από μισό αιώνα και είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ελληνική ποπ κουλτούρα και την εξέλιξη της μουσικής μέσα στα χρόνια. Με ανεξάντλητη περιέργεια και σπάνιο «αυτί», ο Γιάννης Πετρίδης δεν παρακολούθησε απλώς την παγκόσμια και την εγχώρια μουσική βιομηχανία – την έζησε, την κατέγραψε άοκνα, ανέλαβε ενεργό ρόλο σε αυτήν ως διευθυντής δισκογραφικών όπως η Virgin Records Ελλάδας και τη μοιράστηκε με εκατοντάδες χιλιάδες ακροατές. Στη διάρκεια αυτού του μουσικού του ταξιδιού δεν σταμάτησε ποτέ να συλλέγει πολύτιμα αντικείμενα για τη μουσική και τον κινηματογράφο, διαμορφώνοντας σταδιακά μία από τις πιο εντυπωσιακές ιδιωτικές μουσικές συλλογές που υπάρχουν στη χώρα μας. Σήμερα, η συλλογή του περιλαμβάνει περισσότερα από 200.000 τεκμήρια, με βασική ατραξιόν τους δίσκους βινυλίου 33 και 45 στροφών, καθώς και CD, DVD, βιντεοκλίπ και πρωτότυπο οπτικοακουστικό υλικό σε VHS, κασέτες, φωτογραφικό αρχείο, memorabilia και βιβλία. Σημαντικό μέρος της συλλογής καταλαμβάνουν και μερικά από τα εμβληματικότερα μουσικά περιοδικά του κόσμου όπως

το «Rolling Stone», το «NME», το «Mojo»,το «Music Week» και το «Billboard», αλλά και ελληνικά μουσικά έντυπα όπως το «Ποπ & Ροκ», του οποίου άλλωστε ήταν και συνιδρυτής. Αυτή η σημαντική συλλογή έχει βρει σήμερα το νέο της σπίτι στο Ίδρυμα Ωνάση και σύντομα θα είναι προσβάσιμη στο κοινό για ακρόαση, έρευνα και απόλαυση, σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο. Ταυτόχρονα, είναι σε εξέλιξη η παραγωγή ενός νέου ντοκιμαντέρ για την προσωπικότητα, το έργο και τη συλλογή του Γιάννη Πετρίδη, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Τελτζίδη και έρευνα του Παναγιώτη Μένεγου. Με αφορμή, λοιπόν, το νέο αυτό κεφάλαιο της συλλογής, ο Άρης Δημοκίδης συναντά τον Γιάννη Πετρίδη σε μία σειρά 6+1 μοναδικών πόντκαστ και μαζί ξετυλίγουν μισό αιώνα μουσικής μέσα από προσωπικές αναμνήσεις, ανέκδοτες ιστορίες και ενδιαφέροντα trivia. Από το πρώτο δισκάκι που αγόρασε στην εφηβεία του, στην Αθήνα των late ’50s, μέχρι τις συναντήσεις του με θρύλους της μουσικής και τις κοινωνικές και μουσικές εξελίξεις που σημάδεψαν τις επόμενες δεκαετίες, ο Γιάννης Πετρίδης μάς ξεναγεί στο μυθικό μουσικό σύμπαν του και μοιράζεται μαζί μας τους πολύτιμους θησαυρούς του. Το πρώτο επεισόδιο της σειράς «Γιάννης Πετρίδης RE: COLLECTION» είναι διαθέσιμο στο LiFO.gr. Νέο επεισόδιο κάθε Τρίτη.

LiFO 29.10.26

21

Redy.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΒΙΒΛΙΟ

10+1

βιβλιοπωλεία που ειδικεύονται σε κάτι ξεχωριστό Αν υπάρχει ένα χαρακτηριστικό για το οποίο η Αθήνα μπορεί να περηφανεύεται, είναι τα βιβλιοπωλεία της: κεντρικά ή με πιο συνοικιακό χαρακτήρα, καλύπτουν τις ανάγκες τού σταθερά αυξανόμενου βιβλιόφιλου κοινού, προσφέροντας ενημερωμένες επιλογές και μια ευρεία γκάμα τίτλων. Δίπλα σε αυτά, όμως, υπάρχουν και βιβλιοπωλεία ειδικού ενδιαφέροντος που λειτουργούν σαν μικρές «εργαλειοθήκες», μικρές κιβωτούς γνώσεων όπου βρίσκει κανείς τα μέσα για να εμβαθύνει σε ό,τι τον ενδιαφέρει, από τη φωτογραφία, το design και τα μαθηματικά μέχρι τα ταξίδια, τη μαγειρική, τους χάρτες, τα σπάνια περιοδικά και τις ξεχωριστές εκδόσεις. Στα ράφια τους μπορείς να ανακαλύψεις τίτλους που δύσκολα θα συναντήσεις αλλού, συλλογές που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα εξειδικευμένων πεδίων γνώσης και δημιουργίας. Με άλλα λόγια, αποτελούν ιδανικό προορισμό για όσους θέλουν να μάθουν όσο το δυνατό περισσότερα για το αντικείμενό τους ή επιθυμούν να εξερευνήσουν μια προσωπική τους αγάπη. Γι’ αυτό συγκεντρώσαμε 10+1 βιβλιοπωλεία της Αθήνας που αξίζει να ανακαλύψεις, είτε ξέρεις ακριβώς τι ψάχνεις είτε είσαι έτοιμος να παρασυρθείς σε μια καινούργια αναζήτηση.

ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ, ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ

22

LiFO

29.10.26

LiFO 29.10.26

23

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΠΤΙΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ

2. True Colours

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ

1. Ανάβαση

Ένα ταξιδιωτικό βιβλιοπωλείο, από τα ελάχιστα που μπορεί να βρει κανείς στην Ελλάδα, γεμάτο χάρτες, ταξιδιωτικούς οδηγούς και ό,τι μπορείς να φανταστείς σε σχέση με το ταξίδι. Στα ράφια του μπορείς να βρεις χάρτες πεζοπορίας και ορειβασίας, χάρτες τοίχου, ελληνικούς και ξένους, που συνήθως χρησιμοποιούνται για διακοσμητικούς σκοπούς και βγαίνουν σε διάφορα μεγέθη και ποιότητες, μέχρι και χάρτη-ταπετσαρία. Η Ανάβαση ξεκίνησε την εκδοτική της πορεία το 1997, με έναν πεζοπορικό χάρτη για τα Άγραφα και την Ευρυτανία, και από τότε έχει συνδέσει το όνομά της με την εξερεύνηση της Ελλάδας και του κόσμου. Το πρώτο της βιβλιοπωλείο άνοιξε το 2003 στη Στοά Αρσακείου, σήμερα όμως τη βρίσκουμε στη Βουλής. Στις εκδόσεις της περιλαμβάνονται πεζοπορικοί και ταξιδιωτικοί χάρτες, οδηγοί, αλλά και αεροφωτογραφικά λευκώματα που αποτυπώνουν την ομορφιά της Ελλάδας. Το κοινό της είναι κάθε ηλικίας, από νέους που ασχολούνται με την ορειβασία μέχρι ταξιδιώτες που προτιμούν να εξερευνούν έναν τόπο με τη βοήθεια του έντυπου χάρτη. Άλλωστε, όπως επισημαίνουν οι άνθρωποί της, ο χάρτης δεν σε βοηθά μόνο να φτάσεις στον προορισμό σου αλλά και να μάθεις να διαβάζεις την περιοχή στην οποία βρίσκεσαι, προσφέροντας πιο εξειδικευμένη πληροφόρηση, ιδιαίτερα για την πεζοπορία. Αυτήν τη στιγμή, η Ανάβαση, έχοντας πολυετή εμπειρία στον χώρο, ετοιμάζεται για ένα νέο κεφάλαιο, μια νέα, καινοτόμο προσέγγιση στη λειτουργία και στο περιεχόμενό της. Μέχρι να ολοκληρωθεί, οι εκδόσεις της θα είναι διαθέσιμες διαδικτυακά στο anavasi.gr.

Βουλής 32

Στα Εξάρχεια υπάρχει ένας ιδιαίτερος χώρος που συνδυάζει φωτογραφείο, βιβλιοπωλείο και στούντιο φωτογραφίας. Άνοιξε τον Απρίλιο του 2026, συνεχίζοντας την ιστορία της οικογενειακής επιχείρησης, του γραφείου του φωτορεπόρτερ Παναγιώτη Τριχιά, που στεγαζόταν στο ίδιο σημείο από το 1990. Στα συρτάρια του θα βρεις φιλμ, φωτογραφικές μηχανές μιας χρήσης και φωτογραφικά άλμπουμ, ενώ στα ράφια του φιλοξενείται μια προσεκτικά επιλεγμένη συλλογή από φωτογραφικές και κινηματογραφικές εκδόσεις, θεωρητικά βιβλία αλλά και μικρού τιράζ αυτοεκδόσεις, με ιδιαίτερη έμφαση σε έργα που συνδέονται με την Ελλάδα. Το φωτογραφικό στούντιο βρίσκεται στον επάνω όροφο. Το True Colours απευθύνεται κυρίως σε ανθρώπους που αγαπούν τη φωτογραφία και τις καλλιτεχνικές εκδόσεις, και αναζητούν ένα ξεχωριστό βιβλίο για τη συλλογή τους ή ένα ιδιαίτερο δώρο. Ξεχωρίζει το εξαντλημένο Bones and all – A film by Luca Guadagnino με φωτογραφίες του Γιάννη Δρακουλίδη, το δίτομο Travelogue: Greek Everyday Solutions to Common Problems, που αποτελεί και το best seller του βιβλιοπωλείου, καθώς και το Είμαστε τρελοί κι ευτυχισμένοι - Φωτογραφίζοντας την άγρια πλευρά της δεκαετίας του ’80 του Γιώργου Νικολαΐδη.

Γραβιάς 9-13

3. Hyper Hypo

Αυτό το βιβλιοπωλείο το λατρεύουν όλοι και όλοι μιλάνε για τις συλλογές του. Το Hyper Hypo άνοιξε το 2021, με σκοπό να φέρει την Αθήνα πιο κοντά στη σύγχρονη, διεθνή εκδοτική σκηνή. Στα ράφια του θα βρει κανείς βιβλία και περιοδικά για τέχνη, design, αρχιτεκτονική, φωτογραφία, ποπ κουλτούρα, σινεμά, μουσική, μαγειρική, κουίρ/ΛΟΑΤΚΙ+ θεματικές, αλλά και θεωρητικά βιβλία και δοκίμια που δύσκολα θα βρει κανείς αλλού στην Αθήνα. Επίσης, αφίσες, καρτ ποστάλ, σημειωματάρια και ημερολόγια, αλλά και T-shirts, καπέλα, tote bags και άλλα αντικείμενα, είτε δικής τους παραγωγής είτε σε συνεργασία με ανεξάρτητα αθηναϊκά brands. Παράλληλα, η ομάδα διοργανώνει παρουσιάσεις βιβλίων και περιοδικών, ομιλίες, workshops, εκθέσεις, περφόρμανς, πάρτι και βραδιές ανάγνωσης. Από το 2023 έχουν αναπτύξει το δικό τους εκδοτικό πρόγραμμα με βιβλία είτε από Έλληνες δημιουργούς είτε γύρω από τη σύγχρονη ελληνική ταυτότητα, που έχουν ενδιαφέρον όχι μόνο σε τοπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Στο Hyper Hypo θα δεις όλες τις ηλικίες, ιδιαίτερα πιστούς και συχνούς πελάτες, κυρίως την Gen Z, που δείχνει μεγάλη προτίμηση στα περιοδικά τα οποία βρίσκονται στην αιχμή της σύγχρονης κουλτούρας και είναι εξαιρετικά ενημερωμένη για την ποπ κουλτούρα, τη μουσική και τη μόδα της εποχής της. Λόγω και της ιδιαίτερης αγάπης που έχει η ομάδα στη γεωγραφία, στο βιβλιοπωλείο υπάρχει μια επιλεγμένη λίστα ιστορικογεωγραφικών βιβλίων για κάθε μέρος του κόσμου. Από τις πιο σπάνιες εκδόσεις που μπορείς να βρεις εκεί είναι τα δύο πρώτα, παγκοσμίως δυσεύρετα τεύχη του θρυλικού λεσβιακού περιοδικού «KUTT», που κυκλοφόρησαν το 2002.

Hyper Hypo

φωτο: dimitris skigkopoulos

Βορέου 10

10+1

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕIA 24

LiFO

29.10.26

True Colours

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΑ ΚΟΜΙΚΣ

5. J emma Books & Comics Jemma Tilt

Αν ο κόσμος των κόμικς, των manga και των graphic novels είναι το στοιχείο σου, τότε το Jemma είναι μια στάση που δεν πρέπει να χάσεις. Η ομάδα του Jemma βρίσκεται στον χώρο από το 1997 και πλέον μετράει δύο καταστήματα, το Jemma Books & Comics στον Πειραιά και το Jemma Tilt στα Εξάρχεια, φέρνοντας στα ράφια της εκδόσεις από την Ευρώπη και την Αμερική. Εδώ θα βρεις, εκτός από manga και graphic novels, βιβλία τρόμου και fantasy, artbooks, συλλεκτικές εκδόσεις και πιο εναλλακτικά αναγνώσματα με κοινωνικό ή πολιτικό χαρακτήρα. Φυσικά, δεν λείπουν ούτε οι κλασικές αξίες, ούτε οι εκδόσεις της Jemma Press.

4. Redy.

Πρόκειται για ένα design brand, το οποίο επίσης φιλοξενεί μια επιλεγμένη συλλογή αντικειμένων και εκδόσεων από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Το Redy. είναι ένα δημιουργικό εγχείρημα αφιερωμένο στον σύγχρονο σχεδιασμό και την εικονογράφηση. Συνδυάζει τη δημιουργία δικών του προϊόντων με μια προσεκτικά επιμελημένη συλλογή αντικειμένων και εκδόσεων από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Διαθέτει δύο καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας, όπου μπορεί κανείς να ανακαλύψει ξεχωριστές εκδόσεις και αντικείμενα καθημερινής χρήσης με ιδιαίτερη σχεδιαστική ταυτότητα. Στόχος του είναι να αποτελέσει σημείο αναφοράς για όσους αγαπούν την οπτική δημιουργία, με μια προσεκτικά επιμελημένη συλλογή διεθνών εκδόσεων γύρω από τη γραφιστική, την εικονογράφηση, την τυπογραφία και την οπτική επικοινωνία. Από τις πιο δυσεύρετες εκδόσεις που ξεχωρίζουν στα ράφια του Redy. είναι το Kama Sutra A-Z της Malika Favre, μια συλλεκτική έκδοση που συνδυάζει εικονογράφηση και τυπογραφία. Η Gen Z, που επισκέπτεται τα καταστήματά του, δείχνει ενδιαφέρον για εκδόσεις με έντονη οπτική ταυτότητα, πειραματική τυπογραφία και ανεξάρτητο χαρακτήρα.

Νομική Βιβλιοθήκη

Ζωοδόχου πηγής 117 / Ακαδημίας 57

Το ωραίο είναι πως στο Jemma συναντιούνται διαφορετικές γενιές αναγνωστών: παιδιά που ανακαλύπτουν τώρα τα πρώτα τους κόμικς, αλλά και άνθρωποι που μεγάλωσαν μαζί τους και επιστρέφουν σήμερα στο βιβλιοπωλείο παρέα με τα δικά τους παιδιά. Όσο για την Gen Z, δείχνει ιδιαίτερη αδυναμία στα manga και τους υπερήρωες, χωρίς να λείπουν όσοι ψάχνουν κάτι πιο alternative. Και για τους συλλέκτες; Έχουν περάσει από τα ράφια του σπάνια κόμικς, όπως το «Amazing Fantasy #15» με την πρώτη εμφάνιση του Spider-Man, ενώ αυτήν τη στιγμή ένα από τα πιο εντυπωσιακά αποκτήματά της είναι το συλλεκτικό σετ «The Carl Barks Library».

Αλκιβιάδου 138-140, Πειραιάς / Ασκληπιού 37, Εξάρχεια

ΓΙΑ ΣΙΝΕΦΙΛ ΚΑΙ ΘΕΑΤΡΟΦΙΛΟΥΣ

6. Το Κιού

Ένα βιβλιοπωλείο που αφορά αποκλειστικά το θέατρο και τον κινηματογράφο. Στο Κιού μπορείς να βρεις εκτός από την κύρια γκάμα θεατρικών έργων ξένων και Ελλήνων συγγραφέων, μελέτες για την τέχνη της υποκριτικής, τη σκηνοθεσία ή τη σκηνογραφία αλλά και για τους τεχνικούς τομείς του κινηματογράφου (σκηνοθεσία, σενάριο, μοντάζ, ήχος), βιβλία για την τέχνη της φωτογραφίας, δοκίμια για την ανθρωπολογία του θεάτρου και τις κοινωνικοπολιτικές του προεκτάσεις, για τον κινηματογράφο και τις διεπιστημονικές του προσεγγίσεις, βιογραφίες ή μονογραφίες (δημιουργών και καλλιτεχνών), εξειδικευμένα λεξικά, δίγλωσσες εκδόσεις. Στα ενημερωμένα ράφια του βρίσκουμε επίσης βιβλία για τις θεραπευτικές ιδιότητες του ψυχοδράματος, μελέτες για τη θεατρική αγωγή στο σχολείο, βιβλία για το κουκλοθέατρο και το θέατρο σκιών, graphic novels αλλά και μεταχειρισμένους ή πιο σπάνιους τόμους (ξενόγλωσσους ή ελληνικούς), λογοτεχνία που διασκευάστηκε και πέρασε στον κινηματογράφο. Προσεχώς το Κιού θα επεκταθεί και σε εκδόσεις από το εξωτερικό. Αγγίζει από τις πιο νεαρές μέχρι και τις πρεσβύτερες ηλικίες.

Σύρου 34

LiFO 29.10.26

25

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΒΙΒΛΙΟ

ΓΙΑ ΤΑ «ΘΕΤΙΚΑ» ΜΥΑΛΑ

Ιπποκράτους 6

ΓΙΑ ΤΑ «ΘΕΩΡΗΤΙΚΑ» ΜΥΑΛΑ

8. Νομική Βιβλιοθήκη

Κορφιάτης

7. Κορφιάτης

Αν αγαπάς τα μαθηματικά, τη φυσική και γενικότερα τις θετικές επιστήμες, το βιβλιοπωλείο «Γ. Κορφιάτης» είναι μια στάση που αξίζει να κάνεις. Από το 1960, συγκεντρώνει στα ράφια του μεγάλη ποικιλία βιβλίων από όλους τους εκδοτικούς οίκους, από σχολικά βοηθήματα και πανεπιστημιακά συγγράμματα μέχρι εκδόσεις που κάνουν την επιστήμη προσιτή σε όλους. Το κοινό του είναι πραγματικά πολυσυλλεκτικό, από μαθητές που κάνουν τα πρώτα τους βήματα μέχρι ανθρώπους που συνεχίζουν να αναζητούν τη γνώση σε κάθε ηλικία. Μάλιστα, η Gen Z δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης: το σύμπαν και τα μυστήριά του κεντρίζουν την περιέργειά της. Ανάμεσα στους τίτλους του βιβλιοπωλείου που ξεχωρίζουν είναι τα Μαθήματα διαφορικού ολοκληρωτικού λογισμού και διαφορικής γεωμετρίας του Παναγιώτη Ζερβού, μια έκδοση του 1925 που ξεχωρίζει για τη σπανιότητα και το περιεχόμενό της. Όσο για την κίνηση του βιβλιοπωλείου, αυτή ακολουθεί τον ρυθμό της χρονιάς: σχολικά βιβλία τον Σεπτέμβριο, πανεπιστημιακά συγγράμματα την περίοδο διανομής τους και, φυσικά, διαφορετικές αναζητήσεις τις γιορτές.

10+1

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕIA

Με παρουσία 50 χρόνων, η Νομική Βιβλιοθήκη είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο. Διαθέτει τέσσερα φυσικά καταστήματα σε Αθήνα, Πάτρα και Θεσσαλονίκη, αποτελώντας σημείο αναφοράς για φοιτητές Νομικής, δικηγόρους, δικαστικούς λειτουργούς, ερευνητές, αλλά και όσους θέλουν να γνωρίσουν τον κόσμο του δικαίου. Εκτός από τις επιστημονικές εκδόσεις της, επεκτείνεται στην εκπαίδευση και την τεχνολογία, αναπτύσσοντας ακόμη και δικά της εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης για νομική χρήση. Μάλιστα, με την Παιδική Νομική Βιβλιοθήκη φέρνει παιδιά ηλικίας 7-12 ετών σε επαφή με έννοιες όπως τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του πολίτη μέσα από τη λογοτεχνία. Όσο για το πιο δημοφιλές της βιβλίο, το 4 Κώδικες + 44 έχει φτάσει αισίως στην 65η έκδοση και θεωρείται η «Βίβλος» των νομικών, συγκεντρώνοντας τη βασική ελληνική νομοθεσία σε έναν τόμο, ο οποίος υπάρχει πλέον και σε ψηφιακή μορφή και επικαιροποιείται καθημερινά.

Μαυρομιχάλη 2 / Μαυρομιχάλη 23

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΥΤΙ

9. Fagotto Books

Στο βιβλιοπωλείο αυτό βλέπεις όλες τις ηλικίες, από παιδιά που ανακαλύπτουν τους πρώτους τους ήχους μέχρι ενήλικες που αποφασίζουν να μάθουν ένα μουσικό όργανο, καθώς απευθύνεται σε κάθε φιλοπερίεργο και δημιουργικό πνεύμα. Στην καρδιά των Εξαρχείων, είναι ένα εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο που επικεντρώνεται στη μουσική. Στα ράφια του θα βρει κανείς μουσικά βιβλία, παρτιτούρες, παιδικές εκδόσεις και ιδιαίτερα μουσικά όργανα από όλο τον κόσμο, από καλίμπες μέχρι άρπες στόματος και nose flutes. Παράλληλα, μέσα από το δημιουργικό project «Mythink» προτείνει αντικείμενα με ξεχωριστή αισθητική, όπως εικονογραφημένα σημειωματάρια, αφίσες και καρτ ποστάλ που επανασυστήνουν τον ελληνικό πολιτισμό με σύγχρονη ματιά.

26

LiFO

Cookbookstore

Βαλτετσίου 15

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΠ

10. Π ολύ Κουλ Βιβλιοπωλείο Γνώσεων

Σίγουρα έχεις πετύχει τη Σμαράγδα Αλεξανδρή σε κάποια γωνιά του ίντερνετ να μοιράζεται κάποιο ενδιαφέρον fact για τον κόσμο στον οποίο ζούμε. Εδώ και τρία χρόνια, το «Η Γεωγραφία είναι πολύ κουλ» έχει το μόνιμο φυσικό του κατάστημα μέσα στη Δημοτική Αγορά της Κυψέλης, προσφέροντας γνώσεις with a twist, αφού φέρνει επιλεγμένα βιβλία γνώσεων, από γεωγραφία, ιστορία και επιστήμες μέχρι τεχνολογία και ψυχολογία. Εκεί θα βρουν βιβλία όσοι προτιμούν τίτλους εκλαϊκευμένης επιστήμης/pop science, αλλά και εκείνοι που επιλέγουν πιο «βαριά» ή niche βιβλία, γιατί τους απασχολεί, για παράδειγμα, η «ανατομία» της κινεζικής γλώσσας. Ο κόσμος που το επισκέπτεται κυρίως ψάχνει τα βιβλία που έχει γράψει η ομάδα «Η Γεωγραφία είναι πολύ κουλ», τα επιτραπέζια και το συλλεκτικό merch του brand ΠΟΛΥ ΚΟΥΛ. Σε αυτό το μικρό αλλά γεμάτο μαγαζάκι βρίσκονται επίσης όλα τα συλλεκτικά τεύχη του «ΠΟΛΥ ΚΟΥΛ Περιοδικού Γνώσεων», του τριμηνιαίου συνδρομητικού περιοδικού για μικρούς και μεγάλους, μιας αυτοέκδοσης της ομάδας.

Φωκίωνος Νέγρη 42, Δημοτική Αγορά Κυψέλης

ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΝ ΤΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ

11. Cookbookstore

Ένα ξεχωριστό μέρος για όσους αγαπούν τη μαγειρική, είτε είναι το χόμπι τους είτε είναι επαγγελματίες, με σχετικά βιβλία, εργαλεία και εξοπλισμό της κουζίνας. Στα ράφια του θα ανακαλύψετε μια πλούσια συλλογή ελληνικών και ξενόγλωσσων βιβλίων μαγειρικής, ζαχαροπλαστικής και οινολογίας, από κλασικά έργα αναφοράς με παραδοσιακές συνταγές μέχρι σύγχρονες εκδόσεις που παρουσιάζουν τη δημιουργική κουζίνα, τις τεχνικές κορυφαίων σεφ και τις γεύσεις του κόσμου. Ξεχωριστή θέση κατέχουν εμβληματικά βιβλία, όπως το Silver Spoon, το Japan: The Cookbook και το Μexico: The Cookbook, αλλά και εντυπωσιακές εξειδικευμένες εκδόσεις, όπως το Modernist Pizza και η σειρά Le Cordon Bleu Culinary Arts School. Για τους λάτρεις της υψηλής γαστρονομίας, τίτλοι όπως το Lasarte και το Christian Bau: Paris-Tokyo προσφέρουν μια ματιά στον κόσμο της σύγχρονης γαστρονομικής δημιουργίας, ενώ περιοδικά μαγειρικής και κρασιού συμπληρώνουν τη συλλογή, προσφέροντας νέες ιδέες και αφορμές για εξερεύνηση.

Εμ. Μπενάκη 17

29.10.26

LiFO 29.10.26

27

ΔΕΚΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΒΙΒΛΙΟ

ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥΣ ΒΙΒΛΙΟ ΔΕΚΑ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΜΟΙΡΑΖΟΝΤΑΙ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΣΗΜΑΔΕΨΑΝ, ΤΟΥΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΑΝ ΚΑΙ ΣΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ.

Σε μια εποχή που η πληροφορία βρίσκεται παντού και τα σύντομα βίντεο διεκδικούν διαρκώς την προσοχή μας, το βιβλίο παραμένει μια σταθερά, διαχρονική πηγή έμπνευσης, ιδεών και ουσιαστικής σύνδεσης με ιστορίες και ανθρώπους. Μιλώντας γι’ αυτήν ακριβώς τη σχέση τους με την ανάγνωση, άνθρωποι που έχουν αφιερώσει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής τους στα βιβλία μιλούν για εκείνα που ξεχώρισαν και αγάπησαν περισσότερο, όσα τους συγκίνησαν, τους διαμόρφωσαν ως αναγνώστες, τους σημάδεψαν, είτε πρόκειται για κλασικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας είτε για σύγχρονα μυθιστορήματα. 28

LiFO

ΤΣΑΡΛΣ ΝΤΊΚΕΝΣ

ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ

29.10.26

ΦΛΆΝΕΡΙ Ο’ ΚΌΝΟΡ

ΆΡΘΟΥΡ ΚΈΣΛΕΡ

1

LIBROFILO&CO ΆΓΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΆΔΗΣ

Κάπου είχα διαβάσει ότι «ο φανατικός αναγνώστης πάντα θα ψάχνει το τέλειο βιβλίο». Το ίδιο ισχύει και για το πιο «αγαπημένο» βιβλίο – εδώ όμως πρέπει να πάμε πολύ πίσω, στο παρελθόν. Γιατί το πιο αγαπημένο βιβλίο έχει μεγάλη συναισθηματική αξία. Γι’ αυτό λοιπόν, η επιλογή μου είναι το μυθιστόρημα Το μηδέν και το άπειρο (Darkness at noon) του Άρθουρ Κέσλερ, βιβλίο που διάβασα στα 18 μου και «μετεβλήθη εντός μου ο ρυθμός του κόσμου», μετατρέποντάς με σε συστηματικό αναγνώστη της λογοτεχνίας. Είναι ένα σύνθετο μυθιστόρημα ιδεών, που γράφτηκε στο διάστημα 1938-1940, όταν ο Kέσλερ ζούσε στο Παρίσι, η κραυγή ενός πρώην κομμουνιστή δημοσιογράφου και συγγραφέα κατά του σταλινισμού και της πορείας του σοβιετικού καθεστώτος με αφορμή τις περίφημες «Δίκες της Μόσχας». Ο ήρωας του βιβλίου, ο Ρουμπάσοφ, είναι ένα πρώην μεγάλο στέλεχος των μπολσεβίκων, που συλλαμβάνεται και ανακρίνεται διεξοδικά αλλά και παράλογα. Το εμβληματικό αυτό μυθιστόρημα ήταν το δεύτερο βιβλίο του Kέσλερ που μεταφράστηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’70 στα ελληνικά και κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Κάκτος σε μετάφραση Βασίλη Καζαντζή. Τώρα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη σε (εξαιρετική) μετάφραση του Ανδρέα Παππά.

Βεΐκου 101, Κουκάκι

2

ΛΕΜΌΝΙ

ΣΠΎΡΟΣ ΞΈΝΟΣ

Ένα από τα βιβλία που έχω ξεχωρίσει, που αγάπησα και που το προτείνω συνέχεια σε φίλους μου αλλά και σε αναγνώστες στο βιβλιοπωλείο Λεμόνι είναι η συλλογή διηγημάτων της Αμερικανίδας Φλάνερι Ο’ Κόνορ, Σπάνιο να σου τύχει καλός άνθρωπος από τις εκδόσεις Αντίποδες, σε μετάφραση Ρένας Χατχούτ. Αρχικά, όταν κάτι που διαβάζω με συγκινεί και με ενθουσιάζει, αμέσως ψάχνω να βρω στοιχεία αυτού που το γράφει, έχοντας περιέργεια να μάθω και να τον γνωρίσω περισσότερο: η Φλάνερι Ο’ Κόνορ είχε περιορισμένο λογοτεχνικό έργο και πέθανε πολύ νέα, μόλις 39 ετών. Τα θέματά της διαδραματίζονται στον αμερικανικό Νότο και είχε μια ιδιότυπη και βαθιά σχέση με το θείο, μιας και ήταν θρησκευόμενη καθολική. Στη συλλογή αυτή που διάβασα, συχνά συναντούμε ανθρώπους με αθωότητα και καλοσύνη, εντελώς ανυποψίαστους, που αφήνονται στα χέρια της πιο ανθρώπινης παρακμής. Εδώ είναι το μεγαλείο της, νομίζω, γιατί δεν την ενδιαφέρει οτιδήποτε το διδακτικό· βλέπουμε μια κατάδυση στη φύση της ανθρώπινης ψυχής, όπου συχνά παλεύουν το καλό με το κακό, ένα μυστήριο της ύπαρξής μας που αρκετά συχνά έχει ελαφρότητα σχεδόν κωμικοτραγική.

3

FATA LIBELLI

ΣΠΎΡΟΣ ΒΑΛΤΕΤΣΙΏΤΗΣ

Το δικό μου αγαπημένο βιβλίο είναι η Χριστουγεννιάτικη ιστορία ή Χριστουγεννιάτικα κάλαντα του Ντίκενς (A Christmas Carol). Κυκλοφορεί σε πολλές εκδόσεις –εξού και οι διαφορετικές μεταφράσεις του τίτλου–, οι περισσότερες από τις οποίες είναι απλοποιημένες για μικρότερες ηλικίες, κάποιες όμως είναι με ολόκληρο το κείμενο. Ξεχωρίζω την προσεγμένη έκδοση των εκδόσεων Κουκούτσι που κυκλοφόρησε το 2018 με τον τίτλο Μια χριστουγεννιάτικη ιστορία. Έχει το αυθεντικό κείμενο, ελάχιστη εικονογράφηση (όπως και το πρωτότυπο έργο) και καλή μετάφραση, της Μαρίας Σ. Μπλάνα. Οι εκδόσεις έχουν κλείσει, αλλά το βιβλίο είναι σε κυκλοφορία. Είναι η αγαπημένη μου ιστορία, ο Εμπενίζερ Σκρουτζ είναι ένας ήρωας με τον οποίο ταυτίζομαι. Κανενός άλλου ήρωα η ζωή δεν με έχει αγγίξει περισσότερο και με κανέναν άλλο ήρωα δεν έχω νιώσει μεγαλύτερη εγγύτητα. Είναι μια μαγική ιστορία που απευθύνεται σε μικρούς και μεγάλους, όπως ανιαρά λέμε, και που, ενώ για τους μικρούς θα μπορούσε κανείς να πει ότι είναι ηθικοπλαστική, για τους μεγάλους, στους οποίους και απευθύνεται, όπως φυσικά και για τον ήρωα, είναι ένα δράμα. Είναι το βιβλίο που έχω διαβάσει περισσότερες φορές και που δεν χορταίνω ποτέ να ξαναδιαβάζω. Ένα σύμπαν το οποίο θα μπορούσα να κατοικήσω.

Πραξιτέλους 161, Πειραιάς

Ηρακλειδών 22, Αθήνα

LiFO 29.10.26

29

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΒΙΒΛΙΟ 4

BOOKTIQUE

ΦΑΝΉ ΧΑΡΙΤΆΚΗ

ΑΛΜΠΈΡ ΚΑΜΊ

Το αγαπημένο μου βιβλίο γενικά είναι ο Ξένος του Αλμπέρ Καμί (εκδόσεις Καστανιώτη), αλλά το αγαπημένο μου της τρέχουσας περιόδου είναι το Βούτυρο της Ασάκο Γιουζούκι (εκδόσεις Πατάκη). Το βιβλίο του Καμί το είχα διαβάσει πρώτη φορά στην Β' Λυκείου· με είχε συνεπάρει και ανακουφίσει η φιλοσοφία του παραλόγου, η οποία με έναν τρόπο αφαιρεί την ιδέα και το βάρος τού ενός μεγάλου νοήματος της ζωής. Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας αναρωτιέται τι συμβαίνει στον άνθρωπο όταν αρνείται να αισθανθεί όπως θέλει η κοινωνία και ο ίδιος δεν μπορεί να υποκριθεί πως μπορεί. Φυσικό επακόλουθο είναι η ωρίμανση και η αποδοχή των συνεπειών των πράξεών μας ως απελευθέρωση. Ένα βιβλίο εξαιρετικά απλό αλλά βαθιά φιλοσοφικό, το οποίο αγάπησα, καθώς μου άνοιξε την πόρτα του ίδιου μου του μυαλού και με ώθησε να τηρώ υπεύθυνη στάση όσον αφορά τις επιλογές μου. Για τον ίδιο λόγο αγάπησα και το Βούτυρο, το οποίο επίσης μας καλεί να αναρωτηθούμε πώς ανταποκρινόμαστε στις προσδοκίες της κοινωνίας. Οι ιστορίες τριών γυναικών και των επιλογών τους με έβαλαν σε διαδικασία επαναπροσδιορισμού, καθώς μέσα από την επιθυμία, την απόλαυση και τη φροντίδα, καθεμιά με τον τρόπο της, μεταμορφώνεται σε κάτι πολύ κοντινό στο «είναι» της.

Πατριάρχου Ιωακείμ 21, Κολωνάκι

5

FREE THINKING ZONE ΑΡΕΤΉ ΓΕΩΡΓΙΛΉ

Η ανάγνωση είναι μια πράξη εσωτερική και δυναμική, εξελίσσεται με τα χρόνια και τα βιώματα. Άλλα βιβλία μιλούν στην ψυχούλα μας στην εφηβεία, αλλά στη νεότητα, άλλα στην ωριμότητα. Υπάρχουν όμως και τα διαχρονικά βιβλία, τα κλασικά και τα σύγχρονα κλασικά, στα οποία επιστρέφεις σε όποια ηλικία κι αν είσαι. Δύο τέτοια είναι για μένα ο Ξένος του Αλμπέρ Καμί στην πεζογραφία και η Ανθρώπινη κατάσταση της Χάνα Άρεντ στον δοκιμιακό λόγο. Είναι βιβλία που διάβασα μικρή, με διαμόρφωσαν και εξακολουθούν να με διαμορφώνουν, σε κάθε δύσκολη στιγμή προσφεύγω σε αυτά. Ο Ξένος, από τη μία, αποτυπώνει έναν στοχασμό πάνω στο παράλογο, την τυχαιότητα, τον αυθαίρετο χαρακτήρα της ζωής και τη ματαιότητα της αναζήτησης ενός απόλυτου νοήματος. Το γοητευτικό με αυτό το βιβλίο είναι ότι η εξέλιξη της σύγχρονης κβαντικής επιστήμης απέδειξε, σαράντα περίπου χρόνια μετά, αυτό που φιλοσοφικά διατύπωσε ο Καμί: ότι δηλαδή δεν είμαστε τίποτα περισσότερο από μια χωροχρονική κάψουλα και ότι γεννηθήκαμε ως κβαντική διακύμανση από το κβαντικό κενό, δηλαδή το απόλυτο τίποτα. Και αυτή η παραδοχή σε προετοιμάζει για να διαχειριστείς καλύτερα την Ανθρώπινη κατάσταση της Άρεντ.

Σκουφά 64, Κολωνάκι

6

LITERATURE HOUSE ΑΝΔΡΟΝΊΚΗ ΜΑΣΤΟΡΆΚΗ

Το αγαπημένο μου βιβλίο είναι το Ζωή, οδηγίες χρήσεως του Ζορζ Περέκ. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ύψιλον σε αριστουργηματική μετάφραση του Αχιλλέα Κυριακίδη. Το ξεχωρίζω για την παιγνιώδη του διάθεση, τον μαγικό αφηγηματικό τρόπο του συγγραφέα του και για την πληθωρικότητά του. Η ανάγνωση αυτού του βιβλίου είναι μια εντελώς βιωματική εμπειρία. Το μυθιστόρημα λειτουργεί σαν ένα τεράστιο λογοτεχνικό παζλ, ένα μωσαϊκό που το συναρμολογείς σελίδα τη σελίδα. Ο Περέκ δεν γράφει απλώς μια ιστορία αλλά στήνει ένα ευφυές παιχνίδι με τον αναγνώστη, χρησιμοποιώντας ουλιπιανές τεχνικές για να μας ξεναγήσει στα δωμάτια μιας παρισινής πολυκατοικίας. Καθώς διαβάζεις, νιώθεις ότι γίνεσαι συνένοχος σε ένα πείραμα, όπου κάθε αντικείμενο, κάθε λίστα και κάθε λεπτομέρεια έχει τη δική της κρυφή σκοπιμότητα. Από την άλλη, η πολυκατοικία του Περέκ είναι ένας μικρόκοσμος ολόκληρου του κόσμου μας. Μέσα από τις διασταυρούμενες ζωές των ενοίκων, το βιβλίο μιλά για τις ματαιωμένες προσδοκίες, τις εμμονές μας και την προσπάθειά μας να δώσουμε νόημα στο χάος της καθημερινότητας. Ο συγγραφέας καταφέρνει να μεταμορφώσει το ασήμαντο σε επικό και το καθημερινό σε ποίηση. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, πρόκειται για ένα έργο που επαναπροσδιόρισε τα όρια του τι μπορεί να κατορθώσει η λογοτεχνία.

Ιωάννου Δροσοπούλου 67, Κυψέλη

7 ΠΛΕΙΆΔΕΣ

ΑΣΆΚΟ ΓΙΟΥΖΟΎΚΙ

ΆΛΚΗΣ ΤΕΜΠΟΝΈΡΑΣ

«Πυροβολισμοί σε σχολείο ταράζουν την ήσυχη Κομητεία του Χάροντα στη Βιρτζίνια. Ο Τάιτους Κράουν, ο πρώτος μαύρος σερίφης στην περιοχή, μένει άναυδος, ο δράστης είναι ένας γνωστός του νεαρός μαύρος και το θύμα, ένας λευκός καθηγητής, αγαπητός σε όλους» (Οι αμαρτωλοί στάζουν αίμα, μτφρ. Σέργιος Τρεχλής) / «Ο Αφροαμερικανός Αϊζέια και ο λευκός σύζυγός του Ντέρεκ πέφτουν θύματα άγριας δολοφονίας. Οι πατεράδες τους καταρρέουν, παρότι είχαν αποξενωθεί από τους γιους τους νιώθοντας ντροπή για τις επιλογές τους. Οι ίδιοι έχουν κάνει χρόνια φυλακή και προσπαθούν να ξεπεράσουν το εγκληματικό παρελθόν τους. Η τραγωδία τούς αναγκάζει να υπερβούν τις προκαταλήψεις τους, για να ανακαλύψουν τους δολοφόνους και να πάρουν εκδίκηση» (Δάκρυα ξυράφι, μτφρ. Κίκα Κραμβουσάνου) / « Ένα τηλεφώνημα αλλάζει τη ζωή του Ρόμαν, επιτυχημένου οικονομικού συμβούλου. Ο Ρόμαν πρέπει να επιστρέψει στη μικρή, βίαιη πόλη που γεννήθηκε. Συνηθισμένος να ενεργεί με πονηριά και να εξασφαλίζει κέρδη και για τον ίδιο και για τους πελάτες του, πιστεύει πως θα καταφέρει να χειριστεί τους γκάνγκστερ και να σώσει την οικογένειά του» (Ο βασιλιάς της στάχτης, μτφρ. Γιώργος Μαραγκός). Τρία βιβλία από τις εκδόσεις Gutenberg που μέσα σε μια εβδομάδα φέτος, τον Ιούλιο, με βύθισαν στον σκοτεινό και συναρπαστικό κόσμο των μυθιστορημάτων του Σον Α. Κόσμπι. Είναι δύσκολο να ξεχωρίσω ένα. Σελίδα τη σελίδα γινόταν όλο και πιο σίγουρο ότι διάβαζα έναν σπουδαίο συγγραφέα. «Κοινωνικό σχόλιο που δεν κάνει κήρυγμα. Κάποιοι τη χαρακτηρίζουν αστυνομική λογοτεχνία, αφού έχει όλα τα χαρακτηριστικά του είδους, συναρπαστική και αιματηρή υπόθεση, καταιγιστική αφήγηση, κινηματογραφική ροή», όπως γράφτηκε. Αδημονώ για το επόμενο.

Σπύρου Μερκούρη 62, Παγκράτι

30

LiFO

29.10.26

ΚΟΥΚΊΔΑ

ΓΙΆΝΝΗΣ TΖΆΝΟΣ

Το Κολυμπώντας στη λιμνούλα υπό βροχή του Τζορτζ Σόντερς (μτφρ. Ανδρέας Παππάς, εκδόσεις Πατάκη) είναι ένα βιβλίο που με ενθουσίασε, θα έλεγα. Ο Σόντερς μάς συστήνει τέσσερις σπουδαίους Ρώσους κλασικούς της λογοτεχνίας: τον Τσέχοφ, τον Τολστόι, τον Γκόγκολ και τον Τουργκένιεφ. Τα διηγήματά τους συνοδεύονται από δοκίμια του ίδιου του συγγραφέα, μέσα από τα οποία μοιράζεται τις σκέψεις και τους προβληματισμούς που συζητούσε με τους φοιτητές του. Είναι ένα βιβλίο που φωτίζει πολλά πράγματα. Σε κάνει να καταλαβαίνεις ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο στις επιλογές αυτών των ιερών τεράτων της λογοτεχνίας: κάθε λέξη, κάθε λεπτομέρεια, κάθε αφηγηματική επιλογή έχει τη σημασία της. Και το σπουδαιότερο; Όσο πιο συνειδητός αναγνώστης γίνεσαι, όσο περισσότερο μαθαίνεις να παρατηρείς και να κατανοείς τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί ένα λογοτεχνικό κείμενο, τόσο μεγαλύτερη απόλαυση σου προσφέρει η ανάγνωσή του. Ένα βιβλίο ιδανικό για λέσχες ανάγνωσης, αλλά και για όλους όσοι αγαπούν τη λογοτεχνία και θέλουν να απολαμβάνουν ένα βιβλίο σε μεγαλύτερο βάθος.

Τροίας 4, Νέα Σμύρνη

9

ΜΟΝΌΚΛ

ΑΝΤΏΝΗΣ ΤΣΌΚΟΣ

Το αγαπημένο μου βιβλίο δεν βρίσκεται στα ράφια της βιβλιοθήκης μου. Ξημερώνεται στο κομοδίνο, στο σακίδιό μου, στο ντουλαπάκι του αυτοκινήτου μου. Κάποιες περιόδους φιλοξενείται στις βιβλιοθήκες τρυφερών φίλων. Ανθρώπων που χαϊδεύουν τη ράχη του, εισπνέουν τη μυρωδιά του και, προπαντός, δεν τσακίζουν τις σελίδες του. Συγγραφέας του είναι ο Πιερ Μπετενκούρ. Τίτλος του: Τα πλοία βγήκαν σεργιάνι (μτφρ. Ε.Χ. Γονατάς, εκδόσεις Στιγμή). Μια ανθολογία διηγημάτων που ακροβατούν μεταξύ ποίησης και πεζού λόγου. Ο Μπετενκούρ είναι μάστορας της μικρής φόρμας. Με ελάχιστα μέσα, με λέξεις που μοιάζουν να έχουν απομείνει ύστερα από μια επίπονη διαδικασία αφαίρεσης, καταφέρνει να ανοίγει ολόκληρους κόσμους. Γράφει για τον θάνατο. Όχι για έναν οποιονδήποτε θάνατο, αλλά για τον θάνατο ενός παιδιού. Γράφει χαρακτηριστικά: «Εδώ, τα δέντρα πηγαίνουν στις κηδείες. […] Μου είπαν πως τη στιγμή που έφτασε το φέρετρο του μικρού κοριτσιού, [η κατάλπη] έριξε κάτω όλα τα λουλούδια της, και η νεκρική συνοδεία περπατούσε πάνω τους, όπως σ’ ένα χαλί που ανάδινε μυρωδιά κουφέτου». Μια μυρωδιά κουφέτου που ακολουθεί τον αναγνώστη από την πρώτη ως την τελευταία σελίδα του βιβλίου. Προτείνω αυτό το βιβλίο γιατί υπάρχουν κείμενα που δεν χρειάζονται πολλές σελίδες για να σε ακολουθούν για χρόνια. Και σίγουρα αξίζουν την προσοχή μας.

Φειδίου 11, Αθήνα

10

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝ ΤΟΥΣ ΒΙΒΛ 10 THE BOOK LOFT

ΜΙΧΆΛΗΣ ΚΑΡΑΚΏΣΤΑΣ

ΣΟΝ Α. ΚΌΣΜΠΙ

8

Το βιβλίο που ξεχωρίζω είναι του Ταγίπ Σάλεχ, η Εποχή της μετανάστευσης στον Βορρά (μτφρ. Βίκυ Μπούτρη, εκδόσεις Σάλτο). Πρόκειται για μια αλληγορία για τη βία της αποικιοκρατίας και τον εγκλωβισμό στη σύγκρουση Ανατολής και Δύσης. Πρόκειται για την ιστορία ενός άνδρα που, έπειτα από χρόνια σπουδών στην Ευρώπη, επιστρέφει στο χωριό του, στο Σουδάν. Εξομολογείται τις εμπειρίες του από την παραμονή του στο Λονδίνο, τις σπουδές του και την ερωτική του ζωή στην Ευρώπη μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η φινέτσα και ο εκμαυλισμός του δυτικού τρόπου ζωής, η περιθωριοποίηση του Ανατολίτη και η εκδίκηση που σχεδιάζει και πραγματοποιεί μέσα από τις ερωτικές του σχέσεις με τις γυναίκες που έλκει συνθέτουν μια αφήγηση για τις αντιφάσεις της αποικιοκρατίας και τις καταστροφικές συνέπειες της σύγκρουσης των δύο κόσμων.

Πατριάρχου Ιωακείμ 44, Κολωνάκι

LiFO 29.10.26

31

URBAN

32

LiFO

29.10.26

Το τελευταίο πράγμα που περιμένει να δει ένα ανυποψίαστο μάτι στη σημερινή οδό Γερανίου, ένα μικρό, ταλαιπωρημένο και πολύ κακόφημο κάποτε στενάκι κάτω από την Ομόνοια, που σήμερα είναι γεμάτο μικρομάγαζα και υπαίθριους πάγκους Μπαγκλαντεσιανών, είναι ένα βιβλιοπωλείο σωστό κομψοτέχνημα, με τίτλους, θεματικές και αισθητική που θα συνάρπαζαν κάθε βιβλιόφιλο. Κι αν δυσκολευτεί λίγο να το βρει, καθώς η είσοδος του κτιρίου είναι κρυμμένη σε μια στοά που μυρίζει μπαχάρια, πίσω από φρούτα, λαχανικά και είδη μπακαλικής, φτάνει να ακούσει το συνθηματικό «Τζούλια, φάιβ», ότι δηλαδή το βιβλιοπωλείο της Τζούλιας Τσιακίρη είναι στον 5ο όροφο, όπως όλοι ξέρουν στη γειτονιά, ακόμα κι αν δεν μπορούν να διαβάσουν λέξη ελληνικά. Εδώ, στη «μικρή Ντάκα», όπου κάποτε χτυπούσε η καρδιά της αθηναϊκής τυπογραφίας, μετακόμισαν φέτος το καλοκαίρι οι εκδόσεις Το Ροδακιό, σε μια παράτολμη εμπορικά κίνηση, από αυτές που συνηθίζει και στη δουλειά της η συνομιλήτριά μου, έχοντας εμπιστοσύνη στο κριτήριο και το ένστικτό της. Είναι μια γειτονιά πολυπολιτισμική και πολύ ζωντανή, που τελευταία έχει ζήτηση είτε από ιδιώτες είτε από επαγγελματίες, όπου η Τζούλια ευελπιστεί να ανάψουν «σπινθήρες» πολιτισμού, μακριά από την πεπατημένη των ξενοδοχείων, του Αirbnb, της μαζικής εστίασης και του «εξευγενισμού»: «Αν “ξανακατακτήσουμε” την Ομόνοια, θα πάρουμε πίσω την Αθήνα!», λέει. Με φόντο τα γκρίζα αστικά κτίρια, που πάντα την έκαναν να νιώθει στο στοιχείο της καθότι ανέκαθεν παιδί της πόλης, μιλήσαμε για το νέο της «στέκι», για το Ροδακιό, την πορεία και τη φιλοσοφία του, για βιβλία –«μια υπόθεση που γίνεται όλο και πιο προσωπική, με το κοινό της να έχει εξαπλωθεί σε γωνιές του Διαδικτύου»–, για εκδόσεις, πρόσωπα, τάσεις, για την Αθήνα που προτιμά και για την τρέλα εκείνη «χωρίς την οποία δεν γίνεται τίποτε». —Θα ήταν, φαντάζομαι, μεγάλη μανούρα να μεταφέρετε από την Κολοκοτρώνη και τον Φωταγωγό εδώ, στη Γερανίου, όλα αυτά τα βιβλία… Σίγουρα, αφού μιλάμε για κάπου 700 κούτες, τόσο από την Κολοκοτρώνη όσο και από το σπίτι μου. Με πολλά από αυτά τα βιβλία μάλιστα «συζούμε» από το φθινόπωρο του 1979, οπότε άρχισε η συμβίωση με τον Βασίλη Διοσκουρίδη και μαζί με εμάς ενώθηκαν και οι βιβλιοθήκες μας. Η δική του ήταν τεράστια, η δική μου επίσης «τροφαντή», αφού περιείχε και τα βιβλία του πατέρα μου, του λογοτέχνη, βιβλιοπώλη και τυπογράφου Σταύρου Τσακίρη. Επρόκειτο λοιπόν για μια πλούσια βιβλιοθήκη από δύο «κόσμους» βιβλίων που παρέμεινε ενωμένη όλα αυτά τα χρόνια και πέρασε από πολλά ενδιαιτήματα προ-

τού καταλήξει εδώ: ξεκίνησε να συνυπάρχει στο Κολωνάκι στην οδό Λυκαβηττού, πάνω από το τότε Dolce, μετακινήθηκε στην Κυδαθηναίων 23 στην Πλάκα, πήγε έπειτα στην Ησιόδου 18 στη Ρηγίλλης, μετά ξεκουνήθηκε προς πλατεία Βικτωρίας στο νούμερο 4 της οδού Ελπίδος, μετά ήρθε στην Απόλλωνος 35 και ύστερα «προσγειώθηκε» ένα διάστημα σε αποθηκευτικό χώρο της Κολοκοτρώνη 59β, όπου βρισκόταν και ο Φωταγωγός, το κατάστημα των εκδόσεων Το Ροδακιό δηλαδή. Παρέμεινε εκεί μια δεκαετία σε κούτες, για να ξαναζωντανέψει και να συναντήσει τον κόσμο φέτος τον Φλεβάρη, στον 5ο όροφο της Γερανίου 7. —Σε έναν δρόμο όπου χτυπούσε παλιότερα η «καρδιά» της αθηναϊκής τυπογραφίας, που αργότερα έγινε κακόφημη «πιάτσα» και σήμερα είναι γεμάτος φαγάδικα και μικρομάγαζα Μπαγκλαντεσιανών, κυρίως, όπου πρέπει να ψάξει λίγο κανείς για να εντοπίσει το βιβλιοπωλείο. Έχει πράγματι αποκτήσει ένα ασιατικό άρωμα ο δρόμος, και οι άνθρωποι που ανεβαίνουν εδώ σε μας διαφέρουν από εκείνους που συχνάζουν από κάτω. Όμως αυτό δεν είναι καθόλου πρόβλημα, κι αν κάποιος μας αναζητά, οι γείτονες το παίρνουν γραμμή και δείχνοντάς του την είσοδο του ασανσέρ λένε τη μαγική φράση «Τζούλια, φάιβ», ότι θα με βρουν στον πέμπτο δηλαδή. Έχω άλλωστε αναπτύξει σχέσεις μαζί τους και υπάρχει μια αμοιβαία συμπάθεια, εξόν που βρίσκουν και λίγο χαριτωμένη την περίπτωσή μου! Δεν ανακάλυψα ωστόσο εγώ τον χώρο αυτό, προηγήθηκε ο φίλος αρχιτέκτονας Δανιήλ Κόντζογλου που μένει στο απέναντι διαμέρισμα – εκείνος κιόλας με ειδοποίησε ότι ξενοίκιασαν ο Κωνσταντίνος Λαδιανός και ο Στέφανος Φούκης, οι δύο εικαστικοί που συγκατοικούσαν στο loft, το οποίο στέγαζε παλιότερα μια βιοτεχνία και όπου σήμερα απλώνεται το βιβλιοπωλείο. Ο Δανιήλ, που λες, έχει όραμα για τη συνύπαρξη αυτή, ότι θα το κάνουμε ένα hub πολιτισμού, έναν χώρο «ταμένο» στα βιβλία και τις καλές τέχνες, με εκθέσεις, εκδηλώσεις... Ένα όραμα το οποίο παραδόξως επαληθεύτηκε όταν κάναμε πρόσφατα τα εγκαίνια της έκθεσης κεραμικών της Λιβανέζας καλλιτέχνιδας Σάρα Σενάουι – μιλάμε, έγινε χαμός από κόσμο! Ο οποίος κόσμος –φιλότεχνοι, βιβλιόφιλοι, δημιουργοί, συλλέκτες– καθόλου δεν πτοήθηκε από το γεγονός ότι για να φτάσει εδώ έπρεπε πρώτα να περάσει ανάμεσα από κολοκύθια, βλίτα και καυτερές πιπεριές. —Νομίζω ότι και το κτίριο αυτό στέγαζε κάποτε τυπογραφεία. Πράγματι, έχουν μάλιστα απομείνει κάποια αντικείμενα από τότε. Γεγονός είναι ότι υπήρξε εποχή που στα τρία μόλις τετράγωνα της Γερανίου υπήρχαν 93 τυπογραφεία...

Τζούλια Τσιακίρη: «Τα βιβλία μας είναι αργής ωρίμανσης» Η ευγενής ψυχή των εκδόσεων Το Ροδακιό, που πλέον βρίσκονται στις παρυφές της Ομόνοιας, μιλά για το νέο της εγχείρημα, τις νέες τάσεις στον χώρο και τη φιλοσοφία που διαχρονικά διέπει την ίδια και τις τόσο ιδιαίτερες εκδόσεις της. ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΠΑΡΙΣ TΑΒΙΤΙΑΝ

LiFO 29.10.26

33

URBAN

—Διευθύνετε έναν εκδοτικό οίκο με μια ξεχωριστή διαδρομή, η οποία δεν υπαγορεύτηκε πάντα από αυστηρά εμπορικά κριτήρια. Τι σας κάνει να επενδύετε σε ένα βιβλίο ακόμα κι αν ξέρετε ότι δεν θα είναι αυτό που λέμε ευπώλητο; Ο «αρχαίος» φίλος μου, ο Κωστής Παπαγιώργης, ο οποίος εκτός από σπουδαίος συγγραφέας υπήρξε και σπουδαίος βιβλιοκριτικός, έγραφε ότι «αυτοί εκεί στο Ροδακιό βγάζουν μόνο βιβλία που τους αρέσουν» και είχε απόλυτο δίκιο. Εκδίδουμε πράγματι λίγα βιβλία κάθε χρόνο, κάτι που υπαγορεύεται από τις γενικότερες συνθήκες, από τις δυνατότητές μας αλλά και τον –αρκετό– χρόνο που αφιερώνουμε στο καθένα. Δεν διαθέτουμε κάποιον μηχανισμό γοργής παραγωγής, τα βιβλία μας είναι «αργής ωρίμανσης». Παλιότερα ήμασταν ακόμα πιο «αργοί», υπήρξε βιβλίο που μας πήρε 14 χρόνια να το κυκλοφορήσουμε – δεν είναι βέβαια πάντα έτσι, κάποια άλλα χρειάστηκαν μόλις μερικούς μήνες, ανάλογα με το υλικό και τις ανάγκες καθενός. Πρόκειται, ωστόσο, για βιβλία που έχουν κοινό – μπορεί να μην είναι μεγάλο αλλά είναι πυκνό και δυνατό, καθότι επιδραστικό. Οι opinion makers του βιβλίου είναι ο στόχος. —Κριτήριο είναι, θα λέγαμε, το προσωπικό σας ένστικτο και γούστο; Και αυτό, βέβαια, όπως και το να είναι μέσα στην ατμόσφαιρα αυτή όπου η γλώσσα να ανθίζει μέσα στις σελίδες, να υπάρχει ο σπόρος, ο μίσχος και ο ανθός. —Ποιο ήταν, αλήθεια, το πρώτο βιβλίο που εκδώσατε; Δύο ήταν τα πρώτα και κυκλοφόρησαν τέλη του ’92: αφενός, το βιβλίο Φύλλα Δάφνης του Γεράσιμου Γρηγόρη, ενός Λευκαδίτη διηγηματογράφου που ανήκε στην αριστερή πλευρά της Γενιάς του ’30, είχε πάρει αρκετά κρατικά βραβεία και υπήρξε αδελφικός φίλος του πατέρα μου. Αφετέρου, το Φιλιατρό του πηγαδιού του Ζεάμι, ενός Ιάπωνα συγγραφέα του 14ου αιώνα, ο οποίος δημιούργησε το Θέατρο No, σε μια μετάφραση-διαμάντι του Ερρίκου Σοφρά. —Και το πλέον πρόσφατο; Το Μπα(ο)μπά(μπ), ένα ποιητικό βιβλίο της Χρύσας Κοντογεωργοπούλου, με τον τίτλο να είναι μια παρενδυσία της λέξης «μπαμπάς». —Υπάρχει κάποιο βιβλίο το οποίο να συμπυκνώνει καλύτερα τη φυσιογνωμία του εκδοτικού σας εγχειρήματος; Θα έλεγα οι Σημειώσεις για ένα ημερολόγιο (1995) του Γιώργου Μπρουνιά, επειδή ο Γιώργος ήταν ιδρυτικό στέλεχος των εκδόσεών μας και φίλος του «Εκηβόλου», του λογοτεχνικού μας περιοδικού. Στο βιβλίο αυτό περιγράφει τη ζωή του αλλά και τη ζωή μας, τις συντροφιές μας δηλαδή, τις γιορτές, τις εκδρομές, όλα αυτά, και, παρότι πρωθύστερο, δίνει μια εικόνα του ποιοι ήμασταν και πώς ζούσαμε. —Έχετε πάντως εκδώσει και βιβλία τα οποία μπορεί να μην έγιναν ακριβώς μπεστ σέλερ, έκαναν όμως αίσθηση και συζητήθηκαν πολύ, όπως ας πούμε Το βουνί της Λουίζας Παπαλοΐζου αλλά και το Μια λεσβιακή ζωή της Μαρίας Κατσικαδάκου-Cyber. Ναι, και αυτά, όπως και το βιβλίο για τον Ζακ Κωστόπουλο που επιμελήθηκε η Μαρία Λούκα αλλά και το Άθος, ο Δασονόμος της Μαρίας Στεφανοπούλου. Τα βιβλία του Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη επίσης, ο οποίος θεωρείται μεγάλο «αστέρι» της σύγχρονης συγγραφικής σκηνής, ενώ έχει γράψει και υπέροχα θεατρικά, όπως το Τραγούδι που θα εκδώσουμε σύντομα. Εξάλλου, εκτός από την Παπαλοΐζου, η οποία έλαβε τόσο το κυπριακό Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος του 2020 όσο και το αντίστοιχο ελληνικό του 2021 –από κοινού με τον Νίκο Δαβέττα αυτό–, βγάλαμε αρκετούς ακόμα Κύπριους συγγραφείς, ξεκινώντας από το ’97, οπότε εκδώσαμε το πρώτο βιβλίο της σπουδαίας Νίκης Μαραγκού – δεν είναι τυχαίο ότι στην Κύπρο έχουμε πάρει τουλάχιστον δέκα κρατικά βραβεία!

34

LiFO

—Πόσο πιστεύετε έχει αλλάξει η ελληνική εκδοτική πραγματικότητα αφότου ξεκινήσατε με το Ροδακιό; Έχει, καταρχάς, βελτιωθεί πολύ η ποιότητα των βιβλίων που εκδίδονται. Εμφανίστηκαν επίσης νέοι εκδοτικοί οίκοι με μεράκι και διαλέγουν εξαιρετικούς ξένους τίτλους προς μετάφραση, αλλά και σημαντικές νέες ελληνικές φωνές. Έχοντας γεννηθεί και μεγαλώσει, τρόπον τινά, στην οδό Σόλωνος, η οποία υπήρξε η Μέκκα του αθηναϊκού βιβλίου, θα έλεγα ότι τόσο η πολυφωνία όσο και το επίπεδο έχουν ανέβει και όσες εκδόσεις έκλεισαν στο μεταξύ, μάλλον έπρεπε, εκτός εξαιρέσεων, να κλείσουν. Και αν η Σόλωνος δεν είναι εκείνο που ήταν, υπάρχουν σε άλλα σημεία του κέντρου μικρές εκδοτικές «έδρες» που είναι πηγές πολιτισμού. Το ίδιο ισχύει και για τους εκδοτικούς – το ΜΙΕΤ, για παράδειγμα, εξασθένησε παραγωγικά, θέριεψαν όμως οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Η Εστία, οι Αντίποδες, οι εκδόσεις Loggia, η Περισπωμένη, η Κίχλη είναι εκδοτικοί οίκοι ΑΑΑ, παρότι σχετικά νέοι. —Πόσο χώρο όμως αφήνει στην εκδοτική ελευθερία η οικονομική επιβίωση; Χρειάζονται κότσια, είναι αλήθεια, όπως και ένα είδος μανίας για να μένει κανείς στα όρια του στόχου του. Χωρίς τρέλα δεν γίνεται τίποτα! —Έχουν, λέτε, αλλάξει οι τρόποι που διαβάζουμε λογοτεχνία; Κάτι καινοφανές είναι η μεγάλη περί βιβλίων συζήτηση που γίνεται τις τελευταίες δύο δεκαετίες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Υπάρχει σε αυτά ένα πολύ ζωντανό φόρουμ – βλέπεις αμέσως τι βγάζει ο καθένας και τι λέγεται γι’ αυτό και, όσο κι αν τα σόσιαλ διέπονται από φιλικές διασυνδέσεις και «αγάπες», κάτι μένει από όλο αυτόν τον θόρυβο κι αυτό ισοβαθμίζει κάπως την απουσία κριτικού λόγου για το βιβλίο που παρατηρείται σήμερα. Ενός λόγου σαν αυτόν που διέθεταν ο Παπαγιώργης, ο Τσαγκαρουσιάνος, ο Μαρωνίτης και άλλοι. Δεν υπάρχει, έπειτα, πια τόση λαχτάρα για το τυπωμένο χαρτί. —Κάτι που φαίνεται να παίρνει τα πάνω του είναι το audio book. Είναι μια καλή εναλλακτική, οδηγείς ας πούμε ή ξεκουράζεσαι κι ακούς Ντοστογιέφσκι ή Θεόδωρο Γρηγοριάδη – είναι σπουδαίο αυτό, πολύ καλύτερη ως εμπειρία από το e-book, που «καις» τα μάτια σου στην οθόνη! Δεν είναι καν κάτι καινούργιο, θυμάμαι ακόμα τις απαγγελίες κορυφαίων Ελλήνων ποιητών που κυκλοφορούσε σε δίσκους βινυλίου η Lyra. Θα έλεγα γενικά ότι το βιβλίο γίνεται πια λίγο πιο προσωπική υπόθεση παρά δημόσια και το κοινό του είναι εξαπλωμένο σε γωνιές του διαδικτύου. —Αυτό που λέμε ποιοτικό βιβλίο σε τι κοινό απευθύνεται σήμερα; Το ποιοτικό αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα κυμαινόταν πάντα ανάμεσα σε 2.000-10.000 ανθρώπους, όπως δείχνουν και τα στοιχεία των πωλήσεων που παραμένουν ίδια λίγο-πολύ. Απλώς σήμερα ουδείς αποτολμά μια πρώτη έκδοση με 2.000 αντίτυπα, κάτι συνηθισμένο παλιότερα – δεν αναφέρομαι βέβαια στους πολύ εμπορικούς συγγραφείς, που όμως κι εκεί έχουμε συνεχείς ανατυπώσεις. —Κάποια βιβλία άλλων εκδόσεων την τελευταία δεκαετία που σας έκαναν κλικ; Οι ποιητικές συλλογές του Παναγιώτη Ιωαννίδη από τον Καστανιώτη και οι Οκτώ Άγγλοι δοκιμιογράφοι, 17ος-19ος αιώνας σε μετάφραση Δημήτρη-Χρυσού Τομαρά από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. —Αν ήταν να εκδώσετε την Αθήνα σε βιβλίο, ποια κεφάλαια θα ξεχωρίζατε και ποια θα αφήνατε απέξω; Θα ξεχώριζα Κυψέλη, Πατήσια, Παγκράτι, Μετς, Νέο Κόσμο, Κολωνό και θα διέγραφα το Ελληνικό.

Βιβλιοπωλείο Το Ροδακιό στο Γεράνι, Γερανίου 7 Ωράριο Λειτουργίας: Δευτ.-Σάβ. 11:00-17:00

29.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Book Lovers

915

69 ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΔΡΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ

LiFO 29.10.26

35

05

ΜΑΡΙΕΤΤΑ & ΚΛΑΙΡΗ ΦΑΦΟΥΤΗ

01

ΜΑΡΙΝΑ ΑΡΠΛΙΑ

Το σπιτάκι ταξιδεύει στο διάστημα Σελ. 88

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ KEY BOOKS

Ένα παραµύθι που δίνει την πρώτη ιδέα και 56 σελίδες που περιµένουν τις δικές σας ζωγραφιές και λέξεις. Έτοιµα σχέδια για χρωµατισµό, σχέδια να συµπληρώσετε και λευκές σελίδες για ό,τι φανταστείτε. Χώρο για να γράψετε τι συµβαίνει σε κάθε ζωγραφιά. Χωρίς σωστό και λάθος. Χωρίς υποχρεωτική σειρά. Χωρίς χρονόµετρο. Γιατί η φαντασία δεν χρειάζεται κανόνες. Χρειάζεται λίγο χώρο.

01

Είσαι εσύ Σελ. 48

ΕΚΔΟΣΕΙΣ KEY BOOKS

Μια τραγουδιστή περιπέτεια για όλες αυτές τις δυνατές φιλίες που μας αλλάζουν τη ζωή. Που μας μαθαίνουν να μοιραζόμαστε, να αγαπάμε και να ανήκουμε στη δεύτερη οικογένειά μας. Αυτή που επιλέγουμε. Ένας ύμνος στις πιο αθώες μας σχέσεις. Αυτές που ξεκινάνε πάνω από ένα γλυκό και κρατάνε μέχρι τα βαθιά μας γεράματα.

05

06

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΚΟΥΜΑΡΙΝΟΣ

90 μέρες έμπνευση Σελ. 272

02

ΕΛΕΝΗ ΓΑΡΥΦΑΛΑΚΗ

Τι θα γίνουν τα παιδιά μας όταν μεγαλώσουν; Σελ. 352

ΕΚΔΟΣΕΙΣ KEY BOOKS

Με 20 χρόνια μελέτης της παιδικής νοημοσύνης, η παιδαγωγός Ελένη Γαρυφαλάκη συνδυάζει επιστημονική τεκμηρίωση και πρακτικά εργαλεία για το σπίτι και το σχολείο. Εξετάζει πώς θα μπορούσε να είναι ένα σχολείο που προετοιμάζει τα παιδιά για το μέλλον και παρουσιάζει δώδεκα πιθανά επαγγέλματα, από αρχιτέκτονα ύπνου μέχρι ειδικό πληροφοριακού πολέμου. Το βιβλίο ολοκληρώνεται με έναν εκτενή οδηγό επαγγελμάτων ανά αντικείμενο σπουδών.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ KEY BOOKS

Το 90 μέρες έμπνευση δημιουργήθηκε από τον Απόστολο Κουμαρίνο, ιδρυτή των theSPEAKERS, για να σε βοηθήσει να πετύχεις έναν σημαντικό στόχο μέσα σε 90 ημέρες. Όχι δέκα στόχους ταυτόχρονα. Έναν. Αυτόν που, αν τον πετύχεις, θα κάνει πραγματική διαφορά στη ζωή σου. Μια απόφαση. Ένα πλάνο. Ένας στόχος. Οι ενενήντα ημέρες είναι αρκετές για να χτίσεις νέες συνήθειες, να δεις ουσιαστική πρόοδο και να μετατρέψεις τη συνέπεια σε αποτέλεσμα.

06

07

ΜΑΪΚΛ ΜΑΚΝΤΑΟΥΕΛ

Blackwater - Η περιουσία Μτφρ.: Σταύρος Παπασταύρου Σελ. 224

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤAΚΗ

03

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΧΑΡΑΝΤΙΝΙΩΤΗΣ

αλλά|ΖΩ Σελ. 432

ΕΚΔΟΣΕΙΣ KEY BOOKS

Πολλές φορές γνωρίζεις τι έχει σηµασία για εσένα. Ξέρεις πώς θα ήθελες να σκέφτεσαι, να επιλέγεις και να συµπεριφέρεσαι. Κι όµως, ανάµεσα σε αυτό που γνωρίζεις και σε αυτό που τελικά κάνεις υπάρχει συχνά µια απόσταση. Το αλλά|ΖΩ δηµιουργήθηκε για να σε βοηθήσει να γεφυρώσεις αυτή την απόσταση, από όσα γνωρίζεις και θεωρείς σηµαντικά σε όσα επιλέγεις να κάνεις και να ζεις.

02

04

FOSBLOQUE

Kutsunia Neighbours Σελ. 72

ΕΚΔΟΣΕΙΣ KEY BOOKS

04

03

36

LiFO

Σε αυτή την πολυκατοικία κάθε πόρτα οδηγεί σε έναν διαφορετικό μικρόκοσμο, ο καθένας με τη δική του ιστορία. Άνοιξε τις πόρτες μία μία και ανακάλυψέ τες όλες. Δώσε ζωή σε κάθε γωνιά και σε κάθε γείτονα με τον δικό σου μοναδικό τρόπο. Κάθε φορά που ολοκληρώνεις μια ζωγραφιά, μην ξεχνάς να χρωματίζεις τον αντίστοιχο όροφο στην πολυκατοικία. Έτσι το κτίριό σου θα ζωντανεύει σελίδα σελίδα.

Mυθιστόρημα σε έξι συνέχειες που πρωτοκυκλοφόρησε το 1983, συνδυάζει αριστοτεχνικά γοτθική ατμόσφαιρα και λογοτεχνία του υπερφυσικού, αποτυπώνoντας τη βαθιά Αμερική του Νότου των δεκαετιών 1920-1950, διατρέχοντας την οικογενειακή ιστορία των πλούσιων γαιοκτημόνων Κάσκυ.

07

08

ΜΠΙΛ ΦΡΑΝΣΟΥΑ

Το μεγαλύτερο μενού στον κόσμο Μτφρ.: Αγγελική Τσέλιου Σελ. 288

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΑΤAΚΗ

Με χιούμορ και ποιητικότητα, ο επιστήμονας, φυσιοδίφης και συγγραφέας της Ευφράδειας της σαρδέλας φωτίζει τις ασύλληπτες περιπλανήσεις των διαφορετικών και ποικίλων εκπροσώπων του φυτικού και ζωικού βασιλείου μέχρι να καταλήξουν στο πιάτο μας με τη μορφή καθημερινών ή/και εξαιρετικά περίτεχνων συνταγών.

08

09

LUIGI PIRANDELLO

Το σπίτι του Γκρανέλα Μτφρ.: Άννα Γρίβα Σελ. 120

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΙΧΛΗ

Στον πυρήνα του αφηγήματος βρίσκεται η στάση του ανθρώπου απέναντι στο μυστήριο της ζωής και του θανάτου, σε μια εποχή που η ανθρωπότητα στέκει μετέωρη μεταξύ μιας εύθραυστης αισιοδοξίας, που πηγάζει από την κυριαρχία της επιστήμης και της τεχνολογίας, και της αίσθησης ότι κανένα από τα μεγάλα υπαρξιακά ζητήματα δεν έχει βρει ακόμη απάντηση.

09

29.10.26

LiFO 29.10.26

37

14

ELI ZUZOVSKY

Καλή τύχη

10

SAUL BELLOW

Χέντερσον, ο βασιλιάς της βροχής Μτφρ.: Πάνος Τομαράς Σελ. 495

ΕΚΔΟΣΕΙΣ G U T E N B E R G

Στα 55 του χρόνια ο Γιουτζίν Χέντερσον τα έχει όλα: άφθονα χρήματα, γυναίκες, παιδιά, πλήθος δραστηριότητες, σημαντική κοινωνική θέση. Αισθάνεται όμως δυστυχισμένος. Νιώθει ότι κάτι ουσιαστικό λείπει από τη ζωή του και αποφασίζει να το αναζητήσει στην Αφρική. Το ταξίδι του αποδεικνύεται ιδιαίτερα περιπετειώδες και τον φέρνει σε επαφή με δύο φυλές.

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Μτφρ.: Άκης Παπαντώνης Σελ. 229

ΕΚΔΟΣΕΙΣ GUTENBERG

Ένα τολμηρό queer μυθιστόρημα ενηλικίωσης με φόντο τη σύγχρονη ισραηλινή κοινωνία. Δύσκολες οικογενειακές σχέσεις, κριτική σε κοινωνικές δομές και σε παραδόσεις ή θρησκευτικές πρακτικές, χιούμορ και λυρική προσέγγιση των ομόφυλων σχέσεων: Το «λαμπρό λογοτεχνικό ντεμπούτο» του βραβευμένου Ισραηλινοϊταλού θεατρικού σκηνοθέτη και κινηματογραφιστή Ιλάι Ζουζόφσκι.

10

15

14

RICHARD POWERS

Παιχνιδότοπος

Μτφρ.: Γιώργος Κυριαζής Σελ. 583

ΕΚΔΟΣΕΙΣ GUTENBERG

Αμερικανικοί τεχνολογικοί κολοσσοί επιλέγουν ένα ειδυλλιακό νησί για τη δημιουργία πλωτών πόλεων. Εμπνευστής του σχεδίου είναι ο Τοντ Κιν, δισεκατομμυριούχος. Στο νησί ζει ο Ράφι, αχώριστος φίλος του στο σχολείο. Έχει αποσυρθεί εκεί μαζί με τη γυναίκα του Ίνα, η οποία υπήρξε μια από τις αιτίες που οι δύο φίλοι έκοψαν. Στην περιοχή φτάνει και η Έβι, συγγραφέας ενός βιβλίου που είχε επηρεάσει τον Τοντ όταν ήταν παιδί. Οι κάτοικοι του νησιού καλούνται να ψηφίσουν αν θα συμφωνήσουν με το σχέδιο.

11

S.A. COSBY

Ο βασιλιάς της στάχτης Μτφρ.: Γιώργος Μαραγκός Σελ. 430

ΕΚΔΟΣΕΙΣ G U T E N B E R G

Ένα τηλεφώνημα αλλάζει τη ζωή του Ρόμαν: είναι αναγκασμένος να επιστρέψει στη μικρή αλλά βίαιη πόλη όπου γεννήθηκε. Η επιστροφή του όμως κρύβει εκπλήξεις και τον οδηγεί όλο και πιο βαθιά στον κόσμο του εγκλήματος. Για να προστατεύσει τους αγαπημένους του θα αναγκαστεί να κάνει επιλογές που τον φέρνουν στα όριά του και να έρθει αντιμέτωπος με ένα γεγονός πιο σκοτεινό από οτιδήποτε είχε φανταστεί.

16

ΑΝΤΟΝΙΟ ΠΟΡΤΣΙΑ

Φωνές

Μτφρ.: Βασίλης Λαλιώτης Σελ. 255

12

ΕΚΔΟΣΕΙΣ GUTENBERG

WILLIAM FAULKNER

Λίγα αποσπάσματα από τις Φωνές ήταν αρκετά για να αποφασίσει ο αρχισυντάκτης του διάσημου περιοδικού «Sur» Ροζέ Καγιουά να μεταφράσει τον Πόρτσια στα γαλλικά. Χάρη στη μετάφραση αυτή ο συγγραφέας κέρδισε την εκτίμηση σπουδαίων συγγραφέων, όπως ο Αντρέ Μπρετόν, και έγινε διάσημος σε όλο τον κόσμο. «Ο Αντόνιο Πόρτσια», εξηγεί στο επίμετρο ο Γιάννης Ανδριανάτος, «γράφει χρησμούς... που είναι χρησμοί για το παρόν. Προφητεύει το παρόν [...] αντλεί από το συλλογικό ασυνείδητο...».

Ένας μύθος

Μτφρ.: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Σελ. 671

ΕΚΔΟΣΕΙΣ G U T E N B E R G

Το μυθιστόρημα που ο ίδιος ο Φόκνερ θεωρούσε το καλύτερό του, το οποίο δούλευε δέκα χρόνια και, όταν εκδόθηκε, το 1954, ξάφνιασε τους θαυμαστές του, μια και διαδραματίζεται στην Ευρώπη, πολύ μακριά από τον αγαπημένο του Μισισιπή. Μια ιστορία με πολλούς συμβολισμούς, θρησκευτικές αναφορές, φιλοσοφικούς στοχασμούς, αλλά και σασπένς, η οποία μιλά για τη σύγκρουση ανάμεσα στη συνείδηση και τις επιταγές της εξουσίας, την ηθική στάση, τον πόλεμο και τον παραλογισμό της βίας.

11

16

17

CORMAC MCCARTHY

Σάτρι

Μτφρ.: Γιώργος Κυριαζής Σελ. 769

13

ΕΚΔΟΣΕΙΣ GUTENBERG

VASCO PRATOLINI

Μετέλο

Μτφρ.: Κούλα Καφετζή Σελ. 383

ΕΚΔΟΣΕΙΣ G U T E N B E R G

Μέσα από τη ζωή του Μετέλο ο συγγραφέας ζωντανεύει μια ολόκληρη εποχή και δημιουργεί την τοιχογραφία μιας ολόκληρης κοινωνίας που συνειδητοποιεί τη δύναμή της και προσπαθεί να βγει από τη φτώχεια. Η Ιταλία έχει μόλις λίγες δεκαετίες ενοποιηθεί και η Φλωρεντία πρωταγωνιστεί στο βιβλίο ως φορέας μνήμης αλλά και κοινωνικών και πολιτικών αλλαγών που παρουσιάζονται μέσα από ανθρώπινες ιστορίες.

38

15

LiFO

13

Ο Κορνήλιος Σάτρι, ένας μορφωμένος και ευκατάστατος αστός, εγκαταλείπει τη γυναίκα, το παιδί και την άνετη ζωή του για να εγκατασταθεί σε ένα μισοδιαλυμένο πλωτό σπίτι στην όχθη του ποταμού Τενεσί. Αποκομμένος από την κοινωνία, μοιράζεται την καθημερινότητά του με αλήτες, ρακοσυλλέκτες, εγκληματίες, πόρνες και διάφορους εκκεντρικούς «παρίες», εξίσου μοναχικούς με τον ίδιο.

17

12

29.10.26

LiFO 29.10.26

39

18

SIRI HUSTVEDT

Ιστορίες φαντασμάτων Μτφρ.: Ιωάννα Ηλιάδα Σελ. 464

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑIΧΜΙΟ

Μια συγκλονιστική αυτοβιογραφική αφήγηση για τη μνήμη, και ένας στοχασμός για τον έρωτα και το πένθος, με επίκεντρο την απώλεια του συζύγου της Σίρι Χούστβεντ, Πολ Όστερ. Η συγγραφέας μιλά με συγκινητικό τρόπο για όλα, από την πρώτη τους γνωριμία μέχρι τη στιγμή του θανάτου του. Μιλά όμως και για την κατάσταση στην οποία βρέθηκε η ίδια μετά τον θάνατο του αγαπημένου της, για τα τελετουργικά του πένθους, την πορεία της μνήμης και τα φαντάσματα που κατοικούν μέσα μας.

18

19

CLAIRE LYNCH

Μια οικογενειακή υπόθεση Μτφρ.: Δέσποινα Κανελλοπούλου Σελ. 312

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑIΧΜΙΟ

Μια μητέρα που ακολουθεί την καρδιά της. Ένας πατέρας με τον νόμο στο πλευρό του. Ένα παιδί που βρίσκεται στη μέση. Ταυτόχρονα σπαρακτικό και γεμάτο ελπίδα, το Μια οικογενειακή υπόθεση διερωτάται πώς μπορούμε να θεραπευτούμε από τις πληγές του παρελθόντος και τι μπορούμε να μάθουμε από αυτές.

20

ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ

Στη δίνη της ενέργειας Μτφρ.: Κωστής Πανσέληνος Σελ. 560

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑIΧΜΙΟ

Στο βιβλίο αυτό, προϊόν μακροχρόνιας έρευνας, ο Νικόλαος Νιάρχος διηγείται τόσο την ιστορία των ανθρώπων που κρύβονται πίσω από τις τεκτονικές αλλαγές της εποχής μας, όσο κι εκείνων που η ζωή τους καταστρέφεται από αυτές. Αποκαλύπτει τις επιπτώσεις των αγαθών προθέσεών μας και μας βοηθά να προετοιμαστούμε για το αβέβαιο μέλλον.

19

21

DOUGLAS STUART

Τζον, γιος του Τζον

Μτφρ.: Μιχάλης Μακρόπουλος Σελ. 464

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑIΧΜΙΟ

21

Η σπαρακτική ιστορία της επιστροφής ενός νεαρού άντρα στον τόπο όπου μεγάλωσε και του τρόπου με τον οποίο οι δεσμοί της οικογένειας δοκιμάζονται και διαρρηγνύονται υπό το βάρος των προσδοκιών. Ένα μοναδικό μυθιστόρημα για το καθήκον, την υπομονή και τη δύναμη της αλήθειας, που καθιερώνει τον Ντάγκλας Στιούαρτ ως έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους συγγραφείς.

22

SARAH ALAM MALIK

Τι γνωρίζουμε για το σύμπαν;

Μτφρ.: Γιάννης Στάμος Σελ. 312

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑIΧΜΙΟ

Σε αυτό το συναρπαστικό βιβλίο, η συγγραφέας μάς ταξιδεύει στις ανακαλύψεις που διαμόρφωσαν την αντίληψή μας για τον κόσμο. Από τη γεωκεντρική κοσμοθεωρία του Αριστοτέλη και την κοπερνίκεια επανάσταση έως τον Ισαάκ Νεύτωνα που ενοποίησε το γήινο και το ουράνιο υπό τον νόμο της βαρύτητας, κάθε καινοτομία είναι κι ένα τεκμήριο της αποφασιστικότητας της ανθρωπότητας να κοιτάξει πίσω από το παραπέτασμα του κόσμου μας για να εξετάσει τι κρύβεται στο βάθος.

22

23

NATSUO KIRINO

Χελιδόνια

Μτφρ.: Δέσποινα Γιανναρούδη Σελ. 504

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΕΤΑIΧΜΙΟ

Ταξικές διαφορές, εξουσία, έλεγχος πάνω στο σώμα του άλλου. Η γραφή της Kirino ξηλώνει σιγά σιγά τις ραφές της κοινωνίας, επαναξιολογώντας την αντίληψή μας για τη μητρότητα, την αυτοεκτίμηση, τη σωματική αυτονομία και την κοινωνική τάξη. Τι σημαίνει να έχεις τον έλεγχο; Και, τελικά, μπορεί πράγματι το χρήμα να αγοράσει την ευτυχία; 23

24

LAURENT HOPMAN ΚΑΙ ISAAC JADRAQUE

Τα φιλαράκια μας

Μτφρ.: Στέλιος Χρήστου, Εύη Νούλα Σελ. 180

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ANUBIS

Πώς γεννήθηκε μία από τις πιο αγαπημένες σειρές στην ιστορία της τηλεόρασης; Τα Φιλαράκια μας είναι ένα συναρπαστικό graphic novel που αποκαλύπτει την αληθινή ιστορία πίσω από το φαινόμενο «Friends». Μέσα από ενδελεχή έρευνα, άγνωστες ιστορίες και εντυπωσιακή εικονογράφηση, το έργο φωτίζει τα παρασκήνια της σειράς, τις συγκρούσεις, τις δυσκολίες και τις ανατροπές που σημάδεψαν τη δεκαετή πορεία της.

24

25

ΝΤΑΝ ΣΑΝΤΑΤ

SASHIMI: Ένα ψαραγόρι που το έλεγαν Σασίμι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ANUBIS

Το πρώτο graphic novel της νέας παιδικής σειράς που θα αφήσει εποχή! Ο Σασίμι, ένα μοναχικό ψαραγόρι από τα βάθη του ωκεανού, βγαίνει στη στεριά και μεταμφιέζεται σε μαθητή για να κάνει φίλους. Όμως η πόλη κυνηγά την ίδια εποχή ένα επικίνδυνο κτήνος, πυροδοτώντας μια απίθανη περιπέτεια.

25

20

40

LiFO

29.10.26

LiFO 29.10.26

41

30

ΝΙΚΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η κοινωνιολογία συναντά τη ραπ Σελ. 248

26

G.T. KARBER

Φονικά αινίγματα

Μτφρ.: Άγγελος Αγγελίδης Σελ. 320

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Κ Λ Ε Ι Δ A Ρ Ι Θ Μ Ο Σ

Οι επτά θρυλικές, πολύτιμες κεφαλές του Μυστηριακού Μουσείου έχουν κλαπεί και διασκορπιστεί σε ολόκληρο τον κόσμο λίγες μόλις μέρες πριν από τα επίσημα εγκαίνια του μουσείου. Σε κάθε αίνιγμα ο Ντεντέκτιβ Λότζικο καλείται να διαλευκάνει ένα μυστήριο. Θα μπορέσετε να ξεθάψετε τη λογική εξήγηση πίσω από καθεμία από αυτές τις υπερφυσικές ιστορίες; Ή θα διαπιστώσετε ότι κάποιες υποθέσεις δεν μπορούν να λυθούν;

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΛΕΙΔAΡΙΘΜΟΣ

Μέσα από τον διάλογο της κοινωνιολογίας και της ραπ επιχειρείται να καλλιεργηθεί η ιδέα του συλλογικού δημόσιου συγγραφέα ως μια από τις αναγκαίες λύσεις, προκειμένου να αναδυθεί και να νομιμοποιηθεί στη δημόσια σφαίρα ο λ(Λ)όγος των «αθέατων» πολιτών. Ένα βιβλίο-γέφυρα μεταξύ επιστήμης και τέχνης, που διεκδικεί το δικαίωμα να μπορούν όλοι οι πολίτες, χωρίς εξαιρέσεις, να αποκτήσουν φωνή.

26

31

ALBRECHT DÜRER

Πραγματεία για την Αισθητική

30

Μτφρ.: Γιάννης Μυλερός Σελ. 144

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΟΕΣ

Η Πραγματεία για την Αισθητική αποτελεί σημείο αναφοράς, συμπυκνώνει τις ιδέες του Ντίρερ για το Ωραίο και την αντίληψή του για τη σχέση της τέχνης με την επιστήμη και τη γεωμετρία. Διερευνά τις αρχές της καλλιτεχνικής δημιουργίας, προσπαθεί να ορίσει τους κανόνες αναπαράστασης των μορφών και του ανθρώπινου σώματος, αναζητάει την ουσία της ομορφιάς. Την έκδοση συμπληρώνει ένα μεστό κείμενο του Τόμας Μαν για τον Ντίρερ και τη θέση του στον γερμανικό και ευρωπαϊκό πολιτισμό.

27

PAULO COELHO

Το ημερολόγιο ενός Μάγου

Μτφρ.: Άννα Νούση Σελ. 288

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Κ Λ Ε Ι Δ A Ρ Ι Θ Μ Ο Σ

Το βιβλίο αυτό διαμόρφωσε τον Κοέλιο ως συγγραφέα. Είναι το πρώτο βιβλίο του συγγραφέα και θεωρείται ισάξιο του Αλχημιστή σε θέματα προσωπικής αναζήτησης. Ως πύλη για τα αριστουργήματα του συγγραφέα, αποκαλύπτει τον πυρήνα της φιλοσοφίας του που έχει εμπνεύσει εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως να ανακαλύψουν την εσωτερική τους δύναμη και να προχωρήσουν με πίστη και θάρρος.

31

32

ΟΥΜΠΙΔΙΑ

Πρότζεκτ Θεός Μτφρ.: Συλλογική Σελ. 112

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΟΕΣ

Ο Αμπδόν Ουμπίδια συνεχίζει στο μονοπάτι που συνδέει το φανταστικό με το ρεαλιστικό, το ζοφερό με το κωμικό, το λογικό με το παράδοξο. Άλλοτε με τη στοχαστική διάθεση μιας θεωρητικής –σχεδόν φιλοσοφικής– διερεύνησης, εν είδει σύγχρονου πλατωνικού διαλόγου, και άλλοτε με την αμεσότητα και τη φυσικότητα ενός καθημερινού διαλόγου που παραπέμπει σε θεατρική γραφή, ο σημαντικότερος εν ζωή συγγραφέας του Ισημερινού επιμένει σε καίρια ερωτήματα που απασχολούν τον σύγχρονο άνθρωπο.

28

MARCUS KLIEWER

Ζούσαμε κάποτε εδώ Μτφρ.: Μιχάλης Λαλιώτης Σελ. 368

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Κ Λ Ε Ι Δ A Ρ Ι Θ Μ Ο Σ

27

Η Τσάρλι και η Ιβ, νεαρό ομόφυλο ζευγάρι που μεταπουλά σπίτια, αγοράζουν ένα παλιό σπίτι σε πολύ καλή τιμή. Όταν δέχονται να το δείξουν σε μια οικογένεια που ισχυρίζεται ότι έμενε εκεί πριν από χρόνια, αρχίζουν να συμβαίνουν ανεξήγητα πράγματα. Το πιο παράξενο είναι ότι η οικογένεια δεν φαίνεται διατεθειμένη να φύγει. Κάτι πάει στραβά με το σπίτι και με την οικογένεια των επισκεπτών – ή μήπως η Ιβ απλώς το φαντάζεται;

33

FELICITÉ DE GENLIS

Η γυναίκα συγγραφέας Μτφρ.: Διονύσης Γιαννάτος Σελ. 160

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΟΕΣ

29

JOSIE SILVER

Ένας χειμώνας στη Νέα Υόρκη

29

Μτφρ.: Γωγώ Αρβανίτη Σελ. 440

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Κ Λ Ε Ι Δ A Ρ Ι Θ Μ Ο Σ

Τι καλύτερο από τη Νέα Υόρκη για μια καινούργια αρχή; H Άιρις φτάνει στην πόλη των ονείρων της αποφασισμένη να ξεκινήσει και πάλι την καριέρα της στη μαγειρική. Καθώς περιπλανιέται σε ένα ξακουστό φεστιβάλ γαστρονομίας, πέφτει τυχαία πάνω στον Τζο, έναν άνδρα με ακαταμάχητο χαμόγελο που έχει ένα μεγάλο πρόβλημα. Η Άιρις μοιάζει να είναι το μοναδικό πρόσωπο που έχει τη λύση.

42

32

LiFO

Η Φελισιτέ ντε Ζανλίς δημοσιεύει το 1802 τη Γυναίκα συγγραφέα και διηγείται όλη τη διαδικασία που οδηγεί τη Ναταλί, το κεντρικό αφηγηματικό πρόσωπο, στη συγγραφή – αλλά και τις αντιδράσεις και τις εχθρότητες με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπη, τόσο σε αισθηματικό όσο και σε κοινωνικό-συλλογικό επίπεδο. Η νουβέλα λειτουργεί ως ένα μυθοπλαστικό μανιφέστο, καταγγέλλοντας τις δύσκολες συνθήκες των γυναικών που επιδίδονται στη συγγραφή και έρχονται αντιμέτωπες με την έλλειψη ορατότητας στις αρχές του 19ου αιώνα.

33

28

29.10.26

LiFO 29.10.26

43

34

ΙΦΙΓEΝΕΙΑ ΘΕΟΔΩΡΟΥ

Μολυβένιος ουρανός Σελ. 256

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Άλλοτε πρωταγωνιστές κι άλλοτε κομπάρσοι της ζωής, οι ήρωες της Θεοδώρου διχάζονται ανάμεσα σε μικρά «θέλω» και μεγάλα «πρέπει». Κάτω από τον μολυβένιο ουρανό της Ιστορίας βρίσκονται έκθετοι στις πιο άγριες καταιγίδες της. Ένα παλίμψηστο μικρών και μεγάλων ιστοριών με φόντο τη Θεσσαλονίκη και τα χαμένα καλοκαίρια στη Χαλκιδική, που σκιαγραφεί τις πολιτικές εξελίξεις μιας ολόκληρης εποχής. Ένα οικογενειακό χρονικό γεμάτο σκοτεινά μυστικά που διατρέχει πενήντα χρόνια νευραλγικής ελληνικής ιστορίας.

34

35

MAYLIS DE KERANGAL

Μέρες αντάρας

Μτφρ.: Στέλα Ζουμπουλάκη Σελ. 232

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

Τον Νοέμβριο του 2022, μια γυναίκα δέχεται ένα τηλεφώνημα από την αστυνομία. Ένα πτώμα βρέθηκε στην παραλία της Χάβρης, της πόλης όπου μεγάλωσε. Στην τσέπη του θύματος, ένα εισιτήριο κινηματογράφου έχει γραμμένο το τηλέφωνό της. Ποιος ήταν αυτός ο άντρας και πώς συνδεόταν μαζί της; Μια προσωπική αστική οδύσσεια που διερευνά το πώς χτίζουμε συνεχώς τον εαυτό μας πάνω σε ερείπια και πώς μαθαίνουμε να προχωράμε παρέα με τα φαντάσματα του παρελθόντος.

36

GUADALUPE NETTEL

Οι πλανόβιοι

Μτφρ.: Νάννα Παπανικολάου Σελ. 136

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

Ένα κορίτσι συναντά έπειτα από χρόνια τον αποξενωμένο, άρρωστο θείο της. Μια σκοτεινή δύναμη απειλεί μια οικογένεια που εν μέσω Covid καταφεύγει στην εξοχή. Ένα ζευγάρι κατοικεί σ’ έναν τρομακτικό κόσμο όπου είναι καλύτερο να κοιμάσαι. Ένας άντρας προσπαθεί να διασκεδάσει την έγγαμη πλήξη του ξεκινώντας ένα επικίνδυνο πείραμα. Ένας αποτυχημένος ηθοποιός μετακομίζει στο σπίτι ενός διάσημου πλέον συμμαθητή του. Ένα αλλόκοτο και σκοτεινό λογοτεχνικό σύμπαν, όπου οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με τους φόβους και τα όριά τους σε μια προσπάθεια να ξαναβρούν τον δρόμο τους.

35

37

OLGA RAVN

Το έργο μου

Μτφρ.: Λύο Καλοβυρνάς Σελ. 480

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΚΑΡΟΣ

37

36

44

LiFO

Μετά τη γέννα, η Άννα μοιάζει χαμένη. Μετακομίζει με την οικογένειά της στην ανοίκεια, χιονισμένη Στοκχόλμη. Κατακλυσμένη από το πρωτόγνωρο άγχος της μητρότητας, καταβροχθίζει εμμονικά ειδήσεις και κάνει online αγορές που δεν μπορεί να αντέξει οικονομικά. Για να μη βυθιστεί βαθύτερα στην κατάθλιψη, εξαναγκάζει τον εαυτό της να διαβάζει και να γράφει, προσπαθώντας να ισορροπήσει ανάμεσα στον ρόλο της μητέρας και εκείνο της συγγραφέα.

38

H.D. CARLTON

Ηaunting Αdeline – Εμμονή ΕΚΔΟΣΕΙΣ ANUBIS

Η καθηλωτική αυτή ιστορία dark romance ακολουθεί τη συγγραφέα Άντελαϊν Ράιλι, η οποία επιστρέφει στο Σιάτλ για μια νέα αρχή. Αντί όμως να βρει τη γαλήνη που τόσο χρειάζεται, έρχεται αντιμέτωπη με μια σκοτεινή παρουσία που παρακολουθεί κάθε της κίνηση, αφήνοντας πίσω της κόκκινα τριαντάφυλλα και απειλητικές υποσχέσεις. Έτσι η Άντελαϊν καλείται να παίξει ένα επικίνδυνο παιχνίδι καταδίωξης με τον άνθρωπο που έχει γίνει η σκιά της – εκτός κι αν υποκύψει στην απαγορευμένη έλξη που φουντώνει ανάμεσά τους.

39

38

ΚΡΙΣΤΙΑΝΑ ΣΟΡΙΑΝΟ

Το μαγαζάκι της αγάπης Μτφρ.: Δώρα Γιακουμή Σελ. 40

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ANUBIS

Ο Ευτύχης μεγάλωσε σε μια πολύ στοργική οικογένεια. Όμως δεν ήταν όλοι το ίδιο τυχεροί, έτσι, αποφάσισε να ανοίξει ένα κατάστημα για να προσφέρει φιλιά σε όποιον τα χρειαζόταν. Αν τα ντουλάπια σας έχουν αδειάσει, τώρα ξέρετε πού θα βρείτε τα καλύτερα είδη τρυφερότητας και στοργής: στο Mαγαζάκι της Aγάπης, οδός Ξεγνοιασιάς 5. Η ποιητική εικονογράφηση με τις μαγευτικές λεπτομέρειες και το λυρικό αλλά εύκολο στην ανάγνωση κείμενο ζωντανεύουν μια ιστορία που περιέχει ένα απλό όσο και παγκόσμιο μήνυμα.

39

40

NAVESSA ALLEN

Xωρίς κανόνες ΕΚΔΟΣΕΙΣ ANUBIS

Ο Τάιλερ Νόιμαν ψάχνει εδώ και χρόνια τον πατέρα του και είναι αποφασισμένος να εκμεταλλευτεί όποιον χρειαστεί για να πάρει εκδίκηση. Ειδικά τη Στέλλα ΜακΚόρμικ. Η Στέλλα δεν πιστεύει στον έρωτα με την πρώτη ματιά, σίγουρα όμως στο μίσος με την πρώτη ματιά. Από τη στιγμή που αντικρίζει τον Τάιλερ, ξέρει πως πρόκειται να φέρει τα πάνω κάτω στη ζωή της. Ανίκανη να αντισταθεί, συμφωνεί να γίνει μέρος του αδίστακτου σχεδίου του.

40

41

ΝΤΕΝΙΣ ΤΖΟΝΣΟΝ

Γιος του Ιησού

Μτφρ.: Παναγιώτης Κεχαγιάς Σελ. 138

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΝΤΙΠΟΔΕΣ

Ο Ντένις Τζόνσον ψηλαφεί έναν κόσμο χαμένο στο παρελθόν του, που έχει όλος πια σβηστεί και τον έχουν τυλίξει σαν περγαμηνή και τον έχουν κρύψει κάπου. Με ήπιο αυτοσαρκασμό, με χιούμορ και τρυφερότητα, με συμπόνια και ακραία λυρική ακρίβεια, ο αφηγητής αυτών των τρομερών ιστοριών βυθίζεται στο σκοτάδι, όπου άνθρωποι, εξαντλημένοι από την εξάρτηση και τη μοναξιά, περιφέρονται βέβαιοι πως βρίσκονται σε αυτόν τον κόσμο επειδή δεν θα μπορούσαν να αντέξουν πουθενά αλλού.

41

29.10.26

LiFO 29.10.26

45

46

ΑΝΝΑ ΓΑΛΑΝΟΥ

Οργή

42

ΠΑΝΟΣ ΔΗΜΑΚΗΣ

Χίλιες και δύο λέξεις Σελ. 232

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Δ Ι Ο Π Τ Ρ Α

Μετά τη μεγάλη επιτυχία τού Χίλιες και μία λέξεις, έρχεται η συνέχειά τους. Εδώ αφήνουμε για λίγο τα ρήματα και τα αμέτρητα παράγωγά τους και καταπιανόμαστε με τα μαγικά γλωσσικά ταξίδια λέξεων που ανήκουν σε γενικές κατηγορίες. Μας αποκαλύπτονται οι μυστικές σχέσεις μεταξύ των λέξεων που χρησιμοποιούμε καθημερινά εδώ και χιλιετίες, σε μια διασκεδαστική αφήγηση, που διανθίζεται με ιστορία, μυθολογία, ποπ κουλτούρα και άφθονο χιούμορ.

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Σελ. 512

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

Η Οργή είναι ένα ιστορικό και κοινωνικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στα χρόνια της Χούντας, χωρίς όμως να αποτελεί απλή αφήγηση εκείνης της περιόδου. Μέσα από αληθινές μαρτυρίες και δυνατή μυθοπλασία, φωτίζει όχι μόνο την Ιστορία, αλλά κυρίως τον συναισθηματικό κόσμο των ανθρώπων που την έζησαν. Οι προσωπικές διαδρομές των ηρώων και το τίμημα που καλούνται να πληρώσουν μας θυμίζουν πως η ελευθερία δεν είναι ποτέ αυτονόητη.

42

47

46

SEBASTIAN FITZEK

Ο γείτονας

Mτφρ.: Ειρήνη Γεούργα Σελ. 392

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

Η Ζάρα ζει με την κόρη της, τη Ρούμπι, στα προάστια του Βερολίνου και κουβαλά ένα μεγάλο ψυχικό τραύμα. Έχει μια ήρεμη και φυσιολογική ζωή, μέχρι που αρχίζουν να συμβαίνουν περίεργα πράγματα: αντικείμενα που μετακινούνται μόνα τους, απειλητικά τηλεφωνήματα, άνθρωποι καταλήγουν νεκροί. Ο συγγραφέας μιλά για τον κύκλο της βίας, την ευαλωτότητα που μας κάνει θύματα τοξικών ανθρώπων, την ψυχική υγεία, την εμμονή που παρουσιάζεται ως φροντίδα και την παραβίαση κάθε ιδιωτικότητας στο όνομα της αγάπης.

43

DORIS LESSING

Το πέμπτο παιδί

Mτφρ.: Έφη Τσιρώνη Σελ. 192

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Δ Ι Ο Π Τ Ρ Α

Σε αυτή τη σύγχρονη ιστορία τρόμου η νομπελίστρια Λέσινγκ φωτίζει με ρεαλιστικό αλλά και αποτρόπαιο τρόπο τις πιο σκοτεινές πλευρές της γονεϊκότητας και κάνει ένα ειρωνικό σχόλιο για την «τέλεια» οικογένεια, τους κάθε είδους κοινωνικούς αποκλεισμούς αλλά και την ίδια την εφήμερη φύση της ευτυχίας.

47

48

KATIE KITAMURA

Ένας χωρισμός

44

Mτφρ.: Γιώργος Μαραγκός Σελ. 240

FREIDA MCFADDEN

Η ώρα της καταιγίδας

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

Mτφρ.: Κίκα Κραμβουσάνου Σελ. 344

Μια ανώνυμη αφηγήτρια αναζητά τον εν διαστάσει σύζυγό της, που τα ίχνη του έχουν χαθεί στην Ελλάδα όπου βρισκόταν για να μελετήσει τα μοιρολόγια. Με φόντο την πυρόπληκτη Μάνη, η αφηγήτρια θα ανακαλύψει πολλά στοιχεία που δεν γνώριζε για τον άντρα της και θα κάνει μια εκτενή ενδοσκόπηση για την αποτυχία του γάμου τους.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Δ Ι Ο Π Τ Ρ Α

Όταν η Κέισι ανακαλύπτει την ώρα της καταιγίδας ένα αιματοβαμμένο κορίτσι να κρύβεται έξω από σπίτι της, δεν θα προλάβει να το σκεφτεί δεύτερη φορά προτού την προσκαλέσει μέσα. Μήπως, όμως, θα το μετανιώσει γρήγορα; Η Mακφέιντεν υπογράφει ένα καλοστημένο θρίλερ, γεμάτο ολοένα πιο απρόσμενες ανατροπές. Οι μεταβάσεις από το παρόν στο παρελθόν χτίζουν αριστοτεχνικά την ένταση σε αυτή την ιστορία για τα τραύματα της παιδικής ηλικίας και την αγάπη για τους δικούς μας ανθρώπους.

43

48

49

ΓΙAΝΝΗΣ ΚΟΝΤΟΓΙΑΝΝΗΣ

Ανάμεσα σε γίναντες και δράκους Σελ. 224

45

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΑΚΗ

Η μπλε τελεία Σελ. 200

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Δ Ι Ο Π Τ Ρ Α

Το βιβλίο της Μαρίας Χατζάκη, συνδυάζοντας επιστημονική ακρίβεια με προσιτή γλώσσα και αφηγηματική ροή, διηγείται μια ιστορία από το παρελθόν ως το μέλλον της Γης. Αναφέρεται σε επίκαιρα θέματα, χωρίς να αποφεύγει τα ερωτήματα στα οποία η επιστήμη δεν έχει δώσει ακόμη απαντήσεις και απευθύνεται σε όσες και όσους θέλουν να καταλάβουν τους τρόπους με τους οποίους η επιστήμη φτάνει στα συμπεράσματά της. Εξηγεί, λοιπόν, όχι μόνο όσα γνωρίζουμε αλλά και το πώς τα γνωρίζουμε.

46

LiFO

45

Ο Γιάννης Κοντογιάννης παρουσιάζει ένα βιβλίο σύγχρονο και αφηγηματικό, καθιστώντας την αστροφυσική προσβάσιμη και κατανοητή. Η παρουσίαση καλύπτει την απόσταση από την παρατήρηση των αστεριών στην κατανόηση της φύσης τους, διατρέχοντας όλα τα ερωτήματα και τις αβεβαιότητες που περιλαμβάνει η επιστημονική έρευνα στο πεδίο της αστροφυσικής. Ένα μοναδικό βιβλίο για όσους κοιτάζουν τον ουρανό και θέλουν να βρουν απαντήσεις μέσα από μια πορεία ανακάλυψης.

49

44

29.10.26

LiFO 29.10.26

47

50

SARAH J. MAAS

Θρυμματισμένη αρμονία Μτφρ.: Έλλη Συλλογίδου Σελ. 464

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Βαθιά στην καρδιά της ηπείρου, ο Κόσεϊ ο Απέθαντος αρχίζει να σαλεύει. Παρότι εδώ και χιλιετίες παραμένει εγκλωβισμένος σε μια ορεινή λίμνη, η σκοτεινή απειλή της επιστροφής του εξαπλώνεται πλέον σε όλα τα εδάφη των ξωτικών, προσελκύοντας ισχυρούς συμμάχους αποφασισμένους να διεκδικήσουν ξανά όσα κάποτε τους ανήκαν: τις Χώρες των Θνητών.

51

50

54

ΕΛΕΝΗ ΑΝΔΡΕΑΔΗ

Νυχτερινό σχολείο για γιαγιάδες Σελ. 48

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

Ένα πρωτότυπο και ανατρεπτικό βιβλίο που σίγουρα θα διασκεδάσει μικρούς και μεγάλους! Με χιούμορ, τρυφερότητα και μπόλικη φαντασία, η Ελένη Ανδρεάδη στρέφει το βλέμμα των παιδιών στους μεγαλύτερους ανθρώπους και τα καλεί να τους γνωρίσουν πραγματικά: να τους ακούσουν, να τους κάνουν ερωτήσεις, να ανακαλύψουν τις ιστορίες και τις εμπειρίες που φέρουν μαζί τους.

JESS GIBSON

Το καλό μάτι

Μτφρ.: Αύγουστος Κορτώ Σελ. 176

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Μέσα από δώδεκα διεισδυτικές, απρόβλεπτες ιστορίες, η Τζες Γκίμπσον εξερευνά τα όρια της αντίληψης και του εφικτού και μας δείχνει πώς ο κόσμος μπορεί να αλλάξει από στιγμή σε στιγμή: το όμορφο μεταμορφώνεται σε αποκρουστικό, οι εξυψωμένοι καταρρέουν στην ατίμωση και η ιδιοφυΐα αποδεικνύεται απάτη. Οι άντρες και οι γυναίκες που κατοικούν στις σελίδες της Γκίμπσον βρίσκονται αντιμέτωποι με αντιφατικές δυνάμεις, καθώς δοκιμάζουν τα όρια της κατανόησης και της βεβαιότητας.

52

ALLEN LEVI

O Θίο του Γκόλντεν Μτφρ.: Λητώ Ανδρέου Σελ. 560

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΨΥΧΟΓΙΟΣ

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό, ένας ηλικιωμένος άγνωστος φτάνει στη μικρή πόλη Γκόλντεν, στον αμερικανικό Νότο. Κανείς δεν ξέρει από πού έρχεται, γιατί βρίσκεται εκεί ή τι αναζητά. Το όνομά του είναι Θίο και δείχνει να κουβαλά περισσότερα μυστικά παρά απαντήσεις. Ένα βαθιά ανθρώπινο μυθιστόρημα που συγκίνησε και μάγεψε εκατομμύρια αναγνώστες σε όλο τον κόσμο. Γιατί, μερικές φορές, το πιο πολύτιμο δώρο που μπορεί να δώσει κανείς σ’ έναν άνθρωπο είναι να του θυμίσει ποιος είναι.

51

Ανάμεσα σε ηλίθιους Mτφρ.: Χριστιάννα Σακελλαροπούλου Σελ. 496

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΙΟΠΤΡΑ

Ο Τόμας Έρικσον εξηγεί ότι υπάρχουν τέσσερις βασικοί τύποι συμπεριφοράς που προσδιορίζουν το πώς αλληλεπιδρούμε και αντιλαμβανόμαστε τους γύρω μας. Οι Κόκκινοι, κυριαρχικοί και καταπιεστικοί, οι Κίτρινοι, κοινωνικοί και αισιόδοξοι, οι Πράσινοι, χαλαροί και φιλικοί, και οι Μπλε, αναλυτικοί και ακριβείς. Ο συγγραφέας σας δείχνει πώς να αναγνωρίσετε τον κάθε τύπο και να επικοινωνήσετε μαζί του. Και με λίγη τύχη… να διασφαλίσετε ότι ο ηλίθιος δεν είστε εσείς!

ΒΕΡΕΝΑ ΚΕΣΣΛΕΡ

Γυμναστήριο

Μτφρ. Δέσποινα Κανελλοπούλου Σελ. 200

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΜΑ

Γελάει καλύτερα όποιος έχει δόντια

57

ΕΚΔΟΣΕΙΣ LOGGIA

Ο άντρας της Βέρας πεθαίνει κι εκείνη πρέπει να τα κανονίσει όλα γρήγορα. Πηγαίνει σε πρώην εραστές και ερωμένες για να ζητήσει λεφτά, να πουλήσει, να ανταλλάξει, να βρει ό,τι χρειάζεται. Η Βέρα είναι μια γυναίκα δυνατή, με ισχυρό ένστικτο αυτοσυντήρησης και ροπή προς τον αυτοσαρκασμό. Η αφήγησή της, άμεση, θεατρική, με πικρό χιούμορ και χωρίς ίχνος καθωσπρεπισμού, αναδεικνύει την υλικότητα του σώματος ως αντίβαρο στο πένθος.

55

56

53

Μτφρ.: Αναστασία Χατζηγιαννίδη Σελ.247

53

ΤHOMAS ERIKSON

Τριγυρισμένη από σώματα ιδρωμένα που κοιτάζουν και κοιτάζονται, η ανώνυμη αφηγήτρια πιάνει δουλειά σ’ ένα σύγχρονο γυμναστήριο. Είναι ευκαιρία για την ίδια να επανεφεύρει τον εαυτό της: το παρελθόν της, το μέλλον της, και, φυσικά, το σώμα της. Με φόντο το γυμναστήριο, η συγγραφέας γράφει για την εποχή μας: για τη λατρεία των υψηλών επιδόσεων, την κουλτούρα της αμείλικτης αυτοπειθαρχίας και του αέναου ανταγωνισμού, στο μεγάλο χρηματιστήριο της εικόνας.

ΖΙΤΑ ΡΟΥΤΖΚΑ

54

55

56

ΤΖΩΝ ΦΑΝΤΕ

Κάτσε να μπει η άνοιξη, Μπαντίνι

Μτφρ.: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου Σελ. 220

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΔΩΜΑ

Δημοσιευμένο το 1938, το Κάτσε να μπει η άνοιξη, Μπαντίνι εγκαινιάζει το Κουαρτέτο του Μπαντίνι. Εδώ θα πρωτοεμφανιστεί ο Αρτούρο Μπαντίνι, alter ego του συγγραφέα, έφηβος γιος μιας δυσλειτουργικής οικογένειας φτωχών Ιταλών μεταναστών στο Κολοράντο, καθώς προσπαθεί να γνωρίσει τον έρωτα και να ονειρευτεί την ωραία ζωή.

57

52

48

LiFO

29.10.26

LiFO 29.10.26

49

62

ΛΕΩΝ ΤΟΛΣΤΟΪ

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΗΣ

Κυκλοφοριακό: Υπάρχει λύση; Σελ. 192

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ε Π Ι Κ Ε Ν Τ Ρ Ο

Ο διακεκριμένος συγκοινωνιολόγος και συγγραφέας, συνδυάζοντας την επιστημονική κατάρτιση και την εφαρμοσμένη εμπειρία τριών δεκαετιών με την αδιάλειπτη και πλούσια συμμετοχή του στον δημόσιο διάλογο, αποδομεί μύθους, προτείνει ρεαλιστικές, τεκμηριωμένες λύσεις για τον χωρικό σχεδιασμό, τις δημόσιες συγκοινωνίες, την ήπια κινητικότητα και την οδική ασφάλεια, και υπερασπίζεται την αλλαγή πολιτικής και κοινωνικής κουλτούρας.

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

58

Κατά του κυνηγιού και της κρεοφαγίας

Μτφρ.: Παναγιώτης Τσιαμούρας Σελ. 136

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΡΟΕΣ

Τα κείμενα του τόμου αναδεικνύουν έναν Τολστόι πολέμιο της κρεοφαγίας και του κυνηγιού, πρωτοπόρο και θεωρητικό της χορτοφαγίας και της οικολογικής συνείδησης, επιχειρώντας να φωτίσουν αυτήν τη λίγο πολύ αγνοημένη πλευρά του Ρώσου συγγραφέα: όχι μόνο ως στοχαστή, θρησκευτικού ή κοινωνικού φιλοσόφου, αλλά και ως ηθικού κήρυκα, υπερασπιστή μιας νέας στάσης ζωής, που άξονάς της θα είναι η συμπόνια και ο σεβασμός προς κάθε ζωντανό πλάσμα, όχι από λύπηση ή οίκτο, αλλά από βαθιά ηθική δύναμη.

58

62

63

ΕΛΕΝΑ ΠΕΓΚΑ

Το προνομιούχο ζώο

59

Σελ. 158

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ

ΓΙΩΡΓΗΣ ΕΞΑΡΧΟΣ

Διατριβή περί της καταγωγής των Βλάχων

Με φόντο τη θάλασσα, τα ζώα, τα σπίτια που θυμούνται και τους ανθρώπους που προσπαθούν να συμφιλιωθούν με όσα έχασαν, η Έλενα Πέγκα συνθέτει μια ατμοσφαιρική, ποιητική νουβέλα-ελεγεία για τον έρωτα, τη μνήμη, τη χαμένη τέχνη της επιστολογραφίας και τη διαρκή ανθρώπινη ανάγκη για αληθινή επαφή.

Σελ. 176

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ε Π Ι Κ Ε Ν Τ Ρ Ο

Πρόκειται για τη λατινόγλωσση διατριβή De Valachorum Origine Dissertatio του P. Fridericus Phleps, που τυπώθηκε στο Σιμπίου της Τρανσυλβανίας, σε μια εποχή που δεν υπήρχε ακόμη ούτε ελληνικό ούτε ρουμανικό κράτος. Ο συγγραφέας το παρουσιάζει σε ελληνική απόδοση, συνοδευόμενο από εκτενή Προλεγόμενα.

63

64

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

Άνθρωποι που γνώρισα Σελ. 200

60

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΙΧΛΗ

Ο Τίτος Πατρίκιος επιστρέφει σε είκοσι τρία πρόσωπα που συνάντησε στη διαδρομή της ζωής του – ανθρώπους της τέχνης και των γραμμάτων, που ο καθένας άφησε το δικό του αποτύπωμα. Κάπως έτσι, προβάλλει αθόρυβα το εικοστό τέταρτο: η ίδια η ζωή του Τίτου Πατρίκιου. Ένα ιδιότυπο αυτοβιογραφικό πορτρέτο, όπου το «εγώ» συναντά το «εμείς» και η ατομική μνήμη γίνεται καθρέφτης ενός ολόκληρου αιώνα.

ΙΩΣΗΦ ΚΟΒΡΑΣ

Λογοδοσία μετά από οικονομικές κρίσεις Σελ. 344

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ε Π Ι Κ Ε Ν Τ Ρ Ο

Ο Ιωσήφ Κόβρας συγκρίνει την Ιρλανδία, την Ισλανδία, την Ελλάδα και την Κύπρο, ενώ παράλληλα αξιοποιεί την εμπειρία των Ηνωμένων Πολιτειών κατά τη Μεγάλη Ύφεση και αναλύει τρεις μηχανισμούς λογοδοσίας: την τιμωρία, την αναζήτηση της αλήθειας και τη συγγνώμη. Προτείνει ένα καινοτόμο θεωρητικό πλαίσιο που εξηγεί γιατί κάποιες χώρες αναμετρήθηκαν με τα αίτια της κατάρρευσης ενώ άλλες γύρισαν σελίδα.

59

64

65

ΦΕΡΝΤΙΑ ΛΕΝΝΟΝ

Ένδοξα κατορθώματα Μτφρ.: Νατάσα Σιδέρη Σελ. 398

61

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΕΝΝΗΤΡΙΑ

ΣΤΕΛΛΑ ΝΙΩΤΗ

Φαινομενολογία του φασισμού στην Ελλάδα Σελ. 304

ΕΚΔΟΣΕΙΣ Ε Π Ι Κ Ε Ν Τ Ρ Ο

Προϊόν μιας μεγάλης και πολυετούς προσπάθειας ταυτοποίησης των στοιχείων των πηγών, της δράσης των λογής οργανώσεων και της διαδρομής των προσώπων, ώστε να αναδειχθούν τα νήματα που συνέδεσαν τα γεγονότα, τις ιδεολογίες, τα συμφέροντα, τις προσδοκίες και τις θέσεις των φασιστικών οργανώσεων. Στόχος του είναι η συμβολή στη συστηματοποίηση της μελέτης του ελληνικού παραδείγματος, με σκοπό την πρόληψη φαινομένων πολιτικών παρεκκλίσεων και την αποτροπή μελλοντικών κινδύνων πολιτικών εκτροπών.

50

LiFO

61

Συρακούσες 412 π.Χ. Σε μια από τις αποφασιστικές μάχες του Πελοποννησιακού Πολέμου, οι Αθηναίοι ηττώνται και χιλιάδες αιχμάλωτοι καταλήγουν σε ένα λατομείο. Δύο άνεργοι κεραμοποιοί, ο Γέλων και ο Λάμπων, λάτρεις του πιοτού, της μουσικής και της αθηναϊκής τραγωδίας, αποφασίζουν να ανεβάσουν τη Μήδεια με ηθοποιούς Αθηναίους αιχμαλώτους. Το πολυβραβευμένο ντεμπούτο του Φέρντια Λένον, μια ωδή στην ανθρωπιά και τη δύναμη της τέχνης ενάντια στον πόλεμο, τη διχόνοια και τη βαρβαρότητα.

65

60

29.10.26

LiFO 29.10.26

51

66

68

Το εργαστήρι της τέχνης

Ο καταλύτης

JAMES HALL

Μτφρ.: Ορφέας Απέργης Σελ. 384

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΝΕΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

ΚΡΗΤΗΣ

LiFO

ΚΡΗΤΗΣ

67

69

Η αρχιτεκτονική της εικόνας

Το υπερβατικό ύφος στον κινηματογράφο

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

52

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Επί τουλάχιστον μισό αιώνα το DNA μεσουρανούσε στην επιστήμη, αλλά και στη λαϊκή φαντασία, ως το «μυστικό της ζωής». Τις τελευταίες δεκαετίες όμως σημειώθηκε μια αθόρυβη επανάσταση. Με μια σειρά από εντυπωσιακές ανακαλύψεις, ο Thomas R. Cech και μια ομάδα λαμπρών επιστημόνων διαπίστωσαν ότι το RNA βρίσκεται στον πυρήνα των μεγάλων μυστηρίων της βιολογίας. Στο βιβλίο αυτό, ο συγγραφέας μάς δείχνει ότι το RNA αποτελούσε ανέκαθεν το αληθινό κλειδί για την κατανόηση της ζωής στη Γη.

Μτφρ.: Παρασκευή Παντελιάδου Σελ. 224

67

Μτφρ.: Μιχάλης Μακρόπουλος Σελ. 376

ΟΤζέιμς Χαλ διεισδύει στους χώρους δημιουργίας των ζωγράφων, των γλυπτών αλλά και των τεχνιτών του πηλού, του ξύλου ή του μετάλλου, κάνοντας ένα ταξίδι στον χρόνο και στους πολιτισμούς και αναδεικνύοντας έτσι τη διαρκώς μεταβαλλόμενη φύση τους. Η έκδοση περιλαμβάνει 125 απεικονίσεις από εργαστήρια καλλιτεχνών σε πίνακες, χαρακτικά και φωτογραφίες, συνθέτοντας μια πλούσια πολιτισμική ιστορία με τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές της ιστορίας της τέχνης.

JUHANI PALLASMAA

66

THOMAS ROBERT CECH

68

PAUL SCHRADER

Μτφρ.: Δημήτρης Κοτσέλης, Πιέτρο Ραντίν Σελ. 304

ΚΡΗΤΗΣ

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Η Αρχιτεκτονική της εικόνας διερευνά το κοινό βιωματικό έδαφος της αρχιτεκτονικής και του κινηματογράφου μέσω της έννοιας του υπαρξιακού χώρου, διανοίγοντας ένα ανεξερεύνητο πεδίο της αρχιτεκτονικής έκφρασης, αποκαλύπτοντας ταυτόχρονα τον θεμελιώδη ρόλο της αρχιτεκτονικής εικόνας στην κινηματογραφική έκφραση.

ΚΡΗΤΗΣ

Ο Πολ Σρέιντερ, με τούτο το εμβληματικό βιβλίο, φέρνει στο προσκήνιο και οριοθετεί το υπερβατικό ύφος, αναλύοντας τρεις μεγάλους δημιουργούς, τον Γιασουτζίρο Όζου, τον Ρομπέρ Μπρεσόν και τον Καρλ Τέοντορ Ντράγιερ. Η ελληνική έκδοση στηρίζεται στην αναθεωρημένη έκδοση του 2018, που περιλαμβάνει το έργο δημιουργών όπως ο Αντρέι Ταρκόφσκι, ο Μπέλα Ταρ, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος και ο Νουρί Μπιλγκέ Τζεϊλάν, μεταξύ άλλων.

69

29.10.26

915

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Ο Νι Ταφ Μι και οι 40 συνθέτες Ο Νέγρος του Μοριά συναντά τη Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Αθηναίων σε μια ασυνήθιστη μουσική σύμπραξη. Το χαρακτηριστικό «τραμπέτικο» του ράπερ, που συνδυάζει τη σύγχρονη τραπ με το ρεμπέτικο και την ελληνική παράδοση, αποκτά συμφωνικές διαστάσεις μέσα από τις ενορχηστρώσεις του Αχιλλέα Γουάστωρ και τη μουσική διεύθυνση του Στάθη Σούλη. 29-30/10, 20:30, Ολύμπια-Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας», Ακαδημίας 59, είσοδος: από 5 ευρώ

54

THE WEEK Όσα ξεκινάνε αυτή την εβδομάδα

56

ΣΙΝΕΜΑ Οι νέες ταινίες της εβδομάδας

LiFO 29.10.26

53

the week

του στο «The Perfect Girl» των Cure, παρουσιάζει υλικό και από το «Nonstop Romance» του 2025. 3/11, προσέλευση 20:00, έναρξη 21:00, Floyd, Πειραιώς 117, Γκάζι, είσοδος: 32 ευρώ

6 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Anyma presents ΑΕDEN

Ο Anyma, το προσωπικό project του Ματέο Μιλιέρι των Tale of Us, παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το «ΑΕDEN», μια μεγάλης κλίμακας οπτικοακουστική παραγωγή που συνδυάζει melodic techno, τρισδιάστατα ψηφιακά περιβάλλοντα, φωτισμό και κινηματογραφική αφήγηση. Μαζί του εμφανίζονται οι Mathame, 19:26, Jast b2b SLVR, Henri Bergmann και Chris IDH. 31/10, προσέλευση 16:00, ΟΑΚΑ-Τείχος των Εθνών, λεωφ. Σπύρου Λούη, Μαρούσι, είσοδος: από 130 ευρώ

29 ο κτω β ρ ιου 4 νοε μ β ρ ιου 20 26

Η OTTA έρχεται στο Oddity για να παρουσιάσει το «Pele De Mar», το πρώτο της άλμπουμ, που κυκλοφορεί από το δικό της label, Hotties. Η παραγωγός και DJ συνδυάζει την ένταση του σύγχρονου techno με επιρροές από τη βραζιλιάνικη μουσική και την παγκόσμια club κουλτούρα, σε ένα Halloween special. 31/10, 23:59, Oddity Club, Ηρακλειδών 61, Γκάζι, είσοδος: από 20 ευρώ

2 ΦΕΣΤΙΒΑΛ Athens Halloween Festival 2026

σα σε psy techno, hard bounce, hard techno και schranz. 30/10, 23:30, AUX Club, Αγίου Όρους 15, Βοτανικός, είσοδος: από 10 ευρώ

4 CLUBBING SLUG Το νέο αθηναϊκό πάρτι SLUG κάνει πρεμιέρα με καλεσμένους τους Cuerpos από το Μόντρεαλ, ένα δίδυμο που συνδυάζει post-punk, dub, techno και λατινοαμερικανικούς ρυθμούς. Μαζί τους ο FlökosH και οι διοργανωτές Andreas Palmer και Miss Trouli, σε μια βραδιά που ξεκινά από νωρίς, με έμφαση στους πειραματικούς και απρόβλεπτους club ήχους.

Το Παλιό Αμαξοστάσιο μετατρέπεται για τρεις ημέρες σε έναν χώρο αφιερωμένο στο Halloween, με θεματικά εργαστήρια, προβολές, stand-up comedy και δημιουργικές δραστηριότητες. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει από σκάλισμα κολοκύθας και κατασκευή αντικειμένων εμπνευσμένων από τη Wednesday Addams μέχρι την προβολή του The Nightmare Before Christmas. 30/10-1/11, Παλιό Αμαξοστάσιο ΟΣΥ, Ερμού 1 & Πειραιώς, Γκάζι, Παρ. 12:00-23:00, Σάβ. 10:0023:00, Κυρ. 10:00-22:00, γενική είσοδος: 7 ευρώ

54

LiFO

7 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Halloween Live Chaos – Nekrotsoulithra, $ulee, DJ Kakou

ΘΕΑΤΡΟ

Οι Nekrotsoulithra αναλαμβάνουν το φετινό Halloween του Gagarin με ένα live που συνδυάζει trash pop, happy hardcore, rave και reggaeton. Μαζί τους ο $ulee από τη Θεσσαλονίκη, με dark cloud rap αισθητική και επιρροές από το αμερικανικό ραπ, και η DJ Kakou, με ένα πολυσυλλεκτικό σετ από τις διαφορετικές πλευρές της σύγχρονης club μουσικής.

Ο Βυσσινόκηπος

1 CLUBBING SEDS with OTTA

απο τη μαρια παππα

STOEP TH S PR ES

31/10, 18:00, ακριβής διεύθυνση και τιμή εισόδου tba

3 CLUBBING 422:Mass Halloween Edition

5 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Mareux

Το 422:Mass διοργανώνει ένα Halloween rave στο AUX με έμφαση στους σκληρότερους ηλεκτρονικούς ήχους. Οι Christian Cambas, Areté, Deadly8, Me:True b2b Se7en, Muzan και Nayla αναλαμβάνουν τα decks, με το πρόγραμμα να κινείται ανάμε-

Ο Mareux, κατά κόσμον Αριάν Αστιάνι, εμφανίζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Ο Αμερικανός μουσικός που έχει ιρανικές ρίζες συγκαταλέγεται στους καλλιτέχνες που επανέφεραν το darkwave και το synth-pop στο προσκήνιο, προσελκύοντας μια νέα γενιά ακροατών. Μετά την επιτυχία της διασκευής

Η Κάτια Δανδουλάκη πρωταγωνιστεί στο τελευταίο έργο του Άντον Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία Σοφίας Σπυράτου και απόδοση Μάριου Πλωρίτη. Ένας κόσμος που καταρρέει, μια οικογένεια που αδυνατεί να προσαρμοστεί και ένας κήπος που γίνεται σύμβολο του τέλους μιας ολόκληρης εποχής. Συμπρωταγωνιστούν οι Μελέτης Ηλίας και Λεωνίδας Κακούρης. Από 30/10, θέατρο Κάτια Δανδουλάκη, Αγίου Μελετίου 61Α, Αθήνα, Τετ. & Κυρ. 19:30, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, είσοδος: από 20 ευρώ

31/10, 21:00, Gagarin205, Λιοσίων 205, είσοδος: από 13 ευρώ

8 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Imitate the Sleep of Stones

Ο Νοτιοαφρικανός καλλιτέχνης Ουίλιαμ Κέντριτζ παρουσιάζει στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο μια έκθεση εμπνευσμένη από τον μύθο του Ορφέα και της Ευρυδίκης. Γλυπτά, σχέδια, σιλουέτες και εγκαταστάσεις συνομιλούν με αρχαία αντικείμενα, εξερευνώντας τη σχέση ανάμεσα στη μουσική, τον θάνατο, τη μνήμη και τη μεταμόρφωση. 30/10/26-24/1/27, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Πατησίων 44, είσοδος: 20 ευρώ, μειωμένο: 10 ευρώ, ελεύθερη είσοδος την Κυριακή 1/11

9 CLUBBING House on the Beach with Lil Louis Ένας από τους πρωτοπόρους της house μουσικής, ο Lil Louis, επιστρέφει στην Αθήνα στο πλαίσιο της περιοδείας για τα 50 χρόνια της καριέρας του ως DJ. Ο δημιουργός του εμβληματικού «French Kiss» συναντά τους Baby Jones b2b De Coup και Alegam

29.10.26

b2b Her.S, σε ένα κυριακάτικο πάρτι αφιερωμένο στον ήχο του Σικάγο. 1/11, 18:00, Burger Disco Club, Νίκης 11, είσοδος: από 20 ευρώ

10 CLUBBING SMUT x Polygonia b2b DJ HI-C x PLO Man ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

the week

EKΔΗΛΩΣΕΙΣ

RETIFORM

Η ανθρώπινη μορφή ως ζωγραφικό μοτίβο

Ο Γιώργης Βραχνός παρουσιάζει τη νέα ενότητα έργων του στην ANIMA Gallery, στη Γλυφάδα, από τις 3 έως τις 28 Νοεμβρίου.

Goat Οι μυστηριώδεις Goat επιστρέφουν στην Αθήνα για δύο συναυλίες στο Gazarte. Το σουηδικό συγκρότημα, που έγινε γνωστό με το «World Music» το 2012, συνδυάζει ψυχεδελικό rock, afrobeat, funk και τελετουργικούς ρυθμούς σε έναν ήχο που δεν μπαίνει εύκολα σε κατηγορίες. Οι ζωντανές εμφανίσεις τους, με μάσκες και έντονη σκηνική παρουσία, αποτελούν ξεχωριστή εμπειρία.

Η Polygonia συναντά τον Ιάπωνα DJ HI-C για ένα κοινό set στο SMUT, με τον PLO Man να συμπληρώνει το lineup. Μια βραδιά με υπνωτικό techno, οργανικά grooves και πειραματικές ηλεκτρονικές υφές, που κινείται πέρα από τις πιο προβλέψιμες φόρμες της σύγχρονης club σκηνής. 31/10, 23:59, SMUT Athens, Βατσαξή 4, Αθήνα, είσοδος: από 22 ευρώ

11 ΟΠΕΡΑ Ορφέας

30-31/10, 21:30, Gazarte Ground Stage, Βουτάδων 32-34, Γκάζι, είσοδος: από 40 ευρώ

CLUBBING David Morales

30/10-14/11, 19:30, Αίθουσα Σταύρος ΝιάρχοςΕθνική Λυρική Σκηνή, ΚΠΙΣΝ, λεωφ. Συγγρού 364, Καλλιθέα, είσοδος: από 15 ευρώ

Ο Ντέιβιντ Μοράλες επιστρέφει στην Αθήνα για το closing party της καλοκαιρινής σεζόν του Bolivar. Ο θρυλικός Νεοϋορκέζος DJ και παραγωγός, από τους ανθρώπους που καθόρισαν τον ήχο της house των ’90s, αναλαμβάνει τα decks σε ένα κυριακάτικο πάρτι δίπλα στη θάλασσα. Μαζί του οι Steph b2b Deelo και οι Tyna και Zaffey από το DJ Survival School.

12 ΘΕΑΤΡΟ Άγριο Γάλα

1/11, 18:30, Bolivar Beach Club, λεωφ. Ποσειδώνος, Ακτή του Ήλιου, Άλιμος, ελεύθερη είσοδος, άνω των 18 ετών

Η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει για πρώτη φορά τον Ορφέα του Κλάουντιο Μοντεβέρντι, σε σκηνοθεσία του σπουδαίου Νοτιοαφρικανού εικαστικού Ουίλιαμ Κέντριτζ. Η διεθνής συμπαραγωγή με το Φεστιβάλ του Γκλάιντμπορν και τη Μητροπολιτική Όπερα της Νέας Υόρκης συνδυάζει την μπαρόκ όπερα με τις χαρακτηριστικές εικαστικές παρεμβάσεις του Κέντριτζ και νέα ενορχήστρωση του Νίκο Μιούλι.

Η Σόνια Καλαϊτζίδου σκηνοθετεί το νέο έργο της Κατερίνας Φλώρου, γραμμένο το 2025. Σε έναν δυστοπικό κόσμο, δύο πειραματικά όντα αναζητούν την αλήθεια για την ύπαρξή τους, ερχόμενα αντιμέτωπα με τους μηχανισμούς που ελέγχουν τη ζωή τους. Μια αλληγορία για την εξουσία, τη χειραγώγηση και την παραπληροφόρηση στις σύγχρονες δυτικές κοινωνίες.

ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΜΟΡΦΗ απομακρύνεται από τον

ρεαλισμό και γίνεται μέρος μιας ευρύτερης ζωγραφικής σύνθεσης; Στην έκθεση «RETIFORM», ο Γιώργης Βραχνός διερευνά τη σχέση της φιγούρας με το χρώμα, την επιφάνεια και το διακοσμητικό μοτίβο. Η ενότητα έργων που άρχισε να διαμορφώνεται το 2019 βασίζεται σε μια ιδιαίτερη διαδικασία: ο καλλιτέχνης σχεδιάζει από ζωντανό μοντέλο το περίγραμμα της φιγούρας, αφήνοντας την ίδια την επιφάνεια –συχνά υφασμάτινη– να συμμετέχει στη σύνθεση. Η μορφή μετατρέπεται έτσι σε ένα ζωγραφικό ίχνος, σε διάλογο με την αφαίρεση και το μοτίβο, κυριολεκτικά ένας υπαινιγμός παρουσίας με υβριδικό χαρακτήρα. Αναφορές στην Op Art, τη ζωγραφική color field, την Quilt Art και τις ιαπωνικές ξυλογραφίες Ukiyo-e συνθέτουν ένα προσωπικό εικαστικό σύμπαν, όπου διαφορετικές παραδόσεις συναντώνται χωρίς να περιορίζουν τη ζωγραφική γλώσσα του δημιουργού. ANIMA Gallery, Αγίου Ιωάννου 10, Γλυφάδα Διάρκεια: 3-28 Νοεμβρίου 2026 Εγκαίνια: 4 Νοεμβρίου, 18:00-22:00 Επιμέλεια: Νεκτάριος-Αλφρέδος Γκούβερης

1/11-6/12, Κυρ. 20:00, Studio Μαυρομιχάλη, Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια, είσοδος: 15 ευρώ

LiFO 29.10.26

55

Σινεμά

Το καρτούν που μια ζωή ματαιοπονεί μπροστά στον γρηγορότερο αντίπαλο επιμένει και νικά, σε μια λαμπρή παρένθεση του σισύφειου αγώνα δρόμου που σχεδιάστηκε να εκτελεί χωρίς ανάσα και ελπίδα. Το Coyote vs Acme είναι η απόδειξη πως μια πραγματικά άξια ταινία μπορεί να περιμένει χρόνια τη σειρά της για να βρει το κοινό της. Το point και η φρεσκάδα της αρνήθηκαν να σκονιστούν, παρά την προσωρινή παραμονή της στο ράφι. VILLAGE RENTI 1,3,4,7,8,9,10,11,13,14,15 - VILLAGE MALL 5,6,8 - VILLAGE PAGRATI 1 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 1,2,3,4,5 - VILLAGE ESCAPE 2,3,4,7 - VILLAGE GLYFADA 1,4 - ΝΑΝΑ CINEMAX 3,5 - ΑΕΛΛΩ CINEMAX 1,2 - ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 1 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ 1,2,3,4 - WEST CITY 1,2,4 ΔΑΝΑΟΣ 1,2 - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 1

Μουλέν - Ο αντιστασιακός MOULIN

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Λάζλο Νέμες ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Ζιλ Λελούς, Λαρς Άιντιγκερ

ΣΥΝΟΨΗ: Τον Ιούνιο του 1943, ο Ζαν Μουλέν, ηγέτης

απο toν θοδωρη κουτσογιαννοπουλο

της γαλλικής αντίστασης, συλλαμβάνεται στην προσπάθειά του να ενώσει ξανά τις δυνάμεις του Μυστικού Στρατού. Ανακρινόμενος από τον Κλάους Μπάρμπι, επικεφαλής της Γκεστάπο στη Λιόν, έρχεται αντιμέτωπος με μια ανελέητη σύγκρουση.

COYOTE VS ACME Με έξυπνη χρήση των ειδικών εφέ και βαθιά γνώση του θεότρελου σύμπαντος των Looney Tunes, ο Γκριν φτιάχνει ένα απολαυστικό σλάπστικ που θα έκανε υπερήφανους τους προπάτορες Τσακ Τζόουνς και Τεξ Έιβερι. ΣΥΝΟΨΗ: Ο Γουάιλ E. Κογιότε αποφασίζει να προ-

σλάβει έναν δικηγόρο για να μηνύσει την εταιρεία ACME, μιας και τα προϊόντα της τον έχουν απογοητεύσει για πολλοστή φορά, καθώς αγωνίζεται να πιάσει τον Roadrunner.

Α

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο Κακό

56

LiFO

ν δεν ήταν τόσο καλή ταινία, το Coyote vs Acme θα είχε επισκιαστεί από το πλούσιο παρασκήνιο που την έκανε σχετικά διάσημη, πολύ πριν την παρακολουθήσουμε: ως μέρος ενός οικονομικού σχεδίου επιλεκτικών δαπανών, η Warner, που την παρήγγειλε και ξόδεψε 70 εκατομμύρια για να την υλοποιήσει, ακύρωσε τη διανομή της αλλάζοντας στρατηγική, γιατί θεώρησε πως δεν ταίριαζε στα καλλιτεχνικά πλάνα του τότε νέου υπερ-αφεντικού, που δεν είναι άλλος από τον Ντέιβιντ Ζάσλαβ. Όλα αυτά συνέβησαν το 2023 και η ταινία του Ντέιβ Γκριν πάγωσε, από ό,τι φαινόταν, οριστικά, ακολουθώντας τη μοίρα τού Batgirl και του Scoob! Holiday Haunt, που προηγήθηκαν, στην ακριβή διαδρομή προς την άδοξη λήθη. Ωστόσο, ο Γκριν εξέφρασε δημόσια την απογοήτευσή του, απηχώντας το αίτημα των φανς ώστε κάποια στιγμή να δει το φως ο κόπος και το ταλέντο του. Η Ketchup Entertainment έδωσε τη λύση, προσφέροντας 50 εκατομμύρια, αρκετά για να σώσουν την υβριδική κωμωδία που συνδυάζει κινούμενα σχέδια με ανθρώπινους χαρακτήρες, στον κόσμο της δεκαετίας του ’90 όπου όλοι συνυπάρχουν περίπου αρμονικά μέσα στον εξωφρενικό παραλογισμό τους, και η ταινία βγήκε στις αίθουσες, επιτέλους, ξεπερνώντας σε εισπράξεις το αρχικό κόστος. Ειρωνικά, η πλοκή αφορά τον δικαστικό αγώνα του γνω-

στού Γουάιλ Ι. Κογιότε (που επικοινωνεί με τις χαριτωμένες ταμπελίτσες του) εναντίον της εταιρείας Acme και των δόλιων μεθόδων καταναλωτικού εθισμού, που πουλάει χωρίς προειδοποιήσεις προϊόντα επιβλαβή στους χρήστες – αν αυτό δεν είναι ελάχιστα έμμεση παραβολή για μια κινηματογραφική πολυεθνική που «σκοτώνει» τα ταλέντα της χωρίς να θέλει να τα αποζημιώσει, τότε τι είναι; Στην απόπειρά του να βρει το δίκιο του, ο αιώνιος κυνηγός τού Roadrunner προσλαμβάνει έναν δικηγόρο με χαμηλή αυτοπεποίθηση, κλασικό χασοδίκη με καλές προθέσεις και ηττοπάθεια (τέλειος ο Γουίλ Φόρτε, που έχουμε γνωρίσει χάρη στην παρουσία του σε πολλές σεζόν του «Saturday Night Live»). Στη διάρκεια της δίκης αποκαλύπτονται πλεκτάνες και στο περιθώριό της επικίνδυνες ενέδρες απειλούν ανθρώπους και καρτούν, ακόμη κι αν η σωματική ακεραιότητα των κινουμένων σχεδίων υπακούει σε πολύ χαλαρότερους νόμους. Με έξυπνη χρήση των ειδικών εφέ και βαθιά γνώση του θεότρελου σύμπαντος των Looney Tunes, ο Γκριν φτιάχνει ένα απολαυστικό σλάπστικ που θα έκανε υπερήφανους τους προπάτορες Τσακ Τζόουνς και Τεξ Έιβερι, ενώ η αίσθηση πως παρακολουθούμε μια ταινία όχι μόνο χρονικά τοποθετημένη αλλά και γυρισμένη στα ’90s παραμένει αυθεντική από την αρχή ως το φινάλε. Τα απανωτά οπτικά και λεκτικά αστεία, ευφάνταστα και δηλωτικά της πλοκής και των μυριάδων αγαπημένων από τα παλιά χαρακτήρων που παρελαύνουν, διαδέχονται τη συγκίνηση όταν στο δικαστήριο ενώνονται φίλοι και εχθροί για να αντιμετωπίσουν τον corporate διάβολο, που εκπροσωπεί ο ιδανικά επιλεγμένος Τζον Σίνα.

INFO COYOTE VS ACME ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ:

Ντέιβ Γκριν ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟYΝ:

Γουίλ Φόρτε, Λάνα Κόντορ, Τζον Σίνα

Η Μεγάλη Στρατιά των Αφανών Ηρώων παραμένει η σπουδαιότερη ταινία που έχει γυριστεί με θέμα το δίκτυο της οργανωμένης μυστικής αντίστασης ενάντια στους Ναζί στην κατεχόμενη Γαλλία της δωσίλογης κυβέρνησης. Το αριστούργημα του Ζαν-Πιερ Μελβίλ ατύχησε όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 1969, γιατί η κριτική εκτίμησε πως τασσόταν υπέρ του ελάχιστα δημοφιλούς Ντε Γκολ, σε ένα κλίμα ανατροπής των θεσμών και του παρατεταμένου μεταπολεμικού πολιτικού συντηρητισμού. Χωρίς να τον κατονομάζουν, δύο από τους χαρακτήρες εκείνης της ταινίας φωτογραφίζουν τον μάρτυρα της γαλλικής αντίστασης, Ζαν Μουλέν, προσωπικότητα-κλειδί της εποχής και εκλεκτό του Ντε Γκολ, όπως είδαμε πολύ πρόσφατα και στις αθηναϊκές αίθουσες, στο κινηματογραφικό δίπτυχο του Αντονέν Μποντρί. Αυτήν τη φορά ο Μουλέν βρίσκεται στο επίκεντρο ενός ιδιαίτερου πορτρέτου, καθόλου επικού, φτιαγμένου από τον Λάζλο Νέμες. Αντίθετα από τη βουτιά στην κόλαση στην οποία μας προσκάλεσε ο Ούγγρος σκηνοθέτης στον Γιο του Σαούλ, το χαμηλόφωνο αυτό δράμα αναζητά τη διακριτική σαγήνη σε έναν αινιγματικό παράγοντα της περιόδου εκείνης και τη βρίσκει στο παράξενο, γοητευτικό πρόσωπο του Ζιλ Λελούς. Από τη στιγμή που ο πρωταγωνιστής πέφτει στα χέρια του Κλάους Μπάρμπι, το Μουλέν, που έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του 79ου Φεστιβάλ Καννών, μεταμορφώνεται σε ένα διαδικαστικό βασανιστήριο που δύσκολα αντέχεται, με τον Λαρς Άιντιγκερ να ενσαρκώνει με σαδισμό τον Χασάπη της Λιόν, ένα ψυχρό τέρας που δεν ξεγελιόταν εύκολα και φυσικά δεν έδειχνε τον παραμικρό οίκτο στους αντιπάλους του, σαν να το έπαιρνε προσωπικά, όποιον και να είχε απέναντί του. Ο

29.10.26

ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ συνήθως τραχύς Λελούς αποδίδει με αξιοπρέπεια και αυταπάρνηση τον κρυψίνου Μουλέν, θέλοντας να διατηρήσει μια αύρα μυστηρίου σε έναν ήρωα που κρύβει την ταυτότητά του σε βαθμό παρεξήγησης. Παραδόξως, ο Νέμες αποφεύγει πλήρως το στυλιζάρισμα που διακρίναμε και στις τρεις προηγούμενες ταινίες του, προτιμώντας να επικεντρωθεί στον άνθρωπο και λιγότερο στο πλαίσιο που τον καθορίζει, ίσως γιατί το θεωρεί γνωστό και δεδομένο. ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 - ΝΙΡΒΑΝΑ CINEMAX 2 - ΒΑΡΚΙΖΑ 2 ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΪΣ 1

Αετοί της δημοκρατίας EAGLES OF THE REPUBLIC

μα ενηλικίωσης που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο τμήμα Ένα Κάποιο Βλέμμα του 78ου Φεστιβάλ Καννών και έλαβε ειδική μνεία στην κατηγορία των πρώτων φιλμ Χρυσή Κάμερα, φαντάζονται πως στην παιδική τους ηλικία τον συναντούν, χωρίς πολλές εξηγήσεις, και μαζί του ταξιδεύουν από το μικρό τους χωριό στο Λάγος, με φόντο τις ταραχώδεις εκλογές που ακύρωσε ο θεωρητικά απερχόμενος δικτάτορας. Χωρίς να είναι πολιτικό, το ποιητικό road movie παίρνει από το χέρι δύο μικρά αγόρια, δείχνοντάς τους τον δρόμο ως την ωριμότητα, μέσα από αποσπασματικές, τρυφερές και βίαιες εικόνες, μέσα από έναν πυρήνα αγάπης και οικογενειακού δεσίματος – η Σκιά του πατέρα μου λειτουργεί καλύτερα στο βλέμμα της, όσο ποντάρει στην εικαστική ανάμνηση. ΑΣΤΟΡ - ΔΙΑΝΑ - NEWMAN - ΖΕΑ

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Ταρίκ Σαλέχ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ:

Φάρες Φάρες, Λίνα Κούντρι

ΣΥΝΟΨΗ:Ο Τζορτζ Φάχμι, ένας από τους πιο αγαπη-

Μποϊούνα: Τρόμος στον Αμαζόνιο

τούς ηθοποιούς της Αιγύπτου, πέφτει στη δυσμένεια των αρχών εν μια νυκτί. Κινδυνεύοντας να τα χάσει όλα, αναγκάζεται να συμφωνήσει να πρωταγωνιστήσει σε μια ταινία που του ανατέθηκε από τις αρχές.

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Μάικ Νέλσον

ΒEWARE ΒOIUNA

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Κιάνα Μαντέιρα, Τζέσικα Ροθ

Ο Σουηδοαιγύπτιος Ταρίκ Σαλέχ που ξεχωρίσαμε από το βραβευμένο στο Φεστιβάλ Καννών για το σενάριό του Boy from Heaven, ολοκληρώνει την τριλογία του Καΐρου με την ιστορία ενός δημοφιλούς ηθοποιού ταινιών της σειράς, που εκφοβίζεται από τους καθεστωτικούς και κάνει μία αλά Μεφίστο συμφωνία να πρωταγωνιστήσει σε μια κινηματογραφική, πολιτική προπαγάνδα υπέρ του Προέδρου για να μη χάσει τη βολή του. Αν και ο κατά βάθος σατιρίστας Σαλέχ καταγγέλλει, για μια ακόμη φορά, τη διαφθορά και τη φαυλότητα της μετά Μουμπάρακ εποχής, πάντα με πρωταγωνιστή τον μόνιμο συνεργάτη του, Φάρες Φάρες, το θρίλερ που επιχειρεί δεν διατηρεί τη δύναμή του. CINOBO OPERA 2

Η σκιά του πατέρα μου MY FATHER’S SHADOW

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Ακινόλα Ντέιβις Π Ρ Ω ΤΑ Γ Ω Ν Ι Σ Τ ΟΥ Ν : Σόπε Ντιρίσου, Γκόντγουιν

Έγκμπο ΣΥΝΟΨΗ: Δύο παιδιά ταξιδεύουν στο Λάγος με τον

πατέρα τους εν μέσω της νιγηριανής πολιτικής κρίσης του 1993. Εκεί βιώνουν την καθημερινή πάλη του πατέρα τους και τον ρυθμό της πόλης εν μέσω επεισοδίων λόγω των επερχόμενων εκλογών. Τα αδέλφια Γουέιν και Ακινόλα Ντέιβις, που έγραψαν το σενάριο της ταινίας Η σκιά του πατέρα μου, με τον δεύτερο να τη σκηνοθετεί, έχασαν τον πατέρα τους όταν ήταν 4 ετών και λίγων μηνών αντίστοιχα. Ωστόσο, στο ημιαυτοβιογραφικό δρά-

ΣΥΝΟΨΗ:Μια ομάδα νεαρών γιατρών ξεκινά μια αν-

θρωπιστική αποστολή στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου. Ωστόσο, δεν αντιδρούν όλοι ευγενικά στην άφιξή τους και η επίσκεψή τους ξυπνά ένα αρχαίο αρπακτικό: την Μποϊούνα. Στη μέση της πυκνής ζούγκλας ξεσπά ένας ανελέητος αγώνας επιβίωσης. Ο παραγωγός Τζέρεμι Μπολτ, γνωστός από τη συνεργασία του με τον Πολ Γ. Σ. Άντερσον και τα Resident Evil, οραματίστηκε ένα τερατοθρίλερ ανάμεσα στο Sorcerer και το Ανακόντα, με τη διαφορά ότι το Μποϊούνα δεν διαθέτει τον ανελέητο ρεαλισμό και τους αξέχαστους αμοραλιστές που πάσχιζαν να διασχίζουν την ανταριασμένη γέφυρα με το φορτηγό στην ταινία του Γουίλιαμ Φρίντκιν, ούτε τη «φανταστική» ψυχαγωγία του κινηματογραφικού λούνα παρκ με την Τζένιφερ Λόπεζ. Σκοτεινός –λόγω των πολλών νυχτερινών λήψεων– πρωταγωνιστής εδώ είναι ένα μυθικό φίδι, ένας τιτανοβόας που τελευταία φορά εθεάθη πριν από 60 εκατομμύρια χρόνια και επανέρχεται πεινασμένος και μοχθηρός, τρομοκρατώντας τους ντόπιους που τον μνημονεύουν στις λαϊκές δοξασίες τους και μια ομάδα γιατρών που επισκέπτονται τον Αμαζόνιο, χωρίς να υποψιάζονται τι τους περιμένει. Σε πείσμα των πτωμάτων που την περικυκλώνουν, η Λένα, ως άλλη Αμαζόνα που γνωρίζει τα κατατόπια, προσπαθεί να βρει τον χαμένο αδελφό της, τον Χόρχε, αλλά και να επιβιώσει, γλιτώνοντας όχι μόνο από την Μποϊούνα, αλλά και από τις σαρανταποδαρούσες, τις βδέλες, την κινούμενη λάσπη και τα πολλαπλά τραύματα, που, γενικά, δεν φαίνεται να την πτοούν. Υπάρχει δράση, κάποιες σκηνές έντασης, αλλά και μια χαώδης αίσθηση πως τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έχει ιδιαίτερη βαρύτητα… VILLAGE RENTI 5,7,10,12,15 - VILLAGE MALL 1,3,10 VILLAGE PAGRATI 5 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 2,3 - VILLAGE ESCAPE 5 - VILLAGE GLYFADA 1 - NANA CINEMAX 3,5 ΑΕΛΛΩ CINEMAX 2,4 - ΑΙΓΛΗ 4 - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 1

LiFO 29.10.26

57

starfax

ΣΚΟΡΠΙΟΣ [23.10/22.11] Η καριέρα και οι φιλοδοξίες σας μπαίνουν σε προτεραιότητα τον Νοέμβριο και είναι μια καλή εποχή για να βάλετε σε εφαρμογή ένα νέο εγχείρημα και να αναζητήσετε μια νέα απασχόληση με καλύτερες αποδοχές. Στις 2/11 πραγματοποιείται το τετράγωνο του Ερμή στο ζώδιό σας με τον Άρη στον Λέοντα που αφορά τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο και δεν θα είναι κατάλληλη στιγμή για να προωθήσετε τα επιτεύγματά σας. Ωστόσο, στις 4/11 που κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή στο ζώδιό σας θα είναι εξαιρετική στιγμή για επαφές με άτομα που θα στηρίξουν τις προσπάθειές σας. Οι επικοινωνιακές σας δεξιότητες θα εκτιμηθούν. Οι γεννημένοι το 3ο δεκαήμερο, με το εξάγωνο Αφροδίτης - Δία, θα έχετε επιτυχή αποτελέσματα σε μυστικές διαπραγματεύσεις. Δώστε προσοχή στις λεπτομέρειες στις 5 και 6/11.

ΤΟΞΟΤΗΣ [23.11/21.12] Ο Νοέμβριος είναι

2- 8 νο ε μ β ρ ιου 20 26

ο μήνας που δίνετε περισσότερη έμφαση σε θέματα που αφορούν τη σταδιοδρομία σας και είναι μια καλή εποχή για να επικεντρωθείτε στους στόχους σας. Ωστόσο, στις 2/11 έχουμε ένα δύσκολο τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη που αφορά τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο και μπορεί να προκύψει ένα νομικό ζήτημα ή ένα έκτακτο ταξίδι που θα σας βγάλει εκτός ρυθμού. Ακατάλληλη στιγμή για λήψη αποφάσεων που αφορούν το μέλλον σας. Προτιμήστε να το κάνετε στις 4/11, καθώς κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή που φέρνει διαύγεια. Για το 3ο δεκαήμερο, το εξάγωνο Αφροδίτης - Δία φέρνει ευκαιρίες για αλλαγή παραστάσεων και νέες γνωριμίες που μπορεί να εξελιχθούν σε φιλικές σχέσεις. Στις 6/11 αποφύγετε να μπλέξετε τη φιλία με τα ερωτικά. Μπορεί να παρεξηγήσετε τη στάση κάποιου δικού σας προσώπου.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ [22.12/19.1] Οικονομικά ζητήματα που σχετίζονται με θέματα Δημοσίου, οφειλές ή κληρονομιές θα σας απασχολήσουν στο ξεκίνημα του μήνα και θα είναι μια καλή εποχή για να τα διευθετήσετε. Στις 2/11 έχουμε ένα δύσκολο τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη που αφορά τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο και θα πρέπει να προσέξετε τη διαχείριση κοινών πόρων με φίλους ή ομάδες, καθώς μπορεί να αποτελέσει πηγή εντάσεων. Μια πολύ καλή στιγμή για σύναψη έξυπνων συμμαχιών είναι στις 4/11 που κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή. Για το 3ο δεκαήμερο, το εξάγωνο Αφροδίτης - Δία δείχνει πως η τύχη είναι με το μέρος σας σε ό,τι αφορά τα οικονομικά και την καριέρα και θα έχετε αύξηση εσόδων μέσω της επιχείρησής σας. Στις 5 και 6/11 να είστε προσεκτικοί αν θέλετε να αποφύγετε τις παρεξηγήσεις.

α πό τη μ αρ ιβ ίκυ κα λλέ ρ γ η (st ar f ax@ li f o. g r ) εικονογραφηση: bianka

58

LiFO

ΥΔΡΟΧΟΟΣ [20.1/19.2] Με δημιουργική διάθεση και αυξημένη έμπνευση σας βρίσκει ο Νοέμβριος και αν βάλετε σε εφαρμογή ένα νέο εγχείρημα, θα έχει επιτυχή αποτελέσματα. Σε ό,τι αφορά τις διαπροσωπικές σας σχέσεις, στις 2/11 θα είναι μια δύσκολη στιγμή για τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο, επειδή το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη θα βγάλει στην επιφάνεια κάποια απωθημένα. Η επικοινωνία θέλει προσοχή. Αποφύγετε τα παιχνίδια εξουσίας. Αν σκοπεύετε να ζητήσετε κάποια αύξηση, να προωθήσετε τα επιτεύγματά σας ή να κλείσετε μια συμφωνία, επιλέξτε να το κάνετε στις 4/11 που κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή. Ένα ταξίδι την ίδια ημέρα θα δώσει την ευκαιρία στους γεννημένους το 3ο δεκαήμερο

ΚΑΡΚΙΝΟΣ [22.6/22.7] Οικονομικά ζητήματα σας απασχολούν στο ξεκίνημα του μήνα και ο Άρης στον Λέοντα θα δημιουργήσει εκρηκτικό κλίμα. Στις 2/11 που πραγματοποιείται το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη και επηρεάζει τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο πρέπει να αποφύγετε τις περιττές δαπάνες και τις υπερβολές με τα έξοδα στην ψυχαγωγία, καθώς μπορεί να αποτελέσουν πηγή εντάσεων. Στις 4/11 κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή στον τομέα της δημιουργικότητας και του έρωτα και οι εξελίξεις θα είναι πολύ θετικές. Προωθήστε τα ταλέντα σας, επενδύστε ένα μέρος των πόρων σας, φλερτάρετε οι ελεύθεροι και ενδυναμώστε τη σχέση σας οι δεσμευμένοι. Οι γονείς θα έχετε καλά νέα που αφορούν τα παιδιά. Και για τους γεννημένους το 3ο δεκαήμερο αυτή η ημερομηνία είναι τυχερή, επειδή έχουμε το εξάγωνο Αφροδίτης - Δία που φέρνει νέους έρωτες και αύξηση εσόδων. Στις 5 και 6/11 προσέξτε για πιθανή παρεξήγηση.

να προωθήσετε τις υπηρεσίες σας με επιτυχία και θα είναι εξαιρετική στιγμή για μια νέα συνεργασία ή ερωτική σχέση. Στις 5/11 προσέξτε για πιθανή παρεξήγηση με κοντινό σας άτομο για οικονομικούς λόγους.

ΙΧΘΥΣ [20.2/20.3] Ο Νοέμβριος ξεκινά με θετικό πρόσημο, καθώς αυξάνονται τα έσοδά σας μέσω ενός ακινήτου και μπορείτε να κάνετε κάποιες βελτιώσεις στον χώρο σας και να δημιουργήσετε μια πιο ζεστή ατμόσφαιρα. Ταυτόχρονα, θα σας απασχολήσουν τα επαγγελματικά σας και ορισμένοι θα αποφασίσετε να κάνετε ένα νέο ξεκίνημα. Στις 2/11 πραγματοποιείται το τετράγωνο Ερμή - Άρη που επηρεάζει τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο και δεν θα είναι κατάλληλη στιγμή για επαφές με το εξωτερικό και επαγγελματικά ταξίδια. Περιμένετε μέχρι τις 4/11 που κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή και οι συνθήκες θα είναι πιο ευνοϊκές για σας. Σπουδές και νομικές υποθέσεις επίσης θα ευνοηθούν. Για το 3ο δεκαήμερο, το εξάγωνο Αφροδίτης - Δία στις 4/11 φέρνει καλά νέα που θα αφορούν την εργασία και ταυτόχρονα αύξηση εσόδων μέσω κοινών πόρων. Στις 5 και 6/11 οικονομικά ζητήματα θα προκαλέσουν παρεξηγήσεις.

ΛΕΩΝ [23.7/23.8] Θέματα της οικιακής σας ζωής θα σας απασχολήσουν στο ξεκίνημα του μήνα και ο Άρης στο ζώδιό σας θα εξαντλήσει την υπομονή σας. Στις 2/11 που πραγματοποιείται το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη και επηρεάζει τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο δεν θα είναι κατάλληλη στιγμή για συνεννοήσεις και λήψη αποφάσεων, ούτε για διαπραγματεύσεις. Καταλληλότερη στιγμή θα είναι στις 4/11, οπότε κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή που φέρνει αρμονία στις σχέσεις και βελτιώνει την επικοινωνία. Αν σκοπεύετε να κάνετε αγορές οικιακού εξοπλισμού, επισκευές ή αλλαγή στη διακόσμηση θα είναι μια καλή στιγμή. Την ίδια ημέρα ο Δίας στο ζώδιό σας σε εξάγωνο με την Αφροδίτη στον Ζυγό επηρεάζει τους γεννημένους το 3ο δεκαήμερο και θα είναι εξαιρετική στιγμή για εμπορικές συμφωνίες, προώθηση υπηρεσιών, υπογραφές συμβολαίων και εκδόσεις. Στις 5 και 6/11 να είστε προσεκτικοί για διαδικτυακή απάτη.

ΚΡΙΟΣ [21.3/20.4] Ο Νοέμβριος ξεκινά με το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη στις 2/11 που εντείνει την ανάγκη για οικονομική ασφάλεια και αφορά τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο. Ενδεχομένως να προκύψουν έκτακτες δαπάνες, οφειλές ή κάποια υποχρέωση, που θα σας αναγκάσουν να κάνετε περικοπές. Ωστόσο, στις 4/11 που κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή μπορεί να έχετε κάποια καλά νέα. Ίσως έρθουν κάποια έσοδα μέσω του/της συζύγου, ενός επιδόματος ή ενός δανείου. Την ίδια μέρα πραγματοποιείται το εξάγωνο Αφροδίτης - Δία, που φέρνει αρμονία στις σχέσεις με τα παιδιά και τον ερωτικό σας σύντροφο. Στις 5/11 προσέξτε για πιθανή παρεξήγηση με άτομο από τον χώρο της εργασίας. Στις 6/11 ενδεχομένως να σας απογοητεύσει ένα άτομο από το περιβάλλον σας.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ [24.8/22.9] Σχέσεις με οικείους, θέματα εκπαίδευσης ή επαφές που αφορούν τα επαγγελματικά μπορεί να σας προβληματίζουν στο ξεκίνημα του μήνα και ενδεχομένως να νιώθετε πως δεν είστε σε θέση να τα αντιμετωπίσετε. Στις 2/11 πραγματοποιείται το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη που αφορά τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο και δεν θα είναι κατάλληλη στιγμή για κυνήγι ευκαιριών. Ωστόσο, στις 4/11 ακολουθεί η σύνοδος Ήλιου - Ερμή που ευνοεί τις προσπάθειές σας και θα πρέπει να δώσετε τον καλύτερό σας εαυτό. Εμπορικές συμφωνίες, υπογραφές συμβολαίων, προώθηση υπηρεσιών ή θέματα εκπαίδευσης θα έχουν αίσια αποτελέσματα. Οι γεννημένοι το 3ο δεκαήμερο, με το εξάγωνο Αφροδίτης - Δία θα έχετε αύξηση εσόδων στις 4/11 και θα είναι εξαιρετική στιγμή για μυστικές διαπραγματεύσεις και συμφωνίες. Στις 5 και 6/11 να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με οικονομικές δοσοληψίες.

ΤΑΥΡΟΣ [21.4/20.5] Θέματα της οικιακής σας ζωής θα σας απασχολήσουν στο ξεκίνημα του μήνα και δεν θα λείψουν οι εντάσεις αν υπάρξουν διαφωνίες που θα αφορούν την εκμετάλλευση ενός ακινήτου, κάποια ανακαίνιση ή δωρεά. Στις 2/11 που πραγματοποιείται το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη και αφορά τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο θα πρέπει να αντιμετωπίσετε μια κρίσιμη κατάσταση με ψυχραιμία. Μια καλή ημέρα που θα επικρατεί αρμονία στις σχέσεις σας είναι στις 4/11 που κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή. Την ίδια ημέρα πραγματοποιείται το εξάγωνο Αφροδίτης - Δία που φέρνει αίσιες εξελίξεις στα επαγγελματικά και επηρεάζει το 3ο δεκαήμερο. Στις 5/11 είναι μια δύσκολη μέρα, επειδή μπορεί να δημιουργηθεί παρεξήγηση. Στις 6/11 θα δοκιμαστεί η υπομονή σας στη δουλειά.

ΔΙΔΥΜΟΣ [21.5/21.6] Ο Νοέμβριος σας βρίσκει αγχωμένους επειδή σας απασχολούν τα επαγγελματικά σας και θα επικεντρωθείτε στο επικοινωνιακό κομμάτι της δουλειάς. Ωστόσο, στις 2/11 που πραγματοποιείται το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη και αφορά τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο δεν θα είναι κατάλληλη στιγμή για επικοινωνία με συναδέλφους. Κάτι μπορεί να σας εκνευρίσει και να αντιδράσετε απότομα. Ιδιαίτερη προσοχή στις μετακινήσεις σας και τη χρήση εργαλείων. Αποστολή βιογραφικών, συνεντεύξεις και επαφές με πιθανούς εργοδότες είναι στην ατζέντα σας και μπορείτε να πετύχετε πολλά, ειδικά στις 4/11 που πραγματοποιείται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή. Την ίδια ημέρα πραγματοποιείται το εξάγωνο Αφροδίτης - Δία που φέρνει τύχη στο 3ο δεκαήμερο. Δύσκολες ημέρες στις 5/11 και 6/11, καθώς θα υπάρχει πρόσφορο έδαφος για παρεξηγήσεις.

ΖΥΓΟΣ [23.9/22.10] Ο Νοέμβριος σας βρί-

Sudoku No 915 4 7

2

8

4 7 1

7 5 4 4

9 9

6 8 9

6

7

3 3

1

1

Η λύση του προηγούμενου 5 4 2 7 1 6 3 9 8

7 1 6 3 8 9 5 4 2

8 9 3 5 2 4 7 6 1

6 7 8 2 5 1 9 3 4

2 3 1 4 9 7 6 8 5

4 5 9 6 3 8 2 1 7

1 6 5 8 7 3 4 2 9

9 2 4 1 6 5 8 7 3

3 8 7 9 4 2 1 5 6

σκει με έντονη διάθεση για κοινωνική ζωή και είναι μια καλή εποχή για να δώσετε έμφαση σε επαφές με φίλους ή άτομα με τα οποία έχετε κοινό σκοπό. Ωστόσο, στις 2/11 που πραγματοποιείται το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη και αφορά τους γεννημένους το 2ο δεκαήμερο, θα πρέπει να προσέξετε τις οικονομικές δοσοληψίες. Οικονομικές διαπραγματεύσεις, επενδύσεις και ακριβές αγορές θα ευνοηθούν την Τετάρτη, που κορυφώνεται η σύνοδος Ήλιου - Ερμή. Επίσης, θα είναι μια καλή στιγμή για αναζήτηση μιας νέας απασχόλησης με καλύτερες αποδοχές. Οι γεννημένοι το 3ο δεκαήμερο, με την Αφροδίτη στο ζώδιό σας σε εξάγωνο με τον Δία στον Λέοντα, θα κάνετε μια καινούργια γνωριμία που θα σας ωφελήσει ποικιλοτρόπως. Ενδεχομένως να προκύψει κι ένα νέο ειδύλλιο με άτομο από τον κοινωνικό σας κύκλο. Στις 5 και 6/11 να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί με τις σχέσεις σας.

29.10.26

LiFO 29.10.26

59

«Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol.2»

55 έργα σύγχρονης τέχνης σε έναν ιστορικό χώρο της πόλης 1ο ΒΡΑΒΕΊΟ (1): «BENNE DU MONDE» («Ο ΚΆΔΟΣ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ»), ΟΡΈΣΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΉΣ - ΓΛΥΠΤΙΚΉ ΕΓΚΑΤΆΣΤΑΣΗ

φωτο: spyros hound photography

Στις εγκαταστάσεις του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο, που το κοινό έχει σπάνια την ευκαιρία να επισκεφθεί, η τέχνη συναντά την ιστορία της ηλεκτρικής ενέργειας σε μια εντυπωσιακή έκθεση.

φωτο: spyros hound photography

από την ιωαννα παναγόπουλου

ΣΤΙΓΜΙΌΤΥΠΟ ΑΠΌ ΤΗΝ ΈΚΘΕΣΗ «Η ΔΕΗ ΣΥΝΑΝΤΆ ΤΗΝ ΤΈΧΝΗ VOL. 2» ΣΤΙΣ ΙΣΤΟΡΙΚΈΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΆΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΤΜΟΗΛΕΚΤΡΙΚΟΎ ΣΤΑΘΜΟΎ ΤΗΣ ΔΕΗ ΣΤΟ ΝΈΟ ΦΆΛΗΡΟ.

Ένας εμβληματικός βιομηχανικός χώρος που συνδέεται με την ιστορία της Αθήνας και τη ζωή των κατοίκων της.

μέσα σε έναν χώρο που ήδη τυλίγεται από την απόκοσμη ενέργεια της βιωμένης ιστορίας.

Καταξιωμένοι καλλιτέχνες και νέοι εικαστικοί που εμπνεύστηκαν από την 75χρονη ιστορία της ΔΕΗ, βούτηξαν στο αρχείο της και δημιούργησαν σύγχρονα έργα από όλο το φάσμα των εικαστικών τεχνών.

ΕΝΑ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΠΟΣΗΜΟ ΤΗΣ ΔΕΗ

Και μία έκθεση που μας προσκαλεί, με ελεύθερη είσοδο, να βιώσουμε μια μοναδική καλλιτεχνική εμπειρία σε έναν χώρο που δεν έχουμε συχνά την ευκαιρία να επισκεφθούμε. Αυτή είναι η έκθεση με τίτλο «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2» που παρουσιάζεται στις ιστορικές εγκαταστάσεις του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού της ΔΕΗ στο Νέο Φάληρο μέχρι τις 10 Ιανουαρίου 2027 και περιλαμβάνει 55 έργα που επιλέχθηκαν από τον ομώνυμο ανοιχτό καλλιτεχνικό διαγωνισμό, μεταξύ των οποίων και τα πέντε βραβευμένα έργα, με συνολικό χρηματικό έπαθλο ύψους 20.000 ευρώ. Με περισσότερες από χίλιες συμμετοχές και ιδιαίτερα ανεβασμένο επίπεδο, ο διαγωνισμός «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2» που ολοκληρώθηκε την περασμένη άνοιξη έφερε κοντά καλλιτέχνες από διαφορετικά πεδία που ερεύνησαν, πειραματίστηκαν και δημιούργησαν έργα εμπνευσμένα από την 75χρονη διαδρομή και τη βιομηχανική κληρονομιά της ΔΕΗ. Στην έκθεση, που επιμελήθηκε ο ιστορικός τέχνης Χριστόφορος Μαρίνος, ζωγραφική, γλυπτική, χαρακτική, design, κινούμενη εικόνα, ηχητικές δημιουργίες, εγκαταστάσεις και περφόρμανς φωτίζουν διαφορετικές πτυχές της ιστορίας της ΔΕΗ και του ελληνικού ρεύματος,

Στη διαδρομή Αθήνα - Πειραιάς του Ηλεκτρικού υπάρχει ένα σημείο που μένει αναλλοίωτο στον χρόνο: το λογότυπο της ΔΕΗ στην πρόσοψη του ιστορικού εργοστασίου της στο Νέο Φάληρο. Το επιβλητικό αυτό κτίριο στέγαζε τον πρώτο ατμοηλεκτρικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στην Ελλάδα, ο οποίος ξεκίνησε να λειτουργεί το 1903 και παρέμεινε σε λειτουργία έως τη δεκαετία του 1970, έχοντας συνδεθεί με τις εμπειρίες αμέτρητων εργατών που δούλευαν για να τροφοδοτήσουν την πόλη με ρεύμα. Σε αντίθεση με άλλα εμβληματικά κτίρια της πόλης, η ιστορία του εργοστασίου της ΔΕΗ δεν περιορίζεται στους τοίχους του αλλά φτάνει σε κάθε σπίτι της χώρας, από την Αθήνα ως τα απομακρυσμένα χωριά: το ψυγείο και η ηλεκτρική κουζίνα, η θέρμανση και το φως δεν άλλαξαν μόνο τη ζωή των πολιτών αλλά συνδέθηκαν με τη βιομηχανική και οικονομική ανάπτυξη, τον εκσυγχρονισμό και το πέρασμα της Ελλάδας στη νέα εποχή της. Αυτήν τη σχέση της ΔΕΗ με την εξέλιξη μιας ολόκληρης χώρας εξερεύνησαν και αποτύπωσαν οι καλλιτέχνες της έκθεσης, αξιοποιώντας παράλληλα υλικό από τις συλλογές του Ιστορικού Αρχείου ΔΕΗ. «Για περισσότερα από 75 χρόνια η ΔΕΗ αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του κοινωνικού και οικονομικού ιστού της χώρας, με την τέχνη και τον

πολιτισμό να έχουν σταθερή θέση σε αυτή τη διαδρομή. Σήμερα, αυτή η σχέση εξελίσσεται, δημιουργώντας χώρο για νέες ιδέες, νέες φωνές και σύγχρονες μορφές καλλιτεχνικής έκφρασης. Με την έκθεση “Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2”, οι ίδιοι οι δημιουργοί μάς προσκαλούν να δούμε μέσα από τη δική τους ματιά την ιστορία της ΔΕΗ, τη βιομηχανική της κληρονομιά και όσα η ενέργεια συμβολίζει για τη χώρα και τους ανθρώπους της. Η στήριξη του πολιτισμού αποτελεί για τη ΔΕΗ στρατηγική επιλογή με διαχρονικό χαρακτήρα, που συνδέει την ιστορική της παρακαταθήκη με τη σύγχρονη δημιουργία και ενισχύει τον διάλογο της τέχνης με την κοινωνία», δήλωσε στα εγκαίνια της έκθεσης η Γενική Διευθύντρια Εταιρικών Σχέσεων & Επικοινωνίας Ομίλου ΔΕΗ, Σοφία Δήμτσα.

ΓΛΥΠΤΆ, INSTALLATIONS ΚΑΙ ΒΊΝΤΕΟ ART ΣΕ ΔΙΆΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΧΏΡΟ Στο πίσω μέρος του κτιρίου, η γλυπτική εγκατάσταση «Benne du Monde» («Ο κάδος του κόσμου») του Ορέστη Μαυρουδή πρωταγωνιστεί στον ανοιχτό χώρο. Πρόκειται για έναν αναποδογυρισμένο κάδο μπάζων, από το εσωτερικό του οποίου διαχέεται φως - μια αναφορά στο έργο «Socle du Monde» του Piero Manzoni. Είναι το έργο που απέσπασε το πρώτο βραβείο της κριτικής επιτροπής, κερδίζοντας το έπαθλο των 8.000 ευρώ. «Ο ηλεκτρισμός άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο ζούμε και αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο. Άλλαξε όμως και την τέχνη, προσφέροντας στους δημιουργούς νέα μέσα και δυνατότητες έκφρασης. Η έκθεση “Η ΔΕΗ Συναντά την Τέ-

φωτο: spyros hound photography

χνη, vol. 2” διερευνά αυτή την αλληλεπίδραση, αποτυπώνοντας συγχρόνως ποικίλες και ενδιαφέρουσες όψεις της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, της τέχνης που παράγεται σήμερα στην Ελλάδα. Έχοντας συγκεντρώσει περισσότερες από 1.000 συμμετοχές, τα 55 έργα που εκτίθενται διακρίνονται για την πρωτοτυπία και την ευρηματική προσέγγιση του θέματος. Για μένα, η μεγαλύτερη πρόκληση ήταν ο ίδιος ο ΑΗΣ Νέου Φαλήρου, ένας χώρος με ισχυρή προσωπικότητα και ιστορία. Επιδίωξα να αναδείξω την ιδιαιτερότητά του, δημιουργώντας νέες, απρόβλεπτες σχέσεις ανάμεσα στα έργα και το βιομηχανικό περιβάλλον», σημειώνει ο Χριστόφορος Μαρίνος.

5ο ΒΡΑΒΕΊΟ: «AURATUS SANGUINARIUS», ΒΙΡΓΙΝΊΑ ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΆΚΗ – ΒΊΝΤΕΟ

Τα πέντε βραβευμένα έργα επέλεξε η επταμελής κριτική επιτροπή, με μέλη τους Κατερίνα Γρέγου, Γιώργο Κουμεντάκη, Χριστόφορο Μαρίνο, Μαρία Μαυροειδή, Έλενα Μαυρομιχάλη, Θούλη Μισιρλόγλου και Γιώργο Τζιρτζιλάκη.

2ο ΒΡΑΒΕΊΟ: «ΛΕΥΚΌ ΡΕΎΜΑ», 2026, ΔΙΟΝΎΣΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΓΙΆΝΝΗΣ - ΓΛΥΠΤΙΚΉ ΕΓΚΑΤΆΣΤΑΣΗ

Έτσι, ως τις 10 Ιανουαρίου, η έκθεση «Η ΔΕΗ Συναντά την Τέχνη Vol. 2» μας καλεί να «χαθούμε» σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα κτίρια της πόλης, να αλληλεπιδράσουμε με τα έργα τέχνης και να γίνουμε οι ίδιοι κομμάτι αυτής της διαδρομής, από το παρελθόν στο σήμερα.

φωτο: spyros hound photography

φωτο: spyros hound photography

ΠΛΗΡΟΦΟΡΊΕΣ ΈΚΘΕΣΗΣ 23.10.2026 έως 10.01.2027 Τετάρτη-Παρασκευή: 17:00-21:00 Σάββατο-Κυριακή: 16:00-21:00 Δευτέρα-Τρίτη & επίσημες αργίες: Κλειστά Είσοδος ελεύθερη Ιστορικός Ατμοηλεκτρικός Σταθμός Νέου Φαλήρου της ΔΕΗ | Σολωμού 1 & Δημητρίου Φαληρέως, 18547, Πειραιάς

3ο ΒΡΑΒΕΊΟ: «ΜΕΙΟΨΗΦΊΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΎ», ΣΟΦΊΑ ΝΤΏΝΑ - ΕΠΑΝΆΧΡΗΣΗ ΦΩΤΕΙΝΉΣ ΕΠΙΓΡΑΦΉΣ

φωτο: spyros hound photography

Πράγματι, τα έργα αποκαλύπτονται στον επισκέπτη μέσα από την αυθόρμητη περιήγηση στον χώρο. Βλέπουμε τη γλυπτική εγκατάσταση «Λευκό ρεύμα» του Διονύση Χριστοφιλογιάννη, που απέσπασε το 2ο βραβείο της επιτροπής, ενώ σε μια εξωτερική επιφάνεια του κτιρίου συναντάμε το έργο της Σοφίας Ντώνα «Μειοψηφία αποκλεισμού» που επαναξιοποιεί μια φωτεινή επιγραφή και κατέκτησε την 3η θέση. Το 4ο και το 5ο βραβείο απέσπασαν, αντίστοιχα, οι φωτογραφικές εκτυπώσεις σε αρχειακό χαρτί «Divine Currents» των VASKOS (Βασίλης Νούλας και Κώστας Τζημούλης) και το βίντεο «Auratus Sanguinarius» της Βιργινίας Μαστρογιαννάκη.

4ο ΒΡΑΒΕΊΟ: «DIVINE CURRENTS», VASKOS (ΒΑΣΊΛΗΣ ΝΟΎΛΑΣ & ΚΏΣΤΑΣ ΤΖΗΜΟΎΛΗΣ) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΈΣ ΕΚΤΥΠΏΣΕΙΣ ΣΕ ΑΡΧΕΙΑΚΌ ΧΑΡΤΊ Η ΒΡΆΒΕΥΣΗ ΤΩΝ 5 ΝΙΚΗΤΏΝ ΑΠΌ ΤΗΝ ΚΡΙΤΙΚΉ ΕΠΙΤΡΟΠΉ, ΑΠΌ ΔΕΞΙΆ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΆ ΣΤΗΝ ΚΆΤΩ ΣΕΙΡΆ: Η CULTURAL STRATEGIST-ΣΎΜΒΟΥΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΉΣ ΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗΣ, κ. ΈΛΕΝΑ ΜΑΥΡΟΜΙΧΆΛΗ, Η κ. ΒΙΡΓΙΝΊΑ ΜΑΣΤΡΟΓΙΑΝΝΆΚΗ, Ο κ. ΔΙΟΝΎΣΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΟΓΙΆΝΝΗΣ, Η κ. ΣΟΦΊΑ ΠΑΡΊΣΣΗ ΑΠΌ ΤΗ ΔΙΕΎΘΥΝΣΗΣ ΕΜΠΟΡΙΚΉΣ ΤΟΠΟΘΈΤΗΣΗΣ ΔΕΗ ΚΑΙ Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΉ ΔΙΕΥΘΎΝΤΡΙΑ MOMUS ΜΟΥΣΕΊΟ ΣΎΓΧΡΟΝΗΣ ΤΈΧΝΗΣ, κ. ΘΟΎΛΗ ΜΙΣΙΡΛΌΓΛΟΥ. ΑΠΌ ΔΕΞΙΆ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΡΙΣΤΕΡΆ ΣΤΗΝ ΠΆΝΩ ΣΕΙΡΆ: Η ΓΕΝΙΚΉ ΔΙΕΥΘΎΝΤΡΙΑ ΕΤΑΙΡΙΚΏΝ ΣΧΈΣΕΩΝ & ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΊΑΣ ΟΜΊΛΟΥ ΔΕΗ, κ. ΣΟΦΊΑ ΔΉΜΤΣΑ, ΟΙ VASKOS (ΒΑΣΊΛΗΣ ΝΟΎΛΑΣ & ΚΏΣΤΑΣ ΤΖΗΜΟΎΛΗΣ), Ο ΣΥΝΘΈΤΗΣ, ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΌΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΉΣ ΕΘΝΙΚΉΣ ΛΥΡΙΚΉΣ ΣΚΗΝΉΣ (ΕΛΣ), κ. ΓΙΏΡΓΟΣ ΚΟΥΜΕΝΤΆΚΗΣ, Ο κ. ΟΡΈΣΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΉΣ, Η κ. ΣΟΦΊΑ ΝΤΏΝΑ, Ο ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΉΣ ΔΙΕΥΘΎΝΩΝ ΣΎΜΒΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΕΦΑΛΉΣ ΕΜΠΟΡΙΚΏΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΉΤΩΝ ΟΜΊΛΟΥ ΔΕΗ, κ. ΓΙΏΡΓΟΣ ΚΑΡΑΚΟΎΣΗΣ, Η ΔΙΕΥΘΎΝΤΡΙΑ ΚΛΆΔΟΥ ΕΤΑΙΡΙΚΉΣ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΆΣ ΚΑΙ ΜΟΥΣΕΊΟΥ ΔΕΗ, κ. ΣΟΦΊΑ ΜΑΥΡΟΕΙΔΉ ΚΑΙ Ο ΙΣΤΟΡΙΚΌΣ ΤΗΣ ΤΈΧΝΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΜΕΛΗΤΉΣ ΤΗΣ ΈΚΘΕΣΗΣ, κ. ΧΡΙΣΤΌΦΟΡΟΣ ΜΑΡΊΝΟΣ.