Τεύχος 905

AΦΙΕΡΩΜΑ

Beauty Diaries

905 FREE PRESS 09.07.2026

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ! ΔΩΡΕΑΝ ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ

ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ

ΝΟΛΑΝ, ΓΙΑΤΙ ΤΗΝ

ΟΔΥΣΣΕΙΑ; ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ

2

LiFO

09.07.26

8 ΣΤΗΛΕΣ

index905

νικολασ σεβαστακησ

παραλλαγεσ

γιάννησ πανταζόπουλοσ

talking points

κώστασ αναγνωστόπουλοσ

νεοσ αγνωστοσ κοσμοσ ερωφιλη κοκκαλη

πο(ρ)νογραφια

18

ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΝΟΛΑΝ, ΓΙΑΤΊ ΤΗΝ ΟΔΎΣΣΕΙΑ;

22

6 ΣΥΛΛΕΚΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΜΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ

28

Ο ΔΗΜΉΤΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΊΔΗΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΘΗΝΑΙΟΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

στο εξωφύλλο: Εικονογράφηση Atelier LiFO

71 ΛΕΠΤΑ ΜΕ ΤΗΝ

14 ΑΜΑΛΊΑ ΚΟΣΜΆ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

BEAUTY 41 DIARIES 31

www.lifo.gr ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. ΒOΥΛΗΣ 22, 105 63 ΑΘΗΝΑ T 210 3254 290, F 210 3249 785 info@lifo.gr –––––– εκδοτης/διευθυντησ Στάθης Τσαγκαρουσιάνος chief executive officer/editor in chief Μιχάλης Μιχαήλ chief operating officer/commercial director Θανάσης Χαραμής creative director Γιάννης Καρλόπουλος διευθυντής συνταξησ Γιάννης Πανταζόπουλος διευθυντής εντυπησ εκδοσησ Τάσος Μπρεκουλάκης διευθυντής mikropragmata.lifo.gr Άρης Δημοκίδης αρχισυνταξία podcasts/vidcasts Μερόπη Κοκκίνη –––––– εμπορικο τμημα advertising director Ξένια Στασινοπούλου direct sales director Κώστας Μαντάς head of digital advertising Άννα Λαπαρδάγια direct sales Γιώργος Λυκουργιώτης advertising manager Πωλίνα Κουτσοβίλη (pkoutsovili@lifo.gr) advertising coordinator Κατερίνα Κουρμούζη (kkourmouzi@lifo.gr) head of creative Βασίλης Καψάσκης branded content managers Φιλιώ Ράγκου, Ιωάννα Παναγοπούλου digital campaign manager Γιώργος Γιαννή advertising executive Χριστίνα Καλλή –––––– ψηφιακή ανάπτυξη/προγραμματισμός lifo.gr Θανάσης Βιρβίλης, Γιώργος Ντούφας –––––– ατελιέ αrt director Μαργαρίτα Καμαριώτη φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης, Πάρις Ταβιτιάν, Freddie F. διαμόρφωση ψηφιακής εκδοσης Μαρούσα Θωμά, Ελπισία Σπαθάρη υπευθυνη υλης Μαρία Δρουκοπούλου συντονισμοσ υλης Γιάννης Κωνσταντίνου διορθωση/επιμελεια κειμένων Μυρτώ Αθανασοπούλου, Μαρία Μανθοπούλου –––––– συντακτικη ομαδα Θοδωρής Αντωνόπουλος, Λουίζα Αρκουμανέα, Νικήτας Δεσποτίδης, Μίνα Καλογερά, Ντίνα Καράτζιου, Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, Τίνα Μανδηλαρά, Αργυρώ Μποζώνη, Μαρία Παππά, Χρήστος Παρίδης, Δημήτρης Πολιτάκης, Γιώργος Τσαγκόζης συνεργατεσ Τζούλη Αγοράκη, Έφη Ανέστη, Αλέξανδρος Βουρλάκος, Ειρήνη Γιαννάκη, Λίνα Ιντζεγιάννη, Χάρης Καλαϊτζίδης, Ερωφίλη Κόκκαλη, Υρώ Κολιακουδάκη, Χρυσέλλα Λαγαρία, Στέλλα Λιζάρδη, Νίκος Γ. Μαστροπαύλος, Νίκη Μηταρέα, Αγιάτη Μπενάρδου, Σταυρούλα Παπασπύρου, Νικόλας Σεβαστάκης, Δέσποινα Τριβόλη, Φώντας Τρούσας, Θοδωρής Τσάτσος, Φώφη Τσεσμελή, Νίκος Τσέφλιος, Κορίνα Φαρμακόρη αρχισυνταξία ειδησεων Λία Φασόλη newsroom Αγάπη Βαρούνη, Μιχάλης Γιαννακίδης, Βασιλική Δρίβα, Ναζιγκέν Μάμο, Μαρία Μπαρλή, Ελένη Ποσνακίδου –––––– podcasts/vidcasts καμερα-μονταζ Γεράσιμος Δομένικος, Ελευθερία Λασκαρίδου ηχοληψια Φαίδωνας Κτενάς, Αλέξανδρος Αντωνίου social media Άκης Κατσούδας –––––– λογιστηριο οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης, Άκης Ιωάννου, Έφη Ηλιοπούλου γραμματεία Βιβίκα Ανδριανάτου –––––– κωδικος εντυπου 7639 –––––– μετοχος/νομιμοσ εκπροσωποσ Ευστάθιος Τσαγκαρουσιάνος –––––– MET 230578

παρακαλουμε ανακυκλωστε

LiFO 09.07.26

3

Ejekt Festival 2026 powered by ΔΕΗ Δύο ημέρες γεμάτες μουσική και μοναδικές εμπειρίες με την ενέργεια της ΔΕΗ.

4

LiFO

09.07.26

για τρίτη συνεχή χρονιά, η ΔΕΗ –Μεγάλος Χορηγός του Ejekt Festival 2026– στηρίζει μία από τις μεγαλύτερες μουσικές διοργανώσεις του καλοκαιριού, παρουσιάζοντας τους Florence & The Machine και τους The Cure. Στις 14 και 15 Ιουλίου, χιλιάδες φίλοι της μουσικής αναμένεται να ζήσουν ακόμα ένα Energy Out Loud διήμερο από τη ΔΕΗ, γεμάτο δυνατές εμφανίσεις, μοναδικές εμπειρίες και αγαπημένους καλλιτέχνες από το διεθνές μουσικό στερέωμα. Το Ejekt Festival 2026 powered by ΔΕΗ έρχεται στο ΟΑΚΑ (P5) επιβεβαιώνοντας ότι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μουσικά φεστιβάλ της χώρας και υπόσχεται δύο βραδιές γεμάτες μουσική, ένταση και αξέχαστες στιγμές. Την πρώτη ημέρα του φεστιβάλ, στις 14 Ιουλίου, στη σκηνή ανεβαίνουν οι Florence & The Machine. Το βρετανικό συγκρότημα επιστρέφει στην Ελλάδα έπειτα από τρία χρόνια,

με τη Florence Welch να παρουσιάζει ένα πρόγραμμα που συνδυάζει τις μεγαλύτερες επιτυχίες της μπάντας με τραγούδια από το νέο άλμπουμ «Everybody Scream». Στις 15 Ιουλίου, το κοινό θα υποδεχθεί τους The Cure, ένα από τα πλέον εμβληματικά συγκροτήματα της παγκόσμιας ροκ σκηνής. Η επιστροφή τους στη χώρα μας έπειτα από επτά χρόνια αποτελεί μία από τις πιο πολυαναμενόμενες συναυλιακές εμφανίσεις του καλοκαιριού, με τον Robert Smith και την μπάντα του να παρουσιάζουν τραγούδια που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους σε πολλές γενιές. Το πρόγραμμα του Ejekt Festival 2026 powered by ΔΕΗ συμπληρώνουν σημαντικά μουσικά ονόματα, όπως οι Suede, Nothing but Thieves, Matt Berninger (The National), Holly Humberstone και Elena Leoni. Η ΔΕΗ, με μήνυμα «η ενέργεια της μουσικής μάς ενώνει», δίνει δυναμικό «παρών» στο Ejekt 2026 powered by ΔΕΗ, αλλά και μέσα από δράσεις που ενισχύουν ακόμη περισσότερο την απόλυτη μουσική εμπειρία του καλοκαιριού. Μέσα από το νέο site energyoutloud.gr, η ΔΕΗ δίνει την ευκαιρία σε 50 τυχερούς να λάβουν μέρος σε διαγωνισμό έως τις 7 Ιουλίου και να κερδίσουν διπλές προσκλήσεις για να απολαύσουν από κοντά τους Florence and The Machine και τους The Cure. Στο περίπτερο ΔΕΗ στο Ejeket 2026 powered by ΔΕΗ, η μουσική συναντά τη συνδεσιμότητα και οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν το ΔΕΗ Fiber, το άφθονο, απλό και προσιτό ίντερνετ υψηλών ταχυτήτων, καθώς και τις υπηρεσίες σταθερής τηλεφωνίας. Μέσω του AI Photobooth θα μπορούν να «μεταμορφωθούν» σε rock stars, ενώ στο παιχνίδι ΔΕΗ Fiber The Speed Game θα δοκιμάσουν τα αντανακλαστικά τους. Την εμπειρία θα συμπληρώσουν αναμνηστικά δώρα από τη ΔΕΗ για όλους και ακόμη περισσότερες εκπλήξεις. Μέσα από τη στήριξη σημαντικών πολιτιστικών και μουσικών διοργανώσεων, η ΔΕΗ συμβάλλει ενεργά στη διαμόρφωση εμπειριών που εμπνέουν, ψυχαγωγούν και φέρνουν τους ανθρώπους πιο κοντά. Στηρίζοντας τη μουσική ως δύναμη έκφρασης, έμπνευσης και σύνδεσης, η ΔΕΗ επιβεβαιώνει και φέτος τη διαχρονική της δέσμευση να δίνει θετική ενέργεια σε αυθεντικές μουσικές εμπειρίες που προάγουν τον πολιτισμό και δημιουργούν αξέχαστες αναμνήσεις.

LiFO 09.07.26

5

Feedback

Το «μακρύ χέρι» της Ρωσίας στο Άγιο Όρος. Mύθοι και αλήθειες

ΟΠΤΙΚΗ ΓΩΝΙΑ

Μπορεί η Μόσχα να αξιοποιεί τον Άθω ως εργαλείο γεωπολιτικής επιρροής; Μπορεί το Άγιο Όρος να λειτουργεί ως χώρος νομιμοποίησης, επιρροής ή επαφών για πολιτικά κόμματα, κινήσεις και επιχειρηματικούς κύκλους;

Είναι τόσο δύσκολο τη συνομιλία σου στο κινητό να την ακούς μόνο εσύ;

6

LiFO

podcasts που αξίζει να ακούσετε

ti δ ι α β α σ α με αυ τη την εβ δομ α δ α σ το

LiFO.gr

Λέγεται ότι ο Βλαντίμιρ Πούτιν έχει τον δικό του πολυτελή χώρο φιλοξενίας στη Μονή Αγίου Παντελεήμονος στο Άγιο Όρος, η οποία αποτελεί το κεντρικό σημείο αναφοράς της ρωσικής μοναστικής παρουσίας στην Αθωνική Πολιτεία. Κανείς δεν το επιβεβαιώνει επισήμως. Και ίσως αυτό να είναι το πρώτο στοιχείο που πρέπει να κρατήσει κανείς, όταν αρχίζει να ψάχνει τη «ρωσική παρουσία» στο Άγιο Όρος. Άλλα ψιθυρίζονται. Άλλα θυμίζουν σενάριο μυθοπλασίας, και ορισμένα μόνο επιβεβαιώνονται. Εδώ και χρόνια επανέρχονται στον δημόσιο διάλογο αναφορές για υπέρογκες δωρεές Ρώσων ολιγαρχών στο Άγιο Όρος, για ιδρύματα, ινστιτούτα και μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα που συνδέθηκαν με τη ρωσική επιρροή, έχοντας συχνά ως σημείο αναφοράς αγιορείτικες μονές. Επανέρχονται επίσης ερωτήματα για μονές που φέρονται να βρίσκονται πιο κοντά στη ρωσική πλευρά. Πόσο ισχύει το ότι μονές όπως του Βατοπαιδίου ή η Φιλοθέου συνδέονται άμεσα ή έμμεσα με Ρώσους αξιωματούχους, επιχειρηματίες, ολιγάρχες, ιδρύματα και δίκτυα, κάποια από τα οποία μπήκαν στο μικροσκόπιο της Δύσης, ειδικά μετά την εισβολή στην Ουκρανία;

pageviews

ΤΗΣ ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ

ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΥ

Το επεισόδιο που συνέβη στην αίθουσα αναμονής οφθαλμιατρείου στο Χαϊδάρι, με έναν άνδρα να τραυματίζει σοβαρά χτυπώντας με γροθιά στο πρόσωπο έναν άλλον, ο οποίος «τόλμησε» να τον παρακαλέσει να βγει έξω να μιλήσει στο κινητό του επειδή ενοχλούσε τους παρευρισκόμενους, έφερε στην επιφάνεια ένα πρόβλημα αντικοινωνικής νοοτροπίας και συμπεριφοράς που γίνεται όλο και σοβαρότερο. Ο λόγος για την ανεξέλεγκτη χρήση των κινητών σε δημόσιους χώρους και την «αξίωση» ουκ ολίγων συμπολιτών μας να ακούμε στη διαπασών και με κάθε λεπτομέρεια, συχνά στην κυριολεξία μες στο αυτί μας, τις ηχηρές συνομιλίες τους με τρίτους. Λίγο τούς νοιάζει αν προσπαθείς να συγκεντρωθείς σε κάτι, αν είσαι κουρασμένος, ζαλισμένος, κακοδιάθετος ή χαμένος στις δικές σου σκέψεις, που πάντως δεν τις κάνεις βούκινο. Δεν αναφέρομαι στις περιπτώσεις εκείνες που το σήμα δεν είναι καλό και άρα χρειάζεται να υψώσεις τον τόνο της φωνής σου λίγο παραπάνω – αν και κάλλιστα μπορείς να καλέσεις ή να ζητήσεις να σε καλέσουν άλλη στιγμή από άλλο σημείο, δεν είναι δα όλα τα τηλεφωνήματα τόσο σοβαρά και επείγοντα. Αναφέρομαι στις πολύ περισσότερες περιπτώσεις, που ο διπλανός ή η διπλανή σου στο μετρό, στο τρόλεϊ, στο ΚΤΕΛ, στο βαπόρι, σε κάποια «ουρά» ή αίθουσα αναμονής, σε κάποια παράσταση λίγο πριν από την έναρξη «γκαρίζει» επί ώρα στον συνομιλητή του/της, η φωνή του/ της οποίου/-ας σού «πριονίζει» επίσης το αυτί, καθώς συνομιλούν φωναχτά και πολύ συχνά σε ανοικτή ακρόαση, βεβαίως. Και όχι, δεν φαίνεται να τους ενδιαφέρει αν βγάζουν έτσι στη φόρα τα προσωπικά ή τα επαγγελματικά τους, ούτε αν η συμπεριφορά αυτή είναι από ενοχλητική έως ανυπόφορη.

5

ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Ακολουθήστε τα podcasts της LiFO στην Apple, στο Spotify ή στο LiFO.gr

1

Μα πώς να κρίνει κανείς τον Χαρούκι Μουρακάμι; THE REVIEW ΜΕ ΤΗ ΒΕΝΑ ΓΕΩΡΓΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

2

Ποιος είπε ότι το φαγητό διώχνει το άγχος; «ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑ» ΜΕ ΤΗΝ ΤΖΟΥΛΗ ΑΓΟΡΑΚΗ

Υπάρχει, και ποια είναι η έκταση της ρωσικής κυβερνητικής χρηματοδότησης για τη Μονή Αγίου Παντελεήμονος; Ποιος ήταν ο ρόλος κρατικών ρωσικών πρωτοβουλιών για έργα αποκατάστασης και πού τελειώνει η ιστορική πνευματική σχέση και αρχίζει η οργανωμένη επιρροή της Μόσχας; Πηγές που γνωρίζουν το Άγιο Όρος και παρακολουθούν τις ρωσικές γεωπολιτικές φιλοδοξίες μιλούν ακόμη και «για μοναχούς εξαιρετικά γυμνασμένους, που μοιάζουν με “ταυράκια Ισπανίας”», και υπαινίσσονται εμμέσως πλην σαφώς «τη διείσδυση στην Αθωνική Πολιτεία ανθρώπων με ειδικές αποστολές». Το ερώτημα όμως παραμένει. Μπορεί πράγματι το Άγιο Όρος, λόγω του πνευματικού του βάρους, να λειτουργεί έμμεσα ως χώρος νομιμοποίησης, επιρροής ή επαφών για πολιτικά κόμματα, κινήσεις και επιχειρηματικούς κύκλους στην Ελλάδα που κινούνται κοντά σε ρωσικά συμφέροντα; Μπορεί η Μόσχα να αξιοποιεί τον Άθω όχι μόνο ως θρησκευτικό τόπο ιστορικής αναφοράς αλλά και ως εργαλείο γεωπολιτικής επιρροής; Από τις επισκέψεις υψηλόβαθμων Ρώσων αξιωματούχων μέχρι τις δωρεές, την εκκλησιαστική διπλωματία της Μόσχας και τις προεκτάσεις της στην ελληνική πολιτική σκηνή, ξεδιπλώνεται ένα πολυδιάστατο πλέγμα που αρκετοί επιμένουν ότι «έχει βάσιμα στοιχεία πραγματικότητας και αλήθειας, ακόμη κι αν για κάποια από αυτά δεν υπάρχουν απτές αποδείξεις. Στον Άθω πολλά δεν φαίνονται. Και όσα φαίνονται, δεν σημαίνουν πάντα αυτό που δείχνουν», λένε.

3

Ξερολιθιές, νεράιδες, ανεμόμυλοι: Αυτή είναι η ιστορία της Νάξου ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑΣ ΠΟΛΗΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΙΑΤΗ ΜΠΕΝΑΡΔΟΥ

Το Άγιο Όρος, λοιπόν, προσφέρεται για μύθους. Είναι άβατο με υπερχιλιετή ιστορία και ένας από τους ισχυρότερους συμβολικούς τόπους της ορθοδοξίας. Και τα πρόσωπα που έχουν πολύ καλή εικόνα για τα όσα διαμείβονται στην Αθωνική Πολιτεία συμφωνούν σε κάτι: «Υπάρχουν πολλοί μύθοι. Υπάρχουν όμως και πολλές πραγματικότητες».

4

ΜΟΥΣΙΚΗ Το dancefloor ως καταφύγιο: Η μεγάλη επιστροφή της Μαντόνα Το «Confessions II» δεν προσπαθεί να επαναλάβει έναν θρίαμβο του παρελθόντος. Μιλάει για την απώλεια, την οικογένεια, την επιμονή και τη χαρά τού να συνεχίζεις να χορεύεις όταν όλα γύρω σου αλλάζουν.

«Για τον Τσιτσιπά, ο πατέρας του είναι απλώς ο προπονητής του» ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΛΥΚΟΥΡΟΠΟΥΛΟ

ΤΟΥ M.HULOT

Τον Νοέμβριο του 2005 που βγήκε το πρώτο «Confessions» της Μαντόνα, το «Confessions on a Dance Floor», δούλευα όλη μέρα, έγραφα στο Nothing Days και δεν ζούσα καν στην Αθήνα. Δεν θυμάμαι πολλά, αλλά θυμάμαι έντονα την πρώτη συνάντηση με τον Στάθη, στο μικρό γραφείο στον έβδομο όροφο της Πραξιτέλους, όπου μιλήσαμε και για τη Μαντόνα. Ετοίμαζε έναν οδηγό πόλης (δεν τον έλεγαν ακόμα LiFO), του είχα πει ότι θέλω να γράφω για μουσική, για όλα αυτά τα λοξά και περίεργα που έγραφα στο μπλογκ. Δεν θυμάμαι ούτε ένα κείμενο της προκοπής για το άλμπουμ της Μαντόνα στην τότε μπλογκόσφαιρα – κι αν είχε γραφτεί, δεν το είχα διαβάσει. Σήμερα το «Confessions on a Dance Floor» θεωρείται σχεδόν απόλυτο αριστούργημα της χορευτικής ποπ, αλλά και τότε, όλο και κάποιος θα βρισκόταν να πει τα ίδια που γράφονται αυτές τις μέρες από κομπλεξικούς γεροξούρες (κάθε φύλου) που αμφισβητούν ό,τι αρέσει στον πολύ κόσμο.

5

Ο «Σφαγέας των Τρικάλων» και ο ματωμένος καύσωνας του ’81 ΑΛΗΘΙΝΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΤΣΕΦΛΙΟ

09.07.26

LiFO 09.07.26

7

• Γιατί η Gen Z αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε την ψυχοθεραπεία; • Ευτράπελα και σοβαρά εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ • Μαθήματα καθημερινού καπιταλισμού

09 ι ουλι ου 202 6

alk of the town

905

Δεν θέλω να ξέρω

Μια στάση που κερδίζει έδαφος, ενώ επιστήμονες, διεθνείς οργανισμοί, δημόσιες φωνές έχουν κηρύξει –σωστά– κατάσταση έκτακτης ανάγκης για τον πλανήτη. απ ό τ ο ν ν ι κόλ α σεβαστάκ η

ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ

8

LiFO

Οι επιστήμονες προειδοποιούν. Μάλλον έχουμε αφήσει πια πολύ πίσω τη φάση της «προειδοποίησης» και οι άνθρωποι φαίνεται πως έχουν χάσει την υπομονή τους. Αφορμή αυτών των σκέψεων η πρόσφατη φωτιά στο Ωραιόκαστρο στη Θεσσαλονίκη και όσα μαθαίνουμε, όχι, δυστυχώς, από τις επίσημες κρατικές αρχές, για το τοξικό νέφος που σχηματίστηκε και απλώθηκε πάνω από όλη την περιοχή, ταξιδεύοντας και προς τη νότια χώρα. Ένα εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαστικών και άλλων υλικών έφερε πάλι στην επιφάνεια τη γενική μας ευαλωτότητα. Βγήκε για λίγο στον αέρα ο προβληματισμός για όσα έχουν χτιστεί, χαοτικά, ειδικά στο όριο μεταξύ κατοικημένων περιοχών και βιομηχανικής ζώνης, όπου είναι και μεγάλο το ρίσκο ενός ατυχήματος με διοξίνες, φουράνια και ένα σωρό άλλες πολύ τοξικές ουσίες. Τις ίδιες αυτές μέρες στη Γαλλία εκατό επιστήμονες, κλιματολόγοι, ωκεανογράφοι, οικολόγοι, οικονομολόγοι, γιατροί, νοσηλευτές, φυσιοδίφες, κοινωνιολόγοι, φιλόσοφοι και καθηγητές νομικής συνυπογράφουν κοινό κείμενο καλώντας την κυβέρνηση και τους βουλευτές να

09.07.26

«Competitive salary»: Μήπως ήρθε η ώρα να μιλήσουμε ανοιχτά για τους μισθούς;

Η Dialectica αφήνει πίσω τον ασαφή όρο «competitive salary», ανακοινώνοντας δημόσια τον αρχικό μισθό και ανοίγοντας τη συζήτηση για περισσότερη διαφάνεια στην αγορά εργασίας.

COMPETITIVE SALARY: δύο λέξεις που συναντάς σχεδόν σε κάθε αγγελία εργασίας και που, στην πραγματικότητα, δεν λένε απολύτως τίποτα. Αν ρωτήσεις δέκα ανθρώπους τι σημαίνει «ανταγωνιστικός μισθός», πιθανότατα θα πάρεις δέκα διαφορετικές απαντήσεις. Για κάποιους σημαίνει ότι η εταιρεία πληρώνει λίγο καλύτερα από τον μέσο όρο της αγοράς, ενώ άλλοι θεωρούν ότι είναι απλώς ένας ευγενικός τρόπος να μην αποκαλύψει το ύψος των αποδοχών. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: ο υποψήφιος καλείται να πάρει ίσως τη σημαντικότερη επαγγελματική απόφαση της ζωής του χωρίς να γνωρίζει μία από τις πιο βασικές πληροφορίες, πώς αμείβεται η θέση για την οποία κάνει αίτηση.

ΣΤΗΝ DIALECTICA Η ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ ΞΕΚΙΝΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΙΣΘΟ Γιώργος Τσαρούχας, Ιδρυτής και Διευθύνων Σύμβουλος Dialectica

Τα τελευταία χρόνια, ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι επιλέγουν εργοδότη έχει αλλάξει ριζικά. Η νέα γενιά επαγγελματιών δεν αξιολογεί μόνο τον τίτλο της θέσης ή τις προοπτικές εξέλιξης. Αντιθέτως, ζητά ειλικρίνεια, διαφάνεια και μια σχέση εμπιστοσύνης ήδη από την πρώτη επαφή με έναν οργανισμό. Δεν είναι τυχαίο ότι η Ευρωπαϊκή Οδηγία για τη Διαφάνεια στις Αποδοχές (EU Pay Transparency Directive) έρχεται να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες γνωστοποιούν τις αμοιβές τους. Η διαφάνεια δεν αποτελεί πλέον απλώς μια καλή πρακτική· γίνεται σταδιακά το νέο σημείο αναφοράς. Αυτό ακριβώς επιχειρεί να κάνει η Dialectica, που με αφετηρία την πεποίθηση ότι οι καλύτεροι άνθρωποι αξίζουν όχι μόνο σημαντικές ευκαιρίες εξέλιξης αλλά και ουσιαστική οικονομική αναγνώριση, προχώρησε σε μία από τις μεγαλύτερες επενδύσεις που έχει πραγματοποιήσει μέχρι σήμερα στους ανθρώπους της.

Από την 1η Σεπτεμβρίου, ο αρχικός μεικτός μισθός για τον ρόλο του Client Service Associate στην Ελλάδα διαμορφώνεται στα 1.550 ευρώ, συνοδευόμενος από ένα αναβαθμισμένο πακέτο παροχών, καθώς και το ήδη υπάρχον bonus scheme της εταιρείας, μέσω του οποίου περίπου ένας στους τέσσερις εργαζομένους διπλασιάζει τις μηνιαίες αποδοχές του. Δεν πρόκειται απλώς για μια αύξηση αποδοχών, αλλά για μια συνειδητή επιλογή να επαναπροσδιοριστεί τι σημαίνει μια πραγματικά ανταγωνιστική entry-level ευκαιρία στην ελληνική αγορά εργασίας. Σε ένα περιβάλλον όπου η τεχνητή νοημοσύνη αναλαμβάνει ολοένα και περισσότερο τις επαναλαμβανόμενες εργασίες, οι άνθρωποι καλούνται να δημιουργήσουν αξία μέσα από την κριτική τους ικανότητα, τις επικοινωνιακές τους δεξιότητες και την περιέργειά τους να εξερευνούν συνεχώς νέα μονοπάτια γνώσης και εξέλιξης. Στην Dialectica, οι Client Service Associates συνεργάζονται καθημερινά με κορυφαίες συμβουλευτικές εταιρείες, θεσμικούς επενδυτές και πολυεθνικούς οργανισμούς, αναπτύσσοντας δεξιότητες που δύσκολα συναντά κανείς σε έναν παραδοσιακό entry-level ρόλο.

ΕΔΩ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΧΤΙΖΕΤΑΙ ΑΛΛΙΩΣ Για χρόνια, η συζήτηση γύρω από τους νέους επαγγελματίες περιστρεφόταν γύρω από το τι πρέπει να προσφέρουν οι ίδιοι στις εταιρείες. Ωστόσο, ήρθε η ώρα να συζητήσουμε και το αντίστροφο: τι πρέπει να προσφέρουν οι εταιρείες στους ανθρώπους που θέλουν να χτίσουν το μέλλον τους μέσα σε αυτές. Γιατί στο τέλος της ημέρας, η πιο ανταγωνιστική καμπάνια προσέλκυσης ταλέντου δεν είναι απαραίτητα η πιο δημιουργική, αλλά εκείνη που αποδεικνύει ότι ένας οργανισμός επενδύει έμπρακτα στους ανθρώπους του.

LiFO 09.07.26

9

TALKING POINTS ψηφίσουν νόμο έκτακτης ανάγκης για το κλίμα, ώστε να κλείσουν, όπως γράφουν χαρακτηριστικά, «οι πύλες της κολάσεως». Είναι σκληρό κείμενο, «ακραίο», σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό που συνηθίζουν μερικοί όταν έχουμε μια πιο έντονη επαγρύπνηση για αδικίες και κινδύνους που έχουν και πολιτική αιτία. Στο άρθρο, που δημοσιεύτηκε στη «Monde» και όχι σε κάποιο ριζοσπαστικό έντυπο, οι επιστήμονες ορίζουν τέσσερα θέματα ζωτικής σημασίας για την ανθρωπότητα και τη σταθερότητα του συστήματος Γη: • Την απαγόρευση σε όλες τις γαλλικές επιχειρήσεις να χρηματοδοτούν και να συμμετέχουν, άμεσα ή έμμεσα, στην έναρξη νέων πρότζεκτ ορυκτών καυσίμων (άνθρακας, πετρέλαιο, φυσικό αέριο) στη Γαλλία και στο εξωτερικό.

• Την κατάργηση των επιδοτήσεων για τα ορυκτά καύσιμα.

• Την απαγόρευση κάθε μορφής lobbying από τη βιομηχανία ορυκτών καυσίμων.

• Την αναγνώριση του εγκλήματος της «παγκόσμιας πλανητοκτονίας» (globocide), που συνίσταται στο να θέτουμε σε κίνδυνο ολόκληρη τη βιόσφαιρα, όπως τη γνωρίζουμε.

To κοινό όμως μεταξύ της έκκλησης των εκατό επιστημόνων στη Γαλλία και των σκόρπιων παραινέσεων στη δική μας περίπτωση είναι ότι, αν εξαιρέσουμε έναν μικρό αριθμό ειδικών και πολιτών, η έκκληση και η προτροπή συναντούν τοίχο. Όχι μόνο από την εξουσία αλλά και από την πλειονότητα. Έναν τοίχο άρνησης με διαφορετικά προσωπεία. Από την αμφισβήτηση πως κάτι ιδιαίτερο συμβαίνει στον καιρό μας (πάντα, λένε, είχαμε καύσωνες, καταστροφές κ.ο.κ.) μέχρι την κακοπιστία για τις εκκλήσεις των επιστημόνων. Κάτι όμως πιο χαρακτηριστικό είναι πια η επιθετικότητα κατά του ίδιου του «αγγελιοφόρου». Εκτός εξαιρέσεων, η πλειονότητα φαίνεται να στρατοπεδεύει σε μια επιδεικτική παραγνώριση και σε μια αποστομωτική μοιρολατρία. Οποιαδήποτε καταστροφή δεν επαληθεύεται άμεσα και ιδίως στο στενό προσωπικό ή οικογενειακό μου κουβούκλιο, είναι σαν να μην υπάρχει για μένα ή σαν να αφορά κάτι που «δεν το σώζεις». Έχει ξεφύγει το κακό και δεν υπάρχει πια λύση ή δεν υπάρχει καν αυτό το κακό, παρά μόνο στην εξτρεμιστική φαντασία των οικολόγων, των ακτιβιστών ή των επιστημόνων, που έχουν, βέβαια, τα δικά τους συμφέροντα. Αυτές οι δύο εκδοχές, μοιρολατρία της ανημπόριας και επιθετική άρνηση, μπλέκονται στην τύρβη μιας καθημερινότητας έτοιμης να ξεχάσει, περνώντας απλώς σε άλλα θέματα. Μπορεί να υποθέσει κανείς πως έχουμε απλώς μια ψυχολογία απώθησης των κακών ειδήσεων χωρίς ιδιαίτερο πολιτικό νόημα. Το άμεσο, το μέραΌμως στη συγκεκριμένη στιγμή της Ιστορίας το πολιτικό νόημα τη-μέρα, η ξεχασιά και είναι ολοφάνερο. Ενώ επιστήμονες, διεθνείς οργανισμοί, δημόσιες φωνές έχουν κηρύξει, σωστά, κατάσταση έκτακτης ανάγκης για η αναβολή είναι ένας τον πλανήτη, μεγάλο μέρος του λαού γυρίζει την πλάτη του. Το τρόπος να αφήνουμε αποδεικνύει το γεγονός ότι επιβραβεύονται εκλογικά κόμματα και στην άκρη ανήσυχες πρόσωπα που αμφισβητούν τη δραματικότητα της κατάστασης. Όσο πιο πυκνές και τεκμηριωμένες είναι οι εκκλήσεις που υπογράσκέψεις και ζόρικους φουν οι ειδικοί, τόσο λιγότερο εισακούγονται. Όσο περισσότερα μετασχηματισμούς. λέγονται και γράφονται, τόσο πιο μικρή είναι η επίδραση των δηΜα μέχρι πότε; μόσιων κριτικών φωνών στα ύφαλα της πραγματικής ζωής και στην κουλτούρα της καθημερινότητας. Πολλά έχουν βάλει το πετραδάκι τους σε μια ράθυμη αδιαφορία ή στην πικρόχολη απαξίωση για κάθε συναγερμό από επιστήμονες ή ακτιβιστές: η βιοποριστική χρεία του δεκαπενθήμερου, η παραπληροφόρηση των ινφλουένσερ της πολυτέλειας και της ζωάρας, μια αίσθηση αδυναμίας και ανημπόριας που μας κυριεύει συχνά απέναντι σε υπέρτερες δυνάμεις και παγκόσμιες δομές. Και υπάρχει εξάλλου αυτή η ανθρώπινη ανάγκη της αποσυμπίεσης, να απαλύνουμε κάπως το μυαλό από την υπερφόρτωση με αρνητικές ειδήσεις. Η προσπάθεια να πιαστεί κανείς από τον λεβιέ μιας ρουτίνας – το μοναδικό κάπως στέρεο πράγμα που σου αφήνει πια βεβαιότητες. Πάνω απ’ όλα είναι όμως η επίγνωση που έχουμε ότι έχει έρθει η εποχή που ζητάει αλλαγές στη ζωή μας, στα κοινωνικά μοντέλα και στο οικονομικό σύστημα, στη συλλογική πορεία αλλά και σε ατομικό, πιο μικροσκοπικό επίπεδο. Έχει μεγάλες δυσκολίες αυτή η συνάντηση με μια επώδυνη αναθεώρηση και μεταστροφή δίχως την άνεση χρόνου που υπήρχε σε εποχές ασυνειδητοποίητες. Το άμεσο, το μέρα-τη-μέρα, η ξεχασιά και η αναβολή είναι ένας τρόπος να αφήνουμε στην άκρη ανήσυχες σκέψεις και ζόρικους μετασχηματισμούς. Μα μέχρι πότε;

Γιατί η Gen Z αλλάζει τον τρόπο που βλέπουμε την ψυχοθεραπεία; Από το άγχος και τις πιέσεις των social media μέχρι την αξία της αυτογνωσίας.

α π ό τ ο ν γ ι ά ν ν η π α ν τα ζ ό π ουλο

αντιγονη γινοπουλου

ΠΑΡΑΛΛΑΓΕΣ

Talk of the Town

Πώς αντιλαμβάνεται η Gen Z την ψυχοθεραπεία σήμερα; Τη βλέπει περισσότερο ως μέσο αντιμετώπισης δυσκολιών ή ως μια μορφή καθημερινής αυτοφροντίδας; Η Gen Z αντιλαμβάνεται την ψυχοθεραπεία διαφορετικά από τις προηγούμενες γενιές, περισσότερο ως αυτοφροντίδα και ως τρόπο πρόληψης των διαφόρων δυσκολιών παρά ως μέσο θεραπείας. Μην ξεχνάμε ότι μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον με έντονη αβεβαιότητα, πίεση για επιτυχία, οικονομικές δυσκολίες και συνεχή έκθεση στα social media. Όλοι αυτοί οι παράγοντες αυξάνουν το άγχος, τις συγκρίσεις και τις κρίσεις πανικού, με αποτέλεσμα πολλοί νέοι, επειδή ήδη είναι ενημερωμένοι, να ζητάνε βοήθεια νωρίς. Οι νέοι της Gen Z δεν αντιμετωπίζουν την ψυχοθεραπεία ως αδυναμία αλλά ως επένδυση στον εαυτό τους και αυτό μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα ιδιαίτερα αισιόδοξο μήνυμα. Ποιοι είναι οι βασικοί λόγοι που οδηγούν τους νέους της Gen Z να ξεκινήσουν ψυχοθεραπεία και ποιες είναι οι πιο συχνές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν; Ας ξεκινήσουμε από το θετικό που διαφοροποιεί την Gen Z: δεν φοβάται να ζητήσει βοήθεια. Μην ξεχνάμε ότι ο κόσμος μεταβάλλεται συνεχώς και με ιδιαίτερα αυξημένη ταχύτητα, κι αυτό είναι ιδιαίτερα στρεσογόνο. Η συγκεκριμένη γενιά έχει να διαχειριστεί αυξημένο άγχος, ανασφάλεια, επαγγελματικά θέματα και διαπροσωπικές σχέσεις, προκλήσεις που εντείνονται και λόγω της αναπόφευκτης σύγκρισης με τους άλλους στα social, κάτι που δεν είχαν να αντιμετωπίσουν σε τόσο μεγάλο βαθμό οι προηγούμενες γενιές. Τα social media έχουν συμβάλει στην αποδοχή της ψυχοθεραπείας ή, αντίθετα, δημιουργούν εσφαλμένες προσδοκίες για την ψυχική υγεία και την αυτοφροντίδα; Τα social media έχουν παίξει έναν διπλό ρόλο. Από τη μία συνέβαλαν σημαντικά στο να ανοίξει η συζήτηση γύρω από την ψυχική υγεία. Νέοι άνθρωποι ενημερώνονται, αναγνωρίζουν συμπτώματα, αισθάνονται λιγότερο μόνοι και καταλαβαίνουν ότι το να ζητήσεις βοήθεια δεν είναι ένδειξη αδυναμίας, αλλά μια πράξη φροντίδας προς τον εαυτό σου. Από την άλλη πλευρά υπάρχει και η σκοτεινή όψη. Η υπεραπλούστευση σύνθετων ψυχολογικών θεμάτων, οι «διαγνώσεις» μέσα από βίντεο λίγων δευτερολέπτων και η τάση να παρουσιάζεται η αυτοφροντίδα ως μια εύκολη συνταγή μπορούν να δημιουργήσουν λανθασμένες προσδοκίες. Η ψυχοθεραπεία δεν είναι μια γρήγορη και μαγική διαδικασία που αλλάζει τη ζωή μέσα σε λίγες συνεδρίες, αλλά απαιτεί συνέπεια και προσπάθεια για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα. Υπάρχουν σημάδια που δείχνουν ότι κάποιος θα ωφελούνταν από την ψυχοθεραπεία, ακόμη κι αν δεν βιώνει κάποια έντονη ψυχική δυσκολία; Υπάρχουν ορισμένα σημάδια που αξίζει να μας κινητοποιήσουν: όταν νιώθουμε ότι επαναλαμβάνουμε τα ίδια μοτίβα στις σχέσεις μας, όταν δυσκολευόμαστε να βάλουμε όρια, όταν το άγχος έχει γίνει μέρος της καθημερινότητάς μας ή όταν αισθανόμαστε ότι έχουμε χάσει την επαφή με τον εαυτό μας. Ακόμη κι αν όλα δείχνουν «φυσιολογικά» προς τα έξω.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

10

LiFO

09.07.26

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στο επίκεντρο του ψηφιακού μετασχηματισμού στον ΑΔΜΗΕ Έξυπνες τεχνολογίες για ένα πιο αξιόπιστο Σύστημα Μεταφοράς. Η ψηφιοποίηση αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για τον ΑΔΜΗΕ, καθώς βρίσκεται στον πυρήνα του σχεδιασμού για τον εκσυγχρονισμό της λειτουργίας και της συντήρησης του Συστήματος Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας. Σε ένα διεθνές περιβάλλον όπου η Τεχνητή Νοημοσύνη και η Μηχανική Μάθηση εξελίσσονται ραγδαία και επηρεάζουν κάθε κλάδο, ο ΑΔΜΗΕ επιταχύνει τον ψηφιακό του μετασχηματισμό, ενσωματώνοντας προηγμένες τεχνολογίες στις επιχειρησιακές διαδικασίες με στόχο την ενίσχυση της αποδοτικότητας, την περαιτέρω αναβάθμιση της αξιοπιστίας του ηλεκτρικού συστήματος και τη βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχει. Στο πλαίσιο αυτό, ο ΑΔΜΗΕ έχει υλοποιήσει τα εξειδικευμένα προγράμματα AI Garage και AI Discovery, τα οποία επαναπροσδιορίζουν τον τρόπο εργασίας, την αναζήτηση και αξιοποίηση πληροφορίας, καθώς και τη συνεργασία μεταξύ των διαφορετικών διευθύνσεων του οργανισμού. Το AI Garage λειτούργησε ως πρακτικό πεδίο εξοικείωσης των εργαζομένων με την Τεχνητή Νοημοσύνη, προσεγγίζοντάς την ως καθημερινό «ψηφιακό συνεργάτη» που υποστηρίζει εργασίες ρουτίνας, επιταχύνει διαδικασίες και συμβάλλει στη διαμόρφωση πιο ολοκληρωμένων λύσεων. Από την άλλη, το AI Discovery εστίασε περισσότερο στους ανθρώπους και στις δεξιότητές τους, χαρτογραφώντας τις επιχειρησιακές περιοχές όπου η ΤΝ μπορεί να δημιουργήσει μετρήσιμη και ουσιαστική αξία. Οι πρώτες εφαρμογές της ΤΝ στον ΑΔΜΗΕ αποτυπώνουν ήδη τη δυναμική αυτής της προσέγγισης. Με το εργαλείο Asset AI, για παράδειγμα, συνδυάζονται δεδομένα εξοπλισμού, ιστορικά συντήρησης, πληροφορίες από συστήματα GIS/EAM και η εμπειρική γνώση των μηχανικών πεδίου. Μέσα από αυτήν τη σύνθεση, ένας AI assistant προσφέρει ενιαία εικόνα για κάθε υποδομή, εντοπίζει ασυνήθιστες συμπεριφορές, συσχετίζει πηγές πληροφορίας και

προτείνει ενέργειες προληπτικής συντήρησης ή αντιμετώπισης βλαβών. Παράλληλα, στον τομέα της κυβερνοασφάλειας, η Τεχνητή Νοημοσύνη συμβάλλει στην ποσοτικοποίηση και αποτύπωση κινδύνων, μετατρέποντας πολύπλοκες τεχνικές αναφορές σε σαφή και κατανοητή εικόνα επιχειρησιακού ρίσκου. Εξίσου σημαντική είναι η αξιοποίηση της ΤΝ σε ρυθμιστικά και κανονιστικά ζητήματα. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι η ανάλυση συμβάσεων, η παρακολούθηση του διαρκώς μεταβαλλόμενου ευρωπαϊκού και εθνικού νομικού και ρυθμιστικού πλαισίου και η υποστήριξη της προετοιμασίας τεχνικών και ρυθμιστικών εγγράφων, μέσω των οποίων ενισχύεται η συμμόρφωση, η ακρίβεια και η ταχύτητα λήψης αποφάσεων του οργανισμού. Στόχος του οργανισμού είναι η δημιουργία ολοκληρωμένων γνωσιακών βάσεων για κάθε ειδικότητα και επιχειρησιακό πεδίο. Οι βάσεις αυτές θα συγκεντρώνουν και θα οργανώνουν τη συνολική γνώση του ΑΔΜΗΕ – από τη λειτουργία και τη συντήρηση του συστήματος έως την αγορά ηλεκτρικής ενέργειας, τα έργα Τεχνολογίας, Πληροφορικής και Επικοινωνιών, την εφοδιαστική αλυσίδα, τις συμβάσεις και τα οικονομικά δεδομένα, αλλά και τις ρυθμιστικές και υποστηρικτικές λειτουργίες. Πάνω σε αυτό το θεμέλιο θα αναπτυχθούν βοηθοί ΤΝ (AI assistants και agents), που θα λειτουργούν ως εργαλεία υποστήριξης για τους εργαζόμενους, διευκολύνοντας την ταχύτερη εύρεση πληροφορίας, και τη λήψη τεκμηριωμένων αποφάσεων, πάντα υπό ανθρώπινη εποπτεία. Η ουσιαστική αξία της Τεχνητής Νοημοσύνης δεν έγκειται μόνο στα ίδια τα εργαλεία, αλλά στην ικανότητά της να οργανώνει τη συνεργασία. Με τον τρόπο αυτό, η τεχνολογία λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής των ανθρώπινων δυνατοτήτων και η καινοτομία ενσωματώνεται στην καθημερινή πρακτική, θέτοντας τις βάσεις για τον ψηφιακό ΑΔΜΗΕ της επόμενης δεκαετίας.

Η ψηφιοποίηση εξελίσσεται σε βασικό μοχλό για ένα πιο αξιόπιστο και ευφυές Σύστημα Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας.

LiFO 09.07.26

11

Ευτράπελα και σοβαρά εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών στις ΗΠΑ Ο Ντόναλντ Τραμπ επαναφέρει τη ρητορεία περί κομμουνιστικού κινδύνου στοχεύοντας στη συσπείρωση των Ρεπουμπλικάνων αλλά και στη διαγενεακή ρήξη εντός του Δημοκρατικού Κόμματος. απ ό τον κώστα αναγνωστ ό π ουλο

Οι Ηνωμένες Πολιτείες κινδυνεύουν. Όχι από εξωτερικό εχθρό, αλλά από εσωτερικό. «Aφού πολεμήσαμε και κερδίσαμε τον Ψυχρό Πόλεμο, αντιμετωπίσαμε την απειλή του κομμουνισμού, αυτή η απειλή αναζωπυρώνεται τώρα στη χώρα μας». Ανήμερα των 250ών γενεθλίων των ΗΠΑ, ο Ντόναλντ Τραμπ έβγαλε από τη ναφθαλίνη την υπαρξιακή φοβέρα εναντίον του αμερικανικού τρόπου ζωής. Ποιοι είναι αυτοί οι κομμουνιστές που απειλούν τα ιερά και τα όσια των Αμερικανών; Το Δημοκρατικό κόμμα που έχει διαβρωθεί πλήρως από μια δράκα κομμουνιστών. Και ποιοι αποτελούν τη δράκα; Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, Ζοχράν Μαμντάνι, και μια σειρά νέων στελεχών περίπου στην ηλικία του. Αυτά ακούγονται γελοία, επειδή ακριβώς είναι γελοία. Από μια άποψη, η ρητορεία περί κομμουνιστικού κινδύνου αποδεικνύει την ακραία ιδεολογικο-πολιτική φτώχεια του τραμπισμού που ανατρέχει σε ένα φάντασμα προκειμένου να αναγεννήσει ζόμπι αντανακλαστικά των Ρεπουμπλικάνων εν όψει των ενδιάμεσων εκλογών. Από μια άλλη, έχει ένα δίκιο. Υπάρχει διαγενεακή ρήξη εντός του Δημοκρατικού κόμματος, της οποίας καταλύτης υπήρξε η σχέση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ. Για του λόγου το αληθές, υπάρχουν γεγονότα και δημοσκοπήσεις. Η νίκη του Μαμντάνι έδειξε σε πραγματικές συνθήκες τη βαθιά τομή στο εκλογικό σώμα. Ένας μουσουλμάνος σοσιαλδημοκράτης («δεξιό» θα τον χαρακτήριζαν κάποιοι «αριστεροί» στην Ευρώπη) κέρδισε, κάνοντας περίπατο, τόσο καθιερωμένα στελέχη του κόμματος στις προκριματικές εκλογές όσο και τη δημαρχία της πόλης με τον μεγαλύτερο αριθμό Εβραίων παγκοσμίως. Κυρίως κέρδισε παρά την αντίθεση του κομματικού κατεστημένου και τον λυσσαλέο πόλεμο των επίσημων εβραϊκών οργανώσεων και γνωστών Αμερικανοεβραίων δημοσιολογούντων. Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης έχει αποδείξει ότι διαθέτει οξύτατο πολιτικό αισθητήριο και εξαιρετικό επικοινωνιακό χάρισμα. Αλλά ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Όλοι άρχισαν να μιλούν για αξιόλογη πολιτική τάση, όταν τέσσερις προοδευτικοί υποψήφιοι, συμπεριλαμβανομένων τριών Δημοκρατικών σοσιαλιστών που στήριξε Ολοένα και περισσότερο ο Μαμντάνι, κέρδισαν τις προκριματικές εκλογές των Δημοκρατικών στη Νέα Υόρκη και στο Κολοράντο. Προο αμερικανικός διχασμός οδευτικοί υποψήφιοι έχουν κερδίσει προκριματικές εκλογές και σε άλλες Πολιτείες. Σε όλες τις περιπτώσεις, η προοδευτική ατζέντα πήγαινε χέρι χέρι αφενός με την αντίθεση στις πολιτικές του Ισραήλ και αφετέρου με για το Ισραήλ δεν φέρνει τη φιλοπαλαιστινιακή διάθεση. Είναι ενδιαφέρον, επίσης, ότι η χρηματοδότηση από την κύρια φιλοϊσραηλινή ομάδα λόμπι, AIPAC, τείνει να καταστεί βαρίδι για τους υποψηφίους. πλέον αντιμέτωπες την Εξάλλου, η κοινή γνώμη έχει αλλάξει δραματικά, κι αυτό καταγράφεται σε επανειλημμένες δημοσκοπήσεις. αριστερά και τη δεξιά, Λιγότεροι από τους μισούς Αμερικανούς λένε ότι η υποστήριξη των ΗΠΑ προς το Ισραήλ είναι προς το εθνικό συμφέρον. Για πρώτη φορά, οι Αμερικανοί βλέπουν επίσης τους Παλαιστίνιους με μεγαλύτερη συμπάθεια αλλά το κατεστημένο από ό,τι τους Ισραηλινούς. «Στο πλαίσιο της δημοκρατικής οπισθοδρόμησης εντός του Ισραήλ και της εμβάκαι των δύο κομμάτων θυνσης της κατοχής της Δυτικής Όχθης και της πολιορκίας της Γάζας, ελάχιστοι Αμερικανοί φιλελεύθεροι θα εναντίον της βάσης τους. μπορούσαν να ισχυριστούν ότι μοιράζονται αξίες με τους Ισραηλινούς ομολόγους τους» (Τζόσουα Λάιφερ, «Foreign Policy», καλοκαίρι 2026). Μια δημοσκόπηση του Pew τον Απρίλιο έδειξε ότι το 60% των Αμερικανών ενηλίκων έχει αρνητική άποψη για το Ισραήλ – είναι αυξημένο κατά 7% από πέρυσι και 20% από το 2022. Μεταξύ των Δημοκρατικών και των ανεξάρτητων που κλίνουν προς τους Δημοκρατικούς –στους οποίους περιλαμβάνονται οι περισσότεροι Αμερικανοεβραίοι–, ένα 80% έχει δυσμενή γνώμη για το Ισραήλ. Μεταξύ των Ρεπουμπλικάνων, η πλειοψηφία εξακολουθεί να υποστηρίζει το Ισραήλ, αλλά το 57% των ατόμων ηλικίας 18 έως 49 ετών έχει αρνητικές απόψεις (Κένεθ Ροθ, «The Guardian», 30/6/2026). «Αυτή η δικομματική εχθρότητα προς το Ισραήλ αρχίζει να μοιάζει με τη λαϊκιστική οργή για τους αιώνιους πολέμους και το ελεύθερο εμπόριο που συγκλόνισε την αμερικανική πολιτική πριν από μια δεκαετία» (Πίτερ Μπέιναρτ, «Jewish Currents», 30/6/2026). Οι Ρεπουμπλικάνοι και οι Δημοκρατικοί ηγέτες στο Κογκρέσο παραμένουν ένθερμοι υποστηρικτές του Ισραήλ, αλλά όλο και περισσότερο ο αμερικανικός διχασμός για το Ισραήλ δεν φέρνει πλέον αντιμέτωπες την αριστερά και τη δεξιά, αλλά το κατεστημένο και των δύο κομμάτων εναντίον της βάσης τους. Οι εξελίξεις τρέχουν. Ο πρώην προσωπάρχης του Λευκού Οίκου και πρώην δήμαρχος του Σικάγου, Αμερικανοεβραίος Ραμ Εμάνουελ, πρόκειται να εκφωνήσει βαρυσήμαντη ομιλία στο Ισραήλ. «Το μήνυμα είναι ότι ο πόλεμος στη Γάζα και οι αλλαγές στην αμερικανική και παγκόσμια κοινή γνώμη έχουν συγκλίνει, με τεράστιες συνέπειες. Οι δεκαετίες κατά τις οποίες οι Αμερικανοί υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής συχνά ανησυχούσαν για τις επιλογές και τη συμπεριφορά του Ισραήλ, αλλά θεωρούσαν την υποστήριξη προς την κυβέρνησή του απόλυτη και ακλόνητη, έχουν πλέον φτάσει στο τέλος τους» («Politico», 7/6/2026). Τα περί κομμουνιστικής απειλής που εκτόξευσε ο Τραμπ ανήκουν στα ευτράπελα της πολιτικής ζωής. Ωστόσο, είναι δύσκολο να εκτιμήσουμε την απήχησή τους σε ανθρώπους που τους ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι μόλις ακούσουν τις λέξεις «κοινωνικό - πολιτικό». Από την άλλη, εύλογα θα πρέπει να αναμένεται στο Δημοκρατικό Κόμμα μια μετατόπιση προς τα αριστερά, αλλά όχι όση θα ήθελαν οι ριζοσπάστες του. Είναι πιθανόν, επίσης, χάριν των εσωκομματικών ισορροπιών να υπάρξουν «Ιφιγένειες», με πρώτους υποψήφιους τους ηγέτες της μειοψηφίας, Τσακ Σούμερ (Γερουσία) και Χακίμ Τζέφρις (Βουλή των Αντιπροσώπων), οι οποίοι, αν τεθεί το θέμα, μάταια θα περιμένουν τη θεά Άρτεμη να τους σώσει.

Καθηγητής (αφ.), Πολυτεχνείο Ξάνθης ΔΠΘ

ΝΕΟΣ ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

12

LiFO

09.07.26

Μαθήματα καθημερινού καπιταλισμού

Πώς απαντάς σε όσους, τουρίστες κυρίως, θεωρούν αυτονόητο πως οι λόκαλ είναι πάντα πρόθυμοι, ακόμα και εν μέσω καύσωνα, να γίνουν οι ξεναγοί τους στα «κρυφά» στέκια του κέντρου. απ ό την ε ρωφιλ η κοκ κ αλ η

Talk of the Town

Το λεωφορείο 035 «Άνω Πετράλωνα - Ταύρος - Κυψέλη» δεν φτάνει ποτέ στην ώρα του, ο συρμός από τον σταθμό Βικτώρια περνάει κάθε δέκα λεπτά, εντελώς τυχαία μπορεί να λειτουργεί το κλιματιστικό στο βαγόνι, η άσφαλτος στην Πατησίων βράζει, εγώ έχω αργήσει όπως κανένας άλλος και, ενώ βιάζομαι, κάποιος σέρνει μια βαλίτσα, άλλος ένα καρότσι κι εγώ «πετάω» πάνω στις πλατφόρμες μου· όλοι είμαστε μούσκεμα στον ιδρώτα. Μια τουρίστρια με ρωτάει αν είμαι λόκαλ και χαίρεται πολύ που είμαι γιατί θέλει να ανακαλύψει τις ψαγμένες ταράτσες της Αθήνας. Οι αδιέξοδες αλλά τόσο υποχρεωτικές μετακινήσεις στο πολυπόθητο παραδεισένιο τουριστικό κέντρο της Αθήνας δεν μας επιτρέπουν να κοιταζόμαστε στα μάτια, όχι μόνο γιατί ο καυτός ήλιος μάς αναγκάζει να φοράμε γυαλιά ηλίου μέχρι τη βαριά δύση, ούτε επειδή σημειώνω συνεχώς στο κινητό μου λίστες με ψώνια στο σούπερ μάρκετ, βιβλία που θέλω να διαβάσω, ταινίες στα θερινά σινεμά που για εμάς τις φανατικές καπνίστριες και σινεφίλ είναι μια όαση. Δεν κοιταζόμαστε και επειδή ο εγκέφαλός μας είναι καμένος από το multitasking, τις εκκρεμότητες και κάτι συναισθήματα στριμωγμένα ανάμεσα σε οχτάωρο, δρομολόγια, κομπρεσέρ και πολύ σκρολάρισμα. Έτσι, μόνο η οθόνη του κινητού λέει αλήθειες – και γενικά οι οθόνες. Η οθόνη που γράφει τις προσφορές πάνω από τα ψυγεία των τυριών, το επόμενο δρομολόγιο πάνω από τη στάση, το ChatGPT που πλέον έχει αντικαταστήσει τους κοντινούς μας, αυτούς που δεν ντρεπόμασταν να τους κάνουμε μια χαζή ερώτηση. Βέβαια, οι οθόνες ενίοτε κάνουν και μεγάλα λάθη. Η μόνη σιγουριά είναι ότι βρισκόμαστε στην Αθήνα. Στο κέντρο. Όλα τα άλλα παίζονται. Υπάρχει η πάνω Αθήνα, η κάτω Αθήνα, η Αθήνα της παραλιακής, η Αθήνα της Μιχαήλ Βοδα και η καθεμία ας βρει την Αθήνα της να ησυχάσουμε. Προτείνω στην τουρίστρια να αναζητήσει στο Google τις ταράτσες και να αποφασίσει σύμφωνα με τις αξιολογήσεις. Δυσανασχετεί, μάλλον περίμενε να της αποκαλύΟι αδιέξοδες αλλά ψω κάποιο κρησφύγετο που σερβίρει κοκτέιλ με θέα τον τόσο υποχρεωτικές Παρθενώνα. Της εξηγώ πως αποφεύγω τις ταράτσες του κέντρου, είναι ασφυκτικά γεμάτες και η ουρά αναμονής μετακινήσεις στο ξεκινάει από το πεζοδρόμιο. παραδεισένιο Δεν χωράμε στην ίδια Αθήνα, όσα μαγαζιά κι αν ανοίτουριστικό κέντρο ξουν, όσες κάμερες κι αν παρακολουθούν, όσα πατίνια κι αν κυκλοφορούν. της Αθήνας δεν Απογοητευμένη από την απάντηση, μου λέει πως οι μας επιτρέπουν Έλληνες, ή τέλος πάντων οι λόκαλ της Αθήνας, μέχρι τώρα τής φάνηκαν φιλικοί, πρόθυμοι και εξυπηρετικοί. να κοιταζόμαστε Μάλλον δεν με συμπάθησε. Αναρωτιέμαι γιατί θεωρεί στα μάτια, επειδή αυτονόητο πως μέσα στη λαλάκα, με το ζόρι και δωρεάν, εν μέσω καύσωνα, θα είμαι η ξεναγός της στα απόκρυφα ο εγκέφαλός μας στέκια του κέντρου. είναι καμένος από Σε αυτές τις περιπτώσεις, η καλύτερη απάντηση είναι το multitasking και μια ερώτηση: « Έχεις γνωρίσει λόκαλ με τους οποίους δεν είχατε οικοκάτι συναισθήματα νομική συναλλαγή και διαπίστωσες όλα αυτά τα χαρίστριμωγμένα. σματα;».

«Not really, but so far…». Αμερικανίδα είναι, δεν μπορεί να χρειάζεται από μένα μαθήματα καπιταλισμού. Μάλλον της χάλασα το αφήγημα ότι οι λόκαλ στην Αθήνα πίνουν όλη μέρα φραπέδες και ούζα στις πλατείες περιμένοντας τους τουρίστες για το «καλωσήρθατε». Τη ρώτησα αν έχει παρατηρήσει τη συμπεριφορά των οδηγών Ι.Χ. της Αθήνας, τις χρεώσεις των ταξί, αν την έχουν παρενοχλήσει στα ΜΜΜ, αν έχει συναντήσει pickpockets, αν έχει περπατήσει μόνη της τη νύχτα, αν έχει ενημερωθεί για τα κυβερνητικά σκάνδαλα, τους μισθούς της καλοκαιρινής σεζόν και γενικά αν επιδίωξε ή αν κατάφερε να κάνει κάποια γνωριμία χωρίς οικονομική συναλλαγή.

«I am on Tinder, so I’ll keep searching», είπε.

«We all do», σκέφτηκα, και προσεγγίζοντας τον τρόπο σκέψης της, προέβλεψα το μέλλον. Μια εποχή στην οποία μας γνωρίζουν όσοι πληρώνουμε και γνωρίζουμε όσους μας πληρώνουν. Γνωριζόμαστε, αλλά δεν αναγνωριζόμαστε. Δεν θυμόμαστε πρόσωπα και μυρωδιές, μόνο συναλλαγές. Συνομιλούμε μόνο αν μεσολαβεί ανταλλαγή υπηρεσιών μεταξύ μας, είτε σε μετρητά είτε σε είδος. Εμπιστευόμαστε οθόνες και λύσεις της τεχνητής νοημοσύνης και σπανίως νοσταλγούμε την Αθήνα της αλληλεγγύης και των κινημάτων, τον θερινό ερωτισμό που μας ανέθρεψε μέσα στην ανασφάλεια και μας δίδαξε υποχρεωτικά την αγγλική γλώσσα από το δημοτικό, όχι για να είμαστε πολίτες του κόσμου αλλά για να είμαστε καλοί ξεναγοί των τουριστών που αναζητούν ταράτσες με θέα.

* Ιστορίες για τον εξευγενισμό της πόλης και της επιθυμίας.

ΠΟ(Ρ)ΝΟΓΡΑΦΙΑ*

LiFO 09.07.26

13

TAL K OF THE TOWN

71' με την

Αμαλία Κοσμά σ υνεντ ευξ η: m . hul o t φ ω τ ογ ραφ ι εσ : π αρι σ ταβι τια ν

Συνεργάζεται εδώ και δύο δεκαετίες με τους σημαντικότερους Έλληνες δημιουργούς του σύγχρονου χορού και του θεάτρου, περιοδεύει σε όλο τον κόσμο, αλλά εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τον χορό ως μια καθημερινή δουλειά που απαιτεί αλήθεια, εμπιστοσύνη και διαρκή έκθεση. Η αποκαλυπτική εμφάνισή της στο έργο του Ευριπίδη Λασκαρίδη ήταν και η αιτία για αυτήν τη συνέντευξη.

14

LiFO

09.07.26

η επανάληψη της «τουρνέ» του ευριπίδη λασκαρίδη στη μικρή επίδαυρο στο πλαίσιο του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου ήταν μια αλληλουχία από ευχάριστες εκπλήξεις. Η μεγαλύτερη απ’ όλες ήταν η ερμηνεία της Αμαλίας Κοσμά, η οποία, δίπλα σε έναν επίσης εξαιρετικό Ευθύμιο Μοσχόπουλο, έκλεψε την παράσταση σε μια σειρά σατιρικών ρόλων που κάποιες στιγμές γίνονταν σαρωτικοί, ξεκαρδιστικοί, αστείοι μέχρι δακρύων. Ως χορεύτρια και performer η Αμαλία, εκτός από τον Ευριπίδη Λασκαρίδη, έχει συνεργαστεί με τους: Χρήστο Παπαδόπουλο, Δημήτρη Παπαϊωάννου, Ίριδα Καραγιάν, Τζένη Αργυρίου, Σοφία Σπυράτου, Θωμά Μοσχόπουλο, Θάνο Παπακωνσταντίνου κ.ά. Έχει χορέψει σε διάφορα διεθνή φεστιβάλ, μεταξύ των οποίων το Φεστιβάλ Julidans (Ολλανδία), η Μπιενάλε Χορού της Λιόν, το Φεστιβάλ Χορού του Δουβλίνου (DDF), το Φεστιβάλ Romaeuropa (Ιταλία), το Φεστιβάλ Aerowaves Spring Forward, το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας, το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου κ.ά. Έχει επιμεληθεί την κίνηση σε θεατρικές παραστάσεις, μεταξύ άλλων για το Εθνικό Θέατρο, την Εθνική Λυρική Σκηνή και το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, ενώ ήταν performer και μέλος της χορογραφικής ομάδας για την τελετή έναρξης των Πρώτων Πανευρωπαϊκών Αγώνων Μπακού 2015 στο Αζερμπαϊτζάν, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Δημήτρη Παπαϊωάννου. Μεταξύ 2011 και 2019 δίδασκε μπαλέτο στο επαγγελματικό τμήμα και στο φυτώριο της ΚΣΟΤ. Αυτή τη στιγμή είναι στη Βιέννη, στο ΙmΡulsΤanz, ένα από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ σύγχρονου χορού διεθνώς, για παραστάσεις με το My fierce ignorant step του Χρήστου Παπαδόπουλου, που είναι και ο τελευταίος τους σταθμός πριν από τις διακοπές. «Γεννήθηκα στην Αθήνα και μεγάλωσα στην Κυψέλη, πέρασα όμως μεγάλο μέρος της παιδικής μου ηλικίας στην Κέρκυρα των ’80s και της ντίσκο, και στη Νάξο, πιο παραδοσιακά», λέει. «Κατάγομαι από οικογένεια παραδοσιακών, αυτοδίδακτων οργανοπαικτών και τραγουδιστών του νησιώτικου τραγουδιού, οπότε έχω φάει τα πανηγύρια με το κουτάλι. Ο παππούς μου είχε το παρατσούκλι “Θεός” (Γεώργιος Κονιτόπουλος) και μαζί με τους γιους του και θείους μου (Κώστας και Αντώνης Κονιτόπουλος) είχαν δημιουργήσει την μπάντα “Τα Θεουδάκια”, που σάρωναν τις Κυκλάδες από τη δεκαετία του ’80 και μετά. Κάθε καλοκαίρι στον Κινίδαρο της Νάξου με ρωτούσαν “εσύ ποιανού είσαι;” και η απάντηση ήταν “του Θεού η εγγονή”. Στο χωριό ακουγόταν απολύτως φυσιολογικό αλλά μέσα μου έλεγα: “καλά, το είπα όντως αυτό; Και μπορώ να το λέω άνετα γιατί ισχύει κιόλας;”. Το απολάμβανα πάρα πολύ! Σε ηλικία πέντε ετών είδα μπαλέτο για πρώτη φορά στην τηλεόραση και είπα στη μητέρα μου “αυτό θέλω!”. Οπότε, στην ουσία χορεύω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Ντίσκο, πανηγύρι και μπαλέτο. Φοβερός συνδυασμός. Το να μεγαλώνεις στην Κυψέλη τη δεκαετία του ’90 δεν ήταν καθόλου εύκολο. Η Κυψέλη δεν είχε καμία σχέση με αυτό που είναι σήμερα. Ήταν μια περιοχή υποβαθμισμένη, με υψηλό επίπεδο φτώχειας και μεγάλη παραβατικότητα. Οι γονείς μου τελείωσαν και οι δύο μόνο το δημοτικό και ξεκίνησαν να δουλεύουν απ’ τα δεκατρία τους –πράγμα εξωφρενικό αν το σκεφτεί κανείς σήμερα–, οπότε η καθημερινότητά μας ήταν πάντα συνδεδεμένη περισσότερο με την επιβίωση. Στο σπίτι δηλαδή δεν άκουγε κανείς Μαρία Κάλλας, ούτε θα συζητούσε για παραστάσεις. Πέρα από την κλίση της οικογένειας στην παράδοση, στο σπίτι θα έπαιζε σίγουρα Άντζελα και Βασίλης Καρράς. Οπότε ο χορός για μένα, και συγκεκριμένα το μπαλέτο, ήταν ένας τελείως άλλος κόσμος. Η κλασική μουσική, η πειθαρχία, ο κώδικας συμπεριφοράς, η τόσο τρομακτικά απαιτητική τεχνική που στα μάτια μου αφορούσε με έναν τρόπο την ευγένεια και το «υψηλό», ήταν η όαση σε αυτό που υπήρχε γύρω μου. Τότε έβλεπα το μπαλέτο ως διέξοδο σε αυτό που μου φαινόταν κάπως μίζερο και πολύ “λαϊκό”. Σήμερα, ευτυχώς, μπορώ να περάσω μια χαρά από τον Καρρά στην Κάλλας και το αντίστροφο χωρίς καμία υπαρξιακή αγωνία. Νιώθω πολύ καλά και με τα δύο. Οι σπουδές στη Γερμανία δεν μου έδωσαν αυτό που περίμενα. Πήγα στο Folkwang Hochschule στο Έσεν της Γερμανίας, μια σχολή με άμεση σχέση με την Πίνα Μπάους, και πραγματικά απογοητεύτηκα γιατί το σύστημα εκπαίδευσης μου φάνηκε αρκετά παρωχημένο. Παράλληλα, μου έγινε πολύ γρήγορα ξεκάθαρο ότι δεν μπορούσα να ζήσω εκτός Ελλάδας – δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο αυτό το φως! Γύρισα πίσω και έδωσα εξετάσεις στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, όπου πέρασα κατευθείαν στο δεύτερο έτος και έκανα ένα τρελό sprint για να μπω στον κόσμο του σύγχρονου χορού. Δεν ταυτίστηκα ποτέ ιδιαίτερα με την ιδέα ότι ο χορός είναι ένας τρόπος να εκφράζεις συναισθήματα που οι λέξεις δεν μπορούν. Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, σχεδόν δεν αντέχω να το ακούω. Μου φαίνεται τρομερά κλισέ. Οι χορευτές δεν είμαστε άλαλοι άνθρωποι. Μιλάμε και εκφραζόμαστε με λέξεις κανονικά, όπως όλοι. Το σώμα είναι απλώς το μέσο της δουλειάς μου και ο τρόπος με τον οποίο έχω επιλέξει να εκτίθεμαι. Η πρόκληση για μένα κάθε φορά είναι να είμαι πραγματικά παρούσα σε αυτό που κάνω, όσο απλό ή σύνθετο κι αν είναι, και να εμπλέκομαι με ειλικρίνεια. Δεν με ενδιαφέρει ιδιαίτερα δηλαδή να “εκφραστώ”. Γιατί το να εκφραστεί κάποιος δεν σημαίνει απαραίτητα ότι αυτό αφορά και κάποιον άλλον. Με ενδιαφέρει να υπάρχει αλήθεια σε αυτό που κάνω και να μη λέω ψέματα πάνω στη σκηνή. Δεν ξύπνησα μια μέρα και είπα “α, ωραία, θα ασχοληθώ με τον χορό. Για να δούμε τα υπέρ και τα κατά”. Σχεδόν δεν είχα καταλάβει καν ότι θα μπορούσα να ακολουθήσω επαγγελματικά το χόμπι μου, μέχρι που έμαθα για τις εξετάσεις του υπουργείου Πολιτισμού στα 18. Έγινε πολύ φυσικά και με στυλοβάτη τη μητέρα μου, που όταν κάποια στιγμή της είπα ότι σκεφτόμουν να μη συνεχίσω, η απάντησή της ήταν “ούτε να το διανοηθείς!”. Η επισφάλεια δεν μπήκε ποτέ στο τραπέζι, γιατί ούτως ή άλλως ζούσαμε με επισφάλεια. Δεν θα την έφερνε ο χορός. Οπότε γιατί να μη συνέχιζα με κάτι που μου έδινε πραγματική χαρά και κίνητρο;». Τη ρωτάω αν υπήρξε, ωστόσο, κάποια στιγμή που σκέφτηκε να τα παρατήσει. «Δεν γίνεται να “παρατήσεις” κάτι που κάνεις τη μισή σου ζωή επαγγελματικά. Σε ακολουθεί θέλεις δεν θέλεις, αλλά ναι, το έχω σκεφτεί», λέει. «Κυρίως πολύ περισσότερο από τον ερχομό του γιου μου και μετά. Ο χορός είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής μου, αλλά θέλω να πιστεύω ότι δεν είναι ολόκληρη η ζωή μου. Δεν θέλω να αισθάνομαι ότι η ταυτότητά μου εξαντλείται μόνο εκεί. Και σίγουρα δεν θέλω να εξαρτώμαι από ένα πράγμα σαν να μην υπάρχει τίποτα άλλο που να μπορώ να ανακαλύψω για τον εαυτό μου. Έχω μεγάλη περιέργεια να δω τι άλλο μπορεί να μου φέρει η ζωή». «Σπούδασες κοινωνιολογία και χορό. Πόσο διαφορετικοί είναι τελικά αυτοί οι δύο τρόποι να διαβάζει κανείς τον κόσμο;». «Δεν τα βλέπω ως δύο πολύ διαφορετικούς τρόπους να διαβάζει κανείς τον κόσμο. Η κοινωνιολογία είναι ένα εργαλείο παρατήρησης των ανθρώπων και των σχέσεών τους και, με έναν άλλο τρόπο, το ίδιο είναι και ο χορός. Πάντως σίγουρα δεν ξεκινάμε ποτέ μια δημιουργική διαδικασία με στόχο να μιλήσουμε για κοινωνιολογικές έννοιες. Για παράδειγμα, στη δουλειά του Χρήστου Παπαδόπουλου, η συλλογικότητα και η ομαδικότητα είναι πολύ έντονα στοιχεία. Αλλά δεν παίρνουμε μια έννοια να την κάνουμε παράσταση. Αυτό προκύπτει φυσικά, από τον τρόπο που δουλεύουμε και από τον τρόπο που υπάρχουμε μαζί στη σκηνή. Η πρώτη μου επαγγελματική δουλειά ήταν στο αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου. Καθόλου άσχημα, δηλαδή, για πρώτη δουλειά. Ήμουν μέλος του Χορού στους Όρνιθες του Σωτήρη Χατζάκη, σε χορογραφία του Δημήτρη Σωτηρίου. Θυμάμαι ακόμα την πορεία απ’ τα καμαρίνια στη σκηνή και το κατακλυσμιαίο συναίσθημα που βιώνεις όταν πρωτοαντικρίζεις το κοινό στο κοίλο. Είναι μια εικόνα που δεν ξεχνάς. Νόμιζα ότι θα λιποθυμήσω. Μετά συνεργάστηκα με τον Δημήτρη Παπαϊωάννου στο ΜΕΣΑ και εκεί γνωρίστηκα με τον Χρήστο Παπαδόπουλο και τον Ευριπίδη Λασκαρίδη. Με τον Χρήστο συνεργαστήκαμε για πρώτη φορά το 2013 στις Τραχίνιες του Θωμά Μοσχόπουλου, έπειτα από εκείνη τη θρυλική οντισιόν των δύο εβδομάδων στο Εθνικό Θέατρο, όπου περάσαμε 1.000 κορίτσια για 12 θέσεις στον Χορό. Την αγαπήσαμε πολύ αυτήν τη δουλειά. Μετά ξανά με τον Δημήτρη για το Baku2015, και από το 2015 μέχρι σήμερα συνεργάζομαι σταθερά με τον Χρήστο στα έργα Opus, Ion, Elvedon και My Fierce Ignorant Step. Με τον Ευριπίδη συνεργάστηκα πρώτη φορά στο ELENIT και έχω ακόμα κάποιες συνεργασίες στο θέατρο με τον Θάνο Παπακωνσταντίνου, την Αργυρώ Χιώτη και τον Μάριο Μπανούσι. Έπειτα από 20 χρόνια δουλειάς κουβαλάω πολλούς τραυματισμούς, οπότε σίγουρα έχω χάσει αυτή την παντοδυναμία που ένιωθα νεότερη σε σχέση με το σώμα μου. Το οξύμωρο όμως είναι πως έχω βρει μια διαφορετικού είδους δύναμη, που επί της ουσίας δεν έχει να κάνει με το πόσο αντέχει το ίδιο το σώμα, αλλά με το πόσο αντέχω εγώ. Και αυτό είναι από τα μεγάλα δώρα της μητρότητας. Είναι φοβερό να συνειδητοποιείς τι μπορεί να αντέξει το σώμα και τι δύναμη κρύβει. Δεν νιώθω να με καταβαραθρώνει η αλλαγή. Το αντίθετο. Μου αρέσει πολύ που μεγαλώνω και νιώθω ότι στα 60 μου θα είμαι στην καλύτερή μου φάση».

LiFO 09.07.26

15

TAL K OF THE TOWN 71 λεπτά με την Αμαλία Κοσμά «Πόσο χώρο αφήνεις στην ατέλεια και στο απρόβλεπτο πάνω στη σκηνή;». «Εδώ πέτυχες διάνα! Είμαι η βασίλισσα του ευτράπελου, η ιέρεια του λάθους. Αγαπώ πολύ τα λάθη και τις ατέλειες στη σκηνή –και στη ζωή επίσης–, ακριβώς γιατί για μένα εκεί ξεκινάει η ανθρώπινη διάσταση. Σε καμία παράσταση δεν θα γίνει ακριβώς το ίδιο πράγμα. Κι ας έχεις κάνει πρόβα εκατό φορές, κι ας ξέρεις ότι μπορεί να έχεις βρει κάτι που λειτουργεί. Υπάρχει πάντα αυτό το περιθώριο στο απρόβλεπτο, το οποίο με κάνει να νιώθω πραγματικά ευάλωτη όταν συμβαίνει και ταυτόχρονα μπορεί να μου αποκαλύψει κάτι τελείως αναπάντεχο. Αυτό που μαθαίνεις μέσα από τις συνεργασίες είναι ότι πρέπει να είσαι λίγο χαμαιλέοντας. Και το πιο σημαντικό, να εμπιστεύεσαι κάθε φορά τον δημιουργό με τον οποίο δουλεύεις. Θυμάμαι, όταν με κάλεσε η Αργυρώ Χιώτη να κάνουμε το Αναψυκτήριο για το Φεστιβάλ Αθηνών, με ρώτησε: “Τραγουδάς;”. “Όχι ιδιαίτερα”. “Μιλάς;”. “Ακατανόητα ίσως, αλλά με κείμενο όχι”. “Ωραία, θα συνεργαστούμε!”. Εν τέλει κατέληξα να τραγουδάω μεσαιωνικά γαλλικά πολυφωνικά υπό την καθοδήγηση της φοβερής Δήμητρας Τρυπάνη και να έχω κείμενο κανονικά. Πράγματα δηλαδή που δεν είχα ξανακάνει. Δεν υπάρχει δημιουργός –τουλάχιστον όχι από αυτούς με τους οποίους συνεργάζομαι– ο οποίος να μη βλέπει κάτι συγκεκριμένο σ’ εσένα για να καταλήξει να σε επιλέξει. Είτε πρόκειται για μια καινούργια συνεργασία είτε πρόκειται για μια αντικατάσταση σε ένα ήδη υπάρχον έργο. Η ελληνική σκηνή στο διεθνές τοπίο τα πηγαίνει εξαιρετικά, το ερώτημα για μένα έχει να κάνει περισσότερο με το τι γίνεται μέσα στο ελληνικό τοπίο. Αυτό που συναντάω στα μεγάλα φεστιβάλ και στις σκηνές του εξωτερικού είναι κάτι που λείπει από την ελληνική πραγματικότητα: το κοινό. Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται συστηματικά να δουν χορό και παρακολουθούν τη δουλειά των καλλιτεχνών χωρίς να ανήκουν απαραίτητα στον χώρο. Ακόμα και όταν υπάρχει συζήτηση μετά την παράσταση, τα θέατρα συνήθως είναι κατάμεστα και ο διάλογος που προκύπτει είναι πολύ ζωντανός και ουσιαστικός. Είναι πραγματικά στενάχωρο να πηγαίνεις σε παραστάσεις χορού στην Αθήνα και να συναντάς κυρίως τους συναδέλφους σου και, στην καλύτερη περίπτωση, τους συγγενείς τους. Επιβεβαιώνει απλώς το πόσο “αόρατοι” είμαστε έξω από τον δικό μας κύκλο. Κι αυτό είναι πολύ κρίμα, ειδικά όταν υπάρχει τόση δουλειά από πίσω και τόσο μεγάλο εκτόπισμα στο εξωτερικό». «Ο χορός είναι μια τέχνη που συχνά αφήνει ελάχιστα χειροπιαστά ίχνη. Πώς συμφιλιώνεσαι με την εφήμερη φύση του;». «Ακριβώς όπως συμφιλιώνομαι και με την εφήμερη φύση της ζωής γενικότερα. Δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος που κυνηγούσε τη φιλοδοξία και την αναγνώριση, ούτε αγχώθηκα ποτέ μην τυχόν και δεν αφήσω το “αποτύπωμά”

μου στο καλλιτεχνικό στερέωμα. Εννοείται ότι το ταλέντο παίζει πολύ σημαντικό ρόλο, αλλά τεράστιο ρόλο παίζει και η τύχη. Στην περίπτωσή μου θεωρώ ότι ήμουν πάρα μα πάρα πολύ τυχερή. Έχω συνεργαστεί με όλους όσους ήθελα χωρίς να το επιδιώξω εμμονικά και με αγωνία, και νιώθω πραγματικά πολύ πλήρης. Νομίζω ότι και η επιτυχία και το τι σημαίνει να ζει κανείς “αξιοπρεπώς” είναι βαθιά υποκειμενικά πράγματα. Κάποιος μπορεί να θεωρεί επιτυχία την αναγνώριση και τα μεγάλα διεθνή φεστιβάλ, και κάποιος άλλος το ότι κατάφερε να στήσει μια παράσταση μόνος του σε ένα υπόγειο στου Ψυρρή για πέντε άτομα και να είναι τρισευτυχισμένος με το αποτέλεσμα. Ο περισσότερος κόσμος στην Ελλάδα προσπαθεί να ζήσει αξιοπρεπώς, είτε είναι χορευτής είτε υπάλληλος γραφείου είτε οτιδήποτε άλλο. Οπότε η ίδια η ερώτηση αποκαλύπτει πάλι το πρόβλημα. Εξακολουθούμε να αντιμετωπίζουμε τον χορό ως κάτι λιγότερο “σοβαρό” και “κανονικό” από τα άλλα επαγγέλματα, αλλά είναι μια δουλειά όπως όλες οι άλλες. Με ανθρώπους που εργάζονται, πληρώνονται, φορολογούνται, μεγαλώνουν παιδιά και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα, όπως όλοι οι υπόλοιποι. Το πρώτο πράγμα που συνήθως λέει ο Ευριπίδης είναι “λοιπόν, μου ήρθε στο μυαλό αυτή η φιγούρα…” και προτού ολοκληρώσει την πρότασή του, έχεις πει “ok, είμαι μέσα!”. Όταν μας αποκάλυψε μαζί με τον Ευθύμιο Μοσχόπουλο το θέμα της παράστασης, νομίζω ήμασταν εκστασιασμένοι. Είμαστε κι οι τρεις άνθρωποι με φοβερή τάση προς το γελοίο και τον αυτοσαρκασμό, οπότε το όλο εγχείρημα φάνηκε ως το πιο φυσικό περιβάλλον. Ούτως ή άλλως, τον κόσμο του Ευριπίδη τον αγαπώ βαθιά γιατί μου είναι τρομακτικά οικείος. Βλέπω πεντακάθαρα τον εαυτό μου μέσα σε αυτόν. Όλοι αυτοί οι χαρακτήρες ισορροπούν διαρκώς ανάμεσα στο γελοίο και στο βαθιά ανθρώπινο και κρύβουν την αμηχανία, την ανημπόρια και τη μοναξιά τους πίσω από κάτι τεράστιες περσόνες που αισθάνονται πολύ καλά με αυτό που κάνουν. Τι πιο απελευθερωτικό; Ακούς για κάποιον καλλιτέχνη ότι περιοδεύει και λες “καλά, αυτός ζει το όνειρο”. Αλλά η περιοδεία, εκτός απ’ τα καλά της, τα ταξίδια, τα σημαντικά φεστιβάλ, έχει και πολλή μοναξιά, περίεργα ξενοδοχεία, φαγητό που μπορεί να σε στείλει αδιάβαστο και γενικά ένα αίσθημα αναμονής της “κανονικής” ζωής. Στη δική μου περίπτωση έχω το φοβερό προνόμιο τα τελευταία χρόνια να ταξιδεύω με τον πιο αγαπημένο μου άνθρωπο στον κόσμο, τον Κωστή Παυλόπουλο, που είναι ηχολήπτης στον χώρο του θεάτρου και του χορού, και μαζί μας έχουμε τον ακόμα πιο αγαπημένο μας άνθρωπο στον κόσμο, τον γιο μας, τον Κοσμά. Νιώθω πολύ τυχερή που το ζούμε κι οι τρεις μαζί».

Το πρώτο πράγμα που συνήθως λέει ο Ευριπίδης είναι “λοιπόν, μου ήρθε στο μυαλό αυτή η φιγούρα…” και προτού ολοκληρώσει την πρότασή του, έχεις πει “ok, είμαι μέσα!”.

Μετά τη Βιέννη και το Ιmpulstanz, η Αμαλία Κοσμά θα περιοδεύσει με το «My fierce ignorant step» του Χρήστου Παπαδόπουλου στη Σαγκάη, την Ταϊβάν, τον Καναδά, την Αυστραλία και σε πολλές ακόμα χώρες.

16

LiFO

09.07.26

«Parkout»

Το νέο app του Δήμου Αθηναίων δίνει τέλος στο ατελείωτο ψάξιμο για πάρκινγκ Η δωρεάν εφαρμογή που συνδέει σε πραγματικό χρόνο οδηγούς που αφήνουν μία θέση με εκείνους που την αναζητούν υλοποιείται από τη ΔΑΕΜ Α.Ε. σε συνεργασία με την ParkEasy Ι.Κ.Ε.

ΟΣΟ Η ΑΘΗΝΑ ΓΕΜΙΖΕΙ ΜΕ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ, αναβαθμισμένους δημόσιους χώρους και νέα spots, υπάρχει ένας επίμονος προβληματισμός που δυσκολεύει την καθημερινότητα των κατοίκων της: η δυσκολία εύρεσης πάρκινγκ. Τώρα, η δημοτική αρχή του Χάρη Δούκα κάνει πιο εύκολη τη στάθμευση στην πόλη, με τη νέα δωρεάν εφαρμογή Parkout. Με το νέο αpp, oι οδηγοί ενημερώνονται σε πραγματικό χρόνο για θέσεις που ελευθερώνονται (σε περιοχές όπου δεν υπάρχει ελεγχόμενη στάθμευση), εξοικονομώντας χρόνο, περιορίζοντας την άσκοπη κυκλοφορία και βελτιώνοντας την καθημερινή μετακίνηση στην πόλη. Το Parkout εισάγει ένα μοντέλο Peer-to-Peer (P2P) matching, υλοποιείται από τη ΔΑΕΜ Α.Ε. σε συνεργασία με την ParkEasy Ι.Κ.Ε. και βασίζεται στη συνεργασία των ίδιων των οδηγών, χωρίς να απαιτούνται πρόσθετες υποδομές ή αισθητήρες. «Το Parkout είναι ένα εύχρηστο δωρεάν ψηφιακό εργαλείο που έρχεται να αντιμετωπίσει ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα στην Αθήνα. Με τη βοήθεια της τεχνολογίας, μειώνει τον χρόνο αναζήτησης στάθμευσης, περιορίζει την άσκοπη κυκλοφορία στους δρόμους και διευκολύνει τις καθημερινές μετακινήσεις των οδηγών. Δίνουμε λύσεις που κάνουν την πόλη πιο λειτουργική και την καθημερινότητα των πολιτών πιο εύκολη» εξηγεί ο διευθύνων σύμβουλος της ΔΑΕΜ, Λάζαρος Καραούλης

Πώς λειτουργεί το Parkout

• Κατεβάζεις την εφαρμογή: Το Parkout διατίθεται δωρεάν για συσκευές Android και iOS. • Δηλώνεις ότι αποχωρείς: Όταν πρόκειται να φύγεις από μία θέση στάθμευσης, ενημερώνεις μέσω της εφαρμογής ότι αυτή πρόκειται να ελευθερωθεί.

• Ενημερώνεσαι σε πραγματικό χρόνο: Αν αναζητάς θέση στάθμευσης, μπορείς να ενημερωθείς για τις θέσεις που ελευθερώνονται κοντά σου.

• Παρκάρεις πιο γρήγορα: Με τον τρόπο αυτό μειώνεται ο χρόνος αναζήτησης στάθμευσης, περιορίζεται η άσκοπη κυκλοφορία και διευκολύνονται οι καθημερινές μετακινήσεις στην πόλη.

«Οι έξυπνες πόλεις δεν βασίζονται μόνο στην τεχνολογία, αλλά και στη συμμετοχή των πολιτών. Το Parkout αξιοποιεί αυτήν τη λογική, μετατρέποντας μια απλή καθημερινή πληροφορία σε ένα χρήσιμο εργαλείο για όλους. Στόχος μας είναι οι ψηφιακές υπηρεσίες του δήμου να δίνουν πρακτικές λύσεις σε πραγματικές ανάγκες δημοτών και επισκεπτών» αναφέρει o αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών, Δημοτικής Περιουσίας & Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Πάρης Χαρλαύτης

Ποια είναι τα βασικά οφέλη του Parkout;

To νέο app βοηθά μεταξύ άλλων στην εξοικονόμηση χρόνου και χρήματος, μειώνοντας τον χρόνο αναζήτησης στάθμευσης («cruising») και βοηθώντας κατοίκους και επισκέπτες να αξιοποιούν καλύτερα τον χρόνο τους. Παράλληλα, συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος, καθώς λιγότερος χρόνος cruising σημαίνει λιγότερες εκπομπές CO2, φιλοδοξώντας να συμβάλει ενεργά στους στόχους κλιματικής ουδετερότητας της πόλης. Επιπλέον, προσφέρει πρόσβαση για όλους, καθώς η εφαρμογή διατίθεται χωρίς κόστος για τους δημότες και τους επισκέπτες, ενώ το μοντέλο peer-to-peer προάγει την αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών. Τέλος, ενισχύει την ποιότητα ζωής, μειώνοντας το στρες και τον εκνευρισμό που προκαλεί η καθημερινή αναζήτηση θέσης στάθμευσης στην πόλη. Η λειτουργία της εφαρμογής Parkout αφορά τις περιοχές του Δήμου Αθηναίων όπου δεν εφαρμόζεται το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης, δηλαδή: Προμπονά, Ριζούπολη, Άνω Πατήσια, Πατήσια, Άγιος Ελευθέριος, Νιρβάνα, Σεπόλια, Κοκκινιά, Ακαδημία Πλάτωνος, Κολωνός, Βοτανικός, Ελαιώνας, Ρουφ, ΟΣΕ, Πλατεία Αττικής, Πλατεία Αμερικής, Κυψέλη, Άνω Κυψέλη, Νέα Κυψέλη, Πεδίο Άρεως - Ευελπίδων, Γκύζη, Πολύγωνο, Γηροκομείο, Ελληνορώσων, Αμπελόκηποι, Γουδή, Παγκράτι, Ζάππειο, Στάδιο, Προφήτης Ηλίας, Α’ Νεκροταφείο, Νέος Κόσμος, Γούβα, Δουργούτι, Άνω Πετράλωνα και Κάτω Πετράλωνα. Για να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για το app σκανάρετε εδώ:

LiFO 09.07.26

17

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Ο ΚΡΊΣΤΟΦΕΡ ΝΌΛΑΝ ΕΞΗΓΕΊ ΤΙ ΚΡΑΤΆ Κ BINIETA ΠΟΙΑ ΉΤΑΝ Η ΠΡΟΣΈΓΓΙΣΉ ΤΟΥ ΣΤΗ «ΝΈΚΥΙΑ», ΤΗΝ ΠΛΟΚΉ ΚΑΙ ΤΗ Μ ΓΙΑΤΊ ΔΕΝ ΣΚΗΝΟΘΈΤΗΣΕ ΤΗΝ «ΤΡΟΊΑ», ΌΠΩΣ ΕΊΧΕ ΑΡΧΙΚΆ ΔΕΣΜΕΥ , ΑΠΌ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΉ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΌΠΟΥΛΟ

ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ 18

LiFO

ΝΟΛΑΝ, 09.07.26

Γ

ΚΑΙ ΤΙ ΠΡΟΣΠΕΡΝΆ ΑΠΌ ΤΟΝ ΛΌΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΚΌΝΑ ΤΗΣ «ΟΔΎΣΣΕΙΑΣ», ΥΘΟΛΟΓΊΑ ΤΟΥ ΈΠΟΥΣ, ΤΗ ΓΛΏΣΣΑ ΠΟΥ ΕΠΈΛΕΞΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΦΉΓΗΣΗ ΤΟΥ, ΥΤΕΊ, ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΓΙΑΤΊ ΔΑΝΕΊΣΤΗΚΕ ΤΟΝ ΣΊΝΩΝΑ ΑΠΌ ΤΗΝ «ΑΙΝΕΙΆΔΑ».

ΓΙΑΤΊ

ΤΗΝ

ΟΔΎΣΣΕΙΑ;

LiFO 09.07.26

19

ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΝΟΛΑΝ/ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ «Γιατί την Οδύσσεια;», ήταν η πρώτη, απλή αλλά βασική απορία που θα εξέφραζα στον Κρίστοφερ Νόλαν, ήδη από την αναγγελία των γυρισμάτων, αν μου δινόταν η ευκαιρία να τον συναντήσω. Γιατί ένας δημιουργός που επί δεκαετίες υφαίνει τις δικές του ιστορίες ή τις εφευρίσκει εκ νέου, όπως στην περίπτωση των Batman, ειδικεύεται μετ’ επαίνων στις ανατροπές και είναι ο μοναδικός που το όνομά του και μόνο παραπέμπει αυτόματα σε ένα σινιέ σινεμά τεραστίων διαστάσεων με προσωπική, εξαιρετικά ευδιάκριτη σφραγίδα, να αισθανθεί την ανάγκη να καταφύγει στο κλασικότερο των κειμένων, αμέσως μετά τον πολυοσκαρικό θρίαμβο και τις απεριόριστες δυνατότητες που του έδωσε το άγγιγμα του βλοσυρού Οπενχάιμερ σε χρυσάφι; Από τον Αμερικανό Προμηθέα και πατέρα της ατομικής βόμβας πέρασε στον Έλληνα Οδυσσέα, όπως τον περιέγραψε ο σκαπανέας της παγκόσμιας δραματουργίας, αν και όχι τυχαία: ο φυσικομαθηματικός του αγγλόφωνου σινεμά, ένας από τους ελάχιστους που επιμένουν με άποψη στον φωτοχημικό εξοπλισμό (πάντα σε σελιλόιντ, με σπάνια τα καρέ που περιέχουν ψηφιακές εικόνες και εφέ), είναι γιος marketeer και γνωρίζει πώς να χειρίζεται εγκεφαλικά θέματα και πολύπλοκες υποθέσεις. Οι ταινίες του προκαλούν θαυμασμό, και η Οδύσσεια φαίνεται να είναι το ιερό δισκοπότηρο που εισχωρούσε τμηματικά σε ό,τι είχε κάνει μέχρι τώρα. Η δράση μέσω των χαρακτήρων, η αφήγηση μέσω του χρόνου, το ταξίδι και οι τύψεις ανέκαθεν πρωταγωνιστούσαν. Όταν τελικά «εγκρίθηκα» για το press junket, δεν χρειάστηκε καν να ρωτήσω: στις αρχικές συνεντεύξεις του σε επιλεγμένα αμερικανικά media, εκτός από έναν παραλληλισμό-ακροβασία του Ομήρου με τον Τζορτζ Λούκας και του Οδυσσέα με τους μεταγενέστερους υπερήρωες του σύγχρονου σινεμά, ο σκηνοθέτης του Inception, του Prestige και του Interstellar τοποθετήθηκε πάνω στη θεμελιώδη φύση του ομηρικού έπους, χαρακτηρίζοντάς το ως εκ των ων ουκ άνευ της δυτικής λογοτεχνίας. Κι αυτό με δεδομένο πως από τότε που γλυκάθηκε για πρώτη φορά με τις εντυπωσιακές επιδόσεις του IMAX σε μερικές σκηνές στον Σκοτεινό Ιππότη, το 2008, έβαλε στο μυαλό του την υλοποίηση του σχεδίου μιας ολοκληρωμένης μεγάλου μήκους με το συγκεκριμένο σύστημα. Λάτρης των περιπετειών του Ρέι Χαριχάουζεν και του παλιού Clash of the Titans, ο Νόλαν καλύπτει ένα χολιγουντιανό κενό με την Οδύσσεια, μιας και ποτέ δεν είχε μεταφερθεί από στούντιο με τον «πλούτο» που της άξιζε. Η ώρα έφτασε, και μια συσκευή που ελαχιστοποιεί τον θόρυβο της ογκώδους κάμερας, καθώς και το τέχνασμα ενός ειδικού καθρέφτη δίπλα στον φακό, ώστε να μη χρειάζεται οι ηθοποιοί να κοιτάζουν έκκεντρα ο ένας τον άλλον στους κοντινούς διαλόγους, του έλυσαν τα χέρια στο γύρισμα. Με τους συνεργάτες του, φόρτωσε τις κάμερες με 70άρι φιλμ, το υψηλότερης ανάλυσης διαθέσιμο υλικό για την αποτύπωση της εικόνας, και ξεκίνησε ένα μεγάλο ταξίδι ανά τον κόσμο· δεν θα μπορούσε να μη συμπεριλάβει και την Ελλάδα ανάμεσα στα locations, «τον τόπο όπου όλα θύμιζαν το αυθεντικό σκηνικό της ιστορίας», από τη χλωρίδα και την πανίδα μέχρι το σπήλαιο του Νέστορα στη Μεσσηνία. Όταν είδε αυτό το τελευταίο, αρχικά μαγεύτηκε, θέλησε να το αναπαραστήσει σε πλατό έτσι όπως ακριβώς το είδε, και η σκηνογράφος του, η υποψήφια για Όσκαρ Ρουθ ντε Γιονγκ, του πρότεινε πολύ απλά να επιχειρήσουν επιτόπου γύρισμα, κι

20

LiFO

έτσι κατέβασαν σχοινιά και σκαλωσιές για τις ανάγκες της σεκάνς με τον Κύκλωπα. Με τον Νόλαν έχουμε κοινή λατρεία για την ταινία 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος και, κατά κάποιον τρόπο, μετά την αγάπη του για το εμβληματικό οδοιπορικό του περιπλανώμενου αστροναύτη, ήρθε η στιγμή να αναμετρηθεί με το real deal, τον αυθεντικό Οδυσσέα. Χαμογελά συμφωνώντας, και με υποδέχεται σε μια σουίτα του ξενοδοχείου Corinthia στο Λονδίνο, μερικά χρόνια μετά την εποικοδομητική, αν και περιορισμένης διάρκειας συνάντησή μας για τη Δουνκέρκη και την κουβέντα για τον χρόνο και τον πόλεμο (μερικά θέματα δεν αλλάζουν εύκολα στο σύμπαν του Νόλαν!), πίνοντας το κλασικό του καύσιμο, τσάι από ένα θερμός που δεν αποχωρίζεται ποτέ. Στην εποχή των σαρωτικών social media, προς τιμήν του ο σερ Κρίστοφερ θέλησε να αφιερώσει περισσότερο χρόνο σε δημοσιογράφους που ειδικεύονται στον κινηματογράφο, σαν τους παλιούς καιρούς (δεν θα τους πω «καλούς», γιατί κάθε εποχή προσαρμόζεται αναγκαστικά στις επιταγές του κοινού), σε μια ειρωνική νίκη του λόγου επί της εικόνας, που τόσο έχει τιμήσει στη φιλμογραφία του. Προηγήθηκε ένας σύντομος διάλογος για την ελληνική εμπειρία του, για το πόσο ευχαριστήθηκε τα γυρίσματα στην Πελοπόννησο και το πόσο υπέροχο βρήκε τον Έλληνα ηθοποιό που συμμετείχε, τον Γιάννη Κοκιασμένο, στον ρόλο του γηραιού άνδρα στο λιμάνι που μεταφέρει τα δυσοίωνα μαντάτα στον Οδυσσέα – είναι και τα μοναδικά λόγια στη γλώσσα μας που προφέρονται στην ταινία. Με το που καθόμαστε, το βλέμμα του Νόλαν πέφτει στο εξώφυλλο του βιβλίου που έχω φέρει από την Ελλάδα, την Οδύσσεια στην εξαίσια μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη.

— Η δημιουργική μετάφραση είναι από έναν εξαιρετικό φιλόλογο, φωτισμένο και εμβριθή, με ελεύθερο πνεύμα και βαθιά γνώση, που έδωσε μάχη με το αρχαίο κείμενο επί χρόνια. Θα ήθελα να σταθώ στη φράση του νομπελίστα Γιώργου Σεφέρη που παραθέτει πριν από τον δικό του πρόλογο: «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας». Το βρίσκω σπουδαίο, ιδιοφυές!

—Με το που ελευθερώνουμε μια ιστορία, γίνεται κτήμα πολλών και επιδέχεται διαφορετικές ερμηνείες. Απόλυτα, και ειδικά στον κινηματογράφο. Τα πάντα εναπόκεινται στη συνεργασία και στην ιστορία που προηγήθηκε, και αφορούν τον τρόπο που διοχετεύει κάποιος αυτό που θέλει να πει στο κοινό, τι επιλέγει αυτό το κοινό να κρατήσει από τη δική σου ιστορία και τι θέλει να σου επιστρέψει ως feedback.

— Έχω μια (αυθαίρετη) θεωρία για το σινεμά σας: ο δικός σας Δούρειος Ίππος πάντα ήταν ο χρόνος. Ναι.

— Ωστόσο, εδώ είναι η μνήμη. Όταν μιλάμε για Όμηρο και Οδύσσεια, βρίσκουμε μια ριζοσπαστική, μη γραμμική δομή, που με τη σειρά της θεμελιώνεται στις ιστορίες, την αφήγηση των ιστοριών και τη μυθολόγηση. Συνεπώς, είναι μυθολογία, αλλά και μια ιστορία γύρω από τη μυθολογία. Μπορείς να ενσωματώσεις αυτό το στοιχείο μέχρι ενός σημείου. Αυτός είναι ο λόγος που ξεκίνησα την ταινία με τον βάρδο που τραγουδάει το άσμα του Οδυσσέα: η αφήγηση του έπους, οι ιστορίες μέσα στις ιστορίες, οι αναδρομές μέσα στις αναδρομές, αλλά και η διαφορά της μνήμης από τη μυθολογία. Επιλέγοντας την Αν Χάθαγουεϊ και τον Τομ Χόλαντ, γνώριζα πως είναι και οι δυο ικανοί να αποδώσουν ρεαλιστικά την Πηνελόπη και τον Τηλέμαχο αντίστοιχα, και την πολύπλοκη σχέση τους, αλλά αυτό που ουσιαστικά βλέπουμε και καταλαβαίνουμε είναι έναν γιο που γνωρίζει τη μυθολογία του πατέρα του αλλά δεν τον θυμάται, και μια μητέρα, και βέβαια σύζυγο, που εξακολουθεί να είναι ερωτευμένη με έναν συνηθισμένο άνδρα που τον λένε Οδυσσέα. Το ένα είναι μνήμη και το άλλο μύθος, και η Οδύσσεια είναι τόσο πλούσια σε συγκρούσεις και ανοιχτή σε δυνατότητες.

— Οι μεγάλες λέξεις από «ν» στην Οδύσσεια είναι ο νόστος και η Νέκυια, η επιστροφή στα πάτρια εδάφη και η εξίσου επώδυνη κάθοδος του Οδυσσέα στον Κάτω Κόσμο για να λάβει τον χρησμό του Τειρεσία. Είχατε μια συγκεκριμένη ιδέα για την επίκληση του πρωταγωνιστή στους νεκρούς ή άλλαξε κάτι στην πορεία; Χωρίς να υπάρχει κάτι μεμπτό στην απίστευτη πηγή, κάθε σκηνή σε μια ταινία οφείλει να συναρτάται με τον χαρακτήρα και την ιστορία που αφηγείσαι, γι’ αυτό και για μένα ο Κάτω Κόσμος έπρεπε να αντιπροσωπεύει κάτι πολύ συγκεκριμένο για τις τύψεις του Οδυσσέα σε σχέση με το πώς μεταχειρίστηκε τους άνδρες του. Ένα από τα στοιχεία που το έπος δεν περιγράφει επακριβώς, με συνέπεια να σε αναγκάζει να ερμηνεύσεις εσύ, είναι η σχέση του Οδυσσέα με το πλήρωμά του. Ο Ελπήνωρ, ο πρώτος που συναντά ο Οδυσσέας στον Άδη, εκείνος που όντας μεθυσμένος έπεσε από τη σκεπή (σ.σ. στο παλάτι της Κίρκης) και σκοτώθηκε, δεν

09.07.26

Μελέτησα πολύ το κείμενο, διάβασα πολλές και διαφορετικές μεταφράσεις, και μετά τις αγνόησα, γράφοντας όπως θα έγραφα το σενάριο για οποιαδήποτε άλλη ταινία μου.

είναι άμεσα συνδεδεμένος με τον πρωταγωνιστή, παρά μόνο σε συναισθηματικό επίπεδο. Υπάρχει και ο Αγαμέμνων φυσικά, αλλά προσωπικά με ενδιέφερε ο Σίνων, που δεν αναφέρεται βέβαια στον Όμηρο αλλά δανείστηκα από την Αινειάδα του Βιργιλίου, γιατί αντιπροσωπεύει το ηγετικό ύφος του Οδυσσέα, την παραχάραξη κάποιων γεγονότων, τα ψέματα που χρειαζόταν να επιστρατεύει για να πετύχει τον σκοπό του, να κοροϊδέψει ακόμη και έναν άνθρωπο τον οποίο νοιαζόταν βαθιά. Για μένα, ο Κάτω Κόσμος αφορά οτιδήποτε πήγε στραβά, τις ενοχές και τον φόβο. Το ίδιο ισχύει και για τον Αγαμέμνονα, που τον πήρα από τον Αισχύλο και όχι από την Οδύσσεια, και το έκανα για παραλληλισμό, για να τονίσω πώς ο πόλεμος θα έπληττε τον Οδυσσέα αν επέστρεφε στην Ιθάκη με εσφαλμένες προσδοκίες και τον προσέγγιζε με διαφορετικό τρόπο.

— Είναι αλήθεια πως βρεθήκατε πολύ κοντά στο να σκηνοθετήσετε την Τροία; Όντως, ήμουν δεσμευμένος να γυρίσω την ταινία που τελικά υπέγραψε ο Βόλφγκανγκ Πέτερσεν, με το εξαιρετικό σενάριο της Ιλιάδας του Ντέιβιντ Μπένιοφ, αλλά τελικά δεν ευοδώθηκε η συνεργασία και προχώρησα με το Batman Begins. Ωστόσο, σκέφτηκα πολύ τον Δούρειο Ίππο και πώς θα ενσωματωνόταν στην ταινία – παρότι δεν εμφανίζεται στην Ιλιάδα, ο Μπένιοφ τον περιέγραψε, λαμβάνοντας υπόψη του πως το κοινό θα περίμενε το Trojan Horse σε μια ταινία με τον τίτλο Troy (γελάει, λέγοντας «fair enough!»). Εδώ γίνεται κρίσιμο στοιχείο της πλοκής, ειδικά ως σημείο αναφοράς στη συνάντηση του Τηλέμαχου με την Ωραία Ελένη και τον Μενέλαο. Το πρόβλημα που είχα να λύσω ήταν πώς να κάνω πιστευτό ένα ψεύτικο άλογο από τη στιγμή που όλοι γνωρίζουμε πολύ καλά πως η κοιλιά του είναι γεμάτη Έλληνες. (γελάει) Έτσι σκέφτηκα να το εξετάσω από την προοπτική ενός πολεμιστή της Τροίας που αντικρίζει έναν γιγαντιαίο ίππο μισοβυθισμένο

στην άμμο, έτοιμο να παρασυρθεί από την παλίρροια, και ίσως πρέπει να τον τραβήξει από την ακτή και να τον ανεβάσει με το ζόρι ως την κορυφή της πόλης. Θέλησα να το αφηγηθώ από μέσα, ως μια απέλπιδα προσπάθεια, το τελευταίο τέχνασμα που θα έκρυβε κίνδυνο, που θα μπορούσε να πονηρέψει τους Τρώες. Στόχος μου ήταν να βρω τη φρέσκια εκδοχή για το μοντέρνο κοινό.

— Να υποθέσω λοιπόν ότι επειδή δεν κάνατε την Τροία τότε, είχατε χρόνο να αναλογιστείτε πώς θα επιχειρούσατε την Οδύσσεια. Απολύτως. Σίγουρα δεν θα ήμουν έτοιμος να σκηνοθετήσω την Οδύσσεια πριν από 20 χρόνια. Δεν είμαι σίγουρος αν θα μπορούσα να γυρίσω την Τροία τότε, αλλά η Ιλιάδα δεν περιέχει τα φανταστικά στοιχεία που αρέσουν σε μένα και το κοινό, τις Σειρήνες και τον Κύκλωπα και τη διασκέδαση που προσφέρουν, μαζί με έναν κόσμο σοβαρό και γεμάτο χαρακτήρες, ριζωμένο στην πραγματικότητα. Όσοι εργάστηκαν στην ταινία, και εγώ προσωπικά, είχαμε το εξής μάντρα: ας δώσουμε στο κοινό έναν καλό λόγο να πιστέψει. Ο κόσμος θέλει να ταξιδέψει, να συναντήσει τον Πολύφημο, να γνωρίσει τους χαρακτήρες, αλλά θέλει να έχει κι έναν λόγο να τους πιστέψει.

— Έχω την εντύπωση πως η πρώτη σας επαφή με την Οδύσσεια ήταν σε σχολικές παραστάσεις, σε μικρό ρόλο, μάλλον περιστασιακά. Το ακαδημαϊκό σας υπόβαθρο είναι στην αγγλική λογοτεχνία. Είχατε ποτέ την ευκαιρία να μελετήσετε το κείμενο; Όχι ιδιαίτερα. Μάλιστα, γνωρίζω πολλούς νεαρούς Αμερικανούς που έρχονται σε άμεση επαφή με το πρωτότυπο στο λύκειο, σε αντίθεση με την Αγγλία, όπου δεν το διδασκόμαστε, δεν υπάρχει στο curriculum. Μέσα από τις επιρροές γνώρισα την Οδύσσεια, κάτι που είναι κρίμα, ενώ στην Αμερική είναι πολύ cool ο Όμηρος.

— Φαίνεται πως στην Αγγλία ο Σαίξπηρ είναι το επίσημο λογοτεχνικό μονοπώλιο. (Γελάει) Ο Σαίξπηρ και λίγο ο Τσόσερ.

— Η Οδύσσεια είναι γραμμένη έμμετρα, μια ποιητική ιστορία με πολύ voice-over. Αναλάβατε την επίπονη αποστολή να τη διασκευάσετε ως διάλογο. Σχηματίζοντας το σενάριο, είχατε δισταγμούς σε σχέση με τις επιλογές σας; Σκεφτήκατε «τώρα πώς το κάνω αυτό»; Το προσέγγισα περισσότερο διαισθητικά. Αποφάσισα να μην επιχειρήσω να σεβαστώ τη φόρμα της Οδύσσειας, επειδή η ποίηση είναι ένα πολύ ιδιαίτερο είδος. Έπρεπε να γράψω για τον κινηματογράφο. Έτσι μελέτησα πολύ το κείμενο, διάβασα πολλές και διαφορετικές μεταφράσεις, και μετά τις αγνόησα, γράφοντας όπως θα έγραφα το σενάριο για οποιαδήποτε άλλη ταινία μου. Ωστόσο εμπιστεύτηκα την αίσθηση της γλώσσας, ήμουν σίγουρος πως μια υψηλότερη αίσθηση θα αποδιδόταν στην προσέγγιση. Οι εικαστικές περιγραφές του έπους αντλούν στοιχεία από στιγμές όπως το τραγούδι του Οδυσσέα αλλά και από τις εικόνες της θάλασσας και της άμμου. Αλλά το σινεμά μιλάει άλλη γλώσσα, και αντί να χρησιμοποιήσω τον διάλογο για να ενώσω τους χαρακτήρες, προτίμησα να εμπιστευτώ το ίδιο το στόρι και τις εικόνες: η ροδοδάκτυλος Ηώς και ο οίνωψ πόντος είναι περιγραφές που προσπαθείς να μεταφέρεις και να τις συνδέσεις απευθείας με το κοινό που παρακολουθεί. Η διαφορετική γραμματική έπους και σινεμά με διασκεδάζει και μου δίνει την πρόκληση που με εμπνέει.

—Με δεδομένη την τελειομανία σας, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση που αφήσατε μερικά κλάσματα του δευτερολέπτου φλου την εικόνα στον διάλογο του Τηλέμαχου με την Πηνελόπη, για να μην παρέμβετε στη οικειότητα και την ένταση. (χαμογελάει) Χαίρομαι που σας άρεσε…

INFO Η ταινία κυκλοφορεί στις 16 Ιουλίου στους κινηματογράφους από την Tanweer.

LiFO 09.07.26

21

ΕΞΙ

CITY VIBES

ΑΠΟ ΚΑΡΤΕΣ POKÉMON ΚΑΙ FUNKO POP ΜΕΧΡΙ SNEAKERS ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΑΠΕΖΙΑ, ΕΞΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΑΓΕΙ ΤΟ ΣΥΛΛΕΓΕΙΝ ΣΕ ΤΕΧΝΗ ΕΞΗΓΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΑΠΟΚΤΗΜΑ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΟΤΕ ΑΠΛΩΣ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ.

ΣΥ

ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ

ΑΛΕΞ ΤΖΗΛΙΟΣ Συλλέκτης Funko Pop Συλλέγω φιγούρες Funko Pop, κυρίως χαρακτήρες από την ποπ κουλτούρα, από ταινίες, σειρές, κόμικς, χαρακτήρες της Ντίσνεϊ, αθλητές, μουσικούς και franchises που έχουν σημαδέψει τη ζωή μου. Κάθε φιγούρα για μένα δεν είναι απλώς ένα αντικείμενο, συνδέεται με μια ιστορία. Ξεκίνησα να συλλέγω την 1η Ιανουαρίου 2017 και η συλλογή μου ξεπερνά τα 2.000 κομμάτια. Η αρχή έγινε από ένα πρωτοχρονιάτικο δώρο, μια φιγούρα, που ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει όλη αυτή η διαδρομή. Το πρώτο μεγάλο ερέθισμα ήταν οι X-Men και ιδιαίτερα η Storm, η αγαπημένη μου ηρωίδα από τα παιδικά μου χρόνια. Έκτοτε άρχισα να αποκτώ και άλλους χαρακτήρες που μου ξυπνούσαν αναμνήσεις, από Lord of the Rings, Harry Potter, Ντίσνεϊ, NBA και Pokémon. Όσο περνούσε ο καιρός, τόσο περισσότερες φιγούρες έβγαιναν και τόσο περισσότεροι χαρακτήρες με συνέδεαν με στιγμές της ζωής μου. Το βασικό μου πάθος είναι η συλλογή Funko Pop, που εξέλιξε την ενασχόλησή μου με την ποπ κουλτούρα. Η συλλογή καλύπτει κυρίως μια συναισθηματική ανάγκη. Είναι ένας τρόπος να κρατάω ζωντανές αναμνήσεις από την παιδική μου ηλικία, από χαρακτήρες που αγαπούσα και από στιγμές που έχουν σημασία για μένα. Είναι σαν να έχω μικρά κομμάτια ιστοριών και αναμνήσεων γύρω μου. Η συλλογή αυτή αντιπροσωπεύει χρόνια αγάπης, αναμνήσεων και εμπειριών. Παράλληλα, μέσα από την επαφή με άλλους συλλέκτες, έγινε και ένας τρόπος επικοινωνίας και σύνδεσης με ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Πέρα από δημιουργική ενασχόληση, είναι και μια μορφή επένδυσης, καθώς υπάρχουν limited editions και παλιότερες εκδόσεις που δεν κυκλοφορούν πλέον και έχουν αποκτήσει αξία. Όμως ο βασικός λόγος για τον οποίο συλλέγω είναι το συναίσθημα και η χαρά που μου δίνει κάθε κομμάτι. Ανήκω στους ρομαντικούς, που συλλέγουν από χόμπι και όχι για να πουλήσουν. Το πιο σπάνιο κομμάτι είναι αυτό που δεν μπορείς να αντικαταστήσεις, επειδή σου θυμίζει γιατί ξεκίνησες να συλλέγεις.

22

LiFO

ΜΑΣ ΞΕΝ 09.07.26

ΥΛΛΕΚΤΕΣ

ΝΑΓΟΥΝ

ΣΤΙΣ ΕΜΜΟΝΕΣ ΤΟΥΣ

LiFO

09.07.26

23

CITY VIBES

SASKE Ράπερ Γενικά, γίνομαι εμμονικός όταν πρόκειται για πράγματα που μου αρέσουν. Αν πω ότι θα κάνω κάτι, πάντα θέλω να το τερματίσω και όταν θεωρήσω ότι έχω φτάσει στο σημείο που μπορώ με ειλικρίνεια να πω στον εαυτό μου ότι το τερμάτισα, τότε προχωράω στο επόμενο. Από μικρός είμαι συλλέκτης. Η πρώτη συλλογή που ξεκίνησα ήταν η συνέχεια της συλλογής από κόμικς της μητέρας μου με Λούκυ Λουκ, Αστερίξ και Οβελίξ, Ιζνογκούντ, «Βαβέλ», Τεν Τεν, Αρκά και άλλα πολλά. Πήγαινα σε βιβλιοπωλεία και αναζητούσα τεύχη που δεν είχε εκείνη ή πιο καινούργια ή special εκδόσεις. Ως παιδί επίσης έκανα συλλογή από τάπες, χαρτάκια και αυτοκόλλητες κάρτες του Μουντιάλ. Από την Α’ δημοτικού μέχρι και το γυμνάσιο συνέλεγα μανιωδώς κάρτες Pokémon. Όταν μετακόμισα στο Μαϊάμι, έκανα ανταλλαγές στο σχολικό προαύλιο. Είχα γεμίσει ένα ντοσιέ με περίπου 2.000 κάρτες. Αυτές τις κάρτες τις έφερα μαζί μου όταν επέστρεψα στην Ελλάδα –τα παιδιά με αποκαλούσαν «Pokémon master»– και προσπαθούσα να συνεχίσω τη συλλογή, αλλά δεν υπήρχαν αυθεντικά προϊόντα στην επαρχία και δεν μου άρεσε να μπλέκω με ιμιτασιόν, οπότε το άφησα και αφοσιώθηκα στη μουσική, τη ζωγραφική και τις τέχνες. Μεγαλώνοντας, ξεκίνησα να συλλέγω βινύλια, βιβλία τέχνης και μόδας, video games, ρούχα και κοσμήματα. Τα τελευταία χρόνια η συλλογή των Pokémon ξαναγύρισε στο μυαλό μου νοσταλγικά και ξανακόλλησα, ίσως πιο έντονα από ό,τι όταν ήμουν μικρός. Αυτήν τη στιγμή έχω περίπου 2.000 σπάνιες κάρτες και περίπου 10.000 bulk κάρτες από sealed openings – μετά συνειδητοποίησα ότι αυτό είχε και στοιχεία τζόγου. Παρ’ όλα αυτά νιώθω περηφάνια, γιατί κάθε κάρτα έχει πίσω της ένα ταξίδι, μια ανταλλαγή ή μια αναζήτηση. Το τελευταίο διάστημα ψάχνω κάρτες online, σε μαγαζιά και σε κοινότητες. Δεν βλέπω τη συλλογή μόνο ως επένδυση αλλά και ως τρόπο να ικανοποιήσω το παιδικό μου όνειρο. Τα αγαπημένα μου είναι τα ex Pokémon των early 2000s και τα holo patterns τους, που μπορώ να τα κοιτάω για ώρες. Η διαδικασία ταξινόμησης της συλλογής είναι κάτι σαν διαλογισμός για μένα, με ηρεμεί. Δεν σκοπεύω να την πουλήσω, θέλω να την κρατήσω και να την εξελίξω με τα χρόνια. Παρ’ όλα αυτά, καμιά φορά χαρίζω κάρτες σε παιδιά γιατί δεν θέλω να ξεχνάω ότι είναι πάνω απ’ όλα ένα χόμπι που δίνει χαρά.

24

LiFO

09.07.26

ΕΡΗ ΔΡΙΒΑ Creative director Συλλέγω sneakers, η συλλογή μου αποτελείται κυρίως από Nike sneakers. Αριθμεί περίπου 350 ζευγάρια, αν και έχω σταματήσει να τα μετράω εδώ και καιρό. Παλιότερα ήμουν πολύ πιο aggressive collector, έπαιρνα περισσότερα ζευγάρια και έψαχνα συνεχώς το επόμενο drop. Πλέον είμαι πολύ πιο επιλεκτική. Με ενδιαφέρουν μόνο τα sneakers που μου «μιλάνε» πραγματικά – είτε αισθητικά είτε μέσα από την ιστορία τους. Έχει αλλάξει περισσότερο η σχέση μου με τη συλλογή, παρά το μέγεθός της. Ξεκίνησα το 2017, όταν ζούσα στο Λονδίνο. Ο τότε manager και μέντοράς μου στον χώρο του marketing μού πρότεινε να περάσω από το Dover Street Market και να αγοράσω ένα ζευγάρι Nike Air Max 180 x Comme des Garçons που ήταν σε έκπτωση. Μέχρι τότε έβλεπα τα sneakers απλώς ως παπούτσια. Αυτό το ζευγάρι όμως μου άνοιξε έναν ολόκληρο κόσμο γύρω από το design, τη μόδα και τη streetstyle κουλτούρα. Η συλλογή μου αποτελείται κυρίως από collaborations, limited editions και ζευγάρια που έχουν ένα ενδιαφέρον στοιχείο, είτε αφορά το design είτε την κουλτούρα από την οποία προέρχονται. Δεν με ενδιαφέρει μόνο η σπανιότητα ή η αξία μεταπώλησής τους, αλλά και το storytelling κάθε ζευγαριού. Η συλλογή με κάνει να νιώθω πιο δυναμική, ειδικά επειδή δεν είναι συνηθισμένο να βλέπεις γυναίκες συλλέκτριες sneakers. Επίσης, το γεγονός ότι τα περισσότερα sneakers τα έχω αποκτήσει μόνη μου, χωρίς να πληρώνω τεράστια ποσά σε resale, μου δίνει έξτρα ικανοποίηση. Τα βλέπω λίγο σαν παιδιά μου. Κάθε ζευγάρι έχει τη δική του ιστορία και σημαίνει κάτι συγκεκριμένο για μένα. Η μεγαλύτερη ευχαρίστηση είναι το κυνήγι: να ανακαλύπτεις ένα κομμάτι, να μαθαίνεις την ιστορία του και τελικά να το αποκτάς. Τα περισσότερα sneakers της συλλογής μου δεν μπορείς να τα βρεις εύκολα. Δεν ξεκίνησα να συλλέγω με καθαρά επενδυτικό σκοπό, ούτε ασχολήθηκα με το resale, παρότι όταν ζούσα στο Λονδίνο ήμουν brand ambassador στη StockX, μια από τις μεγαλύτερες πλατφόρμες μεταπώλησης στον κόσμο. Μπορώ να θυμηθώ πού βρισκόμουν στη ζωή μου όταν απέκτησα κάθε ζευγάρι sneakers. Μου αρέσει όταν κάποιος βλέπει τη συλλογή μου και μπορώ να του λέω ιστορίες για το τι αντιπροσωπεύει κάθε ζευγάρι. Η συλλογή λειτουργεί περισσότερο ως τρόπος έκφρασης.Ταυτόχρονα, μου δίνει και ένα empowering feeling, κι αυτό έχει σημασία επειδή βρίσκομαι σε έναν πιο «αντρικό» χώρο. Το ότι έχω καταφέρει να χτίσω τη συλλογή μου με τον δικό μου τρόπο με κάνει να νιώθω ότι υπάρχει χώρος για κάθε γυναίκα στο industry, κάτι που προσπαθώ να υποστηρίξω και μέσα από ενέργειες όπως το Sneakerness Athens. Κάποια κομμάτια έχουν σίγουρα αποκτήσει μεγαλύτερη αξία με τα χρόνια, αλλά αν αγοράζεις μόνο με γνώμονα το κέρδος, χάνεις μεγάλο μέρος της μαγείας.

LiFO

09.07.26

25

CITY VIBES

ΜΑΚΗΣ ΠΑΠΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Ραδιοφωνικός παραγωγός, δημιουργός

περιεχομένου και podcaster Συλλέγω από τότε που με θυμάμαι – ήξερα ότι η παρουσία πραγμάτων τακτοποιημένων σε συσκευασίες μού χάριζε μια περίεργη γαλήνη. Ξεκίνησα όταν άρχισα να έχω παραπάνω λεφτά στην τσέπη μου και κάλυπτα με μεγαλύτερη ευκολία τις βασικές μου ανάγκες. Συλλέγω πολύ περισσότερα πράγματα από όσα χρειάζομαι ή πραγματικά με ενδιαφέρουν. Μαζεύω δίσκους, ταινίες, φιγούρες και επιτραπέζια – έχω αδιανόητα πολλά επιτραπέζια. Το να συλλέγω με κρατάει σε μια εύθραυστη αλλά πολύτιμη ισορροπία. Τα κουτιά με τα επιτραπέζια για μένα είναι δομή: δομή θα πει οργάνωση, οργάνωση θα πει ηρεμία. Αυτήν τη στιγμή μετράω περίπου 70 κουτιά. Έχω ανοίξει μόνο πέντε-έξι, όλα τα υπόλοιπα είναι ανέγγιχτα, μέσα σε ζελατίνες. Πιο πολύ αγαπάω το board game που λέγεται «Κόναν», είναι ο γνωστός Κόναν ο Βάρβαρος. Έχω έξι διαφορετικές βερσιόν, οι οποίες παραμένουν άθικτες. Το πιο τρελό πάντως σε αυτήν τη συλλογή είναι ότι συνεχίζω να αγοράζω όλα τα expansions του «Κόναν», χωρίς να έχω παίξει ποτέ το base game. Δεν ξέρω τι περιμένω για να τις ανοίξω, ούτε ακριβώς πώς κόλλησα. Νομίζω ότι από την ώρα που έμεινα μόνος μου, στο δικό μου σπίτι, το να το γεμίζω με φιγούρες, κουτιά και αντικείμενα με έκανε να το νιώθω πιο γεμάτο, πιο αληθινό. Πάντως σε αυτήν τη φάση αισθάνομαι ότι πλέον είμαι φιλοξενούμενος σε ένα σπίτι που ολοένα και περιορίζει τον δικό μου χώρο, για να χωρέσουν όλα τα υπόλοιπα. Η συλλογή μου δεν είναι θέμα υπερηφάνειας, όπως και τα περισσότερα πράγματα που κάνω. Έχουν όλα μια λειτουργική αξία, μια παρουσία στη ζωή μου που με κάνει να νιώθω ότι καλύπτω αποστάσεις, χώρους και κενά σημεία που προσπαθώ να μπαλώσω με αντικείμενα. Για να καταλάβεις, τα αντικείμενα (με εξαίρεση τους δίσκους που βγαίνουν από τη συσκευασία τους και τους ακούω, ενίοτε και τις ταινίες) μένουν σχεδόν όλα στα κουτιά τους. Πολλές φορές δεν βγαίνουν καν από το σελοφάν. Η παρουσία κουτιών που περιέχουν ένα ολοκληρωμένο «αφήγημα», είτε μιλάμε για φιγούρες είτε για επιτραπέζια, είναι λες και αντισταθμίζουν την ανικανότητά μου να οργανωθώ στη ζωή μου.

ΕΧΟΥΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΣΥΛΛΕΓΩ. ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΟ ΧΡΩΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΧΑΣΕΙ Ο ΣΥΓΧΡΟΝΟΣ ΚΟΣΜΟΣ. ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΛΙΓΑ «ΕΝΗΛΙΚΑ» ΧΡΩΜΑΤΙΣΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ – ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΑ ΚΑΙ ΓΚΡΙ.

26

LiFO

09.07.26

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΤΣΙΓΚΡΑ 2D animator/Motion Designer Συλλέγω κυρίως Lego που σχετίζονται με την Disney Pixar, διάφορα art κομμάτια που βγαίνουν κατά καιρούς, gaming Lego, καθώς και άλλα που έχουν να κάνουν με τηλεοπτικές σειρές όπως το «The Office» και το «Stranger Things». Επίσης συλλέγω mini figures που σχετίζονται με σειρές όπως τα «Powerpuff Girls» και κλασικά Ντίσνεϊ animations. Μαζεύω επίσης παλιά κομμάτια όπως κούκλες Disney x Mattel από τα ’90s. Δεν έχω ιδέα πόσα items έχω μαζέψει, είναι αρκετά για να πάθει η μαμά μου εγκεφαλικό αν σκεφτεί πόσα χρήματα έχουν ξοδευτεί. Η συλλογή μου με κάνει να νιώθω σαν παιδί που έχει πρόσβαση σε όλα τα παιχνίδια που θα μπορούσε να ζητήσει. Και το αστείο είναι ότι ως παιδί είχα από τους γονείς μου τα πάντα. Αυτό που καλύπτει για μένα η συλλογή είναι, πρώτα απ’ όλα, η ανάγκη να περνάω χρόνο φτιάχνοντας κάτι. Τα Lego είναι για μένα σαν μια μορφή ψυχοθεραπείας. Έπειτα, νομίζω ότι καλύπτουν και την ανάγκη να μπαίνω σε έναν χώρο και να βλέπω κάτι όμορφο και πολύχρωμο. Έχουν μεγάλη σημασία για μένα αυτά που συλλέγω. Μου θυμίζουν το χρώμα που έχει χάσει ο σύγχρονος κόσμος. Πιστεύω ότι είναι από τα λίγα «ενήλικα» χρωματιστά πράγματα που μας έχουν απομείνει – όλα γύρω μας έχουν γίνει ασπρόμαυρα και γκρι. Το πιο τρελό πράγμα που έχω κάνει για ένα κομμάτι της συλλογής μου είναι ότι έχω αγοράσει καινούργιο Lego, ενώ την προηγούμενη μέρα είχα πει «τέλος για τους επόμενους μήνες», γιατί δεν θα μου έμεναν χρήματα ούτε για να φάω. Δεν είμαι παράδειγμα προς μίμηση. Επενδύω στο να θυμάμαι, μεγαλώνοντας, τις εκδοχές του εαυτού μου που μένουν πίσω. Τα περισσότερα Lego κομμάτια μου είναι συνδεδεμένα με μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μου.

ΝΙΚΟΣ ΣΤΑΜΑΤΕΛΟΣ (@orsgstam) Δημιουργός περιεχομένου Συλλέγω κάρτες Pokémon και Magic the Gathering, παλιά και νέα videogames και κονσόλες, Funko Pop, βιβλία, κόμικς και μάνγκα, DVD, δίσκους, φιγούρες Lord of The Rings, φανέλες NBA και Lego. Ξεκίνησα από όταν έβγαλε η De Agostini το σκάκι DragonBall και περίμενα κάθε εβδομάδα το νέο τεύχος μέχρι να ολοκληρώσω το σετ. Για κάποιον λόγο, όταν πήρα τις πρώτες μου κασέτες και κάρτες Pokemon, μου άρεσε πολύ να φτιάχνω θεματικά ράφια, οπότε ήθελα να μεγαλώνω αυτές τις συλλογές, για να φαίνεται κάθε ράφι πιο ολοκληρωμένο. Όσον αφορά τα βιβλία, έχω χάσει το μέτρημα, έχω ακόμα κλειστές κούτες. Επίσης, έχω πάρα πολλές κάρτες και περίπου 150 Funko Ρop. Πλέον φτιάχνω και μια συλλογή που θέλω να τη χαρίσω στην κόρη μου όταν μεγαλώσει. Δεν συλλέγω έχοντας κάποιον συγκεκριμένο σκοπό, απλώς νιώθω ευχαρίστηση όταν βλέπω μία συγκεκριμένη συλλογή να ολοκληρώνεται και να σκέφτομαι ποια είναι η επόμενη που θα ξεκινήσω. Στην πραγματικότητα, κάθε φορά που ακούω κάποιον να έχει το ίδιο χόμπι με μένα, ανυπομονώ να του δείξω πώς έχω φτιάξει τις δικές μου συλλογές. Για μένα η ευχαρίστηση βρίσκεται στην αναζήτηση, όχι στην ολοκλήρωση, να σκέφτεσαι τι σου λείπει και να το ψάχνεις. Αν θες να φτιάξεις, ας πούμε, ένα άλμπουμ που να είναι με κάρτες από Pokémon φωτιάς, ψάχνεις να βρεις τις κάρτες που υπάρχουν, αποφασίζεις ποιες θες, πας σε μαγαζιά, μιλάς με ανθρώπους. Όλη αυτή η διαδικασία με ενθουσιάζει. Έχω καθίσει ώρες ατελείωτες να περιμένω σε ουρές, σε events, έχω ταξιδέψει σε άλλη πόλη αυθημερόν για να μου υπογράψουν ένα κόμικ, έχω δουλέψει υπερωρίες για να μαζέψω λεφτά για μια συλλεκτική κονσόλα που ήθελα. Κάνω ό,τι χρειάζεται αν θέλω κάτι πολύ. Η συλλογή μου διαθέτει κάποιες αρκετά σπάνιες κάρτες Pokémon: έχω την πρώτη έκδοση του Βίος και Πολιτεία του Σκρουτζ ΜακΝτάκ υπογεγραμμένη από τον Ντον Ρόσα, το Watchmen υπογεγραμμένο από τον Dave Gibbons, κάποια υπογεγραμμένα Funko Pop. Για μένα τη μεγαλύτερη αξία θα έχει πάντα το πρώτο μου Game Boy με την πρώτη κασέτα Pokémon.

LiFO

09.07.26

27

q Γεννήθηκα στο κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή του Γκύζη. Το οικογενειακό μου περιβάλλον είχε συναισθηματική ασφάλεια και επικοινωνία. Οι γονείς μου εργάζονταν αδιάκοπα, μεγάλωσα στα δύο ζαχαροπλαστεία που δούλευε η μητέρα μου, και μετά, πάλι στην περιοχή του Γκύζη, σε έναν φούρνο-ζαχαροπλαστείο. Στη συνέχεια φύγαμε και ανοίξαμε έναν δικό μας φούρνο στο Περιστέρι. Όταν υπηρετούσα τη θητεία μου, πήραμε τον φούρνο στην Πετρούπολη και από εκεί άρχισε να ξετυλίγεται για μένα ένα μεγάλο κουβάρι.

Ζαχαροπλάστης. Γεννήθηκε στου Γκύζη, ζει στο κέντρο.

q Από πολύ νωρίς προσπαθούσα να καταλάβω τον κόσμο γύρω μου και να ανακαλύψω τι θέλω να κάνω, γι’ αυτό ξεκίνησα και αρκετά νωρίς να ταξιδεύω μόνος μου, από την ηλικία των δεκατεσσάρων. Με σημάδεψε όμως και κάτι άλλο. Από πολύ μικρή ηλικία –γύρω στα δέκα– βρέθηκα στο εργαστήριο ζωγραφικής του Τάσου Ρήγα. Ήμουν ένα μικρό παιδί ανάμεσα σε ενήλικες, ανθρώπους που προετοιμάζονταν για την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, και ζωγράφιζα γυμνά μοντέλα. Όλα αυτά αλλάζουν τον τρόπο που σκέφτεσαι και αντιλαμβάνεσαι τον κόσμο. Αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι σου αρέσει, τι σε συγκινεί. Τότε ήθελα να γίνω ζωγράφος, γιατί η ζωγραφική με είχε συνεπάρει. Από το δημοτικό ακόμη ζωγράφιζα ασταμάτητα, παρατηρούσα πίνακες, χρώματα, φόρμες. Τότε δεν υπήρχαν οι δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα, το διαδίκτυο και η άμεση πρόσβαση στην πληροφορία. Ό,τι έπεφτε στα χέρια μου το μελετούσα. Προσπαθούσα να αναλύσω έναν πίνακα, να καταλάβω γιατί έχει αξία, τι είναι αυτό που τον κάνει σημαντικό. Η ζωγραφική με συγκλόνιζε και εξακολουθεί να με συγκινεί.

q Η σχέση μου με τη ζαχαροπλαστική εξελισσόταν παράλληλα. Όταν δεν είχα σχολείο, κάποιες μέρες πήγαινα στο εργαστήριο ζωγραφικής και άλλες περνούσα από το ζαχαροπλαστείο της μητέρας μου, δοκίμαζα να φτιάξω κάτι, να πειραματιστώ. Με τραβούσαν και οι δύο κόσμοι. Ίσως έπαιζε ρόλο και η αγάπη μου για τη μητέρα μου, δεν ξέρω. Εκείνο που ξέρω είναι ότι δεν μπορούσα να εγκαταλείψω ούτε τη ζωγραφική ούτε τη ζαχαροπλαστική.

q Στα 18 μου έδωσα εξετάσεις για την Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών, και στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Δεν πέρασα και απογοητεύτηκα πολύ. Οι επιτυχόντες εκείνη τη χρονιά ήταν ελάχιστοι και οι υποψήφιοι ήταν πάνω από χίλιοι. Δεν είχα το κουράγιο να ξαναδοκιμάσω την επόμενη χρονιά, έτσι γράφτηκα στο κολέγιο του Ζηρίδη και, παράλληλα, άρχισα να ασχολούμαι ολοένα και περισσότερο με τον φούρνο που είχαμε τότε στην Πετρούπολη. Ξεκίνησα να αναρωτιέμαι πώς θα μπορούσα να τον κάνω καλύτερο, να βελτιώσω τις συσκευασίες, να αγνοήσω τα έτοιμα μείγματα που χρησιμοποιούσαν οι περισσότεροι και να μπω στον κόσμο του πραγματικά χειροποίητου και απαιτητικού γλυκού. Κάπως έτσι άρχισα να αφοσιώνομαι στη ζαχαροπλαστική.

q Παράλληλα δίδασκα σε σχολές, έκανα συμβουλευτική σε επιχειρήσεις, αναλάμβανα διάφορα επαγγελματικά πρότζεκτ. Η ημέρα μου ξεκινούσε στις έξι το πρωί και τελείωνε τα μεσάνυχτα. Σιγά σιγά όλα άρχισαν να αποκτούν συνοχή.

q Η Πετρούπολη όμως ήταν μια δύσκολη περιοχή γι’ αυτό που ονειρευόμουν. Κατάλαβα ότι αν ήθελα να προχωρήσω, έπρεπε να φύγω, γιατί δεν υπήρχαν οι κατάλληλες συνθήκες για να διευρύνω τους γνωστικούς μου ορίζοντες. Έτσι πήρα μια πολύ δύσκολη απόφαση. Άρχισα να γυρίζω ολόκληρη την Αθήνα με το μηχανάκι, ψάχνοντας τον κατάλληλο χώρο. Πήγα βόρεια, νότια, ξαναγύρισα, είδα δεκάδες καταστήματα. Τελικά, ύστερα από πολλές διαδρομές, κατέληξα στο πρώτο σημείο που είχα δει όταν ξεκίνησα την αναζήτηση. Ήταν το κατάστημα όπου βρισκόμαστε σήμερα, στη λεωφόρο Κηφισίας 340, στο Νέο Ψυχικό. Δεν ήταν το πιο εμπορικό σημείο της Αθήνας, πίστεψα όμως ότι μέσα από τη δουλειά και την προσωπικότητά μου θα μπορούσα να δημιουργήσω έναν προορισμό και να φέρω εκεί τον κόσμο.

q Δεν ήταν εύκολο. Ίσως τα πρώτα χρόνια να ήταν ακόμη πιο δύσκολα από όσα είχα ζήσει στην Πετρούπολη. Σιγά σιγά όμως ανακαλύψαμε πώς μπορούμε να μεταφέρουμε στο γλυκό όλη τη μαγεία της πρώτης ύλης. Αρχίσαμε να αναζητούμε το καλύτερο φουντούκι, το καλύτερο φιστίκι, το καλύτερο βούτυρο. Να κάνουμε εισαγωγές εξαιρετικής κουβερτούρας, αλευριών και συσκευασιών. Να χρησιμοποιούμε πρώτες ύλες που μέχρι τότε ήταν σχεδόν αδύνατο να βρει κανείς στην Ελλάδα. Σήμερα έχουμε τη χαρά να συνεργαζόμαστε με κορυφαίους οίκους και παραγωγούς. Να χρησιμοποιούμε εξαιρετικό φουντούκι για τις πραλίνες μας, κορυφαίο φιστίκι, πολύ καλά άλευρα, τα οποία διατηρούμε στις ιδανικές συνθήκες θερμοκρασίας και υγρασίας, ώστε να προστατεύεται η ποιότητά τους από την πρώτη μέχρι την τελευταία ημέρα.

q Για να κάνεις ένα καλό γλυκό πρέπει να προσέχεις τα πάντα στον μέγιστο βαθμό, ώστε να μπορείς να προσφέρεις ένα πραγματικά καλό αποτέλεσμα στον επισκέπτη σου. Η αναζήτηση δεν σταματά. Εισάγουμε βανίλια, αναζητούμε τις καλύτερες οργανικές ποικιλίες. Δεν αρκεί να πεις ότι αγόρασες μια ακριβή βανίλια ή ότι διάλεξες μια συγκεκριμένη προέλευση. Δεν μετράει μόνο το μέγεθος ή η εμφάνιση. Μετρούν πολύ περισσότερα χαρακτηριστικά.

q Νομίζω πως η βάση ενός καλού γλυκού είναι το «βιογραφικό» του, η ιστορία του. Ένα καλό γλυκό δεν γεννιέται μέσα σε ένα ή δύο χρόνια. Είναι αποτέλεσμα καινοτομίας, γνώσης, αισθητικής και συνεχούς εξέλιξης. Είναι ο τρόπος που χτίζεται. Και όλα αυτά συμβαίνουν στο εργαστήριο, το οποίο ο πελάτης δεν βλέπει ποτέ. Εγώ όμως μπορώ πολύ εύκολα να καταλάβω, κοιτάζοντας μια βιτρίνα, τι συμβαίνει στο εργαστήριο ενός συναδέλφου. Όταν ένα γλυκό είναι πραγματικά καλό, αυτό φαίνεται παντού. Υπάρχουν δεκάδες μικρές λεπτομέρειες που συνθέτουν το τελικό αποτέλεσμα. Δεν υπάρχει εύκολος δρόμος προς το καλό γλυκό.

q Δυστυχώς βλέπω πολλές αντιγραφές στην ελληνική ζαχαροπλαστική. Βλέπω γλυκά που ακολουθούν μόδες, γλυκά σε μπολάκια, εύκολες λύσεις. Έχουμε ακόμα πολύ δρόμο. Το διαπίστωσα ξανά πριν από λίγο καιρό, επιστρέφοντας από ένα μεγάλο ταξίδι. Πήγα στην Ασία –Τόκιο, Σιγκαπούρη, Μαλαισία– και στη συνέχεια στις Ηνωμένες Πολιτείες και στην Αυστραλία. Συναντάς εύκολα πολύ καλό παγωτό, υπάρχουν πάρα πολλά καλά bakeries στον κόσμο, πολύ λίγα όμως πραγματικά σπουδαία ζαχαροπλαστεία. Το Λος Άντζελες, όσο περίεργο κι αν ακούγεται, δεν διαθέτει ένα ζαχαροπλαστείο που να μπορεί να θεωρηθεί κορυφαίο. Το ίδιο ισχύει σε μεγάλο βαθμό και για τη Νέα Υόρκη. Υπάρχουν εξαιρετικά προϊόντα, υπάρχουν πολύ καλά concepts, αλλά το πραγματικά μεγάλο γλυκό είναι σπάνιο. Σκέψου, λοιπόν, πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα για μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, όπου οι δυνατότητες εκπαίδευσης είναι ακόμη περιορισμένες. Δεν γίνεται να πιστεύουμε ότι κάποιος θα γίνει σπουδαίος ζαχαροπλάστης επειδή παρακολούθησε οκτώ μήνες μαθημάτων σε μια σχολή. Η γνώση απαιτεί πολύ περισσότερο χρόνο, πολύ περισσότερη έρευνα και πολύ περισσότερη προσωπική αναζήτηση.

q Νομίζω πως από τη σημερινή αθηναϊκή σκηνή λείπουν δύο πράγματα: η καινοτομία και το visual merchandising. Πριν από λίγο καιρό ξεκίνησα να συνεργάζομαι με έναν άνθρωπο πραγματικά ξεχωριστό, τον Πιερ Τασόν, έναν από τους σημαντικότερους art directors στον κόσμο της γαστρονομίας. Ο Πιερ είναι ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από ολόκληρη την οπτική ταυτότητα του ομίλου του Aλέν Ντικάς. Είναι επίσης ο άνθρωπος που διαμόρφωσε τη συνολική εικόνα του Σεντρίκ Γκρολέ. Visual merchandising σημαίνει λογότυπο, συσκευασία, εμπειρία. Σημαίνει επίσης αυτοκόλλητο, φωτογραφία, e-shop, τρόπος παρουσίασης, σχεδιασμός ενός χριστουγεννιάτικου προϊόντος ή μιας συλλογής για τον Άγιο Βαλεντίνο. Όταν ο Πιερ σχεδιάζει, για παράδειγμα, ένα σοκολατένιο χριστουγεννιάτικο δέντρο για τον Ντικάς, δεν σχεδιάζει απλώς ένα γλυκό. Σχεδιάζει μια εμπειρία.

28

LiFO

απο τον m.hulot φωτογραφιeσ: παρισ ταβιτιαν

09.07.26

PASTRITECT Όταν προσπαθούσα να περιγράψω τη δουλειά μου, ένιωσα ότι ήθελα έναν όρο που να συνδυάζει το στοιχείο της αρχιτεκτονικής με τη ζαχαροπλαστική. Έτσι προέκυψε το «pastritect».

LiFO 09.07.26

29

q Ο Πιερ Τασόν είναι ένας εξαιρετικά ταπεινός άνθρωπος. Ειλικρινά δεν πίστευα ποτέ ότι θα δεχόταν να συνεργαστεί μαζί μου ή ακόμη και να μου αφιερώσει χρόνο. Οι συζητήσεις που έχουμε κάνει, οι παρατηρήσεις του και οι κατευθύνσεις που μου έχει δώσει βρίσκονται σε ένα επίπεδο που, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε να διδάσκεται στις σχολές, γιατί δεν αφορούν μόνο τη ζαχαροπλαστική. Αφορούν τον τρόπο με τον οποίο χτίζεις μια ταυτότητα. Είναι ένας άνθρωπος που αύριο μπορεί να συνεργαστεί με τον Hermès, όπως σήμερα συνεργάζεται με κορυφαίους οίκους της γαλλικής γαστρονομίας. Η δημιουργικότητα δεν έχει να κάνει με τον κλάδο. Έχει να κάνει με την ποιότητα της σκέψης.

q Ήταν ακόμη ένα θαύμα στη ζωή μου. Ξέρεις, μέσα στην ελληνική πραγματικότητα, όπου πολλές φορές επικρατούν η μετριότητα και οι εύκολες βεβαιότητες, κάποια στιγμή βρέθηκα σε ένα σεμινάριο στο οποίο θα βρισκόταν και ο Πιερ Ερμέ. Δεν είχα καμία προσδοκία και ντρεπόμουν πολύ. Σκεφτόμουν μόνο ότι αν μου δινόταν η ευκαιρία, θα του έδειχνα έστω μια φωτογραφία από το ζαχαροπλαστείο μου. Κάποια στιγμή πήρα θάρρος. Είπα μέσα μου: «Δεν γίνεται να φύγω χωρίς να του δείξω έστω τη βιτρίνα μου». Μετά σκέφτηκα να του δείξω και το Instagram. Σήμερα μου φαίνεται αστείο, γιατί τότε οι φωτογραφίες μου ήταν πραγματικά μέτριες. Αλλά είπα: «Δεν μπορώ να φύγω χωρίς να προσπαθήσω». Για μένα είναι ο πατριάρχης της σύγχρονης ζαχαροπλαστικής. Πιστεύω πραγματικά ότι αν δεν υπήρχε ο Ερμέ, η ζαχαροπλαστική όπως τη γνωρίζουμε σήμερα θα ήταν πολύ διαφορετική. Μιλάμε για ανθρώπους που βρίσκονται σε άλλο επίπεδο. Δεν είναι μόνο οι τεχνικές τους ή τα βιβλία τους. Είναι η προσωπικότητά τους, ο τρόπος που σκέφτονται. Του έδειξα, λοιπόν, το κινητό μου. Νομίζω ότι δεν κράτησε περισσότερο από τριάντα δευτερόλεπτα.

q Κάποια στιγμή που βρέθηκα στο Λονδίνο, θυμάμαι ότι έβλεπα παντού τη λέξη «architect». Στα κτίρια, στις επιγραφές, παντού γύρω μου. Αυτό κάπως έμεινε στο μυαλό μου και όταν προσπαθούσα να περιγράψω τη δουλειά μου, ένιωσα ότι ήθελα έναν όρο που να συνδυάζει αυτό το στοιχείο της αρχιτεκτονικής με τη ζαχαροπλαστική. Έτσι προέκυψε το «pastritect». Όταν ο Πιερ Τασόν ήρθε στην Ελλάδα και είδε όλη την εικόνα του brand μου, μου είπε κάτι που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Αναρωτιόμουν αν θα δεχόταν τελικά να συνεργαστεί μαζί μου. Κάποια στιγμή με ρώτησε: «Τι γνώμη έχεις για το “pastritect”;» Σκέφτηκα για λίγο. Σκέφτηκα όλα τα χρόνια που είχαν προηγηθεί, τα λάθη που είχα κάνει, την πορεία μου. Και του απάντησα: «Δεν ξέρω αν είχα ποτέ ανάγκη αυτόν τον τίτλο. Μου φαίνεται λίγο επιτηδευμένος». Γέλασε. Με ρώτησε γιατί το λέω αυτό. Του εξήγησα ότι μετά τον θάνατο του πατέρα μου, όταν άρχισα να ξανασκέφτομαι τη δική μου ταυτότητα, κατάλαβα πως δεν είχα ανάγκη από έναν εντυπωσιακό τίτλο για να περιγράψω αυτό που κάνω. Η δουλειά πρέπει να μιλάει από μόνη της. Και τότε μου είπε: « Έχεις δίκιο». Αυτό ήταν ίσως το πιο σημαντικό κομπλιμέντο που έχω δεχτεί ποτέ.

q Το καλό γλυκό είναι εμπειρία. Το κακό γλυκό είναι απλώς ακριβό, μπορεί να πληρώσεις λίγο παραπάνω για κάτι που δεν σου προσφέρει απολύτως τίποτα. Στο επίπεδο που προσπαθούμε να κινηθούμε εμείς σήμερα, δίπλα σε κορυφαίες μπουτίκ του κόσμου αλλά και μικρότερες μα εξαιρετικές προσπάθειες που υπάρχουν διεθνώς, ένα ατομικό γλυκό κοστίζει περίπου δέκα έως δώδεκα ευρώ. Και μιλάμε για χώρες όπου οι πρώτες ύλες κοστίζουν συχνά λιγότερο απ’ ό,τι στην Ελλάδα. Οι μεγάλοι γαλλικοί οίκοι αγοράζουν τεράστιες ποσότητες πρώτων υλών. Δεν έχουν τα ίδια μεταφορικά κόστη, ούτε τα ίδια logistics, και εξασφαλίζουν πολύ χαμηλότερες τιμές από αυτές που μπορούμε να πετύχουμε εμείς. Παρ’ όλα αυτά, οι τιμές τους βρίσκονται περίπου εκεί. Γιατί; Επειδή στην τιμή ενός γλυκού δεν πληρώνεις μόνο την πρώτη ύλη. Πληρώνεις το εργαστήριο, τον εξοπλισμό, τα μηχανήματα, την έρευνα και ανάπτυξη, τις αμέτρητες δοκιμές που προηγήθηκαν μέχρι να φτάσει αυτό το γλυκό στη βιτρίνα. Πληρώνεις τα καλούπια που σχεδιάστηκαν αποκλειστικά γι’ αυτό. Πληρώνεις τον σχεδιασμό, την αισθητική. Όλα αυτά κρύβονται πίσω από μια πάστα για παράδειγμα. Και σχεδόν κανείς δεν τα βλέπει.

q Τα τελευταία δύο χρόνια ταξίδεψα πάρα πολύ, για τη δουλειά μου αλλά και για γενικότερους λόγους – πήγα στη Νέα Υόρκη, στο Μπρούκλιν. Όταν λέω ότι ταξιδεύω, δεν πηγαίνω απλώς ως τουρίστας. Ψάχνω τα πάντα. Μελετάω τις επιχειρήσεις, τα οικονομικά τους, όσα στοιχεία δημοσιεύονται. Το Λος Άντζελες είναι ίσως από τα πιο εντυπωσιακά μέρη για να ζήσει κανείς. Εκπληκτικά παντοπωλεία, σούπερ μάρκετ, προϊόντα, φρούτα, ποιότητα στις πρώτες ύλες... Όλα είναι εξαιρετικά. Και το κλίμα μοναδικό. Ταξίδεψα πολύ και στην Ασία. Το Τόκιο με συγκλονίζει. Οι άνθρωποι που ζουν εκεί. Είμαστε τόσο μικροί μπροστά σε αυτό που έχουν καταφέρει, τόσο μικροί ώστε πολλές φορές δεν μπορούμε καν να καταλάβουμε τι σημαίνει να λειτουργεί έτσι μια κοινωνία. Θα μπορούσα να σου μιλάω ώρες μόνο για το Τόκιο. Πήγα και στη Σιγκαπούρη. Φέτος πέρασα πολλές ημέρες και στη Μελβούρνη. Σε κάθε ταξίδι κάνω πραγματική έρευνα. Αναλύω τα πάντα: την εστίαση, τη φιλοξενία, τις τιμές. Πόσο κοστίζει να μείνεις στο Ritz-Carlton εκεί και πόσο εδώ. Με τι φούρνους δουλεύουν τα καλύτερα bakeries. Τι σημαίνει πραγματικά specialty coffee σε μια χώρα όπως η Αυστραλία, που θεωρείται ίσως η πρωτεύουσα του καφέ.

q Εμπνέομαι κυρίως από τα υλικά. Δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος να κάνεις πραγματική έρευνα και

Το καλό γλυκό είναι εμπειρία. Το κακό γλυκό είναι απλώς ακριβό, μπορεί να πληρώσεις λίγο παραπάνω για κάτι που δεν σου προσφέρει απολύτως τίποτα.

ανάπτυξη από το να ταξιδεύεις, να γνωρίζεις τα υλικά, να βλέπεις πώς τα καλλιεργούν οι άνθρωποι, πώς τα χρησιμοποιούν, πώς τα σέβονται. Πίσω όμως από κάθε υλικό υπάρχουν άνθρωποι. Και η σπανιότητα, τόσο των ανθρώπων όσο και των υλικών, είναι αυτή που με επηρεάζει περισσότερο. Προσπαθώ να συνδυάσω κάτι που θα δω, κάτι που θα μυρίσω, κάτι που θα γευτώ, με τρόπο που να έχει πραγματικό βάθος. Δεν θέλω να φτιάξω ένα γλυκό μόνο και μόνο επειδή θα πουλήσει για έναν μήνα. Θέλω να έχει ταυτότητα. Θέλω να αφηγείται κάτι. Κάθε φορά που μυρίζω μια πραγματικά σπουδαία φράουλα, συγκλονίζομαι. Και τότε θέλω να φτιάξω μια τάρτα φράουλα όπου θα πρωταγωνιστεί μόνο η φράουλα. Δεν με ενδιαφέρει να αισθάνεσαι όταν τη δοκιμάζεις το βούτυρο, το παντεσπάνι ή την κρέμα. Θέλω να νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε ένα λιβάδι. Ότι έχεις στρώσει μια κουβέρτα για πικνίκ και μόλις έκοψες φρέσκες φράουλες από το χωράφι.

q Το γλυκό είναι κάτι απίστευτα ζωντανό. Μπορεί να έχεις μια συνέπεια της τάξης του 80 ή του 85%, αλλά υπάρχουν

ΙNFO

Dimitris Economides Athens, λεωφ. Κηφισίας 340, Νέο Ψυχικό, 210 6755000

τόσο πολλοί παράγοντες που μπορούν να δημιουργήσουν μικροσκοπικές διαφορές και αυτές οι μικρές διαφορές αλλάζουν εντελώς την εμπειρία. Μπορεί μια μέρα να φάω ένα εκλέρ και να συγκλονιστώ από την ένταση της σοκολάτας, άλλη φορά να συγκινηθώ από ένα Paris-Brest, από το φουντούκι, το σωστό ψήσιμο της ζύμης, την καραμελωμένη επιφάνεια, την τραγανότητα. Ή από ένα μιλφέιγ, όπου η σφολιάτα, η κρέμα και η ισορροπία τους είναι πραγματικά ιδανικές. Δεν είναι εύκολο να συγκινηθώ από ένα πιο παραδοσιακό γλυκό. Το σέβομαι, πολύ, αλλά συνήθως αυτό που με συγκλονίζει είναι ένα γλυκό που έχει πίσω του τεχνική, ακρίβεια και πολλή δουλειά. Ένα σοκολατάκι με λάιμ, για παράδειγμα. Για να πετύχεις αυτήν τη γεύση, συμπυκνώνεις τον χυμό και το ξύσμα για ώρες, μέχρι να αποκτήσει απίστευτη ένταση. Τότε λες «εδώ υπάρχει κάτι πραγματικά ξεχωριστό». Κάθε μέρα είναι διαφορετικό το γλυκό που μου αρέσει. Πάντα υπάρχει κάτι καινούργιο που θέλω να δοκιμάσω. Μου αρέσει όταν ένα γλυκό γίνεται λίγο πιο «εστιατορικό», χωρίς να χάνει την ουσία του. Θαυμάζω πολύ αυτό που κάνει ο Πιερ Ερμέ· ακόμα και με τόσο μεγάλη παραγωγή, διατηρεί ένα εξαιρετικά υψηλό επίπεδο ποιότητας.

q Η ζωή με έχει μάθει να προσφέρω. Μου έχει μάθει να μη φοβάμαι και να αγαπώ. Γενικά, νομίζω ότι μου λέει να ζω ελεύθερος. Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

30

LiFO

09.07.26

905

32

THE WEEK Όσα ξεκινάνε αυτή την εβδομάδα

34

ΣΙΝΕΜΑ Οι νέες ταινίες της εβδομάδας

36

BIBΛΙΟ Γιώργος Ν. Πολίτης: «Η εκπαίδευση απειλείται από την απουσία κριτικής σκέψης»

38

ΘΕΑΤΡΟ Ένας άγριος, techno θρήνος για τη χαμένη νιότη

CLUBBING

Anna Η Anna, μία από τις σημαντικότερες μορφές της σύγχρονης melodic techno, επιστρέφει στο Bolivar. Η Βραζιλιάνα DJ και παραγωγός, με κυκλοφορίες στις Drumcode και Afterlife, ενώνει υπνωτιστικούς ρυθμούς και ατμοσφαιρικές μελωδίες σε ένα εκρηκτικό set. Τη βραδιά ανοίγει o Steph.

9/7, 21:00, Bolivar Beach Bar, Ακτή του Ήλιου, Άλιμος

LiFO 09.07.26

31

the week

6 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Pantera Οι θρυλικοί Τεξανοί πρωτοπόροι του groove metal θα πραγματοποιήσουν την πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα, κλείνοντας επιτέλους ένα από τα μεγαλύτερα κενά στη συναυλιακή ιστορία του heavy metal στη χώρα μας με ένα ανεπανάληπτο σόου. Μαζί τους, μια από τις πιο σημαντικές μπάντες του σύγχρονου metal, οι Trivium, αλλά και το ασταμάτητο deathcore συγκρότημα Bodysnatcher.

9/7, 18:00, Πλατεία Νερού, Φάληρο

7 ΘΕΑΤΡΟ Four Walls and a Roof

STOEP TH S PR ES

ΦΕΣΤΙΒΑΛ In Orbit | Οφ δε ρέκορντ

9- 1 5 ιου λιου 2 0 26

1 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Florence & Τhe Machine Η μεγάλη επιστροφή της Φλόρενς Γουέλς στη χώρα μας είναι γεγονός! Η λατρεία που της δείχνει το ελληνικό κοινό είναι εντυπωσιακή, ενώ και η ίδια δεν κρύβει τον ιδιαίτερο δεσμό που νιώθει να τη συνδέει με την Ελλάδα. Στην εμφάνισή της στο Ejekt Festival θα παρουσιάσει υλικό από ολόκληρη τη δισκογραφία της, καθώς και από τον νέο δίσκο «Everybody Scream».

9-25/7, γκαλερί Ζουμπουλάκη, πλατ. Κολωνακίου 20, Τρ., Πέμ.-Παρ. 11:00-20:00, Τετ., Σάβ.

11:00-15:00

4 CLUBBING Meduza

14/7, 20:00, ΟΑΚΑ, Καλογρέζα

2 ΘΕΑΤΡΟ Βάκχες Oι Βάκχες έρχονται στην ελληνική θεατρική πραγματικότητα σε σκηνοθεσία του διακεκριμένου δημιουργού Γιάβορ Γκάρντεφ, με την ειδική συμμετοχή του διεθνούς φήμης βρετανικού συγκροτήματος The Tiger Lillies, που όχι μόνον υπογράφει τη μουσική αλλά ερμηνεύει και ζωντανά επί σκηνής, συμμετέχοντας ταυτόχρονα στη δράση.

10-11/7, 21:00, Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου, Παλαιά Επίδαυρος, Αργολίδα

3 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Dreaming was not enough

απο τη μαρια παππα

32

LiFO

Ο Βραζιλιάνος καλλιτέχνης Douglas Knesse, μέσα από τη νέα ενότητα έργων του, συνεχίζει να διερευνά και να αμφισβητεί την έννοια του παραδείσου. Τι σημαίνει άραγε ο παράδεισος στη σύγχρονη εποχή; Και πώς συνδέεται με τη διαχρονική ανθρώπινη επιθυμία για μια ιδανική κοινωνία;

Οι Meduza, υποψήφιοι για Grammy, έγιναν παγκοσμίως γνωστοί με το «Piece of Your Heart», συμβάλλοντας στην επιστροφή της house μουσικής στο mainstream. Αποτελούν το πιο επιτυχημένο ιταλικό act σε streaming, με σχεδόν 20 δισεκατομμύρια streams και πολλές διεθνείς επιτυχίες.

11/7, 21:00, Bolivar Beach Bar, Ακτή του Ήλιου, Άλιμος

5 CLUBBING ACN with Sawf & ANFS

Το In Orbit μετατρέπει το ΚΠΙΣΝ σε σημείο συνάντησης της αθηναϊκής εναλλακτικής σκηνής. Για τρεις ημέρες, οι Model Spy, ta toy boy, METAMAN, Viceroy, Kukuraxa, Kolida Babo, MOb, Ledeloue, Demi Spriggs, Valisia Odell, Super Stereo και οι ΠΙΕΒ x VIKTORAS (+Guests) παρουσιάζουν ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα με indie, electronic, synthpop, darkwave και πειραματικούς ήχους.

Ο Ραμπί Μρουέ –από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του σύγχρονου πολιτικού και εννοιολογικού θεάτρου– επιστρέφει, συμπράττοντας αυτήν τη φορά στη σκηνοθεσία με τη σταθερή του συνεργάτιδα Λίνα Ματζνταλανί. Οι Λιβανέζοι δημιουργοί έγιναν διεθνώς γνωστοί μέσα από τις θεατρικές lecture-performances, ένα υβριδικό είδος ανάμεσα στο θέατρο, τη διάλεξη και το ντοκουμέντο.

12-13/7, 21:00, Χώρος Β, Πειραιώς 260, Ταύρος (στάση ΗΣΑΠ Καλλιθέα)

8 ΘΕΑΤΡΟ Οι ρήτορες Σε ένα απομονωμένο καλοκαιρινό σκηνικό στον Πόρο, ένας καταξιωμένος ηθοποιός έρχεται αντιμέτωπος με ένα νέο έργο – ένα χειρόγραφο που του εμπιστεύεται ένας παλιός φίλος συγγραφέας. Κομιστής του έργου, ένας νεαρός ηθοποιός. Καθώς οι δύο άντρες βυθίζονται στους ρόλους τους, ένα σκοτεινό παιχνίδι εξουσίας, ανταγωνισμού και υπόγειας έντασης αρχίζει να ξεδιπλώνεται. Ένα θεατρικό θρίλερ με στοιχεία μαύρης κωμωδίας για την εξουσία, τον λόγο και τους ανομολόγητους έρωτες.

10-12/7, 20:00, Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος-ΚΠΙΣΝ, λεωφ. Συγγρού 364, Καλλιθέα

9-12/7, 21:00, Παλαιό Πανεπιστήμιο, Θόλου 5, Πλάκα

9 ΧΟΡΟΣ Oedipus Steps

Η καρδιά της αθηναϊκής τέκνο χτυπά στο Astron με δύο από τα πιο καταξιωμένα ονόματα της εγχώριας underground σκηνής. Οι Sawf και ANFS αναλαμβάνουν τα decks για μια βραδιά αφιερωμένη στον αυθεντικό, σκοτεινό και υπνωτικό ήχο, ιδανική για όσους αναζητούν μια βαθιά club εμπειρία.

Μπορούμε να φανταστούμε το Oedipus Steps –του πρωτοεμφανιζόμενου στο Φεστιβάλ συνθέτη Ζήση Σέγκλια– ως το «unseen footage» του Οιδίποδα Τυράννου και του Οιδίποδα επί Κολωνώ, ή ως ένα άγνωστο έργο μέσα σε ένα γνωστό έργο, μια αδέσποτη θεατρική πράξη που ζει εκτός σκηνικού χρόνου, στη σφαίρα αυτού που υπονοείται και όχι εκείνου που λέγεται.

11/7, 23:00, Astron Club, λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως 121

10-11/7, 23:59, Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου

09.07.26

10 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Thievery Corporation, The Wailers & BALTHVS

ΧΟΡΟΣ

Butchers Τι σχέση έχουν οι χασάπηδες με τον χασάπικο χορό; Από αυτή την ετυμολογική, ιστορική και συμβολική συγγένεια εκκινεί το έργο της χορογράφου Γκλόρια Ντορλιγκούτσο, με οδηγό την τυχαία ανακάλυψη ότι το χασάπικο, ο ελληνικός παραδοσιακός χορός, σημαίνει κυριολεκτικά «χορός των χασάπηδων». Με επιρροές από τις ιαπωνικές πολεμικές τέχνες και ιδίως από την τέχνη του σπαθιού, η χορογράφος αναζητά το σημείο όπου συγκλίνουν η εργασία, ο ρυθμός και η καθημερινή πρακτική.

12-13/7, 21:30, Χώρος Ε, Ταύρος (στάση ΗΣΑΠ Καλλιθέα)

Μια μεγάλη γιορτή για τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από το ξεκίνημα του φεστιβάλ Release, από την οποία δεν θα μπορούσαν να λείπουν αυτοί που είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με τη διαδρομή του, έχοντας μαζί τους τη σπουδαιότερη ρέγκε μπάντα όλων των εποχών σε ένα σετ γεμάτο από τις αξέχαστες επιτυχίες του Μπομπ Μάρλεϊ, καθώς και ένα από τα πιο συναρπαστικά νέα ονόματα του psychedelic funk / R&B στερεώματος.

the week

EKΔΗΛΩΣΕΙΣ

11/7, 18:00, Πλατεία Νερού, Φάληρο

11 CLUBBING Club Culture Afterparty

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Το Club Culture επιστρέφει στο Ρομάντσο για ένα πολυδιάστατο βράδυ που συνδυάζει live μουσική και club κουλτούρα. Μετά τη live εμφάνιση του Hak Baker, τη σκυτάλη παίρνει το after party με τους Jeph Vanger, Lost Dog και Axon Torr στα decks.

11/7, 23:00, Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3-5

12 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ Robert Plant Ο Plant παρουσιάζει το «All That Glitters…» μαζί με τους Saving Grace, το σχήμα που τον συντροφεύει από το 2019, και τη χαρισματική Suzi Dian: ένα συλλογικό πρότζεκτ, ωμό, ατμοσφαιρικό και βαθιά σύγχρονο, που ενώνει τα blues με τον υπνωτικό παλμό της ψυχεδελικής folk, μετατρέποντας την παράδοση σε μια ηλεκτρισμένη εμπειρία.

9/7, 21:00, Θέατρο Λυκαβηττού

13 ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ The Cure

Columbia - Die Ruinen von Athen «Ριζούπολη: Μάιος 2006. Κατεδαφίζεται το εργοστάσιο παραγωγής δίσκων βινυλίου της COLUMBIA· σκόρπια συντρίμμια “τα μαύρα μάρμαρα”… ξετυλιγμένες μαγνητοταινίες διατρέχουν όλη την επικράτεια… οι μεταλλικές μήτρες γυαλίζουν στον ήλιο». Στην ατομική έκθεση του Πάνου Χαραλάμπους, ο χώρος της γκαλερί μετατρέπεται σε ένα audio room. Έως 19/9, Citronne Gallery, Πατριάρχου Ιωακείμ 19, Κολωνάκι, Τρ., Πέμ.-Παρ. 11:0020:00, Τετ., Σάβ.

11:00-16:00

Η πρώτη συναυλία των Cure στη χώρα μας έπειτα από 7 χρόνια. Το εκπληκτικό με αυτό το συγκρότημα είναι ότι, ενώ διανύουν την πέμπτη δεκαετία της απίθανα επιτυχημένης καριέρας τους, βρίσκονται σήμερα σε πραγματικά έξοχη κατάσταση. Ο τελευταίος δίσκος τους, «Songs of a lost world», ήταν, χωρίς υπερβολή, ο καλύτερος του 2024 και βρέθηκε στην κορυφή σε όλες τις σοβαρές λίστες εκείνης της χρονιάς.

15/7, 20:00, ΟΑΚΑ, Καλογρέζα

LiFO 09.07.26

33

Σινεμά

τόσο (Begin Again, με ενδιαφέροντα τον Μαρκ Ράφαλο και τον Άνταμ Λεβίν, αλλά την Κίρα Νάιτλι εκτός πλαισίου), ωστόσο ο Ιρλανδός σκηνοθέτης γνωρίζει πώς να χωράει τη συγκρατημένη αισιοδοξία στη γλυκόπικρη απελπισία, υπογραμμίζοντας πάντα το στόρι με ευχάριστα «τραγουδιστό» σάουντρακ. Το πρόβλημα του Αμερικανού τραγουδιστή Ρικ Πάουερ (Πολ Ραντ) είναι πως έχει κολλήσει στο Δουβλίνο παίζοντας σε μια μπάντα γάμων, και κυρίως ότι βλέπει μια δική του μελωδία, που δεν μπορεί να αποδείξει πως του ανήκει, να γίνεται super hit από έναν νεαρό Αμερικανό πρώην σταρ σε boy band της ποπ σκηνής του Λος Άντζελες (Νικ Τζόνας), ο οποίος με τη σειρά του αρνείται πως τη δανείστηκε και την ανέπτυξε μια τυχαία βραδιά που τζάμαραν περιστασιακά, αν και σε ειλικρινή και φιλικό τόνο. Μουσική ταινία (αν και όχι τζουκμπόξ ή σκέτο μιούζικαλ), το Power Ballad παίζει με το είδος της κλασικής αισθηματικής μπαλάντας που εμπνέει τιμώντας την αγάπη και με το επώνυμο του οικογενειάρχη Αμερικανού που έχει ξεμείνει από προοπτική, και δένει το απρόοπτο μιας απρόσμενης ελπίδας για το πολυπόθητο break με μια προβλέψιμη, καλοσχεδιασμένη, χλιαρή πλοκή, που είναι οk σε ένα πρώτο επίπεδο, όχι όμως κάτι που να αφήνει ιδιαίτερο απόηχο – περίπου σαν power ballad από τα ’80s.

απο toν θοδωρη κουτσογιαννοπουλο

Αντικατοπτρισμοί Παρά τον μελαγχολικό της τόνο, η ταινία φωτίζει με αισιοδοξία μια σκοτεινή υπόθεση. ΣΥΝΟΨΗ: Έπειτα από ένα τροχαίο στο οποίο σκοτώ-

νεται ο φίλος της, η Λάουρα αποφασίζει να μείνει στο σπίτι της Μπέτι, μάρτυρα του ατυχήματος. Η ζωή με την οικογένεια της Μπέτι φέρνει ανακούφιση σε όλους, ωστόσο η Λάουρα αρχίζει να αμφισβητεί τα κίνητρά τους όσο περνάει ο καιρός.

Μ

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο Κακό

34

LiFO

ε τον επεξηγηματικό υπότιτλο «Μια βάρκα στον ωκεανό», στο τρίτο μέρος του μουσικού έργου «Καθρέφτες», που συνέθεσε στις αρχές του 20ού αιώνα, ο Μορίς Ραβέλ κλιμακώνει τις μελωδίες του μιμούμενος τον ήχο των κυμάτων της θάλασσας. Στους Αντικατοπτρισμούς, μια σπουδάστρια πιάνου κοιτάζει άσκοπα την κίνηση του νερού σε ένα ποτάμι, προτού φύγει, απρόθυμη και νευρική, σαν να προαισθάνεται κάτι δυσοίωνο, για ένα μικρό ταξίδι με τον φίλο της. Ένα δυστύχημα που στοιχίζει τη ζωή του άνδρα τη φέρνει στη γερμανική εξοχή, στη μέση του πουθενά, στο σπίτι μιας κυρίας που αρχικά την παρατηρεί με γνήσια έκπληξη, σπεύδει να τη φιλοξενήσει χωρίς δεύτερη σκέψη και την περιθάλπει στοργικά και διακριτικά ώσπου να σταθεί στα πόδια της. Χωρίς να το συνειδητοποιήσει, η Λάουρα κατά κάποιον τρόπο παίρνει τη θέση της κόρης της και ο αποξενωμένος σύζυγος με τον ενήλικο γιο τους έρχονται να συναντήσουν την άγνωστη που της μοιάζει πολύ. Παίρνοντας επάξια τη σκυτάλη από τη Νίνα Χος, η Πάουλα Μπερ, μούσα του Κρίστιαν Πέτζολντ εδώ και αρκετές πλέον ταινίες, ιντριγκάρει με το αδιαπέραστο, ανήσυχο βλέμμα της, ψυχικά εκτοπισμένη και χαμένη σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον που δεν είναι σίγουρη αν αποτελεί και για εκείνην το ιδανικό υποκατάστατο για τη ζωή που δεν της ταίριαζε. Ο Μπράιαν ντε Πάλμα είχε πει πως πολλοί γυρίζουν ταινίες στο ύφος του Χίτσκοκ, αλλά μόνο αυτός κάνει αυθεντικά χιτσκοκικό σινεμά. Ωστόσο δεν είναι καθόλου μεμπτό για έναν δημιουργό να αξιοποιεί τον δημιουργικό άξονα ενός μετρ στο είδος του ως έμπνευση

και επιρροή. Και ο Γερμανός σκηνοθέτης το πετυχαίνει στην καταλυτική τοποθέτηση μιας εύπλαστης ηρωίδας, σεβόμενος το δικό του ύφος, δηλαδή σε μια αφαιρετικότερη αφήγηση που ρέει σαν τυπική καλοκαιρινή ημέρα υπό τους ήχους μιας κλασικής μελωδίας, αλλά κρύβει μια σειρά από τραύματα που χρειάζονται χρόνο να αναδυθούν, στο πλαίσιο μιας βαριάς απουσίας, ψυχικής και σωματικής. Παρά τον μελαγχολικό τους τόνο, οι Αντικατοπτρισμοί φωτίζουν με αισιοδοξία μια σκοτεινή υπόθεση, χάρη και στη σταδιακή αυτοπεποίθηση που αποκτά η Λάουρα της Μπερ. ΝΑΝΑ CINEMAX 4 - ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΪΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΦΙΛΙΠ ΘΕΡΙΝΟ - ΒΟΞ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΘΗΝΑ ΘΕΡΙΝΟ ΔΙΑΝΑ - ΤΡΙΑΝΟΝ

Η μπαλάντα των ονείρων POWER BALLAD

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Τζον Κάρνεϊ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Πολ Ραντ, Νικ Τζόνας

ΣΥΝΟΨΗ: Μια εμπνευσμένη μουσική ιστορία για

έναν τραγουδιστή γάμων, έναν ροκ σταρ και το τραγούδι που θα μπει ανάμεσά τους. Καθώς αυτό ταξιδεύει από στούντιο σε σκηνές και στο κοινό, αποκαλύπτει τη δύναμη που μπορεί να έχει η μουσική να ενώνει, να εμπνέει αλλά και να δημιουργεί συγκρούσεις. Αν και ξεκίνησε εντελώς διαφορετικά (το On the Edge του 2001 επικεντρώνεται σε έναν αυτοκτονικό έφηβο που υποδύεται ο Κίλιαν Μέρφι), ο Τζον Κάρνεϊ έχει ειδικευτεί σε αισθηματικές κομεντί μουσικού περιεχομένου, μετά την εμπορική και οσκαρική επιτυχία του ταπεινού Once. Άλλοτε πιάνει η συνταγή (Sing Street), άλλοτε όχι και

VILLAGE MALL 11 - VILLAGE PAGRATI 3 - ΝΑΝΑ CINEMAX 2 - ΑΕΛΛΩ CINEMAX 4 - ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ CINEMAX ΘΕΡΙΝΟ - ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΛΙΛΑ ΘΕΡΙΝΟ ΑΚΤΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΧΛΟΗ ΘΕΡΙΝΟ

INFO MIROIRS NO 3 ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ:

Κρίστιαν Πέτζολντ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟYΝ:

Πάουλα Μπερ, Μπάρμπαρα Άουερ, Ματίας Μπραντ, Ίνο Τρεμπς

Tuner ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Ντάνιελ Ρόερ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Λίο Γούνταλ, Χαβάνα Ρόουζ

Λιου, Λιόρ Ραζ, Τόβα Φέλντσου, Ζαν Ρενό, Ντάστιν Χόφμαν ΣΥΝΟΨΗ: Ο Νίκι είναι ένας χαρισματικός νεαρός

κουρδιστής πιάνων. Με την άλλοτε πολλά υποσχόμενη καριέρα του στη μουσική να έχει τελειώσει, εργάζεται στη Νέα Υόρκη μαζί με τον μέντορά του. Η εξαιρετικά ανεπτυγμένη αίσθηση της ακοής που έχει τραβά την προσοχή εγκληματιών που βλέπουν το ταλέντο του χρήσιμο για το άνοιγμα χρηματοκιβωτίων. Ο Νίκι θα μπορούσε να είχε γίνει σπουδαίος μουσικός, αλλά μια διαταραχή ακοής τον εμπόδισε να κάνει καριέρα και πλέον περιφέρεται με ένα βανάκι στη Νέα Υόρκη κουρδίζοντας πιάνα (tuner είναι ο όρος για το ιδιαίτερα εξειδικευμένο επάγγελμα που ασκείται από ανθρώπους χαρισματικούς στη διάγνωση του μουσικού pitch) για να ζήσει, βοηθώντας τον φίλο του πατέρα του και αγαπημένο του μέντορα Χάρι Χόροβιτς (ο Ντάστιν Χόφμαν, ενεργητικός στις λίγες σκηνές του). Επειδή το μεροκάματο δεν αρκεί για να πληρώσει τα έξοδα νοσηλείας του άρρωστου Χάρι, αναγκάζεται να ανοίγει χρηματοκιβώτια για λογαριασμό μιας συμμορίας, μετατρέποντας την υπερακουσία σε απρόσμενο ατού. Το αισθηματικό δράμα του Ντάνιελ Ρόερ, που έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Τορόντο και έχει ένα love story στον πυρήνα του, διαθέτει περισσότερη δράση απ’ ό,τι υποδεικνύει το ήπιο ξεκίνημά του, αλλά μοιάζει πολύ τακτοποιημένο στις λύσεις του, παρά τις συμπαθέστατες ερμηνείες του Λίο Γούνταλ και

09.07.26

ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ της Χαβάνα Ρόουζ Λιου, και την αγάπη για τη μουσική που διατρέχει τις μικρές περιπέτειες του tuner με την καλή καρδιά.

VILLAGE RENTI 12 - VILLAGE MALL 1,6,13 - VILLAGE PAGRATI 3 - ΝΑΝΑ CINEMAX 1 - ΑΕΛΛΩ CINEMAX 2 OPTIONS ILION 3 - OPTIONS GLYFADA 3 - ΕΛΛΗΝΙΣ - ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ - ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΦΛΟΙΣΒΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ - ΑΡΤΕΜΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΘΕΡΙΝΟ ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΟΡΦΕΑΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΡΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΚΗΠΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΘΕΡΙΝΟ

Evil Dead Burn ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Σεμπαστιάν Βανίτσεκ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Σουχεϊλά Γιακούμπ, Τάντι Ράιτ, Χάντερ Ντούχαν, Λουσιάν Μπιουκάναν

ΣΥΝΟΨΗ: Μετά τον θάνατο του συζύγου της, μια

γυναίκα αναζητά παρηγοριά στους πεθερούς της, στο απομονωμένο οικογενειακό τους σπίτι. Καθώς ένας ένας μεταμορφώνονται σε deadlites, ανακαλύπτει ότι οι όρκοι που έδωσε εν ζωή συνεχίζουν να ισχύουν… ακόμα και μετά θάνατον. Εκλεκτός του Σαμ Ράιμι, ο Σεμπαστιάν Βανίτσεκ, που πήρε το βάπτισμα του πυρός στο horror με το Infested, πιάνει την ιστορία των δαιμονισμένων deadlites από την αρχή, σε ένα prequel της πρωτότυπης ταινίας του 1981, με φόντο πάντα ένα απομονωμένο σπίτι στο δάσος και πρωταγωνιστές που αρνούνται να υποκύψουν στα μοιραία τραύματά τους, παρά μόνο με σφοδρές επικλήσεις και πολλή πυρά – και πάλι, τίποτε δεν είναι οριστικό, αφού έχει ήδη προγραμματιστεί sequel για τους σκληροπυρηνικούς, για το 2028! Ένα κρίσιμο στιλέτο είναι το κλειδί σε αυτή την κολασμένη οικογενειακή συγκέντρωση όπου τα μέλη, με αστραπιαία μεταδοτικότητα, μετατρέπονται σε αιμοδιψή ζόμπι και παλεύουν χαιρέκακα με τους ετοιμοθάνατους. Το Evil Dead Burn είναι σαδιστικά εκδικητικό, επαναλαμβανόμενο, απόλυτα ικανοποιημένο στην cult συνθήκη μέσα στην οποία χτυπιέται αλύπητα.

Χέπμπορν), παραδίδει μαθήματα μοντάζ εσωτερικού χώρου και καταγράφει με χειρουργική ακρίβεια σχέσεις και εσωτερικές σκέψεις με ήρωες ένα ζευγάρι που δεν αγαπιέται πια, τον εραστή της γυναίκας κι ένα πτώμα το οποίο πρέπει οπωσδήποτε κάποιος να χρεωθεί για να επέλθει η κάθαρση.

Vintage Χίτσκοκ, το Τηλεφωνήσατε συγκρίνεται άμεσα με τον Σιωπηλό μάρτυρα (που γυρίστηκε την ίδια περίοδο), τη Θηλιά και τη Σωστική Λέμβο, στην εξερεύνηση των ψυχολογικών ορίων των περιορισμένων χώρων. Αντίθετα με άλλους σκηνοθέτες που υπολείπονται όταν διασκευάζουν θεατρικά και σκέφτονται θεατρικά λαχανιάζοντας κλεισμένοι στους τέσσερις τοίχους, ο Χίτσκοκ κάνει μεγάλο σινεμά δωματίου, εισχωρώντας βαθιά στην ψυχή των πρωταγωνιστών, μεταδίδοντας στον θεατή την αδυναμία τους να αποδράσουν. Μεγιστοποιεί την απειλή, μεγεθύνει τον φόβο, περιπλέκει το μοντάζ και εντείνει το μυστήριο, κρατώντας τις ισορροπίες ανάμεσα στα κλειδιά της λύσης και τη σημειολογία του λόγου και της εμφάνισης. Σε αντίθεση με την απελπισμένη –αν και ατσαλάκωτη– Γκρέις Κέλι, οι άντρες στήνουν γύρω της έναν μακάβριο χορό σκιών και μας καθηλώνουν, 70 και πλέον χρόνια μετά την πρώτη προβολή της ταινίας. Παρατηρήστε την εφευρετική χρήση της κάμερας, που αποσπά και συγκεντρώνει, τοποθετώντας τον θεατή σε διαφορετικές γωνίες θέασης. Ο δαιμονικός Χίτσκοκ δεν ήταν ένας ορθόδοξος σκηνοθέτης, αν και οι ταινίες του μοιάζουν ακαδημαϊκές στη φόρμα. Η δημιουργική του ηθική ξεπηδούσε από την αβυσσαλέα ψυχή των δολοπλόκων ηρώων του κι εκείνος προσαρμοζόταν ανάλογα με την περίσταση. ΕΚΡΑΝ ΘΕΡΙΝΟ - ΖΕΦΥΡΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΜΙΚΟ ΘΕΡΙΝΟ ΑΝΟΙΞΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΟΑΣΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΒΑΡΚΙΖΑ 3 ΘΕΡΙΝΗ

Ωραία μου κυρία (1964) MY FAIR LADY

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Τζορτζ Κιούκορ Π Ρ Ω ΤΑ Γ Ω Ν Ι Σ Τ ΟΥ Ν : Όντρεϊ Χέπμπορν, Ρεξ Χά-

ρισον

VILLAGE RENTI 4,9,10,13 - VILLAGE MALL 1,2,4 - VILLAGE PAGRATI 1 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 2,3 - ΝΑΝΑ CINEMAX 5 - ΑΕΛΛΩ CINEMAX 4 - OPTIONS ILION 7 - OPTIONS GLYFADA 1,3 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ 2 - ΑΛΕΞ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΣΕΛΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ

ΣΥΝΟΨΗ: Στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1910, ο κα-

Τηλεφωνήσατε ασφάλεια αμέσου δράσεως (1954)

Μιούζικαλ διασκευή του Πυγμαλίωνα του Τζ. Μπ. Σο, η ιστορία της όμορφης νεαράς που εκπολιτίζεται από τον καθηγητή Χίγκινς για να ταιριάξει στην καλή κοινωνία είναι μια καλοραμμένη και υπερστολισμένη (από τον διπλά βραβευμένο με Όσκαρ Σέσιλ Μπίτον) μεταφορά του θεατρικού hit και δημιούργησε ένα μικρό χολιγουντιανό δράμα στην εποχή του: η πρωταγωνίστρια της παράστασης του Μπρόντγουεϊ, Τζούλι Άντριους, απορρίφθηκε από τον Τζακ Γουόρνερ γιατί δεν ήταν αρκετά γνωστή, για να προτιμηθεί η εδραιωμένη σταρ Όντρεϊ Χέπμπορν, η οποία ωστόσο μόνο καλλίφωνη δεν ήταν, οπότε την ντουμπλάρισε στα τραγούδια η ουδέτερης χροιάς, επαγγελματίας αντικαταστάτρια Μάρνι Νίξον. Στα μεγάλα βραβεία, το Ωραία μου κυρία ήταν το απόλυτο φαβορί.

DIAL M FOR MURDER

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Άλφρεντ Χίτσκοκ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Γκρέις Κέλι, Ρέι Μιλάντ

ΣΥΝΟΨΗ: Ένας πρωταθλητής του τένις σχεδιάζει να

δολοφονήσει τη γυναίκα του για να την κληρονομήσει, αλλά το «τέλειο» σχέδιό του γυρίζει μπούμερανγκ. Υπάρχει τέλειος φόνος; Ο Χίτσκοκ, βασισμένος στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Φρέντερικ Νοτ (ο οποίος έγραψε το συναφούς κλειστοφοβικής απειλής Wait Until Dark, που μεταφέρθηκε στο σινεμά το 1967 με την Όντρεϊ

θηγητής Χένρι Χίγκινς βάζει ένα στοίχημα ότι μπορεί να μεταμορφώσει την Ελάιζα Ντούλιτλ σε μια γυναίκα που θα μπορεί να σταθεί στην υψηλή κοινωνία.

ATHENEE ΘΕΡΙΝΟ

LiFO 09.07.26

35

φωτο: παρισ ταβιτιαν

Βιβλίο

Γιώργος Ν. Πολίτης: «Η εκπαίδευση απειλείται από την απουσία κριτικής σκέψης» Με αφορμή το νέο του μυθιστόρημα «Ο μαύρος άγγελος της νοσταλγίας», ο καθηγητής Κοινωνικής Φιλοσοφίας και συγγραφέας μιλάει για τη λεπτή γραμμή που ενώνει τη φιλοσοφία με τη λογοτεχνία, για έναν κόσμο που θυσιάζει την ελευθερία του στο όνομα της ευκολίας, για τους «ηττημένους» της Ιστορίας αλλά και για τη σημασία της κριτικής σκέψης σήμερα.

απο την τινα μανδηλαρα

36

LiFO

— Είθισται να αντιμετωπίζουμε τη φιλοσοφία και τη λογοτεχνία ως δύο διαφορετικούς δρόμους, αλλά στη δική σας περίπτωση μοιάζει να συνυπάρχουν δημιουργικά. Έπειτα από χρόνια ακαδημαϊκής πορείας, τι ήταν εκείνο που σας οδήγησε ξανά στο μυθιστόρημα; Τι μεσολάβησε μεταξύ των δύο βιβλίων σας; Θα έλεγα πως πρόκειται περισσότερο για μια διαρκή αναζήτηση ισορροπίας. Στην αφετηρία υπάρχει πάντοτε μια ιδέα. Από εκεί και πέρα, όμως, μπορεί κανείς να ακολουθήσει δύο διαφορετικούς δρόμους. Αν πάρει τον δρόμο του ορθού λόγου και της ανάλυσης, μπορεί να οδηγηθεί σε ένα φιλοσοφικό δοκίμιο. Αν, αντίθετα, αφεθεί περισσότερο στο συναίσθημα και στη φαντασία, θα αναζητήσει τη μορφή της τέχνης, της ποίησης ή του μυθιστορήματος. Η αφετηρία, πάντως, είναι συχνά η ίδια. Ας υποθέσουμε ότι σας απασχολεί η μοίρα ή η δύναμη που κινεί τον κόσμο. Αν την προσεγγίσετε πλατωνικά ή μέσα από την ιστορία των ιδεών, θα ακολουθήσετε τον δρόμο της φιλοσοφίας. Αν όμως σας παρασύρει η «μανία των Μουσών», τότε θα βρεθείτε στη λογοτεχνία. Δεν πιστεύω ότι αυτή η επιλογή γίνεται απολύτως συνειδητά. Περισσότερο αισθάνομαι ότι κάθε φορά η ίδια η ιδέα επιλέγει τη μορφή που της ταιριάζει. Ο Τολστόι το θέτει θαυμάσια στο Πόλεμος και Ειρήνη: ο Ναπολέων οδήγησε τους Γάλλους στη ρωσική εκστρατεία ή οι ίδιοι οι Γάλλοι οδήγησαν τον Ναπολέοντα

σ’ αυτήν; Δεν υπάρχει μία οριστική απάντηση. Εκεί ακριβώς χωρίζουν οι δύο δρόμοι. Μπορείτε να επιχειρήσετε να απαντήσετε φιλοσοφικά ή να αφηγηθείτε μια ιστορία. Αντίστοιχα, λοιπόν, όταν εργάζομαι πάνω σε ένα φιλοσοφικό κείμενο, ακολουθώ τον δρόμο της λογικής, όταν γράφω λογοτεχνία, επιτρέπω στη φαντασία να χαράξει τη δική της διαδρομή.

— Ίσως αυτό που συνδέει τελικά τους δύο αυτούς δρόμους να είναι η έννοια της ελευθερίας. Διαβάζοντας τόσο το μυθιστόρημά σας όσο και τα δοκίμιά σας, έχει κανείς την αίσθηση ότι η ελευθερία αποτελεί τον βαθύτερο άξονα της σκέψης σας. Ναι, έτσι είναι. Η ελευθερία είναι αυτό που περισσότερο με απασχολεί, κυρίως γιατί έχω την αίσθηση ότι τη χάνουμε σταδιακά. Αν συγκρίνω τον κόσμο μέσα στον οποίο μεγαλώσαμε εμείς με τον κόσμο που μεγαλώνουν σήμερα τα παιδιά, βλέπω ότι οι νεότερες γενιές διαθέτουν αναμφίβολα περισσότερες ανέσεις. Δεν είμαι βέβαιος, όμως, ότι διαθέτουν περισσότερη ελευθερία. Θα έλεγα το αντίθετο. Οι δυνατότητες έχουν πολλαπλασιαστεί, αλλά ο πραγματικός χώρος της ελευθερίας ολοένα συρρικνώνεται. Αυτό είναι κάτι που με δυσαρεστεί και, κατά κάποιον τρόπο, βρίσκεται πίσω από πολλές από τις σκέψεις που διατρέχουν το βιβλίο.

— Ο «Μαύρος άγγελος της νοσταλγίας» άρχισε να γράφεται μέσα στην περίοδο της πανδημίας. Υπήρξε εκείνη η εμπειρία η αφορμή για να πάρει μορφή το

γιώργος ν. πολίτης

Ο μαύρος άγγελος της νοσταλγίας Εκδόσεις Αλεξάνδρεια Σελ.: 208

μυθιστόρημα ή η ιστορία προϋπήρχε; Η ιστορία προϋπήρχε για μεγάλο διάστημα. Η βασική ιδέα υπήρχε μέσα μου, την κουβαλούσα έξι εφτά χρόνια, ίσως και περισσότερο. Εκείνο που δεν ήξερα ήταν ποια μορφή θα έπαιρνε και πότε θα ερχόταν η στιγμή να γραφτεί. Η πανδημία λειτούργησε μάλλον ως καταλύτης. Κάποια στιγμή συνέβη κάτι εντελώς απρόσμενο – το περιγράφω και μέσα στο βιβλίο. Ήταν σαν μια ξαφνική αποκάλυψη. Και τότε γράφτηκε σχεδόν απνευστί. Η πρώτη μορφή του ολοκληρώθηκε μέσα σε δυόμισι μήνες.

— Η γέννηση του βιβλίου, όπως την περιγράφετε, θυμίζει τη στιγμή της έμπνευσης που αφηγούνται πολλοί συγγραφείς. Ήταν πράγματι αυτή η εμπειρία της γραφής τόσο ορμητική όσο εμφανίζεται μέσα στο ίδιο το βιβλίο; Ναι, ήταν ακριβώς έτσι. Το συγκεκριμένο επεισόδιο είναι από τα ελάχιστα σημεία του μυθιστορήματος που αντανακλούν σχεδόν αυτούσια μια προσωπική εμπειρία. Η στιγμή κατά την οποία ο αφηγητής εισέρχεται στην ιστορία είναι, στην πραγματικότητα, η στιγμή κατά την οποία ένιωσα κι εγώ ότι το βιβλίο με καλούσε να μπω μέσα του. Από εκεί και πέρα όλα κύλησαν με έναν σχεδόν ακατάσχετο ρυθμό. Έγραφα αδιάκοπα, όσο το ίδιο το βιβλίο συνέχιζε να γεννιέται μέσα στη σκέψη μου. Ίσως γι’ αυτό υπάρχει και η αναφορά στον περίφημο «πάπυρο» του Κέρουακ. Πάντα με συγκινούσε η εικόνα μιας γραφής που αποκτά τη δική της ορμή και παρασύρει μαζί της τον συγγραφέα. Δεν πρόκειται μόνο για έναν τρόπο γραφής. Είναι ένας τρόπος ύπαρξης μέσα στο ίδιο το έργο. Ένα ταξίδι που δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τον προορισμό του.

— Αυτό το στοιχείο της περιπλάνησης που αναφέρετε φαίνεται να διαπερνά ολόκληρο το μυθιστόρημα. Ο ήρωάς σας αλλάζει διαρκώς τόπους, κινείται ασταμάτητα. Σαν να μην είναι η μετακίνηση απλώς ένα αφηγηματικό εύρημα, αλλά μια φιλοσοφική στάση απέναντι στη ζωή. Έχετε δίκιο. Από τη στιγμή που η ελευθερία αποτέλεσε τον βασικό πυρήνα του βιβλίου, ήξερα αμέσως ότι ο ήρωας έπρεπε να είναι ένας άνθρωπος που κινούνταν διαρκώς. Για μένα, η ελευθερία συνδέεται βαθιά με την αυτοκίνηση. Όχι απλώς με την οδήγηση ενός αυτοκινήτου, αλλά με τη δυνατότητα να ορίζει κανείς τη διαδρομή, να μπορεί να αλλάξει πορεία οποιαδήποτε στιγμή, να μη γνωρίζει πάντοτε εκ των προτέρων τον προορισμό. Μέσα από αυτήν τη συνθήκη γεννήθηκε και ο χαρακτήρας του ήρωα. Οι μετακινήσεις του, οι διαρκείς αλλαγές, ακόμη και οι ψυχικές του μεταπτώσεις, δεν είναι παρά διαφορετικές εκφάνσεις αυτής της ελευθερίας. Το αυτοκίνητο είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο μεταβλήθηκε η έννοια της ελευθερίας μέσα σε λίγες μόλις δεκαετίες: το αυτοκίνητο υπήρξε σύμβολο ελευθερίας. Παρείχε τη δυνατότητα να φύγει κανείς χωρίς πρόγραμμα, να ανακαλύψει έναν τόπο τυχαία, να χαρεί την ελευθερία και την αυθορμησία. Το αυτοκίνητο γεννούσε ιστορίες, μυθιστορήματα, ποιήματα. Σήμερα το αυτοκίνητο κατέπεσε σε ένα ευτελές μεταφορικό μέσο. Έγινε ένα smartphone με ρόδες.

— Μήπως εκεί τελικά βρίσκεται και η βαθύτερη σημασία της «νοσταλγίας» του τίτλου; Σαν να αναπολείτε μια περίοδο κατά την οποία η ελευθερία, ο αυθορμητισμός και η δυνατότητα της έκπληξης ήταν ακόμη αυτονόητα στοιχεία της καθημερινής ζωής. Αυτή είναι μια πολύ εύστοχη ανάγνωση. Η νοσταλγία του βιβλίου δεν αφορά μόνο το παρελθόν. Αφορά κυρίως έναν τρόπο ύπαρξης που σταδιακά και σταθερά χάνεται. Το βλέπει κανείς παντού: στη μουσική, στο ποδόσφαιρο, στην αυτοκίνηση, στην καθημερινότητα.

09.07.26

Δεν είναι μόνο ότι αλλάζουν οι συνήθειές μας, αλλά ότι περιορίζεται σταδιακά ο χώρος της αυτόνομης σκέψης και της αυτενέργειας. Ζούμε σε έναν κόσμο όπου σχεδόν κάθε μας κίνηση μπορεί να καταγραφεί, να προβλεφθεί ή να οργανωθεί εκ των προτέρων. Η τεχνολογία προσφέρει αναρίθμητες διευκολύνσεις, αλλά ταυτόχρονα περιορίζει μια μορφή ελευθερίας που άλλοτε θεωρούσαμε αυτονόητη. Σκεφτείτε, για παράδειγμα, ένα ταξίδι στην Ευρώπη πριν από τριάντα ή σαράντα χρόνια. Μπορούσατε να ξεκινήσετε χωρίς κρατήσεις, χωρίς συγκεκριμένο σχέδιο, να σταματήσετε όπου σας οδηγούσε η διαδρομή. Σήμερα όλα σχεδιάζονται εκ των προτέρων. Η αυθόρμητη περιπλάνηση γίνεται ολοένα και πιο δύσκολη. Αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημάδια της πτώσης.

— Γι’ αυτό και ο αναγνώστης έχει την αίσθηση ότι ο Μπλάνκο και η Μπετίνα ανήκουν σε μια ιστορική στιγμή όπου ο έρωτας και η ελευθερία διέθεταν ακόμη έναν χώρο που σήμερα μοιάζει να έχει συρρικνωθεί. Θα μπορούσε αυτή η ιστορία να εκτυλιχθεί στον σύγχρονο κόσμο; Πιστεύω πως όχι. Ο έρωτάς τους θα μπορούσε να γεννηθεί μόνο μέσα σε εκείνη τη συγκεκριμένη εποχή. Ούτε νωρίτερα ούτε αργότερα. Ο κόσμος μέσα στον οποίο κινούνται αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της ίδιας της ιστορίας τους. Αν άλλαζε ο κόσμος, θα άλλαζε και η ίδια η φύση αυτού του έρωτα.

— Στο μυθιστόρημά σας δεν συναντάμε μόνο τους βασικούς ήρωες της αφήγησης. Παρεμβάλλονται διαρκώς πρόσωπα από την Ιστορία, τη λογοτεχνία, το ποδόσφαιρο ή τον μηχανοκίνητο αθλητισμό που

τόλμησαν να υπερβούν τα όριά τους, να αψηφήσουν τις πιθανότητες ή ακόμη και να μετατρέψουν μια εμφανή αδυναμία σε πηγή δύναμης. Τι σας ελκύει σε αυτές τις μορφές; Γράφω κάπου στο βιβλίο ότι φέρουν επάνω τους χαραγμένα τα σημάδια της ήττας. Είναι άνθρωποι που, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, γνωρίζουν ότι έχουν χάσει. Και ακριβώς γι’ αυτό αποκτούν μια ιδιαίτερη ηθική και αισθητική γοητεία. Με συγκινούν οι άνθρωποι που εξακολουθούν να αγωνίζονται ενώ γνωρίζουν ότι η έκβαση δεν θα τους δικαιώσει. Σκεφθείτε, για παράδειγμα, τους αναρχικούς στον Ισπανικό Εμφύλιο. Ήταν, εκ των πραγμάτων, οι ηττημένοι. Το ίδιο θα μπορούσε να πει κανείς και για τους Νότιους στον Αμερικανικό Εμφύλιο. Δεν με ενδιαφέρει εδώ η ιδεολογική ταξινόμηση, ούτε αν κάποιος ανήκει στη μία ή στην άλλη πολιτική παράταξη. Αυτή η κατηγοριοποίηση είναι φτωχή και τετριμμένη. Εκείνο που με συγκινεί είναι ο άνθρωπος που συνεχίζει να αγωνίζεται γνωρίζοντας ότι πιθανότατα θα χάσει. Υπάρχει σε αυτόν μια αξιοπρέπεια κι ένα μεγαλείο που υπερβαίνει την ίδια τη νίκη. Ο Πάτροκλος, για παράδειγμα, είναι ένας τέτοιος ήρωας. Μεγαλύτερος, με έναν τρόπο, και από τον Αχιλλέα.

— Θα λέγατε ότι αυτή η στάση απέναντι στον κίνδυνο και στην ήττα αφορά και τη δική σας ζωή; Έχετε πάρει εσείς αντίστοιχα ρίσκα; Δεν είμαι βέβαιος ότι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία. Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι αν ο συγγραφέας έζησε όσα αφηγείται, αλλά αν κατάφερε να τα ζήσει ο ήρωάς του. Ο συγγραφέας δεν είναι υποχρεωμένος να περιορίζει τους χαρακτήρες του

Πάντα με συγκινούσε η εικόνα μιας γραφής που αποκτά τη δική της ορμή και παρασύρει μαζί της τον συγγραφέα. Είναι ένα ταξίδι που δεν γνωρίζει εκ των προτέρων τον προορισμό του.

ταυτιζόμενος μαζί τους. Ούτε καν ο αφηγητής χρειάζεται να αποτελεί προσωπείο του δημιουργού. Εκείνο που θεωρώ απαραίτητο είναι κάτι διαφορετικό: να συμπονάει τους ήρωές του, να συμπάσχει και να αισθάνεται πραγματικά την ιστορία που αφηγείται.

— Παράλληλα με τη λογοτεχνία, παραμένετε ένας άνθρωπος που βρίσκεται καθημερινά μέσα στο πανεπιστήμιο. Πώς βλέπετε σήμερα την κατάσταση της εκπαίδευσης στην Ελλάδα; Είναι ακόμη πιο δύσκολη απ’ όσο φαίνεται. Το πρώτο μεγάλο πρόβλημα είναι το δημογραφικό. Ο αριθμός των παιδιών που εισέρχονται πλέον στο εκπαιδευτικό σύστημα μειώνεται δραματικά. Πρόκειται για ένα από τα σοβαρότερα ζητήματα που καλείται να αντιμετωπίσει σήμερα η ελληνική πολιτεία. Το δεύτερο είναι το χαμηλό επίπεδο –γνωστικό, συναισθηματικό– των παιδιών που ολοκληρώνουν τον εκπαιδευτικό κύκλο. Τα παιδιά δεν μαθαίνουν πώς να μετασχηματίζουν την πληροφορία σε γνώση.

— Ταυτόχρονα, όμως, παρατηρείται διεθνώς μια ανανεωμένη στροφή προς την αναγκαιότητα του στοχασμού και της φιλοσοφίας, όχι μόνο ως ακαδημαϊκού αντικειμένου αλλά ως τρόπου κατανόησης του κόσμου και της καθημερινής ζωής. Έχετε την αίσθηση ότι αυτή η ανάγκη γίνεται αισθητή και στην Ελλάδα; Θέλω να πιστεύω πως ναι. Οι άνθρωποι δεν έχουν αλλάξει στη βαθύτερη φύση τους. Δεν έχει αλλοιωθεί το «υλικό» από το οποίο είναι φτιαγμένος ο άνθρωπος. Αυτό που αλλάζει είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο μεγαλώνει και εκπαιδεύεται.

Βιβλίο

ΣΥΝΈΝΤΕΥΞΗ

LiFO 09.07.26

37

Θέατρο

φωτο: mike rafail

Θ

απο τη λουιζα αρκουμανεα

INFO «ΠΈΡΣΕΣ» του Αισχύλου Μετάφραση: Παναγιώτης Μουλλάς Σκηνοθεσία: Χρήστος Θεοδωρίδης Φωτισμοί: Ιωάννα Αθανασίου - Τάσος Παλαιορούτας Μουσική: Jeph Vanger Ενδυματολόγος: Τίνα Τζόκα Χορογραφία Κίνηση: Ξένια Θεμελή Διανομή: Μαρία Ναυπλιώτου, Δημήτρης Καταλειφός, Αναστάσης Ροϊλός, Σταύρος Σβήγκος Χορός (αλφαβητικά): Πάρης Αλεξανδρόπουλος, Αγγελική Δεληθανάση, Γιώργος Δερμεντζίδης Κρητικός, Γιώργος Εξακοΐδης, Ξένια Θεμελή, Γιώργος Κισσανδράκης, Γιώργος Κωνσταντινίδης, Ντένης Μακρής, Δημήτρης Μανδρινός, Νίκος Μανωλάς, Αγγελική Παντερμαλή, Τατιάνα- Άννα Πίττα, Πέννυ Σακελλαριάδη, Σαββίνα Σωτηροπούλου, Βασίλης Τρυφουλτσάνης, Βασίλης Τσαλίκης, Σαμψών Φύτρος

38

LiFO

στάσης Ροϊλός αποκτά υπόσταση ως υστερικός εγωπαθής που καταφεύγει στο μπούλινγκ–, εκείνα δεν αντιδρούν. Σχεδόν του γυρίζουν την πλάτη, εντείνοντας έτσι τη μανία του με τη μη απόκρισή τους. Είναι μονάχα όταν ο βασιλιάς τους θ’ αποτραβηχτεί στο παλάτι –συνοδεία της προστατευτικής μητέρας του– που ο Χορός θα ζωντανέψει και θα ανασυσταθεί. Η ορχήστρα θα φωτιστεί σαν αστερίας, τα μέλη του Χορού θα κοιταχτούν, «πάει του βασιλιά μας η εξουσία», θα αναφωνήσουν, «πάει! πάει!». Και τότε –όπως επισημαίνει η Έλενα Παπάζογλου στο πρόγραμμα της παράστασης–, θ’ αρχίσουν, για πρώτη φορά, να θρηνούν αυτόνομα και συντονισμένα. Έχοντας περάσει δύο ώρες βυθισμένοι σε ένα είδος κατατονίας, χαμένοι, αποπροσανατολισμένοι, σκορπισμένοι, αντιδρώντας περισσότερο παθητικά παρά ενεργητικά ή επιδιδόμενοι σε σύντομο χορευτικό με κινήσεις «ζόμπι», τώρα ξαφνικά ξυπνούν. Μαζί. Και είναι υπέροχοι.

Ένας άγριος, techno θρήνος για τη χαμένη νιότη Κριτική για την παράσταση «Πέρσες» σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη.

Π

οτέ άλλοτε δεν επέστρεψε βασιλιάς στο παλάτι του σε κατάσταση περισσότερο αξιοθρήνητη από εκείνη του Ξέρξη: ο ξακουστός άνακτας της Περσίας εμφανίζεται ενώπιόν μας, λίγο πριν από τη λήξη της τραγωδίας, εξαντλημένος, σε οξεία κατάσταση αυτολύπησης, με την αυτοκρατορική στολή του κουρελιασμένη, ένα απομεινάρι της αλλοτινής δόξας του. Έχοντας ακούσει προηγουμένως να αποκαλείται «ισόθεος άνδρας, γέννημα χρυσής γενιάς», βλέπουμε τώρα μπροστά μας έναν ρακένδυτο, μαραμένο άρχοντα που εύχεται τον θάνατό του. Ο Χορός, καίτοι συγκλονισμένος από το πρωτοφανές θέαμα, δεν κανακεύει τον βασιλιά του, όπως ίσως θα περιμέναμε. Αντιθέτως, στέκεται αυστηρά απέναντί του, υπενθυμίζοντάς του ότι αυτός, ο Ξέρξης, είναι που γέμισε τον Άδη με αναρίθμητο πλήθος Περσών, αυτός είναι που ξεκλήρισε και ντρόπιασε τη χώρα, αυτός προκάλεσε την πρόωρη και βάναυση απώλεια των πιο γενναίων πολεμιστών της Ασίας. Πολιορκεί, μάλιστα, ανυποχώρητα τον άνακτα, ζητώντας να μάθει τι απέγιναν οι στρατηλάτες που τον ακολούθησαν στη μοιραία εκστρατεία εναντίον των Ελλήνων. Ρωτά για καθέναν χωριστά: για τον Φαρανδάκη και τον Πελάγοντα, τον Σούσα και τον Αγδαβάτη, τον Ψάμμη και τον Λοτάμη, τον Σουσισκάνη και τον Φαρνούχο – το «προσκλητήριο» των νε-

κρών δεν έχει τέλος. Και είναι αυτή η επιμονή στην ονομαστική απαρίθμηση των αφανισμένων συμπατριωτών τους που συνιστά εκ μέρους του Χορού τόσο μια ύστατη τιμητική χειρονομία προς «των φίλων μας το πλήθος», όσο και μια έμμεση επίπληξη προς τον αλαζόνα ηγεμόνα, γεννήτορα των τρομερών δεινών. Ο τελευταίος όμως, όπως κάθε γνήσιος νάρκισσος, δεν αντέχει την κριτική. Στριμωγμένος, περνάει στην αντεπίθεση, Αρχίζει να εξαπολύει απανωτές προσταγές, καλεί τον Χορό να θρηνήσει για χάρη του. Τώρα δεν ακούγεται πια ντροπιασμένος, ούτε σκέφτεται τον θάνατο. Κι ο Χορός δεν τον «καταδιώκει» πλέον, αλλά υπακούει, βγάζοντας κραυγές κομματιαστές.¹ «Μαζί μου πες το μοιρολόι σου... Χτύπα, χτύπα το στήθος σου, κλάψε για μένα... Δυνάμωσε τα βογγητά σου», τους καθοδηγεί, βήμα βήμα, ωσάν μαέστρος του ομαδικού πένθους τους. Και έτσι, με τον Χορό παραδομένο στον κομμό που εκείνος ενορχήστρωσε, ο Ξέρξης μοιάζει, εν μέρει, ν’ ανακτά το ανάστημά του. Η επανάσταση αποφεύγεται, προς το παρόν, και το τυραννικό καθεστώς, καίτοι ραγισμένο, μοιάζει ασφαλές. Ο Χρήστος Θεοδωρίδης συλλαμβάνει πολύ εύστοχα το νόημα αυτής της εξόδιας σκηνής και προχωρεί, μάλιστα, σε μια πρωτότυπη παραλλαγή της. Όταν ο Ξέρξης αρχίζει να προστάζει τα μέλη του Χορού –και επιτέλους ο Ανα-

1. Δες σχετικά το κείμενο του Harry A. Avery, «Dramatic devices in Aeschylus’ “Persians”».

υμούνται ξανά τους νεκρούς τους και διαλαλούν με διαπεραστικό καημό τα ονόματά τους, μόνο που αυτήν τη φορά δεν αρκούνται στους «δικούς τους»: προσθέτουν τον Μπόσκο και την Αντμίρα από το Σεράγεβο, τη Σούμι από τη Χιροσίμα, τη Χιντ Ρατζάμπ από τη Γάζα, τον επτά μηνών Χαϊκάλ από τη Δυτική Όχθη, όλα τα αδικοχαμένα θύματα των πρόσφατων πολέμων. Απλώνονται στην ορχήστρα, γδέρνουν με τα πόδια τους το χώμα σαν ταύροι, σηκώνουν σύννεφα σκόνης, αφιονίζονται. «Κλάψε! Κλάψε με λυγμούς! Βόγγα και ξεφώνισε! Σπάραξε!», φωνάζουν ο ένας στον άλλον, ενώ η μουσική ξεσηκώνει τις ψυχές τους και τις δικές μας σ’ έναν πυρετώδη καθαρτήριο χορό. Είναι ο αρχαίος κομμός σε σύγχρονη εκδοχή, ένας άγριος, «τέκνο» θρήνος για τη χαμένη νιότη. Είναι η επίμονη, συλλογική προσπάθεια διαχείρισης του κοινωνικού τραύματος μέσα από τη φωνή και το σώμα, που αφήνονται ξάφνου ελεύθερα να βιώσουν την οδύνη και να συνειδητοποιήσουν το βάθος της ορφανεμένης κοινής μοίρας τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Χορός είναι το πιο σημαντικό «πρόσωπο» στους Πέρσες, το πιο γνήσια τραγικό: ο περσικός λαός, ο κάθε λαός ηττημένων. Στον Αισχύλο, τον συνθέτουν οι γέροντες που έχουν μείνει πίσω περιμένοντας τα νέα για την έκβαση της εκστρατείας, αυτοί που αγρυπνούν για τους γιους τους και για τους γιους όλης της χώρας, αυτοί που βλέπουν το μέλλον να θερίζεται από τις πράξεις του υβριστή ηγέτη τους. Στην παράσταση της Επιδαύρου, τη θέση τους παίρνουν οι νέοι. Ετούτοι φορούν βερμούδες και αθλητικά, έχουν σακίδια στους ώμους, άγουρο βλέμμα, νοσταλγούν τα χρόνια που «ήταν μεγάλη και γλυκιά στ’ αλήθεια η ζωή μας», νοιάζονται για την Παλαιστίνη και το Νταρφούρ, ψάχνουν τον δρόμο τους. Ο σκηνοθέτης επιχειρεί κατ’ αυτόν τον τρόπο να συνδέσει το αρχαίο κείμενο με το παρόν, με τους νέους ανθρώπους γύρω μας, με όλους εμάς, που «περιμένουμε, ανήσυχοι κι εφησυχασμένοι, βουτηγμένοι στις βεβαιότητες της αφθονίας μας», όπως το θέτει η Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου, η οποία συνυπογράφει τη δραματουργική επεξεργασία του κειμένου. Στην αρχική αμηχανία του Χορού καλούμαστε να δούμε τη δική μας απραξία. Αλλά και στην τελική αναστάτωση και αφύπνισή του, πάλι τη δική μας πιθανή αφύπνιση καλούμαστε να δούμε. Πού θα οδηγήσει ο θρήνος; Πού θα οδηγήσει η εκτόνωσή του; Κανένας δεν

09.07.26

ΚΡΙΤΙΚΉ γνωρίζει... «Αν δεν θρηνήσουμε για αυτόν τον χαμό», πάντως, υποστηρίζει στο πρόγραμμα ο σκηνοθέτης, αναφερόμενος στην πρόσφατη δολοφονία ενός βρέφους από τις ισραηλινές δυνάμεις, «δεν θα είμαστε ποτέ ικανοί να αποτρέψουμε με όλο μας το είναι τις επόμενες βάρβαρες πράξεις. Η απάντηση που περιμένουν οι Πέρσες για να προχωρήσουν, η απάντηση που εμείς ψάχνουμε για το αιώνιο άδικο, βρίσκεται στο παγκόσμιο κλάμα. Στα στεγνά μάτια της ανθρωπότητας που οφείλουν να βουρκώσουν επιθετικά για μια τελευταία φορά». Εξού και το «Κλάψε!» είναι η προσταγή/προτροπή που επαναλαμβάνεται τις περισσότερες φορές στη διάρκεια της παράστασης.

Π

Τέταρτον: Δεν βγαίνει με φωνές η τραγωδία. Η οργή είναι θεμιτό συναίσθημα, τι συμβαίνει όμως όταν όλοι είναι διαρκώς θυμωμένοι και ωρύονται; Πέμπτον: Η ανεπάρκεια των βασικών ερμηνειών πλήττει ανεπανόρθωτα το όλον. Η φωνή της Μαρίας Ναυπλιώτου-Άτοσσας αναδύεται μεν «καθαρή» αλλά ταυτόχρονα «άδεια», χωρίς φορτίο, χωρίς θέση, μετέωρη. Η ηθοποιός, καίτοι έμπειρη, καταφεύγει σε εκκωφαντικά τεχνητές αυξομειώσεις, σε επιτηδευμένα ξεσπάσματα, που δεν συνθέτουν «πρόσωπο» αλλά μια ασαφή, «σπασμωδική» οντότητα. Ζεσταίνεται υποκριτικά μονάχα όταν αναφέρεται στον γιο της. Δυσάρεστα μας αιφνιδιάζει, στη συνέχεια, ο ρεαλισμός του Δημήτρη Καταλειφού-Δαρείου: ένας θεατράλε βιβλικός κήρυκας που μπουμπουνίζει από άμβωνος, βλοσυρός, δηκτικός, αψύς, οργίλος. «Μη γίνεστε υπέρφρονες!», ωρύεται κραδαίνοντας το σκήπτρο-μαγκούρα, επιδεικνύοντας το πάθος ενός ζωντανού, στρυφνού γέροντα και όχι τη σοφία ενός νεκρού, πλην όμως αγαπητού άνακτα, που ανοίγει την τραγωδία σε μιαν «άλλη» διάσταση. Έξαλλος και ο Άγγελος (Σταύρος Σβήγκος), περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ρήσης του με τον θυμό παντιέρα, επιβάλλοντας με το ζόρι μια ψυχική «θέση» στον θεατή και όχι προκαλώντας τη σταδιακά με την αφήγησή του: αντί να μας μεταφέρει στα στενά της Σαλαμίνας με τα πτώματα και τα σπασμένα κουπιά, τα παίρνει ένα ένα και μας κοπανάει. Μια πλήρως εξωτερική, βεβιασμένη ερμηνεία, που μπορεί να «κατεβαίνει» ενίοτε τονικά, αλλά επιστρέφει αδιαλείπτως στο «δράμα».

Πρόκειται για μια έντιμη και γόνιμη κίνηση εκ μέρους των συντελεστών να οικειοποιηθούν τους μακρινούς «Πέρσες», να στοχαστούν δηλαδή εμπράκτως για τα τωρινά δεινά υπό το πρίσμα ενός αρχαίου κειμένου, οι αγωνίες του οποίου αποδεικνύονται ανεξάντλητες.

ρόκειται για μια έντιμη και γόνιμη κίνηση εκ μέρους των συντελεστών να οικειοποιηθούν τους μακρινούς Πέρσες, να στοχαστούν δηλαδή εμπράκτως για τα τωρινά δεινά υπό το πρίσμα ενός αρχαίου κειμένου, οι αγωνίες του οποίου αποδεικνύονται, εκ νέου, ανεξάντλητες. Αξίζει όμως να αναφέρει κανείς και όλα τα προβλήματα που αναχαιτίζουν την εξέλιξη της διαδικασίας αυτής. Πρώτον: Η μεταφορά του Χορού στο παρόν δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι μεταφέρεται και το σύνολο της παράστασης στον ίδιο χρόνο. Η εξουσία του «παλατιού», όπως αυτή εκπροσωπείται από την Άτοσσα και τον Δαρείο, δεν έχει υποστεί την ίδια επεξεργασία εκσυγχρονισμού. Οι τελευταίοι, αιωρούμενοι μεταξύ του τότε και του τώρα, δεν διαθέτουν σαφήνεια ως προς την υπόστασή τους. Αποτέλεσμα, ο Χορός να δίνει συχνά την εντύπωση πως προσγειώθηκε με διαστημόπλοιο σε μια άγνωστη χώρα, σε έναν άλλο κόσμο, στα εξωτικά «Σούσα», που τον αφήνουν, κυριολεκτικά και μεταφορικά, με το στόμα ανοιχτό – ενίοτε δε, με το βλέμμα να ανιχνεύει τον ουρανό. Δεύτερον: Ο ρεαλισμός βλάπτει την τραγωδία. Δεν είναι μόνον η ενδυματολογική περιβολή των μελών του Χορού που προσδίδει μια αίσθηση προχειρότητας, προτάσσοντας το οικείο και το αναγνωρίσιμο έναντι του αφαιρετικού και του συμβολικού. Είναι και το πρόσθετο κείμενο του Άγγελου που περιγράφει λεηλασίες, γριές να σέρνουν πτώματα, παιδιά που πυροβολούνται, βιασμούς κ.ο.κ., μαρτυρώντας μια υπερπροσπάθεια όχι μόνο να μεταδοθεί το αντιπολεμικό «μήνυμα» αλλά και να γίνει πολτός προς εύπεπτη κατανάλωση. Οι αιματοβαμμένες περιγραφές του Αισχύλου είναι υπεραρκετές ως προς αυτό και δεν χρειάζονται «ανάπτυξη». Τρίτον: Η ποιητικότητα είναι κάτι που γεννιέται από τη συναρμογή των στοιχείων, από την ατμόσφαιρα, από την εκφορά του λόγου, από τον ρυθμό. Αποδεικνύεται παντελώς περιττή και αφελής η προσθήκη ποιημάτων στο σώμα του κειμένου, γι’ αυτό και η ωδή στη μητέρα («λαχταρώ το ψωμί της μάνας μου/τον καφέ της/το άγγιγμά της») του Παλαιστίνιου Μαχμούντ Νταρουίς μάς βυθίζει στον μελοδραματισμό και μάς πετάει «εκτός».

Π

ολλές και υπερτονισμένες σιωπές που κουράζουν, ρυθμικές «κοιλιές», καθώς και μια συχνά γλυκερή εκφορά του λόγου από ορισμένα μέλη του Χορού ανήκουν επίσης στις αδυναμίες της παράστασης. Φωτεινή εξαίρεση εδώ, ο Ντένης Μακρής, ο οποίος, με την εποικοδομητική ηρεμία του μονολόγου του, ως μέλος του Χορού, μας δίνει το περιθώριο να αφουγκραστούμε ψυχικά τις λέξεις. Εξαιρετική η μουσική του Jeph Vanger, απλώνεται εύγλωττα χωρίς να κομπάζει, εγείρει κόσμους και αποχρώσεις, συγκινεί υπόγεια. Εξίσου γοητευτικά και απέριττα φωτίζεται η σκηνή από την Ιωάννα Αθανασίου και τον Τάσο Παλαιορούτα, ενώ οι χορογραφίες της Ξένιας Θεμελή σηματοδοτούν, ως συνήθως, τα πιο ενδιαφέροντα σημεία του εγχειρήματος. Εν κατακλείδι, δεν μπορούμε να μιλήσουμε για μια αντικειμενικά «καλή» παράσταση. Είναι πολύ δύσκολο να το κάνουμε αυτό, όταν έχει χρειαστεί να υποφέρουμε τόση ώρα για να φτάσουμε στο σωτήριο τελευταίο εικοσάλεπτο. Μπορούμε όμως να μιλήσουμε για μια «χρήσιμη» παράσταση: γιατί ενώ πάσχει από πολλές πλευρές, σίγουρα έρχεται να τροφοδοτήσει τον προβληματισμό μας γύρω από το αρχαίο δράμα με έναν τρόπο που έχει νόημα, για μας, σήμερα.

Ipitou the Bar

Το μπαράκι του κέντρου αντέχει στον χρόνο και γίνεται συνεχώς καλύτερο. ΠΑΝΕ ΣΧΕΔΟΝ 14 ΧΡΟΝΙΑ από τότε που αυτό το μικρό μπαράκι εμφανίστηκε στον πε-

ζόδρομο της Ηπίτου και από τότε δεν σταμάτησε ούτε μια στιγμή να μας προσφέρει στιγμές βραδινής ανεμελιάς. Μια λέξη που δύσκολα μπορεί πλέον να γίνει συναίσθημα, αλλά εδώ αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα. Το Ipitou the Bar παρέμεινε πιστό στον αρχικό του στόχο, δηλαδή να δημιουργήσει ένα χαλαρό στέκι για ποτό στο κέντρο της πόλης, και συνεχίζει ακάθεκτο χωρίς να γυρίζει το βλέμμα δεξιά και αριστερά, χωρίς να παρασύρεται από τάσεις και hype. Μόνο τα υπέροχα κοκτέιλ του Διονύση Πολάτου, οι μουσικές που ποτέ δεν σταμάτησαν να σε βάζουν σε ρυθμό και ο κόσμος που το αγάπησε και έγινε μια παρέα φίλων. Αυτά είναι όσα καθορίζουν αυτό το μπαράκι και μάς κάνουν να επιστρέφουμε ξανά και ξανά χωρίς ποτέ να βαριόμαστε. Από τη μία είναι η δημιουργικότητα του Διονύση που πάντα έχει να παρουσιάσει νέες μίξεις, από την άλλη τα πάρτι και τα event που κάθε τόσο δίνουν έξτρα ζωή στον μικρό αυτό πεζόδρομο, και κάπως έτσι μετράμε τα χρόνια σε ένα από τα cool σημεία της Αθήνας. Ειδικά το καλοκαίρι, τα τραπεζάκια έξω είναι μια μικρή υπενθύμιση ότι πάντα έχεις χρόνο και διάθεση να πιεις ένα κοκτέιλ και να δεις φίλους –όλο και κάποιον γνωστό θα πετύχεις– προτού τελειώσει η μέρα. Το Ipitou the bar καταφέρνει πάντα να μας κάνει καλή παρέα. Σε μια εποχή που τα στέκια διαδέχονται το ένα το άλλο, είναι ωραίο να νιώθεις ότι υπάρχει μια σταθερή αξία που μεγαλώνει μαζί σου. Ηπίτου 4, 210 3254575 Social: IPITOUthebar

LiFO 09.07.26

39

40

LiFO

09.07.26

ΑΦ Ι Ε Ρ Ω Μ Α

Li F O

905

Αυτό το καλοκαίρι κοιτάζουμε λίγο πιο βαθιά την επιδερμίδα και όλα όσα πραγματικά χρειάζεται. Μιλάμε για τον επιδερμικό φραγμό, τη μακροζωία, τα αγαπημένα μας προϊόντα ξεγνοιασιάς και τις νέες φόρμουλες που αξιοποιούν την επιστήμη για να ενισχύσουν τη φυσική ανθεκτικότητα του δέρματος. Αναζητάμε όλα όσα δίνουν περισσότερα με λιγότερα βήματα, δοκιμάζουμε αντηλιακά νέας γενιάς και στεκόμαστε σ’ αυτά με χρώμα, που αλλάζουν το πώς αντιλαμβανόμαστε το καλοκαιρινό μακιγιάζ. Και καθώς η έκθεση στον ήλιο αφήνει το δικό της αποτύπωμα στην επιδερμίδα, στρέφουμε το ενδιαφέρον μας σε όσα ακολουθούν: την αποκατάσταση, την ενυδάτωση και την επιστροφή στην ισορροπία. Από εκεί, περνάμε σε μια διαφορετική πλευρά του καλοκαιριού, αυτή που συνδέεται με τις αισθήσεις. Νερολί, άνθη πορτοκαλιάς, καρύδα, βανίλια και η εσάνς της ζεστής επιδερμίδας συνθέτουν ένα αόρατο ημερολόγιο. Άλλωστε, όταν οι διακοπές τελειώνουν, οι μυρωδιές είναι αυτές που σου δείχνουν τον δρόμο της επιστροφής… Καλωσήρθες σ’ αυτές τις καλοκαιρινές σελίδες ανεμελιάς. Καλή ανάγνωση!

BEAUTY DIARIES ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ - ΚΕΙΜΕΝΑ:

ΕΦΗ Α Ν Ε Σ Τ Η

LiFO 09.07.26

41

DIARIES ΑΦΙΕΡΩΜΑ

BEAUTY

SUN Θ Ε Σ Ν Α Μ Ά Θ Ε Ι Σ

42

LiFO

09.07.26

ΓΥΜΝΉ ΑΛΉΘΕΙΑ

Α

ν παρατηρήσεις την εξέλιξη των τάσεων την τελευταία δεκαετία, θα διαπιστώσεις ότι η σχέση σου με τον καθρέφτη ήταν πάντα μια προέκταση της ίδιας σου της ζωής. Στην εποχή της υπερκατανάλωσης και της κυριαρχίας του Instagram, η βιομηχανία της ομορφιάς σε είχε πείσει ότι η επιτυχία μετριέται με περισσότερα δραστικά συστατικά, ατελείωτες στρώσεις προϊόντων και μια εμμονική, σχεδόν θρησκευτική ρουτίνα, που υπόσχεται να «παγώσει» τον χρόνο. Σήμερα, η συζήτηση έχει μετατοπιστεί ριζικά. Η πολυτελής περιποίηση δεν είναι πια ζήτημα ματαιοδοξίας αλλά μια μορφή βιο-αρχιτεκτονικής. Η επιστήμη της μακροζωίας της επιδερμίδας έρχεται να αντικαταστήσει την ξεπερασμένη λογική του anti-aging, αντιμετωπίζοντας το δέρμα ως έναν ζωντανό οργανισμό που απαιτεί στρατηγική και όχι βομβαρδισμό προϊόντων. Σε αυτό το πλαίσιο, η στροφή σε μια πιο λιτή και στοχευμένη ρουτίνα γίνεται συνειδητή επιλογή. Έξυπνες, υβριδικές συνθέσεις σέβονται τον επιδερμικό φραγμό και ενισχύουν τη φυσική άμυνα του δέρματος. Και τώρα, το καλοκαίρι, αυτή η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο επίκαιρη. Η αυξημένη έκθεση στον ήλιο, η ζέστη, η αφυδάτωση και οι συνεχείς εναλλαγές θερμοκρασίας αλλάζουν τις ανάγκες της επιδερμίδας. Η σύγχρονη φωτοπροστασία δεν περιορίζεται πια στην προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία. Η νέα προσέγγιση κοιτάζει βαθύτερα: στην ενίσχυση του επιδερμικού φραγμού, στην πρόληψη της φωτογήρανσης και, ολοένα περισσότερο, στη διατήρηση της υγείας του δέρματος σε βάθος χρόνου.

ΟΤΑΝ Η ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΞΥΠΝΗ

Οι σύγχρονες φόρμουλες αφήνουν πίσω τους τη βαριά αίσθηση που κάποτε συνόδευε την υψηλή φωτοπροστασία και επενδύουν σε υφές σχεδόν αόρατες πάνω στο δέρμα. Το Sunissime The Velvety Sun Fluid SPF50+ της Lierac συνδυάζει την προστασία από την ακτινοβολία UVA και UVB με δράση απέναντι στο μπλε φως και την υπέρυθρη ακτινοβολία, ενώ η λεπτόρρευστη υφή του αφήνει ένα βελούδινο, αόρατο τελείωμα. Στην ίδια φιλοσοφία της προστασίας που σχεδόν ξεχνάς ότι φοράς, το νέο Capital Soleil UV-AQUA SPF50 της Vichy έχει ανάλαφρη υφή σαν νερό, προσφέρει 24ωρη ενυδάτωση και αντιοξειδωτική δράση χάρη στη βιταμίνη Ε και απορροφάται σε λίγα δευτερόλεπτα. Και κάπου εδώ η υφή γίνεται μέρος της ίδιας της καινοτομίας. Το Face Mousse SPF50 της EVY Technology ανατρέπει την κλασική εικόνα του αντηλιακού, με μια

Η εξέλιξη, όμως, δεν αφορά μόνο τις υφές. Η σύγχρονη φωτοπροστασία συναντά όλο και περισσότερο την προηγμένη περιποίηση, με συνθέσεις που επιχειρούν να δράσουν ταυτόχρονα απέναντι στις επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας και της φωτογήρανσης. Το Perfect Sun Protector SPF50 της Glow Era ακολουθεί αυτήν τη φιλοσοφία, συνδυάζοντας την υψηλή προστασία από την ακτινοβολία UVA και UVB με τη δύναμη τεσσάρων φυτικών βλαστοκυττάρων και αντιοξειδωτική δράση, σε μια φόρμουλα που υποστηρίζει την αναδόμηση και τη σφριγηλότητα της επιδερμίδας. Παράλληλα, η ανάγκη για λιγότερα και πιο στοχευμένα προϊόντα φέρνει στο προσκήνιο αντηλιακές συνθέσεις που καταργούν τα όρια ανάμεσα στην περιποίηση προσώπου και σώματος. Το Yoghurt Sunscreen Spray Emulsion Face & Body SPF50 της KORRES συνδυάζει την πολύ υψηλή προστασία με την ενεργή ενυδάτωση και την ενίσχυση του επιδερμικού φραγμού, χάρη στο γιαούρτι –φυσική πηγή πρωτεϊνών–, την πανθενόλη και τη βιταμίνη Ε. Μια ανάλαφρη σύνθεση για πρόσωπο και σώμα, που ανταποκρίνεται στην ανάγκη του καλοκαιριού για λιγότερα βήματα χωρίς εκπτώσεις στην προστασία. Η πρακτικότητα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία όταν η φωτοπροστασία μπορεί να μας ακολουθεί παντού. Το Clean Sunscreen Lip & Face SPF50 της Aegli Premium Organics μεταφέρει την ευκολία του stick στο πρόσωπο και τα χείλη. Με 100% φυτική σύνθεση και φυσικό φίλτρο non-nano οξειδίου του ψευδαργύρου, συνδυάζει την πολύ υψηλή προστασία με τη θρέψη που προσφέρουν τα βιολογικά έλαια ηλίανθου και jojoba, το βούτυρο καριτέ και το κερί ρυζιού. Χωρίς άρωμα και κατάλληλο ακόμη και για ευαίσθητες επιδερμίδες, αλλά και για παιδιά άνω των τριών ετών, αποδεικνύει πως μερικές φορές η πιο έξυπνη φωτοπροστασία είναι αυτή που μπορείς να έχεις πάντα μαζί σου και να χρησιμοποιείς ακριβώς τη στιγμή που τη χρειάζεσαι. Και κάπου εδώ εμφανίζεται το «detox αντηλιακό». Το Photoderm Lait Ultra SPF50+ της Bioderma πηγαίνει τη φωτοπροστασία ένα βήμα παραπέρα, εστιάζοντας όχι μόνο στην προστασία από την ακτινοβολία αλλά και στην ικανότητα του δέρματος να αμύνεται απέναντι στις βιολογικές επιπτώσεις της έκθεσης στον ήλιο. Η τεχνολογία Sun Active Defense συνδυάζει αντηλιακά φίλτρα με βιολογική προστασία, ενώ η σύνθεσή του ενισχύει τον επιδερμικό φραγμό και προσφέρει οκτάωρη ενυδάτωση. Ανθεκτικό στο νερό, στον ιδρώτα και στην άμμο και κατάλληλο ακόμη και για τις πιο ευάλωτες επιδερμίδες, αποτυπώνει μια σημαντική αλλαγή στη σύγχρονη φωτοπροστασία: δεν αρκεί πλέον να προστατεύουμε την επιφάνεια του δέρματος. Το ζητούμενο είναι να το βοηθάμε να παραμένει υγιές και ανθεκτικό απέναντι στις επιπτώσεις του ήλιου σε βάθος χρόνου.

DIARIES

Η πολυλειτουργικότητα, από την άλλη, απαντά στην ανάγκη για λιγότερα και πιο στοχευμένα προϊόντα. Και πουθενά αυτή η αλλαγή δεν γίνεται πιο εμφανής από ό,τι στη φωτοπροστασία. Τα νέα αντηλιακά δεν αρκούνται πλέον σε έναν υψηλό δείκτη SPF. Συνδυάζουν ενυδάτωση, αντιοξειδωτική προστασία και δράση απέναντι στη φωτογήρανση, με υφές που κάνουν την καθημερινή εφαρμογή πιο εύκολη και ευχάριστη. Γιατί το καλύτερο αντηλιακό παραμένει αυτό που θέλεις πραγματικά να φοράς κάθε μέρα.

ανάλαφρη σύνθεση σε μορφή αφρού και την πατενταρισμένη τεχνολογία της εταιρείας, που δημιουργεί μεγάλης διάρκειας και πολύ ανθεκτική στο νερό προστασία. Τρεις εντελώς διαφορετικές υφές –βελούδινο fluid, νερό και mousse– αποδεικνύουν πως η σύγχρονη φωτοπροστασία δεν ζητά πλέον από την επιδερμίδα να προσαρμοστεί στο αντηλιακό. Προσαρμόζει το αντηλιακό στις πραγματικές ανάγκες της επιδερμίδας και στον τρόπο που ζούμε το καλοκαίρι.

BEAUTY

Αν μία έννοια έχει αλλάξει τη συζήτηση γύρω από την υγεία του δέρματος, αυτή είναι ο επιδερμικός φραγμός. Η ικανότητά του να συγκρατεί την υγρασία και να προστατεύει την επιδερμίδα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία το καλοκαίρι, όταν ο ήλιος, η ζέστη και ο κλιματισμός δοκιμάζουν τις αντοχές του.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Φέτος το καλοκαίρι ποντάρουμε στην καθαρότητα των υφών, επενδύουμε στην υγεία του δέρματος και μπαίνουμε στην πιο hot συζήτηση της εποχής: την επιστήμη της μακροζωίας.

LiFO 09.07.26

43

DIARIES BEAUTY

S UN Θ Ε Σ Ν Α Μ Ά Θ Ε Ι Σ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΑΜΥΝΕΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ Κι αν η νέα φιλοσοφία της περιποίησης κοιτάζει πλέον πέρα από την επιφάνεια του δέρματος, οι σύγχρονες φόρμουλες ακολουθούν ακριβώς αυτή την κατεύθυνση. Το EXO-PDRN Prismatic+ της Medik8 συνδυάζει εξωσώματα, PDRN, νιασιναμίδη και υαλουρονικό οξύ πολλαπλού μοριακού βάρους σε ένα serum που στοχεύει στη θαμπάδα, στην ανομοιόμορφη όψη και στην έλλειψη ζωντάνιας, ενώ η ανάλαφρη hydro-gel υφή του απορροφάται άμεσα από την επιδερμίδα. Εξίσου καθοριστική είναι η υγεία του επιδερμικού φραγμού. Η Ultra Facial Meltdown Recovery Cream της Kiehl’s, με ανάλαφρη υφή που δημιουργεί ένα προστατευτικό φιλμ στην επιδερμίδα, συμβάλλει στην ανακούφιση από την ξηρότητα, την ερυθρότητα και τη δυσφορία, υποστηρίζοντας παράλληλα την ανάπλαση και την ανθεκτικότητά της. Γιατί, προτού μιλήσουμε για λάμψη, φωτοπροστασία ή μακροζωία, υπάρχει μία βασική προϋπόθεση: ένα δέρμα αρκετά δυνατό ώστε να μπορεί να προστατεύεται και να ανταποκρίνεται καλύτερα σε όσα το δοκιμάζουν καθημερινά. Στο ίδιο ζητούμενο απαντά και η Timekeeper της iam, επιστρατεύοντας τη δύναμη τριών προηγμένων πεπτιδίων, κόκκινης άλγης, υαλουρονικού οξέος και κεραμιδίων. Η πλούσια σύνθεσή της προσφέρει ενυδάτωση και θρέψη, ενώ συμβάλλει στη σφριγηλότητα και την αναδόμηση της επιδερμίδας χωρίς να τη βαραίνει. Η ανάγκη για πιο απλές και ευέλικτες ρουτίνες δίνει νέο ρόλο στα πολυχρηστικά προϊόντα. Η Lait-Crème Sensitive της Embryolisse μεταφέρει τις θρεπτικές και ενυδατικές ιδιότητες της εμβληματικής Lait-Crème Concentré σε μια υποαλλεργική σύνθεση χωρίς άρωμα, σχεδιασμένη ακόμη και για τις πιο ευαίσθητες επιδερμίδες. Με αλόη, βούτυρο καριτέ και κερί μέλισσας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ενυδατική κρέμα, μάσκα, βάση μακιγιάζ, γαλάκτωμα καθαρισμού ή after sun, αποδεικνύοντας πως το καλοκαιρινό νεσεσέρ δεν χρειάζεται απαραίτητα περισσότερα προϊόντα, αλλά όσα μπορούν να κάνουν περισσότερα. Ακόμη και τα πιο κλασικά βήματα της περιποίησης επιστρέφουν στο προσκήνιο. Η τονωτική λοσιόν Fibro της Gernétic, χωρίς οινόπνευμα και με έναν πλούσιο συνδυασμό φυτικών παραγόντων, συμβάλλει στη ρύθμιση του pH και στον καθαρισμό της επιδερμίδας, χαρίζοντας αίσθηση δροσιάς, ανανέωσης και φωτεινότητας.

και επιδιόρθωσης, ενώ, όπως εξηγεί ο Δημήτρης Μότσιος, σε επίπεδο δέρματος μπορεί να παρατηρηθεί βελτίωση της φωτεινότητας, της ελαστικότητας και συνολικά της ποιότητας της επιδερμίδας. Το ενδιαφέρον, ωστόσο, βρίσκεται στην ένταξή του σε μια ευρύτερη στρατηγική υγείας και πρόληψης και όχι στην αντιμετώπισή του ως μίας ακόμη «θαυματουργής» θεραπείας. «Τα καλύτερα αποτελέσματα επιτυγχάνονται όταν εντάσσεται σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα υγείας και πρόληψης», επισημαίνει ο ίδιος. Γιατί η μακροζωία του δέρματος δεν εξαρτάται από μία κρέμα, ένα αντηλιακό ή μία θεραπεία. Είναι το αποτέλεσμα της προστασίας, της πρόληψης και της συνέπειας. Και κάπως έτσι, η ομορφιά επιστρέφει εκεί που βρίσκεται το πραγματικά ενδιαφέρον: όχι στην προσπάθεια να σταματήσουμε τον χρόνο, αλλά στο να μεγαλώνουμε μέσα σε ένα δέρμα που παραμένει όσο το δυνατόν πιο υγιές.

H σύγχρονη δερματολογία δεν αντιμετωπίζει πλέον το δέρμα ως ένα απομονωμένο όργανο. Στόχος μας δεν είναι μόνο να δείχνει το δέρμα νεότερο, αλλά να λειτουργεί καλύτερα σε κυτταρικό επίπεδο.

Και επειδή η σωστή φωτοπροστασία δεν τελειώνει με την έκθεση στον ήλιο, η αποκατάσταση έχει τη δική της θέση στην καλοκαιρινή περιποίηση. Το Après-Soleil Tan Prolonging Body Lotion της Institut Esthederm θρέφει και καταπραΰνει το δέρμα, αποκαθιστά την ενυδάτωση και συμβάλλει στη διατήρηση του μαυρίσματος, αφήνοντας την επιδερμίδα απαλή και λαμπερή. Γιατί το after sun δεν είναι απλώς η κίνηση που κάνουμε όταν το δέρμα μάς «τραβάει», αλλά το απαραίτητο τελευταίο βήμα μετά τον ήλιο. Κάπου εδώ η συζήτηση προχωρά ακόμη βαθύτερα. Τι σημαίνει πραγματικά υγιές δέρμα σε βάθος χρόνου και πόσο κοντά βρίσκεται η επιστήμη στο να αλλάξει όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για τη γήρανσή του;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Η ΜΑΚΡΟΖΩΙΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟ ΔΕΡΜΑ

44

LiFO

Η απάντηση έρχεται από τη νέα φιλοσοφία του skin longevity, που αλλάζει σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο η δερματολογία αντιμετωπίζει τη γήρανση. Το ενδιαφέρον μετατοπίζεται από τη διόρθωση όσων βλέπουμε στον καθρέφτη στη διατήρηση της καλής λειτουργίας του δέρματος για περισσότερο χρόνο και μαζί σε μια ευρύτερη αντίληψη για την υγεία. Όπως εξηγεί ο δερματολόγος-αφροδισιολόγος Δημήτρης Μότσιος, επιστημονικός διευθυντής της Boost Your Health, «η σύγχρονη δερματολογία δεν αντιμετωπίζει πλέον το δέρμα ως ένα απομονωμένο όργανο». Η χρόνια φλεγμονή, το οξειδωτικό στρες, η ποιότητα του ύπνου, η διατροφή και η φυσική δραστηριότητα επηρεάζουν όχι μόνο την εικόνα αλλά και τη λειτουργία του. «Στόχος μας δεν είναι μόνο να δείχνει το δέρμα νεότερο, αλλά να λειτουργεί καλύτερα σε κυτταρικό επίπεδο». Και κάπως έτσι, δίπλα στην καθημερινή περιποίηση και τη φωτοπροστασία μπαίνουν πλέον θεραπείες που προσεγγίζουν την υγεία και την ομορφιά από μέσα προς τα έξω. Ανάμεσα σ’ αυτές βρίσκεται το υπερβαρικό οξυγόνο. Κατά τη διάρκεια της συνεδρίας, η αυξημένη ποσότητα οξυγόνου που μεταφέρεται στους ιστούς υποστηρίζει τους μηχανισμούς επούλωσης

09.07.26

LiFO 09.07.26

45

DIARIES BEAUTY

TINTE D S P F

ΤΑ ΑΝΤΗΛΙΑΚΆ ΜΕ ΧΡΏΜΑ ΦΟΡΙΟΎΝΤΑΙ ΠΟΛΎ Υψηλή προστασία, ανάλαφρες υφές και χρώμα σε ένα μόνο βήμα.

Η

εξέλιξη των συνθέσεων έχει δημιουργήσει μια νέα γενιά αντηλιακών που προστατεύουν από την ηλιακή ακτινοβολία, προσφέρουν ενυδάτωση και συστατικά περιποίησης και ταυτόχρονα χαρίζουν στην επιδερμίδα ομοιόμορφη όψη. Έτσι, τα όρια ανάμεσα στην αντηλιακή προστασία, την περιποίηση και το μακιγιάζ γίνονται ολοένα πιο δυσδιάκριτα.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Όσο ανεβαίνει η θερμοκρασία, τόσο πιο απλή θέλουμε να γίνεται και η καθημερινή μας ρουτίνα. Λιγότερα βήματα, χωρίς εκπτώσεις στο αποτέλεσμα. Το καλοκαίρι, οι ανάλαφρες υφές και τα προϊόντα πολλαπλών χρήσεων έχουν τον πρώτο λόγο. Ένα καλό αντηλιακό με χρώμα συνδυάζει φωτοπροστασία, περιποίηση και ομοιόμορφη όψη της επιδερμίδας σε μία μόνο εφαρμογή. Οι νέες συνθέσεις έχουν αφήσει πίσω τους τη βαριά αίσθηση και το επίπεδο, αφύσικο χρώμα. Λεπτόρρευστες υφές, τεχνολογίες που προσαρμόζονται στον τόνο της επιδερμίδας, ματ ή φυσικά φωτεινά φινιρίσματα και συστατικά που στοχεύουν στην ενυδάτωση, στις δυσχρωμίες και στα σημάδια φωτογήρανσης διαμορφώνουν μια κατηγορία προϊόντων η οποία κινείται ακριβώς στο σημείο που συναντιούνται το skincare, το μακιγιάζ και η φωτοπροστασία.

46

LiFO

Η αντηλιακή προστασία συναντά το καθημερινό μακιγιάζ στο Photoderm XDefense Ultra Fluid SPF50+ της Bioderma, μια εξαιρετικά λεπτόρρευστη σύνθεση που προστατεύει την επιδερμίδα από την ηλιακή ακτινοβολία και τους περιβαλλοντικούς παράγοντες, ενώ προσφέρει φυσικό αποτέλεσμα και ματ όψη που διαρκεί. Ανάλαφρο και με dry touch υφή, λειτουργεί παράλληλα ως ιδανική βάση μακιγιάζ, αποδεικνύοντας πως το καλοκαίρι ένα προϊόν μπορεί να κάνει πολλά – και να τα κάνει καλά. Ένα από τα αντηλιακά που άλλαξαν τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την προστασία με χρώμα είναι το Sun Screen Color Velvet Face SPF30 της Frezyderm. Η χαρακτηριστική Second Skin Technology χαρίζει ανάλαφρη, βελούδινη υφή που απλώνεται σαν αέρινο πέπλο στην επιδερμίδα, καλύπτοντας δυσχρωμίες, σημάδια και ατέλειες, χωρίς την αίσθηση ότι φοράμε βαρύ μακιγιάζ. Το χρώμα προσαρμόζεται στον τόνο της επιδερμίδας και παραμένει σταθερό ακόμη και στις πιο απαιτητικές καλοκαιρινές συνθήκες. Για τις ημέρες που θέλουμε υψηλή αντηλιακή προστασία, περιποίηση και ομοιόμορφη όψη με μία μόνο κίνηση, το Anthelios Age Correct CC SPF50 της La Roche-Posay συνδυάζει την προστασία από την ηλιακή ακτινοβολία και το οξειδωτικό στρες με δράση που στοχεύει στα σημάδια γήρανσης και στις δυσχρωμίες. Η μη λιπαρή υφή και το βελούδινο φινίρισμα το μετατρέπουν σε μια έξυπνη καθημερινή επιλογή για την πόλη.

Για όσους προτιμούν τις mineral συνθέσεις, το Sunfilm Face Mineral Fluid Tinted SPF50 της Juliette Armand συνδυάζει 100% ανόργανα φίλτρα με ευρέος φάσματος προστασία απέναντι στην ακτινοβολία UVA και UVB, την υπέρυθρη ακτινοβολία (IR), το ορατό και το μπλε φως. Η λεπτόρρευστη σύνθεσή του χαρίζει ομοιόμορφη κάλυψη με φυσικό ματ αποτέλεσμα, ενώ η εύκολη εφαρμογή, η σύνθεση χωρίς άρωμα και η υψηλή αντοχή στο νερό το καθιστούν ιδανική επιλογή ακόμη και για τις πιο ευαίσθητες επιδερμίδες. Αν πάλι το ζητούμενο είναι η λάμψη, το Sun Project Glow Sun Essence SPF30 PA++ της Thank You Farmer φέρνει τη χαρακτηριστική κορεατική φιλοσοφία του glass skin στην καθημερινή φωτοπροστασία. Η ανάλαφρη essence υφή του ενυδατώνει χωρίς να κολλάει, ενώ οι μικροπέρλες λάμψης δημιουργούν ένα φυσικό blur effect που λειαίνει οπτικά την επιδερμίδα και χαρίζει φωτεινό φινίρισμα με διακριτικό χρυσό υποτόνο. Μπορεί να φορεθεί μόνο του, πριν από το μακιγιάζ, ή ακόμη και ως highlighter, όταν η επιδερμίδα χρειάζεται μόνο μια διακριτική ώθηση λάμψης. Τα αντηλιακά με χρώμα αλλάζουν σταδιακά τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζουμε το καλοκαιρινό μακιγιάζ. Δεν αναζητούμε πια περισσότερη κάλυψη αλλά προϊόντα που αφήνουν την επιδερμίδα να δείχνει πιο ομοιόμορφη και, πάνω απ’ όλα, φυσική. Το μακιγιάζ γίνεται πιο ανάλαφρο και η αντηλιακή προστασία σίγουρα πιο ευχάριστη.

09.07.26

Μ Ι Α Ο Λ Ι Σ Τ Ι Κ Ή Ι Ε Ρ Ο Τ Ε Λ Ε Σ Τ ΊΑ Σ ΎΣ Φ Ι Ξ Η Σ Κ Α Ι ΘΡΈΨΗΣ

Το νέο Velvet Firm Face and Body Oil συνδυάζει τη δύναμη ενός προϊόντος σώματος με την ευαισθησία ενός προϊόντος προσώπου.

Aegli Showroom: Αναστάσεως 123, Χολαργός, 210 6520691

Η σφριγηλότητα ξεκινά από τη θρέψη Η απώλεια ελαστικότητας δεν είναι απλώς θέμα ηλικίας. Είναι το αποτέλεσμα της καθημερινής φθοράς, της αφυδάτωσης, της έκθεσης στον ήλιο (φωτογήρανση) και του καθημερινού στρες. Η σφριγηλή όψη της επιδερμίδας δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς σωστή, βαθιά θρέψη που ενισχύει τον επιδερμικό φραγμό.

νέα εποχή του clean beauty: Απόλυτη διαφάνεια, μηδέν Η συμβιβασμοί Σε ένα τοπίο κορεσμένο από υποσχέσεις, η Aegli Premium Organics αντιμετωπίζει την «καθαρή» ομορφιά ως επιστημονική ηθική και όχι ως εφήμερη τάση. Την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση αυστηροποιεί συνεχώς το κανονιστικό πλαίσιο για τα καλλυντικά, η Aegli επιλέγει από την πρώτη ημέρα να σχεδιάζει συνθέσεις οι οποίες αποκλείουν συστατικά που εγείρουν ερωτήματα για την ασφάλεια ή την περιβαλλοντική τους επίδραση. Με όλες τις συνθέσεις της εταιρείας να είναι organic, vegan & cruelty free, το Velvet Firm Oil ακολουθεί πιστά αυτές τις αυστηρές αρχές, αποδεικνύοντας ότι η κλινική αποτελεσματικότητα μπορεί να είναι απόλυτα «πράσινη», ασφαλής και, την ίδια στιγμή, βαθιά απολαυστική. elvet Firm Oil: Ένα μπουκάλι, δύο χρήσεις, μια κοινή V ιεροτελεστία σύσφιξης και θρέψης Αν και η πλήρης σύνθεση, τα δραστικά συστατικά και οι αναλυτικές κλινικές μελέτες παραμένουν επτασφράγιστο μυστικό μέχρι το φθινόπωρο, η ουσία του προϊόντος είναι ήδη ξεκάθαρη και ανατρεπτική: ένα premium ξηρό βιολογικό έλαιο, σχεδιασμένο για να εφαρμόζεται με την ίδια άνεση και αποτελεσματικότητα τόσο στο πρόσωπο όσο και στο σώμα. Πρόκειται για μια φόρμουλα με κλινικά αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα, που στοχεύει στην εντατική σύσφιξη, τη σμίλευση και τη βελτίωση της ελαστικότητας. Η ανάλαφρη, σχεδόν αιθέρια υφή του είναι και το μεγάλο του πλεονέκτημα: γίνεται ένα με το δέρμα και απορροφάται άμεσα χωρίς να αφήνει ίχνος λιπαρότητας, προσφέροντας βαθιά θρέψη, τόνωση και μια φυσική, υγιή λάμψη. Η συνέχεια τον Σεπτέμβριο!

DIARIES

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την Αegli Premium Organics: aegliskincare.com, aegliskincare

ρόσωπο και σώμα: Μία επιδερμίδα, οι ίδιοι βιολογικοί Π μηχανισμοί Το δέρμα του σώματος ακολουθεί τους ίδιους βασικούς μηχανισμούς γήρανσης με το πρόσωπο. Συνεπώς αξίζει την ίδια προσοχή και τα ίδια δραστικά συστατικά που επιλέγουμε για το πρόσωπό μας. Όταν ο χρόνος περνά, οι αλλαγές αποτυπώνονται καθολικά: ενώ στο πρόσωπο παρατηρούμε μείωση του όγκου, απώλεια της ελαστικότητας, αλλοίωση του νεανικού περιγράμματος, λεπτές γραμμές και μια έντονη αίσθηση ξηρότητας και θαμπάδας, στο σώμα η ίδια αυτή φθορά μεταφράζεται σε ανομοιόμορφη υφή, μειωμένο τόνο και απώλεια της σφριγηλότητας σε «δύσκολες» ζώνες, όπως τα μπράτσα, οι γλουτοί και το ντεκολτέ.

Σε αυτήν τη φιλοσοφία βασίζεται το Healthy Ageing, το μεγάλο στοίχημα της Aegli Premium Organics. Η υγεία της επιδερμίδας δεν είναι υπόθεση μιας περιστασιακής θεραπείας. Είναι μια καθημερινή, συνειδητή επένδυση που θωρακίζει τους φυσικούς μηχανισμούς του δέρματος απέναντι στη φθορά του χρόνου.

BEAUTY

η στοχευμένη περιποίηση της επιδερμίδας σταματά εκεί που τελειώνει το πρόσωπο; Η Aegli Premium Organics απαντά με μια αποκλειστική προεπισκόπηση του Velvet Firm Oil, ενός βιολογικού face & body dry oil για σύσφιξη και θρέψη, που έρχεται τον Σεπτέμβριο προσεγγίζοντας την περιποίηση του προσώπου και του σώματος ως μια ενιαία ανάγκη. Συχνά φροντίζουμε το δέρμα μας σαν να γερνά με δύο διαφορετικές ταχύτητες. Από τη μία η εξελιγμένη περιποίηση του προσώπου και από την άλλη η μάλλον διεκπεραιωτική ρουτίνα του σώματος. Η επιδερμίδα, ωστόσο, λειτουργεί ως ενιαίο σύστημα. Η ανάγκη για θρέψη και σύσφιξη δεν σταματά στον λαιμό. Ούτε οι καθημερινές απειλές, όπως ο ήλιος, το στρες και η αφυδάτωση, αναγνωρίζουν σύνορα. Με τη θεμελιώδη παραδοχή ότι η υγεία του δέρματος είναι μια καθημερινή, συνειδητή επιλογή, η Aegli Premium Organics σχεδιάζει το μέλλον τής ολιστικής περιποίησης. Λίγο πριν από το επίσημο λανσάρισμα του Σεπτεμβρίου, η LiFO εξασφάλισε μια αποκλειστική πρώτη ματιά στο Velvet Firm Oil, ένα ξηρό βιολογικό έλαιο που μεταφέρει τη φιλοσοφία της προηγμένης καθαρής περιποίησης του προσώπου σε ολόκληρο το σώμα.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Aegli Premium Organics

LiFO 09.07.26

47

DIARIES BEAUTY

SUMME R S C E N T S ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ ΈΧΕΙ ΤΟ ΔΙΚΌ ΤΟΥ ΆΡΩΜΑ Λουλούδια, εσπεριδοειδή, τροπικές νότες και η αίσθηση της ζεστής επιδερμίδας.

Α

λμύρα πάνω στο δέρμα, εσπεριδοειδή που «σπάνε» μόλις τα αγγίξεις, καρύδα, monoi, ένα λουλούδι που μοσχοβολά πιο έντονα μόλις πέσει ο ήλιος: το καλοκαίρι ξυπνά αναμνήσεις μέσα από μυρωδιές περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, και η αρωματοποιία βρίσκει μια από τις πιο όμορφες εκφράσεις της. Έτσι, το καλοκαίρι αλλάζει και ο τρόπος που επιλέγουμε να φοράμε άρωμα. Οι βαριές συνθέσεις και η ιδέα ενός και μοναδικού signature αρώματος δίνουν χώρο σε πιο ανάλαφρες επιλογές, σε αρωματικά νερά, body mists και συνθέσεις που μπορούμε να ανανεώνουμε μέσα στην ημέρα. Δεν αναζητούμε απαραίτητα ένα άρωμα που θα προηγείται της παρουσίας μας. Θέλουμε κάτι πιο αυθόρμητο, που να μένει κοντά στην επιδερμίδα.

και διακριτικά μελένιο, αφήνει σταδιακά μια πιο ξηρή, σχεδόν αμμώδη αίσθηση, σαν εκείνες τις καλοκαιρινές ημέρες που ο ήλιος και η θάλασσα αρκούν για να δημιουργήσουν τις πιο δυνατές αναμνήσεις. Στην πιο παιχνιδιάρικη πλευρά των gourmand αρωμάτων, το 4 P.M In L.A Perfume Mist της Castelbajac (Hondos Center) αντλεί έμπνευση από την ανεπιτήδευτη ατμόσφαιρα του Λος Άντζελες. Η λιωμένη καραμέλα toffee συναντά τη γλυκιά νότα των donuts σε μια σύνθεση που ισορροπεί ανάμεσα στην απόλαυση και τη φρεσκάδα, αποτυπώνοντας τη χαλαρή, ανέμελη διάθεση ενός καλοκαιρινού απογεύματος. Σε μια πιο ανάλαφρη εκδοχή των gourmand αρωμάτων, το Body Water Vanilla & Caramel Αρωματικό Νερό Σώματος της Fresh Line συνδυάζει τη βανίλια και την καραμέλα με μια ενυδατική σύνθεση που χαρίζει απαλότητα και δροσιά. Είναι απ’ αυτά τα body waters που δίνουν αίσθηση φρεσκάδας και γλυκύτητας κάθε φορά που τα ανανεώνεις.

Από λευκά άνθη και πορτοκάλι μέχρι τροπικές νότες, αυτές είναι μερικές από τις πιο fresh συνθέσεις που ξεχωρίζουν αυτό το καλοκαίρι.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Αν ένα άρωμα μπορούσε να συμπυκνώσει τη μυρωδιά των διακοπών, το Sun Delicious Fragrant Water της NUXE θα ήταν σίγουρα ανάμεσα στις πρώτες επιλογές. Πορτοκάλι και άνθη νεραντζιάς συναντούν τα εξωτικά άνθη tiare, την καρύδα και τη βανίλια σε μια φωτεινή, αισθησιακή σύνθεση που μοιάζει να κρατά πάνω στην επιδερμίδα κάτι από τη ζεστασιά του ήλιου.

48

LiFO

Στην πιο πληθωρική πλευρά του καλοκαιριού, το Brazilian Crush Cheirosa 62 Body Mist της Sol de Janeiro (Sephora) έχει αποκτήσει εδώ και καιρό το δικό του φανατικό κοινό. Φιστίκι, αμύγδαλο και λουλούδια ανοίγουν τον δρόμο στη βανίλια, το σανταλόξυλο και την αλμυρή καραμέλα, δημιουργώντας εκείνο το ζεστό, γλυκό και ακαταμάχητα gourmand άρωμα που μυρίζει διακοπές, μαυρισμένη επιδερμίδα και καλοκαίρι χωρίς πρόγραμμα. Κι επειδή το καλοκαίρι δεν κλείνεται μόνο σε εξωτικές και γλυκές νότες, το Lefko Eau de Toilette της Korres κινείται στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Καθαρό, φρέσκο και απόλυτα πουδρένιο, με τον μόσχο να πρωταγωνιστεί, είναι μια unisex αρωματική επιλογή που αφήνει στην επιδερμίδα την αίσθηση φρεσκάδας που αναζητάμε τις πιο ζεστές ημέρες. Μια διαφορετική εκδοχή του καλοκαιριού, πιο ήσυχη και ανεπιτήδευτη. Τη φωτεινή, λουλουδάτη πλευρά του καλοκαιριού αποτυπώνει το Néroli Eau Parfumée Bienfaisante της Roger&Gallet. Το νερολί και τα άνθη πορτοκαλιάς συναντούν το άνθος αθανασίας σε μια σύνθεση που θυμίζει τη ζεστασιά του ήλιου πάνω στην επιδερμίδα. Λουλουδάτο, φωτεινό

09.07.26

Τ Ο Μ Υ Σ Τ Ι Κ Ό Τ Ω Ν Γ Α Λ Λ ΊΔ Ω Ν , Τ Ω Ν Κ Ο Ρ Υ Φ Α ΊΩ Ν M AKE-UP A R T I S T S Κ Α Ι Π Λ ΉΘ Ο Υ Σ C E L E B R I T I E S Πώς ένα γαλλικό φαρμακευτικό brand που γεννήθηκε το 1950 κατάφερε να γίνει το απόλυτο skincare icon;

Όλη η φιλοσοφία της Embryolisse αποτυπώνεται σε τρία εμβληματικά, πολυχρηστικά προϊόντα-κλειδιά που επαναπροσδιορίζουν την καθημερινή περιποίηση.

Instagram: embryolissegreece TikTok: Embryolisse Greece

ait-Crème Concentré: L Το παγκόσμιο Cult Best Seller (6 σε 1) Το απόλυτο star product της Embryolisse, με ένα τεμάχιο να πωλείται κάθε 7 δευτερόλεπτα παγκοσμίως, ενσαρκώνει τέλεια τη φιλοσοφία της

Radiant Eye Stick: Το boost φρεσκάδας για το βλέμμα Το προϊόν που κυριολεκτικά «ξυπνάει» το βλέμμα. Ένα εξαιρετικά πρακτικό αναζωογονητικό στικ ματιών με 99% φυσικά συστατικά και ένα μοναδικό ice effect που προσφέρει άμεση αίσθηση δροσιάς. Καταπολεμά αποτελεσματικά το πρήξιμο και μειώνει τους μαύρους κύκλους, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακόμα και πάνω από το μακιγιάζ κατά τη διάρκεια της ημέρας για άμεση ανανέωση και λάμψη.

Eau de Beauté Rosamélis: Το ελιξίριο τόνωσης (3 σε 1) Η ιδανική αρχή και το τέλειο κλείσιμο για κάθε ρουτίνα περιποίησης. Αυτή η εξαιρετική, τονωτική λοσιόν χωρίς αλκοόλ βασίζεται σε 99% φυσικά συστατικά και συνδυάζει 4 ευεργετικά ανθόνερα (ροδόνερο, κενταύριο, άνθος πορτοκαλιάς και αμαμελίδα). Προσφέρει τριπλή δράση, καθώς λειτουργεί ως τονωτική λοσιόν, αναζωογονητικό mist και spray σταθεροποίησης για το μακιγιάζ, αφήνοντας την επιδερμίδα φρέσκια, ροδαλή και μοναδικά λαμπερή.

DIARIES

Τρία cult προϊόντα

έξυπνης πολυχρηστικής περιποίησης. Με σύνθεση από αλόη, βούτυρο καριτέ και κερί μέλισσας, αυτή η κρεμώδης λοσιόν αντικαθιστά μισό νεσεσέρ, προσφέροντας 6 διαφορετικές χρήσεις σε ένα μόνο 100% ανακυκλώσιμο αλουμινένιο σωληνάριο. Λειτουργεί ιδανικά ως καθημερινή ενυδατική κρέμα προσώπου και ως primer για την τέλεια βάση μακιγιάζ, ενώ παράλληλα μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως γαλάκτωμα καθαρισμού και ντεμακιγιάζ. Παράλληλα, δρα ως πλούσια μάσκα ενυδάτωσης για βαθιά θρέψη, ως καταπραϋντική φροντίδα after sun μετά την έκθεση στον ήλιο, αλλά και ως μια εξαιρετικά απαλή, καταπραϋντική κρέμα για μετά την αποτρίχωση.

BEAUTY

η embryolisse, ενα γαλλικό brand με παράδοση και εμπειρία από το 1950, αποτελεί σήμερα τον απόλυτο ορισμό του clean beauty. Γεννημένη σε νοσοκομείο του Παρισιού από έναν δερματολόγο, η μάρκα συνδυάζει μοναδικά την ιατρική αξιοπιστία της φαρμακευτικής περιποίησης με την αποδοχή των κορυφαίων επαγγελματιών της ομορφιάς. Με στοχευμένες, αποτελεσματικές φόρμουλες, έως και 99% συστατικά φυσικής προέλευσης και vegan επιλογές, η Embryolisse πρεσβεύει την κομψή, ανεπιτήδευτη γαλλική φινέτσα. Δεν είναι τυχαίο ότι αποτελεί σταθερό σύμμαχο στα backstage του Paris Fashion Week, αλλά και επίσημο skincare συνεργάτη στο Alpe d'Huez Film Festival από το 2019. Το brand δικαιωματικά κρατά τον τίτλο του απόλυτου must-have στις τσάντες των διασημότερων make-up artists παγκοσμίως, έχοντας κερδίσει την εμπιστοσύνη star icons όπως οι Gwyneth Paltrow, Kim Kardashian, Scarlett Johansson, Lady Gaga, Gigi Hadid, Michelle Keegan και Lily Collins. Άλλωστε, η αυθεντία της Embryolisse στο μακιγιάζ αποδεικνύεται και στην πράξη: περισσότεροι από 1.000 MUAs στη Γαλλία έχουν εκπαιδευτεί από την εξειδικευμένη ομάδα των MUAs και φαρμακοποιών της μάρκας.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Embryolisse

LiFO 09.07.26

49

DIARIES BEAUTY ΑΦΙΕΡΩΜΑ 50

LiFO

iam

Δ Ύ Ο Χ Η Μ Ι Κ Ο Ί Μ Η Χ Α Ν Ι Κ Ο Ί Α Π Λ Ο Π Ο Ι Ο ΎΝ Τ Η Ν Κ Α ΘΗΜΕΡΙΝΉ ΠΕΡΙΠΟΊΗΣΗ Η Μαρία και η Ιωάννα Κίτσιου, αδελφές και χημικοί μηχανικοί, δημιούργησαν την iam skincare, ένα σύγχρονο ελληνικό beauty brand με premium συνθέσεις που αποδεικνύει ότι η αποτελεσματική περιποίηση δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκη.

η ιδέα για την iam γεννήθηκε από μια καθαρά προσωπική ανάγκη: την αναζήτηση προϊόντων που οι ίδιες, ως χημικοί μηχανικοί και λάτρισσες του καλού και αποτελεσματικού skincare, δεν μπορούσαν να βρουν στην αγορά. Αναζητούσαν συνθέσεις που να σέβονται τη βιολογία του δέρματος και να είναι πλούσιες σε δραστικά συστατικά, χωρίς όμως να απαιτούν πολύπλοκες ρουτίνες. Στόχος τους; Ένα skincare που δεν επιβαρύνει το καθημερινό πρόγραμμα αλλά το αναβαθμίζει. Για περισσότερα από δύο χρόνια δούλεψαν πάνω σε κάθε φόρμουλα, τελειοποιώντας τη μέχρι να συνδυάζει αποτελεσματικότητα, ασφάλεια και μια εμπειρία χρήσης που να κάνει την καθημερινή περιποίηση πραγματικά εύκολη και ευχάριστη. Η επιστημονική προσέγγιση συναντά έτσι premium συνθέσεις, προσεγμένες υφές και μια σύγχρονη αισθητική, δημιουργώντας μια ολοκληρωμένη εμπειρία περιποίησης για κάθε τύπο επιδεμίδας, κάθε φύλο και κάθε ηλικία. Πολυλειτουργικές συνθέσεις Η φιλοσοφία της iam βασίζεται στα πολυλειτουργικά προϊόντα. Οι φόρμουλες είναι συμπυκνωμένες και σχεδιασμένες ώστε να καλύπτουν πολλαπλές ανάγκες, από την ενυδάτωση και την αντιγήρανση μέχρι τη στοχευμένη επανόρθωση. Τα πεπτίδια αποτελούν τον πυρήνα της σειράς προσώπου, ενώ κάθε προϊόν συνδυάζει προσεκτικά επιλεγμένα δραστικά συστατικά σε ποσοστά που εξασφαλίζουν αποτελεσματικότητα χωρίς να επιβαρύνουν την επιδερμίδα, με βάση τη δράση και τη συνέργειά τους. Τα αγαπημένα του καλοκαιριού Το καλοκαίρι, η φιλοσοφία της iam γίνεται ακόμη πιο επίκαιρη: λιγότερα βήματα, ανάλαφρες υφές και πολυλειτουργικές φόρμουλες που προ-

σφέρουν αποτελεσματική περιποίηση με άνεση στη χρήση. Ανάμεσα στα προϊόντα που πρωταγωνιστούν για τη θερινή περίοδο βρίσκεται ο Glow Guard, ο απόλυτος καλοκαιρινός ορός και αγαπημένη επιλογή των δημιουργών του brand. Ο ορός Glow Guard είναι, μεταξύ άλλων, από τα best sellers της σειράς. Δημιουργήθηκε για να προσφέρει έντονη αντιοξειδωτική προστασία, βαθιά ενυδάτωση και λάμψη ακόμη και στις πιο ευαίσθητες επιδερμίδες, χωρίς να βασίζεται στη βιταμίνη C, ενώ η ανάλαφρη υφή του τού επιτρέπει να εντάσσεται εύκολα σε κάθε ρουτίνα περιποίησης. Στις υπέροχες καλοκαιρινές επιλογές της iam ανήκει και ο Even Out, ένας ορός που συνδυάζει ένα παράγωγο του αζελαϊκού οξέος, νιασιναμίδη, πεπτίδια και φυτικά εκχυλίσματα για να αντιμετωπίζει ταυτόχρονα ατέλειες, ερυθρότητα και ανομοιομορφία του τόνου. Ξεχωρίζει επίσης η HY.PE., μια ενυδατική κρέμα με πεπτίδια και ισχυρή αντιοξειδωτική δράση που προσφέρει πλούσια ενυδάτωση χωρίς βαριά αίσθηση. Η ισχυρή δράση και η ανάλαφρη υφή της την κάνουν ιδανική για την εποχή που αναζητούμε πιο άνετες συνθέσεις χωρίς να στερούμαστε την αποτελεσματικότητα. Τη συλλογή των καλοκαιρινών αγαπημένων συμπληρώνουν τα δύο γαλακτώματα σώματος του νέου ελληνικού brand με τη σύγχρονη προσέγγιση. Το Musk Affair προσφέρει βαθιά ενυδάτωση και αντιοξειδωτική προστασία, με ένα διακριτικό musky άρωμα που αφήνει στην επιδερμίδα αίσθηση φρεσκάδας και καθαριότητας, ενώ το Calm Code συνδυάζει θρέψη, ανάλαφρη υφή και ένα εκλεπτυσμένο άρωμα λευκών λουλουδιών, βανίλιας και σανδαλόξυλου.

Ανακάλυψε περισσότερα για την iam και όλα τα προϊόντα της σειράς στο iamskincare.gr.

09.07.26

LiFO 09.07.26

51

DIARIES BEAUTY

O ILS ΤΑ ΛΆΔΙΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΎΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΉ ΠΕΡΙΠΟΊΗΣΗ Ξηρά, ανάλαφρα και πολυχρηστικά, τα νέα έλαια δεν περιορίζονται πια σε μία μόνο χρήση.

Κ

άθε καλοκαίρι, το λάδι επιστρέφει σχεδόν τελετουργικά στην καθημερινή περιποίηση. Όχι πια όπως το θυμόμασταν κάποτε, βαρύ, λιπαρό και σχεδόν αποκλειστικά συνδεδεμένο με την παραλία, αλλά ως μια σύγχρονη, πολυλειτουργική φόρμουλα που ξέρει να θρέφει, να προστατεύει, να καθαρίζει, να φωτίζει και να μεταμορφώνει την αίσθηση της επιδερμίδας και των μαλλιών. Τα νέα λάδια δεν είναι απλώς προϊόντα περιποίησης. Είναι υφές που αγγίζουν το δέρμα με έναν πιο άμεσο τρόπο και επαναφέρουν στην καθημερινή ρουτίνα κάτι που έχουμε ανάγκη: την απόλαυση.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Το καλοκαίρι, άλλωστε, η σχέση μας με την περιποίηση αλλάζει. Το δέρμα εκτίθεται περισσότερο, τα μαλλιά δοκιμάζονται από τον ήλιο, το αλάτι και τον αέρα, το σώμα ζητά άνεση και λάμψη χωρίς βάρος. Κι έτσι τα έλαια κάθε είδους βρίσκουν τη φυσική τους θέση. Γιατί μπορούν να λειτουργήσουν με πολλούς τρόπους, χωρίς να βαραίνουν και χωρίς να απαιτούν μια περίπλοκη ρουτίνα. Ένα καλό λάδι σήμερα δεν αρκεί να γυαλίζει. Προσφέρει θρέψη, άνεση και ένα αποτέλεσμα που δείχνει άμεσα λαμπερό.

52

LiFO

Το πιο εμβληματικό παράδειγμα αυτής της νέας ευκολίας είναι το Huile Prodigieuse Or® Roll-On της Nuxe, που μεταφέρει το θρυλικό ξηρό λάδι με λάμψη σε μια πιο παιχνιδιάρικη και πρακτική μορφή. Με επτά πολύτιμα φυτικά έλαια και χρυσές πέρλες φυσικής προέλευσης, φωτίζει πρόσωπο, σώμα και μαλλιά, αφήνοντας εκείνη τη χαρακτηριστική χρυσή ιριδίζουσα λάμψη χωρίς λιπαρή αίσθηση. Το roll-on αλλάζει και τον τρόπο εφαρμογής: γίνεται πιο ακριβές, πιο γρήγορο, σχεδόν σαν ένα μικρό μασάζ στα σημεία που θέλεις να αναδείξεις. Και φέτος, η λάμψη αποκτά ακόμη περισσότερες αποχρώσεις με το νέο Sunissime - The Enhancing Oil της Lierac. Το ιριδίζον ξηρό έλαιο για πρόσωπο, σώμα και μαλλιά συνδυάζει τρεις αποχρώσεις χρυσού που φωτίζουν διακριτικά την επιδερμίδα, ενώ τα φυτικά έλαια καμέλιας, καμελίνας, jojoba και macadamia προσφέρουν θρέψη και ενυδάτωση μετά τον ήλιο. Η σατινέ λάμψη του μοιάζει περισσότερο με το φυσικό φως που αφήνει το καλοκαίρι πάνω στην επιδερμίδα.

09.07.26

Η Θ Ε Ρ Α Π Ε Ί Α Π Ο Υ Ε Π Ε Ν Δ ΎΕ Ι Σ Τ Ο Ν Χ Ρ ΌΝ Ο Σε μια εποχή που θέλουμε όλα να συμβαίνουν γρήγορα, η νέα αισθητική ιατρική προτείνει κάτι διαφορετικό: αποτελέσματα που εξελίσσονται σταδιακά, ενεργοποιώντας την παραγωγή κολλαγόνου.

DIARIES

Η διάρκεια αλλάζει τα δεδομένα Η σύνθεση του Sculptra® βασίζεται στο PLLA-SCA, πολυ-L-γαλακτικό οξύ, και η βιοδιεγερτική του δράση ξεκινά από τις πρώτες ημέρες μετά την εφαρμογή. Το ενδιαφέρον βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο εξελίσσεται το αποτέλεσμα: προοδευτικά, καθώς το δέρμα ανταποκρίνεται στη θεραπεία, και με διάρκεια που μπορεί να ξεπεράσει τα δύο χρόνια. Αυτή ακριβώς η σχέση με τον χρόνο είναι που τοποθετεί το Sculptra® στο επίκεντρο της σύγχρονης αισθητικής ιατρικής. Δεν αναζητά μια ξαφνική αλλαγή, ούτε ένα αποτέλεσμα που επιβάλλεται στην εικόνα του προσώπου. Επενδύει σε μια διαδικασία ανανέωσης που ενεργοποιεί σταδιακά τις ίδιες τις λειτουργίες του δέρματος. Γιατί όσο κι αν έχουμε μάθει να μετράμε την αποτελεσματικότητα με την ταχύτητα, η σχέση της αισθητικής ιατρικής με τον χρόνο αλλάζει. Αυτή η μετατόπιση λέει πολλά για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε σήμερα την ομορφιά. Σε έναν κόσμο που θέλει τα πάντα εδώ και τώρα, το Sculptra® προτείνει μια διαφορετική ανάγνωση του χρόνου: όχι ως αντιπάλου, αλλά ως συμμάχου του δέρματός μας.

BEAUTY

έχουμε συνηθίσει να ζητάμε από την ομορφιά ταχύτητα. Άμεση λάμψη, γρήγορη αλλαγή, ένα αποτέλεσμα που θα δούμε στον καθρέφτη σχεδόν προτού φύγουμε από το ιατρείο. Κι όμως, μία από τις πιο ενδιαφέρουσες κατευθύνσεις της σύγχρονης αισθητικής ιατρικής ακολουθεί την ακριβώς αντίθετη φιλοσοφία: δίνει χρόνο στο δέρμα να ενεργοποιήσει ξανά τους δικούς του μηχανισμούς. Προσωπικά βρίσκω αυτήν τη μετατόπιση ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, γιατί αλλάζει όχι μόνο τον τρόπο που λειτουργούν οι θεραπείες αλλά και τις δικές μας προσδοκίες από αυτές. Σε αυτήν τη λογική βασίζεται το Sculptra®, ο αναγεννητικός βιοδιεγέρτης κολλαγόνου που δρα στις τρεις στιβάδες του δέρματος, ενεργοποιΕπίσημος ώντας την παραγωγή κολλαγόνου τύπου Ι. Εδώ, ο χρόνος γίνεται μέρος Αντιπρόσωπος Ελλάδας της ίδιας της θεραπείας. Το αποτέλεσμα εξελίσσεται προοδευτικά, με Dermis Hellas στόχο τη βελτίωση της ποιότητας, της ελαστικότητας και της σφριγη233 1020112 λότητας του δέρματος. dermishellas.com info@dermishellas.com Instagram: galderma.aesthetics.gr

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Sculptra

LiFO 09.07.26

53

DIARIES BEAUTY

O ILS Η απολαυστική πλευρά της περιποίησης πάλι εκφράζεται ιδανικά μέσα από το αρωματικό μαροκινό Πολύτιμο Έλαιο Αργκάν της natus. Πλούσιο σε βιταμίνη Ε και αντιοξειδωτικά, απορροφάται γρήγορα χωρίς λιπαρή αίσθηση και αφήνει την επιδερμίδα του σώματος απαλή και φωτεινή. Η πραγματική του ιδιαιτερότητα όμως βρίσκεται στην επιλογή ανάμεσα σε δέκα διαφορετικά αρώματα, από τις ζεστές νότες του ambre musk και του oud μέχρι τον πορτοκαλανθό (αγαπώ) και το γιασεμί – μεταξύ άλλων. Γιατί, τελικά, ένα έλαιο μπορεί να κάνει κάτι περισσότερο από το να περιποιείται το δέρμα: μπορεί να μετατρέψει μια απλή καθημερινή κίνηση σε μια μικρή, απόλυτα προσωπική αισθητηριακή εμπειρία. Στην παραλία όμως το λάδι αποκτά μια διαφορετική αποστολή: προστασία. Το Hei Poa Dry Sun Oil με SPF50 συνδυάζει την αισθησιακή πλευρά του dry oil με την υψηλή φωτοπροστασία για σώμα και μαλλιά. Εμπλουτισμένο με monoi και βιολογικά αντιοξειδωτικά φυτικά εκχυλίσματα, προστατεύει από την ακτινοβολία UVA και UVB, ενώ αφήνει στο δέρμα ένα μεταξένιο, βελούδινο αποτέλεσμα. Το άρωμα monoi και πολυνησιακών λουλουδιών το κάνει να μοιάζει με μικρή καλοκαιρινή απόδραση, όμως η πραγματική του αξία βρίσκεται στην ισορροπία ανάμεσα στην απόλαυση και την αποτελεσματικότητα.

Στο μεταξύ, στα μαλλιά, τα έλαια έχουν πλέον περάσει από την απλή λάμψη στη στοχευμένη θρέψη. Το Phyto 7 Elixir Universal Enhancing Oil είναι ένα λάδι πολλαπλών χρήσεων για ξηρά μαλλιά, εμπλουτισμένο με επτά βοτανικά έλαια, καμέλια, jojoba, φουντούκι, καρύδα, macadamia, σπόρους σταφυλιού και meadowfoam. Η ελαφριά του υφή θρέφει χωρίς να βαραίνει, βοηθώντας τα ταλαιπωρημένα μαλλιά να δείχνουν πιο ελαστικά, απαλά και μεταξένια. Με 99% συστατικά φυσικής προέλευσης και σύνθεση χωρίς σιλικόνη, απαντά σε μια ανάγκη που γίνεται ακόμη πιο έντονη το καλοκαίρι: μαλλιά που χρειάζονται φροντίδα αλλά όχι βάρος. Για το σώμα, το Moroccanoil Body™ Dry Body Oil Fragrance Originale επενδύει στην αίσθηση της άνεσης. Με έλαιο argan, ελαιόλαδο και έλαιο αβοκάντο, προσφέρει άμεση ενυδάτωση και θρέψη, ενώ η dry oil υφή του απορροφάται γρήγορα, αφήνοντας την επιδερμίδα απαλή και μεταξένια χωρίς λιπαρότητα. Το χαρακτηριστικό άρωμα Fragrance Originale ολοκληρώνει μια εμπειρία περιποίησης που γίνεται εύκολα μέρος της καθημερινής καλοκαιρινής ρουτίνας. Πλέον το λάδι πρωταγωνιστεί και στον καθαρισμό. Γιατί η νέα γενιά oils δεν φροντίζει μόνο ό,τι μένει πάνω στο δέρμα, αλλά και ό,τι χρειάζεται να φύγει. Το Sensibio Micellar Cleansing Oil της Bioderma καθαρίζει απαλά το ευαίσθητο δέρμα, αφαιρώντας επίμονο μακιγιάζ, ρύπους και καθημερινά αντηλιακά φίλτρα, ενώ ταυτόχρονα καταπραΰνει και θρέφει. Η micellar τεχνολογία του, μαζί με τα βιομιμητικά ωμέγα 3-6 και τα αμινοξέα, προσφέρει άνεση χωρίς λιπαρότητα. Είναι ένα σημαντικό reminder πως το καλοκαίρι, με τόσα αντηλιακά, ιδρώτα, ρύπανση και layers προϊόντων, ο σωστός καθαρισμός δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι το πρώτο βήμα για να παραμείνει ο επιδερμικός φραγμός ήρεμος και λειτουργικός. Έτσι, από το roll-on που φωτίζει διακριτικά το σώμα μέχρι το αντηλιακό λάδι που προστατεύει, από το νυχτερινό face oil μέχρι τα έλαια μαλλιών και τον καθαρισμό, τα oils αποδεικνύουν πως η ομορφιά δεν χρειάζεται πάντα να είναι περίπλοκη για να είναι αποτελεσματική. Μερικές φορές χρειάζεται απλώς τη σωστή υφή. Μία που γλιστρά πάνω στο δέρμα, απλώνεται στα μαλλιά, λιώνει το μακιγιάζ, κρατά την άνεση και αφήνει πίσω της αυτό που το καλοκαίρι ζητά περισσότερο απ’ όλα: μια λάμψη που δεν καλύπτει την επιδερμίδα αλλά την αναδεικνύει.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Η δύναμη των ελαίων βέβαια δεν σταματά στον ήλιο. Τη νύχτα, όταν το δέρμα του προσώπου περνά φυσικά στη φάση της αποκατάστασης, ένα έλαιο περιποίησης μπορεί να αποτελέσει ένα από τα πολυτιμότερα βήματα της ρουτίνας. Το Night Protection Face Oil της Kyklos βασίζεται σε ελαιόλαδο με ενεργό οξυγόνο, σησαμέλαιο, κολοκυθέλαιο, αμυγδαλέλαιο, λάδι από σπόρους σμέουρων και patchouli oil, σε μια σύνθεση που σχεδιάστηκε για να υποστηρίζει τις βιολογικές διεργασίες του δέρματος κατά τη διάρκεια του ύπνου. Προσφέρει βαθιά θρέψη και άνεση, συμβάλλει στη βελτίωση της όψης, της υφής, της ελαστικότητας και των ρυτίδων και αφήνει το δέρμα πιο ήρεμο, πιο ισορροπημένο και

πιο ξεκούραστο το πρωί. Είναι η άλλη πλευρά του καλοκαιρινού glow: όχι αυτού που αντανακλά απλώς το φως, αλλά αυτού που αποκτά η επιδερμίδα όταν ανακάμπτει σωστά.

54

LiFO

09.07.26

Η Ν Έ Α Ε Π Ο Χ Ή Σ Τ Η Β Ι Ο Α Ν Α Γ ΈΝ Ν Η Σ Η Τ Ο Υ Δ ΈΡ Μ Α ΤΟΣ

Το ενδιαφέρον μετακινείται από την αλλαγή των χαρακτηριστικών στην ποιότητα του δέρματος και το Karisma εκφράζει μια νέα φιλοσοφία απέναντι στον χρόνο.

Η φυσικότητα ως νέο ζητούμενο Εδώ βρίσκεται ένα ακόμη σημαντικό χαρακτηριστικό του Karisma Rh Collagen: η φυσικότητα της προσέγγισής του. Χάρη στη μονοκλωνική δομή του, είναι 100% διαλυτό και παρουσιάζει σχεδόν μηδενικό κίνδυνο αλλεργικών αντιδράσεων, απευθυνόμενο σε όσους αναζητούν βελτίωση της ποιότητας του δέρματος χωρίς αλλοίωση των χαρακτηριστικών τους. Ενδείκνυται για τη διόρθωση δερματικών ατελειών, για την αποκατάσταση του χαμένου όγκου και της σφριγηλότητας, καθώς και για την αναζωογόνηση της δομής του δέρματος στο πρόσωπο, τον λαιμό και το ντεκολτέ. Αυτή είναι, άλλωστε, και η μεγαλύτερη αλλαγή που παρατηρούμε σήμερα στη σύγχρονη αισθητική ιατρική. Το ζητούμενο δεν είναι πια ένα πρόσωπο που δείχνει διαφορετικό μετά από μια θεραπεία, αλλά ένα δέρμα που δείχνει καλύτερο. Πιο υγιές, πιο σφριγηλό, πιο φωτεινό και, κυρίως, σε αρμονία με τα χαρακτηριστικά του προσώπου.

DIARIES

Αποκλειστική Διάθεση Dermis Hellas 233 1020112 dermishellas.com info@dermishellas.com Instagram: dermis_hellas

Πέρα από τα συμβατικά fillers Παρακολουθώντας την εξέλιξη της αισθητικής ιατρικής, βρίσκω πολύ πιο ενδιαφέρουσα τη σημερινή στροφή προς θεραπείες που συνεργάζονται με τους φυσικούς μηχανισμούς του δέρματος. Σε αυτήν ακριβώς τη λογική, το Karisma Rh Collagen βασίζεται στη συνεργατική δράση δύο βασικών συστατικών, τα οποία, σε συνδυασμό με υαλουρονικό οξύ υψηλού μοριακού βάρους, υποστηρίζουν τη φυσική παραγωγή νέου κολλαγόνου. Το πρώτο είναι το R-πολυπεπτίδιο, που ενεργοποιεί τους ινοβλάστες και ενισχύει τη σύνθεση των C-πεπτιδίων, συμβάλλοντας στη δημιουργία νέου κολλαγόνου και στη βελτίωση της σφριγηλότητας του δέρματος. Παράλληλα, η καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη (CMC) προστατεύει το ενδογενές υαλουρονικό οξύ, αναστέλλοντας τη δράση του ενζύμου που το διασπά. Με

αυτόν τον τρόπο, το υαλουρονικό οξύ παραμένει για περισσότερο χρόνο στους ιστούς, διατηρώντας την ενυδάτωση και υποστηρίζοντας τη διαδικασία αναδόμησης του δέρματος.

BEAUTY

η αισθητική ιατρική περνά σε ένα νέο κεφάλαιο, μεταθέτοντας το ενδιαφέρον από τη διόρθωση των ορατών σημαδιών του χρόνου στη βαθύτερη αναδόμηση του δέρματος. Σε αυτήν τη νέα κατεύθυνση έρχεται να τοποθετηθεί το Karisma Rh Collagen, προτείνοντας μια διαφορετική προσέγγιση που λειτουργεί από μέσα προς τα έξω, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας, της σφριγηλότητας και της συνολικής του εικόνας.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Karisma Rh Collagen

®

LiFO 09.07.26

55

õ

Summer Fridays Bronzer Butter Balm, κρεμώδες bronzer (Sephora).

ò

Aegli Premium Organics

BEAUTY

DIARIES

P ERSON A L S H OP P E R

Prebiotic Oat, ενυδατικός ορός προσώπου & ματιών με νιασιναμίδη & υαλουρονικό οξύ για λείανση.

ï

Charlotte Tilbury Glowgasm Beauty Light Wand Pinkgasm, υγρό ρουζ με glow effect (Sephora).

õ

Guess Iconic Sublime, eau de parfum.

ö

ò

Seventeen

NYX Professional Makeup

Pistach Deli Body Silk, αρωματικό γαλάκτωμα σώματος με πέρλες για shimmer effect.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Buttermelt Stix Glow Boosting Highlighter, κρεμώδες highlighter σε μορφή stick.

56

LiFO

ò

Kiko Milano

ò

Hydra Pro Glow, ενυδατική κρέμα προσώπου με υαλουρονικό οξύ & glow effect, SPF 10.

Shiseido Zen Essence, eau de parfum.

09.07.26

LiFO 09.07.26

57

DIARIES BEAUTY

P ERSON A L S H OP P E R î

Aveda

õ

Sun Care AfterSun Treatment Hair Masque, μάσκα επανόρθωσης για τα μαλλιά.

Korres Aegean Blue, eau de toilette.

ï

Kiehl's Ultra Facial Oil-Free Gel Cream, ενυδατική κρέμα-τζελ προσώπου.

ô

Dr.Jart+ Vital Hydra Solution Hydro Plump Water Cream, ελαφριά ενυδατική κρέμα-τζελ προσώπου.

õ

iam Glow Guard, αντιοξειδωτικός ορός προσώπου.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ñ

58

LiFO

Kocostar Hyaluronic, μάσκα προσώπου για θρέψη.

ï

Bioderma Hydrabio Hyalu+ Serum, με διπλή περιεκτικότητα σε υαλουρονικό για αφυδατωμένο δέρμα.

ï

Embryolisse Lait-Crème Multi-Protection, πολυχρηστικό ενυδατικό προϊόν για πρόσωπο & σώμα.

09.07.26

ΜΠΟΡΕΊ ΈΝΑ ΠΟΤΉΡΙ ΝΕΡΌ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΤΟ ΝΈΟ WELLNESS RITUAL; Το EAU la la! επανασυστήνει την καθημερινή ενυδάτωση, προσθέτοντας στο νερό γεύση, βιταμίνες, μέταλλα και φυτικά εκχυλίσματα μέσα από τέλεια μικροσκοπικά αναβράζοντα microbeads.

4 διαφορετικά moods, 1 ποτήρι νερό Κάθε μέρα είναι διαφορετική και μαζί της αλλάζουν όσα ζητάμε από τη wellness routine μας. Η σειρά EAU la la! περιλαμβάνει τέσσερις διαφορετικές προτάσεις, σχεδιασμένες για κάθε στιγμή της ημέρας. Το DETOX

DIARIES

Στην Ελλάδα και την Κύπρο, το EAU la la! βρίσκεται στα φαρμακεία και σε επιλεγμένα σημεία πώλησης για να μας συστήσει έναν διαφορετικό τρόπο να βλέπουμε την καθημερινή ενυδάτωση.

EAU la la! Μια νέα ιδέα πέφτει στο νερό Το EAU la la! έρχεται να συναντήσει τη σύγχρονη τάση του εμπλουτισμένου νερού, κάνοντας την καθημερινή ενυδάτωση πιο ενδιαφέρουσα και, κυρίως, πιο απολαυστική. Χωρίς ζάχαρη, γλουτένη, συντηρητικά και τεχνητές χρωστικές, μετατρέπει μια απλή καθημερινή συνήθεια σε μια διαφορετική εμπειρία ευεξίας. Το μυστικό βρίσκεται στα μικροσκοπικά αναβράζοντα microbeads, που διαλύονται σταδιακά στο νερό, απελευθερώνοντας βιταμίνες, μέταλλα και επιλεγμένα φυτικά εκχυλίσματα, προσθέτοντας ταυτόχρονα υπέροχη γεύση.

έχει σχεδιαστεί για όσους θέλουν να εντάξουν την έννοια της αποτοξίνωσης στην καθημερινότητά τους, συνδυάζοντας φυτικά εκχυλίσματα όπως ελιά, λωτό και σημύδα, ενώ το SILHOUETTE εστιάζει στη διαχείριση του βάρους, με πράσινο καφέ, γκουαρανά, βρομελαΐνη, κανέλα και χρώμιο. Το FEEL GOOD, με ροδιόλα και βιταμίνες Β, στρέφεται περισσότερο προς την εσωτερική ισορροπία και την αίσθηση ευεξίας, ενώ το ANYTIME, με ηλεκτρολύτες, βιταμίνη C και σπιρουλίνα, είναι η επιλογή για τις στιγμές που το σώμα χρειάζεται ενέργεια και αναπλήρωση.

BEAUTY

πόσες φορές έχουμε υποσχεθεί στον εαυτό μας ότι από αύριο θα πίνουμε περισσότερο νερό; Αγοράζουμε ένα ωραίο μπουκάλι, το τοποθετούμε δίπλα στον υπολογιστή, κατεβάζουμε μέχρι και app που μας υπενθυμίζει να πίνουμε ένα ποτήρι κάθε λίγες ώρες. Και παρ’ όλα αυτά, στο τέλος της ημέρας, το νερό παραμένει εκεί. Το EAU la la! ξεκινά από αυτήν ακριβώς την πολύ ανθρώπινη καθημερινή συνήθεια – ή μάλλον την απουσία της. Το γαλλικό wellness brand της AQUAMEDICA (που το αντιπροσωπεύει η KHB, το νέο business unit της KONTOSSI-1935) δημιουργήθηκε με μια απλή ιδέα: αφού γνωρίζουμε πόσο σημαντική είναι η ενυδάτωση, γιατί να μην κάνουμε το νερό μας πιο ενδιαφέρον;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

EAU la la!

LiFO 09.07.26

59

good LiFO

ΕΧΕΙΣ Γ Ο Υ Σ Τ Ο Σπύρος Νιώτης

THE

Φ Ο Ι Τ Η Τ ΉΣ / Π Ω Λ Η ΤΉΣ

Ποιος είσαι και με τι ασχολείσαι; Ονομάζομαι Σπύρος, είμαι 22 χρονών, είμαι από τη Σαντορίνη και έχω έρθει στην Αθήνα για σπουδές. Παράλληλα, στον ελεύθερό μου χρόνο, ασχολούμαι με τη φωτογραφία/βίντεο και δουλεύω ως πωλητής προϊόντων ομορφιάς.

Aν μπορούσες να ανταλλάξεις τη δική σου ντουλάπα με κάποιου άλλου, ποιο πρόσωπο θα διάλεγες; Τον εαυτό μου σε δέκα χρόνια από τώρα. Είμαι σίγουρος πως όταν θα έχω big girl money, θα έχω ακριβώς την ντουλάπα που ονειρεύομαι. Τι έχεις στο τσαντάκι σου; Δεν πάω πουθενά χωρίς την τσάντα μου, είμαι αυτό το άτομο που έχει τα πάντα μέσα στην τσάντα: χαρτομάντιλα, powerbank, αντηλιακό, αντισηπτικό, βεντάλια, lip liner, lip oil, travel size άρωμα, τσίχλες, δειγματάκια από τη δουλειά για να καλοπιάνω τους φίλους μου. Τι φοράς και πόσο κοστίζει; Σήμερα φοράω ένα λευκό στενό αμάνικο τοπάκι Zara (€15), τζιν σορτσάκι από WeekDay (€50), από το Βερολίνο, και τις καουμπόικες μαύρες μπότες μου, τις οποίες θα έπρεπε να προσέχω παραπάνω, καθώς φαίνονται χάλια, αλλά who can blame me; Τις φοράω παντού. Τις αγόρασα από ένα μαγαζί στο Μοναστηράκι (€150). Πού πας τώρα; Αυτήν τη στιγμή που μιλάμε βρίσκομαι στο μέσο της εξεταστικής. Έδωσα τέσσερα μαθήματα σε τρεις μέρες και είμαι με συνολικά οκτώ ώρες ύπνου. Όπως ντύθηκα, έτσι θα πάω σπίτι να βάλω πιτζάμες και να κοιμηθώ. Το αξίζω.

ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΝΑ ΚΑΛΟΓΕΡΑ ΦΩΤΟ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ

@spyniotis

60

LiFO

09.07.26

Η ΑΝΕΠΊΣΗΜΗ ΙΣΤΟΡΊΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΏΝ ΕΞΟΧΙΚΏΝ

THE

good LiFO

Για τα σπίτια που μετρούν τα καλοκαίρια τους σε γέλια, ανοιχτά ψυγεία και έξτρα καρέκλες.

Υ

πάρχουν σπίτια που ξέρεις ακριβώς πόσοι μένουν μέσα. Και έπειτα, υπάρχουν τα καλοκαιρινά σπίτια. Εκείνα που, από τα μέσα Ιουλίου και μετά, σταματούν να ανήκουν μόνο στους ανθρώπους που έχουν τα κλειδιά. Οι πόρτες τους ανοίγουν το πρωί με το πρώτο μαγιό που απλώνεται στην καρέκλα, γεμίζουν με άμμο προτού καν φτάσει το μεσημέρι και μέχρι το βράδυ έχουν κυριολεκτικά φουλάρει με κόσμο. Στα καλοκαιρινά σπίτια οι καρέκλες δεν είναι ποτέ αρκετές και το ψυγείο λειτουργεί σαν μικρό ημερολόγιο του ποιος ήρθε, ποιος έφυγε και ποιος τελικά έμεινε λίγο παραπάνω από όσο υπολόγιζε. Το εξοχικό της Δανάης και του Ορέστη είναι ακριβώς ένα τέτοιο σπίτι. Μικρό, με λευκούς τοίχους, παλιά πλακάκια που δροσίζουν τα γυμνά πόδια και μια βεράντα που βλέπει και λίγο θάλασσα, αν σταθείς στη σωστή γωνία. Το σπίτι δεν έχει τίποτα εντυπωσιακό. Έχει όμως εκείνη τη σπάνια ικανότητα να «μεγαλώνει», όταν χρειάζεται. Φέτος, έφτασαν Παρασκευή απόγευμα, με σκοπό να μείνουν πέντε γεμάτες μέρες. Σταμάτησαν πρώτα στα Lidl της περιοχής, όπως κάνουν πάντα προτού ανέβουν στο σπίτι. Καφέδες, φρούτα, αναψυκτικά, παγωτά και λίγα σνακ για εκείνες τις ώρες που κανείς δεν πεινάει «κανονικά», αλλά όλοι ψαχουλεύουν συνεχώς τα ντουλάπια. Η Δανάη διάλεξε φρέσκες, κατακόκκινες ντομάτες, τραγανά αγγούρια και ένα μεγάλο καρπούζι για να υπάρχει στο ψυγείο αν έρθει κόσμος. Ο Ορέστης την κοίταξε. «Ποιος κόσμος;» τη ρώτησε. Εκείνη σήκωσε τους ώμους. «Ιούλιος είναι». Και ναι, τα πάντα είναι στο φουλ: φουλ καρέκλες, φουλ ψυγείο, φουλ καλοκαίρι. Και η φρεσκάδα; Εγγύηση! Το πρώτο μήνυμα ήρθε προτού καλά καλά τακτοποιήσουν τα πράγματα στο ψυγείο. Η Λίνα και ο Μάνος ήταν κοντά. «Να περάσουμε για έναν καφέ;». Έφτασαν με βρεγμένα μαλλιά, δύο παιδιά και μπόλικη άμμο. Το ίδιο βράδυ, το τραπέζι στήθηκε χωρίς σχέδιο. Λίγη σαλάτα, λίγο ψωμί, τυριά και κάτι πρόχειρο που ετοιμάστηκε στον πάγκο της κουζίνας. Αυτή είναι η μαγεία των καλοκαιρινών σπιτιών. Τίποτα δεν χρειάζεται να είναι τέλειο. Το μόνο που είναι

απαραίτητο είναι να είναι εύκολο, καλό και αρκετό για να περάσει από χέρι σε χέρι. Το Σάββατο το πρωί, ο Ορέστης έφτιαξε τον πρώτο καφέ, κοιτώντας το σπίτι σαν να προσπαθούσε να θυμηθεί πόσοι κοιμούνταν μέσα. Η απάντηση άλλαζε ανά μισή ώρα. Η Λίνα και ο Μάνος θα έφευγαν μετά το μπάνιο. Και έπειτα, αποφάσισαν να μείνουν για μεσημεριανό. Λίγο αργότερα εμφανίστηκε ο ξάδελφος της Δανάης, ο Πάνος, που περνούσε από το χωριό και «δεν θα έμπαινε καν μέσα». Τελικά μπήκε. Και έφαγε. Και έμεινε μερικές ώρες. Μέχρι που τον πήρε ο ύπνος. Κάποιος πρότεινε άλλη μία στάση στα Lidl για νερά, χυμούς, φρούτα, παγωμένα ροφήματα και ένα φιστικοβούτυρο Νώμα, το μόνο πρωινό που βγάζει «νόημα» για τα παιδιά. Στα καλοκαιρινά σπίτια οι προμήθειες δεν είναι ακριβώς προμήθειες. Είναι ένας τρόπος να πεις στον άλλον «κάτσε». Ένα απλό βραδινό που γίνεται τραπέζι επειδή κάποιος έφερε άλλη μία καρέκλα από μέσα. Η Δανάη το έχει καταλάβει αυτό από χρόνια. Στο εξοχικό ψωνίζεις μόνο και μόνο για την πιθανότητα να χτυπήσει η πόρτα. Η κορύφωση ήρθε το βράδυ του Σαββάτου. Η παρέα ξεκίνησε με έξι άτομα και κατέληξε με δώδεκα. Ίσως δεκατρία, αν μετρούσες και τον γείτονα που πέρασε για λίγο και τελικά κάθισε μέχρι αργά. Το τραπέζι μετακινήθηκε δύο φορές. Στη βεράντα προστέθηκε άλλη μια προέκταση με ένα μικρό τραπεζάκι από μέσα. Το σπίτι έμοιαζε μικρό. Η στιγμή τεράστια. Τα καλοκαιρινά σπίτια δεν κρατούν ποτέ ακριβή λογαριασμό. Δεν μετρούν τους ανθρώπους που κοιμήθηκαν στον καναπέ, τα ποτήρια που πλύθηκαν δύο φορές την ίδια μέρα ή τις φορές που κάποιος είπε «θα φύγω σε λίγο» και έμεινε μέχρι το βράδυ. Μετρούν τα γέλια που ακούγονται από την αυλή, τα τραπέζια που μεγαλώνουν, τις μικρές στάσεις στα Lidl για «λίγα πράγματα» που τελικά γίνονται η αρχή μιας ακόμη ιστορίας. Ίσως τελικά αυτή να είναι η ανεπίσημη ιστορία των ελληνικών εξοχικών. Δεν γράφεται σε βιβλία, δεν χωράει σε τετραγωνικά και δεν μετριέται σε δωμάτια. Τα καλοκαιρινά σπίτια δεν κλείνουν ποτέ πραγματικά. Γιατί όσο υπάρχει κάτι να μοιραστείς, πάντα θα υπάρχει χώρος για έναν… μουσαφίρη ακόμη, που λέγανε παλιά.

LiFO 09.07.26

61

starfax

ΚΑΡΚΙΝΟΣ [22.6/22.7] Κατά καιρούς αυτόν τον μήνα, ίσως είναι συνετό να κρατάτε τις σκέψεις σας για τον εαυτό σας, ειδικά αν τα πράγματα μπορεί να κλιμακωθούν και να βγουν εκτός ελέγχου γρήγορα. Στις 13/7 που κορυφώνεται το τετράγωνο της Αφροδίτης με τον Ουρανό προσέξτε πώς θα εκφράσετε τη δυσαρέσκειά σας. Τα καλά νέα είναι ότι ένα νέο ξεκίνημα θα γίνει στην προσωπική σας ζωή κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο εβδομάδων κι αυτό θα είναι το δώρο της Νέας Σελήνης στο ζώδιό σας στις 14/7. Θα ακούσετε νέες ιδέες χάρη στη σύνοδο/Καζίμι Ήλιου - Ερμή που πραγματοποιείται επίσης στο ζώδιό σας στις 13/7. Αυτή η επιρροή όχι μόνο θα ενδυναμώσει τα συναισθήματά σας αλλά θα ενισχύσει και τη διαύγειά σας – εξαιρετική στιγμή για να επιλύσετε ένα προσωπικό σας ζήτημα. Μέσα στο Σ/Κ θα ευνοηθούν συζητήσεις με εργοδότες και πρόσωπα εξουσίας.

ΛΕΩΝ [23.7/23.8] Η Νέα Σελήνη στον Καρ-

1 3- 19 ιου λιου 20 26

κίνο στις 14/7 είναι σύμβολο ξεκινημάτων. Ωστόσο, αυτό μπορεί να συνδέεται περισσότερο με την εσωτερική εργασία ή με μια πνευματική πτυχή της ζωής σας. Είναι μια ξεχωριστή Νέα Σελήνη, καθώς πραγματοποιείται την επόμενη μέρα από τη σύνοδο/Καζίμι Ήλιου - Ερμή. Εξαιρετική στιγμή για να αφιερώσετε χρόνο σε μια έρευνα ή να βυθιστείτε σε ένα έργο που σας ενδιαφέρει βαθιά. Πάνω σε τι εργάζεστε και ποια μεγάλα όνειρα θέλετε να ζωντανέψετε από τώρα μέχρι τον Ιούλιο του 2027; Ο Ουρανός στους Διδύμους, ο Ποσειδώνας στον Κριό και ο Πλούτωνας στον Υδροχόο αρχίζουν να συνεργάζονται για πρώτη φορά, από τις 15 έως τις 25/7, ευνοώντας τις συνεργασίες και τις διασυνδέσεις σας, τις φιλίες σας και τις ομαδικές σας δραστηριότητες και αυξάνοντας τη δίψα σας για περιπέτεια. Σημαντικές αποκαλύψεις θα δοκιμάσουν κάποια σχέση.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ [24.8/22.9] Η Αφροδίτη στο ζώδιό σας σε δυσμενή όψη με τον Ουρανό στις 13/7 μπορεί να είναι ανησυχητική. Προσέξτε αν υπάρχει κάποια αλλαγή στην αντίληψή σας – μια κρίση επαναστατικότητας ενάντια στο κατεστημένο μπορεί να αποβεί καταστροφική για την καριέρα σας. Αργότερα, στις 14/7, ένα νέο ξεκίνημα στην κοινωνική σας ζωή θα είναι το δώρο της Νέας Σελήνης στον Καρκίνο, στον κοινωνικό σας τομέα. Επιπλέον, στις 13/7 πραγματοποιείται μια ισχυρή σύνοδος/Καζίμι Ήλιου - Ερμή επίσης στον Καρκίνο και θα είναι ιδανική στιγμή για να κάνετε μια εγκάρδια συζήτηση με κάποιο κοντινό σας πρόσωπο. Η επικοινωνία με τους φίλους σας και η ανταλλαγή ιδεών θα φέρει νέες ευκαιρίες. Ο Ουρανός στους Διδύμους, ο Ποσειδώνας στον Κριό και ο Πλούτωνας στον Υδροχόο αρχίζουν να συνεργάζονται για πρώτη φορά, από τις 15 έως τις 25/7, φέρνοντας έσοδα μέσω της εργασίας και κοινών πόρων.

α πό τη μ αρ ιβ ίκυ κα λλέ ρ γ η (st ar f ax@ li f o. g r ) εικονογραφηση: bianka

62

LiFO

ΖΥΓΟΣ [23.9/22.10] Η σύγκρουση Αφροδίτης - Ουρανού στις 13/7 θα μπορούσε να πυροδοτήσει μια κατάσταση που αφορά κάποιον που αγαπάτε ή μια εικόνα για μια σχέση από το παρελθόν σας. Στη συνέχεια, έρχεται ένα νέο ξεκίνημα στην επαγγελματική σας ζωή λόγω της Νέας Σελήνης στον Καρκίνο, στον τομέα της καριέρας, στις 14/7. Η Νέα Σελήνη, σύμβολο νέων ξεκινημάτων, είναι ιδιαίτερα ισχυρή επειδή πραγματοποιείται την επό-

μενη μέρα από μια ισχυρή σύνοδο/Καζίμι Ήλιου Ερμή, επίσης στον Καρκίνο, που πραγματοποιείται στις 13/7. Χρησιμοποιήστε τη δύναμη της Νέας Σελήνης και της συνόδου Καζίμι για να ακούσετε το ένστικτό σας και να προσανατολιστείτε. Επαφές με εργοδότες και πρόσωπα εξουσίας θα ευνοηθούν. Ο Ουρανός στους Διδύμους, ο Ποσειδώνας στον Κριό και ο Πλούτωνας στον Υδροχόο αρχίζουν να συνεργάζονται για πρώτη φορά, από τις 15 έως τις 25/7, φέρνοντας έναν νέο έρωτα σε ένα ταξίδι.

Κριό και ο Πλούτωνας στο ζώδιό σας αρχίζουν να συνεργάζονται για πρώτη φορά, από τις 15 έως τις 25/7, φέρνοντας έναν νέο έρωτα ή έναν απόγονο.

ΙΧΘΥΣ [20.2/20.3] Υπάρχει μια επιφύλαξη αυτή την εβδομάδα, καθώς η Αφροδίτη συγκρούεται με τον Ουρανό στις 13/7 κι αυτό μπορεί να υποδηλώνει μια μάχη μεταξύ των προσωπικών σας αναγκών και αυτών της οικογένειας. Ωστόσο, στις 14/7 ακολουθεί η Νέα Σελήνη στον Καρκίνο και είναι ξεχωριστή, καθώς γίνεται την επόμενη μέρα από μια σύνοδο/Καζίμι Ήλιου - Ερμή, επίσης στον Καρκίνο, ευνοώντας τον τομέα της δημιουργικότητας και του έρωτα. Οι καλλιτέχνες θα αυξήσετε το εισόδημά σας αν προωθήσετε τα ταλέντα σας και θα ευνοηθούν επαγγέλματα που σχετίζονται με τις τέχνες, τα θεάματα ή την ψυχαγωγία. Επιπλέον, ο Ουρανός στους Διδύμους, ο Ποσειδώνας στον Κριό και ο Πλούτωνας στον Υδροχόο αρχίζουν να συνεργάζονται για πρώτη φορά, από τις 15 έως τις 25/7, φέρνοντας αίσιες εξελίξεις σε μυστικές διαπραγματεύσεις για ακίνητα και επενδύσεις.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ [23.10/22.11] Η ανατρεπτική σύγκρουση Αφροδίτης - Ουρανού στις 13/7 θα μπορούσε να ταράξει μια φιλία. Αργότερα, η Νέα Σελήνη στον Καρκίνο στις 14/7 θα ξυπνήσει την επιθυμία σας για ανώτερη γνώση και ταξίδια. Επιπλέον, αυτή είναι μια ξεχωριστή Νέα Σελήνη, επειδή την προηγούμενη μέρα γίνεται μια σύνοδος/Καζίμι Ήλιου - Ερμή στον Καρκίνο. Μπορεί να έχετε καλά νέα που θα αφορούν τις σπουδές ή να ακούσετε για μια ευκαιρία ιδανική για εσάς. Πείτε «ναι» σε νέες εμπειρίες κοντά στη Νέα Σελήνη και στις ημερομηνίες Καζίμι. Ο Ουρανός στους Διδύμους, ο Ποσειδώνας στον Κριό και ο Πλούτωνας στον Υδροχόο αρχίζουν να συνεργάζονται για πρώτη φορά, από τις 15 έως τις 25/7, φέρνοντας αίσιες εξελίξεις που θα αφορούν τα επαγγελματικά, ένα ακίνητο ή/και κοινούς πόρους.

ΚΡΙΟΣ [21.3/20.4] Ξαφνικές αλλαγές στο πρόγραμμά σας και απρόοπτα στις μετακινήσεις που επηρεάζουν τις εργασιακές σας σχέσεις φέρνει μια δυσαρμονική όψη Αφροδίτης - Ουρανού στις 13/7. Ακολουθεί η Νέα Σελήνη στον Καρκίνο στις 14/7, ένα σύμβολο ξεκινημάτων. Ωστόσο, με τον Ερμή ανάδρομο, η πραγματοποίηση οποιωνδήποτε αλλαγών σε ακίνητα που μπορεί να έχετε ή να νοικιάζετε δεν θα ευνοηθεί. Δεν συνιστάται η λήψη αποφάσεων, δεσμεύσεων ή ακριβών αγορών. Επειδή στις 13/7 κορυφώνεται μια ισχυρή σύνοδος/Καζίμι Ήλιου - Ερμή την ημέρα πριν από τη Νέα Σελήνη, αυτή την περίοδο μπορεί να ξέρετε ενστικτωδώς τι να κάνετε σχετικά με ένα οικιακό ή οικογενειακό ζήτημα. Ζητήστε συμβουλές ή προσπαθήστε να επικοινωνήσετε με κάποιον με τον οποίο θέλετε να βελτιώσετε τη σχέση σας. Εκδρομές και σύντομες αποδράσεις μέσα στο Σ/Κ φέρνουν νέες φιλίες και ενδεχομένως έναν καινούργιο έρωτα.

ΤΟΞΟΤΗΣ [23.11/21.12] Να είστε επιφυλακτικοί στις 13/7, καθώς η Αφροδίτη στον τομέα της καριέρας συγκρούεται με τον Ουρανό στους Διδύμους. Μπορεί να γνωρίσετε έναν εχθρό ή αντίπαλο. Η Νέα Σελήνη στον Καρκίνο στις 14/7 είναι ένα σύμβολο ξεκινημάτων. Αξιοποιήστε κάθε ευκαιρία που εμφανίζεται στον δρόμο σας για να αυξήσετε το εισόδημά σας. Αυτή η Νέα Σελήνη είναι ιδιαίτερα ξεχωριστή, καθώς πραγματοποιείται την επόμενη μέρα από τη σύνοδο/Καζίμι Ήλιου Ερμή, επίσης στον Καρκίνο. Αν θέλετε να κάνετε μια ειλικρινή ή σημαντική συζήτηση επιλέξτε να την κάνετε στις 13/7. Επιπλέον, ο Ουρανός στους Διδύμους, ο Ποσειδώνας στον Κριό και ο Πλούτωνας στον Υδροχόο αρχίζουν να συνεργάζονται για πρώτη φορά, από τις 15 έως τις 25/7, και θα είναι ιδανική εποχή για φλερτ και σύσφιξη σχέσεων με το ταίρι σας και τα παιδιά.

ΤΑΥΡΟΣ [21.4/20.5] Ένας τομέας της ζωής σας που φωτίζεται αυτόν τον μήνα είναι τα χρήματα και εδώ πρέπει να εστιάσετε τη φιλοδοξία σας. Στις 13/7 κορυφώνεται το τετράγωνο της Αφροδίτης με τον Ουρανό και μπορεί να πυροδοτηθεί ένας γύρος παρορμητικών δαπανών. Η διαύγεια θα είναι το δώρο της Νέας Σελήνης στον Καρκίνο, στον νοητικό σας τομέα, στις 14/7. Επιπλέον, μια ισχυρή σύνοδος/Καζίμι Ήλιου - Ερμή είναι σίγουρο ότι θα διεγείρει τη νοητική σας δύναμη και την περιέργειά σας, καθιστώντας τη στιγμή ιδανική για να εξερευνήσετε τα ενδιαφέροντά σας, να αναπτύξετε και να εκφράσετε τις ιδέες σας και να μοιραστείτε τις γνώσεις σας. Στις 15/7 είναι ιδανική μέρα για αναζήτηση μιας νέας απασχόλησης. Το Σ/Κ τα οικονομικά σας βελτιώνονται μέσω της επιχείρησής σας.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ [22.12/19.1] Η χαοτική σύγκρουση Αφροδίτης - Ουρανού στις 13/7 φέρνει ανατροπές σε επαγγελματικά ζητήματα ή σε θέματα υγείας. Ωστόσο, μια στιγμή εκκίνησης θα μπορούσε να είναι η Νέα Σελήνη στον Καρκίνο στις 14/7, η οποία είναι ξεχωριστή επειδή γίνεται την επόμενη μέρα από τη σύνοδο/Καζίμι Ήλιου - Ερμή στον Καρκίνο. Αν διαπραγματεύεστε μια επιχειρηματική συνεργασία, επιλέξτε να επικοινωνήσετε στις 13/7. Αν ψάχνετε για αγάπη, οι πιθανότητες να γνωρίσετε ένα άτομο που θα σας γοητεύσει είναι πολλές και θα ξεκινήσει μια ερωτική σχέση με πολύ καλούς οιωνούς. Επιπλέον, ο Ουρανός στους Διδύμους, ο Ποσειδώνας στον Κριό και ο Πλούτωνας στον Υδροχόο αρχίζουν να συνεργάζονται για πρώτη φορά, από τις 15 έως τις 25/7, φέρνοντας αύξηση εσόδων μέσω της εργασίας ή/και της ακίνητης περιουσίας.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ [20.1/19.2] Η διάθεσή σας για απολαύσεις είναι αυξημένη, ωστόσο μια δυσαρμονική όψη Αφροδίτης - Ουρανού στις 13/7 μπορεί να ανατρέψει τα σχέδιά σας, επειδή θα προκύψουν έκτακτες ανάγκες. Η ένταση θα έχει ηρεμήσει μέχρι τις 14/7, καθώς η Νέα Σελήνη πραγματοποιείται στον Καρκίνο και είναι ξεχωριστή επειδή πραγματοποιείται την επόμενη μέρα από τη σύνοδο/Καζίμι Ήλιου - Ερμή, επίσης στον Καρκίνο. Στις 13/7 είναι η καλύτερη ημέρα για να επικοινωνήσετε με άλλους και να εξερευνήσετε τις επιλογές σας σχετικά με την εργασία, καθώς και την ευεξία σας. Επιπλέον, ο Ουρανός στους Διδύμους, ο Ποσειδώνας στον

ΔΙΔΥΜΟΣ [21.5/21.6]

Sudoku No 905 6 2 9 5

8 4 9

8

9 3

2

6

8

1

4 3

6 4 7 3

9 2

Η λύση του προηγούμενου 2 7 5 9 6 1 3 4 8

1 3 8 7 2 4 6 9 5

6 9 4 5 3 8 2 7 1

3 2 7 8 1 6 9 5 4

4 8 9 2 5 7 1 6 3

5 1 6 3 4 9 8 2 7

9 6 1 4 8 5 7 3 2

8 4 2 6 7 3 5 1 9

7 5 3 1 9 2 4 8 6

Ο Ουρανός στο ζώδιό σας δημιουργεί μια επαναστατική διάθεση που μπορεί να σας φέρει αντιμέτωπους με ένα μέλος της οικογένειας στις 13/7. Αν χρειαστεί να πάρετε μια απόφαση σχετικά με την περιουσία ή ένα οικογενειακό ζήτημα, επιλέξτε να το κάνετε στις 14/7 με τη Νέα Σελήνη στον Καρκίνο, που είναι σύμβολο ξεκινημάτων. Νέες πληροφορίες έρχονται στο φως και αυτό έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με τη σύνοδο/Καζίμι Ήλιου - Ερμή στις 13/7. Αξιοποιήστε αυτή την ευνοϊκή στιγμή για να κάνετε μια σημαντική συζήτηση που θα μπορούσε να σας βοηθήσει να νιώσετε πιο ασφαλείς οικονομικά ή/και συναισθηματικά. Επιπλέον, αυτές οι επιρροές στον τομέα των περιουσιακών σας στοιχείων θα ξεκινήσουν έναν νέο οικονομικό κύκλο κατά τη διάρκεια των επόμενων δύο εβδομάδων. Τώρα είναι η ώρα να γίνετε πρακτικοί μετατρέποντας την ιδέα σας σε κάτι χρήσιμο – και δυνητικά κερδοφόρο.

09.07.26

LiFO 09.07.26

63