Τεύχος 914

Θ Ε ΑΤ Ρ Ο

914

FREE PRESS

22.10.2026

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ! ΔΩΡΕΑΝ ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ

Η ΡΕΝΗ Π Ι Τ ΤΑ Κ Η ΕΙΝΑΙ Η ΑΘ Η Ν Α Ι Α ΤΗΣ Ε Β ΔΟ Μ Α Δ Α Σ

2

LiFO

22.10.26

8 ΣΤΗΛΕΣ

index914

αδεσποτοσ

πολιτικο επταημερο γιάννησ πανταζόπουλοσ

talking points

νικολασ σεβαστακησ

παραλλαγεσ

κώστασ αναγνωστόπουλοσ

νεοσ αγνωστοσ κοσμοσ ερωφιλη κοκκαλη

πο(ρ)νογραφια

στο εξωφύλλο: Σύνθεση φωτογραφίας της Ρένης Πιττακή, φωτογραφημένης από τον Πάρι Ταβιτιάν, με βάση το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του περιοδικού ΘΕΑΤΡΟ.

149

25

22

Π Α ΡΑ Σ ΤΑ Σ Ε Ι Σ Π ΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

H ΡΈΝΗ ΠΙΤΤΑΚΉ ΕΙΝΑΙ H ΑΘΗΝΑΙA ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

42 ΛΕΠΤΑ ΜΕ ΤH

18 ΛΙΛΙΆΝΑ ΣΑΛΙΆΙ

www.lifo.gr ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. ΒOΥΛΗΣ 22, 105 63 ΑΘΗΝΑ T 210 3254 290, F 210 3249 785 info@lifo.gr –––––– εκδοτης/διευθυντησ Στάθης Τσαγκαρουσιάνος chief executive officer/editor in chief Μιχάλης Μιχαήλ chief operating officer/commercial director Θανάσης Χαραμής creative director Γιάννης Καρλόπουλος διευθυντής συνταξησ Γιάννης Πανταζόπουλος διευθυντής εντυπησ εκδοσησ Τάσος Μπρεκουλάκης διευθυντής mikropragmata.lifo.gr Άρης Δημοκίδης αρχισυνταξία podcasts/vidcasts Μερόπη Κοκκίνη –––––– εμπορικο τμημα advertising director Ξένια Στασινοπούλου direct sales director Κώστας Μαντάς head of digital advertising Άννα Λαπαρδάγια direct sales Γιώργος Λυκουργιώτης advertising manager Πωλίνα Κουτσοβίλη (pkoutsovili@lifo.gr) advertising coordinator Κατερίνα Κουρμούζη (kkourmouzi@lifo.gr) head of creative Βασίλης Καψάσκης branded content managers Φιλιώ Ράγκου, Ιωάννα Παναγοπούλου digital campaign manager Γιώργος Γιαννή advertising executive Χριστίνα Καλλή –––––– ψηφιακή ανάπτυξη/προγραμματισμός lifo.gr Θανάσης Βιρβίλης –––––– ατελιέ αrt director Μαργαρίτα Καμαριώτη, Νίκος Σιαμπανόπουλος φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης, Πάρις Ταβιτιάν, Freddie F. διαμόρφωση ψηφιακής εκδοσης Μαρούσα Θωμά, Ελπισία Σπαθάρη υπευθυνη υλης Μαρία Δρουκοπούλου διορθωση/επιμελεια κειμένων Μυρτώ Αθανασοπούλου, Μαρία Μανθοπούλου –––––– συντακτικη ομαδα Θοδωρής Αντωνόπουλος, Λουίζα Αρκουμανέα, Μίνα Καλογερά, Ντίνα Καράτζιου, Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, Τίνα Μανδηλαρά, Μαρία Παππά, Χρήστος Παρίδης, Δημήτρης Πολιτάκης, Γιώργος Τσαγκόζης συνεργατεσ Τζούλη Αγοράκη, Έφη Ανέστη, Αλέξανδρος Βουρλάκος, Ειρήνη Γιαννάκη, Λίνα Ιντζεγιάννη, Χάρης Καλαϊτζίδης, Ερωφίλη Κόκκαλη, Υρώ Κολιακουδάκη, Χρυσέλλα Λαγαρία, Στέλλα Λιζάρδη, Νίκος Γ. Μαστροπαύλος, Νίκη Μηταρέα, Αγιάτη Μπενάρδου, Σταυρούλα Παπασπύρου, Νικόλας Σεβαστάκης, Δέσποινα Τριβόλη, Φώντας Τρούσας, Θοδωρής Τσάτσος, Φώφη Τσεσμελή, Νίκος Τσέφλιος, Κορίνα Φαρμακόρη αρχισυνταξία ειδησεων Λία Φασόλη newsroom Αγάπη Βαρούνη, Μιχάλης Γιαννακίδης, Βασιλική Δρίβα, Ναζιγκέν Μάμο, Μαρία Μπαρλή, Ελένη Ποσνακίδου, Γιάννης Σταθόπουλος, Χρήστος Ψυχογιός –––––– podcasts/vidcasts καμερα-μονταζ Γεράσιμος Δομένικος, Ελευθερία Λασκαρίδου ηχοληψια Φαίδωνας Κτενάς, Αλέξανδρος Αντωνίου social media Άκης Κατσούδας –––––– λογιστηριο οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης, Άκης Ιωάννου, Έφη Ηλιοπούλου γραμματεία Βιβίκα Ανδριανάτου –––––– κωδικος εντυπου 7639 –––––– μετοχος/νομιμοσ εκπροσωποσ Ευστάθιος Τσαγκαρουσιάνος –––––– MET 230578

68

παρακαλουμε ανακυκλωστε

LiFO 22.10.26

3

Feedback

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ Αγαπητή Σήλια, αγαπητά μου παιδιά... Λόγος παραινετικός και πένθιμος προς Έλληνες κοσμικούς.

ΒΙΒΛΙΟ

Πόσο επικίνδυνη είναι η Σάλι Ρούνεϊ;

Στην πραγματικότητα, η περίπτωση της Σάλι Ρούνεϊ δεν αφορά αποκλειστικά τη λογοτεχνία, ούτε εξαντλείται στη σφοδρή αντιπαράθεση γύρω από το παλαιστινιακό ζήτημα. Έχει κυρίως να κάνει με τις ψευδεπίγραφες από καιρού, όπως φαίνεται, κατακτήσεις της ελευθερίας του λόγου και της απρόσκοπτης κυκλοφορίας των ιδεών, που ακόμα και σήμερα τίθενται εν αμφιβόλω.

4

LiFO

ti δ ι α β α σ α με αυ τη την εβ δομ α δ α σ το

LiFO.gr

Αγαπητή Σήλια, διάβασα στη «Wall Street Journal» ότι μετέφερες με το ιδιωτικό σου αεροπλάνο την πρώην πρέσβειρα Γκιλφόιλ στο Παρίσι, να παρακολουθήσει την επίδειξή σου στην Εβδομάδα Μόδας. Της πλήρωσες και τα έξοδα στο Fοur Seasons George V. Σ’ το ανταπέδωσε με κάτι stories στα 2 εκατομμύρια followers της. Πες μου. Από όλους τους ανθρώπους που μπορούσες να χρησιμοποιήσεις, τι βρήκες στην Γκιλφόιλ που σχετίζεται με την κομψότητα, ιδίως την παρισινή; Σε ενέπνευσε ο τρόπος που βάφεται και ντύνεται; Το ήθος της το αποδεδειγμένα εξωνημένο; Είναι αυτό το πρόσωπο η ταιριαστή ινφλουένσερ σου; Αν ισχύει, που ισχύει, έχεις τόση σχέση με την «υψηλή ραπτική», όση σχέση έχει η ατιμασμένη πρέσβειρα με τον Λογγίνο. Αλλά κι εσύ, τι σχέση έχεις ακριβώς με την «υψηλή ραπτική»; Απ’ ό,τι έψαξα και ρώτησα, ουδείς σοβαρός επαγγελματίας ή μέσο σε έχει πάρει σοβαρά, παρά τον άοκνο πλούτο σου. Θεωρείσαι μια κοσμική σχεδιάστρια, χωρίς αυθεντικό χαρακτήρα και έμπνευση, με ρούχα που θα μπορούσαν να είναι του Elie Saab ή οποιουδήποτε άλλου Λιβανέζου ή και Αιγυπτίου designer. Bon pour l’ Orient, εν πάση περιπτώσει. Κάπως διασώζεσαι από τη δεξιοτεχνία των ατελιέ σου (τα ρούχα σου έχουν, λένε, κάποιες δουλεμένες λεπτομέρειες), αλλά παράγεις, στην ουσία, «νυφικά», και μάλιστα υπερβολικά προκλητικά, οριακά χυδαία. Σου λείπει εντελώς το sophistication, το οποίο, ούτως ή άλλως, σπανίως επεδίωξες. Δεκαετίες, τα ίδια και τα ίδια, χωρίς την παραμικρή αναφορά σε αισθητική και Τέχνες. Βέβαια, τα celebrities που «δεξιώνεσαι» σε τιμούν ευάρεσκα στα timeline τους (η τόσο υπάκουη Heidi Klum – φαντάζομαι με μπλοκάκι). Σε βίντεο που είδα σε λαϊκή εφημερίδα, η οποία σε πιστεύει βαθιά, ακράδαντα, σχεδόν συγκινητικά, περπατάς αγέρωχη και μόνη σε κάτι μαρμαρίνες, με μαύρα γυαλιά για να μην τυφλώνεσαι από τα φλας (που δεν υπάρχουν), και οι επικολυρικές λεζάντες αναφέρουν κάτι για «εκρηκτική σου είσοδο», «θρίαμβο», «πάταγο», «γκλάμουρ», κοσμικό σάλαγο στο αδυσώπητο αροντισμάν του στυλ. Το ξέρεις: σε αποθεώνουν καμιά εικοσαριά σεσημασμένοι φτωχοδιάβολοι. Αυτό που κατ’ ευφημισμόν ονομάζεται κοσμικογραφία και στην ουσία είναι publi από τζαμπατζήδες. Όχι ότι απέμειναν πολλοί σοβαροί στο άθλημα. Ακόμη και η «Vogue» έβαλε στο εξώφυλλό της τις δύο πιο βάναυσα άκομψες γυναίκες του πλανήτη: τη Λόρεν Σάντσες και την Κίμπερλι Γκιλφόιλ. Τα πάντα είναι χρήμα. Και δύναμη. Και διαπλοκή. Που πάλι είναι χρήμα. Δεν είσαι η μόνη που μπαλώνεσαι με δαύτους. Πριν από λίγες μέρες ήταν η Κούστα. Ντυμένη επίσης με «εντυπωσιακές» ανδαλουσιάνικες δαντέλες, σε πόζα που ξεκίναγε από Λόρκα αλλά ξώκειλε σε θέατρο σκιών. Και ο φαντεζί άντρας της, δίπλα στη Βίσση, ντυμένοι Απάχηδες των Αθηνών. Με τον αποχυμωμένο Έλτον Τζον που σέρνεται στα γεράματα όπου του ανεμίσουν τη δεσμίδα, λες κι έχει ανάγκη – από Έλληνες μπουζουκόβιους μέχρι Ρώσους ολιγάρχες με ολίγη δολοφονία στο αίμα τους. Και λίγο παλιότερα η Γιάννα Αγγελοπούλου με τα χρυσοποίκιλτα κοστούμια και το πούρο, ενώ η Ελλάδα είχε γονατίσει (και κάπως εξαιτίας της). Όλοι αυτοί, αντίτυπα μιας ναρκισσιστικής συμπεριφοράς, επιδεικτικής και χυδαίας, που αποενοχοποιήθηκε με την επικυριαρχία του Τραμπ – αυτού του ονείδους που στη θέση της καρδιάς έχει ένα εργοστάσιο μίσους. Και απονιάς. Για να πω και μια λέξη που ίσως ακουστεί εξωτική.

DESIGN Ένα άλλο .sympan στον Πειραιά

pageviews

ΤΗΣ ΤΙΝΑΣ ΜΑΝΔΗΛΑΡΑ

Στην ερώτηση, λοιπόν, πόσο επικίνδυνη μπορεί να είναι μια νεαρή συγγραφέας που γράφει μυθιστορήματα για τον έρωτα, την απώλεια και την υπαρξιακή αμηχανία των νέων ανθρώπων απέναντι στις κοινωνικές συμβάσεις και τις αθέατες ταξικές αντιθέσεις, η απάντηση, όπως αποδεικνύεται από τα γεγονότα, είναι προφανώς «πολύ» – όχι τόσο λόγω της ακατανόητης για πολλούς ανάγκης τής Ρούνεϊ να προασπιστεί τα αυτονόητα, αλλά γιατί δεν αρκέστηκε, όπως άλλοι συνάδελφοί της, στην απομονωμένη επικράτεια της συγγραφής ή στα προνόμια που της εξασφάλιζε η τεράστια εκδοτική επιτυχία της. Ήξερε, άλλωστε, ότι οι εχθροί βρίσκονται, όπως θα έγραφε ο Μαγιακόφσκι, ήδη στον δικό της/ μας κήπο.

podcasts & vidcasts που δεν πρέπει να χάσετε

ΤΟΥ ΣΤΆΘΗ ΤΣΑΓΚΑΡΟΥΣΙΆΝΟΥ

Αυτή είναι η ιστορία της Ιρλανδής συγγραφέως που αρνήθηκε να ανταλλάξει την πολιτική της συνείδηση με την ασφάλεια της παγκόσμιας επιτυχίας. Στον στρόβιλο μιας εποχής που θέλει τους κυνικούς ανθρώπους της εξουσίας να δείχνουν τα δόντια τους με τον πιο σκληρό τρόπο απέναντι στους νέους, κάποιοι από αυτούς σηκώνουν ψηλά την παντιέρα, ανοίγοντας τον δρόμο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Σάλι Ρούνεϊ, που ήρθε να επιβεβαιώσει με τον πιο περίτρανο τρόπο την ιρλανδική ταυτότητά της και τη γενεαλογική συνθήκη που την έθρεψε.

5

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Ακολουθήστε τα podcasts & τα vidcasts της LiFO στην Apple, στο Spotify ή στο LiFO.gr

1

« Έχουμε χιλιάδες followers και κανέναν να πάρουμε στις 3 το πρωί» «ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ» ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΑΖΟΠΟΥΛΟ

2

H σκληρή αλήθεια για τον Σταμάτη Γονίδη «ΣΚΛΗΡΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ» ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ

3

«Δεν σκέφτομαι ως αγόρι ή κορίτσι. Σκέφτομαι ως άνθρωπος» «ΟΙ ΑΛΛΟΙ» ΜΕ ΤΗ ΜΕΡΟΠΗ ΚΟΚΚΙΝΗ

4

Το παιδί μου λέει ψέματα. Τι να κάνω; «ΨΥΧΗ & ΣΩΜΑ» ΜΕ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ

Ένα παλιό βιομηχανικό κτίριο στο λιμάνι αποκτά νέα ζωή. ΤΗΣ ΜΙΝΑΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑ

Τα τελευταία χρόνια, η περιοχή του Αγίου Διονυσίου μεταμορφώνεται σε ένα ζωντανό δημιουργικό κέντρο: παλιές αποθήκες φιλοξενούν γκαλερί σύγχρονης τέχνης και ανεξάρτητα δημιουργικά εγχειρήματα, ενώ νέοι χώροι συνυπάρχουν με ιστορικές ταβέρνες, σύγχρονα wine bars και specialty καφέ. Πρόκειται για μια μεταμόρφωση που πραγματοποιείται σταδιακά. Ένα μεσημέρι, λίγο μετά τις 3, βρέθηκα μπροστά σε μια βαριά σιδερένια πόρτα. Την άνοιξα και μπήκα στο .sympan, έναν χώρο που μοιάζει με χρονοκάψουλα, συνδυάζοντας την τέχνη, το design και τη φιλοξενία, και αναπτύσσεται σε τρεις βασικές ενότητες: στο καφενείο, στην αυλή και στις κάμαρες/δωμάτια. Είναι το νέο εγχείρημα του Κοσμά Καραβά, το οποίο εντάσσεται στο Lab Piree Superstudio, το ευρύτερο δημιουργικό οικοσύστημα που περιλαμβάνει επίσης το Piree και το Lab Piree, καθώς και την Gonia στα Εξάρχεια.

5

Άγιοι Απόστολοι: Ένας ναός στην Αρχαία Αγορά αποκαλύπτει τη βυζαντινή Αθήνα «ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ» ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ

22.10.26

LiFO 22.10.26

5

Η νέα καμπάνια της Interamerican με τον Κωνσταντίνο Καρέτσα Πίσω από κάθε επιτυχία κρύβονται αμέτρητες ώρες προσπάθειας, πειθαρχίας και επιμονής, αλλά και οι άνθρωποι που βρίσκονται δίπλα μας πριν από όλους.

6

LiFO

Ό

λοι βλέπουν τις μεγάλες στιγμές. Πίσω τους, όμως, υπάρχουν όλα όσα χτίζονται αθόρυβα. Με προσπάθεια. Με επιμονή. Με πειθαρχία. Η νέα καμπάνια της Interamerican με πρωταγωνιστή τον Κωνσταντίνο Καρέτσα μιλά για κάτι μεγαλύτερο από το ταλέντο ή την επιτυχία. Μόλις στα 19 του, το «χρυσό» αγόρι της Εθνικής μας είναι ήδη διεθνής ποδοσφαιριστής και ένας νέος άνθρωπος που ξέρει τι θέλει και δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Η μπάλα στα δίχτυα, η αποθέωση, τα πρωτοσέλιδα είναι όσα βλέπουμε. Πίσω από το παιδί-θαύμα, όμως, υπάρχουν οι μέρες που ξεκινούν από τα χαράματα, οι ατέλειωτες ώρες στην προπόνηση, οι προσπάθειες που δεν βγαίνουν. Και πάλι από την αρχή. Αυτές τις αθέατες στιγμές φέρνει στο προσκήνιο η καμπάνια, με μια υπόσχεση που σημαίνει πολλά: « Ό,τι για εσένα είναι σπουδαίο, για εμάς είναι τα πάντα». Ο αθλητισμός μιλά μια γλώσσα που καταλαβαίνουμε όλοι. Και ο Κωνσταντίνος Καρέτσας είναι το ιδανικό πρόσωπο για να αφηγηθεί αυτή την ιστορία. Το ταλέντο από μόνο του, λέει, δεν αρκεί. «Θέλει και πολύ σκληρή δουλειά», την οποία θεωρεί ακόμη σημαντικότερη από το ίδιο το ταλέντο.

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΑ ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ Υπάρχουν, όμως, και όσα θυμούνται μόνο οι άνθρωποι που ήταν εκεί πριν από όλους. Η μητέρα του γυρίζει πίσω στα χρόνια πριν από τη δημοσιότητα και θυμάται τη συνέπεια που έδειχνε από πολύ μικρή ηλικία. «Με κρύο, με ζέστη, με βροχή, με αέρα, ποτέ μα ποτέ δεν είπε “δεν έχω όρεξη να πάω”», θυμάται. Στα 13 του χρειάστηκε να περάσει ένα διάστημα μακριά από την οικογένειά του, συνεχίζοντας την ποδοσφαιρική του πορεία στην Άντερλεχτ. Η ίδια επισημαίνει πόσο περήφανη ήταν για τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε αυτή την αλλαγή σε τόσο μικρή ηλικία, αλλά μιλάει και για τις φορές που ήθελε να του πει «φτάνει, ξεκουράσου λίγο». Σήμερα τον περιγράφει ως έναν πολύ ήρεμο νέο άνθρωπο, που δεν αφήνει όσα συμβαίνουν γύρω του να τον παρασύρουν. Όταν έρχεται η δική του στιγμή, άλλωστε, ο Κωνσταντίνος ξέρει πού να κοιτάξει: στους ανθρώπους που ήταν εκεί πριν από όλους, αθόρυβα δίπλα του. Στους γονείς του.

22.10.26

ΜΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΥΧΙΑ Για τον Κωνσταντίνο, επιτυχία δεν είναι μόνο η μπάλα. Είναι και μια Κυριακή στο σπίτι με την οικογένειά του, όταν μπορούν να μιλήσουν, να δουν λίγο μπάλα μαζί ή να πιουν έναν καφέ. «Αυτά για μένα είναι τα πιο ωραία στη ζωή», λέει. Οι προπονήσεις και τα ταξίδια αφήνουν περιορισμένο χρόνο για την οικογένειά του. Ο ίδιος αναφέρει ότι μπορεί να τους βλέπει ακόμη και μία φορά την εβδομάδα. Στον ελεύθερο χρόνο του παίζει PlayStation με τον κολλητό του. Και όταν η κουβέντα φτάνει στον Μέσι και σε όσα θα ήθελε να πάρει από το παιχνίδι του, η απάντηση είναι απλή: τα πάντα. Για το μέλλον, πάντως, δεν θέλει να κάνει προβλέψεις. Προτιμά να επικεντρώνεται στο σήμερα: «Να τα δίνω όλα καθημερινά». Μια επιτυχία θα τη χαρεί, αλλά την επόμενη μέρα όλα ξεκινούν ξανά από την αρχή: η προπόνηση, η δουλειά, ο επόμενος αγώνας. Γιατί η μεγάλη στιγμή, τελικά, είναι μόνο ένα μέρος της διαδρομής. Και σε αυτήν ακριβώς την πλευρά της ιστορίας εστιάζει η νέα καμπάνια της Interamerican. «Οι πραγματικά μεγάλες στιγμές στη ζωή μας δεν γίνονται πρωτοσέλιδα. Αυτό δεν τις κάνει λιγότερο σπουδαίες. Πίσω από κάθε επιτυχία υπάρχει μια διαδρομή που δεν βλέπουν όλοι, γεμάτη προσπάθεια, επιμονή και καθημερινές νίκες. Αυτήν ακριβώς τη διαδρομή θέλουμε να αναδείξουμε μέσα από τη νέα καμπάνια της Interamerican, αξιοποιώντας τον αθλητισμό ως ένα πεδίο που κάνει ορατές τις αξίες και τη δουλειά που προηγούνται κάθε μεγάλης στιγμής. Ο Κωνσταντίνος Καρέτσας εκφράζει με τον δικό του τρόπο αυτή την προσέγγιση, υπενθυμίζοντάς μας ότι πίσω από κάθε προσωπικό στόχο υπάρχει κάτι που αξίζει να προστατεύουμε και να στηρίζουμε. Και κάπου εκεί βρίσκεται και η υπόσχεση της Interamerican: “Ό,τι για εσένα είναι σπουδαίο, για εμάς είναι τα πάντα”», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά η Νικόλ Παναγιώτου, Senior Brand Strategist του Ομίλου Interamerican.

LiFO 22.10.26

7

• Γιατί οι νέοι στη Γαλλία βγαίνουν στους δρόμους; • Έχουν λόγο να εξεγείρονται οι άνθρωποι; • Ο γόρδιος δεσμός του πολέμου Ρωσίας - Ουκρανίας θα λυθεί με το ξίφος

22 ο κ τ ωβ ρι ου 2 02 6

914

• Παιδιά ενός κουίρ θεού

alk of the town

Το μίσος Σαμαρά, ο ιεροκύρηκας Λαζόπουλος και ο «νέος» Τσίπρας Από τις προτάσεις Γκρίνμπεργκ, τα επεισόδια στη Γαλλία έως τις υπουργικές πυγολαμπίδες. απ ό τ ο ν αδεσπ ο τ ο

Οι χρησμοί του «γκουρού»

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ

8

LiFO

Διαβάσαμε στις κυριακάτικες εφημερίδες τα συμπεράσματα και τις εισηγήσεις του Αμερικανού γκουρού της στρατηγικής Σταν Γκρίνμπεργκ προς την κυβέρνηση. Τι αποκαλύφθηκε, λοιπόν; Ότι τους πολίτες τούς πιέζει η ακρίβεια, ότι υπάρχει ορατή κόπωση από την πολυετή διακυβέρνηση και ότι έχει αρχίσει να διαχέεται μια αίσθηση εκτεταμένης διαφθοράς. Στον αντίποδα, εντόπισε ως ισχυρά χαρτιά την εξωτερική πολιτική, την οικονομική σταθερότητα, την ψηφιοποίηση του κράτους, αλλά και την ευεργετική –για την κυβέρνηση– ανασφάλεια που εμπνέει η αντιπολίτευση. Τι πρότεινε ο Γκρίνμπεργκ; Να επενδύσουν στα θετικά, να διορθώσουν τα αρνητικά και να χαμηλώσουν οι τόνοι, ώστε η κυβέρνηση να μπορέσει να ξαναμιλήσει στο μετριοπαθές ακροατήριο του κέντρου. Όλα αυτά σωστά ακούγονται, αλλά όχι και τόσο πρωτότυπα. Τα έχουν γράψει και πολλοί Έλληνες αναλυτές, αλλά ας όψεται η γοητεία των εισαγόμενων συμβούλων. Αυτό που δεν ειπώθηκε αναλυτικά (οκ, λογικό…) είναι τι ακριβώς πρότεινε ο Γκρίνμπεργκ και τι σκοπεύουν να κάνουν. Διότι αν πλήρωσαν έναν (πανάκριβο) σύμβουλο για να τους πει να είναι προσεκτικοί στη διαχείριση και μετρημένοι στη δημόσια εικόνα τους ώστε να μη δίνουν την εντύπωση ότι την ώρα που ο κόσμος πιέζεται από την ακρίβεια κάποιοι άλλοι κάνουν «πάρτι», δεν χρειαζόταν, θα τους το έλεγαν και στα ελληνικά καφενεία.

22.10.26

LiFO 22.10.26

9

TALKING POINTS Ο άνθρωπος που εξακολουθεί να λέει ψέματα πιο γρήγορα από τη σκιά του

Γιατί οι νέοι στη Γαλλία βγαίνουν στους δρόμους;

Η άνεση του Αλέξη Τσίπρα στο ψέμα ήταν πάντα ένα από τα βασικά του ταλέντα. Μετά το περιβόητο «rebranding», κάποιοι πίστεψαν ότι ο νέος, σοβαρότερος Τσίπρας θα άφηνε πίσω τις παλιές συνήθειες. Μέσα σε ελάχιστα εικοσιτετράωρα κατάφερε να διαλύσει όλες τις ψευδαισθήσεις. Πήγε στο Άγιο Όρος –καλά ως εδώ– αλλά, αντί να περιοριστεί στις εθιμοτυπικές φωτογραφίες, προχώρησε σε μια κατανυκτική, θρησκευτικού περιεχομένου ανάρτηση, προκαλώντας το μειδίαμα όσων θυμούνται τις παλαιότερες δηλώσεις του ότι δεν είναι θρήσκος. Στη συνέχεια, στηλίτευσε τους υπουργούς που φωτογραφήθηκαν με την Γκιλφόιλ, για να βγουν στο φως εντός ολίγων λεπτών οι δικές του φωτογραφίες με την αποπεμφθείσα πρέσβειρα. Και το κερασάκι; Κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ ότι «συγκυβέρνησε με τη δεξιά», προκαλώντας γέλιο και στο παρδαλό κατσίκι, που δεν ξέχασε ότι εκείνος κυβέρνησε επί μια τετραετία αγκαλιά με την ακροδεξιά του Πάνου Καμμένου. Ο άνθρωπος που κάποτε ξεσήκωνε τα πλήθη και προκαλούσε παθιασμένα συναισθήματα σε φίλους και εχθρούς μοιάζει πλέον κάπως χαμένος. Έκανε ολόκληρο rebranding για να πείσει ότι άλλαξε και το ακυρώνει μόνος του από τη συνήθειά του να λέει ψέματα πιο γρήγορα από τη σκιά του.

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ

Η ντροπή πεθαίνει, η αγάπη γεννιέται Η πολιτική ζωή ξεπερνά ενίοτε ακόμα και την πιο οργιώδη φαντασία. Ο Λάκης Λαζόπουλος, ο πλέον επιφανής ιεροκήρυκας του αντιμνημονιακού αγώνα, ο άνθρωπος που πρωταγωνίστησε μέχρι και στις «αποκαλύψεις» περί απόπειρας δωροδοκίας του Παύλου του Χαϊκάλη (!) προκειμένου να πέσει η κυβέρνηση Σαμαρά και να ανοίξει ο δρόμος για τον Αλέξη Τσίπρα, αποφάνθηκε ότι η λύση στα πολιτικά αδιέξοδα της χώρας είναι… ο Αντώνης Σαμαράς! Για το τι (ή ποιος) οδήγησε τον Λάκη να προβεί σε αυτήν τη δραματική δημόσια επαναξιολόγηση των πεπραγμένων του, ο καθένας μπορεί να κάνει τις υποθέσεις του. Δεν έχει εξάλλου τόση σημασία. Το μόνο που πετυχαίνει ο Λαζόπουλος με τη συγκεκριμένη κίνηση είναι, αντί να γελάνε με τα αστεία του, να γελάνε με τον ίδιο. Το πολιτικό ενδιαφέρον βρίσκεται στην άλλη πλευρά. Ο Σαμαράς έχει τυφλωθεί τόσο πολύ από το μίσος του προς το πρώην κόμμα του (και τον Μητσοτάκη προσωπικά, φυσικά), που δεν αντιλαμβάνεται πόσο θλιβερό φαίνεται να τον υποστηρίζει κάποιος που υπήρξε σφοδρός πολέμιός του στις πιο δραματικές στιγμές της πρωθυπουργίας του; Κάποιος που είναι το απόλυτο «κόκκινο πανί» για τα στελέχη και τους ψηφοφόρους του; Την ώρα μάλιστα που ο ίδιος ο Σαμαράς κατηγορεί τη ΝΔ για μετάλλαξη! Έτσι είναι αυτά. Όταν η ντροπή πεθαίνει, μια νέα αγάπη γεννιέται… ΥΓ.: Όσο για τον Τσίπρα, που ο Λάκης τον πέταξε σαν τρίχα από το ζυμάρι, ταιριάζει αυτό που έλεγε ο Παπαγιαννόπουλος για τον Γκόρτσο στην ταινία Τζένη-Τζένη: «Α ρε Γκόρτσο, τι όνειρο να ’βλεπες χθες βράδυ…».

Η Γαλλία και η παπαγαλία Ήταν θέμα χρόνου οι ταραχές στη Γαλλία να ενεργοποιήσουν τα αντανακλαστικά των δικών μας πολιτικών. Για τους μεν, οι εξεγέρσεις (και τα μπάχαλα) έχουν σχεδόν διονυσιακή υπόσταση. Αποτελούν αυθεντική έκφραση κοινωνικής αγανάκτησης και απότοκο σοβαρών κοινωνικών διεργασιών. Για τους δε συνιστούν ευκαιρία να επενδύσουν στα συντηρητικά αντανακλαστικά, στην ανασφάλεια, καταγγέλλοντας την ανομία και όσους την υποκινούν. Και οι μεν και οι δε ενδιαφέρονται μόνο για το απόσπασμα της πραγματικότητας που υπηρετεί το αφήγημά τους και προσπερνάνε όλα τα υπόλοιπα. Για τη μεν Γαλλία, από τον Μάη του ’68 έως τα «Κίτρινα Γιλέκα» –και με πολλά ενδιάμεσα ανάλογης έντασης γεγονότα–, αυτές οι «εξεγέρσεις» αποτελούν σχεδόν νομιμοποιημένο στοιχείο της πολιτικής ζωής. Η επαναστατική αυτοεικόνα της χώρας και η αισθητικοποίηση της εξέγερσης συντηρούν την ιδέα ότι η πολιτική αποκτά αυθεντικότητα μόνο όταν μεταφέρεται στον δρόμο. Στην Ελλάδα, λόγω και της εγγύτητας της εγχώριας αριστεράς με τη γαλλική διανόηση, ορισμένοι εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη γαλλική εμπειρία περίπου ως εγχειρίδιο πολιτικής πρωτοπορίας. Πρόκειται για μια ιδιότυπη μεταπρατική συμπεριφορά: εισάγουμε ερμηνευτικά σχήματα, συνθήματα και αισθητικές της εξέγερσης με την ίδια ευκολία που εισάγουμε γαλλικά κρασιά, τυριά και ταγιέρ. Λόγω της πρόσφατης εμπειρίας, ωστόσο, της οικονομικής κρίσης και των τότε εξεγερσιακών γεγονότων, κάποια αντανακλαστικά μοιάζουν να έχουν απενεργοποιηθεί. Το υπάρχον κοινωνικό υπόστρωμα δύσκολα θα τροφοδοτήσει ανάλογες συμπεριφορές. Θα μείνουν μόνο οι μεταπράτες. Οι αριστεροί που θα παρακαλούν να έρθει η σειρά μας, οι δεξιοί που θα ξορκίζουν το επικείμενο χάος, οι ακροδεξιοί που (κατά βάθος θα χαίρονται και) θα λένε «μια Λεπέν θα μας σώσει», επιδιώκοντας έναν αντίστοιχο ρόλο για τους ίδιους. Η Γαλλία προσφέρει το σκηνικό και εγχώριοι σχολιαστές αναλαμβάνουν τους ρόλους που έχουν μάθει παπαγαλία.

Υπουργικές πυγολαμπίδες Οι πυγολαμπίδες πετάνε ψηλά, λάμπουν, αλλά η ζωή τους ως φωτεινών πλασμάτων διαρκεί ελάχιστα. Κάπως έτσι ήταν ο πολιτικός βίος της Κέιτι Ζακαράια, την οποία ο Τραμπ απέλυσε από εκπρόσωπο Τύπου προτού κλείσει μια εβδομάδα στον Λευκό Οίκο. Το γεγονός δεν μας σόκαρε –στην εποχή του Τραμπ ζούμε– αλλά ανέσυρε αναμνήσεις από τη δική μας μοναδική πολιτική σκηνή. Γιατί και σε αυτόν τον τομέα η Ελλάδα έχει πολλά να διδάξει την ανθρωπότητα… Ποιος μπορεί να ξεχάσει τον Δημήτρη Καμμένο, που ορίστηκε υφυπουργός το βράδυ και παραιτήθηκε τα χαράματα, όταν τα παλιόπαιδα του Twitter θυμήθηκαν τις αντισημιτικές ανοησίες που έγραφε με το ψευδώνυμο porta-porta; Τον Αρίστο Δοξιάδη, που η θητεία του κράτησε ένα 24ωρο λόγω των εμπλοκών μιας παλιάς εταιρείας του με το υπουργείο στο οποίο είχε διοριστεί;Τον Γιώργο Βερνίκο, που έμεινε τέσσερις ολόκληρες ημέρες στο υπουργείο Ναυτιλίας, μέχρι να θυμηθούν όλοι ότι ως άνθρωπος της Ναυτιλίας είχε κάποιες offshore, πράγμα που δεν επιτρέπεται σε υπουργό; Τον Νίκο Νικολόπουλο, που έμεινε μια βδομάδα υφυπουργός Εργασίας και όταν είδε τι έρχεται άρχισε να τρέχει, αρχικά μακριά από το υπουργείο και μετά από κόμμα σε κόμμα; Τον κορυφαίο όλων, τον Ευάγγελο τον Αποστολάκη, που ανακοινώθηκε επίσημα στο κυβερνητικό σχήμα αλλά μετά είπε ότι δεν δέχεται γιατί ήθελε, λέει, και την έγκριση του Τσίπρα, αλλά αυτός δεν την έδωσε και μετά αυτός είπε «εγώ τώρα δεν θέλω» και δεν έγινε τελικά υπουργός – μόνο αυτό, τίποτα άλλο; Όσο για τον Χρήστο Ταραντίλη, που έμεινε κυβερνητικός εκπρόσωπος λίγο παραπάνω από έναν μήνα, μπορεί –δικαίως– να θεωρηθεί βετεράνος του υπουργικού συμβουλίου των υπουργών-πυγολαμπίδων. Εκείνων που πέταξαν ψηλά αλλά έλαμψαν για λίγο…

10

LiFO

α π ό τ ο ν γ ι ά ν ν η π α ν τα ζ ό π ουλο

ηλίας ντίνας

Talk of the Town

Ο Σαμαράς έχει τυφλωθεί τόσο πολύ από το μίσος του προς το πρώην κόμμα του, που δεν αντιλαμβάνεται πόσο θλιβερό φαίνεται να τον υποστηρίζει κάποιος που υπήρξε σφοδρός πολέμιός του;

Ο καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο της Φλωρεντίας απαντά στη LiFO.

Τι μας λένε οι ταραχές στη Γαλλία για τη σχέση των νέων με το πολιτικό σύστημα; Είναι μια έκρηξη οργής απέναντι στις κοινωνικές ανισότητες και την αδυναμία των θεσμών να ανταποκριθούν στις προσδοκίες τους ή βλέπουμε κάτι βαθύτερο, μια γενικευμένη κρίση πολιτικής εκπροσώπησης; Νομίζω πως κάθε γενιά νιώθει ένα άγραφο καθήκον να ζήσει τη δική της Γένοβα, το δικό της Black Lives Matter, τον δικό της Δεκέμβρη του 2008. Βέβαια, άλλο πράγμα είναι μια γενιά με τη δημογραφική έννοια, μια ομάδα ανθρώπων που γεννήθηκαν πάνω κάτω την ίδια περίοδο, και άλλο αυτό που ο Καρλ Μάνχαϊμ αποκαλούσε «γενεακές μονάδες» (generational units). Είναι αυτές οι τελευταίες, πολλές φορές μειοψηφικές ομάδες μέσα σε μια ευρύτερη γενιά, που συχνά καταφέρνουν να την ονοματοδοτήσουν και να της δώσουν πολιτική ταυτότητα. Τίποτα από αυτά, όμως, δεν είναι αυτόματο ή εκ των προτέρων καθορισμένο. Η δημιουργία μιας τέτοιας συλλογικής ταυτότητας προϋποθέτει συντονισμό και αυτόν τον παράγουν τα ίδια τα γεγονότα. Και τα γεγονότα ενέχουν ένα στοιχείο ενδεχομενικότητας. Γι’ αυτό και δεν μπορούμε να προβλέψουμε ούτε ποιο γεγονός θα αποδειχθεί καθοριστικό ούτε πότε θα συμβεί. Πολλές κινητοποιήσεις ξεχνιούνται. Κάποιες άλλες, χωρίς απαραίτητα να διαφέρουν τόσο πολύ στις αφετηρίες τους, καταλήγουν να σημαδέψουν ολόκληρες γενιές. Πίσω από τα συγκεκριμένα αιτήματα διακρίνω μια βαθύτερη αντίφαση που χαρακτηρίζει πολλές ευρωπαϊκές πόλεις: η ενσωμάτωση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού με μεταναστευτική καταγωγή περνά μέσα από την προλεταριοποίησή τους και μάλιστα μια προλεταριοποίηση που συντελείται σε μεταβιομηχανικές συνθήκες, χωρίς τη δικλείδα ασφαλείας που ιστορικά προσέφερε η βιομηχανική ανάπτυξη, δηλαδή τη δυνατότητα σταδιακής κοινωνικής ανόδου μέσα από σχετικά σταθερές θέσεις εργασίας, τη συνδικαλιστική εκπροσώπηση και, τελικά, την οικονομική και πολιτική ενσωμάτωση. Μιλάμε για ανθρώπους που ζουν σε καθεστώς διαρκούς εργασιακής και οικονομικής ανασφάλειας. Ζουν στις παρυφές των μεγάλων ευρωπαϊκών μητροπόλεων, όχι μόνο γεωγραφικά αλλά και κοινωνικά. Δεν συναναστρεφόμαστε πραγματικά αυτούς τους ανθρώπους. Βλέπουμε στη Γαλλία ένα φαινόμενο που μπορεί να επαναληφθεί και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας; Το είδαμε ήδη στην Ισπανία και την Ιταλία. Οι ευρωπαϊκές κοινωνίες μοιράζονται αρκετές από τις συνθήκες που ευνοούν τέτοιες κινητοποιήσεις: αύξηση του κόστους ζωής, στεγαστική κρίση, εργασιακή ανασφάλεια, περιορισμένες προσδοκίες κοινωνικής κινητικότητας και μια ολοένα εντονότερη αντίφαση ανάμεσα στον πλούτο των μεγάλων πόλεων και στις δυνατότητες όσων ζουν σε αυτές. Η Ελλάδα δεν αποτελεί εξαίρεση, έχοντας μάλιστα τη δική της παράδοση νεανικών κινητοποιήσεων και συγκρουσιακής πολιτικής δράσης. Αυτό που έχει η Ελλάδα και δεν έχουν οι άλλες χώρες είναι μια αίσθηση κορεσμού που διατηρείται ακόμη μετά τη μεγάλη δεκαετία της κρίσης και των κινημάτων που τη συνόδευσαν.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

22.10.26

LiFO 22.10.26

11

12

LiFO

22.10.26

LiFO 22.10.26

13

Έχουν λόγο να εξεγείρονται οι άνθρωποι;

Oι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι πολύ μετριοπαθείς απαντούν καταφατικά, δεδομένης της τροπής των δημόσιων πραγμάτων και της επιδείνωσης των προοπτικών. απ ό τον νικόλ α σε βαστάκη

Οι διαδηλώσεις, οι «ταραχές» (émeutes), οι συγκρούσεις. Η κυβέρνηση και οι πολιτικοί εκπρόσωποι της μακρονικής παράταξης και της δεξιάς που καταγγέλλουν –στη Γαλλία– το κόμμα της «Ανυπότακτης Γαλλίας», το LFI, για τα έκτροπα, και έπειτα η εμπλοκή της αστυνομίας, των υπηρεσιών και η εξέλιξη με απαγορεύσεις συγκεντρώσεων. Διαλέγω, επίτηδες, τον άχρωμο και άγευστο όρο «κινητοποιήσεις» για να σταθώ και αυτήν τη βδομάδα στη Γαλλία, που ωστόσο δεν μονοπωλεί τον χάρτη αυτής της εν κινήσει ανυποταξίας πολλών τόπων-πόλεων, από τη γειτονιά της Γαλλίας (Βέλγιο, Ιταλία) ως τη δική μας βαλκανική περιφέρεια και πολύ πέρα, σε ένα τόξο από τη Νότια Αμερική ως την Ινδία. Πριν απ’ όλα, όμως, πριν και απ’ τους χαρακτηρισμούς των γεγονότων και τη γεωγραφία των εξεγέρσεων, προκύπτει το ερώτημα: υπάρχει λόγος να συμβαίνουν αυτά τα «γεγονότα»; Έχουν λόγο να εξεγείρονται οι άνθρωποι; Ή μήπως είναι ασήμαντες μιμητικές χορογραφίες πάνω στα πτώματα των παλαιών ονομάτων και της Επανάστασης (που ως λέξη έχει κηρυχτεί αρμοδιότητας των ιστορικών;). Προς μεγάλη λύπη κάποιων δικών μας, οι περισσότεροι διεθνείς παρατηρητές, οι κοινωνικοί επιστήμονες, ακόμα και άνθρωποι από πολύ μετριοπαθείς αφετηρίες και ξένοι προς την κουλτούρα του δρόμου και των πορειών απαντούν καταφατικά. Υπάρχουν, παραδέχονται, πολλοί λόγοι να εξοργίζεται κανείς από την τροπή των δημόσιων πραγμάτων, την επιδείνωση των προοπτικών, την απόσχιση των κύκλων της εξουσίας από τις κοινωνικές ανάγκες και τις εμπειρίες κυρίως των νεότερων. Λόγοι να μην αποδέχεται Ο ορισμός, εν τέλει, δηλαδή σχέδια ζωής που έχουν μέσα τους την επιβεβλημένη που θα έδινα σε αυτόν διακινδύνευση, την απουσία χαράς μαζί με έναν αποθηριωμένο ανταγωνισμό πάνω σε έναν καθημαγμένο πλανήτη. Αυτό που τον κύκλο συλλογικής δράσης θα ήταν αυτός: λέγεται συχνά για τη «γενιά που θα ζήσει χειρότερα από τους προηγούμενους» είναι, αν το σκεφτούμε, ανατριχιαστικό στον αφύπνιση για ένα κυνισμό του. Δεν μπορεί να το ακούει κανείς δίχως να θεωρεί πως δικαίωμα στην ελπίδα εισπράττει μια μορφή πυκνής βίας, πολύ πιο επώδυνης πάντως από τη λαφυραγώγηση ενός μαγαζιού. Ποιος αποφάσισε για αυτά που τρέφει μέσα της τα εικοσάχρονα να «ζήσουν χειρότερα»; Πώς ορθώνεται ως υπερτόσο μια επιθυμία βατική μοίρα πάνω από τα κεφάλια τους και πώς θα αποτραπεί δικαιοσύνης όσο και μαζί με τόσα άλλα που παρουσιάζονται πλέον περίπου ως τεχνικά θέματα; ένα αίτημα χαράς. Από ένα σημείο κι έπειτα, είναι αστείο να θεωρεί κανείς ότι όλοι αυτοί οι νέοι –ή και μεγαλύτεροι– οφείλουν να περιμένουν στωικά την κάλπη ή να διαβουλεύονται σαν αφηρημένες φιγούρες της πολιτικής φιλοσοφίας για να μην προσβάλουν τα χρηστά ήθη της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας. Αμέσως μάλιστα μετά την παραδοχή πως υπάρχει όντως βάσιμος λόγος να εξεγείρονται οι νέοι (μέχρι και ο ψυχρός Μακρόν την υπονόησε στο διάγγελμά του), αρχίζει η γνωστή, φτηνή ρητορική της εύρεσης άλλων ενόχων: κατηγορίες για κάποιους πανίσχυρους «ακροαριστερούς» μαζί με τη βεβαιότητα ότι ο «δρόμος» και οι πορείες είναι παιχνίδι μεσοαστών σε φάση πλήξης, είτε πλιάτσικο για λούμπεν τυχοδιώκτες. Έτσι, μετά την τυπική –και προφανώς υποκριτική– παραδοχή του «προβλήματος», υψώνεται πάλι η περιφρόνηση γι’ αυτό που συμβαίνει και για τον κόσμο του. Τι συμβαίνει όμως; Οι συγκρίσεις και οι ιστορικές αναλογίες έχουν κάποιο νόημα, μπορεί όμως να λειτουργούν και παραπλανητικά. Υποθέτοντας πάντως ότι έχει ανοίξει ένας νέος κύκλος συγκρούσεων με διεθνική διασπορά –«σαν το 1968»–, πρέπει να δούμε ότι η σημερινή διάταξη των κινητοποιημένων είναι κατά βάση αμυντική και προστατευτική: ο κόσμος τους θέλει να ανακοπεί η πορεία προς τη φτωχοποίηση, να μην επιβαρύνονται διαρκώς με το κόστος των «μεταρρυθμίσεων» και να σταματήσει ο υποβιβασμός της κοινωνικής θέσης των νεότερων και άλλων μη ευνοημένων μερίδων. Προβάλλει κυρίως μια πρόθεση αντίστασης σε ένα πλέγμα δεινών για τα οποία τα άτομα που κινητοποιούνται –ιδίως οι μαθητές/-τριες, ο πιο νεανικός εκπαιδευτικός πληθυσμός– έχουν ασαφή ιδέα. Παρ’ όλα αυτά, οι κινητοποιημένοι γνωρίζουν πως έχουν απέναντί τους σοβαρές απειλές, ακόμα κι αν δεν διαθέτουν τα εξηγητικά σχήματα και τις θεωρητικές κατασκευές που χειρίζονταν περισσότεροι (πάντα όμως ήταν μια μειοψηφία σε σχέση με τους αριθμούς των γενικών διαδηλωτών) στους παλαιότερους κύκλους των κοινωνικών συγκρούσεων.

ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ

14

LiFO

Ας ξαναθυμηθούμε το κεντρικό χαρακτηριστικό αυτής της περιόδου: σε μεγάλο μέρος του κόσμου παρατηρούμε μια διπλής στροφής κίνηση προς την αταξία και τον αυταρχισμό, την αύξηση της σύγχυσης και έναν πειρασμό εκφασισμού των πνευμάτων. Η ρευστοποίηση συμβαδίζει με τάσεις αυταρχικής περίσφιξης για τον έλεγχο ζωτικών χώρων και επικράτειας. Κράτη, μεγάλες εταιρείες, όπως και μητροπολιτικές ομάδες στις μικροεπικράτειές τους, δείχνουν να κινούνται σπασμωδικά, επιδιώκοντας να κατοχυρώσουν πόρους, να εξασφαλίσουν ενεργειακά αποθέματα, εξαπολύοντας ακόμα και προληπτικά πλήγματα στον αντίπαλο. Μεγεθύνεται η συμμοριοποίηση εις βάρος των κοινοτήτων αγώνα και των πιο κλασικών θεσμών. Αυτή η συνθήκη εξαγρίωσης, με μικρά και μεγάλα πραξικοπήματα, δεν έχει ικανοποιητική πολιτική απόκριση, τουλάχιστον στο συμβατικό πεδίο. Τα πολιτικά κόμματα δυσκολεύονται να χειριστούν τις νέες υλικές ανάγκες, ακόμα και τα κοινωνικά συναισθήματα των νεότερων γενιών. Η παλιότερη ένταση μεταξύ εξασφαλισμένων/ενταγμένων και επισφαλών αποκτά μεγαλύτερο βάθος και παράγει βαρύτερες συνέπειες. Πάει να γίνει διαχωρισμός γηγενών και μη γηγενών, να εκφυλετιστεί. Συγχρόνως, μεγαλώνει η διαίρεση μεταξύ περισσότερο ανθεκτικών και ανίσχυρων και ευπαθών τομέων της μεσαίας τάξης. Οι μετέωροι και οι ξεκρέμαστοι δεν μπορούν να αισθανθούν μέλη της ίδιας κοινότητας με τους κληρονόμους των προνομίων και εκείνες τις μερίδες που διατηρούν διαπραγματευτική ισχύ. Και άπαντες, βολεμένοι και αβόλευτοι, συναντούν την επιτάχυνση του άγνωστου και του άδηλου μέσα σε μια τεχνολογική μετάβαση που λειτουργεί ως γενικός θόρυβος ανησυχιών πίσω από όλα τα γεγονότα (ακόμα κι αν δεν έχει γίνει η ίδια ακόμα κεντρικό θέμα πολιτικών κινημάτων). Μπορεί λοιπόν οι δεκαοχτάρηδες του 2026 να μη διαβάζουν Μαρκούζε ή Ράιχ, να μην αισθάνονται ότι τους αφορά ή τους αγγίζει ο μαοϊσμός, η σοσιαλιστική αυτοδιαχείριση ή άλλα τεκμήρια της παλιάς εξεγερτικής φαντασίας που απέχει πια, το ξεχνάμε, σχεδόν εξήντα χρόνια. Μπορεί ακόμα να εξαπλώνεται γύρω –πάλι σε κυματισμούς από χώρα σε χώρα και στην ψηφιακή no man’s land– και μια alt-right στάση που θεωρεί όλο το προοδευτικό οικοσύστημα ως κατεστημένο και τις αριστερές καταβολές ως αιτία των σημερινών κακών. Παρ’ όλα αυτά, μπορεί κανείς να δει από τη Γαλλία μέχρι τα Τίρανα κι από τις ΗΠΑ ως την Ινδία μια ευαισθησία η οποία έχει πολιτικό περιεχόμενο. Δεν αφορά ούτε τους casseurs ούτε όσους θεωρούν πως το βασικό πρόβλημα είναι η αποκατάσταση της τάξης ή κάποια συνωμοσία των Ισλαμιστών και των Ρώσων. Πρόκειται ουσιαστικά για την ίδια ευαισθησία που έχει ήδη εκφραστεί στις ΗΠΑ με το ωραίο σύνθημα «No Kings» και δεν περιλαμβάνει μόνο τον συγκεκριμένο τραγικό Πρόεδρο. Το ζήτημα είναι οι μηχανισμοί καταχρηστικής εξουσίας που δεν λογοδοτούν πραγματικά. Σε αντίθεση μάλιστα με την αφ’ υψηλού άποψη που διακινήθηκε και σε μας σε σχέση με τα μαθητικά κινήματα, δεν είναι όλα θολά, «ψυχολογικά» και αβαθή στο μάγμα των εξεγέρσεων, είτε στη Γαλλία είτε στις άλλες χώρες. Είναι ορατή η στάση κατά της ολιγαρχικής και πλουτοκρατικής κάστας και των τρόπων που αυτή διασφαλίζει τα συμφέροντά της στεγανοποιώντας και αποκλείοντας. Επειδή, μάλιστα, αυτές τις μέρες διάβαζα ξανά τα πολιτικά μανιφέστα κάποιων γκουρού της Σίλικον Βάλεϊ που ψάχνουν πια μια πειθαρχική μοναρχία στη θέση της παλιάς αντικρατικής τους δημαγωγίας, σκέφτομαι πως στο κύμα των τωρινών κινημάτων βρίσκεται το ακριβώς αντίθετο: μια απαίτηση αληθινής ζωής μαζί με την ανάγκη συλλογικής συνάντησης και αμοιβαίας σύγκλισης σε ένα πλαίσιο πέρα από τη βία του ανταγωνισμού, την καταστροφή του μέλλοντος και την απανθρωποποίηση. Ο ορισμός, εν τέλει, που θα έδινα σε αυτόν τον κύκλο συλλογικής δράσης θα ήταν αυτός: αφύπνιση για ένα δικαίωμα στην ελπίδα που τρέφει μέσα της τόσο μια επιθυμία δικαιοσύνης όσο και ένα αίτημα χαράς. Φαίνεται αντιφατικό, τουλάχιστον για τις προσλαμβάνουσες της δικής μου γενιάς, που δεν θα φανταζόταν να τραγουδάει Πάριο (ή Αζναβούρ) στη διαδήλωση. Για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια, είδαμε –μέχρι να αρχίσει η ρουτίνα των καταστροφών και των σπασιμάτων– μια διάθεση για ευφάνταστες και πραγματικά εγκάρδιες πρακτικές. Είδαμε να υπάρχει ένα απόθεμα πολιτικής δημιουργίας και κοινωνικής συνείδησης που έλαβε πολλά σχήματα να φέρνει χαμόγελα, προτού το καταπλακώσουν οι επιμελημένες σκηνές χάους και η πολιτική πορνογραφία που φούντωσε. Αυτό το απόθεμα δημιουργίας, ξεγλιστρώντας από τις αμήχανες ή συνθλιπτικές εμπειρίες του παρόντος, είναι, όπως και να το κάνουμε, μια υπόσχεση για το μέλλον: μια υπενθύμιση ότι η Ιστορία δεν είναι τεχνολογία, ούτε εκλογική αριθμητική.

22.10.26

Στις 3 και 4 Νοεμβρίου, η Τεχνόπολη γίνεται το επίκεντρο του bar culture, με brands, γευσιγνωσίες, masterclasses και νέες ιδέες που φέρνουν κοντά την ελληνική και τη διεθνή κοινότητα της φιλοξενίας.

ATHENS BAR SHOW 2026 Η μεγάλη γιορτή του bartending επιστρέφει στην Τεχνόπολη

Athens Bar Show 2026 | Πρακτικές πληροφορίες Athens Bar Show 3&4 Νοεμβρίου 2026 | 11:00-19:00 Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Γκάζι Athens Bar Week 1-5 Νοεμβρίου 2026 Bar events στα top bars της πόλης Athens Bar Show Welcome Night Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2026 | 19:00-22:30 ΣΤΟΑ Culture, Πεσμαζόγλου 5, Αθήνα Πληροφορίες & εισιτήρια: www.athensbarshow.gr

ΑΝ ΤΟ BAR CULTURE ΕΙΝΑΙ κάτι περισσότερο από ένα καλό κοκτέιλ, τότε το Athens Bar Show είναι το μέρος όπου θα καταλάβεις γιατί. Στις 3 και 4 Νοεμβρίου, η Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων γίνεται το σημείο συνάντησης για επαγγελματίες, brands και δημιουργούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό, σε μια διοργάνωση που επιστρέφει για 16η χρονιά, επιβεβαιώνοντας τη θέση της ανάμεσα στις σημαντικότερες εκθέσεις για το μπαρ και τη σύγχρονη φιλοξενία στην Ευρώπη.

ΝΕΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ, ΦΡΕΣΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΚΑΙ ΕΝΑ ΜΠΑΡ ΠΟΥ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΑΧΟ Στον εκθεσιακό χώρο θα βρεις κορυφαία ελληνικά και διεθνή brands, παραγωγούς και προμηθευτές, με νέα προϊόντα, λανσαρίσματα, γευσιγνωσίες και διαδραστικές εμπειρίες. Αν θέλεις να εξερευνήσεις τον κόσμο των agave spirits, το Tomas Estes’ Agave Embassy είναι αφιερωμένο στη μνήμη και την κληρονομιά του Tomas Estes, με παρουσιάσεις, σεμινάρια και γευσιγνωσίες. Παράλληλα, η ενότητα Newcomers / Boutique Brands δίνει χώρο σε ανεξάρτητα brands και νέες προτάσεις από την Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ το Hospitality Tech & AI εστιάζει στις τεχνολογίες και τις καινοτόμες λύσεις που αλλάζουν τη σύγχρονη φιλοξενία. Βέβαια, υπάρχει κάτι ακόμη που αξίζει να έχεις στο ραντάρ σου: το εμβληματικό Schumann’s Bar του Μονάχου έρχεται στην

Αθήνα, με ένα αποκλειστικό invitation-only pop-up bar, ενώ την Τρίτη 3 Νοεμβρίου, από τις 11:00 έως τις 15:00, στο Stage E, θα πραγματοποιηθεί επίσης ο παγκόσμιος τελικός τού METAXA Twelve Competition 2026.

ΕΚΕΙ ΟΠΟΥ Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ Σεμινάρια, masterclasses, παρουσιάσεις και συζητήσεις φέρνουν κοντά κορυφαίους επαγγελματίες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, με θεματολογία που καλύπτει το bartending, τον καφέ και τα spirits, αλλά και τη γαστρονομία, τη διοίκηση επιχειρήσεων, τη βιωσιμότητα, την τεχνολογία και το μέλλον της φιλοξενίας. Οπότε stay tuned στα επίσημα κανάλια του Athens Bar Show για να ανακαλύψεις σύντομα το αναλυτικό εκπαιδευτικό πρόγραμμα και τους ομιλητές.

Η ΠΟΛΗ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ Το Athens Bar Show δεν σταματά όμως στην Τεχνόπολη, αφού από 1 έως 5 Νοεμβρίου η Athens Bar Week μεταφέρει την εμπειρία σε όλη την Αθήνα, με guest shifts, pop-ups και συνεργασίες που φέρνουν ελληνικά και διεθνή μπαρ, bartenders και brands στα αγαπημένα στέκια της πόλης. Το πρώτο ραντεβού δίνεται τη Δευτέρα 2 Νοεμβρίου, στη ΣΤΟΑ Culture, για το Athens Bar Show Welcome Night. Εκεί θα σε περιμένουν DJ sets αποκλειστικά με βινύλια, με τους

Late Bloomers από τη Ζυρίχη και τον Teo από την Pukka, ένα welcome drink με METAXA και 16 ελληνικά και διεθνή pop-up bars με signature cocktails με METAXA και premium mixers της Three Cents, μαζί με επιλογές χωρίς αλκοόλ.

ENJOY THE NIGHT, GET HOME SAFE Κι επειδή μια καλή βραδιά θέλει και σωστό κλείσιμο, το Athens Bar Show και το Freenow by Lyft, επίσημος συνεργάτης μετακίνησης της διοργάνωσης, ενώνουν τις δυνάμεις τους για να μεταφέρουν το μήνυμα «Don’t Drink and Drive», εξασφαλίζοντας ειδικά διαμορφωμένα σημεία επιβίβασης και αποβίβασης, καθώς και αξιόπιστες μετακινήσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της διοργάνωσης.

INFO Το Athens Bar Show σε αριθμούς | 2025 • 17.000+ επαγγελματίες επισκέπτες • 130 εκθέτες • 90+ σεμινάρια & masterclasses • 124 ομιλητές από την Ελλάδα και το εξωτερικό • 33% επισκέπτες από το εξωτερικό • 45% επισκέπτες που συμμετείχαν για πρώτη φορά

LiFO 22.10.26

15

Παιδιά ενός κουίρ θεού

Ο γόρδιος δεσμός του πολέμου Ρωσίας - Ουκρανίας θα λυθεί με το ξίφος

Η γονεϊκότητα μπορεί να έχει πολλές μορφές, όμως η αγάπη για τα παιδιά έχει μόνο μία προϋπόθεση, την άνευ όρων αποδοχή.

Οι τελευταίες αποφάσεις του Αμερικανού Προέδρου δείχνουν ότι η πολιτική του όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία βρίσκεται σε καμπή, ανατρέποντας τις ισορροπίες υπέρ της Ρωσίας.

α π ό τ η ν ε ρ ω φ ι λη κ ο κ κ α λη

16

Η προηγούμενη εβδομάδα ήταν ζοφερή για την Ουκρανία. O Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε ότι οι ΗΠΑ θα αγοράσουν ντίζελ από τη Ρωσία· κατόπιν, μάθαμε ότι η SpaceX περιόρισε τη χρήση της στρατιωτικής δορυφορικής υπηρεσίας Starlink για τους ουκρανικούς δρόνους· και αργότερα, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ πάγωσε με εκτελεστικό διάταγμα κυρώσεις, περιορισμούς και δασμούς στη Ρωσία, παρότι ψηφίστηκαν μόλις πριν από έναν μήνα («νόμος του Λίντσεϊ Γκράχαμ»). Οι κινήσεις αυτές, συνδυασμένες με λεκτικές προσβολές εναντίον του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, όπως η υπόδειξη ότι η χώρα του χρειάζεται νέο ηγέτη, αναστάτωσαν εύλογα τους Ουκρανούς και τους Ευρωπαίους. Ο δημοσιογράφος Ντέιβιντ Ιγκνάσιους ανέφερε («Washington Post», 13/10/2026) ότι οι Αμερικανοί διαπραγματευτές Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ ζήτησαν από τους Ουκρανούς, στην πρόσφατη συνάντησή τους στο Μαϊάμι, να σταματήσουν τις επιθέσεις στα διυλιστήρια, ειδάλλως ο Τραμπ θα προχωρούσε σε συμφωνία ντίζελ με τον Πούτιν. Η επιδίωξή του ήταν πασιφανής. Με το πετρέλαιο Μπρεντ να κυμαίνεται γύρω στα 110 δολάρια/βαρέλι και τις πληθωριστικές πιέσεις να εντείνονται, ο στόχος του ήταν στην καλύτερη περίπτωση να μειώσει τις τιμές του πετρελαίου και στη χειρότερη να βρει έναν αποδιοπομπαίο τράγο εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών. Αλλά αυτά τελικά αποδείχτηκαν ελάσσονος σημασίας μπροστά στις επερχόμενες τεκτονικές αλλαγές. Παρότι ο Τραμπ δεν φημίζεται για τη σταθερότητα των απόψεών του, οι προαναφερθείσες αποφάσεις του αντιμετωπίστηκαν από την πλειονότητα των σχολιαστών ως σημείο καμπής στην πολιτική του όσον αφορά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Προσπερνώντας την παραφιλολογία ότι χρωστάει ή τον «κρατάει» ο Πούτιν και τα συναφή, φαίνεται οριστικά αποφασισμένος να ανατρέψει τις ισορροπίες υπέρ της Ρωσίας υποβαθμίζοντας τον ρόλο της διπλωματίας. Από μιαν άποψη έχει ενστικτωδώς δίκιο, διότι δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί ειρήνη και να σταματήσει η αιματοχυσία μέσω διαπραγματεύσεων στο άμεσο μέλλον. Εάν εξαιρέσουμε τη –σκόπιμη ή μη– εθελοτυφλία, Δυτικών σχολιαστών, δεν θα βρούμε Ουκρανό αξιωματούχο, με πρώτο τον Ζελένσκι, ο οποίος να υποστηρίζει σοβαρά ότι προϋπόθεση για την ειρήνη είναι η (πασίδηλα ανέφικτη) επανάκτηση όλων των κατακτημένων ουκρανικών εδαφών. Απεναντίας, η θέση που προωθείται είναι η κατάπαυση του πυρός κατά μήκος της υπάρχουσας γραμμής του μετώπου – ή «γραμμής ελέγχου». Η αναγνώριση από το Κίεβο του de facto ελέγχου από τη Ρωσία των κατεχόμενων εδαφών σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει και την de jure αναγνώριση, δηλαδή οριστική παραίτηση από τη διεκδίκησή τους. Ασάφειες όσον αφορά τον καθορισμό της γραμμής του μετώπου επειδή αλλάζει καθημερινά θεωρούνται διαχειρίσιμες. Από τη μεριά του, το Κρεμλίνο έχει θέσει ως επιπλέον προϋπόθεση την αμαχητί παραχώρηση των μη κατεχόμενων εδαφών στο Ντονμπάς, απαιτώντας ουσιαστικά τον πλήρη έλεγχο στις πέντε περιφέρειες, Κριμαία, Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνα, που προσάρτησε με «δημοψηφίσματα». Είναι πολύ δύσκολο να σκεφτεί κανείς Ουκρανό πολιτικό που θα συναινούσε σε μια τέτοια απαίτηση και δεν θα τον κατηγορούσαν για εθνική προδοσία. Στις δύο αυτές αμετακίνητες θέσεις των Ουκρανών και των Ρώσων δεν υπάρχει ενδιάμεσο σημείο συμβιβασμού. Συνεπώς, ο γόρδιος δεσμός θα λυθεί με τα όπλα: είτε οι Ρώσοι θα κατακτήσουν το υπόλοιπο 10-15% του Ντονέτσκ, όπερ και το πιθανότερο, είτε οι Ουκρανοί θα το κρατήσουν, εξαναγκάζοντας τους Ρώσους σε εκεχειρία. Η έκδηλα φιλορωσική στροφή του Τραμπ επιταχύνει την επίτευξη του ρωσικού στόχου. Αν όντως έτσι εξελιχθούν τα πράγματα, ο λόγος πλέον θα δοθεί στη διπλωματία. Βεβαίως, είναι άγνωστο αν η Ρωσία θα αρκεστεί στα ήδη κατακτημένα και δεν θα επιδιώξει την απόκτηση πρόσθετων εδαφών. Ωστόσο, φαίνεται απίθανο ότι σκοπεύει να συνεχίσει τον πόλεμο επ’ αόριστον, διότι η ανθρώπινη και οικονομική αιμορραγία της επιτείνεται. Ούτε θα είναι εύκολη η σύγκλιση των απόψεων, κυρίως στις εγγυήσεις ασφαλείας που αυτονόητα ζητά η Ουκρανία. Η λύση τύπου Κορέας, δίχως η Ουκρανία να απεμπολήσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στα κατεχόμενα, είναι η μόνη διέξοδος βάσει της υπάρχουσας κατάστασης, και στην οποία, εν πάση περιπτώσει, τουλάχιστον δεν θα σκοτώνονται πλέον άνθρωποι. Η επίλυση του εδαφικού είναι η αφετηρία ιλιγγιωδών εξελίξεων, το γεωπολιτικό παίγνιο είναι πολύ μεγάλο, η δε φιλορωσική στροφή του Τραμπ εξηγείται όποια κι αν επιλέξουμε από τις δύο σχετικά ανταγωνιστικές θεωρίες για τις επιλογές του: είτε επιδιώκει τον προσεταιρισμό της Ρωσίας για να αποδυναμώσει την Κίνα είτε προωθεί τη μοιρασιά του κόσμου σε σφαίρες επιρροής στην τριάδα ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία. Δεν πρόκειται για αβάσιμες εικασίες. Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Ιγκνάσιους, ένας πυλώνας του σχεδίου των Γουίτκοφ-Κούσνερ είναι η οικονομική ολοκλήρωση της Ρωσίας, της Ουκρανίας και της Ευρώπης μέσω μιας ενεργειακής συμφωνίας. Στο πλαίσιο αυτό, η κυβέρνηση Τραμπ έχει προτείνει αφενός στην Ευρώπη να επαναλάβει τις αγορές ρωσικού φυσικού αερίου «σε μεγάλες ποσότητες», που μεταφράζονται σε πακτωλό δολαρίων για τη Ρωσία και, αφετέρου, στην Ουκρανία ότι θα πρέπει τώρα να εξετάσει το ενδεχόμενο επανεκκίνησης όλων των αγωγών που το μετέφεραν («The New York Times», 17/10/2026). Επιπλέον, ο Πούτιν πρότεινε μια τριμερή συνάντηση ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας, την οποία καταρχάς αποδέχθηκε ο Αμερικανός Πρόεδρος, την ίδια ώρα που ο Ζελένσκι κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι καθυστερούν τις παραδόσεις όπλων ήδη πληρωμένων μέσω του συστήματος προμηθειών PURL. Δικαίως οι απογοητευμένοι Ουκρανοί και Ευρωπαίοι θα πουν «αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς». Αλλά αυτό πλέον δεν φτάνει.

LiFO

* Ιστορίες για τον εξευγενισμό της πόλης και της επιθυμίας.

Καθηγητής (αφ.), Πολυτεχνείο Ξάνθης ΔΠΘ

απ ό τον κώστα αναγ νωστ ό π ουλο

Υπάρχουν πολλές κατηγορίες γονέων και κηδεμόνων: οι βιολογικοί, οι θετοί, οι παρένθετες μητέρες, οι δωρητές σπέρματος, οι πνευματικοί γονείς, οι εκπαιδευτικοί, oι θείες και οι θείοι και όλα τα ενήλικα άτομα που θέλοντας και μη με την παρουσία τους επηρεάζουν τον συναισθηματικό κόσμο ενός παιδιού ως την ενηλικίωσή του, άλλοτε τραυματικά και άλλοτε δίνοντας έμπνευση. Ανάμεσά τους μπορεί να χωράνε πολλά καλά και κακά παραδείγματα, από τον πατέρα Αντώνιο της Κιβωτού, καταδικασμένο για κακοποίηση παιδιών, την Ειρήνη Μουρτζούκου, τη Ρούλα Πισπιρίγκου και πολλές ακόμα εκδοχές γονεϊκότητας και κηδεμονίας που άλλοτε θαυμάζουμε και άλλοτε μας σοκάρουν, σκεπτόμενοι πως αυτοί οι άνθρωποι μεγαλώνουν παιδιά. Προφανώς η αναπαραγωγική διαδικασία (σεξ) μπορεί να είναι απλή, π.χ. ένα ζευγάρι να αποφασίσει να κάνει ένα παιδί ή τυχαία να σπάσει ένα προφυλακτικό, μπορεί να μην είναι συναινετική, δηλαδή να βιαστεί μια γυναίκα από έναν άντρα, ταξική, δηλαδή να γεννηθεί ένα παιδί επειδή η μητέρα δεν είχε πρόσβαση σε ασφαλή και δωρεάν έκτρωση, αλλά μπορεί επίσης να είναι περίπλοκη και ακριβή, π.χ. με εξωσωματική γονιμοποίηση, τεκνοθεσία ή ακόμα και άτυπη κηδεμονία. Ο σύγχρονος πολιτισμός διαθέτει δημόσια και ιδιωτικά εκπαιδευτικά προγράμματα, σεμινάρια για τα πάντα, όχι όμως για το μεγάλωμα ενός παιδιού. Μάλλον όχι τυχαία, καθώς αν αναγνωριζόταν ως τίτλος εκπαίδευσης θα έπρεπε οι υποψήφιοι γονείς να εξετάζονταν και, ανάλογα με το μορφωτικό επίπεδο, το ποινικό μητρώο, την ψυχιατρική αξιολόγηση και το τελευταίο εκκαθαριστικό, να εγκρίνονται ή να απορρίπτονται. Ακολούθως, και ανάλογα με τις επιδόσεις τους, να αμείβονται, να ασφαλίζονται και να συνταξιοδοτούνται – κάτι που δεν ισχύει ούτε με τις δραστηριότητες που πλαισιώνουν το μεγάλωμα ενός ή περισσοτέρων παιδιών. Αμέτρητες απλήρωτες εργατοώρες φροντίδας και αφοσίωσης στο σπίτι, σωματικής και συναισθηματικής κόπωσης που αναγκαστικά τις περισσότερες φορές συνδυάζονται με οκτάωρη εργασία εντός ή εκτός σπιτιού. Μοιάζει με μια πράξη αυτοθυσίας στις μέρες μας, που το εικοσιτετράωρο δεν χωράει πάντα την κάλυψη βασικών αναγκών και τους μισθούς τούς απομυζά το κόστος στέγασης. Ενίοτε μοιάζει με καταναγκαστικό έργο, δεν ξέρω αν η γονεϊκότητα είναι πάντα συνειδητή επιλογή ή βιολογική ανάγκη ή φυσική εξέλιξη του ανθρώπου ή αναπόφευκτο συμβάν. Ξέρω όμως πως αν υπάρχει Θεός, είτε είναι κουίρ είτε στρέιτ είτε τρανς θεά, δεν θα ενέκρινε την κατηγοριοποίηση των παιδιών σύμφωνα με το αν οι γονείς τους είναι στρέιτ αλλά σύμφωνα με το αν γονείς τους είναι ικανοί να αγαπήσουν τον έτερό τους. Κι ας μην κοροϊδευόμαστε με τσιτάτα από τις Δέκα Εντολές και εικονίσματα που δακρύζουν. Αν υπάρχει Θεός, και για όσους υπάρχει, είμαι σίγουρη ότι έχει ρεζερβέ κάποιες θέσεις στην «κόλαση» για τους γονείς που, προκειμένου να μας αποδείξουν πόσο χριστιανοί, πόσο φυσιολογικοί, πόσο επίλεκτοι είναι, εξαπολύουν μίσος σε ανήλικα παιδιά. Σε παιδιά που δεν διάλεξαν αν, πώς, πότε και από ποιους γονείς θα γεννηθούν, όπως δεν το διάλεξε κανείς μας. Η γονεϊκότητα μπορεί να έχει πολλές συνθέσεις, ετερόφυλη, ομόφυλη, μονογονεϊκή, ακόμα και επαγγελματική (π.χ. επαγγελματίες που φροντίζουν ορφανά, παιδιά που η Πρόνοια απέσπασε από τους γονείς τους ή εκείνοι τα εγκατέλειψαν στα χέρια της), όμως η αγάπη για τα παιδιά και η αναγνώρισή τους ως παιδιών έχει μόνο μία προϋπόθεση, την άνευ όρων αγάπη και αποδοχή, τη στήριξη και την πρόθεση το μεγάλωμά τους να τα βοηθήσει να επιβιώσουν σε μια ανθρωποφαγική κοινωνία που τα ξεζουμίζει και τα απορρίπτει, είτε στα κάτεργα της τουριστικής σεζόν είτε στις οντισιόν για σαλτιμπάγκους του GNTM. Την ίδια περίοδο που τα ψυχοπαίδια-μαχαιροβγάλτες της Χρυσής Αυγής επιστρέφουν και ο αποφυλακισμένος Κασιδιάρης, ο πνευματικός τους πατέρας, απολαμβάνει καλωσορίσματα σε νυχτερινά μαγαζιά και στήριξη από μεγαλοεπιχειρηματίες της φαρμακοβιομηχανίας και του αθλητισμού, ο πατήρ Αντώνιος διαφημίζεται ως «αθώος», μια γυναίκα, μητέρα και τραγουδίστρια, που μπροστά στα μάτια όλων μας έχει περάσει διά πυρός και σιδήρου, συντάσσεται με μισανθρωπικές και ρατσιστικές ιδεολογίες και αναπαράγει ομοφοβικό λόγο με στόχο ανήλικα παιδιά. Και ενώ όλες συγχωρούμαστε σε μια bad brow day, το μίσος δεν συγχωρείται. Καθόλου «Αγγελική» φιγούρα και καθόλου χριστιανικός ο τρόπος σκέψης «του εχθρού μου το παιδί είναι δύο φορές εχθρός μου». Από εμένα είναι «όχι».

22.10.26

LiFO 22.10.26

17

TAL K OF THE TOWN

42' με τη

Λιλιάνα Σαλιάι σ υνεντ ευξ η: θοδωρησ α ντωνο π ουλοσ φ ω τ ογ ραφ ι εσ : πα ρισ τα βιτια ν

Η αλβανικής καταγωγής κοινωνική επιστήμονας και ακτιβίστρια στηρίζει το δίκαιο των μαζικών διαδηλώσεων που εξακολουθούν να σαρώνουν την Αλβανία, ωστόσο ανησυχεί για τις εξελίξεις.

18

LiFO

Η Αλβανία «βράζει» και η κυβέρνηση του Έντι Ράμα βρίσκεται υπόλογη για αυταρχικές μεθόδους, οικονομικά σκάνδαλα, διαπλοκή, τεράστιες ελλείψεις σε παιδεία, πρόνοια και θέσεις εργασίας, και για μια στρεβλή ανάπτυξη που αφήνει μεγάλο μέρος της κοινωνίας στο περιθώριο. Μόνο που η δίκαιη οργή δεν εγγυάται από μόνη της μια δίκαιη διέξοδο από την κρίση, λέει η αλβανικής καταγωγής κοινωνική επιστήμονας και ακτιβίστρια Λιλιάνα Σαλιάι. Μέσα στις μαζικές διαδηλώσεις και τα αιτήματα για δημοκρατία και αξιοπρέπεια επιχειρούν να βρουν χώρο ακροδεξιοί, εθνικιστές, θρησκευτικοί φονταμενταλιστές και κάθε λογής αυτόκλητοι «σωτήρες», ενώ η αριστερά και γενικότερα οι δημοκρατικές δυνάμεις δυσκολεύονται να αρθρώσουν μια πειστική εναλλακτική. Κινδυνεύει η Αλβανία να ξαναζήσει τον εφιάλτη του 1997; Μπορεί μια γνήσια λαϊκή εξέγερση να καταλήξει υποχείριο αντιδραστικών δυνάμεων; Δικαιούνται οι κυβερνώντες να επισείουν, από την πλευρά τους, τον «μπαμπούλα» του έξωθεν κινδύνου; Ποια θα ήταν η καλύτερη εξέλιξη για την πολύπαθη «Χώρα των Αετών» και τους πολίτες της; Η συνομιλήτριά μου μιλά χωρίς περιστροφές για τις ευθύνες όχι μόνο του Ράμα αλλά ολόκληρου του πολιτικού συστήματος, για την ελπίδα που γεννιέται αλλά και τον κίνδυνο μια κοινωνία που επιτέλους διεκδικεί το μέλλον της να βρεθεί ξανά όμηρος του παρελθόντος της.

22.10.26

LiFO 22.10.26

19

TAL K OF THE TOWN 42 λεπτά με τη Λιλιάνα Σαλιάι

«Όταν προ μηνών έγραφα ότι οι κινητοποιήσεις στην Αλβανία αποτελούσαν μια ανάσα για την κοινωνία μας, το πίστευα πραγματικά. Έβλεπα ανθρώπους, κυρίως νέους, να ξεσηκώνονται διεκδικώντας το δικαίωμα να έχουν μέλλον στην ίδια τους τη χώρα. Να υπάρξει περισσότερη διαφάνεια, περισσότερη δημοκρατία, να μη χρειάζεται να μεταναστεύσουν για να ζήσουν αξιοπρεπώς, να μη θεωρούν τη διαφθορά φυσιολογική, να μη βλέπουν τον δημόσιο πλούτο και το φυσικό περιβάλλον να παραδίδονται σε μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, όπως συνέβη με την εξαγγελλόμενη επένδυση στη νήσο Σαζάν και σε τμήματα της προστατευόμενης περιοχής Vjosa-Narta που ήταν η θρυαλλίδα. Εκεί που νομίζαμε ότι η αλβανική κοινωνία είχε παραιτηθεί, την είδαμε να αφυπνίζεται ενάντια σε όλη αυτή την κατάσταση, ζητώντας την παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα και αυτό μας γέμισε αισιοδοξία. Σήμερα εξακολουθώ μεν να πιστεύω στο δίκαιο αυτών των κινητοποιήσεων, αισθάνομαι όμως μεγαλύτερη ανησυχία. Όχι επειδή άλλαξα γνώμη για τα αιτήματα των διαδηλωτών, αλλά επειδή βλέπω ότι η οργή μιας κοινωνίας μπορεί εύκολα να χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους που δεν ενδιαφέρονται καθόλου για τις πραγματικές της διεκδικήσεις. Υπάρχουν πράγματι ομοιότητες ανάμεσα στις μαζικές διαδηλώσεις φοιτητών και εργαζομένων στη Γαλλία, την Ιταλία, την Ιβηρική Χερσόνησο και την Αλβανία: η ακρίβεια, η υποβαθμισμένη παιδεία, η ανεργία, οι κοινωνικές ανισότητες, το στεγαστικό, ο αποκλεισμός και η περιθωριοποίηση ολόκληρων κοινωνικών ομάδων. Υπάρχουν, εντούτοις, και αρκετές διαφορές – η Αλβανία, στην οποία μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος εφαρμόστηκε ένας άγριος καπιταλισμός στο πλαίσιο του «δόγματος του σοκ», δεν είναι μέλος της Ε.Ε., δεν διαθέτει το ίδιο βιοτικό επίπεδο, ούτε καν ένα στοιχειώδες κοινωνικό κράτος. Δεν έχει, επιπλέον, ένα σταθερό πολιτικό σύστημα, μπορεί επομένως εύκολα να εκτροχιαστεί. Η τρέχουσα κρίση στην Αλβανία είναι αποτέλεσμα δεκαετιών πολιτικής διαφθοράς, πελατειακών σχέσεων, αυταρχισμού και κοινωνικών ανισοτήτων. Η χώρα μπορεί να άλλαξε εντυπωσιακά από τη δεκαετία του ’90, αλλά για ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού η καθημερινότητα παραμένει εξαιρετικά δύσκολη. Πίσω από τις εικόνες των πολυτελών ξενοδοχείων, των μεγάλων κατασκευαστικών έργων και της αχαλίνωτης τουριστικής ανάπτυξης υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα, όπου οι νέοι δυσκολεύονται να βρουν μια αξιοπρεπώς αμειβόμενη εργασία, όπου πολλές οικογένειες βλέπουν τα παιδιά τους να συνεχίζουν να ξενιτεύονται και όπου η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών αισθάνεται ότι δεν έχει κανέναν λόγο στις αποφάσεις που καθορίζουν τη ζωή της. Η κυβέρνηση Ράμα φέρει τεράστια ευθύνη γι’ αυτή την κατάσταση, έχοντας οικοδομήσει από το 2013 ένα εξαιρετικά συγκεντρωτικό σύστημα εξουσίας. Το κυβερνών Σοσιαλιστικό Κόμμα λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό γύρω από τον ίδιο και τον μηχανισμό του. Η πολιτική ζωή περιστρέφεται διαρκώς γύρω από τα ίδια πρόσωπα, τις ίδιες συγκρούσεις, τα ίδια συμφέροντα. Προέβη μεν σε κάποιες μεταρρυθμίσεις, χάρη και στην πίεση της Ε.Ε., αλλά η εικόνα του προοδευτικού, οραματιστή πολιτικού που παρουσιάζει προς τα έξω δεν πείθει πια. Ακόμα και η ίδρυση του SPAK, του ειδικού δικαστικού σώματος κατά της διαφθοράς, του γύρισε μπούμερανγκ όταν άρχισε τα αποκαλύπτει τα σκάνδαλα των δικών του υπουργών. Όντας, έπειτα, αλαζόνας και υπερφίαλος, δεν εκτίμησε καθόλου καλά την κατάσταση με τις διαδηλώσεις, με αποτέλεσμα να ξεφύγει από τα χέρια του. Δεν φταίει, ωστόσο, μόνο εκείνος για όλα τα προβλήματα της Αλβανίας, ούτε θα λυθούν αυτόματα αν φύγει. Το αντίπαλο Δημοκρατικό Κόμμα του Σαλί Μπερίσα, ο οποίος εξακολουθεί να τελεί σε κατ’ οίκον περιορισμό λόγω κατηγοριών για διαφθορά, δεν αποτελεί καθόλου αξιόπιστη εναλλακτική. Γι’ αυτό και η προσπάθειά του να εκμεταλλευτεί την αναταραχή ελάχιστα έχει αποδώσει. Πολλοί μάλιστα συνεχίζουν να στηρίζουν τον Ράμα επειδή φοβούνται την επιστροφή τού ακόμη πιο διεφθαρμένου και αναξιόπιστου, του σχεδόν ακροδεξιού, πλέον, Μπερίσα. Από τον Μάιο και μετά, για πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια, φαινόταν να αναδύεται μια κοινωνική δυναμική πέρα από τους παραδοσιακούς κομματικούς μηχανισμούς. Στην πορεία, ωστόσο, άρχισαν να παρεισφρέουν στις κινητοποιήσεις δυνάμεις που με προβληματίζουν: ακροδεξιοί, χούλιγκαν, εθνικιστές της λεγόμενης “Μεγάλης Αλβανίας”, λαϊκιστές, φορείς φονταμενταλιστικών και συνωμοσιολογικών αντιλήψεων. Είχαμε ακόμα και “εισαγόμενους” αλβανικής καταγωγής διαδηλωτές από Κόσοβο και Βόρεια Μακεδονία, πολλοί από τους οποίους δεν είναι απλώς αλληλέγγυοι αλλά εκφράζουν συγκεκριμένες πολιτικές επιδιώξεις

20

LiFO

– είναι γνωστή η “κόντρα” του Ράμα με τον πρωθυπουργό του Κοσόβου Άλμπιν Κούτσι, που θεωρεί ότι ο πρώτος στηρίζει τις σερβικές θέσεις αποσκοπώντας στην ένταξη της Αλβανίας στην Ε.Ε., οι δε Βορειομακεδόνες Αλβανοί, σουνίτες στην πλειοψηφία τους, επηρεάζονται από τον Ερντογάν. Ισλαμιστές κληρικοί που δεν έχουν σχέση με τους παραδοσιακά μετριοπαθείς, μπεκτασήδες στην πλειοψηφία τους, Αλβανούς μουσουλμάνους, που έχουν εκπαιδευτεί στη Μέση Ανατολή και στηρίζουν το ιρανικό καθεστώς –το οποίο δεν συμπαθεί καθόλου τον Ράμα, καθώς σε συμφωνία με τον ΟΗΕ πρόσφερε καταφύγιο σε Ιρανούς αντιφρονούντες των “Μουτζαχεντίν του Λαού”–, επιχειρούν κι εκείνοι, με πρόσχημα συχνά το Παλαιστινιακό, να περάσουν τα δικά τους συνθήματα κόντρα στην κοσμική, ανεξίθρησκη παράδοση της αλβανικής κοινωνίας, που ευτυχώς αντέχει. Στις συγκεντρώσεις στην πλατεία Σκεντέρμπεη των Τιράνων καθένας μπορεί να αρπάξει ένα μικρόφωνο και να πει οτιδήποτε και όλα αυτά μεταδίδονται ζωντανά από τα αντιπολιτευόμενα κανάλια χωρίς κανέναν έλεγχο, δημιουργώντας κλίμα και απομακρύνοντας ανθρώπους που για άλλους λόγους είχαν κινητοποιηθεί. Θα ήταν, φυσικά, άδικο και ανακριβές να ταυτίσουμε όλους όσοι διαμαρτύρονται με τέτοιες ομάδες και με “ξένα συμφέροντα”, όπως ισχυρίζεται ο Ράμα για να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη. Οι ακραίοι σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν πλειοψηφία. Αλλά το γεγονός ότι μια εξέγερση έχει δίκαια αιτήματα δεν σημαίνει ότι όλοι όσοι μπαίνουν σε αυτή έχουν αγαθές προθέσεις. Η ακροδεξιά και οι φονταμενταλιστές γνωρίζουν πώς να εκμεταλλεύονται την οργή των ανθρώπων, ιδιαίτερα όταν απουσιάζει μια ισχυρή δημοκρατική εναλλακτική. Με προβληματίζει, επίσης, τόσο η στάση κάποιων “antifa” όσο και η στάση του κινήματος “Μαζί”, του κόμματος Lëvizja Bashkë δηλαδή, που επιχειρεί να εκφράσει μια αριστερή αντιπολίτευση και το οποίο αρχικά στήριζα. Θα επιθυμούσα μια αριστερά ικανή να συνομιλήσει πραγματικά με την κοινωνία, να κατανοήσει τις ιδιαίτερες ιστορικές εμπειρίες της και να διαμορφώσει μια πειστική πολιτική πρόταση. Δεν είμαι βέβαιη ότι αυτό συμβαίνει. Ας μην ξεχνάμε ότι στην Αλβανία όροι όπως “κομμουνισμός” και “επανάσταση” έχουν άλλο ιστορικό βάρος, αφού για πολλούς συνδέονται με τις μνήμες μιας σκληρής δικτατορίας. Δεν μπορείς να περιμένεις ότι τα επαναστατικά καλέσματα θα κινητοποιήσουν αυτομάτως την κοινωνία, τα πράγματα είναι πολύ πιο περίπλοκα. Όποιοι έζησαν τα γεγονότα του ’97 γνωρίζουν ότι ο φόβος της αποσταθεροποίησης δεν είναι ψευδεπίγραφος. Θυμόμαστε την κατάρρευση των παρατραπεζικών πυραμίδων, την κοινωνική διάλυση, τα όπλα στους δρόμους, τη γενικευμένη ανασφάλεια, τους νεκρούς. Κανείς δεν θέλει να ξαναζήσει κάτι τέτοιο. Δεν υποστηρίζω ότι θα έχουμε ξανά μια τέτοια εξέλιξη, όμως ο κίνδυνος ακόμα και ενός εμφυλίου πολέμου είναι υπαρκτός. Από την άλλη, ο Ράμα έχει κάθε συμφέρον να παρουσιάζει εαυτόν ως εγγυητή της ομαλότητας ώστε να αποφεύγει τη συζήτηση για τις ευθύνες του. Δεν μπορεί, έπειτα, μια κοινωνία να εκβιάζεται διαρκώς ότι αν αμφισβητήσει την εξουσία, θα βυθιστεί στο χάος. Η Αλβανία χρειάζεται, πιστεύω, μια συντεταγμένη δημοκρατική μετάβαση, ενδεχομένως μέσα από μια μεταβατική κυβέρνηση, που θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για πραγματικές θεσμικές αλλαγές και ελεύθερες εκλογές. Δεν χρειαζόμαστε απλώς έναν καινούργιο πρωθυπουργό αλλά ένα ικανό, αξιόπιστο πολιτικό σύστημα. Εκείνο που με στενοχωρεί περισσότερο είναι ο κίνδυνος να χαθεί μια σημαντική ευκαιρία για την αλβανική κοινωνία. Για δεκαετίες, η συνηθέστερη απάντηση των νέων ανθρώπων στα προβλήματα της χώρας ήταν η φυγή. Να πάνε στην Ιταλία, στην Ελλάδα, στη Γερμανία, στη Βρετανία, οπουδήποτε μπορούσαν να φτιάξουν μια καλύτερη ζωή. Πλέον πολλοί νέοι δηλώνουν ότι δεν θέλουν να φύγουν αλλά να αλλάξουν τον τόπο τους, κι αυτό είναι κάτι που αξίζει να προστατεύσουμε. Να μη μετατραπεί η οργή τους σε καύσιμο για τις φιλοδοξίες παλιών πολιτικών αρχηγών ή για την άνοδο ακραίων δυνάμεων. Δεν θέλω να ξαναδώ τη χώρα μου και την κοινωνία της να εγκλωβίζεται ανάμεσα στον αυταρχισμό και την ανασφάλεια, αλλά να χαράζει μια πορεία δημοκρατική, προοδευτική και κοινωνικά δίκαιη, χωρίς εθνικιστικές κορόνες και χωρίς την ανάγκη ενός ακόμη “σωτήρα”. Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο ποιος θα κυβερνά αύριο την Αλβανία. Είναι αν οι πολίτες της θα μπορέσουν επιτέλους να αισθανθούν ότι η χώρα αυτή τους ανήκει».

«Πολλοί νέοι δηλώνουν ότι δεν θέλουν να φύγουν αλλά να αλλάξουν τον τόπο τους, κι αυτό είναι κάτι που αξίζει να προστατεύσουμε. Να μη μετατραπεί η οργή τους σε καύσιμο για την άνοδο ακραίων δυνάμεων».

22.10.26

Δύο συγκλονιστικά βιβλία από τις εκδόσεις της Lifo.

Βρασίδας Καραλής

ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ

ΣΤΟΝ

ΡΟΜΠΕΡΤ

&

ΕΠΙΣΤΟΛΈΣ

ΠΡΟΣ

ΕΥΣΤΑΘΙΟΝ

ΣΤΑ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ & ΣΤO lifoshop.gr LiFO 22.10.26

21

q Γεννήθηκα στα Εξάρχεια. Έχω περάσει όλη μου τη ζωή στο κέντρο. Ποτέ δεν σκέφτηκα να ζήσω κάπου αλλού. Ο παππούς κι ο προπάππους μου ήταν σημαντικοί αρχαιολόγοι. Καμιά φορά σκέφτομαι ότι το DNA τους με οδηγούσε πάντα σε περιοχές όπου αφουγκραζόμουν το παρελθόν. Κάτι ξυπνούν μέσα μου αυτά τα μέρη. Με συναρπάζουν. Την κυνηγούσα, λοιπόν, τη θέα της Ακρόπολης από κοριτσάκι. Ήταν σημείο αναφοράς μου. Αν εξαιρέσεις ένα πολύ μικρό διάστημα που, παντρεμένη με τον Κουγιουμτζή, έμενα στο Φάληρο, γύρω από αυτόν τον λόφο γυρίζει όλη μου η ζωή. Μικρή, θυμάμαι, ανέβαινα στην ταράτσα του σπιτιού της μαμάς, στην οδό Μεθώνης στα Εξάρχεια, και της τραγουδούσα: «Ακρόπολη, Πλάκα, αγάλματα, πάρκα, ξημέρωμα ροζ οργαντίνα...». Αθήνα και πάλι Αθήνα! Φυσικά ήταν εξιδανικευμένη στα παιδικά μου μάτια, όπως και στα τραγούδια της εποχής.

Ηθοποιός. Γεννήθηκε στα Εξάρχεια, ζει στην Πλάκα.

q Μεγάλωσα ως μοναχοπαίδι, αφού ο δίδυμος αδερφός μου πέθανε μόλις έξι μηνών. Στην αρχή χαιρόμουν που απολάμβανα όλη την προσοχή και την αγάπη. Αργότερα κατάλαβα πόσο μεγάλο βάρος είναι αυτή η αποκλειστικότητα.

q Θεσσαλονίκη, Κοζάνη, Σέρρες, Τρίκαλα, Λάρισα. Απολάμβανα τρομερά τις μετακομίσεις που κάναμε λόγω μεταθέσεων του στρατιωτικού μπαμπά, αν και στην αρχή ένιωθα παντού ξένη. Όταν με έγραφαν σε κάποιο επαρχιακό σχολείο, τα παιδιά με αντιμετώπιζαν με καχυποψία, μου πετούσαν πέτρες, με κορόιδευαν. Όταν πάλι ήρθαμε οριστικά στην Αθήνα και γράφτηκα στο Αρσάκειο, οι Αρσακειάδες με σνόμπαραν ως επαρχιωτοπούλα.

q Οι γονείς μου ήταν ένα αταίριαστο ζευγάρι που συχνά έβρισκε διέξοδο στον κινηματογράφο. Έβαζαν ένα παλτό κι ένα καπέλο και προσπαθούσαν να ξεφύγουν από την πραγματικότητα. Είχαν πάντα μια τρομερή κόντρα, δομική: ο μεν πατέρας μου παντρεύτηκε για να φορέσει παντόφλες και να επαναπαυτεί στην ασφάλεια της οικογένειας, ενώ η μητέρα μου ποθούσε να βγει, να ζήσει, να απολαύσει την κοινωνική ζωή. Πρόλαβε λίγο ως σύζυγος στρατηγού να τα χαρεί, αλλά η κατάθλιψή της ήταν κυρίαρχη στη ζωή όλων μας.

q Το κλίμα στο σπίτι ήταν βαρύ. Η μητέρα μου ήταν μια γυναίκα με τρομερές ψυχολογικές διακυμάνσεις, διαρκώς ανικανοποίητη. Πάντα παραμόνευε το φευγιό της προς κάπου. Ήταν σαν μια φιγούρα που πότε πλησίαζε και πότε απομακρυνόταν. Ήμουν παιδί, αλλά τα σκοτάδια τα ένιωθα. Συχνά έφευγα από το πατρικό στα Εξάρχεια και με φιλοξενούσαν η γιαγιά κι οι θειάδες μου στην Πλάκα, γιατί η μητέρα μου έπρεπε να νοσηλευτεί και ο πατέρας χρειαζόταν βοήθεια.

q Την ένιωθα ως τον αδύναμο κρίκο και είχα πάρει το μέρος της. Είχαμε μια τρομερή σύνδεση. Ο πατέρας μου, από την άλλη, πλήρωνε τόσο τη θλίψη της όσο και το γεγονός ότι του χρέωνα την κατάστασή της. Πέρασε πολύς καιρός για να τον καταλάβω. Ο θάνατος της μητέρας μου μας τσάκισε και τους δύο. Ήμουν 22 ετών, αλλά, σε αντίθεση με εκείνον, είχα τη διέξοδο του θεάτρου.

q Η μητέρα μου λάτρευε την ποίηση. Κι ο μπαμπάς ήταν ταλαντούχος ζωγράφος που είχε καταπιέσει την επιθυμία του για τη ζωγραφική. Το πάλαι ποτέ, βλέπετε, οι καλλιτέχνες δεν ήταν σεβαστοί, ανήκαν στο περιθώριο. Φαντάσου, τώρα, έναν στρατηγό ζωγράφο! Θεωρούσε ανακόλουθη την τέχνη με το επάγγελμά του. Πολλές φορές όταν αποστρατεύτηκε τον παροτρύναμε να κάνει μια έκθεση, αλλά ποτέ δεν τόλμησε. Έμειναν κι οι δύο με ανεκπλήρωτα τα όνειρά τους.

q Όταν τους είπα ότι θα γίνω ηθοποιός, η μητέρα μου με ενθάρρυνε. Ο πατέρας μου ήταν συγκαταβατικός, αλλά με έναν όρο: να κρατήσω ζωντανή την προοπτική της αρχαιολογίας. Ήθελε να υπάρχει αντίβαρο. Δεν ήταν όμως άνθρωποι απόλυτοι ή βίαιοι. Κατανοούσαν, άλλωστε, απολύτως τι σημαίνει να καταπιέζεις την καλλιτεχνική σου φύση. Πέρασα, λοιπόν, στην αρχαιολογία, αλλά δυστυχώς δεν κόλλησα. Δεν συγκεντρωνόμουν καθόλου. Άσε που δεν ήμουν πρωινός τύπος και υπέφερα να ξυπνώ αχάραγα. Τελικά, σε 4-5 μήνες εγκατέλειψα τη σχολή.

q Στις εξετάσεις του Θεάτρου Τέχνης δεν πήγα ιδιαιτέρως προετοιμασμένη, όπως κάνουν τα σημερινά παιδιά που πλακώνονται στα ιδιαίτερα. Ήξερα απ’ έξω δυο τρία ποιήματα κι αυτό ήταν όλο. Ήμουν μαυρισμένη από το καλοκαίρι, έβαλα το πορτοκαλί φουστάνι, στολίστηκα και πήγα. Κατά τη διάρκεια της εξέτασης, ένας προβολέας έπεφτε πάνω μου, ενώ, στο μισοσκόταδο, στην πρώτη σειρά καθόντουσαν ο Κουν στο κέντρο και ο Κουγιουμτζής με τον Λαζάνη στις δύο άκρες. Σκηνικό ανάκρισης. Θρασύτατα τους είπα «ξέρετε, δεν είμαι προετοιμασμένη όπως θα έπρεπε». Ο Γιάννης Σιδέρης, ιστορικός του νεοελληνικού θεάτρου, μόλις άκουσε το όνομά μου και καθώς γνώριζε τους λόγιους της εποχής, με ρώτησε: «Τι σας είναι ο Στίλπων Πιττακής;» «Παππούς μου», του απάντησα. Νομίζω μέτρησε υπέρ μου.

q Στο θέατρο οδηγήθηκα γιατί ήθελα να ξεφύγω από έναν κόσμο που οριζόταν από το κλειστό αστικό περιβάλλον. Ήθελα μια διέξοδο που θα με γλίτωνε από τη σύμβαση. Δεν ήξερα αν θα τα καταφέρω, αλλά ένιωθα μια πρωτοφανή ελευθερία και επιθυμούσα να εκφράσω επιτέλους όσα αποσιωπούσα. Σε ένα από τα πρώτα μαθήματα αυτοσχεδιασμού, ο Λαζάνης μάς έβαλε θέμα « Έναν θάνατο». Τότε ήταν ψηλά στην επικαιρότητα το θέμα της Κύπρου κι είπα ότι θα κάνω μια αγωνίστρια που την πυροβολούν και πεθαίνει. Χτύπησα μεν το γόνατό μου, γιατί δεν ήξερα ακόμα πώς να πέφτω, αλλά εισέπραξα ένα μεγάλο «μπράβο» από τον Λαζάνη. Εκεί κατάλαβα ότι αυτό επιζητούσα. Με έναν θάνατο είχα βρει τη ζωή μου.

q Όταν τελικά πέρασα στο Θέατρο Τέχνης, κατάλαβαν όλοι ότι το μόνο που ήθελα ήταν να γίνω ηθοποιός. Τότε ήταν πολύ σαφής ο διαχωρισμός μεταξύ σοβαρού και ελαφρού θεάτρου. Στην τάξη μου, εγώ κι άλλη μία μαθήτρια σπουδάζαμε με την άδεια της οικογένειάς μας. Οι υπόλοιποι είτε έρχονταν κρυφά είτε είχαν φύγει από το σπίτι τους. Μην κοιτάς τώρα που οι μαμάδες σπρώχνουν τα παιδιά στη σόουμπιζ.

q Το 1967 έκανα το θεατρικό μου ντεμπούτο πρωταγωνιστώντας στον Γυρισμό του Πίντερ – οι γονείς μου, εννοείται, ήταν εκεί. Καμάρωναν πολύ, αν και, όπως οι περισσότεροι Αθηναίοι της εποχής, δεν αντιλαμβάνονταν πλήρως το θέατρο του Κουν. Οι θεατές συχνά μας έλεγαν: «Ωραία η παράσταση, ωραία παίζετε κι εσείς, αλλά τι έργα είναι αυτά που ανεβάζει ο άνθρωπος;». Πέρασε πάνω από μία δεκαετία για να ωριμάσουν οι συνθήκες για το ρεπερτόριο που διάλεγε. Στην αρχή ήταν τόσο περιορισμένο το κοινό που λιώναμε στις πρόβες για να ανεβάσουμε 4-5 έργα τη χρονιά, αφού σε έναν μήνα παραστάσεων είχαν έρθει όλοι όσοι παρακολουθούσαν θέατρο τότε.

q Από τον πατέρα μου κληρονόμησα τη συνέπεια, την αυστηρότητα, τη σοβαρότητα, την αφοσίωση, τον ψυχαναγκασμό της καλής μαθήτριας. Από τη μεριά της μητέρας μου κληρονόμησα εν μέρει την κατάθλιψη κι αυτό το ανεξέλεγκτο ρεύμα που καμιά φορά με κυριεύει. Αυτή την παραπάνω ευαισθησία που με κάνει ευάλωτη. Ευτυχώς, η αυστηρή μου πλευρά κάλυπτε το πόσο τρωτή υπήρξα.

q Την ανάγκη μου να είμαι πάντα σοβαρή και μετρημένη μού την καλλιέργησε και η θητεία στο Θέατρο Τέχνης. Ήταν ένα περιβάλλον πατριαρχικό –κακά τα ψέματα–, που έλεγχε όλο το πλέγμα της ζωής μας. Ένα είδος μονής όπου όφειλες να δουλεύεις απερίσπαστος, όχι για τον Θεό –όπως στα μοναστήρια– αλλά για τον θεό Διόνυσο. Καθώς από χαρακτήρα ήμουν ευεπίφορη στο κλίμα του μοναχισμού, αφοσιώθηκα πλήρως σε αυτή την ασκητική ζωή. Ουδέποτε καταπιέστηκα. Απεναντίας, ένιωθα –και ήμουν– προνομιούχα. Η εύνοια σε μια γυναίκα δεν ήταν αυτονόητη εκείνη την εποχή. Ελάχιστες είχαν τα δικά μου προνόμια.

22

LiFO

απο τη ματούλα κουστένη φωτογραφιeσ: παρισ ταβιτιαν

22.10.26

θέατρο τέχνης Την ανάγκη μου να είμαι πάντα σοβαρή και μετρημένη μου την καλλιέργησε και η θητεία στο Θέατρο Τέχνης. Ήταν ένα περιβάλλον πατριαρχικό –κακά τα ψέματα– που έλεγχε όλο το πλέγμα της ζωής μας. Ένα είδος μονής όπου όφειλες να δουλεύεις απερίσπαστος όχι για τον Θεό –όπως στα μοναστήρια– αλλά για τον θεό Διόνυσο.

LiFO 22.10.26

23

q Ένιωθα ότι επαναστατώ. Είχα μπει στο μοναστήρι και είχα στην κυριολεξία απαρνηθεί τα εγκόσμια. Σκέψου, δεν πήγα στον γάμο της ξαδέρφης μου, δεν συμμετείχα σε οικογενειακές και κοινωνικές συναναστροφές. Θεωρούσα ότι δεν είχα πια τίποτα να πω με όσους δεν ενδιαφέρονταν για την τέχνη. Περιφρονούσα συγγενείς, φίλους που δεν ανήκαν στον δικό μου κόσμο. Προφανώς και αδικούσα πάρα πολλούς ανθρώπους, αλλά ήμουν σκληροπυρηνική.

q Άρχισα να ασφυκτιώ όταν ερωτεύτηκα τον Μίμη Κουγιουμτζή. Εννοείται στα κρυφά. Κάναμε τα πάντα για να μη μάθει ο Κουν τη σχέση μας. Ασκούσε τρομερή εξουσία πάνω μας. Δεν ήθελε να δημιουργούνται συμμαχίες. Δυστυχώς, έμαθε τα πάντα για μας με τον χειρότερο τρόπο, όταν κάποιος του έστειλε μια ανώνυμη επιστολή που του τα αποκάλυπτε όλα: «Ρένη + Μίμης». Κάποιος ή κάποια που προφανώς ήθελε να εκδιωχθώ από το θέατρο...

q Ο Κάρολος Κουν ήταν το πιο γοητευτικό πλάσμα και συγχρόνως ο πιο σκληρός άνθρωπος που γνώρισα ποτέ. Τρανός αλλά και δύσκολος. Νομίζω ότι η σκληράδα ήταν η άμυνά του. Άλλες εποχές. Όταν έμαθε για τη σχέση μου με τον Κουγιουμτζή, δεν ήμουν στο γραφειάκι του για να ξέρω πώς αντέδρασε. Μετά βέβαια μας πάντρεψε. Έτσι λύνονται αυτά τα πράγματα. Στο τέλος περάσαμε στο άλλο άκρο: δεν ήθελε με τίποτα να χωρίσουμε.

q Ποτέ δεν αμφέβαλα ότι μ’ αγαπάει βαθιά. Άπλωνε πάντα ένα πέπλο αγάπης γύρω μου. Ένιωθα την αγάπη στο βλέμμα του, στο νοιάξιμό του, στον τρόπο που μου διάλεγε ρόλους. Η αγάπη ήταν πάνω απ’ όλα. Πάνω κι από την καταγγελία που του είχε σταλεί με γράμμα. Σήμερα σκέφτομαι καμιά φορά πως οι άνθρωποι στις μεγάλες εταιρείες υπογράφουν συμβόλαια με όρο να μη συνάπτουν ερωτικές σχέσεις με συναδέλφους τους. Επανέρχεται η μέθοδος Κουν. Επανέρχεται ο συντηρητισμός.

q Ο Κουν, προτού καν το ξεστομίσω, ήταν ο πρώτος που ένιωσε ότι πλησίαζε η ώρα που θα έφευγα μακριά του. Αφουγκραζόταν ότι είχα κουραστεί, ότι περνούσαν τα χρόνια κι αισθανόμουν πως είχαμε γίνει πια κατεστημένο. Με κοίταξε στα μάτια και μου είπε: «Δεν με αγαπάς πια». Εγώ χαμήλωσα τα μάτια και το βούλωσα. Τι να του έλεγα; Ότι δεν είχα πια ερεθίσματα; Ότι δεν με κινητοποιούσε τίποτα; Είχε έρθει η στιγμή να κάνω άλλη μια επανάσταση.

q Αφορμή για να φύγω από το Τέχνης υπήρξε ένα σίριαλ. Η τηλεόραση για τους «μοναχούς» του θεάτρου ήταν μια αδιανόητη αμαρτία. Όμως είχαν περάσει τα χρόνια, ο Κουν είχε μεγαλώσει, ίσως δεν είχε πια δυνάμεις να αντιδράσει όπως θα έκανε στα νιάτα του – που σίγουρα κάποιο τασάκι θα μου πετούσε. Ψιθύρισε μόνο: «Εντάξει, αν είναι σοβαρό το σενάριο...». Έφυγα, λοιπόν, μαζί με τον συμπρωταγωνιστή μου, Αντώνη Θεοδωρακόπουλο, και πήγαμε να δοκιμάσουμε την τηλεόραση. Τελικά τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως περιμέναμε. Κάναμε δυο τρία επεισόδια και αποχωρήσαμε. Όταν επέστρεψα, ηττημένη από τον κόσμο της τηλεόρασης, τον είδα να χαμογελάει κάτω από τα λευκά του γένια. Είχε πάρει την εκδίκησή του.

q Όπως μου είπαν, εκείνη η «τηλεοπτική αμαρτία» ήταν ο λόγος που δεν με συμπεριέλαβε στη διαθήκη του. Εγώ, όμως, πάντα πίστευα ότι η ουσιαστική κληρονομιά είναι άυλη. Το ταλέντο, η σοφία, η γνώση δεν είναι διαμέρισμα να σ’ τα γράψει κάποιος. Ειλικρινά, δεν με πείραξε που δεν μου άφησε το Θέατρο Τέχνης. Ούτε τη σκηνοθεσία επεδίωξα ούτε δασκάλα καιγόμουν να γίνω. Λίγες χρονιές από αυτές που δίδαξα ένιωσα ότι κάτι δονήθηκε μέσα μου από τη σχέση με τους μαθητές. Από τη δεκαετία του ’90 δε και μετά, απλώς αποφοιτούν ανεξέλεγκτα αναρίθμητες φουρνιές νέων ηθοποιών. Πλήθη που κανείς δεν ξέρει τι θ’ απογίνουν.

q Αν επιχειρήσω να κάνω απολογισμό –που γενικά τους απεχθάνομαι–, το πρόσημο θα είναι θετικό. Ήταν μεγάλη τύχη να ζήσω μέσα στο θέατρο. Ήμουν ένα κορίτσι κλειστό, δειλό και έπειτα από αυτήν τη μαθητεία πάτησα στα πόδια μου. Το δύσκολο περιβάλλον με θωράκισε με πίστη, αυτοπεποίθηση, αναγνώριση. Αν, για παράδειγμα, είχα πέσει στον Λευτέρη Βογιατζή ή τον Μπομπ Γουίλσον χωρίς να έχω περάσει από τον Κουν, θα είχα πάει σπίτι μου. Τίποτα απ’ όσα συζητάμε δεν θα είχε συμβεί. Ήμουν εκπαιδευμένη και ανθεκτική. Άντεξα τον Λευτέρη γιατί είχα εκπαιδευτεί στον Κουν. Κι άντεξα την ως τώρα διαδρομή γιατί έζησα τις ζωές εκατοντάδων ρόλων.

q Οικογένεια δεν ήθελα ποτέ να κάνω. Το να αποκτήσω παιδί πρέπει να το σκέφτηκα δυο τρεις μέρες σε όλη μου τη ζωή. Πέρασε πολύς καιρός ώσπου να καταλάβω γιατί ήμουν αρνητική. Ο λόγος ήταν τα παιδικά μου χρόνια. Ο φόβος μήπως αναπαραγάγω το οικογενειακό κλίμα λειτούργησε αποτρεπτικά. Αδιανόητο μου φαίνεται που βλέπω στις μέρες νέους να θέλουν διακαώς να παντρευτούν. Ειλικρινά, δεν καταλαβαίνω τι τους θέλγει στον ορθόδοξο γάμο. Για μένα ήταν μια αστική επιβολή. Παντρεύτηκα με τον Κουγιουμτζή γιατί το ήθελαν οι γονείς μας. Άσε που για να αποφύγουμε όλους αυτούς που θα καλούσε ο Πιττακής στην εκκλησία, τραβηχτήκαμε ως το Λουτράκι. Τηλεφωνούσα σε όλους και τους έλεγα: «Θα θέλαμε πολύ να έρθετε αλλά, τι κρίμα, ο γάμος θα γίνει μακριά». Την ώρα που τελείωσε το μυστήριο, ο παπάς μού έδωσε κάτι χαρτιά να υπογράψω. Έβαλα κι εγώ το όνομά μου: Πιττακή. Το βλέπει ο παπάς και μου λέει έξαλλος: «Είσαι με τα καλά σου; Πιττακή υπογράφεις ακόμα; Τι κάναμε εδώ τόση ώρα;». Τέτοια άρνηση είχα.

q «Πολλὰ τὰ δεινὰ κοὐδὲν ἀνθρώπου δεινότερον πέλει», πολλά είναι τα δεινά αλλά τίποτα πιο δεινό από τον άνθρωπο. Ο στίχος αυτός από το πρώτο στάσιμο της Αντιγόνης του Σοφοκλή είναι μια φράση που τα λέει όλα, το περίφημο χορικό για τον άνθρωπο. Τα «δεινά» δεν μπορείς ποτέ να τα μεταφράσεις με ακρίβεια. Είναι σαν να συνυπάρχει σε αυτήν τη μικρή λεξούλα το αξιοθαύμαστο και το τρομακτικό, το επίτευγμα και ο όλεθρος, το ανθρώπινο και το απάνθρωπο.

q Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Φιλοπάππου, Μακρυγιάννη, Αποστόλου Παύλου, Εθνικός Κήπος, Αέρηδες.

Αν είχα πέσει στον Λευτέρη Βογιατζή ή τον Μπομπ Γουίλσον χωρίς να έχω περάσει από τον Κουν, θα είχα πάει σπίτι μου. Τίποτα απ’ όσα συζητάμε δεν θα είχε συμβεί. Ήμουν εκπαιδευμένη και ανθεκτική. Κι άντεξα την ως τώρα διαδρομή γιατί έζησα τις ζωές εκατοντάδων ρόλων.

Στους δρόμους αυτής της πόλης περιπλανήθηκα όλη μου τη ζωή. Περίπατοι στις γειτονιές όπου συναντιούνται οι αιώνες και βλέπεις τη διαστρωμάτωση του παρελθόντος. Αρχαιότητες, μνημεία, τζαμιά, νεοκλασικά, όλα πάντα κάτω από τη σκιά της Ακρόπολης. Αυτές οι βόλτες είναι η μεγάλη μου παρηγοριά διαχρονικά και ιδιαίτερα την εποχή του κορωνοϊού. Με κράτησαν όρθια. Τόσο κρίμα που η Αθήνα διανύει σήμερα τη χειρότερή της εποχή. Η πόλη είναι βρόμικη, ρυπαρή, άθλια, με πεζοδρόμια σκοτώστρες. Παντελώς εχθρική για ανθρώπους με αμαξίδια ή δυσκολίες.

q Κι η γειτονιά μου, όμως, έχει αλλάξει, γιατί η πόλη παραδίδεται ανεξέλεγκτα στον τουρισμό. Με ανακουφίζει που ξέρω ότι θα συναντήσω τον άνθρωπο που κρατά ανοιχτό το διπλανό ψιλικατζίδικο, τον Γιώργο με τα καπέλα και τα σουβενίρ στην Κυδαθηναίων, τους σερβιτόρους στα δύο κοντινά ταβερνάκια που καταφεύγω, γιατί ως γνωστόν βαριέμαι φρικτά τη μαγειρική. Είναι οι άνθρωποι που νιώθω να στηρίζουν την καθημερινότητά μου.

ΙNFO

Η Ρένη Πιττακή πρωταγωνιστεί στην παράσταση Θρίλερ στην Ελβετία της Τζοάνα Μάρεϊ-Σμιθ που θα ανέβει σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια στο θέατρο Ιλίσια Βολανάκης από τις 20/11 έως τις 20/12.

q Το τελευταίο διάστημα κάνω ασταμάτητα πρόβες για το Θρίλερ στην Ελβετία της Τζοάνα Μάρεϊ-Σμιθ, που θα ανέβει στο Θέατρο Ιλίσια Βολανάκης. Είναι ένα συναρπαστικό ψυχολογικό θρίλερ εμπνευσμένο από τα τελευταία χρόνια της ζωής της συγγραφέα Πατρίσια Χάισμιθ. Τι γυναίκα! Μια λογοτεχνική λέαινα, ένα συγκλονιστικό μυαλό, από αυτά που με τρομάζουν. Να, γι’ αυτό κάνω θέατρο. Για να μπορώ να κάνω στη σκηνή όσα διστάζω στην αληθινή ζωή. Δεν μπορώ να κάνω φόνους, ούτε καν να καβγαδίσω δεν αντέχω. Γι’ αυτό ήρθε η υποκριτική στη ζωή μου: για να ζήσω χίλιες ζωές. Σύντομα κι αυτή της Χάισμιθ... Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

24

LiFO

22.10.26

Μακέτα της Νίκης Χαραλαμπίδου (Βραβείο διαγωνισμού «Θεάτρου» μεταξύ των σπουδαστών του Ελευθέρου Σπουδαστηρίου Καλών Τεχνών) για το εξώφυλλο του περιοδικού ΘΕΑΤΡΟ, τεύχος 3, 15 Μαΐου 1962

Θ Ε ΑΤ Ρ Ο

149

Π Α ΡΑ Σ ΤΑ Σ Ε Ι Σ Π ΟΥ ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

K E I M E N A : Λ Ι Ν Α Ι Ν Τ Ζ Ε Γ Ι Ά Ν Ν Η , Φ Ι Λ Ι Ώ ΡΆ Γ ΚΟΥ

LiFO 22.10.26

25

2026

26

LiFO

22.10.26

Εικόνα εξωφύλλου περιοδικού ΘΕΑΤΡΟ, τεύχος 2, Μάρτιος 1962 Ανάκτηση από Υπηρεσία Ηλεκτρονικών Περιοδικών της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κρήτης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΘΕΑΤΡΟ

Θ Ε ΑΤ Ρ Ο ΑΦ Ι Ε Ρ Ω Μ Α

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Π

– — — –

ροφανώς όλα όσα επαναλαμβάνουμε όλοι για τον αδιανόητο αριθμό παραστάσεων που κατακλύζουν κάθε χρόνο την Αθήνα, αυτή την παγκόσμια πρωτοτυπία να ανοίγουν θεατρικοί χώροι ο ένας μετά τον άλλον, πολλαπλασιάζοντας την προσφορά θεατρικών προτάσεων σε μια πόλη που το θεατρόφιλο κοινό της μάλλον δεν τις «αντέχει», έχουν την εξήγησή τους. Ωστόσο, δεν μπορεί να πει κανείς με ασφάλεια προς τα πού κλίνει το ελληνικό θέατρο· αν ακολουθεί, ας πούμε, τις διεθνείς τάσεις ή αν, αντιθέτως, το χαρακτηρίζει μια εθνοκεντρική γραμμή, εφόσον τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες και οι Ελληνίδες συγγραφείς κάνουν όλο και πιο αισθητή την παρουσία τους μέσα από ευρηματικά και άκρως ενδιαφέροντα κείμενα. Επίσης, δεν μπορείς πια να ξεχωρίσεις με απόλυτους όρους το πειραματικό από το συμβατικό θέατρο, ούτε το νεανικό από το «κατεστημένο». Όχι ότι έπαψαν να υπάρχουν οι διαφορετικές «φυλές» και οι θεατρικές πιάτσες, αλλά πλέον ένα θέατρο στην Κυψέλη ή στα Πατήσια μπορεί κάλλιστα να προσελκύσει κοινό όλων των ηλικιών και κάθε μορφωτικού επιπέδου, όπως και μια υπερπαραγωγή της Στέγης· μια «δύσκολη» πρόταση του Εθνικού μπορεί να αποδειχθεί εξίσου –αν όχι και περισσότερο– «εμπορική» με μια mainstream παράσταση του κέντρου. Από την άλλη, αν η εισπρακτική επιτυχία είναι ένα κριτήριο, όχι τόσο για την αξιολόγηση ενός έργου και μιας παράστασης, όσο για το τι ενδιαφέρει και τι απασχολεί το ευρύτερο θεατρόφιλο κοινό, η απάντηση είναι εύκολη. Δεν έχει να κάνει αποκλειστικά με δημοφιλείς καλλιτέχνες και εύκολα θεάματα, αλλά περισσότερο με την ιδιοσυγκρασία ενός λαού και τη συγκρότησή του. Το ελληνικό θέατρο ανέκαθεν έστηνε τον θεατή απέναντι σε έναν καθρέφτη, είτε μέσω της επιθεώρησης –παλιότερα– είτε μέσω της σημερινής σάτιρας ή του σκληρού ρεαλισμού των σύγχρονων έργων. Αν αποπειραθούμε να ακτινογραφήσουμε την τρέχουσα θεατρική πιάτσα, τις επαναλήψεις των μεγάλων επιτυχιών αλλά και όλα όσα έχουν ανακοινωθεί και περιμένουμε να δούμε φέτος τον χειμώνα, θα συνειδητοποιήσουμε ότι πρόκειται αναμφισβήτητα για μια ελληνοκεντρική συνολικά παραγωγή: τα νέα ελληνικά έργα, οι βιογραφίες προσώπων που διέγραψαν αξιοσημείωτη πορεία μέσα στον χρόνο και η μεταφορά αγαπημένων ταινιών του ελληνικού κινηματογράφου. Βέβαια, έχουμε και μεταφράσεις-διασκευές ξένων κειμένων και τις πάντα ενδιαφέρουσες σκηνοθετικές και δραματουργικές εκδοχές κλασικών έργων. Τρανταχτό παράδειγμα φέτος ο Σαίξπηρ, που από τις δέκα αναμενόμενες παραστάσεις έργων του οι πέντε είναι πρωτοποριακές διασκευές, οι οποίες δεν ξεφεύγουν μεν από τον πυρήνα της δραματουργίας του μεγάλου βάρδου, αλλά προτείνουν σύγχρονες αναγνώσεις. Οι Αθηναίοι και οι Αθηναίες αγαπούν το θέατρο, γεμίζουν τόσο τις μεγάλες όσο και τις μικρότερες αίθουσες, και οι περισσότερες παραστάσεις γίνονται sold out, καθώς, απ’ ό,τι φαίνεται, ο κόσμος εμπιστεύεται τους καλλιτέχνες και τους ακολουθεί ό,τι κι αν κάνουν. Παρακολουθούν με το ίδιο ενδιαφέρον έργα τολμηρά, σκληρού ρεαλισμού, με γλώσσα ωμή, και κωμωδίες που εμπεριέχουν κριτική, σαρκασμό και αμφισβήτηση – αυτό έκανε πάντα η καλή κωμωδία. Φέτος δεν είναι λίγες οι πετυχημένες παραστάσεις προηγούμενων σεζόν που επαναλαμβάνονται· αγαπήθηκαν πολύ, γέμισαν ασφυκτικά τα θέατρα, εκθειάστηκαν από την κριτική και πλέον υπάρχει απαίτηση για έναν ακόμα κύκλο παραστάσεων ώστε να τις δουν όσοι τις έχασαν. Επίσης, υπάρχουν έργα που παρουσιάζονται σε περισσότερες από μία σκηνοθετικές εκδοχές.

ΑΠΌ ΤΟΝ ΧΡΉΣΤΟ ΠΑΡΊΔΗ

Εδώ και χρόνια ο/η σταρ της ελληνικής σκηνής είναι πολύ συχνά ο/η σκηνοθέτης/-τιδα, ακόμα και όταν οι πρωταγωνιστές/-τριες μιας παράστασης είναι καλλιτέχνες κύρους ή μεγάλης δημοφιλίας. Ως εκ τούτου, και φέτος κυριαρχούν στη σκηνοθεσία ονόματα γνωστά, από κάθε γενιά, προσφέροντας στο κοινό την εγγύηση ενός σοβαρού εγχειρήματος, μιας άρτιας παράστασης. Παρ’ όλη την αγάπη στη θεατρική τέχνη και την πληθώρα παραστάσεων, οι οικονομικές συνθήκες δεν είναι πάντα ιδανικές, ακόμα και για εύρωστες παραγωγές. Οι επιδοτήσεις έχουν συρρικνωθεί και υπάρχει δικαιολογημένη απογοήτευση. Γι’ αυτό δεν είναι λίγοι οι μονόλογοι και οι παραστάσεις με δυο τρεις ηθοποιούς. Μειώνει αυτό το ενδιαφέρον μας; Όχι βέβαια. Οι μονόλογοι είναι τρομερά απαιτητικό είδος, συνήθως ερμηνεύονται από χαρισματικούς ηθοποιούς, προσφέροντας στη σύντομη διάρκειά τους τη μυσταγωγία, την αφηγηματική συμπύκνωση και ενίοτε την πνευματική πληρότητα ενός μεγαλύτερου σε διάρκεια και δράση έργου. Σε αυτό το πλαίσιο, θα πρέπει επίσης να δώσουμε τα εύσημα σε νεανικές ομάδες που παρακάμπτουν τα οικονομικά εμπόδια, καταφεύγοντας σε μια εφευρετικότητα που πολλές φορές έχει ελπιδοφόρα αποτελέσματα. Τα κλασικά έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου έχουν μια αδιαφιλονίκητη αξία που πάντα τραβά το ενδιαφέρον του κοινού. Φέτος, εκτός από τον Σαίξπηρ, θα ξαναδούμε έργα του Ίψεν, του Τσέχοφ, του Ροστάν αλλά και σημαντικών συγγραφέων του 20ού αιώνα, όπως ο Λόρκα, ο Καμί, ο Κολτές. Το αμερικανικό θέατρο, που κάποτε κυριαρχούσε στην ελληνική σκηνή, έχει αρχίσει να μειώνεται αισθητά. Το ενδιαφέρον του κοινού, βέβαια, μένει σταθερά προσανατολισμένο στην ελληνική θεματολογία, δηλώνοντας το «παρών» σε μια σειρά έργων τα οποία θίγουν καταστάσεις και προβληματισμούς που μας αφορούν όλους και όλες. Παράλληλα, υπάρχει μια στροφή σε παλιότερα έργα: η νέα γενιά δημιουργών τα ξαναδιαβάζει και τα παρουσιάζει μέσα από ένα άλλο πρίσμα, με μια νέα, δική της αισθητική και προσέγγιση. Κάπως έτσι το ελληνικό (έστω το αθηναϊκό) θέατρο εμπλουτίζεται, ανανεώνεται, προχωράει, κι αυτό αναμφισβήτητα έχει μεγάλη σημασία για την εξέλιξη της ελληνικής σκέψης και της ελληνικής κοινωνίας. Το θέατρο ανοίγει διάλογο με την κοινωνία ευρύτερα, καθότι ανέκαθεν αποτελούσε καθρέφτη της, από τους πιο σκοτεινούς καιρούς μέχρι τις πιο φωτεινές και αισιόδοξες εποχές. Πώς θα καταγραφεί η δική μας εποχή και πώς θα ερμηνευτεί μέσα από το θέατρο άραγε; Ίσως η γενιά που τώρα δημιουργεί, με την απαραίτητη απόσταση του χρόνου, να δώσει την απάντηση.

– — — –

LiFO 22.10.26

27

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΣΤΈΓΗ

ΘΕΑΤΡΟ

ΙΔ ΡΎ Μ ΑΤ ΟΣ

ΩΝΆΣΗ

Η ΣΤΕΓΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΩΝΑΣΗ ΜΕ ΜΟΤΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ΤΗ ΦΡΑΣΗ ΤΟΥ BRIAN ENO “THE ONLY PRODUCT OF ART IS FEELINGS” ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΕΡΓΑ-ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΜΕΝΟΥΝ ΜΕΣΑ ΜΑΣ. ΝΕΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΕΣ, ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΕΣ, ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ ΣΕ ΓΝΩΣΤΑ ΕΡΓΑ, ΚΑΤΑΞΙΩΜΕΝΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΠΟΥ ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΖΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΠΟΥ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

Οιδίποδας

ΦΑΟΥΣΤ

«Έγινε, δεν ειπώθηκε» ΣΕ ΣΚ ΗΝΟ ΘΕΣΊΑ ΡΟ ΜΈΟ Κ ΑΣΤΕΛΟΎ ΤΣΙ

Μετά τη Βερενίκη, ο Ρομέο Καστελούτσι επιστρέφει στη Στέγη, προσεγγίζοντας τον Φάουστ μέσα από το σώμα, την εικόνα και τη σκιά. Η ακόρεστη επιθυμία για γνώση, δύναμη και υπέρβαση των ανθρώπινων ορίων γίνεται αφετηρία μιας σκηνικής εμπειρίας ανάμεσα στην καταδίκη και τη λύτρωση. Ο ήρωας που παραδίδει την ψυχή του στον Διάβολο για μια δεύτερη νιότη παραμένει μια αινιγματική μορφή: τι αναζητά και ποιο τίμημα είναι διατεθειμένος να πληρώσει; Ο Ιταλός δημιουργός απομακρύνεται από τη λογοτεχνική αφήγηση, αναζητώντας μια σκηνική γλώσσα που μεταφέρει τον μύθο στην επικράτεια των αισθήσεων.

ΤΟΥ ΡΌ Μ ΠΕΡΤ AΐK Μια εκλογική βραδιά μετατρέπεται σε αντίστροφη μέτρηση προς την αποκάλυψη. Ο Ρόμπερτ Άικ μεταγράφει ελεύθερα τον Οιδίποδα Τύραννο του Σοφοκλή, συνδέοντας την οικογενειακή τραγωδία με ένα πολιτικό θρίλερ για τη δημόσια εικόνα, την ευθύνη και το τίμημα της αλήθειας. Ένας πολιτικός βρίσκεται λίγο πριν από τον εκλογικό θρίαμβο, όταν οι βεβαιότητές του αρχίζουν να καταρρέουν. Η αναζήτηση της αλήθειας απειλεί πλέον όσα συγκροτούν την προσωπική και δημόσια ταυτότητά του. Με ένταση και σαρδόνιο χιούμορ, η παράσταση εξετάζει πόσα αντέχουμε πραγματικά να γνωρίζουμε για τον εαυτό μας. Ο Νίκος Κουρής επιστρέφει στον ομώνυμο ρόλο, με τη Μαρία Κεχαγιόγλου ως Ιοκάστη και έναν λαμπρό θίασο, μετά τις 46 sold-out παραστάσεις της περσινής σεζόν.

Ο2

Κεντρική Σκηνή 12/11-13/12/2026

Κεντρική Σκηνή

Ο1

3-7/3/2027

2Β – Απαγωγή και Παρατήρηση ΤΟΥ ΓΙΆΝΝΗ ΝΙΆΡΡΟΥ Κ ΑΙ ΤΗΣ Ο Μ Ά Δ ΑΣ Ν ΥΞ Ένας άνθρωπος γίνεται αντικείμενο μελέτης τριών μυστηριωδών πλασμάτων. Γέννηση, έρωτας, φιλοδοξία και φθορά περνούν από ένα παράξενο εργαστήριο προσομοίωσης της ζωής, ώσπου παρατηρητές και παρατηρούμενος συγχέονται. Ο Γιάννης Νιάρρος ενσαρκώνει το ανθρώπινο υποκείμενο αυτού του πειράματος, με τρεις μουσικούς επί σκηνής και ει-

28

LiFO

κόνες που ανταποκρίνονται ζωντανά στον ήχο. Κάθε ερέθισμα προκαλεί μια νέα μεταμόρφωση, αλλά η ανθρώπινη εμπειρία αντιστέκεται στην ταξινόμηση. Ποιος μελετά, τελικά, ποιον και πώς εξηγείται η επιθυμία μας να ζούμε; Ζωντανή μουσική και βίντεο συνθέτουν μια παράσταση ανάμεσα στην επιστημονική φαντασία και την καφκική φάρσα.

Ο3

Μικρή Σκηνή 11/3-30/5/2027

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Η Ιλιάδα συναντά το ποδόσφαιρο και το γήπεδο μεταμορφώνεται σε πεδίο μάχης. Με προσωρινό τίτλο Έπος, ο Νίκος Καραθάνος συνδέει τη δόξα, τη βία και τα πάθη της κερκίδας με τον κόσμο των θνητών και των θεών. Στα γήπεδα των χωριών, οι μικρές κοινότητες ζουν τις δικές τους επικές αναμετρήσεις. Οι πολεμικές ιαχές συναντούν τα συνθήματα των οπαδών, οι ήρωες φορούν φανέλες και τα καθημερινά πάθη αποκτούν μυθικές διαστάσεις. Η ποίηση,

το χιούμορ και η μουσική συνθέτουν έναν κόσμο όπου η ανάγκη για νίκη συνυπάρχει με την ανθρώπινη αδυναμία. Με τη Μαρία Καβογιάννη, την Αμαλία Μουτούση ως προπονήτριες και παίκτριες και χωριάτισσες, μ’ ένα σύνολο σπουδαίων ηθοποιών και μουσική του Άγγελου Τριανταφύλλου.

Κεντρική Σκηνή 10/4-30/5/2027

Ο4 Έπος

Age of Content

ΤΩ Ν (LA)HORDE Κ ΑΙ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΎ Μ ΠΑ ΛΈΤΟΥ ΤΗΣ Μ ΑΣΣΑ ΛΊΑΣ Δεκαέξι χορευτές κινούνται σε έναν κόσμο όπου τα σώματα συναντούν τα ψηφιακά τους είδωλα. Οι (LA) HORDE, συνεργάτες της Madonna και της Rosalia, έρχονται μαζί με το Ballet National de Marseille για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Αντλούν από τα βιντεοπαιχνίδια, την κουλτούρα των κλαμπ και τις κινήσεις του TikTok, εξετάζοντας πώς η αδιάκοπη ροή περιεχομένου επηρεάζει την επιθυμία, την ταυτότητα και τις σχέσεις μας. Σαν να διασχίζουν παράλληλα σύμπαντα, οι ερμηνευτές συγκρούονται, δραπετεύουν, αγκαλιάζονται και αναγνωρίζουν άλλες πιθανές εκδοχές του εαυτού τους. Η ταχύτητα της ψηφιακής εικόνας συναντά τη φυσική παρουσία, σε μια χορογραφία που διερευνά πώς κατοικούμε ταυτόχρονα τον πραγματικό και τον εικονικό κόσμο.

ΣΕ ΣΚ ΗΝΟ ΘΕΣΊΑ ΝΊΚΟΥ Κ ΑΡΑΘΆΝΟΥ

ONASSIS

DANCE

DAYS

Κεντρική Σκηνή 23-24/1/2027

2027

Για 14η χρονιά, το φεστιβάλ σύγχρονου χορού Onassis Dance Days συγκεντρώνει δημιουργίες που εξετάζουν το σώμα, την αντίληψη και τη σχέση με τον άλλον. Στο Landless, την πρώτη κοινή δημιουργία των Χρήστου Παπαδόπουλου και Γιώργου Κοτσιφάκη, που περιοδεύει στην Ευρώπη, ο Κοτσιφάκης κινείται μόνος στην Κεντρική Σκηνή, ανάμεσα στο φως, την ομίχλη και το σκοτάδι. Το It’s the end of the amusement phase της Χαράς Κότσαλη επιστρέφει έπειτα από δύο χρόνια διεθνούς περιοδείας, ενώ η χορογράφος είναι υποψήφια για το Bloom Prize 2027 του Sadler’s Wells. Στο Echo Chamber της Χριστιάνας Κοσιάρη, η εξομολόγηση και το προσωπικό ημερολόγιο συναντούν την ψηφιακή δυστοπία. Ο Κωνσταντίνος Παπανικολάου παρουσιάζει το The Rashomon Effect όπου το ίδιο σόλο επαναλαμβάνεται δύο φορές, αλλάζοντας την αφήγηση και τους παρατηρητές, ώστε να εξετάσει πώς μεταβάλλεται το βλέμμα μας. Στο Glorious Epic της Σοφίας Μαυραγάνη, δύο σώματα αναζητούν τη συλλογικότητα, αναδεικνύοντας την ευαλωτότητα ως μια διαφορετική εκδοχή ηρωισμού.

Landless

Χρήστος Παπαδόπουλος & Γιώργος Κοτσιφάκης

Ο6-1Ο LiFO

Ο5

3-7/2/2027 σε διάφορους χώρους της Στέγης

22.10.26

29

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

ΟΙ ΘΕΑΤΡΙΚΈΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ ΤΆΓΑΡΗ ΠΑΡ ΟΥ ΣΙΆ ΖΟΥΝ

Έγκλημα στον Νείλο ΤΗΣ ΑΓΚ ΆΘΑ Κ ΡΊΣΤΙ

Θέατρο Άθενς Μπρόντγουαιη

11 Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Αγίου Μελετίου 61, Στοά Λάλη, Κυψέλη, 210 8221250

ΆΘΕΝΣ

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ.-Κυρ. 18:00 & 21:00 Πρεμιέρα: Παρ. 4/12

Μ Π Ρ Ό Ν Τ ΓΟΥΑ ΙΗ

Ένας φόνος ανατρέπει μια πολυτελή κρουαζιέρα στον Νείλο. Ο Ηρακλής Πουαρό αναζητά τον ένοχο ανάμεσα σε επιβάτες που κρύβουν έρωτες, αντιζηλίες και σκοτεινά μυστικά. Στη διασκευή του Κεν Λούντβιχ, κάθε λεπτομέρεια μπορεί να οδηγήσει στην αποκάλυψη. μετάφραση: Αντώνης Γαλέος σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης παίζουν: Ιεροκλής Μιχαηλίδης, Αντώνης Καφετζόπουλος, Ελισάβετ Μουτάφη, Μάξιμος Μουμούρης, Αναστασία Παντούση, Κατερίνα Μισιχρόνη, Ρένος Ρώτας, Μενέλαος Χαζαράκης, Βαγγέλης Δαούσης, Χριστίνα Δενδρινού, Ινώ Πικιώνη

ΑΛΕΞ | ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

ΤΗΣ ΛΗΤΏΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛ ΛΊΔΟΥ Κ ΑΙ ΤΟΥ ΠΆΝΟΥ ΒΛ Ά ΧΟΥ Ένα αγόρι εξαφανίζεται σε μια επαρχιακή πόλη. Χρόνια αργότερα, ένας από τους ανηλίκους που συνδέθηκαν με την υπόθεση επιστρέφει στα γεγονότα. Ανακρίσεις, αναπαραστάσεις και θραύσματα μνήμης συνθέτουν μια ιστορία για τον εκφοβισμό, την ανδρική επιβολή και τη συλλογική ευθύνη. Ο Πάνος Βλάχος εναλλάσσεται σε ρόλους θυτών, μαρτύρων και συνεργών. σκηνοθεσία: Λητώ Τριανταφυλλίδου παίζουν: Πάνος Βλάχος και πέντε ανήλικοι ερμηνευτές σε διπλή διανομή

ΊΔΡΥΜΑ

ΜΙΧΆΛΗΣ

Κ ΑΚΟΓΙΆΝΝΗΣ

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Πειραιώς 206, Ταύρος, 210 3418550

12

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00 Πρεμιέρα: Σάβ. 7/11

Ο έμπορος της Βενετίας ΤΟΥ ΟΥΊΛ ΛΙΑ Μ ΣΑΊΞΠΗΡ

Θέατρο Αλκυονίς Ιουλιανού 42, 210 8828100

13 30

LiFO

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Α ΛΚ ΥΟΝΊΣ

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00 Πρεμιέρα: Τετ. 21/10

Στη Βενετία των συναλλαγών, των συμφερόντων και των κοινωνικών αντιθέσεων, ο έμπορος Αντόνιο δανείζεται χρήματα από τον Σάιλοκ, προκειμένου να βοηθήσει τον φίλο του, Μπασάνιο, να διεκδικήσει την αγαπημένη του Πόρσια, βάζοντας ενέχυρο μια λίβρα από τη σάρκα του. Η συμφωνία πυροδοτεί μια σύγκρουση για το χρήμα, την εκδίκηση και την προκατάληψη. Μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη χωρίς ανθρωπιά; μετάφραση-απόδοση: Άκης Δήμου σκηνοθεσία: Γιάννης Μπέζος παίζουν: Γιάννης Μπέζος, Φαίη Ξυλά, Τάσος Γιαννόπουλος, Γιάννης Στόλλας, Αλμπέρτο Φάις, Λήδα Καπνά, Σταύρος Μαρκάλας, Ιωάννης Απέργης, Παναγιώτης Γουρζουλίδης, Ηρακλής Κρομμύδας, Θράσος Σταθόπουλος, Στελίνα Καρασαββίδου

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

ΟΙ ΘΕΑΤΡΙΚΈΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ ΤΆΓΑΡΗ ΠΑΡ ΟΥ ΣΙΆ ΖΟΥΝ

Άμλετ

ΤΟΥ ΟΥΊΛ ΛΙΑ Μ ΣΑΊΞΠΗΡ Η Στεφανία Γουλιώτη ερμηνεύει τον πρίγκιπα που καλείται να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα του, αντιμέτωπος με ένα σύστημα εξουσίας που συνθλίβει τη σκέψη και την ατομικότητα. Η ανάγνωση του Δημήτρη Καραντζά εστιάζει στην ταυτότητα, την αντίσταση και τη σύγκρουση ανάμεσα στον στοχασμό και τη δράση. μετάφραση: Γιώργος Χειμωνάς σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς παίζουν: Στεφανία Γουλιώτη, Φιντέλ Ταλαμπούκας, Θεοδώρα Τζήμου, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Συμεών Τσακίρης, Θανάσης Ραφτόπουλος, Νίκος Μήλιας, Νίκος Κουσούλης, Γρηγόρης Μπαλλάς, Μιχάλης Αναγνώστου, Πασχάλης Τερζής, Μιχάλης Ψαλίδας

14

Θέατρο Βεάκη Στουρνάρη 32, 210 5223522

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00 Πρεμιέρα: Σάβ. 19/12

Β ΕΆ Κ Η

Ρομπέρτο Τσούκκο ΤΟΥ Μ ΠΕΡΝΆΡ- Μ ΑΡΊ ΚΟΛΤΈΣ Έχοντας σκοτώσει τους γονείς του, ο Τσούκκο δραπετεύει και περιπλανιέται σε μια πόλη που μοιάζει με φυλακή. Η διαδρομή του γίνεται μια σκοτεινή αναμέτρηση με τη βία, τους κοινωνικούς ρόλους και την επιθυμία για ελευθερία. Ο Δημήτρης Καραντζάς προσεγγίζει το έργο ως σύγχρονο αστικό μύθο, ανάμεσα στον ρεαλισμό και την ποιητική αλληγορία. μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς παίζουν: Δημήτρης Καπουράνης, Μανώλης Μαυροματάκης, Άννα Καλαϊτζίδου, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Μιχάλης Τιτόπουλος, Ιωάννα Δεμερτζίδου, Μπάμπης Αλεφάντης, Βασίλης Ζαφειρόπουλος

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΠΡΟΣΚΉΝΙΟ

Θέατρο Προσκήνιο Καπνοκοπτηρίου 8, 210 8256838 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:15, Κυρ. 19:00 Πρεμιέρα: Παρ. 23/10

ΊΔΡΥΜΑ

ΜΙΧΆΛΗΣ

15 Κ ΑΚΟΓΙΆΝΝΗΣ

Cleansed ΤΗΣ ΣΆΡΑ ΚΈΙΝ

16 LiFO

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Πειραιώς 206, Ταύρος, 210 3418550 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 20:30, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Σε ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα που έχει μετατραπεί σε τόπο ελέγχου και βασανισμού, έξι πρόσωπα διεκδικούν την αγάπη, την ταυτότητα και την αποδοχή. Ο Τίνκερ, o οποίος διαχειρίζεται το ίδρυμα, τα υποβάλλει σε ακραίες δοκιμασίες, επιχειρώντας να εξαλείψει ό,τι θεωρεί απαγορευμένο. Το σκοτεινό, ποιητικό έργο της Σάρα Κέιν επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, σε μια παράσταση για την αντίσταση απέναντι στην καταστολή της επιθυμίας. μετάφραση: Αντώνης Γαλέος σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς παίζουν: Χρήστος Λούλης, Μαίρη Μηνά, Δημήτρης Καπουράνης, Νατάσα Εξηνταβελώνη, Γιώργος Ζυγούρης, Νικολάκης Ζεγκίνογλου, Θανάσης Ραφτόπουλος

22.10.26

31

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

ΟΙ ΘΕΑΤΡΙΚΈΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ ΤΆΓΑΡΗ ΠΑΡ ΟΥ ΣΙΆ ΖΟΥΝ

Breaking God ΤΟΥ Λ ΆΚ Η Λ ΑΖΌΠΟΥΛΟΥ Η δημοτικότητα του Θεού πέφτει και η επικοινωνία με το κοινό του χρειάζεται ανανέωση. Αποφασίζει, λοιπόν, να ξεκινήσει παγκόσμια περιοδεία, αναζητώντας διασημότητες αντί για προφήτες, αλλά ένα ατύχημα τον φέρνει στην Ελλάδα. Η κωμωδία του Λάκη Λαζόπουλου σατιρίζει την κυριαρχία της εικόνας, τα κοινωνικά δίκτυα και τις ψευδείς ειδήσεις, αναζητώντας όσα εξακολουθούν να ενώνουν τους ανθρώπους.

Θέατρο Αλάμπρα Στουρνάρη 53, 210 5220120 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 18:00 & 20:30

κείμενο: Λάκης Λαζόπουλος

17

σκηνοθεσία: Φάνης Μουρατίδης κοστούμια: Γιώργος Σεγρεδάκης φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης παίζουν: Φάνης Μουρατίδης, Μάριος Πετκίδης, Κωνσταντίνος Μπεφάνης

Α Λ Ά Μ ΠΡΑ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Το μυστήριο της Ίρμα Βεπ ΤΟΥ ΤΣΑΡΛΣ Λ ΆΝΤΛ Α Μ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

18

ΖΊΝΑ

Ο λόρδος Έντγκαρ επιστρέφει στην έπαυλή του με τη νέα του σύζυγο, όμως η παρουσία της νεκρής Ίρμα Βεπ μοιάζει να στοιχειώνει το σπίτι. Γοτθικός τρόμος, αιγυπτιακές κατάρες και βικτoριανά μυστικά γίνονται υλικό παρωδίας. Η Μαρία Κίτσου και η Έλενα Χαραλαμπούδη αναλαμβάνουν οκτώ ρόλους, με 35 αστραπιαίες αλλαγές κοστουμιών, σε μια θεατρική κούρσα μεταμορφώσεων. μετάφραση-σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός σκηνικά: Εύα Μανιδάκη κοστούμια: Βάνα Γιαννούλα μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου παίζουν: Μαρία Κίτσου, Έλενα Χαραλαμπούδη

Θέατρο Ζίνα Λεωφ. Αλεξάνδρας 74, 210 6424414 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:30, Πεμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:30 Πρεμιέρα: Παρ. 18/12

Ο Πουπουλένιος

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης

ΤΟΥ Μ ΆΡΤΙΝ Μ ΑΚ ΝΤΌΝΑ Η παιδική ηλικία, η κακοποίηση, η εξουσία και η λογοκρισία συναντιούνται στο σκοτεινό σύμπαν του Μάρτιν ΜακΝτόνα. Η Σοφία Πάσχου προσεγγίζει το έργο μέσα από την ανάγκη να αφηγούμαστε ιστορίες για να αντέξουμε την πραγματικότητα και να κατανοήσουμε όσα μας συνέβησαν. Η παράσταση παρουσιάζεται στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο του υπογείου. μετάφραση: Χριστίνα Μπάμπου-Παγκουρέλη σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου παίζουν: Αινείας Τσαμάτης, Γιώργος Ζυγούρης, Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος, Χρήστος Κοντογεώργης

32

LiFO

Πειραιώς 206, Ταύρος, 210 3418550 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ. 20:30, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:30 & 21:00, Κυρ. 18:00

19 ΊΔΡΥΜΑ

Πρεμιέρα: Παρ. 27/11

ΜΙΧΆΛΗΣ

Κ ΑΚΟΓΙΆΝΝΗΣ 22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

ΟΙ ΘΕΑΤΡΙΚΈΣ ΕΠΙΧΕΙΡΉΣΕΙΣ ΤΆΓΑΡΗ ΠΑΡ ΟΥ ΣΙΆ ΖΟΥΝ

Ποιος φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ ΤΟΥ ΈΝΤΟΥΑΡΝΤ Ά Λ Μ ΠΙ

Μια πρόσκληση για ποτό μετατρέπεται σε ένα ανελέητο ψυχολογικό παιχνίδι. Ο Τζορτζ και η Μάρθα υποδέχονται ένα νεαρό ζευγάρι και, μέσα σε μια νύχτα, οι κοινωνικές μάσκες υποχωρούν μπροστά σε τραύματα, ανταγωνισμούς και προσωπικές ψευδαισθήσεις. Η παράσταση του Σωτήρη Τσαφούλια επιστρέφει για δεύτερη χρονιά, ισορροπώντας ανάμεσα στη σκληρότητα και το ειρωνικό χιούμορ. μετάφραση: Τζένη Μαστοράκη σκηνοθεσία: Σωτήρης Τσαφούλιας

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

2Ο

ΖΊΝΑ

παίζουν: Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Έφη Μουρίκη, Σπύρος Σταμούλης, Ελεάνα Στραβοδήμου

Θέατρο Ζίνα Λεωφ. Αλεξάνδρας 74,

210 6424414

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.-Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:30 Μέχρι 6/12/2026

Οικογένεια Τσεκμέ

21

ΤΟΥ ΤΌΛΗ ΠΑΠΑ ΔΗ Μ ΗΤΡΊΟΥ

Ένας Ισπανός τουρίστας γνωρίζει την ελληνική φιλοξενία από την ανάποδη, όταν συναντά τα ξαδέρφια του διαβόητου Τάκη Τσεκμέ και την παρέα τους. Μια σπάνια ποικιλία χόρτου, ένα στριπτιτζάδικο στην Κινέττα και ένας παπαγάλος που παραμιλάει μπλέκονται σε μια κωμωδία με φόντο ένα έγκλημα. Ο Τόλης Παπαδημητρίου επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στον κόσμο μιας οικογένειας που μετατρέπει κάθε συνάντηση σε απρόβλεπτη περιπέτεια.

Θέατρο Πόλη Δάνης Κατρανίδης Φωκαίας 4, πλ. Βικτωρίας

σκηνοθεσία: Τόλης Παπαδημητρίου σκηνικά: Λία Ασβεστά κοστούμια: Ελένη Σκιρτοπούλου φωτισμοί: Περικλής Μαθιέλλης παίζουν: Τόλης Παπαδημητρίου, Πηνελόπη Πλάκα, Ηλιάνα Γαϊτάνη, Αντώνης Καλομοιράκης, Άννη Θεοχάρη, Χρήστος Πούλος-Ρένεσης, Αντώνης Στάμος

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Π ΌΛ Η Δ Ά Ν ΗΣ Κ ΑΤ ΡΑ ΝΊΔ ΗΣ

Οικογένεια Άνταμς

ΣΕ ΣΚ ΗΝΟ ΘΕΣΊΑ ΘΈΜΙΔ ΑΣ Μ ΑΡΣΈΛ ΛΟΥ Θέατρο Βέμπο

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο LiFO

ΒΈΜΠΟ

22

Καρόλου 18, Μεταξουργείο, 210 5229519 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ. 21:00, Σάβ. 17:15 & 21:00, Κυρ. 17:00 & 20:00

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πεμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

Η εκκεντρική οικογένεια επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Βέμπο. Ο Γκόμεζ, η Μορτίσια και η Γουένσντεϊ συναντούν ξανά το κοινό σε ένα μιούζικαλ με μαύρο χιούμορ, τραγούδια και χορογραφίες. Οι ήρωες που ξεκίνησαν από τις σελίδες ενός κόμικ ζωντανεύουν στη σκηνή με έναν πολυπρόσωπο θίασο. σκηνοθεσία-απόδοση κειμένου και στίχων: Θέμις Μαρσέλλου παίζουν: Νίκος Μουτσινάς, Μαρία Σολωμού, Παρθένα Χοροζίδου, Σταύρος Νικολαΐδης, Βαγγέλης Κακουριώτης, Αλεξάνδρα Σιέτη κ.ά.

Μέχρι 6/12/2026

22.10.26

33

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

24

Η κουζίνα Ο Γιώργος Κουτλής σκηνοθετεί με μαεστρία ένα ensemble 14 ηθοποιών και μουσικών, δημιουργώντας έναν σκηνικό οργανισμό που κινείται με χιούμορ, σκληρότητα, ρυθμό και ακρίβεια μηχανής. Στον κεντρικό ρόλο ο Μιχάλης Σαράντης και γύρω του ένας πολυπρόσωπος θίασος που συνθέτει μια κουζίνα-κοινότητα: σκληρή, αστεία, θορυβώδη, τρυφερή, εξαντλημένη, βαθιά ανθρώπινη.

Θέατρο Κιβωτός Πειραιώς 115, Αθήνα, 210 3427426

23

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.& Κυρ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Έπειτα από μια σπάνια σε διάρκεια και ένταση ανταπόκριση του κοινού, με τα εισιτήρια να εξαντλούνται σ υ νε χώ ς ε π ί έ ναν ολ ό κ λη ρ ο χρόνο, η Δίκη του Φραντς Κάφκα σε σκηνοθεσία Άρη Μπινιάρη επιστρέφει για δεύτερη σεζόν, με τον Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλο στον ρόλο του Γιόζεφ Κ. να επαναφέρει στη σκηνή ένα από τα πλέον ανήσυχα και διεισδυτικά έργα του 20ού αιώνα.

ΚΙΒΩΤΌΣ

Η δίκη

ΚΆΠΠΑ

Θέατρο Κάππα Κυψέλης 2, Κυψέλη, 210 7707227 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.& Κυρ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00 Η Καρυάτιδα! του Γιώργου Καπουτζίδη επιστρέφει για να θυμίσει πως στην Ελλάδα το μεγαλείο, η εθνική συγκίνηση και η πολιτική σκοπιμότητα συχνά βρίσκονται στην ίδια σκηνή. Τα Γλυπτά του Παρθενώνα γίνονται το πιο πολύτιμο «όπλο» και η σάτιρα παίρνει ξανά τον πρώτο λόγο. Στη σκηνοθεσία, η Κατερίνα Μαυρογεώργη χαρίζει στην παράσταση δυναμικό ρυθμό, σκηνική ενέργεια και μια σύγχρονη ματιά πάνω στη φαρσοκωμωδία. παίζουν: Ασημίνα Αναστασοπούλου, Στέλιος Ιακωβίδης, Στέλιος Ξανθουδάκης, Αγορίτσα Οικονόμου, Δρόσος Σκώτης, Σταμάτης Φακορέλης, Μαρία Φιλίνη

25

Dogville Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Τη δική του εκδοχή πάνω στην εμβληματική τα ιν ί α τ ο υ Λ α ρ ς φ ο ν Τρ ί ερ θ α παρουσιάσει ο Άρης Μπινιάρης. Η κοινότητα του Dogville, ένα κλειστό σύστημα φόβου και επίπλαστης ηθικής τάξης, ένας κόσμος άηχης βίας, μεταφέρεται στη σκηνή σαν ένας ζωντανός μηχανισμός ελέγχου, όπου η πίεση κλιμακώνεται αδιάκοπα και γίνεται αισθητηριακά παρούσα.

Θέατρο ARK Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

26

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΔΗΜΟΤΙΚΌ

Δροσοπούλου 197, 210 2113269

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Η Καρυάτιδα!

ΠΕΙΡΑΙΆ

παίζουν: Γιάννης Αναστασάκης, Βαγγελιώ Ανδρεαδάκη, Μαρία Βούρου, Μαντώ Γιαννίκου, Μυρτώ Γκόνη, Αλεξάνδρα Καζάζου, Ιερώνυμος Καλετσάνος, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Άιντι Ορμένι, Μάριος Παναγιώτου, Άρης Παπαϊωάννου, Φώτης Στρατηγός, Γιώργος Συμεωνίδης, Βασίλης Τρυφουλτσάνης, Πηνελόπη Τσιλίκα

Δημοτικό Θέατρο Πειραιά

ARK

Λεωφ. Ηρ. Πολυτεχνείου 32, 210 4143310 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ. 19:00, Πέμ.-Παρ. 20:30, Σάβ. 17:30 & 21:00 Πρεμιέρα: Τετ. 25/11

Τζένη Τζένη

27

Το Τζένη Τζένη σε σκηνοθεσία και σύλληψη του Νίκου Καραθάνου, με τους Χάρι Αλεξίου, Νίκο Καραθάνο, Γιάννη Κότσιφα, Χρήστο Λούλη, Ζέτα Μακρυπούλια, Ιωάννα Μαυρέα, Κώστα Μπερικόπουλο, Ιωάννα Μπιτούνη, Άγγελο Παπαδημητρίου, Αλέξανδρο Σκουρλέτη, Γαλήνη Χατζηπασχάλη, παρουσιάζεται έως τις 8 Νοεμβρίου, για έναν νέο κύκλο παραστάσεων.

ΔΗΜΟΤΙΚΌ 34

LiFO

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Δημοτικό Θέατρο Πειραιά Λεωφ. Ηρ. Πολυτεχνείου 32, 210 4143310 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ. 19:00, Πέμ.-Παρ. 20:30, Σάβ. 17:30 & 21:00

ΠΕΙΡΑΙΆ

Χώρισε με ΑΕ και ΣΙΑ Η πρώτη σκηνοθεσία της Κόρας Καρβούνη φέρνει στη σκηνή τη σύγχρονη γαλλική κωμωδία του Tristan Petitgirard με τους Μιχάλη Συριοπούλο, Βάσω Καβαλλιεράτου και Στάθη Κόικα. Μια κωμωδία για όσους έχουν χωρίσει, όσους το σκέφτονται, όσους έφυγαν χωρίς να φύγουν και όσους εξακολουθούν να διαπραγματεύονται τους όρους μιας σχέσης που έχει λήξει προ πολλού.

ΘΗΣΕΙΟΝ ΘΗΣΕΙΟΝ, ένα θέατρο για τις τέχνες

28

Τουρναβίτου 7, Αθήνα, 210 3255444 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ-Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:00

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

29

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΓΚ ΛΌΡΙΑ

Σεσουάρ για δολοφόνους Θέατρο Γκλόρια Ιπποκράτους 7, Αθήνα, 210 3600832 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00

Η μακροβιότερη παράσταση στην ιστορία του ελληνικού θεάτρου επιστρέφει για 18η χρονιά, σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη και Δημήτρη Μακαλιά. Κάθε βράδυ το κοινό ρωτά, παρατηρεί, αμφισβητεί και ψηφίζει. Κάθε βράδυ ένας ύποπτος βρίσκεται στο επίκεντρο. Και κάθε βράδυ στο Studio Antony η ίδια υπόθεση παίρνει άλλη τροπή. παίζουν: Άρης Αντωνόπουλος, Νίκη Λάμη, Δημήτρης Μακαλιάς, Ζήσης Ρούμπος, Χάρης Χιώτης, Αντιγόνη Ψυχράμη, Γιάννης Λατουσάκης, Αθηνά Μουστάκα

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

3O

ΚΙΒΩΤΌΣ

Μπόμπυ ή Άβολες κουβέντες με ζώα

Θέατρο Κιβωτός

Πειραιώς 115, Αθήνα, 210 3427426 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:00 Πρεμιέρα: Τρ. 3/11

Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Ο Μπόμπυ είναι ειλικρινής με τους ερωτικούς συντρόφους του. Μπορεί να γίνει και ελαφρώς χειριστικός πού και πού, αλλά εντάξει, άνθρωπος είναι κι αυτός, σε αντίθεση με τους ερωτικούς συντρόφους του, που είναι -στην κυριολεξία- ζώα. Αφού τάραξε τα νερά της παγκόσμιας θεατρικής σκηνής, το έργο του Rob Hayes έρχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαγουλιώτη, με τον Γιάννη Νιάρρο σε έναν προβληματικά οικείο, μετασυνουσιακό μονόλογο.

Δ ΊΠ ΥΛΟ Ν

31

Ο Θαυμαστός Καινούριος Κόσμος (Brave New World) του Άλντους Χάξλεϊ, ένα από τα πιο επιδραστικά και ριζοσπαστικά μυθιστορήματα του 20ού αιώνα, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία της Αικατερίνης Παπαγεωργίου. Γραμμένο το 1932, εξακολουθεί να συνομιλεί ανησυχητικά με το παρόν, φωτίζοντας έναν κόσμο όπου η τεχνολογία, η κατανάλωση και η καταναγκαστική ευτυχία λειτουργούν ως μηχανισμοί ελέγχου. παίζουν: Ισιδώρα Δωροπούλου, Αναστασία Ραφαέλα Κονίδη, Μάριος Κρητικόπουλος, Τάσος Λέκκας, Καλλιρρόη Μυριαγκού, Βασίλης Μηλιώνης

Θέατρο Δίπυλον Σαμουήλ Καλογήρου 2, Θησείο, 210 3230803 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 20:00 Πρεμιέρα: Σαβ. 31/10

Η παραμόρφωση/ Αμερικάνικος 32 Θ Έ Α Τ Ρ Ο Σ Η Μ ΕΊ Ο Βούβαλος Ο Αμερικάνικος Βούβαλος του Ντέιβιντ Μάμετ σε σκηνοθεσία Γιάννη Μπέζου, με τους Γιώργο Νινιό, Αντώνη Κρόμπα, Σταύρο Τσουμάνη, και η Παραμόρφωση σε κείμενο και σκηνοθεσία Γιάννη Αποσκίτη, με τους Χαρά Μάτα Γιαννάτου, Μαριαλένα Ηλία, Ηλία Μουλά, Πάνο Παπαδόπουλο, Κωνσταντίνο Πλεμμένο, συναντιούνται στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου Σημείο. Και στις δύο παραστάσεις οι άνθρωποι μιλούν πολύ, σχεδιάζουν, υποψιάζονται, συγκρούονται. Στην πραγματικότητα, όμως, παλεύουν με κάτι πολύ πιο δύσκολο: με την αδυναμία τους να αλλάξουν όταν όσα πίστευαν για τη ζωή, τους άλλους και τον ίδιο τους τον εαυτό αρχίζουν να υποχωρούν.

LiFO

Η Παραμόρφωση

Θέατρο Σημείο Χαρ. Τρικούπη 4, Καλλιθέα, 210 9229579 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:00 Πρεμιέρα: Παρ. 13/11

33

Αμερικάνικος Βούβαλος

Θέατρο Σημείο Χαρ. Τρικούπη 4, Καλλιθέα, 210 9229579 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:00 Πρεμιέρα: Δευτ. 2/11

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΓΚ ΛΌΡΙΑ

34

Βουκεφάλας

Ο Αλέξανδρος Ρήγας σκηνοθετεί τον Μίνω Θεοχάρη, τον Στράτο Λύκο και τον Ζαχαρία Γουέλα σε έναν κόσμο όπου τίποτα δεν είναι ακριβώς αυτό που φαίνεται και κανείς δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι λέει όλη την αλήθεια.

Θέατρο Γκλόρια Ιπποκράτους 7, Αθήνα, 210 3600832 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 20:30 Πρεμιέρα: Δευτ. 2/11

22.10.26

35

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Μακμπέθ

ΤΟΥ ΟΥΊΛ ΛΙΑ Μ ΣΑΊΞΠΗΡ Η πιο σκοτεινή τραγωδία του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου, με τον Γιώργο Γάλλο και την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Τον δυναμικό θίασο απαρτίζουν καταξιωμένοι ηθοποιοί, με τους οποίους η Κατερίνα Ευαγγελάτου συνεργάζεται συχνά, αλλά και νεότεροι ερμηνευτές. μετάφραση: Νίκος Χατζόπουλος σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία: Κατερίνα Ευαγγελάτου σκηνικά: Εύα Μανιδάκη μουσική: Σταύρος Γασπαράτος ηθοποιοι: Γιώργος Γάλλος, Καρυοφυλλιά Καραμπέτη, Μιχάλης Μιχαλακίδης, Λευτέρης Πολυχρόνης, Έλενα Τοπαλίδου κ.ά.

Θέατρο Κατερίνα

35

ΒασιλάκουΜαριάννα Τόλη

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Κ Β Α Σ Ι Λ Ά Κ Ο Υ- Μ Α Α Τ Ε Ρ Ί Ν Α ΡΙΆΝΝΑ ΤΌΛΗ

Σαπφώ

ΤΟΥ Α ΛΈΞΗ ΣΤΑ Μ ΆΤΗ

36

Προφήτου Δανιήλ 3 & Πλαταιών Πρεμιέρα: Παρ. 13/11

Ο φονιάς

ΤΟΥ Μ ΉΤΣΟΥ ΕΥΘΥ ΜΙΆ ΔΗ

37 ΠΛΥΦΑ Κορυτσάς 39, Βοτανικός Πρεμιέρα: Παρ. 13/11

Π ΛΥΦ Α Θέατρο Κατερίνα ΒασιλάκουΜαριάννα Τόλη

36

Η Κόρα Καρβούνη ερμηνεύει την αρχαία ποιήτρια σε έναν μονόλογο που φωτίζει τη γυναίκα πίσω από το σύμβολο. Η επιθυμία, ο έρωτας και η ελευθερία του λόγου βρίσκονται στο επίκεντρο του τελευταίου, ανέκδοτου θεατρικού έργου του Αλέξη Σταμάτη.

Προφήτου Δανιήλ 3 & Πλαταιών

σκηνοθεσία: Νικαίτη Κοντούρη

Από Νοέμβριο 2026

ερμηνεύει: Κόρα Καρβούνη

LiFO

σκηνικα: Τότα Πρίτσα

Επιστρέφοντας από τη φυλακή, ο Σάββας συναντά στο σπίτι της αδελφής του πρόσωπα δεμένα με το έγκλημα που σημάδεψε τη ζωή του. Μυστικά και σιωπές αποκαλύπτουν τις κοινωνικές και οικογενειακές ρίζες της βίας. σκηνοθεσία: Δημήτρης Μπίτος σκηνικα: Ζωή Φαμέλη Μολυβδά ηθοποιοι: Τάσος Σωτηράκης, Πανάγος Ιωακείμ, Βασίλης Κανελλόπουλος, Νικολέττα Κοτσαηλίδου

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Γίγαντας

ΤΟΥ M ARK ROSENBLATT Καλοκαίρι του 1983. Ο Ρόαλντ Νταλ ολοκληρώνει τις Μάγισσες, ενώ ένα αντισημιτικό κείμενό του προκαλεί θύελλα αντιδράσεων. Ο εκδότης και η μνηστή του επιχειρούν να διαχειριστούν την κρίση, όμως εκείνος αρνείται να υποχωρήσει. Η άφιξη της εκπροσώπου του αμερικανικού εκδοτικού του οίκου μετατρέπει τη συνάντηση σε εκρηκτική αναμέτρηση: θα ζητήσει συγγνώμη ή θα διακινδυνεύσει τη φήμη του; Ο Γιώργος Σκεύας σκηνοθετεί ένα έργο για τη σχέση καλλιτεχνικής ιδιοφυΐας και ηθικής ευθύνης, ενσωματώνοντας στοιχεία από τον φανταστικό κόσμο του συγγραφέα. σκηνοθεσία: Γιώργος Σκεύας σκηνικά: Γιώργος Σκεύας μουσική: Σήμη Τσιλαλή ηθοποιοι: Άρης Λεμπεσόπουλος, Χάρης Χαραλάμπους-Καζέπης, Αμαλία Αρσένη, Ελένη Ρουσσινού, Γιώτα Καραχάλιου

Θέατρο της Οδού Κυκλάδων «Λευτέρης Βογιατζής» Κυκλάδων 11, 210 8217877 Πρεμιέρα: Σάβ. 31/10

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Τ ΗΣ Ο ΔΟ « Λ ΕΥ Τ Έ Ρ Η Σ Β Ο Ύ Κ Υ Κ Λ Ά Δ Ω Ν ΓΙΑΤ ΖΉΣ»

Η μωβ ομπρέλα

39

ΤΗΣ Ά ΛΚ ΗΣ ΖΈΗ

38

Ο πλανήτης των Χριστουγεννιάτικων Δέντρων

4O

ΤΟΥ ΤΖΙΆΝΙ ΡΟΝΤΆΡΙ Θέατρο Πορεία Τρικόρφων 3-5 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ. 11:00 Καθημερινές για σχολεία 10:30 Πρεμιέρα: Κυρ. 18/10

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Π Ο Ρ ΕΊ Α

Λίγο πριν από τον πόλεμο του 1940, μια παρέα παιδιών μεταμορφώνει έναν κήπο στο Μαρούσι σε κόσμο ανεξάντλητων δυνατοτήτων. Η φιλία και η φαντασία γίνονται καταφύγιο απέναντι στους περιορισμούς των μεγάλων. σκηνοθεσία: Δήμητρα Λαρεντζάκη σκηνικά: Αντώνης Δαγκλίδης

Ένα κουνιστό αλογάκι ταξιδεύει τον Μάρκο σε έναν πλανήτη όπου κάθε μέρα είναι Χριστούγεννα. Μια περιπέτεια για τη φαντασία, την ειρήνη και την αξία της προσμονής, με ηθοποιούς και μουσικούς επί σκηνής. διασκευή: Γεράσιμος Ευαγγελάτος

μουσική: Κώστας Βόμβολος ηθοποιοι: Χριστίνα Βράκα,Τριαντάφυλλος Δελής, Νικόλας Δρίγκας, Γιάννης Εσκιντζόγλου, Ειρήνη Ιωάννου-Παπανεοφύτου, Αλέξανδρος Κωχ, Γιώργος Μακρής, Αγάπη Μουστρή, Βαγγέλης Χαλκιαδάκης

Ο ΛΎ Μ ΠΙ Α

σκηνοθεσία: Χλόη Μάντζαρη μουσική: Μίνως Μάτσας χορογραφίες: Σοφία Σπυράτου

Θέατρο Ολύμπια Για θεατές από 5 ετών

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις παραστάσεις επισκεφτείτε το www.lykofos.org

LiFO

22.10.26

37

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΑΘΗΝΑΪΚ Ά

Θ Έ ΑΤ ΡΑ

S TA G ES

NETWORK

Παγόβουνο

Να ζει κανείς ή να μη ζει;

ΤΗΣ YOL ANDA GARCIA SERR ANO Τέσσερις Έλληνες κυνηγούν μια καλύτερη ζωή στον Τιτανικό, μέσα σε ψέματα και κωμικές ανατροπές.

ΤΟΥ NICK W HITBY

Ένας θίασος μπλέκεται με κατασκόπους και κατακτητές, σε μια φάρσα στην κατεχόμενη Πολωνία.

σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης

σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαθανασίου, Μιχάλης Ρέππας

παιζουν: Γιάννης Ζουγανέλης, Γιάννης Τσιμιτσέλης, Κατερίνα Γερονικολού, Θανάσης Πατριαρχέας

παιζουν: Δήμητρα Ματσούκα, Μιχάλης Ρέππας, Παντελής Καναράκης, Αλίνα Κοτσοβούλου, Θάνος Μπίρκος, Κωνσταντίνος Γιάννης, Γιώργος Δεπάστας και η Άννα Κουρή

Embassy Theater

Λαμπέτη Λεωφ. Αλεξάνδρας 106

ΛΑΜΠΈΤΗ

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 20:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

ΕΠΙ ΟΣ

41

EMBASSY

Πατριάρχου Ιωακείμ 5

ΧΊΑ

Οι δίκαιοι ΤΟΥ Α Λ Μ ΠΈΡ Κ Α ΜΊ

ΤΩ Ν ΘΑΝΆΣΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΊΟΥ Κ ΑΙ ΜΙΧ Ά ΛΗ ΡΈΠΠΑ

Μια ομάδα επαναστατών αναμετριέται με τα ηθικά όρια της βίας στον αγώνα για ελευθερία.

Σ

5 ΟΣ

Η απληστία και η υποκρισία της ελληνικής κοινωνίας συναντούν το καυστικό χιούμορ της μαύρης κωμωδίας.

σκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας παιζουν: Κωνσταντίνος Μπιμπής, Βερόνικα Δαβάκη, Δημήτρης Γεωργαλάς, Τζούλη Σούμα, Γιάννης Σαμψαλάκης, Χρήστος Τσάβος και Νίκος Δερτιλής

σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαθανασίου, Μιχάλης Ρέππας παιζουν: Βίκυ Σταυροπούλου, Λευτέρης Ελευθερίου, Θανάσης Ευθυμιάδης, Βίβιαν Κοντομάρη, η Χριστίνα Τσάφου και η Κωνσταντίνα Μιχαήλ

43

Α ΛΊΚΗ

Αποθήκη

ΑΠΟΘΉΚΗ

Αλίκη Αμερικής 4

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

Μια βδομάδα… το πολύ!

Η ζωή και τα τραγούδια του Ξυλούρη μέσα από ζωντανή μουσική και αρχειακά ντοκουμέντα. σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης στον ρόλο του ξυλούρη: Αιμιλιανός Σταματάκης

σκηνοθεσία: Γιώργος Οικονόμου

παιζουν (αλφαβητικά): Χρήστος Γεωργαλής, Ξανθή Γεωργίου, Νίκος Γκέλια, Γιάννης Καλαντζόπουλος, Ιωάννα Λέκκα, Γιάννης Μαθές, Λίζυ Ξανθοπούλου, Σπύρος Σουρβίνος, Αναστασία Τσιλιμπίου, Μάνος Τσούτης, Γιώργος Φλωράτος

παιζουν: Αλέκος Συσσοβίτης, Ιωάννης Παπαζήσης, Λυδία Τζανουδάκη

Πειραιώς 131 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.-Πέμ. 20:00, Παρ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:00 Πρεμιέρα: Πέμ. 26/11

38

LiFO

44

Νίκος Ξυλούρης, ο Αρχάγγελος της Κρήτης

Μια προσχεδιασμένη συγκατοίκηση γίνεται παγίδα για τρεις ανθρώπους, ανάμεσα σε ψέματα και παρεξηγήσεις.

ΠΕΙΡΑΙΏΣ

Σαρρή 40 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ. 19:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00

ΤΗΣ Ζ Α Χ ΑΡΈΝΙΑΣ ΠΕΤΡΆΚ Η

ΤΟΥ CLÉMENT MICHEL

45

T H E AT ER

42

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 18:00

Μπαμπάδες με ρούμι

ΤΥ

ΧΡΌΝ

ΘΕΑΤΡΟ

Αφηγείται η Τάνια Τρύπη.

Ήβη

131

46

ΉΒΗ

Σαρρή 27 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 17:30 & 21:00, Κυρ. 18:00 Έως 05/12

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

47

ΠΑΛΛΆΣ

ΜΙΚΡΌ

ΤΩ Ν AR MELLE PATRON & EM M AN UEL PATRON

Οι κρυφές σκέψεις δύο ζευγαριών αποκαλύπτουν όσα η ευγένεια των συζητήσεών τους συγκαλύπτει.

Μια απρόσμενη ανακοίνωση των γονιών δοκιμάζει την αγάπη και τις αντοχές μιας οικογένειας.

σκηνοθεσία: Θοδωρής Αθερίδης

σκηνοθεσία: Προμηθέας Αλειφερόπουλος

παιζουν: Θοδωρής Αθερίδης, Εβελίνα Παπούλια, Τόνυ Δημητρίου, Θάλεια Παπακώστα

Σκέφτομαι δυνατά ΤΟΥ FLORIAN ZELLER

Ακριβοί μας γονείς

παιζουν: Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Ελένη Κούρκουλα, Κώστας Βασαρδάνης, Άλκης Μπακογιάννης, Άννα Λουιζίδη

Εμπορικόν Σαρρή 11 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:00

Μικρό Παλλάς Αμερικής 2

ΕΜΠΟΡΙΚΌΝ

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ. 20:00, Παρ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:00

Ρόσμερσχολμ ΤΟΥ ΧΈΝΡΙΚ ΊΨΕΝ

Ο έρωτας και η επιθυμία κοινωνικής αλλαγής συγκρούονται με την ενοχή και το βάρος του παρελθόντος. σκηνοθεσία: Γιάννης Χουβαρδάς παιζουν: Γιώργος Γλάστρας, Σίμος Κακάλας, Ηρώ Μπέζου, Άντζελα Μπρούσκου, Αργύρης Ξάφης, Γιάννης Χαρίσης

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν-Σκηνή Φρυνίχου Φρυνίχου 14 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ. 19:00, Πέμ.-Παρ. 20:30, Σάβ. 17:30 & 21:00 Πρεμιέρα: Πέμ. 12/11

49

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Τ Έ Χ Ν Η Σ Κ ΟΥ Ν-Σ Κ Η Ν Ή Φ Κ Α Ρ Ό Λ ΟΥ ΡΥΝΊΧΟΥ

51 Το φράγμα

(The Weir)

ΉΒΗ

ΤΟΥ C ONOR M cPHERSON

52

Άγριος σπόρος ΤΟΥ ΓΙΆΝΝΗ ΤΣΊΡΟΥ

Η εξαφάνιση ενός παραθεριστή αποκαλύπτει τους μηχανισμούς καχυποψίας και κοινωνικού αποκλεισμού. σκηνοθεσία: Σοφία Καραγιάννη παιζουν: Ηλίας Βαλάσης, Δημήτρης Μαμιός, Ανθή Σαββάκη

Μικρό Χορν

ΜΙΚΡΌ LiFO

ΧΟΡΝ

Αμερικής 10 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ. 20:00, Παρ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 17:00

Λύκοι

5O ΜΙΚΡΌ

48 ΠΑΛΛΆΣ

ΤΟΥ ΝΤΊΝΟΥ ΣΠ ΥΡΌΠΟΥΛΟΥ Μια παρέα σε ένα απομονωμένο σπίτι μπλέκεται σε μια επικίνδυνη ιστορία εξουσίας και δικαίωσης. σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης παιζουν (αλφαβητικά): Απόστολος Γκλέτσος, Σωτήρης Μανίκας, Γιάννης Νταλιάνης,Κώστας Αποστολάκης, Γιώργος Χρανιώτης

Μικρό Παλλάς Αμερικής 2 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 20:00, Σάβ. 18:00, Κυρ. 21:00

Σε ένα ιρλανδικό μπαρ, οι αλλόκοτες ιστορίες μιας παρέας δίνουν τη θέση τους σε βαθιά προσωπικές εξομολογήσεις. σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης

παιζουν: Δημήτρης Λάλος, Μαριλίτα Λαμπροπούλου, Μιχάλης Οικονόμου, Νικόλας Παπαδομιχελάκης, Μιχάλης Αρτεμισιάδης

Ήβη Σαρρή 27 Πρεμιέρα: Παρ. 18/12

Ο πίνακας

ΤΟΥ ERNESTO CABALLERO Η πώληση ενός αριστουργήματος πυροδοτεί μια σάτιρα για την πολιτική χειραγώγηση και τα κατασκευασμένα είδωλα. σκηνοθεσία: Μιχάλης Πανάδης παιζουν (αλφαβητικά): Άγγελος Ανδριόπουλος, Ιωάννα Παππά, Γιούλη Τσαγκαράκη

Ψυρρή Σαχτούρη 4 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00

53 ΨΥΡΡΉ 22.10.26

39

ΘΕΑΤΡΟ

photo: the boy/νίκος

πάστρας

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΕΘΝΙΚΟ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

54

Το σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα Το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα γράφτηκε το 1936 και μέχρι το 1964 η δικτατορία του Φράνκο απαγόρευε τη σκηνική του παρουσίαση στην Ισπανία. Τι ήταν εκείνο που έκανε το έργο επικίνδυνο για ένα τόσο ισχυρό καθεστώς; Εννιά γυναίκες μένουν κλεισμένες στο σπίτι τους, χωρίς κοινωνική, προσωπική, σεξουαλική ζωή, υπό την τυραννία της Μπερνάρντα Άλμπα, η οποία μετατρέπει αυτό το σπίτι σε μια άτυπη φυλακή. Ένας στιβαρός πατριαρχικός μηχανισμός ακμάζει εκεί μέσα, χωρίς μάλιστα να εμφανίζεται κανένας άνδρας επί σκηνής. Ένας τόπος ελέγχου, καταστολής και εμμονής, χωρίς ποτέ η συμμόρφωση να επιβληθεί από φορείς θεσμικής εξουσίας. Η παράσταση θα απογυμνώσει την ιστορία αυτών των γυναικών από το ιστορικό και τοπικό της περίβλημα, που μπορεί να τη λειάνει, προκειμένου να την αφηγηθεί ως μια άχρονη πολιτική αλληγορία για τη δυστοπία που ζούμε. Γιατί το Σπίτι έρχεται και ξανάρχεται. Αλλάζει εποχές, πρόσωπα, μορφές· και κάθε φορά μάς βρίσκει μέσα του. Το κλασικό αριστούργημα του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα επιστρέφει στην Κεντρική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου έπειτα από τρεις δεκαετίες, με τη Φιλαρέτη Κομνηνού στον ρόλο της Μπερνάρντα Άλμπα και ένα ξεχωριστό, αποκλειστικά γυναικείο ensemble ερμηνευτριών από διαφορετικές καλλιτεχνικές γενιές. μετάφραση: Έφη Γιαννοπούλου

Εθνικό Θέατρο Κεντρική Σκηνή Κτίριο Τσίλερ, Αγ. Κωνσταντίνου 22-24, 210 3801691 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 18:00, Πέμ.-Σάβ. 20:00, Κυρ. 17:00 Πρεμιέρα: Τετ. 20/1/2027

σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία: Ιώ Βουλγαράκη παίζουν (αλφαβητικά): Αλίκη Αλεξανδράκη, Φιλαρέτη Κομνηνού, Μαρία Κοραχάη, Ευσταθία Λαγιόκαπα, Γαρυφαλλιά Μαρίνη, Ιωάννα Μαυρέα, Κατερίνα Μολφέση, Ηλέκτρα Νικολούζου, Ελίνα Ρίζου, Θεοδοσία Σαββάκη, Κατερίνα Φώτη, Χριστίνα Χριστοδούλου μουσικός επί σκηνής (κοντραμπάσο): Μαρία Τασιούλα

40

LiFO

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

ΕΘΝΙΚΟ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

photo: the boy/νίκος πάστρας

55

Ο βυσσινόκηπος

Ένα από τα εμβληματικότερα έργα του παγκόσμιου ρεπερτορίου, ο Βυσσινόκηπος του Αντόν Τσέχοφ, επιστρέφει για λίγες παραστάσεις, μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε την περσινή θεατρική περίοδο. Με έναν 10μελή θίασο ξεχωριστών ερμηνευτ(ρι)ών, όχημα την εξαιρετική μετάφραση της Χρύσας Προκοπάκη και με όρους ενός ιδιότυπου «μουσικού ρεαλισμού» –όπου η παρτιτούρα είναι το κείμενο και τα μουσικά όργανα οι ανθρώπινες φωνές–, η ιλαρή και συγχρόνως σπαρακτική αυτή τραγικωμωδία μιλά για την αέναη προσπάθεια του ανθρώπου να ξορκίσει τον τρόμο της αβύσσου και του απείρου, τη σιωπή και το κενό που ανά πάσα στιγμή απειλούν να τον αφανίσουν. Με τη δράση να τοποθετείται εξ ολοκλήρου στο καθιστικό/σέρα μιας ρωσικής ντάτσας, το κύκνειο άσμα του Τσέχοφ παρουσιάζεται ως ένα κατεξοχήν έργο συνόλου, 42 χρόνια μετά το τελευταίο του ανέβασμα από το Εθνικό Θέατρο. Τα μέλη μιας «ευρύτερης οικογένειας» ξαναβρίσκονται μετά από χρόνια στο γερασμένο πια –και υποθηκευμένο– σπίτι τους. Όλες και όλοι γνωρίζουν μέσα τους πως είναι η τελευταία ευκαιρία να ξαναζήσουν παρέα την ανακούφιση της οικειότητας που τους ενώνει αλλά και να αποχαιρετίσουν όλα αυτά που, ακόμα και την ώρα που τα βιώνουν, αισθάνονται πως είναι ήδη παρελθόν. Το τελευταίο έργο του Τσέχοφ, γραμμένο λίγους μόλις μήνες πριν από τον θάνατό του, μιλά με οδυνηρή ελαφρότητα για ένα ανέμελο παρόν, που συμπιέζεται ασφυκτικά ανάμεσα σε ένα νοσταλγικά εξωραϊσμένο παρελθόν και σε ένα τραγικά αβέβαιο μέλλον.

LiFO

Εθνικό Θέατρο Κεντρική Σκηνή, Κτίριο Τσίλερ, Αγ. Κωνσταντίνου 22-24, 210 3801691 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 18:00, Πέμ.-Σάβ. 20:00, Κυρ. 18:00 Πρεμιέρα: Σάβ. 28/11

μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη διασκευή-σκηνοθεσία: Έκτορας Λυγίζος παίζουν (αλφαβητικά): Γιώργος Ζιάκας, Γιάννης Κλίνης, Σοφία Κόκκαλη, Έκτορας Λυγίζος, Υβόννη Μαλτέζου, Μαρία Μοσχούρη, Αμαλία Μουτούση, Γιάννης Παπαδόπουλος, Κατερίνα Πατσιάνη, Φοίβος Συμεωνίδης

22.10.26

41

ΘΕΑΤΡΟ

ΕΘΝΙΚΟ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

56

/νίκος photo: the boy

πάστρας

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Πολύ κακό για το τίποτα Ο Κωνσταντίνος Ρήγος επιστρέφει στο Εθνικό Θέατρο, μεταμορφώνοντας το εκλεπτυσμένο παιχνίδι ερωτικών παρεξηγήσεων του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Πολύ κακό για το τίποτα σε ένα αστραφτερό σόου. Με τους έμφυλους ρόλους να αποδομούνται με κομψότητα και δηκτική ειρωνεία, η ευφάνταστη κωμωδία μεταφέρεται στο πλατό μιας ψυχαγωγικής εκπομπής, με απίθανα σκετς-καταλύτες πλήρους αποδιοργάνωσης! Ζωντανή μουσική, κωμική ένταση, πλάνη και αποπλάνηση, απιστίες και κακοπιστίες, παλιές έριδες, μεταμφιέσεις και κρυφακούσματα συνθέτουν άλλοτε ένα παιχνιδιάρικο τέχνασμα που οδηγεί στον έρωτα και την αυτογνωσία και άλλοτε μια σκοτεινή ίντριγκα που προκαλεί καταστροφή. Ένας έμπειρος παρουσιαστής τηλεοπτικών σόου ετοιμάζεται για την πρεμιέρα του νέου του εγχειρήματος, στο επίκεντρο του οποίου βρίσκονται η εκρηκτική σχέση του Βενέδικτου και της Βεατρίκης –ενός σπινθηροβόλου ντουέτου ευφυΐας, αντιπαράθεσης και έλξης– αλλά και ο επικείμενος γάμος της Ηρώς με τον νεαρό Κλαούντιο, που κανείς δεν ξέρει αν τελικά θα πραγματοποιηθεί. Όμως, καθώς το παιχνίδι των παρεξηγήσεων ξεκινά, τίποτα δεν πάει όπως είχε σχεδιαστεί. Το περίφημο παιχνίδι ανάμεσα στο «nothing» και το «noting» επικυρώνει την αίσθηση πως η πραγματικότητα δεν βιώνεται αλλά κατασκευάζεται. Και εμείς μένουμε να αναρωτιόμαστε τι είναι αλήθεια και τι μυθοπλασία…

Εθνικό Θέατρο Θέατρο REX, Σκηνή «Μαρίκα Κοτοπούλη», Πανεπιστημίου 48, 210 3301881 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ-Σάβ. 20:30, Κυρ. 19:00 Πρεμιέρα: Τετ. 9/12

Απόδοση-Διασκευή: Έρι Κύργια Σκηνοθεσία-Χορογραφία: Κωνσταντίνος Ρήγος Παίζουν (αλφαβητικά): Ινώ Αθανασιάδου, Νίκος Αναστασόπουλος, Νεφέλη Θεοδότου, Σμαράγδα Καρύδη, Ίντρα Κέιν, Θάνος Λέκκας, Δαυίδ Μαλτέζε, Τατιάνα Μελίδου, Μάριος Αθανάσιος Μποζίκας, Βασίλης Μπούτσικος, Δημοσθένης Παπαδόπουλος, Γιώργος Πρίφτι, Δημήτρης Σταυριανόπουλος, Μιχαήλ Ταμπακάκης, Τέλης Τελλάκης, Ρένος Χαραλαμπίδης, Σπύρος Χριστάκης Μουσικοί επί σκηνής: Γιαν Βαν Αγγελόπουλος (ντραμς), Δημήτρης Χατζηζήσης (βιολί, κιθάρα, πλήκτρα), Κωστής Χριστοδούλου (πιάνο, πλήκτρα)

42

LiFO

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Τρικυμία Το Εθνικό Θέατρο υποδέχεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον διεθνώς καταξιωμένο σκηνοθέτη, σκηνογράφο, ζωγράφο και παιδαγωγό Ντμίτρι Κρίμοφ. Μια από τις σημαντικότερες μορφές του σύγχρονου θεάτρου, με πολυάριθμες διακρίσεις –ανάμεσά τους τα βραβεία Stanislavsky, Grand Prix στην Κουαντριενάλε της Πράγας, Herald Angels του Διεθνούς Φεστιβάλ του Εδιμβούργου, και πέντε Χρυσές Μάσκες– και θριαμβευτική πορεία σε κορυφαίους θεατρικούς οργανισμούς, φεστιβάλ και μουσεία παγκοσμίως. Με αφετηρία την προσωπική του εμπειρία ως αυτοεξόριστου τα τελευταία τέσσερα χρόνια από τη Ρωσία, ο Κρίμοφ θα ανεβάσει τη δική του εκδοχή της Τρικυμίας, ανασυνθέτοντας το αποκαλούμενο «αποχαιρετιστήριο» σαιξπηρικό έργο –με μια ομάδα Ελλήνων/-ίδων ηθοποιών και τη μουσική υπογραφή του Θοδωρή Οικονόμου– ως μια πολιτική και υπαρξιακή έκρηξη που θέτει στο επίκεντρο την εκδίκηση, τη συγχώρεση και την ηθική ευθύνη. Μια σπάνια σκηνική κατάθεση, μέσα από τον αναρχικό, ποιητικό και απρόβλεπτο θεατρικό του κόσμο. Ο Πρόσπερο βρίσκεται μακριά από την πατρίδα του και επιστρέφει σε έναν τόπο που έχει αλλάξει, όπως και ο ίδιος, με το μαγικό ραβδί του εδώ να έχει αντικατασταθεί από πραγματικά μέσα εξόντωσης. Η νέα πόλη παρουσιάζεται ως ένα θαύμα εκσυγχρονισμού και ευημερίας, που προσποιείται πως σβήνει το έγκλημα που προηγήθηκε. Μετά το τέλος του πολέμου, όμως, τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αδήριτα: εκδικείσαι ή όχι; Τι κάνεις με όσα σου έχουν συμβεί; Και μπορεί, μετά τη βία, να υπάρξει ξανά μια κοινή ζωή;

ΕΘΝΙΚΟ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

photo: the boy/νίκος πάστρας

57

κείμενο-σκηνοθεσία: Ντμίτρι Κρίμοφ μετάφραση: Δημήτρης Γεωργιάδης παίζουν (αλφαβητικά): Άρης Αρμαγανίδης, Χαρά Γιώτα, Γιώργος Δερμεντζίδης, Πύρρος Θεοφανόπουλος, Σίμος Κακάλας, Ίριδα Κατσούρη, Νίκος Κουρής, Χριστίνα Κυπραίου, Θάνος Μαγκλάρας, Παναγιώτης Παπαϊωάννου μουσικός επί σκηνής (πιάνο): Θοδωρής Οικονόμου

Εθνικό Θέατρο Κεντρική Σκηνή, Κτίριο Τσίλερ, Αγ. Κωνσταντίνου 22-24, 210 3801691 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 18:00, Πέμ-Σάβ. 20:00, Κυρ. 18:00 Παγκόσμια πρεμιέρα: Τετ. 14/4/2027

LiFO

22.10.26

43

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Γιώργος Βάλαρης

Η ΣΚ ΗΝΉ «ΈΡΓΟΝ» ΈΡΧΕΤΑΙ ΝΑ ΣΥ Μ ΠΛΗΡ ΏΣΕΙ ΜΙΑ ΔΗ ΜΙΟΥΡΓΙΚ Ή ΔΙΑ ΔΡΟ Μ Ή 30 ΕΤΏ Ν Από το κλασικό ρεπερτόριο στο μουσικό θέατρο και από το δράμα στο καμπαρέ, ο Γιώργος Βάλαρης είναι μια πολυσχιδής προσωπικότητα που αναζητά στη διαφορετικότητα των ειδών την έκφραση της δημιουργικής του ανησυχίας. Φέτος, η υπογραφή του συνδέει τη Φόνισσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη με το Κλουβί με τις τρελές στο θέατρο Βέμπο και το καμπαρέ σόου Μπιζού στο Μπαράοντα με τον Γλάρο του Τσέχοφ που ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Φίατ.

44

LiFO

»

22.10.26

»

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ Ο σκηνοθέτης, συγγραφέας, ηθοποιός και παραγωγός, με τριάντα χρόνια θεατρικής πορείας, έχει διαμορφώσει μια ταυτότητα που συνδυάζει την καλλιτεχνική δημιουργία με την οργάνωση μεγάλων παραγωγών. Αυτή την πορεία έρχεται να συμπληρώσει από φέτος η νέα θεατρική σκηνή που δημιούργησε, με το όνομα Έργον. Στη συμβολή της Ζωοδόχου Πηγής 3 με την Ακαδημίας, ο χώρος των 300 θέσεων με αισθητική σκοτεινής κομψότητας και κινηματογραφικής ατμόσφαιρας αντλεί έμπνευση από τον σύγχρονο ευρωπαϊκό μινιμαλισμό και τη γεωμετρία της σκηνής, επιδιώκοντας να διαμορφώσει μια ενιαία, σχεδόν τελετουργική θεατρική εμπειρία. Για τον Γιώργο Βάλαρη, η δημιουργία του σημαίνει τη δυνατότητα να συγκροτήσει έναν σταθερό καλλιτεχνικό πυρήνα, να επιλέγει το ρεπερτόριό του και να σχεδιάζει με μεγαλύτερη ελευθερία τις συνεργασίες του. «Η πρόκληση είναι πλέον και οργανωτική», λέει ο ίδιος. «Πώς χτίζεται ένας θεατρικός οργανισμός που αποκτά συνέχεια, χαρακτήρα και ουσιαστική σχέση με τους θεατές του;» Στο όραμά του χωρούν το κλασικό και σύγχρονο ελληνικό έργο, οι νέοι δημιουργοί, οι φιλοξενούμενες παραγωγές και οι συμπράξεις με άλλους φορείς. Σταδιακά επιδιώκει να ανοίξει τον χώρο σε διεθνείς συνεργασίες, νεανικά σχήματα και υβριδικές παραστάσεις που συναντούν τον χορό –μια τέχνη που τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα– αλλά και άλλες τέχνες. Το Έργον γίνεται η βάση του, χωρίς να τον εγκλωβίζει. «Το Έργον γίνεται αφετηρία, αλλά συνεχίζω και αυτή την καλλιτεχνική πορεία που εδώ και τόσα χρόνια περνά από μεγάλες σκηνές και αφορά σημαντικά έργα ή μουσικά θεάματα».

«Η φόνισσα»

Οι πρώτες παραστάσεις που φιλοξενεί η νέα αθηναϊκή σκηνή στρέφονται στη θέση της γυναίκας, με κοινό θεματικό άξονα «Η θέση της γυναίκας από την παράδοση στη σύγχρονη πραγματικότητα». Κεντρική θέση κατέχει η δική του παραγωγή, η Φόνισσα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη και με τη Λυδία Κονιόρδου να επιστρέφει στον ρόλο της Φραγκογιαννούς. Το Έργον φιλοξενεί παράλληλα το Μια κανονική μέρα της Κατερίνας Γιαννάκου, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Τσαφούλια, με την Ευαγγελία Μουμούρη. Όπως λέει ο ίδιος, «παρατηρώντας το σημερινό κοινό, αναγνωρίζω μια εξοικείωση με διαφορετικές θεατρικές γλώσσες. Η παρουσία ξένων δημιουργών, η εξωστρέφεια του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου και άλλων φορέων, αλλά και η δουλειά νέων ελληνικών ομάδων έχουν διευρύνει τις προσδοκίες των θεατών. Ιδιαίτερα το νεανικό κοινό αναζητά νέες μορφές έκφρασης. Μέσα σε αυτή την κινητικότητα θέλω να καταθέσω τη δική μου πρόταση, συμβάλλοντας σε μια εξέλιξη που παρακολουθώ με ιδιαίτερη χαρά».

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΤΟΥ Α ΛΈΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑ ΔΙΑ Μ ΆΝΤΗ

ΈΡΓΟΝ

59

Θέατρο Έργον Ζωοδόχου Πηγής 3 & Ακαδημίας, 211 0211301 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.19:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 21:30, Κυρ. 17:00

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Η αναβίωση της ιστορικής παράστασης του 1998, σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, με τη Λυδία Κονιόρδου να επιστρέφει στον ακραίο ρόλο της Φραγκογιαννούς, σε μια ώριμη στιγμή της διαδρομής της. Η παράσταση διατηρεί τη βασική σκηνοθετική γραμμή της αρχικής εκδοχής, φέρνοντας κοντά παλιούς συνεργάτες και νέους ερμηνευτές. Η γλώσσα του

LiFO

58

ΈΡΓΟΝ

Παπαδιαμάντη παραμένει ακέραιη, ενώ η μουσική του Τάκη Φαραζή συμμετέχει ουσιαστικά στην τελετουργική ατμόσφαιρα. σκηνοθεσία-θεατρική διασκευή: Σωτήρης Χατζάκης παίζουν: Λυδία Κονιόρδου, Ανδριανή Τουντοπούλου, Μίνα Λουίζου, Αμαλία Τσεκούρα, Φανή Λύκου, Χρήστος Σύγγελος, Σίμος Παπασπύρου

Θέατρο Έργον Ζωοδόχου Πηγής 3 & Ακαδημίας, 211 0211301 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.–Τρ. 21:00, Σαβ. 17:00 & 19:00, Κυρ. 20:00

«Μια κανονική μέρα» ΤΗΣ Κ ΑΤΕΡΊΝΑΣ ΓΙΑΝΝΆΚΟΥ

Ο σύγχρονος αυτός γυναικείος μονόλογος ακολουθεί μια γυναίκα που επιχειρεί να ξαναχτίσει τη ζωή της μετά από ένα καθοριστικό γεγονός, δημιουργώντας μια ιστορία απώλειας, αντοχής και επανεκκίνησης. σκηνοθεσία: Σωτήρης Τσαφούλιας ερμηνεία: Ευαγγελία Μουμούρη

22.10.26

45

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

HAPPY

PRODUCTIONS

Μάρτυρας κατηγορίας

McNeal

ΤΗΣ ΑΓΚ ΆΘΑ Κ ΡΊΣΤΙ

ΤΟΥ AYAD AK HTAR

Ένας άνδρας κατηγορείται για φόνο και η σύζυγός του κρατά το κλειδί της υπόθεσης. Το δικαστικό θρίλερ επιστρέφει για τέταρτη χρονιά.

Ένας διάσημος συγγραφέας αναμετριέται με την τεχνητή νοημοσύνη, τη ματαιοδοξία και τα όρια της πρωτοτυπίας. Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης πρωταγωνιστεί σε ένα ψυχολογικό και ψηφιακό θρίλερ.

σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης

σκηνοθεσία: Χρήστος Σουγάρης παιζουν: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Γιώτα Φέστα κ.ά.

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο ΝΈΟΣ ΑΚ Ά ΔΗΜΟΣ

Θέατρο Νέος Ακάδημος Ιπποκράτους 17 & Ακαδημίας Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 18:00

παιζουν: Γιάννης Βούρος, Δημήτρης Πιατάς, Ευγενία Δημητροπούλου, Μέμος Μπεγνής κ.ά.

Αμερικής 10

6O

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 18:00

Η τελευταία έξοδος – Ρίτα Χέιγουορθ ΤΟΥ ΣΤΊΒΕΝ ΚΙΝΓΚ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Θέατρο Χορν

Καταδικασμένος σε ισόβια, ο Άντι αντιστέκεται στην απανθρωπιά της φυλακής, βρίσκοντας στη φιλία την ελπίδα της ελευθερίας. Η παράσταση συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά. σκηνοθεσία-διασκευή: Δημήτρης και Ορέστης Σταυρόπουλος

ΧΟΡΝ

61

Τζόνι Μπλε

ΤΟΥ ΓΙΩ ΡΓΉ ΤΣΟΥΡΉ Μια αντροπαρέα μετατρέπει μια βραδιά συμφιλίωσης σε επικίνδυνο παιχνίδι εκδίκησης. Δεύτερη χρονιά για μια ιστορία πατρότητας, αυτοδικίας και μισογυνισμού, βασισμένη στο Small Engine Repair του John Pollono. σκηνοθεσία: Γιωργής Τσουρής

Θέατρο Άνεσις Λεωφ. Κηφισίας 14 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00 & 21:30, Πέμ. 21:00, Παρ. 18:00, Κυρ. 16:00 & 18:15

παιζουν: Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Μάνος Καζαμίας κ.ά.

παιζουν: Νίκος Ψαρράς, Δημήτρης Παπανικολάου κ.ά.

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΆΝΕΣΙΣ

62

Θέατρο Άνεσις Λεωφ. Κηφισίας 14 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ. & Κυρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00

Ο Έβρος απέναντι

63 Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΆΝΕΣΙΣ

ΤΩ Ν ΘΑΝΆΣΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΊΟΥ Κ ΑΙ ΜΙΧ Ά ΛΗ ΡΈΠΠΑ Η άφιξη ενός Κούρδου πρόσφυγα αναστατώνει τέσσερις άνεργους Έλληνες. Ένα έργο για τον ρατσισμό, την επιβίωση και τα όρια της ανθρωπιάς. σκηνοθεσία: Γιωργής Τσουρής

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο 46

LiFO

ΆΝΕΣΙΣ

Θέατρο Άνεσις Πάνω Σκηνή, Λεωφ. Κηφισίας 14

64

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.-Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 17:30

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Bacon

Μόμπι Ντικ

ΤΗΣ SOPHIE SWITHINBANK Δύο έφηβοι συνδέονται μέσα από τη βία, την έλξη και την εξάρτηση. Χρόνια αργότερα, τα τραύματα της σχέσης τους επιστρέφουν. Δεύτερη χρονιά για το έργο περί τοξικής αρρενωπότητας. σκηνοθεσία: Έμιλυ Λουίζου

66

ΤΟΥ ΧΈΡΜ ΑΝ ΜΈΛΒΙΛ

Θέατρο Άνεσις Κάτω Σκηνή, Λεωφ. Κηφισίας 14 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ. 20:00, Τρ. 21:00

Θέατρο Νέος Ακάδημος

παιζουν: Γιώργος Μπένος, Αλέξανδρος Πιεχόβιακ

Ιπποκράτους 17 & Ακαδημίας Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ. 21:15, Τρ. 20:00

65 Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΆΝΕΣΙΣ

ΝΈΟΣ

ΑΚ Ά ΔΗΜΟΣ

Η εμμονή του Αχαάβ να εκδικηθεί τη λευκή φάλαινα παρασύρει το πλήρωμά του στην καταστροφή. Η ομάδα GAFF εξετάζει την εξουσία, τη συνενοχή και την παράδοση της ατομικής βούλησης. σκηνοθεσία-διασκευή: Σοφία Καραγιάννη παιζουν: Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Κωνσταντίνος Πασσάς, Δημήτρης Μαμιός κ.ά.

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο ΝΈΟΣ ΑΚ Ά ΔΗΜΟΣ

Ρίταμαργαρίταρίταμαργαρίταρίταμαργαρί…

67

ΤΗΣ Μ ΑΡΊΑΣ Μ ΑΓΚ ΑΝΆΡΗ Η σχέση της Μαργαρίτας Λυμπεράκη με την κόρη της, Μαργαρίτα Καραπάνου, ζωντανεύει μέσα από γράμματα και λογοτεχνικές εξομολογήσεις. Μια ιστορία αγάπης, απουσίας και αμοιβαίας εξάρτησης.

Η πόρνη από πάνω ΤΟΥ ΑΝΤΏ ΝΗ ΑΘΕΡΙΝΟΎ Η μετακόμιση μιας πόρνης στο επάνω διαμέρισμα αλλάζει τον τρόπο που η Ερατώ βλέπει τη ζωή της. Η Κατερίνα Διδασκάλου επιστρέφει για 15η χρονιά. σκηνοθεσία: Σταμάτης Πατρώνης

σκηνοθεσία: Μαρία Μαγκανάρη

Θέατρο Νέος Ακάδημος

παιζουν: Λυδία Φωτοπούλου, Ευδοκία Ρουμελιώτη, Νικόλας Ντούρος

Ιπποκράτους 17 & Ακαδημίας Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ. 18:45, Κυρ. 21:00

Θέατρο Άνεσις Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ.-Δευ. 21:00, Τρ. 20:00 Πρεμιέρα: Δευ. 26/10

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΆΝΕΣΙΣ

69

7O

ΤΟΥ ΣΤΑΎΡΟΥ ΣΤΑΎΡΟΥ

σκηνοθεσία-χορογραφία: Κώστας Σιλβέστρος, Παναγιώτης Τοφή μουσική: Θοδωρής Οικονόμου

ΆΝΕΣΙΣ

68

STILL

Ένα κορίτσι που δραπετεύει από τον πόλεμο συναντά το άγαλμα ενός στρατιώτη που ζωντανεύει. Μια ιστορία φιλίας και ειρήνης, σε φανταστική γλώσσα, επιστρέφει για δεύτερη χρονιά.

LiFO

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Λεωφ. Κηφισίας 14

Θέατρο Άνεσις Λεωφ. Κηφισίας 14 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ. 11:30 Καθημερινές για σχολεία.

Στο Θέατρο Άνεσις συνεχίζεται, μετά το Πάσχα, για δεύτερη χρονιά το Barrymore, με τον Δημήτρη Καταλειφό στον εμβληματικό ρόλο του θρυλικού ηθοποιού John Barrymore. Παράλληλα, η Happy Productions θα παρουσιάσει τόσο στο θέατρο Άνεσις όσο και στον Νέο Ακάδημο δύο ακόμη νέες παραγωγές-έκπληξη, που θα ανακοινωθούν το προσεχές διάστημα και μετά το Πάσχα θα εμπλουτίσει ακόμη περισσότερο το πρόγραμμά της με επιπλέον παραγωγές.

22.10.26

47

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Μάνα, μητέρα, μαμά

Είναι η πρώτη μας λέξη. Με τα χρόνια, το «μαμά» γίνεται «μάνα», ύστερα «μητέρα» και στο τέλος πάλι «μαμά». Το έργο του Γιώργου Διαλεγμένου δεν είναι θεατρικό, είναι ένα κομμάτι από τον κόσμο μας. Όχι γιατί εμπεριέχει την αρχή, τη ρίζα μας, την ίδια μας τη μάνα και τη σχέση μας μαζί της, άρα και τη σχέση μας με την γενέθλια γη, αλλά γιατί κάθε του σχεδόν λέξη είναι μέρος της νεοελληνικής μας λαλιάς, κάθε του σιωπή είναι τόσο γνώριμη όσο εκείνες που στέκονται πάνω από τα κεφάλια του σπιτιού μας. Η Αθήνα αλλάζει καθημερινά πρόσωπο, το ίδιο και οι κάτοικοί της για να επιβιώσουν. Μια ηλικιωμένη μητέρα πιέζεται από τους γιους και τις νύφες της να δώσει το σπίτι της. Παρά την προσπάθειά της να αντισταθεί, στο τέλος δίνει την έγκρισή της. Ανάμεσα στη σάτιρα και τη συμπόνια, ο συγγραφέας κατορθώνει και φτιάχνει μια κωμωδία που σε κάνει να κλαις κι ένα δράμα που σε κάνει να γελάς. Μέσα από τον ρυθμό και τον αυθορμητισμό της καθημερινότητας, οι ήρωες του έργου ζουν «μεταξύ βόθρου και ουρανού», όπως ο ίδιος ο Διαλεγμένος αναφέρει, μέσα σε μια άγρια οικονομική ανασφάλεια, σε έναν κοινωνικό και πολιτικό μαρασμό. Με μια μοναδική τεχνική γένεσης του θεατρικού λόγου, το έργο πραγματεύεται πολύ περισσότερα από το θέμα της τρίτης ηλικίας· πραγματεύεται το θέμα της ίδιας της ύπαρξης, το αδιέξοδο δηλαδή ως κανόνα πλέον του νεοελληνικού μας βίου. Ο Μάνος Καρατζογιάννης, με μακρά θητεία στο ελληνικό έργο, σκηνοθετεί το πικρά κωμικό, στο βάθος σπαρακτικό αριστούργημα του Γιώργου Διαλεγμένου, όπως το είχε χαρακτηρίσει ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, 15 χρόνια μετά το τελευταίο του ανέβασμα στην Αθήνα. παίζουν: Θανάσης Βλαβιανός, Νεκταρία Γιαννουδάκη, Τόνια Μαράκη, Νίκος Ορφανός και Σμαράγδα Σμυρναίου

Θέατρο Άλμα Ακομινάτου 15, Αθήνα, 210 5220100

71

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:30, Παρ. & Σάβ. 20:30, Κυρ. 19:00

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΆΛΜΑ

72

Η πρώτη συνάντηση Μια κλινική ψυχολόγος και δύο ηθοποιοί ανακαλούν επί σκηνής την πρώτη τους συνάντηση. Μέσα από αυτήν ξεδιπλώνονται ιστορίες παιδικής ηλικίας, οικογενειακών δεσμών και σχέσεων: φόβοι, ενοχές, απώλειες, αστεία, αμηχανίες, εξομολογήσεις. Η κλινική ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια Άννα Κανδαράκη ανεβαίνει στη θεατρική σκηνή με την πραγματική ιδιότητά της, μεταφέροντας την εμπειρία και το βλέμμα της πάνω στον άνθρωπο, σε μια παράσταση που κινείται ανάμεσα στη ζωντανή αφήγηση, τη θεατρική πράξη και την προσωπική μαρτυρία.

Θέατρο Άλμα

κλινική εμπειρία-πρωτογενές υλικό: Άννα Κανδαράκη σκηνοθεσία: Γιάννης Παναγόπουλος ερμηνεύουν: Άννα Κανδαράκη, Γιάννης Παναγόπουλος, Γωγώ Παπαϊωάννου

Ακομινάτου 15, Αθήνα, 210 5220100 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ. & Τρ. 20:00 Από 2/11

48

LiFO

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην Ο κύριος Γκρην, ένας μοναχικός Νεοϋορκέζος, έχει αποτραβηχτεί από τη ζωή μετά τον θάνατο της γυναίκας του και ζει απομονωμένος στο διαμέρισμά του στο Μανχάταν. Εκεί δέχεται, κάθε Πέμπτη, τις επισκέψεις ενός νεαρού άνδρα, του Ρος, που εργάζεται σε μια μεγάλη πολυεθνική εταιρεία. Αυτό που ξεκινά ως μια τυπική υποχρέωση, εξελίσσεται σταδιακά σε μια σχέση που θα αλλάξει για πάντα και τους δύο. Η απρόσμενη αυτή συνάντηση θα τους σύρει έξω από τη ζώνη ασφαλείας τους, θα κλονίσει τις βεβαιότητές τους, θα απαλύνει τις άμυνες και τα «αγκάθια» τους. Ο ηλικιωμένος Γκρην και ο νεαρός Ρος θα διανύσουν ολόκληρη την ανθρώπινη διαδρομή: από το ξεκαρδιστικό γέλιο έως τα πιο λυτρωτικά δάκρυα συγκίνησης. Μαζί θα καταργήσουν την απόσταση που τους χωρίζει και θα γίνουν, με έναν τρόπο βαθύ και αμετάκλητο, συγγενείς. Ένα θεατρικό έργο-ύμνος στη διαφορετικότητα, που έχει παρουσιαστεί σε περισσότερες από 50 χώρες και έχει αποσπάσει πολλαπλά θεατρικά βραβεία. Μια σύγχρονη ιστορία που προτείνει την ανθρώπινη τρυφερότητα ως ουσιαστικό όπλο αντίστασης στις θηριωδίες του παρελθόντος και στις αγκυλώσεις του παρόντος.

Θέατρο Altera Pars Μεγ. Αλεξάνδρου 123, Αθήνα, 210 3410011 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ. 19:30, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00, Κυρ. 19:00

Έπειτα από δύο συνεχόμενες επιτυχημένες θεατρικές περιόδους στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη, αλλά και την καλοκαιρινή περιοδεία του 2026 σε όλη την Ελλάδα, το πολυβραβευμένο έργο του Τζεφ Μπάρον συνεχίζει την πορεία του, παρουσιάζοντας μια ιστορία βαθιά ανθρώπινη, συγκινητική και διαχρονική.

μετάφραση: Τζεφ Μπάρον & Κώστας Γάκης σκηνοθεσία-μουσική σύνθεση: Κώστας Γάκης παίζουν: Γιώργος Κωνσταντίνου, Ορέστης Τζιόβας

74

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

A LT E R A

PA RS

73

Τα ραδίκια ανάποδα Δώδεκα χρόνια επικηδείας, δωδέκατη φορά θανατερά. Ένα one dead man show, ένας black total κωμικός μονόλογος με δεκατρείς ρόλους. Δεκατρείς κωμικούς επικήδειους που… και νεκρούς ανασταίνουν! ερμηνεία: Γιώργος Γαλίτης κείμενο: Γιώργος Γαλίτης σκηνοθεσία: Βλαδίμηρος Κυριακίδης

Θέατρο Altera Pars Μεγ. Αλεξάνδρου 123, Αθήνα, 210 3410011 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Σάβ. 21:15 Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

LiFO

22.10.26

49

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

75

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

10 4

EVELYN EVELYN Το διάσημο μουσικό άλμπουμ των Αμάντα Πάλμερ & Τζέισον Γουέμπλει, έχοντας κάνει τεράστια επιτυχία σε Νέα Υόρκη, Λονδίνο και άλλες μεγάλες πόλεις σε όλο τον κόσμο, γίνεται για πρώτη φορά θεατρική παράσταση με ζωντανή μουσική. Τέσσερις ηθοποιοί-«πολυεργαλεία» τραγουδούν, χορεύουν και μας υποδέχονται στον κόσμο του dark cabaret, συστήνοντάς μας τις σιαμαίες Evelyn Evelyn και 28 ακόμη γκροτέσκους χαρακτήρες. Η παράσταση αποτελεί μία καλλιτεχνική εμπειρία με θέμα την αναζήτηση της ταυτότητας, την αποδοχή της διαφορετικότητας και την αδελφική αγάπη. Η σκοτεινή και μυστηριώδης μουσική εμπνέει μια μακάβρια και παράδοξη θεατρική ατμόσφαιρα, προκαλώντας τόσο το γέλιο όσο και τη συγκίνηση. Η Evelyn και η Evelyn είναι δύο αδερφές που μοιράζονται τρία πόδια, δύο χέρια, τρεις πνεύμονες, δύο καρδιές, δύο μυαλά και ένα μόνο νεφρό. Από τη στιγμή της γέννησής τους, έρχονται αντιμέτωπες με την εκμετάλλευση, τη βία, την απαξίωση, τον χλευασμό και την απομόνωση. Το τίμημα του να είσαι τόσο διαφορετικός είναι μεγάλο, όπως και η ανάγκη τους να υπάρξουν ως δύο ξεχωριστές οντότητες. Η ιδέα των Evelyn Evelyn γεννήθηκε το 2007 από τους Αμάντα Πάλμερ και Τζέισον Γουέμπλει. Το ομώνυμο άλμπουμ κυκλοφόρησε το 2010, με τραγούδια ύφους dark cabaret, indie folk και country. μετάφραση-θεατρική διασκευή: Τζούλι Τσόλκα

Θέατρο 104 Ευμολπιδών 41, Κεραμεικός, 6951 269828 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 19:00, Κυρ. 20:30 Πρεμιέρα: Κυρ. 24/1/27

σκηνοθεσία-σκηνική επιμέλεια: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη παίζουν (αλφαβητικά): Ειρήνη Αγγελοπούλου, Ραφαέλ Αριστοτέλους, Φιλίππα Κουτούπα, Τζούλι Τσόλκα ζωντανή μουσική: Μάριος Καραμπότης (πλήκτρα), Αλέξανδρος Κασαρτζής (τσέλο), Γιώργος Δούσος (πνευστά)

* Η παράσταση περιλαμβάνει ευαίσθητο περιεχόμενο με αναφορές σε σεξουαλική κακοποίηση και σωματική/ ψυχολογική βία. Προτεινόμενη ηλικία: από 15 ετών και άνω.

50

LiFO

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Θ Έ ΑΤ ΡΑ

ΑΘΗΝΑΪΚ Ά

Ο ανταγωνισμός δύο γυμναστηρίων γίνεται πολιτική κωμωδία για την εξουσία και την επιβίωση.

Εμπορικόν

76

Σαρρή 11

ΕΜΠΟΡΙΚΌΝ

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 18:00, Κυρ. 21:00, Δευ.-Τρ. 20:00

Η συγκάτοικος ΤΗΣ JEN SILVER M AN

Δύο διαφορετικές γυναίκες μοιράζονται ένα σπίτι και ανακαλύπτουν τη γοητεία της ανατροπής των συνηθειών τους. σκηνοθεσία: Βίκυ Βολιώτη παίζουν: Μαρίνα Ασλάνογλου, Γωγώ Μπρέμπου

NETWORK

ΤΗΣ ΝΕΦΈΛΗΣ Μ ΑΪΣΤΡΆ ΛΗ

ΤΗΣ ΒΑ ΛΈΡΙΑΣ ΔΗ Μ ΗΤΡΙΆ ΔΟΥ

παίζουν (αλφαβητικά): Μυρτώ Αλικάκη, Βαγγέλης Αμπατζής, Κωνσταντίνος Κάππας, Γιώργος Κορομπίλης, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Γιώργος Πυρπασόπουλος, Μαριάμ Ρουχάτζε, Αρετή Τίλη

S TA G ES

Ενοικιάζεται

Deadlift-Άρση θανάτου σκηνοθεσία: Βαλέρια Δημητριάδου

ΘΕΑΤΡΟ

Ένα ζευγάρι προσπαθεί να χωρίσει, ενώ η στεγαστική κρίση το κρατά κάτω από την ίδια στέγη. σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης παίζουν: Παναγιώτης Εξαρχέας, Μαρία Χάνου

Μικρό Χορν Αμερικής 10

ΜΙΚΡΌ

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 18:00, Κυρ.-Τρ. 20:00

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 20:00

78

ΠΕΙΡΑΙΏΣ

131

77

Μέσα στο μυαλό σουPart 3: Όλα για σένα ΤΟΥ ΓΙΏ ΡΓΟΥ Λ ΆΓΙΟΥ Η ιστορία της Ολίβιας ολοκληρώνεται σε μια διαδραστική εμπειρία για τις σχέσεις και τις προσωπικές επιλογές. σκηνική επιμέλεια: Πάνος Κούγιας

Πειραιώς 131

ΧΟΡΝ

Α ΛΊΚΗ

79

συμμετέχουν οι ηθοποιοί: Μάνος Τσούτης, Χρύσα Ρώμα

Αλίκη Αμερικής 4 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ. 20:00

Γκλόρια

ΧΟΡΝ

8O

ΤΟΥ BR ANDEN JAC OBS-JENKINS

Έναρξη: Δευ. 9/11

Αλλά αυτοί είστε! Οι τύποι και οι παραξενιές των Ελλήνων μέσα από το σατιρικό βλέμμα της Σοφίας Μουτίδου. σκηνοθεσία: Σοφία Μουτίδου

Οι φιλοδοξίες και ο ανταγωνισμός μετατρέπουν τα γραφεία ενός περιοδικού σε πεδίο μάχης.

παίζουν: Σοφία Μουτίδου κείμενα: Σοφία Μουτίδου, Κώστας Τουλάκης, Ισμήνη Βιλλιώτη

σκηνοθεσία: Έμιλυ Λουίζου παίζουν: Αποστόλης Τότσικας, Βασιλική Τρουφάκου, Μάξιμος Μουμούρης, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Στέργιος Μικρούτσικος, Δανάη Βασιλοπούλου

81

ΜΙΚΡΌ

ΠΑΛΛΆΣ

Μικρό Παλλάς Αμερικής 2

Χορν

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 21:00

Αμερικής 10 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 20:00

ΜΙΚΡΌ ΧΟΡΝ Κατίνα, πάρε μια ανάσα

Θεόφιλος sold ΤΟΥ ΣΑ ΜΣΏ Ν ΡΑΚ Ά

Η ζωή του λαϊκού ζωγράφου με χιούμορ, μουσική και πολλή αλήθεια!

ΤΗΣ Κ ΑΤΕΡΊΝΑΣ ΠΑΠΑΣΙΔΈΡΗ

σκηνοθεσία: Όλια Λαζαρίδου

Μια γυναίκα αντιμέτωπη με οικονομικές δυσκολίες και τη μοναξιά παρασύρεται σε παράλογες αποφάσεις.

παίζουν: Χάρης Χαραλάμπους Καζέπης, Αριάδνη Κωνσταντακοπούλου

Μίνι Πειραιώς 131 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 20:30

LiFO

σκηνοθεσία: Κατερίνα Παπασιδέρη

82

ΜΊΝΙ

παίζουν: Κατερίνα Παπασιδέρη, Γωγώ Βογάσαρη, Διονύσης Λάνης

ΠΕΙΡΑΙΏΣ

131

Μικρό Χορν Αμερικής 10

83

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 21:00

22.10.26

51

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Το παρτάλι

Ένα αγόρι μεγαλώνει σε ένα ορεινό χωριό της Μακεδονίας στα χρόνια της βουλγαρικής κατοχής. Για να το προστατεύσει από τη βία του πολέμου, η μητέρα του το ντύνει κορίτσι. Η πράξη αυτή σημαδεύει μια ζωή που ξεδιπλώνεται από το Παγγαίο και τα λαϊκά ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης μέχρι τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’80. Ο Φώτης Σεργουλόπουλος ερμηνεύει τον ήρωα του Θεόδωρου Γρηγοριάδη σε έναν μονόλογο για την απόρριψη, τον έρωτα, τη μνήμη και την ανάγκη να ανήκουμε κάπου. Με χιούμορ και αυτοσαρκασμό, η προσωπική του αφήγηση συναντά τις ιστορίες όσων αναγκάστηκαν να κρύψουν τον εαυτό τους για να επιβιώσουν.

ΤΟΥ ΘΕΌΔ Ω ΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΆ ΔΗ

Θέατρο Μαβίλη Δορυλαίου 10-12, πλατεία Μαβίλη

σκηνοθεσία: Φωκάς Ευαγγελινός

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.-Πέμ. 20:30

ερμηνεύει: Φώτης Σεργουλόπουλος μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης στίχοι τραγουδιού: Γεράσιμος Ευαγγελάτος

Πρεμιέρα: Τετ. 11/11

σκηνικά: Γιάννης Μουρίκης κοστούμια: Γιώργος Σεγρεδάκης φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

84 Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΜΑΒΊΛΗ

Ο ημιυπαίθριος ΧΡΌ

2

ΑΣ

ΟΣ

ΥΧΊ

διαφυγής. Καθώς οι άμυνες υποχωρούν, υπό την επηρεια χρωματιστών AI χαπιών, μυστικά και κρυφές επιθυμίες έρχονται στην επιφάνεια. Μια κόκκινη ατζέντα, ένα κασελάκι με λίρες, ένα φέρετρο, γλάστρες κάνναβης και μια βόμβα με ξυπνητήρι περιπλέκουν την κατάσταση, μετατρέποντας την αγωνία σε σουρεάλ φάρσα. Η κωμωδία επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Coronet, με νέες προσθήκες στο κείμενο και έναν δεκαμελή θίασο που παλεύει να διασώσει τις βεβαιότητες των ηρώων του, την ώρα που όλα γύρω τους καταρρέουν.

ΙΤ

ΤΟΥ ΓΙΏΡΓΟΥ Α ΛΚ ΑΊΟΥ Ένας σεισμός εγκλωβίζει τους ενοίκους μιας πολυκατοικίας στο Σ ΕΠ Παγκράτι, αναγκάζοντάς τους να συνυπάρξουν χωρίς εξόδους ΝΟ

σκηνοθεσία-μουσική: Γιώργος Αλκαίος κείμενο: Στράτος Αγιοστρατίτης, Γιώργος Αλκαίος σκηνικά: Λαμπρινή Καρδαρά κοστούμια: Καλλιόπη Λαλιώτη φωτισμοί: Θεόδωρος Κόκκινος παίζουν: Στράτος Αγιοστρατίτης, Κωνσταντίνος Αποστόλου, Ελένη Βρακά, Πάνος Γεωργούλης, Θωμάς Κοτζαμάνης, Γιώργος Κρητικός, Παναγιώτης Κρυεμάδι, Μαιρινίκη Λύκου, Βίρνα Τατάνη, Βασίλης Τριχάς

Θέατρο Coronet Φρύνης 11 & Υμηττού, Παγκράτι Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 20:00 Πρεμιέρα: Δευ. 9/11

52

LiFO

85 Ο Θ Έ ΑΤ Ρ

CORON

ET

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Θέλω να σου κρατάω το χέρι

Θέατρο ΑΛΦΑ, Ληναίος-Φωτίου

ΤΟΥ ΤΆΣΟΥ ΙΟΡΔ ΑΝΊΔΗ

Πατησίων 37, 210 5201828 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:15

Δύο «παράνομοι» εραστές συναντιούνται σε ένα ξενοδοχείο ημιδιαμονής, κουβαλώντας την κούραση του γάμου, τις ευθύνες της γονεϊκότητας και τις προσωπικές τους διαψεύσεις. Έχουν και οι δύο τα δίκια τους, έχουν κάνει και οι δύο λάθη. Ανάμεσα στο γέλιο και τη συγκίνηση, οι συναντήσεις τους φέρνουν στην επιφάνεια την ανάγκη για ουσιαστική συντροφικότητα: έναν άνθρωπο που θα είναι εκεί για να τους κρατάει το χέρι. Το έργο του Τάσου Ιορδανίδη, με τίτλο εμπνευσμένο από το τραγούδι των Beatles, μετά από την πολύ επιτυχημένη περιοδεία του σε όλη την Ελλάδα, επιστρέφει για έκτη χρονιά στο θέατρο Άλφα –κάποιες ημερομηνίες είναι ήδη sold out– γιορτάζοντας τις χίλιες παραστάσεις του. Η Θάλεια Ματίκα σκηνοθετεί και μοιράζεται τη σκηνή με τον συγγραφέα, σε μια ιστορία για όσα απομακρύνουν δύο ανθρώπους και όσα μπορούν να τους ξαναφέρουν κοντά. σκηνοθεσία-μουσική επιμέλεια: Θάλεια Ματίκα σκηνικά-κοστούμια: Ηλένια Δουλαδίρη φωτισμοί: Ζωή Μολυβδά-Φαμέλη παίζουν: Τάσος Ιορδανίδης, Θάλεια Ματίκα

86

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΑΛΦΑ

–

Λ Η Ν Α Ί Ο Σ- Φ Ω Τ Ί Ο Υ

87

Τα παιδιά ενός κατώτερου Θεού ΤΟΥ Μ ΑΡΚ ΜΈΝΤΟ Φ

Επιστρέφει για 2η σεζόν η παράσταση που αγαπήθηκε από το κοινό και είναι υποψήφια για βραβεύσεις από τους κριτικούς. Πόσο χώρο αφήνει η αγάπη στη διαφορετικότητα του άλλου; Ένας δάσκαλος σε σχολείο κωφών γνωρίζει μια πρώην μαθήτρια που εργάζεται εκεί ως καθαρίστρια και έχει επιλέξει να μη διαβάζει τα χείλη. Εκείνος αντιμετωπίζει αρχικά την επικοινωνία μαζί της ως επαγγελματική πρόκληση. Η σχέση τους, όμως, εξελίσσεται σε έναν έρωτα γεμάτο συγκρούσεις, φέρνοντας αντιμέτωπες δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τη σύνδεση, την αυτονομία και την αποδοχή. Το έργο του Μαρκ Μέντοφ επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Άλφα, σε σκηνοθεσία και απόδοση του Δημοσθένη Παπαδόπουλου. Η Ευσταθία Τσαπαρέλη –υποψήφια για βραβείο από την Ένωση Κριτικών Τεχνών– και ο Πάρης Θωμόπουλος αναλαμβάνουν τους κεντρικούς ρόλους μιας ιστορίας που εξετάζει τα όρια ανάμεσα στην επιθυμία να πλησιάσουμε κάποιον και στην ανάγκη να τον αλλάξουμε.

Θέατρο ΑΛΦΑ, Ληναίος-Φωτίου

σκηνοθεσία-απόδοση: Δημοσθένης Παπαδόπουλος

Πατησίων 37, 210 5201828

φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 18:00, Κυρ. 17:00

παίζουν: Ευσταθία Τσαπαρέλη, Πάρης Θωμόπουλος, Άντρια Ράπτη, Μιχάλης Γεωργακόπουλος, Δημήτρης Δεληγιάννης, Σοφία Σίμου

LiFO

22.10.26

53

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Σπυριδούλες

Η παράσταση επαναφέρει στη σκηνή τις φωνές των γυναικών που υπήρξαν ψυχοκόρες και οικιακές εργάτριες τις δεκαετίες του 1950 και του 1960, φωτίζοντας την αθέατη εργασία, την εκμετάλλευση και τον αγώνα τους για αυτοδιάθεση. Οι Σπυριδούλες ανοίγουν χώρο για φωνές που έμειναν για χρόνια αθέατες, αλλά και για όσες συνεχίζουν μέχρι σήμερα να διεκδικούν αξιοπρέπεια, ορατότητα και δικαιοσύνη. κείμενο-στίχοι: Νεφέλη Μαϊστράλη σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης, Χάρης Κρεμμύδας παίζουν: Θανάσης Ζερίτης, Αργυρώ Θεοδωράκη, Κατερίνα Λάττα, Γιάννης Λεάκος, Ειρήνη Μπούνταλη, Αριστέα Σταφυλαράκη, Ελένη Τσιμπρικίδου

88 9O

Σύγχρονο Θέατρο Ευμολπιδών 45, 210 3464380 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 21:15, Πέμ. 21:00, Σάβ. 21:15, Κυρ. 21:00 Πρεμιέρα: 10/12

ΣΎΓΧΡΟΝΟ

αθανασία Σύγχρονο Θέατρο Ευμολπιδών 45, 210 3464380 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:00

Η Νεφέλη Μαϊστράλη εμπνέεται από τον βίο και την πολιτεία της πολυσυζητημένης «αγίας» Αθανασίας του Αιγάλεω, το πολύκροτο σκάνδαλο του «θαυματουργού νερού» του Γ. Καματερού που γιατρεύει τον καρκίνο, καθώς και τη λειτουργία του ίδιου του μεσσιανισμού ως κοινωνικού φαινομένου. Στο επίκεντρο η αινιγματική και αμφιλεγόμενη Αθανασία, μια γυναίκα που κινείται διαρκώς ανάμεσα στην πίστη και την εξαπάτηση. κείμενο-στίχοι: Νεφέλη Μαϊστράλη σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης παίζουν: Θανάσης Βλαβιανός, Ελισσαίος Βλάχος, Ειρήνη Μπούνταλη, Γιώργος Νούσης, Τζίνη Παπαδοπούλου, Έλλη Τρίγγου

54

LiFO

Μέσα από την ιστορία μιας ομάδας δικηγόρων που εμπλέκονται σε μια υπόθεση σεξουαλικής επίθεσης, το έργο φωτίζει τα όρια ανάμεσα στον νόμο, την ηθική και την προσωπική ευθύνη. Με έντονο κοινωνικό προβληματισμό και διεισδυτικό λόγο, η βραβευμένη συγγραφέας Νίνα Ρέιν θέτει καίρια ερωτήματα για το τι σημαίνει πραγματικά συναίνεση και πώς η αλήθεια μπορεί να διαμορφώνεται από διαφορετικές οπτικές. μετάφραση: Αντώνης Πέρης σκηνοθεσία: Τάκης Τζαμαργιάς παίζουν: Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Κίττυ Παϊταζόγλου, Βαλέρια Δημητριάδου, Παναγιώτης Γαβρέλας, Βαγγέλης Αμπατζής, Καλλιόπη Παναγιωτίδου, Μανταλένα Καραβάτου

Σύγχρονο Θέατρο Ευμολπιδών 45, 210 3464380 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 18:15, Παρ. 21:00, Κυρ. 18:00 Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Συναίνεση

89 91

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Η Λάουρα ήταν εδώ Τι πάει να πει οικογένεια; Είναι κάτι σταθερό ή κάτι που αλλάζει μαζί μας; Η παράσταση μεταφέρει τη δράση σε μια αθηναϊκή πολυκατοικία και ακολουθεί τη Λάουρα, ένα παιδί που αποφασίζει να βγει για πρώτη φορά έξω από τον μικρό, γνώριμο κόσμο του. Για ανθρώπους από 5 ετών. Από τη Συντεχνία του Γέλιου! κείμενο: Μιλένα Μπάις σκηνοθεσία: Βασίλης Κουκαλάνι πρωτότυπα τραγούδια: Σπύρος Γραμμένος,

Σύγχρονο Θέατρο Ευμολπιδών 45, 210 3464380 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ. 11:30 Καθημερινές για σχολεία

Φοίβος Δεληβοριάς παίζουν: Μικές Γλύκας, Δάφνη Λιανάκη, Σπύρος Μαραγκουδάκης, Αναστασία Νάστια Ντεντιάεβα, Δανάη Τσιοπλή, Νίκος Φραντζέσκος

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

92

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΚΝΩΣΌΣ

People, Places & Things ΤΟΥ ΝΤΆΝΚ ΑΝ Μ ΑΚ ΜΊΛ ΑΝ Θέατρο Κνωσός Κνωσού 11, πλατεία Αμερικής, 216 8001912 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.& Κυρ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:30 & 21:15 Πρεμιέρα: Παρ. 20/11

Τριάντα χρόνια συμπληρώνει το Θέατρο του Νέου Κόσμου, συνδέοντας την επέτειό του με νέες παραγωγές και επιστροφές σε έργα που σημάδεψαν τη διαδρομή του. Στο φετινό πρόγραμμα, το People, Places & Things συναντά ξανά το κοινό, με τη Μαίρη Μηνά στον ρόλο της Έμμα και τη Μαρία Πρωτόπαππα ως γιατρό, θεραπεύτρια και μητέρα. Η Έμμα φτάνει σε ένα κέντρο απεξάρτησης αλλά δυσκολεύεται να δεχτεί την προϋπόθεση της θεραπείας: ότι έχει πρόβλημα. Για εκείνη, το πρόβλημα βρίσκεται στους ανθρώπους και στον κόσμο γύρω της. Αν η μέθη και οι ουσίες είναι ο τρόπος της να αντέχει την καθημερινότητα, τι μπορεί να της προσφέρει η νηφαλιότητα; Και πώς να πει την αλήθεια, όταν αμφισβητεί ότι υπάρχει μία και μοναδική εκδοχή της; Η αναμέτρησή της με τη θεραπεία γίνεται αναμέτρηση με όσα κρύβει από τον εαυτό της. Ο Ντάνκαν ΜακΜίλαν προσεγγίζει με χιούμορ την εξάρτηση, το διαγενεακό τραύμα και την ανάγκη για σύνδεση. Ο Γιώργος Κουτλής σκηνοθετεί εννέα ηθοποιούς και χορευτές σε μια διαδρομή ανάμεσα στην πραγματικότητα, την παραίσθηση και το θέατρο, με επίκεντρο την προσπάθεια μιας γυναίκας να επιλέξει τη ζωή. μετάφραση: Ελένη Κουτσιούμπα, Γιώργος Κουτλής σκηνοθεσία: Γιώργος Κουτλής σκηνικά: Μυρτώ Λάμπρου κοστούμια: Κλαιρ Μπρέισγουελ μουσική: Τζεφ Βάγγερ κίνηση: Αλέξανδρος Σταυρόπουλος φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου παίζουν: Γαβριέλα Αντωνοπούλου, Μιχάλης Αφολαγιάν, Ιάσονας Βροχίδης, Θανάσης Δόβρης, Ελένη Κουτσιούμπα, Μαίρη Μηνά, Άλκηστις Πολυχρόνη, Μαρία Πρωτόπαππα, Γκαλ Ρομπίσα

LiFO

22.10.26

55

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Άννα Καρένινα Η Άννα Καρένινα μας μεταφέρει στην αριστοκρατική Ρωσία του 19ου αιώνα, σε μια εποχή που οι κοινωνικές ανισότητες, οι συμβάσεις και οι προκαταλήψεις κυριαρχούν. Σε ένα σύντομο ταξίδι της προς τη Μόσχα, προκειμένου να εξομαλύνει τις εντάσεις και να διευθετήσει τα συζυγικά προβλήματα του αδερφού της, η Άννα θα έχει μια απρόσμενη συνάντηση που θα της αλλάξει όλη της τη ζωή. Ο γοητευτικός κόμης Βρόνσκι Αλεξέι, ο μελλοντικός αρραβωνιαστικός της ανιψιάς της, θα γίνει η αφορμή για να ξυπνήσουν μέσα της Κέντρο συναισθήματα που ποτέ δεν είχε τολμήσει να εκφράσει. Παρά τον Πολιτισμού γάμο της με τον αυστηρό και ψυχρό αξιωματούχο Καρένιν, η Άννα «Ελληνικός παρασύρεται σε έναν θυελλώδη έρωτα με τον Βρόνσκι, αψηφώντας Κόσμος» τις κοινωνικές συμβάσεις και τη θέση της στην υψηλή κοινωνία. ΑναΠειραιώς 254, ζητώντας το νόημα της ζωής και της προσωπικής ευτυχίας, έρχεται Ταύρος, αντιμέτωπη με διάφορες συγκρούσεις: με τη συμβατική ζωή, με τον 212 2540300 παράνομο έρωτα, αλλά και με τις συνέπειες των επιλογών της. Ο σύΗμέρες & ώρες ζυγός της, θέλοντας να αποφύγει ένα κοινωνικό σκάνδαλο, αρνείται παραστάσεων: να της δώσει διαζύγιο, ακόμη κι όταν μαθαίνει ότι είναι έγκυος και Τετ., Πέμ. & Κυρ. αποκτά ένα παιδί από τον Βρόνσκι. 19:00, Παρ. & Μέσα από την τραγική πορεία της Άννας Καρένινα, ο Λέων Τολστόι πραγΣάβ. 21:00 ματεύεται θέματα όπως οι οικογενειακοί δεσμοί, ο έρωτας, ο θάναΠρεμιέρα: τος, η ζήλια, οι κοινωνικές επιταγές της εποχής. Συγχρόνως, θέτει και Παρ. 6/11 ένα διαχρονικό ηθικό δίλημμα: είναι καλύτερα να μετανιώνεις για κάτι που έκανες ή για κάτι που δεν τόλμησες να κάνεις; μετάφραση (απο το πρωτότυπο): Ιβάν Σβιτάιλο διασκευή-σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας μουσική: Στέφανος Κορκολής

93

πρωταγωνιστούν: Λένα Παπαληγούρα, Γιάννης Τσορτέκης, Ηρώ Μουκίου, Γιωργής Τσαμπουράκης, Γιώργος Ξούλος, Ιβάν Σβιτάιλο, Ελένη Καρακάση, Νεφέλη Κουρή, Μελίνα Λεφαντζή, Χρήστος Γιάνναρης, Δημήτρης Γαλάνης

ΤΙΣΜΟΎ Ι Λ Ο Π Ο Ρ ΚΈΝΤ ΣΜΟΣ» Ό Κ Σ Ό Κ Ι «ΕΛ ΛΗΝ

94

Η Παναγία των Παρισίων Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» Πειραιώς 254, Ταύρος, 212 2540300 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 14:30 & Κυρ. 11:30

Στο μεσαιωνικό Παρίσι ξετυλίγεται μια περιπετειώδης ιστορία με κέντρο δράσης της τον επιβλητικό Ναό της Νοτρ Νταμ. Κεντρικοί ήρωες, ο Κουασιμόδος, ο παραμορφωμένος, καλοκάγαθος κωδωνοκρούστης της Παναγίας των Παρισίων, η τσιγγάνα Εσμεράλδα, η οποία σαγηνεύει με την ομορφιά της, και ο σκοτεινός αρχιδιάκονος Φρόλο. Σε μία τιμωρό κοινωνία που δεν αποδέχεται το διαφορετικό, η αγάπη γίνεται το ισχυρότερο καταφύγιο αποτελώντας πηγή έμπνευσης και ελπίδας. θεατρική διασκευή-σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη παίζουν: Τάσος Χαλκιάς, Βασιλική Ανδρίτσου, Ιβάν Σβιτάιλο, Μιχάλης Μαρκάτης, Νίκη Παλληκαράκη, Ορέστης Τρίκας, Χρυσάνθη Παπαλεβέντη, Κωνσταντίνος Μουταφτσής

ΖΟΝΟΣ ΕΊ Μ Α Μ Υ Ρ ΊΔ ΟΎ ΕΛ ΛΗΝΙΣΜ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Τ Έ Χ Ν ΗΣ Κ ΑΡΌΛΟΥ ΚΟΥΝ

Το στρίψιμο της βίδας Μια νεαρή γκουβερνάντα προσλαμβάνεται για να φροντίσει δύο παιδιά σε ένα απομονωμένο εξοχικό κτήμα στη βικτωριανή Αγγλία. Λίγο μετά την άφιξή της αρχίζει να βλέπει μυστηριώδεις μορφές, που πιστεύει πως είναι τα φαντάσματα των νεκρών πια πρώην υπηρετών του σπιτιού, που θέλουν να βλάψουν τα παιδιά. Η εξέλιξη της ιστορίας είναι καταιγιστική και το τέλος απρόβλεπτο. Το μυθιστόρημα του Χένρι Τζέιμς είναι διάσημο για την αμφισημία του και αφήνει τον αναγνώστη μέχρι την τελευταία στιγμή να αναρωτιέται: τελικά, ο κόσμος περιορίζεται μόνο σε όσα μπορούμε να αντιληφθούμε ή υπάρχει και ένας άλλος κόσμος, που το μυαλό μας δυσκολεύεται να κατανοήσει; Κι αν υπάρχουν στ’ αλήθεια φαντάσματα που μας απειλούν;

95 Θέατρο Τέχνης Καρόλου ΚουνΥπόγειο Πεσμαζόγλου 5 Πρεμιέρα: Παρ. 29/1/27

μετάφραση-διασκευή-σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός παίζουν: Γιώργος Γλάστρας, Ελένη Ουζουνίδου

56

LiFO

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΤΟΥ

ΝΈΟΥ

3

0

Α 1 Ι Ν

27

7-2 0 9 9

96

ΚΌΣΜΟΥ

Tierra

ΤΟΥ ΣΈΡΧΙΟ Μ ΠΛ ΆΝΚΟ

ΧΡΌ

Τρεις πρώην μαθητές ανασυνθέτουν τη μορφή της μητέρας του συγγραφέα. Θέατρο του Νέου Κόσμου Μια παράσταση για τη μνήμη, το πένΚεντρική Σκηνή: Αντισθένους 7 & Θαρύπου θος και την καλοσύνη. Οι μαρτυρίες Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 21:15, τους φωτίζουν όσα αφήνει ένας άνθρωΠέμ. Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:15 πος στις ζωές των άλλων. Πρεμιέρα: Πέμ. 29/10 σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Οι σεξουαλικές νευρώσεις των γονιών μας ΤΟΥ ΛΟΎΚ ΑΣ Μ ΠΑΊΡ Φ ΟΥΣ

παίζουν: Σύρμω Κεκέ, Οδυσσέας Μακρής, Άρης Μπαλής, Μαρία Τσιμά

Η Ντόρα ανακαλύπτει τη σεξουαλικότητά της, δοκιμάζοντας τα όρια της οικογενειακής προστασίας και της κοινωνικής ανοχής. Με σκοτεινό χιούμορ, το έργο θέτει το ερώτημα ποιος αποφασίζει για την ελευθερία και την επιθυμία του άλλου.

Το θέατρο ή τη ζωή σου

ΤΟΥ ΣΤΑ Μ ΆΤΗ ΦΑΣΟΥΛΉ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Τ Έ Χ Ν ΗΣ Κ ΑΡΌΛΟΥ ΚΟΥΝ

98

σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης παίζουν: Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη, Αλεξάνδρα Αϊδίνη κ.ά.

Πενήντα χρόνια θεατρικής ζωής γίνονται ένας προσωπικός μονόλογος ανάμεσα στη συγκίνηση, τον αυτοσαρκασμό και τις αναμνήσεις από πρόσωπα που σημάδεψαν την ελληνική σκηνή. Τρεις μουσικοί συνοδεύουν ζωντανά την αφήγηση, με πρωτότυπες συνθέσεις και τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη.

Θέατρο του Νέου Κόσμου

97

Κεντρική Σκηνή: Αντισθένους 7 & Θαρύπου Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Σάβ. 18:15, Παρ. 21:00, Κυρ. 21:15

μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης

ΤΟΥ ΝΤΈΝΝΙΣ ΚΈΛ ΛΥ Θέατρο του Νέου Κόσμου

σκηνοθεσία: Θανάσης Ζερίτης

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 21:00

ΣΕ ΣΚ ΗΝΟ ΘΕΣΊΑ ΔΗ Μ ΉΤΡΗ ΑΓΙΟΠΕΤΡΊΤΗ - Μ ΠΟΓΔ Ά ΝΟΥ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

LiFO

Π Ό Ρ ΤΑ

1OO

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:00

99

Ένας αιματοβαμμένος επισκέπτης μετατρέπει το οικογενειακό δείπνο σε αναμέτρηση με τη βία και τη συνενοχή.

Φονοθεραπεία

Πεσματζόγλου 5, 210 3222760

σκηνοθεσία-ερμηνεία: Σταμάτης Φασουλής

Ορφανά

παίζουν: Γιάννης Λεάκος, Νεφέλη Μαϊστράλη, Χρήστος Τσάβος

Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν-Υπόγειο

Κεντρική Σκηνή: Αντισθένους 7 & Θαρύπου

Πρεμιέρα: Δευ. 9/11

Οι συμβουλές αυτοφροντίδας αποκτούν δολοφονικές εφαρμογές, σε μια μαύρη κωμωδία βασισμένη στο μυθιστόρημα του Karsten Dusse. παίζουν: Προμηθέας Αλειφερόπουλος, Θάνος Λέκκας, Ευγενία Σαμαρά, Δάφνη Δαυίδ, Αποστόλης Ψυχράμης

Θέατρο Πόρτα Μεσογείων 59 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 21:00, Τετ. 20:00 Πρεμιέρα: Δευ. 1/3/2027

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

1O1

Χ ΏΡΑ

Ο θάνατος ενός γάτου πυροδοτεί την αιματηρή εκδίκηση σε μια μαύρη φάρσα για τον φανατισμό. σκηνοθεσία: Δημήτρης και Ορέστης Σταυρόπουλος

Ο υπολοχαγός του Ίνισμορ ΤΟΥ Μ ΆΡΤΙΝ Μ ΑΚ ΝΤΌΝ Α

Θέατρο Χώρα Αμοργού 18-20, Κυψέλη Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 21:00 Πρεμιέρα: Δευ. 1/3/2027

22.10.26

57

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Η μοναξιά της Δύσης ΤΟΥ Μ ΆΡΤΙΝ Μ ΑΚ ΝΤΌΝΑ

Επί Κολωνώ Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, 210 5138067 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:30, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 21:15, Κυρ. 18:00 Πρεμιέρα: Πέμ. 15/10

Σε ένα απομονωμένο χωριό της δυτικής Ιρλανδίας, δύο αδέλφια συνεχίζουν να μοιράζονται το πατρικό τους μετά τον θάνατο του πατέρα τους. Οι καθημερινοί καβγάδες, οι μικρότητες και η επιμονή να πληγώνουν ο ένας τον άλλον κρύβουν μια βαθιά ανάγκη για αγάπη, την οποία αδυνατούν να εκφράσουν. Ένας αλκοολικός ιερέας επιχειρεί να τους συμφιλιώσει, ενώ μια νεαρή γυναίκα διεκδικεί τη θέση της στον κλειστό κόσμο τους. Η Ομάδα Νάμα επιστρέφει στον ΜακΝτόνα, αναζητώντας την ισορροπία ανάμεσα στη βαναυσότητα και το σκοτεινό χιούμορ, σε μια ιστορία για τον φόβο της εγγύτητας. σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη μετάφραση-σκηνικά: Γιώργος Χατζηνικολάου παίζουν: Παντελής Δεντάκης, Σήφης Πολυζωίδης, Νικόλας Δροσόπουλος, Χριστίνα Μαριάνου

1O2

ΕΠΊ

ΚΟΛΩΝΏ

1O3

Λιωμένο βούτυρο ΤΟΥ ΣΆΚ Η ΣΕΡΈΦΑ

Μια χειμωνιάτικη νύχτα του 1960, μια νεαρή γυναίκα δολοφονείται σε δωμάτιο ξενοδοχείου. Εξήντα έξι χρόνια αργότερα, ένας συγγραφέας ανασυνθέτει την υπόθεση, συναντώντας με τη φαντασία του τα πρόσωπά της. Η Λούλα ονειρευόταν να γίνει τραγουδίστρια και εγκατέλειψε το χωριό για τη Θεσσαλονίκη. Το δικαίωμά της να επιλέξει τη ζωή της προσέκρουσε στην ανδρική κτητικότητα και στις κοινωνικές αντιλήψεις που την ενίσχυαν. Ο Σερέφας εξετάζει πώς κατασκευάζεται ένας γυναικοκτόνος και πώς η μνήμη παραμορφώνει τα γεγονότα. Δύο ηθοποιοί εναλλάσσονται στους ρόλους, με ζωντανή μουσική επί σκηνής. σκηνοθεσία-μουσική: Κώστας Γάκης παίζουν: Αρετή Πασχάλη, Νικορέστης Χανιωτάκης μουσικός επί σκηνής: Δημήτρης Ρέππας

Επί Κολωνώ Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, 210 5138067 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ.-Τρ. 21:00, Σάβ. 18:15, Κυρ. 21:15 Πρεμιέρα: Δευ. 30/11

1O4-1O7 58

LiFO

Παράλληλα με το θεατρικό του πρόγραμμα, το Επί Κολωνώ συνεχίζει να αποτελεί έναν ζωντανό χώρο πολιτισμού και δημιουργικής έκφρασης, φιλοξενώντας δράσεις που έχουν πλέον καθιερωθεί στην πολιτιστική ζωή της πόλης. Την άνοιξη, το ενδιαφέρον στρέφεται στην ανεξάρτητη σκηνή με το 4ο ΜΠΙΖΖΖ (Μάιος), που επαναφέρει τις τέσσερις παραστάσεις που ξεχώρισαν στο Off-Off του 2026 (Στον κύριο Τζέι, ΔΗΚΕΟΣΗΝΙ, Medea, Ο Εφιάλτης του Ηθοποιού),

αλλά και με το 17ο Off-Off Athens Theater Festival (Μάιος-Ιούνιος), το καθιερωμένο και ιδιαίτερα δημοφιλές φεστιβάλ ανεξάρτητου θεάτρου, το οποίο λειτουργεί ως πλατφόρμα πειραματισμού και ανάδειξης για νέες ομάδες και δημιουργούς. Τα καλοκαιρινά βράδια (Ιούλιος & Σεπτέμβριος), το ραντεβού ανανεώνεται στην ατμοσφαιρική του αυλή, η οποία μεταμορφώνεται σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα θερινά σινεμά της Αθήνας, με προβολές εμβληματικών ταινιών.

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Κ ΡΑΤΙΚΌ

ΘΕΑΤΡΟ

Β Ο Ρ ΕΊ Ο Υ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΕΛ ΛΆ ΔΟΣ

ΜΕ Σ ΎΝ Θ Η ΜΑ «ΌΛ Α ΘΈΑΤΡ Ο»,

ΤΟ ΚΘΒΕ Σ ΥΝ ΔΥΆ ΖΕΙ ΝΈΕΣ ΠΑΡΑΓΩΓΈΣ Κ ΑΙ ΕΠΑΝΑ Λ ΉΨΕΙΣ, ΕΛ Λ Η ΝΙΚ Ή Κ ΑΙ ΞΈΝ Η ΔΡΑΜΑΤΟΥΡΓΊΑ, Μ ΟΥ ΣΙΚΟΘΕΑΤΡΙΚΈΣ Δ ΙΑ ΔΡ Ο ΜΈΣ Κ ΑΙ ΠΑΡΑ ΣΤΆ ΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔ ΙΆ.

Αυτή η νύχτα μένει

Ήλιος με ξιφολόγχες

ΤΟΥ ΘΆΝΟΥ Α ΛΕΞΑΝΔΡΉ

ΤΟΥ ΓΙΏ ΡΓΟΥ ΣΚ Α Μ ΠΑΡΔ Ώ ΝΗ

Μουσικοθεατρική ωδή στους ανθρώπους της νύχτας, σε σκηνοθεσία Αστέριου Πελτέκη και μουσική Σταμάτη Κραουνάκη. Επιστρέφει για δεύτερη χρονιά.

1Ο8

113

Ένα πολιτικό δράμα με αστυνομικά στοιχεία και φόντο το μωσαϊκό της Θεσσαλονίκης. σκηνοθεσία: Ελένη Ευθυμίου

Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών Βασιλικό Θέατρο

6/11-6/12/2026

Πρεμιέρα: 12/12/2026

«Η Φόνισσα»

ΤΟΥ Α ΛΈΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑ ΔΙΑ Μ ΆΝΤΗΝΕΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗ Οι κοινωνικές συνθήκες του τόπου και οι άνισες σχέσεις που καθορίζουν τη μοίρα των γυναικών. σκηνοθεσία: Αστέριος Πελτέκης

Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα ΤΗΣ ΒΊΛΙΑΣ Χ ΑΤΖΟΠΟΎΛΟΥ Μια δασκάλα αναμετριέται με το παρελθόν, στον πρώτο της διορισμό.

114

σύμβουλος δραματουργίας: Αγγέλα Καστρινάκη Με τη Ρούλα Πατεράκη

Θέατρο Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών

1Ο9

Πρεμιέρα: 25/11/2026

Πρεμιέρα: Μάρτιος 2027

Ο βυσσινόκηπος

Το μισό του μηδέν

ΤΟΥ ΑΝΤΌΝ ΤΣΈΧΟ Φ Δεύτερη χρονιά για την παράσταση που μιλά για το τέλος μιας εποχής και την προσκόλληση σε όσα χάνονται. σκηνοθεσία: Αθανασία Καραγιαννοπούλου

11O

Βασιλικό Θέατρο 16/10-29/11/2026

Ζορμπάς

Δύο αντίθετοι κόσμοι συναντιούνται στην αναζήτηση της ελευθερίας. διασκευή και σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης

Μονή Λαζαριστών, Σκηνή Σωκράτης Καραντινός

111

9/10-8/11/2026

Black Birthday

ΤΟΥ Κ ΏΣΤΑ ΣΤΑΎΡΟΥ Μια νύχτα πανικού γίνεται μαύρη κωμωδία για φιλίες, εμμονές και ματαιώσεις. σκηνοθεσία: Νίκος Νικολάου

Φουαγιέ Θεάτρου Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών Πρεμιέρα: 23/10/2026

112

ΤΟΥ Μ ΗΝΆ ΒΙΝΤΙΆ ΔΗ

115

Τα παιχνίδια του μυαλού θολώνουν τα όρια φαντασίας και πραγματικότητας. σκηνοθεσία: Γιώργος Κιουρτσίδης

Μονή Λαζαριστών, Μικρό Θέατρο Πρεμιέρα: 2/10/2026

ΤζιτζιΜιτζιΧοτζιριά

ΤΟΥ ΝΊΚΟΥ Κ ΑΖ ΑΝΤΖ ΆΚ Η

LiFO

Μονή Λαζαριστών, Σκηνή Σωκράτης Καραντινός

ΤΗΣ ΣΤΈΛ Λ ΑΣ ΜΙΧ Α ΗΛΊΔΟΥ

116

Μια παιδική περιπέτεια για τη διαφορετικότητα, τη φιλία και τη συλλογικότητα. σκηνοθεσία: Στέλλα Μιχαηλίδου

Βασιλικό Θέατρο, Παιδική Σκηνή Πρεμιέρα: 23/10/2026

Στο πρόγραμμα του ΚΘΒΕ περιλαμβάνονται ακόμη οι παραστάσεις: • Ο Μετρ και η Μαργαρίτα • Ιούλιος Καίσαρ • Μικρά Αγγλία • Αναζητώντας τον Θεμιστοκλή • Αμεντέ (ή πώς να το ξεφορτωθούμε) • Ο ουρανός κατακόκκινος • Ο κύκλος με την κιμωλία

• Ραψωδία Ω – Έκτορος Λύτρα • Οι γίγαντες του βουνού • Αράφ • Ο πατέρας • Το τέλος του 117-129 μοναχικού διαβάτη • Αντιγόνη Rex

22.10.26

59

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ Μετά τη θερμή υποδοχή από κοινό και κριτικούς, η παράσταση Ψυχάρης Το ταξίδι μου επιστρέφει για δεύτερη χρονιά. Βασισμένη στο θεμελιώδες για τον νεοελληνικό πολιτισμό έργο του Γιάννη Ψυχάρη, το μανιφέστο του δημοτικισμού, αποτελεί την πρώτη μεταφορά του κειμένου στο θέατρο, σε διασκευή, σκηνοθεσία και μουσική επιμέλεια του Γιώργου Πετρούνια. Στο Ταξίδι μου ο Ψυχάρης διηγείται πώς, με αφετηρία τη Γαλλία –τη δεύτερη πατρίδα του–, έκανε μαζί με τη γυναίκα του ένα ταξίδι με προορισμό την αλησμόνητη, την πρώτη πατρίδα του, την Ελλάδα. Ένα ταξίδι στην αγάπη για τη ζωή, στη δύναμη της γλώσσας και στη βαθιά ανάγκη του ανθρώπου να επικοινωνεί και να δημιουργεί. Γιατί η γλώσσα είναι κάτι περισσότερο από λέξεις και κανόνες. Είναι η φωνή της μητέρας που μας νανουρίζει, οι ιστορίες των παππούδων μας, τα τραγούδια που μας συντροφεύουν, οι εξομολογήσεις που μας λυτρώνουν. Είναι ο τρόπος με τον οποίο λέμε «σ’ αγαπώ», ζητάμε συγχώρεση, μοιραζόμαστε τη χαρά και στεκόμαστε δίπλα σε εκείνους που μας χρειάζονται. Μέσα στις λέξεις κατοικούν οι άνθρωποί μας, οι αναμνήσεις μας, οι τόποι που αγαπήσαμε και όλα εκείνα που δεν θέλουμε να χαθούν.

Θέατρο Μεταξουργείο Ακαδήμου 14, 210 6543597 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ. & Τρ. 20:00

παίζουν: Ηλέκτρα Τσακαλία, Γιώργος Βούντας, Γιώργος Πετρούνιας μουσικοί επί σκηνής: Νίκος Εφεντάκης (ηλεκτρική κιθάρα), Σοφία Εφεντάκη (ακουστική κιθάρα)

Πρεμιέρα: Δευτ. 19/10

ηχογραφημένη συμμετοχή: Γεράσιμος Σκιαδαρέσης επιμέλεια κοστουμιών και σκηνικών: Άννα Βαγενά και ο θίασος

Για 12 παραστάσεις

Ψυχάρης Το Ταξίδι μου

13O Θ Έ Α Τ Ρ Ο Μ Ε Τ Α Ξ Ο Υ Ρ Γ 131

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΕΊ Ο

ΑΛΚΜΗΝΗ

Σπυριδούλα ΤΗΣ ΣΤΈΒΗΣ ΛΎ ΤΡΑ

Βασισμένη στην πραγματική ιστορία της ανήλικης ψυχοκόρης Σπυριδούλας, η υπόθεση αναμετριέται με τη βία, τον φόβο, την εξουσία και κυρίως τη σιωπή, πέρα από την απλή αναπαράσταση ενός γεγονότος του παρελθόντος. Η Στέβη Λύτρα, συγγραφέας, σκηνοθέτιδα και σκηνογράφος, κινείται ανάμεσα στη λογοτεχνία, το θέατρο και την εικόνα, συνδυάζοντας τη σκηνοθετική και σκηνογραφική της ματιά. Ανάμεσα στις προηγούμενες θεατρικές δουλειές της ξεχωρίζει η παράσταση Ηλίας Πετρόπουλος, ο Λαογράφος του Άστεως, ενώ τον τελευταίο χρόνο είναι μέλος του OISTAT, του διεθνούς οργανισμού επαγγελματιών της σκηνογραφίας, της θεατρικής αρχιτεκτονικής και της θεατρικής τεχνολογίας. Ο προβληματισμός της γύρω από τη βία κατά των γυναικών, την κακοποίηση και τη χειραγώγηση διατρέχει και το πρώτο της μυθιστόρημα, La Spina Rossa, ένα ψυχολογικό θρίλερ. Στη Σπυριδούλα μεταφέρει αυτόν τον προβληματισμό στη σκηνή, δημιουργώντας, με έντονη film noir αισθητική, έναν κόσμο φωτός και σκιάς, όπου όσα αποσιωπώνται είναι εξίσου σημαντικά με όσα αποκαλύπτονται. παίζουν: Ρούλα Πεντεζίδου, Βασιλεία Βλάχου, Νικόλας Στυλιανός Χανακούλας, Μιχάλης Μιχαλάκος, με εκφώνηση τέλους από την Ελένη Λάμπρου

Θέατρο Αλκμήνη Αλκμήνης 8-12, 210 3428650 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ. 21:30 Μέχρι 14/1/2027

60

LiFO

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

132 Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΒΈΜΠΟ

Το κλουβί με τις τρελές

ΣΕ ΔΙΑΣΚΕΥΉ-ΣΚ ΗΝΟ ΘΕΣΊΑ ΓΙΏΡΓΟΥ ΒΆ Λ ΑΡΗ

Πίσω από τα λαμπερά κοστούμια, το χιούμορ και τα μουσικοχορευτικά νούμερα, το Κλουβί με τις τρελές θέτει ένα ερώτημα: πόσο ελεύθερος μπορεί να είναι κανείς να παραμένει ο εαυτός του; Tο θρυλικό έργο του Ζαν Πουαρέ επιστρέφει στην Ελλάδα, ύστερα από πολλά χρόνια απουσίας, με τον Γιάννη Στάνκογλου ως Ζορζ και τον Κρατερό Κατσούλη ως Αλμπέν, δύο χαρακτήρες που συνδυάζουν την κωμική δύναμη με την ευαισθησία, σε μια ιστορία για την ταυτότητα, την οικογένεια και την αποδοχή. Ο Γιώργος Βάλαρης υπογράφει μια νέα διασκευή και σκηνοθεσία, προσεγγίζοντας το έργο με σύγχρονη ματιά που αναδεικνύει την κοινωνική και πολιτική του διάσταση. Η σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων γίνεται αφορμή να εξεταστούν μέσα από το γέλιο οι προκαταλήψεις, οι συμβάσεις και τα όρια που θέτουμε στην ελευθερία των άλλων. Η σκηνική λάμψη συναντά έτσι μια ανθρώπινη κωμωδία, με την ανάγκη της αποδοχής στον πυρήνα της. Με μουσική και στίχους του Τζέρι Χέρμαν και κείμενο του Χάρβεϊ Φίρσταϊν, βασισμένο στο ομώνυμο θεατρικό του Ζαν Πουαρέ, το έργο έχει διαγράψει μεγάλη πορεία στο Μπρόντγουεϊ και στο Γουέστ Εντ. Ανάμεσα στις διακρίσεις του συγκαταλέγονται έξι βραβεία Tony, συμπεριλαμβανομένου εκείνου για το καλύτερο μιούζικαλ. Στη νέα παραγωγή, που έρχεται τον Δεκέμβριο στο θέατρο Βέμπο, τους δύο πρωταγωνιστές πλαισιώνει ένας πολυπρόσωπος θίασος καταξιωμένων και νεότερων ηθοποιών και χορευτών. μετάφραση-απόδοση-σκηνοθεσία-σκηνογραφία: Γιώργος Βάλαρης μουσική διεύθυνση-ενορχήστρωση: Κωνσταντίνος Παγιάτης χορογραφίες: Μαρκέλλα Μανωλιάδη απόδοση στίχων: Φαίη Σούκου κοστούμια: Ευδοκία Βεροπούλου

Θέατρο Βέμπο Καρόλου 18, 210 5229519 Έναρξη: 12 Δεκεμβρίου 2026 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:30, Παρ. 20:30, Σάβ. 17:45 & 21:00, Κυρ. 19:00 Προπώληση: Εισιτήρια στο more.com Τιμές εισιτηρίων:

από €18

ερμηνεύουν: Γιάννης Στάνκογλου, Κρατερός Κατσούλης, Τάσος Κωστής, Μαρία Φιλίππου, Χρήστος Σπανός, Μαριέλλα Σαββίδου, Ιφιγένεια Τζόλα, Στράτος Τζώρτζης συμμετέχουν: Χάρης Δήμος, Θέμης Θεοχάρογλου, Κωνσταντίνος Κατσούδας, Γιώργος Μαρτίνος, Λεωνίδας Σιούπουλης, Νίκος Χρύσης

LiFO

22.10.26

61

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Ο Φράνσις χρειάζεται επειγόντως δουλειά και, ακόμη περισσότερο, φαγητό. Όταν βρίσκει δύο αφεντικά, αποφασίζει να υπηρετεί και τα δύο, κρατώντας τη διπλή του απασχόληση μυστική. Μόνο που μια ψεύτικη ταυτότητα, ύποπτες συναλλαγές και κρυφοί έρωτες μετατρέπουν το σχέδιό του σε αλυσίδα παρεξηγήσεων. Ο Ρίτσαρντ Μπιν διασκευάζει τον Υπηρέτη δύο αφεντάδων του Κάρλο Γκολντόνι, συνδυάζοντας την κομέντια ντελ άρτε με το βρετανικό χιούμορ. Ο Θάνος Τοκάκης σκηνοθετεί τον Γιώργο Χρυσοστόμου στον ρόλο τού μονίμως πεινασμένου υπηρέτη, σε μια κωμωδία με έντονη σωματικότητα, πολλαπλούς ρόλους και διάδραση με το κοινό. Πίσω από τις δολοπλοκίες και τις ανατροπές διακρίνεται η καθημερινή αγωνία της επιβίωσης.

Θέατρο Ιλίσια Παπαδιαμαντοπούλου 4, 210 7210045 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 18:00, Δευ.-Τρ. 21:00

σκηνοθεσία-μετάφραση-δραματουργική επιμέλεια: Θάνος Τοκάκης σκηνικά: Γιάννης Μουρίκης κοστούμια: Εβελίνα Δαρζέντα φωτισμοί: Ελίζα Αλεξανδροπούλου φωτογραφιεσ : Δομνίκη Μητροπούλου

133 Θ Έ Α Τ Ρ Ο Ι Λ Ί Σ

παίζουν: Γιώργος Χρυσοστόμου, Γρηγορία Μεθενίτη, Γιάννης Καπελέρης, Αργύρης Γκαγκάνης, Λυδία Στέφου, Νίκος Ιατρού

ΙΑ

Ένας υπηρέτης, δύο αφεντικά ΤΟΥ ΡΊΤΣΑΡΝΤ Μ ΠΙΝ

Απόψε τρώμε στης Ιοκάστης Η Ιοκάστη Παπαδάμου ετοιμάζει ένα επίσημο οικογενειακό δείπνο για την επιστροφή του γιου της από την Αγγλία. Ωστόσο, τίποτα δεν εξελίσσεται όπως το έχει σχεδιάσει. Λίγο πριν από το μεγάλο τραπέζι, δολοφονείται η καλύτερη μανικιουρίστα της γειτονιάς, πυροδοτώντας μια σειρά από απρόσμενες εξελίξεις. Οικογενειακές παρεξηγήσεις, αναπάντεχοι έρωτες, μυστικά, απρόσκλητα φαντάσματα και απίθανες αποκαλύψεις μετατρέπουν τη βραδιά σε μια καταιγιστική κωμική περιπέτεια. Μια σύγχρονη, ανατρεπτική παράσταση για όλες τις ηλικίες, γεμάτη γέλιο, μυστήριο και συνεχείς εκπλήξεις, που καυτηριάζει με ευφυΐα τις εμμονές και τις αντιφάσεις της σύγχρονης ζωής. Όταν ένα οικογενειακό δείπνο καταλήγει σε φόνο, το χάος παίρνει τον έλεγχο και τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. συγγραφέας: Άκης Δήμου σκηνοθεσία: Χρήστος Τριπόδης, Φωτεινή Μπαξεβάνη πρωταγωνιστουν αλφαβητικα: Αργύρης Αγγέλου, Γιώργος Γιαννόπουλος, Γιολάντα Καλογεροπούλου, Αγγελική Λάμπρη, Χρήστος Τριπόδης, Σόλων Τσούνης Στον ρόλο της Ιοκάστης η Φωτεινή Μπαξεβάνη

Θέατρο ΦΙΛΙΠ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

62

LiFO

ΦΙΛΙΠ

134

Θάσου 11 & Δροσοπούλου, Κυψέλη 210 8656155 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ. 20:00, Παρ. 21:15, Σάβ. 18:30 & 21:15, Κυρ. 19:30

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

135

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΠΟΡΕΙΑ

136

ΘΕΑΤΡΟ

ΑΜΛΕΤ(machine)

Ο βυσσινόκηπος Μια οικογένεια αριστοκρατών παρακολουθεί άπραγη την κατάρρευση του κόσμου της. Το έργο γράφτηκε το 1903 και συγκαταλέγεται στα αριστουργήματα της παγκόσμιας δραματουργίας. Μέσα σε αυτό διακρίνεται η πρόθεση του Αντόν Τσέχοφ να καταδείξει την αδυναμία εκπροσώπων της αριστοκρατίας να κατανοήσουν τις κοινωνικές ανισορροπίες και τις διαφορές που οδήγησαν σε ιστορικές ανατροπές. μετάφραση-σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου παίζουν: Αλεξία Καλτσίκη, Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, Γιώργος Κισσανδράκης, Διονύσης Πιφέας, Αδελαΐδα Κατσίδε, Σμαράγδα Κάκκινου, Γιώργος Μπινιάρης, Δημήτρης Μπίτος, Μαριάννα Δημητρίου, Σπύρος Μπόσγας, Ναταλία Εκσιέλ, Στέφανος Καλτζίδης

Θέατρο Πορεία Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, πλατεία Βικτωρίας, 210 8210991 poreiatheatre.com Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.-Παρ. 20:00, Σάβ. 21:00, Κυρ. 17:00 Πρεμιέρα: Παρ. 20/11

137

Ευτυχισμένες Μέρες ΤΟΥ ΣΆ ΜΙΟΥΕΛ Μ ΠΈΚΕΤ

Το έργο επικεντρώνεται στη Γουίνι, μια γυναίκα που βρίσκεται θαμμένη μέΘέατρο χρι τη μέση σε ένα έδαφος άνυδρο Πορεία και ερημικό. Παρά ταύτα, η απόλυτη Τρικόρφων 3-5 & μπεκετική ηρωίδα παραμένει αισιό3ης Σεπτεμβρίου δοξη, προσκολλημένη στις καθημε69, πλατεία ρινές της συνήθειες, υποδεικνύοντας Βικτωρίας, τη ρουτίνα ως μέσο επιβίωσης. Στη 210 8210991 συνέχεια, τη συναντούμε θαμμένη poreiatheatre. μέχρι τον λαιμό πλέον, και άρα ανίκαcom νη να κινηθεί, αλλά χωρίς να παύει να Ημέρες & ώρες ελπίζει, παραδίδοντας μαθήματα για παραστάσεων: τη δύναμη της ανθρώπινης θέλησης. Τετ. 20:00, Πέμ.-Σάβ. 21:00, μετάφραση: Δημήτρης Τάρλοου, Αγλαΐα Κυρ. 20:00

Παππά σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου παίζουν: Αγλαΐα Παππά, Δημήτρης Μπίτος

Η μωβ ομπρέλα Δυο ξεχωριστοί κόσμοι, παιδιά και μεγάλοι, που ζουν και αντιλαμβάνονται διαφορετικά τα γεγονότα, μικρά και μεγάλα, χωράνε όλοι κάτω από μια μωβ ομπρέλα. Μια παράσταση για όλες τις ηλικίες γεμάτη φαντασία, τρυφερότητα και συγκίνηση, που αγαπήθηκε για τις δυνατές ερμηνείες και τη διαχρονική ευαισθησία του έργου της Άλκης Ζέη. σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία: Δήμητρα Λαρεντζάκη

LiFO

Θέατρο Πορεία

Η Σοφία Αντωνίου, συνεχίζοντας την ερευνητική της πορεία πάνω στα κλασικά έργα και τη σύγχρονη δραματουργία, αναμετριέται με τον Άμλετ, τοποθετούμενη ανάμεσα στον Ουίλλιαμ Σαίξπηρ και τον Χάινερ Μίλερ, ως μια αναγκαία διαπραγμάτευση του παρελθόντος με το παρόν σε έναν κόσμο που επαναλαμβάνεται μηχανικά. σκηνοθεσία-διασκευή: Σοφία Αντωνίου μεταφράσεις: Γιώργος Χειμωνάς, Ελένη Βαροπούλου παίζουν: Μιχάλης Αφολαγιάν, Δημήτρης Καπουράνης, Γιάννης Κόραβος, Λωξάνδρα Λούκας, Aurora Marion, Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος, Γιώργης Παρταλίδης

Οι γείτονες από πάνω

Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, πλατεία Βικτωρίας, 210 8210991 poreiatheatre. com Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 20:00 Πρεμιέρα: Δευτ. 8/2/2027 Για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

138

Θέατρο Πορεία Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, πλατεία Βικτωρίας, 210 8210991 poreiatheatre.com Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 17:00, Σάβ. 18:00, Κυρ. 21:00 Πρεμιέρα: Τετ. 09/12 Κατάλληλο για θεατές άνω των 14 ετών Με χιούμορ, οξυδέρκεια και γνήσια τρυφερότητα, ο Σεσκ Γκέι ανοίγει το παράθυρο του σπιτιού ενός αποξενωμένου ζευγαριού και δίνει στους «από πάνω» γείτονες τον ρόλο ενός μεγεθυντικού φακού, που αποκαλύπτει όσα αποσιωπώνται για χρόνια: άλυτες παρεξηγήσεις, ανεκπλήρωτες επιθυμίες και απωθημένες φαντασιώσεις. μετάφραση: Έρι Κύργια σκηνοθεσία-μουσική επιμέλεια: Νικολέτα Φιλόσογλου παίζουν: Θανάσης Δήμου, Σμαράγδα Κάκκινου, Λαέρτης Μαλκότσης, Μάρω Παπαδοπούλου

139

Θέατρο Πορεία Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, πλατεία Βικτωρίας, 210 8210991 poreiatheatre.com Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ. 11:00

22.10.26

63

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

Αναμμένα Αίματα Ο Στέφανος Κακαβούλης έγραψε ένα έργο για τη βία που υπάρχει σήμερα στα σχολεία, εμπνευσμένος από αληθινές διηγήσεις και από συμπεριφορές που έχει ο ίδιος συναντήσει. Όπως λέει, «εμείς οι καλλιτέχνες οφείλουμε να επιστήσουμε την προσοχή σε ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, αφού το θέατρο είναι μια πολιτική κίνηση». Κι έπειτα, είναι η ανάδειξη του ζητήματος εκφοβισμού των γκέι παιδιών που δεν συζητιέται όσο θα έπρεπε ή τουλάχιστον δεν συζητιέται στην αληθινή του διάσταση. Το Αναμμένα Αίματα, το δέκατο τέταρτο έργο του Κακαβούλη που ανεβαίνει στη σκηνή, είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ στο οποίο ένας καθηγητής αποφασίζει να απάγει δύο μαθητές, τον θύτη και το θύμα, και να τους κλείσει σε ένα υπόγειο για να τους δώσει ένα σπουδαίο μάθημα περί αποδοχής και ισότητας. Στο έργο οι ήρωες ονομάζονται Καθηγητής, Θύτης και Θύμα και οι λέξεις αυτές κλείνουν μέσα τους όλες τις μορφές εξουσίας, τους καταπιεστές και καταπιεσμένους που παραμένουν αφανείς μέσα στην καθημερινότητά μας. κείμενο-σκηνοθεσία: Στέφανος Κακαβούλης παίζουν: Δημήτρης Δάρας, Σωτήρης Τσουκλείδης, Στέφανος Κακαβούλης μουσική: Μάνος Σαββάκης

θέατρο ΦΑΟΣ Έγγελη 10, Νέος Κόσμος Η παράσταση θα ανέβει στο τέλος Ιανουαρίου.

14O Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

παραγωγή: Διάθεση Τέχνης

Θρίλερ στην ΕΛΒΕΤΙΑ

ΦΑΟΣ

Βρισκόμαστε στο 1994. Στο απομονωμένο σπίτι της στην ελβετική εξοχή, η Πατρίσια Χάισμιθ, μια ιδιόρρυθμη, αλκοολική και μονόχνοτη γυναίκα, περνά τις τελευταίες ημέρες της ζωής της πολεμώντας με τους δαίμονες του συγγραφικού της τέλματος. Αισθάνεται ότι δεν θέλει, ούτε μπορεί να γράψει πια. Όταν ένας νεαρός εκπρόσωπος εκδοτικού οίκου, o Έντουαρντ, φτάνει από τη Νέα Υόρκη με σκοπό να την πείσει να «επιστρέψει» στον διάσημο ήρωά της, Τομ Ρίπλεϊ, ξεκινά μια αναμέτρηση γεμάτη χιούμορ, ένταση, ψέματα, λογοτεχνικά παιχνίδια και απρόβλεπτες ανατροπές. Η Τζοάνα Μάρεϊ-Σμιθ συνθέτει ένα καθηλωτικό έργο για την καλλιτεχνική δημιουργία, τη μοναξιά, την εμμονή, την εξουσία της αφήγησης και τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τη φαντασία από την πραγματικότητα. Ένα συναρπαστικό ψυχολογικό θρίλερ εμπνευσμένο από τη ζωή και το έργο της σπουδαίας συγγραφέα Πατρίσια Χάισμιθ, δημιουργού του εμβληματικού ήρωα, Τομ Ρίπλεϊ, αλλά και μυθιστορημάτων που σημάδεψαν την παγκόσμια λογοτεχνία και τον κινηματογράφο. παίζουν: Ρένη Πιττακή, Αλκιβιάδης Μαγγόνας μετάφραση: Λουΐζα Μητσάκου σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας σκηνικά: Άννα Ζούλια κοστούμια: Ελένη Μανωλοπούλου μουσική: Μίνως Μάτσας σχεδιασμός φωτισμών: Μελίνα Μάσχα

141 64

LiFO

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΙΛΊΣΙΑ

ΒΟΛΑΝΆΚΗΣ

Θέατρο Ιλίσια Βολανάκης Παπαδιαμαντοπούλου 4, Αθήνα, 210 7210045 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ. & Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:00 Πρεμιέρα: Παρ. 20/11

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

(Για ένα) όνειρο (καλοκαιρινής νύχτας) ΤΟΥ Θ Ω Μ Ά Μ ΟΣΧΌΠΟΥΛΟΥ

Στη σημερινή Αθήνα, έντεκα ηθοποιοί προβάρουν το Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Σαίξπηρ. Μέσα στο έργο, ένας άλλος θίασος ετοιμάζει τη δική του παράσταση, ενώ ερωτευμένοι, ξωτικά και άρχοντες μπλέκονται σε περιπέτειες που ανατρέπουν τους νόμους της φύσης. Ο Θωμάς Μοσχόπουλος συνδέει τους δύο κόσμους, εξετάζοντας με παιγνιώδη διάθεση τη σχέση πόλης και φύσης. Όπως η Ερμία και ο Λύσανδρος αναζητούν καταφύγιο στο δάσος, έτσι και οι σημερινοί ήρωες αναμετρώνται με την ανάγκη της φυγής και την επιθυμία για ελευθερία. Η φύση επιδρά στις σχέσεις και στις μεταμορφώσεις των προσώπων, φωτίζοντας την οικολογική διάσταση του έργου. Το θέατρο συναντά τη ζωή, τα όρια σκηνής και πλατείας γίνονται ρευστά και το όνειρο μπορεί ανά πάσα στιγμή να μεταμορφωθεί σε εφιάλτη. δραματουργία-σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος σκηνικά-κοστούμια: Βασίλης Παπατσαρούχας

Θέατρο Πόρτα Μεσογείων 59, 210 7711333 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ.-Παρ. 20:00, Σάβ. 21:15, Κυρ. 20:00 Πρεμιέρα: Παρ. 20/11

μουσική: Nama Dama φωτογραφία: Πάτροκλος Σκαφίδας concept & creative direction: Βασίλης Παπατσαρούχας παίζουν: Βασίλης Αθανασόπουλος, Γιάννης Βαρβαρέσος, Πέτρος Δημοτάκης, Γιάννης Καράμπαμπας, Δημήτρης Κίτσος, Βαλεντίνος Κόκκινος, Νίκος Κοσώνας, Ηλιάνα Μαυρομάτη, Μαριάννα Πουρέγκα, Τάσος Ροδοβίτης, Θεόβη Στύλλου

142

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Π Ό Ρ ΤΑ

143

144 Θέατρο Πόρτα Μεσογείων 59, 210 7711333 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 15:00, Κυρ. 11:30 Πρεμιέρα: Σάβ. 24/10

Ο Κος Ζυλ Θέατρο Πόρτα Μεσογείων 59, 210 7711333 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 21:00, Κυρ. 20:00 έως τέλος Οκτωβρίου. Από Νοέμβριο, Δευ.-Τρ. 21:00

ΤΟΥ Θ Ω Μ Ά Μ ΟΣΧΌΠΟΥΛΟΥ Ο Κύριος Ζυλ, η τολμηρή σκηνική μεταγραφή της εμβληματικής Δεσποινίδος Τζούλιας του Αυγούστου Στρίντμπεργκ από τον Θωμά Μοσχόπουλο, επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο Πόρτα. Στο επίκεντρο βρίσκεται η εκρηκτική σχέση ανάμεσα στον Ζυλ, έναν νεαρό αριστοκράτη, και τον Ζαν, τον υπηρέτη του – μια σχέση όπου η έλξη, η επιθυμία και ο ανταγωνισμός μπλέκονται σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι εξουσίας. Μεταφέροντας τη δράση στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου και ανατρέποντας το φύλο του κεντρικού χαρακτήρα (από θηλυκό σε αρσενικό), ο Κος Ζυλ προσεγγίζει, με νέα ματιά, την ανάγκη για κυριαρχία και επιβίωση. κείμενο-σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος

Ελίζα

ΤΗΣ ΞΈΝΙΑΣ Κ Α ΛΟΓΕΡΟΠΟΎΛΟΥ Η Ελίζα συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Πόρτα, προσκαλώντας μικρούς και μεγάλους σε μια περιπέτεια από τον κόσμο του παραμυθιού μέχρι το διάστημα. διασκευή-σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος μουσική: Κορνήλιος Σελαμσής φωτογραφία: Πάτροκλος Σκαφίδας

καλλιτεχνική επιμέλεια-σκηνικά-κοστούμια-video: Βασίλης Παπατσαρούχας φωτογραφία: Πάτροκλος Σκαφίδας παίζουν: Γιάννης Καράμπαμπας, Νίκος Κοσώνας, Θεόβη Στύλλου

LiFO

22.10.26

65

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ Το μεγάλο ραπ θεατρικό γεγονός ανοίγει τη συζήτηση για την οπαδική βία. Ο Βέβηλος, ένας από τους πιο επιδραστικούς και ασυμβίβαστους Έλληνες ράπερ, ανεβαίνει για πρώτη φορά στη θεατρική σκηνή πρωταγωνιστώντας στη Θύρα Μηδέν, σε κείμενο και σκηνοθεσία Αθηνάς Χατζηαθανασίου. Επί σκηνής ερμηνεύει κομμάτια-σταθμούς της προσωπικής του διαδρομής, αλλά και νέα τραγούδια γραμμένα ειδικά για την παράσταση. Με έναν δεκαμελή θίασο, το έργο μάς μεταφέρει στον κόσμο των γηπέδων, αναζητώντας τις ρίζες της οπαδικής βίας και όσων βρίσκονται πίσω από αυτή. Η ιστορία μάς γυρίζει στο 2006, σε μια περίοδο έντονων κοινωνικών αλλαγών, όταν νέες μορφές βίας έρχονταν ολοένα πιο έντονα στο προσκήνιο.

Θέατρο Βέμπο Καρόλου 18, Αθήνα, 210 5229519

Αντλώντας υλικό από αληθινές μαρτυρίες ανθρώπων των γηπέδων και από πραγματικά γεγονότα που απασχόλησαν την επικαιρότητα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, η Θύρα Μηδέν συνδυάζει τη μυθοπλασία με τις βιωμένες εμπειρίες, επιχειρώντας να κοιτάξει πέρα από τη σύγκρουση. Στο επίκεντρο βρίσκονται η ανάγκη για αποδοχή, η αναζήτηση ταυτότητας και η επιθυμία του ανθρώπου να ανήκει κάπου.

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:00 Πρεμιέρα: Δευτ. 23/11

κείμενο-σκηνοθεσία: Αθηνά Χατζηαθανασίου πρωτότυπη μουσική-ηχοτοπία-στίχοι: Βέβηλος & Δημήτρης MCD Κρητικός επιμέλεια κίνησης: Αλέξανδρος Κεϊβάναη σκηνικά-κοστούμια: Γεωργία Φωκά

145 Θ Έ Α Τ Ρ Ο Β Ε Μ Π Ο

σχεδιασμός φωτισμών: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου video art: Κάρολος Πορφύρης βοηθοί σκηνοθέτη: Μάρω Πέτλη, Παναγιώτα Χαϊδεμένου φωτογραφίες: Γιώργος Κασαπίδης τrailer: Θωμάς Παλυβός social media: Ελευθερία Τριανταφύλλου παραγωγή: Καλλιτεχνική Εταιρεία CALD

Θύρα Μηδέν

146

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

παίζουν: Βέβηλος, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Άντα Κουγιά, Γιώργος Λιάκος, Άντρια Ράπτη, Κωνσταντίνος Ρόδης, Ανατολή Τσελαρίδου, Σταμάτης Φακορέλλης, Κώστας Φοίνιξ, Αθηνά Χατζηαθανασίου μετάδοση αγώνων: Μάκης Διόγος

ΑΚΡΟΠΌΛ

Συρανό Γραμμένος το 1897 από τον Εντμόν Ροστάν, ο Συρανό ντε Μπερζεράκ είναι το αριστούργημα που δεν σταματά να μας κερδίζει! Στο Παρίσι του 1640, ο ατρόμητος και πνευματώδης ποιητής Συρανό λατρεύει κρυφά την πανέμορφη Ρωξάνη, όμως η μεγάλη του μύτη τον κάνει να νιώθει ανάξιος της αγάπης της. Όταν εκείνη ερωτεύεται τον Κριστιάν, ο Συρανό γράφει για λογαριασμό του τα πιο φλογερά γράμματα που γράφτηκαν ποτέ, κρατώντας το μυστικό του για χρόνια. Μια ιστορία αγάπης, ανδρείας και αυτοθυσίας, γεμάτη πάθος. Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος επιστρέφει στον ρόλο της ζωής του, σε σκηνοθεσία του Γιάννη Κακλέα και μουσική της Ευανθίας Ρεμπούτσικα. Η παράσταση, που έσπασε ταμεία με διαδοχικά sold-out και διθυραμβικές κριτικές, επιστρέφει με ανανεωμένη διανομή! Είκοσι ηθοποιοί, χορευτές και ζωντανή ορχήστρα σάς περιμένουν σε μια θεατρική βραδιά που θα σας μείνει αξέχαστη. κείμενο: Εντμόντ Ροστάν μετάφραση: Λουίζα Μητσάκου σκηνοθεσία-δραματουργική επεξεργασία: Γιάννης Κακλέας πρωταγωνιστούν: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, Δανάη Παππά, Λευτέρης Ζαμπετάκης, Νίκος Μέλλος

Θέατρο Ακροπόλ Ιπποκράτους 9-11, 210 3648303 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ-Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:00 Πρεμιέρα: Τετ. 11/11

66

LiFO

22.10.26

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

147

Ο Πειρασμός Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

ΤΖΈΝΗ

ΚΑΡΈΖΗ

Στην αστική τραπεζαρία της οικογένειας Γεωργιάδη, οι κυρίες γευματίζουν, πάντα κομψές και χαμογελαστές, οι κύριοι είναι λαίμαργοι και πολυάσχολοι, τα πιάτα σερβίρονται ζεστά, τα μυστικά κρύα, μέχρι τη μέρα που μπαίνει στο σπίτι η Καλλιόπη, η καινούργια καμαριέρα. Δεκαεπτά χρονών. Μέσα σε οκτώ μέρες θα φέρει τα πάνω κάτω και θα αποκτήσει δεύτερο όνομα: Πειρασμός. Η Μαριάννα Κάλμπαρη μεταφέρει αυτή την κωμωδία του 1910 στην Ελλάδα του ’50. Στη δεκαετία των εγχειριδίων για την καλή οικοδέσποινα και την τέλεια νοικοκυρά, των κοριτσιών που κατέβαιναν από τα χωριά και τα νησιά για να υπηρετήσουν στα αθηναϊκά σπίτια, χωρίς ωράριο, χωρίς ένσημα, χωρίς καν επάγγελμα αναγνωρισμένο, των τραγουδιών της επιθεώρησης που σατίριζαν την ερωτική απιστία και τον «πόλεμο» των φύλων, των ασπρόμαυρων κωμωδιών όπου η υπηρέτρια ήταν πάντα το αστείο και ποτέ η ιστορία. Από εκείνη την εποχή μέχρι σήμερα, άλλαξε απλώς ο τρόπος που τη διαβάζουμε. kείμενο: Γρηγόριος Ξενόπουλος διασκευή-σκηνοθεσία: Μαριάννα Κάλμπαρη παίζουν (αλφαβητικά): Κατερίνα Λυπηρίδου, Χρήστος Μαλάκης, Άγγελος Μπούρας, Άννα-Μαρία Παπαχαραλάμπους, Σπύρος Τσεκούρας, Δήμητρα Χατούπη στον ρόλο του πειρασμού: G. Fremd

Θέατρο Τζένη Καρέζη Ακαδημίας 3, 210 3636144 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 18:30

ΡΌ

Ν ΟΣ

ΕΠΙ Τ Υ

ΑΣ

148 Θέατρο RADAR Πλατ. Αγίου Ιωάννη & Πυθέου 93, Νέος Κόσμος, 210 9769294 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:00 *Κάθε Παρασκευή γενική είσοδος €15

LiFO

Βρικόλακες

ΧΊ

3ΟΣ Χ

Πρεμιέρα: Σαβ. 31/10

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο

Το τελευταίο debate ή Το μενού της Επανάστασης 149

RADAR

Ο Χένρικ Ίψεν μιλά με τόλμη για την υποκρισία, τη διαφθορά, την ισότητα των φύλων, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση αλλά και για την κληρονομιά του παρελθόντος, που δεσμεύει τον άνθρωπο και τον εμποδίζει να ζήσει μια ζωή χαρούμενη και ελεύθερη. Ένα έργο που εξακολουθεί να συγκλονίζει με την επικαιρότητά του.

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Θέατρο ΤΟΠΟΣ ΑΛΛΟΥ Κεντρική Σκηνή

απόδοση-σκηνοθεσία: Αναστασία Παπαστάθη

Κεφαλληνίας 17, Αθήνα, 210 8656004

ερμηνεύουν (αλφαβητικά): Σοφία Αγγελικοπούλου, Κώστας Κλάδης, Αναστασία Παπαστάθη, Θοδωρής Σκούρτας, Νεκτάριος Φαρμάκης

Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Κυρ. 20:30 Πρεμιέρα: Παρ. 13/11

ΤΟΠΟΣ

Α ΛΛΟΥ

Ζαν-Πολ Μαρά και Μαρκήσιος ντε Σαντ, δύο από τα πιο αμφιλεγόμενα πρόσωπα του 18ου αιώνα, αντιμέτωποι σε μια ιδεολογική αντιπαράθεση, διερευνούν πότε η βία νομιμοποιείται στο όνομα της δικαιοσύνης, της Ιστορίας και του λαού. Με στοιχεία πολιτικού θεάτρου, μαύρης ειρωνείας και σύγχρονου δημόσιου debate, το έργο θέτει ερωτήματα για τα όρια της εξέγερσης και το τίμημα των ανθρώπινων θυσιών. σύλληψη-σκηνοθεσία: Νίκος Καμτσής παίζουν: Νίκος Αλεξίου, Λαμπρινή Θάνου, Δημήτρης Φραγκιόγλου, Νίνα Φραντζεσκάκη, Νίκος Καμτσής, Μανώλης Γλαντζίνας

22.10.26

67

914

the week

1 CLUBBING Yanamaste All Night Long

Ο Yanamaste αναλαμβάνει μόνος του ολόκληρη τη βραδιά στο SMUT, από το πρώτο μέχρι το τελευταίο κομμάτι. Ένα παρατεταμένο techno σετ την παραμονή της αργίας, με χρόνο για διαφορετικές κατευθύνσεις και σταδιακές αλλαγές στον ρυθμό. 27/10, 23:59, SMUT, Βατσαξή 4

2 ΦΕΣΤΙΒΑΛ Διεθνής Ημέρα Κινουμένων Σχεδίων Η ASIFA Hellas γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Κινουμένων Σχεδίων με μια βραδιά ελληνικού και διεθνούς animation. Βραβευμένες μικρού μήκους ταινίες, συζήτηση με δημιουργούς και επιλογές από το πρόγραμμα ανταλλαγής της ASIFA International παρουσιάζονται στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. 24/10, προσέλευση: 19:00, πρώτη προβολή: 19:15, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος

22-28 οκ τ ωβριο υ 2026

3 CLUBBING EDEN presents HAAi b2b Romy Οι HAAi και Romy μοιράζονται τα ντεκ στην έναρξη της νέας σεζόν των EDEN Sundays. Το απογευματινό πάρτι στο Ωδείο Αθηνών συνεχίζεται μέχρι τα μεσάνυχτα, με τους jayjayGR και Saber Rider να συμπληρώνουν το πρόγραμμα. 25/10, 17:30, Ωδείο Αθηνών, Βασιλέως Γεωργίου Β' 17-19

4 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Nightfall

68

THE WEEK Όσα ξεκινάνε αυτή την εβδομάδα

70

ΣΙΝΕΜΑ Οι νέες ταινίες της εβδομάδας

72

ΒΙΒΛΙΟ Νίκος Εγγονόπουλος: «Οι ποιητές ομόρφυναν τον νυχτερινό μου ουρανό και έκαναν τη νύχτα μέρα»

Οι Nightfall επιστρέφουν με δική τους συναυλία στην Αθήνα, παρουσιάζοντας υλικό από το «Children of Eve» και την πορεία τους στο death metal. Η εμφάνιση στο Fuzz πραγματοποιείται στη νέα ημερομηνία που ανακοινώθηκε μετά την αναβολή του Μαρτίου.

CLUBBING

Stella Bossi και Blame The Mono

24/10, 21:00, Fuzz Club, Πειραιώς 209 & Πατριάρχου Ιωακείμ 1, είσοδος: 17 ευρώ

Η Stella Bossi και οι Blame The Mono έρχονται στο Oddity για μια techno βραδιά των Blend και SEDS. Μαζί τους εμφανίζονται οι Philip Paul και Freeflow της Pulse Tribe, με το πάρτι να συνεχίζεται μέχρι το πρωί.

5 ΧΟΡΟΣ Triptych

24/10, 23:30, Oddity Club, Ηρακλειδών 61

απο τη μαρια παππα

68

LiFO

Κίνηση και ήχος διαμορφώνουν τα τρία μέρη του «Triptych», σε σύλληψη Eugenia Demeglio. Οι κινήσεις των ερμηνευτριών καταγράφονται

22.10.26

και μετασχηματίζονται ζωντανά, ενώ γκάιντες και κοντραμπάσο δημιουργούν ένα περιβάλλον από παρατεταμένους τόνους, δονήσεις και ανατροφοδότηση. 28/10-1/11, 21:00, ΠΛΥΦΑ-Κτίριο 7Γ, Κορυτσάς 39, Βοτανικός, είσοδος: 10-12 ευρώ, παιδιά έως 12 ετών: 5 ευρώ

6 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Στο ενδιάμεσο του ορατού

the week

EKΔΗΛΩΣΕΙΣ

Mailo’s

THE PASTA PROJECT

Νέα συνταγή σε Halloween mood.

CLUBBING

Body Double x Vysska Οι Body Double και Vysska συναντιούνται στο Ρομάντσο για μια βραδιά μεταξύ techno και electro. Την παραμονή της αργίας, οι δύο DJs αναλαμβάνουν τα ντεκ από τις δέκα το βράδυ, με ελεύθερη είσοδο. 27/10, 22:00, Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3-5, είσοδος ελεύθερη

Η αναδρομική του Μίλτου Σκούρα συγκεντρώνει 165 έργα από το 1983 έως το 2026, με επιμέλεια Γιάννη Μπόλη. Η ζωγραφική του συναντά τη φωτογραφία και τη μαζική κουλτούρα, εξετάζοντας τη σχέση ανάμεσα στην εικόνα και την πραγματικότητα. 22/10-22/11, Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, Λεωνίδου & Μυλλέρου, είσοδος ελεύθερη

7 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Naxatras Οι Naxatras ανεβαίνουν για πρώτη φορά στη σκηνή του Floyd, συνδυάζοντας το ψυχεδελικό rock με βαριές κιθάρες και αυτοσχεδιαστικές διαδρομές. Τη συναυλία ανοίγουν οι Αθηναίοι Loud Silence, στην έως τώρα μεγαλύτερη headline εμφάνιση του συγκροτήματος στην Ελλάδα. 24/10, 20:00, Floyd, Πειραιώς 117, είσοδος: 18 ευρώ

8 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Imarhan

Οι Imarhan φέρνουν από τη νότια Αλγερία τον ήχο των Τουαρέγκ, διευρύνοντάς τον με funk, ψυχεδελικό rock και ηλεκτρονικά στοιχεία. Η εμφάνισή τους στο Gazarte συνδέεται με το τέταρτο άλμπουμ τους, «Essam», και τη νέα περίοδο του συγκροτήματος. 24/10, 22:00, Gazarte Ground Stage, Βουτάδων 32-34, προπώληση: 28 ευρώ, ταμείο: 33 ευρώ

9 CLUBBING VLCT ZERO x SIGNAL Οι Function, Philippa Pacho και BLANKA ηγούνται ενός δωδεκάωρου techno μαραθωνίου στο AUX. Οι Cirkle, Danya, Phil Berg και Toobris συμπληρώνουν το πρόγραμμα, που ξεκινά λίγο πριν από τα μεσάνυχτα και συνεχίζεται μέχρι το μεσημέρι της 28ης Οκτωβρίου.

CLUBBING Hardvision x Sepsis Η Hardvision και η Sepsis συνδυάζουν ηλεκτρονική μουσική, ανεξάρτητη μόδα και εικαστικά στο Oddity. Στο ισόγειο παίζουν οι Alisa Murphy, JFox, V.Rox, Archangel, Blondie, Xoginoss και R3DY, ενώ ο επάνω όροφος φιλοξενεί σχεδιαστές, brands και εγκαταστάσεις. 23/10, 23:00, Oddity Club, Ηρακλειδών 61, είσοδος: από 10 ευρώ

ΤΟ HALLOWEEN ΣΤΑ MAILO’S ΕΧΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΓΕΥΣΗ και φέτος σε περιμένει στο αγαπημένο σου cup. Τα Mailo’s The Pasta Project παρουσιάζουν τη Spooky Halloween Pasta, μια limited edition συνταγή που δίνει στην καθημερινή σου pasta μια απολαυστικά spooky διάθεση, γεμάτη γεύση, χρώμα και Halloween vibe. Η αγαπημένη σου μακαρονάδα που έγινε street food αυτές τις μέρες σου δίνει άλλη μία αφορμή για να ενδώσεις σε νέες δοκιμές στη βόλτα, στο σπίτι ή στο γραφείο. Πρωταγωνίστρια εδώ είναι η πικάντικη σάλτσα κολοκύθας, που συνδυάζεται με μπέικον, τραγανό κρεμμύδι και κολοκυθόσπορους. Η γλύκα της κολοκύθας συναντά τον πικάντικο χαρακτήρα της σάλτσας, ενώ το κρεμμύδι και οι κολοκυθόσποροι δημιουργούν μια τραγανή υφή που κάνει κάθε πιρουνιά ακόμη πιο ενδιαφέρουσα. Είναι μια συνταγή με φθινοπωρινή διάθεση, που βρίσκει τη θέση της στο μενού των Mailo’s και σου προσφέρει έναν καλό λόγο να κάνεις διάλειμμα για pasta. Η Spooky Halloween Pasta σερβίρεται αποκλειστικά με μαύρα ζυμαρικά Conchiglie, που δίνουν στη μακαρονάδα την ιδιαίτερη Halloween εμφάνισή της. Το χαρακτηριστικό τους χρώμα δίπλα στη σάλτσα κολοκύθας δημιουργεί έναν συνδυασμό που θέλεις να φωτογραφίσεις προτού τον δοκιμάσεις. Κι εδώ υπάρχει ένα ακόμη πολύ σημαντικό νέο για όλους τους pasta lovers: τα Conchiglie είναι το νέο σχήμα ζυμαρικών που ήρθε στα Mailo’s για να μείνει. Η νέα συνταγή προσφέρεται και στο νέο Smart Cup των 16 oz, με smart τιμή για τις on the go απολαύσεις σου. Θα τη βρεις για περιορισμένο χρονικό διάστημα σε όλα τα Mailo’s για take away αλλά και για delivery μέσω Wolt και efood. www.mailospasta.com Instagram/TikTok: mailospasta

27/10, 23:59-12:00 της επομένης, AUX Club, Αγίου Όρους 15

LiFO 22.10.26

69

Σινεμά

απο toν θοδωρη κουτσογιαννοπουλο

Βασίλισσα στη θάλασσα Ο Λανς Χάμερ τοποθετεί τον θεατή στην επώδυνη θέση του παρατηρητή ενός δύσκολου δράματος, συναισθηματικά άβολου, ανθρώπινα συντριπτικού, με ελάχιστους μορφασμούς ανακούφισης, αλλά εξαιρετικά δοσμένου. ΣΥΝΟΨΗ: Μια γυναίκα βρίσκεται αντιμέτωπη με την

προχωρημένη άνοια της μητέρας της και με τον τρόπο με τον οποίο ο πατριός της εξακολουθεί να τη φροντίζει. Όταν τους βλέπει να έχουν σεξουαλική επαφή, καλεί την αστυνομία, γιατί θεωρεί ότι η ηλικιωμένη γυναίκα δεν είναι πλέον σε θέση να συναινέσει, πυροδοτώντας μια αλυσιδωτή αντίδραση που θα εμπλέξει κοινωνικές υπηρεσίες, ιδρύματα φροντίδας και ολόκληρη την οικογένεια.

Έ

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο Κακό

70

LiFO

τοιμη να δώσει μια ακόμη μάχη εν πλω, η βασίλισσα πελαγώνει, χαμένη σε έναν κόσμο, έχοντας συγκεχυμένες προθέσεις και ακόμη πιο θολή επαφή με το περιβάλλον. Αυτήν την μεταφορική εικόνα είχε στον νου του ο σκηνοθέτης Λανς Χάμερ όταν έδινε τίτλο στο δράμα με πρωταγωνίστρια μια γυναίκα χτυπημένη από την άνοια, τη Λέσλι. Η κόρη της, Αμάντα, την οποία υποδύεται η Ζιλιέτ Μπινός, την επισκέπτεται στο σπίτι που μοιράζεται με τον πατριό της, τον Μάρτιν, και με φρίκη τους συλλαμβάνει σε ερωτική στάση. Είναι εκμετάλλευση ή καθημερινή στιγμή οικειότητας ανάμεσα σε ένα ζευγάρι; Η αστυνομία και στη συνέχεια μια ειδική υπηρεσία παρεμβαίνουν, γιατί δεν είναι δυνατόν η Λέσλι στην κατάστασή της να συγκατατίθεται. Έτσι πιστεύει η Αμάντα, ο Μάρτιν διαφωνεί αλλά, παρά τα επιχειρήματά του, απομακρύνεται προσωρινά από κοντά της, για να γίνουν οι απαραίτητες εξετάσεις, καθώς και μια ψυχολογική εκτίμηση για το μέλλον μιας γυναίκας με περιορισμένη ευθύνη και ακόμη πιο αμφισβητήσιμη βούληση. Σε έναν επιτυχημένο παραλληλισμό, η κόρη της Αμάντα, η Σάρα, βιώνει το πρώτο της ερωτικό σκίρτημα με έναν νεαρό που μόλις έχει γνωρίσει και πασχίζει να μπει στη θέση ενός πολύπλοκου χειρισμού, που απειλεί να θρυμματίσει τον γυάλινο κόσμο μιας γυ-

ναίκας η οποία ενδέχεται να αφορμάται από το ένστικτό της ή να κακοποιείται σεξουαλικά. Ο Λανς Χάμερ δεν δείχνει τον ένοχο –που διαφαίνεται στο ξεκίνημα–, αλλά τοποθετεί τον θεατή στην επώδυνη θέση του παρατηρητή ενός δύσκολου δράματος, συναισθηματικά άβολου, ανθρώπινα συντριπτικού, με ελάχιστους μορφασμούς ανακούφισης, αλλά εξαιρετικά δοσμένου. Μια ζωή φυτρώνει με ορμή και δύναμη, την ίδια στιγμή που μια ψυχή παρασύρεται από το κύμα της λήθης και σκορπίζει την αγάπη των υπομονετικών φροντιστών της. Η Άνα Κάλντερ-Μάρσαλ και ο θρυλικός Τομ Κόρτνεϊ του new wave του αγγλικού κινηματογράφου βραβεύτηκαν για τις ερμηνείες τους στην Berlinale του 2026. ΝΑΝΑ CINEMAX 2 - ΑΕΛΛΩ CINEMAX 4 - ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 - ΑΒΑΝΑ - ΒΑΡΚΙΖΑ 1 - CINOBO OPERA 1,3 CINOBO ΠΑΤΗΣΙΩΝ - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1 - WEST CITY 3 - ΔΑΝΑΟΣ 2 - ΔΙΑΝΑ - ΣΙΝΕΑΚ

Clayface ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Τζέιμς Γουάτκινς Π Ρ Ω ΤΑ Γ Ω Ν Ι Σ Τ ΟΥ Ν : Τομ Ρις Χάρις, Ναόμι Άκι,

Μαξ Μινγκέλα, Έντι Μάρσαν

INFO QUEEN AT SEA ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ:

Λανς Χάμερ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟYΝ:

Ζιλιέτ Μπινός, Τομ Κόρτνεϊ, Άνα Κάλντερ-Μάρσαλ

Φανταστείτε την ανίερη διασταύρωση ενός από τους X-Men με το Φάντασμα της Όπερας και έχετε τον Clayface, από το σύμπαν της DC και πιο συγκεκριμένα του Μπάτμαν, τον άνθρωπο με το πρόσωπο-πλαστελίνη. Ο Ματ Χέιγκεν είναι ανερχόμενος ηθοποιός, μπλέκει με αδίστακτους κακοποιούς, τον κάνουν κυριολεκτικά κιμά, κατά έναν θαυμαστό τρόπο επιβιώνει, δέχεται να υποβληθεί σε μια πειραματική θεραπεία, τα κύτταρά του αλλοιώνονται, και ενώ διατηρεί τα χαρακτηριστικά του, όταν το ποντεσιόμεντρο της συναισθηματικής του φόρτισης χτυπάει κόκκινο, μεταμορφώνεται στον άτυχο που ωθείται στα άκρα. Η Κέιτλιν Κορ, η γιατρός που τον συμπόνεσε όσο τον έσωνε από την ακραία παραμόρφωση, είναι το φυσικό αντιισταμινικό του, το ήρεμο λημέρι στη σκοτεινή δύναμη εκδίκησης που τον κυριεύει στο κυνήγι των υπεύθυνων για την κατάντια του. Συντονισμένο, συμπαγές στις προθέσεις και την εκτέλεσή του, όσο και αποκρουστικό στις αιμοσταγείς σκηνές βίας και μεταμόρφωσης, το Clayface είναι η νέα προσθήκη στην πινακοθήκη των πολυμορφικών υπερ-αντιηρώων που αναζητούν τη λύτρωση, κι ενώ θα μπορούσε να ξεφύγει στον cult χειρισμό ενός Ghost Rider, ενισχύει με αναλαμπές τρυφερότητας την αγριάδα και το body horror που το περιβάλλει. Με τους ρόλους που συνεχώς υποδύεται στην ακατάστατη περιπέτειά του, ο Χέιγκεν εκπροσωπεί την αγωνία του ηθοποιού για αναγνώριση του ταλέντου σε ένα περιβάλλον βρόμικου ανταγωνισμού, και δεν είμαστε ακόμη σίγουροι αν ο 36χρονος Ουαλός Τομ Ρις Χάρις που τον ενσαρκώνει είναι τόσο μονοδιάστατος όσο ο b movie χαρακτήρας που έχει ενδυθεί με την έκπληξη ενός χαμαιλέοντα όταν ανακαλύπτει πόσες ικανότητες διαθέτει. VILLAGE RENTI 4,8,11 - VILLAGE MALL 4,10 - VILLAGE PAGRATI 5 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 1,2 - VILLAGE ESCAPE ILION 2 - VILLAGE GLYFADA 1 - NANA CINEMAX 2 - ΑΕΛΛΩ CINEMAX 2 - ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 3 - WEST CITY 2 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ 1,2 - ΑΙΓΛΗ 4 - WEST CITY 2 ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 1 ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 1

Quiet Life ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Αλέξανδρος Αβρανάς ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Τσουλπάν Χαμάτοβα, Γριγκό-

ρι Ντομπρίγκιν ΣΥΝΟΨΗ: Το 2018, η Νατάλια και ο Σεργκέι ζουν

στη Σουηδία με τις δύο κόρες τους, έχοντας εγκαταλείψει τη Ρωσία. Όταν απορρίπτεται η αίτησή τους για άσυλο, η μικρότερη κόρη τους, Κάτια, πέφτει σε ένα μυστηριώδες κώμα, που συνδέεται με το σύνδρομο παραίτησης. Καθώς η οικογένεια βρίσκεται αντιμέτωπη με την αβεβαιότητα και την απειλή της απέλασης, η κατάσταση του παιδιού δοκιμάζει τις αντοχές και την ελπίδα τους για μια νέα ζωή.

ΣΥΝΟΨΗ: Η ιστορία ακολουθεί τον Ματ Χέιγκεν,

έναν ανερχόμενο ηθοποιό, του οποίου η ζωή και η καριέρα καταστρέφονται ολοσχερώς μετά από μια βίαιη επίθεση γκάνγκστερ που τον αφήνει φρικτά παραμορφωμένο. Παγιδευμένος ανάμεσα στην απώλεια της ταυτότητάς του και τη δίψα για δικαιοσύνη, ο Χέιγκεν ξεκινά έναν αιματηρό αγώνα εναντίον εκείνων που τον κατέστρεψαν, μετατρέποντας την τραγωδία του στο απόλυτο όπλο εκδίκησης.

Ως σπάνια ψυχονευρολογική διαταραχή, το σύνδρομο της παραίτησης αποτελεί μια άγνωστη περίπτωση ακραίας κατάθλιψης που οδηγεί σε σωματικό shut down και πλήττει παιδιά, κυρίως προσφυγόπουλα που απειλούνται με έναν ακόμη επώ-

22.10.26

ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ δυνο ξεριζωμό. Τις συνέπειες του αληθινού όσο και απίστευτου γεγονότος της αορίστου χρόνου «στάσης» του σώματος και της παράλληλης άρνησης του μυαλού να αποδεχθεί τη ζοφερή πραγματικότητα εξετάζει διεξοδικά και δημιουργικά ο Αλέξανδρος Αβρανάς στο Quiet Life, μια διεθνή συμπαραγωγή γυρισμένη στο εξωτερικό, που διαγωνίστηκε στο παράλληλο τμήμα Orizzonti του 81ου Φεστιβάλ Βενετίας (όπου και απέσπασε το βραβείο Interfilm), αλλά δεν περιορίζεται στην κλινική πλευρά του ζητήματος. Φυσιολογικά περνά από τη δυσάρεστη ιατρική ζώνη, όταν το πρόβλημα ανακύπτει στο παιδί μιας οικογένειας Ρώσων που ζουν εδώ και καιρό στη Σουηδία και αιτούνται μόνιμη παραμονή στη χώρα όπου μεγαλώνουν μέσα σε στρωτή καθημερινότητα οι δυο κόρες τους, αλλά απορρίπτεται, με μια σχετικά σύντομη διορία ανατροπής της αρνητικής εισήγησης, αν και εφόσον προσκομίσουν στοιχεία ικανά να δικαιολογήσουν τη χορήγηση πολιτικού ασύλου. Έχοντας αποκοπεί από τη γενέτειρα και με την αίσθηση του προσωρινού σε μια ξένη χώρα, η βία αποτελεί βασική παράμετρο της Ήσυχης ζωής, στις σιωπηλές στιγμές εκκρεμότητας και φόβου, στις ρωγμές της μητρικής και της υιοθετημένης γλώσσας, στην ψυχρή εξουσία της πολιτισμένης δυτικής γραφειοκρατίας, ακόμη και στην αδέξια, συστηματική προσπάθεια ίασης του κοριτσιού που βρίσκεται σε κωματώδη κατάσταση, από μια ομάδα new age (πειραματικών) ειδικών, στη ζορισμένα χαμογελαστή συμπεριφορά και την επιβεβλημένα απαλή μεταχείριση των νεαρών ασθενών μιας αχαρτογράφητης νόσου. Ο Αβρανάς αντιμετωπίζει τη συνθήκη με αρμόζον ειρωνικό χιούμορ και επικεντρώνεται στην ουσιαστική μεταστροφή των γονιών, στα πρόθυρα μιας κρίσιμης απόφασης. Αφού από τη βραβευμένη στη Βενετία για τη σκηνοθεσία και την ερμηνεία πρώτου ανδρικού ρόλου Miss Violence μεσολάβησαν μια δεκαετία και δύο ταινίες που ίσως δεν τον αντιπροσωπεύουν απόλυτα, το Quiet Life είναι η επιστροφή του σε ένα πεδίο που προφανώς του ταιριάζει: το πάντρεμα της κοινωνικής παθολογίας που τρέχει κάτω από τα κοινωνικά γεγονότα με τους ανθρώπινους φορείς της και τα ανύποπτα θύματά της, με εξαιρετικό κάστινγκ, ειδικά της 11χρονης που ανακρίνεται χειρουργικά από μια ανελέητη επιτροπή και κατάφερε να βγάλει παλικαρίσια τη σεκάνς σε δύο μόλις λήψεις. Ψύχραιμα κινηματογραφώντας ένα φλέγον θέμα, υπογράφει μακράν την πιο αισιόδοξη ταινία του, με μια ευπρόσδεκτη τρυφερότητα στο φινάλε. ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΪΣ 1

Ντε Γκωλ: Προς την ελευθερία DE GAULLE: LIBERTÉ

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Αντονέν Μποντρί ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Σιμόν Αμπκαριάν, Νιλς Σνε-

ντέρ

ΣΥΝΟΨΗ: Το δεύτερο μέρος μιας βιογραφικής ταινίας

σε δύο μέρη, που ακολουθεί τη ζωή και την πολιτική δράση του Γάλλου αξιωματικού Σαρλ Ντε Γκωλ μεταξύ του 1940 και του 1945 και ανατρέχει στην πορεία του προς την πολιτική καριέρα.

Συνέχεια και τέλος του επικού κινηματογραφικού διπτύχου τού Αντονέν Μποντρί για τον εξέχοντα και καθοριστικό ρόλο του στρατηγού Σαρλ Ντε Γκωλ στη διατήρηση της ανεξαρτησίας της Γαλλίας, όχι κατά τη διάρκεια του πολέμου με τους ναζί αλλά απέναντι στις κυριαρχικές πιέσεις των συμμάχων, και ειδικά του Αμερικανού Προέδρου Ρούζβελτ (τον υποδύεται ο Κάμπελ Σκοτ), και στον ανταγωνισμό του άσπονδου «συντρόφου στα όπλα», Ζιρού (ο Τιερί Λερμίτ). Στο κάδρο και ο αντιστασιακός Μουλέν, που θα δούμε στις αθηναϊκές αίθουσες διεξοδικότερα στη βιογραφία του Λάζλο Νέμες, συμπτωματικά την επόμενη εβδομάδα, και κυρίως ο σχεδόν αφασικά γενναίος Λεκλέρ, ένας αριστοκράτης στρατάρχης γεννημένος για τα χαρακώματα και τις επικίνδυνες αποστολές, που τον υποδύεται με γούστο ο Νιλς Σνεντέρ, στις πιο αξιομνημόνευτες σκηνές της υπερπαραγωγής του ιστορικού γαλλικού στούντιο της Pathé. ΚΗΦΙΣΙΑ CINEMAX 1 - ΝΙΡΒΑΝΑ CINEMAX 2

Τhe Ιnfluencer Ρroject ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Μάικ Νίμπρο ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Κιάρα Κινγκ, Τζαζμίν Σάμερς

ΣΥΝΟΨΗ: Η Κιάρα Κινγκ ταξιδεύει στην Κοπεγχάγη

για να δείξει την αφιλτράριστη πλευρά της ζωής της. Καθώς οι κάμερες καταγράφουν κάθε της κίνηση, ένας stalker αρχίζει να την παρακολουθεί. Σύντομα, τα όρια ανάμεσα στους θαυμαστές και την απειλή, την πραγματικότητα και τη μυθοπλασία αρχίζουν να θολώνουν. Η Κιάρα Κινγκ, influencer με πάνω από ένα εκατομμύριο ακολούθους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, υποδύεται μια παραλλαγή του διαδικτυακού εαυτού της, που, με τη συνεχή καθοδήγηση της άπληστης μάνατζέρ της, ταξιδεύει στην Κοπεγχάγη, την απαθανατίζει ασταμάτητα ένα συνεργείο (το διευθύνει ο πραγματικός σκηνοθέτης του Influencer Project, ο Δανός Μάικ Νίμπρο), ξετρελαίνεται με την ομορφιά της πόλης και αναγγέλλει πως για να πιάσει τους 10 εκατομμύρια followers πρέπει να κάνει κάτι που δεν έχει ξαναγίνει από κανέναν. Και ενώ ονειρεύεται επικερδέστατες συμφωνίες ανάμεσα σε ντιζαϊνάτα δώρα και το κοντέρ που προσθέτει «παρακολουθητές», ξυπνά σε έναν εφιάλτη όταν ένας stalker με το ψευδώνυμο KingSlayer απειλεί να τη σκοτώσει (και να τη βιάσει) αν δεν σταματήσει, στήνοντας ενέδρα στο live παραμύθι. Το σχόλιο για το βάθος των social είναι προφανές και το θρίλερ στο οποίο παγιδεύει την αθωότητα της χαμογελαστής Κιάρα η ομάδα του Blair Witch Project έχει μόνο μερικές στιγμές ανατριχίλας και φαίνεται τόσο (λίγο) τρομακτικό όσο και τα reels που ρέουν αδιάφορα στο φορμάτ του κινητού τηλεφώνου. VILLAGE RENTI 6,10,12,13,14 - VILLAGE MALL 1 - ΝΑΝΑ CINEMAX 4 - ΑΕΛΛΩ CINEMAX 1 - ΝΙΡΒΑΝΑ CINEMAX 2 ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2

LiFO 22.10.26

71

ΠΟΙΗΣΗ

Νίκος Εγγονόπουλος: «Οι ποιητές ομόρφυναν τον νυχτερινό μου ουρανό και έκαναν τη νύχτα μέρα»

εργο εξωφυλλου: νικος εγγονοπουλος, αυτοπροσωπογραφία, 1936. © estate of nikos engonopoulos, errietti engonopoulou.

Βιβλίο

Εξετάζοντας το ποιητικό έργο του Νίκου Εγγονόπουλου, η έκδοση του άγνωστου στο ευρύ κοινό «Ευγενικού μυθιστορήματος» αποκαλύπτει μια βαθύτερη διάσταση της ποιητικής του, μοιρασμένης πάντοτε μεταξύ επανάστασης και έρωτα.

Α

απο την τινα μανδηλαρα

72

LiFO

ρκεί μια ματιά στην αυτοπροσωπογραφία του Νίκου Εγγονόπουλου, που κοσμεί την πρόσφατη έκδοση του άγνωστου μέχρι πρότινος στο ευρύ κοινό Ευγενικού μυθιστορήματος, για να διακρίνει κανείς τους βασικούς άξονες της προσωπικής του κοσμοθεωρίας: η μετωπική στάση της μορφής του, που παραπέμπει στις βυζαντινές αγιογραφίες ενός από τους κυριότερους δασκάλους του, του Φώτη Κόντογλου, αλλά και οι ευρύτερες αρχιτεκτονικές αναφορές, με τον Παρθενώνα να υψώνεται πάνω σε μια κατασκευή από τούβλα, αποκαλύπτουν τη διπλή γλώσσα ενός δημιουργού που αντιλαμβανόταν το αλλόκοτο ελληνικό σύμπαν ως το εξαιρετικά προβληματικό και συνάμα γοητευτικό πεδίο συνάντησης των πιο ακραίων αντιφάσεων. Και ο ίδιος, ένας αμήχανος, διοπτροφόρος, νεωτερικός κοκκινομάλλης άγιος, που διατηρεί ωστόσο τη σεμνότητα του τεχνίτη, όπως μαρτυρούν τα εργαλεία της ζωγραφικής του, μοιάζει να επιστρέφει σχεδόν αιφνιδιαστικά στον 20ό αιώνα, τον οποίο έμελλε να σφραγίσει με τον πλέον ανεξίτηλο τρόπο. Αυτό το ζωντανό πεδίο ανασύνθεσης, που χωρούσε το αρχαίο, το βυζαντινό, το λαϊκό και το σύγχρονο, εναργές κοσμοπολίτικο σύμπαν που έθρεψε τις φαντασιώσεις ολόκληρης της γενιάς του ’30, απέκτησε, στη δική του περίπτωση, εξαρχής ηρωικά χαρακτηριστικά. Γιατί, πέρα από τις υπερρεαλιστικές ανατροπές και τις ανεξάντλητες μεταμορφώσεις της φαντασίας, στον ποιητικό του κόσμο δεσπόζει η μορφή του ήρωα ως διαρκής δυνατότητα υπέρβασης των ιστορικών και υπαρξιακών περιορισμών. Αυτές οι μορφές έγιναν τα διαρκή, φασματικά του άλτερ έγκο, οι διαφορετικές εκδοχές μιας πραγματικότητας που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να επαναπροσδιοριστεί. Στη δική του αντίληψη, το άλτερ έγκο του ηρωικού προτύπου παρέμενε ενιαίο και αδιαίρετο, καθώς ο Διγενής Ακρίτας μπορούσε να συναντήσει τον Σιμόν Μπολιβάρ και ο Θεόφιλος να συνομιλήσει ισότιμα με τον Λοτρεαμόν, που υπήρξε

κεντρικό σημείο αναφοράς στην ποίησή του. Ο Βυζαντινός πολεμιστής μπορούσε κάλλιστα να μεταμορφωθεί σε ερωτευμένο ιππότη και ο επαναστάτης να αναγνωρίσει στον έρωτα μια εξίσου υψηλή μορφή ανδρείας – ας μη λησμονούμε ότι και ο ίδιος είχε εκφράσει την επιθυμία να πολεμήσει στο πλευρό των δημοκρατικών δυνάμεων κατά τον Ισπανικό Εμφύλιο. Γεννημένος στην Αθήνα το 1907 (γεννήθηκε και πέθανε τον μήνα Οκτώβριο, 21/10/190731/10/1985), με οικογενειακές καταβολές από την Κωνσταντινούπολη και νεανικές εμπειρίες από τη Γαλλία, ο Εγγονόπουλος συγκρότησε την πνευματική του φυσιογνωμία μέσα από μια εξαιρετικά σύνθετη μαθητεία, όπου η ευρωπαϊκή πρωτοπορία, με την οποία ήρθε σε επαφή κατά τη διαμονή του στο εξωτερικό, συνυπήρχε με τη βυζαντινή τέχνη, τα δημοτικά τραγούδια, τη λαϊκή ζωγραφική και την αρχαία γραμματεία. Η μαθητεία του κοντά στον μεγάλο του δάσκαλο, Κωνσταντίνο Παρθένη, όπως και η ουσιαστική σχέση του με τον Φώτη Κόντογλου και τον Δημήτρη Πικιώνη, αλλά και η στενή φιλία του με τον Ανδρέα Εμπειρίκο, συνέβαλαν στη διαμόρφωση μιας αισθητικής που προσέδιδε την ίδια βαρύτητα στην παράδοση και στον μοντερνισμό. Όταν, το 1938, κυκλοφόρησε το Μην ομιλείτε εις τον οδηγόν και, έναν χρόνο αργότερα, τα Κλειδοκύμβαλα της σιωπής, η υποδοχή υπήρξε απροκάλυπτα εχθρική. Η κριτική χλεύασε τη φαινομενική ασυναρτησία των ποιημάτων, ενώ η σάτιρα προς το πρόσωπό του έφτασε μέχρι την επιθεώρηση. Δεν ήταν, ωστόσο, μόνο η ανατροπή της λογικής αλληλουχίας που προκαλούσε το κοινό αίσθημα, ανίκανο να αναγνωρίσει την υψηλή προέλευση της ειρωνείας του, αλλά κυρίως η διεκδίκηση μιας διαφορετικής ελληνικότητας, η οποία αρνούνταν να παραδώσει τα σύμβολα της Ιστορίας και της παράδοσης στους φαινομενικά αποκλειστικούς διαχειριστές τους. Το γεγονός ότι ο Εγγονόπουλος δεν αποκήρυξε τις ελληνικές καταβολές του αλλά τόλμησε να τις ανασυνθέσει δημιουργικά μέσα από

νικος εγγονοπουλος Το ευγενικό μυθιστόρημα Εκδόσεις Άγρα Σελ.: 64

τον υπερρεαλιστικό του λόγο, επιστρατεύοντας προφορικά και γραπτά κειμήλια, όπως η τουρκαρβανίτικη Αληπασιάδα του Χατζή Σεχρέτη, τα δημοτικά τραγούδια αλλά και οι ανυπότακτοι πρωτεργάτες της Επανάστασης, δεν μπορούσε να χωρέσει στις εύκολες κατηγοριοποιήσεις της εποχής. Το ίδιο συνέβη και με την πρωτότυπη, αιχμηρή γλώσσα του, που μπορούσε να μετακινείται από τη δημοτική στους αρχαϊσμούς και από τις βυζαντινές διατυπώσεις στην καθημερινή ομιλία –τον είχαν κατηγορήσει, άλλωστε, για τη χρήση μιας ιδιότυπης «μαλλιαρής» γλώσσας–, όπως ακριβώς η ζωγραφική του συνδύαζε διαφορετικές εικαστικές παραδόσεις. Η ελευθερία εκπορευόταν από την ίδια τη γλώσσα και μοναδικός κριτής, στα μάτια του Εγγονόπουλου, παρέμενε ο ποιητής – είτε λεγόταν Σολωμός, ο αιώνιος δάσκαλός του, είτε κόμης του Λοτρεαμόν, είτε Μποντλέρ.

Η

πιο επιβλητική ενσάρκωση αυτής της ποιητικής αντίληψης παραμένει ο Μπολιβάρ, το έργο που γράφτηκε στα χρόνια της Κατοχής και κυκλοφόρησε αυτοτελώς το 1944. Ο Μπολιβάρ μπορούσε να είναι Έλληνας επειδή η ελληνικότητα, στην πιο ουσιαστική της εκδοχή, εξέφραζε τη δυναμική της ελευθερίας, την οποία είχε υπερασπιστεί με τον πιο απέριττο τρόπο ο πάντοτε αγαπημένος του Εγγονόπουλου, Διονύσιος Σολωμός. Πολλοί μελετητές διέκριναν στο ποιητικό του έργο τις αντανακλάσεις διαφορετικών επαναστατικών μορφών, ενώ ο Κώστας Βούλγαρης, σε μια σειρά από κείμενά του, έχει αναδείξει τη δυνατότητα μιας ανάγνωσης του Μπολιβάρ υπό το πρίσμα της μορφής του Άρη Βελουχιώτη. Ο ίδιος ο Εγγονόπουλος, άλλωστε, δεν είχε στερηθεί τις ιστορικές δοκιμασίες, αφού είχε πολεμήσει στην πρώτη γραμμή του ελληνοϊταλικού πολέμου και είχε δραπετεύσει από στρατόπεδο εργασίας κατά τη διάρκεια της Κατοχής, ενώ είχε κατορθώσει να αντιμετωπίσει με ιδιαίτερο σθένος την επίμονη λοιδορία που είχε δεχτεί το ποιητικό του έργο. Αυτήν ακριβώς την ποιητική ιδιοσυστασία, που φέρνει κοντά στο σθένος του ηρωισμού τη δυνατότητα και το πάθος του έρωτα, επαναφέρει στο προσκήνιο η πρόσφατη έκδοση του Ευγενικού μυθιστορήματος από την Άγρα, με τη φιλολογική επιμέλεια και το εκτενές επίμετρο της Ελισάβετ Αρσενίου. Το άγνωστο επί δεκαετίες ποίημα των 188 στίχων, οργανωμένο σε τέσσερα μέρη, αφηγείται την αναζήτηση μιας μυστηριώδους γυναίκας από έναν νεαρό άνδρα, ο οποίος διασχίζει έναν κόσμο μεσαιωνικών αναφορών, υπερρεαλιστικών εικόνων και ερωτικής προσμονής, μέχρι να φτάσει στην πολυπόθητη συνάντηση. Στο επίμετρό της, η Αρσενίου αναδεικνύει τις βαθιές συνδέσεις του έργου με τη βυζαντινή και μεσαιωνική παράδοση, την τεχνική της έκφρασης, δηλαδή της λεκτικής αναπαράστασης ενός εικαστικού αντικειμένου, και τη δημιουργική ανασύνθεση του ιστορικού υλικού. Ιδιαίτερα γόνιμη είναι η παρατήρησή της ότι ο νεαρός πολεμιστής εγκαταλείπει τα στρατιωτικά του γνωρίσματα για να αναλάβει την ιδιότητα του εραστή, μεταφέροντας την ηρωική του ενέργεια από το πεδίο της μάχης σε αυτό της επιθυμίας. Η περιγραφή του κήπου, του περίκλειστου παλατιού, των φυτών, των χρωμάτων και της γυναικείας μορφής ανακαλεί ταυτόχρονα τη μεσαιωνική ερωτική αλληγορία και την υπερρεαλιστική αντίληψη της «σπασμωδικής ομορφιάς», διαρρηγνύοντας τα όρια μεταξύ πραγματικού και φανταστικού.

22.10.26

Γιάννης Στεφανίδης (1919-2010)

70 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΣΦΟΡΑΣ ΜΕΡΟΣ Β΄ Χώρος Πολιτισμού «Εργαστήρι Γιώργη Βαρλάμου»

ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΓΡΑΦΙΣΤΙΚΗ, τη γλυπτική και τη συγγραφή, η δημιουργία του Γιάννη Στεφανίδη διατηρεί ανοιχτό τον διάλογο με την Ιστορία και την καθημερινή ζωή. Η έκθεση «Γιάννης Στεφανίδης (1919-2010) / 70 χρόνια προσφοράς», που παρουσιάζεται στο Εργαστήρι Γιώργη Βαρλάμου, συνεχίζεται με το δεύτερο μέρος της, καλύπτοντας την περίοδο 1960-2010. Η διαδρομή ξεκινά από τα μετεμφυλιακά χρόνια και φτάνει έως το τέλος της ζωής του καλλιτέχνη. Έργα γραφιστικής από το ατελιέ της οδού Μαυρομιχάλη, το οποίο διατηρούσε με τον αδελφό του Μενέλαο, συναντούν πίνακες και χαρακτικά που ανακαλούν την Αντίσταση και την εξορία. Δίπλα τους εμφανίζονται σκηνές καθημερινότητας, μυστικά τοπία και φιλειρηνικές συνθέσεις. Γλυπτά, ανάγλυφα, ένα νέο μουσικό όργανο, προσωπικά αντικείμενα και τεκμήρια συμπληρώνουν την εικόνα ενός δημιουργού που αναζητούσε διαφορετικά υλικά και μέσα έκφρασης. Η συνύπαρξη αυτών των έργων επιτρέπει στον επισκέπτη να παρακολουθήσει τις μετατοπίσεις της θεματολογίας του και τη σταθερή παρουσία της μνήμης σε μια καλλιτεχνική πρακτική που εκτείνεται πολύ πέρα από τα όρια μιας μόνο τεχνικής. Ιδιαίτερη θέση έχει η δεκαοκτάτομη Ελληνική Μυθολογία, το κοινό έργο ζωής των αδελφών Στεφανίδη. Προσχέδια και επιλεγμένα τελικά έργα αποκαλύπτουν τη διαδικασία πίσω από την εικονογράφηση, αναδεικνύοντας τις σχεδιαστικές και τεχνικές καινοτομίες της έκδοσης. Η πλήρης σειρά θα εκτίθεται και θα διατίθεται στον χώρο, προσφέροντας μια ευκαιρία επαφής με αυτό το εκτεταμένο εγχείρημα. Η έκθεση φωτίζει επίσης τη συγγραφική πλευρά του Στεφανίδη. Διηγήματα, μαρτυρίες και χρονογραφήματα που πρωτοδημοσιεύτηκαν στον «Ριζοσπάστη» συνδέουν την προσωπική εμπειρία με τη συλλογική μνήμη. Στον χώρο θα διατίθενται, μεταξύ άλλων, το αφήγημα Η αγάπη πάει σχολείο, το μυθιστόρημα Πέτρα κυλισάμενη και η έκδοση Γιάννης Ρίτσος-Γιάννης Στεφανίδης, Κοντοπούλι Λήμνου 1948-1949. Τη διοργάνωση υπογράφουν η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ και η οικογένεια του καλλιτέχνη. Η φιλοξενία της έκθεσης στοv Χώρο Πολιτισμού «Εργαστήρι Γιώργη Βαρλάμου» παραπέμπει στην κοινή τους πολιτική διαδρομή από την ΕΠΟΝ στο ΚΚΕ αλλά και στη φιλία και τη συνεργασία των δύο δημιουργών που κράτησε για όλη τους τη ζωή.

Ο γιος του καλλιτέχνη, λάδι 1971

Ώρες λειτουργίας: Πέμ.-Παρ. 18:00-20:30, Σάβ.-Κυρ. 11:00-14:00. Από 21/10/2026 μέχρι 28/2/2027 Εργαστήρι Γιώργη Βαρλάμου: Λεάγρου 23, Άγιος Αρτέμιος (Γούβα), μετρό Άγιος Ιωάννης Για οργανωμένες ξεναγήσεις: 210 7515584, ergastiri.gvarlamou@gmail.com Instagram: ergastirivarlamou Facebook: Εργαστήρι Βαρλάμου Χώρος Πολιτισμού Η Αργώ στην έρημο από το βιβλίο «Αργοναύτες», τέμπερα 1988

Στον ηλεκτρικό, προσχέδιο, τέμπερα 1993

LiFO 22.10.26

73

ò

Μουσείο Μπενάκη

ò

Kiko Milano

Σκουλαρίκια καρυδόκομπος, δημιουργία της Νηματουργίας Μέντης-Αντωνόπουλος (ΝΗ.Μ.Α.).

Unlimited ρουζ σε μορφή πούδρας με διάρκεια έως και 12 ώρες.

benakishop.gr

kikocosmetics.gr

THE

good LiFO

PERS O N A L S H OP P E R

ô

Huawei Smartwatch 6 46mm σε μαύρο χρώμα. public.gr

ö

Verner Panton

ï

Επιτραπέζιο φωτιστικό Panthella.

Superdry

myran.gr

Μακρυμάνικο πουκάμισο Lumberjack Check Flannel. bloobox.gr

î

Levi’s Denim Heritage ολόσωμη φόρμα με τσέπες. levi.gr/el

ô

Acne Studios Λεπτό κασκόλ από μοχέρ.

ô

New Balance Unisex παπούτσια 530 με απορροφητική τεχνολογία αφρού ABZORB. newbalance.gr

ΑΠΟ

ΤΗ

LIFO

TEAM

acnestudios.com/ eu/gr

74

LiFO

22.10.26

LiFO 22.10.26

75

good LiFO

ΕΧΕΙΣ Γ Ο Υ Σ Τ Ο Θοδωρής Κοντογιάννης

THE

Π Ω Λ Η Τ ΉΣ F Ü E L A THENS

Ποιος είσαι και με τι ασχολείσαι; Είμαι ο Θοδωρής, 27 χρονών, και είμαι από τη Λάρισα. Τον τελευταίο ενάμιση περίπου χρόνο, όσο δηλαδή βρίσκομαι στην Αθήνα, εργάζομαι στο Füel, ένα μαγαζί με streetwear ρούχα. Πώς διαλέγεις τα ρούχα σου; Όχι με κάποιον συγκεκριμένο τρόπο, είναι η αλήθεια. Αυτό που φοράς τώρα σε τι mood σε βάζει; Χαλάρωσης (έχω ρεπό σήμερα) και συνέντευξης σίγουρα. Aν μπορούσες να αλλάξεις τη δική σου ντουλάπα με κάποιου άλλου, ποιο πρόσωπο θα διάλεγες; Τον Τζέικομπ Ελόρντι, μάλλον. Τι έχεις στο τσαντάκι σου; Ακουστικά, τσίχλες, κλειδιά. Τι φοράς και πόσο κοστίζει; Το καπέλο μου είναι Stüssy (€60), new era T-shirt (€30), πουλόβερ (είναι του πατέρα μου), παντελόνι Carhartt (€120), loafers από ASOS (€60). Πού πας τώρα; Στο μαγαζί, και μετά μάλλον στο σπίτι του αδερφού μου. @thodkond

ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ ΦΩΤΟ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

76

LiFO

22.10.26

ΜΙΑ ΧΟΎΦΤΑ ΔΡΌΜΟΣ

THE

good LiFO

Μια ιστορία για τις μέρες που θέλουν το δικό τους mix από μικρές παύσεις.

Σ

τις 7:45 το πρωί, η Μαίρη έχει ήδη αργήσει. Ο καφές μπαίνει στο θερμός, τα κλειδιά βρίσκονται τελικά στην τσέπη του μπουφάν και, λίγο προτού κλείσει την πόρτα, θυμάται να πάρει μαζί της ένα σακουλάκι Alesto. Το ρίχνει στην τσάντα μαζί με φορτιστή, ακουστικά, ένα σημειωματάριο και όλα εκείνα που μετακομίζουν καθημερινά μαζί της από το σπίτι στο γραφείο και πάλι πίσω. Ο Οκτώβριος την έχει βάλει για τα καλά σε πρόγραμμα. Στις 11:20, η προσπάθεια συνεχίζεται. Κάπου ανάμεσα σε δύο ανοιχτές καρτέλες, η Μαίρη ανοίγει το mix και παίρνει μια χούφτα. Ο Γιώργος από το απέναντι γραφείο αντιλαμβάνεται την κίνηση σχεδόν αντανακλαστικά. «Ένα θα πάρω», ανακοινώνει, προτού πάρει τρία. Η Μαίρη τον κοιτάζει, κλείνει προληπτικά το σακουλάκι και το μετακινεί λίγο πιο κοντά της. Μερικές φορές στο γραφείο χρειάζεται να ξέρεις να βάζεις τα όριά σου. Tην ίδια ώρα, στη διπλανή γειτονιά, μια άλλη χούφτα βγαίνει από ένα σακουλάκι στη θέση του συνοδηγού. Ο Μάριος έχει κάνει ήδη τριάντα οκτώ από τα χιλιόμετρα της ημέρας του και ψάχνει θέση να παρκάρει. Στα 45 του χρόνια, έχει μάθει να κουβαλά στο αυτοκίνητο σχεδόν οτιδήποτε μπορεί να χρειαστεί ανάμεσα σε δύο ραντεβού. Γυαλιά ηλίου, φορτιστή, νερό, ομπρέλα (ακόμη κι όταν δεν βρέχει) και φυσικά… ένα σακουλάκι αμύγδαλα. Βρίσκει τελικά μια θέση, σβήνει τη μηχανή και μένει για λίγο εκεί. Το ραδιόφωνο χαμηλώνει, το κινητό γυρίζει ανάποδα και για μερικά λεπτά δεν χρειάζεται να βρίσκεται πουθενά αλλού. Ανοίγει το σακουλάκι, παίρνει μια χούφτα και κοιτάζει τον κόσμο να περνά. Σε δέκα λεπτά θα ξαναμπεί στην κίνηση. Προς το παρόν, όμως, έχει κερδίσει λίγο χρόνο που δεν ανήκει σε κανένα ραντεβού, παρά μόνο σε εκείνον και τα αγαπημένα του Alesto. Στις 16:35, η επόμενη χούφτα ανήκει σε δύο μικρότερα χέρια που εμφανίζονται ανάμεσα στα μπροστινά καθίσματα. Η Εύα μόλις έχει παραλάβει τα δύο παιδιά της από το σχολείο και το απόγευμα έχει ξεκινήσει τη δική του σκυταλοδρομία. Κολυμβητήριο στις πέντε, αγγλικά

στις έξι, ένα ντοσιέ που η κόρη της θυμήθηκε ξαφνικά ότι χρειάζεται αύριο και μια στάση στα Lidl που πρέπει κάπως να χωρέσει ανάμεσα σε όλα αυτά. Δεν έχουν φτάσει ακόμη στο πρώτο φανάρι, όταν ακούγεται από πίσω το αναμενόμενο «πεινάω». Η Εύα βρίσκει το σακουλάκι στην τσάντα της και το δίνει προς τα πίσω με μία μόνο οδηγία: «Από λίγο». Για τα επόμενα λεπτά ακούγεται μόνο μια διαπραγμάτευση γύρω από το ποιος πήρε περισσότερα. Το «λίγο», όπως αποδεικνύεται για ακόμη μία φορά, είναι έννοια ανοιχτή σε ερμηνείες. Όταν η Εύα αφήνει το πρώτο παιδί στην προπόνηση, η Μαίρη έχει ακόμη δύο ώρες δουλειάς, ο Μάριος βρίσκεται ξανά στον δρόμο και ο Αλέξανδρος δεν έχει σηκωθεί από την καρέκλα του εδώ και πολλές ώρες, τόσες που το smartwatch του έχει αρχίσει να το παίρνει προσωπικά. Είναι 27 ετών, δουλεύει από το σπίτι και σήμερα έχει καταφέρει να περάσει σχεδόν ολόκληρη την ημέρα στο ίδιο δωμάτιο, μετακινούμενος από το γραφείο στο τραπέζι της κουζίνας και πίσω. Στις 20:50 κλείνει επιτέλους το laptop. Έξω έχει σκοτεινιάσει εδώ και ώρες και η πρώτη πραγματική ψύχρα του φθινοπώρου έχει κολλήσει στα τζάμια. Στο κινητό τον περιμένουν δύο μηνύματα που προτείνουν έξοδο. Τα διαβάζει, κοιτάζει τον καναπέ και απαντά ένα αισιόδοξο «μήπως αύριο;». Η τελευταία χούφτα της ημέρας δεν βιάζεται να πάει πουθενά. Απόψε κερδίζει ο καναπές. Βάζει μια σειρά, βγάζει το σακουλάκι με το τραγανό περιεχόμενο από το ντουλάπι και, για πρώτη φορά μέσα στη μέρα, δεν υπάρχει κάτι που πρέπει να γίνει αμέσως μετά. Το επόμενο επεισόδιο θα ξεκινήσει μόνο όταν το αποφασίσει ο ίδιος. Τέσσερις διαφορετικοί Οκτώβρηδες συμβαίνουν ταυτόχρονα στην ίδια πόλη. Άλλος τρέχει, άλλος περιμένει, άλλος μόλις σταμάτησε. Tελικά, η μέρα δεν μετριέται μόνο σε όσα προλάβαμε, αλλά και σε εκείνες τις μικρές στιγμές που καταφέραμε να κρατήσουμε για τον εαυτό μας. Γιατί καμιά φορά, η απόσταση από όλα όσα τρέχουν γύρω μας μέχρι μια στιγμή πραγματικά δική μας είναι απλώς… μια χούφτα δρόμος.

LiFO 22.10.26

77

starfax

ΣΚΟΡΠΙΟΣ [23.10/22.11] Ο τομέας των σχέσεών σας ενεργοποιείται με την Πανσέληνο στον Ταύρο στις 26/10, εντείνοντας τα συναισθήματά σας σχετικά με τον γάμο ή τη δέσμευση. Και με τον κυβερνήτη σας, Πλούτωνα, σε αντίθεση με τον Ήλιο στο ζώδιό σας και τη Σελήνη, τυχόν δύσκολα συναισθήματα που έχετε σχετικά με αυτά τα θέματα θα μπορούσαν να προκύψουν και να επιλυθούν. Αν είστε σε σχέση, ο Πλούτωνας θα μπορούσε να εντείνει ένα ζήτημα που σιγοβράζει. Μήπως ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσετε την κατάσταση; Απλώς προσπαθήστε να αποφύγετε ευαίσθητα θέματα στις 30/10, καθώς ο Ερμής στο ζώδιό σας σχηματίζει ένα δύσκολο τετράγωνο με τον Άρη. Αυτός ο συνδυασμός είναι εκρηκτικός και μπορεί να βρεθείτε σε μια κατάσταση την οποία δεν μπορείτε εύκολα να ελέγξετε. Μια επιχείρηση θα μπορούσε να καταρρεύσει ή ένα αφεντικό μπορεί να σας επιπλήξει.

ΤΟΞΟΤΗΣ [23.11/21.12] Η Πανσέληνος στον

26 ο κτω β ρ ιου - 1 νο ε μ β ρ ιου 20 26

Ταύρο που συγκρούεται με τον ψυχαναγκαστικό Πλούτωνα στο νοητικό σας πεδίο στις 26/10 θα μπορούσε να προκαλέσει άγχος για μια εργασία για την οποία είστε υπεύθυνοι. Το άγχος μπορεί να αφορά έναν συνάδελφο, έναν υπάλληλο ή να είναι εσωτερικό, αν νιώθετε πιεσμένοι με τον υπερβολικό φόρτο εργασίας ή μια νέα ευθύνη. Αντί να ασχολείστε με αυτό, εστιάστε σε κάτι άλλο – αυτό θα καθαρίσει το μυαλό σας και θα ενισχύσει τη διαύγειά σας. Επίσης, ξεκινήστε να φροντίζετε τον εαυτό σας. Στις 30/10, ο Ερμής που συγκρούεται με τον Άρη θα μπορούσε να οδηγήσει σε πολλές διαφορετικές απόψεις – ίσως να πείτε λόγια που πιθανότατα είναι καλύτερο να τα κρατήσετε για τον εαυτό σας. Ενδεχομένως να υπάρχει μια συνεχιζόμενη σύγκρουση ή κρίση στη ζωή σας.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ [22.12/19.1] Η ανάγκη σας για απολαύσεις και ψυχαγωγία εντείνεται με την Πανσέληνο στον Ταύρο στις 26/10 και ενδεχομένως να θέλετε να ταξιδέψετε, να ξοδέψετε κάποια χρήματα για τον εαυτό σας ή να κάνετε αγορές. Η απόδραση από την καθημερινότητα μπορεί να σας κάνει καλό. Απλώς λάβετε υπόψη ότι η αντίθεση του Πλούτωνα με τη Σελήνη και τον Ήλιο μπορεί να μετατρέψει την επιθυμία σας σε εμμονή, αν δεν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα να την ικανοποιήσετε. Ο Ερμής στον τομέα των κοινωνικών σας επαφών σχηματίζει τετράγωνο με τον Άρη στις 30/10 και μπορεί να στείλει συγκεχυμένα μηνύματα σχετικά με έναν φίλο ή τον ερωτικό σας σύντροφο. Βιαστικά συμπεράσματα ή η εξιδανίκευση μιας συμπεριφοράς μπορεί να είναι η αιτία, οπότε φροντίστε να φιλτράρετε καλά όσα ακούτε και δείτε πιο αποστασιοποιημένα τα γεγονότα.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ [20.1/19.2] Η ενέργεια που πε-

α πό τη μ αρ ιβ ίκυ κα λλέ ρ γ η (st ar f ax@ li f o. g r ) εικονογραφηση: bianka

78

LiFO

ριβάλλει την οικογενειακή σας ζωή θα κλιμακωθεί στην αρχή της εβδομάδας, καθώς η Πανσέληνος στον Ταύρο ενεργοποιεί τον τομέα της οικιακής σας ζωής. Ωστόσο, οι δύσκολες όψεις από τον Πλούτωνα στο ζώδιό σας με τον Ήλιο και τη Σελήνη θα μπορούσαν να αποδυναμώσουν την ικανότητά σας για συμβιβασμούς, γι’ αυτό προσπαθήστε να αποφύγετε αμφιλεγόμενους ανθρώπους και θέματα. Σχέσεις με εργοδότες και ηλικιωμένους χρειάζονται προσοχή. Από την άλλη πλευρά, ο Πλούτωνας θα μπορούσε να σας επιστήσει την προσοχή σε ένα βαθιά ριζωμένο συναισθηματικό μοτίβο που πρέπει να απελευθερωθεί. Αργότερα, η σύγκρουση του Ερμή στον τομέα της καριέρας με τον Άρη στις

30/10 θα μπορούσε να θέσει τις βάσεις για μια μάχη με κάποιον με εξουσία. Φροντίστε να σκέφτεστε προτού μιλήσετε, ειδικά σε οποιονδήποτε έχει τη δύναμη να επηρεάσει την εργασία σας.

τράγωνο του Ερμή με τον Άρη θα δημιουργήσει πρόσφορο έδαφος για εντάσεις με συναδέλφους.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ [22.6/22.7] Μια συλλογική προσπάθεια κορυφώνεται με την Πανσέληνο στον Ταύρο στις 26/10 και θα πρέπει να επανεξετάσετε τις αποφάσεις και τις ενέργειες που σας οδήγησαν σε μια όχι και τόσο ευχάριστη κατάσταση. Έχετε μια διαμάχη σχετικά με τα χρήματα ή οι οικονομίες σας κάνουν μια βουτιά. Η αντίθεση με τον Πλούτωνα συμβολίζει μια περίοδο για τελεσίγραφα και λήψη σημαντικών αποφάσεων και δείχνει λανθασμένη διαχείριση κοινόχρηστων πόρων. Ταυτόχρονα, η σύνοδος της ανάδρομης Αφροδίτης με τον Ήλιο αφορά την οικογένεια. Ενδεχομένως να μην έγιναν σωστοί χειρισμοί στις οικονομίες του σπιτιού ή να είχατε χάσει τον έλεγχο των δαπανών. Αυτή η Πανσέληνος σας καλεί να αναθεωρήσετε τις δυνατότητές σας, καθώς δίχως ομαδική προσπάθεια δύσκολα θα προχωρήσετε παρακάτω. Στις 30/10, το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη δεν θα ευνοήσει τις επενδύσεις. Αποφύγετε τα περιττά έξοδα.

ΙΧΘΥΣ [20.2/20.3] Η Πανσέληνος στον Ταύρο στις 26/10 ενεργοποιεί τον τομέα της επικοινωνίας και σηματοδοτεί την ολοκλήρωση ενός κύκλου που αφορά την εκπαίδευση, τη διδασκαλία ή εμπορικές συμφωνίες. Ωστόσο, η αντίθεση του Πλούτωνα με τον Ήλιο και τη Σελήνη μπορεί να μετατρέψει ένα ενδιαφέρον σε εμμονή. Ό,τι κι αν είναι αυτό στο οποίο εστιάζετε, θα μπορούσε να ξυπνήσει το βάθος των συναισθημάτων σας, οπότε προσέχετε πού διοχετεύετε την ενέργειά σας. Το να περιβάλλετε τον εαυτό σας με υποστηρικτικούς ανθρώπους, αποφεύγοντας παράλληλα δύσκολες καταστάσεις, θα σας βοηθήσει να παραμείνετε συγκεντρωμένοι. Μια άλλη επιρροή που πρέπει να προσέξετε είναι το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη στις 30/10. Η ανυπομονησία θα μπορούσε να σας κοστίσει ένα επαγγελματικό έργο ή τη φιλία ενός συναδέλφου. Επιστρατεύστε την ψυχραιμία σας και μη βγάζετε βιαστικά συμπεράσματα.

ΛΕΩΝ [23.7/23.8] Η Πανσέληνος στον Ταύρο, στον τομέα της καριέρας, στις 26/10 θα ενεργοποιήσει την επιθυμία σας για αναγνώριση. Ωστόσο, οι αγχωτικές όψεις από τον Πλούτωνα στον τομέα των συντροφικών σας σχέσεων θα μπορούσαν να εντείνουν ένα πρόβλημα με το ταίρι σας ή έναν συνεργάτη σχετικά με έναν στόχο που έχετε θέσει. Ένα ζήτημα εξουσίας θα μπορούσε να είναι μέρος του προβλήματος. Η επαγγελματική συνεργασία με αγαπημένο πρόσωπο ενδεχομένως να έχει φτάσει σε ένα τέλμα. Παράλληλα, η σύνοδος της ανάδρομης Αφροδίτης με τον Ήλιο φέρνει απογοήτευση, που προκαλείται από ένα οικείο άτομο. Αργότερα, το τετράγωνο του Ερμή στον οικιακό σας τομέα με τον αμφιλεγόμενο Άρη στο ζώδιό σας στις 30/10 θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια σύγκρουση με ένα μέλος της οικογένειάς σας, αλλά αν δεν ηρεμήσετε, είναι πιθανό να καταλήξετε σε μια λύση που δεν θα εξυπηρετεί τα συμφέροντά σας.

ΚΡΙΟΣ [21.3/20.4] Το σημαντικό γεγονός της εβδομάδας είναι η Πανσέληνος στις 26/10 στον Ταύρο που μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική, καθώς σηματοδοτεί το κλείσιμο ενός οικονομικού ζητήματος. Σίγουρα θα ασχοληθείτε με οφειλές και οικονομικές διευθετήσεις. Ωστόσο, επειδή η Αφροδίτη κυβερνά τον Ταύρο και θα βρίσκεται σε μια εξασθενημένη θέση, τα χρήματα που σας έχουν υποσχεθεί ενδέχεται να καθυστερήσουν. Επίσης, μπορεί να χρειαστεί να διαθέσετε ένα μεγάλο ποσό για μια σημαντική υποχρέωση. Ταυτόχρονα η αντίθεση με τον Πλούτωνα σας καλεί να αποφύγετε τις οικονομικές δοσοληψίες με φίλους και ομάδες. Τα χρήματα θα μπορούσαν να αποτελέσουν επίσης πρόβλημα στις 30/10 που πραγματοποιείται το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη. Αποφύγετε τις επενδύσεις και την κερδοσκοπία και να είστε πολύ προσεκτικοί στη διαχείριση κοινών πόρων.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ [24.8/22.9] Η Πανσέληνος

ΤΑΥΡΟΣ [21.4/20.5] Η Πανσέληνος στο ζώ-

στον Ταύρο, στον τομέα της πνευματικής σας ανάπτυξης, στις 26/10 σηματοδοτεί την ολοκλήρωση ενός κύκλου και μπορεί να πυροδοτήσει την ανυπομονησία σας για ένα νέο ξεκίνημα. Ωστόσο, με τον Πλούτωνα στο προσκήνιο, θα μπορούσατε να το παρακάνετε με τους στόχους σας, ειδικά αν ήσασταν υπερβολικά δεμένοι με την εργασία ή το σπίτι σας. Αυτό μπορεί να μην είναι και τόσο κακό, αλλά να γνωρίζετε ότι ο Πλούτωνας είναι ένας πλανήτης των άκρων, οπότε προσπαθήστε να κρατήσετε ισορροπία. Η εστίαση στις καθημερινές σας υποχρεώσεις θα σας βοηθήσει να διατηρήσετε την τάξη, ώστε να είστε ήρεμοι όταν ασχολείστε με τα μελλοντικά σας σχέδια. Στις 30/10 θα πρέπει να επιστρατεύσετε την ψυχραιμία σας, καθώς ο κυβερνήτης σας, Ερμής, συγκρούεται με τον Άρη. Το έναυσμα θα μπορούσε να είναι ο θυμός που σχετίζεται με μια κατάσταση από το παρελθόν σας.

διό σας, στις 26/10, είναι σίγουρο ότι θα ενεργοποιήσει τα συναισθήματά σας, αλλά πιθανότατα θα στραφείτε προς την αρνητικότητα λόγω της αντίθεσης με τον Πλούτωνα. Μπορεί να νιώθετε αδικημένοι, ότι προσφέρετε πολλά, ότι αξίζετε ένα μπόνους ή μεγαλύτερα οφέλη, αλλά με τον Πλούτωνα να κρατάει μια σκληρή γραμμή δεν θα είναι κατάλληλη στιγμή για να κάνετε την επανάστασή σας. Επίσης, η ανάδρομη Αφροδίτη που κυβερνά το ζώδιό σας στον τομέα των διαπροσωπικών σας σχέσεων κρούει το καμπανάκι και πολλά θα εξαρτηθούν από τον τρόπο με τον οποίο θα διαχειριστείτε μια κρίση σε μια επαγγελματική ή προσωπική σας σχέση. Επίσης να έχετε επίγνωση της αμφιλεγόμενης σύγκρουσης Ερμή-Άρη στις οικογενειακές σας σχέσεις και στα εσωτερικά σας ζητήματα στις 30/10, όταν ένας εκνευρισμός θα μπορούσε να μετατραπεί σε έντονη διαμάχη.

Sudoku No 914

ΔΙΔΥΜΟΣ [21.5/21.6] Η εργασία, η υγεία και οι μελλοντικοί σας στόχοι έρχονται σε σύγκρουση με την Πανσέληνο στις 26/10 στον Ταύρο. Η αντίθεση με τον Πλούτωνα μπορεί να συμβολίζει κάτι που πλησιάζει στο τέλος του. Αυτό θα μπορούσε να συμπέσει με την ακύρωση ενός ταξιδιού. Ταυτόχρονα, η σύνοδος της ανάδρομης Αφροδίτης δείχνει ότι ίσως ένα πρόβλημα σάς εμποδίζει να πείτε «ναι» σε μια νέα εμπειρία. Όπως και να έχει, εσείς θα πρέπει να αποφύγετε τον πανικό και τη λήψη αποφάσεων που αφορούν το μέλλον σας και να δώσετε προτεραιότητα στην υγεία σας. Φροντίστε να αφιερώνετε χρόνο στην ανάπαυλα, σε δραστηριότητες που σας ευχαριστούν και στην εκγύμναση του σώματός σας, καθώς όλα αυτά θα συμβάλουν και στην ψυχική σας ανάταση. Στις 30/10, το τε-

ΖΥΓΟΣ [23.9/22.10] Οικονομικά ζητήματα

5

3 9

6 8

9

3 1

1 2 5

3 7

9

4 5

9

2

6

2

8

6

Η λύση του προηγούμενου 2 1 3 5 8 4 7 9 6

8 6 5 7 9 3 1 2 4

9 7 4 2 6 1 8 3 5

3 4 8 1 2 7 6 5 9

5 9 1 6 3 8 2 4 7

6 2 7 4 5 9 3 8 1

7 8 9 3 4 6 5 1 2

4 5 6 8 1 2 9 7 3

1 3 2 9 7 5 4 6 8

έρχονται στο προσκήνιο με την Πανσέληνο στις 26/10 στον Ταύρο και αφορούν οφειλές, χρηματοδοτήσεις ή κοινούς πόρους. Τόσο ο Ήλιος όσο και η Σελήνη θα είναι σε αντίθεση με τον Πλούτωνα, ένα άλλο σαφές μήνυμα για να διατηρήσετε τα χρήματά σας ασφαλή και να μην εμπλακείτε στα δράματα των άλλων. Ίσως αυτή να είναι μια στιγμή που πρέπει να μειώσετε τις απώλειές σας και να φύγετε. Μερικές φορές είναι απαραίτητο να κλείνετε μια πόρτα στο παρελθόν. Τα χρήματα και τα συναισθήματα είναι στενά συνδεδεμένα, καθώς συμμετέχει και η ανάδρομη Αφροδίτη στο ζώδιό σας σε σύνοδο με τον Ήλιο. Το τετράγωνο του Ερμή με τον Άρη στις 30/10 θα μπορούσε να προκαλέσει μια αμφιλεγόμενη κοινωνική κατάσταση. Τα χρήματα ή οι αξίες μπορεί να είναι η ουσία της σύγκρουσης.

22.10.26

LiFO 22.10.26

79