Τεύχος 745

745

FREE PRESS

27.10.2022

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ! ΔΩΡΕΑΝ ΟΔΗΓΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ΚΑΘΕ ΠΕΜΠΤΗ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΦΕΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

2 lifo – 27.10.22

index745

8 ΣΤΗΛΕΣ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Αφροδίτη Παναγιωτάκου

βασιλική σιουτη

πολιτικο επταημερο γιάννησ πανταζόπουλοσ

«Η ελευθερία είναι η μόνη αξία που έχει σημασία»

talking points

βασιλική γεωργιάδου

flashlight

εκδοτης

Στάθης Τσαγκαρουσιάνος chief executive officer Μιχάλης Μιχαήλ εμπορικη διευθυνση Ρένα Κροκίδα

www.lifo.gr

σύμβουλος σχεδιασμού Γιάννης Καρλόπουλος

ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. ΒOΥΛΗΣ 22, 105 63 ΑΘΗΝΑ T 210 3254 290 F 210 3249 785 info@lifo.gr

διευθυντής lifo.gr Θανάσης Χαραμής διευθυντησ συνταξης Αλέξανδρος Διακοσάββας

footnotes

διευθυντής mikropragmata. lifo.gr Άρης Δημοκίδης

δημήτρης πολιτάκησ

διευθυντής εντυπης εκδοσης Τάσος Μπρεκουλάκης

δεσποινα τριβολη

shortcut

βοηθος αρχισυντακτη Νίκος Ευσταθίου αρχισυνταξία podcasts Μερόπη Κοκκίνη

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

αρχισυνταξια newsroom Πάνος Σάκκας

16

διευθυντρια ampa.lifo.gr Χριστίνα Γαλανοπούλου ––––––

Η ΡΈΝΙΑ ΛΟΥΙΖΊΔΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΑΘΗΝΑΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

ατελιέ αrt director Βανέσσα Φερλέ, Μαργαρίτα Καμαριώτη

direct sales director Κώστας Μαντάς

αssistant art director Μπιάνκα Σαμαρά

senior advertising manager Άννα Λαπαρδάγια

φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης, Πάρις Ταβιτιάν, Freddie F., Γιώργος Αδάμος, Γιώργος Ξανθινάκης

direct sales Γιώργος Λυκουργιώτης, Ευθύμης Παχής

advertising coordinator Κατερίνα Κουρμούζη (kkourmouzi@lifo.gr)

23

ΠΑΡΑΣΤΆΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΧΩΡΊΣΟΥΝ ΦΈΤΟΣ

head of creative Βασίλης Καψάσκης digital campaign manager Γιώργος Γιαννή

20 65

commercial creative director Λευτέρης Κεφαλάς ––––––

παρακαλουμε ανακυκλωστε

newsroom Κατερίνα Αγριμανάκη, Ρούλα Βλασσοπούλου (βοηθοί αρχισυντάκτη), Ελισάβετ Δαπόντε, Σόφη Ζιώγου, Δημήτρης Μακκός, Ευτυχία Μιλέτση, Φιλιώ Ράγκου ––––––

ε μπ ο ρ ι κ ο τμη μα advertising director Ξένια Στασινοπούλου

advertising manager Δημήτρης Βουκελάτος (dvoukelatos@lifo.gr)

132

συ ν τα ξ η συντακτικη ομαδα Θοδωρής Αντωνόπουλος, Λουίζα Αρκουμανέα, Γιάννης Βασιλείου, Ευτύχης Βαρδουλάκης, Μίνα Καλογερά, Ματίνα Καλτάκη, Ματούλα Κουστένη, Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, Γιάννης Κωνσταντινίδης, Τίνα Μανδηλαρά, Νίκος Μπακουνάκης, Γλυκερία Μπασδέκη, Αργυρώ Μποζώνη, Γιάννης Πανταζόπουλος, Στεφανία Παπαδημητρίου, Σταυρούλα Παπασπύρου, Μαρία Παππά, Ζωή Παρασίδη, Χρήστος Παρίδης, Δημήτρης Πολιτάκης, Αφροδίτη Σακκά, Νικόλας Σεβαστάκης, Φώτης Σεργουλόπουλος, Βασιλική Σιούτη, Βίβιαν Στεργίου, Δημήτρης Π. Σωτηρόπουλος, Δέσποινα Τριβόλη, Κορίνα Φαρμακόρη, Γιώργος Ψωμιάδης

ψηφιακή ανάπτυξη/ προγραμματισμός lifo.gr Άγγελος Παπαστεργίου ––––––

διαμόρφωση ψηφιακής εκδοσης Νινέττα Γιακιντζή, Μαρούσα Θωμά επιμελεια κειμένων Μαρία Δρουκοπούλου, Μυρτώ Αθανασοπούλου –––––– λογιστηριο οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης, Άκης Ιωάννου, Έφη Ηλιοπούλου γραμματεία Βιβίκα Ανδριανάτου –––––– κωδικος εντυπου 7639

27.10.22 – lifo

3

Feedback

«42497»: Τι σημαίνει αυτός ο αριθμός στη νέα παράσταση του Γιώργου Καπουτζίδη; Το νέο έργο του Γιώργου Καπουτζίδη στο θέατρο Ήβη έχει παράξενο τίτλο, έναν αριθμό. Στο μέρος όπου διαδραματίζεται η θερμοκρασία είναι 57 βαθμοί και η υγρασία 97%.

ΑΠΟΨΗ

Η τηλεόραση ενσαρκώνει τον ρόλο του ενισχυτή της φρίκης

ΤΗΣ ΖΩΉΣ ΠΑΡΑΣΊΔΗ

Οι «παροικίες» των Καρπάθιων βρίσκονται στο Μαρούσι και στον Πειραιά, στην Καλλίπολη και στην Αμφιάλη, στην περιοχή του Αγίου Μηνά. Τα παλιά τους καφενεία στο λιμάνι έχουν κλείσει πλέον. Υπάρχει όμως ακόμα ένα που λειτουργεί στο κέντρο της Αθήνας και συγκεντρώνει τόσο τους παλιούς όσο και τους νεότερους που μπλέκονται με τους ανθρώπους της αγοράς και τους τουρίστες τις καθημερινές, με τους φοιτητές που μαθαίνουν τα μέρη όπου στήνονται γλέντια στα οποία μπορούν να ξημερωθούν χωρίς να ξοδέψουν μια περιουσία. Ήταν 1982 όταν τρία αδέρφια από την Όλυμπο της Καρπάθου έστησαν το καφενείο τους στον δρόμο της Ευριπίδου, έναν από τους πιο εμπορικούς δρόμους της Αθήνας.

4 lifo – 27.10.22

pageviews

LiFO.gr

Καφενείο Καστέλλο: Ένα καρπαθιώτικο στέκι που μετρά 40 χρόνια στην Αθήνα

ti δ ι α β α σ α με αυ τη την εβ δομ α δ α σ το

ΓΕΥ ΣΗ

podcasts που αξίζει να ακούσετε

ΤΗΣ ΑΡΓΥΡΏΣ ΜΠΟΖΏΝΗ

ΤΟΥ ΝΊΚΟΥ ΕΥΣΤΑΘΊΟΥ

Στην ήδη ζοφερή πραγματικότητα που ζούμε, η ελληνική τηλεόραση επέλεξε να καλύψει τα γεγονότα ενσαρκώνοντας τον ρόλο του ενισχυτή της φρίκης. Δεν ήταν μονάχα η συνήθης προσέγγιση του μεγεθυντικού φακού. Όχι, ορισμένες τηλεοπτικές στιγμές των τελευταίων ημερών ξεπέρασαν τα όρια του ευτελούς. Θα υπέθετα πως άνθρωποι που συνειδητά έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στον χώρο της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας, έμπειροι δημοσιογράφοι με χρόνια εμπειρίας στα τηλεοπτικά πλατό, θα είχαν το ένστικτο να κατανοήσουν πως δεν νοείται οι φωτογραφίες της σεξουαλικής κακοποίησης ενός 11χρονου παιδιού να αποτελούν υλικό έμπνευσης και talking points για τον πρωινό σχολιασμό μιας ομάδας τηλεπανελιστών.

5

ΘΕΑΤΡΟ

Οι λέξεις θα ακούγονταν βαρύγδουπες για την περιγραφή του έργου και έτσι ο Γιώργος Καπουτζίδης, συγγραφέας και σκηνοθέτης της παράστασης 42497, στην οποία οι άνθρωποι δεν έχουν ονόματα, ούτε καν ανάμνηση παλιών ονομάτων, αλλά είναι αριθμοί, αποφάσισε ότι αυτός ο τίτλος αντικατοπτρίζει την αλήθεια και τη συγκεκριμένη κατάσταση, ένας κωδικός αριθμός σαν τόσους που έχουμε και στην αληθινή ζωή, ένας κωδικός εξόδου και διαφυγής στον πάνω κόσμο, στον παλιό κόσμο που δεν έχουμε γνωρίσει. Η συγγραφή αυτού του έργου, που κράτησε από τον Ιανουάριο μέχρι τον Αύγουστο του 2022, δεν έχει επιρροές από τη λογοτεχνία κι ας μοιάζει με οργουελική προφητεία ή καφκική αλήθεια. Αυτός ο κάτω κόσμος, ο υπόγειος, μοιάζει πολύ με τον ασφυκτικό κόσμο που έζησε ο πλανήτης και ο καθένας μας προσωπικά μέσα στην πανδημία, ένα πρόσφατο παρελθόν του γένους των ανθρώπων με ανεξίτηλα τα ίχνη του στις συμπεριφορές, μια αναφορά σε λειτουργίες που άρχισαν να μοιάζουν αφύσικες και δυσπρόσιτες και απαγορευμένες, όπως μια βόλτα ή μια συνάντηση. « Έζησα κάτι διαφορετικό που δεν το ζήσατε όσοι μείνατε στην πόλη και εγώ το έζησα για πρώτη φορά. Ήμουνα στην Αίγινα όλο αυτό διάστημα και περπατούσα στη φύση, είδα την άνοιξη που στην πόλη δεν την καταλαβαίνεις – ούτε το καλοκαίρι τη βλέπεις έτσι την Αίγινα, έρχεσαι και πας στη θάλασσα. Είδα κάτι άλλο λοιπόν, την άνοιξη, το φως, τη θάλασσα όπως δεν την έχω ξαναδεί. Αυτά δεν τα είχα κάνει ποτέ ή τα είχα κάνει όταν ήμουν παιδί και μας πήγαιναν οι γονείς στην εξοχή κάθε Πρωτομαγιά ή Καθαρή Δευτέρα. Στην καραντίνα περνούσα ατέλειωτες ώρες στη φύση, κάθε μέρα έκανα χιλιόμετρα περπατώντας, και στη θάλασσα και στο βουνό. Και η σύνδεση που έχω πλέον με τη φύση με έκανε να θελήσω να γράψω αυτό το έργο», λέει ο Γιώργος Καπουτζίδης. «Παράλληλα, έζησα κι εγώ αυτή την απόσταση και την αποστασιοποίηση, μάλιστα στην Αίγινα δεν μπορούσα να συναντηθώ και με κανέναν. Το ένα είναι αυτό, το άλλο που έζησα είναι ότι εξαιτίας αυτής της επαφής με τη φύση που δεν μπορώ πια να αποχωριστώ μένω μόνιμα στην Αίγινα, άφησα το σπίτι μου στην Αθήνα. Το τρίτο που συνέβη τα τελευταία δυο χρόνια, σε αυτό κιόλας το θέατρο, στο Ήβη, ήταν η απώλεια του φίλου μου, του Πάνου Νάτση. Ήμασταν μαζί την Παρασκευή και την Κυριακή ήμουν εδώ και κοίταζα τον καναπέ όπου καθόμασταν κι εκείνος δεν ήταν εκεί, στη θέση του, και μου φαινόταν αδιανόητο. Και μετά ήρθε ο Ευθύμης και έπαιζε τον ρόλο και φορούσε τα ρούχα του κι αυτό ήταν παράξενο, ξένο. Γι’ αυτό οι άνθρωποι σε αυτό το έργο παίρνουν τη θέση κάποιων άλλων που έχουν φύγει με έναν συγκεκριμένο τρόπο, φοράνε τα ρούχα των προηγούμενων και έχουν το όνομά τους, δηλαδή τον αριθμό τους, είναι μια αναφορά σε μια κατάσταση απώλειας».

Ακολουθήστε τα podcasts της LiFO στην Apple, στο Spotify ή στην Google.

1

Τα πάντα για το 63ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης «PULP FICTION» ΜΕ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΚΟΥΤΣΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟ

2

«Πολιτεία και πρυτανικές αρχές άφησαν τις εστίες να μοιάζουν με γκέτο» «LIFO POLITICS» ΜΕ ΤΗ ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΣΙΟΥΤΗ

3

Τα Fake News της Εκκλησίας: Η περίπτωση του Λυκαβηττού «FAKE NEWS» ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΗ ΔΗΜΟΚΙΔΗ

4

Γιατί μας αρέσει ο Εντουάρ Λουί;

ΤΡΟΠΟΣ ΖΩΗΣ

«ΒΙΒΛΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ» ΜΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΠΑΚΟΥΝΑΚΗ

Η ασυνήθιστη φιλία ενός αγοριού και ενός εντόμου Το ημερολόγιο του 16χρονου μαθητή Γιώργου Αυγερινού καταγράφει την άνθηση της στοργικής σχέσης του με την Ιζαμπέλα, έναν κομψό, πράσινο γρύλο. ΤΟΥ M.HULOT

Δεν θυμάμαι ποιος μου έστειλε πρόσκληση για να μπω στην ομάδα Insects of Greece and Cyprus στο Facebook, αλλά τα τρία χρόνια που είμαι μέλος της έχω παρακολουθήσει άπειρες συζητήσεις και ποστ που αφορούν τα ελληνικά έντομα. Τα περισσότερα που ανεβαίνουν είναι απορίες των μελών για το είδος των εντόμων που έχουν φωτογραφίσει και αφορούν ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, από την επιστημονική τους ονομασία μέχρι το αν είναι επικίνδυνα. Από μια στιγμή και ύστερα δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον αν δεν είσαι nerd με τα έντομα ή ειδικός επιστήμονας. Μέχρι που τον περασμένο Ιούλιο εμφανίστηκε η Ιζαμπέλα. Η Ιζαμπέλα ήταν ένα είδος γρύλου, πράσινου κομψού γρύλου, το επιστημονικό όνομα του οποίου είναι Acrometopa servillea, που κάποιο μέλος της ομάδας εμφάνισε ξαφνικά στο timeline. Από τις αρχές του Ιουλίου η Ιζαμπέλα έγινε η πρωταγωνίστρια ενός πρωτότυπου ημερολογίου με θέμα τη σχέση στοργής που αναπτύχθηκε μεταξύ ενός ανθρώπου και ενός γρύλου, το οποίο παρακολούθησα με μεγάλο ενδιαφέρον μέσα στον καλοκαιρινό καταιγισμό από ποστ φωτογραφιών διακοπών και «καυτής» επικαιρότητας.

5

Μπορεί η γυναικεία ματιά στην τέχνη να καταργήσει το ανδρικό angle που επικρατεί; «Η ΣΤΕΓΗ ΣΤΗ LIFO», ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗ ΣΤΕΓΗ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΩΝΑΣΗ, ΜΕ ΤΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΓΑΛΑΝΟΠΟΥΛΟΥ, ΤΗΝ ΗΛΙΑΝΑ ΦΩΚΙΑΝΑΚΗ, ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΜΠΑΜΠΙΛΗ ΚΑΙ ΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

27.10.22 – lifo

5

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

«cascade» του δημήτρη κόκορη 20/10-26/11, γκαλερί Άλμα Ο Δημήτρης Κόκορης, στην πρώτη του ατομική έκθεση με τίτλο «Cascade», επηρεασμένος από τα εθνολογικά στοιχεία άλλων πολιτισμών, βάζει περίγραμμα στη σκέψη του και αρθρώνει εικονικά την επιθυμία. Η επιμέλεια είναι της Ειρήνης-Μαρίας Νανούρη, ιστορικού τέχνης στην ΑΣΚT.

6 lifo – 27.10.22

cascade, ink on paper, 100x 70cm, 2022

iLoveAthens

20/10-26/11, γκαλερί Άλμα, Υψηλάντου 24, Κολωνάκι, Τρ.-Παρ. 11:00-20:00, Τετ. & Σάβ. 11:00-15:00, είσοδος ελεύθερη

27.10.22 – lifo

7

talkofthetown 27 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ— 2 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2022 Νο 745 • Για το «παιδί με το γρατσουνισμένο γόνατο» • Κατά φαντασίαν ασθενείς • «Guillermo del Toro's Cabinet of Curiosities»: Οκτώ σουίτες ορχηστρικού τρόμου 8 lifo – 27.10.22

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ

Η υπόθεση Πάτση πλήττει την κυβέρνηση και η αναβολή των αποφάσεων για την τιμή του φυσικού αερίου την ενότητα της Ε.Ε Μπορεί η ασυμβίβαστη με τη βουλευτική ιδιότητα επιχειρηματική δραστηριότητα του βουλευτή Γρεβενών Ανδρέα Πάτση να μην αφορά άμεσα το κυβερνητικό έργο, εκθέτει όμως ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση και το Μέγαρο Μαξίμου.

απ ό τ h βασι λ ι κη σιου τ η

Ο βουλευτής που πήρε τραπεζικό δάνειο 4,3 εκατομμυρίων για να αγοράσει από την ίδια τράπεζα κόκκινα δάνεια ύψους 63 εκατομμυρίων προκάλεσε νέα κυβερνητική κρίση, πάνω που το Μαξίμου πίστευε ότι έκλεισε την υπόθεση των υποκλοπών, με ένα θέμα που ευαισθητοποιεί μάλλον πολύ περισσότερο την κοινή γνώμη. Ο ίδιος ο βουλευτής, ο οποίος είναι δικηγόρος που ειδικεύεται σε θέματα τραπεζών (επί σειρά ετών στον κύκλο του τραπεζίτη Μιχάλη Σάλλα), παραδέχθηκε ότι έχει off-shore, κάτι που απαγορεύεται από τον νόμο, με τη δικαιολογία (που δεν πείθει κανέναν) πως δεν γνώριζε τον νόμο και δεν τον είχε ενημερώσει κανένας ως νέο βουλευτή. Παραδέχθηκε επίσης τη σύμβαση με τα ΕΛΤΑ, μέσω εταιρείας που εκπροσωπεί, και της οποίας οι αμοιβές ξεπέρασαν το ένα εκατομμύριο ευρώ σχεδόν σε έναν χρόνο. Δεν είναι λαϊκισμός η διαπίστωση πως την ώρα που οι εργαζόμενοι βλέπουν με τρόμο την αγοραστική τους δύναμη να κατρακυλά, κυβερνητικοί βουλευτές προκαλούν την κοινή γνώμη, βγάζοντας (πολλά και απαγορευμένα) λεφτά από το ελληνικό Δημόσιο. Η υπόθεση Πάτση ανέδειξε άλλη μία ελληνική πολιτική παθογένεια, για την οποία ευθύνονται διαχρονικά και διακομματικά όλες οι κυβερνήσεις – και ούτε αυτή αποτέλεσε την εξαίρεση. Ο Ανδρέας Πάτσης, όπως και κάθε βουλευτής, ελέγχεται μέσω της δήλωσης του «πόθεν έσχες» που καταθέτει στη Βουλή. Το γραφείο του προέδρου της Επιτροπής Ελέγχου Δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης έστειλε στα ΜΜΕ μια ανακοίνωση η οποία ανέφερε ότι μετά από καταγγελία που είχε γίνει ξανά γι' αυτόν το 2019, έγινε έλεγχος στη δήλωσή του και απλώς εντοπίστηκαν κάποιες «ανακρίβειες στην καταγραφή των συμμετοχών του και μη δηλωθείσα επένδυση, οι οποίες συμπληρώθηκαν καθώς προσκομίστηκαν τα απαραίτητα παραστατικά στις εμπρόθεσμες τροποποιητικές δηλώσεις του που έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή». Η Επιτροπή βεβαίως οφείλει να λογοδοτήσει και αυτή πλέον, αλλά η αλήθεια είναι ότι αυτά (έλεγχοι που δεν είναι έλεγχοι) έχουν ξαναγίνει. Από υπουργούς που έμεναν σε πανάκριβες κατοικίες τις οποίες είχαν αγοράσει μέσω off-shore και εμφανίζονταν να τις νοικιάζουν και, όταν ελέγχθηκαν, βρέθηκαν εντάξει, μέχρι υπουργό που είχε ξεχάσει να δηλώσει ένα εκατομμύριο και τον ειδοποίησαν να το διορθώσει (τον περίμεναν μάλιστα αρκετό καιρό) ή βουλευτές και κυβερνητικά στελέχη που ξεχνούσαν να μεταβιβάσουν εταιρείες τους με τις οποίες έπαιρναν δουλειές του Δημοσίου. Κάποιες λίγες περιπτώσεις, μετρημένες στα δάχτυλα, έγιναν γνωστές. Αλλά ακόμα και σε αυτές, αντί να υπάρξουν συνέπειες, απλώς ειδοποιήθηκαν οι βουλευτές για να προβούν σε διορθώσεις. Αυτή είναι η πρακτική που ισχύει άτυπα εδώ και πολλά χρόνια, όπως ανέφερε στη LiFO πρώην μέλος της Επιτροπής Ελέγχου της Βουλής.

27.10.22 – lifo

9

TALKING POINTS

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΤΑΗΜΕΡΟ

Θ

α περίμενε κανείς μετά την πτώχευση και τα δέκα χρόνια μνημονίων ότι στην Ελλάδα κάτι θα άλλαζε, αλλά δεν άλλαξε τίποτα. Ούτε αυτή η κυβέρνηση, παρότι προβάλλει ως πλεονέκτημά της τη «θεσμικότητα», έπραξε το παραμικρό υπέρ των θεσμών της διαφάνειας και της λογοδοσίας. Γι’ αυτό και προκύπτουν περιπτώσεις Πάτση και θα συνεχίσουν να προκύπτουν, οριζόντια και διακομματικά. Αυτήν τη φορά όμως είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η Νέα Δημοκρατία που έχουν εκτεθεί και καμία δικαιολογία δεν είναι ικανή να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ Covid-19 και γρίπη: Ο κίνδυνος της διπλής επιδημίας α π ό τ ο ν γ ι ά ν ν η π α ν τα ζ ό π ουλο

ΤΟ ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΔΙΧΑΖΕΙ ΤΗΝ Ε.Ε.

α πό τh βα σι λι κη σ ιου τη

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίζεται η δυστοκία σχετικά με τη δυνατότητα εύρεσης κοινής πολιτικής για την τιμή του φυσικού αερίου, την οποία η Γαλλία και η συμμαχία των χωρών στην οποία ανήκει και η Ελλάδα θέλουν να περιορίσουν μέσω του πλαφόν, αλλά βρίσκουν απέναντί τους τη Γερμανία που ενδιαφέρεται μόνο για την ποσότητα και όχι για την τιμή. Στην τελευταία σύνοδο κορυφής επιχείρησαν να κρύψουν τη διαφωνία μέσα από επικοινωνιακά τεχνάσματα, εμφανίζοντας όλες τις πλευρές να υποχωρούν. Η αλήθεια είναι ότι η Γερμανία επιμένει και οι υπόλοιποι συνεχίζουν να την πιέζουν, με τις διαφωνίες να συνεχίζονται. Και αυτό δεν κατάφεραν να το κρύψουν επιτυχώς για πολύ. Το πολυαναμενόμενο συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας της Ε.Ε. πραγματοποιήθηκε χωρίς να ληφθούν οι αποφάσεις που υποτίθεται ότι θα λάμβανε με εξειδικευμένα μέτρα, επιβεβαιώνοντας το χάσμα που εξακολουθεί να υπάρχει. Η νέα συνάντηση θα γίνει στις 24 Νοεμβρίου με την ελπίδα να έχει βρεθεί μια φόρμα συμβιβασμού (παρότι ο χρόνος περνά και οι χώρες μπαίνουν στον χειμώνα), διαφορετικά το θέμα θα παραπεμφθεί στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Δεκέμβριο και αυτό δεν θα είναι θετική εξέλιξη. Ήδη το ζήτημα αυτό μαζί με διάφορες πτυχές του Ουκρανικού έχουν προκαλέσει έναν εκνευρισμό στις γαλλογερμανικές σχέσεις, παρά την προσπάθεια να υποβαθμιστεί.

talkofthetown

ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ Ο ΣΥΡΙΖΑ

10 lifo – 27.10.22

Τα προβλήματα και τους κακούς χειρισμούς της κυβέρνησης όπως και την κρίση που προκαλεί το θέμα των τιμών της ενέργειας προσπαθεί να εκμεταλλευτεί ευλόγως ο ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να ξεκολλήσουν τα ποσοστά του, καθώς παρατηρεί ότι ούτε το σκάνδαλο των υποκλοπών κατάφερε να μειώσει τη διαφορά του με το κυβερνών κόμμα. Έχοντας διαπιστώσει και από μετρήσεις ότι τα εθνικά αποτελούν ένα σχετικά αδύναμο σημείο του ΣΥΡΙΖΑ στην κοινή γνώμη, ο Αλέξης Τσίπρας με τη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ επιχείρησε να βγει στην αντεπίθεση, προτείνοντας την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια νότια και δυτικά της Κρήτης. Για το θέμα αυτό κάποτε είχε αφήσει αιχμές ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, όταν αποχωρούσε από την κυβέρνησή του, υποστηρίζοντας ότι, ενώ τα είχε όλα έτοιμα, εκείνος δεν θέλησε τότε να το προχωρήσει. Τώρα όμως φαίνεται ότι ο Αλέξης Τσίπρας θεωρεί ότι είναι η κατάλληλη στιγμή. Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θέλησε να απαντήσει και στην κριτική που δέχεται το κόμμα του, λέγοντας: «Όποιος θεωρεί ότι κακώς δίνουμε όπλα στην Ουκρανία “είναι με τον Πούτιν”. Όποιος εντοπίζει λάθη στην εξωτερική πολιτική “είναι με τον Ερντογάν”. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητεί την ενότητά μας απέναντι στον Ερντογάν». Ανέφερε πως είχε ζητήσει από την κυβέρνηση να αναλάβει μια πρωτοβουλία ενεργητικής διπλωματίας «με μια θετική ατζέντα στα ευρωτουρκικά και να συνδέσει την προοπτική της τελωνειακής αναθεώρησης Ευρωπαϊκής Ένωσης - Τουρκίας με τη Χάγη». Για τους εξοπλισμούς είπε: «Ασκήσαμε έντονη κριτική σε κάποιους εξοπλισμούς που έγιναν, κατά την άποψή μας, χωρίς να υπάρχει σχέδιο και αίτημα από την πλευρά των επιτελείων μας και οι οποίοι βγάζουν τον προϋπολογισμό μας πολύ έξω από τις δυνατότητές μας. Μην ξεχνάμε ότι είμαστε μια χώρα που πριν από λίγα χρόνια χρεοκόπησε». Για το θέμα του φράχτη στον Έβρο, ένα ζήτημα που διχάζει και το δικό του κόμμα, ο Αλέξης Τσίπρας υποστήριξε ότι η βασική κριτική τους είναι «ότι είναι περισσότερο ένα σύμβολο-φετίχ για κάποιους, που είναι αναποτελεσματικό» και ότι «σε κάποια σημεία των συνόρων σου είναι προφανές ότι θα έχεις φράχτη». Για το μεταναστευτικό-προσφυγικό δεν ήταν πολύ συγκεκριμένος, μίλησε γενικότερα, λέγοντας πως δεν υπάρχουν εύκολες λύσεις, «υπάρχουν όμως λύσεις και πρέπει σ’ αυτές να προσανατολιστούμε με βάση και τις αρχές και τις αξίες μας ως χώρας στη διεθνή σφαίρα». Εκτός από τα εθνικά ζητήματα, στα οποία επιδίωξε να απαντήσει συνολικά, σημαντική ήταν και η επισήμανση ότι θέλει κυβέρνηση νικητών και όχι ηττημένων και ότι αν ο ΣΥΡΙΖΑ βγει δεύτερος στις εκλογές, θα υπάρχει ζήτημα ηθικής νομιμοποίησης μιας τέτοιας κυβέρνησης.

Ο αναπληρωτής καθηγητής Επιδημιολογίας - Προληπτικής Ιατρικής στο Εργαστήριο Υγιεινής Επιδημιολογίας και Ιατρικής Στατιστικής της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ, Δημήτρης Παρασκευής, λύνει όλες τις απορίες.

Το πολυαναμενόμενο συμβούλιο των υπουργών Ενέργειας της Ε.Ε. πραγματοποιήθηκε χωρίς να ληφθούν οι αποφάσεις που υποτίθεται ότι θα λάμβανε με εξειδικευμένα μέτρα, επιβεβαιώνοντας το χάσμα που εξακολουθεί να υπάρχει.

Πώς μπορούμε να ξεχωρίσουμε αν έχουμε κορωνοϊό, γρίπη ή κρυολόγημα; Επειδή τα συμπτώματα είναι παρόμοια στην περίπτωση μόλυνσης από κορωνοϊό, τον ιό της γρίπης ή τους ιούς που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα, ο πιο ασφαλής τρόπος για τη σωστή διάγνωση είναι η πραγματοποίηση εξέτασης. Με αυτόν τον τρόπο θα γνωρίζουμε ακριβώς και με ασφάλεια από τι πάσχουμε και ποιες πρέπει να είναι οι επόμενες ενέργειές μας. Μπορούμε να πάρουμε το εμβόλιο της γρίπης και το νέο αναμνηστικό για την Covid-19 ταυτόχρονα; Σύμφωνα με τις οδηγίες της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, το εμβόλιο για τη γρίπη μπορεί να γίνει ταυτόχρονα με το εμβόλιο για τον κορωνοϊό, αλλά σε διαφορετικά ανατομικά σημεία, όπως και οποιαδήποτε άλλη μέρα πριν και μετά το εμβόλιο κατά του κορωνοϊού. Η εποχή της γρίπης πλησιάζει. Τι πρέπει να κάνουμε για να προστατευτούμε; Συστήνεται ισχυρά στις ευπαθείς ομάδες να πραγματοποιήσουν το αντιγριπικό εμβόλιο και επίσης να τηρούν τα προληπτικά μέτρα που είναι παρόμοια με αυτά για τον κορωνοϊό: αποφυγή συγχρωτισμού, χρήση μάσκας στους εσωτερικούς χώρους, απομόνωση σε περίπτωση εμφάνισης συμπτωμάτων, υγιεινή των χεριών, επαρκής αερισμός κλειστών χώρων κ.λπ. Η πανδημία μάς έχει κάνει πιο ευάλωτους στον ιό; Λόγω των μέτρων που εφαρμόστηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας περιορίσαμε σημαντικά την κυκλοφορία των αναπνευστικών ιών, συμπεριλαμβανομένου και του ιού της γρίπης. Αυτό αποτέλεσε ένα σημαντικό επίτευγμα κατά την περίοδο της πανδημίας, γιατί περιορίστηκε σημαντικά η πίεση στο σύστημα υγείας σε μια περίοδο που, λόγω του κορωνοϊού, ήταν υψηλή. Από την άλλη, επειδή η ανοσία έναντι της γρίπης στην κοινότητα, εκτός των ευπαθών ομάδων, αναπτύσσεται μέσω της μόλυνσης με τον ιό, τα προηγούμενα έτη εξασθένησε σε κάποιες ομάδες πληθυσμού, γι’ αυτό εκτιμάται ότι την τρέχουσα περίοδο θα έχουμε μεγαλύτερη διασπορά γρίπης. Πόσο συχνά μπορούμε τελικά να προσβληθούμε από τον κορωνοϊό; Η συχνότητα της μόλυνσης με κορωνοϊό εξαρτάται από τα επίπεδα ανοσίας, πόσο διάστημα έχει μεσολαβήσει από την τελευταία δόση εμβολιασμού ή τη μόλυνση με τον ιό, με ποια υποπαραλλαγή έχουμε μολυνθεί ή από το είδος του εμβολίου που έχουμε πραγματοποιήσει σε συνάρτηση με την υποπαραλλαγή που κυκλοφορεί στην κοινότητα. Επίσης, ο κίνδυνος μόλυνσης εξαρτάται από το πόσο συχνά ερχόμαστε σε επαφή με άτομα που έχουν μολυνθεί και από το αν εμείς ή η υπόλοιπη κοινότητα τηρούμε τα προληπτικά μέτρα. Με άλλα λόγια, εξαρτάται κυρίως από το πόσο πρόσφατα έχουμε εμβολιαστεί ή μολυνθεί σε συνδυασμό και με άλλες παραμέτρους.

Eάν το τεστ βγαίνει αρνητικό, υπάρχει περίπτωση τελικά να έχω Covid; Υπάρχει πιθανότητα να έχουμε μολυνθεί πολύ πρόσφατα (π.χ. τις τελευταίες μια-δυο ημέρες), αλλά το τεστ να βγαίνει θετικό, ή μπορεί να είμαστε ασυμπτωματικοί με πολύ χαμηλό φορτίο και επίσης το τεστ να είναι αρνητικό. Αν έχουμε υψηλή υποψία μόλυνσης, θα πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στις επαφές μας με τα ευπαθή άτομα και να κάνουμε χρήση μάσκας.

Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

27.10.22 – lifo

11

aπό τη

βα σ ι λι κή γ ε ωρ γι άδου

FLASHLIGHT

FOOTNOTES

Για το «παιδί με το γρατσουνισμένο γόνατο»*

Κατά φαντασίαν ασθενείς

Τ Οι υψηλής πολιτικής διευθετήσεις για την προστασία παιδιών και εφήβων, όσο πολύτιμες κι αν είναι, δεν είναι επαρκείς.

Η Βασιλική Γεωργιάδου είναι καθηγήτρια Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας στο Πάντειο

talkofthetown

Πανεπιστήμιο.

12 lifo – 27.10.22

Γιατί έχουμε γίνει όλοι υποχόνδριοι;

Ποτέ άλλοτε δεν ήρθαμε αντιμέτωποι ως ελληνική κοινωνία της Μεταπολίτευσης με μια τόσο φρικώδη υπόθεση κακοποίησης ανηλίκου και ποτέ άλλοτε η αδράνεια δεν ήταν τόσο εκκωφαντική. ο ότι συχνά τα παιδιά και οι έφηβοι είναι τα πρώτα και μεγαλύτερα θύματα μέσα στον κόσμο των ενηλίκων αποτελεί μια σκληρή πραγματικότητα. Δεν πάνε πολλές δεκαετίες που στις κοινωνίες του δυτικού κόσμου τα παιδιά είχαν δύσκολους ρόλους να διεκπεραιώσουν μέσα στην οικογένεια, στην κοινότητα και στην αγορά εργασίας που ήταν ασύμβατοι με την ηλικία τους και με μια υπό διαμόρφωση και εύθραυστη ψυχοδομή. Παρότι εκθειάζονται νοσταλγικά οι «παραδοσιακές κοινωνίες», σε αυτές επικρατούσε αυθαιρεσία και σκληρότητα σε σχέση με τις μεθόδους ανατροφής και τις εξουσιαστικές ιεραρχίες που συνόδευαν το κυρίαρχο πατριαρχικό πρότυπο. Ο αυταρχισμός και η υπακοή είχαν κεντρική θέση μέσα σε αυτές τις κοινωνίες, ενώ τα δικαιώματα του παιδιού παρέμεναν μια άγνωστη θεματική. Οι διεθνείς συμβάσεις και τα ειδικά πρωτόκολλα που υιοθετούνται από διεθνείς οργανισμούς (όπως ο ΟΗΕ) στον ύστερο μεταπολεμικό κόσμο και έχουν επικυρωθεί από πολλές χώρες επιχειρούν να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται τα παιδιά και οι έφηβοι, αναγνωρίζοντας δικαιώματα σε κάθε φάση της ανηλικότητας, κατοχυρώνοντας τρόπους φροντίδας και προστατεύοντας την ευαλωτότητα που συνδέεται με την ιδιότητα του ανήλικου ανθρώπου. Ωστόσο, οι υψηλής πολιτικής διευθετήσεις για την προστασία παιδιών και εφήβων, όσο πολύτιμες κι αν είναι, δεν είναι επαρκείς. Όσοι στόχοι (εκπαιδευτικοί, κοινωνικής ευημερίας, εξάλειψης διακρίσεων, φτώχειας κ.ά.) κι αν τεθούν και όσες θεμελιώδεις αρχές κι αν καθιερωθούν σε επίπεδο διεθνών συμβάσεων, η αναγνώριση των προβλημάτων κάθε ανήλικου που βρίσκεται σε κατάσταση ανάγκης, ευαλωτότητας ή απειλής παραμένει περιορισμένη. Η δημοκρατική πολιτεία και το κοινωνικό κράτος έρχονται να συνδράμουν προς την κατεύθυνση της προστασίας της ανηλικότητας τόσο σε επίπεδο έννομης τάξης όσο και σε ευρύτερο θεσμικό επίπεδο. Όμως, ακόμη κι έτσι η προστασία της ανηλικότητας, που έχει κυρίως επιδοματικά χαρακτηριστικά και είναι πρωτίστως οικογενειοκεντρική, υπό την έννοια ότι το κράτος ενισχύει οικονομικά την οικογένεια για τη φροντίδα και την προστασία του ανηλίκου, αφήνει κενά σε φαινόμενα όπως εκείνα της ενδοοικογενειακής βίας, της παραμέλησης ή και της εκμετάλλευσης παιδιών από τον άμεσο περίγυρό τους. Για την αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων ένα σύστημα κοινωνικής προστασίας που βασίζεται στην εγγύτητα και στην παροχή υπηρεσιών με τη διαμεσολάβηση ειδικών «πρώτης γραμμής», οι οποίοι χτίζουν σχέσεις εμπιστοσύνης με τα θύματα, θα μπορούσε να αποδειχθεί αποτελεσματικό στην έγκαιρη αντιμετώπιση των προβλημάτων ευαλωτότητας παιδιών και εφήβων, ιδίως όταν καταρρέει η γραμμή άμυνας της οικογένειας και του άμεσου κοινωνικού περίγυρου. Μιλώντας γενικά για μορφές κοινωνικής προστασίας, η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών σε επίπεδο «πρώτης γραμμής», παρά τις όποιες κριτικές, διασφαλίζει την προσωπική επαφή και εστιάζει στον εντοπισμό πραγματικών αναγκών που πολλές φορές είναι «αόρατες», κρυμμένες πίσω από συμβάσεις, αναστολές ή φόβους που κρατούν μακριά όσους έχουν πραγματικά ανάγκη τις υπηρεσίες κοινωνικής προστασίας. Κάτι τέτοιο, το γεγονός δηλαδή ότι σε επίπεδο «πρώτης γραμμής» κοινωνικών υπηρεσιών θα ήταν δυνατό να ανιχνευτούν όσοι έχουν ανάγκη κοινωνικής φροντίδας, είναι κάτι που έχει περισσότερο σημασία για παιδιά και εφήβους. Παρά τη συντήρηση μύθων για την κοινωνική προστασία και αλληλεγγύη που προσφέρεται μέσα από ένα άτυπο δίκτυο κοινωνικών υπηρεσιών που αναλαμβάνει να φέρει σε πέρας κυρίως η οικογένεια, η ανηλικότητα δεν μπορεί με ευθύνη και αποτελεσματικότητα να προστατευτεί χωρίς να υπάρχουν οργανωμένα τυπικά δίκτυα και θεσμοί κοινωνικής φροντίδας. Η πολλαπλή κακοποίηση ενός 11χρονου παιδιού, που ήρθε πρόσφατα στην επιφάνεια αποκαλύπτοντας μια χωρίς όρια βαρβαρότητα στον αστικό ιστό της ελληνικής κοινωνίας καθώς και την κοινωνική εγκατάλειψη ενός ανήλικου θύματος, για την προστασία του οποίου δεν κινητοποιήθηκε κανένα άτυπο κοινωνικό δίκτυο αλλά και καμία κοινωνική υπηρεσία «πρώτης γραμμής», από το σχολείο, την Εκκλησία και τις ΜΚΟ μέχρι τις κοινωνικές δομές της διαμερισματικής κοινότητας, του δήμου και της χώρας, είναι μια υπόθεση που φανερώνει την αποτυχία τόσο του τυπικού συστήματος κοινωνικής προστασίας όσο και των άτυπων μηχανισμών ενός λεγόμενου «σκιώδους κοινωνικού κράτους». Η συγκεκριμένη υπόθεση καταδεικνύει επίσης πόσο αφελές και εν τέλει επικίνδυνο θα ήταν να θεωρήσουμε ότι απροϋπόθετα η οικογένεια και ο άμεσος περίγυρος μπορούν να συμπληρώσουν ή, πολλώ μάλλον, να υποκαταστήσουν θεσμικούς ρόλους στο πεδίο της κοινωνικής προστασίας της ανηλικότητας και ευαλωτότητας. Ποτέ άλλοτε δεν ήρθαμε αντιμέτωποι ως ελληνική κοινωνία της Μεταπολίτευσης με μια τόσο φρικώδη υπόθεση κακοποίησης ανηλίκου και ποτέ άλλοτε η αδράνεια δεν ήταν τόσο εκκωφαντική. Δεν θέλω να γίνω μελό, αλλά δεν μου φαίνεται άστοχη η εικασία ότι τα κοινωνικο-οικονομικά χαρακτηριστικά του «αδύναμου» και «χαμένου» που αποδίδονται στον στενό οικογενειακό περίγυρο ήταν εκείνα που πιθανώς να έβαλαν φρένο στην κινητοποίηση ενός ουσιαστικού ενδιαφέροντος για τη φροντίδα αυτού του συγκεκριμένου παιδιού. Σε μια περίοδο εγρήγορσης σε ζητήματα δικαιωμάτων και μεγαλύτερης διαθεσιμότητας στην καταγγελία κακοποιητικών συμπεριφορών προξενεί αν μη τι άλλο εντύπωση ότι ουδείς είδε ή, έστω, διαισθάνθηκε το πραγματικό δράμα μιας ανήλικης στην προεφηβεία. Ανεξάρτητα από τη δικαστική πορεία της υπόθεσης, υπάρχει ένα μεγάλο κοινωνικό έλλειμμα από το οποίο απορρέει ένα ιδιαίτερο κοινωνικό χρέος απέναντι στο θύμα προκειμένου να επουλωθούν τα βαθιά τραύματα και να επιχειρηθεί να αντιστραφούν σκληρές εμπειρίες που αφήνουν ένα επώδυνο σωματικό και ψυχικό αποτύπωμα. *Από το «Ήλιος ο Πρώτος» του Οδυσσέα Ελύτη

απ ό τ η δεσπ ο ι να τ ρι β ολ η

Στ’ αλήθεια, όμως, ο υποχόνδριος υποφέρει, νιώθει ευάλωτος, θέλει να βάλει μια τάξη στο χάος, έχει πράγματι ανάγκη από βοήθεια.

Υ

πάρχει ένας εύκολος τρόπος να καταλάβεις αν κάποιος είναι υποχόνδριος. Είναι αυτός που μόλις τον ενημερώσεις συντετριμμένος ότι έχασες ξαφνικά κάποιον φίλο ή γνωστό, σου κάνει δεκάδες ερωτήσεις που αφορούν την υγεία του εκλιπόντα. Εκεί πρέπει να προσέξεις: οι απαντήσεις σου θα χρησιμοποιηθούν ως παρακαταθήκη. Ο υποχόνδριος αποθηκεύει πληροφορίες για την επόμενη φορά που θα νιώσει μια ενόχληση στο στήθος ή θα βγάλει ένα σπυράκι στο αριστερό μάγουλο. Βουτηγμένος στο πένθος σου, με τα μάτια τούμπανα από το κλάμα, δέχεσαι αγωνιώδη ερωτήματα. «Τι συμπτώματα είχε;» (δεν με ενημέρωσε πριν καταρρεύσει), «πονούσε στην πλάτη δηλαδή;» (να τον ρωτήσουμε στο διαγαλαξιακό υπερπέραν αν είχε κάποιον σφάχτη). Οι υποχόνδριοι δεν έχουν κάποιο κοινό χαρακτηριστικό, συνήθως τους ενώνει μόνο η αγωνία τους. Λουσμένοι στον ιδρώτα από τον φόβο τους, με την καρδιά να χτυπάει δυνατά, αναπτύσσουν απίθανες θεωρίες: κάθε πόνος στο στομάχι σκωληκοειδίτιδα, κάθε σπυράκι μελάνωμα, κάθε βήχας και μια πιθανή πνευμονία. Συνήθως χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: η πρώτη είναι οι άνθρωποι που ξημεροβραδιάζονται σε ιατρικά ραντεβού και μιλάνε ακατάπαυστα για τα ιατρικά τους προβλήματα, ζητώντας συμβουλές απ’ όποιον είναι διατεθειμένος να ακούσει. («Δεν έχουμε πει να μη με ξαναπάρεις τηλέφωνο;», είπε κάποια στιγμή μια απαυδισμένη παθολόγος σε μια φίλη μου που την έπαιρνε σχεδόν δύο φορές την εβδομάδα «να της κάνει μια ερώτηση». «Είναι σαν να με χώρισε» μου είπε η φίλη μου, κοιτάζοντάς με με μάτια προδομένου κουταβιού). Η δεύτερη κατηγορία είναι αυτοί που υποφέρουν σιωπηλά στο γραφείο τους σαν τους οσιομάρτυρες, πεπεισμένοι ότι πεθαίνουν από κάποια ανίατη αρρώστια και ότι ο πόνος στα γόνατά τους είναι το τελευταίο στάδιο πριν καταρρεύσουν στον δρόμο ένα φωτεινό πρωινό.

O πιο διάσημος υποχόνδριος χαρακτήρας του θεάτρου, ο Αργκάν στον Κατά φαντασίαν ασθενή του Μολιέρου, παρουσιάζεται σαν καρικατούρα – ένας μελοδραματικός γέρος που ταλαιπωρεί την οικογένειά του κάνοντας κούρες για αρρώστιες που δεν έχει. Στ’ αλήθεια όμως ο υποχόνδριος υποφέρει, νιώθει ευάλωτος, θέλει να βάλει μια τάξη στο χάος, έχει πράγματι ανάγκη από βοήθεια. Μετά την πανδημία, μοιάζει να υπάρχει μια έξαρση σε αυτού του είδους τη συμπεριφορά πράγμα φυσικό, καθώς, μαζί με την υποχονδρία, παρουσίασαν αύξηση όλες οι αγχώδεις διαταραχές. Πέρα από την πανδημία όμως, ο βασικός λόγος που παρουσιάζουμε όλοι συμπτώματα υποχονδρίας είναι το ίντερνετ, εκεί που όλοι γκουγκλάρουμε εναγωνίως τα συμπτώματά μας, προχωρώντας σε όποια αυτοδιάγνωση μας βολεύει. Ψάχνοντας βρήκα πως το φαινόμενο αυτό ονομάζεται cyberchondria - κυβερνοχονδρία (επίσημος ορισμός: ένα συναισθηματικo-συμπεριφορικό μοτίβο όπου οι υπερβολικές διαδικτυακές αναζητήσεις οδηγούν σε αυξημένο άγχος για την κατάσταση της υγείας του ατόμου. Έχει αποδειχθεί ότι σχετίζεται με γενικευμένο άγχος και μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την υγεία και την ευημερία). Όλοι πια επιδεικνύουμε συμπεριφορά υποχόνδριου. Στο «ελληνικό» ίντερνετ, εκεί όπου τα ιατρικά websites μετριούνται στα δάχτυλα ενός χεριού, είναι τρομακτικό το πού μπορεί να φτάσει κανείς, απλώς πατώντας ένα link κι άλλο ένα link κι άλλο ένα link. Και φυσικά υπάρχει και το απόλυτο εισιτήριο για την κόλαση αν είσαι Έλληνας γονιός: τα «ιατρικά» φόρουμ γονέων, εκεί που μπαίνεις απελπισμένος και ψάχνεις τη λέξη «στρεπτόκοκκος» στις 3 το πρωί.

SHORTCUT

«Guillermo del Toro's Cabinet of Curiosities»: Οκτώ σουίτες ορχηστρικού τρόμου α π ό τον δ η μή τρη πολ ι τάκη

Εκτός από μία (άντε δύο) περιπτώσεις επίσης, υπάρχει πάντα ένα τέρας που έρχεται από το πιο σκοτεινό υπερπέραν, με διαφορετική μορφή και υπόσταση κάθε φορά.

Άνιση αλλά εντυπωσιακή κατά τόπους αυτή η ανθολογία μυστηρίου, φαντασίας και υπερφυσικού τρόμου με την υπογραφή του επιφανούς Μεξικανού σκηνοθέτη που ξετυλίγεται αυτή την εβδομάδα στο Netflix με δύο επεισόδια κάθε μέρα.

Μ

ια τηλεοπτική ανθολογία μυστηρίου, φαντασίας και απόκρυφου, υπερφυσικού τρόμου δεν είναι κάτι σπάνιο στις μέρες μας, ειδικά εν όψει Halloween, εδώ όμως έχουμε κάτι τόσο ξεχωριστό όσο και το όνομα/brand του επιφανούς δημιουργού στον τίτλο αυτής της σειράς οκτώ επεισοδίων ή μάλλον οκτώ αυτόνομων ταινιών, διάρκειας από σαράντα πέντε έως εξήντα λεπτά η καθεμιά. Ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο δεν σκηνοθετεί ούτε μία από αυτές (έχει αναμειχθεί όμως στο σενάριο των δύο), όλες τους όμως επιδεικνύουν λιγότερο ή περισσότερο τον σεβασμό στους θεμελιώδεις κανόνες της κλασικής μυθοπλασίας, την εμμονή στη σχεδιαστική λεπτομέρεια και την παιγνιώδη, παραμυθένια διάθεση που χαρακτηρίζει το έργο του. Εμφανίζεται ο ίδιος όμως στην εισαγωγή κάθε «επεισοδίου» ως από μηχανής θεός - αφηγητής - παρουσιαστής, ανακαλώντας το πνεύμα του Χίτσκοκ στη σειρά «Ο Άλφρεντ Χίτσκοκ παρουσιάζει» ή του Ροντ Στέρλινγκ στη «Ζώνη του Λυκόφωτος». Στο τέλος του μικρού μονολόγου του παρουσιάζει και τον εκάστοτε protégé του, τον σκηνοθέτη κάθε ταινίας, ο οποίος εμφανίζεται με τη μορφή ενός αγαλματιδίου – ανάμεσά τους ο διευθυντής φωτογραφίας του Ντελ Τόρο (και κάτοχος Όσκαρ για τη δουλειά του στον Λαβύρινθο του Πάνα), Γκιγιέρμο Ναβάρο, η Τζένιφερ Κεντ (του φοβερού θρίλερ The Babadook) και ο Πάνος Κοσμάτος στην πρώτη του επίσημη δουλειά (και ένα από τα πιο εντυπωσιακά και πιο «αρτζεντικά» κομμάτια αυτής της ανθολογίας) μετά την επιτυχημένη συνεργασία του με τον Νίκολας Κέιτζ στο Mandy. Το καστ είναι ελκυστικά ιδιοσυγκρασιακό –από τον Τιμ Μπλέικ Νέλσον και τον Κρίσπιν Κλόβερ ως τη Νία Βαρντάλος(!) και τον Πίτερ Γουέλερ–, ενώ, ακόμα και οι πιο μονότονες, συμβατικές και προβλέψιμες από τις ιστορίες μυστηρίου και τρόμου που παρουσιάζονται έχουν τη χάρη τους. Σαν μια εγκαταλελειμμένη έπαυλη που κάθε δωμάτιό της είναι στοιχειωμένο από διαφορετικά φαντάσματα, εκτός από διαφορετικό σκηνοθέτη, διαφορετικό συνεργείο και καστ και διαφορετική υπόθεση, κάθε κομμάτι αυτής της ανθολογίας διαθέτει διαφορετικό ύφος και διαφορετικό τόνο. Όμως το πνεύμα του Χ.Φ. Λάβκραφτ, του αγαπημένου συγγραφέα του Ντελ Τόρο, φαίνεται να στοιχειώνει πολλές από τις διαφορετικές προσεγγίσεις, πολύ πιο ξεκάθαρα σε δύο από αυτές που βασίζονται σε ιστορίες του. Εκτός από μία (άντε δύο) περιπτώσεις επίσης, υπάρχει πάντα ένα τέρας που έρχεται από το πιο σκοτεινό υπερπέραν, με διαφορετική μορφή και υπόσταση κάθε φορά. Υπό μία έννοια, πάντως, το «Cabinet of Curiosities» διά χειρός Γκιγιέρμο ντελ Τόρο προκαλεί περισσότερο το δέος για την ποιότητα της παραγωγής παρά τον τρόμο για όσα φριχτά και απόκοσμα συμβαίνουν στους κεντρικούς χαρακτήρες. Παρά τα τέρατα, τους εφιάλτες, τις ανατριχίλες και τους ατέλειωτους αρουραίους (που είναι οι απόλυτοι πρωταγωνιστές του δεύτερου επεισοδίου), παρά τα διαφορετικά θέματα και τα διαφορετικά εργαλεία που χρησιμοποιεί καθένας από τους οκτώ σκηνοθέτες στη δική του/της ανάθεση, παρά το «εννοιακό» (conceptual) βάρος που κουβαλάνε κάποιες από τις ιστορίες που θέλουν να λειτουργήσουν πιο πολύ από τις άλλες ως καίριες παραβολές και αλληγορίες, η ατμόσφαιρα συνολικά έχει κάτι το παλιομοδίτικο. Και όχι μόνο επειδή όλες οι ιστορίες τοποθετούνται στο παρελθόν, το κοντινό (είκοσι με τριάντα χρόνια πριν), το μακρινό και το αιώνιο.

27.10.22 – lifo

13

ΠΩΣ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΕΤΕ ΤΟ ΙΔΑΝΙΚΟ HALLOWEEN ΠΑΡΤΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ Από τον φωτισμό μέχρι τα γλυκά και τις ταινίες, αυτά είναι μερικά tips για να οργανώσετε την τέλεια βραδιά Halloween. από την αφροδίτη σακκά

Σ

καλισμένες κολοκύθες, νυχτερίδες, γλυκά και spooky σκηνικά: κάθε χρόνο τη νύχτα της 31ης Οκτωβρίου εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο φορούν τις πιο τρομακτικές τους στολές και βγαίνουν στους δρόμους για να γιορτάσουν –τι άλλο;– το Halloween. Το Halloween γιορτάζεται εδώ και χιλιάδες χρόνια και έχει τις ρίζες του στην κέλτικη γιορτή «Samhain». Με τα χρόνια, βέβαια, ο εορτασμός του άλλαξε μορφή και περιεχόμενο, καταλήγοντας σε μια γιορτή με περισσότερο ψυχαγωγικό περιεχόμενο παρά θρησκευτικό. Έχοντας πάρει πλέον την ονομασία «Halloween», γιορτάζεται στις ΗΠΑ αλλά και σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες του κόσμου και τα τελευταία χρόνια έχει αγαπηθεί πολύ και στην Ελλάδα. Μπορεί οι Έλληνες να μην κάνουν ακριβώς «trick or treat», αλλά τα Halloween parties έχουν την τιμητική τους αυτή την περίοδο. Γι’ αυτό, φέτος, φτιάξαμε έναν mini οδηγό για να οργανώσετε το τέλειο Halloween πάρτι στο σπίτι σας, δημιουργώντας το ιδανικό spooktacular σκηνικό.

ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΤΟ ΘΕΜΑ Θέλετε ένα πάρτι με καλόγουστες στολές ή έναν διαγωνισμό για την πιο τρομακτική στολή χαρακτήρα από θρίλερ; Ο τρόπος με τον οποίο θα διακοσμήσετε τον χώρο θα επηρεαστεί από το θέμα που θα έχετε. Μπορείτε να έχετε διακριτικές λεπτομέρειες, όπως γιρλάντες με κολοκύθες ή μπισκότα σε σχήμα νυχτερίδας, ή να βάλετε όλη σας τη δημιουργικότητα και να στήσετε ένα ολόκληρο σκηνικό από την αγαπημένη σας ταινία τρόμου. Σε αυτή την περίπτωση, μπορείτε να ζητήσετε από τους καλεσμένους σας να ντυθούν ανάλογα.

ΦΤΙΑΞΤΕ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΦΩΤΙΣΜΟ Κεριά, σποτάκια με led «κρυμμένα» πίσω από έπιπλα, ακόμα και χρωματιστές λάμπες μπορούν να λειτουργήσουν ιδανικά στο σκηνικό σας. Απλώς έχετε κατά νου πως τα σημεία που έχουν φαγητό και ποτό χρειάζεται να έχουν περισσότερο φως, έτσι ώστε να βλέπουν οι καλεσμένοι τι πρόκειται να καταναλώσουν.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΤΕ ΔΙΑΚΟΣΜΗΤΙΚΑ ΣΕ SECOND-HAND ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ Κάθε είδος στολισμού έχει ένα κόστος. Ωστόσο, αν θέλετε να φτιάξετε την τέλεια Halloween ατμόσφαιρα, κάθε λεπτομέρεια μετράει, γι’ αυτό θα χρειαστεί να επενδύσετε στη διακόσμησή σας. Μπορείτε βέβαια να κάνετε την αναζήτησή σας σε καταστήματα με

14 lifo – 27.10.22

second-hand αντικείμενα, ειδικά σε εκείνα που έχουν αντίκες με ιδιαίτερο χαρακτήρα. Κηροπήγια, παλιά ξύλινα έπιπλα και καθρέφτες είναι μερικά από αυτά που μπορείτε να βρείτε και να ενισχύσουν την ατμόσφαιρα του πάρτι.

ΠΕΙΡΑΜΑΤΙΣΤΕΙΤΕ ΜΕ ΤΑ ΦΑΓΗΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΟΤΑ Οι επιλογές για φαγητό και ποτό είναι πολλές, και δεν χρειάζεται να σπαταλήσετε πολλά χρήματα. Για παράδειγμα, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε σανγκρία ως το βασικό σας ποτό, καθώς μοιάζει με αίμα, ενώ μπορείτε να σχεδιάσετε μικρές νεκροκεφαλές πάνω σε μπισκότα, χρησιμοποιώντας απλώς λευκό frosting. Με μια γρήγορη αναζήτηση στο internet θα βρείτε εύκολες και δημιουργικές συνταγές για κάθε γούστο.

ΕΠΙΛΕΞΤΕ ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ (Ή ΠΑΡΑΠΑΝΩ) ΙΔΑΝΙΚΗ ΓΙΑ HALLOWEEN Αναλόγως του είδους του πάρτι που πρόκειται να κάνετε, μπορείτε να δημιουργήσετε μια χαλαρωτική μεν, spooky δε ατμόσφαιρα και να παρακολουθήσετε μια ταινία τρόμου με τους φίλους σας. Από κλασικές μέχρι τα πιο πρόσφατα blockbusters, φτιάξτε ατμόσφαιρα και ίσως αφήσετε και ένα μικρό φως ανοιχτό για εκείνους που φοβούνται. TIP: Μπορείτε να αφιερώσετε ολόκληρο το πάρτι σας σε έναν μαραθώνιο ταινιών τρόμου και σε αυτή την περίπτωση φροντίστε να έχετε φτιάξει μια λίστα με επιλογές.

ΦΤΙΑΞΤΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ PLAYLIST Και πάλι, ανάλογα με το θέμα του Halloween πάρτι σας θα φτιάξετε την αντίστοιχη μουσική playlist. Αν το θέμα σας είναι ατμοσφαιρική βραδιά τρόμου, επιλέξτε μουσική χωρίς στίχους, που θα παίζει στο background. Αν το πάρτι σας έχει spooky θέμα, αλλά ο σκοπός είναι να καταλήξει σε χορό και διασκέδαση, προφανώς θα επιλέξετε τα ανάλογα κομμάτια. Όπως και να έχει, βεβαιωθείτε πως θα έχετε έστω κάποιου είδους μουσική.

ΟΡΓΑΝΩΣΤΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΣΑΣ SPOOKY ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Αν θέλετε το πάρτι σας να έχει έναν πραγματικά Halloween χαρακτήρα, μπορείτε να οργανώσετε δραστηριότητες και παιχνίδια που μπορεί να τρομάξουν τους καλεσμένους σας ή απλώς να τους διασκεδάσουν. Σίγουρα μπορείτε να βασιστείτε στα κλασικά –παιχνίδια με κάρτες ή επιτραπέζια – αλλά και να επινοήσετε δικά σας «trick or treat», έχοντας πάντα κατά νου μην τους τρομάξετε τόσο που να θέλουν να φύγουν.

27.10.22 – lifo

15

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

16 lifo – 27.10.22

Η ΑΦΡΟΔΊΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΆΚΟΥ ΑΓΑΠΆ ΤΙΣ ΚΟΥΒΈΝΤΕΣ «ΕΚΤΌΣ ΘΈΜΑΤΟΣ». ΜΕ ΑΥΤΌ ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΌ ΒΡΕΘΉΚΑΜΕ ΣΤΟ ΔΩΜΆΤΙΟ ΕΝΌΣ ΞΕΝΟΔΟΧΕΊΟΥ ΣΤΟ ΚΈΝΤΡΟ ΤΗΣ ΑΘΉΝΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΊΩΡΗ ΑΠΟΜΌΝΩΣΗ ΣΕ ΣΥΝΘΉΚΕΣ ΗΣΥΧΊΑΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΌΤΗΤΑΣ, ΧΩΡΊΣ ΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟΎΣ, «ΣΑΝ ΚΆΤΙ ΣΥΝΩΜΟΤΙΚΌ ΝΑ ΣΥΜΒΑΊΝΕΙ», ΌΠΩΣ ΔΙΑΠΙΣΤΏΣΑΜΕ, ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΚΙΝΉΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΥΖΉΤΗΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΈΡΑΜΕ ΚΑΘΌΛΟΥ ΠΟΎ ΘΑ ΟΔΗΓΉΣΕΙ. ΠΡΆΓΜΑΤΙ, Η ΚΟΥΒΈΝΤΑ ΞΈΦΕΥΓΕ ΜΕ ΤΡΟΜΕΡΉ ΕΥΚΟΛΊΑ. ΈΝΑ ΜΈΡΟΣ ΑΥΤΉΣ ΤΗΣ ΣΥΖΉΤΗΣΗΣ ΜΕ ΤΗ ΔΙΕΥΘΎΝΤΡΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΎ ΤΟΥ ΙΔΡΎΜΑΤΟΣ ΩΝΆΣΗ ΘΑ ΔΙΑΒΆΣΕΤΕ ΠΑΡΑΚΆΤΩ.

ΑΦΡΟΔΊΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΆΚΟΥ: Η ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ ΕΊΝΑΙ Η ΜΌΝΗ ΑΞΊΑ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΣΗΜΑΣΊΑ

ΣΥΝΈΝΤΕΥΞΗ: ΑΛΈΞΑΝΔΡΟΣ ΔΙΑΚΟΣΆΒΒΑΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ 27.10.22 – lifo

17

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ/ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΥ

18 lifo – 27.10.22

πρόταση που βασίζεται στο πρώτο σύγχρονο κινηματογραφικό έργο που έβγαλε στην επιφάνεια όλη αυτήν τη σαπίλα της ελληνικής οικογένειας με διαφορετικό τρόπο από τον οποίο την παρουσιάζαν μέχρι τότε οι ελληνικές ταινίες. Να σου πω κάτι; Εγώ μεγάλωσα σε ένα ιδιόρρυθμο σπίτι, από αυτά που δεν καταλαβαίνεις ότι είναι ιδιόρρυθμα μέχρι να φύγεις και να δεις άλλα σπίτια, στο οποίο απαγορεύονταν οι ελληνικές ταινίες. Εγώ δεν έχω δει παλιό ελληνικό κινηματογράφο.

— Οπότε δεν ήρθες σε επαφή με τα στερεότυπα του ελληνικού κινηματογράφου όσο ήσουν παιδί. Μιλάμε για πολιτιστικά προϊόντα, ανάμεσα στα οποία υπάρχουν τίτλοι όπως Τον αράπη κι αν τον πλένεις, και είναι ok να παίζονται ακόμα και σήμερα. Ακριβώς. Άρα το Σπιρτόκουτο νομίζω ότι είναι μια πολύ σημαντική ελληνική ταινία. Μπορώ να πω ότι έχω αισθανθεί το ίδιο με το Από την άκρη της πόλης και τον Δεκαπενταύγουστο του Γιάνναρη. Το Σπιρτόκουτο ήρθε κι έριξε βόμβα μες στο σπίτι σου. Το δικό μου σπίτι δεν του έμοιαζε ως προς τους χαρακτήρες. Όμως το αναγνωρίζω. Έχω δει πολλά τέτοια. Το δικό μου Σπιρτόκουτο δεν ήταν σαν κι αυτό. Ήταν αλλιώτικο, με πλήθος τραυμάτων, νοσηρών καταστάσεων, προβληματισμών, με τοξικότητα, ατελείωτες εντάσεις, χαρακτήρες που δεν θα έπρεπε ποτέ να είναι κάτω από την ίδια στέγη. Αν μη τι άλλο, αυτή

κονομίδη είναι κομβικός. Ο Οικονομίδης είναι λες και λειτουργεί προφητικά. Αυτό κάνουν οι καλλιτέχνες. Είναι πλάσματα που διακρίνουν τον ψίθυρο πριν γίνει κραυγή.

— Το Σπιρτόκουτο έκανε πρεμιέρα το 2002 σε μια Ελλάδα που περίμενε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και εξωτερικά δεν είχε καμία σχέση με αυτό που έδειχνε η ταινία. Δηλαδή όσο περίμεναν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, δεν τον άκουγαν τον γείτονα; Δεν την πλάκωνε τη γυναίκα του από πάνω; Δεν άκουσαν καμία γυναίκα να κλαίει; Καμία πόρτα να χτυπάει στις τρεις τα ξημερώματα; Ε, όταν οι άλλοι κοιτούσαν την Τελετή Έναρξης, ο Οικονομίδης άκουγε τι συνέβαινε στο διπλανό διαμέρισμα.

— Εν τω μεταξύ, το κτίριο της Στέγης λειτουργεί συχνά ως καμβάς όπου καθετί που προβάλλεται είναι μια ξεκάθαρη πολιτική θέση. Στο block party προβάλλατε, μεταξύ άλλων, την ατάκα «φτιάξτο το μπουρδέλο» από την ταινία. Σηκώνει πολλές αναγνώσεις. Γι’ αυτό το ζήτησα. Ξεκινώντας από αυτό που διάβαζα εγώ, σε μένα, κοιτάζοντας τη Στέγη, «φτιάξτο το μπουρδέλο». Είναι πολλά που πάνε στραβά γύρω μας. Τι να πρωτοφτιάξεις; Αλλά το πρώτο βήμα είναι να παραδεχτείς ότι κάτι δεν πάει καλά, ξεκινώντας με ριζικές αλλαγές στον εαυτό σου.

— Γι’ αυτό θέλεις η Στέγη να παίρνει θέση σε όσα την αφορούν; Σε αυτά που πιστεύουμε

την ένταση την ξέρω. Άλλες λέξεις, άλλες αγωνίες, άλλες αναφορές, αλλά και η μανία μιας οικογένειας που λέει στο τέλος «γιατί δεν το διαλύουμε τόσο καιρό;». Για τα παιδιά; Για το σπίτι; Ποιος θα το πάρει; – «Κι εγώ μετά θα νοικιάζω;». Από φόβο για το τι θα ακολουθήσει; Κυρίως λόγω της ψευδαίσθησης ότι ζεις για πάντα ή ότι θα ξανάρθεις και θα το κάνεις αλλιώς. Αυτή η εξοικείωση με την κακοποίηση όμως είναι μεγάλη παγίδα και ξεκινά πολύ νωρίς. Μεγαλώνοντας νομίζεις ότι μπορείς να τη διαχειριστείς ή τη δικαιολογείς. Οι ήρωες του Σπιρτόκουτου συμπυκνώνουν αυτήν τη ματαίωση των μεγάλων προσδοκιών που σε μια περίπτωση μπορεί να είναι να γίνει ο γιος γιατρός, σε άλλη να ανοίξει μαγαζί στον Κορυδαλλό, όπως είναι και η υπόθεση του έργου. Το έργο αγγίζει το βάρος της ματσίλας, «πρέπει να είμαι ο άντρας του σπιτιού, ο κουβαλητής, να βγάζω λεφτά, να έχω τον έλεγχο». Και φυσικά ο ρόλος της γυναίκας σε όλα τα έργα του Οι-

ότι έχει νόημα. Κακά τα ψέματα, η Στέγη είναι παιδί του Ιδρύματος Ωνάση. Μπορούμε να μιλάμε και καλούνται να μας ακούσουν συχνά αυτοί που δεν θα άκουγαν τέτοια λόγια. Αν μιλούσα μόνο ως επικεφαλής ενός καλλιτεχνικού οργανισμού, θα με άκουγαν ως επί το πλείστον οι άνθρωποι με τους οποίους συμφωνούμε από πριν. Με την υποστήριξη του Ιδρύματος μπορείς να κάνεις μεγαλύτερη φασαρία, αλλά γυρνάνε τα κεφάλια ακόμα και εκείνων που διαφωνούν ή σε βρίζουν – το γνωστό «τρίζουν τα κόκαλα του Ωνάση». Είναι επιλογή να σε βρίζουν άνθρωποι όταν για σένα αυτό είναι τιμητικό.

— Το «τρίζουν τα κόκαλα του Ωνάση» πρέπει να έχει γίνει inside joke μεταξύ των εργαζομένων στη Στέγη. Είναι το hashtag #trizoun. Στη συντριπτική πλειοψηφία, για να μην πω στην απόλυτη, είμαστε περήφανοι για κάθε σχόλιο που προηγείται αυτής της φράσης. Με μια στοιχειώδη προσέγγιση της ζωής του Ωνά-

ΦΩΤΟ: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΖΕΡΒΟΣ

Με την υποστήριξη του Ιδρύματος μπορείς να κάνεις μεγαλύτερη φασαρία, αλλά γυρνάνε τα κεφάλια ακόμα και εκείνων που διαφωνούν ή σε βρίζουν – το γνωστό «τρίζουν τα κόκαλα του Ωνάση». Είναι επιλογή να σε βρίζουν άνθρωποι όταν για σένα αυτό είναι τιμητικό.

— Γύρω μας επικρατεί αληθινός ζόφος, κυρίως λόγω του αστυνομικού ρεπορτάζ των τελευταίων ημερών. Πώς νιώθεις ως ένας άνθρωπος που παράγει πολιτισμό τη στιγμή που έρχονται στο φως όλα αυτά τα εγκλήματα; Πώς είναι να κάνεις πολιτισμό μέσα σε αυτές τις κοινωνικές συνθήκες; Δεν κάνεις πολιτισμό παρά τις δεδομένες συνθήκες. Κάνεις πολιτισμό ακριβώς επειδή υπάρχουν αυτές οι συνθήκες, κοιτάζοντας το τέρας και αναγνωρίζοντάς το. Αλίμονο αν κάποια στιγμή δεν το διακρίνουμε. Εκείνο που με ικανοποιεί είναι η ανάδειξη αυτού του ζόφου γιατί ξεσκεπάζεται και ο ζοφερός τρόπος με τον οποίο καλύπτεται. Δεν αναδεικνύεται μόνο το έγκλημα αλλά και το ψέμα της αγίας ελληνικής οικογένειας, του καθωσπρέπει οικογενειάρχη που δεν έδωσε ποτέ δικαίωμα. Δεν μπορούν να κρυφτούν, ρε παιδί μου, αυτοί που λένε ότι «ήταν δώδεκα, αλλά φαινόταν δεκαεπτά», και αυτό ξεστομίζεται από κάτι τύπους με γραβάτες στις τηλεοράσεις, ενίοτε και από δημοσιογράφους, όλους αυτούς που κανονικοποιούν το τέρας. Άρα νιώθω ότι αυτό το ξεσκέπασμα –και ελπίζω να μην ξεφουσκώσει, γιατί τα έχουμε ξαναπεί αυτά τα πράγματα– έρχεται να μας δείξει όχι μόνο το σκοτάδι αλλά κυρίως το ψεύτικο φως. Και δεν θέλω να ξανακούσω ατάκες του τύπου «είναι επίτροπος σε εκκλησία, άρα είναι καλός άνθρωπος». Επιπλέον, ανοίγει και μια συζήτηση για το πώς διαχειρίζεσαι ένα θύμα, πόσο αδηφάγα, ανερυθρίαστα βγάζεις τη μαρτυρία ενός δωδεκάχρονου παιδιού, πόσο εύκολα υψώνεις το δάχτυλο της ηθικής. Ειλικρινά, με τρομάζει αυτή η βία, αλλά δεν πίστεψα ούτε μία στιγμή ότι δεν προϋπήρχε, ότι όλα ήταν καλώς καμωμένα. Εγώ αυτές τις ιστορίες τις θυμάμαι. Υπήρχαν και στην πόλη μου, στα παιδικά μου χρόνια, πάντα. Αυτός ο φόβος αφορούσε και όλες εκείνες τις πολύ κοινότοπες συμβουλές που μας έδιναν οι γιαγιάδες και οι μαμάδες: «Μην παίρνεις καραμέλες από αγνώστους, μη μένεις σε δωμάτιο μόνη σου με κανέναν, ούτε με τον θείο, ούτε με τη θεία, ούτε με τον νονό, ούτε με τον γείτονα, μην αφήνεις κανέναν να σε ακουμπάει». Τα έλεγαν με έναν τρόπο καλυμμένο γιατί δεν είχαν την παιδεία να τα πουν αλλιώς. Καταλήγεις στα «πεζά» πράγματα, ότι χρειάζεται παιδεία, παιδεία, παιδεία που δεν αφορά μόνο τις επετείους –«ζήτω η 28η Οκτωβρίου», «ζήτω η 25η Μαρτίου», για κάποιον λόγο η 17η Νοεμβρίου δεν αναφέρεται πολύ–, ενώ δεν γίνεται ανοιχτά η κουβέντα στα ίδια τα παιδιά για το πώς να προστατεύουν τον εαυτό τους, ώστε όταν γίνουν γονείς να πουν στα δικά τους παιδιά πώς να προστατεύονται και τα ίδια. Το πρόβλημα είναι δομικό και πέρα από τους συναισθηματισμούς, το πέσιμο από τα σύννεφα και το σοκ, δεν συζητάμε για την ουσία: τη γνώση, την πρόληψη, τις συστημικές λύσεις. Είναι τόσο βαθύ το πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας που οι γυναίκες ενίοτε δεν έχουμε επίγνωση, την παιδεία να καταλάβουμε τι σημαίνει κακοποίηση. Μπορεί μια γυναίκα να παραπλανηθεί στο όνομα μιας δήθεν διεκδίκησης, αγαπητικής τάχα, και της παραφοράς: «σου μιλάω έτσι, σε καταπιέζω, σε χτυπάω επειδή σε αγαπάω και σε θέλω μόνο δικιά μου». Και μετά οφείλεις να έχεις τρόπο ως πολιτεία να προστατέψεις αυτήν τη γυναίκα όταν φύγει από το σπίτι της, να ξέρει πού να πάει και πού να ζητήσει βοήθεια. Το ότι έχουν ανοίξει όλες αυτές οι συζητήσεις μαζί δημιουργεί έναν οχετό που έπρεπε να μας πλημμυρίσει μπας και καταλάβουμε ότι αυτά τα σκατά δεν ανήκουν μόνο σε άλλους, είναι και στα σπίτια μας, και στις γειτονιές μας, και παντού.

— Κι όλο αυτό έρχεται τη στιγμή που η μεγάλη φετινή παραγωγή της Στέγης είναι το Σπιρτόκουτο, ένα μιούζικαλ, μια αναπάντεχη

ΣΠΙΡΤΟΚΟΥΤΟ THE MUSICAL

νεις με τις φωτογραφίες των παιδιών σου; Με τα μηνύματα που έχεις ανταλλάξει; Πού έχει φτάσει αυτός ο τύπος, οι τύποι, η εταιρεία, το μποτ; Εκεί ταράχτηκα. Κι επειδή το μήνυμα ήρθε στις δύο τα ξημερώματα, αναρωτήθηκα «πού είναι τώρα αυτός ο τύπος;». Στην Αμερική; Στον απέναντι δρόμο; Ήταν μια αφορμή να φωνάξω τις κόρες μου και να τους θυμίσω γιατί λέω ότι «στο Instagram δεν θα ανεβάζετε φωτογραφίες σας, ασχέτως του αν είναι κλειστός ο λογαριασμός ή έχετε 15 φίλους». Δεν έχω ανεβάσει ποτέ τον εαυτό μου, ούτε τα παιδιά μου, τα σκυλιά μου, το σπίτι μου, τις διακοπές μου. Όχι για να μη με ματιάξουν αλλά γιατί θεωρώ ότι δεν συνάδει με αυτό που θέλω να προβάλλω ως στάση ζωής. Δεν γίνεται εγώ να δηλώνω μέσα από τη Στέγη ότι «αυτά είναι τα σημαντικά» και μετά να σε βομβαρδίζω με διακοπάρες, ούτε να λέω «τι φανταστική οικογένεια είμαστε, από εδώ τα πεντάμορφα και ταλαντούχα παιδιά μου». Αυτά τα θεωρώ γελοία, ειδικά όταν ασκείς επιρροή στον δημόσιο λόγο. Μπορείς να δείξεις κάτι τόσο όσο, μια λεπτομέρεια που κάνει τη διαφορά. Το TikTok είναι το πιο επιθετικό μέσο αυτήν τη στιγμή και το έχω απαγορεύσει στις κόρες μου γιατί είναι σαν να μπαίνεις σε αίρεση. Παίρνεις με τέτοια ταχύτητα και επιθετικότητα οδηγίες που αφορούν τον τρόπο που μιλάς, που ντύνεσαι, που φέρεσαι, και δεν προλαβαίνεις

ΦΩΤΟ: ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ

*Η λέξη «μπουρδέλο» αναφέρεται καταχρηστικά στη συζήτηση με αφορμή την ατάκα από την ταινία του Γιάννη Οικονομίδη «Σπιρτόκουτο» και την παράσταση των Γιάννη Νιάρρου-Αλέξανδρου Λιβιτσάνου «Σπιρτόκουτο: The Musical».

ση, σίγουρα δεν τρίζουν.

— Στο μπουρδέλο* του ελληνικού πολιτισμού τι πρέπει να φτιαχτεί; Μωρέ, δεν θέλω να το λέω μπουρδέλο. Τα μπουρδέλα είναι επιχειρήσεις και οι sex workers επαγγελματίες που ευτυχώς υπάρχουν, και μακάρι να λειτουργούν όλα σωστά για να προστατεύονται οι εργαζόμενες και οι εργαζόμενοι. Δεν μπορώ να σου πω καν τι είναι «ελληνικός πολιτισμός». Δεν υπάρχει ένας πολιτισμός. Δεν πιστεύω στον όρο. Έτσι κι αλλιώς, οι ορισμοί δεν με αγγίζουν.

— Θεωρητικά, κάτω από την ομπρέλα του ελληνικού πολιτισμού μπαίνουν πολλά πράγματα. Με τρομάζει και μόνο που το ακούω. Αν ρωτούσες σε παιχνίδι γνώσεων «ποια από τις παρακάτω εικόνες πιστεύετε ότι ανταποκρίνεται στη λεζάντα “ελληνικός πολιτισμός”;», (α) Ο πολιτιστικός σύλλογος χρυσαυγιτών με την ελληνική σημαία, (β) η παρέλαση του απόδημου ελληνισμού στην 5η Λεωφόρο, (γ) ένας επιτάφιος με εξαπτέρυγα, (δ) ο Ευριπίδης Λασκαρίδης, ο Δημήτρης Παπαϊωάννου, ο Γιάννης Οικονομίδης, ο Κωνσταντίνος Γιάνναρης…, κάτι μου λέει ότι δεν θα επέλεγαν το (δ). Και αν είχε φωτογραφία του Ευριπίδη στο Ελενίτ, θα έλεγαν «ελπίζω όχι το (δ)!».

— Πώς χειρίζεσαι το θέμα των social media με τις κόρες σου; Εγώ δεν έχω Facebook, έχω φύγει εδώ και πολλά χρόνια. Πρόσφατα χάκα-

STEGI BLOCK PARTY

ραν τον λογαριασμό μου στο Instagram. Ήταν λίγο τρομακτικό. Παίρνοντας το νούμερο του τηλεφώνου μου, που ήταν συνδεδεμένο, μου έστειλαν μήνυμα στο WhatsApp, που έλεγε στα αγγλικά «γεια σου, Αφροδίτη Παναγιωτάκου, εγώ χάκαρα τον λογαριασμό σου, δεν θέλω να σου κάνω κακό, αν ήθελα θα το είχα ήδη κάνει, έτσι βγάζω λεφτά από σένα και από πολλούς άλλους ανθρώπους, αν θες πίσω τον λογαριασμό σου, απάντησέ μου σε αυτό το τηλέφωνο».

— Ήρθες στη θέση να μιλήσεις απευθείας με τον εκβιαστή σου. Έχει ενδιαφέρον αυτό που λες, γιατί με τον εκβιαστή σου δεν συνομιλείς γενικά, ούτε και όταν σου χακάρει το τηλέφωνο. Με κανέναν εκβιαστή δεν συνομιλείς, απ’ όπου κι αν προέρχεται. Αυτό είναι αξία. Οπότε δεν συνομίλησα μαζί του. Απλώς φρόντισα να καταλάβω πόσο βαθιά είχε μπει στον κόσμο μου μέσω του τηλεφώνου μου. Δεν μιλάω για τις κάρτες, αυτές τις ακυρώνεις εύκολα. Τι κά-

καν να τις αμφισβητήσεις. Εγώ καταλαβαίνω πότε έχουν περάσει χρόνο στο TikTok οι μικρές από το «duh» που μπορεί να λένε, από το πώς θα κουνήσουν το χέρι. Το TikTok είναι φτιαγμένο για να πουλάει συμπεριφορές κι εμένα δεν μου αρέσει να διαμορφώνω την προσωπικότητά μου δίχως να αντιλαμβάνομαι τι μου συμβαίνει. Όσο μπορώ το μαζεύω, αλλά από τη σαβούρα δεν γλιτώνει κανένας. Γι’ αυτό προσπαθώ να μιλάω πολύ ανοιχτά μαζί τους για όλα, με ρωτάνε τα πάντα. Από drugs μέχρι φυλομεταβάσεις, από σεξ μέχρι οτιδήποτε. Τους απαντάω προφανώς στη γλώσσα που ταιριάζει, αλλά σίγουρα δεν κάνω λόγο για μελισσάκια. Αν μιλάς για μελισσάκια, πώς θα πεις στην κόρη σου να κάνει εμβόλιο για HPV; Αυτός ο συνδυασμός θυμού και χιούμορ ελπίζω να περνά και στη Στέγη, γιατί αν παίρνεις πολύ σοβαρά τον εαυτό σου, την έκατσες.

— Πήγαμε πέρσι ένα δημοσιογραφικό ταξίδι στο εξωτερικό για την πρεμιέρα μιας Διαβάστε ολόκληρη τη συνέντευξη στο lifo.gr.

παράστασης που τελικά δεν τη συμπεριλάβατε στο πρόγραμμα επειδή δεν άρεσε σε κανέναν. Δύσκολη απόφαση. Πανεύκολη! Και ήμασταν συμπαραγωγοί. Δεν λειτουργούσε η παράσταση και δεν θέλαμε να φέρουμε στη Στέγη κάτι επειδή ασχολείται με τον Γουόρχολ και την έχει σκηνοθετήσει ο Γκας Βαν Σαντ. Θα πούλαγε; Θα ξεπούλαγε! Θα υπήρχαν και κάποιοι που κάτι θετικό θα έβρισκαν. Όταν αποσυρθήκαμε, αποσύρθηκαν κι άλλοι. Έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε. Θα μου πεις, είχαμε το περιθώριο να χάσουμε αυτά τα λεφτά. «Οράματα» τέτοιου τύπου ή αναλόγιο όπου ο άλλος βλέπει το κείμενο για πρώτη φορά στη ζωή του δεν θα κάνουμε. Λάθη, κακές παραστάσεις θα γίνουν. Όχι όμως γιατί είδα τον Κιάνου Ριβς και του είπα «πεθαίνω για σένα, έλα και διάβασε ένα κείμενο που δεν έχεις ξαναδεί στη ζωή σου». Βέβαια ο Κιάνου Ριβς είναι σοβαρός, δεν θα το έκανε.

— Έχετε επίσης, για πρώτη φορά, μεγάλα ανοίγματα εκτός Αθήνας. Η επίσκεψη στα Γιάννενα συνδέεται πολύ με σένα, φαντάζομαι. Συνδέεται και με το Σπιρτόκουτο. Έχω συμφιλιωθεί με το Σπιρτόκουτό μου. Αν το δικό μου Σπιρτόκουτο ήταν τα Γιάννενα μέχρι τα 18 μου, αυτήν τη στιγμή είμαι πανέτοιμη να το ζήσω ως έργο τέχνης. Και στριμωχνόμουνα και καιγόμουνα. Όποιος έχει μεγαλώσει σε μικρές κοινωνίες, όπως εσύ, μπορεί να το καταλάβει. Αλλά βγαίνοντας από ένα τέτοιο Σπιρτόκουτο μπορείς να ανάψεις μεγάλες φωτιές. Τώρα, λοιπόν, νιώθω ότι επιστρέφω στα Γιάννενα, δεν πηγαίνω απλώς. Μέχρι τώρα πήγαινα, μη σου πω ότι απλώς τα επισκεπτόμουν. Είμαστε κατά της προσγείωσης σε εδάφη απλώς και μόνο για να κάνουμε εντύπωση. Δεν θα μπορούσαμε να πάμε σε μια πόλη που δεν αντιλαμβανόμαστε τον παλμό, τους ανθρώπους, τους χώρους της. Εγώ τα Γιάννενα τα ξέρω. Λείπω πολλά χρόνια, τριάντα, αλλά, αν μη τι άλλο, ξέρω πού να ψάξω, ξέρω ανθρώπους, το πατρικό μου είναι εκεί, ξέρω την πόλη του δέκατου όγδοου και του δέκατου ένατου αιώνα χάρη στη μάνα μου, αντιλαμβάνομαι τις κοινότητες, καταλαβαίνω ποια data έχει νόημα να χρησιμοποιήσει κανείς για να κάνει μια έκθεση για τα «Plasmata» στα Γιάννενα. Τα Πλάσματα εκεί θα συνομιλήσουν με τον ΠΑΣ Γιάννινα, αλλιώς δεν θα είναι πετυχημένο το πρότζεκτ. Θα δημιουργηθούν έργα με τέτοια αλγοριθμικά δεδομένα. Δεν γίνεται στα data σου να μην είναι η μπουγάτσα απ’ το Select. Για μένα είναι σημαντικό να θυμίσουμε τι είναι το «12». Στα Γιάννενα, όταν κάποιος αυτοκτονούσε, λέγαμε «πήγε στο 12». Δώδεκα μέτρα είναι το μεγαλύτερο βάθος της λίμνης. Ακόμα κι αν κάποιος έπεσε από τον πέμπτο, λέγανε «πήγε στο 12». Η λίμνη είναι απόλυτα παρούσα. Το όφειλα αυτό στα Γιάννενα.

— Θέλεις να κλείσουμε λέγοντας κάτι για το νόημα της ελευθερίας; Βέβαια, μ’ αρέσει που το αναφέρεις. Για μένα η ευτυχία δεν έχει κανένα νόημα, η ελευθερία είναι η μόνη αξία που έχει σημασία. Ελευθερία της σκέψης, πάνω απ’ όλα. Ειλικρινά, είναι σαν να τη βλέπω γραμμένη και είναι από τις λέξεις που μου αρέσουν πολύ στα ελληνικά, το σώμα και η ψυχή ξέρουν, και μας λένε ότι αξίζει τον κόπο να σκεφτόμαστε και να ζούμε ελεύθερα. Με την ελευθερία καταπολεμάς το μικρόβιο του φόβου, τα δικά σου βαρίδια και τελικά, από ένα σημείο και μετά, επειδή τα πάντα έχουν ένα κόστος, κρίνεις για ποια πράγματα είσαι αποφασισμένος να πληρώσεις. Για την ελευθερία είμαι διατεθειμένη να δώσω τα πάντα, ως Στέγη και ως οργανισμός, και όχι μόνο για τη δική μας. Δεν πιστεύω στους ορισμούς γιατί αυτήν τη στιγμή αδυνατώ να σου ορίσω ή να σου περιγράψω εκείνο που νιώθω ως το πιο πολύτιμο αγαθό, που το νιώθω σαν ανάσα. Να μπορείς να είσαι. Αυτό είναι ελευθερία.

INFO ΣΠΙΡΤΟΚΟΥΤΟ: THE MUSICAL Βασισμένο στην ταινία του Γιάννη Οικονομίδη Μουσική: Γιάννης Νιάρρος, Αλέξανδρος Λιβιτσάνος Λιμπρέτο: Γιάννης Οικονομίδης, Δώρης Αυγερινόπουλος Σκηνοθεσία - στίχοι: Γιάννης Νιάρρος Χορογραφίες: Γιώτα Καλλιμάνη Καλλιτεχνική επιμέλεια: Γιάννης Οικονομίδης Καλλιτεχνική επιμέλεια για τη Στέγη: Αφροδίτη Παναγιωτάκου Ενορχήστρωση & μουσική διεύθυνση: Αλέξανδρος Λιβιτσάνος Ηθοποιοί - ερμηνευτές: Γιάννης Αναστασάκης, Αγορίτσα Οικονόμου, Μάριος Σαραντίδης, Γιώργος Κατσής, Αποστόλης Ψυχράμης, Νάνσυ Σιδέρη, Δάφνη Δαυίδ, Βασίλης Δημακόπουλος, Δανάη Μουτσοπούλου, Eλένη Μπούκλη, Θεοδοσία Σαββάκη Μουσικοί: Σοφία Ευκλείδου (τσέλο), Δημήτρης Κλωνής (ντραμς), Αλέξανδρος Λιβιτσάνος (πλήκτρα), Γιώργος Μπουλντής (μπάσο), Σπύρος Nίκας (σαξόφωνο), Βασίλης Παναγιωτόπουλος (τρομπόνι), Γιάννης Παπαδόπουλος (πιάνο), Kώστας Σαπούνης (τρομπέτα), Δημήτρης Στασινός (κιθάρα) Στέγη Ιδρύματος Ωνάση – Κεντρική Σκηνή Από 11/11, Τετ.-Κυρ.

20:30

Ευχαριστούμε το ξενοδοχείο Mona στο Μοναστηράκι για τη φιλοξενία (@mona_athens)

27.10.22 – lifo

19

πολύ, γιατί δεν μπορούσα να απαλλαγώ από του Θεσσαλονικιού την αποσκευή, να είναι όλα κοντά, να τα κάνω όλα με τα πόδια. Όταν πρωτοπήγα στο Χαλάνδρι, νόμιζα ότι πήγα στην εξοχή, τώρα το λατρεύω, είναι μια μικρή πόλη όπου μπορείς να ζήσεις χωρίς να μετακινηθείς.

q Γεννήθηκα στη Θεσσαλονίκη το 1966 από μαμά δασκάλα και μπαμπά δικηγόρο. Στο σπίτι μας, εκτός από ένα μεγάλο ποσοστό καθαρεύουσας λόγω του μπαμπά, τον χαρακτήρα έδινε η μαμά, έχω το δασκαλίκι επάνω μου. Ήμασταν μια μεσοαστική οικογένεια που το «σπουδάζουμε, μορφωνόμαστε, διαβάζουμε» ήταν πέρα από κάθε συζήτηση. Με το υστέρημά τους έστειλαν τον αδελφό μου κι εμένα στο Ανατόλια, πίστευαν ακράδαντα ότι η μόρφωση διαφοροποιεί τον άνθρωπο και καθορίζει την πορεία του στη ζωή. Οι γονείς μου με άφηναν να κάνω πολύ περισσότερα πράγματα από αυτά που άφηναν οι άλλοι γονείς τα παιδιά τους να κάνουν, χωρίς περιορισμούς, μου είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη. Έπαιξαν ένα χαρτί που τους βγήκε, διαβάζοντας τον χαρακτήρα μου.

q Δεν υπήρχε καμία σκέψη να γίνω ηθοποιός, φαινόταν εξωφρενικό τότε, τελείωσα το σχολείο το 1984 και στη Θεσσαλονίκη υπήρχαν μόνο το Κρατικό και η Πειραματική του Παπανδρέου. Οι γονείς μου ήταν θεατρόφιλοι, αλλά μέχρι εκεί. Δεν υπήρχε περίπτωση να μη σπουδάσω και ο καβγάς ήταν αν θα πήγαινα Νομική, όπως έλπιζε ο πατέρας, για να πάρω το γραφείο του, ή Φιλοσοφική, όπως ήθελα εγώ. Ο επαγγελματικός προσανατολισμός ήταν ανύπαρκτος τότε και οι συγκεκριμένες σπουδές μονόδρομος.

q Ήμουν πολύ καλή μαθήτρια, πέρασα στη Φιλοσοφική και τότε έπαθα το μεγαλύτερο ταρακούνημα της ζωής μου. Είχα έναν στόχο που τον έφτασα και είπα «και τώρα τι; Τι θα γίνω;». Αν και το αντικείμενο με ενδιέφερε πολύ, δεν μπορούσα να σκεφτώ τι θα έκανα επαγγελματικά – είχα σκεφτεί και τη Θεατρολογία, κάτι θεωρητικό. Μια φίλη μου από το σχολείο αποφάσισε να δώσει στη Δραματική του ΚΘΒΕ. Ήμασταν τόσο άσχετες και οι δυο μας που, ενώ έδιναν μονόλογο, εμείς βρήκαμε πιο ενδιαφέρον να κάνουμε στις εξετάσεις ένα ντουέτο. Μέχρι τότε δεν είχα πει ούτε ποίημα. Τελικά πέρασα εγώ, η φίλη μου πέρασε την επόμενη χρονιά.

q Σε πρώτη φάση, όταν μπήκα στη σχολή, δεν είχα ιδέα γιατί βρέθηκα εκεί. Δεν πρόλαβε να περάσει ο πρώτος χρόνος και είχα ερωτευτεί, είπα «εδώ είμαι, αυτό θέλω να κάνω». Τα έργα, τα κείμενα, οι σκέψεις, το γεγονός ότι συμμετέχεις με ό,τι διαθέτει ο άνθρωπος, σώμα, μυαλό και ψυχή, σε κάτι μου φαινόταν μαγικό, το ότι είναι κάτι που σε συμπεριλαμβάνει ολόκληρο. Συν το γεγονός ότι, όπως εξελίσσεσαι ως άνθρωπος, εξελίσσεσαι και στη δουλειά. Όσο ταλέντο και να υπάρχει πρωτογενώς, αν ως άνθρωπος διανύσεις τριάντα εκατοστά στη ζωή σου, αυτά τα τριάντα θα καταγραφούν και το ταλέντο θα ξεφτίσει. Αυτό που γινόμαστε στη ζωή μας γινόμαστε και πάνω στη σκηνή, αν γινόμαστε κάπως ενδιαφέροντες, πιο πλούσιοι, αυτό, με έναν τρόπο, καταγράφεται.

Ηθοποιός. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, ζει στο Χαλάνδρι.

ΡΈΝΙΑ ΛΟΥΙΖΊΔΟΥ

q Είμαι γιαλαντζί Αθηναία, αλλά πια ζω περισσότερα χρόνια στην Αθήνα. Παλιά έμενα στο Μετς, που αγαπάω πάρα

q Παρ’ όλα αυτά, είχα τρομερό ερωτηματικό μέσα μου για το αν μπορώ να κάνω αυτό το επάγγελμα, πέρασε πάνω από μια δεκαετία για να ακούσω τον εαυτό μου να λέει «είμαι ηθοποιός» και να το πιστεύει, να αισθανθώ βολικά και ότι ανήκω σε αυτό το επάγγελμα.

q Τέλειωσα τη σχολή και το όνειρο ήταν να πάω στο Κρατικό, ήταν το καλύτερο που μπορούσε να σου συμβεί, αλλά μιλάμε για μια άλλη εποχή, με επετηρίδες και μόνιμους ηθοποιούς, που πέρναγαν χρόνια για να μπορείς να παίξεις. Τότε ήρθε διευθυντής ο Μίνως Βολανάκης και η τεράστια σύγκρουση που είχε με το Δ.Σ. είχε ως αποτέλεσμα οι προσλήψεις των αριστούχων να μη γίνουν στην ώρα τους. Εγώ περίμενα την πρόσληψη και εν τω μεταξύ διάβασα στην εφημερίδα ότι έκανε μια οντισιόν η Ξένια Καλογεροπούλου. Πήρα το τρένο, ήρθα στην Αθήνα, αλλά έψαχναν αγόρι – δεν το είχα καταλάβει. Ωστόσο η Ξένια, που είναι η μαμά του ελληνικού θεάτρου, μου είπε «έλα σπίτι μου να σε δούμε με τον Κωστή (σ.σ. Σκαλιόρα)». Έκανα μια οντισιόν στο σαλόνι τους, που νομίζω ήταν χάλια, αλλά κράτησε το όνομα και το τηλέφωνό μου κι εγώ μπήκα στο τρένο και γύρισα πίσω. Μήνες αργότερα με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ότι ετοίμαζε ο Φασουλής μια επιθεώρηση, αν με ενδιέφερε, έψαχναν δυο κορίτσια νέα. Δεν είχα καμιά επαφή με την επιθεώρηση –εννοείται ότι στις σχολές δεν κάνουμε τίποτα σχετικό– και μέχρι τότε δεν είχαν διακρίνει τίποτα κωμικό επάνω μου, δεν ήμουν καν ενζενί.

q Βρέθηκα στα είκοσι ένα μου στο Παρκ, με τη φόρα της ηλικίας που δεν μαζευόταν από πουθενά. Ο Φασουλής δεν

ΟΙAΘΗΝΑΊΟΙ

μου έκανε καν οντισιόν, ήμουν με την υπογραφή της Ξένιας και βρέθηκα σε έναν θίασο μαζί με τον Φέρτη, τον Χρυσομάλλη, τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου, τον Μπέζο, τον Σπύρο Παπαδόπουλο, τη Δήμητρα Παπαδοπούλου, τον Βλάση Μπονάτσο. Πέντε μέρες πριν από την πρεμιέρα ο Φέρτης –που είναι μία από τις σπάνιες περιπτώσεις με τόσο χιούμορ και αυτοσαρκασμό στο θέατρο– εγκατέλειψε το νούμερο που έκανε λέγοντας «αυτό θέλει έναν κωμικό, δεν θέλει εμένα. Το έδωσαν στον Μπέζο και δοκίμασαν κι εμένα μαζί του. Εγώ ήθελα να πεθάνω, βρέθηκα να έχω νούμερο από κει που δεν ήξερα πώς πάνε στο ρημαδομικρόφωνο. Αν δεν ήταν ο Μπέζος, που μου έκανε ενέσεις θάρρους –αν κάποιος αισθανθεί την αυτοπεποίθησή του κλονισμένη, να πιει έναν καφέ με τον Μπέζο–, δεν ξέρω αν θα είχα βγει στη σκηνή. Και έτσι ξεκινήσαν όλα.

20 lifo – 27.10.22

q Εκεί γνωριστήκαμε με τη Δήμητρα Παπαδοπούλου, εκεί γεννήθηκε η ιδέα των «Απαράδεκτων», γνώρισα αυτούς τους ανθρώπους και η Μίρκα με πήρε κάτω από τη φτερούγα της, έγινε και θεατρική μου μαμά, κατάλαβα τον χώρο μέσα από τα μάτια της. Η κωμωδία ήταν κάτι που δεν ήξερα να κάνω και έπρεπε να το βρω στη διαδικασία. Ο κόσμος γνώριζε αυτή μου την πλευρά, αλλά εγώ γνώριζα και την υπόλοιπη και ήξερα ότι ενδεχομένως να ήταν αλλού το καλύτερό μου από αυτό που έτυχε και βρέθηκε στον δρόμο μου.

q Πάλεψα πάρα πολύ να βρω έναν κώδικα, γιατί η κωμωδία στηρίζεται πολύ στην προσωπικότητα αυτού που την κάνει. Δεν είχα εφόδια φύσει κωμικού ηθοποιού, δεν είχα βοήθεια και έψαχνα κάθε φορά με τρομερή αγωνία για να δημιουργήσω ένα στίγμα γύρω από αυτό. Στο θέατρο υπήρχε πιο μεγάλη γκάμα απ’ ό,τι στην τηλεόραση που τότε ξεκινούσε και δεν ξέραμε πού θα πήγαινε, για να κάνω άλλου τύπου πράγματα. Άλλοτε πετύχαινε, άλλοτε όχι.

q Το Αστροπελέκι, ο ρόλος μου στους «Απαράδεκτους», μια απόλυτα χαζή γκόμενα, ήταν η πρώτη μου επιτυχία, αλλά μετά τρόμαξα στ’ αλήθεια, έλεγα στους φίλους μου «θα γίνω η Νίτσα Μαρούδα των ’90s». Οι επιτυχίες στην τηλεόραση είναι με έναν τρόπο περιοριστικές, όπως όλα στη ζωή είναι νόμισμα με δυο όψεις. Κάποια πράγματα είναι με το μέρος σου και κάποια εναντίον σου. Με φώναζαν να κάνω πρωταγωνιστικά πράγματα σε αυτή την κατεύθυνση όμως, του «αστροπελεκίου». Όταν έλεγα όχι, νόμιζαν ότι ήθελα να καταστραφώ. Γιατί εκείνα τα χρόνια δεν γινόσουν πρωταγωνιστής από τη μια μέρα στην άλλη κι εμένα μου φαινόταν πολύ παράξενο, δεν ήμουν έτοιμη και σίγουρα όχι σε αυτό το περιβάλλον, οπότε προτίμησα να μείνω λίγο πιο πίσω. Έπρεπε να ζήσω σε μια πόλη όπου δεν ήταν το πατρικό μου για να φάω ένα πιάτο φαΐ, έκανα μετρημένες επιλογές για τον βιοπορισμό μου, αλλά όσο μπορούσα πιο χαμηλόφωνα. Είχα πολλά κρατήματα από χαρακτήρα κυρίως, πίστευα ότι δεν γίνεται τίποτε από τη μια μέρα στην άλλη, ούτε καν οι φυσικές καταστροφές. Δεν μπορούσα να δω τη ζωή μου σαν να είναι μόνο σήμερα και αύριο, ελπίζεις σε μια διάρκεια. Δεν γίνεσαι πλούσιος, όπως πιστεύαμε, στο χρηματιστήριο, ούτε πρωταγωνίστρια, επειδή έπαιξες μια χαζή σε ένα σίριαλ.

απο την αργυρώ μποζώνη φωτογραφιeσ: παρισ ταβιτιαν

τηλεοπτικη επιτυχια Όταν γνώρισα τον άντρα μου, είχα κάνει μόνο τους «Απαράδεκτους». Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας μου συνέβη από τη στιγμή που γνωριστήκαμε και μετά. Μου έκανε πάρα πολύ καλό το ότι είναι από άλλο χώρο γιατί εμείς παθαίνουμε εμμονές και μονομανία, είναι τόσο γοητευτικό το αντικείμενο με το οποίο ασχολούμαστε που σε ρουφάει και χάνεις όλο το απέξω.

27.10.22 – lifo

21

αφιονισμένοι, σαν να είχαμε πάρει ναρκωτικά όλοι μαζί, υπήρχε κάτι άπληστο και αδηφάγο. Θέλαμε μόνο να περνάμε καλά και πιστεύαμε ότι αυτό δεν θα σταματούσε ποτέ. Μου φαίνεται πολύ παράξενο που το νοσταλγούμε, η γενιά μου θα έπρεπε να ζητά ταπεινά συγγνώμη από τα παιδιά μας, που κοιμηθήκαμε τον ύπνο του δικαίου – παίζει, ναι, να ήμασταν σε ένα πάρτι από το πρωί μέχρι το βράδυ. Τρελαίνομαι όταν το σκέφτομαι, εγώ τη θεωρώ τη δεκαετία της ηλιθιότητας, πιστεύαμε όλοι ότι θα ζήσουμε σαν σε παραμύθι, σαν πάμπλουτοι. Ακόμα και χρόνια αργότερα, όταν φάνηκαν τα πρώτα σημάδια, εμείς ήμασταν αλλού ξημερωμένοι. Ήμουν πολύ μαζεμένη, το κοίταζα όλο αυτό με αναρώτηση, γιατί δεν μπαίνω πουθενά με το κεφάλι 100% αν δεν το αναλύσω μέσα μου.

q Όλες αυτές οι τηλεοπτικές επιτυχίες, και οι «Απαράδεκτοι» και το «Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή» και το «Καφέ της Χαράς», όπου έπαιζα μια ανύπαντρη μητέρα, κάτι πολύ τολμηρό τότε στην τηλεόραση, την ώρα που συνέβαιναν «φάγανε πολύ ξύλο», ήταν «προχειράντζες», εμείς «τηλεοπτικάντζες» κ.λπ. Με τον χρόνο έγιναν καλτ, αλλά τότε έπαιρνες μαζί με αυτά κι εσύ ένα ποσοστό καχυποψίας. Δεν μου άφησε καμιά πικρία αυτό, είναι απόλυτα κατανοητό και αναμενόμενο. Θα άλλαζε κάποτε και έχει αλλάξει σήμερα. Σε ό,τι με αφορά, ήταν άλλο ένα πράγμα που έπρεπε να σπάσω, άλλοτε βήμα-βήμα, άλλοτε κάνοντας σλάλομ ανάμεσα στη θεατρική και την τηλεοπτική μου πορεία.

q Όταν γνώρισα τον άντρα μου, είχα κάνει μόνο τους «Απαράδεκτους». Το μεγαλύτερο μέρος της καριέρας μου συνέβη από τη στιγμή που γνωριστήκαμε και μετά. Μου έκανε πάρα πολύ καλό το ότι είναι από άλλο χώρο γιατί εμείς παθαίνουμε εμμονές και μονομανία, είναι τόσο γοητευτικό το αντικείμενο με το οποίο ασχολούμαστε που σε ρουφάει και χάνεις όλο το απέξω. Εμένα ο Θάνος με προσγείωσε, με βοήθησε να καταλάβω ότι ο κόσμος δεν γυρίζει ούτε γύρω από εμάς ούτε γύρω από την ελληνική τηλεόραση, με τρομερή υπομονή και ανοχή και χιούμορ κατάφερα να μην παίρνω τον εαυτό μου στα σοβαρά, είναι τεράστιος ο κίνδυνος σε αυτήν τη δουλειά να θεωρήσεις ότι είσαι πολύ σπουδαίος. Κατάλαβα ότι η δουλειά μας, που περιέχει την έννοια του εφήμερου, δεν μπορεί να μην είναι σε επικοινωνία με τον έξω κόσμο, γιατί τώρα συμβαίνει και από το τώρα θα τροφοδοτηθεί.

q Ήθελα να κάνω ένα παιδί, έκανα δυο αποβολές και ταλαιπωρήθηκα ψυχολογικά πριν γεννηθεί ο Βίκτωρας.

Ήθελα να κάνω οικογένεια, ήθελα να έχω έναν άλλο πυρήνα δικό μου, να βάλω άλλα πράγματα σε προτεραιότητα, δεν ήθελα να με απορροφήσει νευρασθενικά το θέατρο. Έτσι οπλίστηκα με ψυχραιμία απέναντι στην καριέρα μου. Βέβαια, το αν θα έκανα παιδί ή όχι, εξαρτιόταν από το αν θα έβρισκα τον άνθρωπο με τον οποίο θα ήθελα να το κάνω. Αν ήμουν σήμερα είκοσι χρονών με την προοπτική αυτού του κόσμου μπροστά μου, δεν θα έκανα παιδί. Δηλαδή σε τι κόσμο φέρνεις ένα παιδί είναι το πρώτο που πρέπει να αναρωτηθεί ένας άνθρωπος σήμερα. Στις γυναίκες ασκείται μια πίεση που στην πορεία καταλαβαίνεις ότι δεν σταματά ποτέ και πουθενά. Πότε θα παντρευτείς, πότε θα κάνεις παιδί, πότε θα κάνεις και δεύτερο, πότε το παιδί σου θα γίνει όπως οι άλλοι το φαντάζονται. Το ότι ρωτούν γιατί μια γυναίκα δεν έχει παιδί είναι η κορυφή της αδιακρισίας, δεν είναι καν αποδεκτό το ότι δεν μπορείς, πόσο μάλλον το να μη θέλεις. Η κοινωνία δεν ξέρει τι θέλει, ξέρει μόνο να πιέζει. Η δική μου περίπτωση δεν είναι τέτοια, αλλά πέρασα μεγάλο φόβο και οι αποβολές ήταν αρκετές για να με τρομάξουν να μην κάνω δεύτερο και τρίτο, έπαθα θυρεοειδή από το στρες.

ΟΙ ΑΘΗΝΑΙΟΙ Ρένια Λουιζίδου

q Τη δεκαετία του ’90 ο χώρος της τηλεόρασης ήταν πολύ καινούργιος και όλα κάλπαζαν γύρω μας. Ήμασταν σαν

q Το θέατρο έχει αλλάξει πολύ. Όταν βγήκα εγώ στη δουλειά υπήρχε γεροντολαγνία, έπρεπε να γίνεις εξήντα για να σε πουν συνάδελφο, στην πορεία πάθαμε νεολαγνία, πέσαμε στον έρωτα του όποιος είναι νέος έχει υποχρεωτικά κάτι να πει. Νομίζω ισορροπήσαμε, πήρε χρόνο, αλλά συνέβη, άλλαξαν πολλά και όλοι μας προσπαθούμε να αντιληφθούμε και να «κουμπώσουμε» με αυτές τις αλλαγές. Και φυσικά άλλαξαν και οι συμπεριφορές.

q Λεγόντουσαν τα πράγματα στις παρέες, τις κακοποιητικές συμπεριφορές τις ξέραμε, άνθρωποι έφευγαν από δουλειές

ΙNFO

Οι μάγισσες του Σάλεμ του Άρθουρ Μίλερ Μετάφραση - σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης Παίζουν: Άκης Σακελλαρίου, Ρένια Λουιζίδου, Μιχάλης Αεράκης, Δανάη Επιθυμιάδη, Γιάννης Καλατζόπουλος, Μελίνα Βαμβακά, Κώστας Κάππας Θέατρο Βρετάνια, Πανεπιστημίου 7, 210 3221579 Τετ. 19:00, Πέμ., Παρ.

21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:15.

Sexy Laundry της Μισέλ Ριμλ Με τον Σπύρο Παπαδόπουλο και τη Ρένια Λουιζίδου Από τον Δεκέμβριο στο Θέατρο Κάππα (Κυψέλης 2, 210 7707227). Η σειρά «Βαρδιάνος στα σπόρκα» είναι διαθέσιμη στο Ertflix.

22 lifo – 27.10.22

και η συμβουλή ήταν «μη δίνεις σημασία, τον ξέρεις, μην το παίρνεις προσωπικά». Σαν να προσπαθούμε όλοι να το βάλουμε κάτω από το χαλί, να το υποβαθμίσουμε. Αυτό κράτησε αφύσικα πολλά χρόνια, δεν υπήρχε καμία βοήθεια, να προστρέξεις στον παραγωγό, στους ανθρώπους που έχουν τα θέατρα, αλλά, για να λέμε του στραβού το δίκιο, όταν ένας χώρος δεν μπορεί να αγωνιστεί για να έχει μια συλλογική σύμβαση, τι άκρη να βγάλεις από κει και πέρα; Μας λείπει η βάση, πρέπει να υπάρχει ένα πλαίσιο ως προς το τι μπορεί να κάνει κάποιος και τι όχι και αυτό ξεκινάει από τον τρόπο που πληρώνεται ή δεν πληρώνεται. Δεν θα σε σεβαστεί κανένας αν έχει την αίσθηση ότι σου έχει κάνει πολύ μεγάλη χάρη επειδή τρελαίνεσαι να παίξεις και θα το κάνεις κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, και επειδή υπάρχει μεγάλη ανεργία, και επειδή αυτή είναι μια δουλειά που θέλει να κάνει η μισή Ελλάδα, και επειδή μέσα σε αυτήν τη δουλειά υπάρχουν πολλά διαφορετικά προφίλ ανθρώπων. Υποτίθεται ότι ασχολούμαστε με την τέχνη, αυτό που ψάχνουμε σε αυτήν τη δουλειά δεν δικαιολογεί αυτήν τη συμπεριφορά, αλλιώς τζάμπα έχεις ασχοληθεί με αυτά τα κείμενα, τζάμπα έχεις διαβάσει. Δεν είσαι ο ακατέργαστος άνθρωπος που πάει και πλακώνεται στα γήπεδα, οι δικαιολογίες σου στενεύουν πολύ.

q Οι δίκες είναι ακόμα σε εξέλιξη, τα υπόλοιπα όμως που ξέρουμε και στα οποία έχουμε υπάρξει μάρτυρες έχουν να κάνουν μόνο με την εξουσία και τίποτε άλλο. Ούτε με το σεξ. Όπως έλεγε ο Όσκαρ Ουάιλντ: «Όλα σ’ αυτόν τον κόσμο έχουν να κάνουν με το σεξ, εκτός από το σεξ. Το σεξ έχει να κάνει με την εξουσία». Είναι ασκήσεις εξουσίας ελλειμματικών ανθρώπων. Όλοι έχουμε σκοτάδια μέσα μας, το ζητούμενο όμως είναι το φως και όχι να κυλιόμαστε στο σκοτάδι και τη λάσπη, δαμάζοντας ο ένας τον άλλο, δεν υπάρχει καμία άλλη δικαιολογία και εξήγηση.

q Με αφορμή τον «Βαρδιάνο στα σπόρκα» που κάναμε στην ΕΡΤ, μια πολύ καλή απόδοση –γιατί είναι δύσκολο να κάνεις σενάριο τον Παπαδιαμάντη–, σκέφτομαι ότι η κρατική τηλεόραση οφείλει να το κάνει αυτό ανεξάρτητα από την τηλεθέαση. Εγώ μεγάλωσα βλέποντας λογοτεχνία στην τηλεόραση και αν δεν το κάνουμε εμείς, με αυτήν τη «βιβλιοθήκη», ποιος θα το κάνει; Αυτό που συμβαίνει φέτος στην τηλεόραση είναι μια έκρηξη, φοβάμαι πως υπάρχουν περισσότερα από όσα αντέχει η αγορά, έτσι ίσως κάποιες σειρές θα πάνε χαμένες. Ειδικά αυτές που δεν είναι καθημερινές δεν γίνονται αντιληπτές. Οι καθημερινές σειρές δημιούργησαν μια συνήθεια και ο κόσμος δεν περιμένει μια εβδομάδα. Επειδή και για τον κλάδο αυτή η δραστηριότητα είναι πολύ σημαντική, ας κοιτάξουμε να μη μας νοιάζει μόνο το φέτος. Το μέλλον είναι στις πλατφόρμες, αυτές θα αλλάξουν το τοπίο, θα δούμε μίνι σειρές που γυρίζονται καλύτερα και έχουν πιο σφιχτό περιεχόμενο.

Όταν βγήκα εγώ στη δουλειά υπήρχε γεροντολαγνία, έπρεπε να γίνεις εξήντα για να σε πουν συνάδελφο, στην πορεία πάθαμε νεολαγνία, πέσαμε στον έρωτα του όποιος είναι νέος έχει υποχρεωτικά κάτι να πει.

q Νομίζω ότι πρέπει να καταπιαστούμε με σύγχρονα θέματα, δυσκολευόμαστε πολύ να το κάνουμε γιατί αντιμετωπίζουμε εμφυλιοπολεμικά κάθε θέμα, με κάθε τρόπο στρεφόμαστε οι μισοί εναντίον των άλλων μισών – και δεν θέλουμε να εκτεθούμε. Ενδεικτικά θα αναφέρω μόνο το «Borgen», που είναι μια σειρά πολιτική, αφάνταστα τολμηρή, αλλά ακόμα και το «Ethos», μια σειρά κοινωνικοπολιτική, αληθινά τολμηρή, γυρισμένη στην Τουρκία του Ερντογάν. Αυτά τα θέματα που μας καίνε σήμερα δεν μπορεί να τα αγγίξεις χωρίς να διακινδυνεύσεις, πρέπει να πάρουμε αυτό το ρίσκο, να πάμε ένα βήμα μπροστά.

132

ΠΑΡΑΣΤΆΣΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΞΕΧΩΡΊΣΟΥΝ ΦΈΤΟΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ 27.10.22 – lifo

23

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Θέλω να σου κρατάω το χέρι (I want to hold your hand)

01 ΘΈΑΤΡΟ ΆΛΦΑ — ΛΗΝΑΊΟΣ-ΦΩΤΊΟΥ

Θέατρο Άλφα Ληναίος-Φωτίου 28ης Οκτωβρίου 37 210 5201828 Ο Τάσος Ιορδανίδης και η Θάλεια Ματίκα επιστρέφουν στη σκηνή του Θεάτρου Άλφα – Ληναίος-Φωτίου ως παράνομοι εραστές που αναζητούν διέξοδο στα προβλήματα των γάμων τους με την παράσταση Θέλω να σου κρατάω το χέρι. Ένα έργο που αγαπήθηκε πολύ και το οποίο ο Τάσος Ιορδανίδης έγραψε εν μέσω καραντίνας. Όπως λέει ο ίδιος: «Το έργο περιλαμβάνει πολλά δραματοποιημένα βιογραφικά στοιχεία για πράγματα που έχουμε βιώσει, για πράγματα που έχω παρατηρήσει, για κάποιες προσωπικές εμπειρίες ζωής. Για τη συμβίωση, για τον έρωτα, για την κοινή πορεία, για τα προβλήματα, για τις αμφισβητήσεις, για τις ανάγκες, τον σεβασμό, την απόγνωση, την αγάπη, την έννοια της συντροφικότητας».

To σκηνικό, ένα δωμάτιο σε ένα ξενοδοχείο ημιδια-

24 lifo – 27.10.22

μονής. Και οι δυο τους, απέναντι αλλά και δίπλα. Μαζί αλλά και χωριστά. Μια γυναίκα και ένας άντρας ή ένας άντρας και μια γυναίκα σε ένα συναισθηματικό και ψυχολογικό bras de fer. Είναι και οι δυο γονείς. Έχουν και οι δυο τα δίκια τους. Έχουν κάνει και οι δυο λάθη. Η παγκόσμια δραματουργία έχει ασχοληθεί συχνά με το ζήτημα των ανθρώπινων σχέσεων, τις ανάγκες των δύο φύλων, τα θέλω και τα πρέπει τους, ίσως επειδή ο θεατής, άμεσα ή έμμεσα, μπορεί να ταυτιστεί πολύ εύκολα και να κινητοποιηθεί συναισθηματικά. Οι ήρωες μάς «προσκαλούν» να ισορροπήσουμε ανάμεσα στο γέλιο και στο δάκρυ και να αντιληφθούμε, μέσα από τις συναντήσεις τους, ότι αυτό που ψάχνουμε όλοι μας τελικά είναι η ουσιαστική συντροφικότητα. Κάποιον να μας κρατάει το χέρι.

Θα τα καταφέρουν; Μια παράσταση που, όπως επεσήμαναν οι κριτικοί, βγαίνει από την καθημερινότητα όλων μας . Στις 17 Οκτωβρίου 1963 οι Beatles ηχογραφούσαν για πρώτη φορά σε FourTrack το τραγούδι τους «I want to hold your hand» (Θέλω να σου κρατάω το χέρι). Το No1 χιτ του 1964 στη Βρετανία έδωσε το 2021 την έμπνευση στον Τάσο Ιορδανίδη για τη συγγραφή ενός σύγχρονου θεατρικού έργου που θα απολαύσουμε για δεύτερη χρονιά στη σκηνή. κείμενο: Τάσος Ιορδανίδης σκηνοθεσία- μουσική επιμέλεια: Θάλεια Ματίκα σκηνικά - κοστούμια: Ηλένια Δουλαδήρη παίζουν: Τάσος Ιορδανίδης, Θάλεια Ματίκα ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ. 21:00, Σάβ.

21:00, Κυρ. 19:00

Σε μια εποχή που όλοι οι κοινωνικοί κώδικες επαναξετάζονται, που τα δικαιώματα των γυναικών επιτακτικά ζητούν απόλυτη αναγνώριση, ένα έργο τόσο ρεαλιστικό –με έναν τρόπο τόσο «ελληνικό»– έρχεται και προσγειώνει Ο ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΡΙΔΗΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΕΓΡΑΨΕ: το κοινό που το παρακολουθεί σε μια «Τη βραδιά που παρακολούθησα την απτή πραγματικότητα που, αντί να σοπαράσταση το κοινό ξέσπασε σε αυ- κάρει, απελευθερώνει. Απελευθερώθόρμητο χειροκρότημα όταν ο άντρας νει αισθήματα, πικρές διαπιστώσεις, περιγράφει μια επίσκεψή του στη μά- κοινές παραδοχές. Ως ηθοποιός ο Ιορνα του, σε μια συνάντηση ήττας και δανίδης, πατώντας επάνω στον ρόλο απόγνωσης. Σκέφτηκα ότι αρκετοί που πριν από λίγα χρόνια αποτέλεσε άντρες-οικογενειάρχες θα έχουν αι- τη μεγάλη του προσωπική επιτυχία σθανθεί ανάλογα τα τελευταία χρόνια. στον “Πατέρα” του Στρίντμπεργκ, μεΟ Τάσος Ιορδανίδης έγραψε ένα βαθιά ταπήδησε σε μια πολύ πιο προσωπική εξομολογητικό έργο για τις σχέσεις, και ιδανική για τον ίδιο εκδοχή του λαγια την εποχή μας, για τον αστικό μας βωμένου άντρα. Σαν ένα μεγάλο παιδί πολιτισμό, για τη βαθιά ανάγκη να αγα- παραθέτει μια μετεφηβική ευαισθησία πηθούν οι άνθρωποι με ενσυναίσθηση. που συγκινεί.

Δίπλα του, η Θάλεια Ματίκα συμπρωταγωνιστεί συμπληρώνοντας με την καθάρια ερμηνεία της μια παράσταση συγκρουσιακή, ώρες-ώρες σπαραχτική, αλλά καθόλου μελό. Ίσως γιατί μιμείται με απενοχοποιημένη ειλικρίνεια τη ζωή. Καθώς υπογράφει τη σκηνοθεσία, δεν μπορεί παρά να της αναγνωρίσει κανείς τόσο την αυτοσαρκαστική διάθεση όσο και την αλάνθαστη σύμπλευση με τον άντρα. Καιρό είχαμε να δούμε ένα ζευγάρι στη ζωή και στη σκηνή να παρουσιάζει ένα τόσο ζωντανό θέαμα που να συνομιλεί τόσο πετυχημένα με την πλατεία».

27.10.22 – lifo

25

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Οι θεατρικές επιχειρήσεις Τάγαρη παρουσιάζουν αυτήν τη σεζόν στις αθηναϊκές σκηνές μια σειρά από παραστάσεις που δεν πρέπει να χάσουμε ΘΈΑΤΡΟ ΒΈΜΠΟ

Άντρες με τα όλα τους Η σκηνή του θεάτρου Βέμπο φιλοξενεί φέτος το έργο Άντρες με τα όλα τους των Stephen Sinclair και Anthony McCarten. Σε μια Αθήνα του σήμερα, μετά την πανδημία και μέσα στην ενεργειακή κρίση, έξι άντρες εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους, με μόνο κοινό το ότι μένουν στην ίδια γειτονιά, έχουν μείνει άνεργοι. Στην απελπισία τους αποφασίζουν να κάνουν όλοι μαζί ένα σόου με στριπτίζ για να μπορέσουν να βγάλουν χρήματα και να σώσουν ό,τι προλαβαίνουν από τις ζωές τις δικές τους και των οικογενειών τους.

02-09

Θέατρο Βέμπο Καρόλου 18 210 5221767

σκηνοθεσία και απόδοση κειμένου: Θέμις Μαρσέλλου πρωταγωνιστούν 6 αντρες: Αντώνης Λουδάρος, Σωτήρης Καλυβάτσης, Γιώργος Γαλίτης, Ησαΐας Ματιάμπα, Θανάσης Πατριαρχέας, Ντάνιελ Νούρκα, και 4 γυναικες: Ελένη Καρακάση, Παρθένα Χοροζίδου, Ιζαμπέλα Φούλοπ, Κατερίνα Στικούδη ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυριακή 19:00 έναρξη παραστάσεων: 11/11

Η Παγίδα

Το αστυνομικό έργο του Ρομπέρ Τομά επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Ζίνα. Ο Τομά στην Παγίδα δημιουργεί ένα μοναδικό σκηνικό παιχνίδι συγκινήσεων και ανατροπών που κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού από την πρώτη ως την τελευταία στιγμή του έργου. Άνθρωπος του θέατρου, ηθοποιός και ο ίδιος, δημιουργεί ένα ψυχολογικό δράμα που σε κάνει να γελάς και μια κωμωδία που συχνά σε συγκινεί μέχρι δακρύων. H παράσταση διατηρεί αυτή την τόσο γοητευτική και παράδοξη ισορροπία μεταξύ δύο θεατρικών κόσμων αναδεικνύοντας το τόσο διαφορετικό ύφος και τις μεθόδους που κάνουν το έργο αξιαγάπητο και αξεπέραστο στον χρόνο. μετάφραση: Αντώνης Γαλέος σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας μουσική: Ευανθία Ρεμπούτσικα πρωταγωνιστούν: Βλαδίμηρος Κυριακίδης, Γιώργος Κωνσταντίνου, Έφη Μουρίκη, Μαρία Αντουλινάκη, Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος και ο Τάκης Παπαματθαίου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:30, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:30

Θέατρο ΖΙΝΑ Λεωφόρος Αλεξάνδρας 74 210 6424414

ΘΈΑΤΡΟ ΖΊΝΑ

Μαύρη Σαμπούκα

Μετά από πέντε επιτυχημένες σεζόν, η Μαύρη Σαμπούκα ξαναχτυπά στην Golden Label εκδοχή της. Ο Τόλης Παπαδημητρίου «εμβολιάζει» το ήδη σαρωτικό του κείμενο και μαζί με τον Αντώνη Στάμο μας χαρίζουν 100 λυτρωτικά λεπτά με γέλιο μέχρι δακρύων. Μια κωμωδία-ωδή στη φιλία που καλεί τους δυο βασικούς της χαρακτήρες να ζήσουν και κυρίως να μοιραστούν την πιο τρελή νύχτα της ζωής τους! κείμενο - σκηνοθεσία: Τόλης Παπαδημητρίου παίζουν: Τόλης Παπαδημητρίου, Αντώνης Στάμος, Ανάργυρος Βαζαίος, Γραμματική Γκόρου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ.: 21:00

ΘΈΑΤΡΟ ΠΌΛΗ

Βόυτσεκ Έξι χρόνια μετά το πρώτο του ανέβασμα ο Σταύρος Τσακίρης αναμετριέται και πάλι με τον Βόυτσεκ του Γκέοργκ Μπύχνερ, το πιο αιρετικό και προκλητικό θεατρικό έργο της παγκόσμιας δραματουργίας, που με το τολμηρό κοινωνικό του θέμα, τις επαναστατικές θέσεις του, την κριτική στάση του απέναντι στις θρησκευτικές-ηθικές προκαταλήψεις και την επιστημονική του αλαζονεία διαμόρφωσε προφητικά το παγκόσμιο σύγχρονο θέατρο, και συνεχίζει να το επηρεάζει ακόμη. διασκευή κειμένου - σκηνοθεσία - φωτισμοί: Σταύρος Σ. Τσακίρης μουσική - τραγούδια: Μίνως Μάτσας παίζουν: Ιωάννης Παπαζήσης, Βασιλική Τρουφάκου, Αργύρης Αγγέλου, Ιάσων Παπαματθαίου, Ορφέας Παπαδόπουλος και η Ηρώ στο ρόλο της κομπέρ ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:30, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ.

18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

26 lifo – 27.10.22

Θέατρο ΠΟΛΗ Φώκαιας 4 211 1828900

ΘΈΑΤΡΟ ΚΆΤΙΑ ΔΑΝΔΟΥΛΆΚΗ Διάλεξε τον θάνατό σου, αγάπη μου Το νουάρ αριστούργημα του Ρομπέρ Τομά, το έργο που με την πλοκή του ανατρέπει τα πάντα και κόβει την ανάσα μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο, ανεβαίνει στο θέατρο Κάτια Δανδουλάκη σε διασκευή και σκηνοθεσία των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα, με την Κάτια Δανδουλάκη και έναν θίασο εξαιρετικών πρωταγωνιστών.

Θέατρο Κάτια Δανδουλάκη Αγίου Μελετίου 61 210 864 0414

διασκευή - σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαθανασίου, Μιχάλης Ρέππας παίζουν: Κάτια Δανδουλάκη, Κοραλία Καράντη, Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, Πάνος Σταθακόπουλος, Γιώργος Γεροντιδάκης

Αίας

Θέατρο Αλκυονίς Ιουλιανού 42 210 8828100

Ο Μιχάλης Σαράντης ερμηνεύει συγκλονιστικά και τους εννιά ρόλους της τραγωδίας Αίας, ενώ ο Απόστολος Χαντζαράς συνομιλεί μαζί του, ζωγραφίζοντας μπροστά στα μάτια των θεατών. Ο Αίας, ο μεγαλύτερος πολεμιστής στο στρατόπεδο των Ελλήνων, δικαιούται τα όπλα του Αχιλλέα μετά τον θάνατό του. Όταν αυτά με δολοπλοκία καταλήγουν στον Οδυσσέα, αποφασίζει να εκδικηθεί. Γίνεται όμως έρμαιο της θεάς Αθηνάς και περίγελος του στρατεύματος των Αργείων. Ατιμασμένος και απεγνωσμένος, αυτοκτονεί. μετάφραση: Νίκος A. Παναγιωτόπουλος σκηνοθεσία: Γιώργος Νανούρης ερμηνεία: Μιχάλης Σαράντης ζωγραφική: Απόστολος Χαντζαράς ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ., Σαβ., Κυρ. 21:00 από 4/11

ΘΈΑΤΡΟ ΑΛΚΥΟΝΊΣ

Ψηλά απ’ τη γέφυρα

ΘΈΑΤΡΟ ΒΕΆΚΗ

Ο Γιώργος Νανούρης σκηνοθετεί το αριστούργημα του Άρθουρ Μίλερ Ψηλά απ’ τη γέφυρα που θα δούμε φέτος στο θέατρο Βεάκη. Ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης στον πρωταγωνιστικό ρόλο του Έντι Καρμπόνε ζωντανεύει τον τραγικό ήρωα, του οποίου το ανομολόγητο πάθος για τη νεαρή ανιψιά της γυναίκας του πυροδοτεί μια συγκλονιστική εσωτερική σύγκρουση που τον οδηγεί στην αυτοκαταστροφή.

Θέατρο Βεάκη Στουρνάρη 32, Αθήνα 210 5223522

μετάφραση – σκηνοθεσία – φωτισμοί: Γιώργος Νανούρης πρωταγωνιστούν: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης, Ιωάννα Παππά, Δημήτρης Μαυρόπουλος, Δημήτρης Καπετανάκος, Μιχάλης Πανάδης, Ευγενία Ξυγκόρου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

Ο θείος Βάνιας

Θέατρο Προσκήνιο Καπνοκοπτηρίου 8, Αθήνα 210 8256838

Το εμβληματικό έργο του Άντον Τσέχοφ Ο θείος Βάνιας, ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά στο θέατρο Προσκήνιο. Τα πρόσωπα του Τσέχοφ, καθηλωμένα, καθισμένα περιμετρικά, τρώνε βουλιμικά, πίνουν τσάι, παλεύουν να ξανανιώσουν και φαντασιώνονται την ομορφιά της ζωής σε μια χορογραφία των μικροπραγμάτων. Ένας ύμνος στη συμφιλίωση με το αδιέξοδο κι ένας χορός ανθρώπων που προσπαθεί να απαλλαγεί από την επίπονη αναζήτηση της ουτοπίας. μετάφραση: Χρύσα Προκοπάκη σκηνοθεσία: Δημήτρης Καραντζάς πρωταγωνιστούν: Χρήστος Λούλης, Μανώλης Μαυροματάκης, Θεοδώρα Τζήμου, Ηρώ Μπέζου, Φιντέλ Ταλαμπούκας, Μαρία Φιλίνη, Αντώνης Αντωνόπουλος και η Ξένια Καλογεροπούλου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 17:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

ΘΈΑΤΡΟ ΠΡΟΣΚΉΝΙΟ

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

27

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Τα Αθηναϊκά Θέατρα καλωσορίζουν τη φετινή θεατρική χρονιά με 9 παραστάσεις σε κάποιες από τις πιο σημαντικές σκηνές της Αθήνας

ΜΙΚΡΌ ΧΟΡΝ

Μ Ι Κ Ρ Ό ΧΟ Ρ Ν

Αξύριστα Πηγούνια (2ος χρόνος)

Το βραβευμένο θεατρικό έργο του Γιάννη Τσίρου συνεχίζει τη θριαμβευτική του πορεία για 2η χρονιά. Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό, κοινωνικό δράμα με υπαρξιακές και ποιητικές προεκτάσεις, που θίγει καίρια προβλήματα της ελληνικής πραγματικότητας. σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης παίζουν: Στάθης Σταμουλακάτος, Ηλίας Βαλάσης, Σπύρος Ασημένιος, Αντωνία Πιτουλίδου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 18:00 & Κυρ. 21:00

αγορα εισιτηριων στο τηλεφωνικο κεντρο των αθηναϊκων θεατρων 2111000365 και στη Viva

Σωτηρία με λένε Το έργο της Σοφίας Αδαμίδου, που αποτελεί ένα αφήγημα με στιγμές και αναμνήσεις από τη ζωή της Σωτηρίας Μπέλλου, παρουσιάζεται φέτος από την Πέμπτη 10 Νοεμβρίου στο Μικρό Χορν σε σκηνοθεσία, διασκευή και δραματουργική επεξεργασία του Γιώργου Παπαγεωργίου. Το έργο συνοδεύεται από ζωντανή μουσική, ενώ στον ρόλο της Σωτηρίας θα δούμε την Κάτια Γκουλιώνη. συγγραφέας: Σοφία Αδαμίδου σκηνοθεσία - διασκευή - δραματουργική επεξεργασία: Γιώργος Παπαγεωργίου παίζουν: Κάτια Γκουλιώνη, Ιωάννα Μονέδα παίζουν οι μουσικοί: Αντώνης και Θοδωρής Ξηντάρης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:00 από 10/11

ΜΙΚΡΌ ΧΟΡΝ

Η ανθρώπινη φωνή Η Λουκία Μιχαλοπούλου συναντά και πάλι τον Νικορέστη Χανιωτάκη σε μια πολύ ξεχωριστή καινούργια συνεργασία. Οι δυο τους αγκαλιάζουν τον σπουδαίο μονόλογο του Ζαν Κοκτώ. Η ηρωίδα του έργου είναι μια νέα γυναίκα που συνομιλεί στο τηλέφωνο με τον εραστή της, ο οποίος την εγκαταλείπει για να παντρευτεί μια άλλη. μετάφραση: Αντώνης Γαλέος σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης ερμηνεύει η Λουκία Μιχαλοπούλου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:00

ΜΙΚΡΌ ΧΟΡΝ

10-18

Μικρό Παλλάς Αμερικής 4 210 3210025

28 lifo – 27.10.22

ΜΙΚΡΌ ΠΑΛΛΆΣ

Μαθήματα Κωμωδίας Ο Θοδωρής Αθερίδης παραδίδει εντατικά μαθήματα κωμωδίας , από την Τετάρτη μέχρι και την Κυριακή, για 2η χρονιά στο Μικρό Παλλάς. Μια ξεκαρδιστική παράσταση που διεισδύει στον χώρο της εκπαίδευσης των ηθοποιών που θέλουν να μάθουν την τέχνη της κωμωδίας. σκηνοθεσία - μουσική επιμέλεια: Θοδωρής Αθερίδης παίζουν: Θοδωρής Αθερίδης, Δήμητρα Ματσούκα, Αντώνης Κρόμπας, Δημήτρης Σαμόλης, Αναστασία Τσιλιμπίου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00

ΜΙΚΡΌ ΠΑΛΛΆΣ

Μικρό Χορν Αμερικής 10 211 1826479

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Α Λ Ί Κ Η

Μπαμπάδες με ρούμι Η θρυλική νεοελληνική κωμωδία των Θανάση Παπαθανασίου και Μιχάλη Ρέππα έρχεται στο θέατρο Αλίκη, είκοσι έξι χρόνια μετά την πρώτη παρουσίασή της στο κοινό. Μια αιχμηρή σάτιρα που διακωμωδεί την ελληνική κοινωνία.

Θέατρο Αλίκη Αμερικής 4 210 3210021

κείμενο - σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαθανασίου, Μιχάλης Ρέππας παίζουν: Βίκυ Σταυροπούλου, Χρήστος Χατζηπαναγιώτης, Κώστας Κόκλας, Μαρία Λεκάκη, Σοφία Βογιατζάκη, Τζόυς Ευείδη ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Κυρ. 17:30 & 20:30

ΘΈΑΤΡΟ ΑΛΊΚΗ Οι Δούλες

Θέατρο Αποθήκη Σαρρή 40, Ψυρρή 210 3253153

Το εμβληματικό έργο του Ζαν Ζενέ ανεβαίνει στο θέατρο Αποθήκη σε μετάφραση Δημήτρη Δημητριάδη και σκηνοθεσία Γιώργου Σκεύα. Ένα αριστουργηματικό κείμενο που χαρακτηρίζεται από τον δεξιοτεχνικό χειρισμό της γλώσσας μέσα από μια έντονα ποιητική φόρμα. Η εναλλαγή των ρόλων, οι σχέσεις εξουσίας και υποταγής, η αγωνία για την κυριαρχία απέναντι στον άλλον, οι ταξικές διαφορές που αποδεικνύονται αγεφύρωτες, ο ερωτισμός και η εξάρτηση δημιουργούν ένα εκρηκτικό κλίμα αγωνίας και σασπένς μέσα από τον συνδυασμό ονείρου και πραγματικότητας, επιθυμίας και αυτοτιμωρίας, άρνησης αλλά και αποδοχής του απαράβατου κανόνα της ζωής. μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης σκηνοθεσία: Γιώργος Σκεύας παίζουν: Αμαλία Καβάλη, Αγγελική Παπαθεμελή, Αλεξάνδρα Σακελλαροπούλου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.: 20:00, Πέμ. - Παρ. - Σάβ.: 21:00, Κυρ.: 18:00 από 23/11

ΘΈΑΤΡΟ ΑΠΟΘΉΚΗ

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Π Ε Ι ΡΑ Ι Ώ Σ 131

Ο Μπακαλόγατος ή της κακομοίρας Η σπαρταριστή κωμωδία του Ντίνου Κατσουρίδη (1963) που είναι βασισμένη στο ομώνυμο θεατρικό έργο των Χρήστου και Γιώργου Γιαννακόπουλου παρουσιάζεται στο θέατρο Πειραιώς 131 σε μια ανατρεπτική μουσική διασκευή και σκηνοθεσία του Γιώργου Βάλαρη. Ο αγαπημένος Γιάννης Ζουγανέλης στον ομώνυμο ρόλο του Ζήκου.

ΘΈΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΏΣ 131

Θέατρο Πειραιώς 131 Γκάζι 210 3450922

διασκευή - σκηνοθεσία - μουσική επιμέλεια: Γιώργος Βάλαρης παίζουν: Γιάννης Ζουγανέλης, Θανάσης Βισκαδουράκης, Ευτυχία Φαναριώτη, Κατερίνα Τσάβαλου, Ασπασία Κοκόση, Αιμίλιος Ράφτης, Σταμάτης Τζελέπης, Πέτρος Ξεκούκης στον ρόλο του παντελή ο Γιώργος Αρμένης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ.: 20:00, Πέμ. & Παρ.: 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00

ΘΈΑΤΡΟ ΑΠΟΘΉΚΗ

Θέατρο Λαμπέτη Λεωφόρος Αλεξάνδρας 106 210 6463685

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Λ Α Μ Π Έ Τ Η

Σεσουάρ για δολοφόνους

Η πανέξυπνη κωμωδία των Mπρους Τζόρνταν και Μέριλιν Έιμπραμς που έκανε πρεμιέρα για πρώτη φορά στην Ελλάδα τον περασμένο αιώνα (1999) συνεχίζεται ακάθεκτη για ακόμα μία χρονιά στο θέατρο Λαμπέτη! Το μέγα ερώτημα τίθεται ξανά: ποιος είναι τελικά ο δολοφόνος της Αμαλίας Τσαλίκογλου;

Θ Έ ΑΤ Ρ Ο Α Π Ο Θ Ή Κ Η

Η απολογία της Μαρί Κιουρί Θέατρο Αποθήκη Σαρρή 40, Ψυρρή 210 3253153

Μετά από μια τριετή επιτυχημένη πορεία, η συγκλονιστική παράσταση Η απολογία της Μαρί Κιουρί, με τη βραβευμένη με δύο θεατρικά βραβεία Πέγκυ Τρικαλιώτη, γοητεύει το κοινό αυτήν τη φορά στο θέατρο Αποθήκη. κείμενο - μουσική: Ευσταθία σκηνοθεσία - δραματουργική επεξεργασία: Κίρκη Καραλή στον ρόλο της μαρί κιουρί η Πέγκυ Τρικαλιώτη παίζουν: Ιζαμπέλα Μπαλτσαβιά και ο χορευτής Κωνσταντίνος Παπανικολάου, σε διπλή διανομή με τον Νίκο Σαμουρίδη ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 18:00, Κυρ. 21:00, Δευτ. 20:00, Τρ. 21:00

απόδοση - διασκευή: Θοδωρής Πετρόπουλος σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης παίζουν: Ιωάννης Απέργης, Δημήτρης Μακαλιάς, Κωνσταντίνα Μιχαήλ, Αρετή Πασχάλη, Ζήσης Ρούμπος, Χάρης Χιώτης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ.-Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

ΘΈΑΤΡΟ ΛΑΜΠΈΤΗ ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

29

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΆΝΝΑ ΕΛΕΦΆΝΤΗ ΚΑΙ ΔΗΜΉΤΡΗΣ ΜΥΛΩΝΆΣ

Ο κόσμος επιστρέφει στις πλατείες των θεάτρων

Το ιστορικό Από Μηχανής Θέατρο γιορτάζει 5 χρόνια πορείας υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Άννας Ελεφάντη και του Δημήτρη Μυλωνά. Οι δυο δημιουργοί μάς μιλούν για την πενταετία αυτή αλλά και τις νέες παραστάσεις που θα δούμε φέτος.

— Το Από Μηχανής Θέατρο κλείνει 5 χρόνια πορείας υπό την καλλιτεχνική σας διεύθυνση. Ποιες στιγμές ξεχωρίζετε μέσα σε αυτό το διάστημα; Κάθε παράσταση, κάθε παραγωγή είναι η στάση μιας διαδρομής που για να έχει ουσία πρέπει να έχει διάρκεια και έκταση. Όμως κι εκείνες οι στιγμές της φουρτούνας ήρθαν για να κάνουν ακόμα πιο ισχυρό τον προορισμό. Δεν θα μπορούσαμε να ξεχωρίσουμε κάποια στιγμή, καθώς ακόμα και οι δύσκολες μάς έκαναν πιο σοφούς. Το θέατρο άλλωστε είναι ένας μαραθώνιος και στο τέλος της ημέρας εκείνο που μετράει είναι το να καταφέρεις να χτίσεις ισχυρούς δεσμούς με το θεατρόφιλο κοινό. Για εμάς το γεγονός ότι το Από Μηχανής Θέατρο κρατά μία από τις πρώτες θέσεις στις επιλογές των θεατών είναι ακριβώς ο φάρος που αναδεικνύει τη μέχρι σήμερα διαδρομή μας, ενώ ταυτόχρονα φωτίζει τα βήματα που ακολουθούν.

σλουθ του άντονι σάφερ - σωτήρης χατζάκης, δημήτρης μυλωνάς

— Πώς αντιδράσατε στην πρόκληση της πανδημίας; Πιστεύετε ότι αυτή η συγκυρία έχει αφήσει πληγές στον θεατρικό χώρο που δεν έχουν επουλωθεί; Η πανδημία ήταν για όλους μια εμπειρία πρωτοφανής. Ειδικά για τον κλάδο του θεάτρου, μιας τέχνης που προϋποθέτει τον συγχρωτισμό, η πληγή ήταν βαθύτατη και σε πολλές περιπτώσεις παραμένει ανοιχτή. Όμως η έναρξη της φετινής σεζόν μάς έκανε να χαμογελάμε ξανά! Ο κόσμος αφήνει στο σπίτι του τον δικαιολογημένο, κατά τα άλλα, φόβο του και επιστρέφει στις πλατείες των θεάτρων. Ευχόμαστε πραγματικά αυτό το ραντεβού κοινού και δημιουργών, χωρίς το οποίο η θεατρική πράξη είναι αδύνατο να ολοκληρωθεί, να συνεχιστεί με τον ίδιο παλμό.

ΑΠΌ ΜΗΧΑΝΉΣ ΘΈΑΤΡΟ

30 lifo – 27.10.22

— Η ανταπόκριση του κοινού στις παραστάσεις που παρουσιάζετε είναι αξιοσημείωτη. Αν θα έπρεπε να ιεραρχήσετε τους λόγους που συμβαίνει αυτό, από πού θα ξεκινούσατε; Από την πρώτη στιγμή που αναλάβαμε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Από Μηχανής Θεάτρου στόχος μας ήταν η εξωστρέφεια και η πολυφωνία. Μας ενδιαφέρει να παρουσιάζουμε στο κοινό ένα ρεπερτόριο πολυσυλλεκτικό με σημαντικά έργα, πολλά από τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά, αξιόλογες συνεργασίες και υψηλή αισθητική. Για την υλοποίηση αυτού του οράματος φροντίσαμε να προχωρήσουμε σε πλήρη ανακαίνιση του θεάτρου, το οποίο έχει πλέον δύο σκηνές. Με λίγα λόγια, δεν αντιμετωπίσαμε ποτέ το Από Μηχανής ως ένα «μικρό» θέατρο περιορισμένων δυνατοτήτων αλλά θελήσαμε μέσω του προγράμματος, της υψηλής αισθητικής των παραστάσεων και των αξιόλογων καλλιτεχνών που τις υπογράφουν να τιμήσουμε την έννοια του θεάτρου ρεπερτορίου.

καλιφόρνια ντρίμιν 2, 20 χρόνια μετά του βασίλη κατσικονούρη - σταύρος καραγιάννης, άννα ελεφάντη, στέλλα ράπτη, γιάννης στόλλας

— Κύριε Μυλωνά, φέτος σκηνοθετείτε το «Όπου κι αν πας να μη χαθείς» και το «Καλιφόρνια Ντρίμιν 2, 20 χρόνια μετά» και πρωταγωνιστείτε στο «Σλουθ». Τρία εντελώς διαφορετικά έργα που καθένα μεταφέρει τον θεατή σε ένα διαφορετικό ταξίδι. Πείτε μας δυο λόγια για καθεμία από αυτές τις εμπειρίες. Για μένα είναι πραγματικά μια ιδιαίτερα ευτυχής στιγμή καθώς επιστρέφω μετά από κάποια χρόνια στη μεγάλη μου αγάπη, την υποκριτική, και μάλιστα με ένα εμβληματικό έργο, το Σλουθ, του Άντονι Σάφερ, σε σκηνοθεσία Σωτήρη Χατζάκη, το οποίο, μετά τη μεγάλη επιτυχία που σημείωσε πέρσι, συνεχίζεται για δεύτερη χρονιά. Σπουδαίο έργο, υπέροχος ρόλος, απερίγραπτη χημεία επί σκηνής με τον Σωτήρη Χατζάκη, ο οποίος επίσης παίζει, και μια πλατεία γεμάτη κόσμο να μας αγκαλιάζει απλόχερα από την πρώτη παράσταση. Το Όπου κι αν πας να μη χαθείς βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Νίκου Σκορίνη, το οποίο και μας εμπιστεύθηκε για να το μεταφέρουμε στη σκηνή. Ένα δύσκολο εγχείρημα, καθώς το κείμενο της παράστασης προέκυψε μέσα από τη διαδικασία των προβών. Μια συνεργασία μεταξύ εμού, της Άννας Ελεφάντη, που ανέλαβε τη δραματουρ-

όπου κι αν πας να μη χαθείς του νίκου σκορίνη - μαρούσκα παναγιωτοπούλου, θεοδόσης σκαρβέλης, δημήτρης μπούρας, δήμητρα μάζη, δάφνη δίγκα, θανάσης κορλός

γική επεξεργασία, και του ίδιου του θιάσου. Το έργο, μέσα από τον κεντρικό του ήρωα, τον Ορέστη, φωτίζει σημαντικές στιγμές της νεότερης Ιστορίας του τόπου από τη δεκαετία του ’50 έως τις μέρες μας. Για το τέλος άφησα τη νέα μας παραγωγή που θα κάνει πρεμιέρα στις 2 Νοεμβρίου, το Καλιφόρνια Ντρίμιν 2, 20 χρόνια μετά. Πρόκειται για το σίκουελ της μεγάλης επιτυχίας του Βασίλη Κατσικονούρη Καλιφόρνια Ντρίμιν που είχε γραφτεί και παρουσιαστεί πριν από είκοσι χρόνια και τώρα έρχεται για να μας θυμίσει ή για να μας συστήσει μια παρέα 2 αγοριών και 2 κοριτσιών, εικοσάρηδων τότε, σαραντάρηδων πλέον, στη μετά-Covid εποχή. Πόσο προχώρησαν στη ζωή τους τα 20 χρόνια που μεσολάβησαν; Έχουν πετύχει ή έχουν αποτύχει; Έχουν πραγματοποιήσει τα όνειρά τους ή έχουν μείνει στάσιμοι σε ένα απροσπέλαστο τέλμα; To Καλιφόρνια Ντρίμιν 2, 20 χρόνια μετά είναι ένα σαρκαστικό σχόλιο για την κρίση που δεν τελειώνει ποτέ, μια τραγελαφική κωμωδία για μια γενιά που ακόμα κι αν και θεωρείται «χαμένη», δεν σταματά να κυνηγά το όνειρο.

— Κυρία Ελεφάντη, πρωταγωνιστείτε στο «Καλιφόρνια Ντρίμιν2, 20 χρόνια μετά». Μιλήστε μας για τον ρόλο σας στο έργο αυτό που έγραψε 20 χρόνια μετά το αρχικό κείμενό του ο Βασίλης Κατσικονούρης. Ο ρόλος που υποδύομαι είναι η Βουβού, μια γυναίκα γύρω στα σαράντα, η οποία τα τελευταία 20 χρόνια δουλεύει μανικιουρίστ στο ίδιο συνοικιακό κομμωτήριο, τα έχει με τον ίδιο άντρα και εναγωνίως προσπαθεί να κινήσει γη και ουρανό ώστε να αποκτήσει μαζί του ένα παιδί, μια και πλέον, όπως λέει και η ίδια, «τα περιθώρια στενεύουν». Μια γυναίκα εξωστρεφής, καπάτσα, διαχυτική, ζωντανή, που αγαπάει αλλά και θυμώνει στο εκατό τοις εκατό, που ζει τις καταστάσεις στον υπερθετικό βαθμό και, ακόμα κι αν πολλές φορές δεν αντέχει τους δυο άντρες της παρέας, δηλαδή τον σύντροφό της, τον Άρη, και τον Ντίνο, την ίδια στιγμή τους νοιάζεται και τους αγαπά απόλυτα.

Από Μηχανής Θέατρο Ακαδήμου 13, Αθήνα 210 5232097

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

31

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Στο Μικρό Θέατρο Κεραμεικού ανεβαίνουν φέτος τρεις πολύ ενδιαφέρουσες παραστάσεις Έρως Μονόπτερος ο Πλάνης Ο Γεράσιμος Γεννατάς σκηνοθετεί τη Μάρια Φλωράτου στο Έρως Μονόπτερος ο Πλάνης που ανεβαίνει στο Μικρό Θέατρο Κεραμεικού. Μια καταιγιστική κωμωδία για μία ηθοποιό σε είκοσι ρόλους, που αντλεί κείμενα από την παγκόσμια λογοτεχνία και τα παρουσιάζει σε δραματοποιημένη μορφή ως διαδοχικά κεφάλαια ενός ερωτικού καταλόγου. Αποσπάσματα από τον Πλούταρχο, τη Σαπφώ, τον Ευριπίδη, τον Σαίξπηρ, τον Πούσκιν, τον Επίκουρο και τον Γρυπάρη συνθέτουν ένα απροσδόκητο ερωτικό μενού για όλα τα γούστα. Ένα διασκεδαστικό βαριετέ με πολλή ποίηση, υψηλή μαγειρική και ταχυδακτυλουργικά κόλπα για την τρέλα του έρωτα που μας μεταμορφώνει, μας στοιχειώνει, μας μεθάει και στο τέλος μας νικάει.

19-21

σκηνοθεσία: Γεράσιμος Γεννατάς κείμενα: Γεράσιμος Γεννατάς, Μάρια Φλωράτου σκηνικά - κοστούμια: Μαρία Βασιλάκη διασκευή - σύνθεση μουσικής: Διονύσης Μπάστας ερμηνεία: Μάρια Φλωράτου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ. 21:00

Μυθιστόρημα Το έργο του σπουδαίου Έλληνα λογοτέχνη Γιώργου Χειμωνά Μυθιστόρημα μεταφέρεται στη σκηνή του Μικρού Θεάτρου Κεραμεικού. Δύο ηθοποιοί, η Ελίνα Ρίζου και ο Κωνσταντίνος Γώγουλος, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Παναγιώτη Εξαρχέα, αναλαμβάνουν να εξερευνήσουν την αδυσώπητη βία που κουβαλάει ο άνθρωπος μέσα του και τη δυνατότητα που έχει ανά πάσα στιγμή να συμπεριφέρεται με τον πιο τερατώδη τρόπο. Περνώντας απ’ όλα τα πρόσωπα του έργου, διεκδικούν ο ένας τον άλλον, φτάνοντας στην οριακή κατάσταση που αναγκάζει το Τέρας, που ο καθένας κρύβει μέσα του, να εμφανιστεί και να κατασπαράξει οτιδήποτε γύρω του. Οι δυο ερμηνευτές ενσαρκώνουν «ανθρώπους εν κρίσει», απόλυτους, που υπερβαίνουν τον εαυτό τους και γίνονται ένα «οριακό βίωμα». κείμενο: Γιώργος Χειμωνάς σκηνοθεσία: Παναγιώτης Εξαρχέας δραματουργική συνεργασία: Άρης Μπαλής παίζουν: Κωνσταντίνος Γώγουλος, Ελίνα Ρίζου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:00

No exit

ΜΙΚΡΌ ΘΈΑΤΡΟ ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΎ

Η παράσταση No exit αποτυπώνει τη μετατροπή ενός θεατρικού κειμένου σε κίνηση. Τρεις χορευτές και ένας μουσικός επί σκηνής αναλαμβάνουν τους ρόλους του έργου του Jean - Paul Sartre Κεκλεισμένων των θυρών. Η παράσταση, σε σύλληψη και χορογραφία της Αγγελικής Τρομπούκη, επικεντρώνεται σε τρεις από τους σημαντικότερους άξονες της δραματουργίας του κειμένου (τον χρόνο, τον χώρο και τον άλλο), οι οποίοι αποτελούν τη γέφυρα για το πέρασμα από το κείμενο στο σώμα. Το τοπίο που δημιουργεί ο φιλόσοφος, αλληγορικά μιλώντας, για τον χώρο της κολάσεως αποτυπώνεται ως ένα μη ρεαλιστικό δωμάτιο, μέσα στο οποίο οι ήρωες συναντιούνται και παραμένουν σε αυτό «εις τον αιώνα τον άπαντα». Το δωμάτιο αυτό αντικατοπτρίζει το εδώ και το τώρα. σύλληψη & χορογραφία: Αγγελική Τρομπούκη χορεύουν οι Λαμπρινή Γκόλια, Πλωτίνος Ηλιάδης, Εμμανουέλα Πεχυνάκη μουσική σύνθεση - μουσικός επί σκηνής: Ανδρέας Κουρέτας ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ.-Κυρ. 19:00

Μικρό Θέατρο Κεραμεικού Ευμολπιδών 13, Γκάζι, 216 9007358

32 lifo – 27.10.22

Η Αυλή των Θαυμάτων του Ιάκωβου Καμπανέλλη Το Μιούζικαλ

Το απόλυτο θεατρικό talk of the town της περσινής σεζόν με την υπογραφή του Χρήστου Σουγάρη και του Στέφανου Κορκολή επιστρέφει και μεταφέρεται στο θέατρο Παλλάς για 10 μόνο παραστάσεις. Η Αυλή των Θαυμάτων του Ιάκωβου Καμπανέλλη είναι ένας ύμνος στην αέναη προσπάθεια του Έλληνα να ξεπεράσει τα στενά γεωγραφικά πλαίσια, να αποτινάξει τη διαρκή φτώχεια, να αντιμετωπίσει την έλλειψη σταθερότητας και να ριζώσει σε έναν τόπο όπου μπορεί να ευημερήσει. Η υψηλή ηθογραφία των χαρακτήρων του έργου και των παθών τους βασίζεται στην έλλειψη σταθερότητας και σιγουριάς που χαρακτηρίζει τη ζωή μας, η οποία αρχίζει από το αλλοπρόσαλλο κλίμα μας, τη «στρατηγική» γεωγραφική μας θέση, τη φτώχεια του τόπου μας και τελειώνει στην ιδιωτική μας οικονομία. Όλα στην Ελλάδα ανεβοκατεβαίνουν πολύ εύκολα, κυλούν, φεύγουν και η πιο συχνή λαχτάρα μας είναι να στεριώσουμε κάπου, να σιγουρέψουμε ότι από εδώ και πέρα «όλα θα πάνε καλά».

22

σκηνοθεσία: Χρήστος Σουγάρης πρωτότυπη μουσική - ενορχήστρωση: Στέφανος Κορκολής στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος παίζουν: Γιώργος Γάλλος, Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Κατερίνα Παπουτσάκη, Ρούλα Πατεράκη, Μάνος Βακούσης, Ειρήνη Καράγιαννη, Μαρία Διακοπαναγιώτου, Μαρίζα Τσάρη, Γιώργος Τσιαντούλας, Ηλέκτρα Σαρρή, Γιώργος Ντάβος, Ντίνος Γκελαμέρης, Κόρα Καρβούνη, Ευάγγελος Βογιατζής, Ζαχαρίας Γουέλα, Γιάννης Σοφολόγης Στον ρόλο της Καίτης η Φιλαρέτη Κομνηνού, Λάσκος ο Δημήτρης Πιατάς διεύθυνση ορχήστρας: Αναστάσιος Συμεωνίδης διάρκεια παραστάσεων: 10-20/11

ΘΈΑΤΡΟ ΠΑΛΛΆΣ

Θέατρο Παλλάς Βουκουρεστίου 3-5 210 3213100

23

Μετά τη σπάνιας ομορφιάς παράσταση Συμφορά από το πολύ μυαλό του Αλεξάντρ Γκριμπογέντοφ με τις απολαυστικές ερμηνείες και τη μεγάλη επιτυχία, ο Στάθης Λιβαθινός και το Θέατρο της Οδού Κυκλάδων συνεχίζουν τη συνεργασία τους, παρουσιάζοντας την παράσταση Berlin Alexanderplatz, βασισμένη στο ομώνυμο μυθιστόρημα-σημείο αναφοράς του Άλφρεντ Ντέμπλιν, του οποίου η διασκευή σε μίνι σειρά από τον Φασμπίντερ τη δεκαετία του 1980 έχει αφήσει εποχή. Κεντρικός ήρωας ένας προσφάτως αποφυλακισθείς που ορκίζεται να μείνει τίμιος. Στο Βερολίνο του Μεσοπολέμου, ωστόσο, η τιμιότητα είναι ανέφικτη.

Berlin Alexanderplatz

σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός πρωταγωνιστούν: Βασίλης Ανδρέου, Γιώργος Δάμπασης, Νίκος Καρδώνης, Στάθης Κόικας, Λίλλυ Μελεμέ, Πολυξένη Παπακωνσταντίνου, Δημήτρης Παπανικολάου, Μαρία Σαββίδου, Θεόβη Στύλλου, Άρης Τρουπάκης, Δημήτρης Φιλιππίδης πρεμιέρα: 24/11

Θέατρο της Οδού Κυκλάδων - Λευτέρης Βογιατζής Κυκλάδων 11 210 821 7877

ΘΈΑΤΡΟ ΤΗΣ ΟΔΟΎ ΚΥΚΛΆΔΩΝ ΛΕΥΤΈΡΗΣ ΒΟΓΙΑΤΖΉΣ ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

33

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Η νύχτα των μυστικών

24 ΘΈΑΤΡΟ ΜΠΈΛΛΟΣ

Το ιστορικό θέατρο Μπέλλος καλωσορίζει τη νέα σεζόν στην κεντρική σκηνή του με το νεοελληνικό έργο του Άκη Δήμου Η νύχτα των μυστικών σε σκηνοθεσία Αικατερίνης Παπαγεωργίου. Στην υπόθεση, ένα ζευγάρι περιπλανιέται μία νύχτα στον γοητευτικό και απρόβλεπτο κόσμο ενός τσίρκου. Από λεπτό σε λεπτό, η παράσταση αρχίζει. Τέσσερα αλλόκοτα πλάσματα, ήρωες του τσίρκου, συνδιαλέγονται με έναν άντρα και μια γυναίκα και προκαλούν έναν αναπάντεχο καταιγισμό αποκαλύψεων. Γιατί εδώ –στον συναρπαστικό και φωτεινό κόσμο του τσίρκου– τίποτα δεν απαγορεύεται και όλα μοιάζουν «κανονικά», κι αυτό είναι το πιο προκλητικό. Η σκηνοθέτις Αικατερίνη Παπαγεωργίου τονίζει: «Ο Ζαν Ζενέ έγραψε ότι το τσίρκο είναι το μέρος που μεταμορφώνει τη σκόνη σε χρυσόσκονη και αυτό ακριβώς είναι που επιτυγχάνει ο Άκης Δήμου στη Νύχτα των μυστικών. Μέσα λοιπόν, σε μια νυχτερινή χίμαιρα, η παράσταση μάς εκθέτει στη σκληρότητα του ανθρώπου, τη δίνη της υπαρξιακής αναζήτησης, την εξουσία της πατριαρχίας και εν τέλει την αδυναμία του ανθρώπου να ταυτιστεί με την έννοια του “μαζί”».

34 lifo – 27.10.22

Κλόουν και θηριοδαμαστές, ακροβάτες, drag show, ταχυδακτυλουργικά κόλπα και όλα όσα συνθέτουν το θέαμα που προσφέρει ένα τσίρκο έρχονται σε αντιπαράθεση με μια βίαιη πραγματικότητα που μοιάζει να μην μπορεί άλλο να «κουκουλώνει» τις αλήθειες. Η Νύχτα των μυστικών είναι ένα σύγχρονο έργο που πραγματεύεται με ρεαλισμό αλλά και με έναν ιδιαίτερο και αλληγορικό τρόπο την έννοια της κακοποίησης σε όλα τα επίπεδα μιας σχέσης και σε όλες της τις εκφάνσεις. Όπως αναφέρει ο συγγραφέας Άκης Δήμου, «το τσίρκο της Νύχτας των μυστικών είναι ένα βασίλειο με έναν αδιαφιλονίκητο βασιλιά, ένοχο για τον θάνατο της βασίλισσας, που ψάχνει τρόπους να απαλλαγεί από το βάρος της ενοχής του. Σ' αυτόν τον βεβαρημένο –από ένα θανάσιμο μυστικό– χώρο, εισβάλλει ένα ζευγάρι-βιρτουόζοι στην τέχνη της λεηλασίας της ζωής του ενός από τον άλλον». σκηνοθεσία: Αικατερίνη Παπαγεωργίου πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Χριστοδουλόπουλος πρωταγωνιστούν (με σειρά εμφάνισης): Ορέστης Τζιόβας, Τάσος Λέκκας, Ελίζα Σκολίδη, Αλέξανδρος Βάρθης, Εριφύλη Κιτζόγλου, Γιώργος Μαρτίνος ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-& Κυρ. 21:00

Θέατρο Μπέλλος Κέκροπος 1, Πλάκα - Ακρόπολη 210 3229889 & 6948 230899

Ενηλικιωνόμαστε με κλασικούς

Το Αγγέλων Βήμα κλείνει δεκαοκτώ χρόνια καλλιτεχνικής παρουσίας και γιορτάζει την ενηλικίωσή του με ένα φιλόδοξο ρεπερτόριο θεατρικών έργων, βασισμένων σε λογοτεχνικά κείμενα-σταθμούς που έρχονται για πρώτη φορά σε ελληνική σκηνή. Όλα τους έχουν αποτελέσει τη βάση βραβευμένων ταινιών, όμως τώρα το Αγγέλων Βήμα ανιχνεύει την ουσία τους και ψαύει την ψυχή τους, μακριά από κινηματογραφικές μεγαλοστομίες.

Βαθιά Γαλάζια Θάλασσα Το ωριμότερο έργο του Τέρενς Ράττιγκαν. Αυτό που εκ πρώτης όψεως μοιάζει με ένα ιψενικό τρίγωνο, όπου μια ευαίσθητη γυναίκα εγκαταλείπει έναν επιφανή σύζυγο που τη λατρεύει για έναν άνεργο πιλότο μαχητικών αεροπλάνων, είναι στην ουσία η ρεαλιστική ανατομία μιας κοινωνίας που ασφυκτιά φυλακισμένη σε παράλογες συμβάσεις, ανόητα «πρέπει» και ανώφελα διλήμματα. σκηνοθεσία: Αλέξιος Κοτσώρης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.-Πέμ. 20:00

ΑΓΓΈΛΩΝ ΒΉΜΑ

25-30

Υπέροχος Γκάτσμπυ Αμερική του Μεσοπολέμου, της Ποτοαπαγόρευσης και της τζαζ. Μια εμβληματική ερωτική ιστορία όπου η αθωότητα και ο ρομαντισμός του Γκάτσμπυ κονταροχτυπιούνται με τον κυνισμό, τον εγωισμό, το αριβισμό και την ανθρωποφαγική διάθεση του περιβάλλοντός του. Ένα από τα 100 καλύτερα βιβλία του 20ού αιώνα γίνεται θεμέλιο για ένα θεατρικό έργο συναρπαστικό και αληθινό. θεατρική διασκευή: Simon Levy σκηνοθεσία: Αλέξιος Κοτσώρης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 21:00, Κυρ.

18:30 Από 26/11

Αντίο, Βερολίνο Ο νεαρός συγγραφέας Κρίστοφερ Ίσεργουντ φτάνει στο Βερολίνο στις αρχές της δεκαετίας του ’30, όταν εκεί εκκολάπτεται το αυγό του φιδιού. Ζει και καταγράφει τον αντιφατικό κόσμο της επίπλαστης και επιφανειακής ρηχότητας και ξενοιασιάς από τη μια, της εφιαλτικής πραγματικότητας, των διώξεων και των διακρίσεων του ναζισμού από την άλλη, ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο επιβεβαιώνει τη σεξουαλική του ταυτότητα και «γίνεται ένα με το είδος του». Μυθιστόρημα-βάση της ταινίας των 8 Όσκαρ με τίτλο Καμπαρέ. προσαρμογή: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου σκηνοθεσία: Σταμάτης Μπαντούνας Από τον Φεβρουάριο του 2023

Ανατολικά της Εδέμ

Chicago

Ο Τζων Στάινμπεκ, Νόμπελ Λογοτεχνίας 1962, με το Ανατολικά της Εδέμ μάς έχει παραδώσει ένα έργο ζωής και υψηλής πνοής.

Η Maurine Dallas Watkins έγραψε το θεατρικό έργο-σάτιρα Chicago το 1926 με υλικό από τις δίκες μιας νοικοκυράς και μιας τραγουδίστριας που είχαν κατηγορηθεί για τον φόνο των συντρόφων τους και αθωώθηκαν το 1925. Εκείνο το θεατρικό έργο έκανε επιτυχία στο Μπρόντγουεϊ το 1927, έγινε ταινία και πολύ αργότερα αποτέλεσε τη βάση για την ταινία Chicago των 6 Όσκαρ. Τώρα, το αρχικό πνευματώδες και αστραφτερό θεατρικό έργο της Watkins έρχεται στο Αγγέλων Βήμα, τιμώντας μια εξαιρετική συγγραφέα που από επιλογή αποσύρθηκε πολύ νωρίς, πάνω στη μεγάλη της δόξα.

Αμερική 1900. Μια κακοποιημένη γυναίκα καταφεύγει στην πόρτα του Αδάμ Τρασκ. Αυτός την ερωτεύεται. Γεννιούνται δίδυμα αγόρια.Αυτός τής ετοιμάζει έναν Παράδεισο. Όμως τίποτα δεν κρατάει για πάντα. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα έρχονται σκληρές αποκαλύψεις και η συντριβή ενός κόσμου. θεατρική διασκευή: Frank Galati σκηνοθεσία: Ανδρονίκη Αβδελιώτη ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ. 21:00, Σάβ.

18:30 από 25/11

σκηνοθεσία: Ανδρονίκη Αβδελιώτη Από τον Φεβρουάριο του 2023

Πόρνες στα Βούρλα ή Κάτι να μείνει από μένα Το χρονικό της Τέτης Σώλου ανάβει ένα κεράκι μνήμης για τα «Κορίτσια», πολλά από αυτά προσφυγοπούλες που πέρασαν από το δημόσιο μπορντέλο του Πειραιά (1873). Αυθεντικά λόγια Γυναικών πλέκονται με αυθεντικούς ήχους του Μάρκου, του Δελιά, του Καρίπη, του Παπάζογλου και του Εσκενάζη σε μια παρηγορητική παράσταση με άγριο θέμα.

Αγγέλων Βήμα Σατωβριάνδου 36 210 5242211

θεατρική διασκευή - σκηνοθεσία: Μαργαρίτα Δαλαμάγκα-Καλογήρου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ. 20:30

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

35

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

A Priori με πέντε παραστάσεις

Η εταιρεία παραγωγής A Priori παρουσιάζει αυτόν τον χειμώνα πέντε παραστάσεις σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνας Νικολαΐδη, που δεν πρέπει να χάσουμε. Σύγχρονο Θέατρο Ευμολπιδών 45 210 3464380

31-35

Ανάμεσα σε δύο κόσμους Το έργο που έκανε αίσθηση τόσο στο θεατρόφιλο όσο και στο μη θεατρόφιλο κοινό της Αθήνας συνεχίζει την επιτυχημένη του πορεία για 2η χρονιά στο Σύγχρονο Θέατρο. Το τελευταίο αυτό έργο του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Ιβάν Τουργκένιεφ είναι μια ερωτική ιστορία βασισμένη σε αληθινό γεγονός. Ο Τουργκένιεφ, εμπνευσμένος από το «Άσμα Ασμάτων» και βαθιά επηρεασμένος από τον έρωτά του για την Πολίν Βιαρντό, ξεδιπλώνει με μαεστρία τον έρωτα δυο νέων, ο οποίος κατορθώνει να νικήσει ακόμα και τον θάνατο. Η παράσταση είναι ενδεδυμένη αποκλειστικά με τη μουσική του Σοπέν. μετάφραση (από τα ρωσικά): Παύλος Στεφάνου διασκευή - σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη παίζουν: Ορέστης Τρίκας, Φιλίππα Κουτούπα, Νίκη Παλληκαράκη, Σοφία Πανάγου, Βαγγέλης Κρανιώτης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τρ. 21:15, Τετ. 19:30

Άκρως Συμπαντικό Η πολυβραβευμένη μαύρη κωμωδία της Charlotte Jones παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Το έργο, μέσα από το χιούμορ και τις συνεχείς ανατροπές, καταφέρνει να ανακαλύψει και να αποκαλύψει με μοναδικό τρόπο τις δυσκολίες και την περιπλοκότητα, αλλά παράλληλα την αξία και την ομορφιά των ανθρώπινων σχέσεων και της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης. μετάφραση - σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη παίζουν: Κώστας Καζανάς, Μπέσσυ Μάλφα, Μιχάλης Μαρκάτης, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Φωτεινή Ντεμίρη, Τζούλι Τσόλκα πρεμιέρα: 10/12

ΣΎΓΧΡΟΝΟ ΘΈΑΤΡΟ Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς H θεατρική διασκευή του έργου του Τολστόι Ο θάνατος του Ιβάν Ίλιτς επιστρέφει στο θέατρο Αλκμήνη. Μετά τις διθυραμβικές κριτικές που απέσπασε η παράσταση, κάνοντας γνωστό στο ελληνικό κοινό το μεγαλειώδες αυτό έργο του Τολστόι, συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία για 4η χρονιά. Δύο ηθοποιοί επί σκηνής, οι εξαιρετικοί Γιώργος Γαλίτης και Θανάσης Κουρλαμπάς, ξετυλίγουν όλη την υποκριτική τους γκάμα τόσο σε κωμικό όσο και σε δραματικό επίπεδο, ενσαρκώνοντας όλους τους ρόλους της νουβέλας σε ένα θεατρικό παιχνίδι που σφύζει από ζωή! μετάφραση από τα ρωσικά: Παύλος Στεφάνου θεατρική διασκευή - σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη παίζουν: Θανάσης Κουρλαμπάς, Γιώργος Γαλίτης. ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευ. 18:00

Θέατρο Αλκμήνη Αλκμήνης 8, Γκάζι 211 1981535

ΘΈΑΤΡΟ ΑΛΚΜΉΝΗ

12 Ένορκοι Οι 12 Ένορκοι του Reginald Rose μετατρέπουν ξανά το θέατρο σε δικαστικό μέγαρο. Η παράσταση που έχει κερδίσει τα τελευταία χρόνια την αγάπη των θεατρόφιλων επιστρέφει στη σκηνή του Αλκμήνη για 8η χρονιά. Πολύτιμες προσθήκες στον φετινό θίασο ο Βαγγέλης Κρανιώτης και ο Νίκος Μέλλος. Στη Νέα Υόρκη του 1957 ένα αλλοδαπό αγόρι 16 χρόνων κατηγορείται για πατροκτονία. Η ζωή του βρίσκεται στα χέρια 12 ενόρκων οι οποίοι θα αποφασίσουν αν είναι τελικά ένοχο και η απόφασή τους θα πρέπει να είναι ομόφωνη. μετάφραση - σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη παίζουν: Τάσος Γιαννόπουλος, Δημήτρης Δεγαΐτης, Αλμπέρτο Εσκενάζη, Μάνος Ζαχαράκος, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Βαγγέλης Κρανιώτης, Νίκος Μέλλος (διπλή διανομή: Νίκος Βατικιώτης), Κωνσταντίνος Μπάζας, Παντελής Παπαδόπουλος, Τάσος Παπαδόπουλος, Ορέστης Τρίκας, Βασίλης Φακανάς ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ.-Σάβ. 21:30, Κυρ. 18:00

Λίγο ακόμα Το θέατρο Μικρό Άνεσις παρουσιάζει τη θεατρική παράσταση Λίγο ακόμα. Ένα έργο βασισμένο στο Κύκνειο Άσμα του Άντον Τσέχοφ με πρωταγωνιστές δύο ήρωες που ενσαρκώνουν οι Χρήστος Βαλαβανίδης και Χρήστος Σωνάκης.

ΜΙΚΡΌ ΆΝΕΣΙΣ 36 lifo – 27.10.22

Η σκηνοθέτις ακολουθεί την κεντρική ιδέα του Τσέχοφ στο Κύκνειο Άσμα και βάζει τους θεατές σε μια πρωτόγνωρη συνθήκη: συναντούν μια νύχτα σε ένα άδειο και σκοτεινό θέατρο έναν ηθοποιό μετά το τέλος της παράστασής του, στην οποία υποδύεται τον Βασιλιά Λιρ του Σαίξπηρ. κείμενο - σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη παίζουν: Χρήστος Βαλαβανίδης, Χρήστος Σωνάκης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ. 21:15, Σάβ.-Κυρ.

18:30 πρεμιέρα: 5/11

Θέατρο Μικρό Άνεσις λεωφ. Κηφισίας 14 210 7718943

Οι θεατρικές παραγωγές Τεχνηχώρος παρουσιάζουν έξι σημαντικά έργα αυτήν τη σεζόν

Θέατρο Γκλόρια Ιπποκράτους 7 210 3600832

φωτό: patroklos skafidas

36-41

ΘΈΑΤΡΟ ΕΜΠΟΡΙΚΌΝ

ΘΈΑΤΡΟ ΓΚΛΌΡΙΑ

Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού

Ο Μισάνθρωπος

Ο Γιάννης Κακλέας επιστρέφει στο θέατρο Γκλόρια με το έργο Ο τυχαίος θάνατος ενός αναρχικού του Ντάριο Φο. Ο δαιμόνιος δραματουργός, βασιζόμενος σε πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στην Ιταλία σε καιρούς έντασης, έγραψε μια αριστουργηματικά φαρσική, καυστική και καταγγελτική σάτιρα για τη βία, την ηλιθιότητα, την αυθαιρεσία της εξουσίας, τα κατασκευασμένα ψεύδη και τη σκόπιμα «τυφλή» δικαιοσύνη που υπηρετεί ένα σύστημα διαφθοράς.

Με αφορμή τα 400 χρόνια από τη γέννηση του εμβληματικού Γάλλου δραματουργού, ο πολυσχιδής σκηνοθέτης Γιάννης Κακλέας καταπιάνεται με τη γνωστή κωμωδία-αίνιγμα Ο Μισάνθρωπος. Πιο επίκαιρο από ποτέ, το αυτοβιογραφικό έργο του Μολιέρου είναι γραμμένο με σαρκασμό, θυμό και γνώση της γελοιότητας μιας κοινωνίας σαθρής, με παθογένειες που ξεκινούν από την υποκρισία, τη διαπλοκή, τον ναρκισσισμό και την αδικία και φτάνουν μέχρι τον θρίαμβο της μετριότητας.

σκηνοθεσία - δραματουργική επεξεργασία: Γιάννης Κακλέας παίζουν: Πάνος Βλάχος, Φοίβος Ριμένας, Ιφιγένεια Αστεριάδη, Κωνσταντίνος Μαγκλάρας, Στέλιος Πέτσος, Παναγιώτης Κατσώλης μουσικός επί σκηνής: Βάιος Πράπας ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ. 21:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 20:00

σκηνοθεσία - απόδοση κειμένου: Γιάννης Κακλέας παίζουν: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος, Ευγενία Σαμαρά, Στέλιος Ιακωβίδης, Αθηνά Μουστάκα, Θάνος Μπίρκος, Φωτεινή Αθερίδου, Αυγουστίνος Κούμουλος, Αλέξης Φουσέκης, Κυριάκος Σαλής από 23/11 ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ. 21:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 20:00

Θέατρο Εμπορικόν Σαρρή 11, Ψυρρή 210 3211750

φωτό: christos symeonides

φωτό: despina spyrou

ΘΈΑΤΡΟ ΚΙΒΩΤΌΣ

Οι Παίχτες

To όνειρο ενός γελοίου

Οι Παίχτες του Ν.Β. Γκόγκολ, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κουτλή, συνεχίζουν την επιτυχημένη πορεία τους στο θέατρο Κιβωτός. Ζωντανή μουσική, αφηνιασμένοι ρυθμοί και σκοτεινό χιούμορ σε μια παράσταση-οφθαλμαπάτη, μια φαρσοκωμωδία καταστάσεων για την τέχνη της εξαπάτησης.

Ο Άρης Σερβετάλης, υπό την καθοδήγηση της Έφης Μπίρμπα, μας ξεναγεί στον κόσμο του Γελοίου του Ντοστογιέφσκι, οδηγώντας μας στα μύχια των σκέψεών του μεταξύ πραγματικού και φανταστικού, αλήθειας και ψευδαίσθησης, ορατού και αόρατου, κωμικού και τραγικού, γελοιότητας και σαλότητας.

σκηνοθεσία - μετάφραση - διασκευή: Γιώργος Κουτλής δραματουργική επεξεργασία: Βασίλης Μαγουλιώτης παίζουν: Γιάννης Νιάρρος, Βασίλης Μαγουλιώτης, Ηλίας Μουλάς, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος, Γιώργος Τζαβάρας, Γιώργος Μπουκαούρης. Guest star ο Θέμης Πάνου hμέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ., Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

σκηνοθεσία-εικαστική εγκατάσταση-σχεδιασμός κοστουμιών: Έφη Μπίρμπα απόδοση-δραματουργία: Άρης Σερβετάλης, Έφη Μπίρμπα ερμηνεύουν: Άρης Σερβετάλης, Έφη Μπίρμπα ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τετ. 21:00

Θέατρο Κιβωτός Πειραιώς 115 210 3427426

φωτό: elina giounanli

ΘΈΑΤΡΟ ΕΠΊ ΚΟΛΩΝΏ

ΘΈΑΤΡΟ ΔΗΜΉΤΡΗΣ ΧΟΡΝ Φιλουμένα Μαρτουράνο Θέατρο Δημήτρης Χορν Αμερικής 10, Αθήνα 210 3612500

Η γλυκόπικρη κωμωδία του Εντουάρντο Ντε Φιλίπο Φιλουμένα Μαρτουράνο, που συμπυκνώνει στις σελίδες του μια ολόκληρη εποχή, αποτελεί ένα από τα πιο αγαπημένα έργα του παγκόσμιου θεατρικού ρεπερτορίου. Η Μαρία Ναυπλιώτου ενσαρκώνει μια γυναίκα-σύμβολο σε έναν ρόλο-ορόσημο που έχουν ερμηνεύσει κορυφαίες ηθοποιοί σε όλο τον κόσμο, όπως η Σοφία Λόρεν. μετάφραση: Ειρήνη Μποζοπούλου δραματουργική επεξεργασία - σκηνοθεσία: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος παίζουν: Μαρία Ναυπλιώτου, Μελέτης Ηλίας, Πηνελόπη Μαρκοπούλου, Κωνσταντίνος Γαβαλάς, Νεφέλη Μαϊστράλη, Ιωάννα Τζίκα, Βασίλης Ντάρμας, Βασίλης Μηλιώνης, Βαγγέλης Δαούσης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ., Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 20:00

Ο Συνεργός Στις αρχές του 2000 μια νεαρή κοπέλα από τη Βέροια εξαφανίζεται μυστηριωδώς. Ο σύντροφός της, δηλώνοντας συντετριμμένος, την αναζητεί. Αυτή η πραγματική ιστορία ενός από τα πιο γνωστά εγκλήματα που συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία έδωσε την έμπνευση για τη συγγραφή και το ανέβασμα ενός νέου θεατρικού έργου που δεν επικεντρώνεται ούτε στον θύτη ούτε στο θύμα. Ο Γιώργος Χριστοδούλου, στην τρίτη του προσωπική σκηνοθεσία, και οι ηθοποιοί της παράστασης προσπαθούν να κατανοήσουν πώς ένας άνθρωπος, μια ολόκληρη κοινωνία, γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη συνεργός ενός εγκλήματος.

Επί Κολωνώ Ναυπλίου 12 210 5138067

σκηνοθεσία - κείμενο: Γιώργος Χριστοδούλου συμμετοχή στα βίντεο - τραγούδι: Αθηνά Σακαλή παίζουν: Χρήστος Κοντογεώργης, Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Μαρία Προϊστάκη, Φανή Παναγιωτίδου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:00

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

37

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Το Κουκλόσπιτο

42 ΘΈΑΤΡΟ ΠΟΡΕΊΑ Στο πιο καταξιωμένο ιδιωτικό θέατρο ρεπερτορίου στην Αθήνα, πέντε χρόνια μετά την εξαιρετική επιτυχία και τεράστια αποδοχή της Αγριόπαπιας, ο καλλιτεχνικός του διευθυντής Δημήτρης Τάρλοου επιλέγει να σκηνοθετήσει το πιο γνωστό έργο του Χένρικ Ίψεν Το Κουκλόσπιτο. Ένα αριστούργημα δραματικής τέχνης και υπαρξιακής ανάγνωσης του κόσμου έρχεται ως κεντρική παραγωγή αυτήν τη σεζόν στο θέατρο Πορεία. Το Κουκλόσπιτο, που ο μεγάλος Νορβηγός έγραψε το 1879, εξερράγη σαν βόμβα στην εποχή του, καθώς με τολμηρό τρόπο πραγματεύεται, ανάμεσα σε άλλα, την τραγική υποκρισία που μπορεί να διαποτίζει έναν γάμο, τα κίβδηλα ιδεώδη, τις συνέπειες της επιπολαιότητας (ακόμη και της αθώας), τα ζωτικά μας ψεύδη και την αλήθεια που, όπως έχει πει ο Όσκαρ Ουάιλντ, «είναι σπάνια καθαρή και ποτέ απλή».

38 lifo – 27.10.22

Ο συγγραφέας στήνει το σκηνικό του έργου μέσα σε ένα ζεστό σπιτικό. Εκεί καταρρέει ο γάμος της Νόρας και του Χέλμερ, όταν η αποκάλυψη ενός ψέματος θα άρει κάθε βεβαιότητα, θα φανερώσει την παντελή έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τους και τις πραγματικές διαστάσεις της σχέσης τους, οδηγώντας τους στο τέλος της αθωότητας. Ποινικά κολάσιμες πράξεις, ωμοί εκβιασμοί, φόβοι, αγωνίες και αυτοκτονικές σκέψεις εναλλάσσονται με την αγάπη, την ελπίδα, το φλερτ, τη χαρά, τα ιδεώδη της τέλειας οικογένειας, της κοινωνικής ανόδου και της οικονομικής ευμάρειας – όλα αυτά μέχρι την τελική αναμέτρηση με την αλήθεια, η οποία θα σαρώσει τα πάντα χωρίς οίκτο για κανέναν από τους δύο πρωταγωνιστές. Είναι αυτή η αλήθεια που θα οδηγήσει τη Νόρα στην επείγουσα διατύπωση του αμλετικού αιτήματος για την αναζήτηση του εγώ. Είναι αυτή η αλήθεια που δυσκολεύεται να μεταδοθεί, πολύ περισσότερο σήμερα, στα χρόνια της ακραίας διασύνδεσης…

Το έργο που διαχρονικά θεωρείται ένα φεμινιστικό μανιφέστο είναι πολύ περισσότερα από αυτό, αφού οι ήρωες που ο Ίψεν έπλασε περίπου ενάμιση αιώνα πριν μοιάζουν να μην έχουν χάσει ούτε σταγόνα από τη ζωντάνια και τον επαναστατικό τους οίστρο, ενώ τα πάθη τους συνεχίζουν να συνταράζουν τους σημερινούς θεατές, μια και σε αυτά αναγνωρίζουμε κάτι από τον εαυτό μας. μετάφραση- απόδοση - σκηνοθεσία: Δημήτρης Τάρλοου συνεργάτις δραματουργός: Έρι Κύργια σκηνικά: Θάλεια Μέλισσα κοστούμια: Τζίνα Ηλιοπούλου, Αλέξανδρος Γαρνάβος παίζουν: Λένα Παπαληγούρα, Γιώργος Χριστοδούλου, Θανάσης Δόβρης, Κώστας Βασαρδάνης, Βίκυ Κατσίκα, Όλγα Δαλέκου, Κρυσταλλία Θεοδώρου (CORNIZA) ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ. 19:00, Πέμ. & Παρ. 20:30, Σάβ. 18:00 & 21:00 από 11/11

Θέατρο Πορεία Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, πλ. Βικτωρίας 210 8210991, 210 8210082 Poreiatheatre.com

Στη σκηνή του Επί Κολωνώ θα απολαύσουμε τρεις ιδιαίτερες παραστάσεις Ο Γάμος του Μάριου Ποντίκα Ο Μάριος Ποντίκας εμπιστεύτηκε στην Ομάδα Νάμα για τη φετινή περίοδο το έργο του Ο Γάμος που ανεβαίνει σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη και καλλιτεχνική επιμέλεια Γιώργου Χατζηνικολάου. Μια νεαρή κοπέλα βιάζεται και ό,τι ακολουθεί είναι οι αλλεπάλληλοι «βιασμοί» της από την οικογένεια, την κοινωνία, τους εκπροσώπους της Δικαιοσύνης. Η ίδια βρίσκεται «καθηλωμένη» σε όλη τη διάρκεια του έργου, αμέτοχη και ανυπεράσπιστη, ενώ παρακολουθούμε όλους τους ανθρώπους γύρω της να έχουν λόγο και άποψη γι’ αυτό που της συνέβη και δικαιώματα πάνω στο σώμα της, που γίνεται ένα πεδίο συγκρούσεων. Σε μια εποχή που εξακολουθούν να κατακλύζουν τις ειδήσεις θέματα για γυναικοκτονίες, το έργο συνεχίζει να μιλάει καθαρά και δυνατά στους θεατές όσο και τη στιγμή της συγγραφής του, αιχμηρό σαν ακονισμένο ξυράφι. κείμενο: Μάριος Ποντίκας σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη παίζουν: Ηλίας Βαλάσης, Στέλιος Δημόπουλος, Μαρία Κάτσενου, Αθανασία Κουρκάκη, Μέγκυ Σούλι ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ.-Σάβ. 21:15 & Κυρ. 18:15.

ΕΠΊ ΚΟΛΩΝΏ

Επί Κολωνώ Ναυπλίου 12, Αθήνα 210 5138067

43-45

Το ημερολόγιο ενός τρελού του Νικολάι Γκόγκολ

Τάο του Γιώργου Καφετζόπουλου

Το Ημερολόγιο ενός τρελού του Νικολάι Γκόγκολ επιστρέφει στη σκηνή του Επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Πασσά. Ο δημόσιος υπάλληλος Αξέντι Ιβάνοβιτς Προπίτσιν διηγείται στιγμές από τη ζωή του μέσα από ένα ιδιόρρυθμο ημερολόγιο. H εργασία, o έρωτας και η ανάγκη για κοινωνική ανέλιξη τον οδηγούν σε αδιέξοδα, συγκρούσεις και ματαιώσεις σε σημείο που χάνει τον έλεγχο, συγχέει την πραγματικότητα με την ψυχική του παραφορά και ανακηρύσσει τον εαυτό του βασιλιά. Ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης δίνει σάρκα και οστά στον ήρωα του έργου και βιώνει όλο το φάσμα και τις αποχρώσεις ενός ψυχωτικού ατόμου μέσα από μια περιπετειώδη αναβίωση ενός ιδιότυπου και πολυτάραχου ημερολογίου.

Το πρώτο θεατρικό έργο του Γιώργου Καφετζόπουλου, Τάο, σε σκηνοθεσία Δανάης Σπηλιώτη ανεβαίνει στην Κεντρική Σκηνή του Επί Κολωνώ. Μια σκοτεινή, άγρια κωμωδία με εξωφρενικούς διαλόγους και έναν ρυθμό που ανεβαίνει μαζί με το καρδιοχτύπι του θεατή. Τρεις γενιές μέσα στην τσίτα: παράνομες μπίζνες, ιδεολογίες που δεν σηκώνουν αμφισβήτηση, ο μικρόκοσμος της νύχτας από τη φυλακή μέχρι το λαμπρό σκυλάδικο. Καταστάσεις αναγνωρίσιμες, δικές μας, ελληνικές, βαλκανικές καταστάσεις που φτάνουν στην υπερβολή και φλερτάρουν με το παράλογο. Σπαράγματα ιδεολογιών, μύθων, το χάος των ημερών. Και μέσα σε όλο αυτό αναζητείται ο δρόμος, ο δρόμος που θα σε κάνει «μάγκα».

κείμενο: Νικολάι Γκόγκολ μετάφραση - διασκευή: Ομάδα GAFF σκηνοθεσία- μουσική επιμέλεια: Κωνσταντίνος Πασσάς παίζει ο Ιωσήφ Ιωσηφίδης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ.18:15 & Κυρ. 21:15

κείμενο: Γιώργος Καφετζόπουλος σκηνοθεσία: Δανάη Σπηλιώτη παίζουν: Αντώνης Καφετζόπουλος, Θοδωρής Σκυφτούλης, Γιώργος Καφετζόπουλος ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ. & Τρ. 21:00 πρεμιέρα: Δευτέρα 16/1/23

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

39

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Παιχνιδοποιός

Το διάσημο ψυχολογικό θρίλερ Παιχνιδοποιός, που γράφτηκε από τον χολιγουντιανό αστέρα Γκάρντνερ ΜακΚέι, μεταφέρεται στη σκηνή του Μικρού Γκλόρια σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Κοέν, με τη Ραφίκα Σαουίς και τον Γιώργη Παρταλίδη.

46

Θέατρο Μικρό Γκλόρια Ιπποκράτους 7 210 3600832

ΜΙΚΡΌ ΓΚΛΌΡΙΑ

Η αστυνομική νευροψυχολόγος Μοντ Κρίστοφερ ζει μόνη της, απομονωμένη στους λόφους του Λος Άντζελες. Τον τελευταίο καιρό την απασχολεί σε βαθμό εμμονής μια πρωτοφανής, ανεξιχνίαστη υπόθεση που έχει αναλάβει. Ένας παρανοϊκός άντρας αγνώστων στοιχείων πραγματοποιεί κατά συρροή επιθέσεις στις ανυποψίαστες γυναίκες της πόλης με έναν τρόπο τρομακτικά παράδοξο. Δεν τις δολοφονεί, δεν τις βιάζει αλλά τις σαγηνεύει, τις οδηγεί οικειοθελώς στο κρεβάτι, όπου τις ακινητοποιεί για να τους κάνει λοβοτομή, μετατρέποντάς τες σε άβουλα, παντοτινά του παιχνίδια. Η Μοντ έρχεται αντιμέτωπη με την αγριότητα αυτών των εγκλημάτων σχεδόν καθημερινά. Είναι εκείνη που έχει αναλάβει τη φροντίδα των θυμάτων του. Ένα ήσυχο κατά τα άλλα βράδυ ένας συμπαθής νεαρός τής χτυπά την πόρτα, ζητώντας βοήθεια, επειδή χάλασε το ποδήλατό του. Ένα δραματουργικό κομψοτέχνημα υψηλής έντασης που έχει αγαπηθεί και υμνηθεί ιδιαίτερα από κοινό και κριτικούς σε όλες τις πόλεις του κόσμου, ενώ γοήτευσε τον Μπράιαν ντε Πάλμα και τα τελευταία χρόνια συζητιέται η κινηματογραφική του μεταφορά με πρωταγωνιστή τον Κόλιν Φερθ, ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα. σκηνοθεσία - μετάφραση: Αλέξανδρος Κοέν παίζουν: Ραφίκα Σαουίς, Γιώργης Παρταλίδης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 21:15 & Κυρ. 20:15

Φιλιά, Όσκαρ...

Ο Τσέζαρις Γκραουζίνις σκηνοθετεί και διασκευάζει για το θέατρο την αριστουργηματική νουβέλα του Éric-Emmanuel Schmitt. Ο δεκάχρονος Όσκαρ ζει στο νοσοκομείο γιατί υποφέρει από μια βαριά μορφή λευχαιμίας. Κάποια στιγμή μαθαίνει τυχαία ότι δεν υπάρχει καμιά ελπίδα να θεραπευτεί και ότι πρόκειται να πεθάνει σε λίγες μέρες. Στο αποκορύφωμα της απόγνωσής του μια εκκεντρική ηλικιωμένη κυρία, γνωστή ως κυρία Ροζ, μία από τις εθελόντριες που κρατούν συντροφιά στα παιδιά του νοσοκομείου, του προτείνει ένα παιχνίδι: να θεωρήσει καθεμία από τις μέρες που του απομένουν ως μια δεκαετία της ζωής του. Ο Όσκαρ σιγά-σιγά αρχίζει να πιστεύει το παιχνίδι και κατά τη διάρκεια των τελευταίων του έντεκα ημερών βιώνει μια πλήρη ζωή γεμάτη γεγονότα: έρωτες, γάμο, προδοσίες, αποχαιρετισμούς, επιστροφές, καβγάδες, αγκαλιές, δάκρυα, συγχώρεση. Τελικά πεθαίνει πιστεύοντας ότι έφτασε την ηλικία των 110 ετών, ικανοποιημένος και ευχαριστημένος που κατάφερε να ζήσει μια ζωή συναρπαστική. Στον ρόλο του Όσκαρ ο Θανάσης Τσαλταμπάσης. Κυρία Ροζ, η Αγοραστή Αρβανίτη. Σπαρακτική, αστεία, τρυφερή, η μοναδική ιστορία του μικρού Όσκαρ που αψηφά τον θάνατο με το χιούμορ και τη φαντασία έρχεται τη νέα σεζόν για να μας κλέψει τις καρδιές. μετάφραση : Αχιλλέας Κυριακίδης σκηνοθεσία - σκηνική προσαρμογή: Τσέζαρις Γκραουζίνις παίζουν: Θανάσης Τσαλταμπάσης, Αγοραστή Αρβανίτη, Ισαβέλλα Κασιμάτη, Τάσος Θεοφιλάτος, Ελένη Νάτση, Edgen Lame ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ. 21:00, Δευτ. 20:00, Τρ. 21:00, Τετ. 18:00

40 lifo – 27.10.22

47 ΘΈΑΤΡΟ ΑΘΗΝΏΝ

Θέατρο Αθηνών Βουκουρεστίου 10 210 3312343

Δύο μεγάλες παραγωγές στα Θέατρα Παλλάς & ΗΒΗ Η τρελή του Σαγιό

ΘΈΑΤΡΟ ΠΑΛΛΆΣ

Το εμβληματικό θεατρικό έργο του Ζαν Ζιροντού, ενός από τους σπουδαιότερους Γάλλους δραματουργούς του Μεσοπολέμου, θα δούμε στο θέατρο Παλλάς σε σκηνοθεσία Πέτρου Ζούλια. Η Ελισάβετ Κωνσταντινίδου στον πρωταγωνιστικό ρόλο ενσαρκώνει τον αγώνα μιας εκκεντρικής Παριζιάνας ενάντια σε κάθε μορφή εξουσίας που επηρεάζει τη ζωή μας. Μαζί της ο Νίκος Μουτσινάς στον ρόλο του ρακοσυλλέκτη, ενός δαιμόνιου θεατρίνου του δρόμου, και η Αθηνά Οικονομάκου στον ρόλο της γλυκιάς και ευαίσθητης Ίρμας, μιας Παριζιάνας πόρνης με αγνή ψυχή σαν μικρού παιδιού. Η Ορελί, η ιδιοφυής «τρελή» από την περιοχή Σαγιό του γαλλικού Τροκαντερό, είναι μια ανεπιτήδευτη ιδεαλίστρια που βλέπει τον κόσμο όμορφο και χαρούμενο. Όταν μαθαίνει το σχέδιο μιας ομάδας διεφθαρμένων εταιρικών στελεχών και κυνικών επιχειρηματιών που σχεδιάζουν να σκάψουν το Παρίσι για να βρουν το πετρέλαιο που πιστεύουν ότι βρίσκεται κάτω από τους δρόμους του, κινητοποιεί όλους τους φίλους της, που, όπως κι εκείνη, αντιστέκονται στην εξουσία του χρήματος, και στήνει μια παγίδα στους εχθρούς της, στην οποία τους οδηγεί και τους καταστρέφει, καθώς αυτοί είναι τυφλωμένοι από την απληστία τους.

48-49

Θέατρο Παλλάς Βουκουρεστίου 5, 210 3213100

διασκευή - σκηνοθεσία: Πέτρος Ζούλιας παίζουν: Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Νίκος Μουτσινάς, Αθηνά Οικονομάκου, Γιάννης Σαμσιάρης, Κώστας Καζάκας, Χριστίνα Τσάφου, Στέλλα Γκίκα, Στάθης Μαντζώρος, Πρόδρομος Τοσουνίδης, Ευθύμης Γεωργόπουλος, Μάκης Πατέλης ημέρες & ώρες παραστάσεων: από 15/12 Τετ. & Κυρ. 19:00, Πέμ.-Σάβ. 21:00

42497

Ο Γιώργος Καπουτζίδης έρχεται και πάλι στο θέατρο Ήβη με το νέο του έργο με τίτλο 42497. Σε ένα δυστοπικό μέλλον οι άνθρωποι ζουν κάτω από την επιφάνεια της γης, προσπαθώντας να επιβιώσουν από τις παρενέργειες των επιπόλαιων επιλογών που έκαναν επί δεκαετίες ολόκληρες. Οι ανθρώπινες σχέσεις αναπτύσσονται, καταβαραθρώνονται και επαναπροσδιορίζονται μέσα από τη γνωστή ενσυναίσθηση και την ευαισθησία του Γιώργου Καπουτζίδη.

Θέατρο Ήβη Σαρρή 27, Ψυρρή 210 3216382

Ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος, ο Μιχάλης Συριόπουλος, η Γιούλη Τσαγκαράκη, η Ανθή Σαββάκη, ο Μανώλης Κλωνάρης, ο Αποστόλης Ψαρρός, η Ειρήνη Βαλατσού και η αγαπημένη Κατιάνα Μπαλανίκα, που ανανεώνει και για φέτος τη συνεργασία της με τον Γιώργο Καπουτζίδη, συναντιούνται επί σκηνής σε ένα πρωτότυπο έργο που μας υπενθυμίζει πόσο κοντά βρισκόμαστε στο «σκοτάδι της αβύσσου» και πόση δύναμη χρειάζεται για να «βγούμε και πάλι στην επιφάνεια». Σε μια κοινωνία απομόνωσης, που δεν διαφέρει πολύ από τη σημερινή, οι ήρωες του έργου προσπαθούν να διαχειριστούν και να υπερνικήσουν τη συναισθηματική αποξένωση και την αδυναμία αποδοχής και αλληλεγγύης, δηλαδή αυτά που τους οδήγησαν ήδη στον όλεθρο.

ΘΈΑΤΡΟ ΗΒΗ

κείμενο - σκηνοθεσία: Γιώργος Καπουτζίδης παίζουν: Δημήτρης Γκοτσόπουλος, Μιχάλης Συριόπουλος, Γιούλη Τσαγκαράκη, Ανθή Σαββάκη, Μανώλης Κλωνάρης, Αποστόλης Ψαρρός, Ειρήνη Βαλατσού και η Κατιάνα Μπαλανίκα ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 21:00, Παρ.

21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

41

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Ορλάντο

50 Θέατρο Τόπος Αλλού Κεφαλληνίας 17 & Κυκλάδων, Κυψέλη 210 8656004, 210 8679535, 210 8624392

ΘΈΑΤΡΟ ΤΌΠΟΣ ΑΛΛΟΎ

Ο Ορλάντο επιστρέφει φέτος στο Θέατρο Τόπος Αλλού, σε νέο ανέβασμα και διανομή. Ο Νίκος Καμτσής υπογράφει την πρωτότυπη θεατρική απόδοση, τα σκηνικά και τη σκηνοθεσία του έργου που έχει χαρακτηριστεί ως το μεγαλύτερο και πιο γοητευτικό ερωτικό γράμμα στη λογοτεχνία και καθιέρωσε τη Βιρτζίνια Γουλφ ως συγγραφέα και εκπρόσωπο του μοντερνισμού. Ο Ορλάντο είναι ένα δεκαεξάχρονο αγόρι που ζει και μεγαλώνει στα χρόνια του Σαίξπηρ. Έχει πολλές απαιτήσεις και μεγάλη αυτοπεποίθηση. Κινείται σε ένα άλλο συμπάν και θέλει να το κατακτήσει. Γράφει μια τραγωδία και συναντάει τον Σαίξπηρ. Τον ερωτεύεται η βασίλισσα Ελισάβετ, αυτός όμως ερωτεύεται τη Ρωσίδα πριγκίπισσα Σάσα. Προδίδεται, εξευτελίζεται από τον κυνικό και πικρόχολο ποιητή Νίκολας Γκριν. Γίνεται πρέσβης στην Κωνσταντινούπολη. Κοιμάται επτά μέρες συνέχεια και ξυπνά γυναίκα. Έχει γίνει η Ορλάντο. Το μυθιστόρημα του Ορλάντο και η παράσταση στο Θέατρο Τόπος Αλλού είναι η ενσάρκωση και ο θρίαμβος του ανδρόγυνου, της μεταμόρφωσης, της ταυτότητας και των δύο φύλων. Στην παράσταση ο Ορλάντο δοξάζεται ως άνδρας και ως γυναίκα. Τον γοητευτικό Ορλάντο που μεταμορφώνεται επί σκηνής σε γυναίκα υποδύεται η Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου, ενώ η Πέγκυ Σταθακοπούλου ακούγεται στον ρόλο της Βιρτζίνια Γουλφ. πρωτότυπη θεατρική απόδοση - σκηνοθεσία - σκηνικά: Νίκος Καμτσής κοστούμια: Μίκα Πανάγου μουσική: Κώστας Χαριτάτος παίζουν: Θοδωρής Ελευθεριάδης, Γιάννης Ζέρβας, Λαμπρινή Θάνου, Νίκος Καμτσής, Χάρης Λογγαράκης, Ασημένια Παπαδοπούλου, Μαριάνθη Φωτάκη oρλάντο η Τζωρτζίνα Παλαιοθόδωρου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Κυρ. 20:30 πρεμιέρα: 12/11/22

Η άκρα ταπείνωση

Στη νέα του παράσταση ο Παντελής Φλατσούσης (βραβείο σε Νέο Καλλιτέχνη του Θεάτρου από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών & Μουσικών Κριτικών, 2022) με μια ξεχωριστή ομάδα ηθοποιών επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε σύγχρονα ερωτήματα με αφετηρία και όχημα το μυθιστόρημα της πολυβραβευμένης Ρέας Γαλανάκη Η άκρα ταπείνωση (Βalkanika Literary Award, 2019).

Το μυθιστόρημα εστιάζει στα γεγονότα της νύχτας της 12ης Φεβρουαρίου 2012, που μετέτρεψαν την Αθήνα σε πεδίο μάχης και έχουν αφήσει ανεξίτηλα τα ίχνη τους στην εικόνα της πόλης μέχρι σήμερα, ακριβώς δέκα χρόνια μετά. Παρακολουθώντας την καθημερινότητα ανώνυμων ηρώων και ηρωίδων διαφορετικών ηλικιών, καταβολών και ιδεολογιών, η συγγραφέας Ρέα Γαλανάκη εξετάζει την ιδιαίτερα κρίσιμη αυτή στιγμή της Ελλάδας της κρίσης στην ιστορική της διάσταση, ανοίγοντας διάλογο με γεγονότα προηγούμενων ιστορικών περιόδων αλλά με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Συνομιλώντας διαρκώς με τις αρχαίες τραγωδίες, τις οποίες χρησιμοποιεί ως όχημα, η συγγραφέας επιχειρεί να φωτίσει τις συνέχειες και ασυνέχειες μεταξύ ατομικού και συλλογικού ιστορικού χρόνου που έρχονται στο φως την περίοδο στην οποία αναφέρεται το βιβλίο. Η παράσταση, που κινείται στο μεταίχμιο μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας, θα επιχειρήσει να αναψηλαφήσει τη μνήμη των πρώτων ετών της περασμένης δεκαετίας αλλά και συνολικότερα την ελληνική κοινωνία κατά τα μεταπολιτευτικά χρόνια με αφετηρία το σήμερα και κατεύθυνση προς το παρελθόν, στην προσπάθεια να βρει, μαζί με το κοινό, απαντήσεις για το μέλλον. κείμενο: Παντελής Φλατσούσης & η ομάδα, βασισμένοι στο μυθιστόρημα Η άκρα ταπείνωση της Ρέας Γαλανάκη σκηνοθεσία: Παντελής Φλατσούσης δραματουργία: Παναγιώτα Κωνσταντινάκου παίζουν: Βαγγέλης Αμπατζής, Δήμητρα Βλαγκοπούλου, Λάμπρος Γραμματικός, Μαριάμ Ρουχάτζε πρεμιέρα: 1/2/23

42 lifo – 27.10.22

Θησείον, ένα θέατρο για τις Τέχνες Τουρναβίτου 7, Ψυρρή 210 3255444 *Το μυθιστόρημα Η άκρα ταπείνωση της Ρέας Γαλανάκη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Καστανιώτη

ΘΈΑΤΡΟ ΘΗΣΕΊΟΝ

51

Το πάρτι της ζωής μου

ΘΈΑΤΡΟ ΔΙΑΝΑ Μια συναρπαστική ιστορία μνήμης και «αμνησίας» πλάθει η Ελένη Ράντου, ένα γλυκόπικρο πάρτι ζωής, σηματοδοτώντας την επιστροφή της στο θέατρο Διάνα μετά την πανδημία. Εμπνευσμένη από τον θεατρικό καμβά των Ντάνκαν Μακμίλαν και Τζόνι Ντόναχιου με τίτλο Every brilliant thing, η Ράντου δημιουργεί μια solo performance όπου ερμηνεύει το δικό της κείμενο, ενώ ο Ανέστης Αζάς, μετά τον εμπνευσμένο Μπακλαβά του, σκηνοθετεί και οι String Demons, Κωνσταντίνος και Λυδία Μπουντούνη, συνοδεύουν μελωδικά, και όχι μόνο, ζωντανά επί σκηνής. Η Ελένη Ράντου ξετυλίγει με χιούμορ και αφοπλιστική ειλικρίνεια πενήντα χρόνια «τραυμάτων» της ηρωίδας

της με φόντο τα τραύματα της σύγχρονης Ελλάδας, αναζητώντας 5.000 λόγους που αξίζουν στη ζωή και της δίνουν νόημα. Μια απελπισμένη κραυγή ελπίδας στη μετά-Covid εποχή, μια τρυφερή εξομολόγηση σε μια άκρως αληθινή ιστορία. κείμενο: Ελένη Ράντου σκηνοθεσία: Ανέστης Αζάς σκηνικά: Μαγιού Τρικεριώτη ενδυματολόγος: Κική Γραμματικοπούλου κίνηση: Αντιγόνη Γύρα φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα μουσική σύνθεση και επιμέλεια: String Demons ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ.

20:30, Παρ. 21:00, Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:30 πρεμιέρα: 4/11

Θέατρο Διάνα Ιπποκράτους 7, Αθήνα 210 3626596 Προπώληση εισιτηρίων: viva.gr

52 ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

43

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

53

Pomona

Το θέατρο Πόρτα παρουσιάζει αυτόν τον χειμώνα για πρώτη φορά στην Ελλάδα το έργο Pomona του Alistair McDowall. Ένα σουρεαλιστικό θρίλερ που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Orange Tree Theatre του Richmond και γνώρισε μεγάλη επιτυχία και την επόμενη χρονιά μεταφέρθηκε στο National Theatre του Λονδίνου και στο Royal Exchange Theatre του Μάντσεστερ. Η γοητεία του έργου οφείλεται στη μυστηριώδη δομή του, στον ελλειπτικό χαρακτήρα των σκηνών του και στη δυστοπική, αινιγματική του ατμόσφαιρα. Η αλληλουχία των συμβάντων παρασύρει σταδιακά τον θεατή σε μια ακαταμάχητη δίνη πιθανοτήτων, ενώ θα τολμούσε κανείς να πει πως η αποσπασματική του αφήγηση συνομιλεί με τις σύγχρονες τάσεις που αναγνωρίζουμε σε σειρές μυστηρίου. Στην Pomona όλα τα δεινά αποδίδονται σε ένα «υπέρτατο κακό» και η λούπα των γεγονότων φαίνεται αναπόδραστη, δημιουργώντας ένα αίσθημα ασφυξίας γνώριμο στη σύγχρονη εμπειρία. Γι’ αυτό το έργο δεν αφορά μόνο τους λάτρεις των RPG και του H.P. Lovecraft αλλά και όλους αυτούς που αναζητούν τρόπους προσωπικής εξέλιξης και τους απασχολεί η έννοια της αλήθειας, το κατά πόσο φυλακιζόμαστε μόνοι μας στη δική μας, προσωπική Pomona.

Θέατρο Πόρτα Μεσογείων 59 210 7711333

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος συνσκηνοθετεί ο έργο με τον Ισλανδό conceptual artist και ενεργό μέλος της κουλτούρας των RPG, Sigurdur F3, ο οποίος διατηρεί έως και σήμερα την αληθινή του ταυτότητα κρυφή ακόμα και από τον θίασο. μετάφραση: Θωμάς Μοσχόπουλος σκηνοθεσία: Sigurdur F3, Θωμάς Μοσχόπουλος παίζουν: Στεφανία Ζώρα, Σίμος Κακάλας, Ειρήνη Μακρή, Άννα Μάσχα, Άλκης Μπακογιάννης, Γιώργος Παπαπαύλου, Φώτης Στρατηγός ημέρες & ώρες παραστάσεων: Πέμ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:00 πρεμιέρα: 20/11

54

ΘΈΑΤΡΟ ΠΌΡΤΑ

Βασίλισσα χωρίς φτερά

Χώρος Αμάλγαμα Μενάνδρου 47, 5ος όροφος, Αθήνα 6944 686991, 6977 146496

H χορογράφος Μαρία Γοργία και η ομάδα Αμάλγαμα συνεχίζουν την έρευνα του «ολιστικού» μοντέλου έκφρασης, δηλαδή τη σύνθεση κίνησηςλόγου-αντικειμένου-φωνής. Στο νέο έργο Βασίλισσα χωρίς φτερά, οι Θέμις Ανδρεουλάκη, Αλέξανδρος Ζαρμακούπης, Αριάννα Ζαρμακούπη, Ζωή Μαστροθεοδώρου και Μυρσίνη Πετρούτσου, ερμηνεύουν δημιουργικά με την κίνηση, τον λόγο και το τραγούδι, αντλώντας έμπνευση από τις λεπτεπίλεπτες κινητικές, ηχητικές, επικοινωνιακές συμπεριφορές του μελισσιού. Η Μαρία Γοργία –που πρόσφατα παρακολούθησε μαθήματα μελισσοκομίας– αναζητά το αβίαστο μαζί, εκείνο το οποίο ερμηνεύουμε ως a priori υπάρχον συχνά στη φύση. «Να είμαστε μαζί χωρίς σκέψη, χωρίς πόνο», όπως λέει και ο χαρισματικός συγγραφέας Νικήτας Σινιόσογλου. Σε αυτή την αναζήτηση η χορογράφος εκφράζει την αγωνιώδη της επιθυμία για μια ανθρώπινη κοινωνία στην οποία η έγνοια του Άλλου δεν θα καθορίζεται ούτε από χριστιανικές έννοιες της αρετής και της φιλευσπλαχνίας, ούτε από όποιες ποιότητες πειθαρχίας, φόβου, συμφέροντος ή υπακοής. Στη σύνθετη και καλά οργανωμένη κοινωνία των μελισσών, οι άνθρωποι συχνά αναγνωρίζουν μια σοφία του «συν-υπάρχειν», όπου το πλήθος των εργατριών μελισσών ενωμένο αποφασίζει και διοικεί ολόκληρη την αποικία, ακόμα και τη βασίλισσα, ένα ον που εδώ εκπροσωπεί τη γέννηση-ζωή, την αγάπη, την ένωση και ψυχική ηρεμία του συνόλου.

ΧΏΡΟΣ ΑΜΆΛΓΑΜΑ

44 lifo – 27.10.22

Στην παράσταση προτάσσονται κάθε τόσο αντιστικτικές εικόνες της σημερινής χαοτικής ανθρώπινης συνύπαρξης, στην οικογένεια, στην εργασία, στη δημόσια ζωή και άλλες. Το κύριο μέρος των κειμένων έχει δημιουργηθεί για το συγκεκριμένο έργο από τον βραβευμένο συγγραφέα Νικήτα Σινιόσογλου. σύλληψη-ιδέα/χορογραφία/σκηνοθεσία/δραματουργία: Μαρία Γοργία πρωτότυπο κείμενο: Νικήτας Σινιόσογλου ερμηνεύουν: Θέμις Ανδρεουλάκη, Αλέξανδρος Ζαρμακούπης, Αριάννα Ζαρμακούπη, Ζωή Μαστροθεοδώρου, Μυρσίνη Πετρούτσου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Κυρ. 21:00

Οικόπεδα με θέα Η παράσταση Οικόπεδα με θέα έρχεται αυτήν τη θεατρική σεζόν στο θέατρο Άνεσις, σε σκηνοθεσία Νικορέστη Χανιωτάκη. Το βραβευμένο με Pulitzer αριστούργημα του David Mamet διασκευάστηκε από τον ίδιο για τον κινηματογράφο το 1992 – η ταινία απέσπασε δεκάδες βραβεία και διακρίσεις. Στη θεατρική μεταφορά του, που βασίζεται στη μετάφραση του Αντώνη Γαλέου, θα απολαύσουμε έναν θίασο σπουδαίων ηθοποιών αλλά και την πρωτότυπη μουσική του Γιάννη Μαθέ. Στο έργο, τέσσερις απελπισμένοι μεσίτες που εργάζονται σε μια μικρή αμερικανική πόλη διαγωνίζονται ποιος θα κλείσει τις περισσότερες πωλήσεις. Ο πρώτος θα κερδίσει ένα πολυτελές αυτοκίνητο, ο δεύτερος ένα σετ μαχαίρια, ενώ ο τρίτος και ο τέταρτος θα απολυθούν! Οι ήρωες αυτού του ρεαλιστικού, σκληρού και δηκτικού έργου, που είναι συγχρόνως σπαρακτικό και αστείο, ανταγωνίζονται μεταξύ τους χωρίς ηθικούς φραγμούς, όλοι εναντίον όλων! Θα κάνουν τα πάντα, νόμιμα ή μη, για να πουλήσουν τα περισσότερα ακίνητα με μότο τη φράση «Πάση θυσία να κλείσει η συμφωνία», υπακούοντας στη φιλοσοφία τού «πουλάω άρα υπάρχω». Ο ανταγωνισμός έχει φθάσει στο αποκορύφωμά του και δεν αφήνει κανένα περιθώριο για ανθρωπιά και έλεος!

Θέατρο Άνεσις Λεωφ. Κηφισιάς 14, Αθήνα, Αμπελόκηποι 210 0080900, 210 3625119, 210 7718943

σκηνοθεσία: Νικορέστης Χανιωτάκης μετάφραση: Αντώνης Γαλέος παίζουν: Γιάννης Μπέζος, Άρης Λεμπεσόπουλος, Μάκης Παπαδημητρίου, Θανάσης Κουρλαμπάς, Γιάννης Δρακόπουλος, Γεράσιμος Σκαφίδας, Μάριος Μαριόλος παραγωγή: Happy Productions ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 19:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00, Κυρ. 19:00

56

55

ΘΈΑΤΡΟ ΆΝΕΣΙΣ

Ποντικοπαγίδα

Για 3η χρονιά επιστρέφει στον Νέο Ακάδημο το θρυλικό έργο μυστηρίου της Άγκαθα Κρίστι, η Ποντικοπαγίδα. Το μακροβιότερο έργο στην ιστορία του παγκόσμιου θεάτρου, που παίζεται συνεχώς στο West End από τo 1952 έως σήμερα, ανεβαίνει σε μια νέα προσαρμογή, υπό τη σκηνοθεσία και τη δραματουργική επεξεργασία της Κίρκης Καραλή. Η παράσταση μας μεταφέρει σε μια χιονισμένη μέρα στις αρχές της δεκαετίας του ’90, στην απομονωμένη πανσιόν μιας επαρχίας, πριν μπουν τα κινητά τηλέφωνα στις ζωές μας! Οκτώ ήρωες που όλοι τους κρύβουν ένα μυστικό βρίσκονται αντιμέτωποι με σκληρές αλήθειες και επικίνδυνα ψέματα. Ο φόβος τούς κυκλώνει και ένας δολοφόνος βρίσκεται ανάμεσά τους. Μια ιστορία εκδίκησης με μεγάλες ανατροπές, έξυπνα τεχνάσματα και μια ποντικοπαγίδα που περιμένει το επόμενο θύμα της!

H Άγκαθα Κρίστι, όταν έγραψε την Ποντικοπαγίδα, δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να αντέξει στη σκηνή για πάνω από 8 εβδομάδες. Όταν η ιστορία τη διέψευσε, απέδωσε τη συνεχιζόμενη επιτυχία του έργου στο γεγονός πως υπάρχει «κάτι» στο κείμενο που αφορά κάθε θεατή προσωπικά.

ΝΈΟΣ ΑΚΆΔΗΜΟΣ

συγγραφέας: Άγκαθα Κρίστι σκηνοθεσία - δραματουργική επεξεργασία: Κίρκη Καραλή θεατρική απόδοση: Αντώνης Γαλέος πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Αντώνης Παπακωνσταντίνου σκηνικά/κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα φωτογραφία / trailer: Πάτροκλος Σκαφίδας γραφιστική επιμέλεια: Μάριος Γαμπιεράκης (Μαύρα Γίδια) βοηθός σκηνοθέτης: Λητώ Τριανταφυλλίδου hairstyle & make up: Le Boudoir διεύθυνση παραγωγής: Ιωάννης Παντελίδης παίζουν: Μάριος Αθανασίου, Πηνελόπη Αναστασοπούλου, Ράνια Οικονομίδου, Δημήτρης Πετρόπουλος, Νίκος Πολυδερόπουλος, Βαγγέλης Σαλευρής, Χάρης Τζωρτζάκης, Σάννυ Χατζηαργύρη Οι Λιάνα Κανέλλη, Πάνος Σόμπολος και Σεμίνα Διγενή δάνεισαν τις φωνές τους για τις ανάγκες της παράστασης. ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ. 20:00, Παρ. 19:00, Σάβ. 18:00, Κυρ. 20:30

Νέος Ακάδημος Ακαδημίας & Ιπποκράτους 17, Μετρό Πανεπιστήμιο 210 3625119, 210 0080900

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

45

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Το θέατρο Χώρος παρουσιάζει φέτος δυο έργα του Ευριπίδη και ένα του Σαίξπηρ με καινοτόμες προτάσεις σκηνοθεσίας

57-59 Θέατρο Χώρος Πραβίου 6, Βοτανικός 210 3426736

Άλκηστις

Βάκχες

Η Άλκηστις του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Έλενας Μαυρίδου, μετά την επιτυχημένη παρουσίασή της στο Κέντρου Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΚΠΙΣΝ), μεταφέρεται στο θέατρο Χώρος. Μια παράσταση με χιούμορ που ακροβατεί μεταξύ της τραγωδίας και του σατυρικού δράματος και διερευνά τα όρια των παραστατικών τεχνών, του θεάτρου και της περφόρμανς.

Η Έλενα Μαυρίδου παρουσιάζει τις Βάκχες του Ευριπίδη σαν ένα σύγχρονο δραματοποιημένο εικαστικό-μουσικό δρώμενο που έχει ρίζες στα παλιά, ενσαρκωμένο από ένα υποκριτικό κουαρτέτο. Η σκηνοθέτις, αξιοποιώντας τόσο την εκφραστικότητα των σωμάτων όσο και τις φιγούρες του Θεάτρου Σκιών, καθώς και τους ήχους της λύρας και του νταουλιού, δημιουργεί ένα μοναδικό ηχοτοπίο, οδηγώντας τον ίδιο τον θεατή στη σταδιακή εξερεύνηση της προσωπικής του βακχείας.

μετάφραση: Κωνσταντίνος Χρηστομάνος σύλληψη - Σκηνοθεσία: Έλενα Μαυρίδου πρωτότυπη μουσική - σχεδιασμός ήχου: Γιώργος Μαυρίδης παίζουν: Έλενα Μαυρίδου, Δημήτρης Λάλος, Σωτήρης Τσακομίδης, Δήμητρα Κούζα, Γιώργος Τριανταφυλλίδης, Στέργιος Κοντακιώτης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σαβ.21:00, Κυρ. 19:00. αλκηστις : 15 ευρώ *Στα εισιτήρια της προσφοράς δεν γίνονται αλλαγές και ακυρώσεις

ΘΈΑΤΡΟ ΧΏΡΟΣ

O Όλιβερ Τουίστ, παραγωγή του Ιδρύματος Μείζονος Ελληνισμού, επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο «Θέατρον» του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος». Το αριστούργημα του Κάρολου Ντίκενς μεταφέρεται και πάλι στη σκηνή σε θεατρική διασκευή και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνας Νικολαΐδη με έναν ανανεωμένο 20μελή θίασο εξαιρετικών ηθοποιών. Ο Δημήτρης Πιατάς, ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ και η Νίκη Παλληκαράκη αναλαμβάνουν εμβληματικούς ρόλους του έργου, ενώ ο ανερχόμενος ηθοποιός Κωνσταντίνος Τσουμπάρης ενσαρκώνει τον κεντρικό ήρωα. Μια θεατρική υπερπαραγωγή που παρουσιάζει την ιστορία του παιδιού που έγινε σύμβολο, του Όλιβερ Τουίστ, μέσα από μια φρέσκια σκηνοθετική ματιά. Τα πλούσια κοστούμια και σκηνικά της Μαρίας Φιλίππου, τα video-art της Ερατώς Τζαβάρα, η πρωτότυπη μουσική και τα live τραγούδια του Γιάννη Οικονόμου και οι χορογραφίες της Χριστίνας Φωτεινάκη δημιουργούν μια παράσταση εξαιρετική, που ντύνει με τους φωτισμούς του ο Αργύρης Θέος. Ο Ντίκενς, μέσα από αυτό το έργο, στηλιτεύει τις άθλιες συνθήκες που επικρατούσαν στην Αγγλία του δέκατου ένατου αιώνα, σε μια κοινωνία μεγάλων αντιθέσεων. Καταλήγει όμως με μια νότα ελπίδας και αισιοδοξίας, υποστηρίζοντας πως το καλό μπορεί να θριαμβεύσει και η αθωότητα, η αλήθεια και η αγνότητα, αρετές που ανάγονται στην ουσία της παιδικότητας, μπορούν να διασωθούν ακόμα και μέσα σε ένα περιβάλλον ανέχειας και κοινωνικών ανισοτήτων. μετάφραση: Φωτεινή Μεγαλούδη διασκευή-σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη πρωταγωνιστούν: Δημήτρης Πιατάς, Αλμπέρτο Εσκενάζυ, Νίκη Παλληκαράκη, Κωνσταντίνος Κάππας, Κωνσταντίνος Μουταφτσής, Άννα Φιλιππάκη, Ρίνο Τζάνι όλιβερ τουίστ ο Κωνσταντίνος Τσουμπάρης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 14:30 & Κυρ. 11:30

46 lifo – 27.10.22

Ρωμαίος και Ιουλιέτα Το αξεπέραστο δράμα του Σαίξπηρ σκηνοθετείται στο θέατρο Χώρος από την Έλενα Μαυρίδου. Η σκηνοθέτις, φέρνοντας στην επιφάνεια ζητήματα που μας αγγίζουν μέχρι σήμερα, στο εδώ και το τώρα, ανεβάζει το κλασικό σαιξπηρικό έργο, επιδιώκοντας μια συνομιλία μεταξύ της προπαρασκευαστικής διαδικασίας δημιουργίας της παράστασης και του σκηνοθετικού αποτελέσματος.

σύλληψη - δραματουργία - σκηνοθεσία: Έλενα Μαυρίδου παίζουν: Δήμητρα Κούζα, Δημήτρης Μανδρινός, Χριστίνα Μαριάνου, Μαρία Παρασύρη φωνή διονύσου: Θανάσης Δόβρης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:00 από 13/2/23

σύλληψη - σκηνοθεσία: Έλενα Μαυρίδου δραματολόγος: Κατερίνα Διακουμοπούλου πρωτότυπη μουσική - σχεδιασμός ήχου: Γιώργος Μαυρίδης παίζουν: Δήμητρα Κούζα, Χριστίνα Μαριάνου, Δημήτρης Μανδρινός, Στέργιος Κοντακιώτης, Γιάννης Καράμπαμπας, Πέτρος Αλαφούζος κ.ά. ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:00 από 5/12

Όλιβερ Τουίστ

60 Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» Πειραιώς 254, Ταύρος 212 254 0300 http://tickets. theatron254.gr

ΊΔΡΥΜΑ ΜΕΊΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΎ

5 παραγωγές του Tempus Verum που αξίζει να δούμε φέτος τον χειμώνα Με σιχάθηκα… αλλά και πάλι όχι εντελώς Τρεις άνθρωποι σε ένα νυχτερινό κέντρο ή στην κόλαση του ενός; Με αφορμή τα κείμενα της Λένας Κιτσοπούλου Μ.Α.Ι.Ρ.Ο.Υ.Λ.Α., Το πράσινό μου το φουστανάκι και Ο Κατάθλας τρεις γυναίκες αγωνίζονται να μιλήσουν για τις ανησυχίες τους και να καταλάβουν «πώς γίνεται να αισθάνομαι μόνη ανάμεσα σε τόσο πλήθος». κείμενα: Λένα Κιτσοπούλου σκηνοθεσία: Κρίστελ Καπερώνη παίζουν: Νάστια Βραχάτη, Τζωρτζίνα Λιώση, Ηρώ Πεκτέση στο μπουζούκι ο Πέτρος Δημητρακόπουλος ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ. & Τρ. 21:15 από 14/11

Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος «Συνέβη επομένως μπορεί να ξανασυμβεί: Είναι η ουσία των όσων έχουμε να πούμε» Primo Levi Ένας θίασος επτά ηθοποιών σκύβει πάνω από τη μαρτυρία του εγκλεισμού στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας του Άουσβιτς, όπως αυτή περιγράφεται στο βιβλίο του Primo Levi Εάν αυτό είναι ο άνθρωπος. κείμενο: Primo Levi θεατρική διασκευή: Domenico Scarpa, Valter Malosti σκηνοθετική επιμέλεια: Γεωργία Μαυραγάνη παίζουν: Μελαχρινός Βελέντζας, Νικόλας Κατούνης, Γιάννης Κατσιμίχας, Αμαλία Κόμινου, Δήμητρα Μάζη, Γιώργος Τάτσης, Νάνσυ Χρυσικοπούλου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σάβ. 20:00, Κυρ. 21:15 από 25/11

Αυτόχειρες Παρθένοι 1968

61-65

Ο Χρήστος Καρασαββίδης, εμπνεόμενος από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Τζέφρι Ευγενίδη και την ταινία της Σοφία Κόπολα, γράφει και σκηνοθετεί ένα μανιφέστο για μια γενιά που χάνεται. Έρωτας, θάνατος, φλερτ, σεξ, χιούμορ, αυτοκτονία σε μια προκλητική παράσταση. ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σάβ. 22:30, Κυρ. 19:00 από 13/1/23

Τρωάδες, του Ευριπίδη Μια σύγχρονη οπτική πάνω στο σπουδαίο έργο του Ευριπίδη. Μια πολυμεσική παράσταση από πρωτότυπα υλικά που βασίζεται στον ήχο, τη μουσική, την εικόνα και τρεις ηθοποιούς. Μια διερεύνηση της έννοιας του σύγχρονου ραψωδού που αφηγείται τα ανθρώπινα πάθη τόσο με τη χρήση του λόγου, όσο και με τη χρήση της τεχνολογίας. σκηνοθεσία - μουσική - σύνθεση ήχου - διασκευή κειμένου: Violet Louise παίζουν: Αγλαΐα Παππά, Γιάννης Κατσιμίχας, Violet Louise live οπτικοακουστική performance: Violet Louise ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 21:15 από 6/2/23

Θέατρο Tempus Verum – Εν Αθήναις Ιάκχου 19 210 3425170

Η Σκέψη «Εγώ θα σας αποδείξω πως είμαι υγιής. Εσείς θα μου αποδείξετε πως είμαι καλά. Έπειτα εγώ θα σας αποδείξω πως είμαι τρελός. Θα μου πείτε πως δεν πρέπει να σκοτώνει κανείς, ούτε να κλέβει, ούτε να απατά, γιατί είναι ανήθικο κι εγκληματικό. Και εγώ θα σας αποδείξω πως μπορεί κανείς να σκοτώνει και να κλέβει και πως είναι πολύ ηθικό. Και εσείς θα σκέφτεστε και θα μιλάτε, κι εγώ θα σκέφτομαι και θα μιλάω το ίδιο. Και όλοι θα έχουμε δίκιο και κανείς μας δεν θα ’χει δίκιο. Πού βρίσκεται ο δικαστής που να μπορεί να μας δικάσει και να βρει την αλήθεια;» συγγραφέας: Leonid Andreyev σκηνοθεσία : Χάρης Φραγκούλης ερμηνεύει ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σάβ. 20:00 , Κυρ. 21:15 από 5/5/23

ΘΈΑΤΡΟ TEMPUS VERUM

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

47

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Dogville

66 Νέος Ακάδημος

Ακαδημίας & Ιπποκράτους 17, Μετρό Πανεπιστήμιο 210 0080900 & 210 3625119 Ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ.-Τρ. 20:00, Παρ. 21:30, Σάβ. 21:00, Κυρ. 18:00

ΘΈΑΤΡΟ ΝΈΟΣ ΑΚΆΔΗΜΟΣ

Το βραβευμένο αριστούργημα Dogville του Λαρς φον Τρίερ ανεβαίνει στον Νέο Ακάδημο σε σκηνοθεσία Λίλλυς Μελεμέ. Ένα έργο-γροθιά που ξεγυμνώνει τα κατώτερα ένστικτα της ανθρώπινης φύσης, τους προσωπικούς υπολογισμούς, την εκμετάλλευση, τον ρατσισμό και την υποκρισία. Το Dogville αποτελεί την πρώτη κινηματογραφική ταινία της τριλογίας του Tρίερ «USA - Land of Opportunities», ενώ δανείζεται χαρακτηριστικά από το θέατρο του Μπρεχτ και τη δομή από την αρχαία τραγωδία. Το θεατρικό κείμενο βασίζεται στο τελικό κινηματογραφικό σενάριο, αλλά έχουν προστεθεί και παλιότερες εκδοχές του, τμήματα του κειμένου που είχαν κοπεί ή τελικά παρουσιάστηκαν ως εικόνες χωρίς διάλογο. Στην απομονωμένη κωμόπολη Dogville καταφθάνει κυνηγημένη από εγκληματίες η γοητευτική Γκρέις. Παρότι η παρουσία της μοιάζει να απειλεί τον φιλήσυχο χαρακτήρα του τόπου, οι ντόπιοι πείθονται να προστατέψουν τη νεαρή φυγάδα, η οποία προσφέρει ως αντάλλαγμα την εργασία της στις καθημερινές δουλειές των κατοίκων. Κι ενώ στην αρχή η πόλη θα την αγκαλιάσει, σύντομα οι κάτοικοι του Dogville θα δείξουν το αληθινό τους πρόσωπο! Μια αλληγορία για την αγάπη, τη σύγχρονη κοινωνία, τη φοβία, τη δειλία, τη συγχώρεση! σκηνοθεσία - δραματουργική επιμέλεια: Λίλλυ Μελεμέ διασκευή για τη σκηνή: Christian Lollike μετάφραση: Αντώνης Γαλέος πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Σταύρος Γασπαράτος παίζουν: Στέλιος Μάινας, Έλλη Τρίγγου, Θοδωρής Κατσαφάδος, Νικολέτα Βλαβιανού, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Ανδρέας Νάτσιος, Φωτεινή Παπαχριστοπουλου, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Πάρης Λεόντιος, Νίνα Έππα στον ρόλο του αφηγητή ο Στέλιος Μάινας, στον ρόλο της Γκρέϊς η Έλλη Τρίγγου

Η Μηχανή του Tούρινγκ Η Μηχανή του Τούρινγκ αποθεώθηκε την περσινή σεζόν αποσπώντας διθυραμβικές κριτικές από κοινό και κριτικούς. Φέτος επιστρέφει για δεύτερη χρονιά στο Νέο Θέατρο Κατερίνας Βασιλάκου, σε σκηνοθεσία Οδυσσέα Παπασπηλιόπουλου, με τον Ορφέα Αυγουστίδη στον ομώνυμο ρόλο, για να συνεχίσει την επιτυχημένη πορεία της. Το έργο του Benoit Soles αφηγείται την ιστορία του Άλαν Τούρινγκ. Του ανθρώπου που έσπασε τον κωδικό των ναζί και άλλαξε την πορεία του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, συμβάλλοντας καθοριστικά στη λήξη του το 1945. Οι ιστορικοί υπολογίζουν πως η συνεισφορά του βοήθησε να αποτραπούν εκατομμύρια θάνατοι. Ο ρόλος του στην Ιστορία αλλά και η συμβολή του στην επιστήμη των υπολογιστών και της τεχνητής νοημοσύνης έμεινε κρυφός λόγω της ομοφυλοφιλίας του, της διαπόμπευσης και της αυτοκτονίας του, μέχρι το 2013 που η βασίλισσα Ελισάβετ αναγνώρισε επίσημα τις υπηρεσίες του. Πάνω από όλα όμως ο Τούρινγκ είναι ο υπερασπιστής της ανθρώπινης φαντασίας και μοναδικότητας. Η απόδειξη πως η ανθρώπινη ψυχή είναι ικανή να ξεπερνάει κάθε όριο, κάθε κοινωνικό παρεμβατισμό, κάθε στερεότυπο, κάθε αναστολή. «Ο Τούρινγκ είναι μόνος του πια. Όλα όσα βλέπουμε συμβαίνουν στο μυαλό του. Είναι κομμάτια της μνήμης του. Είναι η ύστατη προσπάθεια μιας ιδιοφυούς προσωπικότητας να επικοινωνήσει με όλους αυτούς που δεν τον κατάλαβαν τότε και όλους εμάς που προσπαθούμε να τον κατανοήσουμε τώρα, λίγο πριν το αινιγματικό τέλος που ο ίδιος θα δώσει στη ζωή του». Ο ίδιος ο συγγραφέας δήλωσε για την παράσταση: «Εντυπωσιάστηκα με το ανέβασμα της παράστασης, νιώθω πραγματικά συγκινημένος και θέλω να συγχαρώ όλους τους συντελεστές! Πραγματικά με μάγεψε η ερμηνευτική δεινότητα του Ορφέα Αυγουστίδη. Κατά τη διάρκεια της παράστασης ένιωσα τον παλμό του κοινού, που παρακολουθούσε καθηλωμένο!». σκηνοθεσία - διασκευή: Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος μετάφραση: Αντώνης Γαλέος άλαν τούρινγκ ο Ορφέας Αυγουστίδης

48 lifo – 27.10.22

67 Νέο Θέατρο Κατερίνας Βασιλάκου Προφήτου Δανιήλ 3, Αθήνα 211 013 2002 Παραστάσεις Τετάρτη έως Κυριακή. Προπώληση εισιτηρίων viva.gr

ΝΈΟ ΘΈΑΤΡΟ ΚΑΤΕΡΊΝΑΣ ΒΑΣΙΛΆΚΟΥ

Το ΚΘΒΕ διανύει μια νέα εποχή, μια εποχή παραγωγική, πολυσυλλεκτική. Στο πρόγραμμα αυτής της χρονιάς θα δούμε 21 παραγωγές και συνεργασίες με κορυφαίους σκηνοθέτες. Mèlody Mourey, Γιάννης Κακλέας, Γιώργος Καπουτζίδης, Στάθης Λιβαθινός, Γιάννης Σκουρλέτης, Ελένη Γκασούκα, Ευριπίδης Λασκαρίδης, Αργυρώ Χιώτη, Μαίρη Ανδρέου, Ανδρομάχη Χρυσομάλη, Χρήστος Πασσαλής, Αγγελική Παπούλια, Αλεξάνδρα Καζάζου και Ελεάννα Γεωργούλη, Παντελής Δεντάκης, Χριστίνα Χατζηβασιλείου, Θέμης Θεοχάρογλου, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Χρήστος Θεοδωρίδης, Δημήτρης Μπίτος, Θοδωρής Αμπαζής και ο Τάσος Πυργιέρης είναι κάποια από τα ονόματα που βρίσκονται πίσω από τις φετινές παραστάσεις του ΚΘΒΕ. Θ Ε ΑΤ Ρ Ο Ε ΤΑ Ι Ρ Ε Ι Α Σ Μ Α Κ Ε ΔΟ Ν Ι Κ Ω Ν Σ Π ΟΥΔ Ω Ν (Ε Μ Σ)

Τα τρελά βατράχια της Mélody Mourey μετάφραση: Γιώργος Βουδικλάρης σκηνοθεσία: Mélody Mourey

Τιτάνες του Ευριπίδη Λασκαρίδη σκηνοθεσία - χορογραφία - σκηνογραφία: Ευριπίδης Λασκαρίδης παραστάσεις: 16-18/12

Ερωτόκριτος του Βιτσέντζου Κορνάρου διασκευή - σκηνοθεσία: Αργυρώ Χιώτη πρεμιέρα: 18/1/23

Εχθροί του Ισαάκ-Μπάσεβιτς Σίνγκερ σκηνοθεσία: Στάθης Λιβαθινός πρεμιέρα: 10/3/23

Φ ΟΥΑ Γ Ι Ε Τ Η Σ Ε Μ Σ

O Πουπουλένιος του Μάρτιν ΜακΝτόνα (δεύτερος χρόνος)

μετάφραση: Χριστίνα Μπάμπου-Παγκουρέλη σκηνοθεσία: Μαίρη Ανδρέου

Πάγα του Χαβιέρ δε Διός

μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ σκηνοθεσία: Θέμης Θεοχάρογλου πρεμιέρα: 25/11

Αλγό-ρυθμός / Μια σουρεαλιστική περιπλάνηση σύλληψη - σκηνοθεσία - ερμηνεία επί σκηνής: Αλεξάνδρα Καζάζου & Ελεάνα Γεωργούλη πρεμιέρα: 11/3

Όποιος θέλει να χωρίσει… να σηκώσει το χέρι του του Γιώργου Καπουτζίδη

μετάφραση: Λεωνίδας Καρατζάς σκηνοθεσία: Γιάννης Κακλέας πρεμιέρα: 24/3

Κ ΑΤ Ω Φ ΟΥΑ Γ Ι Ε Β Α Σ Ι Λ Ι ΚΟΥ Θ Ε ΑΤ Ρ ΟΥ

Η πινακοθήκη των ηλιθίων του Νίκου Τσιφόρου σκηνοθεσία: Ανδρομάχη Χρυσομάλη πρεμιέρα: 15/12

Π Α Ι Δ Ι Κ Η Σ Κ Η Ν Η - Β Α Σ Ι Λ Ι ΚΟ Θ Ε ΑΤ Ρ Ο

Γκάρης, το μιούζικαλ της Τασούλας Επτακοίλη θεατρική διασκευή: Βαγγέλης Κουφάκος σκηνοθεσία: Τάσος Πυργιέρης μουσική: Δημήτρης Μαραμής πρεμιέρα: 6/11

ΜΟΝΗ Λ ΑΖΑΡΙΣΤΩΝ - ΣΚΗΝΗ Σ Ω Κ ΡΑΤ Η Σ Κ Α ΡΑ Ν Τ Ι Ν ΟΣ

Ο μπαμπάς ο πόλεμος του Ιάκωβου Καμπανέλλη σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ασπιώτης

Ο ήχος που κάνουν τα πράγματα όταν πέφτουν

η νύχτα της ιγκουάνα

δραματουργία: Αγγελική Παπούλια σκηνοθεσία: Χρήστος Πασσαλής πρεμιέρα: 12/5/23

Μ Ι Κ Ρ Ο Θ Ε ΑΤ Ρ Ο Μ Ο Ν Η Σ Λ ΑΖΑΡΙΣΤΩΝ

Αλεπούδες της Ντων Κινγκ

μετάφραση: Γιώργος Χατζηνικολάου σκηνοθεσία: Χριστίνα Χατζηβασιλείου

Αγγέλα του Γιώργου Σεβαστίκογλου δραματουργική επεξεργασία - σκηνοθεσία: Δημήτρης Μπίτος πρεμιέρα: 8/12 o πουπουλένιος

Σ’ εσάς που με ακούτε της Λούλας Αναγνωστάκη σκηνοθεσία: Χρήστος Θεοδωρίδης πρεμιέρα: 10/2/23

Big in Japan της Κατερίνας Λούβαρη-Φασόη σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης πρεμιέρα: 22/4/23

γκαρής, το μιούζικαλ

Θ Ε ΑΤ Ρ Ο Σ Κ Ι Ω Ν Σ ΤΟ ΚΘ Β Ε - Μ Ο Ν Η Λ Α Ζ Α Ρ Ι Σ Τ Ω Ν (Σ Κ Η Ν Η Σ Ω Κ ΡΑΤ Η Σ Κ Α ΡΑ Ν Τ Ι Ν ΟΣ)

Ειρήνη Ξανά κατά Χρήστο Στανίση

Αρχαιολαϊκή κωμωδία ελεύθερη διασκευή - σκηνοθεσία - σκηνικά - κοστούμια μουσική επιμέλεια, καραγκιοζοπαίχτης: Χρήστος Στανίσης

Β Α Σ Ι Λ Ι ΚΟ Θ Ε ΑΤ Ρ Ο

Η νύχτα της Ιγκουάνα του Τενεσί Ουίλιαμς μετάφραση: Δημήτρης Δημητριάδης σκηνοθεσία: Ελένη Γκασούκα πρεμιέρα: 28/10

μετάφραση: Ιωάννης Πολέμης σκηνοθεσία: Θοδωρής Αμπαζής πρεμιέρα: 25/2/23

Η τριλογία του παραθερισμού του Κάρλο Γκολντόνι Ο Επιθεωρητής του Νικολάι Γκόγκολ

68-88

Ο κατά φαντασίαν ασθενής του Μολιέρου

σκηνοθεσία: Γιώργος Καπουτζίδης πρεμιέρα: 10/12

μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας σκηνοθεσία: Γιάννης Σκουρλέτης πρεμιέρα: 21/1/23

τα τρελά βατράχια

Ανανέωση, συμπερίληψη, εκσυγχρονισμός, εξωστρέφεια, θέατρο ουσίας, ενίσχυση της εκπαιδευτικής και κοινωνικής πολιτικής αποτελούν προτεραιότητα του ΚΘΒΕ που επαναπροσδιορίζει ολόκληρη την ταυτότητά του με νέο καλλιτεχνικό διευθυντή τον Αστέριο Πελτέκη

ο μπαμπασ ο πολεμοσ

αλεπούδες

ΚΡΑΤΙΚΌ ΘΈΑΤΡΟ ΒΟΡΕΊΟΥ ΕΛΛΆΔΟΣ

Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος www.ntng.gr 2315 200 200

φωτόγραφιεσ: mike rafail

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

49

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

ΤΆΚΗΣ ΤΖΑΜΑΡΓΙΆΣ

Ο αγώνας για έναν καλύτερο κόσμο χωρίς βία, ρατσισμό και καταπάτηση των δικαιωμάτων των παιδιών δεν σταματάει

Ο Μεγάλος περίπατος του Πέτρου της Άλκης Ζέη ανεβαίνει για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου_Μαριάννα Τόλη. Ο σκηνοθέτης Τάκης Τζαμαργιάς μας μιλά γι’ αυτή την παράσταση με το πάντα επίκαιρο θέμα του πολέμου, που θα συγκινήσει μικρούς και μεγάλους.

— Η παράσταση γνώρισε πέρσι τεράστια επιτυχία και αγαπήθηκε από μικρούς και μεγάλους. Θυμάστε κάτι που πραγματικά σας εντυπωσίασε από την αντίδραση του κοινού; Όπου και αν παρουσιάστηκε (Εθνικό, ΚΘΒΕ, ΘΟΚ Κύπρου) η ενεργός συμμετοχή των παιδιών και των συνοδών τους ήταν πολύ δυνατή, και όχι μόνο πέρσι. Ακόμα και τα παιδιά μικρότερης ηλικίας δείχνουν ενδιαφέρον και ταυτίζονται με τα κατορθώματα του Πέτρου και του Σωτήρη που προσπαθούν να σώσουν τον σκύλο από τα νύχια του Γερμανού κατακτητή, να αποτρέψουν την αρπαγή της χελώνας αλλά και τις απώλειες αγαπημένων ανθρώπων. Οι αντιδράσεις για τα τεκταινόμενα επί σκηνής είναι κάθε φορά συγκινητικές.

89

— Κύριε Τζαμαργιά παρουσιάζετε για δεύτερη χρονιά το εκπληκτικό έργο της Άλκης Ζέη, «Ο μεγάλος Περίπατος του Πέτρου». Πιστεύετε ότι θα έρθει ποτέ η στιγμή που ένα έργο που μιλά για τον πόλεμο δεν θα είναι επίκαιρο; Όσο αισιόδοξος κι αν θέλει να είναι κανείς για το μέλλον, μόνο ως ουτοπία μπορεί να πιστέψει κάτι τέτοιο. Δυστυχώς ο πόλεμος είναι παρών, αλλάζει μορφή και παραμένει μόνιμη απειλή για την ανθρωπότητα.

— Ποιες είναι οι συνδέσεις του έργου με τη σημερινή, επισφαλή εποχή που διανύουμε; Στην επισφαλή ακριβώς εποχή που διανύουμε τίποτα δεν είναι δεδομένο κι αυτό ακριβώς συμβαίνει με τον εννιάχρονο Πέτρο. Μέχρι την κήρυξη του πολέμου η ζωή του ήταν οι φίλοι του, τα ζωάκια του, η χελώνα και ο Στορμ, ο σκύλος της αυλής του. Τώρα όλα ανατρέπονται, χρειάζεται να ωριμάσει βίαια, προκειμένου να αντιμετωπίσει τη βία, την προδοσία και κυρίως την πείνα.

Θέατρο Κατερίνα Βασιλάκου_ Μαριάννα Τόλη Προφήτου Δανιήλ 3 & Πλαταιών, Κεραμεικός 211 0132002

— Ποιες είναι οι πιο σημαντικές προκλήσεις για έναν σκηνοθέτη όταν μεταφέρει στη σκηνή ένα τόσο κλασικό μυθιστόρημα που όλοι έχουμε αγαπήσει; Να διατηρήσει ζωντανό το πνεύμα και όχι το γράμμα του βιβλίου, να μην προδώσει αυτό το ισχυρό αποτύπωμα που αφήνει το βιβλίο στη συνείδηση του ανήλικου και ενήλικου αναγνώστη και ταυτόχρονα να μην περιορίζεται εκεί, να του φωτίζει και κάτι περισσότερο, αυτό που το θέατρο προσφέρει γενναιόδωρα στους κοινωνούς του. Όλοι μας, συνεργάτες και ηθοποιοί, από το πρώτο ήδη ανέβασμα είδαμε τον Μεγάλο περίπατο του Πέτρου ως εθνικό μυθιστόρημα, πάντα επίκαιρο, με οικουμενικές διαστάσεις και ως τέτοιο αφορά όχι μόνο τα παιδιά και τους νέους αλλά όλους μας.

— Πόσο δύσκολο είναι να απευθυνθείς σε παιδιά μέσα από το θέατρο και μάλιστα μέσα από ένα έργο που μιλά για τον πόλεμο; Η παράσταση αντιμετωπίζει τον ανήλικο ως ώριμο και ερωτώμενο θεατή και όχι ως παθητικό δέκτη. Τον θέλει να αναρωτιέται και να συνειδητοποιεί πώς είναι δυνατόν να υπάρχουν και… Έλληνες φασίστες που συνεργάζονται με τον κατακτητή.

— Ποιο είναι το δικό σας προσωπικό μήνυμα που θέλετε να φτάσει στο κοινό που θα παρακολουθήσει την παράσταση; Τα γεγονότα των τελευταίων χρόνων ολοένα και επιβεβαιώνουν πως τίποτα δεν είναι δεδομένο και πως η ειρήνη διαρκώς απειλείται. Τα παιδιά και οι νέοι ολοένα και περισσότερο καλούνται να αντιμετωπίσουν τις συνεχείς αλλαγές που προκύπτουν και απαιτούν εγρήγορση, τόλμη και αποφασιστικότητα. Ο αγώνας για έναν καλύτερο κόσμο χωρίς βία, ρατσισμό και καταπάτηση των δικαιωμάτων των παιδιών δεν σταματάει.

50 lifo – 27.10.22

— Τελικά, το θέατρο μπορεί να ενώνει διαφορετικές ηλικίες, ανθρώπους και ομάδες; Η παράσταση θα μπορούσε να ενταχθεί στο αξιοσημείωτο είδος θεάτρου που σε Ευρώπη και Αμερική αποκαλείται οικογενειακή παράσταση και έτσι έχει δουλευτεί, ώστε κάθε ηλικία να ταυτιστεί και να επικοινωνήσει μαζί της γόνιμα και δημιουργικά. Ανακαλεί μνήμες και ζωντανεύει στιγμές από μια δύσκολη εποχή και φωτίζει τους ανθρώπους της Κατοχής, για να ανακαλύψουμε μέσα από αυτούς το κουράγιο και την ελπίδα, την αισιοδοξία και το χαμόγελο που λίγο λίγο χάνουμε και κυρίως την πίστη και τον αγώνα που οφείλουμε να κάνουμε «... για μια καινούργια ζωή». ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ. 11:30 & 15:00 παραστάσεις για σχολεία, καθημερινές στις 10:00

ΘΈΑΤΡΟ ΚΑΤΕΡΊΝΑ ΒΑΣΙΛΆΚΟΥ_ ΜΑΡΙΆΝΝΑ ΤΌΛΗ

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου θα μας κάνει καλλιτεχνική συντροφιά τον χειμώνα που έρχεται με 14 παραστάσεις

ΘΈΑΤΡΟ ΤΟΥ ΝΈΟΥ ΚΌΣΜΟΥ

Σίρλεϊ, του Γουίλι Ράσελ Ο κωμικός μονόλογος της Σίρλεϊ Βάλενταϊν, με την Ελένη Ουζουνίδου, αφηγείται το «πριν» και το «μετά» στη ζωή μιας γυναίκας. σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου πρεμιέρα: 10 Μαρτίου

Η Ανατολή, της Έλλης Παπαδημητρίου Θέατρο του Νέου Κόσμου Αντισθένους 7 & Θαρύπου 210 9212900

ΚΕΝΤΡΙΚΉ ΣΚΗΝΉ

Μια άλλη Θήβα, του Σέρχιο Μπλάνκο Πώς μπορεί να σκοτώσει κανείς τον πατέρα του; Ένα από τα πιο σοκαριστικά εγκλήματα στην ιστορία του ανθρώπου, η πατροκτονία, είναι στον πυρήνα του έργου Μια άλλη Θήβα του Γαλλο-ουρουγουανού συγγραφέα Σέρχιο Μπλάνκο. σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος

Με νύχια και με δόντια, του Θόρντον Ουάιλντερ Εμπνευσμένο από την Aγρύπνια των Φίνεγκαν του Τζέιμς Τζόις, το έργο είναι μια παράδοξη ιστορία του ανθρώπινου είδους και μια αλληγορική ανάγνωση για το τέλος του κόσμου και της Ιστορίας. σκηνοθεσία: Σοφία Μαραθάκη πρεμιέρα: 11 Νοεμβρίου

Μπιλ & Λου Βασισμένο στην αληθινή και ξεκαρδιστικά σπαρακτική ιστορία η οποία αφηγείται τη σχέση δύο μοναχικών αγνώστων που ζουν σε καραντίνα από την αγάπη, και που εντελώς απροσδόκητα καταφέρνουν και χτίζουν μια αδιάρρηκτη εικοσαετή φιλία δι’ αλληλογραφίας. σκηνοθεσία-δραματουργική επιμέλεια: Δημήτρης Αγιοπετρίτης-Μπογδάνος πρεμιέρα: 5 Δεκεμβρίου

Butterflies in my stomach: Gen-L Ένα καινούργιο ναρκωτικό κυκλοφορεί ανάμεσα στους ανθρώπους, μια επικίνδυνη ουσία που σαρώνει τα όνειρα, τις αυταπάτες, τις ελπίδες τους, και τους οδηγεί από την έκσταση στη συναισθηματική (ή και τη σωματική) παραλυσία, από την απόλυτη έμπνευση στο απόλυτο κενό. σκηνοθεσία-σύλληψη: Κωνσταντίνος Ρήγος πρεμιέρα: 15 Φεβρουαρίου

Θέατρο Τζένη Καρέζη Ακαδημίας 3 210 3636144

Κωλόκαιρος, του Αντώνη Τσιοτσιόπουλου Σε ένα κέντρο διασκέδασης στην Ελευσίνα, μέσα στα απομεινάρια του γλεντιού της προηγούμενης νύχτας, οι χαρακτήρες του έργου βρίσκονται μπροστά σε μια μεγάλη έκπληξη. Η άφιξη του Σοφοκλή

ΘΈΑΤΡΟ ΤΖΈΝΗ ΚΑΡΈΖΗ

Μικρασιατική εκστρατεία και καταστροφή του 19181922. Το θανατικό κι ο ξεριζωμός, η θέληση για ζωή κι ο αγώνας, των γυναικών κυρίως, να στεριώσουν στην καινούρια πατρίδα, ο πόνος πλάι πλάι με την πίστη στη ζωή. σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος πρεμιέρα: 20 Απριλίου

Οι 5 του Αιγαίου Οι Patari Project παρουσιάζουν τη νέα τους δουλειά, μια παράσταση-ταξίδι με οδηγό τις ιστορίες και τους μύθους που έχουν συνδεθεί με το γνωστό μας πέλαγος. σκηνοθεσία: Σοφία Πάσχου

Κάτω Χώρος Μπαίνει η δεσποινίς Μαργαρίτα, του Ρομπέρτο Ατάιντε Μέσω της σχέσης της δασκάλας κας Μαργαρίτας με τους μαθητές της (το κοινό στον ρόλο των μαθητών), η παράσταση, αξιοποιώντας την εκρηκτική γραφή και το καυστικό χιούμορ του συγγραφέα, θα γίνει ένας ύμνος για αυτούς που λαχτάρησαν κρυφά την αγάπη και την τρυφερότητα μα δεν τη συνάντησαν ποτέ. σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου

ΔΏΜΑ

Ο Μάκης, του Βασίλη Κατσικονούρη Αθήνα, καλοκαίρι. Ο παππούς είναι στο άδειο σπίτι. Μόνος του, χλευάζει τους πάντες και τα πάντα, μα πάνω απ’ όλα τον ίδιο του τον εαυτό. Μια φιγούρα τραγική, βαθύτατα ανθρώπινη, που απομένει να χαμογελάει... σκηνοθεσία: Βασίλης Κατσικονούρης, Ερρίκος Λίτσης

Κάποιος μιλάει μόνος του κρατώντας ένα ποτήρι γάλα, του Ευθύμη Φιλίππου Σ’ ένα ζαχαροπλαστείο. Σε απροσδιόριστο χρόνο. Στην Αθήνα. Δυο άνθρωποι μονολογούν κουβεντιάζοντας. Προσπαθούν να επικοινωνήσουν. Γελάνε, θυμώνουν, λένε ιστορίες κι όταν πιέζονται, παίζουν. σκηνοθεσία: Τζωρτζίνα Λιώση, Νάνσυ Μπούκλη πρεμιέρα: 6 Φεβρουαρίου

ANDY, του Δημήτρη Αγιοπετρίτη-Μπογδάνου Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, ο θρασύς, εμβληματικός καλλιτέχνης της σύγχρονης παγκόσμιας ιστορίας ξεδιπλώνεται, έναν αιώνα σχεδόν μετά τη γέννησή του, σ’ ένα βιογραφικό θεατρικό κείμενο. σκηνοθεσία-σκηνογραφία: Δημήτρης Αγιοπετρίτης-Μπογδάνος πρεμιέρα: 24 Φεβρουαρίου

Το ημερολόγιο ενός σκύλου Μια γυναίκα ζει μόνη στην Αθήνα, αναζητώντας καθημερινά στο διαδίκτυο ίχνη του σκύλου της που έφυγε από τη ζωή. σκηνοθεσία - μουσική - πρωτότυπο κείμενο - αφήγηση - τραγούδι: Violet Louise

Το μάγουλο της Παναγιάς, του Παντελή Μπουκάλα Μπορεί ο Γεώργιος Καραϊσκάκης να είναι θρύλος ή μύθος, ωστόσο ο ατίθασος Γιος της Καλογριάς είναι και κάτι πολύ ουσιωδέστερο απ’ αυτό: είναι ιστορία. σκηνοθεσία: Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος πρεμιέρα: 15 Φεβρουαρίου

90-103

όχι μόνο θα αναταράξει τις ισορροπίες στον μικρόκοσμο του μπουζουκτσίδικου αλλά θα φέρει στο φως μυστικά και αποκαλύψεις και θα εξωθήσει τον Μίμη, τον Στέλιο, τη Μαρία και τον Μάκη σε ακραίες συγκρούσεις. σκηνοθεσία - δραματουργική επεξεργασία: Γιώργος Παλούμπης

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

51

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

104-105

Το μεγάλο παιχνίδι

PRODUCTION PROJECT

Χώρος Τέχνης Ασωμάτων Αγ. Ασωμάτων 6 211 8009838

52 lifo – 27.10.22

Η PROduction PROject, υπό την καθοδήγηση της θεατρικής ομάδας «Ρακοσυλλέκτες», παρουσιάζει για πρώτη φορά στην Ελλάδα το κοινωνικό δράμα Το μεγάλο παιχνίδι, ένα έργο της Κωνσταντίνας Ρουμελιώτη, βασισμένο στο The Rez Sisters του Tomson Highway. Έξι γυναίκες ζουν σε μια φτωχή κοινότητα όπου πρωταγωνιστούν η βία και η μιζέρια. Ένα παιχνίδι bingo θα ξυπνήσει αναμνήσεις, επιθυμίες και ανεκπλήρωτα όνειρα. Η ματαιότητα των ονείρων, όμως, έρχεται αντιμέτωπη με την ωμότητα της πραγματικότητας. σκηνοθεσία: Ελένη Σταμπόλη, Κωνσταντίνα Ρουμελιώτη μουσική: Πέτρος Βαββούκος παίζουν: Γωγώ Γιαννοπούλου, Νάνσυ Γιαννούκου, Έλενα Γκουτζίνα, Φανή Δαούλα, Σοφία Σηφάκη, Αρετή Φάκαρη ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ., Κυρ. 20:00 από 16/11

Η δε γυνή να μη φοβάται… κανέναν! Ένας χωρισμός, μια κλοπή, μια αεροπειρατεία και μια απόπειρα αυτοκτονίας μπλέκουν 5 γυναίκες που συναντιούνται «τυχαία» σε απίστευτες ξεκαρδιστικές και χαοτικές καταστάσεις, με έναν αφελή αστυνομικό να προσπαθεί να τιθασεύσει τον ξέφρενο χορό των γυναικείων ορμονών και να ρίξει φως στην υπόθεση. Όμως φαίνεται πως η λύση είναι το επόμενο πρόβλημα. Η θεατρική ομάδα PROduction PROject, υπό την καθοδήγηση της θεατρικής ομάδας «Ρακοσυλλέκτες», παρουσιάζει την κωμωδία Η δε γυνή να μη φοβάται… κανέναν!, ένα έργο της Κωνσταντίνας Ρουμελιώτη, βασισμένο στο Γυναίκες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης του Πέδρο Aλμοδόβαρ. σκηνοθεσία: Ελένη Σταμπόλη, Κωνσταντίνα Ρουμελιώτη παίζουν: Χρήστος Γάτος, Ηρώ Λάμπρου, Μαρία Λελέκου, Αθηνά Ντούρλαρη, Νότα Περώνη, Διονυσία Σταμάτη ημέρες & ώρες παραστάσεων: 5, 6, 9 & 13/11, 20:00

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά μάς καλεί και φέτος στις σκηνές του για να μας παρουσιάσει μια σειρά από μοναδικές παραστάσεις, βασισμένες σε έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας

106-113

ΔΗΜΟΤΙΚΌ ΘΈΑΤΡΟ ΠΕΙΡΑΙΆ θεατρική διασκευή - μετάφραση - σκηνοθεσία: Γιάννης Καλαβριανός σκηνικά: Γιάννης Θαβώρης, σε συνεργασία με τη Μαρία Καραθάνου κοστούμια: Αλεξάνδρα Μπουσουλέγκα, Ράνια Υφαντίδου μουσική: Άγγελος Τριανταφύλλου κίνηση - βοηθός σκηνοθέτη: Αλεξία Μπεζίκη ερμηνεία: Γιώργος Γλάστρας, Ιωάννα Κολιοπούλου, Μαρία Κωνσταντά, Γιώργος Μακρής, Λυγερή Μητροπούλου, Γιώργος Μπένος, Δημήτρης Πασσάς κ.ά. διάρκεια παραστάσεων: 25/1-2/4/23

Οι Δίκαιοι, Αλμπέρ Καμί

Ένα έργο βασισμένο στις Εύθυμες κυράδες του Ουίνδσορ του Ουίλιαμ Σαίξπηρ έρχεται στην Κεντρική Σκηνή του ΔΗΠΕΘΕ Πειραιά. Μία από τις πιο ζωηρές και τρυφερές σαιξπηρικές κωμωδίες μεταγράφεται σε μιούζικαλ. Αμαρτωλές επιθυμίες, φαύλα πάθη, συζυγικές ζηλοτυπίες και ερωτικές περιπέτειες προκαλούν ένα ντόμινο παρεξηγήσεων, αναπάντεχων παρεκτροπών και κωμικών συμπτώσεων.

Σ Κ Η Ν Ή Ω Μ Έ ΓΑ

μετάφραση: Μιχάλης Πητίδης σκηνοθεσία: Κατερίνα Γιαννοπούλου δραματουργία: Γρηγόρης Λιακόπουλος σκηνικά-κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα ερμηνεία: Γιώργος Κισσανδράκης, Γωγώ Παπαϊωάννου, Μιχάλης Πητίδης, Βασίλης Σαφός παραστάσεις: 18/1-19/2/23

κείμενο - στίχοι: Γεράσιμος Ευαγγελάτος σκηνοθεσία: Λευτέρης Γιοβανίδης μουσική: Θέμης Καραμουρατίδης σκηνικά: Πάρις Μέξης κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη χορογραφία: Ζωή Χατζηαντωνίου φωτισμοί: Σοφία Αλεξιάδου ερμηνεία: Θανάσης Βλαβιανός, Κωνσταντίνος Γιουρνάς, Γιώργος Γλάστρας, Θανάσης Δήμου, Ελένη Κοκκίδου, Θοδωρής Μπουζικάκος, Αργύρης Ξάφης, Κλέαρχος Παπαγεωργίου, Εβελίνα Παπούλια, Αλμπέρτο Φάις, Μαρία Χάνου, Τάνια Τρύπη, Γιώργος Ψυχογιός παραστάσεις: 16/11/22-15/1/23

Ο Γάλλος δραματουργός, συνδυάζοντας τις τραγωδίες Φοίνισσες του Ευριπίδη και Αντιγόνη του Σοφοκλή, τοποθετεί στον πυρήνα της σύγκρουσης του έργου του τον Ετεοκλή και τον Πολυνείκη ως εκφραστές των δύο άκρων σε μια βίαιη μάχη κατάκτησης της εξουσίας.

ΚΕΝΤΡΙΚΉ ΣΚΗΝΉ

Εύθυμες Κυράδες, Γεράσιμος Ευαγγελάτος & Θέμης Καραμουρατίδης

Μισάνθρωπος, Μολιέρος Ακόμη και σήμερα, 460 χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή, ο μισάνθρωπος Αλσέστ –απόλυτα δικαιολογημένα– θα επέκρινε ανελέητα την ανειλικρίνεια, την υποκρισία και την εξαπάτηση του ίδιου μας του εαυτού και των άλλων.

Δημοτικό Θέατρο Πειραιά Ηρώων Πολυτεχνείου 32, Πειραιάς 210 4143310 www.dithepi.gr

μετάφραση: Λουίζα Μητσάκου σκηνοθεσία: Πέτερ Στάιν σκηνικά: Φέρντιναντ Βεγκερμπάουερ κοστούμια: Άννα Μαρία Χάινριχ φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος ερμηνεία: Παρασκευή Δουρουκλάκη, Όλια Λαζαρίδου, Νάνσυ Μπούκλη, Δημήτρης Ντάσκας, Βασίλης Χαραλαμπόπουλος κ.ά. διάρκεια παραστάσεων: 19/4-4/6/23

Τα ανεμοδαρμένα ύψη, Έμιλι Μπροντέ Η σφοδρότερη ιστορία αγάπης και εκδίκησης του δέκατου ένατου αιώνα μάς χαρίζει ένα από τα πιο εμβληματικά ζευγάρια του παγκόσμιου ρεπερτορίου, τον Χίθκλιφ και την Κάθριν. Ο παράφορος έρωτάς τους σημαδεύει τα μέλη δύο οικογενειών που κατοικούν στα χερσοτόπια του Γιόρκσαϊρ.

Θηβαΐδα ή Τα αδέλφια εχθροί, Ρακίνας

ΑΠΑΡÄΜΙΛΛΟΝ μετάφραση: Ανδρέας Στάικος σκηνοθεσία: Δημήτρης Μπαμπίλης σκηνικά - κοστούμια: Δάφνη Αηδόνη μουσική: Γκάρι Σάλομον φωτισμοί: Ελένη Χούμου ερμηνεία: Γιώργος Βουρδαμής, Βασιλική Δέλιου, Οδυσσέας Ζήκας, Φαίδων Καστρής, Θανάσης Κριτσάκης, Ειρήνη Κυριακού, Κλεοπάτρα Μάρκου διάρκεια παραστάσεων: 13/10-13/11/22

Amalia melancholia, η βασίλισσα των φοινίκων, Ζωή Χατζηαντωνίου Ένα ζωντανό έκθεμα φυσικής και πολιτικής ιστορίας

Αν ήταν φυτό, θα της έδιναν το όνομα Amalia melancholia. Η ίδια ευχήθηκε να της δώσει η ιστορία τον τίτλο της βασίλισσας των φοινίκων. Η παράσταση για τη βασίλισσα Αμαλία που στιγματίστηκε λόγω της ατεκνίας της, αλλά χάρισε στην Αθήνα τον Εθνικό Κήπο, επανέρχεται στη Σκηνή Ωμέγα. δραματουργία - σκηνοθεσία: Ζωή Χατζηαντωνίου σκηνικά: Εύα Μανιδάκη κοστούμια: Ιωάννα Τσάμη μουσική: Σταύρος Γασπαράτος, σε συνεργασία με τον Γιώργο Μιζήθρα βίντεο: Παντελής Μάκκας φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης σύμβουλος δραματουργίας: Λουίζα Αρκουμανέα ερμηνεία: Έμιλυ Κολιανδρή, Ρίτα Λυτού διάρκεια παραστάσεων: 25/11/22-8/1/23

Ο Καμί αντιτάσσει στον μηδενισμό που καλύπτει την Ευρώπη την ευαισθησία. Τέσσερις επαναστάτες ετοιμάζονται να δολοφονήσουν τον Μεγάλο Δούκα Σεργκέι. Τη στιγμή της απόπειρας, όμως, ο Ιβάν Καλιάγιεφ υπαναχωρεί, μια και στην άμαξα, μαζί με τον δούκα, επιβαίνουν και δύο παιδιά.

Αρκουδοράχη, Εντ Τόμας Ο Ουαλός συγγραφέας του 21ου αιώνα Εντ Τόμας συνθέτει με μια ιδιοσυγκρασιακή, αιχμηρή και ποιητική γραφή ένα postapocalyptic τοπίο, όπου η σκιά ενός εμφύλιου πολέμου, που δεν εξηγείται ούτε ορίζεται, μεταμορφώνει τα πάντα. μετάφραση: Αργύρης Ξάφης σκηνοθεσία: Ιώ Βουλγαράκη σκηνικά-κοστούμια: Anna Fedorova κίνηση: Σταυρούλα Σιάμου μουσική: Θοδωρής Αμπαζής φωτισμοί: Αλέκος Αναστασίου σύμβουλος δραματουργίας: Άρτεμις Γρύμπλα ερμηνεία: Δημήτρης Γεωργιάδης, Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Δέσποινα Κούρτη, Αργύρης Ξάφης διάρκεια παραστάσεων: 1/3-9/4/23

Σκηνές από έναν γάμο, Ίνγκμαρ Μπέργκμαν Η Μαριάνε και ο Γιόχαν, γονείς δυο κοριτσιών, επαγγελματικά επιτυχημένοι και συναισθηματικά ασφαλείς, είναι το ιδανικό ζευγάρι που γιορτάζει τη δέκατη επέτειο του γάμου του. Όμως αν η ζωή είναι μια βουτιά, ο γάμος εδώ μοιάζει με βουτιά στο κενό. δραματουργία - μετάφραση - σκηνοθεσία: Έλενα Καρακούλη κίνηση: Φαίδρα Σούτου μουσική: Violet Louise σκηνικά-κοστούμια: Άγγελος Μέντης φωτισμοί: Νίκος Βλασόπουλος ερμηνεία: Μαρία Καλλιμάνη, Νίκος Ψαρράς διάρκεια παραστάσεων: 20/4-4/6/23

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

53

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Φαύστα - Τραγούδια για την Οικογένεια Ένα πολυφωνικό μιούζικαλ του Ανρί Κεργκομάρ.

114

Το Ριτσάκι, ένα τετραετές κορίτσι, χάνεται από προσώπου γης μέρα-μεσημέρι, ενώ έχει ξεκινήσει το ψάρεμα με τον πατέρα της. Κάπου εδώ ξεκινάει και το έργο. Ή και όχι. Μέσα στο σαλόνι μιας αστικής οικογένειας του 19ου αιώνα ο Μποστ προσκαλεί τον θεατή να δει τις επιπτώσεις του «πολιτισμού» στον βίο και τα έργα του ανθρώπου. Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να βρουν το κοριτσάκι τους, ο Γιάννης και η Φαύστα, οι γονείς του, ένας πατέρας-φύλακας των αξιών και τροφοδότης του σπιτιού και μια μητέρα-συμπαραστάτρια και πάντα σε ετοιμότητα για αναπαραγωγή, επιστρέφουν στο νοικοκυριό τους. Αυτό το νοικοκυριό θα ταράξει ο συγγραφέας συθέμελα, προσγειώνοντας εντός του ένα τεράστιο ψάρι. Μέσα από αυτό θα ξεπηδήσει και η απολεσθείσα κόρη. Η φύση εισβάλλει στον πολιτισμό άγρια και μαζί της φέρνει τα θηρία της. Επιστρέφοντας στους ζωικούς νόμους, γάτες πεινασμένες θα κατασπαράξουν το νεοαφιχθέν μέλος της οικογένειας που μυρίζει ψαρίλα και ωκεανό. Η οικογένεια θα βυθιστεί εκ νέου σε πένθος. Μια παράσταση σε μουσική του Ανρί Κεργκομάρ, βασισμένη στο ομότιτλο έργο του Μποστ.

Θέατρο Πλύφα Κορυτσάς 39, Βοτανικός 6936 966724

ΘΈΑΤΡΟ ΠΛΎΦΑ

διασκευή - σκηνοθεσία: Βασίλης Καλφάκης παίζουν - τραγουδούν: Θεοδώρα Γεωργακοπούλου, Πέλια Γιαννουλάτου, Ελένη Ζουρελίδου, Γιάννης Ιωάννου, Άρης Καλλέργης, Χριστιάνα Λαδοπούλου, Σάντρα Λειβαδάρα, Ιωάννα Τρικενέ ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ. 21:30, Σάβ.

21:00, Κυρ. 20:00 από 4/11/22-4/12/22

Artaud Trilogy: Κόκκαλο, Οικογένεια Τσέντσι, Αρτώ/Βαν Γκογκ

115 Θέατρο Τέχνης, Υπόγειο

ΘΈΑΤΡΟ ΤΈΧΝΗΣ / ΥΠΌΓΕΙΟ Οι συγγραφείς Ιόλη Ανδρεάδη και Άρης Ασπρούλης, μετά τις εξαιρετικές κριτικές που απέσπασε η παράσταση Κόκκαλο στο Υπόγειο του Θέατρου Τέχνης την περασμένη άνοιξη, παρουσιάζουν στον ίδιο χώρο και σε ενιαία ροή και τα τρία θεατρικά έργα που έχουν γράψει με αφορμή τη ζωή και το έργο του σπουδαιότερου και επιδραστικότερου διανοητή και καλλιτέχνη του θεάτρου στον 20ό αιώνα Αντονέν Αρτώ, σε σκηνοθεσία Ιόλης Ανδρεάδη. Κάθε βραδιά ξεκινάει με το έργο Αρτώ/Βαν Γκογκ, γραμμένο και ανεβασμένο για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 2015, συνεχίζεται με την Οικογένεια Τσέντσι, γραμμένη και

54 lifo – 27.10.22

ανεβασμένη για πρώτη φορά τον Οκτώβριο του 2015, και ολοκληρώνεται με το Κόκκαλο. Ο θεατής μπορεί να παρακολουθήσει κάθε παράσταση ξεχωριστά, είτε να βιώσει μια ενιαία δραματουργική εμπειρία θέασης, παρακολουθώντας και τις τρεις παραστάσεις το ίδιο βράδυ. Στο Κόκκαλο θα δούμε τον σπουδαίο ηθοποιό Γεράσιμο Γεννατά και τον ιδιοφυή μουσικό περφόρμερ Γιώργο Παλαμιώτη να ξανασυναντιούνται σε έναν βαθιά ανθρώπινο, αισθαντικό και τελετουργικό διάλογο. Στην Οικογένεια Τσέντσι ο Μιλτιάδης Φιορέντζης ως κόμης Τσέντσι και η Ελεάνα

Πεσμαζόγλου 5 210 3222760 Καυκαλά ως Μπαλαντέρ επιστρέφουν μετά από 7 χρόνια στις πολυσυζητημένες ερμηνείες τους, ενώ νέα εμφάνιση ως η μυθική ηρωίδα Βεατρίκη Τσέντσι κάνει η Ιφιγένεια Καραμήτρου. Τέλος, αποκλειστικά για να ερμηνεύσει τον μονόλογο Αρτώ/Βαν Γκογκ έρχεται στην Αθήνα από τη Νέα Υόρκη ο εξαιρετικός ηθοποιός του Μπρόντγουεϊ Gene Gillette. σκηνοθεσία: Ιόλη Ανδρεάδη κείμενο: Ιόλη Ανδρεάδη & Άρης Ασπρούλης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Δευτ. & Τρ.

19:00 - Αρτώ/Βαν Γκογκ 20:00 - Οικογένεια Τσέντσι 21:15 – Κόκκαλο

ΔΉΜΟΣ ΑΒΔΕΛΙΏΔΗΣ

Ο Τουλούζ Λωτρέκ ένιωσε πολλαπλάσια χαρά γιατί ζούσε κάθε στιγμή τη μεγάλη ερωτική σχέση με την τέχνη του Ο Δήμος Αβδελιώδης σκηνοθετεί φέτος το έργο Τουλούζ Λωτρέκ - Η φαντασία της αμαρτίας του Χριστόφορου Χριστοφή, που θα δούμε στη σκηνή του Ολύμπια - Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας». Ο σκηνοθέτης μάς μιλά γι’ αυτή την ιδιαίτερη παράσταση κινηματογραφικής υφής.

αρτέτου υποστηρίζουν συγχρονικά, αρμονικά και άλλοτε αντιστικτικά τις μεταβολές των αισθημάτων των τεσσάρων ρόλων που παίζουν ο Θανάσης Τσαλταμπάσης και η Βερόνικα Αργέντζη. Η παρουσία αυτών των καλλιτεχνών δημιουργεί μια συνομιλία ανάμεσα στη δραματουργική, στην ερμηνευτική και στη μουσική τέχνη με την πρόσθετη αισθητική των σκηνικών και των αγαλμάτων του γλύπτη Αριστείδη Πατσόγλου και των κουστουμιών της Βασιλικής Σύρμα, εξυπηρετώντας τον σκοπό της παράστασης που είναι η αμοιβαία ευχαρίστηση του κοινού και των συντελεστών. παραστάσεις: 4/11 στις 20:30, 5/11 στις 18:00 & 20:30, 6/11 στις 19:00

116

ΘΈΑΤΡΟ ΟΛΎΜΠΙΑ Θέατρο Ολύμπια Ακαδημίας 59, Αθήνα 210 3711200 — Κύριε Αβδελιώδη, τι σας τράβηξε στο έργο του Χριστόφορου Χριστοφή; Η αβίαστη συγκίνηση. Σπάνια τη νιώθει κανείς σε σύγχρονα θεατρικά έργα. Συλλαμβάνει και αποδίδει την προσωπογραφία του Τουλούζ Λωτρέκ με έμπνευση και απόλυτη γνώση των κανόνων της δραματουργίας, που κάνουν το έργο ενθουσιώδες και συναρπαστικό, χωρίς η μυθοπλασία να αυθαιρετεί υπέρ της, αλλά ούσα γειωμένη στα πραγματικά γεγονότα και σε όσα συνθέτουν τη ζωή και την τέχνη του ζωγράφου. Έτσι το έργο αποκτά κλασική αξία γιατί έχει καταγράψει τον διακριτό χαρακτήρα του Λωτρέκ καθώς και τους διακριτούς χαρακτήρες των τριών γυναικών του έργου, τη Μητέρα, την Ερωμένη και την Οικονόμο, που είναι μοντέλα των ανθρώπινων χαρακτήρων οι οποίοι πάντα υπήρξαν και υπάρχουν διαρκώς ανάμεσά μας.

— Ποια είναι τα στοιχεία της προσωπικότητας του Τουλούζ Λωτρέκ που σας δίνουν έμπνευση; Γνώριζα και λάτρευα τη ζωγραφική του, γιατί αποκαλύπτει με καθαρότητα τα αισθήματα των προσώπων τη στιγμή που τα ζωγραφίζει, αδιαφορώντας για την καλλιέπεια και το στυλ, αλλά δεν είχα ψάξει το γιατί. Μέσα από το κείμενο κατάλαβα την αθωότητα του Λωτρέκ και έτσι τον ονόμασα Μικρό Πρίγκιπα της ζωγραφικής που βιώνει τον κόσμο σαν πραγματικό θαύμα, όπου δεν υπάρχει το καλό ή το κακό αλλά η ύπαρξη ή η απουσία της ευφυΐας της αγάπης. Με αυτό το καθαρό βλέμμα παρακάμπτει τη ρητορική και τη φλυαρία της ηθογραφίας και ζωγραφίζει βλέποντας κατάματα τον βαθμό της ευτυχίας ή της δυστυχίας των ανθρώπων στην προσπάθειά τους να

ζήσουν την απόλαυση, δηλαδή την πληρότητα μέσα από την ταυτόχρονη συμφωνία ψυχής, σώματος και πνεύματος.

— Τελικά, πίσω από τους μεγάλους καλλιτέχνες κρύβεται και μια μεγάλη θλίψη; Η θλίψη, όταν μετατρέπεται σε δημιουργία, θεραπεύει. Ο Λωτρέκ ένιωσε πολλαπλάσια χαρά γιατί ζούσε κάθε στιγμή τη μεγάλη ερωτική σχέση με την τέχνη του και τους έρωτές του με τις γυναίκες της νύχτας απενοχοποιημένος και ελεύθερος, γιατί δεν υποδουλώθηκε ποτέ στη λαγνεία. Είχε την αθωότητα και τη γενναιοφροσύνη ενός παιδιού που δεν κρατούσε κακία ούτε και σε αυτούς που του φέρνονταν σκληρά. Η θλίψη για κείνον ήταν στιγμιαία και χωρίς αποδέκτες ή φταίχτες, δεν τη χρέωνε στους άλλους, ακόμα κι όταν εν μέσω της ασθένειας και του παραληρήματός του βρέθηκε χωρίς χρήματα, μην μπορώντας να πουλήσει τους πίνακές του.

— Στην παράσταση ερμηνεύει ζωντανά τη μουσική του Νίκου Ξανθούλη το κουαρτέτο εγχόρδων L’anima. Μιλήστε μας για τον τρόπο που λειτουργεί αυτή η συνύπαρξη μουσικής και θεατρικής τέχνης στη σκηνή; Η μουσική προέκυψε ως δραματουργική ανάγκη των συνδέσεων μέσα από το έργο και όχι ως ενίσχυση ή υπογράμμιση της αισθαντικότητάς του. Στις κινηματογραφικού χαρακτήρα πυκνές σκηνές του αλλάζουν ριζικά ο χρόνος και τα αισθήματα των ηρώων που είναι έντονα και απαιτούν έναν ικανό, και απολαυστικό θα έλεγα, θεατρικό χρόνο απόσβεσής τους ως τη μετάβαση στην επόμενη σκηνή. Ο Ξανθούλης και οι μουσικοί του κου-

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

55

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

The Weather in Europe Το έργο The Weather In Europe, σε σύλληψη και σκηνοθεσία Γιώργου Βαλαή, ανεβαίνει στο Θέατρο Θησείον. Μια υπαρξιακή κωμωδία για το μέλλον, στην οποία πρωταγωνιστούν έξι άτομα αποκλεισμένα στο gate ενός αεροδρομίου λόγω κλιματικής κρίσης. Ένα χορικό ανθρώπων που περιμένει, συζητά, διαφωνεί, θυμάται, χορεύει, ονειρεύεται. Ο φόβος τους για τον καιρό είναι ο φόβος τους για το μέλλον. Η συνάντησή τους αποκαλύπτει ταυτόχρονα μια έξαρση ανασφάλειας που επικρατεί σε όλη την Ευρώπη, ανασφάλεια κλιματική, ενεργειακή, γεωπολιτική και προσωπική.

117

Οι έξι ήρωες, μέσα στην κατάσταση αναμονής και ακινητοποίησης που βρίσκονται, χάνουν κάθε δυνατότητα ελέγχου του χρόνου, καθώς μάλλον δεν περνά αλλά πάλλεται σαν «χρόνος μηδέν», σαν «μεσοδιάστημα», όπου κάτι έχει ολοκληρωθεί και το καινούργιο δεν έχει ξεκινήσει. Οι ήρωες ζουν μέσα σε αυτή την αναμονή, έναν χώρο άκαρπων σκέψεων, μάταιων συγκρούσεων, νέων ελπίδων, βραδύτητας και αβεβαιότητας για το παρόν, καθώς

Θησείον, ένα θέατρο για τις τέχνες Τουρναβίτου 7, Αθήνα 210 3255444

βιώνουν μια συλλογική και υπαρξιακή κατάσταση που μοιάζει με εφιάλτη. σύλληψη - σκηνοθεσία: Γιώργος Βαλαής δραματουργία: Γιώργος Βαλαής, Γεωργία Κανελλοπούλου σύμβουλος δραματουργίας: Πρόδρομος Τσινικόρης σκηνικά - κοστούμια: Ελένη Στρούλια παίζουν: Μάνος Βαβαδάκης, Ρωμανός Καλοκύρης, Μάγδα Καυκούλα, Άλκηστη Πολυχρόνη, Θοδωρής Πεντίδης, Χριστιάνα Τόκαs ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ.-Κυρ. 21:00

ΘΕΑΤΡΟ ΘΗΣΕΙΟΝ

Ημέρα Κυρίου

Το καινούργιο έργο του Γιάννη Τσίρου, ο οποίος απέσπασε τον Έπαινο Κάρολος Κουν 2022, ανεβαίνει για δεύτερη χρονιά στη σκηνή του θεάτρου Σταθμός, σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.

Στην Ημέρα Κυρίου η δράση εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια μιας Κυριακής, μιας αργίας, από το πρωί μέχρι το βράδυ. Δεν αργούν όμως όλοι. Και όπως συμβαίνει και στη ζωή, κανένα από τα πρόσωπα του έργου δεν δικαιώνεται, κανένα δεν κερδίζει τίποτα περισσότερο από ένα μικρό μερίδιο επίγνωσης που όμως είναι σημαντική για όλα αυτά που βιώνουμε, και κυρίως γι’ αυτά που έπονται.

118

Μέσα από το γεμάτο χιούμορ, σασπένς και ποιητικές αιχμές ρεαλιστικό κοινωνικό δράμα του Γιάννη Τσίρου ζωντανεύουν χαρακτήρες οικείοι που ξυπνούν στον καθένα μας υπαρξιακές αγωνίες, αδυναμίες και δυνατότητες, συμβιβασμούς και αντιστάσεις. Όπως γράφει ο σκηνοθέτης: «Μια Κυριακή κάποια από τα πρόσωπα του έργου θα παλέψουν για το δίκιο τους και κάποιοι θα τα “δικάσουν” στον εξωτερικό χώρο μιας πολυτελούς πισίνας σε ένα προάστιο της Αττικής. Όλοι θα έχουν δίκιο. Και όλοι έχουν άδικο, όπως είθισται άλλωστε στη σύγχρονη κοινωνία, σε κάθε κοινωνία που χάνει τον προσανατολισμό της. Στο τέλος της ημέρας θα έχει μείνει μόνο μια επίγνωση. Ένα μερίδιο έστω, για κάποιους μικρό, για άλλους μεγαλύτερο. Πάντοτε όμως εκ των υστέρων. Όπως συμβαίνει πάντοτε με κάθε επίγνωση». σκηνοθεσία: Μάνος Καρατζογιάννης μουσική: Γιώργος Πούλιος σκηνικά: Τέτα Τσαβδαρίδου κοστούμια: Βασιλική Σύρμα ερμηνεύουν: Μάξιμος Μουμούρης, Φαίη Ξυλά, Βασίλης Αθανασόπουλος, Αναστασία Παντούση φωτισμοί: Άγγελος Παπαδόπουλος βοηθός σκηνοθέτη: Φίλιππος Παπαθεοδώρου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σάβ. 21:00 & Κυρ. 18:00

56 lifo – 27.10.22

ΘΈΑΤΡΟ ΣΤΑΘΜΌΣ

Θέατρο Σταθμός Βίκτωρος Ουγκώ 55, Μεταξουργείο 210 5230267

Νεοελληνικά έργα, Θεατρική Περίοδος 2022 - 23 Τα Μάτια Τέσσερα του Γιάννη Τσίρου Ο Γιώργος Πυρπασόπουλος σκηνοθετεί, μέσα από μια νέα ματιά, το έργο του Γιάννη Τσίρου Τα Μάτια Τέσσερα που βραβεύθηκε με το βραβείο Δραματουργίας Κάρολος Κουν το 2010. Όταν η νεαρή Άννα συλλαμβάνεται για μια μικροκλοπή, ο παππούς της θα κινήσει γη και ουρανό για να τη συνδράμει. Η κατηγορία που τη βαραίνει όμως είναι αδιαπραγμάτευτη: αντίσταση κατά της αρχής. Και τότε ένας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός μπαίνει σε λειτουργία για την αντιμετώπιση του «κακουργήματος». Το αστυνομικό όργανο, άκαμπτο, εφαρμόζει τον νόμο, ο νομοθέτης αποποιείται τις προσωπικές του σχέσεις με τον παραβάτη, ο δικαστής τηρεί τις δέουσες αποστάσεις. Μόνο ο δημοσιογράφος αναζητά «δικαίωση» για τον αδύναμο. Τότε η τηλεοπτική δημοσιοποίηση γίνεται το έσχατο καταφύγιό του παραβάτη, που είναι έτοιμο να τον κατασπαράξει. Μια σπουδή στην αδυναμία και στο απύθμενο χάος των αρχών και του νόμου σε μια κοινωνία που αγγίζει τα όρια του παραλογισμού και ο κοινωνικά αδύναμος είναι αφημένος στη μοίρα του.

ΘΕΑΤΡΟ ΙΛΙΣΙΑ-ΒΟΛΑΝΑΚΗΣ

συγγραφέας: Γιάννης Τσίρος σκηνοθεσία: Γιώργος Πυρπασόπουλος παίζουν: Μαρία Κατσανδρή, Χρήστος Σαπουντζής, Πανάγος Ιωακείμ, Ναταλία Σουίφτ ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. 20:00, Πέμ. 21:00, Σάβ. 21:00, Κυρ.

18:00

119-120 170 Τετραγωνικά του Γιωργή Τσουρή

Θέατρο ΙλίσιαΒολανάκης Παπαδιαμαντοπούλου 4, Ιλίσια, 210 7223010

Τα 170 Τετραγωνικά του Γιωργή Τσουρή, με τρεις sold out σεζόν ήδη στο ενεργητικό τους, επέστρεψαν φέτος στο θέατρο Ιλίσια-Βολανάκης για 4η χρονιά. Η παράσταση φαινόμενο, που λατρεύτηκε από κοινό και κριτικούς και χάρισε στον συγγραφέα και ηθοποιό Γιωργή Τσουρή το βραβείο Δημήτρης Χορν, δηλώνει ξανά παρούσα με ένα από τα σημαντικότερα και πιο επιτυχημένα προϊόντα της νεοελληνικής δραματουργίας. Μια ιστορία ανατρεπτική και συνάμα οικεία που φέρει τη σκηνοθετική υπογραφή του Γιώργου Παλούμπη. Γέλιο, συγκίνηση, μυστήριο, αγωνία και ένταση μέχρι τελικής πτώσης, σε ένα συναισθηματικό ρινγκ 170 τετραγωνικών... κείμενο: Γιωργής Τσουρής σκηνοθεσία: Γιώργος Παλούμπης παίζουν: Αμαλία Αρσένη, Ήβη Νικολαΐδου, Θανάσης Ζερίτης, Ελένη Τσιμπρικίδου και ο Γιωργής Τσουρής ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ. 21:30, Σάβ.

18:00, Κυρ. 21:00, Δευτ. 20:00

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

57

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Ντον Ζουάν

ΘΈΑΤΡΟ ΣΗΜΕΊΟ ΚΕΝΤΡΙΚΉ ΣΚΗΝΉ

121

Ο Ντον Ζουάν, το κορυφαίο έργο του Μολιέρου, επιστρέφει στη θεατρική σκηνή σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Διαμαντή. Τρεις βιρτουόζοι ηθοποιοί, ο Όμηρος Πουλάκης, η Μάνια Παπαδημητρίου και η Δανάη Παπουτσή, ερμηνεύουν όλους τους ρόλους του κειμένου στην ιστορική μετάφραση του Παντελή Πρεβελάκη. Ο Ντον Ζουάν φτάνει στις ακτές της Σικελίας συνοδευόμενος από τον υπηρέτη του Σγκαναρέλ, ένα δίδυμο παρόμοιο με αυτό του Δον Κιχώτη με τον Σάντσο Πάντσα. Εκεί τους προλαβαίνει η Ντόνα Ελβίρα, η γυναίκα που ο Ντον Ζουάν ερωτεύτηκε και έκλεψε από το μοναστήρι όπου βρισκόταν, για να την εγκαταλείψει στη συνέχεια, όταν το πάθος του είχε σβήσει πια. Η Ελβίρα τυχαίνει ψυχρής υποδοχής. Πληγωμένη, ορκίζεται εκδίκηση. Ο Ντον Ζουάν, μέσα από μια σειρά επεισοδίων, κωμικών και δραματικών, έρχεται αντιμέτωπος με όλες τις όψεις της ανθρώπινης ζωής, επιμένοντας με ζήλο στις απόψεις του, προκαλώντας τον έρωτα των γυναικών, την οργή των αντρών και το διαρκή σκανδαλισμό του Σγκαναρέλ, προσωποποίησης αυτού που λέμε «μέσος άνθρωπος», που στο πρώτο ανέβασμα του έργου ερμηνεύτηκε από τον ίδιο το Μολιέρο. Η Ελβίρα επανέρχεται, αυτήν τη φορά ικετεύει τον Ντον Ζουάν να μεταμεληθεί, να σταματήσει να προκαλεί τη μοίρα του και να αλλάξει ζωή. Εκείνος παραμένει αμετανόητος.

Θέατρο Σημείο Χαριλάου Τρικούπη 4, Καλλιθέα 210 9229579

Τετρακόσια χρόνια από τη γέννηση του εμβληματικού Γάλλου δραματουργού και ηθοποιού η sold out επιτυχία της σεζόν που μας πέρασε, έχοντας κερδίσει κοινό και κριτικούς, έρχεται για δεύτερη σεζόν στην Κεντρική Σκηνή του θεάτρου Σημείο. μετάφραση: Παντελής Πρεβελάκης σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Διαμαντής σκηνικά - κοστούμια: Λέα Κούση παίζουν: Όμηρος Πουλάκης (Ντον Ζουάν), Μάνια Παπαδημητρίου (Σγκαναρέλ, Πιερό, Ματουρίν, Ντον Αλόνσο), Δανάη Παπουτσή (Ντόνα Ελβίρα, Γκουσμάνος, Σαρλότ, Λαραμέ, Ζητιάνος, Ντον Κάρλος, Ντιμάνς, Φάντασμα) ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σάβ.: 20:30 & Κυρ. 19:30

Άσπρο Πάτο Another Round

Ο Θοδωρής Αθερίδης σκηνοθετεί στη σκηνή του Ιδρύματος Μιχάλης Κακογιάννης σε παγκόσμια πρώτη το έργο Άσπρο Πάτο (Druk - Another round) σε μετάφραση Αντώνη Γαλέου, μεταφέροντας στη θεατρική σκηνή την ομώνυμη κινηματογραφική επιτυχία του Τόμας Βίντεμπεργκ, η οποία απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας το 2021.

122

Στο έργο Άσπρο Πάτο, μια ομάδα καθηγητών σχολείου, τέσσερις κολλητοί φίλοι, θέλουν να δοκιμάσουν μια καινούργια προσέγγιση στη ζωή και στη δουλειά: αποφασίζουν να πίνουν σταθερά μόνο τις εργάσιμες ώρες και να διατηρούν ένα ελαφρύ επίπεδο μέθης σε όλη τη διάρκεια της μέρας. Σκοπός τους είναι να αποδείξουν, όπως ακράδαντα πίστευαν ο Χέμινγουεϊ και ο Τσόρτσιλ, ότι μια συγκεκριμένη περιεκτικότητα αλκοόλ στο αίμα ανοίγει τη σκέψη στον έξω κόσμο, κάνει τα προβλήματα να φαίνονται μικρότερα και αυξάνει τη δημιουργικότητα. Ένα πείραμα που θα αποδειχθεί εξαιρετικά πετυχημένο για μερικούς και όχι τόσο πετυχημένο για άλλους. Όπως αναφέρει για την παράσταση ο σκηνοθέτης: «Η διαχείριση της ελευθερίας είναι το δυσκολότερο εγχείρημα στη ζωή των ανθρώπων. Η παραβίαση των κανόνων που οι ίδιοι θέτουν είναι το σημείο όπου η ανωριμότητα κερδίζει κατά κράτος την υπευθυνότητα». σε θεατρική διασκευή των Thomas Vinterberg & Claus Flygare σκηνοθεσια: Θοδωρής Αθερίδης μεταφραση: Αντώνης Γαλέος video art: Παντελής Μάκκας παίζουν: Νίκος Ορφανός, Μιχάλης Ιατρόπουλος, Αλέξανδρος Μπαλαμώτης, Θάνος Γρίβας, Άιρα Αντομαϊτύτε ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. & Κυρ.19:00, Πέμ. & Παρ.

21:00, Σάβ. 18:00 & 21:00 από 2/11

58 lifo – 27.10.22

Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, Πειραιώς 206, Ταύρος 210 3418550

ΊΔΡΥΜΑ ΜΙΧΆΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΆΝΝΗΣ

123-125

Ζοζεφίνα, έχεις μήνυμα! Μια εφηβική αγάπη γεννιέται στο διαδίκτυο, ποιος όμως βρίσκεται στ’ αλήθεια στην άλλη πλευρά; Η νέα παράσταση των Μορφών Έκφρασης πραγματεύεται το δικαίωμα των παιδιών να έχουν μια ασφαλή διαδικτυακή ζωή μέσα από μια παραγωγή γεμάτη από μουσική και χιούμορ. Ο γνωστός μύθος του Αισώπου «Το λιοντάρι, η αλεπού και το ελάφι» δίνει την αφορμή στην Άννα Σεβαστή Τζίμα να συνθέσει μια σύγχρονη εκδοχή του παραμυθιού, όπου το δάσος γίνεται η αστική ζούγκλα και ο κυνηγός αυτός που στήνει παγίδες στο διαδίκτυο. κείμενο - σκηνοθεσία: Άννα Σεβαστή Τζίμα παίζουν: Μαρία Ιωάννου, Γιώργος Χουσάκος, Δημήτρης Σκούρτης, Πέλια Γιαννουλάτου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ. 17:00 (εκτός από τις Κυριακές 25 Δεκεμβρίου & 1 Ιανουαρίου) πρεμιέρα: 6/11

Rock Καλικάντζαροι Το ροκ χριστουγεννιάτικο μιούζικαλ επιστρέφει για να μας θυμίσει πως η αγάπη μπορεί τα πάντα να νικήσει! Με χιούμορ και πολλή μουσική, το έργο μεταφέρει στα παιδιά σπουδαία διδάγματα για τη ζωή, αναδεικνύοντας πως η δύναμη της αγάπης και η αποδοχή της διαφορετικότητας κάθε ανθρώπου μπορούν να κάνουν θαύματα, καθώς μπορούν να μεταμορφώσουν ακόμα και τους τρομερούς καλικάντζαρους σε υπέροχα πλάσματα! Όλη η μουσική της παράστασης παίζεται επί σκηνής από τους ηθοποιούς-μουσικούς που συμμετέχουν σε αυτήν. Δίνουν έτσι στα παιδιά την ευκαιρία να βιώσουν τη δημιουργία του ήχου από ζωντανούς οργανοπαίχτες! Τα παιδιά συμμετέχουν με πολύ οργανωμένο τρόπο, από τη θέση τους, στον ρυθμό, δημιουργώντας με τη βοήθεια των ηθοποιών ένα ολοκληρωμένο μουσικό κομμάτι, αποτελώντας παράλληλα μέρος της ορχήστρας. κείμενα - σκηνοθεσία: Άννα Σεβαστή Τζίμα πρωτότυπη μουσική: Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης, Άννα Σεβαστή Τζίμα, Δημήτρης Σκούρτης, Κώστας Παπάζογλου συμμετέχουν 7 ηθοποιοί-μουσικοί: Δημήτρης Σκούρτης, Μαρία Ιωάννου, Δανάη Στεργίου, Αλίκη Ζωγράφου, Κώστας Παπάζογλου, Πέλια Γιαννουλάτου, Βαρβάρα Ραμπαούνη παραστάσεις: Δεκέμβριος 2022, Ιανουάριος 2023

ΘΈΑΤΡΟ ΜΟΡΦΈΣ ΈΚΦΡΑΣΗΣ Θέατρο Μορφές Έκφρασης Αλκμήνης 13, Κάτω Πετράλωνα 210 3464903, 210 3464002

Το αερόστατο της Ειρήνης Οι Μορφές Έκφρασης του Θωμά Κινδύνη παρουσιάζουν το Αερόστατο της Ειρήνης σε κείμενο και σκηνοθεσία της Άννας Σεβαστής Τζίμα. Ένα έργο που απαντά στη σύγχυση των καιρών και στα κανόνια μ’ ένα παιδικό αερόστατο. Μια μουσικοθεατρική παράσταση που μας καλεί να πούμε «όχι» στον πόλεμο και να ενώσουμε τις φωνές μας ώστε το αερόστατο της ειρήνης να σκορπίσει χαρά σε όλο τον κόσμο. κείμενο - σκηνοθεσία: Άννα Σεβαστή Τζίμα πρωτότυπη μουσική: Κωνσταντίνος Ευαγγελίδης & Παραμυθένια Ορχήστρα (Δημήτρης Σκούρτης, Άννα Σ. Τζίμα, Κώστας Παπάζογλου) σκηνικά: Archlabyrinth παίζουν: Μαρία Ιωάννου, Αντώνης Φλώρος, Δημήτρης Σκούρτης, Αλίκη Ζωγράφου, Κώστας Παπάζογλου ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 18:00 (εκτός από τα Σάββατα 24 & 31 Δεκεμβρίου)

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

59

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Με τη νέα πλατφόρμα ticketing τα πολιτιστικά θεάματα γίνονται μέρος της καθημερινότητας

Το θέατρο είναι μια εμπειρία διασκέδασης πραγματικά μοναδική. Στη χώρα μας, μάλιστα, που έχει τόσο πλούσια ιστορία στην τέχνη αυτή, δεν θα μπορούσαμε να μην αγαπάμε το σανίδι και τη μαγεία που ξεδιπλώνεται κάθε φορά που σηκώνεται η αυλαία. Κι αν νιώθεις ότι οι δύσκολοι ρυθμοί της καθημερινότητας σε κρατάνε μακριά από τις αγαπημένες σου παραστάσεις, τώρα μπορείς να κάνεις τη ζωή σου πιο εύκολη με το Givemetickets.gr. Η νέα πλατφόρμα ticketing σου δίνει τη δυνατότητα να αγοράσεις εύκολα και γρήγορα εισιτήρια για θέατρο, μουσική, μουσεία, πολιτιστικά πάρκα, κινηματογράφο, αθλητικές εκδηλώσεις και να δεις το θέαμα της επιλογής σου οn demand! Στο Givemetickets.gr θα βρεις online προσφορές εισιτηρίων και θα ενημερωθείς για τις νέες εκδηλώσεις ώστε να επιλέξεις αυτή που σε ενδιαφέρει. Γιατί κάποιες φορές ξεχνάς τι είναι αυτό που σε ευχαριστεί να κάνεις και χρειάζεσαι απλώς κάποιον να σου το υπενθυμίσει. Αυτή η πλατφόρμα σού προσφέρει την ευκολία να αγοράσεις το εισιτήριό σου οποτεδήποτε μέσα στο 24ώρο, και μάλιστα από τον χώρο σου. Αν πάλι βρίσκεσαι στην άλλη πλευρά, αυτή του διοργανωτή, το Givemetickets.gr είναι ένας τρόπος προβολής των θεαμάτων μέσα από διαφορετικά κανάλια, όπως τα social media, το e-marketing campaigns και τα κεντρικά banners στην ιστοσελίδα, πάντα με στόχο τη διαρκή ενημέρωση του κοινού.

GIVEMETICKETS.GR

Περιοδεύων Θίασος H βραβευμένη ηθοποιός και σκηνοθέτις Ελεάνα Γεωργούλη παρουσιάζει το νέο της έργο Περιοδεύων Θίασος, που ανεβαίνει στη σκηνή του θεάτρου ΕΛΕΡ και συνοδεύεται από τις πρωτότυπες μουσικές του Θάνου Κοσμίδη των Burger Project. Μέσα από ένα παράδοξο βαριετέ καταστρώματος, η παράσταση ταξιδεύει στον χρόνο, διατρέχοντας τα πολιτικά αδιέξοδα που κατατρύχουν τη χώρα μας, αγγίζοντας άλλοτε βλάσφημα και άλλοτε ιλαρά τα αποτρόπαια του κόσμου που συνεχίζουν να κυριαρχούν. Η μυθοπλασία συναντά το ντοκουμέντο σε μια σκοτεινή κωμωδία με θέμα τις πολλαπλές περιπέτειες που προκάλεσαν ο εθνικός διχασμός και η Μικρασιατική Καταστροφή. Στον ρόλο του γελωτοποιού ο Γεράσιμος Γεννατάς. σκηνοθεσία - πρωτότυπο κείμενο - κίνηση: Ελεάνα Γεωργούλη παίζουν: Γιάννης Ασκάρογλου, Γεράσιμος Γεννατάς, Μάρια Φλωράτου πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Θάνος Κοσμίδης σχεδιασμός φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα φωτογραφίες: Karol Jarek video design: Χρυσάνθη Μπαδέκα ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:00

60 lifo – 27.10.22

ΘΈΑΤΡΟ ΜΟΝΤΈΡΝΟΙ ΚΑΙΡΟΊ

127 Θέατρο Μοντέρνοι Καιροί Δαμοκλέους 8, Γκάζι 210 3470670 Προπώληση ticketservices.gr

Θέατρο ΕΛΕΡ Φρυνίχου 10 211 7353928

126 ΘΈΑΤΡΟ ΕΛΕΡ

Τι πιο χρήσιμο από κάποιον που συγκεντρώνει όλα όσα συμβαίνουν στην πόλη, στον χώρο του πολιτισμού, σου τα παρουσιάζει και σου δίνει την ευκαιρία να αγοράσεις επί τόπου το εισιτήριό σου; Με το Givemetickets.gr η απόλαυση των θεαμάτων γίνεται μέρος της καθημερινότητας.

Τα Όρια

Τα Όρια των Μιχαέλα Μιχαΐλοβ και Ράντου Απόστολ παρουσιάζει ο θίασος Μοντέρνοι Καιροί σε σκηνοθεσία Κώστα Νταλιάνη και με την Εβίτα Παπασπύρου σε ένα ερμηνευτικό στοίχημα. Το σύγχρονο αυτό ρουμανικό έργο έχει ως θέμα ένα πραγματικό περιστατικό κακοποίησης και σεξουαλικής παρενόχλησης που συνέβη σε ένα σχολείο της Ρουμανίας με θύμα ένα υπέρβαρο κορίτσι. Ακόμα και η καθηγήτρια όμως, που προσπαθεί να το υπερασπιστεί, πέφτει θύμα κακοποίησης. Ξεκινώντας από αυτό το περιστατικό, το έργο και η παράσταση διεισδύουν στο καυτό ζήτημα της παιδείας με θάρρος και καυστικό χιούμορ. Μπροστά μας παρελαύνουν διαφορετικά πρόσωπα, με διαφορετικές απόψεις γύρω από την παιδεία. Συγκρούονται μεταξύ τους, αντιπαρατίθενται, καμιά φορά καβγαδίζουν κιόλας. Όλα αυτά τα πρόσωπα ερμηνεύονται από μία ηθοποιό, σε έναν ερμηνευτικό μαραθώνιο. ερμηνεύει η Εβίτα Παπασπύρου μετάφραση: Τίνα Γιαννούλη δραματουργική επεξεργασία: Κώστας Νταλιάνης, Εβίτα Παπασπύρου σκηνοθεσία: Κώστας Νταλιάνης ακούγονται οι ηθοποιοί: Βασίλης Γεωργοσόπουλος, Κατερίνα Κοντογούρη, Ειρήνη Δρακουλέλη, Κώστας Νταλιάνης ημέρες & ώρες παραστάσεων: Σάβ. 21:30, Κυρ. 19:30

27.10.22 – lifo

61

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Μεφίστο

129

ΘΈΑΤΡΟ ΦΟΎΡΝΟΣ Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης Πειραιώς 206 (ύψος Χαμοστέρνας), Ταύρος 210 3418550 Προπώληση εισιτηρίων: ticketservices.gr

128

ΊΔΡΥΜΑ ΜΙΧΆΛΗΣ ΚΑΚΟΓΙΆΝΝΗΣ Το πιο συγκλονιστικό, σκοτεινό και αντιφασιστικό μυθιστόρημα του Κλάους Μαν, το Μεφίστο, παρουσιάζεται αυτόν τον χειμώνα για δεύτερη χρονιά στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Ο Νικόλας Βαγιονάκης σκηνοθετεί και ερμηνεύει συγκλονιστικά την ιστορία του ηθοποιού Χέντρικ Χέφγκεν που ξεκινά την καριέρα του στο Θέατρο Τέχνης του Αμβούργου το 1926, οραματιζόμενος ένα επαναστατικό ισοδύναμο θέατρο μέχρι το 1936, οπότε αναδείχθηκε στο νέο αστέρι του Τρίτου Ράιχ. Καθώς ο ήρωας μεταβαίνει στο Βερολίνο προκειμένου να καθιερωθεί ως πρωταγωνιστής, προδίδει όλα τα ιδανικά και τις αξίες του και στο τέλος μεταμορφώνεται σε μαϊμού της εξουσίας. Ένας παλιάτσος που διασκεδάζει δολοφόνους. Μια μοναδική performance από τον Νικόλα Βαγιονάκη. επεξεργασία κειμένου- σχεδιασμός παράστασης - σκηνοθεσία -ερμηνεία: Νικόλας Βαγιονάκης κείμενο - μετάφραση: Ειρήνη Δερμιτζάκη από την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων

Λαχτάρα για κεράσια

130

Αμαξοστοιχία-Θέατρο το Τρένο στο Ρουφ Λεωφ. Κωνσταντινουπόλεως, προαστιακός Σταθμός Ρουφ Προπώληση εισιτηρίων viva.gr Πληροφορίες: 210 5298922, 6937 604988 totrenostorouf.gr

ΑΜΑΞΟΣΤΟΙΧΊΑ-ΘΈΑΤΡΟ ΤΟ ΤΡΈΝΟ ΣΤΟ ΡΟΥΦ Η Τατιάνα Λύγαρη γιορτάζει φέτος τα 25 χρόνια της επιτυχημένης καλλιτεχνικής πορείας της Αμαξοστοιχίας - Θεάτρου το Τρένο στο Ρουφ και επαναφέρει το πρωτότυπο μιούζικαλ τσέπης Λαχτάρα για κεράσια. Το πρωτότυπο έργο της διάσημης ποιήτριας και συγγραφέως Αγκνιέσκα Οσιέτσκα παρουσιάζεται με νέα ματιά και νέους συντελεστές στο Θεατρικό Βαγόνι της Αμαξοστοιχίας. Ένας άντρας και µια γυναίκα στο κάδρο της Λαϊκής ∆ηµοκρατίας της Πολωνίας των δεκαετιών του ’60 και ’70 συναντιούνται τυχαία στην αποβάθρα ενός σιδηροδροµικού σταθµού και επιβιβάζονται στο τρένο, στο ίδιο βαγόνι. ∆υο εντελώς άγνωστοι. Ή µήπως όχι; Αυτός είναι ένας ήρωας της καθηµερινότητας που «οικοδοµεί τον σοσιαλισµό». Εκείνη θέλει να αγοράσει «ένα… ροζ καπέλο»! Και οι δυο επιδίδονται σε µια οδυνηρή

62 lifo – 27.10.22

Θέατρο Φούρνος

Αμερικάνικος Βούβαλος

Το εμβληματικό έργο του David Mamet Αμερικάνικος Βούβαλος σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου, μετά τις εξαιρετικές κριτικές που απέσπασε πέρσι, ανεβαίνει για δεύτερη σεζόν στο θέατρο Φούρνος για περιορισμένες παραστάσεις. Ο Mamet παρακολουθεί μια ημέρα τριών ανδρών που ζουν στο περιθώριο μιας αμερικανικής μητρόπολης το 1975. Τρεις μικροαπατεώνες σχεδιάζουν μια διάρρηξη για να κλέψουν κάποια συλλεκτικά νομίσματα, η οποία όμως δεν γίνεται ποτέ. Εγκλωβισμένοι στον μικρόκοσμό τους, με τα όνειρά τους να βουλιάζουν και την απόγνωση να ξεχειλίζει, βλέπουν τις σχέσεις τους να δοκιμάζονται, με τον πιο αδύναμο να γίνεται το εξιλαστήριο θύμα. Μια πικρή κωμωδία για την κατάρρευση του καπιταλιστικού συστήματος, την απατηλή λάμψη του αμερικανικού ονείρου και το μάταιο κυνήγι της επιτυχίας και του χρήματος που πνίγει τις ανθρώπινες σχέσεις. μετάφραση: Δημήτρης Τάρλοου σκηνοθεσία-φωτισμοί: Θανάσης Σαράντος παίζουν με σειρά εμφάνισης: Χριστόδουλος Στυλιανού (Ντον), Πάρης Σκαρτσολιάς (Μπομπ), Θανάσης Σαράντος (δάσκαλος) ημέρες & ώρες παραστάσεων: Παρ.-Σάβ. 21:00 & Κυρ. 20:00 διάρκεια παραστάσεων: 25/11/22-8/1/23

Θάνατος στη Βενετία

131

αλλά και χιουµοριστική διαµάχη µε τρυφερότητα και ευαισθησία, συνθέτοντας πρόζα, στίχους και ζωντανή µουσική µέσα από την πρωτότυπη µουσικοθεατρική φόρµα ενός µιούζικαλ για δύο! σκηνοθεσία: Ευθύμης Χρήστου πρωταγωνιστούν: Λεωνίδας Καλφαγιάννης, Έλενα Μεγγρέλη μουσικός: Αιμιλιανός-Γιώργος Σταυρινός καλλιτεχνική επιμέλεια: Τατιάνα Λύγαρη μετάφραση: Ηρώ Μαυροειδή πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Μηνάς Αλεξιάδης στίχοι: Αφροδίτη Μάνου τραγούδι off: Αφροδίτη Μάνου, Σπύρος Σακκάς χορογραφίες: Νατάσσα Ζούκα επιμέλεια κοστουμιών: Εβελίνα Δαρζέντα φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης φωτογραφίες: Υπατία Κορνάρου βοηθός ενδυματολόγου: Ματίνα Σκάρου βοηθός σκηνοθέτη: Μιράντα Ζησιμοπούλου διάρκεια παράστασης: 4/11/22 - 9/4/23

Μαυρομιχάλη 168 210 6460748

Θέατρο Πορεία Τρικόρφων 3-5 & 3ης Σεπτεμβρίου 69, 210 8210991, 210 8210082 poreiatheatre.com

O Τόμας Μαν έγραψε τη γεμάτη πάθος νουβέλα του το 1912, έναν χρόνο μετά τις δικές του διακοπές στη Βενετία, και συμπεριέλαβε σε αυτήν πολλές από τις εμπειρίες και τις σκέψεις του. Με επιρροές από τον Πλάτωνα, τον Γκαίτε, τον Φρόιντ και τον Νίτσε, το μυθιστόρημα ενέπνευσε στον Λουκίνο Βισκόντι την ομώνυμη εμβληματική ταινία του. Η αριστουργηματική νουβέλα έρχεται στο θέατρο Πορεία σε διασκευή του ποιητή Στρατή Πασχάλη και με την υπογραφή του Γιώργου Παπαγεωργίου, ενός σκηνοθέτη που έχει ξεχωρίσει για την ενασχόλησή του με τη δραματοποίηση σημαντικών πεζογραφημάτων, τη χειροποίητη σκηνική δραματουργία και τη χρήση της ζωντανής μουσικής και δραματουργίας. Εξελίσσοντας αυτήν τη φόρμα, θα επιχειρήσει να δημιουργήσει ένα αισθαντικό ηχητικό περιβάλλον επί σκηνής, το οποίο θα μυήσει τον θεατή στο μυσταγωγικό ταξίδι του κεντρικού ήρωα Άσενμπαχ, καταβυθίζοντάς τον στα μύχια πάθη του.

ΘΈΑΤΡΟ ΠΟΡΕΊΑ

διασκευή: Στρατής Πασχάλης σκηνοθεσία: Γιώργος Παπαγεωργίου παίζουν: Νίκος Χατζόπουλος, Γιάννης Λεάκος, Ορέστης Χαλκιάς, Γρηγορία Μεθενίτη ημέρες & ώρες παραστάσεων: Κυρ., Δευτ., Τρ. 21:00 & Τετ. 18:00 από 28/2/23

Η μοναξιά της Δύσης

ΘΈΑΤΡΟ ΑΘΗΝΏΝ

Ο Νίκος Κουρής, για πρώτη φορά σε ρόλο σκηνοθέτη, παρουσιάζει το έργο του πολυβραβευμένου Μάρτιν ΜακΝτόνα Η μοναξιά της Δύσης. Ένα έργο βίαιο αλλά και άγρια ευαίσθητο, με ανέλπιστο σασπένς και εξωφρενικό χιούμορ που εστιάζει στην αγριότητα των σχέσεων. Σε μια μικρή πόλη της Κονεμάρα, στην κομητεία του Γκόλγουεϊ της Ιρλανδίας, δυο αδέλφια, ο Κόλμαν και ο Βαλίν, που διασκεδάζουν να αλληλοσπαράζονται, παίζοντας με τα όριά τους, προσπαθούν να συνυπάρξουν. Θύτες και θύματα ταυτόχρονα, οι ήρωες σχεδόν αλληλοεξοντώνονται, ανίκανοι να βρουν εκείνα που τους ενώνουν αλλά και όσα τους χωρίζουν. Ένας ιερέας, ο Ουέλς, με κρίση πίστης και ένα περίεργα έξαλλο κορίτσι, η Γκερλίν, θα τους φέρουν αντιμέτωπους με μια δύσκολη δοκιμασία, προκειμένου να τους

132

βοηθήσουν. Τα δυο αδέλφια, μέσα στο πατρικό τους σπίτι, θα αναμετρηθούν μέχρι τελικής πτώσης.

O Νίκος Κουρής, μετά από μια μεγάλη πορεία στο θεατρικό σανίδι, συναντά τον Μάρτιν ΜακΝτόνα, αυτόν τον στυλίστα της γραφής, σκηνοθετώντας και πρωταγωνιστώντας ταυτόχρονα σε μια παράσταση που θα ενθουσιάσει. μετάφραση: Λένια Ζαφειροπούλου σκηνοθεσία: Νίκος Κουρής σκηνογραφία: Όλγα Μπρούμα κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα μουσική: Θοδωρής Ρέγκλης παίζουν: Νίκος Κουρής, Χρήστος Μαλάκης, Γιώργος Ηλιόπουλος, Δανάη Μιχαλάκη ημέρες & ώρες παραστάσεων: Τετ. Πέμ. Παρ. 21:00, Σάβ. 21:00 & 18:00, Κυρ. 18:00

Θέατρο Αθηνών Ελ. Βενιζέλου 7 210 3312343

ΘΕΑΤΡΟ 27.10.22 – lifo

63

64 lifo – 27.10.22

745

ΠΑΡΤΙ

Tα πάρτι του Halloween Κάθε χρόνο στις 31/10 η Αθήνα γεμίζει με πάρτι για να γιορτάσει το Halloween, ένα έθιμο που σήμαινε το τέλος του θερισμού στους αρχαίους Κέλτες, οι οποίοι χορεύοντας γύρω από μεγάλες φωτιές και φορώντας κοστούμια, κρατούσαν μακριά τους τα πνεύματα. Φέτος γιορτάζουμε στο Six d.o.g.s σ’ ένα πάρτι με τίτλο «A Spooktacular Halloween Night! #9», στο Death Disco με μια K-Pop Fantasy Night «Halloween Special», στο Ρομάντσο σε ένα Halloween Special με τη Μελίτα Σκαμπώ, ενώ στο Lunar Space στον Ταύρο έχουμε ένα διαδραστικό horror cinema drive-in. Περισσότερα στο The Week σελ. 66

65

THE WEEK Όσα ξεκινάνε αυτή την εβδομάδα

68

ΣΙΝΕΜΑ Οι νέες ταινίες της εβδομάδας

70

ΜΟΥΣΙΚΗ Jazz@Megaron

72

ΒΙΒΛΙΟ Τζωρτζ Στάινερ εκ βαθέων

73

ΒΙΒΛΙΟ «Της Κορέας»

27.10.22 – lifo

65

the week

6 ΠΑΡΤΙ EX film after screening party στο ΡΟΜΑΝΤΣΟ

Η δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του Γιώργου Μαρκάκη κάνει πρεμιέρα στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος παρουσία των συντελεστών της ταινίας, ενώ ακολουθεί after screening party στο Ρομάντσο. Η underground club βερολινέζικη κουλτούρα στις τουαλέτες των ναών της dance μουσικής. Στα decks οι DJs και πρωταγωνιστές της ταινίας DJ M+1 και DJ Deepneue. Mαζί τους η Κ.atou.

2/11, Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3, 23:30, είσοδος ελεύθερη

7 ΠΑΡΤΙ Halloween Special με τη Μελίτα Σκαμπώ στο Ρομάντσο STOEP TH S PR ES

ΜΟΥΣΙΚΗ Οι Φι Βήτα Σίγμα στο Gagarin

27 οκτωβριου2 νο ε μ β ρ ιου 20 22

1 ΜΟΥΣΙΚΗ Οι Tindersticks στο Μέγαρο Μουσικής Οι Tindersticks επιστρέφουν για να γιορτάσουν τριάντα χρόνια μουσικής πορείας μαζί με ορχήστρα εγχόρδων και προσκεκλημένους φίλους τους. Η συναυλία τους στο Μέγαρο, σε μια αίθουσα με εξαιρετική ακουστική, υπόσχεται μια εμπειρία απόλυτης μουσικής ευφορίας.

27/10, Gagarin 205, Λιοσίων 205, 20:00, είσοδος: 12-15 ευρώ

8 ΜΟΥΣΙΚΗ Stylianos Ou/ Olla Via/ MIZI live στο six d.o.g.s Μουσικοί της πειραματικής και ηλεκτρονικής μουσικής της πόλης για μια βραδιά στο six d.o.g.s, όπου οι συχνότητες των αντικειμένων θα συναντήσουν τις ψηφιακές συχνότητες.

30/10, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, 21:00, είσοδος: 5 ευρώ

9 ΘΕΑΤΡΟ Η «Αφροδίτη» του Παύλου Μάτεσι στο Bios

2 ΣΥΝΑΥΛΙΑ 50 Cent - Κωνσταντίνος Αργυρός στο ΟΑΚΑ

Η Αφροδίτη, εργάτρια, μητέρα δύο γιων, εγκαταλελειμμένη από τον σύζυγό της, ερωμένη του αφεντικού της, ζώντας σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο συνεχούς καταπίεσης και ευτελισμού, ασφυκτιά. Σε σκηνοθεσία Κατερίνας Κλειτσιώτη και Σοφίας Κορώνη. Ακατάλληλη για ανηλίκους.

29/10, ΟΑΚΑ «Σπύρος Λούης», Κηφισίας 37, Μαρούσι, 16:30, είσοδος: 20-250 ευρώ

3 ΠΑΡΤΙ «A Spooktacular Halloween Night! #9» στο six d.o.g.s

66 lifo – 27.10.22

4 ΦΕΣΤΙΒΑΛ CINEMA ALIVE PRESENTS: HORROR THINGS 2022

Οι Φι Βήτα Σίγμα και πάλι σε περιοδεία. Την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου επιστρέφουν στις αθηναϊκές σκηνές με μια μεγάλη συναυλία στο Gagarin.

29/10, Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3, 21:00, είσοδος: 10 ευρώ

30-31/10, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη), Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη 1, 21:00, είσοδος: 30-45 ευρώ

Ο Κωνσταντίνος Αργυρός και ο 50 Cent συναντιούνται σε μια μεγάλη συναυλία για τα 40 χρόνια του εμβληματικού γηπέδου ΟΑΚΑ. Το πρόγραμμα ανοίγουν οι Josephine, FY και Kings. Special guests οι Light και Rack. Παρουσιάζει ο Αλέξανδρος Κοψιάλης.

απο τon δημήτρη λαμπράκη

31/10, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, 21:00, είσοδος: 5 ευρώ

Η drag queen Μελίτα Σκαμπώ σας προσκαλεί σε ένα μοναδικό one woman show. Βιντεοπροβολές, ειδικά εφέ και ευφάνταστες μουσικές επιλογές υπόσχονται μια κινηματογραφική εμπειρία λουσμένη στο αίμα και στο γέλιο.

Δέκα χρόνια μετά το πρώτο Halloween party, η Αβραμιώτου αναμένεται να ξαναγεμίσει με αιματοβαμμένες φάτσες. Τα τρία χρόνια της πανδημίας επέτειναν μόνο την αναμονή. Mουσική από τους: Chraja, Nalyssa Green, Kostakis, καλλιτεχνική διεύθυνση από το Queer Archive.

Το πρώτο διαδραστικό σινεμά της Ελλάδας επιστρέφει μετά από έναν χρόνο στο καθιερωμένο του ραντεβού, όπως κάθε Halloween, για να ξυπνήσει σκοτεινούς φόβους σε ένα drive-in horror theme event. Περισσότεροι από σαράντα ηθοποιοί και ανιματέρ, πολύ σκοτάδι και ειδικά εφέ θα φροντίσουν να σας κρατήσουν ξύπνιους για πολλές νύχτες. Η είσοδος απαγορεύεται σε εγκυμονούσες και άτομα με καρδιακά προβλήματα ή επιληψία.

21-30/10, Lunar Space-Open Air, Σπύρου Πολυκράτη 6, 20:00, είσοδος: από 15 ευρώ

5 ΠΑΡΤΙ K-Pop Fantasy Night «Halloween Special» στο Death Disco Το Halloween πάρτι του Death Disco. K-Pop και K-hiphop μέχρι τα ξημερώματα.

31/10, Death Disco, Ωγύγου 16 & Λεπενιώτου 24 Ψυρρή, 23:00, είσοδος: 8 ευρώ (προπώληση), 10 (ταμείο)

29/10-27/11, Bios Basement, Πειραιώς 84, Πέμ.Σάβ. 21:15 & Κυρ. 19:00, είσοδος: 12-15 ευρώ

10 ΜΟΥΣΙΚΗ Ο Moose στο Temple Την Πέμπτη 27 Οκτωβρίου ο Αφροέλληνας ράπερ Moose, στην καλύτερη φάση της καριέρας του, παρουσιάζει το «Street Talk» στη σκηνή του Temple στο

Γκάζι με τη συμμετοχή του Μικρού Κλέφτη και άλλων καλλιτεχνών που συμμετείχαν στο άλμπουμ.

27/10, Temple, Ιάκχου 17, Γκάζι, 20:30, είσοδος: 8 ευρώ

11 ΜΟΥΣΙΚΗ REVOLT! with John Dimas στο six d.o.g.s

ΜΟΥΣΙΚΗ

the week

EKΔΗΛΩΣΕΙΣ

Ο John Dimas βρήκε μια φωνή εντελώς δική του σε μια αισθητική που εδώ και καιρό ήταν υπερβολικά κορεσμένη. Διατηρώντας χαμηλό προφίλ, έχει καθιερωθεί ως ένας σεβαστός DJ της σύγχρονης house και techno σκηνής, αναγνωρισμένος για την ποικιλομορφία στις επιλογές του και τη βαθιά γνώση της μουσικής.

Οι PAGAN στο Κύτταρο

27/10, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, 23:30, είσοδος: 8 ευρώ

Συνδυάζοντας την progressive rock με έθνικη και φολκ στοιχεία, οι PAGAN υπόσχονται ένα διονυσιακό live στο Κύτταρο club με δικές τους πρωτότυπες συνθέσεις αλλά και παραδοσιακά κομμάτια.

12 ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ «Kintsugi ή Μαζεί. Η Σπασμένη Λέξη» στο Καφέ του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου

27/10, Κύτταρο Live, Ηπείρου 48 & Αχαρνών, 22:00, είσοδος: 10 ευρώ

ΜΟΥΣΙΚΗ Οι Arab Strap στο Gagarin

Η εικαστικός Έλλη Γρίβα επιμελείται έργα ειδικής ομάδας παιδιών και ενηλίκων, εμπνευσμένα από τη φιλοσοφία του kintsugi, της ιαπωνικής τέχνης της επιδιόρθωσης των σπασμένων κεραμικών με ρητίνη και χρυσό. Θραύση, επισκευή και τελικά μεταμόρφωση.

25/10-25/11, Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, Τοσίτσα 1 (είσοδος από Πατησίων 44), Δευτ.-Σάβ.

8:00-19:00 & Τρ. 13:00-19:00, είσοδος ελεύθερη

Oι Arab Strap επιστρέφουν στη χώρα μας μετά από δεκαεπτά χρόνια.

Oι Aidan Moffat και Malcolm Middleton θα βρεθούν στην Αθήνα την Κυριακή 30 Οκτωβρίου για μια μοναδική εμφάνιση στο Gagarin.

30/10, Gagarin 205, Λιοσίων 205, 20:00, είσοδος: 26 ευρώ

13 ΜΟΥΣΙΚΗ Ο Max Cooper στο Ωδείο Αθηνών Ο Max Cooper επιστρέφει στην Αθήνα για ένα live show, έναν μαραθώνιο πέντε ωρών, προκειμένου να παρουσιάσει όχι μόνο την τελευταία του κυκλοφορία «Unspoken Words» αλλά και αγαπημένα κομμάτια του παρελθόντος σε ένα clubby techno mix. Την παράσταση ανοίγει η Ιρανή DJ και μουσική παραγωγός Nesa Azadikhah.

30/10, Ωδείο Αθηνών Νέα Σκηνή, Ρηγίλλης & Βασιλέως Γεωργίου Β’ 17-19, 16:30, είσοδος: 15-25 ευρώ

27.10.22 – lifo

67

Σινεμά

απο toν θοδωρη κουτσογιαννοπουλο

France O Μπρινό Ντιμόν σκηνοθετεί ένα δράμα για το πώς είναι ο δημοσιογράφος να γίνεται η είδηση. ΣΥΝΟΨΗ: Mια διάσημη τηλεπαρουσιάστρια γίνεται η

είδηση της ημέρας και από κυνηγός μετατρέπεται σε θήραμα των αρπακτικών της δημοσιογραφίας.

Α

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο Κακό

68 lifo – 27.10.22

πό το ντεμπούτο του το 1997 μέχρι το France, την πρόσφατη σάτιρα στα media και στη Γαλλία, από το La vie de Jesus και βασικά δύο χρόνια αργότερα, το 1999, με το Humanité, το φιλμ που τον καθιέρωσε, τραβώντας την προσοχή μιας ας πούμε ανήσυχης μερίδας του σινεφίλ κοινού με τα τρία μεγάλα βραβεία που απέσπασε στις Κάννες και την εφαρμογή της ανομοιοκατάληκτης ποίησης στο στυλ του Γουόλτ Γουίτμαν, σε ένα σινεμά των «σωμάτων, της καρδιάς και του αισθήματος», όπως λέει ο ίδιος, πέρα από την υπαρξιακή κρίση των συμπατριωτών του και πάνω από τη μόδα του Δόγματος, της βραχύβιας, όπως αποδείχθηκε, και καθαρτήριας επιστροφής στην απλή και αφτιασίδωτη γραμματική του μέσου στο τέλος του εικοστού αιώνα, το κινηματογραφικό σύμπαν του Μπρινό Ντιμόν έχει διανύσει μεγάλη απόσταση. Κυρίως ο Ντιμόν θέλησε να στρέψει τον φακό του στον απλό κόσμο, να τον εξανθρωπίσει και ενίοτε να τον αποκαταστήσει, επαναφέροντας καταφρονεμένους και «άκλαυτους» στο προσκήνιο, ακόμη και μυθιστορηματικές ηρωίδες, όπως η Ιωάννα της Λορένης (σε δυο ταινίες) και η Καμίγ Κλοντέλ, σε άλλη θέση από εκείνη που τους επιφυλάσσει σταθερά η Ιστορία. Κάποτε τραχύς και προκλητικός, επέμενε να κοιτάζει και να τονίζει λοξά τα στόρι του, πολλές φορές

επιμηκύνοντας τη διάρκεια των σκηνών με το ασυνήθιστα παρατεταμένο, σήμα κατατεθέν πλάνο του. Στην τελευταία του ταινία, η πρωταγωνίστρια μόνο καθημερινή και ανώνυμη δεν είναι: η France de Meurs, που θα μπορούσε να μεταφράζεται ή να ακούγεται στη γλώσσα της ως η Γαλλία της Ηθικής, είναι διάσημη παρουσιάστρια ενημερωτικών εκπομπών, ρεπόρτερ κοινωνικών και πολιτικών γεγονότων της επικαιρότητας, καλοντυμένη, όμορφη, μια αριστό που τα έχει όλα, παιδί, σύζυγο, λεφτά και τρομακτική αναγνωρισιμότητα, αλλά είναι «τόσο δυστυχισμένη», όπως εξομολογείται απαθώς στον ψυχαναλυτή της και μετά βάζει τις γόβες της για να επιστρέφει στο κολοσσιαίο, κατακόκκινα φωτισμένο διαμέρισμά της, φυσικά στο Παρίσι. Ο άνδρας της είναι ένας βαρετός συγγραφέας που ομφαλοσκοπεί και ανυπομονεί να εκδοθεί για να συζητηθεί, ενώ ο δεκάχρονος γιος της την απωθεί λόγω της αναμενόμενης προεφηβικής δυσφορίας και της ζητά την άδεια να δει τηλεόραση – μία από τις πολλές ειρωνείες της κινηματογραφικής παραβολής. Η ταινία ξεκινά με τη Φρανς να παίρνει πρώτη τον λόγο, να στριμώχνει υπολογισμένα τον Εμανουέλ Μακρόν σε μια συνέντευξη Τύπου και να κομπάζει στο περιθώριο της απάντησής του για το γεμάτο νόημα χαμόγελο που της έριξε ο Πρόεδρος, κρυφοχειρονομώντας χονδροειδώς προς τη μεριά της βοηθού της, της παραγωγού Λου, που δεν κάνει τίποτε άλλο από το να την επιδοκιμάζει και να την κανακεύει, παρακολουθώντας

INFO FRANCE ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ:

Μπρινό Ντιμόν ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟYΝ:

Λεά Σεϊντού, Μπενζαμέν Βιολέι

μανιωδώς την άμεση ανταπόκριση στα social και φουσκώνοντας το ήδη υπερφίαλο εγώ της. Συμφιλιωμένη με το δημόσιο προφίλ της, φιλική στις selfies και τα αυτόγραφα και ικανότατη στην παρασκηνιακή σχέση της με τους καλεσμένους πολιτικούς που αντιδικούν όταν γράφουν οι κάμερες, βλέπει την εικόνα αλλά και τη ναΐφ, φωτογενή αυθάδειά της να αλλάζουν θερμοκρασία μετά από ένα ατύχημα που προκαλεί σε δρόμο της πόλης: χτυπώντας ελαφρά το μηχανάκι του αραβικής καταγωγής Μπατίστ με το αυτοκίνητό της, ανησυχεί για την υγεία του νεαρού, επισκέπτεται τον ίδιο στο νοσοκομείο (μηνίσκος, τίποτε ανησυχητικό) και τους γονείς στο σπίτι τους, προσφέρει οικονομική βοήθεια πέρα από την ασφαλιστική αποζημίωση και γενικά φέρεται ως «ανθρώπινος πολίτης», φτάνοντας στο σημείο να καβγαδίσει με τον σύζυγο για τα χρήματα που ξόδεψε χωρίς να του ζητήσει την άδεια. Ταυτόχρονα, κοιτάζεται νοερά στον καθρέφτη του κοινού της και ό,τι δεν αντιλαμβάνεται αυτή το διορθώνει η Λου, που σε μια άλλη αναποδιά, πολύ σοβαρότερη, την παρηγορεί, λέγοντάς της να μη σκάει, γιατί έτσι είναι αυτή η δουλειά, η πραγματικά μεγάλη αγάπη του κόσμου έρχεται μετά από μια παταγώδη πτώση. Η Φρανς, που κάποτε διασκέδαζε την κακή διάθεσή της με μια επίσκεψη για ψώνια στου Dior, αποφασίζει, σε μια κίνηση εμπνευσμένης ματαιοδοξίας, να τα βροντήξει και να αποσυρθεί, καταφεύγοντας σε ένα spa για πλούσιους. Εκπλήσσεται όταν ένας καθηγητής Λατινικών δεν την αναγνωρίζει. «Σοβαρά δεν ξέρεις πώς με λένε», τον ρωτά γελώντας σαν κορίτσι κι εκείνος, επίσης σκεπασμένος με μια πανάκριβη κασμιρένια κουβέρτα, ατενίζοντας τα χιονισμένα βουνά, τη διαβεβαιώνει με την αφέλεια λόγιου φοιτητή και λίγο μετά της τραγουδά μια μεσαιωνική ψαλμωδία, αποστομώνοντας την απόπειρά της να ψιθυρίσει ένα παλιό ποπ χιτάκι, εντυπωσιάζοντάς την τελεσίδικα. Είναι τόσο οφθαλμοφανώς αναληθοφανές το set up (από πού κι ως πού ένας δάσκαλος έχει τα χρήματα για να αποτοξινωθεί σε κλινική εκατομμυριούχων;) που μόνο μια ερωτευμένη δεν θα είχε μυριστεί την κομπίνα. Η παρένθεση βγαίνει ξινή, αλλά αυτή είναι μόνο η αρχή των βασάνων για την anchorwoman της θλιμμένης πολυτέλειας, ακόμη και όταν ο ντροπιασμένος εραστής την κυνηγά μετανιωμένος. Η κριτική του Ντιμόν για τη διαμεσολαβημένη φαυλότητα της πολιτικής στη γαλλική κοινωνία είναι προφανής – εξαντλείται σε λιγότερο από μισή ώρα και ουσιαστικά λέει πως ο λαϊκισμός έχει πλέον αστικό προφίλ και τα τέλεια χαρακτηριστικά μιας ωραίας, καλοβαλμένης, επιτυχημένης γυναίκας που έχει συστηματικά μοσχοπουληθεί στο επιφανειακό παραμύθι της. Ο σκηνοθέτης της Φλάνδρας και του τηλεοπτικού «Μικρού Κενκέν» ωστόσο φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για τη δειγματοληπτική προσωποποίηση της France, της ίδιας της γυναίκας που σε ολόκληρη την ταινία περιφρονεί επιδεικτικά, δεν διστάζει να εκθέσει και να ρεζιλέψει, ενώ παράλληλα δεν μπορεί να ξεκολλήσει τα μάτια του από πάνω της. Τα κοντινά στη Λεά Σεϊντού, η οποία δεν είναι εύκολο να φωτογραφηθεί λάθος, είναι ίσως τα κολακευτικότερα στην καριέρα της. Ο Ντιμόν γίνεται ο πορτρετίστας ακόμη ενός θύματος, μιας Ζαν ντ’ Αρκ χωρίς σκοπό που είναι παραδομένη σε μια ατέρμονη ναρκισσιστική (συγγνώμη για τον κουρασμένο όρο) εργαλειοποίηση, ανίδεη για τη χρήση της ως απολιτίκ τηλεοπτικού προ-

ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ ϊόντος, ώσπου ένας όχι και τόσο ευγενικός προσκεκλημένος τής το υπενθυμίζει άγαρμπα, τονίζοντας μάλιστα την ομορφιά της στο πέρας μιας συνέντευξής τους. Κλαίει, αν και ήδη γνωρίζει πως τα δάκρυα πουλάνε στα σκηνοθετημένα ρεπορτάζ της και τα χρησιμοποιεί ως ηθοποιός που πλασάρεται ανάμεσα στις βόμβες με εναέρια πλάνα από drones, τις λέμβους των μεταναστών και τα δράματα των φτωχών, για να ικανοποιήσει τους ακολούθους της. Ανέκαθεν ο Ντιμόν ήταν μοχθηρός, αλλά εδώ το κάνει με βελούδινη σκηνοθεσία και μια επίφαση μελαγχολικής κομψότητας που απ’ τη μια φτιάχνει το πορτρέτο μιας ανθεκτικής γυναίκας και από την άλλη κομματιάζει με το γάντι μια άπιστη που, σαν τη χώρα του, φαντάζομαι, πρέπει να προδοθεί και να χάσει τα πάντα για να υποψιαστεί πως ίσως κάτι δεν πάει καλά.

ται την καταπίεση που βλέπουμε στην ταινία. Και μόνο από την αντίφαση ανάμεσα στους ισχυρισμούς του υπουργείου, γίνεται φανερό ότι η ταινία χτύπησε το κακό στη ρίζα του και ότι ένας αγώνας που θα έπρεπε να απασχολεί εξίσου τους αρμόδιους είναι εκείνος ενάντια στα εγκατεστημένα πατριαρχικά ένστικτα του αραβικού κόσμου που δυσκολεύουν ακόμα περισσότερο μια γυναίκα που ζει εντός αυτού και ακόμα περισσότερο στη συγκεκριμένη περιοχή. Για να καθησυχάσουμε, πάντως, κι εκείνον τον θεατή που δεν θέλει να ακούσει κήρυγμα και διδαχές, θα επαναλάβουμε ότι οι ιδέες εδώ προκύπτουν μέσα από ένα καλογραμμένο και καλοστημένο θρίλερ που εξελίσσεται σχεδόν αυστηρά σε εσωτερικούς χώρους, υπογραμμίζοντας έτσι τον κυριολεκτικό και μεταφορικό εγκλωβισμό των ηρωίδων.

ΑΝΔΟΡΑ –ΑΣΤΟΡ–ΑΤΛΑΝΤΙΣ 2–ΤΡΙΑΝΟΝ ΘΕΡΙΝΟ

ΑΙΓΛΗ 2–ΒΑΡΚΙΖΑ 1–ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1,2–ΔΙΑΝΑ–ΕΛΙΖΕ– ΙΝΤΕΑΛ–ΚΗΦΙΣΙΑ 2–ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ–ΣΠΟΡΤΙΓΚ 1– ΤΑΙΝΙΟΘΗΚΗ ΛΑΪΣ 1,2–ΤΡΙΑΝΟΝ ΘΕΡΙΝΟ–ΟΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΟ

Aπό τον Γιάννη Βασιλείου

Η Παγίδα ΗUDA’S SALON

Ο Άγνωστος THE STRANGER

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Χάνι Αμπού-Ασάντ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Mάισα Αμπντ Ελχάντι, Αλί Σου-

λιμάν, Μανάλ Αουάντ ΣΥΝΟΨΗ: Στα κατεχόμενα από το Ισραήλ εδάφη της

Δυτικής Όχθης, μια Παλαιστίνια εκβιάζεται από μια συμπατριώτισσά της, προκειμένου να καταδίδουν στους Ισραηλινούς. Όταν οι Παλαιστίνιοι συλλαμβάνουν τη δεύτερη και καταδιώκουν την πρώτη, η έξοδος κινδύνου αγνοείται. Η ταινία ξεκινά με ανέμελες στιγμές σε ένα κομμωτήριο στην κατεχόμενη περιοχή της Παλαιστίνης. Είναι τόσο πετυχημένη η ανατροπή που έρχεται μέσα στα πρώτα λεπτά, που είναι προτιμότερο να σας αφήσουμε να την ανακαλύψετε μόνοι σας. Εκείνο που επιτρέπεται να γράψουμε είναι ότι στη συνέχεια οι δυο γυναίκες θα βρεθούν σε κίνδυνο, στη γραμμή του πυρός, ανάμεσα σε «καταπιεστές» και «αντιστασιακούς», θύματα που αναγκάζονται να γίνουν θύτες ώστε να αντεπεξέλθουν σε μια σύνθετη, παγιωμένη κατάσταση για την οποία δεν φταίνε, αλλά και αποδέκτες μιας γενικότερης στάσης απέναντί τους, η οποία, αν εξέλιπε, θα έκανε την κατάσταση ευκολότερη γι’ αυτές. Κάνουμε όλο και συχνότερα λόγο για φεμινιστικές ταινίες, υπάρχουν, όμως, οι ταινίες ατζέντας, όπου το αίτημα και η ιδέα βρίσκονται στο προσκήνιο, και έπειτα υπάρχουν κι εκείνες όπου η ιδέα προκύπτει μέσα από μια καλογραμμένη ιστορία – εδώ πίσω από μια θριλερική κατάσταση την οποία καλούνται να αντιμετωπίσουν οι δυο ηρωίδες. Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Χάνι Αμπού-Ασάντ, δις υποψήφιος για Όσκαρ με τα Παράδεισος Τώρα και Ομάρ, αμφότερα αγαπημένα του ελληνικού κοινού στην εποχή τους. Με αυτήν τη νέα του ταινία προκάλεσε ένταση στην Παλαιστίνη, όπου το αρμόδιο υπουργείο Πολιτισμού αποκήρυξε την ταινία για μια γυμνή σκηνή της πρωταγωνίστριας που «ντροπιάζει τον αγώνα και τίθεται ενάντια στα ήθη της παλαιστινιακής κοινωνίας», ενώ κατά τα άλλα παρουσιάζει, όπως πιστεύουν, μια «στρεβλή εικόνα» για την αντιμετώπιση της γυναίκας στην Παλαιστίνη, που δεν υφίστα-

ΣΚΗΝΟΘΕΣIΑ: Τόμας Μ. Ράιτ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ: Τζόελ

Έτζερτον, Σον Χάρις

ΣΥΝΟΨΗ: Δύο άνδρες γνωρίζονται σε ένα αεροπλάνο

και ξεκινούν μια συζήτηση που καταλήγει σε φιλία. Για τον Χένρι Τιγκ η φιλία αυτή είναι όνειρο που γίνεται πραγματικότητα. Ο καινούργιος του φίλος, ο Μαρκ, γίνεται σωτήρας και σύμμαχός του. Ωστόσο κανένας δεν είναι πραγματικά αυτός που δείχνει. Εφιάλτης αποχρώσεων, περισσότερο σκοτεινό δράμα παρά ένα ακόμη crime θρίλερ, ο Ξένος φέρνει κοντά δυο λακωνικούς, αινιγματικούς άνδρες. Ο Μαρκ (Τζόελ Έτζερτον) και ο Χένρι (Σον Χάρις) περιδιαβαίνουν ένα επικίνδυνο νυχτερινό τοπίο που μοιάζει με αυστραλιανό κολαστήριο και σταδιακά ρίχνουν τις μάσκες τους: ο πρώτος «ποζάρει» ως μικροκακοποιός, αλλά είναι μυστικός αστυνομικός, και ο δεύτερος, καθ’ ομολογίαν εγκληματίας, είναι ύποπτος για φόνο. Με αργό οπτικό ρυθμό που σπάει από τους στριγκούς ήχους του Όλιβερ Κόουτς (Significant Other, Aftersun) και βαθαίνει από τα ιδιαίτερα κοντινά του διευθυντή φωτογραφίας Σαμ Τσίπλιν, ο οποίος απομονώνει τα πρόσωπα σβήνοντας σε μαύρο ό,τι τους περιβάλλει, ο Τόμας Ράιτ προτιμά να σκηνοθετήσει το τραύμα σε μια συγχρονική εμπειρία. Τοποθετείται στο πλευρό του Μαρκ και έχει ως σύμμαχο τον Τζόελ Έτζερτον, μαέστρο σε μοντέρνες προσεγγίσεις εσωτερικότητας και ερμηνευτικής καταβύθισης, και έναν «κακό» σε αφηρημένο πλαίσιο. Ο Ξένος, που εμπνέεται από την πραγματική ιστορία ενός 13χρονου αγοριού που συγκλόνισε την Αυστραλία, δεν εξιχνιάστηκε ποτέ και δεν κατονομάζεται, μοιάζει σαν καλοσχεδιασμένη, εξαντλητική, ιμπρεσιονιστική υποδιαίρεση μιας περίπτωσης Zodiac που μας ξεναγεί στα άβολα σημάδια που αφήνει μια ειδεχθής υπόθεση σε όσους τολμούν να παίξουν ως το τέλος τον ρόλο του διαβόλου και να χαθούν στη δαιδαλώδη διαδρομή.

VILLAGE RENTI 14–VILLAGE MALL 1–ΑΕΛΛΩ 1–ΒΑΡΚΙΖΑ 2–CINERAMA–ΚΗΦΙΣΙΑ CLASS–ΝΑΝΑ 3–ΝΙΡΒΑΝΑ 1– ΣΟΦΙΑ–ΣΙΝΕΑ

27.10.22 – lifo

69

μουσική

Jazz@Megaron H μεγάλη γιορτή της τζαζ έρχεται στο Μέγαρο και παρουσιάζει την αφρόκρεμα της ελληνικής και διεθνούς σκηνής.

Anastasios Pappas

Stavros Lantsias Quartet

Η INFO Eισιτήρια: 210 7282333 megaron.gr www.megaron.gr Facebook: megaron.gr Instagram: megaron_athens YouTube: AthensConcertHall Twitter: MegaronAthens

Shimon robot

70 lifo – 27.10.22

τζαζ, αυτό το ιστορικό είδος μουσικής που σε μαγεύει με τους ήχους του και σου ξυπνά την απόλυτη αίσθηση ελευθερίας, έρχεται να κατακλύσει το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και να μας παρασύρει σε μια μεγάλη γιορτή. Από τις 5 έως τις 13 Νοεμβρίου το Jazz@ Megaron ξεδιπλώνεται μέσα από εννέα συναυλίες στις οποίες συμμετέχουν τα σημαντικότερα ονόματα της ελληνικής και διεθνούς σκηνής. Οι αίθουσες Banquet και Δημήτρης Μητρόπουλος καθώς και το Υποσκήνιο Β’ της Αίθουσας Αλεξάνδρα Τριάντη του Μεγάρου υποδέχονται καλλιτέχνες απ’ όλο τον κόσμο, οι οποίοι με τις μουσικές τους θα προσφέρουν μια αξέχαστη εμπειρία. Το Jazz@Megaron ξεκινά το Σάββατο 5 Νοεμβρίου με τον Στέφανο ντι Μπατίστα, αγαπημένο φίλο και συνεργάτη του Ένιο Μορικόνε, ο οποίος ζωντανεύει με το κουαρτέτο του συνθέσεις του κορυφαίου κινηματογραφικού συνθέτη που άφησαν εποχή. Η συναυλία «Morricone Stories» φιλοξενείται στην αίθουσα Banquet. Την Κυριακή 6 Νοεμβρίου στον ίδιο χώρο θα απολαύσουμε τα «Μπλουζ του Θάνου» με συνθέσεις του μεγάλου Θάνου Μικρούτσικου σε ύφος τζαζ και μπλουζ αλλά και τραγούδια σε ποίηση Ελευθερίου, Καβάφη, Καββαδία, Μπρεχτ και Τριπολίτη με τον Χρήστο Θηβαίο στην ερμηνεία. Μια συμπαραγωγή του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών και της Cricos Cultural Events. Το Υποσκήνιο Β’ της Αίθουσας Αλεξάνδρα Τριάντη θα φιλοξενήσει τη Δευτέρα στις 7 Νοεμβρίου μια συναυλία-παρουσίαση της έρευνας jazz mapping του Δημήτρη Βασιλάκη που αφορά τη χαρτογράφηση της γλώσσας της τζαζ με στόχο να αναδείξει τον αφηγηματικό της χαρακτήρα. Με βάση το πρότζεκτ «Τζαζ και τεχνητή νοημοσύνη: Το ρομπότ Σιμόν, η ιδέα και το όραμα» αυτή η ξεχωριστή συναυλία

Dimitris Kalantzis

Σάκης Παπαδημητρίου in concert

Espen Berg Trio

©jean-baptiste millot

Θεοδωράκης». Την Παρασκευή 11/11 ανεβαίνει στη σκηνή της Αίθουσας Δημήτρης Μητρόπουλος ο Κύπριος πιανίστας και συνθέτης Σταύρος Λάντσιας που συγκαταλέγεται στους πλέον καταξιωμένους τζαζίστες της σύγχρονης ελληνικής σκηνής και έχει στο ενεργητικό του διασκευές αλλά και πρωτότυπες συνθέσεις με επιρροές ιδίως από την κλασική και κινηματογραφική μουσική. Η γιορτή της τζαζ έχει καλεσμένο το Σάββατο 12/11 το Kουαρτέτο του Αλέξανδρου Δράκου Κτιστάκη, «Alex Drakos Quartet», που συμπράττει με την ερμηνεύτρια Κατερίνα Πολέμη, εξερευνώντας τη σχέση της τζαζ με την ελληνική παράδοση, την ποπ, τη ροκ αλλά και την κλασική μουσική. Οι συναυλίες της τζαζ γιορτής κλείνουν με το Dimitris Kalantzis Quartet και το αφιέρωμα στον Μισέλ Λεγκράν. Την Κυριακή 13/11 στην αίθουσα Banquet θα απολαύσουμε το «Tribute to Michel Legrand», εμπνευσμένο από τη μουσική του Γάλλου συνθέτη, ενός από τους σπουδαιότερους συνθέτες κινηματογραφικής μουσικής. Εξαιρετικά ενδιαφέρον και το εκπαιδευτικό πρόγραμμα που παρουσιάζει το Jazz@Megaron «It’s all jazz to me», με τον δημοσιογράφο Προκόπη Δούκα να συνομιλεί με τον πιανίστα Δημήτρη Καλαντζή την Τετάρτη 9/11. Η μεγάλη γιορτή της τζαζ στήνεται στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και σκορπά τους ήχους της σε ολόκληρη την πόλη. Εννέα μέρες, εννέα συναυλίες, δεκάδες καλλιτέχνες τιμούν ένα είδος που αντιπροσωπεύει την απόλυτη ελευθερία της έκφρασης.

Από τις 5 έως τις 13 Νοεμβρίου το Jazz@ Megaron ξεδιπλώνεται μέσα από εννέα συναυλίες στις οποίες συμμετέχουν τα σημαντικότερα ονόματα της ελληνικής και διεθνούς σκηνής.

Stefano di Battista ©maria sarri

περιλαμβάνει συνθέσεις ειδικά γραμμένες για το ρομπότ Σιμόν από τον Γκιλ Γουάινμπεργκ, τον δημιουργό του, και τον Δημήτρη Βασιλάκη. Το ρομπότ Σιμόν αυτοσχεδιάζει και συνοδεύει το τζαζ σχήμα στη μαρίμπα και στη φωνή. Μια εκδήλωση με την υποστήριξη της Πρεσβείας των ΗΠΑ, που συνδέει τη μουσική με την τεχνητή νοημοσύνη και περιλαμβάνει παράλληλες εκπαιδευτικές δράσεις για εφήβους και ενήλικες. Επίσης, με ελεύθερη είσοδο στις 8/11 γίνεται παρουσίαση του ρομπότ Σιμόν από τον Γουάινμπεργκ και στρογγυλό τραπέζι με συντονιστή τον Δ. Βασιλάκη. Την Τρίτη 8/11 το Jazz@Megaron με την υποστήριξη της νορβηγικής πρεσβείας στην Αθήνα παρουσιάζει το βραβευμένο νορβηγικό Espen Berg Trio, από τα σημαντικότερα τζαζ τρίο της εποχής μας, που έρχεται στην Αθήνα με ένα πρόγραμμα πλούσιο σε τολμηρές μελωδικές εναλλαγές και ευφάνταστες πολυρυθμίες. Η συναυλία του πιανίστα Σάκη Παπαδημητρίου ακολουθεί την Τετάρτη 9/11 στην αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος. Ένας δημιουργικός μουσικός που χρόνια τώρα μεταφέρει στη σκηνή ένα μοναδικό κράμα εμπειρίας και φρεσκάδας, νοσταλγίας και ορμής, αναδεικνύοντας την ουσία της τζαζ. Η βραδιά «Pappas and f r i e n d s » , α φ ι ερ ω μ έ ν η σ ε εμπνευσμένα έργα, στα οποία η αισθητική της κλασικής μουσικής συναντά την αυτοσχεδιαστική ζωντάνια της τζαζ, έρχεται την Πέμπτη 10/11 με τον Αναστάσιο Πάππα στο πιάνο, τον Vilen Karapetyan στο κοντραμπάσο και τον Σωτήρη Ντούβα Dimitris Vassilakis στα τύμπανα. Συμμετέχει η Ορχήστρα Εγχόρδων Δημοτικού Ωδείου Πάτρας «Μίκης

©Kostis Sohoritis

©Leikny Havik Skjaerseth

Τα μπλουζ του Θάνου

μουσική

©nikos kokkalias

ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ

Alex Drakos Ktistakis 27.10.22 – lifo

71

ΜΕΛΕΤΗ

Βιβλίο

τζωρτζ στάϊνερ Ένα μακρύ Σάββατο

Μτφρ.: Θάνος Σαμαρτζής Εκδόσεις Δώμα

απο την τινα μανδηλαρα

72 lifo – 27.10.22

Τζωρτζ Στάινερ εκ βαθέων Μια εκτενή συζήτηση και εξομολόγηση του Τζωρτζ Στάινερ στη δημοσιογράφο Λωρ Αντλέρ περιλαμβάνει το βιβλίο «Ένα μακρύ Σάββατο», αποκαλύπτοντας καίριες στιγμές του έργου και της ζωής του κορυφαίου στοχαστή.

Δ

ώστε μου ένα τραπέζι για να κάθομαι να γράφω και να διαβάζω και την έχω την πατρίδα μου. Δεν πιστεύω ούτε στα διαβατήρια –γελοία πράγματα– ούτε στις σημαίες. Πιστεύω βαθιά στο προνόμιο της συνάντησης με το καινούργιο» είναι το κατηγορηματικό μανιφέστο ενός σπουδαίου στοχαστή όπως ο Τζωρτζ Στάινερ που έζησε διδάσκοντας διαρκώς την ηθική υπεροχή των βιβλίων, επιμένοντας πως η γνώση δεν είναι ένα πολυτελές αγαθό αλλά το μοναδικό όπλο που έχει ο άνθρωπος για τη σωτηρία, εκτός από την αγάπη. Σήμερα, καθώς συμπληρώνονται δύο χρόνια από τον θάνατο του τελευταίου homo universalis, είναι περισσότερο από αναγκαίο να ακούγεται ξανά ο λόγος του, καθώς ο Στάινερ όχι μόνο πίστεψε στο αξιακό κεφάλαιο της ανθρώπινης γνώσης αλλά προασπίστηκε όσο κανείς την πολύτιμη αυταξία των λέξεων και των βιβλίων. Από τον Σοφοκλή (Αντιγόνη) και τον Φλομπέρ, τον Σελίν και τον Ντοστογιέφσκι, δεν υπήρξε κανείς μεγάλος συγγραφέας που να μην αναδείχθηκε από το μοναδικό βλέμμα του κορυφαίου αυτού κριτικού λογοτεχνίας και διανοητή και καμία ευρωπαϊκή αξία που να μην αποκαταστάθηκε μέσα από το έργο του στο απόλυτο διακειμενικό της μεγαλείο (παρότι ο ίδιος πάντα πρέσβευε, ακολουθώντας τον Μπένγιαμιν, ότι το ευρωπαϊκό οικοδόμημα είναι χτισμένο πάνω σε ερείπια). Δικαίως, λοιπόν, η Λωρ Αντλέρ, η συγγραφέας και δημοσιογράφος που πήρε την τελευταία μεγάλη συνέντευξη από τον Τζορτζ Στάινερ, αναφέρεται στην περίφημη φράση του Φιλονενκό για το έργο του κοσμοπολίτη Εβραίου διανοητή ότι είναι «ένα τεράστιο νησί μέσα σε μια περίκλειστη θάλασσα, που έχει γύρω του άλλα νησάκια και στο κέντρο ένα λιμάνι που το περιβάλλουν απότομοι βράχοι. Ο ένας βράχος λέγεται Βαβέλ κι ο άλλος Αντιγόνη». Τέτοιου είδους σκέψεις, μαζί με αποσπάσματα από τις ωραίες αυτές υπαρξιακές συζητήσεις ανάμεσα στον Στάινερ και την Αντλέρ, περιλαμβάνονται στο άκρως κατατοπιστικό τομίδιο Ένα μακρύ Σάββατο που μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Δώμα σε ωραία μετάφραση από τον Θάνο Σαμαρτζή. Ο τίτλος, που αναφέρεται στο Σάββατο ως την κρίσιμη μέρα της επισκόπησης και της απραγίας –οι Εβραίοι δεν επέλεξαν τυχαία αυτήν τη μέρα για την αργία τους–, σε σχέση με την τελευταία μέρα, την Κυριακή, που εκφράζει την επερχόμενη ελπίδα, είναι άμεσα συνυφασμένος τόσο με τον κρίσιμο συμβολισμό του θανάτου πριν από την Κυριακή της Ανάστασης αλλά και με τη βαθιά επίγνωση ότι το επικείμενο τέλος μάς δίνει την αφορμή για να προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο στον ανηφορικό δρόμο της σοφίας και της γνώσης. Ακολουθώντας πιστά τον Χάιντεγκερ, ο Στάινερ δεν έπαψε ποτέ να υποστηρίζει πως ως φιλοξενούμενοι της ζωής πρέπει να σεβόμαστε τον οίκο του Είναι, τροφοδοτώντας τον με τα απαραίτητα αναγνώσματα, εμπνευσμένες μουσικές και κλασικά έργα που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε τα προβλέψιμα ανθρώπινα μέτρα. Παρότι κάτι τέτοιο ενέχει πάντα τον κίνδυνο της αλαζονείας, ο ίδιος, ως άθεος αλλά και

ως απόλυτα ανθρωποκεντρικός προτάσσει τις μεγάλες στιγμές των δημιουργών ως το απόλυτο μέτρο της ανθρώπινης ύπαρξης και τον μόνο τρόπο για να αντικρίσουν οι θνητοί τον Θεό στα μάτια. Ο θάνατος λούζεται σε αυτά τα μεγάλα έργα με φως και το σύμπαν επιβάλλει σχεδόν αυτόματα σε αυτά μια θεϊκή, σχεδόν παγανιστική δικαιοσύνη. Για ποια δικαιοσύνη, όμως, μπορεί να μιλάει κανείς μετά το Άουσβιτς, αφού το να γράψει ποίηση είναι μια πράξη βαρβαρότητας, όπως υποστήριζε χαρακτηριστικά ο Αντόρνο, παραπέμποντας στον Πάουλ Τσέλαν, τον οποίο ο Στάινερ λέει με περηφάνια ότι έκανε γνωστό στο αγγλικό κοινό, αφού προηγουμένως του είχε αλλάξει τη ζωή; Όπως ο ίδιος επαναλάμβανε και σε άλλες συζητήσεις, από τις σπάνιες που είχε στη ζωή του, με τον Αντουάν Σπιρ (Η βαρβαρότητα της άγνοιας, μτφρ. Σεραφείμ Βελέντζας, εκδόσεις Scripta – εξαντλημένο), είναι εντελώς αντιφατικό να νομίζει κανείς ότι μπορεί να βρει το νόημα μέσα στα ερείπια που άφησε η βαρβαρότητα των πολέμων και των στρατοπέδων συγκέντρωσης του εικοστού αιώνα. Ωστόσο έχει πάντα τη δυνατότητα των επιλογών: ριγμένος στον κόσμο, όπως έλεγε ο αγαπημένος του Χάιντεγκερ, με την τυχαιότητα να καθορίζει πάντα τις πιο ακραίες επιλογές, ο ίδιος έλεγε πως ήταν τυχερός που μεγάλωσε σε ένα διψασμένο για γνώση αυστροεβραϊκό σπίτι, με έναν πατέρα που προέβλεψε την επερχόμενη λαίλαπα του Ολοκαυτώματος και κατάφερε να φυγαδεύσει την οικογένειά του στην Αμερική. Παρότι, επίσης, ως παιδί διέπρεπε σε άλλα πεδία, όπως το σκάκι, με το οποίο ασχολήθηκε εμμονικά, τελικά επέλεξε να φυλάξει την απόλυτη αφοσίωση για την ανάγνωση. Έχοντας το ύψιστο καθήκον να μεσολαβεί, έκτοτε, ανάμεσα στους αγαπημένους του δημιουργούς, τον κόσμο και τα κείμενα, έγινε ο μόνιμος αναζητητής της ιδανικής εκείνης συνθήκης που καλείται να επαναφέρει τον παλιό εξόριστο στη μόνιμή του κατοικία, αυτή των βιβλίων. Αυτή η επιζητούμενη επιτυχία της αναίρεσης, η εγελιανή Aufherburg, που επιτρέπει το πέρασμα από την κατάσταση του εξόριστου στη ζωτική ενότητα του Είναι, για τον Στάινερ φαίνεται να είναι δυνατή μόνο σε στιγμές υψηλής διανοητικής έκλαμψης και εδώ δείχνει να ακολουθεί κατά γράμμα τη ρομαντική του ταυτότητα. Η παραφροσύνη που τόσο χαρακτηρίζει τους ρομαντικούς είναι, άλλωστε, το τίμημα που πληρώνει ο ποιητής ή ο δημιουργός για την ανυπόμονη ανάγκη του να συλλάβει το απόλυτο εδώ και τώρα. Ακόμα λοιπόν και αν ο Στάινερ αναφέρεται εκτενώς στις συζητήσεις του με την Αντλέρ στην απεχθέστατη ναζιστική πλευ-

ρά των πνευματικών ανθρώπων που θαυμάζει, όπως ο Χάιντεγκερ, τον οποίο κατανόησε όσο λίγοι, ή ο φανατικός αντισημίτης Σελίν, τον οποίο θεωρεί ως τον δεύτερο κορυφαίο Γάλλο συγγραφέα μετά τον Προυστ, καταλήγει ότι αυτές οι σκοτεινές πλευρές ταυτίζονται με τις αντιφάσεις του ανθρώπου και με τον «εγγενώς εκτρωματικό χαρακτήρα του λεγόμενου ευρωπαϊκού ανθρωπισμού», στον οποίο επανέρχεται διαρκώς στην ομιλία του με τη Γαλλίδα δημοσιογράφο. «Ναι, όλη ουσία βρίσκεται σε αυτή την έκφραση: “του λεγόμενου”» απαντά ο Στάινερ, σχολιάζοντας σχετικά. «Θα ήλπιζε κανείς ο κήπος του Γκαίτε να μη βρίσκεται δίπλα ακριβώς στο στρατόπεδο του Μπούχενβαλντ: αλλά βγαίνεις απ’ τον κήπο του Γκαίτε και μπαίνεις κατευθείαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης. Θα ήλπιζε κανείς ότι οι μεγάλοι μουσικοί θα αρνούνταν να παίξουν και θα έλεγαν: “Όχι. Δεν μπορώ να παίξω Ντεμπυσσύ (όπως έκανε ο Γκήτζεκινγκ στο Μόναχο) όταν ακούω τις κραυγές εκείνων που πεθαίνουν από δίψα και πείνα στον δρόμο για το Νταχάου”. Αν όχι, δεν αρνήθηκαν και έδωσαν μια σειρά παραμυθένιων κονσέρτων, απέραντης μουσικής ομορφιάς. Υπάρχει το γνωστό αστείο του Πικάσο. Αυτό με τον Γερμανό αξιωματικό που τον επισκέπτεται στο στούντιό του επί γερμανικής κατοχής και βλέπει την Γκουέρνικα και του λέει: “Εσείς το κάνατε αυτό;”. “Όχι, κύριε” του απαντά ο Πικάσο “εσείς το κάνατε!”. Είναι υπέροχο αυτό το αστείο. Κι όμως, είναι ο ίδιος ο Πικάσο που υπερασπίζεται τον Στάλιν σε μια εποχή όπου οι φρίκες των γκουλάγκ και των σταλινικών σφαγών ήταν πασίγνωστες». Η βαρβαρότητα, ωστόσο, προϋποθέτει τον ανθρωπισμό για να υπάρξει, με μοναδική μεταξύ τους διαχωριστική γραμμή την επιλογή τού να προτάσσουμε τη μια πλευρά έναντι της άλλης. Αυτή την ελευθερία που μας δίνει η επιλογή της γνώσης, της παιδείας και της αποκαλυψιακής τους όψης είναι που προασπιζόταν μέχρι τέλους και μέχρι κεραίας ο ίδιος ο Στάινερ, επιμένοντας ότι αυτό είναι το ύψιστο χρέος που έχουμε αναλάβει ως πολίτες, και όχι ως ιδιώτες. Ακόμα και αν ο ίδιος έδειξε να υποπίπτει σε κάποια πατριαρχικού τύπου ατοπήματα, όπως το να επιμένει στην Αντλέρ ότι δεν υπήρξε ποτέ καμιά άξια «διανοήτρια» και ότι αυτό ιστορικά ήταν έργο των ανδρών, δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί ότι ήταν δικαίως ο τελευταίος των σπουδαίων και των μεγάλων. Άλλωστε δεν έπαψε ποτέ να προσεγγίζει τα κείμενα από ένα βαθύ χρέος αγάπης, όπως λέει στην αρχή του Τολστόι ή Ντοστογιέφσκι (μτφρ. Κώστας Σπαθαράκης, Αντίποδες) και επαναλαμβάνει στις συζητήσεις, επιμένοντας ότι τελικά αυτή είναι η απόλυτη αποστολή που έχει αναλάβει ο άνθρωπος στη ζωή του: να νικά την αδικία, να μελετάει σε βάθος και να αγαπά.

«Της Κορέας» Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 5.000 Έλληνες πολέμησαν στην Άπω Ανατολή σε έναν πόλεμο που έφερε αντιμέτωπους τους στρατούς της Δύσης και των κομμουνιστικών δυνάμεων της εποχής. Το ξεχασμένο επεισόδιο του Ψυχρού Πολέμου.

Θ

α γίνει της Κορέας», ήταν μια παροιμιώδης φράση που ακουγόταν στην Ελλάδα μέχρι και τη δεκαετία του 1980, για να δείξει την αναστάτωση, την ένταση, τη σύγκρουση, την αναταραχή, το ανακάτωμα. Η αναφορά της φράσης ήταν ο πόλεμος της Κορέας (1950-1953), στον οποίο συμμετείχε και η Ελλάδα με το περίφημο Εκστρατευτικόν Σώμα Ελλάδος εις Κορέαν (ΕΚΣΕ). Ο πόλεμος αυτός, ένα από τα κεφάλαια του Ψυχρού Πολέμου, ξεχάστηκε γρήγορα στον δυτικό κόσμο. Ήταν όμως η σύγκρουση που διαμόρφωσε οριστικά τον χάρτη της κορεατικής χερσονήσου με τα δύο κράτη που ξέρουμε σήμερα (Βόρεια και Νότια Κορέα) και συνέβαλε στην ανάδυση της Κίνας ως του δεύτερου ισχυρού πόλου της «κομμουνιστικής επικράτειας», με πρώτο τη Σοβιετική Ένωση. Μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου στην Ασία τον Αύγουστο του 1945, η Κορέα, που βρισκόταν υπό την κυριαρχία της ηττημένης πλέον Ιαπωνίας, απελευθερώθηκε και μοιράστηκε σε δύο ζώνες: στη Βόρεια, υπό την κατοχή του σοβιετικού στρατού, και στη Νότια, υπό την κατοχή του αμερικανικού στρατού. Το νοητό όριο μεταξύ των δύο ζωνών είναι ο μυθιστορηματικός 38ος παράλληλος. Τον Φεβρουάριο του 1946 σχηματίστηκε στη Βόρεια Κορέα προσωρινή κυβέρνηση υπό τον κομμουνιστή Κιμ-Ιλ-Σουνγκ. Στις 25 Ιουνίου 1950, ο Κιμ, έχοντας την έγκριση και την υποστήριξη του Στάλιν, εισέβαλε στη Νότια Κορέα, αιφνιδιάζοντας τις ΗΠΑ. Ήταν τέτοιος ο αιφνιδιασμός και η αναποτελεσματικότητα του μηχανισμού πληροφοριών, που ο αρχηγός των συμμαχικών δυνάμεων στο Τόκιο, στρατηγός Ντάγκλας Μακάρθουρ, είχε θεωρήσει ότι η εισβολή ήταν ένα συνηθισμένο συνοριακό επεισόδιο. Οι Αμερικανοί δεν άργησαν όμως να αντιδράσουν, αιφνιδιάζοντας με τη σειρά τους τη Σοβιετική Ένωση, την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα, οι οποίες θεωρούσαν ότι η Νότια Κορέα ήταν αναλώσιμη. Μάλιστα, ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Χάρι Τρούμαν φαίνεται να είχε δηλώσει ότι η Κορέα ήταν η Ελλάδα της Άπω

Ανατολής. Και ότι έπρεπε και στην Κορέα να κρατήσουν την ίδια αποφασιστική στάση που είχαν κρατήσει και στον ελληνικό Εμφύλιο. Κι έτσι άρχισε ένας πόλεμος που διήρκεσε 37 μήνες και έφερε αντιμέτωπες στην Κορεατική Χερσόνησο τις δυνάμεις των Ηνωμένων Εθνών με τις κομμουνιστικές. Μπορεί οι Αμερικανοί να αποτελούσαν περισσότερο από το 50% των δυνάμεων στην Κορέα, αλλά τυπικά όλος ο στρατός ήταν υπό τον έλεγχο του ΟΗΕ. Στην πραγματικότητα, τη στρατιωτική ευθύνη είχαν οι Αμερικανοί, με τον στρατηγό Μακάρθουρ. Η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στον στρατό ήταν των Νοτιοκορεατών, με 40%. Το υπόλοιπο 10% αποτελούσαν δυνάμεις από τη Βρετανία, τον Καναδά, την Τουρκία, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Αιθιοπία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Κολομβία, την Ολλανδία, την Ταϊλάνδη, τις Φιλιππίνες και το μικροσκοπικό Λουξεμβούργο που συμμετείχε με μια διμοιρία σαράντα τεσσάρων ανδρών. Η Ελλάδα τότε δεν ήταν ακόμη μέλος του ΝΑΤΟ, το οποίο είχε ιδρυθεί το 1949. Αλλά η απόφαση της ηγεσίας της να στείλει εκστρατευτικό σώμα στην Κορέα ήταν μια έμπρακτη εκδήλωση του ότι ήθελε να ανήκει οριστικά στον δυτικό κόσμο. Ο ιστορικός στο Πανεπιστήμιο της Κύπρου Γιώργος Α. Καζαμίας στο βιβλίο του Η Ελλάδα και ο Πόλεμος της Κορέας (εκδόσεις Βιβλιοπωλείου της Εστίας) παρουσιάζει αυτόν τον «ξεχασμένο» πόλεμο μέσα από την οπτική της ελληνικής συμμετοχής και φυσικά μέσα από την οπτική των ελληνικών πηγών, αρκετές από τις οποίες είναι μαρτυρίες στρατιωτών. Η έκδοση, που καλύπτει ένα βασικό κενό γνώσης για αυτό το κεφάλαιο της εντελώς πρόσφατης ιστορίας μας, συμπίπτει με τη συμπλήρωση εβδομήντα χρόνων από την ανακωχή και το τέλος του πολέμου της Κορέας (Ιούλιος 1953). Η πρώτη αποστολή του εκστρατευτικού σώματος από αξιωματικούς και οπλίτες του τακτικού στρατού συγκροτήθηκε στη Λαμία. Μετά από εκπαίδευση και εμβολιασμούς η αποστολή επιβιβάστηκε στις 13 Νοεμβρίου 1950 σε νυχτερινή αμαξοστοιχία για την Αθήνα. Στις 14

γιώργος α. καζαμίας

Η Ελλάδα και ο Πόλεμος της Κορέας Βιβλιοπωλείον της Εστίας Σελ.: 230

Νοεμβρίου το εκστρατευτικό σώμα παρέλαβε την πολεμική σημαία από τον βασιλιά Παύλο σε τελετή που έγινε στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη. Την επόμενη μέρα οι άνδρες μεταφέρθηκαν στον Πειραιά και επιβιβάστηκαν στο αμερικανικό οπλιταγωγό «General W.G.Haan» για το ταξίδι προς την Κορέα που θα διαρκούσε είκοσι πέντε μέρες. Πάνω στα αμερικανικά οπλιταγωγά οι Έλληνες στρατιώτες δοκίμαζαν πρωτοφανείς εμπειρίες: δίσκοι φαγητού με ξεχωριστές θέσεις για σαλάτα, σούπα, φρούτο κ.λπ αντί για την καραβάνα· το άγνωστο ποτό κόκα-κόλα και το «θαύμα της τεχνολογίας», ο αυτόματος πωλητής της· ο κινηματογράφος, το νοσοκομείο και το οδοντιατρείο που υπήρχαν στο πλοίο. Η μόνιμη δύναμη του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος αποτελούνταν σταθερά από 1.000 άνδρες. Με την άφιξη κάθε αποστολής σχηματιζόταν ένα τμήμα επαναπατριζόμενων. Στα τρία χρόνια του πολέμου υπηρέτησαν συνολικά στην Κορέα 5.000 άνδρες σε μια εποχή που η δύναμη του ελληνικού στρατού ήταν 200.000 άνδρες. Οι επαναπατριζόμενοι παρέδιδαν τον οπλισμό τους στους καινούργιους και πριν αναχωρήσουν από την Κορέα επισκέπτονταν το νεκροταφείο, όπου είχαν ταφεί οι νεκροί συνάδελφοί τους. Ο αριθμός των Ελλήνων που σκοτώθηκαν στην Κορέα ήταν 183. Εκτός από τον στρατό ξηράς, στον πόλεμο είχε πάρει μέρος και η Ελληνική Πολεμική Αεροπορία με σμήνος επτά αεροπλάνων τύπου Ντακότα. Από τα αεροπλάνα το ένα γλίστρησε σε αεροδιάδρομο και πυρπολήθηκε από τους χειριστές του για να μην πέσει στα χέρια των Κινέζων που προέλαυναν, ενώ άλλα τρία χάθηκαν σε διάφορες πολεμικές επιχειρήσεις μαζί με τα πληρώματά τους, συνολικά 12 αξιωματικοί και υπαξιωματικοί. Στην Ελλάδα των αρχών της δεκαετίας του 1950 ήταν αντικείμενο μεγάλης φιλολογίας και φημολογίας το πώς επιλέγονταν οι άνδρες για την Κορέα ή ποια ήταν τα κίνητρά τους. Άλλοι θεωρούσαν ότι επιλέγονταν άνδρες αριστερών φρονημάτων που στέλνονταν στην Κορέα τιμωρητικά. Άλλοι πίστευαν ότι όσοι στέλνονταν ήταν ακραίοι δεξιοί. Όσο για τα κίνητρα, αυτά ήταν οικονομικά, καθώς κάθε Έλληνας στρατιώτης είχε αμοιβή 20 δολάρια τον μήνα, ποσό που ήταν σημαντικό. Φαίνεται όμως ότι τα πολιτικά φρονήματα δεν έπαιζαν ρόλο και ότι το βασικό κριτήριο για την επιλογή ήταν η καλή διαγωγή του στρατιώτη. Σημαντική ήταν και η συμβολή της τύχης. Η πρώτη μαρτυρία για τον Πόλεμο της Κορέας-ματιά στον πόλεμο από τα κάτω παρουσιάζεται το 1961. Είναι το βιβλίο Τα ηρωικά κατορθώματα του ελληνικού στρατού στην Κορέα του Χαράλαμπου Γκιόλια που είχε συμμετάσχει στο πρώτο εκστρατευτικό σώμα ως απλός στρατιώτης. Ακολουθούν μερικές ακόμη μαρτυρίες στρατιωτών που εκδίδονται τα επόμενα χρόνια έως και πρόσφατα. Δίπλα στις μαρτυρίες υπάρχουν και οι ανταποκρίσεις των πολεμικών ανταποκριτών. Ανάμεσά τους αυτές του Γιώργου Καράγιωργα με τίτλο Οι Έλληνες στην Κορέα (1953) και του Κίμωνα Σκορδίλη Πεθαίνω για την Ελλάδα - Οι Έλληνες εις την Κορέαν (1954). Πάντως, το αποτύπωμα του Πολέμου της Κορέας στην ελληνική τέχνη είναι πολύ μικρό. Τον βρίσκουμε, ας πούμε, στο μυθιστόρημα του Γιάννη Ξανθούλη Ο Θείος Τάκης, ενώ έχει κεντρικό ρόλο στο βιβλίο του Ηλία Μαγκλίνη Πρωινή Γαλήνη. Τον βρίσκουμε επίσης στην ταινία του Νίκου Τζίμα Ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο. Γενικά, όμως, ο πόλεμος είναι ξεχασμένος. Και για πολλούς ένα μακρινό, άγνωστο επεισόδιο.

Βιβλίο

ΙΣΤΟΡΙΑ

απο toν niko μπακουνακη 27.10.22 – lifo

73

74 lifo – 27.10.22

745

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΕΞΟΔΟ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ ΚΑΙ ΠΟΤΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ

φωτό: beauty killed the beast

από τη λινα ιντζεγιαννη φωτο: γιωργοσ ξανθινακησ

AFTER THEATRE

27.10.22 – lifo

75

Gargaretta

Ένα μπιστρό που εμπνέεται από μια πανέμορφη αθηναϊκή συνοικία. Πόσο μοναδική είναι η αίσθηση που έχεις μετά από μια ξεχωριστή παράσταση; Είναι εκείνη η στιγμή που θέλεις οπωσδήποτε έναν χώρο να σε κρατήσει για λίγο ακόμα στον κόσμο της μυθοπλασίας και της τέχνης. Η αγαπημένη Γαργαρέττα, που αναβιώνει από το όνομα και μόνο μια ολόκληρη εποχή, είναι αγαπημένος after αλλά και pre-theater προορισμός που μοιάζει να έχει ξεπηδήσει από την αριστοκρατική Αθήνα του παρελθόντος, τότε που οι κάτοικοι της συνοικίας γνώριζαν ο ένας τον άλλον. Αυτό το «μαζί», αυτή την οικειότητα είναι που σου ξυπνά κάθε φορά η Gargaretta και οι γεύσεις της γίνονται ιδανική αφορμή για συναντήσεις σε μια ατμόσφαιρα που ξέρει πώς να φέρνει κοντά τους ανθρώπους. Άλλωστε στο μενού –μόλις ανανεώθηκε με καινούργιες προτάσεις– ξεχωρίζουν τα πιάτα της μέσης που φέρνουν κοντά όλη την παρέα. Να δοκιμάσεις τα τρυφερά χοιρινά μάγουλα με κρέμα σελινόριζας και το ονειρεμένο κατσικάκι που σιγομαγειρεύεται στον φούρνο με λαχανικά

και ξινό τραχανά, αλλά και τα γιουβαρλάκια με ψάρι ημέρας, μια μπουγιαμπέσα που δεν έχεις ξαναδοκιμάσει. Πέρα από κλασική στάση πριν ή μετά από μια παράσταση ή μια συναυλία, η Gargaretta ετοιμάζει πολλές αφορμές για να συναντιόμαστε στο 1 της Ροβέρτου Γκάλι. Στο Halloween week θα έχεις την ευκαιρία να δοκιμάσεις ένα special menu με πιάτα βασισμένα στην κολοκύθα και συνταγές που κρύβουν γευστικές εκπλήξεις! Από 7 έως 13 Νοεμβρίου το sherry week σε προσκαλεί σε μια γευσιγνωσία sherry με προσεγμένα γευστικά pairings, ενώ το Σαββατοκύριακο του μαραθωνίου το μενού αποκτά extra energizing πιάτα για τους δρομείς και τους συνοδούς τους. Υγιεινές brunch προτάσεις, τονωτικοί χυμοί και ένα ιδιαίτερα dinner το βράδυ του Σαββάτου είναι η συμβολή της Gargaretta σε αυτή την ιστορική διοργάνωση. Τα μεσογειακά υλικά και οι εποχικές επιλογές γίνονται βάση για μια γευστική εμπειρία που η Gargaretta πασπαλίζει με μπόλικη αυθεντική χαμογελαστή διάθεση.

Beauty Killed The Beast

Ροβέρτου Γκάλι 1, Ακρόπολη, 210 9228713 Facebook: gargaretta, Instagram: gargaretta

Μετά το πέσιμο της αυλαίας, έχει κοκτέιλ και bar food. Το Beauty Killed The Beast μόλις έκλεισε πέντε χρόνια και αυτά τα γενέθλια είναι μια μικρή γιορτή για όλους εμάς που το έχουμε κατατάξει στα λατρεμένα στέκια. Καθώς η θεατρική σεζόν έχει ξεκινήσει ήδη, έχουμε ακόμα έναν λόγο να βρεθούμε στο νούμερο 14 της οδού Παραμυθίας, γιατί η σωστή θεατρική βόλτα ξεκινά με την επιλογή της παράστασης που θα δεις και καταλήγει με κοκτέιλ και πιάτα στα τραπεζάκια του BKTB. Το νέο μενού που επιμελείται ο σεφ Δημήτρης Κοντόπουλος έχει φανταστικές προτάσεις bar food –δηλαδή αυτό ακριβώς που χρειάζεσαι αφού πέσει η αυλαία– και, όπως πάντα, βασίζεται στις προσεγμένες πρώτες ύλες και στους εμπνευσμένους συνδυασμούς. Τα steam buns λαχανικών με μανιτάρι, γλυκοπατάτα, κρεμμυδάκι, φρέσκο κόλιανδρο και unagi sauce είναι στα vegan new entries που

πρέπει να δοκιμάσεις, όπως άλλωστε και τα bao buns κοτόπουλο (2 τεμάχια) με mayo, καρότο και αγγούρι. Το χειροποίητο ψωμάκι που φτιάχνεται στην κουζίνα του BKTB κάνει όλη τη διαφορά κι αυτό το καταλαβαίνεις από την πρώτη μπουκιά. Αν είσαι λάτρης του συνδυασμού κοκτέιλ - πίτσα, η Roma και η Salsiccia συνδυάζονται τέλεια με όποιο ποτό κι αν διαλέξεις. Εξάλλου, η signature cocktail list που έχουν σχεδιάσει οι bartenders του Beauty έχει μείξεις άκρως ιδιαίτερες και κατάλληλες για after theater βόλτες! Αν πρέπει από κάπου να ξεκινήσεις – γιατί μάλλον θα θέλεις να τα δοκιμάσεις όλα–, το Welcome to the Jungle, το Honey Βee και το Blues Booze είναι must try! Και μια ακόμα συμβουλή: αν θέλεις να απολαύσεις όλη τη μαγεία του BKΤB, διάλεξε να καθίσεις μέσα. Αυτή η ατμόσφαιρα απλώς είναι τέλεια!

Παραμυθίας 14, Κεραμεικός, 210 5240117 Facebook: Beauty-Killed-the-Beast, Instagram: beauty_killed_the_beast

76 lifo – 27.10.22

Prosopa

Οι θεατρόφιλοι της Αθήνας έχουν το δικό τους στέκι. Τα χειμωνιάτικα βράδια στο κέντρο της Αθήνας θα δεις να κυκλοφορούν παρέες διαφορετικές που μόλις βγήκαν από κάποια θεατρική σκηνή – και τι υπέροχο που σε αυτή την πόλη έχουμε τόσες πολλές! Και παρότι η επιλογή της παράστασης μπορεί να χωρίζει τους θεατρόφιλους, η after theater βόλτα τούς φέρνει στα Prosopa, σε μια αυθόρμητη συνάντηση που έχει γεύσεις για όλους. Κρασί στα ποτήρια από την προσεγμένη wine list και προτάσεις που συνοδεύουν τη συζήτηση για το έργο που μόλις είδες είναι το σκηνικό που στήνεται στο Prosopa και είναι μοναδικό. Στο μενού πρωταγωνιστούν οι πρώτες ύλες της Μεσογείου και τα πιάτα μπαίνουν στη μέση ή γίνονται ατομικές επιλογές που δεν θέλεις να μοιραστείς με κανέναν. Στη φετινή βόλτα μετά το θέατρο μην παραλείψεις να δοκιμάσεις τα φιλετάκια μοσχαριού με σπαράγγια και

παρμεζάνα αλλά και τις εκπληκτικές μαύρες χειροποίητες ταλιατέλες με φρέσκο σολομό. Δροσερές σαλάτες με premium υλικά συνοδεύουν το γεύμα σου –must try η σαλάτα κινόα με baby λαχανικά και πορτοκάλι– αλλά και τα ορεκτικά προσφέρουν στo Prosopa τη δική τους γαστρονομική άποψη. Θα σε ενθουσιάσουν οι εξαιρετικές κοπές όπως το Flank Black Angus Αμερικής και δεν γίνεται να φύγεις χωρίς ένα επιδόρπιο που η γεύση του θα σε συνοδεύει για ώρες. Το τιραμισού με κονιάκ Courvoisier και το cheesecake φιστικοβούτυρο είναι κλασικές επιλογές, όπως κλασική επιλογή είναι και το Prosopa, που γίνεται στέκι και αυτόν τον χειμώνα. Τώρα που έκλεισε η αυλή, ο ζεστός του χώρος είναι προορισμός για να ολοκληρώσεις τη θεατρική σου βόλτα στην πόλη.

Βασίλαινας

Μεγάλου Βασιλείου 52, 210 3413433, www.prosopa.gr, Facebook: prosoparesto, Instagram: prosopa_restaurant

Ένα καλλιτεχνικό στέκι για after theater γευστικές στιγμές. Η μαγεία του θεάτρου είναι μια ευχάριστη νιρβάνα απ’ την οποία δεν θέλεις να βγεις. Θέλεις να μείνεις όσο περισσότερο μπορείς σε αυτή την κατάσταση και να απολαύσεις την απόδραση από την πραγματικότητα. Γι’ αυτό η ατμόσφαιρα του Βασίλαινα σού έρχεται στο μυαλό αυθόρμητα μετά το τέλος της παράστασης. Ένα στέκι με καλλιτεχνική αύρα που μέσα στη μακρά ιστορία του έχει φιλοξενήσει στα τραπέζια του –ξεκινώντας από τις φτωχογειτονιές του Πειραιά– κάποιες από τις πιο σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της τέχνης. Άλλωστε, ξεφυλλίζοντας το λεύκωμα του Βασίλαινα, θα βρεις χειρόγραφα του Σεφέρη, του Μυριβήλη, του Ηλία Καζάν, της Δέσπως Διαμαντίδου και πολλών άλλων που επηρέασαν με τον δικό του τρόπο ο καθένας τον νεότερο πολιτισμό της χώρας μας. Ο Βασίλαινας, στο κέντρο της Αθήνας πλέον, προσφέρει μια γευστική εμπειρία που ολοκληρώνει με τον καλύτερο τρόπο τη βόλτα στις σκηνές της πόλης.

Εμβληματικά πιάτα βασισμένα στους θησαυρούς της θάλασσας συνδυάζονται με τα κρασιά της λίστας σε ένα pairing που έχει άρωμα Μεσογείου. Αν δεν έχεις βουτήξει τις τραγανές αραβικές πιτούλες στη φημισμένη ταραμοσαλάτα, δεν μπορείς να καταλάβεις πώς ένα τόσο ταπεινό πιάτο μπορεί να σε εκπλήξει με τη νοστιμιά του. Φανταστικό και το γιουβέτσι γαρίδας με καπνιστή ντομάτα αλλά και το ψητό καλαμάρι με φάβα, γλυκόξινη αλμύρα και μελάνι σουπιάς που σε μεταφέρει στα ανοιχτά του Αιγαίου. Ιδανική πρόταση για ένα light dinner και τα ωμά πιάτα του καταλόγου. Το λαβράκι carpaccio με βινεγκρέτ από ψητά πικάντικα λεμόνια είναι μια αριστοτεχνική συνταγή που αναδεικνύει την ντελικάτη γεύση του αλλά και τη φρεσκάδα των πρώτων υλών. Εξάλλου, στον Βασίλαινα όλα τα πιάτα έχουν μια ξεχωριστή προσωπικότητα, όπως άλλωστε και ο ίδιος ο χώρος που γίνεται σταθερή αξία της after theater διασκέδασης.

Βρασίδα 13, περιοχή Χίλτον, 210 7210501, www.vassilenas.gr Facebook: VassilenasRestaurant, Instagram: vassilenasrestaurant 27.10.22 – lifo

77

ΚΑΡΚΙΝΟΣ [22.6/22.7] Τις τελευταίες

νοια στα ερωτικά σάς φέρνει η επιστροφή του Δία στους Ιχθύς στις 28/10, ενώ θα ευνοηθούν και τα ρίσκα, αρκεί να μην εξιδανικεύετε ανθρώπους και καταστάσεις. Μέχρι τις 20/12 μπορείτε να αυξήσετε τα κέρδη σας μέσω επενδύσεων και να δοκιμάσετε την τύχη σας σε τυχερά παιχνίδια, αλλά θα πρέπει να κρατήσετε ένα μέτρο. Μην ποντάρετε τα πάντα, γιατί θα κινδυνεύσετε να μείνετε στον άσο. Με την είσοδο του Ερμή στο ζώδιό σας οι επικοινωνιακές σας δεξιότητες θα είναι οξυμένες και μέχρι τις 17/11 θα πετύχετε πολλά μέσω επαφών για επαγγελματικές ή προσωπικές σας υποθέσεις. Επίσης, θα έχετε και έφεση στη μάθηση. Στις 30/10 ο Άρης γυρίζει ανάδρομος και φέρνει τα πάνω-κάτω σε σχέσεις και συνεργασίες. Μέχρι τις 12/1/2023 να είστε προσεχτικοί στη διαχείριση κρίσεων και να αποφεύγετε τις υποσχέσεις και τις δεσμεύσεις. Ακατάλληλη εποχή για διαπραγματεύσεις.

μέρες του μήνα θα σας απασχολήσουν θέματα που αφορούν τη σταδιοδρομία σας, η επέκταση των επιχειρηματικών σας δραστηριοτήτων και τα ερωτικά σας. Από τις 28/10 που επιστρέφει ο Δίας στους Ιχθύς και μέχρι τις 20/12 η προσοχή σας στρέφεται σε ταξίδια, θα έχετε πιο συχνές επαφές με μακρινούς συνεργάτες και θα αφοσιωθείτε στις σπουδές. Μια συνεργασία με το εξωτερικό ξεκινά με θετικούς οιωνούς. Στις 29/10 ο Ερμής εισέρχεται στον Σκορπιό και θα έχετε πολλές ερωτικές επιτυχίες αν φλερτάρετε επιστρατεύοντας τις επικοινωνιακές σας δεξιότητες. Η διορατικότητά σας θα σας δώσει το προβάδισμα σε ό,τι αφορά τις επιχειρήσεις και τις επενδύσεις. Από τις 30/10 που γυρίζει ο Άρης ανάδρομος, προσέξτε για παρασκηνιακές ενέργειες και κρατήστε μυστικά τα σχέδιά σας. Μέχρι τις 12/1/2023 επικεντρωθείτε στους στόχους σας.

starfax

ΣΚΟΡΠΙΟΣ [23.10/22.11] Τύχη και εύ- ΙΧΘΥΣ [20.2/20.3] Η τύχη σάς χαμογελά

ΤΟΞΟΤΗΣ [23.11/21.12] Ο τομέας της οικιακής σας ζωής ενεργοποιείται με την επιστροφή του κυβερνήτη σας Δία στους Ιχθύς στις 28/10, καθώς φέρνει αφθονία κι ευνοεί ό,τι αφορά την οικογένεια. Μέχρι τις 20/12 μπορείτε να αγοράσετε το δικό σας σπίτι ή να πουλήσετε ένα ακίνητο, ενώ θα έχετε ευκαιρίες και για την ανάπτυξη της επιχείρησής σας. Με την είσοδο του Ερμή στον Σκορπιό στις 29/10 ξεκινά μια εποχή εσωστρέφειας κατά την οποία θα ασχοληθείτε με τα μελλοντικά σας σχέδια, αλλά θα προτιμήσετε να μην τα μοιραστείτε με κανέναν. Καλό θα ήταν να φυλάτε τα νώτα σας. Στις 30/10 ο Άρης γυρίζει σε ανάδρομη πορεία και μέχρι τις 12/1/2023 ο τομέας της εργασίας θα είναι φορτισμένος. Μπορεί λόγω πίεσης να προκύπτουν εντάσεις με πρόσωπα από τον εργασιακό σας χώρο, αλλά επειδή είστε η ήρεμη δύναμη, θα επαναφέρετε τις ισορροπίες.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ [22.12/19.1] Με νέες ευκαιρίες για όσους προωθήσετε τις δεξιότητες και τις υπηρεσίες σας κλείνει ο μήνας και από τις 28/10, που επιστρέφει ο Δίας στους Ιχθύς, θα μπορέσετε να πετύχετε τους στόχους σας. Μέχρι τις 20/12 δώστε έμφαση σε θέματα εκπαίδευσης και εμπορικές διαπραγματεύσεις και βάλτε στο πρόγραμμα κάποιες εκδρομές που αναβάλατε. Επίσης, φροντίστε να είναι πιο συχνές οι επαφές σας με οικείους. Στις 29/10 ο Ερμής εισέρχεται στον Σκορπιό και καθώς ενεργοποιείται ο τομέας της κοινωνικής σας ζωής, θα συμβάλει στη βελτίωση των σχέσεων και της κοινωνικής σας ζωής. Καινοτόμες ιδέες θα έχουν την ευκαιρία να μπουν σε εφαρμογή. Ό Άρης στις 30/10 γυρίζει ανάδρομος και μέχρι τις 12/1/2023 η ερωτική σας ζωή θα περνά διακυμάνσεις. Η επιστροφή ενός πρώην έρωτα θα φέρει αναταραχή στα αισθηματικά σας.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ [20.1/19.2] Σημαντικές θα

από τη μα ρ ιβ ίκυ καλλέ ρ γ η (s tar f ax@ li f o. g r )

78 lifo – 27.10.22

είναι οι εξελίξεις στα οικονομικά σας με την επιστροφή του Δία στους Ιχθύς στις 28/10 και μπορούμε να πούμε πως ο μήνας τελειώνει με πολύ καλές προοπτικές. Μέχρι τις 20/12 οι διαπραγματεύσεις σας θα έχουν αίσια αποτελέσματα και θα είναι εξαιρετική εποχή για επενδύσεις. Ωστόσο, θα πρέπει να αποφύγετε την αλόγιστη σπατάλη χρημάτων. Από τις 29/10, που εισέρχεται ο Ερμής στον Σκορπιό, ο τομέας της καριέρας πυροδοτείται και μέχρι τις 17/11 θα πρέπει να δώσετε έμφαση σε επαφές με πρόσωπα εξουσίας, εργοδότες και άτομα που θα στηρίξουν ένα νέο εγχείρημα. Επενδύστε πόρους στη διαφήμιση των υπηρεσιών σας. Στις 30/10 ο Άρης γυρίζει ανάδρομος και μέχρι τις 12/1/2023 μπορεί να δημιουργούνται εντάσεις στην οικογένεια. Να είστε ψύχραιμοι, να προσέχετε τα λόγια σας και να αφήνετε εκτός σπιτιού τα προβλήματα της δουλειάς.

και πάλι από τις 28/10 που επιστρέφει ο Δίας στο ζώδιό σας και παρότι είναι ανάδρομος, δεν θα λείψουν οι ευκαιρίες για επαγγελματική πρόοδο και βελτίωση της προσωπικής σας ζωής. Μέχρι τις 20/12 κυνηγήστε τα όνειρά σας, θέστε νέους στόχους και αναλάβετε πρωτοβουλίες. Από τις 29/10, που εισέρχεται ο Ερμής στον Σκορπιό, ξεκινά μια περίοδος όπου θα κάνετε κάποια ταξίδια, θα διευρύνετε το δίκτυο των συνεργατών σας, ενώ θα διευθετήσετε και μια νομική υπόθεση. Μέχρι τις 17/11 θα ευνοηθούν οι σπουδές, οι εκδόσεις και το φλερτ. Στις 30/10 ο Άρης γυρίζει ανάδρομος και θα υπάρχει πρόσφορο έδαφος για καβγάδες. Μέχρι τις 12/1/2023 να προσέχετε πώς εκφράζετε τις απόψεις σας, τι γράφετε στο διαδίκτυο, τον χειρισμό εργαλείων και τη βιασύνη στο τιμόνι. Ο πανικός θα είναι κακός σύμβουλος.

ΚΡΙΟΣ [21.3/20.4] Οι τελευταίες μέρες του

ΛΕΩΝ [23.7/23.8] Ο μήνας τελειώνει και η

μήνα έχουν αρκετά πλανητικά φαινόμενα που ξεκινούν στις 28/10 με την επιστροφή του Δία στους Ιχθύς, η οποία σας υπενθυμίζει πως πρέπει να κάνετε ένα βήμα πίσω και να αποφύγετε τη λήψη αποφάσεων. Μέχρι τις 20/12 θα νιώθετε αποπροσανατολισμένοι, αλλά δεν πρέπει να πιεστείτε. Με την είσοδο του Ερμή στον Σκορπιό στις 29/10 ξεκινάει μια περίοδος πολλών συζητήσεων και επαφών για οικονομικά ζητήματα που θα αφορούν πόρους τρίτων, διακανονισμούς οφειλών ή χρηματοδοτήσεις. Μέχρι τις 17/11 θα ξέρετε αν θα ικανοποιηθούν τα αιτήματά σας, ενώ θα έχετε και έσοδα. Ίσως να μην είναι αυτό που περιμένετε, αλλά σίγουρα είναι κάτι. Στις 30/10 ο κυβερνήτης σας Άρης γυρίζει ανάδρομος μέχρι τις 12/1/23. Να είστε πολύ προσεκτικοί με το τι γράφετε ή λέτε κατά την ανάδρομη φάση, καθώς θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί εναντίον σας.

υπομονή σας αρχίζει να εξαντλείται λόγω καθυστερήσεων στα οικονομικά. Από τις 28/10 που επιστρέφει ο Δίας στους Ιχθύς επανέρχονται στο προσκήνιο οφειλές και περιουσιακά ζητήματα, ωστόσο είναι θέμα χρόνου να έχετε κάποια έσοδα μέσω κάποιας επιδότησης ή του συντρόφου, βάζοντας σε μια τάξη υποθέσεις που σας αγχώνουν. Μέχρι τις 20/12 ίσως να βρείτε και μια νέα πηγή εσόδων. Στις 29/10 ο Ερμής εισέρχεται στον Σκορπιό και οι επαφές σας με την οικογένεια θα είναι πιο συχνές. Μέχρι τις 17/11 θα έχετε πολλές επισκέψεις στο σπίτι και θα μπει καινούρια ενέργεια στον χώρο σας. Εξαιρετική εποχή για διαπραγματεύσεις ακινήτων. Από τις 30/10 και μέχρι τις 12/1/2023, που θα είναι ο Άρης ανάδρομος, θα είστε πιο φιλόδοξοι και δεν θα διστάσετε να αλλάξετε επαγγελματική κατεύθυνση προκειμένου να αυξήσετε τις αποδοχές σας.

ΤΑΥΡΟΣ [21.4/20.5] Ο μήνας τελειώνει με

ΠΑΡΘΕΝΟΣ [24.8/22.9] Προβληματισμέ-

την ανάδρομη πορεία του Άρη που προμηνύει πώς θα ξεκινήσει το 2023. Στις 28/10 ο Δίας επιστρέφει στους Ιχθύς και δίνει ευκαιρίες για δημοσιότητα και κοινωνική καταξίωση. Μέχρι τις 20/12 θα είναι μια καλή εποχή για να εξετάσετε τις λεπτομέρειες μιας ιδέας που είναι στα σκαριά και να βελτιώσετε την κοινωνική σας ζωή. Αρκετοί θα έχετε επανασυνδέσεις με φίλους. Στις 29/10 ο Ερμής εισέρχεται στον Σκορπιό και θα έχετε μια μυστικοπάθεια που θα σας απομακρύνει από τους συνεργάτες ή και από το ταίρι σας. Προσέξτε ώστε να μη δημιουργήσετε εσφαλμένες εντυπώσεις. Ο Άρης στους Διδύμους γυρίζει ανάδρομος στις 30/10 και οικονομικά ζητήματα μπορεί να αποτελέσουν πηγή εντάσεων. Μέχρι τις 12/1/23 θα πρέπει να επανεξετάσετε τη στρατηγική σας, τον τρόπο διαχείρισης των χρημάτων σας και να αποφύγετε τις δεσμεύσεις.

νους και αναποφάσιστους σας βρίσκουν οι τελευταίες μέρες του μήνα σχετικά με μια συνεργασία ή τη σχέση με τον σύντροφό σας, καθώς στις 28/10 ο ανάδρομος Δίας επιστρέφει στους Ιχθύς. Μέχρι τις 20/12 μη βιαστείτε να πάρετε αποφάσεις σχετικά με μια συνεργασία. Πάρτε τον χρόνο σας και στα ερωτικά σας. Μπορεί να γίνει προσπάθεια επανασύνδεσης με έναν πρώην έρωτα. Με την είσοδο του κυβερνήτη σας Ερμή στον Σκορπιό στις 29/10 η επικοινωνία θα είναι πιο αποδοτική, αλλά δεν πρέπει να είστε ισχυρογνώμονες. Μέχρι τις 17/11 θα είναι εξαιρετική εποχή για εμπορικές διαπραγματεύσεις, εκδόσεις και προώθηση υπηρεσιών. Στις 30/10 ο Άρης γυρίζει ανάδρομος και δείχνει κάποιες τάσεις για το ξεκίνημα του 2023. Μέχρι τις 12/1/2023 οι σπουδές και ό,τι αφορά την πνευματική σας ανάπτυξη θα σας προκαλούν άγχος και κούραση. Αποφύγετε τη λήψη σημαντικών αποφάσεων.

ΔΙΔΥΜΟΣ [21.5/21.6] Με την επιστροφή του Δία στις 28/10 στους Ιχθύς οι φιλοδοξίες σας επανέρχονται στο προσκήνιο και θα ασχοληθείτε εντατικά με ένα εγχείρημα που είχε μείνει ημιτελές. Μέχρι τις 20/12 θα έχετε χρόνο για να εντοπίσετε τυχόν λάθη ή παραλείψεις, αλλά δεν πρέπει να αναλάβετε πρωτοβουλίες και ευθύνες αν δεν είστε σίγουροι πώς θα τις φέρετε εις πέρας. Κάποιος εργοδότης ή συνεργάτης από το παρελθόν θα σας προτείνει μια νέα συνεργασία. Με την είσοδο του κυβερνήτη σας Ερμή στον Σκορπιό στις 29/10 επαγγελματικές επαφές θα γίνονται με άκρα μυστικότητα και μέχρι τις 17/11 θα έχετε σημαντικές εξελίξεις που θα ανεβάσουν το βιοτικό σας επίπεδο. Στις 30/10 ο Άρης στο ζώδιό σας γυρίζει ανάδρομος και θα διαπιστώσετε πως τα επίπεδα της ενέργειάς σας θα είναι πεσμένα. Μέχρι τις 12/1/2023 μπορεί να αισθάνεστε χαμένοι ή αβέβαιοι.

ΖΥΓΟΣ [23.9/22.10] Με την επιστροφή

Sudoku No 745 2 3 4 5 7 3 2 7 5 9 1 8 5 6 9 7 3 4

7 8 3 2

1 9 6 7 3 3 5 7

Η λύση του προηγούμενου 9 1 5 7 3 4 2 6 8

7 2 4 6 5 8 3 9 1

8 3 6 2 1 9 5 7 4

5 9 3 4 8 2 6 1 7

4 8 1 3 6 7 9 2 5

6 7 2 5 9 1 8 4 3

2 6 8 1 4 3 7 5 9

1 5 9 8 7 6 4 3 2

3 4 7 9 2 5 1 8 6

του Δία στους Ιχθύς στις 28/10 ο μήνας κλείνει με θετικούς οιωνούς στα επαγγελματικά, αρκεί να μη σας πιάνει πανικός όταν προκύπτουν προκλήσεις. Μέχρι τις 20/12 θα είναι μια καλή εποχή για να ξανακάνετε επαφές με άτομα με τα οποία συζητήσατε για μια θέση εργασίας, να στείλετε βιογραφικά και να ξεκινήσετε διατροφή και άσκηση. Με την είσοδο του Ερμή στον Σκορπιό στις 29/10 οι οικονομικές διαπραγματεύσεις θα ευνοηθούν καθώς θα είστε πιο θαρραλέοι και σίγουροι για τον εαυτό σας, αρκεί να μην είστε υπερβολικοί στις απαιτήσεις σας. Από τις 30/10, που γυρίζει ο Άρης ανάδρομος, και μέχρι τις 12/1/2023 πόροι τρίτων, οφειλές και κληρονομικά ζητήματα θα παίζουν με την υπομονή σας και θα υπάρχει πρόσφορο έδαφος για δημιουργία εντάσεων ακόμα και στην ερωτική σας ζωή.

27.10.22 – lifo

79