Τεύχος 757

ΣΤΗΛΕΣ

βασιλική σιουτη

πολιτικο επταημερο

νικολασ σεβαστακησ

ασκησεισ αναπνοησ

γιάννησ παντελάκησ akροβατωντασ

δημήτρης πολιτάκησ

shortcut

κωστήσ κορνέτησ guest editor

δεσποινα τριβολη

footnotes

47 ΛΕΠΤΑ ΜΕ ΤΗΝ PAISLEY TARA KENNETT

Μαντάς

senior advertising manager Άννα Λαπαρδάγια

direct sales

Γιώργος Λυκουργιώτης, Ευθύμης Παχής advertising manager Δημήτρης Βουκελάτος (dvoukelatos@lifo.gr)

advertising coordinator Κατερίνα Κουρμούζη (kkourmouzi@lifo.gr)

head of creative Βασίλης Καψάσκης

digital campaign manager Γιώργος Γιαννή

commercial creative director Λευτέρης Κεφαλάς

ψηφιακή ανάπτυξη/προγραμματισμός lifo.gr

Άγγελος Παπαστεργίου συνταξη Θοδωρής Αντωνόπουλος, Λουίζα Αρκουμανέα, Γιάννης Βασιλείου, Ματίνα Καλτάκη, Ματούλα Κουστένη, Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, Δημήτρης Λαμπράκης, Τίνα Μανδηλαρά, Νίκος Μπακουνάκης, Γλυκερία Μπασδέκη, Αργυρώ Μποζώνη, Γιάννης Πανταζόπουλος, Στεφανία Παπαδημητρίου, Σταυρούλα Παπασπύρου, Μαρία Παππά, Ζωή Παρασίδη, Χρήστος Παρίδης, Δημήτρης Πολιτάκης, Νικόλας Σεβαστάκης, Φώτης Σεργουλόπουλος, Βίβιαν Στεργίου, Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος, Δέσποινα Τριβόλη, Κορίνα Φαρμακόρη, Γιώργος Ψωμιάδης newsroom

αρχισυνταξια

Ρούλα Βλασσοπούλου, Φιλιώ Ράγκου, Σόφη Ζιώγου συντακτικη ομαδα

Κατερίνα Αγριμανάκη, Ελισάβετ Δαπόντε, Δημήτρης Μακκός,

Ευτυχία Μιλέτση, Μάνος Χατζηγιάννης social media

Ιωάννα Ζέρβα, Γιάννης Δημητρέλλος

ατελιε

αrt director

Βανέσσα Φερλέ, Μαργαρίτα Καμαριώτη αssistant art director Μπιάνκα Σαμαρά

φωτογράφοι

Σπύρος Στάβερης, Πάρις Ταβιτιάν, Freddie F., Γιώργος Αδάμος,

Γιώργος Ξανθινάκης, Νίκος Κατσαρός

διαμόρφωση ψηφιακής εκδοσης

Νινέττα Γιακιντζή, Μαρούσα Θωμά, Ελπισία Σπαθάρη επιμελεια κειμένων

Μαρία Δρουκοπούλου, Μυρτώ Αθανασοπούλου

λογιστηριο

οικονομική διεύθυνση

Δημήτρης Τασιόπουλος

λογιστήριο

Βασίλης Κοτρωνάκης, Άκης Ιωάννου, Έφη Ηλιοπούλου γραμματεία

Βιβίκα Ανδριανάτου

κωδικος εντυπου 7639

EΡΕΥΝΑ

talk of the town

Νο 757

• Το ChatGPT ή γιατί δεν πρέπει να φοβόμαστε τη λέξη «απαγόρευση»

• Οι κύριοι Περλέφτερ…

• Οικογένεια Τσιάρτα: Να χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα

• Θα ήμουν αντιστασιακός ή δήμιος (ή απλός παρατηρητής);

• Όταν το 112 γίνεται «Ελάτε να σας μαντρώσουμε προληπτικά»

• Brown Sugar Pizza πάρτι

• Δε Φάιναλ Θολούθιον

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ

«Αναταραχή» εναντίον «κανονικότητας»

«Αγανακτισμένοι παντού» εναντίον «κανονικότητας». Αυτό είναι το έργο που έχει ανέβει

στην πολιτική σκηνή, σε μια προεκλογική περίοδο που θα διαρκέσει πολύ ακόμα, καθώς έχει ξεκινήσει από καιρό κι ας μην έχει ανακοινωθεί η τυπική έναρξή της.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, σταθερά πιστός στο δόγμα «μεγάλη αναταραχή, θαυμάσια κατάσταση», καθώς και στην παραλλαγή Αχτσιόγλου ότι «η κανονικότητα δεν ήταν ποτέ ευκαιρία» γι’ αυτούς, προσπαθεί να επαναλάβει τη δημιουργία ενός κλίματος «αγανακτισμένων» σαν εκείνο του 2011-12 που τον οδήγησε στην εξουσία το 2015. Οι παρακολουθήσεις και τα διπλώματα των θεατρικών σχολών ήταν δύο θέματα στα οποία εστίασε την αντιπολιτευτική του γραμμή αυτές τις μέρες. Οι παρακολουθήσεις χαρακτηρίστηκαν ως πολιτική εκτροπή. Η μη αναγνώριση των διπλωμάτων των δραματικών σχολών ως ισότιμων άλλων πτυχίων καταγγέλθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ως πόλεμος της κυβέρνησης στον πολιτισμό και ενθάρρυνε κάθε διαδήλωση καλλιτεχνών, με την προσδοκία να λάβει χαρακτηριστικά «εξέγερσης».

Η κυβέρνηση, από την άλλη, δεν επιδιώκει υψηλούς τόνους, καθώς θέλει ένα ομαλό κλίμα το οποίο εξυπηρετεί τη δική της πολιτική. Μια αφήγηση δηλαδή που λέει ότι η Ελλάδα έχει επιστρέψει στην κανονικότητα και είναι η ώρα για να δρέψει τους καρπούς των προσπαθειών της, όπως τα «επιτεύγματα στην οικονομία» που το Μαξίμου θέλει να προβάλει.

Φυσικά ο ΣΥΡΙΖΑ αμφισβητεί την κυβέρνηση και σε αυτό, ισχυριζόμενος ότι είναι δικό του έργο η ανάπτυξη που εμφανίζει η ελληνική οικονομία, από τις βάσεις που έβαλε η κυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου.

Ο Αλέξης Τσίπρας, μάλιστα, ανέφερε πως «ο κ. Μητσοτάκης είναι αυτός ο οποίος δεν υποκλέπτει μονάχα τις συνομιλίες, αλλά προσπαθεί να υποκλέψει και τις μεγάλες επιτυχίες της δικής μας διακυβέρνησης, να τις πλαστογραφήσει και να τις παρουσιάσει ως δικές του. Πλαστογραφεί ακόμη και την αλήθεια για τις αναβαθμίσεις από τους οίκους αξιολόγησης».

Η κυβέρνηση θεωρεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μεγεθύνει το θέμα με τις παρακολουθήσεις, που και η κυβέρνησή του έκανε, για λόγους αντιπολιτευτικής σκοπιμότητας, ενώ για τους ηθοποιούς υποστηρίζει ότι ισχύει ό,τι ίσχυε και επί ΣΥΡΙΖΑ. «Ούτε η κυβέρνηση Τσίπρα αναγνώριζε τα διπλώματα των δραματικών σχολών ως πανεπιστημιακά ούτε προσλάμβανε τους αποφοίτους των θεατρικών σχολών στο Δημόσιο ως αποφοίτους πανεπιστημιακής εκπαίδευσης», ανέφεραν κυβερνητικά στελέχη.

Ο

πρωθυπουργός έχει ανακοινώσει ότι ως το 2025 η Ελλάδα θα έχει αποκτήσει δημόσιες, πανεπιστημιακού επιπέδου σπουδές στις παραστατικές τέχνες και ότι το Προεδρικό Διάταγμα για τις προσλήψεις στο Δημόσιο που υπήρξε η αφορμή για τις διαδηλώσεις δεν αλλάζει τον τρόπο πρόσληψης των καλλιτεχνών στο Δημόσιο, που ίσχυε ως τώρα. Παρ’ όλα αυτά, οι διαδηλώσεις των καλλιτεχνών συνεχίστηκαν και αυτή την εβδομάδα, με τον ΣΥΡΙΖΑ να μιλάει για τον «πολιτισμό που στέκεται απέναντι στο καθεστώς Μητσοτάκη».

ΣΥΝΤΟΜΑ Η ΤΕΛΕΤΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ,

ΛΕΕΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ

Στις προεκλογικές συγκεντρώσεις του ο ΣΥΡΙΖΑ παρουσίασε το πολιτικό δίλημμα που θα θέσει στους ψηφοφόρους με το σύνθημα «Δημοκρατία ή Νέα Δημοκρατία» και «Δημοκρατία ή Μητσοτάκης». Η συγκέντρωση στη Θεσσαλονίκη στο Ιβανώφειο, πάντως, ήταν μια μικρή συγκέντρωση και προκάλεσε δυσμενείς εντυπώσεις, αφού μετά βίας γέμισε το μισό και η σκηνή με το βήμα από το οποίο μίλησε ο πρόεδρος του κόμματος είχε στηθεί στη μέση του γηπέδου, για να μη φαίνεται ο άδειος χώρος. «Αυτό μπορεί να μη δείχνει απαραίτητα την απήχηση, δείχνει όμως οργανωτική ανεπάρκεια», επισήμανε έμπειρο στέλεχος. Πληροφορίες αναφέρουν πως το γεγονός αυτό εκνεύρισε ιδιαίτερα τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος ζήτησε από τους συνεργάτες του να μην επαναληφθεί και στο εξής να υπάρχει καλύτερη προετοιμασία των συγκεντρώσεων, με μαζική συμμετοχή.

Η επιλογή της Πόπης Τσαπανίδου ως εκπροσώπου έχει ενθουσιάσει πολλούς προεδρικούς, οι οποίοι θεωρούν ότι «θα συμβάλει στο άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινωνία» και δεν συμμερίζονται την κριτική των αριστερών συντρόφων τους περί αποϊδεολογικοποιημένης ή μη πολιτικής επιλογής. Αντιθέτως, θεωρούν ότι τους βοηθάει να περνούν τη γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ σε όλα τα μίντια, ακόμα και σε αυτά που με πρόσωπα σαν τον Νάσο Ηλιόπουλο ή τη Ράνια Σβίγκου δεν είχαν πρόσβαση.

Τσίπρας, που εκτιμά ότι το σχέδιο της «αναταραχής» υπερέχει

από τον γιάννη παντελάκη

AKΡΟΒΑΤΩΝΤΑΣ

Οι κύριοι Περλέφτερ…

Οι αποκρουστικές πολιτικές επιλογές

δεν αντιμετωπίζονται με μέτρα και απαγορεύσεις.

ΟΑλεξάντερ Περλέφτερ ήταν ένας αστός κορφομιστής, ένας μέσος άνθρωπος της εποχής του, πρακτικός, ρεαλιστής, χωρίς απόψεις και ιδεολογικές ανησυχίες, ένας

βολέμενος, ένα φοβισμένο ανθρωπάκι, θα έλεγε σήμερα

η γλώσσα του συρμού, που παράλληλα ήταν ανίκανος

για αισθήματα αγάπης και αλληλεγγύης για τους άλλους, πάντα πρόθυμος για συμβιβασμούς, προσαρμοστικός σε όλες τις κατα-

στάσεις και τα καθεστώτα, καιροσκόπος. Ο κύριος Περλέφτερ, ήρωας

ενός ατελούς μυθιστορήματος* του Γιόζεφ Ροτ, έζησε στην Αυστρία τα

χρόνια του Μεσοπολέμου, αρκετά μακριά από την εποχή μας. Και όταν

ο

συγγραφέας αναγκάστηκε να φύγει από τη χώρα του για να σωθεί από

τον ναζισμό, ο κύριος Περλέφτερ δεν είχε πρόβλημα, όπως και πολλοί

συμπατριώτες του, να υποστηρίξει τον Χίτλερ. Τα βιβλία του Ροτ έπεσαν

στην πυρά, αλλά το ημιτελές αριστούργημα σώθηκε, για να εκδοθεί

σαράντα χρόνια μετά τον θάνατό του, το 1978.

Η αξία αυτής της διάσωσης έχει πολλαπλή σημασία. Οι αναγνώστες

δεν απολαμβάνουν απλώς για μία ακόμα φορά τη σπουδαία σκέψη και

γραφή του Ροτ, σημαντικού δημοσιογράφου και συγγραφέα – αυτή

αναδεικνύεται από πολλά αριστουργήματα που άφησε πίσω του. Αλλά

Μέσα από

τις φυλακές

του Δομοκού, ο άλλοτε υπαρχηγός

της Χρυσής

Αυγής, καταδικασμένος σε δεκατρία χρόνια και έξι μήνες

φυλάκιση για διεύθυνση

εγκληματικής

οργάνωσης,

έχει μια επιπλέον σημασία γιατί μας μεταφέρει σε μια τόσο μακρινή

εποχή και καταγράφει όσα συνέβαιναν σε μια χώρα της δυτικής Ευρώ-

πης όπου βρίσκουμε

πρότυπα ανθρώπων και πορείες ζωής, συνήθει-

ες, χαρακτήρες και πολιτικές ή α-πολίτικες συμπεριφορές που εύκολα

συναντάμε και στη δική μας εποχή. Είναι εντυπωσιακό πόσα κοινά

στοιχεία υπάρχουν. Άνθρωποι φοβισμένοι, συνήθως από αόρατους ή

κατασκευασμένους εχθρούς, που όταν έρθει η κατάλληλη στιγμή θα

αναζητήσουν την ησυχία τους επιλέγοντας το χειρότερο, όπως αυτό της φασιστικής τότε –νεοφασιστικής τώρα– επιλογής.

Τις ίδιες ημέρες που διάβαζα για τον φοβισμένο για «κάθε μορφής

επανάσταση και αναρχία κύριο Περλέφτερ» (στον κόσμο των ήσυχων

πολιτών, όταν «διασαλευτεί» η τάξη με οποιοδήποτε τρόπο, ακόμα

και για ελάσσονα ζητήματα, βλέπουν επαναστάσεις και αναρχία), τα

μέσα ενημέρωσης στη χώρα μας ασχολούνταν με κάτι σημαντικό, τις

εναγώνιες αλλά καθυστερημένες προσπάθειες της κυβέρνησης –που

στη συνέχεια έγιναν προσπάθειες και της αντιπολίτευσης– να βρεθεί

τρόπος να αποκλειστεί η είσοδος του κόμματος Κασιδιάρη στη Βου-

λή στις επερχόμενες εκλογές. Τρόμαξε το πολιτικό σύστημα από τις

δημοσκοπήσεις, και δεν έχει άδικο. Οι πιθανότητες οι νεοφασίστες να

μπουν στη Βουλή είναι εξαιρετικά μεγάλες (3,4% του έδωσε η τελευταία δημοσκόπηση της εταιρείας Marc).

Μέσα από τις φυλακές του Δομοκού, ο άλλοτε υπαρχηγός της Χρυσής Αυγής, καταδικασμένος σε δεκατρία χρόνια και έξι μήνες φυλάκιση

για διεύθυνση εγκληματικής οργάνωσης, περισσότερο από δύο χρόνια

τώρα οργανώνει το δικό του κόμμα για να δώσει συνέχεια σε μία από τις

πιο μαύρες σελίδες της νεότερης πολιτικής ζωής της χώρας. Και όλα,

οι δημοσκοπήσεις αλλά και η περιρρέουσα ατμόσφαιρα (ο γείτονας

που επίμονα διατηρεί την ελληνική σημαία στο μπαλκόνι, εκείνος που

στο μετρό κοιτάει γεμάτος καχυποψία τον μετανάστη συνεπιβάτη, αυ-

τός που βρίζει μέσα από τα δόντια το ζευγάρι των ομοφυλόφιλων που

περνάει από δίπλα του, ο άλλος που ονειρεύεται ότι θα πάρουμε την

Πόλη), δείχνουν πως με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι Κασιδιάρηδες θα

μπουν στη νέα Βουλή. Ας μην ξεχάσουμε και αυτό που οι εκλογολόγοι

λένε συχνά: οι πιθανοί ψηφοφόροι τέτοιων κομμάτων δύσκολα λένε στους ερευνητές την κομματική τους πρόθεση. Σίγουρα είναι πολύ περισσότεροι απ’ ό,τι φανταζόμαστε.

Αν και λίγο αδόκιμη η σύγκριση των δυο εποχών, τηρουμένων των αναλογιών, οι «κύριοι Περλέφτερ» είναι οι δυνάμει ψηφοφόροι των πιο αποκρουστικών πολιτικών επιλογών κάθε εποχής. Και της δικής μας. Σε

αυτούς έπρεπε να στραφεί το πολιτικό σύστημα, ιδιαίτερα η κυβέρνηση, για να τους αποδυναμώσει. Και θα έπρεπε να το είχε κάνει αρκετά χρόνια προτού δολοφονηθεί ο Παύλος Φύσσας (ενώ είχαν προηγηθεί θυματοποιήσεις μεταναστών και άλλων) και αποφασίσει να δράσει δικαστικά. Οι αποκρουστικές αυτές πολιτικές επιλογές δεν αντιμετωπίζονται με μέτρα και απαγορεύσεις. Αυτά είναι γνωστό ότι μπορούν να

έχουν τουλάχιστον δύο αρνητικές παρενέργειες: α) να συσπειρώσουν

τον κόσμο αυτό γύρω από τους ηγέτες τους που εμφανίζονται διωκό-

μενοι β) να αποδειχτεί ατελέσφορη μια ρύθμιση της τελευταίας στιγμή

ως αντισυνταγματική, όπως πολλοί συνταγματολόγοι και νομικοί επισημαίνουν με κάθε τρόπο, αλλά κανένας δεν τους ακούει.

Οι «κύριοι Περλέφτερ» της εποχής μας αντιμετωπίζονται όταν αποδυναμώσεις όλα τα επιχειρήματα που τους οδηγούν σε τέτοιες ακραίες

επιλογές. Και αυτά είναι συγκεκριμένα και γνωστά. Το πιο βασικό είναι

να ακυρώσει τους φόβους τους, γιατί ο κύριος Περλέφτερ ήταν, πρώτα

απ’ όλα, εξαιρετικά φοβισμένος…

*Γιόζεφ Ροτ, «Η ιστορία ενός αστού», μτφρ. Μαρία Αγγελίδου - Άγγελος Αγγε-

λίδης, εκδόσεις Άγρα

FOOTNOTES

Όταν το 112 γίνεται

«Ελάτε να σας μαντρώσουμε προληπτικά»

Περιμένοντας

χεις δει ποτέ χιόνι στη ζωή σου;» με ρώτησε ένας συμ-

φοιτητής μου όταν σπούδαζα στη Σκωτία. Ήταν μία από

τις ελάχιστες φορές που είχε χιονίσει. Η πόλη όπου σπου-

δάζαμε ήταν παραθαλάσσια. Δεν το έστρωνε συχνά, είχε

μόνο έναν διαολεμένο αέρα από τη Βόρεια Θάλασσα που

μας πάγωνε μέχρι το μεδούλι. Στο μυαλό του Harry –πιθα-

νώς και του μέσου Βρετανού– η Ελλάδα είχε μόνιμα θερμοκρασία νησιωτικού

θέρετρου τον μήνα Ιούλιο. «Εκεί που μεγάλωσα χιόνιζε κάθε Σαββατοκύρια-

κο», του απάντησα. «Αυτή είναι κάποια τοπική παροιμία που θα έπρεπε να

γνωρίζω;» με ρώτησε.

Όταν ήμουν 10 ετών μετακομίσαμε στον Διόνυσο Αττικής. Φαντάζομαι πως

αν ήμασταν μικρότεροι, μπορεί να είχαμε κατευχαριστηθεί αυτήν τη μετακό-

μιση, αλλά εγώ ήμουν 10 και ο αδελφός μου 15. Ο Διόνυσος, ειδικά τότε, ήταν

πολύ μακριά από τα πάντα, πηγαίναμε σχολείο στο Ψυχικό, και επίσης χιόνιζε.

Κοιτάω τις παλιές μας φωτογραφίες – ο αδελφός μου να φτυαρίζει τη ράμπα

του γκαράζ, όλοι μαζί με φλούο μπουφάν να περπατάμε βουλιάζοντας σε

χιόνι που μας έφτανε πάνω από το γόνατο, εγώ με ένα πλαστικό έλκηθρο στην

κατηφόρα έξω από το σπίτι μας. Υπήρχαν χρονιές που ζούσαμε μέρες ή εβδο-

μάδες με χιόνι που ξεπερνούσε τα 40 εκατοστά, αποκλεισμένοι. Συχνά-πυκνά, κατεβαίνοντας τη λεωφόρο Διονύσου, αντικρίζαμε και ένα γνώριμο θέαμα

που αν ήταν θεατρικό έργο θα είχε τίτλο: «Η οικογένεια που ήρθε να παίξει στα

χιόνια». Συνήθως ήταν κάποια ανέμελη οικογένεια που είχε έρθει από κάποια

«κανονική» (από αυτές όπου τόσο ποθούσα να ζω τότε) γειτονιά της Αθήνας

τουλάχιστον με 2 μικρά παιδιά για να ζήσουν το βουκολικό όνειρο και «να

παίξουν τα μικρά στα χιόνια». Εννιά στις δέκα φορές δεν είχαν αλυσίδες και

κολλούσαν στη μέση του πουθενά, συχνά με κωμικοτραγικά αποτελέσματα.

Μένω στο κέντρο της Αθήνας. Η ειδοποίηση του 112 μού ήρθε 3 φορές

μέσα σε 24 ώρες. Με εξαίρεση το τσουχτερό κρύο, το μόνο ασυνήθιστο που

συνέβη ήταν μια ελαφριά χιονόπτωση το πρωί της Δευτέρας. Μέχρι τις 12

το μεσημέρι το χιόνι είχε λιώσει. Παρ’ όλα αυτά, οι απανωτές ειδοποιήσεις

του 112 μάς καλούσαν να μείνουμε σπίτι σαν να αντιμετωπίζαμε κάποια

πρωτοφανή θεομηνία. Είναι σαν μετά το περσινό φιάσκο στην Αττική Οδό κάποιος να αποφάσισε πως η λύση θα ήταν να κλειδαμπαρωθούμε σπίτια μας, να κλείσουν όλες οι υπηρεσίες και να βάλουμε τα παιδιά μας να κάνουν τηλεκπαίδευση.

Η υπηρεσία του 112 μπήκε επιτέλους σε χρήση το 2020 μετά την κατακραυγή που ακολούθησε την τραγωδία στο Μάτι. Στη συνείδηση του ελληνικού κοινού (και αυτό είναι ένα μεγάλο επικοινωνιακό λάθος) το 112 αφορά αποκλειστικά τις ειδοποιήσεις που έρχονται στο κινητό. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε πως το 112 είναι ο ευρωπαϊκός αριθμός έκτακτης ανάγκης και ισχύει δωρεάν σε όλες τις χώρες της Ε.Ε. (αλλά και σε πολλές χώρες της Αφρικής και της Ασίας). Όχι μόνο αυτό αλλά παρέχει και τη δυνατότητα εντοπισμού θέσης. Είναι μια πολύ σημαντική υπηρεσία, και το να χρησιμοποιείται καταχρηστικά σε μια λογική «better safe than sorry», με το σκεπτικό «ελάτε να σας μαντρώσουμε προληπτικά», είναι μακροπρόθεσμα επιζήμιο και για την ίδια την υπηρεσία. Με απλά λόγια, αν η υπηρεσία στέλνει συνέχεια ειδοποιήσεις, θα σταματήσουν οι πολίτες να την παίρνουν στα σοβαρά.

Επίσης (και εδώ θα συμφωνήσω με τον Νίκο Φίλη – να μια φράση που δεν πίστευα ποτέ ότι θα ξεστομίσω) δεν καταλαβαίνω την επιτακτική ανάγκη για τηλεκπαίδευση τη μοναδική μέρα που χιονίζει. Το να γίνεται τηλεκπαίδευση στη διάρκεια της πανδημίας, που έλειπαν τα παιδιά από το σχολείο μήνες ολόκληρους, είναι απόλυτα κατανοητό. Το να κάνουν τα παιδιά τηλεκπαίδευση τη μία μέρα που χιονίζει τι νόημα έχει; Θέλουμε να αποδείξουμε πως λειτουργεί το σύστημα τηλεκπαίδευσης; Ότι είμαστε μάχιμοι σε περίπτωση που συμβεί κάτι χειρότερο; Τη μία μέρα που χιονίζει στο κέντρο ας βγουν να παίξουν χιονοπόλεμο, δεν πειράζει, δεν είναι χαμστεράκια σε τροχό. Παιδιά είναι.

Προφανώς, η κλιματική αλλαγή έχει φέρει τα πάνω κάτω. Το χιόνι στο κέντρο ήταν κάτι σπάνιο. Πέρσι χιόνισε δύο φορές, πρόπερσι μία. Και ναι, γνωρίζω πως υπάρχει ακόμα κόσμος που πάει χωρίς αλυσίδες στα χιόνια για να παίξουν τα παιδιά του, εγκλωβίζεται και μετά βρίζει το κράτος. Δεν νομίζω όμως ότι η λύση είναι να χρησιμοποιούμε το 112 προληπτικά, μήπως και κάτσει καμιά στραβή στον δρόμο για τις εκλογές.

Μέχρι τις 12

το μεσημέρι

το χιόνι είχε λιώσει. Παρ’ όλα αυτά, οι απανωτές ειδοποιήσεις

του 112 μάς καλούσαν να μείνουμε σπίτι σαν να αντιμετωπίζαμε κάποια πρωτοφανή θεομηνία.

από tη μίνα καλογερά

I WAS THERE

Brown Sugar Pizza πάρτι 2/2 Bronco

Ω,ναι, αυτό είναι το πρώτο hip hop pizza πάρτι στην Ελλάδα. Στο Κολωνάκι, σε μία από τις ανηφόρες της οδού Πλουτάρχου, όπου βρίσκεται σκαρφαλωμένο το Bronco. Εκεί κάθε Πέμπτη βράδυ στήνεται μια πολύ ξεχωριστή φάση με μουσικές που απαιτούν booze και δίνουν motivation για να κουνηθείς. Οι ηλικίες των θαμώνων μικρές, όλοι τους γύρω στα είκοσι με είκοσι δύο. Είναι γύρω στις δώδεκα, γίνεται το αδιαχώρητο και ο DJ δίνει beats που ταρακουνάνε, Snoop Dog, Drake, Eminem, Asap Rocky. Ο κόσμος χορεύει non-stop. Η ελληνική trap και οι πίτσες που ακολουθούν λίγο αργότερα προκαλούν πανζουρλισμό: όμορφες, νεανικές φάτσες με ιδιαίτερα outfits, αρπάζουν από ένα κομμάτι πίτσα και το συνοδεύουν με τα σφηνάκια που βγαίνουν πάνω σε σανίδες του σερφ. Αυτά τα πάρτι με την πολύ ιδιαίτερη ατμόσφαιρα ξεφαντώματος και την απίθανη αισθητική τα διοργανώνει ο Kid Young, ο οποίος, παίζοντας χρόνια μουσική

στα κλαμπ, αποφάσισε το 2017 να διοργανώσει τα δικά του events με τη βοήθεια των φίλων του. «Θέλαμε να διασκεδάζουμε με τον τρόπο μας, αυτός ήταν και ο λόγος που ξεκινήσαμε τα πάρτι», λέει. «Τις Πέμπτες κάνουμε πάρτι που ταιριάζουν στα μέτρα μας. Προσωπικά, λατρεύω τη μουσική και το φαγητό και αποφάσισα να τα συνδυάσω. Αυτά τα πάρτι έχουν μέσα τους τη μουσική κουλτούρα με την οποία μεγαλώσαμε, μαζί με το nightlife που γνωρίσαμε παίζοντας σε πολλά κλαμπ της πόλης. Είδαμε ότι αυτό που θέλαμε να βιώσουμε ως εμπειρία έλειπε και το δημιουργήσαμε μόνοι μας». Τα events στο Bronco είναι μοναδικά, όπως και η συνθήκη του να χορεύεις και να μοιράζεσαι το φαγητό σου, ειδικά την πίτσα σου, με αγνώστους. Όλα αυτά σε φέρνουν πιο κοντά στον διπλανό σου, κάνεις γνωριμίες, διασκεδάζεις. Το δύσκολο είναι να αποχωρήσεις, γιατί τα πάρτι μαζεύουν τόσο κόσμο, που η έξοδος από το μαγαζί θέλει λίγη υπομονή…. Περισσότερες πληροφορίες στο @brownsugarpizza

I WAS THERE Δε Φάιναλ

Θολούθιον 3/2

talk of the town

Δημιουργικά ρίσκα, πειραματισμός, φρέσκες, τολμηρές, καινοτόμες ιδέες στην Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

ίναι πραγματικά ευχάριστο να βλέπεις την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου

ακριβώς τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε: καλλιτεχνικές ζυμώσεις, δημιουργικά ρίσκα, πειραματισμός, φρέσκες, τολμηρές, καινοτόμες ιδέες. Υπό την καλλιτεχνική επίβλεψη του Γιώργου Κουτλή (θα ακολουθήσουν η Κατερίνα Γιαννοπούλου και η Ελένη Ευθυμίου τις δύο προσεχείς σεζόν) η Πειραματική προτείνει φέτος πέντε νέα έργα και μια σειρά άλλων δράσεων, όπως τα θεατρικά αναλόγια που παρουσιάζονται αυτές τις μέρες, εστιάζοντας σε δημιουργούς νεοεμφανιζόμενους που αναζητούν τη φωνή τους και σίγουρα κάτι έχουν να μας πουν.

Ακόμα κι αν η «δραματουργία της κρίσης» έχει πολυφορεθεί τα τελευταία χρόνια, με αρκετές παραστάσεις βασισμένες σε σύγχρονα κείμενα, από δραματικά έως εντελώς σατιρικά, να αφορούν τα δεινά και τα αδιέξοδα των νέων που μεγάλωσαν, ενηλικιώθηκαν

και βγήκαν στην αγορά εργασίας μέσα στα χρόνια της κρίσης, το Δε Φάιναλ Θολούθιον, που αντλεί υλικό από τα κείμενα των Κωστάκη Ανάν και Suyako (aka Βασίλη Μαγουλιώτη), δεν στερείται πρωτοτυπίας, παρόλο που ακουμπά καταστάσεις γνώριμες σε όλους. Με κεντρικό στοιχείο το εύρημα του rewind στη ζωή μας, «που περνά σαν ταινία μπροστά στα μάτια μας» σε μια δύσκολη στιγμή, οι συγγραφείς αναλογίζονται τι πήγε λάθος και αναρωτιούνται αν όντως θα μπορούσε κάτι να διορθωθεί, οι επτά νεαροί ηθοποιοί (Αλέξανδρος Γιαγκούσης, Ερατώ Καραθανάση, Τάσος Ροδοβίτης, Γκαλ Ρομπίσα, Γιάννης Σαμψαλάκης, Αφροδίτη Σόβολου, Κωνσταντίνος Τριαντακωνσταντής) αλωνίζουν αεικίνητοι στη σκηνή, εναλλάσσοντας πρόσωπα και καταστάσεις, και ο σκηνοθέτης Σωτήρης Ρουμελιώτης στήνει μια κεφάτη, ευχάριστη και με ρυθμό παράσταση που κυλάει σαν νεράκι. Και όλο αυτό

Εθνικό ΘέατροΠειραματική Σκηνή

Paisley Tara Kennett

να είναι ακριβοθώρητη, κάθε άλλο, αλλά γιατί είναι η σομελιέ και εκείνη που μανατζάρει το

πιο πολυσυζητημένου αυτήν τη στιγμή μαγαζί της Αθήνας, το οποίο δεν είναι άλλο από το Pharaoh, το wine-bar restaurant που μαγειρεύει ελληνικά, παραδοσιακά, στη φωτιά, ενώ παίζει eclectic μουσική από βινύλια και έχει επενδύσει στα κρασιά ήπιων παρεμβάσεων – το στοιχείο της δηλαδή. Εκεί, λοιπόν, όπου όλη η πόλη ψάχνει τραπέζι, εκείνη πρέπει να φροντίσει να πάνε όλα ρολόι, όσο περισσότερο γίνεται δηλαδή σε ένα μέρος που μετράει κάτι παραπάνω από έναν μήνα ζωής· να το θυμάστε αυτό κάθε φορά που σπεύδετε –και καλά κάνετε– να επισκεφθείτε μια νέα άφιξη.

Όλες έχουν ψεύτικες φωτό

στο προφίλ τους

ΑΓΓΕΛΟΣ,27

ΡΑΠΕΡ, ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ Η ΣΧΕΣΗ

— Κάνουν πιο εύκολα σεξ οι ράπερ λόγω ιδιότητας; Ναι, σίγουρα ναι. Μετράει το ότι είσαι καλλιτέχνης, το ότι σε ξέρει πιο πολύ ο κόσμος σίγουρα κάνει τα πράγματα πιο εύκολα στο σεξ.

— Πώς είναι η σεξουαλική σου ζωή; Θα την έλεγα πολύ καλή, πολύ ενεργή.

— Σε ποια ηλικία ξεκίνησες να κάνεις σεξ; Στα δεκατέσσερα, είχα

ξεκινήσει όμως παιχνίδια νωρίτερα. Αυτό που λέω σε ένα κομμάτι μου ότι έχυσα στο αμφιθέατρο έχει συμβεί, ήμουν στη Β’ Γυμνασίου και μια

κοπέλα μού τον έπαιξε.

— Πόσο συχνά κάνεις σεξ; Από δύο μέχρι τέσσερις φορές την εβδομάδα.

— Με μία σύντροφο ή περισσότερες; Με περισσότερες από μία.

— Ποιος είναι ο μεγαλύτερος αριθμός συντρόφων που είχες σε

μία εβδομάδα; Τέσσερις. Συνήθως είναι μία ή δύο, αλλά έχει συμβεί

να έχω και τέσσερις. Να σου πω ότι στα 17 έκανα σεξ με πολύ περισσό-

τερες κοπέλες. Στην πενταήμερη δεν θυμάμαι με πόσες, αλήθεια – αν

υπολογίζεις ως σεξ και το πόσες φορές μου τον έπαιξαν στα δωμάτια.

— Έχεις κάνει σεξ και με περισσότερες από μία κοπέλες ταυτόχρονα; Αρκετές φορές.

— Με φίλο έχεις μοιραστεί κάποια; Ναι, κι αυτό το έχω κάνει, εννο-

είται πως έχω κάνει πάσα.

— Με ποιον τρόπο φλερτάρεις; Από κοντά, με eye contact κυρίως.

Είναι και κάτι που το προτιμώ, γιατί δεν έχεις εκπλήξεις, σε βλέπει και τη βλέπεις. Γενικά, προτιμάω το real life interaction.

— Χρησιμοποιείς application γνωριμιών; Όχι, μόνο social media, κυρίως το Insta.

— Είναι πιο εύκολο να βρεις σύντροφο από το κινητό ή διά ζώσης;

Για μένα είναι πιο εύκολο από κοντά. Γάμα το κινητό, με το κινητό δεν βλέπεις τίποτα, όλες έχουν ψεύτικες φωτό στο προφίλ τους, πειραγμένες.

Από κοντά φαίνονται όλα. Κοίταξε, η προσέγγισή μου, αν μου αρέσει

κάποια, είναι ίδια είτε από κοντά είτε από το κινητό, αλλά προτιμάω να

μιλάω σε κάποια που έχω δει από κοντά και μου αρέσει.

— Σε ενδιαφέρει η σχέση; Όχι, προς το παρόν δεν με ενδιαφέρει καθόλου.

— Θα μπορούσες να μείνεις πιστός σε μια σύντροφο; Αν μου άρεσε

πάρα πολύ, με έκανε να εξελιχθώ, ένιωθα πολύ ωραία μαζί της και όντως υπήρχαν συναισθήματα, θα μπορούσα σίγουρα να είμαι πιστός. Δεν έχει τύχει όμως να αισθανθώ κάτι τέτοιο μέχρι τώρα.

— Πόσο συχνά βλέπεις πορνό; Σε αυτήν τη φάση είναι δεκατρείς

μέρες που δεν έχω δει, δεν τον έχω παίξει, πιο πριν τον έπαιζα κάθε μέρα, και πιο μικρός ακόμα πιο συχνά, τον έλιωνα. Δεν βλέπω τόσο συχνά πορνογραφία πλέον.

— Τι είδους πορνό βλέπεις, όταν βλέπεις; Με Λατίνες και μεγαλύτερες.

— Ποια είναι η πιο έντονη φαντασίωσή σου που δεν έχεις κάνει πραγματικότητα; Δεν έχω εκπληρώσει αρκετές, αλλά, βασικά, θα ήθελα να κάνω σεξ με Ασιάτισσα. Οι Ασιάτισσες στην Αθήνα είναι πολύ κλειστές, είναι πολύ δύσκολο να κάνεις γνωριμίες.

— Κάνεις one night stand ή έχεις πιο σταθερές συντρόφους; Μόνο one night stand κάνω. Σπανίως είναι κάτι πιο μόνιμο.

— Πόσο συχνά σκέφτεσαι το σεξ σε μια μέρα; Πολλές φορές σίγουρα. Ας πούμε έξι κατά μέσο όρο, έστω και να περάσει σαν σκέψη όταν βλέπω κάποια που μου αρέσει στον δρόμο.

— Έχεις σκεφτεί ποτέ να κάνεις σεξ με κάποιο άτομο του ίδιου φύλου; Έχω σκεφτεί, ναι, την έχω πέσει σε άντρα, αλλά όταν φτάσαμε στο σημείο του σεξ, μου φάνηκε περίεργο και δεν προχωρήσαμε. Μου φαινόταν αστείο. Έχω φιλήσει αγόρι στο στόμα. Μέχρι εκεί. Δεν μου άρεσε.

— Ποιο είναι το πιο περίεργο μέρος που έχεις κάνει σεξ; Σε μνημόσυνο. Οι άλλοι έτρωγαν στο σπίτι και μιλούσαν για τον πεθαμένο κι εγώ πηδούσα την εγγονή του στο δωμάτιό της.

— Σου ζητάνε να παίξεις τα κομμάτια σου όταν κάνετε σεξ; Συνήθως τα βάζω μόνος μου, θα ήταν λίγο cringe αν μου τα ζητάγανε.

— Μπορείς να υπολογίσεις με πόσες κοπέλες έχεις κάνει σεξ μέχρι

τώρα; Σεξ ολοκληρωμένο έχω κάνει με περίπου πενήντα, αλλά αν βάλω και τις πίπες, είναι πάνω από εκατό.

χάσει

για καιρό και το ξαναβρήκα

ΓΙΑΝΝΗΣ, 60

ΓΚΕΪ ΑΝΔΡΑΣ, ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ

— Ποια είναι η τελευταία φορά που σκέφτηκες το σεξ; Όποτε κοιτάζω τον σύντροφό μου.

— Πότε έκανες σεξ τελευταία φορά; Σήμερα το πρωί.

— Πώς είναι η σεξουαλική σου ζωή; Πλούσια! Κάνω πολύ συχνά σεξ.

Είναι κάτι που είχα χάσει για καιρό και το ξαναβρήκα.

— Πόσο συχνά κάνεις σεξ; Εξαρτάται. Καθημερινές πιο αραιά, στις διακοπές τού δίνουμε και καταλαβαίνει.

— Πες μας για τις φαντασιώσεις σου. Πολλές μικρές που, ευτυχώς, ικανοποιούνται εύκολα! Καλή διάθεση να υπάρχει, χιούμορ και όρεξη για περιπέτεια.

— Έχεις κάνει σεξ με παραπάνω από ένα άτομο ταυτόχρονα; Η αλήθεια είναι πως δεν μου περνάει από τον νου. Το βλέπω στις τσόντες, αλλά μου φαίνεται πολλή φασαρία!

— Πόσο συχνά αυτοϊκανοποιείσαι; Εξαρτάται. Μπορεί να περάσει μια βδομάδα ή να το κάνω τρεις φορές σε μια μέρα.

— Χρησιμοποιείς βοηθήματα; Ναι.

— Τι βοηθήματα; Ποικιλία να υπάρχει! Το συρτάρι του κομοδίνου γεμίζει σιγά-σιγά.

— Σκέφτεσαι τη μέρα που δεν θα μπορείς να κάνεις σεξ; Γιατί να το σκεφτώ αυτό;

— Βλέπεις πορνό; Αρκετά συχνά, προτιμάω τα amateur. Πολλές φορές

βλέπω με τον σύντροφό μου. Νιώθεις οικειότητα όταν ταυτίζεσαι με τους πρωταγωνιστές.

— Το μέγεθος μετράει; Μέσα σε λογικά πλαίσια.

— Τι σε ερεθίζει και τι θεωρείς αποκρουστικό στο σεξ; Η λίστα αλλάζει συνεχώς. Η τρίχα στο σώμα για μένα είναι must. Παντού. Και ένα όμορφο χαμόγελο, φυσικά, και ωραία περιποιημένα άκρα.

— Έρωτα ή σεξ; Εξαρτάται από τη στιγμή και τη διάθεσή μας! Ο έρωτας, συνήθως, θέλει και περισσότερο χρόνο.

— Μπορείς να μείνεις σε μια σχέση χωρίς σεξ; Το έκανα στο παρελθόν και δεν θα ήθελα να ξανασυμβεί.

— Ποιο είναι το πιο παράξενο μέρος όπου έχεις κάνει σεξ; Σε ένα νταμάρι έξω από την Αθήνα.

Το σεξ είναι κάτι που είχα

και μετά να αράξουμε σπίτι του. Πρέπει να τον αποφύγω. Το σεξ με

τον Κ. είναι ταλαιπωρία. Προτιμώ να φάω μια ΙΟΝ αμυγδάλου απ’ το

περίπτερο. Ίσως βαρέθηκα τους άντρες. Πενήντα άντρες σε δεκαπέντε

χρόνια ήταν μάλλον overdose.

tρίτη

Το μουνί μου είναι πιο στεγνό από την έρημο. Η Φιλιώ λέει ότι πρέπει να

βρω κάποιον που να τον θέλω για να διορθωθεί, αλλά δεν είναι όλα στο

μυαλό, είναι θέμα βιολογίας. Νιώθω ενεργή και ανενεργή ταυτόχρονα.

τέταρτη

Μαλακίστηκα επιτυχώς. Προτιμώ το ηλεκτρονικό δονητάκι, τα χέρια μου

έχουν πια κουραστεί. Φαντασιώθηκα ότι έκανα σεξ με την Κατερίνα απ’

το καφέ. Δεν έχω δοκιμάσει ποτέ να πάω με γυναίκα.

πέμπτη

Δεν μπορούσα ποτέ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς σεξ. Το συζητάω και

μ’ άλλες φίλες που τους σταμάτησε η περίοδος. Η Β. περνάει περίοδο

τρομερής καύλας με έναν παντρεμένο, δεν έχει κάνει λέει περισσότερο

και καλύτερο σεξ στη ζωή της. Βάζει κολπικά υπόθετα για να υγρανθεί.

Η Α. είναι στην ίδια φάση με μένα. Έχει μόνο εξάψεις. Μου λέει ότι το

πιο σέξι αντικείμενο είναι η βεντάλια της, που της παίρνει τις κάψες. παρασκευή

YouPorn, βλέπω μία που μαλακίζεται. Καύλωσα. Προσπάθησα να μα-

λακιστώ με το χέρι, αλλά έχω τεντονολιθρίτιδα και πονάω. Βαριέμαι και

εγώ και η κλειτορίδα μου. Ο Κ. με πήρε και με ρώτησε αν κάνω κέφι να

βρεθούμε το βράδυ. Του είπα να πάμε σινεμά. Είχε άλλα σχέδια, αλλά του

τα χάλασα. Θέλω ησυχία. Η ησυχία είναι πιο πολύτιμη από την καύλα, μια βδομάδα χωρίς να γίνει τίποτα, κανένα δράμα, τίποτα.

σάββατο

Όλη μέρα με Netflix, πίτσες και τηλεφωνήματα με τη Β. και τη Φιλιώ.

Θα ήθελα να μην έχω τόσες αναστολές και να ήμουν όπως αυτές, τις ζηλεύω. Όταν έκανα σεξ δεν ήθελα να μιλάω γι’ αυτό και τώρα που μιλάμε όλη μέρα γι’ αυτό, δεν κάνω.

κυριακή

Έχω βάλει πέντε κιλά απ’ τον Γενάρη. Από αύριο δίαιτα. Είμαι 58 και αισθάνομαι 80. Ο Κ. επέμενε και τον συνάντησα. Ήθελε να πάμε για

φαΐ, αλλά το φαΐ τέλος. Κάναμε σεξ, κακό όπως πάντα. Τα κολπικά

υπόθετα δεν κάνουν τίποτα στο μουνί μου, ξηρασία. Τα βυζιά μου είναι

πεσμένα και πολύ άσπρα. Η Β. μου λέει ότι φταίει που πάντα πήγαινα

με μεγαλύτερους άντρες, αυτή είναι με έναν 35άρη και έχει αλλάξει η

διάθεσή της. Το θέμα σεξ το έχω μάλλον εξαντλήσει. Μια φωνή μού λέει

«τι σε νοιάζει και θες να χάσεις και κιλά, αφού δεν θες με κανέναν να

κάνεις σεξ», θέλω να της πω ότι θέλω να αρέσω σε μένα, αλλά δεν είναι

αλήθεια. Θέλω να αρέσω και στους άλλους.

ΜΙΧΑΛΗΣ, 38 ΓΚΕΪ ΑΝΔΡΑΣ, ΙΔΙΩΤΙΚΟΣ

κυριακή

Συνεχίζω να βγαίνω με το βρακί στο μπαλκόνι. Ακόμα δεν συνήθισα το

νέο μου διαμέρισμα. Το παλιό έβλεπε σε ακάλυπτο, αυτό εδώ όμως σε

δρόμο, και μάλιστα κεντρικό, με φωτισμό του δήμου. Απόψε που βγήκα

να ποτίσω τα λουλούδια, βρακί - πουκάμισο, ένας περαστικός σταμάτησε

να με πάρει μάτι. Μπάρμπας, με μουστάκι τσιγκελωτό. Κάποια στιγμή

αρχίζει να το στρίβει, δείγμα ότι μεράκλωσε. Του ρίχνω ένα βλέμμα αηδίας, μπαίνω μέσα και κατεβάζω το ρολό με νεύρα. Άσε μας, ρε μπάρμπα.

δευτέρα

Για να δούμε τι φρούτο θα ’ναι κι αυτός. Μέρες μιλάμε στο chat, αλλά είναι παντρεμένος και δύσκολο να βρεθούμε. Σήμερα μπορεί 5:20-6 το απόγεμα. Ούτε ωδείο να ’ταν. Ωραίο αρσενικό. Αφού το κάναμε, μου

λέει: «Θέλω να μου είσαι πιστός». Άκουσον άκουσον. -«Δεν μου λες, Τσικνοπέμπτη τι θα κάνεις;» -«Θα βγω με τη γυναίκα μου». -«Κι εγώ που δεν έχω γυναίκα, θα κάτσω σπίτι να λέω το “Πιστεύω” και να κατεβάζω

καντήλια, γαμώ την πίστη μου;».

νια, ιντερνετική γνωριμία», λέω στον φίλο μου. «Δεν θα του μιλήσεις;» -«Ας μου μιλήσει αυτός πρώτος. Έχω και αξιοπρέπεια». -«Δεν υπάρχει αξιοπρέπεια στο σεξ, ρε». Ευτυχώς άκουσα τον φίλο μου, τον πλησίασα και του μίλησα. Αφού είπαμε τα νέα μας, αρχίσαμε τα γλωσσόφιλα. Αλλάξαμε πάλι τηλέφωνα. «Να με πάρεις κάνα βράδυ να σου ’ρθω».

Καλά έκανα και του μίλησα τελικά. Τώρα τη θυμήθηκα την αξιοπρέπεια; πέμπτη

Η εφαρμογή τον έδειχνε στα πενήντα μέτρα. Μπαίνει σπίτι, τίγκα στην τρίχα, μούσι τραγίσιο. Καθόμαστε στον καναπέ, ο ένας στη μια άκρη, ο άλλος στην άλλη, όπως στο Προεδρικό Μέγαρο. «Παπάς;» τον ρωτάω χαριτολογώντας. -«Όχι». -«Εικαστικός;» -«Ούτε». -«Με τι ασχολείσαι;»

-«Με πολλά και με τίποτα». -«Είναι απάντηση αυτή; Προσπαθώ ν’ ανοίξω μια κουβέντα μαζί σου, να επικοινωνήσουμε, και λες μαλακίες». -«Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι να επικοινωνήσουμε» λέει και ορμάει πάνω μου καυλωμένος. Τον απωθώ και τον σπρώχνω ευγενικά προς την πόρτα.

Δεν με χάλασε τόσο η εμφάνισή του όσο η ανοησία του.

παρασκευή

Είχαμε μιλήσει πριν από καιρό στο chat, αλλά δεν βόλεψε να βρεθούμε.

Πέρασα σήμερα απ’ το σπίτι του μετά τη δουλειά. Μου ανοίγει, κοιταζόμαστε και στεκόμαστε αμήχανοι. Προφανώς δεν γουστάρουμε ο ένας τον άλλον. Ευτυχώς, σπάει πρώτος τη σιωπή: «Να σ’ απογοητεύσω;»

-«Δεν με γοήτευσες καν» του πετάω και φεύγω κύριος.

σάββατο

Ο ένας αγαπάει τον γκόμενό του, αλλά δεν κάνουν σεξ. Ο άλλος κάνει

σεξ με τον γκόμενό του, αλλά δεν νιώθει πια τίποτα γι’ αυτόν και ψάχνει να ερωτευτεί. Και οι δυο με θέλουν για συμπλήρωμα, να κάνουν το κομμάτι τους. Δεν σφάξανε. Θα βγω με τους φίλους μου απόψε.

τρίτη

Απόψε είχα γιορτή. Ήρθε πάλι το αγόρι. Αυτό το χαίρομαι περισσότερο

απ’ όλους και με τιμά που μ’ έχει εραστή του. Όλο τρέχει με daddies,

αλλά με χώνει κι εμένα στο κρεβάτι, σαν διάλειμμα. Είμαι εντελώς εκτός

του ηλικιακού του target group, γι’ αυτό νιώθω ότι με γουστάρει πολύ

για να κάνει αυτή την εξαίρεση μόνο για μένα. Και κατά κάποιον τρόπο

μού είναι πιστός. Τα daddies τα θεωρώ εκτός ανταγωνισμού. Δεν μπορώ

να καταλάβω τι τους βρίσκει, μα εμείς τη βρίσκουμε μια χαρά μαζί. Άμα

γεράσω μπορεί και να παντρευτούμε.

τετάρτη

«Βλέπεις τον κούκλο εκεί στο μπαρ; Πήγαινα μαζί

Η εφαρμογή

τον έδειχνε στα πενήντα μέτρα

ΤΟ « IN MY ROOM »

ΤΟΥ PAN PAN

Τα έργα που

εικονογραφούν το

αφιέρωμα προέρχονται

από το πρότζεκτ «In my room» του Pan Pan. «To

“Ιn my room” είναι ένα

πρότζεκτ που ξεκίνησε

στο πρώτο lockdown,

ανέβαζα ένα σκίτσο κάθε

βράδυ στο Instagram»,

λέει. «Ήθελα να

φτιάξω κάτι σέξι και

παιχνιδιάρικο για να

ξεκολλήσω λίγο από το

ζόρι του εγκλεισμού.

Αρχικά έφτιαχνα μόνο

cis straight ζευγάρια,

αλλά αυτό άλλαξε

μετά την παρότρυνση

φίλων, γνωστών

και αγνώστων που

απολάμβαναν τη σειρά

και προέρχονταν απ’ όλο

το φάσμα σεξουαλικού

προσανατολισμού

και ταυτότητας

φύλου. Εκτός από τη

διαδικτυακή μορφή

του, το “In my room”

έχει δει και διάφορες

έντυπες εκδόσεις,

όπου πειραματίστηκα

χρησιμοποιώντας

από κλασικές offset

εκτυπώσεις μέχρι

riso printing. H πιο

πρόσφατη είναι

διαθέσιμη στο https:// panpanathens. bandcamp.com/merch».

ΟΙ ΜΕΤΑΜΟΡΦΏΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΥΡΙΠ Ι ΔΗ ΛΑΣΚΑΡΙ ΔΗ

Η ΑΦΕΤΗΡΊΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑΣ ενός έργου του Ευριπίδη Λασκαρίδη βρίσκεται στα όνειρά

του. Αυτά τα πλάσματα, τα όντα στα οποία μεταμορφώνεται, έρχονται στον ύπνο του ή βρί-

σκονται κάπου γύρω του· είναι αυτές οι παράξενες περιπτώσεις ανθρώπων που του εμπνέουν

έναν χαρακτήρα, οικοδομώντας στη φαντασία του ένα σύμπαν, μια μουσική, έναν χώρο, την αρχή του χρόνου.

Η μετάβαση από το άυλο στο υλικό είναι μια πολύμηνη διαδικασία, για να δούμε αυτά τα υπερβατικά πλάσματα στη σκηνή έχουν προηγηθεί πολύμηνες δοκιμές, με τον Ευριπίδη να δουλεύει παράλληλα με τον Άγγελο Μέντη στην κατασκευή ενός «σώματος» γλυπτού: κομμάτια μεταμορφώνονται, αλλάζουν, πετιούνται, επανασχεδιάζονται καθ’ όλη τη διάρκεια των

και με αυτά που προστίθενται και αφαιρούνται κάθε φορά χτίζεται ο χαρακτήρας,

μέχρι την τελευταία βερσιόν, μέχρι την τελευταία στιγμή.

Δομικά χαρακτηριστικά του έργου του Ευριπίδη Λασκαρίδη, αν και δυσδιάκριτα ή υπαινικτικά, είναι η ζωή, ο θάνατος, ο έρωτας. Μπορεί το μήνυμα να μην είναι ποτέ συγκεκριμένο, μπορεί το νόημα να είναι πάντα ανοιχτό, ωστόσο κάτι υπάρχει εκεί, ανάμεσα στα πλάσματα και σε μας, κάτι υποδόριο που σπάει γρήγορα τον τέταρτο τοίχο, εμφανίζοντας τον δραματικό πυρήνα του όντος, που αν και μοιάζει ελαφρύ και χαριτωμένο, η επιθυμία του να δημιουργήσει συνδέσεις επιδρά λυτρωτικά επάνω μας.

Δεν χρειάζονται, και δεν υπάρχουν λόγια για να το καταλάβει κάποιος, η παρουσία ενός λόγου άναρθρου κατορθώνει να μεταφέρει το μήνυμα και στη δική μας φαντασία, για να βρεθεί εκεί, παρόν, πανανθρώπινο, ανήσυχο και διεισδυτικό.

ΤΟΥΡΝΕ, καλοκαίρι

THIRIO, 6η Μπιενάλε Αθήνας 2018: Η εν εξελίξει δημιουργία μιας περσόνας, ένας χαρακτήρας παγιδευμένος μέσα στον χώρο και αναγκασμένος να αντιμετωπίσει φαντασιώσεις, κινητήριες δυνάμεις και φόβους σε μια προσπάθεια να προσφέρει σύνθετες απαντήσεις σε μυριάδες διφορούμενα στρώματα της προσωπικής επιθυμίας. Το THIRIO λαχταρά την αγάπη του πλήθους της τέχνης, αλλά ενεργεί ως θύμα, πεπεισμένο για το μίσος του πλήθους της τέχνης, προβαίνοντας με την παρουσία του σε μια πράξη αντίστασης ενάντια στα καταφύγια του mainstream επαγγελματισμού. Φωτ.: Πέτρος Χυτήρης

RELIC, 2015: Μια επιβίωση από το παρελθόν. Ένα πράγμα που μένει πίσω, είτε είναι μνήμη, είτε αντικείμενο, είτε γλώσσα ή ύπαρξη. Ο Ευριπίδης Λασκαρίδης βυθίζεται στον εαυτό του και στους άλλους, μέσα από ιδέες μεταμόρφωσης και γελοιοποίησης που μετατοπίζονται ανήσυχα μεταξύ του ιδιόμορφα οδυνηρού και του εντελώς παράξενου. Ένα εξωφρενικά συναρπαστικό σόλο, φτιαγμένο στην καρδιά της ελληνικής κρίσης, ρισκάρει μακριά από τον κανόνα για να δοκιμάσει τα όρια της αποδοχής μας όταν πρόκειται για πράγματα αταίριαστα και άγνωστα. Φωτ.: Beowulf Sheehan ΤΙΤΑΝΕΣ, 2017: Η παράσταση-φόρος τιμής σε κάθε αποτυχημένη προσπάθεια να καταλάβουμε, σε ένα σύμπαν παλιότερο από τον κόσμο, σε μια εποχή του νου όπου ακόμα και οι σκιές είναι ζωντανές και τα πράγματα δεν έχουν σταθερά μεγέθη. Τα ελάχιστα γίνονται πελώρια. Απ’ τη σκηνή περνάει όλος ο χώρος και ο χρόνος και από

ΜΟΥΣΙΚΗ

Οι ody icons

παρουσιάζουν

το άλμπουμ

τους

«POLYDRAMA»

στο Temple

Οι ody icons παρουσιάζουν τα τραγούδια του νέου

τους άλμπουμ, κομμάτια

που διαμόρφωσαν

την προσωπική τους

αισθητική ταυτότητα, αλλά και τραγούδια από

προηγούμενες κυκλοφορίες

τους. Μετά τα μεσάνυχτα, Unnatural acts Vol.3.

10/2, Temple, Ιάκχου 17, 21:00, είσοδος: 12 ευρώ (προπώληση), 15 (ταμείο)

34 THE WEEK

Όσα ξεκινάνε αυτή την εβδομάδα

36

ΣΙΝΕΜΑ Οι νέες ταινίες της εβδομάδας

37

ΒΙΒΛΙΟ Μην πυροβολείτε τον Ιουλιανό τον Παραβάτη

38

ΒΙΒΛΙΟ

Η ζωή και τα σκοτάδια του Τζορτζ Μάικλ

40

ΘΕΑΤΡΟ Γιατί δεν εμποδίσαμε τον Αρτούρο Ούι;

41

ΜΟΥΣΙΚΗ Οι Enough! είναι το new thing στην ελληνική σκηνή

the week

21:00, sold out

7 ΘΕΑΤΡΟ

Το Έκτο Πάτωμα , σε διασκευή Άννας Παναγιωτοπούλου με τη μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη και τους στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, αναβιώνει σε μια παραγωγή με ζωντανή μουσική από τις 2 Φεβρουαρίου, στο θέατρο Ακροπόλ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ

«Society Uncensored»Οι Ρομά χωρίς διαμεσολάβηση

Από 2 /2, Ακροπόλ, Ιπποκράτους 9-11, Τετ. & Κυρ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 17:45 & 21:15, είσοδος: 10-45 ευρώ

8 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

1 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

«I… Loop de Loop…» του Steve Gianakos στη Citronne Gallery

Ο Steve Gianakos παρουσιάζει στη Citronne την

πρόσφατη δουλειά του, έργα μεγάλων διαστάσεων

του 2022. Η ενότητα αυτή πλαισιώνεται και από έξι

παλαιότερα έργα, αναφορές στην προηγούμενη

δουλειά του.

9/2-24/3, Citronne Gallery, Πατριάρχου Ιωακείμ

19, Τρ., Πέμ., Παρ. 11:00-20:00, Τετ., Σάβ. 11:0016:00

2 ΜΟΥΣΙΚΗ

Οι 10 Years Joker/Two-Face στο

Fuzz

Οι ράπερ Joker/Two-Face γιορτάζουν τα δέκα χρόνια

ύπαρξης και δημιουργίας με μια περιοδεία σε Ελλάδα

και Κύπρο.

11/2, Fuzz Live Music Club, Πατριάρχου Ιωακείμ

1, Ταύρος, είσοδος: 12 ευρώ

3 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

«Σκιάς όναρ» του Στάθη Μαυρίδη

στο Mετς Κέντρο Τεχνών

Ο Στάθης Μαυρίδης επικεντρώνεται στο φάσμα

μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας. Τα

έργα γίνονται τοπία αλλόκοσμα, σημειώσεις

αποσπασματικής αφήγησης, ίχνη μνήμης μιας περασμένης αισθητικής.

11-24/2, Mετς Κέντρο Τεχνών, Ευγενίου Βουλ-

γάρεως 6, Τρ., Πέμ., Παρ. 20:30-17:00, Τετ., Σάβ.

15:00-11:00

4 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

«Μια θέση ανάμεσά τους» του Ανδρέα Καμουτσή στον χώρο του

TAF

O φωτογράφος Ανδρέας Καμουτσής πραγματοποιεί

τη δεύτερη ατομική του έκθεση με τίτλο «Μια θέση

ανάμεσά τους», καρπό ενός πολύχρονου προσωπικού φωτογραφικού πρότζεκτ του φωτογράφου που

διήρκεσε οκτώ χρόνια και πραγματοποιήθηκε σε

οκτώ χώρες με οκτώ διαφορετικές Fujifilm μηχανές.

Σε επιμέλεια του Αλέξανδρου Βούτσα.

19-24/2, The Art Foundation, Νορμανού 5, Τετ.-

Κυρ. 12:00-22:00, είσοδος ελεύθερη

5 ΘΕΑΤΡΟ

«Η Παρεξήγηση» του Αλμπέρ Καμί

στο Θέατρο Τέχνης

Η Παρεξήγηση, γραμμένη το 1944, είναι ένα έργο

δομημένο κατά τους αριστοτελικούς κανόνες της

τραγωδίας και οι ρίζες της πλοκής του εντοπίζονται

τόσο στην κλασική όσο και στη βιβλική παράδοση.

Σε σκηνοθεσία του Γιάννη Χουβαρδά.

3/2-9/3, Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, Φρυνί-

χου 14, Πλάκα,

στη Στέγη

Στην πρώτη ζωντανή συζήτηση της σειράς «Society Uncensored», Ρομά μιλούν ανοιχτά για τα προβλήματα και τις δυναμικές, την καθημερινότητα και τις άγνωστες ένδοξες στιγμές, τις ματαιώσεις και τις διεκδικήσεις της κοινότητάς τους.

10/2, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Συγγρού 107, 19:00, είσοδος ελεύθερη (με προκράτηση)

«Infrared» του Αστέριου Τόρη στην

Art Appel Gallery

Η Art Appel Gallery και ο Αστέριος Τόρης παρουσιάζουν την ατομική έκθεση «Infrared», σε επιμέλεια Γιάννη Κολοκοτρώνη.

9/2-3/3, Art Appel Gallery, Νεοφύτου Βάμβα 5, Τρ.-Παρ. 15:00-20:00, Σάβ. 11:00-15:00, είσοδος ελεύθερη

9 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

του Γιώργου Λουλούδη στην Gallery

Genesis

Τα κτίσματα ως ζωντανοί οργανισμοί, ως εμψυχωμένα αντικείμενα και ως προβολές του υποκειμενικού ψυχισμού, ως δημιουργίες έτοιμες να σταθούν και να καταρρεύσουν υπό το βάρος του χρόνου.

14/2-11/3, Gallery Genesis, Χάριτος 35, Τρ., Πέμ., Παρ. 12:00-21:00, Σάβ. 12:00-15:00

«Κτίσματα: Θεμέλια της ψυχής»

ΜΟΥΣΙΚΗ

10 ΜΟΥΣΙΚΗ

Οι Usurum στο Gagarin

Οι Usurum επανέρχονται με ανανεωμένο ήχο και

νέα σύνθεση για να παρουσιάσουν τραγούδια από

τη μέχρι τώρα δισκογραφία τους, καθώς και νέα, ακυκλοφόρητα κομμάτια τους.

10/2, Gagarin 205, Λιοσίων 205, 21:30, είσοδος:

11 ευρώ (προπώληση), 13 (ταμείο)

11 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

«ΜΟΒ» - Ομαδική εικαστική

the week

Οι Συνθετικοί στο six d.o.g.s Τα ’90s αναγνωρίζονται 30

χρόνια μετά στη σκηνή του six d.o.g.s. «Είναι σίγουρο», «Σταύρος Κοσμά Πέτρης», «Θέλω ηδονές» και

άλλα για να χορέψετε, να ξεφαντώσετε και να ανασυνθέσετε

τα διαρκώς αποσυντιθέμενα κορμιά σας. 11/2, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, 21:00, είσοδος: 6 ευρώ (προπώληση), 8 ευρώ (ταμείο)

έκθεση στον Ελληνογαλλικό

Σύνδεσμο

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΏΣΣΑ ΚΑΙ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Τράπεζα Θεμάτων

Β’ Λυκείου

Μαρία Πετροπούλου – Σοφία Μαργαρίτη

Oι εκδόσεις ΖΗΤΗ παρουσιάζουν ένα νέο βιβλίο που αφορά τους μαθητές αλλά και τους καθηγητές Λυκείου. Οι συγγραφείς, Μαρία Πετροπούλου και Σοφία Μαργαρίτη, απαντούν σε θέματα της Τράπεζας Θεμάτων με τρόπο άρτιο, προσφέροντας ένα σημαντικό σχολικό βοήθημα. Το βιβλίο Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία – Τράπεζα Θεμάτων Β’ Λυκείου περιλαμβάνει αντιπροσωπευτικές ερωτήσεις της Τράπεζας Θεμάτων με τις απαντήσεις τους, ανάλυση των θεματικών ενοτήτων του σχολικού βιβλίου, θεωρία λογοτεχνίας σε διαγραμματική μορφή και 60 ολοκληρωμένα Κριτήρια Ενιαίας Εξέτασης της Τράπεζας Θεμάτων.

Κυκλοφορεί τον Φεβρουάριο από τις εκδόσεις ΖΗΤΗ.

Το Rainbow project συνεχίζεται στην καρδιά της

Αθήνας, στο Κολωνάκι, στον ιστορικό χώρο του

Ελληνογαλλικού Συνδέσμου και η τέχνη αποκτά

μοβ (κόκκινο και μπλε) χρώμα, συνεχίζοντας τις 1 + 6

ομαδικές εκθέσεις που θα πλαισιώνουν το πρότζεκτ

έως το καλοκαίρι του 2023

6-25/2, Ελληνογαλλικός Σύνδεσμος, πλ. Κολω-

νακίου 4, 2ος όροφος, Δευτ.-Παρ. (εκτός Τετ.)

17:00-21:00, Σάβ. 12:00-16:00, είσοδος ελεύ-

θερη

12 ΜΟΥΣΙΚΗ

Η Μαρίζα Ρίζου στο Vox

Πάντα με ανυπομονησία αλλά και με κάποιο φόβο και

ανασφάλεια η Μαρίζα Ρίζου αλλάζει στέκι φέτος και

πάει στο VOX, που φέτος θα είναι φωλιά καλλιτεχνών

τους οποίους θαυμάζει χρόνια.

10/2-3/3, Vox, Ιερά Οδός 16, κάθε Παρ. 21:30, είσοδος: 15-30 ευρώ

13 ΘΕΑΤΡΟ

«Στη μοναξιά των κάμπων με

βαμβάκι» στη Στέγη

Ο σπουδαίος John Malkovich και η πολυβραβευμένη

Λιθουανή ηθοποιός Ingeborga Dapkunaite δίνουν

ρεσιτάλ ερμηνείας σε ένα από τα πιο μυστηριώδη

έργα του σύγχρονου ρεπερτορίου. Κατάλληλο για +18

9-12/2, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Συγγρού 107, Πέμ.-Παρ. 20:30, Σάβ.-Κυρ. 14:00 & 20:30, είσο-

δος: 5-55 ευρώ

«Green Era»

του Ekene

Stanley

Emecheta

στην γκαλερί

The Breeder

Ο Emecheta τοποθετεί

πρωταγωνιστές αφρικανικής

καταγωγής σε μέρη

όπου η παρουσία τους δεν είναι αναμενόμενη, διαταράσσοντας έτσι

τη συνήθη ροή της

ιστορικής αφήγησης, αποτίοντας

ταυτόχρονα φόρο

τιμής σε συλλογικές

και οικογενειακές αναμνήσεις.

9/2-11/3, γκαλερί The Breeder, Ιάσονος 45, Τρ.-Παρ. 11:00-19:00, Σάβ. 11:00-17:00

ζωή και τα

σκοτάδια

του Τζορτζ Μάικλ

Στο βιβλίο «George Michael - Η ζωή του» ο Τζέιμς Γκάβιν δεν μιλάει μόνο

για τις κρυφές πτυχές του μεγαλύτερου ειδώλου της ποπ

αλλά και για την αδυναμία του να αποκαλύψει τη σεξουαλική του ταυτότητα, κάτι που μετέτρεψε το πάρτι της ζωής του σε πραγματική τραγωδία.

μελαγχολική όψη μιας εποχής που

έπνιγε τον συντηρητισμό της σε ένα

ποπ περιτύλιγμα, αποθεώνοντας τις

αναμνήσεις των πάρτι σαν σκηνικό

από νουβέλα του Φιτζέραλντ, υπάρχει αυτούσια

στη ζωή και τα τραγούδια του αδικοχαμένου

Τζορτζ Μάικλ. Πρόκειται για την πραγματι-

κή συνθήκη της ποπ των δεκαετιών ’80-’90

που, σε αντίθεση με την ελαφρότητα την

οποία επέβαλε με αρκετό θράσος στη μουσι-

κή βιομηχανία, δεν κατάφερε να διαχειριστεί

κρίσιμα θέματα ταυτότητας, πόσο μάλλον να

επιτρέψει στους διάσημους πρωταγωνιστές

της να προασπιστούν τις ερωτικές επιλογές

τους, οδηγώντας τους, ενίοτε, στην κατα -

στροφή. Μια τέτοια περίπτωση ήταν ο μεγαλύτερος ίσως σταρ που γέννησε ποτέ η ποπ, ο οποίος αυτοπαγιδεύτηκε στην αλλοτριωμένη εικόνα της ίδιας του της φήμης, καταστρέφοντας, σχεδόν εκδικούμενος τον εαυτό του αλλά και εμάς, τα νοσταλγικά υπολείμματα από την υποτιθέμενη εποχή της αθωότητας. Αν, λοιπόν, δεν μπορεί πλέον να ακούσει κανείς το «Last Christmas» χωρίς να νιώσει βαθιά θλίψη όχι

για έναν παλιό του έρωτα αλλά για τον ίδιο τον διάσημο συνθέτη και τραγουδιστή που έφυγε, σχεδόν από ειρωνεία, μια χριστουγεννιάτικη μέρα, μόνος και απροστάτευτος ακόμα και από τον ίδιο του τον εαυτό, άλλο τόσο θα επηρεαστεί όταν διαβάσει τη μεστή βιογραφία του

Τζέιμς Γκάβιν, George Michael - Η ζωή του, όπου η έμφαση δεν δίνεται στον επιφανειακό, λουστραρισμένο βίο ενός ειδώλου αλλά στα σκοτάδια που τύλιξαν την ευαίσθητη περσόνα του γκέι Κυπριόπουλου. Γιατί πολύ πριν επιβληθεί το «I want your sex» ως ο κατεξοχήν ύμνος στα απενοχοποιημένα γκέι μπαρ, ο πιο γνήσιος, σήμερα, εκφραστής της περήφανης LGBTQI+ κουλτούρας δεν τολμούσε καν να αποκαλύψει τη σεξουαλική του ταυτότητα, ήταν αναγκασμένος να κρύβεται διαρκώς, ακόμα και από τον ίδιο του τον εαυτό. Και εδώ ακριβώς είναι που εμβαθύνει στη βιογραφία που γράφει με πραγματική ευαισθησία και χωρίς τάσεις εξωραΐσμού ο Γκάβιν, ξετυλίγοντας τα πιο συναρπαστικά και τραγικά περιστατικά της ζωής ενός σχεδόν ντετερμινιστικά αυτοκαταστροφικού καλλιτέχνη.

Όλα εξηγούνται, άλλωστε, αν ανατρέξει κανείς στον παιδικό βίο του Γιώργου-Κυριάκου Παναγιώτου και αυτό κάνει εξαρχής ο βιογράφος του, περιγράφοντας ανάγλυφα το προφίλ του εσωστρεφούς και ευαίσθητου Κύπριου, σε αντίθεση με τον σκληροτράχηλο πατέρα με τα επτά αδέλφια και την ελληνική ταβέρνα στην κυπριακή περιοχή του Λονδίνου. Μεγαλωμένος σε δύσκολες συνθήκες στο Πατρίκι της Αμμοχώστου, που δέχτηκε την τουρκική εισβολή το ’74, και προσπαθώντας να μάθει στον γιο

Oι Enough! είναι από τις πιο συναρπαστικές live ελληνικές μπάντες που

μπορεί να πετύχεις στην Αθήνα αυτήν

τη στιγμή. Κάπως έτσι τους ανακάλυ-

ψα. Toυς πέτυχα ως support σε μια πρόσφα-

τη συναυλία των Noda and the Pappas στο

Ρομάντσο και πραγματικά ήταν από αυτές τις

εμφανίσεις που δεν γίνεται να μην προσέξεις.

Φίλοι και γνωστοί ρωτούσαν ποιοι ήταν αυτοί

οι πιτσιρικάδες που «σε κάνουν να ξαναβρείς

τη χαμένη σου πίστη στη ροκ μουσική».

Και δεν είναι μόνο ότι πρόκειται για τέσ-

σερα νέα παιδιά, καινούργιες φάτσες σε μια

εγχώρια ανεξάρτητη σκηνή που τελευταία

ανακυκλώνεται, ούτε το στυλ μουσικής που

παίζουν, δηλαδή πανκ. Είναι αυτό που έλειπε

εδώ και καιρό, ένας ήχος που είναι απόλυτα

σημερινός και εναρμονισμένος με το τι συμ-

βαίνει στο εξωτερικό αλλά και ένα attitude

πάνω στη σκηνή εντελώς επαγγελματικό

και ξεσηκωτικό. Σε κερδίζουν αμέσως και

χωρίς πολλά πολλά, σαν να είναι ένα ώριμο

συγκρότημα και όχι ένα γκρουπ που εμφα-

νίζεται μόλις για τέταρτη φορά μπροστά σε

κοινό. Βέβαια, ξεχωρίζουν κυρίως επειδή για

πρώτη φορά ίσως από τη δεκαετία του ’90 και γκρουπ όπως οι Nonmadol (οι Ελληνίδες

L7 που δυστυχώς διαλύθηκαν νωρίς), Εcho Tattoo και Make Believe ή, πιο πρόσφατα, το one-off άλμπουμ των Testera (που δυστυχώς δεν είχαν συνέχεια), βλέπουμε μια τόσο δυναμική frontwoman σε πανκ γκρουπ να κρατάει όλη την μπάντα στους ώμους της. Η μικροκαμωμένη Lou βγάζει τόσο θυμό και

ιδρώτα πάνω στη σκηνή που απλώς σε αφήνει

με το στόμα ανοιχτό. Η ειρωνεία είναι, όπως

μου λέει η Αθηνά για το alter-ego της, ότι δεν είναι καθόλου έτσι στην πραγματική της ζωή.

«Nιώθω καμιά φορά ότι δεν μπορώ να συν-

δεθώ με πιο σύγχρονες γυναικείες μπάντες

επειδή είμαι soft άτομο. Τo στυλ μου είναι πιο συντηρητικό και girly και καμιά φορά νιώθω

ότι είναι μεγάλη η απόσταση που έχω από το πανκ. Μπορεί η φωνή και οι στίχοι μου να βγάζουν μια αγριάδα, αλλά όταν με βλέπει κάποιος, βλέπει ένα κοριτσάκι, εξού και το logo μας», μου εκμυστηρεύεται.

Στη σελίδα τους στο bandcamp έχουν μόνο ένα κομμάτι, το «Break up your band», το πρώτο που έγραψαν, όπως μου λένε ο Chino (Θανάσης) και η Lou (Αθηνά) στο venue που τους πρωτοείδα, στο Ρομάντσο. Στην μπάντα παίζουν ο αδελφός του Chino, Johanan (μπάσο), και ο Plath (ντραμς), ιδρυτής της

INFO

https://enough1. bandcamp.com/ track/break-upyour-band www.instagram. com/worldsyummiestband

πανκ μπάντας Memory και πρώην μέλος των

Bazooka.

Το «Break up your band» ήταν καθοριστι-

κό για το αν θα έφτιαχναν το συγκρότημα, το

οποίο ήταν μια ιδέα του Chino – παρεμπι-

πτόντως το ψευδώνυμο το έχει πάρει από την

ομώνυμη ταινία του Τσαρλς Μπρόνσον, του

’73. Είχε γράψει κάποια πανκ κομμάτια και

προσπαθούσε να φτιάξει μια μπάντα για να

ολοκληρώσει το πρότζεκτ. Είχε κολλήσει στη

φωνή. Αισθανόταν ότι τα ανδρικά φωνητικά

ήταν χιλιοακουσμένα και παρότι δοκίμασε αρ-

κετό κόσμο, δεν του ταίριαζαν. Επιπλέον, δεν

θεωρούσε ότι μπορούσε να περάσει κάποιο

μήνυμα έτσι. «Τι άλλο έχει να πει ο άντρας

στην πανκ; Η απάντησή ήταν “απολύτως τί-

ποτα”», αναφέρει. «Ήθελα αυθεντικό δυνα-

μισμό στα φωνητικά, ούτε διαφραγματικές, ούτε αρρενωπά γρέζια, ούτε τεχνικές ωδείων.

Ωμή γυναικεία αντίδραση. Ένας άντρας δεν

έχει πια κάτι να πει». Την Αθηνά την πέτυ-

χε να χορεύει Μαντόνα σε ένα στόρι της στο

Instagram. «Είχε femme fatale αύρα και της

έστειλα κατευθείαν την ιδέα που είχα». Του

απάντησε ότι μοιράζονταν το ίδιο παιδικό

όνειρο, να φτιάξουν ένα συγκρότημα. Και έτσι

έγινε. Όλα αυτά πριν από περίπου δύο χρόνια.

Ξεκίνησαν αμέσως να γράφουν φωνητικά πά-

νω στη μουσική που είχε ετοιμάσει και έτσι

προέκυψε το χιουμοριστικό, όπως το χαρακτη-

ρίζουν, πρώτο τους τραγούδι, που αναφέρεται

στην κοινοτοπία των σημερινών πανκ συγκρο-

τημάτων. Το ηχογράφησαν σε σπίτι, στο δώμα

φίλων, για να μην τους ακούνε οι γείτονες να

ουρλιάζουν και να κάνουν θόρυβο. Το βίντεο, επίσης, το γύρισαν μόνοι τους. Γενικά, έχουν μια DIY φιλοσοφία. Ο Chino έχει σχεδιάσει

και το logo και το artwork της μπάντας.

Φυσικά, το «Break up your band» δεν είναι το μόνο κομμάτι που έχουν γράψει. Θα κυκλο-

φορήσουν το πρώτο τους ΕP προς την άνοιξη, όπως μου λένε. Στο Ρομάντσο παρουσίασαν

ένα ολόκληρο σετ και μια απίθανη διασκευή

στο «Rebel Girl» των Bikini Kill, με αναφορές

περισσότερο στους Melvins, όμως, πιο γρήγορο και aggressive δηλαδή, με περισσότερα

χτυπήματα σε έγχορδα και ντραμς. Και οι δυο

είναι άμεσες επιρροές τους. Ένα από τα πρότυπα της Lou τα τελευταία χρόνια είναι η Tobi

Veil, λόγω της μπάντας. Η Αθηνά γεννήθηκε στη Βοστώνη, όπου έζησε για δέκα χρόνια, προτού γυρίσει πίσω στην Ελλάδα. Της έμεινε η άψογη προφορά, γι’ αυτό κάποιοι νομίζουν ότι το συγκρότημα είναι από το εξωτερικό, και η αλήθεια είναι ότι αν αυτήν τη στιγμή έπαιζαν σε Αμερική ή Βρετανία, θα έκαναν ήδη καριέρα – είναι τόσο άρτιοι.

«Η mainstream μουσική έχει μεγάλη απόκλιση από αυτό που κάνουμε εμείς, όπως και η πανκ σκηνή στην Ελλάδα είναι διαφορετική.

Δεν με εκφράζει τόσο πολύ. Θεωρώ, όμως, ότι

πάντα κάτι καινούργιο είναι καλό», τονίζει η

Lou. «Σκοπός μας είναι να εμπνεύσουμε κι

άλλες κοπέλες να βγουν με θάρρος και θράσος

στη μουσική σκηνή της χώρας μας. Θέλω να

εμψυχώσω τις γυναίκες, πιστεύω στη γυναι-

κεία ενδυνάμωση – μπορεί να φαίνομαι μικρό

κοριτσάκι, αλλά όταν βγαίνω στη σκηνή, τα

σπάω. Θέλω όσες με βλέπουν να αισθάνονται

ότι είναι frontwomen και είναι ωραίο που με

τον Θανάση συμφωνούμε σε αυτό, κυρίως

επειδή στην Ελλάδα υπάρχουν κάποια γυναι-

κεία πρότυπα τα οποία είναι πολύ στερεοτυπι-

κά. Πρέπει να είμαστε ο εαυτός μας και αυτό

αρκεί για να μας ενδυναμώσει. Δεν χρειάζεται

να πλασάρεσαι ως bitch επειδή είναι το νέο

τρεντ».

από th maρια παππα

Οι Enough! είναι το new thing στην ελληνική σκηνή

PERSONAL SHOPPER

Pizza Heart l΄artigiano

STAY & DINE FOR 2!

Απολαύστε την πιο ρομαντική μέρα

του χρόνου… St’Astra!

Η νέα limited edition ζύμη πίτσας είναι έρωτας

με την πρώτη μπουκιά!

εν ξέρω αν πράγματι ο έρωτας περνάει από το στομάχι, αλλά αυτήν τη

στιγμή μας… συμφέρει να το πιστεύουμε! Αν και σε αυτό το σημείο ο καθένας μπορεί να σκεφτεί το δικό του αγαπημένο πιάτο, είναι σίγουρο ότι

όλοι, μα όλοι μας θα συμφωνήσουμε ότι ο πρώτος, ο μεγάλος, ο αξεπέραστος

έρωτας είναι η πίτσα!

Για να μας δώσει πίσω αυτή την αγάπη, η l’artigiano δημιούργησε με αφορμή

τη γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου τη νέα limited edition ζύμη πίτσας σε σχήμα

καρδιάς που θα ευχαριστηθούμε μέχρι το τέλος του μήνα.

Η αφράτη και καλοδουλεμένη ζύμη της l’artigiano παίρνει σχήμα καρδιάς και

γίνεται έρωτας στην πρώτη μπουκιά. Η heart-shaped βάση 8 κομματιών αποκτά

τη γεύση που θέλεις εσύ, αφού όλες οι αγαπημένες συνταγές φιλοξενούνται σε αυτήν τη μοναδική βάση για να τις μοιραστείς με τον έρωτά σου, ή και όχι!

Αν, πάλι, αναζητάς μια νέα γεύση να σε μαγέψει, πρέπει να δοκιμάσεις την ολο -

καίνουργια «Pepperoni Lover» που έρχεται αποκλειστικά σε ζύμη Pizza Heart με τριπλό pepperoni για να σε κάνει να τη λαχταράς ακόμα περισσότερο.

Η αγάπη παίρνει πολλές μορφές και η γλυκιά απόλαυση δεν μπορεί να λείπει, γι’ αυτό και η l’artigiano μας φέρνει τα νέα, σοκολατένια και Limited Edition

Pancakes Lover που αποτελούνται από 2 διπλά pancakes σε σχήμα καρδιάς, δι-

πλή λαχταριστή σοκολάτα, μπισκότο και confetti σε σχήμα καρδιάς.

Για να τα δοκιμάσεις όλα, η l’artigiano δημιούργησε 2 ολοκαίνουριες προσφο -

ρές που μιλάνε κατευθείαν στην καρδιά σου: λαχταριστό Love Deal με 2 Pizza

Heart και 2 αναψυκτικά και σο-κολασμένο Sweet Love Deal με 1 Pizza Heart, 1 Pancakes Lover και 2 αναψυκτικά!

Αν θέλεις να ανακαλύψεις τον έρωτα με την πρώτη μπουκιά, κάνε την παραγγελία σου μέσα από το app ή το site της l’artigiano, www.lartigiano.gr.

Facebook: @lartigiano.gr, Instagram: @lartigianogreece

Επιλέξτε να χαρίσετε ένα δώρο σ’ εσάς και το άλλο σας μισό, δείπνο στο St’Astra rooftop restaurant με θέα την Ακρόπολη και όλη την Αθήνα, ή συνδυάστε το με δι -

αμονή σε superior δίκλινο δωμάτιο με πρωινό και δυνατότητα χαλαρωτικού μασάζ.

Dinner St’Astra: €60/άτομο

Προσφορά πακέτου €220 (δείπνο & διαμονή για 2 άτομα)

Valentine’s menu για 2 άτομα 1 διανυκτέρευση με πρωινό στο κρεβάτι (room service)

50% έκπτωση στις υπηρεσίες μασάζ Δωρεάν parking (εντός ξενοδοχείου)

Radisson Blu Park Hotel Athens 10, Alexandras Ave, 10682 Athens, Greece

T: +30 2108894500

E: info@rbathenspark.com www.rbathenspark.com - radissonblu.com/hotel-athens

Είτε λατρεύεις τη 14η Φλεβάρη και κανόνισες το ιδανικό ρομαντικό ραντεβού, είτε είσαι χωρισμένος και περιμένεις υπομονετικά να περάσει η μέρα, είτε ο Άγιος Βαλεντίνος σού περνά αδιάφορος, έχουμε τα ιδανικά βιβλία για σένα.

01

Carley Fortune

Όλα μου τα καλοκαίρια

από σκούφο και

www.tommy.com

Smartphone από τη σειρά Mate XS-2. www.consumer. huawei.com

02

Lucy Score Όσα ποτέ δεν ξεπεράσαμε

Γλυπτό, από τον Διονύση Ματαράγκα. Στον κατάστημα Kapopoulos Fine Arts του Golden Hall.

03

Dr. Julie Smith

Πες μας λίγα πράγματα για σένα. Είμαι

20 ετών και σπουδάζω Νομική. Ασχολού-

μαι με το modelling, το styling, κάποιες

φορές και με τη φωτογραφία, συνήθως

για προσωπικά πρότζεκτ. Επίσης, ασχο-

λούμαι με το vintage reselling. Είμαι

ιδιοκτήτρια ενός online shop, το οποίο

λειτουργεί μέσα από το Instagram και

το depop. Ονομάζεται eternalcityvintage

και περιέχει κομμάτια προς πώληση αλλά

και προς ενοικίαση.

Πόσο σε έχει επηρεάσει η επαφή σου

με τη μόδα στον τρόπο που ντύνε-

σαι; Το μόνο σίγουρο είναι πως με έχει

επηρεάσει θετικά. Με κάνει πιο συνειδητοποιημένη στις επιλογές μου, με

βοηθάει να ανακαλύψω το στυλ μου

όσο περισσότερο γίνεται και να είμαι πιο δημιουργική.

Μεγαλώνοντας, τι σε επηρέασε περισσότερο; Στο ντύσιμο και στο στυλ μου

με επηρέασε η επιθυμία μου να εκφράζομαι.

Τα ρούχα σου σε περιορίζουν ή σε απελευθερώνουν; Τα ρούχα μου σίγουρα με απελευθερώνουν, γιατί αυτόν τον ρόλο τούς έχω δώσει εγώ.

Τι φοράς και πόσο κοστίζει; Γυαλιά Oakley (€100), αρβυλάκια (€60), φούτερ Souvenir Official (€110).

Πού πας τώρα; Πάω να βγάλω φωτογραφίες.

@bluejava

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

ΈΧΈΙΣ ΓΟΎΣΤΟ

Μαρία (Blue Java)