Τεύχος 558

19042018

ΣΤΟ

ΣΤΟ

FA ΟΙ NZ ΣΤ IN ΈΡΕ E Ο ΑΠ Ν ΟΚ ΌΒ ΛΕ Α Φ ΙΣ ΤΙ ΤΙ ΆΧ ΚΆ Ν ΓΙ ΟΥ Α Ν ΤΗ ΈΝ LI Α FO

NOBA

ΣΤΕΡΕΟ

ολα fre για την θ ηνα κυκλeοpress δα φορει ωρεαν !ο καθε π δηγοσ εμπτ τησ πο η λησ

Χ Α ΡΤΙ

Τ1ΥΟ ο Ν ΙΑΔΊΚ Βάσει στοιχείων Bari-Focus

Δ

www.lifo.gr Στοιχεία s Google Analytic

2 lifo – 19.4.18

Ο ΓΚΡΑΦΙΤΟΤΟΥΡΙΣΜΌΣ, Η ΜΙΝΤΙΑΚΉ ΑΝΤΙΜΕΤΏΠΙΣΗ ΤΩΝ ΝΕΟΝΑΖΊ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΜΝΉΣΕΙΣ ΑΠΌ ΤΟ ΡΟΜΊΛΝΤΑ

POSTS ΓΡAΜΜΑΤΑ E-MAILS

feedback557

α π ό τ ον α ρη δ η μ οκ ιδ η

Οι αντιδράσεις που δημιούργησαν τα άρθρα και τα posts μας την περασμένη εβδομάδα.

*Στείλτε μας Feedback: feedback@lifo.gr

☛ Το ρεπορτάζ του M. Hulot «Γκραφιτοτουρίστες της συμφοράς: H νέα μάστιγα της Αθήνας» ήταν από τα πιο σχολιασμένα των προηγούμενων ημερών στο LIFO.gr. Γράφει το βλαχάκι: «Τα territorial pissings των γκραφιτάδων και δη τα άτεχνα είναι πρόβλημα βέβαια, ειδικά σε εν λειτουργία κτίρια, αλλά είναι κι άλλα πράγματα που είναι χάλια: οι δρόμοι με τα μπαλώματα, τα σπασμένα πεζοδρόμια και οι αγωγοί, οι ταμπέλες-διαφημιστικά-led-αυτοκόλλητα που είναι παντού, η βρομιά, η στάση-στάθμευση αυτοκινήτων, το μπετόν παντού, τα άσχημα κτίρια με τις ό,τι να ’ναι προσθήκες». Ο Προσωρινώς ο Ποκοπίκος έχει διαφορετική άποψη και απαντά: «Βλαχάκι, είσαι λάθος, γιατί αυτή η τακτική χρησιμοποιείται για να “αποδυναμώσει” το επί της συζητήσεως πρόβλημα, βάζοντας άλλα, επίσης προβλήματα. Είναι κοινώς ένα καλογραμμένο “ναι, αλλά και ο Γιωργάκης...”. Για τα σπασμένα πεζοδρόμια/δρόμους υπάρχουν οι δήμοι για να τους αποδοθούν ευθύνες (άμα το αποφασίσουμε ποτέ), οι ταμπέλες, τα led κ.λπ. είναι επιγραφές καταστημάτων, λογικά υπάρχει κείμενη νομοθεσία, για τη βρομιά είναι υπεύθυνος ο εκάστοτε δήμος, τα παράνομα παρκαρισμένα έχουν πινακίδες άρα και οδηγούς που είναι υπόλογοι γι’ αυτά, για το μπετόν και τις προσθήκες να σου θυμίσω ότι η Αθήνα ήταν πόλη των 10.000 και σε λιγότερο από έναν αιώνα έγινε πόλη των 5.000.000. Τα γκράφιτι είναι παράνομα στην πλειονότητά τους (όπως η αφισοκόλληση), αφού δεν γίνονται κατόπιν αδειοδότησης είτε του δήμου (δημόσια κτίρια) είτε ιδιωτών (πολυκατοικίες). Το μπετόν δεν μπορούμε να το διορθώσουμε χωρίς να γκρεμίσουμε, τα γκράφιτι και την αφισοκόλληση όμως μπορούμε». ☛ Αίσθηση προκάλεσε το άρθρο των Γιάννη Πανταζόπουλου και Βασίλη Καψάσκη με τίτλο «Αποκλεισμός ή ξεμπρόστιασμα; Τελικά, με ποιον τρόπο πρέπει τα media να αντιμετωπίζουν τους νεοναζί;» που γράφτηκε με αφορμή την προβολή στην Αθήνα του αμφιλεγόμενου ντοκιμαντέρ Τα κορίτσια της Χρυσής Αυγής. Σχολιάζει, μεταξύ άλλων, ο Γράφων: «Την αλήθεια για την περίεργη ησυχία γύρω από τη Χ.Α. τη λέει ο Κωστής Παπαϊωάννου και αφορά την “ανοιχτή επιβουλή κατά του πολιτεύματος”. Όλες οι πράξεις των χρυσαυγιτών είναι είτε τρόπος για την αλλαγή του πολιτεύματος είτε δείχνουν παντελή έλλειψη σεβασμού στο πολίτευμα. Ό,τι κάνουν είναι συνάρτηση της έλλειψης σεβασμού στο πολίτευμα. Αλλά το πολίτευμα δεν το επιβουλεύονται μόνο οι χρυσαυγίτες. Στην Ελλάδα υπάρχει ένα τεράστιο ποσοστό που είτε άμεσα είτε έμμεσα είναι κατά της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, κατά

του κράτους δικαίου με διαχωρισμό εξουσιών. Στην Ελλάδα, όσον αφορά τον σεβασμό στο πολίτευμα, υπάρχει ένα τεράστιο ποσοστό ομοϊδεατών των χρυσαυγιτών που είτε έχουν απλώς άλλο target group εχθρών είτε δεν είναι τόσο φανατικοί της βίας». ☛ Η Μαρίνα Πετρίδου και ο Πάρις Ταβιτιάν επισκέφθηκαν «Μια αυτάρκη οικο-κοινότητα που ζει σε ένα μαγικό κτήμα στην Ανάβυσσο». Ο byronwilliams επισημαίνει: «Κυκλική οικονομία, αειφορική καλλιέργεια και ανθεκτικές οικο-κοινότητες δεν είναι απλώς μια τάση από το ’60 αλλά μια βιώσιμη εναλλακτική υψηλής προστιθέμενης αξίας. Μια ένσταση μόνο στο θέμα της αυτάρκειας: από τη στιγμή που βασίζονται σε υποδομές κοινής ωφέλειας (νερό, ηλεκτρισμό, επικοινωνίες, οδικό δίκτυο) δεν είναι απόλυτα αυτάρκεις, εξαρτώνται από το κράτος. Το ίδιο ισχύει και για την ιδιοκτησία τους, που και πάλι το κράτος την προστατεύει. Σε κάθε περίπτωση, χίλιες φορές καλύτερα μια φάρμα στην Ανάβυσσο από ένα καζίνο στο Ελληνικό». ☛ Απολαυστική ήταν η στήλη του Δημήτρη Πολιτάκη στο προηγούμενο τεύχος, ο οποίος, με αφορμή τις πασχαλινές διακοπές μοιράστηκε «Αναμνήσεις από το Ρομίλντα», το θρυλικό πλοίο του στόλου του Αγούδημου. Ο Μαύρος Γάτος θυμάται: «Δεν έχτισα σπίτι, δεν πάντρεψα κόρη, αλλά, εκτός από ταξίδι με πλοίο του Αγούδημου, τις δεκαετίες ’80-’90 οργώναμε το Αιγαίο και με πλοία του Βεντούρη και του Αγαπητού. Για τα πλοία του τελευταίου ίσχυε το ρητό: “Όλοι οι καλοί χωράνε (αλλά και κάμποσοι κακοί)”. Δεν είμαι σίγουρος ότι ξέρω τι πάει να πει ζωή, ήταν όμως φανταστικά τα καλοκαίρια εκείνη την εποχή. Και δεν είναι μονάχα ότι έχω γκριζάρει για τα καλά και απλώς νοσταλγώ αρκετά στοιχεία εκείνης της εποχής...». ☛ «Αμέριμνοι και παρανοϊκοί» ονομαζόταν το άρθρο περί φιλελευθερισμού του Νικόλα Σεβαστάκη. Ο Spyroumel αναφέρει: «Μία ακόμα όμορφη άποψη. Δεν μπορώ να μην κατατάξω τις διαφορετικές ποιότητες των φιλελευθερισμών ανά χώρα/κουλτούρα/πολιτισμό. Δηλαδή στη Χ χώρα ο φιλελευθερισμός δεν επιθυμεί να δει ότι υπάρχουν άλλες απόψεις και να δώσει χώρο, με αποτέλεσμα τμήματα πληθυσμού και πολίτες να θεωρούνται extremists. Στην Ψ χώρα ίσως να μη θέλουν να δουν ότι ενώ υπάρχει το κακό, όλοι ζούμε ειρηνικά. Στην Ω χώρα υπάρχουν φιλελεύθεροι, όπως τους διαβάζουν στα βιβλία, αλλά οι τοπικές προσλαμβάνουσες δεν έχουν καμία σχέση με τον φιλελευθερισμό κ.ο.κ. Ως άσκηση μου αρέσει ο τρόπος που το προσεγγίσατε».

free press Eβδομαδιαίος οδηγός της Αθήνας. Κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη.

19.4.18 – lifo

3

ΣΤΗΛΕΣ

Index 558

ΣΤΗ ΣΚΙΑ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΠΟΥ ΛΊΜΝΑΖΕΙ

σελ. 6

ΤΡΕΙΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΈΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΈΣ ΚΑΤΟΙΚΊΕΣ ΤΗΣ ΠΛΆΚΑΣ

σελ. 8

από τη βασιλικη σιουτη

από τον γιάννη πανταζόπουλο

ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΡΆΤΕΙΑ ΤΟΥ ΘΡΆΣΟΥΣ

σελ. 10

Ο ΕΜΦΎΛΙΟΣ ΩΣ ΕΦΑΡΜΟΓΉ ΠΆΣΗΣ ΧΡΉΣΕΩΣ

σελ. 10

από τον νικόλα σεβαστάκη

από τον δημήτρη πολιτάκη

σελ. 12

ΑΝΑΖΗΤΏΝΤΑΣ ΜΙΑ ΟΥΤΟΠΊΑ

από τον ανδρέα λουκάκο

Ο ΠΟΠΆΙ ΣΤΟ ΠΆΡΤI ΤΩΝ SUNRISE ΣΤΟ REX

σελ. 15

από τον σπυρο σταβερη

www.lifo.gr ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. ΒOΥΛΗΣ 22, 105 63 ΑΘΗΝΑ T 210 3254 290 F 210 3249 785 info@lifo.gr

εκδοτης

Στάθης Τσαγκαρουσιάνος γενικός διευθυντής Μιχάλης Μιχαήλ εμπορική διεύθυνση Δήμητρα Πασομένου (dpaso@lifo.gr) διευθυντής lifo.gr Θανάσης Χαραμής διευθυντής mikropragmata.lifo.gr Άρης Δημοκίδης διευθυντής εντυπης εκδοσης Τάσος Μπρεκουλάκης σύμβουλος σχεδιασμού Γιάννης Καρλόπουλος αrt director Χρήστος Τζοβάρας –––––– ε μπο ρικο τμημα διεύθυνση διαφημισησ lifo.gr Βίκυ Καλαντζή (vkalantzi@lifo.gr)

ΘΕΜΑΤΑ

διευθυντής ελευθερησ αγορασ Κώστας Μαντάς (kmantas@lifo.gr) senior advertising manager Βάλλη Παπαϊωάννου (vpapaioannou@lifo.gr) digital advertising coordinator Ελένη Γκοβάτσου (eleni@lifo.gr) yπεύθυνoi διαφήμισης direct market Γιώργος Λυκουργιώτης (likourgiotis@lifo.gr), Ισιδώρα Γενούζου (isidora@lifo.gr), Κωνσταντίνα Τριανταφύλλου (ktriantafyllou@lifo.gr)

NEA MOΔΑ

yποδοχή διαφήμισης & συντονισμός Ξένια Στασινοπούλου (xenia@lifo.gr) –––––– ψηφιακή ανάπτυξη/προγραμματισμός lifo.gr Αγγελική Βαξάλη, Άγγελος Παπαστεργίου, Σπύρος Γκατζούνας –––––– συν ταξη αρχισυνταξία Αλέξανδρος Διακοσάββας, Βασίλης Καψάσκης

ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ σελ. 19

39' ΜΕ ΤΗ

ΜΑΡΙΑ ΝΑΥΠΛΙΩΤΟΥ

14 ΜΕΡΗ ΓΙΑ

ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΛΑ ΣTA

σελ. 38 απο τη lifoteam 4 lifo – 19.4.18

ΑΘΗΝΑΊΟΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΆΔΑΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

σελ. 13

συντακτικη ομαδα Κυριάκος Αθανασιάδης, Θοδωρής Αντωνόπουλος, Λουίζα Αρκουμανέα, Αναστασία Γαλάνη, Δημήτρης Καβατζικλής, Ευθύμης Κάλφας, Άγγελος Κλειτσίκας, Μερόπη Κοκκίνη, Κατερίνα Κοντίνη, Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, Μαρία Κοφού, Γιάννης Κωνσταντινίδης, Ανδρέας Λουκάκος, Τάσος Μελεμενίδης, Εύη Μαλλιαρού,Τίνα Μανδηλαρά, Νίκη Μηταρέα, Πάνος Μιχαήλ, Γλυκερία Μπασδέκη, Γιάννης Παπαϊωάννου, Γιάννης Πανταζόπουλος, Σταυρούλα Παπασπύρου, Γεωργία Παπαστάμου, Μαρία Παππά, Χρήστος Παρίδης, Μαρία Πετειναράκη, Μαρίνα Πετρίδου, Δημήτρης Πολιτάκης, Φιλιώ Ράγκου, Πάνος Σάκκας, Ειρήνη Σαρλή-Θεοφυλακτοπούλου, Νικόλας Σεβαστάκης, Βασιλική Σιούτη, Γιώργος Σπύρου, Κορίνα Φαρμακόρη, Λένα Φουτσιτζή, Ελένη Ψυχούλη, aNameToCome υπεύθυνη social media Χριστίνα Γαλανοπούλου –––––– φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης, Πάρις Ταβιτιάν, Freddie f. Αναστασία Βουτυροπούλου, Γιώργος Αδάμος ατελιέ αssistant Art Director Rinétta Koskinidou διαμόρφωση ψηφιακής εκδοσης Νινέττα Γιακιντζή, Μαρούσα Θωμά

ΧΡΉΣΤΟΣ ΑΦΡΟΥΔΆΚΗΣ Ο διεθνής πολίστας αφηγείται τη ζωή του.

σελ. 16

διόρθωση κειμένων Μαρία Δρουκοπούλου, Μπέτυ Σπανοπούλου –––––– λογιστηριο οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Άλκηστις Γκούμα, Βασίλης Κοτρωνάκης διανομή Άκης Ιωάννου γραμματεία Βιβή Ανδριανάτου –––––– κωδικος εντυπου 7639

παρακαλουμε

ανακυκλωστε

19.4.18 – lifo

5

TalkoftheTown

EUROKINISSI

19-25 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2018

ΣΤΗ ΣΚΙΆ ΜΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΊΑΣ ΠΟΥ ΛΙΜΝΆΖΕΙ

απ ο τh βα σι λ ι κ η σι ου τη

Πολιτικό7ήμερο

Όλες οι πολιτικές εξελίξεις την εβδομάδα που πέρασε.

6 lifo –

19.4.18

Λιμνάζει η ελληνική οικονομία και θα λιμνάζει για καιρό, απ’ ό,τι φαίνεται. Αυτό λέει στην ουσία το ΔΝΤ με την αναθεώρηση προς τα κάτω στην οποία προέβη για τους ρυθμούς ανάπτυξης της χώρας, αφού χαμηλώνει την ανάπτυξη στο 2% για το 2018 από το 2,6% που ήταν η προηγούμενη πρόβλεψη. Εξίσου απαισιόδοξες είναι οι προβλέψεις του και για το 2019, που προβλέπει ανάπτυξη στο 1,8%, και στο 1,9% για το 2023. Σύμφωνα με τους περισσότερους οικονομολόγους, με μια τόσο αναιμική ανάπτυξη, η ελληνική οικονομία δεν πρόκειται να ξεκολλήσει και κανένα αισιόδοξο σενάριο για το μέλλον της χώρας δεν είναι δυνατό. Τα νούμερα αυτά, αν δεν ανατραπούν, στην ουσία περιγράφουν μια οικονομία που δεν πάει πουθενά. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση, που δεν δείχνει να προβληματίζεται ιδιαιτέρως, είναι από φιέστα σε φιέστα. Είναι χαρακτηριστικός ο πανηγυρικός τόνος που έδωσαν στο περιφερειακό αναπτυξιακό συνέδριο στη Ρόδο, όπου μεταφέρθηκαν δεκάδες υπουργοί και γενικοί γραμματείς, συνοδεία εκατοντάδων κομματικών στελεχών, μετακλητών και συμβούλων, θυμίζοντας εποχές Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης, προ μνημονίων. Την ίδια ώρα που η κομματική νομενκλατούρα του ΣΥΡΙΖΑ κατέλυε στο Rodos Palace Hotel, τα ΜΑΤ που θα καταργούσαν χτυπούσαν ανηλεώς τους διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους για να δηλώσουν την αντίθεσή τους στον πόλεμο της Συρίας. Τα στελέχη της κυβέρνησης δεν έκρυβαν την ικανοποίησή τους και για έναν ακόμη λόγο αυτή την εβδομάδα, κι αυτός ήταν οι φιλοφρονήσεις του Αμερικανού πρέσβη Τζέφρι Πάιατ, ο οποίος δήλωσε ότι οι ελληνοαμερικανικές σχέσεις είναι στο καλύτερο σημείο από ποτέ. Την εβδομάδα αυτή υπήρξαν πολλές καταγγελίες δημοσιογράφων για κυβερνητικές παρεμβάσεις και λογοκρισία. Πρώτα ήταν οι δημοσιογράφοι της ΕΡΤ, οι οποίοι, σε ανακοίνωση που εξέδωσαν μετά από συνέλευση που πραγματοποίησαν, ανέφεραν, μεταξύ άλλων, ότι ανησυχούν «για τα φαινόμενα παρακμής, απαξίωσης, πολιτικών παρεμβάσεων και συνδιοίκησης», τα οποία τους γυρίζουν πολλά χρόνια πίσω και «είναι ξένα με έναν σύγχρονο ραδιοτηλεοπτικό φορέα». Το δεύτερο κρούσμα αφορούσε –σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύτηκαν αρχικά στο mediatvnews και φαίνεται ότι επιβεβαιώνονται– δημοσιογράφο του ραδιοφώνου της ΕΡΤ που υπέβαλε παραίτηση από το ρεπορτάζ της, καταγγέλλοντας ότι η διοίκηση το ανέθεσε σε άλλον δημοσιογράφο, επειδή αυτό ήταν απαίτηση κορυφαίου υπουργού της κυβέρνησης. Υπήρξε και τρίτο κρούσμα όμως, το οποίο προκάλεσε την αντίδραση της ΕΣΗΕΑ, και αυτό ήταν ο αποκλεισμός δημοσιογράφου του Σκάι από την ενημέρωση του υπουργείου Υποδομών με εντολή του υπουργού Χρ. Σπίρτζη. Σύμφωνα με την καταγγελία του δημοσιογράφου, η εντολή για αποκλεισμό του δόθηκε εξαιτίας της δυσαρέσκειας του υπουργού για άρθρα του που αφορούν τη δραστηριότητά του σχετικά με τα διόδια στην Περιφέρεια Αττικής, όπου σκοπεύει να πολιτευτεί στις επόμενες εκλογές. Τέλος, ο πρώην Πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ, ο οποίος θεωρείται από τους πλέον αποτυχημένους Προέδρους της χώρας του και έληξε τη θητεία του αγγίζοντας το ναδίρ της δημοτικότητάς του, εξέδωσε βιβλίο στο οποίο αναφέρει και την Ελλάδα. Με την αναφορά αυτή επιχειρεί για άλλη μια φορά να παρουσιάσει τον εαυτό του ως «σωτήρα» της Ευρωζώνης, μέσω της «σωτηρίας» της Ελλάδας που προσπαθεί να πει ότι εκείνος πέτυχε, βάζοντας τον Αλέξη Τσίπρα στον ίσιο δρόμο της δημοσιονομικής αρετής των μνημονίων.

Την ίδια ώρα που η κομματική νομενκλατούρα του ΣΥΡΙΖΑ κατέλυε στο Rodos Palace Hotel, τα ΜΑΤ που θα καταργούσαν χτυπούσαν ανηλεώς τους διαδηλωτές που κατέβηκαν στους δρόμους για να δηλώσουν την αντίθεσή τους στον πόλεμο της Συρίας.

19.4.18 – lifo

7

TalkoftheTown

ΠΛΗΓΕΣ ΤΗΣΑΘΗΝΑΣ

Όλα όσα μας ενοχλούν και πρέπει να αλλάξουν στην Αθήνα. από th lifo team

H Οικία Κ. Παλαμά έχει χαρακτηριστεί ιστορικό διατηρητέο μνημείο. Μια μαρμάρινη πλάκα πάνω από την κύρια είσοδο του σπιτιού αναγράφει: «Στο σπίτι αυτό πέθανε ο εθνικός μας ποιητής Κωστής Παλαμάς στις 27 Φεβρουαρίου 1943».

1

ΤΡΕΙΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΛΕΙΜΜΈΝΕΣ ΙΣΤΟΡΙΚΈΣ ΚΑΤΟΙΚΊΕΣ ΤΗΣ ΠΛΆΚΑΣ

UrbanLife

απ ό το ν γ ι άν νη π αν τα ζ ό π ουλο

Η αδιαφορία της πολιτείας για το κτιριακό απόθεμα του ιστορικού κέντρου της Αθήνας.

8 lifo –

19.4.18

Η Πλάκα είναι η πιο γραφική, ελκυστική, τουριστική, ζωντανή, αρχοντική και ρετρό γειτονιά της Αθήνας. Ανήκει στις συνοικίες της πρωτεύουσας που σε συνεπαίρνουν από τις πρώτες βόλτες που θα κάνεις. Ένα από τα βασικά της χαρακτηριστικά είναι ο αρχιτεκτονικός πλούτος που βλέπεις στα μικρά σοκάκια της. Μεταπολεμικά, τα κτίσματα της Πλάκας κρίθηκαν διατηρητέα στο σύνολό τους, με αποτέλεσμα η συγκεκριμένη γειτονιά να αποτελεί τη μοναδική συνοικία της Αθήνας όπου μπορεί κάποιος να δει σε τέτοια έκταση την πόλη όπως ήταν πριν από 100 χρόνια. Κάθε βόλτα στη γοητευτική γειτονιά του κέντρου αποτελεί ένα μοναδικό ταξίδι στο πέρασμα των αιώνων. Σου προσφέρει διαδρομές που σε οδηγούν σε μια διαφορετική καθημερινότητα της αττικής γης, όπου διακρίνεις σημεία στα οποία, όταν σου το επιτρέψουν οι σύγχρονοι ρυθμοί ζωής, έχεις τη δυνατότητα να παραμείνεις αρκετή ώρα και να εκτιμήσεις τη σπουδαία αρχιτεκτονική ιστορία της περιοχής. Όμως τα περισσότερα απ’ αυτά τα κτίρια παραμένουν ερειπωμένα, όπως οι τρεις κατοικίες που παρουσιάζουμε σήμερα, χωρίς καμία πρωτοβουλία για αξιοποίησή τους. Ουσιαστικά, αποτυπώνεται σε μεγάλο βαθμό η αδιαφορία της πολιτείας για το κτιριακό απόθεμα του ιστορικού κέντρου της Αθήνας καθώς και η αισθητική υποβάθμιση της πόλης. Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κτίσματα της Πλάκας βρίσκεται στη γωνία των οδών Σχολείου και Επιχάρμου, πίσω από το 1ο Πειραματικό Γυμνάσιο. Πρόκειται για την Οικία Τσωρτς, ένα κτίσμα της οθωμανικής εποχής του 17ου αιώνα, που ανήκε στον στρατηγό και ένθερμο φιλέλληνα από την Ιρλανδία σερ Ρίτσαρντ Τσωρτς. Το αξιοπρόσεκτο αυτό σπίτι σώζεται από την εποχή της Τουρκοκρατίας και αρχικά ήταν στην ιδιοκτησία του Άγγλου ιστορικού της Επανάστασης του 1821 Τζορτζ Φίνλεϊ. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε και έζησε εκεί μέχρι τα βαθιά γεράματά του ο Ρίτσαρντ Τσωρτς. Σήμερα, αν εξαιρέσουμε τα γκράφιτι που καλύπτουν το εξωτερικό του, θυμίζει πύργο, διαθέτοντας πολλά μικρά παράθυρα καθώς και μια ιδιόρρυθμη καμινάδα, δείγμα της οθωμανικής αρχιτεκτονικής. Αναμφίβολα, είναι μια σπουδαία αρχοντική κατοικία της προεπαναστατικής περιόδου, ενώ κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας η κατοικία αυτή λειτούργησε και ως αστυνομικό φυλάκιο των Τούρκων. Αξίζει να επισημάνουμε ότι ονομάστηκε Πύργος Τσωρτς επειδή ο αρχιστράτηγος των ελληνικών δυνάμεων στην Επανάσταση έμεινε σε αυτό το σπίτι ως τον θάνατό του στις 8 Μαρτίου 1873. Αργότερα, σύμφωνα με αφηγήσεις των κατοίκων της περιοχής, το κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως ιδιωτικό σχολείο, ως χώρος αποθήκης, βιοτεχνία, ακόμη και ως συνεργείο αυτοκινήτων. Προχωρώντας προς την Αρχαία Αγορά, στέκομαι σε ένα από τα παλιότερα και ωραιότερα σπίτια της περιοχής, την πρωθυπουργική οικία του Ιωάννη Κωλέττη επί της οδού Πο-

λυγνώτου 13. Το σπίτι αυτό προκαλεί αμέσως το ενδιαφέρον του περιπατητή, αφού στην πρόσοψή του διακρίνεται μια επιβλητική πήλινη γυναικεία μορφή. Το κτίσμα ανοικοδομήθηκε το 1860 και αποτελείται από ισόγειο, πρώτο όροφο και δώμα σε μια συνολική δομημένη επιφάνεια που αγγίζει τα 500 τ.μ. Επίσης, περιλαμβάνει και ένα ισόγειο βοηθητικό κτίσμα. Στον εντυπωσιακό κήπο μπορεί κανείς να θαυμάσει τα αιωνόβια δέντρα και στην πίσω πλευρά τη μοναδική θέα προς την Ακρόπολη. Σήμερα, η κατοικία Κωλέττη παραμένει ερειπωμένη και αφημένη στην τύχη της, παρά τις εξαγγελίες για αναστηλωτικές εργασίες προκειμένου να στεγάσει είτε το Αρχείο Καβάφη είτε το Αρχείο Αναστηλωτικών Επεμβάσεων της Ακρόπολης. Σε ένα άλλο σημείο της περιοχής, πολύ κοντά στον Ναό του Ολυμπίου Διός, ειδικότερα στον αριθμό 5 της οδού Περιάνδρου, προβάλλει ένα διώροφο κτίσμα το οποίο, όπως μας ενημερώνει η σχετική επιγραφή, φιλοξένησε κάποτε την οικογένεια του Κωστή Παλαμά έως τον θάνατό του στις 27 Φεβρουαρίου 1943. Το κτίριο αυτό οικοδομήθηκε τη δεκαετία 1920-1930, ενώ ακόμα και στη σημερινή του μορφή θυμίζει τις ένδοξες εποχές των νεοκλασικών σπιτιών του Μεσοπολέμου που κοσμούσαν τον αστικό ιστό της πρωτεύουσας. Τα στοιχεία του κλασικισμού είναι εμφανέστατα καθώς και τα νεωτερικά κιγκλιδώματα στις όψεις των συμπαγών μπαλκονιών. Ο μεγάλος Έλληνας ποιητής μετακόμισε εκεί και μοιράστηκε το κτίσμα με άλλους ενοίκους, όταν του έκαναν έξωση από το προηγούμενο σπίτι του, στην οδό Ασκληπιού 3. Ο ίδιος, όπως δήλωνε, θεωρούσε τον εαυτό του ξένο στο σπίτι της οδού Περιάνδρου, που επέδρασε αρνητικά στον ψυχισμό του. Ωστόσο, η διώροφη κατοικία εξακολουθεί να θεωρείται ιστορικό ορόσημο της περιοχής, αφού εδώ έγραψε πολλά από τα έργα του και, φυσικά, σε αυτό το στενάκι συνέρρευσε πλήθος κόσμου προκειμένου να συμμετάσχει στην κηδεία του, η οποία μετατράπηκε σε αντιπολεμική φωνή διαμαρτυρίας εναντίον της γερμανικής κατοχής. Αν, λοιπόν, συνυπολογίσουμε ότι σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της διαΝΕΟσις το ποσοστό των κενών κτιρίων που καταγράφηκε στο κέντρο της Αθήνας ανέρχεται σε περίπου 25%, διαπιστώνουμε ότι η ανεπάρκεια του κρατικού μηχανισμού στο θέμα των εγκαταλελειμμένων κατοικιών είναι οφθαλμοφανής, ένα πρόβλημα που παραμένει άλυτο. Ειδικότερα σε μια εποχή τουριστικής άνθησης, θα ανέμενε κανείς ότι θα υπήρχε αναπτυξιακός σχεδιασμός για περαιτέρω αξιοποίηση εκ μέρους των Αρχών, όχι εικόνες παρακμής και εγκατάλειψης. Αν αυτές οι τρεις κατοικίες είχαν συντηρηθεί και ανακαινιστεί, θα είχαν μετατραπεί σε κομβικές τοποθεσίες της αστικής γεωγραφίας της πόλης, αναβαθμίζοντας κατά πολύ τον ενεργητικό ρόλο της συλλογικής μνήμης της πρωτεύουσας.

ποδηλατόδρομος και πεζοί O μεγάλος

ποδηλατόδρομος που οδηγεί από το Γκάζι στο Φάληρο και καταλήγει στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος είναι ο μοναδικός που υπάρχει στο κέντρο της Αθήνας και στα νότια προάστια. Αν και υπάρχει αρκετός χώρος για τους πεζούς, οι περισσότεροι διαβάτες συνηθίζουν να περπατούν κατά μήκος του, αδιαφορώντας για τους διερχόμενους ποδηλάτες. Και δεν είναι μόνο θέμα έλλειψης σεβασμού απέναντι σε όσους προτιμούν τα δίκυκλα για τις μετακινήσεις τους στην πόλη αλλά και ζήτημα ασφάλειας.

2

ταμπέλες και φανάρια Στην αρχή της

λεωφόρου Βουλιαγμένης, στη διασταύρωση με την οδό Βούρβαχη, το φανάρι για τους πεζούς μισοκρύβεται πίσω από την ταμπέλα που δείχνει τον δρόμο για την Ακρόπολη. Αν είσαι τουρίστας, είσαι τυχερός, γιατί ξέρεις ότι βρήκες τον δρόμο σου για το διασημότερο ελληνικό μνημείο. Αν, πάλι, είσαι πεζός και θες απλώς να περάσεις με ασφάλεια τη διάβαση, θα πρέπει να εξασκήσεις λίγο παραπάνω την παρατηρητικότητά σου.

3

κλαδεμένα δέντρα Οδός Μυκόνου στην

Ηλιούπολη, Παρασκευή απόγευμα. Έξω από δημοτικό σχολείο υπάρχουν πεταμένα κλαδιά και φύλλα μετά το κλάδεμα των δέντρων και, όπως είναι δυστυχώς αναμενόμενο, δεν έχει κινητοποιηθεί κανείς από τους αρμόδιους για να τα συλλέξει. Δευτέρα πρωί, τα σχολεία έχουν ανοίξει και τα κλαδιά βρίσκονται ακόμα εκεί, μπλοκάροντας το πεζοδρόμιο και μέρος του δρόμου κι έχοντας διασκορπιστεί.

Στείλτε μας τις δικές σας ιστορίες στο loveathens@lifo.gr

H VODAFONE ΟΡΑΜΑΤΊΖΕΤΑΙ ΈΝΑ ΜΈΛΛΟΝ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΌ ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΊΚΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΈΟΥΣ Η Vodafone αναλαμβάνει δράση, επιδιώκοντας να συμβάλει σε μια καλύτερη ποιότητα ζωής σήμερα και μελλοντικά. Με μια ισχυρή δέσμευση στις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης, επενδύει σε τεχνολογίες αιχμής και υπηρεσίες και υποστηρίζει τους πελάτες και τις τοπικές κοινωνίες στις οποίες δραστηριοποιείται για τη διαμόρφωση ενός καλύτερου μέλλοντος.

Μ

έσα από πολιτικές, μακροχρόνια προγράμματα και σύγχρονες δράσεις για τη βιώσιμη ανάπτυξη η Vodafone δίνει προτεραιότητα στην ενδυνάμωση των γυναικών, στην απασχόληση των νέων και στην ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους, στο περιβάλλον και στη στήριξη της κοινωνίας. Οι πυλώνες αυτοί που συνθέτουν τη στρατηγική Βιώσιμης Ανάπτυξης της Vodafone εναρμονίζονται και με τους 17 Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης του ΟΗΕ. Σύμφωνα με τη διευθύντρια Εταιρικών Σχέσεων της Vodafone Ελλάδας, Νικόλ Ιωαννίδη: « Έχουμε ένα ξεκάθαρο όραμα για τη συμβολή μας στη βιώσιμη ανάπτυξη. Θέλουμε, μέσα από τα προϊόντα μας και τις υπηρεσίες μας, να λειτουργούμε ως καταλύτης για την οικονομική ανάπτυξη, να προωθούμε την ισότητα, να ενδυναμώνουμε τους πελάτες μας και την κοινωνία. Προσδοκία της Vodafone είναι να συμβάλει με τις τεχνολογίες της στη δημιουργία ενός καλύτερου αύριο και στην προαγωγή μιας καλύτερης ζωής σήμερα. Η δέσμευση αυτή αποτυπώνεται στις σχέσεις που αναπτύσσει η Vodafone με όλους τους κοινωνικούς της συμμετόχους. Λειτουργούμε με διαφάνεια και μιλάμε ανοιχτά για θέματα που αφορούν την εταιρεία μας ή απασχολούν την κοινωνία σήμερα. Παίρνουμε ενεργό θέση για την ισότητα και τη διαφορετικότητα. Φροντίζουμε να διατηρούμε ένα εργασιακό περιβάλλον όπου όλοι θα έχουν ίσες ευκαιρίες, θα βρουν στήριξη για την καριέρα και την προσωπική τους ζωή. Και είμαστε αισιόδοξοι για τη θετική επίδραση της τεχνολογίας των τηλεπικοινωνιών στη διαμόρφωση ενός συναρπαστικού μέλλοντος για όλους μας».

ΕΝΔΥΝΆΜΩΣΗ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΏΝ

Νικόλ Ιωαννίδη, διευθύντρια Εταιρικών Σχέσεων της Vodafone Ελλάδας Περισσότερες πληροφορίες στο vodafone.gr/sustainability

Η Vodafone εστιάζει στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες σήμερα στη χώρα μας και στηρίζει προσπάθειες για την ενίσχυση του ρόλου τους στην οικονομική και κοινωνική ζωή. Στο πλαίσιο αυτό, η εταιρεία έχει υιοθετήσει πολιτικές ίσων ευκαιριών για τις γυναίκες που εργάζονται σε αυτήν και στηρίζει διεθνείς πρωτοβουλίες που συμβάλλουν στην άμβλυνση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν σε σχέση με την εκπαίδευση, την υγεία, την ασφάλεια αλλά και την εργασία. Η Vodafone έχει δεσμευτεί για την αύξηση του ποσοστού γυναικών που απασχολούνται σε διοικητικές θέσεις στην εταιρεία, καθώς και για την ενίσχυση των δεξιοτήτων ή των ευκαιριών επαγγελματικής τους εξέλιξής. Παράλληλα, έχει θεσπίσει 16 εβδομάδες πλήρως αμειβό-

μενης άδειας για όλες τις γυναίκες που εργάζονται στην εταιρεία, επιπλέον της νόμιμης άδειας λοχείας. Φέτος η Vodafone καινοτόμησε για άλλη μια φορά, ανακοινώνοντας μια πρωτοποριακή πολιτική πατρότητας με επιπλέον 10 μέρες άδειας για τους νέους πατέρες, ώστε να σταθούν δίπλα στην οικογένειά τους σε αυτή την πολύ όμορφη αλλά και πολύ απαιτητική στιγμή της ζωής τους. Παράλληλα, η Vodafone στην Ελλάδα συμμετέχει σε μια σειρά από προγράμματα του Ομίλου Vodafone που έχουν ως στόχο την ενδυνάμωση της γυναίκας, όπως το πρόγραμμα ReConnect, το οποίο έχει σχεδιαστεί για να υποστηρίξει ταλαντούχες γυναίκες που έχουν εγκαταλείψει την αγορά εργασίας από 1 έως 5 χρόνια και θα ήθελαν να επιστρέψουν στην εργασία με καθεστώς πλήρους απασχόλησης ή σε ευέλικτη βάση.

ΣΤΉΡΙΞΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗΣ ΤΩΝ ΝΈΩΝ ΚΑΙ ΑΝΆΠΤΥΞΗ ΔΕΞΙΟΤΉΤΩΝ Η Vodafone επενδύει στους νέους και δημιουργεί ευκαιρίες για την απόκτηση επαγγελματικής εμπειρίας, την είσοδό τους στην αγορά εργασίας και την εκκίνηση της επαγγελματικής τους δραστηριότητας. «Φέτος αναλάβαμε μια μοναδική διεθνή πρωτοβουλία με στόχο να βοηθήσουμε τους νέους να σχεδιάσουν το μέλλον τους στον ψηφιακό κόσμο. Έτσι, σε συνεργασία με ειδικούς (ψυχολόγους, συμβούλους σταδιοδρομίας), αναπτύξαμε ένα καινοτόμο ψηφιακό εργαλείο, το Future Jobs Finder (https://futurejobsfinder.vodafone.com/). Μέσα από μια σειρά σύντομων ψυχομετρικών tests, οι χρήστες μπορούν να εντοπίσουν τις δεξιότητές τους και να ανακαλύψουν τις κατάλληλες για εκείνους θέσεις εργασίας. Επίσης, το Future Jobs Finder τους δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης σε πλατφόρμες εκπαίδευσης σε ψηφιακές δεξιότητες, με πολλά από τα προσφερόμενα μαθήματα να είναι δωρεάν» τόνισε η κ. Νικόλ Ιωαννίδη. Πέρα από αυτή την πρωτοβουλία, η Vodafone εφαρμόζει μια σειρά από προγράμματα ενδυνάμωσης των νέων. Για παράδειγμα, μέσω του προγράμματος Discover, η εταιρεία δίνει την ευκαιρία σε νέους να εργαστούν στη Vodafone και να γνωρίσουν τον δυναμικό χώρο της τεχνολογίας. Το διετές πρόγραμμα απευθύνεται σε απόφοιτους ή τελειόφοιτους μεταπτυχιακών σπουδών και τους παρέχει τη δυνατότητα να γνωρίσουν διαφορετικά τμήματα της εταιρείας. Μετά την ολοκλήρωση του Discover και μέσω του προγράμματος Columbus τους δίνεται η δυνατότητα να αναλάβουν έναν διευρυμένο ρόλο σε χώρα του εξωτερικού.

19.4.18 – lifo

9

Ο ΕΜΦΎΛΙΟΣ ΩΣ ΕΦΑΡΜΟΓΉ ΠΆΣΗΣ ΧΡΉΣΕΩΣ

ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΡΆΤΕΙΑ ΤΟΥ ΘΡΆΣΟΥΣ

Μετά την κωμική απόπειρα κατεδάφισης του αγάλματος Τρούμαν, οι αντιδράσεις των «φιλελεύθερων» νεο-εθνικοφρόνων. Άλλη μια μέρα, δηλαδή, που δεν ήξερες από πού να φυλαχτείς σ’ αυτήν τη χώρα.

α π ό τ ο ν ν ι κ όλ α σεβαστάκ η

ΔεύτερεςΣκέψεις 10 lifo –

19.4.18

α π ό τ ον δ ημήτ ρ η π ολι τά κη

Λέμε συχνά ότι το θράσος είναι ένα είδος παραστρατημένου θάρρους. Μια παιδική ασθένεια της τόλμης και της παρρησίας. Με κάτι τέτοια λογοπαίγνια, όμως, αθωώνουμε στάσεις που συνδυάζουν την αφέλεια και την ωμή ιδιοτέλεια. Στάσεις που συναντούμε γύρω μας και κάποιες φορές και μέσα μας – λίγοι είναι άλλωστε αυτοί που αντέχουν να ξύσουν τη σκουριά που έχει σωρεύσει ο χρόνος εντός τους και να παραδεχτούν: «ναι, έχω πει ουρανομήκεις ανοησίες ή έχω συμπεριφερθεί απαράδεκτα εδώ κι εκεί». Διότι από μια άποψη το θράσος δεν έχει καμία σχέση με το θάρρος και ας αφήσουμε στην άκρη τα ετυμολογικά παιχνίδια. Δεν είναι μια εκτροπή ή μια στρεβλή εκδοχή θάρρους αλλά κάτι πολύ κοντά στη δειλία, στην πάση θυσία συντήρηση μιας αρχικής πόζας απ’ την οποία δεν τολμάμε να αποσπαστούμε. Αν, για παράδειγμα, παραδεχτώ πως εκστόμισα μια τεράστια ανοησία, φοβάμαι ότι θα χάσω σε αξιοπιστία στο κοινό. Όλοι, έτσι, πρέπει να δείχνουν στο κοινό τους, στο όποιο κοινό τους, ότι παραμένουν αμετακίνητοι. Να υπερθεματίζουν κιόλας (να το θράσος). Να μη φανεί ότι υποχώρησαν κάπου, αλλά ότι το πολύ-πολύ έκαναν κάποιον τακτικό ελιγμό. Να μην έρθουν σε κόντρα με το πλήθος και τις διάφορες ταυτότητες (ποδοσφαιρικές, πολιτικές κ.λπ.) για να μην εισπράξουν οργή ή απογοήτευση. Σκέφτομαι, επομένως, εδώ ότι αυτός ο Άρης Φωκάς του κόμματος Λεβέντη που δεν αισθάνθηκε καμιά ανάγκη να επανορθώσει για το σύνθημα «να καεί, να καεί η πουτάνα η Βουλή», αυτός ο βουλευτής μας είναι ακραία εκδοχή μιας μπανάλ στάσης. Το θέμα δεν εντάσσεται απλώς στην κλασική ψηφοθηρία ή στις πελατειακές σχέσεις παραδοσιακού χαρακτήρα. Έχει να κάνει με την τεχνική να προσαρμόζεται κανείς σε μια κοινωνία που δείχνει χαλαρότητα απέναντι στην παραβίαση των κανόνων. Μια κοινωνία που κολακεύεται ότι υποδέχεται τις παρεκκλίσεις από την πολιτική ορθότητα, ενώ απλώς αδιαφορεί για το ακραίο και είναι έτοιμη να το δει ως νόστιμη λεπτομέρεια. Γι’ αυτό άλλωστε σπανίζουν και οι εμπειρίες αληθινής αυτοκριτικής. Αντί γι’ αυτές βλέπουμε κάποιον να αναρωτιέται πάντα γιατί να ζητήσει συγγνώμη. Στην καλύτερη περίπτωση βλέπουμε κάποιες τελετουργίες αυτοκάθαρσης και συγγνώμες δίχως συνέπειες. Για να επιστρέψω στο συγκεκριμένο παράδειγμα του βουλευτή στη Θεσσαλονίκη, το πρόβλημα εδώ, πέρα από τη βλακεία ή την όποια γραφικότητα, είναι ένας ολέθριος πειρασμός: ο πειρασμός να γίνει κανείς αντίλαλος του ακροατηρίου του, φωνή του εκάστοτε «λαού» του. Όλοι όσοι μιλάμε στο κοινό, σε κάποια αίθουσα ή κάποιο δημόσιο βήμα, τον έχουμε νιώσει αυτό τον πειρασμό. Πέρα από την τάση για ταύτιση με το ακροατήριο υπάρχει πάντα και ο φόβος μη συγκρουστούμε με τα αισθήματα των άλλων. Σε τελική ανάλυση, το δύσκολο είναι να αρθρώσεις τα «όχι» σου. Έστω μέσα από την απουσία, την άρνηση συμμετοχής, τη χειρονομία διαχωρισμού. Συχνά, όμως, προτιμούμε κάτι άλλο. Αντί να παρέμβουμε, καθόμαστε και υπομένουμε τα αντικοινοβουλευτικά και συνωμοσιολογικά κρεσέντο του συνομιλητή μας. Δεν τον διορθώνουμε ή δεν του φέρνουμε αντιρρήσεις. Περιμένουμε στωικά μέχρι να αλλάξει θέμα ή να βαρεθεί. Άλλοτε ψάχνουμε μια ευκαιρία να φύγουμε με κάποια πρόφαση. Το κάνουν πια όλο και περισσότεροι για να γλιτώσουν το ψυχικό κόστος της αντιπαράθεσης και την ένταση μιας διαφωνίας που, στις περισσότερες των περιπτώσεων, δεν υπάρχει η παραμικρή ελπίδα να τερματιστεί με κάποια «σύνθεση απόψεων». Ξέρουμε, άλλωστε, πως με τον ολοκληρωτισμό και την αντιδημοκρατική ακρότητα δεν υπάρχουν περιθώρια σοβαρού διαλόγου. Αυτή όμως η στάση ψυχικής αυτοπροστασίας και απόσυρσης έχει αφήσει στο απυρόβλητο την επικράτεια του θράσους και της αντιδημοκρατικής αναίδειας. Το ότι λογαριάζουμε, επίσης, διάφορες συμπεριφορές ως γραφικές και αξιογέλαστες παρά ως επικίνδυνες σημαίνει ότι έχουμε πέσει στην παγίδα μιας ψεύτικης ανοχής. Ας το παραδεχτούμε όμως: δεν πρόκειται τόσο για ανεκτικότητα και μεγαθυμία όσο για κόπωση και έλλειψη υπομονής. Ίσως και για προκαταβολική παραίτηση που πιστεύουμε ότι σώζει κάτι από την ηρεμία μας. Είναι, εν τέλει, πολύ δύσκολη η πάλη εναντίον των αντιδημοκρατικών παθών που υποδύονται τα δημοκρατικά. Και ακόμα πιο κουραστικό είναι να αντιμάχεται κανείς την αμάθεια και τις διάφορες εκδοχές κανιβαλισμού. Κάπως έτσι έχουν πολλαπλασιαστεί οι κομφορμιστές και οι καριερίστες του λαϊκισμού. Βουλευτές που αγορεύουν υπέρ της «ομάδας» τους, που δεν ξέρουν τι σημαίνει πολιτική αντιπροσώπευση και κινούνται με το τι πειράζει και μια κουβέντα παραπάνω. Τελικά, αυτό το «τι πειράζει» είναι ο βαθύτερος πυρήνας μιας κανονικής αιμορραγίας. Το νήμα που συνδέει την αμάθεια, τον τυχοδιωκτισμό και την πάση θυσία δημοφιλία. Αυτό είναι το νήμα πρέπει να κοπεί προτού οδηγήσει στα χειρότερα.

ShortCut

Που δεν έχει καμία σχέση με το θάρρος.

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι δεν θα αντιμετώπιζε ανάλογες επιθέσεις το άγαλμα του Αβραάμ Λίνκολν, με το οποίο είχε προτείνει ο δήμαρχος της Αθήνας Δημήτρης Μπέης να αντικατασταθεί ο Τρούμαν, όταν σωριάστηκε μετά από έκρηξη ωρολογιακής βόμβας.

Τα αγάλματα είναι προορισμένα για να χέζουν την κεφαλή τους πουλιά και για να κατουράνε το βάθρο τους σκύλοι, αλλά αυτά είναι κακουχίες της πλάκας για το άγαλμα του Τρούμαν που προχθές επιχείρησαν να κατεδαφίσουν διαδηλωτές για πολλοστή φορά, ενώ μέσα στα χρόνια έχει δεχτεί βομβιστικές επιθέσεις, εικαστικές επεμβάσεις με μπογιές, καθώς και διάφορες αποτυχημένες απόπειρες ακρωτηριασμού των κάτω μελών του. Διαχρονικό σύμβολο του μεταπολεμικού αμερικανικού ιμπεριαλισμού στα κοινωνικοπολιτικά «δρώμενα» της πόλης (η ζωή μου μοιάζει να είναι μεγάλα διαλείμματα μεταξύ των κατά καιρούς εξορμήσεων εναντίον του ανδριάντα που επιμένει να βρίσκεται στη συμβολή των δύο βασιλοφρόνων οδών στο έξω Παγκράτι), συνδέει πλέον πάνω από τρεις γενιές στρατευμένων Ελλήνων κομμουνιστών που οφείλουν να περάσουν κάποια στιγμή και από κει με επιθετικές διαθέσεις, για να ολοκληρώσουν με επιτυχία τα μαθήματα αντι-ιμπεριαλιστικής αγωγής. Αναρωτιόμουν, πάντως, αν κάποιοι από τους προχθεσινούς ενθουσιώδεις διαδηλωτές που επιχείρησαν με βίντσια και τροχούς να ρίξουν το άγαλμα υποκινήθηκαν, εκτός από τα παραδοσιακά αντιαμερικανικά αντανακλαστικά, και από την παρακολούθηση της σειράς ντοκιμαντέρ του Όλιβερ Στόουν The untold History of the United States (υπάρχει, νομίζω, διαθέσιμο στο Netflix), στην οποία ο 33ος Πρόεδρος των ΗΠΑ εμφανίζεται ως ένας από τους μεγάλους «κακούς» της Ιστορίας του 20ού αιώνα. Πρόκειται για μια «εναλλακτική» θεώρηση της μεταπολεμικής κυρίως περιόδου σε δέκα ωριαία επεισόδια, με τον Χάρι Τρούμαν στον ρόλο του ανθρώπου που αντικατέστησε πραξικοπηματικά σχεδόν τον «άγιο» Φραγκλίνο Ρούζβελτ, παραμερίζοντας με παρασκηνιακές διαδικασίες τον προοδευτικό αντιπρόεδρο Χένρι Α. Γουάλας. Σύμφωνα με την αντίληψη του Στόουν και του συνεργάτη του, πανεπιστημιακού καθηγητή Ιστορίας Πίτερ Κούζνικ σ’ αυτό το επικό («καφενειακής» συνωμοσιολογίας κατά τόπους, αλλά πάντα συναρπαστικό και άξιο προσοχής, ειδικά αν σε ιντριγκάρει γενικώς η ιδέα του «τι θα γινόταν αν…») ντοκιμαντέρ που διαχειρίζεται με περίτεχνη μαεστρία στο μοντάζ τόνους αρχειακού υλικού, ο Τρούμαν ευθύνεται όχι μόνο για τις ατομικές βόμβες στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι αλλά και για την επιθετική και (αυτο)καταστροφική εξωτερική συμπεριφορά της υπερδύναμης, όπως διαμορφώθηκε με την κλιμάκωση του Ψυχρού Πολέμου. Αν κάποιος λάβει πληροφορίες για το έργο και το ψυχολογικό προφίλ του Τρούμαν αποκλειστικά από την πραγματεία του Στόουν, θα συμπεράνει ότι ήταν ρατσιστής, βαθιά συμπλεγματικός και διανοητικά ακατάλληλος (όπως, ας πούμε, ο τωρινός Πρόεδρος, καλή ώρα) για το υπέρτατο αξίωμα που κατέλαβε. «Τον κακοποιούσαν τακτικά οι νταήδες του σχολείου, τον αποκαλούσαν “γυαλάκια” και “αδερφούλα” και όταν γύριζε σπίτι κλαίγοντας, η μαμά του τον παρηγορούσε λέγοντάς του να μην ανησυχεί, γιατί η ίδια κορίτσι περίμενε να γεννήσει στη θέση του» αφηγείται με σοβαρότητα ο Στόουν σε ένα από τα πιο αμήχανα κομμάτια ενός ντοκιμαντέρ που επιχειρεί, όχι πάντα επιτυχημένα, να καταδείξει ότι η Ιστορία δεν αποτελεί το αναπόφευκτο αποτέλεσμα της δράσης εγελιανών δυνάμεων ή πανίσχυρων ελίτ αλλά είναι κάτι που συχνά προκύπτει από τις τραγικές συνέπειες της ανθρώπινης μικροπρέπειας. Η ατζέντα (και η μικροπρέπεια εν προκειμένω) όμως φαίνεται να θολώνει και την «ιστορική» ματιά του Αμερικανού σκηνοθέτη, αφού τουλάχιστον ένα από τα βαριά ελαττώματα με τα οποία φορτώνει τον Τρούμαν (αυτό της ρατσιστικής προδιάθεσης) δεν φαίνεται να στέκει, από τη στιγμή που επί της προεδρίας του έληξε επίσημα το καθεστώς φυλετικού διαχωρισμού στον αμερικανικό στρατό. Η τακτική «εργαλειοποίηση», πάντως, του αγάλματος του Αμερικανού Προέδρου δεν φαίνεται να έχει και πολλή σχέση με τα γεγονότα και τις εικασίες που συνδέονται με τον βίο και την πολιτεία του. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι δεν θα αντιμετώπιζε ανάλογες επιθέσεις το άγαλμα του Αβραάμ Λίνκολν, με το οποίο είχε προτείνει ο δήμαρχος της Αθήνας Δημήτρης Μπέης να αντικατασταθεί ο Τρούμαν, όταν σωριάστηκε μετά από έκρηξη ωρολογιακής βόμβας τον Μάρτιο του 1986. Το «σύμβολο» θα παρέμενε πιθανότατα ίδιο και μόνο δεν θα είχαμε ίσως τις προχθεσινές αντιδράσεις «φιλελεύθερων», αντικομμουνιστικών κύκλων που έσπευσαν να πλειοδοτήσουν στην αναβίωση του εμφυλιακού κλίματος που μας δηλητηριάζει απ’ όλες τις πλευρές, αναρτώντας σε κάθε μέσο φωτογραφίες του Χάρι Τρούμαν υπό τον τίτλο «Η Ελλάς ευγνωμονούσα». Άλλη μια μέρα, δηλαδή, κατά την οποία δεν ήξερες από πού να φυλαχτείς σ’ αυτήν τη χώρα.

19.4.18 – lifo

11

TalkoftheTown

ΑΝΑΖΗΤΏΝΤΑΣ ΜΙΑ ΟΥΤΟΠΊΑ

Ζ Α

ούμε σε μια περίεργη εποχή. Ζούμε με έναν αφύσικο τρόπο, αναζητώντας παράλληλα κάτι που αν το σκεφτούμε λογικά, θα καταλάβουμε πως πρόκειται περί ουτοπίας: την ευτυχία. Κοιτώντας γύρω σας, πόσους ανθρώπους μπορείτε να χαρακτηρίσετε ευτυχισμένους; Εσείς πότε νιώσατε τελευταία φορά ευτυχισμένοι; Τι είναι η ευτυχία και τι κάνουμε για να φτάσουμε σε αυτήν; ς σκεφτούμε για λίγο τον σύγχρονο τρόπο ζωής. Ας σκεφτούμε μια μέση μέρα ενός μέσου ανθρώπου σε μια δυτική χώρα. Ας σκεφτούμε ότι ο περισσότερος κόσμος περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του προσπαθώντας να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, να βγάλει τον μήνα. Ας σκεφτούμε τι ποσοστό του πληθυσμού μπορεί να μείνει εκτός εργασίας για μεγάλο διάστημα και να ζήσει με χρήματα που έχει αποταμιεύσει – ελάχιστο. Ας είμαστε ρεαλιστές, ζούμε για να δουλεύουμε.

α π ό τ ο ν ανδρέ α λουκά κο

SweetNothing

Κ

άθε πρωί ξυπνάμε, πλένουμε τα δόντια μας, πίνουμε καφέ και φεύγουμε για τη δουλειά. Κάθε πρωί, εκτός από δύο ημέρες της εβδομάδας, στις οποίες προσπαθούμε να χωρέσουμε όλα αυτά που δεν κάναμε μες στην εβδομάδα ή απλώς να συνέλθουμε από την κούραση του πενθημέρου. Τα Χριστούγεννα και το Πάσχα έχουμε δυο-τρεις μέρες παραπάνω εκτός δουλειάς και όλο τον υπόλοιπο χρόνο γύρω στις είκοσι ημέρες. Ζούμε με απίστευτο στρες, έχουμε μια συνεχόμενη ένταση, ένα άγχος να ανταποκριθούμε σε πολλούς ταυτόχρονους ρόλους μια δύσκολη οικονομικά περίοδο, ζούμε με έναν τρόπο αφύσικο που θεωρούμε κανονικότητα. Θεωρούμε κανονική ζωή το κυνήγι της ουράς μας, το τρέξιμο μέσα στη ρόδα. Θεωρούμε νορμάλ το ότι ζούμε μέσα σε πόλεις με κίνηση, καυσαέριο, άπειρο κόσμο, άπειρα συσσωρευμένα νεύρα, θεωρούμε λογικό να τσακωνόμαστε με πελάτες, με συνεργάτες, με συνεταίρους, με αφεντικά, θεωρούμε λογικό να αγχωνόμαστε σε βαθμό κατάρρευσης για ένα email που άργησε να σταλεί, για ένα λάθος που έγινε λόγω κούρασης, για μια κακή μέρα στη δουλειά, όταν στην προσωπική μας ζωή μπορεί να έχει συμβεί μια πραγματική τραγωδία. Εισπνέουμε και εκπνέουμε άγχος και μετά γυρνάμε σπίτι και ψάχνουμε τρόπους για να ζήσουμε πιο υγιεινά. Είμαστε στα κόκκινα 9-5 ή 9-9 ή και παραπάνω και μετά κάνουμε γυμναστική, διαλογισμό και τρώμε κινόα και γκότζι μπέρι γιατί «προσέχουμε την υγεία μας». Βλέπουμε φίλους και γνωστούς να παθαίνουν σοβαρές αρρώστιες, να κλατάρουν και να παλεύουν για τη ζωή τους, να πληρώνουν το άγχος με πόνο σωματικό. Τους βλέπουμε και σκεφτόμαστε ότι εμείς είμαστε οk και ξαναπηγαίνουμε για να γυρίσουμε τη ρόδα. Μέχρι που κι εμείς κάποια στιγμή καταρρέουμε και τότε αναρωτιόμαστε τι δεν κάνουμε σωστά.

Μ

ια φορά, αρκετά χρόνια πριν ξεκινήσει η κρίση, βρέθηκα στη Νέα Υόρκη για δουλειά. Με έναν συνεργάτη θέλαμε μετά τη δουλειά να βρούμε ένα μέρος να πιούμε μια μπίρα και να κάνουμε ταυτοχρόνως ένα τσιγάρο και η μόνη επιλογή ήταν ένα open bar κοντά στη Wall Street, εκεί δηλαδή όπου εργάζονται πολλοί χρηματιστές. Έρχεται ένας τύπος γύρω στα 40, καλοντυμένος και ταυτόχρονα εμφανώς κουρασμένος και ταλαιπωρημένος, και μας ζητάει ένα τσιγάρο. Του δίνουμε τσιγάρο και φωτιά. Μας συστήνεται. Μπιλ. Μας ρωτάει από πού είμαστε. Του λέμε ότι είμαστε Έλληνες. Ξαφνικά ο Μπιλ, μόνο στο άκουσμα της προέλευσής μας, παθαίνει εξομολογητική και υπαρξιακή κρίση. Αρχίζει να μας λέει, χωρίς να ξέρει τίποτα για εμάς, πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε σε μια τέτοια χώρα, όπου είναι όλα χαλαρά και όμορφα, και ότι αυτός κάθε μέρα ξυπνάει στις 5 το πρωί γιατί μένει σε προάστιο για να έχει η οικογένειά του ένα ωραίο σπίτι σε ένα ήσυχο μέρος. Δουλεύει μέχρι αργά το βράδυ, γυρνάει σπίτι, δεν βλέπει τα παιδιά του, επειδή κοιμούνται, και μετά από λίγο κοιμάται κι εκείνος. Και την επόμενη μέρα το ίδιο. Και δεν είναι μόνο το πανάκριβο σπίτι και το πανάκριβο σχολείο που τρέχει για να πληρώνει, είναι και οι εξωφρενικά ακριβές σπουδές των παιδιών του, που θεωρεί χρέος του να εξασφαλίσει μέσω της δουλειάς του. Ο Μπιλ έβγαζε έναν σκασμό λεφτά. Ο Μπιλ δεν ήταν καλά. Αρκετή ώρα μετά και αφού τον ακούγαμε για ώρα, τον ρωτήσαμε αν υπάρχει κάποιο ανοιχτό μέρος για φαγητό, μια και η ώρα ήταν προχωρημένη. Μας πήγε σε ένα πανάκριβο εστιατόριο, εμείς ντραπήκαμε να πούμε «ρε Μπιλ, θα φάμε όλα μας τα χρήματα σε ένα γεύμα» και αποφασίσαμε να φάμε εκεί και τις υπόλοιπες ημέρες να τις περάσουμε με McDonald’s. Φάγαμε αρχοντικά και κάποια στιγμή ζητήσαμε τον λογαριασμό, για να μας πει το ευγενέστατο γκαρσόνι ότι το γεύμα ήταν πληρωμένο από τον Μπιλ. Ο τύπος βρήκε εμάς τους δύο, μας έδωσε τον ρόλο του ψυχαναλυτή και μας πλήρωσε με ένα τρομερό γεύμα για το καλό που του κάναμε, που ακούμπησε κάπου την απόγνωσή του.

Ο Κ

Μπιλ είναι ένας ακόμα εκπρόσωπος του σύγχρονου τρόπου ζωής, παρ’ ότι δεν είναι η επιβίωση το μεγάλο του άγχος. Είναι η μεγάλη ζωή που έχει επιβάλει στον εαυτό του και η διατήρηση αυτής. Και ζει με τόσο στρες για μια τεράστια τηλεόραση, για ένα τεράστιο σπίτι, για ένα καλό πανεπιστήμιο για τα παιδιά του. Ο Μπιλ έχει λεφτά, αλλά αυτό δεν φτάνει για να είναι καλά. αθημερινά σχεδόν διαβάζουμε προτάσεις για το πώς να είμαστε καλύτερα, εγχειρίδια ευτυχίας γραμμένα από ανθρώπους που θεωρούν εαυτόν ειδικούς. Το μόνο που δεν μας λένε είναι ότι η ευτυχία είναι μια σπάνια κατάσταση την οποία βιώνουμε τις περισσότερες φορές τυχαία. Αναζητώντας την ευτυχία, καταλήγουμε δυστυχισμένοι. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, όπως και η ίδια η ανθρώπινη φύση, δεν εμπεριέχει την ευτυχία ως μια μόνιμη κατάσταση και αυτή είναι μια ανακουφιστική συνειδητοποίηση. Δεν υπάρχει ευτυχία, υπάρχουν μικρές ευτυχισμένες στιγμές. Όποτε μας τυχαίνουν, καλό είναι να τις ζούμε, να τις νιώθουμε και να τις απολαμβάνουμε. Χρειάζονται ως ελάχιστη αντιστάθμιση σε αυτό το βαρύ φορτίο που είναι η ίδια μας η ύπαρξη και σε αυτό το ανηφόρι που λένε ζωή, που λέει και το τραγούδι.

12 lifo –

19.4.18

Ας σκεφτούμε μια μέση μέρα ενός μέσου ανθρώπου σε μια δυτική χώρα. Ας σκεφτούμε ότι ο περισσότερος κόσμος περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του προσπαθώντας να εξασφαλίσει την επιβίωσή του, να βγάλει τον μήνα. Ας σκεφτούμε τι ποσοστό του πληθυσμού μπορεί να μείνει εκτός εργασίας για μεγάλο διάστημα και να ζήσει με χρήματα που έχει αποταμιεύσει – ελάχιστο. Ας είμαστε ρεαλιστές, ζούμε για να δουλεύουμε.

39 με τη

ΜΑΡΙΑ ΝΑΥΠΛΙΩΤΟΥ Η ηθοποιός βρίσκεται σε ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο, καθώς, μετά τη συνεργασία της με τον Μιχαήλ Μαρμαρινό στο «Τραμ με το όνομα “Πόθος”» του Τένεσι Ουίλιαμς, καταπιάνεται με το έργο «Μετά την πρόβα» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, ενώ ετοιμάζεται να υποδυθεί την Κλυταιμνήστρα στην Επίδαυρο, στην «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή. κε ιμε ν ο : αλ εξ ανδρος δι ακ οσαβ βας, φωτ ο γ ραφι εσ: π αρι ς τα β ι τ ι α ν 19.4.18 – lifo

13

39

με τη ΜΑΡΙΑ ΝΑΥΠΛΙΩΤΟΥ

TalkoftheTown

Όταν προετοιμάζομαι για έναν ρόλο, δεν είναι ότι προβάρω συνέχεια τα λόγια, χρειάζομαι όμως λίγη ησυχία και το κατάλαβα αργότερα στη δουλειά, γιατί σε αυτά που δεν λέγονται και σε αυτά που δεν σκέφτεσαι συμβαίνει τελικά ο ρόλος. Ας πούμε, η Μπλανς με διέλυσε.

14 lifo –

19.4.18

Ντίβα παλιάς κοπής στη σύγχρονη εποχή. Αυτός είναι ο χαρακτηρισμός που μου έχει αποτυπωθεί στο μυαλό από την πρώτη φορά που γνώρισα τη Μαρία Ναυπλιώτου μια χειμωνιάτικη συννεφιασμένη μέρα στον Φλοίσβο, όπου είχαμε συναντηθεί για να μας μιλήσει για τη γειτονιά της, το Παλαιό Φάληρο, για ένα παλιότερο θέμα της LiFO. Η σπάνια ομορφιά της, η τόσο ήρεμη και χαρακτηριστική χροιά της φωνής της και η εκφορά του λόγου της είναι στοιχεία που δεν μπορείς να παραβλέψεις, τόσο όταν μιλάς μαζί της όσο και όταν την παρακολουθείς στο θέατρο. Βρισκόμαστε ξανά στο Φάληρο που αγαπά και την πετυχαίνω ευδιάθετη, αλλά σε φάση δημιουργικού αναβρασμού. Είναι κομβική περίοδος για εκείνη, καθώς μέσα σε διάστημα έξι μόλις μηνών, από την αρχή του έτους μέχρι το καλοκαίρι, θα έχει ασχοληθεί με Τένεσι Ουίλιαμς, Μπέργκμαν και Σοφοκλή, τρεις ογκόλιθους, σε τρεις φιλόδοξες παραστάσεις. Το Τραμ με το όνομα «Πόθος» του Μιχαήλ Μαρμαρινού, το «πιο δύσκολο πράγμα που έχει κάνει ως τώρα», ολοκληρώθηκε με επιτυχία πριν από λίγο καιρό στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά και ακολουθεί το Μετά την πρόβα στο Κυκλάδων, σε σκηνοθεσία Περικλή Μουστάκη. «Νομίζω ότι έχεις ξεπεράσει τον εαυτό σου» της λέω και γελάει. «Η κούραση έχει χτυπήσει ταβάνι, όμως τα πράγματα που κάναμε και κάνουμε είναι τόσο ενδιαφέροντα, οπότε κάπως ισορροπεί η κατάσταση. Δεν ήταν αυτός ο αρχικός χρονικός προγραμματισμός, δεν γίνεται κάποιος να δουλεύει τόσο πολύ, ειδικά αν έχει δουλέψει γενικά πολύ στη ζωή του. Είμαι κατάκοπη και ευχαριστημένη». Εκατό χρόνια μετά τη γέννηση του σπουδαίου Σουηδού σκηνοθέτη και ανατόμου της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας, η Μαρία, μιλώντας για τον Μπέργκμαν, κάνει λόγο για ένα σύμπαν που την ελκύει και τη μαγεύει, αλλά το νιώθει πολύ μακρινό ως θεατής και ως καλλιτέχνης: «Ο κόσμος των Βόρειων ανθρώπων είναι πολύ διαφορετικός από τον δικό μας και από τα πράγματα που μπορούμε να κατανοήσουμε βιωματικά. Θα πρέπει να διανύσεις μια απόσταση για να καταλάβεις τον τρόπο που εκφράζονται και τις διαδρομές που ακολουθούν. Πρέπει να σου πω ότι σε όλη τη διάρκεια των προβών, όσο πλησιάζω στο να καταλάβω τη μια μέρα, τόσο μακριά είμαι την επομένη. Ο προτεσταντισμός στις διάφορες εκφάνσεις του, η σχέση τους με τον Θεό που τους πλακώνει και τους καταδυναστεύει, το σκοτάδι... Εμείς ρίχνουμε και κανένα μπινελίκι, τα βάζουμε με τον Θεό και μετά πάλι είμαστε φιλαράκια. Στους Βόρειους δεν υπάρχει τέτοιο θέμα. Σε κάποιες περιπτώσεις, ο Θεός επιλέγει ερήμην τους αν θα τους δώσει τη Θεία Χάρη, και όσες προσπάθειες και να κάνουν, αν δεν το έχει επιλέξει Εκείνος, δεν θα τη λάβουν ποτέ. Με άλλα λόγια, γιατί να ζω, δεν υπάρχει λόγος! Μηδενιστικό; Μόνο; Από την άλλη, αναγκαστικά προβαίνουν σε περισσότερες εσωτερικές διεργασίες απ’ ό,τι εμείς. Και το κλίμα σαφώς παίζει σημαντικό ρόλο». Το Μετά την πρόβα είναι μια τηλεταινία του 1984, κατέχει ωστόσο σημαντική θέση στη φιλμογραφία του Σουηδού σκηνοθέτη. Κατεξοχήν διαλογικό έργο, αναδεικνύει τις ανασφάλειες των καλλιτεχνών καθώς και την πολυσύνθετη σχέση σκηνοθέτη-ηθοποιού. «Η αλήθεια είναι ότι ο δικός μου ρόλος μπαίνει σε πιο προσωπικά επίπεδα, είναι πιο επιθετικός και δεν κάθεται να αναλογιστεί τις σχέσεις. Μπαίνει μέσα και λέει “γιατί”. Συνεχώς ένα “γιατί”» περιγράφει για τη Ράκελ, που είναι «ένα φάντασμα, μια ανάμνηση, μια καταπληκτική, θεότρελη, χειριστική γυναίκα». Η Μαρία έχει την αίσθηση ότι για τον Μπέργκμαν ο χώρος της τέχνης είναι μια αφορμή για να πραγματευτεί τα μεγάλα ερωτηματικά, την ύπαρξη, τον θάνατο, τη ζωή, τη χαρά, την ωριμότητα, τη δημιουργία, τη φθορά. Πώς όμως προσεγγίζει αυτά τα θέματα μια γυναίκα, επιτυχημένη ηθοποιός, που, πλέον, διανύοντας την πέμπτη δεκαετία της ζωής της, έχει στις βαλίτσες της καταξίωση,

συνεργασίες με όλη την αφρόκρεμα του ελληνικού θεάτρου και διεθνή ανοίγματα; «Όσο μεγαλώνεις, προκύπτουν καινούργια ζητήματα. Όταν μπαίνεις σε αυτή την πυρηνική δεκαετία της ζωής, το σοκ που δέχεσαι στην αρχή είναι τρομακτικό. Όμως, μετά, κάπως ησυχάζεις, αν το δουλέψεις επαρκώς. Με έναν τρόπο είναι καλύτερα από πριν. Αρχίζεις να ζεις τη ζωή σου καλύτερα στο τώρα. Οι ανασφάλειες δεν φεύγουν ποτέ, όμως γνωρίζεις πώς να τις χειριστείς». Μια και η συζήτηση έχει φτάσει σε αυτό το σημείο, εκφράζω στη Μαρία μια ενδεχομένως αφελή απορία αναφορικά με τη διανομή της Ηλέκτρας, της καλοκαιρινής της συνεργασίας με το Εθνικό Θέατρο και τον Θάνο Παπακωνσταντίνου, για την οποία, όπως μου λέει, ανυπομονεί, όπου εκείνη θα υποδυθεί την Κλυταιμνήστρα και η Αλεξία Καλτσίκη την κόρη της. Οι δύο ηθοποιοί, ωστόσο, είναι κοντά ηλικιακά και δεν διαθέτουν τη συνήθη διαφορά μάνας-κόρης. Η απάντησή της είναι σαφής: «Ε, και; Καταρχάς, στην Επίδαυρο δεν υπάρχει αυτό το πράγμα, ότι πρέπει να πείσουμε άμα τη εμφανίσει. Νομίζω ότι σημασία έχει τι φέρεις πάνω στη σκηνή σε σχέση με τον ρόλο σου και σε σχέση με τις δυναμικές που μπορούν να αναπτυχθούν μεταξύ δύο ηθοποιών. Το ζήτημα δεν είναι να έχεις 20 χρόνια διαφορά με την ηθοποιό που παίζει την Ηλέκτρα –που κι αυτό θα μπορούσε να συμβεί σε έναν πιο κλειστό χώρο ας πούμε– αλλά αυτό που κουβαλάς. Όταν ήμασταν στην Πειραματική, μια ομάδα νεότατων ανθρώπων, παίζαμε ρόλους διαφορετικών ηλικιών και πείθαμε όλο τον κόσμο. Δεν ισχύουν αυτά τα στερεότυπα. Αν το πάμε έτσι, την Αντιγόνη πρέπει να την υποδύονται δεκαεξάχρονα κορίτσια – κάτι τέτοιο δεν γίνεται, γιατί αυτοί οι ρόλοι χρειάζονται πείρα, όχι μόνο στην υποκριτική αλλά και στη ζωή. Εξάλλου, όπως λέει και ο ίδιος ο Μπέργκμαν, “μόνο οι κριτικοί ξέρουν την αντικειμενική αλήθεια”. Οι καλλιτέχνες δεν την ξέρουν και δεν θα έπρεπε να την ξέρουν». Με την Κλυταιμνήστρα, η Μαρία επανέρχεται σε «αντιπαθείς» χαρακτήρες, την κορωνίδα των οποίων αποτελεί φυσικά ο ρόλος της στην Ψυχή στο στόμα του Γιάννη Οικονομίδη, εκεί όπου επί ένα δεκάλεπτο, αγνώριστη, είχε κλοτσήσει τη γαλήνια μορφή της για χάρη μιας αξέχαστης σκηνής σωματικής και λεκτικής βίας. «Εγώ την αγαπώ την Κλυταιμνήστρα, είμαι με το μέρος της μέχρι ενός σημείου» θα μου πει. «Εννοείται ότι έχει δημιουργήσει ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, αλλά κατανοώ την αίσθηση αυτή, να σε πετάει κάποιος έξω από το παιχνίδι, ενώ έχετε συνεννοηθεί ότι είστε μαζί σε αυτό, σε έναν κόσμο που σε βάζει σε μια συγκεκριμένη θέση, την οποία εσύ δεν θες. Είναι θέμα εξουσίας». Η Μαρία παραδέχεται πως υπάρχουν στιγμές κατά τη διάρκεια των προβών που δεν είναι πολύ καλή παρέα και αναγκαστικά χρειάζεται να αποτραβηχτεί: «Όταν προετοιμάζομαι για έναν ρόλο, δεν είναι ότι προβάρω συνέχεια τα λόγια, χρειάζομαι όμως λίγη ησυχία και το κατάλαβα αργότερα στη δουλειά, γιατί σε αυτά που δεν λέγονται και σε αυτά που δεν σκέφτεσαι συμβαίνει τελικά ο ρόλος. Ας πούμε, η Μπλανς με διέλυσε. Αφού μελετήσω πάρα πολύ καλά, μπαίνω στο στάδιο που ακούω και παρακολουθώ προσεκτικά τους άλλους, περισσότερο και από τον εαυτό μου, και τους επιτρέπω πολύ χώρο, μέχρι να ξαναμπώ στη διαδικασία να παρακολουθώ περισσότερο τον εαυτό μου για να καταλάβω αν αυτό που κάνω το στέλνω στη σωστή κατεύθυνση. Παρακολουθώ όχι μόνο τον σκηνοθέτη αλλά και αυτό που διαμείβεται πάνω στη σκηνή, γιατί από εκεί θα μπορέσω να αντιδράσω. Υπάρχουν πράγματα που γίνονται μόνο αν επιτρέψεις να δράσουν οι άλλοι. Τότε αντιδράς ακαριαία και φυσικά, χωρίς η αντίδραση να έχει περάσει από κάποια εγκεφαλική διεργασία. Κάθε ρόλος είναι μια ευκαιρία για μένα να κολυμπήσω σε άγνωστα νερά και δεν θέλω να την αφήνω να πηγαίνει χαμένη. Αυτή είναι η ζωή που έχω επιλέξει να κάνω. Δεν είναι θέμα τελειομανίας. Θέλω να κοιτάω άφοβα το κοινό και να επιτρέπω στον εαυτό μου να χαίρεται. Για να συμβαίνει αυτό δεν θα πρέπει να φοβάμαι και για να μη φοβάμαι θα πρέπει να έχω κολυμπήσει σε αυτά τα άγνωστα νερά».

«Μετά την πρόβα» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν Σκηνοθεσία: Περικλής Μουστάκης Με τους Περικλή Μουστάκη, Μαρία Ναυπλιώτου, Πηνελόπη Τσιλίκα Από τις 18/4, Τετ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:00 Θέατρο της Οδού Κυκλάδων Λευτέρης Βογιατζής (Κεφαλληνίας & Κυκλάδων 11, Κυψέλη, 210 8217877) «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή Σκηνοθεσία: Θάνος Παπακωνσταντίνου Ερμηνεύουν: Αλεξία Καλτσίκη, Μαρία Ναυπλιώτου, Αλέξανδρος Μαυρόπουλος, Χρήστος Λούλης, Ελένη Μολέσκη, Μάριος Παναγιώτου, Νίκος Χατζόπουλος 20-21/7, 21:00 Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου Ευχαριστούμε το wine bar Villa Grigio 46 (Αγίου Αλεξάνδρου 46, Π. Φάληρο) για τη φιλοξενία.

α π ό τ ο ν σ π υ ρο σταβ ερ η

Αλμανάκ

αθήνα, 1993

Ο Ποπάι στο πάρτι των Sunrise στο Rex. 19.4.18 – lifo

15

q Είμαι παιδί των νοτίων προαστίων, έχω ζήσει εδώ όλη μου τη ζωή και με ξέρουν όλοι στη Βουλιαγμένη. Περιπαιχτικά με λένε «δήμαρχο», επειδή είμαι επικοινωνιακός τύπος. Όταν περπατάω στον δρόμο και στην πλατεία Βουλιαγμένης, χαιρετάω όλο τον κόσμο. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να συμβιβαστώ με την έννοια της πολιτικής, γιατί είμαι απόλυτος σε κάποια πράγματα. Δεν θέλω να δίνω δικαιώματα και αυτό συνεπάγεται ειλικρίνεια, αξιοκρατία, ευθύτητα, αυθορμητισμό, στοιχεία που δεν νομίζω ότι εκφράζουν τους πολιτικούς. Αυτοί είναι πιο πολύ στο παραμύθι, λένε στον λαό αυτό που θέλει να ακούσει κι εγώ προτιμώ να λέω τα πράγματα ως έχουν.

q Έχω μεγαλώσει στον χώρο του Ναυτικού Ομίλου Βουλιαγμένης. Ο μπαμπάς μου ήταν αρκετά χρόνια έφορος της ανδρικής ομάδας και ήμασταν μια οικογένεια που περνούσε τις περισσότερες ώρες της ημέρας εκεί –μέσα στην πισίνα και μετά την προπόνηση μαζί με όλη την παρέα– παρά στο σπίτι μας. Για χρόνια ήμουν η μασκότ του ομίλου. Πάντα ήμουν ο «Χρηστάκης», επειδή ήμουν ο μικρότερος, και αυτό έχει μείνει, ακόμα και τα ανίψια μου με φωνάζουν Χρηστάκη. Ήταν και διαφορετικές οι εποχές και δεν είχαμε και πολλές εναλλακτικές, για μας ο ΝΟΒ ήταν κατά κάποιον τρόπο ο παράδεισός μας.

απο τον m. hulot. φωτογραφιεσ: παρις ταβιτιαν.

ΟΙAΘΗΝΑΊΟΙ

q Ο ΝΟΒ, αναλογικά με το μέγεθος της πόλης, είναι ένα σωματείο το οποίο θα μπορούσε να γραφτεί και στο ρεκόρ Γκίνες, μια και έχει βγάλει αθλητές που έχουν κερδίσει ολυμπιακά μετάλλια, παγκόσμια μετάλλια, ευρωπαϊκά. Και είναι αυτοχρηματοδοτούμενος εδώ και πολλά χρόνια, δεν τον βοηθάει το κράτος – βοηθιέται ελαφρώς από τον δήμο τα τελευταία χρόνια. Κι έχει μια φιλοσοφία παραγωγής αθλητών και πρωταθλητών, που είναι δύο διαφορετικές έννοιες. Δηλαδή δεν ενδιαφέρεται μόνο για το κομμάτι το αθλητικό αλλά και για το κομμάτι το ανθρώπινο, γιατί διαμορφώνει χαρακτήρες. Χτίζει προσωπικότητες και αυτό που μένει κυρίως, και είναι το σημαντικότερο όλων, είναι ότι, πέρα από αθλητές, χτίζει και σωστούς ανθρώπους. Βέβαια, κάθε άνθρωπος είναι διαφορετικός, αλλά ένας αθλητής, για να φτάσει σε υψηλό επίπεδο, πρέπει πρώτα απ’ όλα να έχει καλό χαρακτήρα, να είναι πειθαρχημένος, να έχει μάθει να βάζει στόχους, να χάνει αλλά και να κερδίζει. Ο όμιλος διακρίνεται όλα αυτά τα χρόνια για το ήθος του και νομίζω ότι αυτές είναι οι βάσεις που πήρα κι εγώ ως αθλητής και ως άνθρωπος. Σε αυτό το κομμάτι έχουν βάλει το λιθαράκι τους πολλοί άνθρωποι μέσα από την ιστορία του ομίλου.

q Η πρώτη μου δοκιμασία στην ανδρική ομάδα της Βουλιαγμένης ήταν στα 16 μου, σε πάρα πολύ μικρή ηλικία, σε έναν ημιτελικό στα Χανιά, και μετά το καλό βάφτισμα του πυρός το πήρα σε έναν τελικό απέναντι στον Ολυμπιακό, όπου δυστυχώς χάσαμε το πρωτάθλημα στην παράταση του αγώνα. Μπήκα μέσα και σκόραρα, αλλά έγινε μια φάση κι ενώ είχα ισοφαρίσει το παιχνίδι, με απέβαλαν κι έτσι ήμουν ο υπεύθυνος που δεχτήκαμε το γκολ και χάσαμε το πρωτάθλημα. Η πρώτη μου συμμετοχή σε Εθνική Ανδρών ήταν το 2003, ενώ παράλληλα έπαιζα και στην ομάδα της Βουλιαγμένης και στην Εθνική Ομάδα Εφήβων.

q Πριν από τη συμμετοχή μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2004 στην Αθήνα δέχτηκα μια πρόταση από την Ποσίλιπο, που βρίσκεται στη Νάπολη, και μετά τους Ολυμπιακούς πήγα εκεί. Έπαιξα εκεί δύο χρόνια και ήμουν πολύ ικανοποιημένος, παρόλο που ο πρώτος καιρός ήταν δύσκολος, επειδή έπρεπε να μάθω την ιταλική γλώσσα – οι Ιταλοί δεν μιλούν αγγλικά. Ήμουν μόλις 20 ετών και πολύ τυχερός, γιατί πήγα σε μία από τις καλύτερες ομάδες, με την οποία κερδίσαμε το Champions League και τη δεύτερη χρονιά το Super Cup. Τότε ήταν με διαφορά το πιο ανταγωνιστικό πρωτάθλημα που υπήρχε στην Ευρώπη. Μετά γύρισα και έπαιξα στον Εθνικό. Ήταν επιλογή μου, γιατί είχε πάρει το πρωτάθλημα την προηγούμενη χρονιά κι έφτιαχνε μια καλή ομάδα, αλλά η αλήθεια είναι ότι η ομάδα δεν έδεσε όπως έπρεπε. Δεν ήμασταν ανταγωνιστικοί βάσει του ρόστερ που είχαμε τότε απέναντι στον Ολυμπιακό κυρίως, και, δυστυχώς, η τότε διοίκηση του Εθνικού, παρόλο που είχε κάνει τεράστια προσπάθεια να φτιάξει μια ανταγωνιστική ομάδα, ξεπέρασε τα οικονομικά της όρια. Την αμέσως επόμενη χρονιά έφυγα και πήγα στον Ολυμπιακό.

q Ο Ολυμπιακός είχε τότε μια πάρα πολύ δυνατή ομάδα και στα τέσσερα χρόνια που έμεινα κερδίσαμε τέσσερις φορές το double Ελλάδας. Αυτό που μου έχει μείνει ως πίκρα από την ομάδα είναι ότι δεν μπορέσαμε να συμμετάσχουμε σε ένα Final Four Champions League. Τα είχε καταφέρει μία χρονιά πριν, όταν έπαιζα στον Εθνικό, αλλά όσο ήμουν εγώ εκεί όχι. Το 2011, επειδή ο Ολυμπιακός είχε αρκετά οικονομικά προβλήματα και μας όφειλαν αρκετά χρήματα, κάναμε μαζί με άλλους συμπαίκτες μου έναν διακανονισμό και αποχωρήσαμε. Η επιλογή μου τότε ήταν η Βουλιαγμένη. Την τελευταία φορά που ήμουν στον Ολυμπιακό είχαμε παίξει μαζί στον τελικό και κατάφερε να μας κερδίσει. Είδα ότι είχαν μπει κάποιες βάσεις για να διεκδικήσει κάτι καλύτερο. Τον πρώτο χρόνο τουλάχιστον δικαιώθηκα, γιατί κερδίσαμε το double το 2012, και από τότε μόνο μία φορά δεν έχουμε βρεθεί στον τελικό του πρωταθλήματος.

q Η Βουλιαγμένη είναι ένα σωματείο που δεν έχει την πολυτέλεια του Ολυμπιακού και τους φιλάθλους από πίσω ή κάποιο ποδοσφαιρικό ή μπασκετικό τμήμα για να βοηθιέται, οπότε δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα ποσά που δίνει ο Ολυμπιακός. Έτσι κι αλλιώς, η φιλοσοφία της Βουλιαγμένης είναι να δουλεύει με δικά της παιδιά, με μικρό μέσο όρο ηλικίας, και να βγάζει αθλητές από τις ακαδημίες της. Τα τελευταία χρόνια, βέβαια, έχει αλλάξει κάπως αυτό, μπήκε και η Βουλιαγμένη στη διαδικασία να αγοράζει παίκτες από άλλα σωματεία – και σωστά έπραξε, γιατί με δυο-τρεις προσθήκες μπορείς να διεκδικήσεις τίτλους, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για μια ομάδα. Πέρσι κέρδισε το Κύπελλο Ελλάδος, που ήταν η μεγάλη έκπληξη, έχοντας τον Ολυμπιακό απέναντί της. Δεν ήταν απλώς τύχη, έγινε με πρόγραμμα, οργάνωση και στόχο.

q Το πόλο είναι δύσκολο άθλημα, γιατί έχει πάρα πολλή επαφή και είσαι μέσα στο νερό, το οποίο δεν είναι το στοιχείο σου. Επίσης, το κάνει ακόμα δυσκολότερο το γεγονός ότι έχουμε δύο προπονήσεις την ημέρα, πρωί και απόγευμα, κάθε μέρα. Δηλαδή ο αριθμός των προπονήσεων μαζί με το παιχνίδι είναι τουλάχιστον δέκα την εβδομάδα. Αυτό σε δεσμεύει πάρα πολύ, ειδικότερα όταν είσαι σε ένα σωματείο που δεν μπορεί να δώσει πολλά χρήματα. Δεν μπορείς να δεσμεύεις ένα παιδί δίνοντάς του 500-600 ή και 700 ευρώ ώστε να μην κάνει τίποτε άλλο στη ζωή του και να ασχολείται αποκλειστικά με το πόλο, γιατί όταν φτάσει η ώρα να σταματήσει από αυτό το άθλημα, ακόμα και αν παίρνει 1.000 ευρώ τον μήνα, προφανώς δεν θα έχει κάνει καμία αποταμίευση. Έχω περάσει κι εγώ από αυτό το στάδιο, δεν είναι το

16 lifo – 19.4.18

ΠΟΛΊΣΤΑΣ. ΓΕΝΝΉΘΗΚΕ ΣΤΗ ΒΆΡΚΙΖΑ, ΖΕΙ ΣΤΗ ΒΟΥΛΙΑΓΜΈΝΗ.

ήταν ερασιτέχνης πολίστας στην ομάδα της Βάρκιζας. Ουσιαστικά, αυτό ήταν το απωθημένο του, ο πόθος και το πάθος του, να παίξουμε πόλο. Εκείνη την εποχή, τη δεκαετία του ’80, έκανε ο Ναυτικός Όμιλος Βουλιαγμένης (ΝΟΒ) και τις πρώτες επιτυχίες του κι έτσι ξεκίνησε να παίζει πρώτα ο μεγάλος μου αδερφός, ο Γιώργος, μετά ο Ζάχος κι εγώ ακολούθησα. Το 1988, που ξεκίνησε ο Γιώργος, ήμουν 4 ετών. Γράφτηκα στις «ακαδημίες εκμάθησης» και μετά από 3 χρόνια ξεκίνησα κατευθείαν να παίζω πόλο, χωρίς να περάσω από το τμήμα της κολύμβησης.

ΧΡΉΣΤΟΣ ΑΦΡΟΥΔΆΚΗΣ

q Ένας από τους λόγους που ξεκινήσαμε να ασχολούμαστε με το πόλο οικογενειακώς ήταν επειδή ο μπαμπάς μου

19.4.18 – lifo

17

άθλημα που λέμε «σταματάμε και μπορούμε να ζήσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας επειδή έχουμε μαζέψει κάποια χρήματα από αυτό», όπως σε άλλα αθλήματα. Το άλλο δύσκολο κομμάτι του πόλο είναι ότι βρίσκεσαι μέσα στο νερό, γεγονός που απαιτεί πολύ μεγάλη αντοχή, φυσική κατάσταση, διαύγεια και ευστροφία. Μέσα στο νερό η δυσκολία πολλαπλασιάζεται.

q Τα τελευταία χρόνια που αγωνιζόμουν σε ομάδες και είχα παράλληλα την προετοιμασία με την Εθνική Ανδρών ήταν δύσκολα τα πράγματα. Δεν προλάβαινες να τελειώσεις το πρωτάθλημα και κάνα δυο μέρες μετά ξεκινούσες ξανά προετοιμασία για μια μεγάλη διοργάνωση με την εθνική ομάδα, χωρίς να έχεις ξεκουραστεί ουσιαστικά. Η προετοιμασία με την εθνική ομάδα είναι πάρα πολύ δύσκολη, ειδικότερα εάν πρόκειται να συμμετάσχεις σε μια μεγάλη διοργάνωση, όπως οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Ένα άλλο κομμάτι που ήταν για μένα δύσκολο ήταν που κάναμε πρωινές προπονήσεις πριν από το σχολείο, όταν ήμουν μαθητής. Στις εξίμισι το πρωί ήμασταν στην πισίνα και φαντάσου τον χειμώνα μετά να χρειάζεται να πας σχολείο, στη συνέχεια να έχεις φροντιστήριο και μετά ξανά προπόνηση. Αυτό δεν το κάνουν πια οι αθλητές, γιατί ένα από τα προβλήματα που υπάρχουν στον ερασιτεχνικό αθλητισμό είναι ότι δεν υπάρχουν κίνητρα πλέον. Το ΣτΕ, πριν από λίγο καιρό, πήρε απόφαση να μην μπαίνουν «άνευ εξετάσεων» στα πανεπιστήμια αθλητές υψηλού επιπέδου. Κάποιοι από την πλευρά των πανεπιστημιακών λένε «μα, εμείς διαβάζαμε, αυτοί γιατί να μπουν έτσι;». Στην Αμερική, που είναι προηγμένη χώρα, ψάχνουν μανιωδώς παίκτες μικρής ηλικίας για να τους δώσουν πλήρη υποτροφία για πανεπιστήμια που κοστίζουν πανάκριβα κι εμείς, αντί να δώσουμε έξτρα κίνητρα στα παιδιά να ασχοληθούν με τον αθλητισμό χωρίς κόστος, γιατί τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα είναι δωρεάν, ενοχλούμαστε που μπαίνουν με έξτρα. Πώς να τονωθεί ο αθλητισμός; Δεν παίρνουν τη θέση άλλων παιδιών. Η αλήθεια είναι πως από τη γενιά τη δική μου και τους πιο μεγάλους λίγοι εκμεταλλεύτηκαν το «άνευ» και πήραν κάποιο πτυχίο. Στην εθνική ομάδα πλέον, επειδή είδαν ότι δεν είχαν αυτά τα κίνητρα, προσπάθησαν να βρουν μια ισορροπία και τα περισσότερα παιδιά έχουν πτυχίο. Η πολιτεία πρέπει να βρει έξτρα τρικ για να μπορέσει να δελεάσει τους αθλητές.

ΟΙAΘΗΝΑΊΟΙ

ΧΡΉΣΤΟΣ ΑΦΡΟΥΔΆΚΗΣ

q Δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι πρωταθλητής, έχει κόπο και θυσίες. Και μην ξεχνάμε ότι στα περισσότερα αθλήματα, με εξαίρεση το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, σταματάς στην πιο παραγωγική σου ηλικία και δεν έχει πισωγύρισμα. Από κει και πέρα, πρέπει να βρεις με τι θα ασχοληθείς και πώς θα καλύψεις τα χρήματα που έπαιρνες. Δεν έχω δει κάποιον Έλληνα αθλητή που να ασχολείται με το πόλο, ακόμα και με το βόλεϊ ή τον στίβο, ή τα κορίτσια της συγχρονισμένης κολύμβησης, να έχουν λύσει το πρόβλημα της ζωής τους με τον αθλητισμό. Πρέπει η πολιτεία να φροντίζει γι’ αυτό και να βρει τρόπους ώστε να μη μένουν ξεκρέμαστοι οι αθλητές όταν σταματούν την ενεργό δράση. Και να φροντίζει να δίνει κάποια κίνητρα, όπως έδινε και σ’ εμάς. Εμάς μας έβαλαν στα Σώματα Ασφαλείας, κάποιοι έχουμε πάρει και άδεια ΟΠΑΠ, δεν μας άφησαν τελείως στον αέρα. Γι’ αυτό κι εμείς δώσαμε τα πάντα και αφοσιωθήκαμε 100% σε αυτό το κομμάτι, γιατί ξέραμε ότι και μετά τον αθλητισμό θα έχουμε έναν μισθό, δεν θα είμαστε στο έλεος του Θεού.

Δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι πρωταθλητής, έχει κόπο και θυσίες. Και μην ξεχνάμε ότι στα περισσότερα αθλήματα, με εξαίρεση το ποδόσφαιρο και το μπάσκετ, σταματάς στην πιο παραγωγική σου ηλικία και δεν έχει πισωγύρισμα. Από κει και πέρα, πρέπει να βρεις με τι θα ασχοληθείς και πώς θα καλύψεις τα χρήματα που έπαιρνες.

q Το πόλο θα μπορούσε να είναι πιο δημοφιλές απ’ ό,τι είναι. Ταιριάζει και γενικότερα στη χώρα μας, το μεγαλύτερο μέρος της οποίας καλύπτεται από θάλασσα. Βλέπω πώς έχει βελτιωθεί το μπάσκετ τα τελευταία χρόνια με την Ευρωλίγκα, ψάχνονται αρκετά και η ευρωπαϊκή και η παγκόσμια ομοσπονδία. Σίγουρα, αυτό που είναι δύσκολο για το πόλο είναι το κομμάτι της πισίνας. Νομίζω ότι αδικείται όταν υπάρχει τηλεοπτική κάλυψη γιατί το νερό έχει μια γυαλάδα, τα φώτα είναι περίεργα –οι περισσότερες πισίνες δεν έχουν καλό φωτισμό–, βλέπεις μόνο το κεφάλι και όχι το υπόλοιπο σώμα, ενώ από κοντά είναι τελείως διαφορετικό το θέαμα. Με ρωτούν συχνά: «Καλά, τόσο ξύλο παίζετε;». Δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι δεν είναι απαραίτητα ξύλο, απλώς η επαφή είναι έντονη. Η εικόνα αυτή το κάνει κάπως δυσνόητο το άθλημα από πλευράς διαιτησίας κ.λπ., αν το παρακολουθήσεις όμως εξοικειώνεσαι και καταλαβαίνεις τι γίνεται και πώς. Σίγουρα το πόλο είναι ένα ιδιαίτερο άθλημα, γιατί είναι το μοναδικό άθλημα στο νερό με μπάλα.

q Από την εθνική ομάδα έφυγα επειδή μετά τους Ολυμπιακούς του Ρίο, όντας 32 χρονών, θεώρησα σωστό να σταματήσω και να δώσω χρόνο και χώρο στα καινούργια παιδιά. Παράλληλα, ήθελα κι εγώ να ξεκουραστώ λίγο ψυχικά και σωματικά, παρόλο που γνώριζα ότι το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Αυτή η απόφαση ήταν απόφαση ζωής, μια και δεν θα ξαναπαίξω στην εθνική ομάδα. Κάθε αθλητής πρέπει να επιλέγει και τον χρόνο που πρέπει να αφήσει την εθνική ομάδα, είναι καλύτερα να φύγεις με ψηλά το κεφάλι και να μην το τραβήξεις από τα μαλλιά. Από πλευράς φυσικής κατάστασης είμαι ακόμα και τώρα σε αρκετά υψηλό επίπεδο, αλλά είναι πολλοί άλλοι οι παράγοντες που σε οδηγούν να σταματήσεις. Γενικότερα, επειδή είμαι και πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Υδατοσφαιριστών, αποφάσισα ότι δεν θα ξαναβάλω υποψηφιότητα, επειδή ο σύνδεσμος είναι πολύ σημαντικός και θέλω να υπάρχει συνέχεια, δεν θέλω να συνδέεται με πρόσωπα.

q Θέλω να πιστεύω ότι το κομμάτι του πόλο και του αθλητισμού γενικότερα με έχει κάνει καλύτερο άνθρωπο, μου έχει μάθει να σέβομαι, να είμαι πειθαρχημένος, να βάζω στόχους, να μην απογοητεύομαι εύκολα, αλλά ούτε και να εντυπωσιάζομαι και να παίρνουν τα μυαλά μου αέρα σε περίπτωση που κάτι πετυχαίνω. Με έχει κάνει σταθερό ως άνθρωπο, με έχει κάνει να δουλεύω περισσότερο στη δυσκολία και όχι να λέω «φτάνει, δεν μπορώ άλλο, τα παρατάω». Παράλληλα, με έχει κάνει να βιώσω συναισθήματα που νομίζω πως μόνο στον αθλητισμό μπορείς να βιώσεις. Κυρίως τα συναισθήματα της νίκης και της επιτυχίας νομίζω ότι είναι κάτι μοναδικό, που δεν μπορείς να περιγράψεις με λόγια σε καμία περίπτωση. Προφανώς και υπάρχει τίμημα, γιατί ο πρωταθλητισμός προϋποθέτει πολλές θυσίες και σίγουρα στερείσαι πολλά πράγματα από την καθημερινότητά σου. Από την παιδική σου ηλικία, δεν έχεις πολλές στιγμές ξεγνοιασιάς. Το πρόγραμμά μου δεν μπορούσε ποτέ συμβαδίσει με των φίλων μου, οι οποίοι δεν ασχολούνται με τον αθλητισμό. Αυτό έχει μια δυσκολία, γιατί δεν μπορείς να έχεις συχνή επαφή με τους φίλους, ακόμα και με μέλη της οικογένειάς σου. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορώ να πω ότι οι στερήσεις μού έχουν αφήσει απωθημένα. Αν τα βάλω όλα σε μια ζυγαριά, αυτά που έχω κερδίσει από τον πρωταθλητισμό ως άνθρωπος είναι αρκετά περισσότερα από όσα έχω στερηθεί.

q Με ενοχλεί το ψέμα, δεν μου αρέσουν οι «σάλτσες» και όταν κάποιος μου περιγράφει ψεύτικα γεγονότα μπαίνει σε μια κατηγορία ανθρώπων που δεν μπορώ να τους έχω εμπιστοσύνη. Δεν μπορώ ένας άνθρωπος να έχει ύφος χιλίων καρδιναλίων και να νομίζει ότι είναι κάτι ξεχωριστό. Με ενοχλεί η αδικία, όταν χάνονται οι ρόλοι, είτε μέσα σε μια ομάδα είτε μέσα σε μια σχέση, και δυστυχώς εκνευρίζομαι πολύ εύκολα. Αυτό είναι κάτι που δεν μπορώ να ελέγξω όταν νιώθω ότι αδικούμαι. Δεν είμαι τύπος διπλωματικός, ώστε να μπορώ να το διαχειριστώ.

q Η ζωή με έχει μάθει ότι όταν είσαι ευθύς δεν είσαι αρεστός, αλλά σε βάθος χρόνου δικαιώνεσαι. Νομίζω ότι η ειλικρίνεια είναι πάντα ένα πολύ βαρύ όπλο που σε βοηθάει να έχεις τη συνείδησή σου ήσυχη. Και ότι όποιος προσπαθεί, ανταμείβεται.

18 lifo – 19.4.18

ΙNFO

Από τις 9 Ιουλίου του 2011 ο Χρήστος Αφρουδάκης αγωνίζεται στον Ν.Ο. Βουλιαγμένης. Με την ομάδα της Βουλιαγμένης κατάφερε να κατακτήσει το εγχώριο double του 2012.

558 H HEA&LT S S FITNE

ΤheGOODLIFO

α 32 σελιδ

GARDENING

Πώς θα φτιάξετε τον τέλειο κήπο Συμβουλές από ειδικούς για να τη βγάλετε καθαρή αυτή την άνοιξη. Από τη Lifo Team

19.4.18 – lifo

27

ΒΕΡΆΝΤΕΣ KAI ΚΉΠΟΙ

Praktiker Φλοράλ γάντια κήπου, βαμβακερά και με αντιολισθητική επιφάνεια από pvc. praktiker.gr

ö

ΣΕ 15 ΒΗΜΑΤΑ NAL PERSPOPER SHO

ñ

Ikea Κασπό εσωτερικού και εξωτερικού χώρου σε φωτεινό τιρκουάζ. ikea.gr

Κάντε μια προεργασία πριν ξεκινήσετε. Ξεφυλλίστε βιβλία, μπείτε στο Ίντερνετ και δείτε όμορφους κήπους, βεράντες και μπαλκόνια που σας αρέσουν και αντλήστε ιδέες, εμπνευστείτε από ωραία και όμορφα πράγματα πριν φτιάξετε το δικό σας μπαλκόνι ή κήπο.

ñ

Έπιπλα Κόκκινος Διθέσιος καναπές Corfu για τον κήπο ή τη βεράντα. www.epiplakokkinos.gr

Επιλέξτε ένα θέμα. Έστω και με αδρές σημειώσεις περιγράψτε κάπου το στυλ που σας αρέσει. Παραμείνετε, βέβαια, στην πραγματικότητα και στα κλιματολογικά δεδομένα μιας μεσογειακής χώρας με ζεστά καλοκαίρια και πολύ ήλιο. Μια άλλη πραγματικότητα είναι η πολύ σκληρή αλήθεια πως δεν μεγαλώνουν όλα τα φυτά σε γλάστρες. Αν φτιάχνετε ένα μπαλκόνι, λοιπόν, καλό είναι να γνωρίζετε από πριν ποια φυτά θα ευδοκιμήσουν σε γλάστρες, παρτέρια, με ήλιο ή χωρίς. Πού κοιτάει το μπαλκόνι σας; Η κατεύθυνση του ήλιου ή ακόμα και η απλή διαπίστωση αν «το πιάνει ήλιος ή όχι» είναι πολύ σημαντικό στοιχείο. Όχι μόνο για τα φυτά που χωρίς τις κατάλληλες συνθήκες θα μαραθούν αλλά και για τα έπιπλα ή τις κατασκευές που θα χρειαστείτε. Πέρα από τον ήλιο, σημαντική είναι και η θέα που έχετε. Αν βρίσκεστε απέναντι και κολλητά σε μια άλλη πολυκατοικία, ίσως κάποιες τεχνικές «απόκρυψης» από τους γείτονες να είναι το στυλ στο οποίο πρέπει να επικεντρωθείτε περισσότερο. Αν πάλι έχετε απρόσκοπτη και όμορφη θέα, οι λύσεις θα είναι διαφορετικές.

ó

Lechuza Αυτοποτιζόμενη γλάστρα CANTO 40. lechuza.gr

Praktiker Ηλιακό φωτιστικό κήπου vintage. praktiker.gr

ò

ΤheGOODLIFO

Αφού αποκτήσετε μια ιδέα περίπου για το πώς ονειρεύεστε το μπαλκόνι σας, είναι πολύ σημαντικό να κάνετε την άχαρη, αλλά αναγκαία δουλειά να μετρήσετε το εμβαδόν του χώρου και να σχεδιάσετε την κάτοψή του. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από μικροσκοπικά μπαλκόνια πηγμένα από φυτά και υπερμεγέθη έπιπλα. Η σωστή μέτρηση θα σας οδηγήσει σε συνετές αγορές και ισορροπημένο αποτέλεσμα.

28 lifo – 19.4.18

ó

Lechuza Μοντέρνο, πρακτικό και όμορφο ποτιστήρι από τη σειρά Yula. lechuza.gr

Με τη μέτρηση του χώρου θα ξέρετε αν το μπαλκόνι σας έχει αρκετό χώρο για τραπεζαρία, έστω μικρή, ή αν απλώς σηκώνει δύο όμορφες σεζλόνγκ για ξάπλα, διάβασμα και χαλάρωση κάτω και γύρω από πρασινάδες. Επίσης, θα σας δώσει απαντήσεις για το μέγεθος των γλαστρών που θα έχετε, αν αυτές θα είναι εδάφους ή αν, λόγω μικρού εμβαδού, θα πρέπει να οδηγηθείτε σε άλλες λύσεις, όπως γλάστρες που στερεώνονται σε τοίχους ή στα κάγκελα των μπαλκονιών. Επισκεφθείτε μεγάλα καταστήματα που εμπορεύονται είδη κήπου όχι μόνο για να εξοικονομήσετε χρήματα χάρη στις οικονομικές λύσεις που προσφέρουν αλλά και για να δείτε μια μεγάλη γκάμα προϊόντων που σίγουρα θα καλύψουν το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών σας. Κάντε τις αγορές σας σταδιακά. Συμπληρώστε το μπαλκόνι σας σιγά-σιγά για να έχετε τη δυνατότητα να βλέπετε τι ταιριάζει, τι λείπει, τι χρειάζεται να προσθέσετε. Τις περισσότερες φορές αγοράζουμε πολύ περισσότερα απ’ όσα θα χρειαστούμε, με αποτέλεσμα να παραγεμίζουμε τον χώρο με φυτά που σίγουρα θα ατονήσουν σε συνθήκες περιορισμένου χώρου.

Praktiker Σκαμπό Keter Cozy μπεζ πλαστικό. praktiker.gr

ô

19.4.18 – lifo

29

Tα άνθη της άνοιξης Φανταστείτε ποιες ώρες της μέρας θα θέλατε να περνάτε στο μπαλκόνι σας. Μπορεί να είστε εκεί μόνο τα βράδια, άρα θα πρέπει να δείτε με περισσότερη λεπτομέρεια τον φωτισμό, μπορεί πάλι να θέλετε να είστε εκεί τα πρωινά ή το μπαλκόνι σας να είναι απλώς το «πράσινο» σκηνικό του σαλονιού σας. Όλα αυτά θα πρέπει να τα δείτε με προσοχή. Ακούγεται λεπτομερές και κουραστικό, όμως, όσο πιο μεγάλη προσπάθεια καταβάλλετε τώρα, τόσο πιο μεγάλη θα είναι η ανταμοιβή που θα λάβετε αργότερα.

Η κ. Αγγελική Κοκκίνου μας προτείνει τα λουλούδια για το τέλειο μπουκέτο.

Πιστεύουμε πως ο μεσογειακός κήπος είναι η ομορφότερη, οικονομικότερη και πιο ανθεκτική λύση για τους κήπους. Είναι παράλογο να επιλέγετε φυτά που προέρχονται από άλλες κουλτούρες και άλλες κλιματολογικές συνθήκες. Κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι ακριβότερα, θα χρειάζονται πολύ περισσότερη περιποίηση και δεν είναι καθόλου σίγουρο αν θα μπορέσουν να ευδοκιμήσουν. Ακόμα και τα τροπικά φυτά, που τόσο πολύ είναι στη μόδα και μοιάζει λογικό να μπορούν να ζουν στο ζεστό μας κλίμα, έχουν αρκετά προβλήματα, τους λείπει η υγρασία και οι απότομες εναλλαγές στη θερμοκρασία που τόσο πολύ τα βοηθούν να μεγαλώνουν στις χώρες τους. Ακόμα και οι πανέμορφες κέντιες ή τα μπαμπού δυσκολεύονται.

ñ

Η&Μ Πλεκτό φανάρι με γυάλινο δοχείο για ρεσό. hm.com

Επενδύστε σε αρωματικά φυτά και βότανα, ειδικά αν τον κήπο σας τον λούζει ο ήλιος. Οι βασιλικοί της Ελλάδας είναι ανθεκτικοί και πανέμορφοι. Φτιάξτε μεγάλες γλάστρες με αγιορείτικους βασιλικούς και αφήστε τες να αρωματίζουν τα βράδια σας. Οι λεβάντες είναι φτιαγμένες για το ελληνικό κλίμα και τέτοια εποχή θα χρωματίσουν υπέροχα τις βάσεις της γλάστρας σας. Αλλά μην αρκεστείτε μόνο στη λεβάντα και στους βασιλικούς.

ΝΕΡΑΓΚΟΎΛΑ Στρογγυλά, «ήσυχα» λουλούδια, με μεταλλική υφή, σε έντονα πoπ χρώματα, πολύ όμορφα όταν χρησιμοποιούνται σε συμπαγή μπουκετάκια μόνα τους ή σε συνδυασμό με αμάραντο. Λουλούδια που έχουν τον αέρα μιας άλλης εποχής.

ΦΡΈΖΙΕΣ Πολύχρωμα ντελικάτα λουλούδια με υπέροχο διακριτικό άρωμα, λεπτεπίλεπτα και πραγματικά μοναδικά στις παστέλ αποχρώσεις τους, ιδανικά για ελεύθερα, «άναρχα» ματσάκια, όπως είναι στον αγρό.

î

ΛΕΒΆΝΤΑ

Praktiker

Η γνωστή σε όλους μας λεβάντα με τις αμέτρητες ιδιότητες και την ξεχωριστή μυρωδιά. Αναδεικνύεται όταν συνδυαστεί με άλλα μυρωδικά, όπως θυμάρι, αρμπαρόριζα κ.λπ., δίνοντας ένα άγριο, απόλυτα φυσικό αποτέλεσμα, αλλά και μόνη της, σε μια πιο μίνιμαλ εκδοχή.

Πολυθρόνα κρεμαστή μαύρη με σκίαστρο. praktiker.gr

ΠΡΟΒΆΤΣΑ Ή ΑΜΆΡΑΝΤΟ Λουλούδια σε αποχρώσεις κυρίως του μοβ και του βιολέ, που αποξηραίνονται σταδιακά. Αν και παρεξηγημένο λουλούδι, το μπουκέτο από αμάραντο ton sur ton έχει την άγρια ομορφιά των ελληνικών νησιών που λατρεύω.

ΑΝΕΜΏΝΕΣ

Φυτέψτε δυόσμο σε μια γλάστρα μόνο του (απλώνει και κατασπαράζει οτιδήποτε υπάρχει δίπλα του), ρίγανη και μαντζουράνα, δεντρολίβανο ακόμα και καυτερές πιπεριές!

ΤheGOODLIFO

Ως δέντρα που θα σας δώσουν ύψος και θα καλύψουν την άσχημη θέα προτείνουμε ελιές και λεμονιές, πικροδάφνες, που πλέον έρχονται σε άπειρα χρώματα, γλυσίνα και μικρά κυπαρίσσια αν σας φτάνει ο χώρος. Αγαπημένο μας φυτό, επίσης, οι ροδιές, που έχουν όμορφο πράσινο χρώμα, κόκκινα ή κοραλλένια λουλούδια και υπόσχονται ωραίους καρπούς, αν τις περιποιείστε. Η κλασική δάφνη είναι επίσης ένα όμορφο δέντρο. Περιέργως είναι φιλάσθενη και αρπάζει εύκολα μικρόβια. Αν είστε προσεκτικοί, στο τέλος θα δείτε πως η ομορφιά της είναι ασύγκριτη. Αφιερώστε χρόνο στο φυτώριο που θα επισκεφτείτε και δείτε λεπτομερώς ό,τι έχει και δεν έχει. Τα καλύτερα είναι πάντα κρυμμένα στις γωνιές. Μην ντραπείτε να ρωτήσετε τους υπεύθυνους για να σας προτείνουν λύσεις.

ó

Zara Home Κατακόκκινο βάζο με θαλασσινό μοτίφ. zarahome.com/gr

Επιλέξτε τις σωστές γλάστρες που θα ταιριάζουν με το θέμα του μπαλκονιού σας. Υπάρχουν άπειρες επιλογές, από κλασική τερακότα μέχρι συνθετικά υλικά. Όσο πιο ομογενοποιημένη είναι η επιλογή σας τόσο πιο αρμονικός θα φαίνεται ο χώρος σας.

Πολύχρωμα λουλούδια κλασικής ελληνικής ομορφιάς. Αναζητήστε τη λευκή με το μαύρο κέντρο, είναι η επιτομή της κομψότητας που η νύφη της άνοιξης θα λατρέψει.

ΉΛΙΟΣ Επιβλητικό λουλούδι σε τόνους του κίτρινου. Μεγάλα βάζα μόνο με ήλιους για ένα εντυπωσιακό αποτέλεσμα που μυρίζει καλοκαίρι.

ΠΑΣΧΑΛΙΆ Είναι το λουλούδι-προάγγελος της άνοιξης. Μικρά μοβ ανθάκια με ξεχωριστό άρωμα. Τόσο ευαίσθητα και συνάμα τόσο όμορφα! Ένα μπουκέτο με πασχαλιές είναι ο ορισμός της φρεσκάδας.

ΚΆΛΛΑ Μεγάλοι, εντυπωσιακοί, λευκοί κρίνοι με υπέροχο, καθαρό μίσχο. Ο μινιμαλισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Η κ. Κοκκίνου είναι florist και ιδιοκτήτρια του ανθοπωλείου Κοkkinos Flowers, www.kokkinos-flowers.gr.

Είναι ωραίο να καλύπτετε τις χωμάτινες επιφάνειες της γλάστρας με κάποια πρασινάδα ή άλλο φυτό και να δίνετε μια δεύτερη διάσταση στη σύνθεσή σας. Κισσοί, φτέρη, ανεμώνες, nasturtiums, είναι μερικές επιλογές. Και κάτι τελευταίο: ο κήπος, η κηπουρική, θέλουν χρόνο, κόπο και αφοσίωση. Δεν είναι επένδυση της μιας στιγμής αλλά δέσμευση για καθημερινή ενασχόληση. Μην το φοβηθείτε. Τα οφέλη είναι τεράστια. Καλή επιτυχία!

ΡΩΤΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ

PURO Color 50 white All-in-One Set & PURO Color 20 slate All-in-One Set CUBE LS Color 35 white All-in-One Set & CUBE Color 14 slate All-in-One Set

BALCONISSIMA Color White All-in-One Set

LIVING WITH

LECHUZA

Υ

περέχει σε ευφυΐα, design και ποιότητα από κάθε άλλη γλάστρα, προσφέροντας αυτονομία, λειτουργικότητα και ευελιξία. Η Lechuza είναι η αυτοποτιζόμενη γλάστρα που επιλέγουν οι αρχιτέκτονες και οι interior designers ως κορυφαία στο είδος της και οι λάτρεις του πράσινου για το χάρισμα που έχει να μεγαλώνει τα φυτά όμορφα και φυσικά. Ο «πράσινος» τρόπος ζωής, η συνέχεια ανάμεσα σε εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους, οι αστικοί κήποι (βεράντες ή ταράτσες), οι σπιτικοί λαχανόκηποι και τα αρωματικά στην κουζίνα και, φυσικά, τα φυτά, από πολλά μαζί που δημιουργούν καταπράσινες οάσεις στο καθιστικό μέχρι ένα μικρό δέντρο στην τραπεζαρία, είναι από τις πιο δυνατές τάσεις που όχι μόνο προσφέρουν ηρεμία και ευεξία αλλά ομορφαίνουν τη ζωή στην πόλη. Άλλωστε, «healthy is the new wealthy» και όσο πιο κοντά είσαι στη φύση τόσο καλύτερα αισθάνεσαι – ακόμα και η αποδοτικότητα στους χώρους εργασίας αυξάνεται με τα φυτά εσωτερικού χώρου! Κομψή, πρακτική και με ποιοτική υπεροχή, η «έξυπνη» γλάστρα Lechuza είναι ιδανική για να δημιουργήσετε πράσινες οάσεις στο σπίτι, να διαμορφώσετε τη βεράντα σας σε μικρό κήπο ή να φτιάξετε μια πράσινη ταράτσα. Με ευφυές σύστημα αυτοποτισμού, που τροφοδοτεί τα φυτά με τη σωστή ποσότητα νερού, προσφέρει αυτονομία, ελευθερία και συντελεί στην καλύτερη ανάπτυξη των φυτών – δεν χρειάζεται να υποχρεωθείτε στον γείτονα να ποτίζει το φυτό σας. Επιπλέον, σέβεται ακόμα και το πιο ακριβό δάπεδο, διατηρώντας το καθαρό, ενώ με τα έξυπνα αξεσουάρ που διαθέτει παρέχει ευελιξία και ευκολία στη φύτευση και μεταφύτευση για συχνές εναλλαγές εποχικών φυτών και αλλαγές στη διακόσμηση. Με καθαρές γραμμές, μοντέρνα χρωματική παλέτα και βραβευμένο σχεδιασμό, η Lechuza ξεχωρίζει ως design object, προσφέροντας μια πλούσια επιλογή σε σχέδια και διαστάσεις και προωθώντας έναν πράσινο τρόπο ζωής. WWW.LECHUZA.GR

ΈΝΑΣ ΠΡΆΣΙΝΟΣ ΤΡΌΠΟΣ ΖΩΉΣ ΣΤΗΝ ΠΌΛΗ

Γλάστρα με χερούλι & ποτιστήρι YULA White & Grey All-in-One Set

QUADRO LS 43 taupe high-gloss All-in-One Set

19.4.18 – lifo

31

απο την aλεξία σβώλου

HEALTH&FITNESS

Τ

ι χρειαζόμαστε για να έχουμε αυτοπεποίθηση; Εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, αστραφτερό χαμόγελο και ομοιόμορφη επιδερμίδα χωρίς ατέλειες, κάτι που για τους ασθενείς με ψωρίαση έως πρόσφατα φάνταζε σχεδόν ακατόρθωτο. Σήμερα, ωστόσο, το όνειρο όλων αυτών των ανθρώπων γίνεται πραγματικότητα και μάλιστα με τη βούλα της πιο αξιόπιστης «head to head» (άμεση συγκριτική) επιστημονικής μελέτης. Σήμερα, η πιο προηγμένη θεραπεία για την ψωρίαση εξασφαλίζει καθαρό δέρμα με… διαφορά στις χιλιάδες των Ελλήνων ασθενών που ζουν ανάμεσά μας.

ΚΑΘΑΡΌ ΔΈΡΜΑ ΜΕ… ΔΙΑΦΟΡΆ!

ΤheGOODLIFO

ΤΟ ΝΕΟ ΕΥΡΗΜΑ Για τους περισσότερους ανθρώπους η καθαρή επιδερμίδα είναι κάτι το αυτονόητο. Όχι όμως και για τα 125 εκατομμύρια των ασθενών που πάσχουν από ψωρίαση διεθνώς. Γι’ αυτούς το καθαρό δέρμα είναι ο θεραπευτικός στόχος σε μια χρόνια αυτοάνοση δερματική νόσο που χαρακτηρίζεται από εξάρσεις και υφέσεις και συνοδεύεται ακόμα από βαρύ κοινωνικό στίγμα. Πρόκειται, μάλιστα, για έναν δύσκολα επιτεύξιμο στόχο που στην επιστημονική αργκό αποδίδεται με τον δείκτη έκτασης και σοβαρότητας της ψωρίασης PASI και επιθυμητές τιμές ανταπόκρισης στη θεραπεία το 75, το 90 και τη maximum τιμή, το 100. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια η επίτευξη της ανταπόκρισης PASI 100 ήταν δύσκολη. Όταν όμως ήρθε στο ιατρικό οπλοστάσιο το νέο θεραπευτικό όπλο, ο βιολογικός παράγοντας σεκουκινουμάμπη, ο στόχος επιτεύχθηκε για την πλειονότητα των ασθενών με ψωρίαση μέτριας έως και σοβαρής μορφής. Τα πιο πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία επιβεβαιώνουν πως η θεραπεία με σεκουκινουμάμπη εξασφαλίζει καθαρό δέρμα με διαφορά για 7 στους 10 ασθενείς, σε

Η ψωρίαση είναι μόνο η κορυφή ενός παγόβουνου, κάτω από την επιφάνεια του οποίου κρύβονται πολλές άλλες ασθένειες, οι λεγόμενες συνοσυρότητες. Για παράδειγμα, οι ασθενείς με ψωρίαση έχουν έως και 7πλάσιο κίνδυνο να υποστούν έμφραγμα του μυοκαρδίου.

σύγκριση με τον έτερο βιολογικό παράγοντα που χρησιμοποιείται στη θεραπεία του χρόνιου αυτοάνοσου δερματικού νοσήματος, την ουστεκινουμάμπη. Επιπλέον, η σεκουκινουμάμπη προσφέρει στους πάσχοντες από ψωρίαση μακροχρόνια κάθαρση του δέρματος, με αποδεδειγμένη συνέπεια και ασφάλεια για μεγάλο διάστημα που φτάνει την 5ετία.

ΤΙ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΤΑ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ Στη φαρμακευτική έρευνα ο πιο αξιόπιστος τρόπος για να επιβεβαιωθεί η θεραπευτική αξία ενός φαρμάκου δεν είναι φυσικά η σύγκρισή του με το placebo. Η θεραπευτική υπεροχή των καινοτόμων και ακριβών φαρμάκων γίνεται με τον σχεδιασμό των λεγόμενων «head to head» μελετών που συγκρίνουν δύο θεραπευτικά «όπλα» και αποτελούν τον πιο αξιόπιστο τρόπο αξιολόγησης της φαρμακευτικής καινοτομίας. Στην περίπτωση της θεραπευτικής αντιμετώπισης της ψωρίασης, η συγκριτική μελέτη με το σημειολογικό όνομα clarity (σαφήνεια) συνέκρινε δύο βιολογικούς παράγοντες, τη σεκουκινουμάμπη και την ουστεκινουμάμπη, αποδεικνύοντας με διαφορά και με αποδείξεις τη θεραπευτική ανωτερότητα του πρώτου. Τα ευρήματα παρουσιάστηκαν τον περασμένο Ιανουάριο στο Χειμερινό Συνέδριο Κλινικής Δερματολογίας στη Χαβάη. Οι βιολογικοί παράγοντες είναι τα νέας κοπής «πυρομαχικά» που προστέθηκαν στο οπλοστάσιο την τελευταία 15ετία, αρχικά για την αντιμετώπιση των ρευματοπαθειών. Στη συνέχεια, η χρήση τους επεκτάθηκε και σε πολλούς άλλους τομείς της ιατρικής, όπως είναι η ψωρίαση, η πολλαπλή σκλήρυνση και το άσθμα. Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της «head to head» μελέτης, ο Mark Lebwohl, πρόεδρος του τμήματος Δερματολογίας Waldman στην Ιατρική Σχολή Icahn του Νοσοκομείου Mount Sinai στη Νέα Υόρκη επισήμανε τα εξής: «Τα νέα δεδομένα προστίθενται στο ισχυρό σύνολο των προγενέστερων στοιχείων που υποστηρίζουν τη χρήση της σεκουκινουμάμπης για την αντιμετώπιση της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης κατά πλάκας. Με αυτά τα ευρήματα, οι κλινικοί γιατροί μπορούν να νιώθουν ακόμα μεγαλύτερη σιγουριά να περιλαμβάνουν τη σεκουκινουμάμπη στα θεραπευτικά τους πλάνα». Έως σήμερα, η σεκουκινουμάμπη έχει χρησιμοποιηθεί από περισσότερους από 125.000 ασθενείς παγκοσμίως, με την κλινική εμπειρία να επιβεβαιώνει την ασφάλειά της.

ΤΙ ΚΡΥΒΕΤΑΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ «ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ» ΤΗΣ ΨΩΡΙΑΣΗΣ Η ψωρίαση δεν είναι απλώς ένα αισθητικό πρόβλημα που εμφανίζεται πρωτίστως στο δέρμα, στους αγκώνες, στα μπράτσα, στα πόδια, στον λαιμό, στο μέτωπο και στην επιδερμίδα του κεφαλιού και που μπορεί να κρυφτεί κάτω από ριχτά ρούχα, μακριά μανίκια και παντελόνια με μακριά μπατζάκια. Πρόκειται για μια επίμονη, χρόνια νόσο που επηρεάζει όλες τις πτυχές της καθημερινότητας των ανθρώπων, προκαλώντας σημαντική υποβάθμιση της ποιότητας ζωής. Για τους ασθενείς είναι μια διαρκής πηγή ταλαιπωρίας, φαγούρας, πόνου και ντροπής για την εικόνα του σώματός τους. Μια διαρκής πηγή φόβου πως ο κόσμος θα την μπερδέψει με την ψώρα και θα τη θεωρήσει μεταδοτική ή, ακόμα, και ανασφάλειας για το αν θα μπορέσουν να διατηρή-

σουν τη δουλειά τους και τις προσωπικές τους σχέσεις. Φανταστείτε έναν φυσικοθεραπευτή, έναν σερβιτόρο, μια νηπιαγωγό, να μη νιώθουν άνετα για την εικόνα που παρουσιάζουν τα χέρια τους. Έναν ηθοποιό, μια αθλήτρια, μια χορεύτρια, να ντρέπονται να αποκαλύψουν το σώμα τους. Η ψωρίαση είναι και ένα βαρύ κοινωνικό και ψυχολογικό στίγμα. Είναι και αιτία ανεργίας, προκαλεί και αποξένωση από το κοινωνικό περιβάλλον. Είναι πολλά κομμάτια ενός σύνθετου παζλ μαζί, αφού οι δερματικές βλάβες αλλοιώνουν τη «βιτρίνα» μας. Από καθαρά ιατρικής πλευράς, πρόκειται για μια συχνή, μη μεταδοτική, αυτοάνοση νόσο, η οποία προσβάλλει περισσότερους από 125 εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, ενώ στην Ελλάδα οι πάσχοντες εκτιμάται ότι ξεπερνούν τους 220.000. Η πιο συχνή μορφή της νόσου είναι η ψωρίαση κατά πλάκας, που εμφανίζεται με τη μορφή ερυθηματωδών κηλίδων καλυμμένων με λέπια και οφείλεται στη μεγάλη αύξηση του ρυθμού κερατινοποίησης των δερματικών κυττάρων. Ενώ στο φυσιολογικό δέρμα ο κύκλος ζωής ενός δερματικού κυττάρου είναι 28 ημέρες, στους ψωριασικούς ασθενείς αυτή η διαδικασία επιταχύνεται στις 4 ημέρες, με συνέπεια να σχηματίζονται αυτές οι φολίδες, τα λέπια από «νεκρά κύτταρα». Ακόμα πιο δύσκολη στη θεραπεία είναι η ψωρίαση στις παλάμες και στα πέλματα, η οποία εμφανίζεται σε ποσοστό έως και 40% των ασθενών με ψωρίαση κατά πλάκας και συχνά παρουσιάζει ανθεκτικότητα στα φάρμακα. Μια άλλη δύσκολη μορφή της αυτοάνοσης χρόνιας νόσου αφορά την ψωρίαση των ονύχων, η οποία πλήττει το 90% των ασθενών με ψωρίαση στο δέρμα και συσχετίζεται με μειωμένη κινητικότητα των δακτύλων, επίπτωση στη λειτουργία τους, πόνο στην κίνηση, κακή ποιότητα ζωής και μειωμένη ανταπόκριση στη θεραπεία. Επιπλέον, η ψωρίαση των ονύχων χτυπάει το καμπανάκι κινδύνου για την εμφάνιση μιας άλλης αυτοάνοσης ασθένειας, της ψωριασικής αρθρίτιδας, που προσβάλλει τρεις στους δέκα ασθενείς με ψωρίαση. Η ψωριασική αρθρίτιδα δεν είναι… παίξε-γέλασε. Πρόκειται για μια νόσο με εξουθενωτικά συμπτώματα, όπως πόνο, ακαμψία και, για ορισμένους ανθρώπους, μη αναστρέψιμη βλάβη των αρθρώσεων, που οδηγεί σε αναπηρία. Είναι φανερό πως η ψωρίαση αποτελεί μόνο την κορυφή ενός παγόβουνου άλλων ασθενειών που… κρύβονται από κάτω. Ανάμεσά τους η κατάθλιψη, ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία, το μεταβολικό σύνδρομο και οι καρδιοπάθειες, που συνολικά περιγράφονται με τον όρο «συνοσυρότητες». Η απομάκρυνση του κινδύνου εμφάνισης των συνοσυροτήτων αποτελεί πλέον βασικό στόχο στη θεραπεία της ψωρίασης, αφού όλα αυτά τα νοσήματα είναι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας κι έχουν ακόμα μεγαλύτερο αρνητικό αντίκτυπο στην υγεία και στην ποιότητα ζωής. Για παράδειγμα, πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι τα άτομα με ψωρίαση βαριάς μορφής έχουν πολλαπλάσιο κίνδυνο να γίνουν παχύσαρκα, 7πλασιο κίνδυνο να πάθουν έμφραγμα του μυοκαρδίου, 43% περισσότερες πιθανότητες να πάθουν εγκεφαλικό επεισόδιο, 50% περισσότερες πιθανότητες να πεθάνουν πρόωρα και 4πλάσιο κίνδυνο για εκδήλωση κλινικής κατάθλιψης. Κοινή αιτία πίσω από όλες αυτές τις διαταραχές είναι η χρόνια φλεγμονή που, εκτός από το δέρμα, επεκτείνεται και σε άλλους ιστούς του σώματος. Ενδεικτικά, η χρόνια φλεγμονή στις αρτηρίες οδηγεί σε αθηροσκλήρωση και αυξημένο κίνδυνο εμφράγματος και εγκεφαλικού επεισοδίου.

Νέες μελέτες φανερώνουν πως η χρόνια φλεγμονή είναι η αιτία που κόβει πρόωρα το νήμα της ζωής μας και δεν μας επιτρέπει να φτάσουμε τα 150 χρόνια ζωής, για τα οποία είμαστε γενετικά «προορισμένοι». Αν, λοιπόν, παρομοιάσουμε τον ασθενή με ψωρίαση με έναν ναυαγό που κολυμπά στη θάλασσα, οι συνοσυρότητες είναι ένα μεγάλο «βαρίδι» που τον τραβούν προς τον βυθό…

ΕΝΑ ΠΟΛΥΔΙΑΣΤΑΤΟ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΟ «ΟΠΛΟ» Η σεκουκινομάμπη θεωρείται πολυδιάστατο «όπλο» στη θεραπεία της ψωρίασης, καθώς έχει λάβει έγκριση και για τους πιο δύσκολους στην αντιμετώπιση τύπους της ψωρίασης κατά πλάκας, την ψωρίαση των παλαμών και των πελμάτων, την ψωρίαση των ονύχων και την ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής. Επιπλέον, η χορήγησή της έχει εγκριθεί και για την ψωριασική αρθρίτιδα και την αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, με την τελευταία να είναι το μοναδικό αυτοάνοσο ρευματολογικό νόσημα που έχει «προτίμηση» στους άνδρες, καθώς όλα τα υπόλοιπα έχουν σαφή ροπή προς το γυναικείο φύλο.

ΜΙΑ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΙΛΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ Φυσικά, κανένα φάρμακο, όσο ισχυρό και αποτελεσματικό κι αν είναι, δεν αποδίδει αν δεν δίνεται σωστά. Η μη συμμόρφωση στη θεραπεία αποτελεί ένα μεγάλο αγκάθι για τη δημόσια υγεία και την αιτία που πολλοί ασθενείς συνεχίζουν να ταλαιπωρούνται, ενώ θα μπορούσαν να έχουν πολύ καλύτερη ποιότητα ζωής. Για τη διευκόλυνση και την καλύτερη συμμόρφωση των ασθενών στη θεραπεία, η σεκουκινουμάμπη χορηγείται εύκολα, με μια πένα (σαν του διαβήτη), μία φορά τον μήνα. Τα φάρμακα που ανήκουν στην κατηγορία των βιολογικών παραγόντων και είναι μονοκλωνικά αντισώματα, σαν την σεκουκινουμάμπη, χορηγούνται συνήθως ενέσιμα και σε αυτή την περίπτωση η βελονοφοβία αποτελεί ένα ακόμα εμπόδιο που πρέπει να ξεπεράσει ο ασθενής. Συνεπώς, η αυτοχορήγηση με μια εύκολη στη χρήση πένα βοηθά ώστε να μη νιώθει άσχημα ο ασθενής και επιπλέον δεν απαιτεί τη μεταφορά του στο νοσοκομείο, προκειμένου να γίνει ενδοφλέβια η χορήγηση.

Ο ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΣΤΗΝ ΨΩΡΙΑΣΗ Ακόμα και πριν από την ένταξη των βιολογικών παραγόντων στη θεραπευτική φαρέτρα της ψωρίασης, οι περισσότεροι ασθενείς έβλεπαν το δέρμα τους να καθαρίζει το καλοκαίρι. Η υποχώρηση των ψωριασικών πλακών οφείλεται εν μέρει στην ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση του ήλιου, που σε λογικές δόσεις έκθεσης κάνει καλό. Επίσης, η ψωρίαση, όπως όλα τα αυτοάνοσα νοσήματα (πολλαπλή σκλήρυνση, ελκώδης κολίτιδα), πυροδοτείται και επιδεινώνεται από το στρες, οπότε το καλοκαίρι, που οι ασθενείς χαλαρώνουν, η νόσος παρουσιάζει ύφεση. Ο ήλιος από μόνος του είναι ισχυρό αντιφλεγμονώδες και αντικαταθλιπτικό της φύσης, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι ασθενείς πρέπει να κάθονται με τις ώρες απροστάτευτοι κάτω από την καυτή UV ακτινοβολία. «Παν μέτρον άριστον», λοιπόν, που έλεγαν και οι αρχαίοι πρόγονοί μας, μια και το καλοκαίρι βρίσκεται προ των πυλών.

Η χρόνια φλεγμονή ενοχοποιείται για την ψωρίαση και τις συνοσυρότητές της. Χωρίς την επίδραση της χρόνιας φλεγμονής, θα γινόμασταν Μαθουσάλες, όπως φανερώνουν οι νέες έρευνες που αποκαλύπτουν πως είμαστε γενετικά «κατασκευασμένοι» για να ζούμε 150 χρόνια.

19.4.18 – lifo

33

ΤheGOODLIFO

HEALTH&FITNESS

απο την aλεξία σβώλου

Φαγούρα στοπ! Προλάβετε τις εποχικές δερματίτιδες

Το φαρμακείο της φύσης για τα προβλήματα της άνοιξης Απ’ όλα έχει ο μπαξές των ανοιξιάτικων βοτάνων για την ανακούφιση και την αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων υγείας. Χαμομήλι, δενδρολίβανο, λεβάντα, λεμονόχορτο, τα πρώτα λεμόνια, limes και μανταρίνια της σεζόν μαζί με τις ντομάτες και τα ντοματίνια συνθέτουν το πολύτιμο φαρμακείο της φύσης. Ανακαλύψτε το και αξιοποιήστε το. Εποχική τριχόπτωση: Αντιμετωπίστε τη βράζοντας δενδρολίβανο και ξεβγάζοντας τα μαλλιά σας μετά το λούσιμο με το χλιαρό αφέψημα που θα φτιάξετε. Το δενδρολίβανο είναι εξαιρετικά δυναμωτικό για το τριχωτό της κεφαλής και το καλύτερο είναι πως μπορείτε να το φυτέψετε στη βεράντα σας, ώστε να έχετε πάντα φρέσκο για τα ψητά, τις μακαρονάδες και την προσωπική σας περιποίηση. Δερματικοί ερεθισμοί, συγκάματα και κουρασμένο βλέμμα: Τίποτα δεν είναι αποτελεσματικότερο στην ανακούφιση των ερεθισμών από μια κομπρέσα (από γάζα ή βαμβάκι) την οποία έχετε βουτήξει σε αφέψημα χαμομηλιού. Αν, μάλιστα, το χαμομήλι είναι φρέσκο, τόσο το καλύτερο. Χρησιμοποιήστε το και για τα συγκάματα (όχι μόνο τα μωρουδιακά αλλά και των ενηλίκων). Επίσης, στο τέλος μιας κουραστικής μέρας, μετά από πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη του κομπιούτερ, βάλτε μια κομπρέσα βουτηγμένη σε χαμομήλι πάνω από τα μάτια σας, ξαπλώστε και χαλαρώστε ακούγοντας μουσική. Αϋπνία: Βάλτε σε ένα τούλινο πουγκί λίγη λεβάντα και τοποθετήστε τη μέσα στη μαξιλαροθήκη σας για να σταματήσετε να μετράτε προβατάκια κάθε βράδυ στο κρεβάτι. Η αϋπνία, λόγω του αυξημένου στρες, έχει εξελιχθεί σε εθνική επιδημία και τα αγχολυτικά και ηρεμιστικά χάπια δεν αποτελούν πάντα την ενδεικνυόμενη λύση γιατί δημιουργούν εθισμό. Ως έξτρα μπόνους, τα πουγκιά με λεβάντα θα αρωματίσουν τα ρούχα στην ντουλάπα σας και θα τα προφυλάξουν από τον σκώρο. Εύθραυστα νύχια και δυσκοιλιότητα: Τι κοινό μπορεί να έχουν αυτά τα δύο προβλήματα; Το ότι αντιμετωπίζονται με τη βοήθεια των λεμονιών. Για να καταπολεμήσετε οριστικά τη δυσκοιλιότητα, δοκιμάστε κάθε πρωί, μόλις σηκωθείτε, να πίνετε ένα σφηνάκι χλιαρό νερό με στυμμένο λεμόνι, από λίγες σταγόνες έως ένα ολόκληρο λεμόνι. Τις στυμμένες κούπες μην τις πετάτε. Κρατήστε τες για να τρίψετε τα χέρια και τα νύχια σας, καθώς η βιταμίνη C που περιέχεται στο λεμόνι και το lime κάνει θαύματα στην ενδυνάμωση των νυχιών. Κηλίδες και φακίδες: Αν η μακροχρόνια στενή σχέση σας με τον ήλιο σάς έχει αφήσει προίκα αρκετές σκουρόχρωμες κηλίδες (στο πρόσωπο, στη ράχη των χεριών, στις γάμπες) ή αν έχετε φακίδες, μπορείτε να τις… εξαφανίσετε με ένα σπιτικό πίλινγκ με ντομάτες. Ναι, σωστά ακούσατε. Οι ζουμερές ντομάτες της εποχής δεν είναι κατάλληλες μόνο για υπέροχες σαλάτες και νόστιμα γεμιστά. Τα οξέα της ντομάτας έχουν εξαιρετική λευκαντική δράση και μπορείτε να τα εκμεταλλευτείτε για να αποκτήσετε πιο ομοιόμορφη απόχρωση στην επιδερμίδα σας.

Ου γαρ έρχεται μόνη… Η άνοιξη συνοδεύεται από αυξημένη γύρη στην ατμόσφαιρα, αγριόχορτα και τσουκνίδες που φυτρώνουν παντού και πάσης φύσεως ζουζούνια τα οποία πετούν πάνω από το κεφάλι σας. Όλα αυτά σας ακουμπούν, σας τσιμπούν, σας χαϊδεύουν και σας προκαλούν φαγούρα, κοκκινίλες στο δέρμα, σπυράκια στο πρόσωπο και στο σώμα. Οι δερματοπάθειες «φουντώνουν» αυτή την εποχή και η χρήση ακατάλληλων καλλυντικών επιδεινώνει την κατάσταση. Δεν μπορείτε, βέβαια, να αλλάξετε το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζείτε αλλά μπορείτε να θωρακίσετε το δέρμα σας ώστε να γίνει λιγότερο ευαίσθητο και επιρρεπές σε ατοπία και αλλεργικές αντιδράσεις. Άλλωστε, κανείς δεν επιθυμεί να κυκλοφορεί με κόκκινα σημάδια, σαν να έχει προσβληθεί από ανεμοβλογιά, και να ταλαιπωρείται διαρκώς από ενοχλητική φαγούρα. Πώς θωρακίζετε το δέρμα σας. Η καλή ενυδάτωση αποτελεί προϋπόθεση για μια υγιή επιδερμίδα. Ειδικά στο πρόσωπο αυτή την εποχή καλό είναι να χρησιμοποιείτε ενυδατικά καλλυντικά με πιο λεπτόρρευστη και ανάλαφρη υφή, που δεν κλείνουν τους πόρους του δέρματος. Ο έτερος βασικός πυλώνας του υγιούς δέρματος είναι ο καθημερινός καθαρισμός, που κι αυτός μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό, αν το παρακάνετε ή αν χρησιμοποιείτε ακατάλληλα προϊόντα. Ιδανικά γι’ αυτή την εποχή είναι τα «νερένια» διάφανα καθαριστικά που δεν διαταράσσουν το υδρολιπιδικό φιλμ του δέρματος. Αν αυτό διαταραχθεί, μπορεί να εμφανιστούν εκζέματα και αλλεργίες που εξελίσσονται σε καθημερινό «βάσανο». Μην ξεχνάτε τον ήλιο και την ατμοσφαιρική ρύπανση. Ο δυνατός ανοιξιάτικος ήλιος αποτελεί ισχυρό αντικαταθλιπτικό, αλλά ταυτόχρονα υποκινεί φωτοδερματίτιδες που συνήθως οφείλονται στην αλληλεπίδραση της UV ακτινοβολίας με φωτοευαίσθητες ουσίες των καλλυντικών. Η χαρακτηριστικότερη εξ αυτών είναι η βιταμίνη Α ή ρετινόλη που μπορεί να αποτελεί στην κοσμετολογία τη «βασίλισσα της αντιγήρανσης», αλλά την ίδια στιγμή δεν τα πηγαίνει καθόλου καλά με τον ήλιο. Προσοχή, λοιπόν. Αποφύγετε τους επικίνδυνους συνδυασμούς και φροντίστε να χρησιμοποιείτε καθημερινά ένα προϊόν που εξασφαλίζει αντηλιακή και αντιοξειδωτική προστασία στην επιδερμίδα, καθώς οι ατμοσφαιρικοί ρύποι της πόλης είναι ιδιαίτερα τοξικοί. Επιπλέον, τα αόρατα διά γυμνού οφθαλμού μικροσωματίδια της σκόνης και των ρύπων είναι τόσο μικροσκοπικά, που διεισδύουν βαθιά στους πόρους του δέρματος και τους φράζουν, δημιουργώντας μαύρα στίγματα και σπυράκια, τους λεγόμενους «φαγέσωρες». Τα ακνεϊκά δέρματα θέλουν ιδιαίτερη προσοχή γιατί η ακμή μπορεί να φουντώσει, ειδικά όταν η ατμοσφαιρική ρύπανση «χτυπά» κόκκινο.

Προσοχή σε τσουκνίδες και μπάμπουρες. Τα αγριόχορτα που φυτρώνουν παντού την άνοιξη προκαλούν δερματίτιδες εξ επαφής που εκδηλώνονται με εξανθήματα, κνησμό, ακόμα και φυσαλίδες γεμάτες υγρό. Σε ένα τέτοιο πάθημα την άμεση ανακούφιση δίνει μια αντιισταμινική κρέμα ή μια αλοιφή με λίγη κορτιζόνη στη σύνθεσή της. Η οργιώδης βλάστηση της εποχής φυσικά συνοδεύεται και από λογής-λογής ζουζούνια, τα οποία τσιμπάνε κιόλας. Εκτός από στικ αμμωνίας, αντιισταμική κρέμα ή ζελ και πάγο (αν δεν έχετε τίποτε άλλο πρόχειρο να χρησιμοποιήσετε), χρειάζεστε και κάποιο σκεύασμα για την αποφυγή του αναφυλακτικού σοκ, σε περίπτωση που είστε αλλεργικοί σε τσιμπήματα μέλισσας, σφήκας ή άλλων εντόμων. Το αναφυλακτικό σοκ είναι μια επικίνδυνη κατάσταση, καθώς το οίδημα μετά το τσίμπημα εκδηλώνεται στο πρόσωπο και στον λαιμό, όπου μπορεί να εμποδίσει την αναπνοή.

ΤheWeek

ΣΙΝΕΜΑ

ΘΕΑΤΡΟ

STARFAX

LAST PAGE

Όλες οι ταινίες που βγαίνουν στις αίθουσες.

Ένας στρατιώτης που τον έλεγαν Λαβ.

Τα ζώδια για τις επόμενες μέρες.

Οι εντυπώσεις από την εβδομάδα που πέρασε.

σελιδα

36

σελιδα

44

σελιδα

45

σελιδα

46

ΑΦΙΕΡΩΜΑ 14 μέρη για να περάσεις καλά στα Εξάρχεια Φαγητό και ποτό στην πιο ζωντανή περιοχή του κέντρου. σελιδα

38

ΣΙΝΕΜΑ Isle of Dogs

Το δεύτερο animation του Γουές Άντερσον, μετά το Fantastic Mr. Fox, αφηγείται την ιστορία του Ατάρι Κομπαγιάσι, του 12χρονου προστατευόμενου του διεφθαρμένου δημάρχου Κομπαγιάσι. Όταν, με Προεδρικό Διάταγμα, αποφασίζεται να μεταφερθούν όλοι οι σκύλοι της πόλης Μεγκασάκι σε μια αχανή χωματερή, ο Ατάρι ξεκινά μόνος του την αναζήτηση του σκύλου-σωματοφύλακά του Σποτς. Μπράιαν Κράνστον, Έντουαρντ Νόρτον, Τίλντα Σουίντον και Γιόκο Όνο είναι λίγα μόνο απ’ τα ονόματα που δανείζουν τη φωνή τους στους ήρωες της ταινίας. ä Κριτική από τον Θ. Κουτσογιαννόπουλο στη σελ. 36 19.4.18 – lifo

35

H ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ Το Nησί των Σκύλων

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο p

ΚΑΛΠΑΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ The Rider Σκηνοθεσία: Κλόι Ζάο Πρωταγωνιστούν: Μπρέιντι Τζαντρό, Τιμ Τζαντρό

Κακό

Άλλοτε ανερχόμενο αστέρι στις αρένες του ροντέο, ένας νεαρός καβαλάρης εγκαταλείπει αυτό που αγαπά εξαιτίας ενός σοβαρού τραυματισμού και καλείται να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό του.

Isle of Dogs

Σκηνοθεσία: Γουές Άντερσον Πρωταγωνιστούν: Μπιλ Μάρεϊ, Τίλντα Σουίντον, Μπράιαν Κράνστον

VILLAGE MALL 1 - ODEON GLYFADA 1 - ODEON MAROUSI 2 - ODEON ESCAPE 3 ODEON STARCITY 1,2,8 - ΑΒΑΝΑ - ΑΕΛΛΩ 2,4 - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1 - WEST CITY 4 - ΕΜΠΑΣΣΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 1 - ΝΑΝΑ 6 - ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ - ΣΠΟΡΤΙΓΚ 2 - ΣΙΝΕΑΚ

36 lifo – 19.4.18

απο τον θοδωρη κουτσογιαννοπουλο

Ο τίτλος ακούγεται ίδιος σαν «I love dogs» και το εννοεί. Ο ένας από τους δύο υπέροχους Άντερσον επιστρέφει στο stop-motion animation. Μετά τον φανταστικό Φανταστικό κύριο Φοξ, ο Γουές Άντερσον ραψωδεί τη σκυλίσια ζωή μέσα από τις περιπέτειες ενός αγοριού, του επίμονου μικρού πιλότου που ψάχνει τον τετράποδο φίλο του σε έναν τοξικό σκουπιδότοπο στην Ιαπωνία, στο Μεγκασάκι, την ίδια στιγμή που επίκειται διάταγμα κυνο-εξολόθρευσης, σε ένα πολύ εχθρικό περιβάλλον. Τα ταλέντα στην ταινία ξεχειλίζουν, από τις φωνές των επίτιμων μελών του θιάσου, όπως η Τίλντα Σουίντον και ο Μπιλ Μάρεϊ, αλλά και των εκλεκτών καλεσμένων, του Μπράιαν Κράνστον, του Τζεφ Γκόλντμπλαμ, της Σκάρλετ Τζοχάνσον, της Γιόκο Όνο και του Μάρεϊ Άμπρααμ, ως τον Άνταμ Στοκχάουζεν που επιμελήθηκε τα σκηνικά και τον Αλεξάντρ Ντεσπλά που έγραψε το σκορ. Η ταινία είναι σκληρή και συγκινητική, έκκεντρη αλλά ουσιαστική, και το υπογραμμίζω, ως Άντερσον-σκεπτικιστής μέχρι πρότινος. Διότι ο κάποτε μόνο χίπστερ σκηνοθέτης κινηματογραφικών ομοιωμάτων έκανε ταινίες-ταπετσαρίες ή ταινίες ικανές να συζητιούνται σε sites αφιερωμένα στις ταινίες του. Χαριτωμένες, γεμάτες υπέροχα στοιχεία, αλλά στεγνές και εν τέλει σχηματικές, παρά τις αστείες στιγμές και τα ενδιαφέροντα στοιχεία ή τις εύστοχες παρατηρήσεις. Όλο το στυλ, ωστόσο, έχει έρθει σε συμφωνία με το περιεχόμενό του και δεν αποζητά αποκλειστικά την πόζα του βλέμματος αλλά πολλά παραπάνω από τη σπίθα του πνεύματος. Σε τροχιά αντίστροφης ειρωνείας, το Νησί των Σκύλων, που άνοιξε το Φεστιβάλ Βερολίνου, λειτουργεί στιβαρά κυρίως στις παραδοξολογίες του, έχοντας λύσει τον πυρήνα της πλοκής και την πορεία των χαρακτήρων προς την ανατροπή ενός φασιστικού καθεστώτος που ψεύδεται και τιμωρεί άδικα τους σκύλους, χρίζοντάς τους επικίνδυνους για τη δημόσια υγεία. Αυτό που το διαχωρίζει από τα υπόλοιπα καλά και κατάλληλα για ενηλίκους κινούμενα σχέδια είναι, τελικά, ο γουεσαντερσονισμός του, οι οργανικά ενταγμένες θεματικές και εικαστικές εμμονές του σκηνοθέτη με τη διάχυτη ιαπωνοφιλία και τον γλυκόπικρο κυνισμό, τις μεστές βινιέτες και τις χιουμοριστικές λεπτομέρειες ακόμη και στα πιο μικρά και περαστικά props στη μέση ενός φασιστικού, αγέλαστου πεδίου. Φυσικά, κυκλοφορούν βαγόνια και άλλα αυτοαναφορικά παραφερνάλια, όμως το γούστο του Γουές Άντερσον δεν ξοδεύεται σε ματαιόδοξη αισθητική, αλλά διοχετεύεται σε μια συγκινητική ιστορία.

Κινηματογράφος

Ένας 12χρονος προστατευόμενος του τοπικού διεφθαρμένου δημάρχου ξεκινά μόνος του την αναζήτηση του σκύλου-σωματοφύλακά του όταν, με προεδρικό διάταγμα, αποφασίζεται να μεταφερθούν όλοι οι σκύλοι της πόλης Μεγκασάκι σε μια αχανή χωματερή με το όνομα Νησί των Σκουπιδιών.

Το υποψήφιο για πολλά Independent Spirit Awards The Rider, δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία της Κλόι Ζάο, μιας Κινέζας κινηματογραφίστριας που σπούδασε και εργάζεται στις ΗΠΑ, είναι μια βαθιά εξερευνητική ματιά στην καρδιά της Αμερικής μέσα από τη διαδικασία φυσικής και κυρίως ψυχικής αποκατάστασης ενός κλασικού ιππέα αλόγων στο ροντέο, ο οποίος τραυματίστηκε σοβαρά μετά από πτώση και έχει να επιλέξει ανάμεσα στο ρίσκο να συνεχίσει με αυτό που γνωρίζει να κάνει καλύτερα (οι γιατροί τού έχουν απαγορεύσει να ξανακαβαλήσει άλογο) και στο να ασχοληθεί με κάτι άλλο, πιο ασφαλές. Αλλά με τι; Στην Ντακότα, μια περιοχή με τον ινδιάνικο απόηχο ζωντανό και τους καουμπόι ως άλλους ταυρομάχους να συνεχίζουν το show τους σαν να έχει παγώσει ο χρόνος, ο ήρωας ταλανίζεται, στριμωγμένος στην απάθεια, στην έλλειψη επαγγελματικών επιλογών, έχοντας έναν καλό φίλο που έχει μείνει ακινητοποιημένος μετά από ένα άσχημο ατύχημα, μια αδελφή με αυτισμό κι έναν πατέρα χρεωμένο και αλκοολικό – η μητέρα του δεν ζει. Με περιορισμένα πρότυπα και μόνιμο φόβο, κουσούρι από το ατύχημα που παρακολουθεί στο κινητό του ξανά και ξανά, ο Μπρέιντι καλείται να απαντήσει στο ερώτημα τι χρειάζεται για να γίνει άντρας ένας νέος στο σταυροδρόμι της ζωής και των πραγματικών ευθυνών που θα καθορίσουν το μέλλον του. Στρατολογώντας την οικογένεια Τζαντρό και αλλάζοντας απλώς το επώνυμό τους στην ταινία, η Ζάο ξεπερνά κατά πολύ την τυπική ιστορία ενηλικίωσης και καταπιάνεται, με μια μυθοπλασία που σβήνει μέσα στους όρους του ντοκιμαντέρ, με τον ρεαλισμό μιας απόφασης ζωής, μιας κίνησης που απαιτεί ενδοσκόπηση, χρόνο και πολλαπλές συγκρούσεις, κυριολεκτικές και μεταφορικές. Παραλλάσσοντας τον εαυτό τους, οι Τζαντρό, και ειδικά ο Μπρέιντι, αποκηρύσσουν ειλικρινώς τον μελοδραματισμό και καβαλάνε το θηρίο της αμφιβολίας. ΑΣΤΥ - ΠΤΙ ΠΑΛΑΙ

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΠΑΓΙΩΡΓΗΣ, Ο ΠΙΟ ΓΛΥΚΟΣ ΜΙΣΑΝΘΡΩΠΟΣ Σκηνοθεσία: Ελένη Αλεξανδράκη Η δημιουργός σκύβει πάνω από τη ζωή ενός από τους μεγαλύτερους Έλληνες διανοητές και συνθέτει το πορτρέτο του μέσα από το έργο του και τις μαρτυρίες των ανθρώπων που τον κατανόησαν, τον θαύμασαν και τον αγάπησαν.

Συγγενείς και φίλοι, άνθρωποι των γραμμμάτων, συμμαθητές, συγχωριανοί και συνεργάτες, όλοι όσοι θαύμαζαν και αγαπούσαν τον εκλιπόντα συγγραφέα και αρθρογράφο Κωστή Παπαγιώργη μιλούν γι’ αυτόν μπροστά στην κάμερα της Ελένης Αλεξανδράκη, η οποία διαθέτει την ικανότητα να υποκαταστήσει με τον καλύτερο τρόπο τη φωνή ενός συνεσταλμένου, πολύ ιδιωτικού στοχαστή, που απέφευγε εντελώς τις συνεντεύξεις και τις δηλώσεις κάθε μορφής. Η σκηνοθέτις καταφέρνει να μεταδώσει το αποτύπωμα που άφησε ο Παπαγιώργης μέσα από τις συγκινητικές και κατατοπιστικές κουβέντες με τους δικούς του και να απαθανατίσει όσο μπορεί το βαρύ πνεύμα και την ανήσυχη ματιά του στην ψυχή. Εμείς που δεν τον γνωρίσαμε δεν θα μάθουμε αν ο αντικοινωνικός, σύμφωνα με τις νόρμες, Κωστής Παπαγιώργης ήταν όντως μισάν-

θρωπος, όπως λέει ο τίτλος, ωστόσο καταλαβαίνουμε πως από το βασανισμένο μοτέρ της μάθησης που τον οδήγησε σε τόση έρευνα προέκυψε μια μοναδική γενναιοδωρία στον πλούσιο λόγο και την ανάδελφη γραφή του. ΔΑΝΑΟΣ 2 - ΔΙΑΝΑ

ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΩΝ Ghost Stories Σκηνοθεσία: Άντι Νάιμαν, Τζέρεμι Ντάισον Πρωταγωνιστούν: Άντι Νάιμαν, Μάρτιν Φρίμαν, Πολ Γουάιτχαουζ Ένας σκεπτικιστής ψυχολόγος δοκιμάζει τα όρια του ορθολογισμού του όταν πέφτουν στα χέρια του τρεις ιστορίες φαντασμάτων. Επηρεασμένος από αυτά που διάβασε, ξεκινάει έρευνα για να δώσει εξηγήσεις στα γεγονότα.

Bασισμένο στο ομώνυμο επιτυχημένο θεατρικό τους έργο, το Ghost Stories των Άντι Νάιμαν και Τζέρεμι Ντάισον συνεχίζει τη μακρά βρετανική παράδοση στην κινηματογραφική ανθολογία τρόμου, θυμίζοντας ταινίες όπως το Dead of Night ή το Dr. Terror’s House of Horror αλλά και τις χριστουγεννιάτικες ιστορίες φαντασμάτων του BBC, όπου ένας ορθολογιστής έρχεται αντιμέτωπος με παραφυσικά φαινόμενα και βλέπει την κοσμοθεωρία του να καταρρέει. Ισόποσα τρομακτικό και αστείο, το σπονδυλωτό αυτό φιλμ έχει μερικές πραγματικά κοψοχολιαστικές σεκάνς, έχει κάτι ενδιαφέρον να καταθέσει πάνω στο τι μπορεί να συνιστά ένα φάντασμα, δυστυχώς όμως έχει κι ένα εξυπνακίστικο φινάλε που χαλάει ελαφρώς τις θετικές εντυπώσεις. Οι φαν του είδους, πάντως, δύσκολα θα φύγουν παραπονεμένοι από την αίθουσα. Κριτική από τον Γιάννη Βασιλείου VILLAGE RENTI 3,10 - VILLAGE MALL 9 - VILLAGE PAGRATI 1,3 - VILLAGE FALIRO 3,5 - ODEON ESCAPE 6 - ODEON STARCITY 3 - ΑΕΛΛΩ 1 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2 - WEST CITY 1 - NANA 5

THELMA Σκηνοθεσία: Γιοακίμ Τρίερ Πρωταγωνιστούν: Έλι Χάρμπο, Κάγια Γουίλκινς, Χένρικ Ράφαλσεν Μια νεαρή κοπέλα από την επαρχία αφήνει τους θρησκόληπτους γονείς της και πηγαίνει στο Όσλο για σπουδές, όπου προσπαθεί να αντιμετωπίσει μια σειρά από κρίσεις που μοιάζουν με σύμπτωμα υπερφυσικών δυνάμεων αλλά και την έλξη που νιώθει για μια συμφοιτήτριά της.

Με έναν βραδυφλεγή ρυθμό που σταδιακά δίνει μεγαλύτερο εύρος σε όσα θέλει να πει ο Γιοακίμ Τρίερ και μετατρέπει την ιστορία του από μια καταγγελία κατά της θρησκείας σε μια γλυκιά αγκαλιά προς τον άγνωστο κόσμο που ανοίγεται σε κάθε πραγματικά ελεύθερο νέο, η Thelma πετυχαίνει να είναι εύστοχη και μεστή παρά τα αφηγηματικά ρίσκα. Με τη μορφή μιας νεαρής κοπέλας που ταξιδεύει πρώτη φορά μακριά από τη θρησκευόμενη οικογένειά της, το φιλμ χρησιμοποιεί έξυπνα το υπερφυσικό στοιχείο για να στρώσει τον δρόμο προς μια ολοκληρωτική χειραφέτηση από τις απαγορεύσεις, τις προκαταλήψεις και τα παιδικά τραύματα που διαγράφονται μονομιάς μπροστά στη θέα του υπέροχου χαμόγελου της Άνια, του προσώπου δηλαδή που θα αναλάβει να ξυπνήσει έναν οργανισμό που ως τώρα βρισκόταν σε καταστολή, συμμετέχοντας σε μια σχέση-επανάσταση που υμνεί τον σύγχρονο νεανικό έρωτα. Κριτική από τον Τάσο Μελεμενίδη ΑΕΛΛΩ 4 - ΑΤΛΑΝΤΙΣ 2 - ΑΤΤΑΛΟΣ - ΙΝΤΕΑΛ - ΚΗΦΙΣΙΑ CLASS - ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 2 - ΝΙΡΒΑΝΑ - ΖΕΑ

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΦΙΛΙ ΤΟΥ ΚΑΪΖΕΡ The Exception Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Λεβό Πρωταγωνιστούν: Τζέι Κόρτνι, Λίλι Τζέιμς, Κρίστοφερ Πλάμερ Ένας Γερμανός στρατιώτης αναλαμβάνει την αποστολή να κάνει έρευνα για τον Γερμανό εξόριστο μονάρχη Κάιζερ που διαμένει σε μια απομονωμένη έπαυλη στην Ολλανδία. Καθώς εμβαθύνει στη ζωή του Κάιζερ ψάχνοντας για στοιχεία, βρίσκει τον εαυτό του παγιδευμένο σε μια αναπάντεχη και παθιασμένη σχέση με μία από τις καμαριέρες του Κάιζερ, που σύντομα ανακαλύπτει ότι είναι Εβραία.

Η ιστορία αγάπης και απάτης ανάμεσα σε μια Ολλανδή Εβραία κι έναν (πολύ) Γερμανό αξιωματικό των SS, ο οποίος τραυματίστηκε και υποβαθμίστηκε σε κατώτερο πόστο, είναι μια ενδιαφέρουσα παραλλαγή του γνωστού μοτίβου του αταίριαστου, ασυμβίβαστου έρωτα που γεννιέται στις ακραίες συνθήκες του πολέμου. Και ως έναν βαθμό λειτουργεί με σεναριακές ενέσεις, μέχρι το φινάλε, που συγγενεύει περισσότερο με φωσκολική, στομφώδη αυθαιρεσία. Αυτό που πραγματικά προέχει στο κατασκοπικό δράμα του Ντέιβιντ Λεβό είναι η δραματουργική πρόφαση που καλύτερα να την υπολογίσουμε ως παράπλευρη αποζημίωση: η αφορμή για την περιπέτεια οργανωμένης προδοσίας και υψηλής προστασίας είναι η εξορία του τελευταίου βασιλιά της Γερμανίας, του Γουλιέλμου Β’, στην Ολλανδία και η πρόθεση του Χίμλερ να τον επισκεφθεί, και ενδεχομένως να τον καλέσει πίσω στο Βερολίνο για να αναλάβει και πάλι τα ηνία της χώρας, μπροστά στα ανοιχτά μέτωπα της παγκόσμιας συγκυρίας που δημιούργησε ο Χίτλερ το 1940. Ο ευσεβής πόθος του Κάιζερ να αποκαταστήσει το αμαυρωμένο του όνομα μετά την οδυνηρή ήττα στον Μεγάλο Πόλεμο, η επιθυμία της δεύτερης συζύγου του να επανέλθει στο «εορταστικό» πρωτόκολλο και να δώσει παράταση ζωής στον ηλικιωμένο σύντροφό της, αφήνοντας πίσω τις πένθιμες ημέρες του ντροπιαστικού κατ’ οίκον περιορισμού, βγαίνουν περίφημα μέσα από τις ερμηνείες της Τζάνετ ΜακΤίρ και κυρίως του Κρίστοφερ Πλάμερ, που υποδύεται έναν μονάρχη με πίκρα, αντιφάσεις και αυτή την παράλογη, απωθημένη μανία του ελέω Θεού άρχοντα, που όλα τού συγχωρούνται και είναι για τα πάντα ικανός. Ο Κάιζερ δεν είναι μια προσωπικότητα που έχουμε δει συχνά στο σινεμά και, έστω και με αυτή την πλοκή να συνοδεύει τις εκφάνσεις του υποστηρικτικού χαρακτήρα του στην ταινία, το Exception (η εξαίρεση στο ισοπεδωτικό πρόσωπο του φασισμού) είναι εποικοδομητικά ψυχαγωγικό. ODEON OPERA 1 - ΑΒΑΝΑ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2 - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2 - WEST CITY 2 - ΙΛΙΟΝ - ΚΗΦΙΣΙΑ 2 - ΣΙΝΕ ΧΟΛΑΡΓΟΣ - ΣΠΟΡΤΙΓΚ 1,2

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΣ ΦΙΛΟΣ Le fils de Jean Σκηνοθεσία: Φιλίπ Λιορέ Πρωταγωνιστούν: Πιερ Ντελαντονσάμ, Γκαμπριέλ Αρκάν Ο Ματιέ είναι 33 ετών και ποτέ δεν γνώρισε τον πατέρα του. Μια μέρα δέχεται ένα τηλεφώνημα που τον ενημερώνει ότι ο πατέρας του ήταν Καναδός και ότι μόλις είχε πεθάνει. Επίσης, μαθαίνει ότι έχει δύο εξ αγχιστείας αδελφούς και αποφασίζει να πάει στην κηδεία για να τους γνωρίσει. Φτάνοντας όμως εκεί συνειδητοποιεί ότι κανείς δεν γνωρίζει την ύπαρξή του.

Στον Οικογενειακό Φίλο, ένας 30χρονος Γάλλος συγγραφέας (ο Πιερ Ντελαντονσάμ που ξεχώρισε στον Άγνωστο της Λίμνης), χωρισμένος και πατέρας ενός αγοριού, μαθαίνει από έναν άγνωστο που του τηλεφωνεί από το Κεμπέκ πως πέθανε ο πατέρας

που δεν γνώρισε ποτέ και παίρνει το πρώτο αεροπλάνο για να μεταβεί στον Καναδά για να γνωρίσει τους δύο ετεροθαλείς αδελφούς του, χωρίς να τους αποκαλύψει την ταυτότητά του. Ο Φιλίπ Λιορέ χτίζει ένα εσωτερικό σασπένς με ζυγισμένες σκηνές και αρκετή ενδοσκόπηση, αλλά το μυστικό που σιγοβράζει αργεί να εκδηλωθεί δραματικά. Η ένταση που υπονοείται, με την αρχετυπική κυριαρχία των αρσενικών μελών μιας ευρείας οικογένειας, ματαιώνεται σε μια ταινία που κερδίζει περισσότερο σε κινηματογραφική ατμόσφαιρα και συνεπή αισθητική. ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3 - ΑΙΓΛΗ 2 - ΑΤΛΑΝΤΙΣ 1 - ΔΑΝΑΟΣ 1

ΜΠΛΕ ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ Σκηνοθεσία: Αλέξανδρος Σιπσίδης Πρωταγωνιστούν: Μιχάλης Οικονόμου, Δημήτρης Ήμελλος, Ράσμι Σούκουλη Η ληστεία της Μπλε Βασίλισσας, ενός από τα πολυτιμότερα διαμάντια του κόσμου, μέσα από τις διαφορετικές οπτικές τεσσάρων χαρακτήρων που εμπλέκονται σε αυτήν.

Η Μπλε Βασίλισσα είναι το πολυτιμότερο διαμάντι στον κόσμο, ένα βαρύ και αιματοβαμμένο τρόπαιο στο νουάρ του Αλέξανδρου Σιπσίδη, που διατυπώνεται κινηματογραφικά ως «μπλε ιστορία» μέσα από 4 διαφορετικές οπτικές γωνίες αφήγησης. Σε αυτό το φιλότιμο και ως έναν βαθμό φιλόδοξο, λόγω της σεναριακής μετατόπισης του point of view, φιλμ είδους που σπανίζει στο ελληνικό σινεμά, το πλαίσιο δράσης των ηρώων του υποκόσμου δεν φαίνεται ακριβώς αυθεντικό, αν και το στόρι ανανεώνει το ενδιαφέρον με τις ανατροπές μέχρι την τελευταία στιγμή και τις δυνατές ερμηνείες του Μιχάλη Οικονόμου και του Δημήτρη Ήμελλου – η υπερβολική, θεατρική εκφορά της Ράσμι Σούκουλη στον ρόλο της μοιραίας γυναίκας προδίδει τον χαρακτήρα της. ODEON OPERA 1,2 - ΑΘΗΝΑ

ΜΠΟΕΜΙΚΗ ΨΥΧΗ Djam Σκηνοθεσία: Τόνι Γκατλίφ Πρωταγωνιστούν: Δάφνη Πατακιά, Σιμόν Αμπκαριάν, Μαρίν Καγιόν Μια νεαρή Ελληνίδα που βρίσκεται στην Κωνσταντινούπολη για να βρει ένα σπάνιο κομμάτι κινητήρα για το σκάφος του θείου της συναντά μια 19χρονη Γαλλίδα που βρίσκεται σε εθελοντική αποστολή για τους μετανάστες. Μαζί κατευθύνονται προς τη Μυτιλήνη, σε ένα ταξίδι γεμάτο απρόοπτα.

Ο δημιουργός του Γκάτζο Ντίλο, Τόνι Γκατλίφ, επιστρέφει με έντονο ελληνικό ηχόχρωμα, αφού η νεαρή ηρωίδα, η Τζαμ, μεταβαίνει στην Κωνσταντινούπολη για να φέρει έναν σπάνιο κινητήρα για τη βάρκα του θείου της στη Μυτιλήνη, εκεί συναντά μια 19χρονη Γαλλίδα που έχει ξεμείνει και μαζί παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής, σε ένα μονοπάτι σπαρμένο με ερωτισμό, πολιτική ευαισθητοποίηση για την κρίση και την προσφυγιά και πολύ ρεμπέτικο. Με τα γνωστά ποιητικά του ξεσπάσματα και αρκετές δόσεις αυθαίρετης αεροβασίας, όχι δραματικά εμπνευσμένης, ο Γαλλοαλγερινός σκηνοθέτης υφαίνει ένα καλών προθέσεων και εντελώς υποτυπώδους αφήγησης road movie νοσταλγικού πολιτισμού, με την Ελληνοβελγίδα Δάφνη Πατακιά να εντυπωσιάζει με την κινηματογραφική παρουσία και τον αναμφισβήτητο αισθησιασμό που εκπέμπει. ΑΘΗΝΑΙΟΝ 1 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 1 - ΑΙΓΛΗ 1 - ΚΗΦΙΣΙΑ 1 - ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ

19.4.18 – lifo

37

14

ΜΕΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΛΑ

ΣΤΗN ΠΙΟ ΑΝΗΣΥΧΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ

38 lifo – 19.4.18

Άρτιστον

Εκεί θα βρεις τα καλύτερα αρτοσκευάσματα της Αθήνας. Το Άρτιστον δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Εδώ και 100 χρόνια είναι το μέρος που θα επισκεφτεί όποιος ψάχνει εξαιρετικής ποιότητας προϊόντα αρτοποιίας και ζαχαροπλαστικής. Συνδυάζοντας τις γνώσεις και την παράδοση τριών γενεών με την καινοτομία, δημιουργεί για μας καθημερινά μια μεγάλη ποικιλία εδεσμάτων που ξεχωρίζουν τόσο για την ποιότητα όσο και για την καταπληκτική τους γεύση. Το μεγάλο μυστικό της επιτυχίας του Άρτιστον είναι οι αγνές και ολόφρεσκες πρώτες ύλες που χρησιμοποιούν καθημερινά, διασφαλίζοντας ότι όλες οι δημιουργίες τους θα είναι πάντα φρέσκες, με απαράμιλλη γεύση και ασυναγώνιστη ποιότητα. Καθημερινά θα

βρεις εκεί μια μεγάλη ποικιλία επιλογών για ένα τέλειο πρωινό, όπως τυρόπιτες, σπανακόπιτες, σάντουιτς κ.ά. Επιπλέον, θα βρεις μια μεγάλη ποικιλία ολόφρεσκων γλυκών, με το πλούσιο σε μαστίχα και μαχλέπι τσουρέκι να ξεχωρίζει και να θεωρείται ένα από τα καλύτερα των Αθηνών. Φυσικά, δεν γίνεται να μη δοκιμάσεις ψωμί από το Άρτιστον. Φτιαγμένο με μεράκι, θυμίζει το παραδοσιακό ψωμί του χωριού και σίγουρα θα γίνει αγαπημένη σου επιλογή. Extra Tip: Σύντομα το Άρτιστον θα εμπλουτίσει τον κατάλογό του με τρομερό παγωτό που θα χαρίσει γεύση και δροσιά στις καλοκαιρινές μας μέρες.

Σπυρίδωνος Τρικούπη 61, 210 8211029 / Σόλωνος 91, 210 3629489 Σκουφά 41, 210 3607907 / Χαριλάου Τρικούπη 80, 211 1838071 FB: Άρτιστον, Instagram: artiston_bakery, www.artiston.gr

ΦΩΤΟ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΔΑΜΟΣ

BlueBear

Το all day στέκι της Μπλε Πολυκατοικίας. Περνώντας απ’ την πλατεία Εξαρχείων, στο ισόγειο της ιστορικής Μπλε Πολυκατοικίας συναντάς το Blue Bear. Φέτος κλείνει τα δύο του χρόνια του και το σίγουρο είναι ότι αυτός ο χώρος έδωσε νέα πνοή στην πλατεία. All day μαγαζί απ’ αυτά που σε προδιαθέτουν για άραγμα με τις ώρες, πίνοντας καλοφτιαγμένο καφέ ή διαβάζοντας το αγαπημένο σου βιβλίο, το Blue Bear είναι αυτό που λέμε «στέκι». Εδώ η μέρα ξεκινά νωρίς το πρωί με εκλεκτό μονοποικιλιακό Arabica καφέ αλλά και με νόστιμα πιάτα για πρωινό (ομελέτες, κλαμπσάντουιτς, σαλάτες κ.ά), ενώ όσο η ώρα

προχωράει στο παιχνίδι μπαίνουν τα ποτά, χωρίς να λείπουν και οι δικές τους signature προτάσεις σε κοκτέιλ. Στο Blue Bear και μόνο ο χώρος με τις ξεχωριστές τοιχογραφίες και τους άνετους καναπέδες σε προκαλεί να χαλαρώσεις, όμως το ίδιο κάνει και η μουσική σε lounge διάθεση που παίζει όλη μέρα. Το βράδυ, βέβαια, η ένταση ανεβαίνει, θα ακούσεις πιο πολλά μουσικά είδη, ενώ συχνά θα πέσεις πάνω σε κάποιο live. Extra tip: Το όμορφο πατάρι του Blue Bear είναι ιδανικό για διάβασμα ή ακόμη και για δουλειά στον υπολογιστή.

Θεμιστοκλέους 80, Εξάρχεια, 211 1830114, FB: BlueBearCafeBar 19.4.18 – lifo

39

Με ένα όνομα που παραπέμπει σε παιδικό παιχνίδι, το Γιάντες σε περιμένει στον πολυσύχναστο πεζόδρομο της Βαλτετσίου για να απολαύσεις γεύσεις της μοντέρνας ελληνικής κουζίνας. Σε έναν όμορφο χώρο με ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα θα βρεις υπέροχα πιάτα φτιαγμένα με μεράκι και εκλεκτές πρώτες ύλες που ξεχωρίζουν για την ποιότητά τους. Φάβα με φρέσκο κρεμμύδι και κάππαρη, καπνιστό σκουμπρί και μπιφτέκια γαλοπούλας είναι μερικές μόνο από τις λαχταριστές επιλογές που σε περιμένουν, ενώ ο ήδη πλούσιος κατάλογος εμπλουτίζεται καθημερινά με διαφορετικά πιάτα ημέρας. Και επειδή το καλό φαγητό θέλει και την κατάλληλη συνοδεία, στη wine list του μαγαζιού θα βρεις εκλεκτές ετικέτες που θα ικανοποιήσουν και τους πλέον απαιτητικούς.

Η κλασική αξία των Εξαρχείων.

Χάρτες

Γιάντες

Υπέροχες γεύσεις και μυρωδιές που ανοίγουν την όρεξη.

Οι Χάρτες είναι αδιαμφισβήτητα ένας από τους πιο γνωστούς και αγαπημένους προορισμούς των Εξαρχείων που όλοι έχουμε επισκεφτεί. Ξεχωρίζει για τη χαλαρή και φιλική του ατμόσφαιρα, που σε κερδίζει από την πρώτη στιγμή και σε κάνει να αισθανθείς μέλος μιας μεγάλης παρέας. Ο χώρος, με μίνιμαλ διακόσμηση και ψαγμένη μουσική, είναι ιδανικός για όλες τις ώρες της ημέρας. Θα πας εκεί από νωρίς το πρωί για να απολαύσεις τον καφέ σου, κατά το μεσημεράκι θα έρθει η σειρά της παγωμένης μπίρας και θα μείνεις εκεί ως αργά το βράδυ για ποτό . Extra Tip: Τώρα το καλοκαίρι τα τραπεζάκια με τις χρωματιστές καρέκλες του μαγαζιού στον πεζόδρομο της Βαλτετσίου είναι ιδανικά για να απολαύσεις τον καφέ ή το ποτό με την παρέα σου.

Extra tip: Τώρα το καλοκαίρι η πανέμορφη αυλή του εστιατορίου Γιάντες είναι ο ιδανικός προορισμός για να περάσεις όμορφες βραδιές με κρασάκι και πεντανόστιμο φαγητό.

Βαλτετσίου 44, Εξάρχεια, 210 3301369

Βαλτετσίου 35, Εξάρχεια, 210 3304778

Ιπποπόταμος

Το θρυλικό μπαρ που εδώ και 40 χρόνια είναι σημείο αναφοράς των Αθηναίων. Φαντάσου ένα μπαράκι που το λατρεύουν τόσο οι 50άρηδες όσο και οι 20άρηδες και στο οποίο ένα συνηθισμένο βράδυ θα βρεις δύο διαφορετικές γενιές να διασκεδάζουν με τις ίδιες μουσικές. Αυτό το μπαράκι υπάρχει και βρίσκεται στα Εξάρχεια, στα σύνορα με το Κολωνάκι. Άνοιξε λίγο μετά την πτώση της χούντας κι έγινε αμέσως σημείο αναφοράς όλων των νέων της Αθήνας. Τα χρόνια πέρασαν, αλλά εκείνο δεν έχασε τίποτα από την παλιά του αίγλη, χωρώντας κάθε μέρα στην μπάρα του όλη την αθηναϊκή νεολαία αλλά κι εκείνους που, σε πείσμα όσων αναγράφει η ταυτότητα, νιώθουν και παραμένουν νέοι. Ο Ιπποπόταμος μας περιμένει κάθε μέρα από νωρίς το πρωί για καφέ μέχρι πολύ αργά το βράδυ. Στην μπάρα του θα βρεις

«καθαρά ποτά», τη φημισμένη του σανγκρία, πολλές ετικέτες μπίρας εισαγωγής αλλά και από ελληνικές μικροζυθοποιίες. Θα βρεις όμως και πολύ πρωτότυπα κοκτέιλ με βάση τη ρακή. Και όλα αυτά ακούγοντας προσεκτικά επιλεγμένη ροκ, τζαζ, σόουλ και funk μουσική. Κι αν πεινάσεις, δεν έχεις παρά να επιλέξεις ανάμεσα σε υπέροχα γουακαμόλε, λαχταριστές τάρτες και άλλες ενδιαφέρουσες και γευστικότατες προτάσεις. Extra Tip: Ο Ιπποπόταμος μετράει 40 χρόνια ζωής και το γιορτάζει με πολλά events. Μείνετε συντονισμένοι και ενημερωθείτε για όλα τα events που ετοιμάζονται, για να γιορτάσετε κι εσείς μαζί του.

Δελφών 3Β, 210 3634583, FB: ippopotamos.bar

40 lifo – 19.4.18

Δεν υπάρχει Αθηναίος που να μη γνωρίζει το Διπλό Καφέ στην οδό Θεμιστοκλέους στα Εξάρχεια. Ένα όμορφο νεοκλασικό κτίριο που εδώ και 28 χρόνια μας υποδέχεται από νωρίς το πρωί με μυρωδάτο, ποιοτικό καφέ, για να ξεκινήσει καλά η μέρα μας. Στο μενού του θα βρεις υπέροχο single origin espresso, ιδιαίτερα τσάγια, εξαιρετικά ροφήματα αλλά και πεντανόστιμα σνακ, όπως πίτσα και χορταστικά μπέργκερ. Το βράδυ σε περιμένει μια μεγάλη ποικιλία από μπίρες, ενώ συχνά έχεις τη δυνατότητα να απολαύσεις μαζί με το ποτό σου κάποια από τα DJ sets και live που διοργανώνονται. Extra Tip: Το Διπλό Καφέ σύντομα θα ανακαινιστεί και θα μας περιμένει σε έναν πλήρως ανανεωμένο χώρο με νέο, εμπλουτισμένο με περισσότερες γεύσεις μενού, που υπόσχεται να μας χαρίσει ακόμα περισσότερες αξέχαστες στιγμές.

Θεμιστοκλέους 70, Εξάρχεια, 21 03301177, FB: ΔΙΠΛΟ ΚΑΦΕ

Νύχτες γεμάτες μουσική στα Εξάρχεια.

ΚάβουραςΡεμπέτικα

ΔιπλόΚαφέ

Ένα διαχρονικό στέκι των Εξαρχείων.

Στον Κάβουρα, 36 χρόνια τώρα γεμίζουν τις νύχτες μας με υπέροχες μελωδίες και κρατούν το κέφι μας ανεβασμένο μέχρι το πρωί. Ο χώρος, με το που μπαίνεις, αποπνέει ποιότητα και μεράκι που φαίνεται σε κάθε γωνιά. Τα τραγούδια, ρεμπέτικα, λαϊκά, παραδοσιακά και έντεχνα, επιλέγονται προσεκτικά, με σεβασμό στο ελληνικό τραγούδι, και απογειώνουν τη διασκέδαση. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το ότι στον Κάβουρα θα βρεις όλες τις ηλικίες, από φοιτητές μέχρι και μεγαλύτερης ηλικίας άτομα, να διασκεδάζουν με το ίδιο πάθος και χάρη στη ζεστή και φιλική ατμόσφαιρα που επικρατεί να γίνονται μια παρέα. Παράλληλα, το καλό φαγητό, το ποιοτικό κρασί και γενικότερα το ποτό που προσφέρουν, σε συνδυασμό με τις χαμηλές τιμές, κάνουν τον Κάβουρα ασυναγώνιστο. Extra Tip: Ανοιχτό κάθε Παρασκευή και Σάββατο από τις 23:00 ως τις 5 το πρωί.

Θεμιστοκλέους 64, Εξάρχεια, 210 3810202, 210 3301177, FB: kavouras.rempetika

ΦΩΤΟ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΔΑΜΟΣ

Salero

Ένα γευστικό ταξίδι στην Ισπανία. Προχωρώντας στη Βαλτετσίου, στα Εξάρχεια, θα συναντήσεις το Salero. Στεγασμένο σε μια ανακαινισμένη μονοκατοικία στυλ bauhaus του 1930, θα τραβήξει αμέσως το βλέμμα σου με την ιδιαίτερη διακόσμηση και τα έντονα, χαρούμενα χρώματά του. Το κόκκινο και το κίτρινο επικρατούν, παραπέμποντας στην Ισπανία, και σε προετοιμάζουν για το υπέροχο, γευστικό ταξίδι που θα ακολουθήσει, με μοναδικές σπεσιαλιτέ από την ιβηρική, και όχι μόνο, χερσόνησο. Στο Salero, καθημερινά, από τη μία το μεσημέρι και μετά, σε περιμένουν μεσογειακές γεύσεις, ποικιλίες τυριών και αλλαντικών, εξαιρετικά tapas, πλούσιες σαλάτες, μαγειρευτά και φρέσκα ψάρια, πεντανόστιμα γλυκά και μια μεγάλη ποικιλία κρασιών για να συνοδεύσεις το γεύμα σου. Παράλληλα, κάθε μέρα έχεις τη δυνατότητα να απολαύσεις ένα πλήρες μενού που πε-

ριλαμβάνει σούπα ή σαλάτα, κυρίως πιάτο και ένα ποτό με μόλις 12,90 ευρώ. Πέρα από τη γευστική κουζίνα του, όμως, το Salero είναι ιδανικό μέρος για να απολαύσεις το ποτό σου μέχρι αργά το βράδυ. Η άνετη και φιλική ατμόσφαιρα, η μουσική που κινείται από λάτιν μέχρι τζαζ ρυθμούς και ο απαλός φωτισμός θα σε κάνουν να το ερωτευτείς και να πηγαίνεις ξανά και ξανά. Extra Tip: Αν θέλεις να οργανώσεις ένα γεύμα, ένα πάρτι ή οποιαδήποτε εκδήλωση και δυσκολεύεσαι με το μενού, τότε το Salero είναι η ιδανική λύση για σένα. Η ομάδα του θα αναλάβει το catering και με τις μοναδικές γευστικές προτάσεις τους σε οικονομικούς συνδυασμούς θα απογειώσουν κάθε σου εκδήλωση.

Βαλτετσίου 51, Εξάρχεια, 210 3813358, www.salero.gr 19.4.18 – lifo

41

Το café-bar που πολλοί λάτρεψαν για τη θέα στην πλατεία των Εξαρχείων.

Όταν μέσα στην έκρηξη της πρώτης μεταπολιτευτικής περιόδου, το 1978, το Decadence άνοιγε τις πύλες του στην οικία του πρώην αντιβασιλιά, κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει ότι θα συνέχιζε ακάθεκτο την πορεία του στον 21ο αιώνα. Κι όμως, το στέκι εναλλακτικών και διανοουμένων, η «δημοκρατία του Decadence» που έφτασε να τυπώσει κάποτε και δικό της… νόμισμα, είναι και πάλι εδώ. Με παλιούς συντελεστές και νέες ομάδες να παίζουν σε δύο stages μουσικές από την αγνή έκρηξη των ’60s μέχρι το «ηλεκτρονικό» σήμερα, το Deca μπαίνει δυναμικά στη νέα εποχή, παντρεύοντας το παλιό (’60s-’70s rock, punk/post punk, new wave, ’80s electropop, indie) με τα καινούργια υβρίδια της κιθαριστικής και ηλεκτρονικής σκηνής και ταυτόχρονα δίνει έμφαση σε performance arts (εκθέσεις τέχνης, συναυλίες). Μακριά από τη mainstream τυποποίηση των hipster μπαρ, το Decadence συμβολίζει αυθεντικά το διαφορετικό, εκπροσωπεί την αιώνια εφηβεία και αθωότητα.

Ανδρέας Σμυρλής-Λιακατάς (υπεύθυνος Marketing/ επικοινωνίας, εκδηλώσεων-εικαστικών): 6974 414214. Γιώργος Χριστόπουλος (υπεύθυνος Μουσικού Προγράμματος): 6932 014492. FB: DecadenceClubAthens

ΗΒΗ

Decadence

Το club απ’ όπου μπορεί κανείς να δει τ’ άστρα.

Αγαπημένος προορισμός για εκείνους που κινούνται στα Εξάρχεια, η Ήβη είναι αναμφίβολα ένα απ’ τα καλύτερα στέκια της πλατείας. Ο ζεστός, φιλόξενος χώρος, με έντονο το στοιχείο του ξύλου, και η παρεΐστικη ατμόσφαιρα που αποπνέει την κάνουν ιδανική για κάθε ώρα της ημέρας. Ειδικά το πρωί που το φως μπαίνει ανεμπόδιστα απ’ τις μεγάλες τζαμαρίες είναι το τέλειο σημείο για καφέ στην πλατεία, ενώ μπορείς να χαζεύεις την περατζάδα. Εκτός, όμως, από ωραίο καφέ και σνακ που θα βρεις όλη τη μέρα, στα συν είναι τα πολύ οικονομικά ποτά που σερβίρει, αφού προσφέρει κοκτέιλ με μόλις 5 ευρώ. Και τώρα που καλοκαιριάζει, πιάσε θέση στον όμορφο κήπο για περισσότερη δροσιά αλλά και ηρεμία. Την Ήβη θα τη βρεις ανοιχτή απ’ τις 8 το πρωί ως αργά το βράδυ.

Στουρνάρη 2, Εξάρχεια, 215 5100787

#subcultureoptics

OpticCulture

Ένα κατάστημα οπτικών που ξεχωρίζει. Αν θέλεις να αγοράσεις γυαλιά, αλλά ψάχνεις για κάτι μοναδικό και ξεχωριστό, τότε το Optic Culture στα Εξάρχεια είναι το μέρος που αναζητούσες. Δεν πρόκειται για ένα ακόμη κατάστημα οπτικών αλλά για ένα μαγαζί με urban street style φιλοσοφία όπου θα βρεις ιδιαίτερους και ψαγμένους σκελετούς για εντυπωσιακές εμφανίσεις. Όλα ξεκίνησαν πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν ο Γιώργος και η Χρύσα, κολλητοί από την εποχή που ήταν φοιτητές Οπτικής και Οπτομετρίας στο ΑΤΕΙ Αθήνας, έχοντας κουραστεί από τα κλασικά καταστήματα οπτικών όπου εργάζονταν, αποφάσισαν να ανοίξουν ένα οπτικοπωλείο διαφορετικό απ’ όσα έχουμε συνηθίσει, και τα κατάφεραν. Δημιούργησαν έναν ιδιαίτερο και προσεγμένο χώρο με minimal design και πινελιές από τη street κουλτούρα, στους τοίχους του οποίου θα βρεις έργα διάση-

μων καλλιτεχνών όπως οι WD, OutOfTape, Loaf, Nikko Hurtado και Peter Aurish. Πέρα από την ιδιαίτερη αισθητική του, όμως, το Optic Culture ξεχωρίζει κυρίως για τους πραγματικά ιδιαίτερους σκελετούς γυαλιών που προσφέρει. Στις προθήκες του θα βρεις σκελετούς independent brands απ' όλο τον κόσμο, ενώ σχεδόν όλοι οι σκελετοί υπάρχουν από μία φορά μόνο, εξασφαλίζοντας ότι αυτό που θα διαλέξεις θα είναι πραγματικά μοναδικό. Extra Tip: Στο Optic Culture θα βρεις σε αποκλειστικότητα για την Ελλάδα τα metronome eyewear, χειροποίητα γυαλιά από την Ιαπωνία, ενώ σύντομα θα εμπλουτίσουν τη συλλογή τους και με τα wilde sunglasses, υπέροχα χειροποίητα γυαλιά από τη Βαρκελώνη.

Θεμιστοκλέους 49, Εξάρχεια, 210 3803616, www.opticculture.com, FB: OpticCulture, Instagram: @optic_culture

42 lifo – 19.4.18

Microulee

Μία από τις καλύτερες επιλογές για κινέζικο στην καρδιά των Εξαρχείων. Αν είσαι λάτρης της κινέζικης κουζίνας και θέλεις να απολαύσεις γευστικά και χορταστικά πιάτα σε πραγματικά χαμηλές τιμές, τότε το Microulee είναι το μέρος για σένα. Εμπνευσμένο από την Chinatown του Soho στο Λονδίνο και προσαρμοσμένο στον πολυμορφικό χαρακτήρα των Εξαρχείων, σε περιμένει καθημερινά για να σε μυήσει στις αυθεντικές κινέζικες γεύσεις. Εκεί θα βρεις πάνω από δέκα μοναδικά πιάτα σε μερίδες πραγματικά μεγάλες, με μόνο 1,90 ευρώ. Ξεκίνα το γευστικό σου ταξίδι στην Κίνα με κάποιο από τα υπέροχα ορεκτικά του καταλόγου. Τα κλασικά spring rolls, τα wontons με γέμιση καβουριού και λαχανικών, είναι μερικές από τις επιλογές που έχεις. Ακολουθούν εξαιρετικές σούπες, σαλάτες, ρύζι και noodles σε μεγάλη ποικιλία και με ασυναγώνιστη γεύση

που ικανοποιεί και τους πλέον απαιτητικούς. Από κυρίως πιάτα, δοκίμασε οπωσδήποτε μοσχαράκι Σανγκάης με πιπεριές, μανιτάρια και πλούσια σάλτσα, γλυκόξινο κοτόπουλο με λαχανικά και κάσιους, καθώς και κινέζικη ομελέτα με μανιτάρια, πιπεριές και cranberries. Και στο τέλος, για να γλυκαθείς, επίλεξε κάποιο από τα ορεκτικά, όπως wonton με γέμιση μπανάνας και σιρόπι σοκολάτας. Αν βιάζεσαι και δεν έχεις χρόνο για να κάτσεις εκεί, μη σκας, μπορείς να επιλέξεις το take away ή την υπηρεσία delivery που αναλαμβάνει να φέρει στον χώρο σου τις λιχουδιές του Microulee. Extra Tip: Η νέα προσθήκη του μενού που αναμένεται με ενδιαφέρον είναι το Sushi@ Microulee με vegan επιλογές και τη μυστική συνταγή Microulee για το πιο γευστικό sushi rice που φάγατε ποτέ!

Στουρνάρα 14, Εξάρχεια, 210 3800672, microulee.gr, FB: microulee

Πριν από 13 χρόνια, ο Γιάννης, από την Ιεράπετρα, αποφάσισε να φέρει στο κέντρο της Αθήνας την αυθεντική κρητική παράδοση κι έτσι δημιούργησε το Ρακουμέλ. Το μενού του το έχει επιμεληθεί η μαμά του Αργυρώ, με βάση τις υπέροχες συνταγές της γιαγιάς Ζαχαρένιας, ενώ όλες οι πρώτες ύλες προέρχονται από μικρούς παραγωγούς της Κρήτης. Εκεί θα φας λαχταριστούς κολοκυθοανθούς, χοχλιούς μπουμπουριστούς, αυγά με στάκα, χοιρινή τηγανιά με μαρουβά και πετιμέζι, κοτόπουλο με φασκόμηλο και γαμοπίλαφο καθώς και άλλα, πολλά και υπέροχα πιάτα. Το φαγητό θα το συνδυάσεις με εξαιρετικό ρακόμελο και ρακή από την Κρήτη ή με την ιδιαίτερη ρακή με δίκταμο, φασκόμηλο και μέλι, και θα κλείσεις ιδανικά το γεύμα σου με σφακιανή πίτα. Extra Tip: Κάθε Σάββατο μεσημέρι στο Ρακουμέλ θα βρεις ζωντανή μουσική, «Λαϊκά με ρακή μετά τη λαϊκή» με λαϊκά και ρεμπέτικα, και μία φορά τον μήνα σε περιμένει το « Κρητικά και ρακή μετά τη λαϊκή» με κρητικές μουσικές.

Εμμανουήλ Μπενάκη 71, Εξάρχεια, 210 3800506 www.rakoumel.gr, FB: rakumel

Kaldi Καφεκοπτείο

Ρακουμέλ

Ο πρεσβευτής της κρητικής παράδοσης Η τέχνη του καφέ στη Νεάπολη. στην καρδιά των Εξαρχείων.

Περπατώντας στην Ιπποκράτους, θα βρεις ένα μικρό, φωτεινό καφεκοπτείο που εδώ και δύο χρόνια σερβίρει μοναδικούς καφέδες και ροφήματα που παρασκευάζονται εκεί. Η χαλαρή μουσική και το καθαρό περιβάλλον του –απαγορεύεται το κάπνισμα– το κάνουν ιδανικό μέρος για να χαλαρώσεις ή να διεκπεραιώσεις κάποια εργασία. Εκεί θα βρεις μονοποικιλιακούς εσπρέσο, καφέ φίλτρου, εξαιρετικά τσάγια, αφεψήματα και δημητριακά, καθώς και ένα μοναδικό blend που ψήνεται μόνο γι’ αυτούς και φέρει την επωνυμία Kaldi. Κι αν πεινάσεις, σε περιμένει μια μεγάλη ποικιλία σε μπάρες δημητριακών, καθώς και ποικιλία πρωινού που περιλαμβάνει μπολ δημητριακών, σάντουιτς κ.ά. Όλα τα προϊόντα μπορείς να τα απολαύσεις εκεί είτε να τα αγοράσεις σε χονδρική ή λιανική τιμή για το σπίτι. Extra Tip: Στο Kaldi θα βρουν υπέροχες επιλογές και νόστιμα προϊόντα όλες οι ομάδες, vegan, vegetarian, lactose intolerant κ.λπ.

Ιπποκράτους 164, Εξάρχεια, 215 5016950, FB: kaldikafekoptio 19.4.18 – lifo

43

ΈΝΑΣ ΣΤΡΑΤΙΏΤΗΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΈΛΕΓΑΝ ΛΑΒ

Ο Τζέισον Μπορν και η μελωδία της ευτυχίας «Ένας στρατιώτης που τον έλεγαν Λαβ» του Ιάσονα Σίγμα στο Εθνικό Θέατρο Σκηνή «Νίκος Κούρκουλος», σε σκηνοθεσία Ελένης Μποζά.

απο τη λουίζα αρκουμανέα

Θέατρο

Τ

44 lifo – 19.4.18

ον λένε Λαβίνιο. Όταν τον πρωτοσυναντάμε, έχει ήδη προσβληθεί από έναν δαιμονικό ιό, τον οποίο προσπαθεί ασύστολα να μεταδώσει σε όσο περισσότερους ανθρώπους μπορεί. Γι’ αυτό τους αγκαλιάζει μανιασμένα. Η αγκαλιά, όπως υποστηρίζει, είναι η ειδικότητά του. Πράγμα πολύ παράξενο, αν λάβει κανείς υπόψη ότι ο Λαβίνιος ήταν μέχρι πριν από λίγο ένας σπουδαίος στρατιώτης. Ο γενναιότερος όλων, σύμφωνα με τους ανωτέρους του, αυτός που σημείωσε τις περισσότερες επιτυχίες πολέμου στα βόρεια σύνορα, ένας ήρωας. Τι έπαθε, λοιπόν, και μεταλλάχθηκε έτσι; Πώς μετατράπηκε από μηχανή πολέμου σε μηχανή έρωτα; Πώς έγινε Λαβ από Λαβίνιος; Τα ερωτήματα σαν ομίχλη καλύπτουν το πεπρωμένο του. Κι αυτός, με πνεύμα ευέλικτο, αναζητά απαντήσεις. «Χάνω τον εαυτό μου», μας εξηγεί, «δεν έχω πια όνομα, γενιά, οικογένεια, φύτρα, πατρίδα, θρησκεία, ιδιότητες. Τις αφαιρώ μία μία. Σκέφτομαι ότι έχω καινούργια σώματα. Βλέπω σταδιακά τον κόσμο μέσα από κορμιά ξένα. Γίνομαι άλλη εποχή, ίσως και ζώο ακόμα. Αλλάζω μέχρι και φύλα». Έτσι, άπατρις, άθρησκος, ανώνυμος και πανσεξουαλικός, ο Λαβ ξεχύνεται στην οικουμένη για να διαδώσει το ερωτικό μήνυμά του. Όλοι του επισημαίνουν εμφατικά τον κίνδυνο μιας τέτοιας αποστολής: «Θα σε κυνηγήσουν! Θα σε σκοτώσουν! Μην ψάχνεις για την αγάπη!» επιμένουν ανήσυχες οι σοφές, προειδοποιητικές φωνές. Ο Λαβ ανένδοτος. Τους αγκαλιάζει όλους. Και τους φτωχούς και τους πλούσιους. Και τους αδαείς και τους παράφρονες. Και τους αμαρτωλούς και τους ασκητές. Ένας άστεγος παραπονιέται ότι όλοι τον κατουράνε, ο Λαβ όμως του προτείνει μια εναλλακτική προσέγγιση: «Κοίταγε τον ήλιο όσο σε κατουράνε. Τραγούδησε το τραγούδι του κι αυτός θα σου

δίνει αγάπη (...). Θα σε κάνει να νιώσεις όμορφα, θα σου δείξει πώς φυτρώνει στον κήπο του το χορτάρι». Στην πόρνη Ζιστίν συνιστά να ευγνωμονεί όποιον της κάνει έρωτα, ενώ στον πλούσιο κύριο Βλάντο, που υποστηρίζει πως «η υπεραξία σήμερα είναι μια τεράστια φούσκα» και το σύστημα θα μας αφανίσει, ο Λαβ διακηρύττει: «Μόνη ελευθερία μας η σκλαβιά αγάπης». Μ’ αυτά και μ’ αυτά, ο ήρωας επιστρέφει σπίτι του. Η αδερφή του, που βασανίζεται από ένα κάψιμο στα γεννητικά όργανα, τον υποδέχεται με ευγνωμοσύνη. Η συνάντηση με τους γονείς του διαγράφεται σπαραξικάρδια, με τον πατέρα του να εκλιπαρεί για συγχώρεση –«πες μου πως δε μετάνιωσες που σ’ έστειλα μακριά μου, πως τελικά σου άξιζε, πως δεν έχω καταστρέψει την οικογένειά μας» και «χτύπα με, χτύπα με»– και τη μητέρα του, που ήτανε μια «σκύλα», να προτάσσει στον υιό τα στήθη της που δεν έχουν ρώγες και βγάζουν «ένα γάλα κόκκινο, ένα κρασί αγάπης». Σύντομα το μυστήριο του Λαβ θα λάβει την εξήγησή του. Και είναι μια εξήγηση αντάξια του σεναρίου του Τζέισον Μπορν: Χωρίς ταυτότητα. Ένας αξιωματούχος του στρατού, από τον οποίο ο ήρωας λιποτάκτησε, θα επισκεφθεί την οικογένεια του δεύτερου και θα προβεί σε συγκλονιστικές αποκαλύψεις. Άναυδοι πληροφορούμαστε πως παράγουνε –το Κράτος;– ένα νέο είδος στρατιώτη «που δεν είναι καθόλου όμορφος αλλά μηχανή πολέμου», ενώ ταυτόχρονα εμπορεύονται αγόρια στα οποία έχουν εντοπίσει «ένα ειδικό γονίδιο που βγάζει εγκληματίες». Φαίνεται, λοιπόν, πως ο Λαβ διαγνώστηκε με αυτό το γονίδιο όταν ήταν μωρό και οι γονείς του τον έδωσαν στον στρατό, τον μόνο φορέα που θα μπορούσε να αξιοποιήσει τα φονικά ένστικτά του. «Πράξατε το καθήκον σας» λέει ικανοποιημένος ο αξιωματούχος «και σας επιβραβεύσαμε

ΙΑΣΟΝΑΣ ΣΙΓΜΑ Ένας στρατιώτης που τον έλεγαν Λαβ Σκηνοθεσία – δραματουργική επεξεργασία: Ελένη Μποζά Σκηνικά-κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης Μουσική: Χαράλαμπος Γωγιός Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα Κινησιολόγος: Βάλια Παπαχρήστου Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη Γκότση Φωτογράφος παράστασης: Ελίνα Γιουνανλή Παίζουν: Θανάσης Βλαβιανός, Νίκος Γιαλελής, Σεραφείτα Γρηγοριάδου, Νέστορας Κοψιδάς, Μάριος Κρητικόπουλος, Κώστας Κουτρουμπής, Παρθενόπη Μπουζούρη, Γιώργος Πατεράκης, Μάνος Πετράκης, Θάλεια Σταματέλου, Σπύρος Τσεκούρας, Δημήτρης Δρόσσος

ΕΘΝΙΚΟ ΘΕΑΤΡΟ ΚΤΙΡΙΟ ΤΣΙΛΛΕΡ ΣΚΗΝΗ «ΝΙΚΟΣ ΚΟΥΡΚΟΥΛΟΣ» Αγίου Κωνσταντίνου 22-24, 210 5288170-171, 210 7234567 Τετ.-Σάβ.: 21:00 Κυρ.: 19:00 €15, €10 (φοιτητικό), κάτοχοι κάρτας ΟΑΕΔ €5 Παρασκευή ενιαία τιμή €13

αδρά». Για μεγάλο διάστημα ο Λαβίνιος ήταν ευσυνείδητος και φονικός, αλλά, ξαφνικά, μια μέρα άλλαξε: για την ακρίβεια, «στη μέση μιας γιορτούλας» ξεσήκωσε τα πλήθη με τα τραγούδια του κι άρχισε να επιδεικνύεται «ασύστολα, αγοραία», σαν να τον είχε καταλάβει «μια φοβερή μανία». Κανένας δεν ξέρει πού οφείλεται αυτή η μεταστροφή –«ένα μηχανικό λαθάκι»;–, το σίγουρο πάντως είναι πως τώρα «ήρθε να σας φονεύσει», επιμένει ο αξιωματούχος. Ο Ιάσονας Σίγμα (καλλιτεχνικό ψευδώνυμο του Δημήτρη Σδρόλια) στο έργο του αυτό επιχειρεί να ξαναπεί την ιστορία του Οιδίποδα ως αντιμιλιταριστική και αντικαπιταλιστική αλληγορία. Φιλοδοξεί να συνδυάσει τους αρχετυπικούς μύθους και ήρωες της αρχαίας τραγωδίας με το αντιεξουσιαστικό πάθος του Βόιτσεκ, τη φιλοσοφία του Μποντριγιάρ, μια γεύση από Οφηλία, μια πινελιά από Μαρκήσιο ντε Σαντ κ.ο.κ. Ό,τι αγαπά κανείς δεν σημαίνει πως μπορεί να το αφομοιώσει επιτυχώς ή, έστω, να το μιμηθεί ποιοτικώς. Ο κεντρικός ήρωας ονειρεύεται να μας εντυπωσιάσει ως νέο κράμα Οιδίποδα και Διονύσου-ροκ σταρ, στην πραγματικότητα όμως θυμίζει περισσότερο ένα αγαπησιάρικο παιδί των λουλουδιών που μοιράζει αγκαλίτσες, τραγούδια, παπαρούνες και τριαντάφυλλα σε όλο τον κόσμο, πιστεύοντας πως θα τους απελευθερώσει. «Οι άνθρωποι βλέπουν την αγάπη σαν να είναι μόνο χρήμα κι έτσι την ανακυκλώνουν για λίγους αγαπημένους, που όμως δεν τους αγαπάνε» μας ενημερώνει ο Λαβ, ο οποίος έχει καταλάβει πως «είμαστε όλοι προσομειώσεις ηρώων μέσα σε βίντεογκέιμ» και μας καλεί να επαναστατήσουμε, να αντισταθούμε στο σάπιο καπιταλιστικό σύστημα, να μην υποκύψουμε «ούτε στον φασισμό του ενός ούτε του πολλαπλού [εαυτού] μας» αλλά να δεχτούμε πρόθυμα τη «σκλαβιά αγάπης». Γενικώς, όπως ίσως διαπιστώσατε, το έργο βρίθει βαρύγδουπων κοινοτοπιών και αναμασημένων απλουστεύσεων, που πλατσουρίζουν με ανεμελιά και αφέλεια ανάμεσα σε δεκάδες θεατρικές και λογοτεχνικές αναφορές. Αν υπάρχει περιθώριο διάσωσης του κειμένου μέσω της σκηνικής παρουσίασής του, αυτό θα το διαπιστώσουμε μελλοντικά, εφόσον στο τωρινό του ανέβασμα τα πράγματα αποδεικνύονται αποκαρδιωτικά. Στέκεται αδύνατο να παρακολουθήσει κανείς μια παράσταση όπου η πλειονότητα των ηθοποιών φωνάζει σαν να τους χωρίζουν χιλιόμετρα τον έναν από τον άλλον, ενώ, όταν τραγουδάνε, τραβάνε τα φωνήεντα –«Αγάααααπη»– τόσο βασανιστικά, σαν να τρίζει δίπλα μας μια ξεχαρβαλωμένη πόρτα. Αδιάκοπη μετακίνηση των «κύβων» του σκηνικού, φλύαρη κίνηση των σωμάτων, που αποδιοργανώνει την προσοχή μας, και, το σημαντικότερο, απόλυτη αδυναμία εκφοράς του λόγου, σε τέτοιον βαθμό ώστε αναγκαζόμαστε να καταβάλουμε τεράστια προσπάθεια για να κατανοήσουμε τους διαλόγους. Tο χιούμορ που αναδύεται φευγαλέα μια-δυο στιγμές – βλέπε χαρακτηριστικά τoν «περιφερόμενο» Χορό σεξομανών– δεν βρίσκει έδαφος ν’ ανθήσει όσο ενδεχομένως θα μπορούσε. Ειλικρινά, αν το Εθνικό έχει αποφασίσει να στηρίξει το σύγχρονο ελληνικό έργο –πράγμα που θα έδινε σε όλους μας ιδιαίτερη χαρά–, τότε ας το κάνει με σοβαρότητα και υπευθυνότητα και όχι με λύσεις μεσοβέζικες, επιστρατεύοντας άπειρους, άγουρους ηθοποιούς και αφήνοντάς τους να χτυπιούνται υπό φτωχή καθοδήγηση.

ΚΡΙΟΣ [21.3/20.4]

Αρκετά τα πλανητικά φαινόμενα που θα μας απασχολήσουν μέσα στις επόμενες μέρες. Την Παρασκευή αφήνει ο Ήλιος το ζώδιό σας και περνά στον Ταύρο, οπότε μέχρι τις 21/5 η προσοχή σας μετατίθεται κυρίως σε οικονομικά και περιουσιακά ζητήματα, τα οποία θα μπορέσετε να επιλύσετε κάνοντας εγκαίρως τον προγραμματισμό σας. Την Κυριακή γυρίζει ο Πλούτωνας στον Αιγόκερω σε ανάδρομη πορεία και μέχρι τις 2/10 σας δίνεται η ευκαιρία να επανεξετάσετε όλες τις πρόσφατες αλλαγές που έχουν σχέση με θέματα καριέρας, να διορθώσετε τα κακώς κείμενα και να δώσετε ένα τέλος σε συνεργασίες και πλάνα που δεν έχουν σταθερές βάσεις. Τέλος, την Τρίτη περνά η Αφροδίτη στους Διδύμους και μέχρι τις 19/5 θα δώσετε περισσότερη έμφαση στην επικοινωνία, ενώ θα είναι και ένα διάστημα με πολλές μετακινήσεις για την προώθηση των υπηρεσιών σας. Στον ερωτικό τομέα γίνονται κάποια βήματα, αλλά δεν είστε κατασταλαγμένοι.

ΤΑΥΡΟΣ [21.4/20.5] Η είσοδος του Ήλιου στο ζώδιό σας την Παρασκευή σηματοδοτεί την έναρξη μιας εποχής κατά την οποία η αυτοπεποίθηση και η ζωντάνια σας θα είναι στα ύψη και μέχρι τις 21/5 θα σας δοθούν αρκετές ευκαιρίες για να ξεκινήσετε κάτι καινούργιο ώστε να σταθεροποιήσετε τη ροή των χρημάτων σας. Την Κυριακή γυρίζει ο Πλούτωνας ανάδρομος και μέχρι τις 2/10 θα συμβούν αποκαλύψεις και γεγονότα που θα σας κάνουν να αναθεωρήσετε τα σχέδιά σας, ενώ θα είναι βασικό σας μέλημα να ξεκαθαρίσετε τι θέλετε σε θέματα σπουδών. Αυτό το διάστημα θα πρέπει να αποφεύγετε προβλήματα με τον νόμο. Η είσοδος της Αφροδίτης στους Διδύμους την Τρίτη θα επηρεάσει κυρίως τα οικονομικά σας και ενώ θα έχετε την ευκαιρία για να αυξήσετε το εισόδημα σας, η καταναλωτική σας μανία θα στέκεται κόντρα και θα παραμένετε στον ίδιο παρονομαστή, εκτός κι αν αλλάξετε τακτική.

ΔΙΔΥΜΟΣ [21.5/21.6] Την Παρασκευή περνά ο

εποχή κατά την οποία θα έχετε την ευκαιρία να διευρύνετε τον κύκλο των γνωριμιών σας, καθώς την Παρασκευή περνά ο Ήλιος στον Ταύρο και μέχρι τις 21/5 θα ευνοούνται οι κοινωνικές επαφές. Την Κυριακή γυρίζει ο Πλούτωνας σε ανάδρομη πορεία και μέχρι τις 2/10 θα μπορέσετε να ξεκαθαρίσετε και ενδεχομένως να απεμπλακείτε από συνεργασίες και σχέσεις που δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντά σας, επειδή όμως θα βρεθείτε αντιμέτωποι και με κάποιες προκλήσεις, φροντίστε να είστε νομότυποι σε ό,τι κάνετε. Αποφύγετε συνεταιρισμούς με άτομα που σας τάζουν πολλά και μην κάνετε επιπολαιότητες που θα έχουν αντίκτυπο στη φήμη σας. Την Τρίτη περνά η Αφροδίτη στους Διδύμους και θα έχετε περισσότερη διάθεση να ασχοληθείτε με τις ανάγκες των άλλων, θα ευαισθητοποιηθείτε σχετικά με διάφορα θέματα και θα είστε σημαντικό στήριγμα για ένα κοντινό σας πρόσωπο. Νέες κατακτήσεις αυξάνουν την αυτοπεποίθησή σας.

α πό τη μ αρι βίκυ κα λλέρ γη (starf a x@lif o.g r)

ΚΑΡΚΙΝΟΣ [22.6/22.7] Για εσάς ξεκινά μια

ΤΟΞΟΤΗΣ [23.11/21.12] Η καθημερινότη-

απασχολήσουν με την είσοδο του Ήλιου στον Ταύρο την Παρασκευή και μέχρι τις 21/5 θα έχετε την ευκαιρία να επανεξετάσετε τους στόχους σας και να βελτιώσετε τις μεθόδους σας, προκειμένου να προχωρήσετε με γοργά βήματα προς την επίτευξη ενός εγχειρήματος. Την Κυριακή, ο Πλούτωνας γυρίζει σε ανάδρομη πορεία και καθώς διανύει τον τομέα της εργασίας και της υγείας, μέχρι τις 2/10 θα είναι μια πολύ καλή εποχή για να ξεκινήσετε διατροφή και άσκηση κόβοντας τις βλαβερές συνήθειες, ενώ μπορεί να νιώσετε έντονα την ανάγκη να αλλάξετε επαγγελματική κατεύθυνση για να ασχοληθείτε με κάτι που θα σας εκφράζει περισσότερο. Ωστόσο, δεν θα λείψουν και οι προκλήσεις σχετικά με παρανομίες και τζόγο. Η είσοδος της Αφροδίτης στους Διδύμους την Τρίτη θα ευνοήσει τη διεύρυνση του κοινωνικού σας κύκλου, όμως θα είναι και μια εποχή με πολλές σπατάλες για τις προσωπικές επιθυμίες.

τά σας από την Παρασκευή και μετά αποκτά νέους ρυθμούς, καθώς περνά ο Ήλιος στον Ταύρο με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι ευθύνες σας, θα είναι όμως μια πολύ δημιουργική εποχή και θα δείτε σημαντική αύξηση του εισοδήματός σας. Την Κυριακή γυρίζει ο Πλούτωνας σε ανάδρομη πορεία και μέχρι τις 2/10 θα δείτε ορισμένα λάθη του παρελθόντος να επηρεάζουν την οικονομική σας κατάσταση, οπότε, προκειμένου να βρείτε λύσεις, θα πρέπει να αποφύγετε τη μεμψιμοιρία και να αναλάβετε δράση. Αποφύγετε τον τζόγο και τις παράνομες δραστηριότητες και μείνετε σταθεροί στα σχέδιά σας. Την Τρίτη που περνά η Αφροδίτη στους Διδύμους ξεκινά μια εποχή κατά την οποία ευνοούνται οι σχέσεις και οι συνεργασίες και θα προκύψει κάτι πολύ καλό που θα συμβάλει στη βελτίωση της ζωής σας. Οι ελεύθεροι είναι πολύ πιθανό να βρείτε τον ιδανικό ερωτικό σύντροφο, ενώ θα είναι μια περίοδος αρμονίας για τον γάμο σας.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ [24.8/22.9] Η είσοδος του

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ [22.12/19.1] Την Παρασκευή η

Ήλιου την Παρασκευή στον Ταύρο θα σας κάνει να αναθεωρήσετε τα σχέδιά σας, όμως είναι πολύ σημαντικό να θέσετε τον πήχη ανάλογα με τις δυνατότητές σας και όχι με τις προσδοκίες σας. Δηλαδή μην κάνετε πλάνα που δεν θα συμβαδίζουν με την πραγματικότητα εξαιτίας του υπέρμετρου ενθουσιασμού σας. Την Κυριακή γυρίζει ο Πλούτωνας σε ανάδρομη πορεία και καθώς θα διανύει μέχρι τις 2/10 τον τομέα των ερωτικών απολαύσεων και των παιδιών, μπορεί να συναντήσετε κάποια προβλήματα στη μεταξύ σας επικοινωνία. Οι γεννημένοι το τρίτο δεκαήμερο προσέξτε μια μυστική σχέση, καθώς μπορεί να φέρει τα πάνω-κάτω στη ζωή σας. Την Τρίτη η Αφροδίτη περνά στους Διδύμους και μέχρι τις 19/5 θα έχετε την ευκαιρία να γνωρίσετε σημαντικά άτομα που θα επισπεύσουν την εφαρμογή ενός νέου σας εγχειρήματος. Θα είναι μια πολύ καλή εποχή για την κοινωνική σας καταξίωση.

είσοδος του Ήλιου στον Ταύρο θα σημάνει την έναρξη ενός νέου κύκλου. Μέχρι τις 21/5 το ενδιαφέρον σας θα είναι στραμμένο στις απολαύσεις, η διάθεσή σας θα είναι στα ύψη και θα ξετυλιχθούν τα ταλέντα σας, ενώ θα ανέβει και ο πήχης των φιλοδοξιών σας. Ωστόσο, με την επιστροφή του Πλούτωνα στο ζώδιό σας σε ανάδρομη πορεία από την Κυριακή και μέχρι τις 2/10 μπορεί να βρεθείτε αντιμέτωποι με θέματα από το παρελθόν που δεν έχουν λήξει, είναι μια καλή ευκαιρία όμως για να τα επιλύσετε, ώστε να ξεκινήσετε από μια νέα αφετηρία, έχοντας λιγότερο φορτίο στις πλάτες σας. Την Τρίτη περνά η Αφροδίτη στους Διδύμους και μέχρι τις 19/5 θα επικρατεί αρμονία στην οικογενειακή σας ζωή, οι σχέσεις σας με τα αγαπημένα σας πρόσωπα μπορούν να βελτιωθούν, ενώ είναι ιδανική εποχή για να ασχοληθείτε με την ανανέωση του χώρου σας.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ [20.1/19.2] Για εσάς κλείνει

στον οικονομικό τομέα από την Παρασκευή που περνά ο Ήλιος στον Ταύρο και μέχρι τις 21/5 θα έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο σχετικά με μια συνεργασία που θα έχει σχέση με το εξωτερικό. Τώρα μπορείτε να σκεφτείτε πιο ξεκάθαρα τις επόμενες κινήσεις σας και είστε πιο προσγειωμένοι όσον αφορά τη διαχείριση των πόρων σας. Την Κυριακή γυρίζει ο Πλούτωνας σε ανάδρομη πορεία και μέχρι τις 2/10 θα είναι ένα διάστημα κατά το οποίο θα πρέπει να αποφεύγετε τις εντάσεις με τα μέλη της οικογένειας, κάτι που μπορεί να είναι δύσκολο, καθώς θα βγαίνουν στην επιφάνεια απωθημένα και θέματα που ήταν κρυμμένα κάτω από το χαλί. Από την Τρίτη που περνά η Αφροδίτη στους Διδύμους ξεκινά μια θετική εποχή με ταξίδια και επιτυχίες, ενώ αρχίζουν να βελτιώνονται και οι σχέσεις σας. Πιθανή γνωριμία με άτομο από το εξωτερικό θα αλλάξει τη ζωή σας.

ένας κύκλος προηγούμενων προσπαθειών με την είσοδο του Ήλιου στον Ταύρο και μέχρι τις 21/5 θα σας απασχολήσουν κυρίως οικογενειακά θέματα. Τα αποτελέσματα των ενεργειών σας τώρα γίνονται ορατά και είναι ιδανική εποχή για να αναθεωρήσετε τις μεθόδους σας, ώστε να διορθώσετε ό,τι χρήζει βελτίωσης. Την Κυριακή ο Πλούτωνας στον Αιγόκερω γυρίζει σε ανάδρομη πορεία και μέχρι τις 2/10 θα προβληματιστείτε αρκετά, προσπαθώντας να απαγκιστρωθείτε από παλιές πεποιθήσεις και εμμονές που σας προκαλούσαν στασιμότητα. Από την Τρίτη που περνά η Αφροδίτη στους Διδύμους αυξάνεται η διάθεση σας για ψυχαγωγία και απολαύσεις, η λίμπιντό σας θα είναι στα ύψη και θα είναι ένα αρκετά ευχάριστο διάστημα για τους γονείς και για όσους έχουν ξεκινήσει ένα καινούργιο ερωτικό ειδύλλιο. Ιδανική εποχή για όσους θέλουν να δημιουργήσουν οικογένεια, ενώ για τους ελεύθερους προβλέπονται θεαματικές εξελίξεις στα ερωτικά τους.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ [23.10/22.11] Για εσάς ξεκινά μια

ΙΧΘΥΣ [20.2/20.3] Η ανάγκη σας για ουσια-

θετική φάση όσον αφορά τις σχέσεις και τις συνεργασίες σας, καθώς την Παρασκευή περνά ο Ήλιος στον Ταύρο και το ενδιαφέρον σας στρέφεται στην επικοινωνία με όσους έχετε κάποια επαγγελματική ή προσωπική σχέση. Ιδανική εποχή για να διορθώσετε τα κακώς κείμενα και να βάλετε νέα θεμέλια στις συνεργασίες σας. Την Κυριακή γυρίζει ο κυβερνήτης σας Πλούτωνας σε ανάδρομη πορεία και μέχρι τις 2/10 θα επηρεάσει κυρίως τον τομέα της επικοινωνίας, οπότε θα πρέπει να μην είστε απόλυτοι στις συνεννοήσεις σας, ενώ μπορεί να προκύψουν και κάποιες αλλαγές στις σχέσεις με τα αδέλφια. Την Τρίτη περνά η Αφροδίτη στους Διδύμους και μέχρι τις 19/5 μπορεί να δείτε θεαματικές αλλαγές στα οικονομικά σας, είτε μέσω χρημάτων του συντρόφου σας, είτε μέσω μιας κληρονομιάς. Ωστόσο θα πρέπει να αποφύγετε τις υπερβολές με τα έξοδα, δίχως να εφησυχάζετε. Έντονη σεξουαλικότητα και κτητικότητα θα προκαλέσουν εντάσεις.

στική επικοινωνία θα είναι έντονη, καθώς την Παρασκευή περνά ο Ήλιος στον Ταύρο, ενώ θα ευνοηθούν πολύ θέματα εκπαίδευσης μέχρι τις 21/5. Ιδανική εποχή για να προωθήσετε μια ιδέα ή τις υπηρεσίες σας, για να στείλετε βιογραφικά και να βελτιώσετε τις σχέσεις με αδέλφια και οικεία πρόσωπα. Την Κυριακή γυρίζει ο Πλούτωνας σε ανάδρομη πορεία και μέχρι τις 2/10 μπορεί να έχετε την αίσθηση πως δεν ικανοποιούν τις προσδοκίες σας ορισμένες φιλίες, οπότε θα αναζητάτε καινούργια πρόσωπα με τα οποία θα έχετε περισσότερα κοινά σημεία επαφής. Την Τρίτη, που περνά η Αφροδίτη στους Διδύμους, ξεκινά μια εποχή αρμονίας και ευτυχίας στον οικογενειακό τομέα, καθώς εσείς είστε πιο ήρεμοι και πρόσχαροι και μπορείτε να ασχοληθείτε με τη φροντίδα των αγαπημένων σας προσώπων με περισσή αγάπη. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να παραμελείτε τις προσωπικές σας ανάγκες, καθώς για να είναι ευτυχισμένοι οι άλλοι πρέπει να είστε κι εσείς.

ΖΥΓΟΣ [23.9/22.10] Εξελίξεις προβλέπονται

StarFax

Ήλιος στον Ταύρο και μέχρι τις 21/5 θα σας απασχολήσουν σημαντικά θέματα που θα σας προκαλέσουν ανασφάλεια και έντονες τάσεις εσωστρέφειας. Την Κυριακή, η επιστροφή του Πλούτωνα σε ανάδρομη πορεία μέχρι τις 2/10 θα σημάνει την έναρξη ενός κύκλου επαναπροσδιορισμού των αξιών και των οικονομικών σας, ενώ σημαντικό ρόλο θα παίξει και η σεξουαλικότητά σας, οπότε έχουμε να κάνουμε με τη συνολική σας μεταμόρφωση. Την Τρίτη η Αφροδίτη περνά στο ζώδιό σας και μέχρι τις 19/5, που θα είστε πιο ευδιάθετοι και αισιόδοξοι, η προσοχή σας θα είναι στραμμένη σε θέματα εμφάνισης και στη γενικότερη εικόνα σας, ενώ ο ερωτισμός σας θα είναι στα ύψη. Ιδανική εποχή για να ξεκινήσετε διατροφή και άσκηση, για να δώσετε έμφαση στην προσωπική σας ζωή καθώς και για να ξεκινήσετε μια καινούργια σχέση. Νέα πρόσωπα μπαίνουν στη ζωή σας και είναι πολύ καλή εποχή για τα ερωτικά σας.

ΛΕΩΝ [23.7/23.8] Θέματα καριέρας θα σας

Sudoku No 550 7

2 4

5 7

3 9 6

8 3 1 9 5 3 5 1 8 7 6 9

3 5

9 7

Η λύση του προηγούμενου 1 2 4 5 8 9

5 7 3 2 6 1

9 6 8 4 7 3

7 5 6 9 3 2

8 4 2 6 1 5

3 1 9 8 4 7

4 9 5 3 2 8

2 8 1 7 5 6

6 3 7 1 9 4

6 4 2 1 9 5 7 3 8 3 9 5 8 7 6 1 4 2 7 8 1 4 3 2 6 9 5

19.4.18 – lifo

45

19—25.04.2018

TheLiFOTeamPicks

aπό ό σα ζήσα μ ε την προηγ ο ύμεν η ε βδομάδ α

!

46 lifo –

19.4.18

Προσπαθούμε εδώ και μέρες να βρούμε αν υπάρχουν plus size μοντέλα στη χώρα μας, κατά πόσο έχουν ζήτηση και βρίσκουν εργασία. Και είναι απίστευτα απαξιωτικός ο τρόπος με τον οποίο μας απαντούν από τα μεγάλα πρακτορεία μοντέλων στο τηλέφωνο – τόσο, που μας έχει βάλει σε σκέψεις και, φυσικά, μας έχει πεισμώσει. Αν γνωρίζετε κάτι ή είστε plus size μοντέλο, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε μαζί μου στο meropik@gmail.com.

Με ελαφρώς ανακατεμένο στομάχι παρακολούθησα την πλειοδοσία προσφορών στην οικογένεια του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου, ενόσω δεν είχε καν τελεστεί η κηδεία του. Από τη Βουλή μέχρι έναν μεγαλοζαχαροπλάστη, όλοι έσπευσαν να επιδείξουν την «ευαισθησία» τους και να προσφέρουν τη βοήθειά τους, οικονομική πάντα, σε μια οικογένεια που ακόμα δεν είχε προλάβει να συνειδητοποιήσει το κακό που τη βρήκε. Και όλα αυτά, εννοείται, δημοσίως και με τις απαραίτητες μεγαλοστομίες. Γιατί αν δεν διαλαλήσεις την πράξη σου, πώς θα σε χειροκροτήσει το πλήθος;

Ο Kendrick Lamar εκσυγχρόνισε τα Pulitzer παίρνοντας το Βραβείο Μουσικής του πρεστιζάτου θεσμού. Το άξιο απορίας δεν είναι, εννοείται, το γιατί (αφού το «Damn» είναι απίστευτο) αλλά το γεγονός ότι επί 60 χρόνια τα Pulitzer βράβευαν αποκλειστικά κλασική μουσική. Στην ιστορία τους μέχρι σήμερα έχουν τιμήσει μόνο τρεις τζαζ καλλιτέχνες (τον Wynton Marsalis το 1997, τον Ornette Coleman το 2006 και τον Henry Threadgill το 2016) και έχουν αγνοήσει εντελώς την ποπ και τις κατηγορίες της.

Μερόπη Κοκκίνη

Κορίνα Φαρμακόρη

Γεωργία Παπαστάμου

Άννα Κόκορη

Χρήστος Παρίδης

Άγγελος Κλειτσίκας

Λες και η άνοιξη από μόνη της δεν αρκεί για να ξεκινήσει ένας μήνας γεμάτος αλλεργίες και αναπνευστικά προβλήματα, ήρθε και η εντελώς ανεπιθύμητη τοξική «αφρικανική» σκόνη. Τις τελευταίες δύο μέρες κυκλοφορήσαμε ξανά με μάσκες και μαντίλια, βήξαμε, φτύσαμε, μετά βίας ανασάναμε. Κάποιοι πέρασαν το Σαββατοκύριακό τους πλένοντας θυμωμένα τα πορτοκαλί αμάξια τους, άλλοι τρίβοντας μάταια τα σκονισμένα τζάμια του σπιτιού τους, οι νοικοκυρές σιχτιρίζοντας που δεν μπόρεσαν να απλώσουν τα πλυμένα τους και οι βαριά ασθματικοί βήχοντας ανελέητα σε κάποιο νοσοκομείο. Η δε υψηλή θερμοκρασία χειροτέρεψε την ήδη αποπνικτική κατάσταση. Ας πει κάποιος στις αγαπητές νοικοκυρές της Αφρικής να μην τινάζουν τις μπουχάρες και τα χαλιά τόσο συχνά και με τόση δύναμη, αλλά, αν το κάνουν, τουλάχιστον να επιλέγουν μέρες που δεν φυσάει.

Στον απόηχο όσων ανησυχητικών συμβαίνουν αυτές τις μέρες στη Μέση Ανατολή και καθώς το Αιγαίο εξελίσσεται σε μια νέα Ιερουσαλήμ διεκδικήσεων, και μετά τη θλιβερή απώλεια από ελληνικής πλευράς, παρακολουθήσαμε τον Μαγικό Αυλό του Μότσαρτ από την Κωμική Όπερα του Βερολίνου σε σκηνοθεσία των Σουζάν Αντράντε και Μπάρι Κόσκι στη Λυρική Σκηνή στο «Νιάρχος». Το εξαιρετικό animation του Πολ Μπάριτ, που αποτελεί τον καμβά επάνω στον οποίο ερμηνεύουν το έργο οι τραγουδιστές (μπορεί να πει κανείς και το ανάποδο, καθώς οι εικόνες προβάλλονται επάνω στους ερμηνευτές), προσφέρει μια αναπάντεχη ανανέωση στην περίφημη όπερα του 1791. Μια αριστουργηματική παράσταση που παντρεύει τον εξπρεσιονιστικό βωβό κινηματογράφο με τα χιουμοριστικά καρτούν, κάνοντάς την δημοφιλή σε παιδιά και μεγάλους, όπου και αν έχει παιχτεί. Αποτέλεσε φαντασμαγορική απόδραση μέσα στον ζόφο των ημερών.

Την Κυριακή το απόγευμα αποφάσισα για κάποιον περίεργο λόγο να πάω για άραγμα στο ελάχιστο γκαζόν του Εθνικού Κήπου. Δεν πίστευα πως υπήρχαν πολλές πιθανότητες να χαλαρώσω, αλλά, προς έκπληξή μου, αν εξαιρέσουμε κάτι κουνούπια-γίγας που πάνε με την εποχή και μια εκνευριστική τύπισσα που ήθελε να γίνει το επίκεντρο της προσοχής (και το κατάφερε), χάθηκα εντελώς στην ηρεμία της φύσης. Τριγύρω μου υπήρχαν αθώοι τουρίστες που είχαν την ίδια ιδέα μ’ εμένα, διαβάζοντας τα βιβλία τους, και λίγο πιο πέρα παρέες που έπιναν μπίρες και έπαιζαν badminton. Θυμήθηκα έστω και για λίγο εκείνα τα ανοιξιάτικα, ερασμίτικα απογεύματα στη Βιέννη, όπου η κουλτούρα των πάρκων ήταν ένα ολόκληρος τρόπος ζωής, ένα state of mind που μου λείπει από την καθημερινότητα της Αθήνας.

Πράγματα που μου άρεσαν πολύ τις τελευταίες μέρες: η έξοχη ταινία τρόμου Ένα ήσυχο μέρος, που λειτούργησε εντελώς υποβλητικά για μένα, η παράσταση Αρίστος του Γιώργου Παπαγεωργίου, που βασίζεται στο μυθιστόρημα του Θωμά Κοροβίνη για τον Δράκο του Σέιχ Σου και προσεγγίζει με μαεστρία την πολύκροτη υπόθεση, ο νέος δίσκος «Invasion of Privacy» της Cardi B και το νέο single «ChunLi» της Nicki Minaj. Πραγματικά, δεν ξέρω ποια από τις δύο κυρίες της ραπ μου αρέσει πλέον περισσότερο.

Είναι ομολογουμένως μαγικός ο τρόπος με τον οποίο η Εθνική Λυρική Σκηνή έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια, πριν καν μεταφερθεί στις νέες λαμπερές της εγκαταστάσεις στο ΚΠΙΣΝ, να παρουσιάζει παραγωγές που συνδυάζουν υψηλό καλλιτεχνικό επίπεδο και άνοιγμα στο ευρύ κοινό. Η τρέχουσα παράστασή της σε επιλεγμένες ημερομηνίες όλο τον Απρίλιο, ο βερολινέζικος Μαγικός Αυλός, είναι ένας λυρικός διάλογος του animation με το ζωντανό θέαμα που εντυπωσιάζει εικαστικά και ακουστικά. Ακρίβεια, μέτρο, σύγχρονη ματιά. Και ένα ανέβασμα που θυμίζει, μεταξύ άλλων, ότι ο Μότσαρτ μπορεί, και πρέπει, να είναι για όλους ανεξαιρέτως.

Απαράδεκτο, κατά τη γνώμη μου, πως, ενώ κάποιοι «ειρηνιστές» καταπίνουν αμάσητες τις θηριωδίες του Άσαντ και των Ρώσων, βγαίνουν τρέχοντας εξοργισμένοι στον δρόμο μόνο μετά από ρίψη 100 πυραύλων (που δεν σκότωσαν κάποιον, απ’ όσο ξέρουμε), απ’ τους οποίους οι 70 αναχαιτίστηκαν, μόνο και μόνο επειδή τους έριξαν χώρες που δεν είναι η Ρωσία. Δεν γίνεται να σε ενοχλούν ο πόλεμος και οι σκοτωμοί επιλεκτικά, και μόνο ανάλογα με τις ιδεολογικές σου συμπάθειες.

Δεν πήγα στον Ghostemane το Σαββατοκύριακο και το μετάνιωσα. Από έγκυρες πηγές έμαθα ότι μάζεψε τόσα πιτσιρίκια, που άλλαξε χώρο και πήγε σε μεγαλύτερο. Έγινε χαμός, μόνο ξύλο δεν έπαιξαν στο τέλος. Εν τω μεταξύ, βγήκαν και δύο κομμάτια απίστευτα της Nicki Minaj και το ελληνικό ραδιόφωνο, όπως πάντα, μαύρα μεσάνυχτα.

Άρης Δημοκίδης

Μαρία Παππά

Βαγγέλης Λιακόγκονας

Θοδωρής Αντωνόπουλος

Γιάννης Κωνσταντινίδης

Νικόλας Σεβαστάκης

Γιάννης Πανταζόπουλος

Μπορεί ένα πάρκο στο κέντρο της πόλης να είναι περιποιημένο, ζωντανό, να έχει πυκνό πράσινο και μικροκαλλιέργειες, να φιλοξενεί εκδηλώσεις, συναυλίες, να διαθέτει τρεχούμενο νερό, μίνι αμφιθέατρο, παιδική χαρά –τη μόνη πια στην περιοχή–, και όλα αυτά χάρη στην εθελοντική προσφορά περιοίκων και ευαισθητοποιημένων πολιτών; Εννιά χρόνια μετά, το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο της οδού Ναυαρίνου στα Εξάρχεια φαίνεται να κερδίζει το στοίχημα και η πρωτοβουλία που το τρέχει έκανε πρόσφατα κάλεσμα για τη μετατροπή του «σε μια μεγάλη παιδική χαρά για παιδιά όλων των ηλικιών, αναδεικνύοντας και επεκτείνοντας ταυτόχρονα τις πολλαπλές λειτουργίες του πάρκου και διατηρώντας όλες τις χρήσεις του, τόσο από γονείς, παππούδες, γιαγιάδες, όσο και από μη γονείς, επισκέπτες ή συμμετέχοντες». Λάικ!

Κι ενώ ο Ζάκερμπεργκ στην «ακρόαση» απέφευγε να απαντήσει ικανοποιητικά στον γερουσιαστή Μπιλ Νέλσον για το αν σκοπεύει να χρεώνει τους χρήστες του Facebook προκειμένου να μην πουλά τα προσωπικά δεδομένα τους, κάποιες χαλαρά λαμπερές φιγούρες της πoπ τρελαμάρας κινήθηκαν στον αντίποδα της γενικευμένης απαίτησης για προστασία τους. Παραδείγματα: η Μαράια Κάρεϊ ομολόγησε τη διπολική διαταραχή της και η Κοντσίτα Βουρστ ανακοίνωσε ότι είναι οροθετική. Αναγκάστηκαν, όπως διατείνονται, να αποκαλύψουν τις ευαίσθητες αλήθειες τους λόγω αφόρητου άγχους μην τις μάθουμε από άλλους. Το κέφι συνήλθε βαθμιαία χάρη στον λατρεμένο, 84χρονο πλέον, Καρλ (Λάγκερφελντ) που εξομολογήθηκε ότι κάθε βράδυ χτενίζεται επί ώρες και βάζει όμορφες πιζάμες, ώστε, αν αποβιώσει στον ύπνο του, να είναι πανέτοιμος για την πρώτη μετά θάνατον φωτογράφισή του.

Καλά: Το μικρό βιβλίο Δύο επιστολές για τη ρηχότητα του κακού του Γκέρσομ Σόλεμ και της Χάνα Άρεντ (εισαγωγή, μετάφραση: Παναγιώτης Τσιαμούρας, Άγρα). Η Μπαρμπαρά του Ματιέ Αμαλρίκ με τη Ζαν Μπαλιμπάρ για το παιχνίδι ανάμεσα στη μίμηση και στην ταύτιση με μια μεγάλη φυσιογνωμία του γαλλικού τραγουδιού. Ένα ανέκδοτο από το βιβλίο Η πίπα του Στάλιν και άλλα (αντι)σοβιετικά ανέκδοτα (εισαγωγή, ανθολόγηση, απόδοση Γιώργος Τσακνιάς, Κίχλη): «Ο Χόνεκερ διατάζει τον υπουργό Δημοσίων Έργων να γκρεμίσει το Τείχος. Έκπληκτος εκείνος τον ρωτάει: “Γιατί;" "Θέλω να μείνω λίγο μόνος μου”». Κακά: Ο θάνατος του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου και οι πατριωτικές κορόνες που πατούν στις τραγωδίες. Ο αντιαμερικανισμός ως αντανακλαστικό και γυμναστική.

Πολλά βράδια πηγαίνω για τρέξιμο πέριξ της περιοχής μου στο Κουκάκι. Τις περισσότερες φορές επιλέγω τον πεζόδρομο της Διονυσίου Αρεοπαγίτου είτε για ανάσες δροσιάς είτε για λόγους πλήρους ηρεμίας. Σε αυτές τις νυχτερινές διαδρομές, λοιπόν, μου κάνει εντύπωση πως τη νύχτα ο πανέμορφος πεζόδρομος αλλάζει εντελώς πρόσωπο. Βλέπεις ελάχιστους ανθρώπους να περπατούν, να τρέχουν ή να βγάζουν τα ζώα τους βόλτα. Αυτό όμως που πάντοτε μου κεντρίζει το βλέμμα είναι τα κατά διαστήματα φωτεινά σημεία που ξεπροβάλλουν ανάμεσα στο σκοτάδι και προέρχονται από τις οθόνες κινητών τηλεφώνων νέων ανθρώπων που τις κοιτούν προσηλωμένοι, περιμένοντας μια κλήση ή ένα μήνυμα που θα τους χαροποιήσει ή θα τους στενοχωρήσει. Όπως έλεγε κι ένας Βρετανός συγγραφέας, «μια πόλη γίνεται ολόκληρος ο κόσμος όταν κάποιος αγαπάει έναν από τους κατοίκους της».

Αλέξανδρος Διακοσάββας