Τεύχος 523

ολα για την αθηνα! free press δωρεαν οδηγοσ τησ πολησ κυκλοφορει καθε πεμπτη

15062017

ΤΟ «SALEE» ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΊΩΝ PEOPLE YOU KNOW ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΎΔΙ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΎ (O Πρινς και ο Σάμιουελ στην Κυψέλη)

ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑ ΕΞΩ!

Τι θα φάμε αυτό το καλοκαίρι στην Αθήνα

Summer in the City

30 ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

4 lifo – 15.6.17

☛ Για το έντεχνο τραγούδι, το πρώτο εργαστήριο για το πάντρεμα των δύο εθνικισμών, του συντηρητικού και του προοδευτικού, έγραψε ο Νικόλας Σεβαστάκης στο άρθρο του «Τα ρακόμελα και οι αγχόνες». «Το έντεχνο είναι το χειρότερο είδος της νεοελληνικής μουσικής. Στάζει απόρριψη, μιζέρια και κατάθλιψη» έγραψε, μάλλον αφοριστικά, ο boxer. «Η ελληνική μουσική ποτέ δεν έβγαζε τόση θλίψη, με εξαίρεση τα σπαρακτικά τραγούδια της Βάνου το ’60, που δεν συγκρίνονται με τις καταθλιπτικές αηδίες που κυκλοφορούν στις μέρες μας. Στο παρελθόν, ακόμα και τραγούδια που είχαν ως θέμα τους π.χ. έναν χωρισμό ή μια ερωτική διαφωνία μπορούσαν να είναι χαρούμενα. Μοσχολιού, Βογιατζής, Δούκισσα, Κόκοτας, Ξαρχάκος, Μαρκόπουλος, Μούτσης, τραγουδιστές και συνθέτες έγραφαν και ερμήνευαν μικρά αριστουργήματα, βγάζοντας χαρά και αισιοδοξία με χαρούμενους ρυθμούς και ερμηνείες. Το έντεχνο εφευρέθηκε για να αντισταθμίσει τις ξενόφερτες μαστουρωμένες ροκ μπαλάντες του ’70 και του ’80. Τραγούδια που δεν μπορούσε να δεχτεί το πολυπληθές αριστερίζον και “αντιστασιακό” κοινό της Μεταπολίτευσης, το οποίο απέρριπτε ό,τι ερχόταν από τη Δύση. Αυτά, λοιπόν, τα τραγούδια έπρεπε να τραγουδηθούν από συγκεκριμένους καλλιτέχνες, που είχαν ίδια ιδεολογία και ίδιες πεποιθήσεις. Αλλά οι εποχές αλλάζουν. Το έντεχνο και όσοι το υπηρετούν σε λίγα χρόνια θα είναι ένα θλιβερό παρελθόν». ☛ Μαθητικά «μαργαριτάρια» που έγραψαν ιστορία συνέλεξε ο Γιάννης Πανταζόπουλος την περασμένη εβδομάδα, και μια δασκάλα, η Mitsi, πρόσθεσε τα δικά της: «Από δικούς μου μαθητές δημοτικού, αυτά που μου έχουν μείνει εδώ και χρόνια είναι τα εξής: “Ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός ήταν ένα χωριό στην Ευρώπη που δεν είχε φώτα και του βάλανε./ Μέσα στη σπηλιά έχει κρύο. Το κρύο κρυώνει, κάθεται στα τοιχώματα και δημιουργεί σταλακτίτες και σταλαγμίτες”. Αλλά το καλύτερο όλων είναι το εξής, και ειλικρινά δεν το βγάζω από το μυαλό μου: “Την 25η Μαρτίου γιορτάζουμε το “όχι” που είπε ο Ντούτσε στους Γερμανούς. Τα παλικάρια μας πολεμούσαν στα βουνά και τα εμψύχωνε η Σοφία Βέμπο. Αρχηγός του κράτους ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου”». ☛ «Γιατί χάθηκαν τ’ αστέρια από τον ουρανό της Aθήνας;» αναρωτήθηκε ο M. Hulot και ζήτησε πληροφορίες από επιστήμονες και ειδικούς. Η maxmara σχολίασε: «Πολύ καλό άρθρο για ένα πολύ σημαντικό ζήτημα. Υποθέτω, βέβαια, ότι όποια προσπάθεια και να κάνεις για να το εξηγήσεις σε κάποιον μονομπλόκ “υπεύθυνο” του κράτους είναι χαμένη υπόθεση. Ή στον μέσο Έλληνα». «Αξίζει, όμως, πραγματικά τον κόπο να το εξηγήσεις» απάντησε ο/η και όμως γυρίζει: «Ορισμένες έννοιες τις προσέγγισα για πρώτη φορά με αυτό το άρθρο και υποθέτω ότι θα είμαστε πολλοί σ’ αυτή την κατηγορία». ☛ Ο Τάκης Γρηγορίου της Greenpeace εξήγησε με απλό τρόπο στον Δημήτρη Κυριαζή τι συμβαίνει με τις ΗΠΑ και το κλίμα. «Τώρα ξύπνησαν εκεί στον ΟΗΕ;» σχολίασε ο Maggellan. «Δηλαδή, τόσες δεκαετίες γιατί δεν έριχναν, ας πούμε, οι αυτοκινητοβιομηχανίες το βάρος της έρευνας στα ηλεκτροκίνητα αυτοκίνητα, ώστε σήμερα να κοστίζουν όσο αυτά που κινούνται με βενζίνη/πετρέλαιο και να έχουν την ίδια αυτονομία σε χιλιόμετρα; Γιατί δεν έκαναν κάτι ώστε η θέρμανση τον χειμώνα να βασίζεται σε φθηνό ρεύμα και να μη χρειάζεται πετρέλαιο; Ξαφνικά, τους έπιασε ο πόνος για τον πλανήτη, ενώ τόσα χρόνια άφηναν τους “κελεμπίες” να θησαυρίζουν και τις εκάστοτε οικιακές οικονομίες να ματώνουν!». Από την άλλη, ο/η ΕΛΠΟ τόνισε: «Δεν περιμέναμε από τον Τραμπ να έχει γνώσεις και ευαισθησία για το περιβάλλον. Ο άνθρωπος είναι κάτι σαν μπακάλης –με την έννοια της μικρής περιοχής δραστηριοποίησης και των μικρών προβλημάτων– που θέλησε να ηγηθεί μιας καθετοποιημένης πολυεθνικής».

α π ό τ ον α ρη δ η μ οκ ιδ η

Oι αντιδράσεις που δημιούργησαν τα άρθρα και τα posts μας την περασμένη εβδομάδα.

POSTS ΓΡAΜΜΑΤΑ E-MAILS

feedback522

ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΈΝΤΕΧΝΟ ΤΟ ΧΕΙΡΌΤΕΡΟ ΕΊΔΟΣ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΉΣ ΜΟΥΣΙΚΉΣ;

*Στείλτε μας Feedback: feedback@lifo.gr

free press Eβδομαδιαίος οδηγός της Αθήνας. Κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη.

ΠΟΙΟΣ ΕΊΝΑΙ Ο ΜΗΛΟΚΛΈΦΤΗΣ; TΙ ΘΈΛΕΙ Η ΑΛΕΠΟΎ ΑΝΆΜΕΣΆ ΜΑΣ; Η ΑΠΆΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ 49

15.6.17 – lifo

5

www.lifo.gr

a π ο τ ον σ ταθη τ σ αγκ αρ ουσ ιανο

Editorial

ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. ΒOΥΛΗΣ 22 105 63 ΑΘΗΝΑ T 210 3254 290 F 210 3249 785 info@lifo.gr

εκδότης Στάθης Τσαγκαρουσιάνος γενικοσ διευθυντής Μιχάλης Μιχαήλ Εικονογράφηση: Δημήτρης Νεοφώτιστος

διευθυντής εκδοσησ M. Hulot εμπορική διεύθυνση Δήμητρα Πασομένου υπεύθυνος ψηφιακής ανάπτυξης Νίκος Ζαφείρης art director Χρήστος Τζοβάρας συμβουλοσ σχεδιασμου Γιάννης Καρλόπουλος –––––– αρχισυντακτeσ lifo.gr Άρης Δημοκίδης Θανάσης Χαραμής

TΑ ΆΡΘΡΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΆΡΕΣΑΝ ΑΠΌ ΤΟ LIFO.GR ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΜΈΝΗ ΕΒΔΟΜΆΔΑ

προγραμματισμός lifo.gr Αγγελική Βαξάλη Σπύρος Γκατζούνας Άγγελος Παπαστεργίου ––––––

και δεν δημοσιεύτηκαν στην έντυπη έκδοση Kάθε εβδομάδα δημοσιεύουμε στο lifo.gr έναν πακτωλό πρωτογενών θεμάτων που δεν χωράνε ή δεν προλαβαίνουν να δημοσιευτούν στην έντυπη έκδοσή μας. Γιατί ο χρόνος τρέχει διαφορετικά αφότου υπάρχει το Ίντερνετ και το χαρτί είναι λίγο και πανάκριβο. Αντί, λοιπόν, να γράφω εκδοτικό σημείωμα, θα επιλέγω κάθε εβδομάδα, με εντελώς προσωπικά κριτήρια, το Τοp 10 από τα δημοσιεύματά μας στο lifo.gr και στο City Guide μας. Αυτά που με εντυπωσίασαν, μου άρεσαν ή μου έμαθαν κάτι παραπάνω. Στα σχόλια, εννοείται, συμπληρώνετε τα δικά σας. Με τυχαία σειρά: 1. Retronaut: Μαρία Κάλλας: «Με έπιασε μια βραχνάδα...» Δεν είχα ξανακούσει την Κάλλας να μιλάει ελληνικά. Σε αυτό το ντοκουμέντο από μια εκπομπή του Μαμάκη είδα την ντίβα με άλλα μάτια –λίγο καταφερτζού, λίγο γυναικούλα, λίγο κακούλα–, όχι μόνο το θηρίο της θέλησης κ.λπ. Και μ’ άρεσε πολύ το νέο στήσιμο αυτού του άρθρου, σαν μουσικό κουτί (αν το βλέπεις από desktop).

2. Casus Belli: Athens Pride 2017 at large: 21 πράγματα που πρέπει να ξέρουμε ή να θυμόμαστε Επειδή το Athens Pride είναι πια πολύ μεγάλο και κάπως μπερδεμένο, ο Θοδωρής Αντωνόπουλος το κάνει λιανά. Με έναν συγκρατημό που δεν έχει συνήθως (κορώνει από τους θυμούς του συχνά) μιλά για τη σημασία της gay γιορτής αλλά και για τις διαφαινόμενες ασθένειές της, τα φάουλ με τους σπόνσορές της κ.λπ., χωρίς να μασάει τα λόγια του.

3. Γεύση: Πώς να φτιάξετε την αγαπημένη μακαρονάδα του Τολστόι Δεν έκανε πολλά κλικ, αλλά εμένα με ενθουσίασε. «Τοποθετήστε το σκεύος στη σόμπα, σκεπάστε το και αφήστε το να ξεκουραστεί στη φωτιά μέχρι να μαλακώσουν τα μακαρόνια». (ποια σόμπα;) 4. Άνθρωποι: Δύo μέρες στο αγρόκτημα του Γιάννη Μακριδάκη στη Χίο Ελάχιστα τέτοια προφίλ γράφονται στο ελληνικό Ίντερνετ – και είμαι περήφανος που για τρεις μέρες δύο συνεργάτες μας ταξίδεψαν στη Χίο για να μείνουν στο κτήμα του συγγραφέα και να γυρίσουν με αυτό το προφίλ ανθολογίας, νομίζω το καλύτερο της εβδομάδας.

5. Περιβάλλον: Γιατί χάθηκαν τ’ αστέρια από τον ουρανό της Aθήνας; Μια έρευνα που ετοιμάζαμε καιρό, επιτέλους, δημοσιεύτηκε. Για το μέγα θέμα της φωτορρύπανσης στην Αθήνα (γιατρειά δεν υπάρχει!).

6. Δεύτερες Σκέψεις: Τα ρακόμελα και οι αγχόνες Με ενθουσίασε αυτή η στήλη του Νικόλα Σεβαστάκη.

6 lifo – 15.6.17

Με αφορμή τις χοντράδες που έγραψε η Αφροδίτη Μάνου μιλά για το πόσο αυθαίρετα καπάρωσαν οι γλαροί τροβαδούροι του έντεχνου το δικαίωμα να μοιράζουν την τράπουλα του προοδευτισμού. Και πόσο χωμένοι είναι σε δεκάδες κυκλώματα, δουλείες και προκαταλήψεις, ενώ το παίζουν και θεωρούνται αντισυστημικοί (Αντισυστημικό: η μεγαλύτερη παρενδυσία της εποχής).

7. Εικαστικά: «Ας ζωγραφίζω κι ας ζω όπως θέλω»: Εντυπώσεις από τη συναρπαστική έκθεση της Georgia O’Keeffe «Living Modern» στο Μπρούκλιν Zήλεψα λίγο αυτήν τη βόλτα της Σεβερίν στο Μπρούκλιν, αν και οι ΗΠΑ εμένα δεν είναι το καλύτερό μου. Αλλά συνδύαζε τρία πράγματα που μ’ αρέσουν: ξεγνοιασιά, νέους τόπους, Τέχνη καλή.

8. Γραφικές Τέχνες: 35 ρετρό, πιξελωτές εικόνες αγάπης του Δημήτρη Νεοφώτιστου Δεν τον ήξερα. Ανακάλυψη του Άρη Δημοκίδη. Ρομαντισμός και αφέλεια. Πίξελ που μοιάζουν με κέντημα πάνω σε τηλεόραση Uranya.

9. Α’ Προβολή: Μικρές Tαινίες Ελλήνων Δημιουργών στο lifo.gr H Mερόπη φιλοξενεί ένα πρότζεκτ που γίνεται για τη LiFO, με πρώτη προβολή μικρών ταινιών Ελλήνων δημιουργών, που οι περισσότερες διακρίθηκαν σε ξένα φεστιβάλ, αλλά δεν είναι ανεβασμένες στο Ίντερνετ.

10. Και κάτι από το δικό μου Ημερολόγιο ( Έχω ένα μπλογκ που συνειδητά το κρατάω λίγο απόμερο, αλλά εδώ θα διαλέγω κάθε φορά ένα απόσπασμα) Ο ιδανικός δημιουργός, για μένα, είναι ο άνθρωπος που δημιουργεί ένα υποδειγματικό σε ενότητα έργο, το οποίο μπορείς να φέρεις σαν παράδειγμα, εξηγώντας το εύκολα, με καμιά διακοσαριά λέξεις... Πρέπει να είναι ελεύθερος, θαρραλέος, αδιάλλακτος – και υγιής. Αυτό –τρομάρα μας!– είναι η πρώτη εντολή: ο σκηνοθέτης πρέπει να είναι σε τέλεια φυσική κατάσταση, γιατί μοιάζει με τους βαρκάρηδες του Βόλγα: πρέπει να παρασύρει ένα ολόκληρο πλήρωμα στο ρεύμα του. Έτσι, σαν έρθει η ώρα του και γίνει ένας κουρασμένος γέρος κύριος, καλύτερα να παρατήσει την κάμερά του και να κλαδέψει τις τριανταφυλλιές του. Υπάρχουν τριανταφυλλιές στον κήπο μου, αλλά… Από το ποστ «Ο Ζαν-Πιερ Μελβίλ, σκηνοθέτης, λέει…»

συντακτική ομάδα Columnists: Νικόλας Σεβαστάκης Θοδωρής Αντωνόπουλος Ναταλί Χατζηαντωνίου Δημήτρης Πολιτάκης Δημήτρης Κυριαζής Βιβλίο: Τίνα Μανδηλαρά Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης Κινηματογράφος: Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος Τάσος Μελεμενίδης Θέατρο: Λουίζα Αρκουμανέα Γεύση: Νίκη Μηταρέα StarFax: Μαριβίκυ Καλλέργη Σύνταξη: Αλέξανδρος Διακοσάββας Μερόπη Κοκκίνη Βασίλης Καψάσκης Νινέττα Γιακιντζή Φιλιώ Ράγκου Χριστίνα Γαλανοπούλου Πάνος Μιχαήλ Γιάννης Πανταζόπουλος Χρήστος Παρίδης Μαρία Παππά Λένα Φουτσιτζή Θεόφιλος Δουμάνης

φωτογραφία εξωφύλλου

Οι People you know φωτογραφημένοι από τον Θοδωρή Μανωλόπουλο.

φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης Πάρις Ταβιτιάν Freddie F. assistant art director Rinétta Κοσκινίδου διόρθωση κειμένων Μαρία Δρουκοπούλου γραμματεία σύνταξης Βιβίκα Ανδριανάτου –––––– senior direct market manager Κώστας Μαντάς ρroject μanagerdirect market Αριέττα Μελισσινού direct market managers Γιώργος Λυκουργιώτης Ισιδώρα Γενούζου υποδοχή διαφήμισης Ξένια Στασινοπούλου συντονισμοσ διαφήμισης Μάγδα Τζακώστα οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης Άλκηστις Γκούμα εξωτερικες εργασιες Άκης Ιωάννου κωδικος εντυπου 7639

www.facebook.com/stathis.tsagar

15.6.17 – lifo

7

Η

Η ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΝΩΣΙΜΌΤΗΤΕΣ FOCUS BARI.

EΚΤΌΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΡΩΤΙΆ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΊΑ ΤΗΣ, Η ΝΈΑ ΜΈΤΡΗΣΗ ΑΝΑΔΕΙΚΝΎΕΙ ΤΗ LIFO ΩΣ ΤΟ ΤΈΤΑΡΤΟ ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΌ MEDIA BRAND ΤΗΣ ΕΛΛΆΔΑΣ.

ΟΙ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ

Στη συνδυασμένη αναγνωσιμότητα τίτλων

ΠΡΩΤΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΑΡΤΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ

ΣΥΝΟΛΙΚΗ ΑΝΑΓΝΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕDIA BRANDS

LIFO

931.200

LIFO

136.886

1. ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ

1.144.300

ΧΡΥΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

817.200

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

133.196

2. REAL NEWS

1.022.400

ATHENS VOICE

533.300

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

375.200

ΑTHENS VOICE

126,925

3. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

952.800

ΤΑ ΝΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

375.100

4. LIFO

931.200

ΗΜΕΡΗΣΙΑ

254.000

5. ΧΡΥΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

817.200

6. ΒΗΜΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

788.100

7. ΕΘΝΟΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

602.500

8. ATHENS VOICE

533.300

9. EΦ.ΣΥΝ. ΣΑΒ/ΚΟ

375.200

10. ΤΑ ΝΕΑ ΣΑΒ/ΚΟ

375.100

TA ΝΕΑ ΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ

93.400

FULL USER EXPERIENCE

Πηγή: Focus Bari,BARI S.M.A.R.T. _ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΤΥΠΟΣ Ιούνιος –Δεκέμβριος 2016 Κοινό:Αντρες–Γυναίκες 13-74,Σύνολο Ελλάδας (6.862,1)

8 lifo – 15.6.17

επιμελεια: the lifo team

Πέντε οάσεις δροσιάς εκτός από τον Εθνικό Κήπο.

ΒΟΤΑΝΙΚΌΣ ΚΉΠΟΣ

ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΌ ΜΟΥΣΕΊΟ

Σε απόσταση μόλις 8 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας βρίσκεται μια όαση δροσιάς, ο μαγευτικός Βοτανικός Κήπος Ιουλίας και Αλεξάνδρου Διομήδους, στην περιοχή του Χαϊδαρίου. Συγκεκριμένα, στην Ιερά Οδό 403 και σε έκταση 1.860 στρεμμάτων απλώνεται ένας από τους μεγαλύτερους πνεύμονες πρασίνου στο Λεκανοπέδιο Αττικής, ενώ θεωρείται ο μεγαλύτερος βοτανικός κήπος της Ανατολικής Μεσογείου. Ο βοτανικός κήπος, εκτός από τον υψηλό βαθμό ποικιλότητας της αυτοφυούς και καλλιεργούμενης χλωρίδας, αποτελεί και ένα ιδανικό φυσικό καταφύγιο της πανίδας. Μια όμορφη τοποθεσία για ηρεμία αλλά και ένας χώρος αναψυχής σε μια έκταση που περιλαμβάνει περισσότερα από 4.000 είδη φυτών και ένα από τα αρχαιότερα δάση χαλεπίου πεύκης.

Αρκετοί προσπερνούν την κεντρική είσοδο του Νομισματικού Μουσείου στην Πανεπιστημίου 12 χωρίς να γνωρίζουν ότι στο βάθος του υπάρχει μια μικρή πράσινη αυλή. Ο κήπος, με έκταση 800 τετραγωνικά μέτρα, περιλαμβάνει πολλά είδη φυτών της ελληνικής χλωρίδας και κοσμείται με αντίγραφα αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων. Το Ιλίου Μέλαθρον, όπως είναι ευρέως γνωστό το κτίριο, αποτελούσε την κατοικία του φιλέλληνα Γερμανού επιχειρηματία και αρχαιολόγου Ερρίκου Σλήμαν. Σχεδιασμένο από τον Ερνέστο Τσίλερ, συγκαταλέγεται στα οικοδομήματα σπουδαίας αισθητικής. Εκεί όπου σήμερα λειτουργεί το αναψυκτήριο ήταν κάποτε το αμαξοστάσιο και ο στάβλος.

Info: Κεντρική είσοδος από την Ιερά Οδό 403, στο Χαϊδάρι. Ο Βοτανικός Κήπος είναι επισκέψιμος καθημερινά 8 το πρωί έως τη δύση του ηλίου. Όλο αυτό το διάστημα λειτουργεί κυλικείο.

Info: Πανεπιστημίου 12. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Σάββατο 9:00-23:00, Kυριακή 9:0020:00

ΒΥΖΑΝΤΙΝΌ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΌ ΜΟΥΣΕΊΟ Στην καρδιά της πόλης και της πολύβουης κίνησης διατηρείται μια ανάσα δροσιάς όπου μπορείς να αναζητήσεις την ησυχία και να ξεφύγεις από την ένταση της καθημερινότητας. Στον κήπο του Βυζαντινού Μουσείου, κάτω από τη σκιά του χειμερινού μεγάρου της Δούκισσας της Πλακεντίας, θα βρείτε ένα ήρεμο και χαλαρό περιβάλλον που θα σας ταξιδέψει στον χρόνο.

Info: Βασ. Σοφίας 22. Ώρες λειτουργίας: ΔευτέραΠαρασκευή 09:00-20:00, Σάββατο-Κυριακή 09:00-21:00

ΚΈΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΎ ΊΔΡΥΜΑ ΣΤΑΎΡΟΣ ΝΙΆΡΧΟΣ Σε απόσταση 4,5 χιλιομέτρων νότια από το κέντρο της Αθήνας, στο Δέλτα Φαλήρου, το ΚΠΙΣΝ λειτουργεί ως ένας πολυχώρος παιδείας, πολιτισμού και διασκέδασης. Κατά μήκος της έκτασής του μπορείς να ανακαλύψεις ένα καταπράσινο τοπίο που περιλαμβάνει κήπους με μεγάλη ποικιλία από δέντρα, φυτά, πεύκα, ελιές, σιντριβάνια, αλέες και μονοπάτια. Επίσης, διαθέτει πολλούς ανοιχτούς χώρους στους οποίους οι επισκέπτες μπορούν να ξαποστάσουν σε ειδικά διαμορφωμένους χώρους ή, αν το επιθυμούν, να εξερευνήσουν τον παρακείμενο κυκλικό λαβύρινθο. Στην κορυφή ενός διαμορφωμένου λόφου ύψους 32 μέτρων μπορείτε να απολαύσετε την πανοραμική θέα, ενώ αξίζει μια επίσκεψη στον Φάρο, ένα σύγχρονο οικοδόμημα 900 μέτρων με γυάλινους τοίχους και θέα που κόβει την ανάσα. Παράλληλα, μπορείτε να επισκεφθείτε την Εθνική Λυρική Σκηνή καθώς και τη νέα Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας, που έχουν μεταφερθεί πια εκεί.

TheBuzz

από τον γιάννη πανταζόπουλο

TalkoftheTown

5 ΑΘΗΝΑΪΚΟΙ ΚΗΠΟΙ

ΑΛΣΟΣ ΣΤΡΑΤΟΎ ΓΟΥΔΊ Αναζητάς ένα τέλειο μέρος για καφέ, πικνίκ και χαλάρωση; Σε λίγα μόλις λεπτά από το Σύνταγμα μπορείς να φτάσεις σε έναν μεγάλο χώρο γεμάτο πράσινο που προσφέρεται για ποδήλατο, βόλτες και ατελείωτο παιχνίδι. Με μια έκταση 150 στρεμμάτων με δρομάκια, αρκετό γρασίδι, γλυπτά, μεγάλα δέντρα που χρησιμεύουν για σκιά, παιδική χαρά και θέα προς τον Υμηττό, αποτελεί το ιδανικό μέρος όπου μπορείς να περάσεις χρόνο κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών ημερών στην πόλη. Στον χώρο αυτόν βρίσκεται το παράρτημα της Εθνικής Πινακοθήκης, η Εθνική Γλυπτοθήκη, όπου κάποτε στεγάζονταν οι βασιλικοί στάβλοι, ενώ σε ένα από τα εγκαταλελειμμένα κτίρια φιλοξενούνταν το παλιό Στρατιωτικό Αρτοποιείο Αθηνών.

Info: Από τη λεωφόρο Κατεχάκη, στρίψτε στο φανάρι που οδηγεί στην Εθνική Πινακοθήκη και στο Θέατρο Badminton ή, εναλλακτικά, από τον σταθμό του μετρό στην Κατεχάκη.

Info: Λεωφ. Συγγρού 364. Το πάρκο λειτουργεί από το πρωί έως τη δύση του ηλίου. Το θερινό ωράριο λειτουργίας του ΚΠΙΣΝ είναι από τις 6 το πρωί έως τα μεσάνυχτα. Το χειμερινό ωράριο λειτουργίας είναι από τις 6 το πρωί έως τις 20:00.

15–21 ΙΟΥΝΙΟΥ 2017

15.6.17 – lifo

9

ΦΩΝΗ ΛΑΟΥ

Εικονογράφηση: David Shrigley

Talk of the Town

ΑΜΑΛΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΚΟΠΟYΛΟΥ Tο Tipping Point βοηθάει μαθητές να έρθουν σε επαφή με μέντορες και να λύσουν όλες τις απορίες τους. α π ό τ ο ν δ η μ ή τ ρ η κ υρ ι α ζ ή

ΠΈΡΑ ΑΠΌ ΤΟ ΜΕΝΊΔΙ

α π ό τ ο ν ν ι κ όλ α σεβαστάκ η

ΔεύτερεςΣκέψεις

H άλλη χώρα μες στη χώρα.

10 lifo – 15.6.17

Η λέξη «γκέτο» είναι βαριά. Πάει πίσω στον χρόνο, στην εβραϊκή εμπειρία της χωριστής ζωής, στη διάσπαση της πόλης στον βίο της πλειονότητας και στην επιβίωση της μειονότητας. Από το παρελθόν της ανασύρουμε μνήμες περικύκλωσης και διωγμών. Αλλά το πέρασμα του χρόνου «προίκισε» τα γκέτο με καινούργια νοήματα: η χωριστή ζωή συμβαδίζει τώρα με την οικονομία της βίας και τη λαθραία δράση. Το γκέτο είναι κάτι μάλλον αδιάφορο για τους υπόλοιπους και πιο απόμακρους γεωγραφικά από την επικράτειά του. Έχει γίνει όμως και πιο επικίνδυνο για τους γείτονές του και κυρίως για όσους βρίσκονται εντός. Φυσικά, είναι μια λέξη που δεν την αγαπούν οι ειδικοί. Ένας όρος για τη δημοσιογραφική αμηχανία, τον αστυνομικό συντάκτη ή τις αψιμαχίες των social media. Αυτοί δεν θα μιλήσουν για «ευαίσθητες περιοχές», για «δύσκολα» προάστια και προβληματικές περιφέρειες, αλλά για γκέτο και, στη δική μας συγκυρία, για τα σύγχρονα άβατα. Αν πάμε τώρα πέρα από τη λέξη και τους χαρακτηρισμούς (που έχουν όμως πάντα την πολιτική τους σημασία), το μεγάλο πρόβλημα που προβάλλει είναι ένα: ο κατακερματισμός. Η μεγάλη πόλη πάντα είχε ιδιαίτερες συνοικίες, ζώνες σχετικά εύπορες και πιο φτωχές, ταξικά και πολιτιστικά σύνορα. Και παρά την ιδέα της ελληνικής ομοιογένειας, ποτέ δεν έλειπαν οι γλωσσικοί, εθνοτικοί ή άλλοι διαχωρισμοί. Όσο και αν το σύγχρονο κράτος έφτιαξε τον λαό του –τους πολίτες του–, πάντα επιβίωναν περισσότεροι τρόποι ένταξης στη ζωή του κράτους και στην επικράτεια των νόμων του. Εδώ και χρόνια, όμως, αλλάζει η ίδια η φύση του κατακερματισμού μας. Νέες ομάδες έρχονται να στεγαστούν κακήν κακώς δίπλα στις παλαιές, νεοεισερχόμενοι μετανάστες μένουν πλάι σε πληθυσμούς που πάνε αιώνες πίσω στον χρόνο (όπως οι Τσιγγάνοι), ενώ καινούργιες πρακτικές στο έγκλημα μεταβάλλουν την οικονομία του: κάπου εδώ συναντάμε τα περίχωρα, περιοχές της δυτικής Αττικής, τον Δενδροπόταμο ή άλλους δήμους στην περιφέρεια Θεσσαλονίκης. Όλα αυτά δεν συνθέτουν ένα ενιαίο φαινόμενο. Η άλλη χώρα μέσα στη χώρα έχει στους κόλπους της διαφορετικές στρατηγικές επιβίωσης, ηθικές και οικονομίες. Όπως συνήθως, όμως, αποκτούν ορατότητα η εξαθλίωση και η απειλή. Η αφανής φτώχεια καταπλακώνεται από τις συμμορίες, τους ντίλερ και την οργανωμένη επαιτεία. Η σκέτη μιζέρια στριμώχνεται πίσω από το νταηλίκι και τις επιδεικτικές μουσικές των

αυτοκινήτων που ξυπνούν τη γειτονιά. Το μάτι το δικό μας (εξωτερικό, κατά κανόνα) δεν πιάνει τις διαφορές παρά στέκεται στην αισθητική και κοινωνική κακοφωνία. Και από αυτό το ενοχλημένο βλέμμα αντλεί ένας ακατέργαστος ρατσισμός τις πρώτες του νίκες. Αλλά δεν τελειώνει εδώ το θέμα. Γιατί όσο και αν το γκέτο δεν είναι κάτι ενιαίο και συχνά δεν υπάρχει ως γκέτο (πώς να το κάνουμε, δεν έχουμε ανατολικό Λος Άντζελες εδώ), το πρόβλημα της ανομίας είναι υπαρκτό. Και όχι μόνο υπάρχει αλλά έχει αποκτήσει διαστάσεις που δεν υπήρχαν πριν από είκοσι χρόνια. Έτσι, δεν έχουμε να κάνουμε με διαφορές τρόπων ζωής και πολυπολιτισμικό couleur local (όπως διαβάζουμε σε κάποιους «δικαιωματιστές») αλλά με μια νέα ένταση ανασφάλειας. Το κράτος της κρίσης δεν αποτυγχάνει απλώς να περιορίσει την ανασφάλεια. Φοβάται και να την αναγνωρίσει, να την κατονομάσει και να οργανώσει απαντήσεις. Η δεξιά απλούστευση του «παντού αστυνομία» εναλλάσσεται με τον αριστερό πειρασμό για «παντού κοινωνιολογία». Οι άνθρωποι γίνονται έτσι έρμαια της φήμης, η αγανάκτηση αλλάζει χρώμα και γίνεται μαύρη, οι δημαγωγίες του «έξω οι γύφτοι» αποκτούν μεγαλύτερο κοινό. Όσο λειτουργούσε η κλασική πελατειακή λογική, το πράγμα έμοιαζε ελεγχόμενο. Υφαίνονταν δημοτικές και πολιτικές ανταλλαγές με «αμοιβαίο όφελος». Αλλά στη νέα, πιο χαοτική συνθήκη, η μεσολάβηση ανάμεσα στο κράτος, στην αυτοδιοίκηση και σε αυτές τις κοινότητες γίνεται πιο δύσκολη. Νέες γενιές που τα φέρνουν βόλτα με παρανομίες δεν έχουν κατά νου κάποιον συμβιβασμό αλλά ψάχνουν να διατηρήσουν τους χώρους επιρροής τους. Παρά την τελετουργική επίκληση του «νεοφιλελευθερισμού» από τις αριστερές ελίτ, η τωρινή εξουσία δεν κάνει κάτι άλλο: αφήνει την κοινωνία να «αυτορρυθμιστεί» στους χαμηλής έντασης εμφυλίους της. Με την ελπίδα, ίσως, να μείνουν οι διαιρέσεις σε μια μέτρια κλίμακα, να μην περάσουν ένα επίπεδο συναγερμού. Το κράτος οργανώνει έτσι την κουτοπόνηρη αδυναμία του, μια διάχυτη ακροδεξιά ονειρεύεται πυρές και κάποιοι άλλοι φαντάζονται πως με επιδόματα μπορεί να αγοράσουν ησυχία. Μέχρι που ένας ακόμα πυροβολισμός, από «στραβή» ή ευθεία γραμμή, θα ταράξει ξανά τον ύπνο μας.

Τι είναι το Τipping Ρoint; Το Tipping Point (TTP) βοηθάει μαθητές και φοιτητές που βρίσκονται μέχρι και στο πιο απομακρυσμένο χωριό της Ελλάδας να συναντήσουν μέσω live video ανθρώπουςπρότυπα (μέντορες) από όλο τον κόσμο, που διαφορετικά δεν θα είχαν τη δυνατότητα να γνωρίσουν, μέσα από την άνεση της τάξης τους. Στόχος της δράσης αυτής είναι να συμβάλει στη λήψη πιο συνειδητοποιημένων αποφάσεων των νέων σε ό,τι αφορά την επαγγελματική ή ακαδημαϊκή τους πορεία και να τους επιτρέψει να ανοιχτούν σε νέους ορίζοντες, πέρα από τα στερεότυπα του κοινωνικού τους περιβάλλοντος. Σε ποιους απευθύνεστε; Απευθυνόμαστε σε αυτούς που αποκαλούμε «Innovators» και «Early Adopters», είτε πρόκειται για μαθητές και φοιτητές είτε για εκπαιδευτικούς και γονείς. Πρόκειται γι’ αυτούς που θέλουν να φέρουν την αλλαγή στην παιδεία μέσα από καινοτόμες και παραγωγικές διαδικασίες στη μικροκοινότητά τους, στην τάξη ή στο σχολείο τους για αρχή. Πιο συγκεκριμένα, απευθυνόμαστε σε εκπαιδευτικούς που παθιάζονται με την τεχνολογία, σε τεχνολόγους που παθιάζονται με την εκπαίδευση και σε γονείς που έχουν αυθεντικό ενδιαφέρον για τη διαδικασία της μάθησης. Κυρίως απευθυνόμαστε στους ίδιους τους μαθητές και φοιτητές (ηλικίας 13-27 ετών) που θέλουν να φέρουν τον «κόσμο» στην τάξη τους! Πώς σας ήρθε η ιδέα; Στο Τipping Point θεωρούμε ότι η κρίση είναι αποτέλεσμα της κρίσης στην παιδεία και όχι αποτέλεσμα της γενικότερης οικονομικής. Η παιδεία μας δεν πάσχει λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων όσο λόγω έλλειψης υγιών προτύπων. Εμείς οι ίδιοι στην ομάδα του Tipping Point, κοιτάζοντας τη δική μας πορεία, διαπιστώσαμε ότι τις πιο κρίσιμες αποφάσεις στη ζωή μας τις λάβαμε τυχαία, μέσα από τη συναναστροφή μας με 2-3 λαμπρούς ανθρώπουςπρότυπα που θαυμάσαμε ενώ μεγαλώναμε. Στο Tipping Point μειώνουμε αυτή την τυχαιότητα, επιτρέποντας στον νέο να «συναντήσει» μέσω live video πάνω από 30-50 τέτοιους ανθρώπους σε ένα ακαδημαϊκό έτος, οι οποίοι απαντούν μία-μία στις βασικές του ερωτήσεις σε ένα δομημένο περιβάλλον. Ποια είναι τα επόμενα βήματα; Το πρόγραμμα έχει ξεκινήσει ήδη να εφαρμόζεται πιλοτικά σε σχολεία της Κρήτης, όπου καθημερινά πραγματοποιούνται μικρές επαναστάσεις στη βιωματική εμπειρία των μαθητών. Τα επόμενα βήματα είναι η υλοποίηση του προγράμματος με την έναρξη του νέου ακαδημαϊκού έτους σε σχολεία των περιφερειών Κρήτης και Στερεάς Ελλάδας, με τις οποίες έχουμε συνάψει συνεργασία, και φυσικά η επέκτασή του σε περισσότερα σχολεία ανά την Ελλάδα και κυρίως σε περιοχές με μεγάλη ανεργία, brain drain προς το εξωτερικό ή στα μεγάλα αστικά κέντρα και εκεί όπου οι μαθητές και οι νέοι έχουν περιορισμένη πρόσβαση σε νέες ιδέες και μεγαλύτερη ανάγκη για «ανοίγματα».

15.6.17 – lifo

11

ΠλαγιοΜετωπικά

απ ό τh ναταλ ι χατζη α ν τ ων ι ου

12 lifo – 15.6.17

ΑΚΌΜΑ ΝΑ ΤΟ ΚΌΨΕΙΣ ΤΟ ΚΆΠΝΙΣΜΑ, ΡΕ;

Η παρανοϊκή Σουργελότης και άλλες ιστορίες.

Η εξιδανίκευση μιας τόσο μοιρολατρικής και αυτοκαταστροφικής συνήθειας μοιάζει τόσο πασέ όσο και η ίδια η ιδέα της μοιρολατρίας και της αυτοκαταστροφής στις μέρες μας.

α π ό τ ον δ ημήτ ρ η π ολι τά κη

Λίγα χρόνια πριν, όταν ξεκινούσε η κρίση κι ήμασταν οι περισσότεροι κάπως αμέριμνοι ακόμα, κάναμε με τον Νίκο Πορτοκάλογλου μια συζήτηση. Κι εκείνος, ίσως γιατί εξασκούσε τον εαυτό του στο παιχνίδι της χαράς, ίσως ακριβώς γιατί ήταν ανυποψίαστος για το μέγεθος της καταστροφής, έκανε μια αισιόδοξη πρόβλεψη: «η κρίση», επέμεινε, «είναι μια ευκαιρία να ξεκαθαρίσει οριστικά η ήρα από το σιτάρι». Λίγα χρόνια μετά, δεν είμαι καθόλου σίγουρη ότι η ήρα δεν έχει αγκαλιάσει και τον τελευταίο εναπομείναντα κόκκο σιταριού. Όσο για τα ξεκαθαρίσματα, ασφαλώς δεν έγιναν όπως τα εννοούσε ο Πορτοκάλογλου. Γίνονται, όμως, καθημερινά και με άγριους όρους: ποτέ η πληροφορία δεν ήταν αμεσότερη και μεγαλύτερη, ποτέ η πληροφορία δεν ήταν πιο χαώδης και ακαριαία αμφισβητήσιμη. Κυρίως, ποτέ δεν πυροδοτούσε τόσο άμεσες και ακραίες διαφωνίες, τόσο ταχείες και πλήρεις αποκαθηλώσεις, τόσα ερείπια. Μάλλον μόνο ερείπια. Κι ακριβώς αυτό συμβαίνει όσο ο καβγάς του πεζοδρομίου, η αντίδραση του δρόμου, η συζήτηση του καφενείου, η κινητοποίηση του συνόλου, η αντίσταση της πλατείας, η οργή της πόλης, η θλίψη της οικογένειας, η διαφωνία της εφημερίδας, η αντιπολίτευση, η συμπολίτευση, η άποψη, η επιχειρηματολογία, η παπάτζα, η οργή και η σύμπνοια έχουν όλα μετακινηθεί από το κεφάλι, τη σκέψη, τα πόδια και την κινητοποίηση στα ακροδάχτυλα που πληκτρολογούν παρορμητικά και ά-λογα, αναζητώντας μάταια ανακούφιση. Όσο ερημώνει αυτή η πόλη τα βράδια, τόσο αναδίδει την υπόκωφη βουή μιας ακραίας διαφωνίας εσωτερικού χώρου που εξελίσσεται διαρκώς με φρενήρεις ρυθμούς, σαν σεισμός πολλών Ρίχτερ που ισοπεδώνει τα πάντα. Η ταχύτητα της αποδόμησης, της αποκαθήλωσης και της πανωλεθρίας αυξάνεται σε παράλληλη διαδρομή με την ταχύτητα των εγχειρημάτων ανέγερσης νέων ειδώλων, κομμάτων, κομματαρχών, μικρών πρωταγωνιστών μιας τραγικά βραχείας, σχεδόν θνησιγενούς και πύρρειας νίκης εντυπώσεων: τα τελευταία χρόνια πόσοι εκμεταλλεύτηκαν, συνειδητά ή ασυναίσθητα, στον δημόσιο βίο αυτό που εξέφραζε η ουτοπία του Πορτοκάλογλου, πιστεύοντας ότι ήρθε η ώρα οι ίδιοι να συλλέξουν το σιτάρι, να ξεκαθαρίσουν ό,τι καθείς θεωρούσε ήρα και να φτιάξουν το χωραφάκι τους ωραίο-ωραίο, έτσι όπως το είχαν φανταστεί; Και πόσο γρήγορα αποκαθηλώθηκαν, όχι μόνο γιατί η διαδρομή από την ύβρη στη νέμεση γίνεται πια με υπερηχητικά τζετ αλλά και διότι αυτή η ταχύτητα δεν τους επέτρεψε να είναι πιο διπλωματικοί; Πιο προσεκτικοί. Πιο «ντυμένοι». Στο βασίλειο της παρόρμησης και των λάθος αντανακλαστικών, στο βασίλειο των social media, όλοι θέλουμε να υποδυόμαστε τον ωραιότερο, πιο προοδευτικό, πιο ευτυχή και νοήμονα, πιο χιουμορίστα και σκεπτόμενο, πιο πολιτικό και ηρωικό, τον καλύτερό μας εαυτό, αλλά όλοι την πατάμε και βρισκόμαστε ολόγυμνοι, βορά στην αμείλικτη δημόσια έκθεση. Και μετά… unfriend, block και delete. Να θυμηθούμε πόσα είχαν ξεκινήσει ωραία; Θυμάστε με τι illustration ορμή είχε φτάσει ο Τζήμερος από τον χώρο της διαφήμισης στον πολιτικό μας βίο ως μία μη πολιτικογενής περίπτωση εναλλακτικού πολιτικού λόγου και μιας κοσμιότητας όσο lifestyle χρειαζόταν; Πώς εκείνο το clean cut χαμόγελο συνετρίβη σε έναν ωκεανό απολιτίκ ανοησίας, δείχνοντας τελικά τα δόντια τσοπανόσκυλου και τα αντανακλαστικά φιλοβασιλικής θείτσας; Θυμάστε με τι πνευματική ανωτερότητα και αστικό εκλεκτικισμό είχε εκρεύσει το Ποτάμι ως άλλη εναλλακτική, πλουραλιστική, ψύχραιμη λύση, προερχόμενη από τον νου υγιών πολιτών; Και πώς έγινε και το Ποτάμι έφτασε από την υψηλή φιλοσοφία του Στέλιου Ράμφου στα κακόγουστα τηλεοπτικά σποτάκια κάκιστης επιθεώρησης («Η Πολιτικάντισσα», «Το Φασιστάκι» κ.λπ.), στα ανορθόγραφα tweets, στις ακατανόητης σύλληψης αφίσες υποστήριξης του Εμανουέλ Μακρόν, στις αγοραίες εξάρσεις του «Λουκά Σιδηρόπουλου» στο Facebook; Και πώς όλα αυτά τα φιλόδοξα και όλοι αυτοί οι «ξεχωριστοί» έφτασαν να καθίσουν τόσο χαμηλά στα ποσοστά, που ούτε οι fitballs να τους ανασηκώνουν; Θυμάστε πόσο καμαρώναμε και δικαιολογούσαμε τις αυταρχικές εξάρσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου, τις συντριπτικές της βεβαιότητες και το εισαγγελικό ύφος, όσο άτεγκτο χρειαζόταν, για να στηρίξουμε σ’ αυτό την ελπίδα μιας αντικαπιταλιστικής κάθαρσης; Τι συνέβη κι αυτή η στιβαρή «Αθηνά» μετετράπη σε έξαλλη μαινάδα, έτοιμη να κατασπαράξει και τον Γερμανό πρέσβη και την documenta και τον Γλέζο μαζί; Τι συνέβη και με την άλλη ηρωίδα της (μάταιης) πολιτικής μας καθημερινότητας, τη Ραχήλ Μακρή, που ήρθε ως Μπουμπουλίνα, είδε (ξεκατινιάστηκε με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου) και ουσιαστικά απήλθε. Τι συνέβη και ό,τι άρχισε ωραίο, τελειώνει με (χοντροκομμένη) πλάκα; Τι συνέβη και στη διαδρομή όλοι αυτοί οι εκλεκτοί κι εκλεκτικοί παράτησαν το «νέο ήθος» κι άρχισαν να σκούζουν σαν τη Μαντάμ Σουσού που άφησε τα γαλλικά κι έπιασε τα «αγιούτε, χριστιανοί» όταν αντιλήφθηκε ότι πνίγεται; Απλώς είναι κακό στην άμμο να χτίζεις παλάτια, πολλώ δε μάλλον κάστρα.

ShortCut

Talk of the Town

Ό,ΤΙ ΑΡΧΊΖΕΙ ΩΡΑΊΟ, ΤΕΛΕΙΏΝΕΙ ΜΕ… ΠΛΆΚΑ

Δεν το παραδέχονται ίσως, επιστρέφοντας στις προ πολλού άκαπνες πατρίδες τους, αλλά είναι πολλοί οι τουρίστες –ειδικά όσοι δεν περιφέρουν παιδιά στις διακοπές τους– για τους οποίους αποτελεί σημαντικό κίνητρο η χαλαρή έως ανύπαρκτη εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου στη χώρα μας. Κοντολογίς, επιδίδονται σε καπνιστικό τουρισμό με φόντο εξωτικά περιβάλλοντα (ντουμανιασμένα μπαρ και ρεστοράν), ακόμα κι αν είναι μόνο περιστασιακοί καπνιστές που τους τρώει τ’ αγιάζι όταν φουμάρουν κανένα τσιγαράκι στη ζούλα αργά τη νύχτα στο μπαλκόνι και στην αυλή του σπιτιού ή σε κανένα απόμερο σοκάκι κοντά στο γραφείο, σε κάποιο διάλειμμα από τη δουλειά. Είναι σαν να έχουν καταφέρει να κλείσουν εισιτήριο με τη μηχανή του χρόνου, επιστρέφοντας στους πρόσφατους, αλλά τόσο μακρινούς καιρούς, κατά τους οποίους «ένα σημαντικό κομμάτι της γλώσσας του σώματος και των χειρονομιών στους δημόσιους χώρους ανήκε στο τσιγάρο, ενώ τώρα ανήκει στα κινητά τηλέφωνα», όπως είχε παρατηρήσει, πολύ εύστοχα προφανώς, ο συγγραφέας Γουίλιαμ Γκίμπσον στο Zero History. Μ’ αρέσει να τους βλέπω τους ξένους ευτυχείς και ευγνώμονες να φουμάρουν σε εσωτερικούς χώρους, δοξολογώντας από μέσα τους το χύμα και το μπάχαλο που μας δέρνει, παρ’ ότι έτσι δυσκολεύομαι εγώ ο ίδιος ακόμα περισσότερο να το κόψω εντελώς ή, τέλος πάντων, να περιοριστώ στο καθαρτήριο στεγνού ατμού μεταξύ ταμπάκου και πλήρους «ακαπνίας» που ονομάζεται «ηλεκτρονικό τσιγάρο». (Μου τη δίνει το ρημάδι να το κουβαλάω και να το ρουφάω με ψεύτικη περίσκεψη, αλλά κάνει κάποια δουλειά μέσα στη μέρα, με καφέ και ποτό όμως δεν κολλάει με τίποτα, ούτε η γεύση ούτε αυτή η προσομοίωση του να παίρνεις πίπα από το πουλί ενός ρομπότ). Πολύ με θλίβει ότι έχω φτάσει σ’ αυτή την εποχή και σ’ αυτή την ηλικία κουβαλώντας ακόμα αυτόν το βραχνά, αλλά οι αφορμές και οι νταλκάδες ποτέ δεν λείπουν για να σε κάνουν να καταφύγεις στην πιπίλα της νικοτίνης και της πίσσας και των λοιπών καρκινογόνων ουσιών. Ανωριμότης και έλλειψη ισχυρής θέλησης, το γνωρίζω, αλλά είμεθα Έλληνες και, τέλος πάντων, ποιοι είμαστε εμείς που θα πάμε κόντρα στην ανεπίσημη, αλλά κοινώς ομολογούμενη κρατική γραμμή επί του θέματος: «Τους έχουμε πηδήξει αυτά τα τελευταία χρόνια, άμα τους κόψουμε και το κάπνισμα στις ταβέρνες και στα μπαράκια, θα πάθουν άγρια σύνδρομα στέρησης και θα μας σκίσουν». Είχε γράψει σ’ αυτό εδώ το μέσο πριν από μερικά χρόνια (που μοιάζουν αιώνες) ο αείμνηστος Κ. Παπαγιώργης για το τσιγάρο: «Το πρωί, με τον καφέ, δέκα τσιγάρα στη σειρά είναι καλή σερμαγιά. Βρίσκεις το μυαλό σου, ανοίγεις νέα σελίδα, συναντάς το βαθύτερο ρεύμα της χθεσινής μέρας· βάζεις σε τάξη τα σπλάχνα σου, τα ξυπνάς από την καλή μεριά… Ο καπνός φαίνεται πως δεν εισπνέεται με τα πνευμόνια, ο δρόμος του είναι μυστικός: πάει στα βάθη της ίδιας της ψυχής, διαποτίζει ό,τι πιο μύχιο υπάρχει στον άνθρωπο. Η σκέψη καπνίζει, τα μάτια καπνίζουν, το δέρμα εκπνέει τούφες τούφες, η ίδια η ατμόσφαιρα είναι διακριτή μόνο μέσα από τον καπνό. Η εικόνα του εβδομηντάρη και του ογδοντάρη που περνάει σιγοπερπατώντας στον δρόμο με ένα τσιγάρο στα χείλη είναι αρχετυπική για τους καπνιστές: μακάρια αταραξία, αντοχή και περίσκεψη. Έκανε τον κύκλο του με ένα τσιγάρο στο στόμα – τι άλλο θέλει;». Υπέροχα λόγια, αλλά «πιο 20ός αιώνας, πεθαίνεις» θα μπορούσε να πει κάποιος. Η εξιδανίκευση μιας τόσο μοιρολατρικής και αυτοκαταστροφικής συνήθειας είναι τόσο πασέ όσο και η ίδια η ιδέα της μοιρολατρίας και της αυτοκαταστροφής στις μέρες μας, παρά το γεγονός ότι τις βαραίνει ένα εμμονικό δέος με την Αποκάλυψη και με το τέλος του κόσμου, όπως τον ξέραμε. Παράξενη και σχιζοειδής συμπεριφορά, αν αναλογιστεί κανείς ότι φερόμαστε σαν να πρόκειται να ζήσουμε για πάντα και τα παιδάκια εκπαιδεύονται να βλέπουν τους καπνιστές σαν πράκτορες του θανάτου, σαν απειλητικά ζόμπι που προέρχονται από χαλεπούς καιρούς της ανθρωπότητας (λες και τώρα έχουμε βρει τη φόρμουλα της ειρηνικής συνύπαρξης και της ακλόνητης ευζωίας), σαν κάτι οριακά λιγότερο απεχθές από τους παιδόφιλους. Το τσιγάρο θα τελειώσει οριστικά κάποια στιγμή, παραμένοντας ίσως μόνο ως επικίνδυνη, παραβατική έξη για περιθωριακά άτομα (ήδη μοιάζει κάπως έτσι), γιατί ως κακή, αλλά άκρως εθιστική και ευρέως διαδεδομένη συνήθεια ανήκει όντως αποκλειστικά στον 20ό αιώνα, και μάλλον εκεί ανήκουμε κι εμείς, που αενάως «προσπαθούμε» να το κόψουμε, στην «παλιατσαρία του παρελθόντος» που έλεγε κι ο Παπαγιώργης: «Καθένας σέρνει πίσω του τον σακατεμένο χρόνο του, πρόκειται για το “ναι” που δεν αλλάζει και χαμπάρι δεν παίρνει από το “όχι” που αφορά το μέλλον. Ο καπνιστής κρύβεται στο παρελθόν του και από κει παρακολουθεί τα τεκταινόμενα…».

15.6.17 – lifo

13

q Μένω στην Αργυρούπολη, πολύ κοντά στο σήμα της Ολυμπιακής που βρίσκεται στη Βουλιαγμένης. Η Αργυρούπολη είναι χτισμένη στους πρόποδες του Υμηττού, σε κοντινή απόσταση από τη θάλασσα. Μένω εδώ από το 2014, αλλά έχω ζήσει όλα σχεδόν τα παιδικά μου χρόνια στην περιοχή.

Ζητήσαμε από κάποια αρχιτεκτονικά γραφεία που συμμετείχαν στο Arch Points, τη διοργάνωση-οδηγό της πόλης υπό το πρίσμα της αρχιτεκτονικής που φέτος το θέμα της είναι «Ψηφίδες του δημόσιου χώρου», να μοιραστούν μαζί μας κάποιες ιδέες τους για το πώς μπορούμε να κάνουμε λίγο καλύτερη την πόλη μας. (Οι προτάσεις των υπόλοιπων τριών γραφείων στο site της LiFO)

Εικαστικός

Πώς μπορεί να αλλάξει η Αθήνα με 3 προτάσεις μικρής κλίμακας Το 2ο Arch Points μας βοηθά να δούμε τις μικρές λεπτομέρειες που μπορούν να επηρεάσουν τη μεγάλη εικόνα της πόλης.

MoYstudio: Ένα audio walk με τίτλο «Δεξαμενή» είναι η πρόταση της ομάδας MoYstudio. Έχοντας κάνει ατέλειωτες συζητήσεις για την απαξίωση του δημόσιου χώρου, αποφασίσαμε να αντιμετωπίσουμε το θέμα στη ρίζα του, την παιδεία. Επικεντρωθήκαμε όχι στον χώρο αλλά στον χρήστη και στην ανάγκη να ευαισθητοποιηθεί σε σχέση με τα ερεθίσματα που κρύβει ο δημόσιος χώρος. Θέλαμε ένα αποτέλεσμα άμεσο και επικοινωνιακό. Έτσι, το audio walk είναι ένα μείγμα στοιχείων ξενάγησης, οδηγιών πλοήγησης, ιστορικής έρευνας και προσωπικών εξομολογήσεων. Μία ηχογραφημένη φωνή που από τη μια χαϊδεύει τ’ αυτιά και από την άλλη δίνει συγκεκριμένες οδηγίες και καθοδηγεί τους ακροατές (με ακουστικά) σε μια σύντομη περιήγηση από το 25 της οδού Φωκυλίδου, που είναι και η εκκίνηση, ως την οδό Χάρητος, διαμέσου της πλατείας Δεξαμενής. Στο περπάτημα αυτό αποκαλύπτονται άγνωστες και συνάμα συναρπαστικές ιστορίες, μαρτυρίες, αφηγήσεις, σκέψεις και ήχοι από τη διαδρομή. Οι χρήστες κατεβάζουν ή ακούν με streaming το ηχητικό αρχείο στο τηλέφωνό τους, από την ιστοσελίδα μας.

South: Η στοά της Αγίας Φιλοθέης είναι μια «κρυμμένη» περιοχή στην ευρύτερη αστική περιοχή της Πλάκας. Εμπεριέχει, εκτός και πέρα από το αρχιτεκτονικό κέλυφος, μια δυναμική που προκύπτει ακριβώς από την εφαρμογή της «καθημερινής πρακτικής», όπως αυτή διατυπώθηκε από τον Michel de Certeau στο βιβλίο του Επινοώντας την καθημερινή πρακτική: Η πολύτροπη τέχνη του πράττειν (2010). Μικρά εργαστήρια παραγωγής, χώροι συνάθροισης, ημιδημόσιος χαρακτήρας της στοάς, διαβαθμίσεις ιδιωτικότητας, μεταβατικοί χώροι-περάσματα, αποτελούν συνθήκες που αφορούν τόπους συνάντησης διαφορετικών κόσμων και την αλληλεπίδραση μεταξύ τους. Η πρότασή μας αφορά την ανάδειξη αυτών των στοιχείων που είναι «κρυμμένα» και έχουν πέσει στην αφάνεια. Επιλέγουμε, λοιπόν, ένα αντικείμενο από κάθε κατάστημα ή μικρό χώρο παραγωγής της στοάς, του αλλάζουμε θέση, βγάζοντάς το κατά κύριο λόγο έξω, στον δημόσιο χώρο της στοάς, ενώ σε πολλά από αυτά τα αντικείμενα δίνουμε νέα χρήση. Σκοπός της πρότασης, η ενεργοποίηση του μικρού δημόσιου χώρου της στοάς μέσω μικρών χειρονομιών που αναδιοργανώνουν τη συνήθη διάταξη και δημιουργούν εκείνες τις συνθήκες υπό τις οποίες τα κρυμμένα πράγματα θα αναδυθούν στην επιφάνεια. Δημιουργούνται με αυτό τον τρόπο ευχάριστες εκπλήξεις και ασυνήθιστες συναντήσεις με κύριο όχημα την προσωπική εμπλοκή του περιπατητή, επισκέπτη, χρήστη, ατόμου και προσώπου. Το τελικό αποτέλεσμα είναι μια καινούργια συνθήκη, υποδοχέας όλων των διαφορετικών διεργασιών στις οποίες μπορεί κανείς να εμπλακεί. Όποιος μπαίνει στη στοά, καλείται να δοκιμάσει διαφορετικές εμπειρίες του συγκεκριμένου χώρου, να περιπλανηθεί και να ρωτήσει, να αντιληφθεί, να καθίσει.

q Όταν έχεις ζήσει στο κέντρο, λες «τα προάστια είναι οk», σαν να μην έχουν πολλά να σου πουν. Πας να δεις έναν φίλο που μένει στο Χαλάνδρι και νομίζεις ότι πας εκδρομή. Νομίζω αυτή η αίσθηση εκδρομής είναι που αξίζει περισσότερο.

q Αυτό που βρίσκω ιδιαίτερο και νομίζω ότι χαρακτηρίζει σε έναν βαθμό την περιοχή είναι ο συντελεστής δόμησης, που δεν επιτρέπει τα πολύ ψηλά κτίρια. Όταν μετακόμισα εδώ, κατάλαβα ότι αυτό που ίσως μου είχε λείψει περισσότερο λόγω της διαμονής στο κέντρο τα προηγούμενα χρόνια ήταν το φως της ημέρας μέσα στο σπίτι. q Έχουμε αρκετά πάρκα στην περιοχή, μεγάλους δρόμους και γενικά δεν θα δυσκολευτεί κανείς να κάνει μια ήρεμη βόλτα. Πολύ κοντά μας είναι και η θάλασσα: κατεβαίνεις την Αλίμου και σε πέντε λεπτά έφτασες. Νομίζω όμως ότι ο ωραιότερος περίπατος είναι η πίσω πλευρά του αεροδρομίου, με την κλίμακα να κάνει τα δικά της και το πράσινο να καταλαμβάνει σιγά-σιγά τον ελεύθερο χώρο. Σε καμιά δεκαετία θα μιλάγαμε για post-apocalyptic κατάσταση, αλλά μάλλον θα μας τα χαλάσει η L Development.

Είναι πολλοί αυτοί που αγαπάνε την Αθήνα, ειδικά η νέα γενιά των Αθηναίων που –τυχαίως;– είναι και περισσότερο ταξιδεμένοι από τους γονείς τους, οι οποίοι αναγκάστηκαν να έρθουν στην πρωτεύουσα για να βρουν δουλειά μεταπολεμικά. Όσο και να την αγαπάς, όμως, δεν μπορεί να μη δεχτείς ότι υπάρχουν πολλά θέματα στην πόλη που χρειάζονται βελτίωση. Εκπονήθηκαν μεγάλα και φιλόδοξα σχέδια στο παρελθόν (με πιο πρόσφατο την πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου), όμως για τον έναν ή τον άλλο λόγο δεν προχώρησαν ποτέ. Είναι καιρός πια να παραδεχτούμε ότι στο δεδομένο οικονομικό περιβάλλον οι δυνατότητες επεμβάσεων μεγάλης κλίμακας είναι περιορισμένες, γι’ αυτό πρέπει να στραφούμε σε άλλες, μικρότερες, που όμως μπορούν να έχουν πολλαπλασιαστικές συνέπειες.

Micromega: Αν μισοκλείσει κανείς τα μάτια κοιτάζοντας την Αθήνα από ψηλά, η εικόνα του πυκνοδομημένου Λεκανοπεδίου θολώνει και χάνονται οι πολλές λεπτομέρειες για να δώσουν τη θέση τους στη μικρότερη γενεσιουργό μονάδα της πόλης, την πολυκατοικία. Η πολυκατοικία έφτιαξε την Αθήνα όπως τα πίξελ συνθέτουν σιγά-σιγά μια εικόνα και συνέθεσε τη σύγχρονη Αθήνα όπως αυτή έχει προκύψει τα τελευταία 50 χρόνια τουλάχιστον. Όσο και να κατηγορεί κανείς την έλλειψη γενικότερου σχεδιασμού για την απουσία ανοιχτών δημόσιων χώρων, αν ανατρέξουμε στη μικρότερη αυτή δομική μονάδα της πολυκατοικίας, θα δούμε ότι στην καρδιά της έχει ένα αρκετά μεγάλο κομμάτι ελεύθερου χώρου, αυτό του ακάλυπτου. Κατακερματισμένος στις διάφορες ιδιοκτησίες και συνήθως μικρός για την καθεμία από αυτές, ο ακάλυπτος είναι συχνά αφημένος, χωρίς χρήση και παρουσία ζωής. Ωστόσο, ο ακάλυπτος αποτελεί το κρυμμένο δυναμικό της Αθήνας, είναι μια ανάσα ανάμεσα στο χτισμένο, είναι ο κενός χώρος που τόσο λείπει στις γειτονιές. Πώς θα ήταν εάν κάθε οικοδομικό τετράγωνο ανακτούσε αυτόν το χώρο ως χώρο ζωής, δραστηριοτήτων και πρασίνου; Πώς θα άλλαζε η εικόνα της πόλης στη μικρότερή της κλίμακα εάν καταφέρναμε να ενοποιήσουμε τους ακάλυπτους του οικοδομικού τετράγωνου και καταλήγαμε με ένα μεγαλύτερο κομμάτι προς αξιοποίηση; Η πρόταση της ομάδας micromega στο 2ο Arch Ρoints πραγματεύεται αυτό το ζήτημα που έχει απασχολήσει εδώ και δεκαετίες αρχιτέκτονες, πολεοδόμους, πολιτικούς και νομοθέτες, ώστε να δώσει αφορμή στον καθέναν μας να δει με άλλο μάτι την πίσω αυλή του σπιτιού του και σε ευρύτερη κλίμακα την πόλη του.

14 lifo – 15.6.17

Κατά τη διάρκεια της documenta 14 η γκαλερί CAN παρουσιάζει την πρώτη ατομική έκθεση της εικαστικού, με τίτλο «Πικνίκ στη Βόρεια Κορέα».

ΑΡΓΥΡΟΎΠΟΛΗ

από τον δημήτρη κυριαζή

✍ INFO

ΜAΡΩ ΦΑΣΟΥΛH

Hγειτονιάμου

α π ό τ ον δ ημήτ ρ η κυρ ια ζ η

UrbanLife

Talk of the Town

q Συμπαθώ πολύ ένα μικρό καφέ που στην ουσία αποτελεί το γκαράζ μιας διπλοκατοικίας. Έχει λίγα καθίσματα και σερβίρει μόνο καφέ και soft παγωτό. Επίσης, συμπαθώ και ένα φοβερό μανάβικο που έχει ό,τι μπορείς να φανταστείς, σφηνωμένα όλα το ένα δίπλα και πάνω στο άλλο. Ξεχωρίζω όμως και μία πλατεία πάνω στην Ιασονίδου. Εκεί νομίζεις πως δεν έχει αλλάξει τίποτα τα τελευταία 30 χρόνια. Μεταξύ άλλων, υπάρχει μια πίστα χορού και ένα πολύ παλιό καφενείο με τσίγκινα τραπεζοκαθίσματα επάνω στην πλατεία. Κάποια απογεύματα, ενώ πίνεις φραπέ (σχεδόν καραβίσιο), μπορεί να πέσεις πάνω σε πρόβα-εξάσκηση βαλς, ηλικιωμένων κυρίως ατόμων, με κασετόφωνο που φέρνουν οι ίδιοι εννοείται! q Στη γειτονιά μου υπάρχει ένα πάρκο με σιντριβάνι με χρωματιστά φωτάκια και ένα παλιό αναψυκτήριο που λέγετε «Φλαμίνγκο». Αν και πολύ κοντά στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, είναι ένα πολύ ήσυχο σημείο με αρκετό πράσινο. Θα το επέλεγα ως μια ανέμελη όψη της γειτονιάς. q Πριν από το 1965 το μέρος ήταν χωράφια. Η Βουλιαγμένης ήταν ακόμα χωματόδρομος, με μερικές μονοκατοικίες εδώ κι εκεί. Από το ’70 και μετά ξεκινάει η ιστορία της πόλης και νομίζεις πως όλα έγιναν σε μία εβδομάδα ή πως όλα τα σπίτια εκείνης της περιόδου, διώροφα κυρίως, τα έχτισε ο ίδιος άνθρωπος. Αυτό που επίσης ξεχωρίζει είναι οι μεγάλοι δρόμοι και τα πολύ φαρδιά πεζοδρόμια. Στον αντίποδα βρίσκονται τα κτίρια του αεροδρομίου και το σήμα της Ολυμπιακής που μετά από χρόνια λειτούργησε και πάλι. q Ανάμεσα σε όλα αυτά, έξω από ένα σπίτι κοντά στο δικό μου κάποιος έχει γράψει με καλλιγραφικά γράμματα «Μάνα δεν πέρασα, Σοφία». q Κοντά στο σπίτι μου μένει ένας κύριος από την Αίγυπτο που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα πριν από 20 χρόνια. Κάθε απόγευμα τον βρίσκεις στο ίδιο παγκάκι επί της Κύπρου, με μια εφημερίδα στο χέρι. Πολύ ευγενικός πάντα, σου δίνει την εντύπωση πως αυτό είναι το κόλπο του για να καταφέρει να πιάσει κουβέντα. Έχω μάθει, πάντως, πως αρκετοί από τη γειτονιά εκνευρίζονται με την υπερβολική ευγένεια.

15.6.17 – lifo

15

Ζώντας το Παρίσι των ονείρων μου Λαμπερό, γοητευτικό, προκλητικό, ανεπανάληπτο

16 lifo – 29.9.16

Ξ

εδιπλώνοντας τις φανταστικές εικόνες μιας πόλης που γνώρισα και λάτρεψα μέσα από ταινίες, βιβλία, τέχνη και πρόσωπα δίχως να τα έχω καταφέρει να την απολαύσω από κοντά, η επιθυμία έγινε πόθος κι ύστερα εμμονή... Μόνο που κάποιες φορές κάτι μαγικό συμβαίνει, έτσι απρόσμενα και ξαφνικά, και οι εμμονές καταλήγουν σαν προδιαγεγραμμένες. Τύχη, σύμπτωση ή timing, να που η πραγματικότητα σκοντάφτει κάποιες φορές πάνω στη μαγεία και επιτέλους ζούμε τις υπέροχες επιθυμίες-εμμονές μας κι εγώ το Παρίσι που πάντα ονειρευόμουν! Απόγευμα στην πόλη μετά το γραφείο. Έφτασε, επιτέλους, η στιγμή που μετά από μια κουραστική μέρα, με αρκετή ένταση και αρκετή προσμονή, θα παρακολουθήσεις αυτά που απασχολούν την υπόλοιπη καθημερινότητα, από τα ψώνια στο σούπερ-μάρκετ και τη βόλτα του σκύλου που έχει μείνει κλεισμένος από το πρωί στο σπίτι μέχρι όλες εκείνες τις δεκάδες εκκρεμότητες που έχει δημιουργήσει –ή του έχουν δημιουργηθεί–

καθένας στη ζωή του. Και ξαφνικά μια ηλιαχτίδα φωτίζει τον νου και το μυαλό ταξιδεύει σε καθετί που μας γεμίζει ευχαρίστηση, ικανοποίηση και μας φτιάχνει τη διάθεση Όλοι έχουμε όνειρα και επιθυμίες. Κάποια φαντάζουν απραγματοποίητα –και συχνά μένουν στη σφαίρα της φαντασίωσης– και κάποια μπορούν εύκολα να πραγματοποιηθούν, μόνο που δεν είναι τόσο απλό. Παίρνουν τη θέση τους τα πιο ρεαλιστικά, τα πιο επείγοντα, τα πιο επιτακτικά. Κι εκείνα τα άλλα παραμένουν κρυφοί πόθοι, που παίρνουν διαρκώς αναβολή. Εκτός... εκτός αν συμβεί το απρόβλεπτο. Μια μικρή-μεγάλη ανατροπή που θα σε φέρει πιο κοντά τους. Και, ναι, λοιπόν, να ’μαι τώρα εδώ, στο αγαπημένο μου Παρισάκι, να τρώω τα αγαπημένα μου macarons στο Ladurée –τι κρίμα που δεν έχουν σκεφτεί ακόμα να διανθίσουν την γκάμα των γεύσεων με macarons κεράσι–, να χαζεύω τον κόσμο που ξεπροβάλλει από τη Faubourg Saint-Honoré και να ανυπομονώ να τελειώσω τη ζεστή μου σοκολάτα για να

ξεκινήσω τη βόλτα μου δίπλα στον Σηκουάνα. Για να επιστρέψω στη συνέχεια στο πιο διάσημο ξενοδοχείο του Παρισιού στην Place Vendôme, στο Ritz! Να απολαύσω τη χαρά της πολυτέλειας στην υπέροχη σουίτα μου και να βγω και πάλι για ατέλειωτες βόλτες σε μία από τις πιο όμορφες πόλεις του κόσμου. Να επισκεφθώ το μουσείο του Λούβρου, το Musée Picasso, να περπατήσω στα στενάκια της Μονμάρτης, χαζεύοντας τα έργα ανερχόμενων, άσημων ακόμα καλλιτεχνών, να κατέβω μόλις αρχίσει να σουρουπώνει στο γραφικό Saint-Germain. Πέντε ημέρες στο Παρίσι να πραγματοποιώ το μαγικό ταξίδι στην Πόλη του Φωτός ανάμεσα σε μυθιστορηματικά μπουλβάρ, διάσημους οίκους μόδας, εμπνευσμένα concept stores, κομψά καφέ και γραφικές brasserie. Ξαφνικά, όλο το Παρίσι έχει ένα και μοναδικό άρωμα: αυτό των ζουμερών, κατακόκκινων και τραγανών κερασιών που λαχτάρησα και με οδήγησαν στα κεράσια της τύχης μου... Λέτε να είναι και της δική σας;

29.9.16 – lifo

17

Summer

Summer in the city

2017

18 lifo – 15.6.17

in the City

Ένας οδηγός για να περάσεις ένα χαλαρό και δημιουργικό αθηναϊκό καλοκαίρι.

ΑΠΟ ΤΗ LIFO TEAM

Στιγμιότυπο από παραλία στο Καβούρι. Φωτό: Γιώργος Βιτσαράς/ SOOC

15.6.17 – lifo

19

Summer in the city

O ΣΥΝΘΈΤΗΣ ΚΑΙ ΣΑΞΟΦΩΝΊΣΤΑΣ ΤΗΣ ΤΖΑΖ

Kamasi Washington ΣΤΗΝ

ΑΘΉΝΑ

ΑΠΌ ΤΟΝ ΦΏΝΤΑ ΤΡΟΎΣΑ

Σ

Μία πολυαναμενόμενη καλοκαιρινή εμφάνιση από το πιο καυτό όνομα της σύγχρονης afrojazz

20 lifo – 15.6.17

υνέβαινε με την τζαζ αυτό και δεν πρέπει να μας κάνει εντύπωση. Πάντα στην 100χρονη ιστορία της κάποια πρόσωπα έβγαιναν μπροστά και χάραζαν καινούργιους δρόμους. Είναι τα πρόσωπα εκείνα που δεν καινοτομούσαν απλώς αλλά αποτελούσαν, για τα μέτρα του χώρου, τις εμπορικές αιχμές του. Το χρειαζόταν αυτό η τζαζ και το χρειάζεται – τους ανθρώπους, δηλαδή, που θα σύρουν τον χορό σε κάθε εποχή, παρασύροντας στη δίνη της καινούργια πλήθη. Ο Αμερικανός τενόρο σαξοφωνίστας Kamasi Washington είναι ο άνθρωπος που μπορεί να πάει, σήμερα, την τζαζ πιο κάτω. Και, κυρίως, να δώσει την ώθηση ώστε να μετεξελιχθεί σε ολοκληρωμένο οργανισμό εκείνο που φαίνεται, σιγά-σιγά, να αναπτύσσεται. Ένα ολιστικό τζαζ άκουσμα, που να περικλείει κάθε πτυχή της 100χρονης μαύρης μουσικής μέσα από ένα σημερινό άλεσμα. Το να ισχυρίζεται, λοιπόν, κάποιος πως «έχουν ειπωθεί τα πάντα» στη μουσική είναι η μισή μόνο αλήθεια, καθώς η άλλη μισή βρίσκεται στο πώς όλα αυτά «τα πάντα» θα μετατραπούν σε κάτι νέο. Εκεί ακριβώς μπαίνει ο Kamasi Washington, για να πει την… προτελευταία λέξη. Γεννημένος στο Λος Άντζελες το 1981, ο Washington μεγαλώνει σε μουσική οικογένεια. Σπουδάζει μουσική σε καλά σχολεία και εθνομουσικολογία στο UCLA. Οι ρυθμοί, απ’ όπου κι αν προέρχονται (Αφρική, Ασία, Αμερική), κεντρίζουν από την αρχή την προσοχή του, ξεκινώντας να παίζει με ροκ και τζαζ συγκροτήματα και καλλιτέχνες. Στη δισκογραφία, από τις πιο παλιές του εμφανίσεις είναι εκείνες σε άλμπουμ του τραγουδοποιού Ryan Adams (2001) και των «εναλλακτικών» Twilight Singers (2003), πριν ξεκινήσει την πιο προσωπική τζαζ διαδρομή του, στην αρχή με

κάποιες αυτοεκδόσεις, που δεν γνώρισαν όμως μεγάλη επιτυχία. Για έναν τζάζμαν, όμως, όπως ήταν ο Washington, πολλά αρχίζουν και τελειώνουν πάνω στο πάλκο. Έτσι, τον συναντάμε από νωρίς να παίζει δίπλα στους Herbie Hancock, Gerald Wilson, George Duke και βασικά δίπλα στον Wayne Shorter, που θα αποτελέσει μία από τις κυριότερες πρώιμες αναφορές του. Κοντά στον τρομπετίστα Gerald Wilson ο Kamasi Washington σιγά-σιγά θα αρχίσει να κάνει «όνομα», καθώς θα αποτελέσει μέλος της ορχήστρας του για τέσσερα άλμπουμ (2005-2011). Πριν φτάσουμε στο «Epic» του 2015, που άλλαξε όχι μόνο την καριέρα του Washington αλλά και της ίδιας της σύγχρονης τζαζ, υπάρχουν ακόμη ορισμένα tips που έχουν τη σημασία τους. Καταρχάς, η παρουσία του στους punk-jazz Throttle Elevator Music, που κατακρατούν στοιχεία από τους soul-jazz «πατέρες» του ’60 μέχρι Material, Ronald Shannon Jackson και τις ακόμη πιο σύγχρονες street ρυθμολογίες. Εξαιρετικοί! Δεύτερον, μία συμμετοχή του που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Η παρουσία του σε ένα από τα σημαντικότερα «μαύρα» άλμπουμ των τελευταίων ετών, το «To pimp a butterfly» (2015) του Kendrick Lamar. Μ’ αυτά και μ’ αυτά, φτάνουμε στο «Έπος». Το άλμπουμ κυκλοφορεί σε τριπλό βινύλιο τον Μάιο του 2015 από την εταιρεία του DJ, ράπερ και παραγωγού Flying Lotus, την Brainfeeder από το L.A., και έχει καταρχάς ένα καταπληκτικό εξώφυλλο – συνέχεια των space covers του Sun Ra, τύπου «Astro Black». Ο Kamasi Washington μπροστά με το τενόρο του και πίσω πλανήτες, δορυφόροι και αστέρια σε ασπρόμαυρο φόντο. Το «Epic» μπορεί να μην είναι εύκολο να περιγραφεί, το γεγονός όμως πως βρέθηκε μέσα σε όλες τις λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ που κυκλοφό-

ρησαν πρόπερσι λέει πολλά – ή, ίσως, και τα πάντα. Ο Washington επιχείρησε να φτιάξει ένα opus, μια κιβωτό της μαύρης μουσικής που να μην αρνείται όμως και τις λευκές παρεμβάσεις, στη βάση της πιο σύγχρονης jazz-avant (μέχρι και Debussy διασκευάζεται!), και η οποία να λειτουργεί ταυτόχρονα τόσο αισθητικά όσο και κοινωνικοπολιτικά (με αναφορές στον Malcolm X κ.λπ.). Στη βάση αυτή, μάζεψε κόσμο και κοσμάκη (πάνω από δύο δεκάδες μουσικούς, ξεχωριστά συγκροτήματα που τα ενσωμάτωσε στο σύνολο, τραγουδιστές και χορωδίες), προκειμένου να πετύχει το αποτέλεσμα που ήθελε. Επηρεασμένος από τη μεγάλη τζαζ του ’60, τον John Coltrane και τους επιγόνους του, τον Pharoah Sanders π.χ., και ακόμη τον Sun Ra, τον ριζοσπαστικό AACM του Σικάγου και τον τρόπο που τον αντιπροσωπεύει σήμερα μέσα από τα δικά του πρότζεκτ ο Wadada Leo Smith (που τον είδαμε κι αυτόν στη Στέγη πριν από τρία χρόνια), φυσικά τη soul και το funk του ’60-’70, τον πιο φυλετικό ήχο εταιρειών όπως η Strata-East και η Black Jazz και βεβαίως το ψυχεδελικό ροκ του Jimi Hendrix και των Funkadelic, ο Washington θα κάνει ένα άλμπουμ που, παρά την εξωφρενική διάρκειά του (αγγίζει τις τρεις ώρες!), κατορθώνει να συγκινεί και να συναρπάζει. Πριν από λίγο καιρό ο Kamasi Washington κυκλοφόρησε, σε ψηφιακή μορφή, το «Truth», το πρώτο κομμάτι από το επερχόμενο EP του (έτσι το λένε) «Harmony of Difference». Συναρπαστικό track, σαν συνέχεια του «Epic», εμφανίζει την ίδια μεγαλοσύνη μ’ εκείνο, με πιο πολλά, θα έλεγα, spiritual jazz στοιχεία. Όταν είσαι στα 36 σου και κάνεις αυτά που κάνει εδώ ο Washington, για την τζαζ, είσαι ακόμη στην αρχή…

4 Ιουλίου 2017 | «Τεχνόπολις» Δήμου Αθηναίων | 22:00

15.6.17 – lifo

21

Artwalk

Summer in the city

The Theatre of Disappearance

Τα έργα πολύ σημαντικών καλλιτεχνών θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε φέτος στην Αθήνα, χωρίς να χρειαστεί να μπούμε σε μια γκαλερί.

22 lifo – 15.6.17

adrian villar rojas | the theater of disappearance © panos kokkinias, courtesy neon

ΤΈΧΝΗ ΣΕ ΔΡΌΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΕ ΚΉΠΟΥΣ

Τ

More sweetly play the dance

This, Must be Athens

ο ΝΕΟΝ και ο καλλιτέχνης Adrian Villar Rojas έχουν καταλάβει το Αστεροσκοπείο Αθηνών και τον Λόφο των Νυμφών με το έργο «The Theatre of Disappearance». O Αργεντινός καλλιτέχνης δούλεψε αθόρυβα για μήνες στο Αστεροσκοπείο και δημιούργησε ένα νέο σύμπαν με φυτά και γλυπτά, ένα περιβάλλον «επιστημονικής φαντασίας», αλλά και τόσο αληθινό. Σαράντα έξι χιλιάδες φυτά έχουν μεταμορφώσει τον χώρο, ενώ τα γλυπτά και οι προθήκες με αντικείμενα που αναδύονται μέσα από τις σπηλιές δημιουργούν ένα συγκινητικό αποτέλεσμα, γεμάτο μηνύματα για την ανθρωπότητα. (Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, Λόφος Νυμφών, Τετάρτη-Κυριακή 11:00-21:00, είσοδος ελεύθερη)

Σ

τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου ο καλλιτέχνης Ουίλιαμ Κέντριτζ παρουσιάζει το έργο More sweetly play the dance, μια μεγάλης κλίμακας κινηματογραφική προβολή, μια πομπή από σκιώδεις φιγούρες που προχωρούν υπό τους ήχους μιας ορχήστρας με χάλκινα πνευστά. Ένα καραβάνι σκιών σαράντα μέτρων, το οποίο προβάλλεται σε οκτώ οθόνες, παραπέμποντας στο μεσαιωνικό danse macabre. Το θέαμα των ανθρώπων που συντρίβονται υπό το βάρος των πραγμάτων τους, ενώ οδεύουν προς ένα άγνωστο μέλλον, φέρνει αναπόφευκτα στον νου την προσφυγική κρίση. Ο Κέντριτζ θίγει το ζήτημα της υπαρξιακής μοναξιάς του περιπλανώμενου οδοιπόρου, απεικονίζοντας ανθρώπους να περπατούν ο ένας πίσω από τον άλλον, από τη μια χώρα στην άλλη, από τον γνώριμο τρόμο του πολέμου στον φόβο και την ελπίδα του άγνωστου προορισμού. Ο Νοτιοαφρικανός σφραγίζει το καλοκαίρι μας με αυτή την εγκατάσταση. (Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, πεζόδρομος Διονυσίου Αρεοπαγίτου, έως 1η Αυγούστου, 21:30-01:00)

Σ

τον χώρο του Ελαιώνα της Γεωπονικής Σχολής Αθηνών και στο πλαίσιο της documenta 14 ο Αφρικανός καλλιτέχνης Αμπουμπακάρ Φοφανά παρουσιάζει το έργο «Ευλογία Αφρικής», στο οποίο 54 πρόβατα (ένα για κάθε χώρα της Αφρικής) που βάφτηκαν λουλακί με ειδικές βιολογικές βαφές (τις οποίες δημιουργεί ο ίδιος ο καλλιτέχνης) φιλοξενούνται στα όμορφα λιβάδια της σχολής. Οι Αθηναίοι μπορούν μέχρι τις 25 Ιουνίου να επισκεφτούν τον όμορφο (και σχετικά άγνωστο σε πολλούς) κήπο της Γεωπονικής για να δουν το έργο του καλλιτέχνη. (Γεωπονική Σχολή Αθηνών, Ιερά Οδός 75, Σάββατο-Κυριακή 11:00-17:00).

παρισ ταβιτιαν

Η

έκθεση «Τhis, Must be Athens» αποτελεί δράση του Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης και παρουσιάζει γλυπτά και εγκαταστάσεις μεσαίας κλίμακας από ένα εικαστικό δίδυμο και πέντε εικαστικούς οι οποίοι δραστηριοποιούνται στον δημόσιο χώρο. Οι εικαστικοί b. (1982, Aθήνα), Αλέξανδρος Βασμουλάκης (1980, Αθήνα), Aργύρης Σαρασλανίδης (1978, Θεσσαλονίκη) και Simoni Fontana (1978, Κέρκυρα), Cacao Rocks (1985, Aθήνα), ath1281 (1983, Αθήνα) και D! (1984, Aθήνα) συμμετέχουν με νέα, τρισδιάστατα έργα τους. Αυτά εκτείνονται σε έξι δημόσιους χώρους στους οποίους κυκλοφορούν και διαμένουν πολίτες και επισκέπτες που φέρουν διαφορετικά, έως και εκ διαμέτρου αντίθετα πολιτισμικά, κοινωνικά, ιδεολογικά, θρησκευτικά και οικονομικά υπόβαθρα. [πλατεία Βάθης, πλατεία Βικτωρίας, άνοδος οδού Πειραιώς (στο ύψος Τεχνόπολης), πεζόδρομος Ερμού (ύψος πρώην αμαξοστασίου ΟΣΥ), πλατεία Περσεφόνης, πλατεία Κολωνακίου, έως 24 Ιουνίου] 15.6.17 – lifo

23

Summer in the city

5 Special Νέοι παράξενοι συνδυασμοί και εντυπωσιακές παγωτοκατασκευές είναι αυτό που θα ψάξεις αυτό το καλοκαίρι στην Αθήνα.

ΠΑΓΩΤΌ ΡΥΖΌΓΑΛΟ ΚΑΝΈΛΑ Εμπνευστής της gelateria Fatto a Mano, που σημαίνει «φτιαγμένο με το χέρι», είναι ο Γιάννης Νύκταρης, που μεταφέρει το πάθος και τις παιδικές αναμνήσεις του για αληθινό, χειροποίητο παγωτό στο νέο «ρυζόγαλο κανέλα». Είναι ελαφρύ, νόστιμο, χωρίς γλουτένη, φτιαγμένο από φρέσκο αγελαδινό γάλα με βανίλια Μαδαγασκάρης, ρύζι και στικ κανέλας, που χαρίζει τις νότες του στην επίγευση. Σερβίρεται με σκόνη κανέλας. Έχει απαλή υφή, είναι υγιεινό, ενώ συνδυάζεται και με άλλες γεύσεις.

Fatto a Mano, Κώστα Βάρναλη 21, Περιστέρι, 210 5777407

ΣΟΡΜΠΈ ΑΧΛΆΔΙ ΜΕ ΟΎΖΟ Στο Le Greche η Εύη Παπαδοπούλου φροντίζει πάντα να μας εκπλήσσει με τις γκουρμέ προτάσεις της σε παγωτά και σορμπέ. Η καινούργια πρόταση είναι το σορμπέ αχλάδι που συνδυάζεται με ούζο και χαρίζει υφή κρέμας. Το φρούτο έχει ευγενικές νότες στη γεύση, με το ούζο να του δίνει ένταση, χωρίς να σκεπάζει τη γεύση του. Ένα καλοκαιρινό δροσερό επιδόρπιο, ιδανικό για μετά την ψαροφαγία, που δίνει την ευκαιρία να ξεφύγεις από το κλισέ του λεμονιού.

Le Greche, Μητροπόλεως 16Α, Σύνταγμα, 216 7006458

ΑΠΌ ΤΗ ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ

THE DEAL BREAKER

Ice creams

24 lifo – 15.6.17

Το χειροποίητο παγωτό που σερβίρεται στο εστιατόριο Vezené έχει ύψος 40 εκατοστά, πλάτος 20 και ζυγίζει 2,5 κιλά. Έχει ένα μαχαίρι καρφωμένο στην κορυφή του και είναι λουσμένο με πικρή σοκολάτα και καραμέλα. Ο δημιουργός του Άρης Βεζενές οραματίστηκε να φτιάξει ένα παγωτό «που να μην μπορείς να το τελειώσεις». Παγωτό από βανίλια Μαδαγασκάρης με φιλμ πικρής σοκολάτας και αλλεπάλληλες στρώσεις butterscotch και ξηρών καρπών.

Vezené, Βρασίδα 11, Αθήνα, 210 7232002

MΟΥΣ ΑΜΥΓΔΆΛΟΥ & ΠΑΓΩΤΌ ΚΆΡΔΑΜΟ Εντυπωσιακή είναι η παρουσίαση του πιάτου που σερβίρει ο pastry chef Βαγγέλης Αλούπης στο εστιατόριο Metropolis Roof Garden με φόντο την Ακρόπολη. Απαλή μους αμυγδάλου συνδυάζεται ιδανικά με παγωτό κάρδαμο που αποκαλύπτει βελούδινη υφή, ωραία γεύση και ευγενικό άρωμα.

Metropolis Roof Garden, ξενοδοχείο «Electra Metropolis Athens», Μητροπόλεως 15, Αθήνα, 214 1006200

ΠΑΓΩΤΌ ΚΡΈΜΑ ΑΜΥΓΔΆΛΟΥ ΜΕ ΜΠΑΛΣΆΜΙΚΟ ΚΑΙ ΤΥΡΊ ΠΕΚΟΡΊΝΟ Ο κ. Νίκος Χριστογεώργος είναι τρίτης γενιάς δημιουργός παγωτών στο Solo Gelato. Λατρεύει τις ιδιαίτερες γεύσεις, όπως το παγωτό κρέμα αμυγδάλου με μπαλσάμικο και τυρί πεκορίνο. «Συνδυάζω το γλυκό, το ξινό και το αλμυρό» υποστηρίζει και φτιάχνει ένα πλούσιο, κρεμώδες παγωτό με πάστα αμυγδάλου, ενισχυμένο με τραγανά αμύγδαλα κροκάν, που γαρνίρεται με μπαλσάμικο και τριμμένο τυρί πεκορίνο.

Solo Gelato, Α. Παπανδρέου 44, Χαλάνδρι, 210 6813622

Στη φωτογραφία το Deal Breaker του εστιατορίου Vezené.

ΤΟ SKY DIVING ΉΤΑΝ ΜΙΑ ΈΝΤΟΝΗ ΕΜΠΕΙΡΊΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΆΣΩ ΠΟΤΈ Μια ελεύθερη πτώση από τα 14.000 πόδια με το Skydive Athens πάνω από τον κάμπο της Κωπαΐδας και συναισθήματα που θυμάσαι για πάντα. απο τη μαρινα πετριδου

Τ

INFO Skydive Athens, Αεροδρόμιο Κωπαΐδας +30 697 0300 222 www.skydive-athens.gr/ info@skydive-athens.gr Eπειδή οι διαθέσιμες θέσεις είναι περιορισμένες, πρέπει να γίνεται τηλεφωνική κράτηση.

ο πρώτο πράγμα που προσπάθησα να κάνω μόλις πάτησα ξανά τα πόδια μου στη γη ήταν να σκεφτώ κάτι παρόμοιο που στο παρελθόν να μου έχει προκαλέσει αντίστοιχα συναισθήματα. Μου θύμισε κάποια όνειρά μου που βλέπω ότι πέφτω από μεγάλο ύψος, βουτάω στο κενό και... ξυπνάω απότομα! Έτσι είναι και το Skydive, σαν όνειρο, με τη διαφορά ότι δεν ξυπνάς απότομα αλλά χάνεσαι στη μαγεία της πτώσης και μόλις προσγειωθείς, επιστρέφεις στην πραγματικότητα. Γι’ αυτό και είναι εθιστικό, επειδή ακριβώς σου δημιουργεί συναισθήματα που δεν μπορείς να νιώσεις αλλιώς. Η ελεύθερη πτώση που γίνεται από τα 14.000 πόδια και ταχύτητα 220 χλμ./ώρα διαρκεί ένα λεπτό. Το πρώτο άλμα ονομάζεται tandem και σημαίνει ότι πέφτεις μαζί με κάποιον άλλον, έναν εκπαιδευτή, για ασφάλεια. Κατά συνέπεια, δεν χρειάζεται να έχεις κάποια ειδική εκπαίδευση! Για πολλούς λειτουργεί ως άλμα εθισμού. Έχεις τη δυνατότητα να επισκεφτείς τον χώρο και να πάρεις μια γεύση και, βλέποντας τους άλλους να πέφτουν στο κενό, σου δημιουργείται η διάθεση να τους ακολουθήσεις. Η διαδικασία είναι πολύ απλή, γίνεται από έμπειρους εκπαιδευτές με χιλιάδες ώρες πτώσης στο ενεργητικό τους, οι οποίοι τηρούν όλους τους κανόνες ασφαλείας – η ασφάλεια είναι το πιο σημαντικό κομμάτι της διαδικασίας. Το Skydive Athens βρίσκεται σε ένα εξαιρετικό σημείο στην πεδιάδα της Κωπαΐδας. Στον καταπράσινο χώρο της σχολής που μύριζε φρεσκοκουρεμένο γρασίδι μάς υποδέχτηκαν οι άνθρωποι που εργάζονται εκεί και φροντίζουν για τη χαλάρωση και την προετοιμασία όσων περιμένουν τη σειρά τους για την πτώση. Η Εριέττα, υπεύθυνη για την εξυπηρέτηση των πελατών, καταγράφει σε μια αίτηση τα στοιχεία σου και την απαραίτητη δήλωση ότι γνωρίζεις την επικινδυνότητα της πτώσης. Ενημερώνεσαι για τις διάφορες επιλογές που έχεις για τη φωτογράφιση και τη βιντεοσκόπηση της πτώσης σου και στη συνέχεια γνωρίζεις τον Αναστάση, τον εμπνευστή και ο ιδρυτή του Skydive Athens. Ο Αναστάσης σπούδασε Ναυπηγική, ξεκίνησε να δουλεύει σε Ναυτιλιακή και στα 27 του, πριν από 3 χρόνια, αποφάσισε

να τα παρατήσει όλα και να ανοίξει τη σχολή. «Πήρες αλλαξιά εσώρουχα;» ήταν το πρώτο πράγμα που με ρώτησε και αμέσως έσπασε ο πάγος. Η αλήθεια είναι ότι το κλίμα είναι τόσο χαλαρό και φιλικό, που όσο και να φοβάσαι και να αγχώνεσαι για την πτώση, σε κάνουν να ξεχνιέσαι. Ο Γιάννης, που ήταν ο εκπαιδευτής μου, είναι δύο μέτρα, με μεγάλη εμπειρία στο sky diving και χιλιάδες πτώσεις στο ενεργητικό του και σε κάνει να τον εμπιστευτείς από την πρώτη στιγμή. «Το να έρθεις αντιμέτωπος με τους φόβους σου και να τους ξεπεράσεις, αυτό είναι όλο το νόημα του sky diving» μου λέει. Μου εξηγεί λεπτομερώς όλη τη διαδικασία της πτώσης και μου κάνει την απαραίτητη εκπαίδευση. Η ενημέρωση είναι πολύ απλή και εύκολη, κρατάει λίγα λεπτά και είναι απολύτως απαραίτητη για να γίνει το άλμα. Φοράμε τις στολές μας και βάζουμε πάνω από τη στολή την ειδική εξάρτυση που κρατάει δεμένο τον μαθητή με τον εκπαιδευτή. Μου λέει ότι μπορείς να πέσεις και με τα ρούχα σου, αρκεί να είναι άνετα και να μην περιορίζουν τις κινήσεις σου. Βγάζουμε τις απαραίτητες αναμνηστικές φωτογραφίες και κατευθυνόμαστε προς το αεροπλάνο, ένα μικρό ελικοφόρο Cessna, που χωράει μέχρι επτά άτομα. Καθόμαστε δίπλα στον πιλότο και σε τέτοια θέση που πριν πέσουμε να μπορεί να με δέσει πάνω του. Το αεροπλάνο προσγειώνεται και χαζεύεις την όμορφη θέα για να ξεχαστείς. Ο Γιάννης σφίγγει τα λουριά της εξάρτυσης, κάθομαι στα πόδια του και η αντίστροφη μέτρηση ξεκινάει. Η καρδιά μου αρχίζει να χτυπάει πιο γρήγορα και νιώθω τα χέρια μου να ιδρώνουν. «Είναι φυσιολογικά όλα αυτά που νιώθεις» μου λέει ο Γιάννης. «Το σώμα σου έχει αρχίσει να καταλαβαίνει ότι πας να κάνεις κάτι που είναι τελείως ασυνήθιστο για σένα. Είναι κάτι που ενεργοποιεί το αίσθημα της επιβίωσης. Είναι σαν να σου λέει το σώμα σου “που πας, βρε τρελή;”. Γι’ αυτό ο πανικός είναι φυσιολογικός». Όταν φτάνουμε στα 4.000 χιλιάδες πόδια ετοιμάζεται να πέσει η πρώτη φουρνιά: έμπειροι αλεξιπτωτιστές που το sky diving είναι η ζωή τους. Το κλίμα στο αεροπλάνο γίνεται γιορτινό, χαμόγελα, high five, μετά από λίγο η συρόμενη πόρτα ανοίγει και οι πρώτοι πέφτουν. Η αλήθεια είναι ότι είναι λίγο τρομακτικό να τους βλέπεις να φεύγουν στο κενό, αλλά σε προετοιμάζει πολύ καλά για το δικό σου άλμα. Η πόρτα κλείνει και το αεροπλάνο συνεχίζει την ανύψωση. Όσο ανεβαίνουμε, ο Γιάννης με συμβουλεύει να προσπαθήσω να ζήσω όσο πιο έντονα μπορώ το ένα λεπτό που διαρκεί η ελεύθερη πτώση: να μην κλείσω τα μάτια μου, να κοιτάζω τριγύρω, να επικοινωνώ με τον φωτογράφο και να χαμογελάω. «Ελπίζω να τα καταφέρω» σκέφτομαι. Ένα λεπτό πριν φτάσουμε στα 14.000 πόδια ο πιλότος μάς το ανακοινώνει. Ο φωτογράφος ετοιμάζεται, ανοίγει την πόρτα και πέφτει πρώτος στο κενό. Έχει έρθει η σειρά μου και τα αστεία τελείωσαν. Καθόμαστε με τον Γιάννη στην είσοδο του αεροπλάνου με τα πόδια μας να κρέμονται στο

κενό, ακουμπάω το κεφάλι μου στον ώμο του, όπως μου είχε πει στην εκπαίδευση, και, αφού μετράει 1,2 - 1,2, πέφτουμε στο κενό. Η πτώση κρατάει μόλις ένα λεπτό, αλλά η εμπειρία είναι τόσο έντονη, που θα τη θυμάμαι για όλη μου τη ζωή. Προλαβαίνεις να τη νιώσεις, απλώς δεν προλαβαίνεις να συνειδητοποιήσεις ότι εκείνη τη στιγμή πέφτεις και γι’ αυτό δεν φοβάσαι. Η αδρεναλίνη βαράει κόκκινο, η απόλαυση σε κυριεύει και δεν νιώθεις κανέναν απολύτως φόβο!

15.6.17 – lifo

25

Summer in the city

ΜΑΡΙΝΑ

Ε

ΑΠΟ ΤΟΝ Μ. HULOT

Το κομμάτι της Μαρίνας Σάττι είναι πραγματική ποπ επιτυχία (που ξεπερνάει τα 300.000 views την ημέρα στο YouTube).

lifo – 15.6.17 26 lifo – 29.9.16

ίναι αναμφισβήτητα το τραγούδι του καλοκαιριού, είτε το λατρεύεις είτε σε εκνευρίζει, σου αρέσει - δεν σου αρέσει. Από τη στιγμή που εμφανίστηκε στο YouTube, πλησίασε τα 10 εκατομμύρια views σε λιγότερο από έναν μήνα και κάνει σταθερά 300.000 views την ημέρα. Είναι ένα βίντεο-φαινόμενο για τα ελληνικά δεδομένα, το τραγούδι ακούγεται παντού (το διασκεύασαν στο «X-Factor», το χόρεψαν στο «So you think you can dance»), έχει προκαλέσει διαμάχες και πλήθος συζητήσεων στα social media, το έχουν παρωδήσει, έχει γίνει meme, γνωρίζει μια απρόσμενη και ασύλληπτη επιτυχία, που, όπως και να τη δεις, είναι ο θρίαμβος της ποπ. Μιας ποπ που δεν συναντάς συχνά στην Ελλάδα, που δεν είναι μίζερη, δεν έχει κλάψα, που έχει κέφι και δροσιά και μπορείς να τη σιγομουρμουρίσεις, να σου κολλήσει σαν τσίχλα και να είναι κάτι μαζικό και τεράστιο – όπως θα έπρεπε να είναι η ποπ δηλαδή, για να δικαιολογήσει και το όνομά της. «Φήμες λένε πως μετά τις πρόσφατες τηλεοπτικές της εμφανίσεις η “Μάντισσα” βρίσκεται σε συζητήσεις για να ξεκινήσει τη δική της στήλη σε ψυχαγωγική εκπομπή πρωινής ζώνης» λέει η Μαρίνα Σάττι γελώντας. Είναι ένα πρόσωπο που συζητήθηκε πολύ τις τελευταίες εβδομάδες, περιζήτητο στα μέσα, που προσπαθεί να διαχειριστεί όσο πιο προσεκτικά γίνεται αυτό που της συμβαίνει. Και παρόλο που με τη «Μάντισσα» την έμαθαν όλοι, νέοι, γέροι, σε κάθε σημείο της Ελλάδας, δεν εμφανίστηκε ξαφνικά. Είναι ένα κορίτσι που έχει δουλέψει σκληρά και για χρόνια για να φτάσει εδώ που βρίσκεται σήμερα. Έχει άστρο, έχει λάμψη, έχει ταλέντο. «Δεν ξέρω τι με συμφέρει να πιστέψω για τη “Μάντισσα”» λέει. «Αν είναι θέμα τύχης, τότε με χαλάει να νιώθω έρμαιό της. Κι αν υπάρχει συνταγή, τότε ξενερώνω και νιώθω ότι χάνω τη μαγεία. Τα παλιά τα χρόνια έλεγαν για τις Μούσες που έφερναν την έμπνευση στους ανθρώπους. Αυτές επέλεγαν πότε και ποιον θα επισκεφθούν. Προτιμώ να πιστέψω σ’ αυτές». Τη ρωτάω αν περίμενε όλο αυτό που ζει αυτήν τη στιγμή και αν μπορεί να το εξηγήσει. «Να σου πω την αλήθεια, επειδή είχα απορροφηθεί πολύ από τη δουλειά όσο καιρό το ετοίμαζα, δεν πρόλαβα να σκεφτώ κάτι άλλο πέραν της μουσικής και του βίντεο. Δεν ξέρω. Επειδή έχω δουλέψει πάρα πολύ κι έχω ασχοληθεί προσωπικά με το κάθε κομμάτι της διαδικασίας –από τη σύνθεση και την παραγωγή του ήχου ως τον σχεδιασμό του εξωφύλλου και τη χορογραφία και το βίντεο–, νιώθω πως όλο αυτό με αντιπροσωπεύει ολοκληρωτικά. Και ίσως, όταν δημιουργείς κάτι τόσο προσωπικό, τα υλικά να αποκτούν μια συνάφεια και να φέρουν ένα καθαρό μήνυμα. Κάπως έτσι το σκέφτομαι». Η «Μάντισσα» είναι το τρίτο κομμάτι της, μετά τη διασκευή του παραδοσιακού «Θα σπάσω κούπες» και της παιχνιδιάρικης «Νιφάδας» που σαρώνει στο

Satti

YouTube (το «Θα σπάσω κούπες» κοντεύει τα 12 εκατομμύρια views!). Το τραγούδι, που είναι μια πρωτότυπη σύνθεση –και όχι διασκευή–, βασίζεται σε παραδοσιακό ηπειρώτικο μοτίβο με στίχους ερωτικούς, που θα μπορούσαν να ανήκουν σε δημοτικό τραγούδι. «Έγραψα τη μουσική προς τα τέλη Γενάρη, στο σπίτι μου στη Νέα Σμύρνη» λέει. «Τους στίχους τους έγραψε ο Μιχάλης δύο-τρεις εβδομάδες μετά, μάλλον στο σπίτι του στην Αλεξανδρούπολη. Τον παραδέχτηκα όταν μου παρουσίασε την ιδέα της “Μάντισσας”. Νομίζω πως μιλάει για την εσωτερική διαδρομή του καθενός μας μέχρι να βρει αυτό που ψάχνει – εγώ τουλάχιστον έτσι το διαβάζω». Πέρα από το κομμάτι, το –απλούστατο– βίντεο είναι ένα από τα πιο feelgood και χαρούμενα που έχουν εμφανιστεί τα τελευταία χρόνια, ένα μονοπλάνο στους δρόμους του Ψυρρή, με κορίτσια να χορεύουν… R&B. «Η ιδέα για το βίντεο ήταν δική μου» λέει. «Αλλά τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς τους KIMINO. Ήθελα να βγω σ’ αυτόν το δρόμο, που –καλώς ή κακώς– έχει ταυτιστεί με μια αίσθηση ντέκας και πιθανόν να προκαλεί αρνητικούς συνειρμούς, να χορέψω με τις φίλες μου, να μετουσιωθεί όλο αυτό σε κάτι άλλο και να γουστάρουμε. Είπε ένας κύριος “το κέντρο της Αθήνας είναι ένας τόπος όπου όλα τα σώματα και όλες τους οι διαθέσεις είναι ευπρόσδεκτα – ή θα έπρεπε να είναι” και πολύ τον εκτίμησα».

Τη ρωτάω αν διαβάζει τα σχόλια που γράφτηκαν και γράφονται ασταμάτητα για το κομμάτι, καλά, κακά, φρικτά και απαίσια. «Στην αρχή διάβασα κάποια σχόλια, γιατί ήθελα να πάρω ένα feedback, αλλά τώρα όχι πια. Εντάξει, έκανα αυτό που είχα να κάνω, έστειλα το τραγούδι στην ευχή και τώρα πρέπει να πάω παρακάτω. Ένα σχόλιο που συγκράτησα έλεγε “νόμιζα πως η “Μάντισσα” ήταν διασκευή παραδοσιακού τραγουδιού”. Κι ένα ακόμα καλύτερο έλεγε “παλιοπ*****α, σατανίστρια, νέο ταξικό σκουπίδι, μας τα ’χεις κάνει τσουρέκια με το θα πετώ, θα πετώ”, συν κάτι ακόμα που δεν μπορώ να πω. #freemantissa». Της ζητάω να σχολιάσει τις παρωδίες και τα χιουμοριστικά βίντεο της «Μάντισσας» που έχουν εμφανιστεί και χαμογελάει: «Τιμή μου και τους ευχαριστώ πολύ όλους για τον χρόνο και το ενδιαφέρον τους». «Τι ετοιμάζεις για το καλοκαίρι;» «Θα κάνουμε κάποιες εμφανίσεις μαζί με τις αγαπημένες μου Fonés, ξεκινώντας από τον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής στις 12 Ιουλίου. Έπειτα θέλω να ασχοληθώ λίγο με το σπιτάκι μου και τα φυτά μου, να ξαναρχίσω το τρέξιμο στην παραλία, να ακούσω με ηρεμία κάποια καινούργια άλμπουμ που έχω αγοράσει, και αν είμαι τυχερή και μου ’ρθει καμιά ιδέα, να προσπαθήσω να γράψω κι εγώ τίποτα. Καλά να ’μαστε και βλέπουμε». «Μαρίνα, έχει τίμημα η επιτυχία;» «Η επιτυχία είναι ένα αποτέλεσμα. Τίμημα έχει η πορεία ως εκεί».

Η ΜΆΝΤΙΣΣΑ ΠΟΥ ΣΑΡΏΝΕΙ ΚΑΙ ΣΗΜΑΤΟΔΟΤΕΊ ΤΟ ΦΕΤΙΝΌ ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ

ΦΩΤΟ: ΚΟΣΜΑΣ ΚΟΥΜΙΑΝΟΣ, ΒΟΗΘΟΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΑΚΡΗΣ

https://satti.link/ Facebook, https://satti. link/Instagram, https:// satti.link/YouTube

29.9.16 – lifo 15.6.17 – lifo

27

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ

ΑΠΌ ΤΟΝ ΓΙΆΝΝΗ ΠΑΝΤΑΖΌΠΟΥΛΟ

Summer in the city

Ένας πλήρης και αναλυτικός οδηγός με τις ακτές –ελεύθερες ή οργανωμένες, απόμερες ή πολυσύχναστες, κοντινές ή μακρινές– που μπορείς να επισκεφθείς στην Αττική. Με σημεία ενδιαφέροντος, δραστηριότητες, ιστορικές λεπτομέρειες, δυνατότητες πρόσβασης και tips, ώστε όσοι μείνουν στην πόλη να απολαύσουν το δικό τους καλοκαίρι.

28 lifo – 15.6.17

ΕΔΕΜ - Π. ΦΑΛΗΡΟ: Η παραλία Εδέμ ανήκει στις πιο κοντινές παραλίες στο κέντρο της Αθήνας. Σε απόσταση μόλις 20 λεπτών και 7 χιλιομέτρων από το Σύνταγμα, προσφέρεται για μια χαλαρωτική παραθαλάσσια εμπειρία. Θα συναντήσετε οικογένειες, συνταξιούχους και παρέες καλογυμνασμένων νέων που ειδικεύονται στο άθλημα της ρακέτας. Αφού περάσετε την παραλία του Φλοίσβου και εκείνη του Μπάτη, θα φτάσετε στην πολυσυλλεκτική παραλία της Εδέμ. Η είσοδος είναι ελεύθερη και δεν χρειάζεται να πληρώσετε για ομπρέλες και ξαπλώστρες. Στον χώρο υπάρχει η ομώνυμη καφετέρια αλλά και το ιστορικό εστιατόριο για φρέσκους μεζέδες, απ’ όπου πήραν το όνομά τους οι παρακείμενες στάσεις συγκοινωνίας, καθώς και η παραλία. Σε μικρή απόσταση μπορείτε να απολαύσετε την παραθαλάσσια βόλτα και το μαγευτικό ηλιοβασίλεμα, ενώ κατά μήκος της θα βρείτε το θερινό σινεμά «Φλοίσβος», παιδότοπους, το Ναυτικό Μουσείο, το Μνημείο Υποβρυχίων, τον Βοτανόκηπο και, φυσικά, τη μαρίνα Φλοίσβου. πρόσβαση: Εδέμ (η γραμμή προς Ασκληπιείο Βούλας)

Στάση Εδέμ: 101 Πειραιάς - Άλιμος - Ελληνικό/217 Πειραιάς - Άγιος Δημήτριος/Α1 Πειραιάς - Βούλα/Β1 Πειραιάς - Άνω Γλυφάδα/Β2 Άγιος Κοσμάς - Ακαδημία

ΑΚΤΗ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ - ΑΛΙΜΟΣ: Στην παραλιακή λεωφόρο Ποσειδώνος θα βρείτε και την παραλία Ακτή του Ήλιου. Ένας δημοφιλής προορισμός για κολύμπι και διασκέδαση, καθώς και η πρώτη οργανωμένη παραλία που θα συναντήσετε φεύγοντας από το κέντρο της Αθήνας, σε απόσταση 7,5 χιλιομέτρων από αυτό. Στην Ακτή του Ήλιου υπάρχουν αποδυτήρια, τουαλέτες, γήπεδα βόλεϊ, χώρος για ρακέτες, αναψυκτήρια, εστιατόρια και καφετέριες, ενώ κατά τις ώρες λειτουργίας της ναυαγοσώστες και πλήρως εξοπλισμένο ιατρείο βρίσκονται στη διάθεση των επισκεπτών. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Κυριακή 08:00-20:00 (πληροφορίες από το επίσημο site της Ακτής). Τιμές εισόδου Δευτέρα-Παρασκευή: Γενική είσοδος: €5. Παιδιά έως 5 ετών: Δωρεάν. Παιδιά 5-12 ετών: €3. Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών): €3. Ξαπλώστρες: Δωρεάν. Σαββατοκύριακα & αργίες: Γενική είσοδος: €6. Παιδιά έως 5 ετών: Δωρεάν. Παιδιά 5-12 ετών: €3. Ηλικιωμένοι (άνω των 65 ετών): €3. Ξαπλώστρες: €2.

Για εκείνους που αγαπούν τα θαλάσσια σπορ υπάρχει θαλάσσιο πάρκο αναψυχής, καθώς και δυνατότητα ενοικίασης κανό και θαλάσσιου ποδήλατου. πρόσβαση: Ζέφυρος (η γραμμή προς Ασκληπιείο Βούλας) Στάση 4η Καλαμακίου: Α2 Ακαδημία - Βούλα/Α1 Πειραιάς - Βούλα/Β1 Πειραιάς Άνω Γλυφάδα/Β2 Άγιος Κοσμάς - Ακαδημία

ΆΓΙΟΣ ΚΟΣΜΆΣ - ΕΛΛΗΝΙΚΌ: Πηγαίνοντας προς τη Γλυφάδα, στο ύψος του παλαιού αεροδρομίου του Ελληνικού θα συναντήσετε την παραλία του Αγίου Κοσμά. Οργανωμένη αμμουδερή παραλία με κύριο χαρακτηριστικό τους ψηλούς φοίνικες, η οποία απέχει 10 χιλιόμετρα από την πλατεία Συντάγματος. Μετά τις αθλητικές εγκαταστάσεις που θα δείτε στο δεξί σας χέρι, στο σημείο της πεζογέφυρας του δυτικού αερολιμένα βρίσκεται ο μικρός κολπίσκος. Κατά το ήμισυ η παραλία είναι ελεύθερη, ενώ την υπόλοιπη, με ελεύθερη είσοδο, τη διαχειρίζεται το Kokomo Beach Bar, το οποίο θα βρείτε ανοιχτό από τις 08:00 έως τις 21:00. Υπάρχει χώρος στάθμευσης και το πάρκινγκ είναι σχετικά εύκολο. Στις εγκαταστάσεις του beach bar πραγματο-

30 ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΤΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 15.6.17 – lifo

29

Summer in the city ποιούνται τουρνουά και προπονήσεις από επαγγελματίες του χώρου. πρόσβαση: 2η Αγίου Κοσμά (η γραμμή προς Ασκληπιείο Βούλας) Στάση 2η Αγίου Κοσμά: Α2 Ακαδημία - Βούλα/Α1 Πειραιάς - Βούλα/140 Πολύγωνο - Γλυφάδα

ΑΣΤΈΡΑΣ ΓΛΥΦΆΔΑΣ. Αν δεν θέλετε να προτιμήσετε την παραλιακή, κατεβαίνοντας τη λεωφόρο Βουλιαγμένης και σε απόσταση 14 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας θα συναντήσετε την οργανωμένη παραλία του Αστέρα Γλυφάδας. Πίσω από το παλιό κέντρο διασκέδασης «Αστέρια», εκτείνεται κατά μήκος ολόκληρης της μικρής χερσονήσου προς τα νότια της Γλυφάδας. Η παραλία λειτουργεί καθημερινά από τις 08:00 έως τις 20:00 και προσφέρει ανέσεις για όλα τα γούστα. Μπορεί να φιλοξενήσει έως και 5.000 άτομα, ενώ στον χώρο υπάρχουν αποδυτήρια, θυρίδες αποθήκευσης, ξαπλώστρες, ομπρέλες, παιδικές χαρές, γήπεδα beach volley και γήπεδα beach soccer. Η είσοδος κοστίζει €4 τις καθημερινές και €6 τα Σαββατοκύριακα και στην τιμή περιλαμβάνονται ομπρέλα και ξαπλώστρα. Σε περίπτωση που θέλετε να αναζητήσετε λύσεις φαγητού ή καφέ, υπάρχουν πολλές επιλογές, ανάμεσά τους το Balux House Project και το Balux Seaside, που διαθέτει, εκτός των άλλων, και πισίνα για όσους δεν επιθυμούν τη θαλασσινή αύρα, με είσοδο €8 τις καθημερινές και €12 τα Σαββατοκύριακα. Διαθέτει μεγάλο πάρκινγκ χωρίς χρέωση. Σε ελάχιστα λεπτά μπορείτε να βρεθείτε στο κέντρο της Γλυφάδας και να βολτάρετε σε ένα από τα μεγαλύτερα εμπορικά κέντρα της Αττικής, που σας παρέχει όλες τις ευκολίες για φαγητό, καφέ ή διαμονή. πρόσβαση: Στάση Αστέρια: Α2 Ακαδημία - Βούλα/Α1 Πειραιάς - Βούλα/122 Στ. Ελληνικού - Σαρωνίδα (κατά προσέγγιση 13 λεπτά από τον σταθμό του μετρό)

ΒΟΎΛΑ - ΠΡΏΗΝ ΚΆΜΠΙΝΓΚ. Το παλαιό κάμπινγκ Βούλας είναι ένα κομμάτι παραλίας περίπου 100 μέτρων σε απόσταση 15 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας. Βρίσκεται ακριβώς δίπλα στο ΠΙΚΠΑ Βούλας. Εκτός από την αμμώδη παραλία, περιλαμβάνει μεγάλη έκταση ακαλλιέργητης γης, μεγάλα δέντρα, εύκολο παρκινγκ, δρόμους και 11 μικρά ανεξάρτητα κτίσματα. Κατά γενική ομολογία, πρόκειται για μία από τις καλύτερες ελεύθερες παραλίες της Αθήνας. Κάθε εβδομάδα πραγματοποιούνται δωρεάν προβολές ταινιών και διοργανώνονται μουσικές βραδιές, σεμινάρια και διαλέξεις. πρόσβαση: Ασκληπιείο Βούλας (περπατώντας περίπου 200 μέτρα προς την πλευρά της Γλυφάδας) Στάση ΠΙΚΠΑ:Α2 Ακαδημία - Βούλα/Α1 Πειραιάς - Βούλα/122 Στ. Ελληνικού - Σαρωνίδα

ΜΙΚΡΌ ΚΑΒΟΎΡΙ: Σε απόσταση 18 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας, σε μια πευκόφυτη και όμορφη περιοχή, θα συναντήσετε την παραλία Μικρό Καβούρι. Στο τέλος της Βούλας υπάρχει ταμπέλα που υποδεικνύει τη στροφή για το Καβούρι. Αμμουδιά, ζεστά και ρηχά νερά, δέντρα κατάλληλα για πικνίκ και ώρα για ατελείωτο παιχνίδι. Βρίσκεται απέναντι από το ξενοδοχείο Divani Apollon Palace και ανήκει στις πολυσύχναστες παραλίες. Το πάρκινγκ, ειδικά σε ώρες αιχμής, είναι αρκετά δύσκολο, ενώ υπάρχουν ξαπλώστρες και ομπρέλες που διατίθενται με χρέωση. Στην παραλία θα βρείτε τουαλέτες, αποδυτήρια, ντουζιέρες, ενώ υπάρχει και ναυαγοσώστης. Υπάρχει δυνατότητα να κάνετε θαλάσσια σπορ, όπως windsurf, αλλά και να απολαύσετε θαλάσσια φουσκωτά παιχνίδια. Επίσης, υπάρχει κοντά περίπτερο, σε περίπτωση που χρειαστείτε νερό, αναψυκτικά ή κάποιο πρόχειρο σνακ. πρόσβαση: Στάση Άγιος Νικόλαος: 122 Στ.

30 lifo – 15.6.17

Ελληνικού - Σαρωνίδα/170 Γλυφάδα - Βάρη - Βάρκιζα

ΜΕΓΆΛΟ ΚΑΒΟΎΡΙ. Λίγο μετά το Μικρό Καβούρι θα συναντήσετε τη δεύτερη παραλία της περιοχής, που ονομάζεται «Μεγάλο Καβούρι». Με ελεύθερη είσοδο – να θυμίσουμε ότι υπήρξε ιδιαίτερα δημοφιλής τη δεκαετία του ’70, διαθέτοντας αμμουδιά και πολύ ελεύθερο χώρο για μπάνιο. Οι επιλογές για φαγητό, γλυκό και καφέ είναι πολλές, οι καντίνες αρκετές, ενώ το βράδυ τα ζευγαράκια μπορούν να απολαύσουν μια ιδανική βόλτα. Παράλληλα, έχουν δημιουργηθεί ποδηλατόδρομοι, παιδική χαρά και υπαίθριο θεατράκι. Στο Καβουρονήσι, που βρίσκεται απέναντι από την παραλία, μπορείτε να πάτε με τα πόδια, αφού απέχει 300 μέτρα από την ακτή. Επίσης, αξίζει να επισκεφθείτε το οικολογικό και αρχαιολογικό παρακείμενο πάρκο. Η αποκάλυψη του μεγαλύτερου σωζόμενου αρχαίου αμαξιτού δρόμου πρόσφερε σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία της περιοχής, ενώ διαπιστώθηκε ότι ο δρόμος αυτός ήταν σε χρήση καθ’ όλη τη διάρκεια του 4ου αι. π.Χ. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις εμπειρογνωμόνων, οδηγούσε σε περιοχή της ακτής όπου στην αρχαιότητα υπήρχε λιμάνι, του οποίου ένα μέρος μόνο προβάλλει σήμερα ως νησίδα –το Καβουρονήσι– και αυτό εξαιτίας της ανόδου της στάθμης της θάλασσας κατά 1,5 μ. από την αρχαία εποχή μέχρι σήμερα. πρόσβαση: Στάση Λητούς: 114 Γλυφάδα - Καβούρι - Βουλιαγμένη (ανταπόκριση από κέντρο στην πλατεία Γλυφάδας)

ΑΣΤΈΡΑΣ ΒΟΥΛΙΑΓΜΈΝΗΣ.Πρόκειται για την πιο κοσμική παραλία της αθηναϊκής Ριβιέρας και απευθύνεται σε όσους διαθέτουν ακριβά γούστα, επιθυμούν πολυτέλεια και θέλουν να δουν πολλές διάσημες παρουσίες. Σε απόσταση 25 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή του Λαιμού, βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του υπερπολυτελούς ξενοδοχείου. Η συγκεκριμένη παραλία παραμένει ανοιχτή καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, τα νερά είναι πεντακάθαρα και είναι περιτριγυρισμένη από πεύκα σε έναν κόλπο έκτασης 300 μέτρων. Θα βρείτε εστιατόρια και μπαρ, ζεστό νερό στα ντους, αποδυτήρια, ενώ διεξάγονται πρωταθλήματα ρακέτας και beach volley. Χριστίνα Ωνάση, Τζόαν Κόλινς και Μπριζίτ Μπαρντό είναι μόνο μερικές από τις προσωπικότητες που έδειξαν την προτίμησή τους στον κατάφυτο αυτόν κόλπο. Ακριβώς δίπλα στις εγκαταστάσεις της Astir Beach λειτουργεί ιδιωτικός χώρος στάθμευσης χωρητικότητας 160 θέσεων με μια μικρή χρέωση. Από τις 08:00 έως τις 21:00 για χρήση παραλίας. Για χρήση εστιατορίου, η παραλία μένει ανοιχτή έως τις 24:00. Τιμές εισόδου Δευτέρα-Παρασκευή: Ενήλικες: €18. Παιδιά (από 5 έως 12 ετών): €10. Υπηρεσία Reserved Area: €30. Σαββατοκύριακα & αργίες: Ενήλικες: €28. Παιδιά (από 5 έως 12 ετών): €15. Στην παραλία Astir Beach διατίθεται σε όλους τους χώρους δωρεάν WiFi, ώστε να χρησιμοποιείτε το laptop ή το smartphone σας στην ξαπλώστρα ή δίπλα στο κύμα. πρόσβαση: Στάση Λητούς: 114 Γλυφάδα - Καβούρι - Βουλιαγμένη (ανταπόκριση από κέντρο στην πλατεία Γλυφάδας)/122 Στ. Ελληνικού - Σαρωνίδα (στη στάση Λαιμός και από εκεί 5 λεπτά με τα πόδια)

ΛΊΜΝΗ ΒΟΥΛΙΑΓΜΈΝΗΣ: Πρόκειται για έναν από τους κρυμμένους θησαυρούς της Αθήνας. Ένα ειδυλλιακό τοπίο που βρίσκεται, καθώς περνάμε από το κέντρο της Βουλιαγμένης, στην αριστερή πλευρά και στην κατεύθυνση προς Βάρκιζα. Ο επιβλητικός βράχος, τα ιαματικά νερά, οι δαιδαλώδεις υποβρύχιες σήραγγες και η καταπράσινη βλάστηση δημιουργούν ένα μοναδικό γεωλογικό φαινόμενο. Εκεί όπου η λίμνη τελειώνει ξεκινά ένα υποβρύχιο

σπήλαιο, το οποίο έχει εξερευνηθεί σε μήκος 3.123 μέτρων, ενώ το τέρμα του δεν έχει ανακαλυφθεί. Παράλληλα, ανάμεσα στις 14 σήραγγές της βρίσκεται και η μεγαλύτερη στον κόσμο, με μήκος 800 μέτρα, ενώ η ανακάλυψη ενός τεράστιου σταλαγμίτη στο σπήλαιο έχει δημιουργήσει νέα δεδομένα στην έρευνα για τον σχηματισμό της Μεσογείου. Στους χώρους της Λίμνης θα βρείτε εστιατόριο και καφέ, παιδότοπο, καθώς και προγράμματα εκγύμνασης. Η σταθερή θερμοκρασία του νερού, σε συνδυασμό με το οβάλ σχήμα της λίμνης, δημιουργεί την πιο όμορφη φυσική πισίνα της Αθήνας σε ένα παραδεισένιο περιβάλλον. Κατά τη διάρκεια του έτους η Λίμνη είναι επισκέψιμη για τους λουόμενους από την ανατολή έως τη δύση του ηλίου. Τιμές εισιτηρίων: €12 (Δευτέρα-Παρασκευή), €13 (Σαββατοκύριακα & αργίες). Παιδιά έως 5 ετών: Δωρεάν. Παιδιά 5-12 ετών: €5,50. Φοιτητές (με επίδειξη φοιτητικής ταυτότητας): €8 (Δευτέρα-Παρασκευή), €9 (Σαββατοκύριακα & αργίες). Κάτοικοι Περιφέρειας Αττικής: €10 (Δευτέρα-Παρασκευή), €11 (Σαββατοκύριακα & αργίες). Δημότες ΒΒΒ: €8 (Δευτέρα-Παρασκευή), €9 (Σαββατοκύριακα & αργίες). Τέλος, υπάρχει πρόσβαση για ΑμεΑ με ειδικό αναβατόριο. Πάνω από τη Λίμνη βρίσκεται ο βράχος της Φασκομηλιάς, ο οποίος σε έκταση 1.200 στρεμμάτων αποτελεί μια ξεχωριστή διαδρομή που προσφέρεται για περπάτημα ή ποδηλασία. Μπορείτε να περπατήσετε στα μονοπάτια που θα σας αποζημιώσουν με την απίστευτη θέα στην ακτογραμμή της Αττικής και στη Λίμνη. Διοργανώνονται ομαδικές ξεναγήσεις και περίπατοι κατόπιν συνεννόησης. πρόσβαση: Στάση Λίμνη:117 Γλυφάδα - Βουλιαγμένη - Βάρη/115 Γλυφάδα - Βουλιαγμένη - Κίτσι/116 Γλυφάδα - Βάρη - Κίτσι/122 Στ. Ελληνικού Σαρωνίδα ΚΤΕΛ Αττικής:Αθήνα - Σούνιο παραλιακώς

ΑΚΤΉ ΒΟΥΛΙΑΓΜΈΝΗΣ. Βραβευμένη με γαλάζια σημαία, η οργανωμένη Ακτή Βουλιαγμένης στη διασταύρωση της Λ. Ποσειδώνος με την Απόλλωνος απλώνεται σε μια έκταση 76 στρεμμάτων και μήκος παραλίας 650 μέτρων, συνδυάζοντας το γαλάζιο της θάλασσας με έναν όμορφα διαμορφωμένο χώρο πρασίνου. Η είσοδος είναι €4 Δευτέρα-Παρασκευή και €5 τα Σαββατοκύριακα. Οι ώρες λειτουργίας τους καλοκαιρινούς μήνες είναι 8:00-21:00 (κλείσιμο ταμείων: 20:00). Δεν χρεώνονται επιπλέον οι ξαπλώστρες και οι ομπρέλες, ενώ κατά τις περιόδους αιχμής χρειάζεται να πάτε αρκετά νωρίς. Στους χώρους της παραλίας υπάρχουν ναυαγοσώστες, αποδυτήρια, WC/ντους, γήπεδα τένις, μπάσκετ και βόλεϊ και beach bar, ενώ οι τιμές στις κατά τόπους καντίνες είναι πολύ οικονομικές. Υπάρχει δωρεάν χώρος στάθμευσης και για ΑμεΑ. Εκεί που αμέριμνοι θα διαβάζετε το βιβλίο σας ή θα πίνετε τον καφέ σας, είναι πιθανό να σας επισκεφθούν για λίγη παρέα τα γλαροπούλια.

ΛΙΜΑΝΆΚΙΑ: Αφήνοντας πίσω τη Βουλιαγμένη και λίγο πριν φτάσουμε στη Βάρκιζα, τα Λιμανάκια εξακολουθούν να εντυπωσιάζουν με τη βραχώδη ομορφιά τους. Τρία λιμανάκια στα οποία θα θαυμάσετε μικρούς κολπίσκους με γαλαζοπράσινα νερά και τα οποία ενδείκνυνται για γυμνισμό. Κατεβαίνοντας τα –πολλές φορές– απότομα μονοπάτια, έχετε τη δυνατότητα να απολαύσετε κρυφές ιδιωτικές παραλίες, αρκεί να έχετε πάρει τα απαραίτητα μαζί σας, αφού η μόνη καντίνα που λειτουργεί βρίσκεται στο δεύτερο λιμανάκι και θα τη βρείτε ως «Ξύλινο». Βέβαια, δεν είναι λίγες οι φορές που ένας μοναχικός τύπος, κουβαλώντας μια μεγάλη τσάντα, προσφέρει αναψυκτικά και νερά, τα οποία πολλές φορές κοστίζουν λίγο παραπάνω από την κανονική τους τιμή. Ιδανική τοποθεσία για βουτιές και εξερεύνηση του πλούτου στον βυθό της θάλασσας. πρόσβαση: Στάση Α’ και Β’ Λιμανάκια:115 Γλυφάδα -

KASHISH ATHENS Τα ελληνικά beachwear και αξεσουάρ που θα σε κάνουν να ξεχωρίζεις στην παραλία.

Μ

ε το καλοκαιράκι να είναι ήδη εδώ και τους περισσότερους να κάνουν σχέδια για τις διακοπές, αυτό για το οποίο πρέπει να φροντίσεις είναι τα ρούχα και εκείνα τα αξεσουάρ που θα σου προσδώσουν πόντους στυλ και στην παραλία. Γιατί το στυλ είναι ίσως το μόνο που δεν πρέπει να αφήσεις στην πόλη, φεύγοντας για διακοπές. Το παρεό ή το καφτάνι και η τσάντα θαλάσσης είναι μερικά πράγματα που αποτελούν αναπόσπαστα κομμάτια του καλοκαιριού. Αν, λοιπόν, φέτος δεν έχεις βρει εκείνα που θα σε συνοδεύσουν στις διακοπές, δεν έχεις παρά να ρίξεις μια ματιά στις δημιουργίες της σχεδιάστριας Κέλλυς Φωτοπούλου, που βρίσκεται πίσω απ’ το ελληνικό brand Kashish Athens. Με σαφείς αναφορές στην Ινδία, αφού «kashish» σημαίνει «έλξη» στην ινδική διάλεκτο urdu, αλλά και πολλά ελληνικά μοτίβα, το brand περιλαμβάνει μια μεγάλη γκάμα σε beachwear, φορέματα, καφτάνια, κοσμήματα και πολλά ακόμη αξεσουάρ. Όλα είναι φτιαγμένα στην Ινδία και κάθε κομμάτι του Kashish Athens έχει τη δική του ιστορία, όπως μαρτυρά το κάθε μοτίβο του.

INFO Σιλανίωνος 4, Άνω Πετράλωνα, Αθήνα, 211 4000723 http://www.kashish.gr/ www.facebook.com/ kashishathens www.instagram.com/ kashish_athens

Μιλήσαμε με τη σχεδιάστρια Κέλλυ Φωτοπούλου. Ποιες είναι οι επιρροές σας στα κομμάτια που σχεδιάζετε; Η πρώτη και σταθερή επιρροή μου είναι ο τόπος καταγωγής μου, η Ύδρα. Η γεωμετρική αρχιτεκτονική της, τα κυβιστικά μοτίβα που κοσμούν την υδραίικη παράδοση, οι καλλιτέχνες που έζησαν και δημιούργησαν στον τόπο μου, αποτέλεσαν και αποτελούν την αρχική και διαρκή μου έμπνευση. Η Ύδρα μου έδωσε και το έναυσμα για τις σπουδές μου στη ζωγραφική και από εκεί όλα πήραν πολύ φυσικά τον δρόμο τους. Τα ταξίδια μου στην Ινδία, στο Μαρόκο και άλλες χώρες, εκτός από πηγή έμπνευσης, με βοήθησαν να μετουσιώσω το όραμά μου. Είναι συνηθισμένα τα μοτίβα; Η αρχαία ινδική τεχνική τυπώματος με ξύλινη σφραγίδα μού έδωσε τη δυνατότητα να δημιουργήσω τα δικά μου μοναδικά γεωμετρικά εμπριμέ, υφαίνοντας ένα κράμα ελληνικής και ινδικής παράδοσης, προσαρμοσμένο στο σήμερα. Το αποτέλεσμα είναι μια σειρά ρούχων και παρεό ξεχωριστή, που δεν επαναλαμβάνεται στην ελληνική αγορά. Ποια θεωρείτε απαραίτητα αξεσουάρ για μια γυναίκα στην παραλία; Ελαφριά, διάφανα, αέρινα υφάσματα από φυσικά υλικά. Τα παρεό και τα καφτάνια από ποιοτικό ινδικό βαμβάκι αλλά και τις υφαντές στον αργαλειό πετσέτες.

Με τι υφάσματα και υλικά δουλεύετε περισσότερο; Με ινδικό βαμβάκι εξαιρετικής ποιότητας και υφαντά στον αργαλειό υφάσματα. Πού μπορεί να βρει κάποιος τα προϊόντα σας, εκτός απ’ το e-shop; H Kashish Athens έχει σταθερές συνεργασίες με 100 και πλέον καταστήματα σε όλη τη νησιωτική και ηπειρωτική Ελλάδα. Οι καταναλωτές μπορούν να επικοινωνούν στο 210 3475055 για πληροφορίες που αφορούν το πλησιέστερο κατάστημα ή τη χονδρική πώληση.

15.6.17 – lifo

31

Summer in the city

Βουλιαγμένη - Κίτσι/170 Γλυφάδα - Βάρη - Βάρκιζα/122 Στ. Ελληνικού - Σαρωνίδα ΚΤΕΛ Αττικής: Αθήνα Σούνιο παραλιακώς

ΒΆΡΚΙΖΑ—VARKIZA RESORT YABANAKI BEACH. Το ανανεωμένο beach park Varkiza Resort Yabanaki Beach βρίσκεται στην κεντρική πλαζ της Βάρκιζας. Διαθέτει εύκολη πρόσβαση μέσω παραλιακής ή μέσω Αττικής Οδού και αποτελεί έναν πολυχώρο με πολλές και διαφορετικές δραστηριότητες. Καφέ, μπαρ, εστιατόρια, beach bars, free aqua aerobic and fitness events, water sports, windsurf και water ski προσφέρονται για να περάσεις όμορφα την ώρα σου. Ανοίγει στις 09:00, ενώ το κλείσιμο έχει ελεύθερο ωράριο. Δευτέρα-Παρασκευή, τιμή εισόδου με ξαπλώστρα: €5. Σαββατοκύριακα: €6 συν €5 η ξαπλώστρα. Η χρέωση για την είσοδο στην παραλία ισχύει μέχρι τις 19:00. ΑμεΑ συν 1 συνοδός: δωρεάν είσοδος. Το πάρκινγκ είναι δωρεάν όλες τις ημέρες. Όσοι το επιθυμούν μπορούν να κλείσουν ραντεβού για περιποίηση σώματος-προσώπου, χαλαρωτικό μασάζ με θέα τη θάλασσα, αλλά και υπηρεσίες μανικιούρ-πεντικιούρ. πρόσβαση: Στάση Βάρκιζα: 171 Στ. Ελληνικού - Βάρκιζα/122 Στ. Ελληνικού - Σαρωνίδα ΚΤΕΛ Αττικής: Αθήνα - Σούνιο

GRAND RESORT LAGONISSI: Όταν θέλεις να ζήσεις το όνειρο, αλλά ταυτόχρονα να είσαι στην Αττική, δεν έχεις παρά να επισκεφθείς το μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα του Λαγονησίου. Βρίσκεται στο 40ό χλμ. της λεωφόρου Αθηνών Σουνίου, σε μια έκταση 72 στρεμμάτων ιδιωτικής παραλίας και με μία από τις ωραιότερες θέες προς τον Σαρωνικό. Χτισμένο δίπλα στο κύμα, προσφέρει πολυτέλεια ώστε να ζήσεις την απόλυτη εμπειρία. Μεγάλη ποικιλία από εστιατόρια και μπαρ, γήπεδα για σπορ, κομμωτήριο, πολυάριθμες προτάσεις για διασκέδαση και ψυχαγωγία, ώστε να μπορέσεις να απολαύσεις τις διακοπές σου λίγα μόλις λεπτά από το κέντρο της πόλης. Ωράριο λειτουργίας: 09:00-20:00. Τιμές εισόδου: Ενήλικες: €19 [Δευτέρα-Παρασκευή, με σνακ ή δροσερή σαλάτα με ποτό (αναψυκτικό ή μπίρα)], €30 (Σαββατοκύριακα & αργίες, με πλούσιο γεύμα και σαλάτα). Παιδιά 2-12 ετών: €12 (Δευτέρα-Παρασκευή), €15 (Σαββατοκύριακα & αργίες). Στην τιμή εισόδου περιλαμβάνεται η χρήση ξαπλώστρας και ομπρέλας, όπως και των εγκαταστάσεων (αποδυτήρια, ντους, τουαλέτες). Το πάρκινγκ διατίθεται με χρέωση €6 τις καθημερινές και €12 τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες. Δίκυκλα: €3 και €6 αντίστοιχα. Η παρακολούθηση ταινίας στον υπαίθριο κινηματογράφο Ciné-Lagonissi και φυσικά το μπάνιο στην πισίνα που είναι κατασκευασμένη μέσα στη θάλασσα είναι από τις πιο ωραίες εμπειρίες. πρόσβαση: Στάση Λαγονήσι: 122 Στ. Ελληνικού Σαρωνίδα ΚΤΕΛ Αττικής: Αθήνα - Σούνιο ΣΑΡΩΝΊΔΑ: Μπροστά στον παραθεριστικό οικισμό της Σαρωνίδας, σε απόσταση 48 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας, υπάρχει η αμμουδερή παραλία που προσφέρεται για όλα τα γούστα. Τις καθημερινές είναι σχετικά ήσυχα, αλλά τα Σαββατοκύριακα ο πληθυσμός αυξάνεται κατά πολύ. Χαλάρωση, ηρεμία, κολύμπι και ρακέτες για τους πιο νέους είναι μερικές από τις επιλογές της συ-

32 lifo – 15.6.17

γκεκριμένης παραλίας. Επίσης, υπάρχουν πολλές παρακείμενες ταβέρνες και καφετέριες, ενώ μια βόλτα στον οικισμό θα σας μεταφέρει σε διακοπές της δεκαετίας του ’80. Στη Σαρωνίδα εδρεύει ο Ναυταθλητικός Όμιλος Σαρωνίδας και όσοι ενδιαφέρονται θα βρουν προγράμματα γυμναστικής, πιλάτες, γιόγκα και αεροβικής, καθώς και πρόγραμμα εκμάθησης κολύμβησης. πρόσβαση: Στάση Λευκάδος: 122 Στ. Ελληνικού - Σαρωνίδα ΚΤΕΛ Αττικής: Αθήνα - Σούνιο

ΜΑΎΡΟ ΛΙΘΆΡΙ: Λίγο μετά τη Σαρωνίδα, στα δεξιά, στην κατεύθυνση προς Σούνιο, βρίσκεται μία από τις πιο γνωστές παραλίες της Αττικής, το Μαύρο Λιθάρι. Υπάρχει και η πινακίδα που σας κατευθύνει πού να στρίψετε. Το όνομά της προήλθε από τον μαύρο εντυπωσιακό βράχο που ξεπροβάλλει από τη θάλασσα. Γαλάζια νερά, αμμουδιά και beach bar με δυνατές μουσικές συμπληρώνουν το σκηνικό της παραλίας, γι’ αυτό και προτιμάται κυρίως από τη νεολαία. Υπάρχουν αρκετές επιλογές για φαγητό και καφέ. Στην παραλία θα δείτε και το ομώνυμο ξενοδοχείο και αν ακολουθήσετε την ανηφόρα προς το βόρειο τμήμα της, θα συναντήσετε όσους προτιμούν το κολύμπι χωρίς μαγιό. Λίγη προσοχή στις πρώτες βουτιές, για να μη χτυπήσετε στους μικρούς υφάλους μέσα στο νερό. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής Αθήνα - Σούνιο ΆΓΙΟΣ ΝΙΚΌΛΑΟΣ ΑΝΑΒΎΣΣΟΥ: Λίγο πριν από την παραλία της Αναβύσσου, πηγαίνοντας προς Σούνιο, θα συναντήσετε στη δεξιά πλευρά την πινακίδα της Σχολής Τουριστικών Επαγγελμάτων. Στρίβοντας στο σημείο αυτό και ακολουθώντας τον χωματόδρομο, θα βρεθείτε στην ακτή του Αγίου Νικολάου. Στην αριστερή πλευρά των δύο κολπίσκων υπάρχει το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, όπου τα Σαββατοκύριακα είναι σίγουρο ότι θα παρακολουθήσετε κάποιον γάμο ή βάπτιση. Ομπρέλες και ξαπλώστρες δεν υπάρχουν, γι’ αυτό και θα πρέπει να προνοήσετε, ενώ αρκετές φορές η καντίνα της ακτής είναι κλειστή. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής: Αθήνα - Σούνιο ΚΌΚΚΙΝΟ ΛΙΜΑΝΆΚΙ: Στη Ραφήνα πολλές φορές πηγαίνουμε για να πάρουμε το πλοίο και να ανοιχτούμε στο Αιγαίο. Όμως διαθέτει και μια υπέροχη παραλία, το Κόκκινο Λιμανάκι, για όσους δεν επιβιβαστούν στο πλοίο της γραμμής. Δημοφιλής επιλογή, ιδιαίτερα για ζευγάρια, πήρε το όνομά της από τα επιβλητικά κόκκινα βράχια που την περιβάλλουν και την προστατεύουν από τους βοριάδες που ταλαιπωρούν την περιοχή. Φτάνοντας στη Ραφήνα, σε απόσταση περίπου 30 χιλιομέτρων από την Αθήνα, θα δείτε στη διαδρομή σας την πινακίδα που γράφει προς Κόκκινο Λιμανάκι. Η παραλία δεν είναι οργανωμένη, διαθέτει κρυστάλλινα νερά, άμμο και κατά τόπους ψιλό βοτσαλάκι. Σε πολύ κοντινή απόσταση υπάρχει η πόλη, όπου μπορείτε να προμηθευτείτε οτιδήποτε επιθυμείτε.

Tips: Στην πάνω πλευρά της παραλίας αξίζει να επισκεφθείτε το καφέ-εστιατόριο «Μπαλκόνι», όπου θα φάτε ή θα πιείτε, απολαμβάνοντας τη μαγευτική θέα. πρόσβαση : ΚΤΕΛ Αττικής: Αθήνα - Ραφήνα

ΝΈΑ ΜΆΚΡΗ - ΖΟΎΜΠΕΡΙ - LA COSTA: Στην περιοχή της Νέας Μάκρης, κατά μήκος της λεωφόρου Μαραθώνος, στη δεξιά πλευρά, θα δείτε την πινακίδα που γράφει προς Ζούμπερι. Ένας πευκόφυτος παραλιακός οικισμός με vintage ατμόσφαιρα, που θυμίζει διακοπές παιδικών χρόνων. Στο τέρμα της οδού Αεροπορίας θα βρείτε το La Costa, το οποίο περιλαμβάνει δύο μεγάλα beach bars, ένα εστιατόριο, καθώς και ένα από τα μεγαλύτερα κλαμπ δίπλα στη θάλασσα. Στέκι κυρίως των νέων, με δωρεάν πάρκινγκ, ξαπλώστρες, αποδυτήρια και ντουζιέρες. Τις καθημερινές, ομπρέλες και ξαπλώστρες δεν χρεώνονται, με την προϋπόθεση ότι θα αγοράσετε κάτι από το μπαρ, ενώ τα Σαββατοκύριακα υπάρχει μια μικρή χρέωση. Σε ελάχιστα λεπτά θα βρείτε την κεντρική παραλία της Νέας Μάκρης, που ονομάζεται «Μπρεξίζα». Στο τέλος της μπορείτε να επισκεφθείτε τον αρχαιολογικό χώρο του Αιγυπτιακού Ιερού που ιδρύθηκε από τον Ηρώδη Αττικό τον 2ο αιώνα μ.Χ. προς τιμήν των αιγυπτιακών θεοτήτων. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής: Αθήνα - Νέα Μάκρη (τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχουν αυξημένα δρομολόγια) ΜΆΤΙ: Στο νότιο τμήμα της Νέας Μάκρης και σε απόσταση 2 χιλιομέτρων από αυτήν υπάρχει η μικρή και ήσυχη παραλία του παραθεριστικού οικισμού Μάτι. Τα Σαββατοκύριακα γεμίζει και προτιμάται κυρίως από οικογένειες και όσους δεν ξέρουν καλό κολύμπι. Η παραλία δεν είναι οργανωμένη και διαθέτει μικρό παρκινγκ. Πολλοί κάτοικοι θα σας πουν ότι το όνομά της προήλθε από την επιβλητική θέα προς τη θάλασσα. Πριν από την ταμπέλα που αναγράφει Οικισμός Αμπελούπολης υπάρχει ένα εγκαταλελειμμένο χωράφι που πλαισιώνεται από πολυάριθμα πεύκα και αργά το απόγευμα προσφέρεται για ρομαντικές στιγμές. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής: Αθήνα - Νέα Μάκρη (τους καλοκαιρινούς μήνες υπάρχουν αυξημένα δρομολόγια) ΔΑΣΚΑΛΕΙΌ: Το Δασκαλειό είναι μικρός παραθαλάσσιος οικισμός της ΝΑ Αττικής, στην περιοχή της Κερατέας, που αναπτύχθηκε μπροστά από το ομώνυμο μικρό λιμανάκι που υπάρχει στην περιοχή και θυμίζει τα αντίστοιχα αιγαιοπελαγίτικα. Εδώ θα φτάσετε σε περίπου 1 ώρα από την Αθήνα επιλέγοντας την Αττική Οδό και στη συνέχεια τη λεωφόρο Μαρκοπούλου και Λαυρίου. Κοιτώντας προς τη θάλασσα, στην αριστερή πλευρά, η παραλία είναι αρκετά βραχώδης, ενώ θα δείτε και πολλές αγκυροβολημένες βάρκες. Στη δεξιά πλευρά θα αντικρίσετε σταδιακά το πρώτο, το δεύτερο και το τρίτο λιμανάκι. Υπάρχουν ψαροταβέρνες με φαγητό σε καλές τιμές. Ανήκει στις εναλλακτικές παραλίες που μπορούν να σε ταξιδέψουν σε αιγαιοπελαγίτικα καλοκαίρια, ενώ θα βρίσκεσαι σε έκταση της αττικής γης. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής ΚΑΚΙΆ ΘΆΛΑΣΣΑ: Σε απόσταση 50 χιλιομέτρων από την Αθήνα, στον οικισμό της Κερατέας, θα βρείτε την παραλία της Κακιάς Θάλασσας. Μπορείτε να επιλέξετε αν θα καθίσετε σε ομπρέλες και ξαπλώστρες, καθώς υπάρχει χώρος και για ελεύθερο

15.6.17 – lifo

33

Summer in the city

κολύμπι. Υπάρχουν ταβέρνες για ψαρομεζέδες, αλλά και μπαρ για δροσιστικά κοκτέιλ. Τοποθετημένη στη λεωφόρο Λαυρίου, ακολουθώντας τον δρόμο που οδηγεί από Μαρκόπουλο προς Λαύριο, είναι προσεγγίσιμη και μέσω Αττικής Οδού, στην έξοδο προς Μαρκόπουλο. Μπορείτε να φτάσετε και μέσα από τα Καλύβια, αν έρχεστε από την παραλιακή οδό, συμβουλευόμενοι την ευδιάκριτη ταμπέλα που θα σας κατευθύνει. Όταν φυσά βοριάς, η παραλία μπορεί να γίνει επικίνδυνη. Επίσης, υπάρχει κάθετος βράχος που χρησιμοποιείται για αναρρίχηση από τους λάτρεις του είδους. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής

ΠΛΑΖ ΑΥΛΑΚΊΟΥ: Η παραλία της πλαζ στο Αυλάκι βρίσκεται νότια της χερσονήσου που ορίζει τον όρμο του Πόρτο Ράφτη, σε απόσταση περίπου 4 χιλιόμετρων νοτιοανατολικά από το Πόρτο Ράφτη και περίπου 10 χιλιόμετρων ανατολικά από το Μαρκόπουλο. Λειτουργεί από Μάιο έως και Οκτώβριο, καθημερινά, από τις 8:00 έως τις 20:00, ενώ η είσοδος κοστίζει €5 για τους ενήλικες και €3 για τα παιδιά. Διαθέτει τουαλέτες, αποδυτήρια, μπαρ, ομπρέλες, ξαπλώστρες, καθώς και ναυαγοσώστη και ιατρείο πρώτων βοηθειών. Σε πολύ κοντινή απόσταση μπορείτε να απολαύσετε τον απογευματινό σας καφέ στο Κάστρο. Η μοναδική θέα από ψηλά (φαίνεται όλος ο κόλπος του Πόρτο Ράφτη να απλώνεται σαν νησί) θα σας αποζημιώσει. πρόσβαση:ΚΤΕΛ Αττικής ΆΓΙΟΣ ΣΠΥΡΊΔΩΝΑΣ, ΠΌΡΤΟ ΡΆΦΤΗ: Βρίσκεται στο Πόρτο Ράφτη, κατά μήκος της παραλιακής λεωφόρου Γ. Γρέγου. Πολλές επιλογές για καφέ και φαγητό. Αμμουδιά και ωραία νερά, ενώ το μεγάλο ατού του είναι ότι φυσάει σπάνια. Πρόκειται για την πιο πολυσύχναστη παραλία της περιοχής με beach bar, ομπρέλες, ξαπλώστρες, καθώς και χώρο για ρακέτες.

Tips: Κυριολεκτικά χτισμένος πάνω στη θάλασσα ο μικρός ναός του Αγίου Σπυρίδωνα, ο οποίος χρονολογείται από τα τέλη του 18ου αιώνα. Ένα μικρό ξωκλήσι με πλακόστρωτο προαύλιο χώρο μέσα στα δέντρα. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής ΑΡΤΈΜΙΔΑ - ΛΟΎΤΣΑ: Πολύ κοντά στην περιοχή του Αεροδρομίου Αθηνών, προς τη λεωφόρο Βραυρώνος, υπάρχει η παραθεριστική κωμόπολη της περιοχής των Μεσογείων, γνωστή ευρύτερα ως Λούτσα. Πρόκειται για μία από τις δημοφιλέστερες οικογενειακές παραλίες. Αμμουδιά, ρηχά νερά, οργανωμένη και με πολλές επιλογές σε καταστήματα, μπαρ και εστιατόρια. Αξίζει να επισκεφθείτε σε πολύ κοντινή απόσταση τον αρχαιολογικό χώρο της Βραυρώνας, καθώς και τον Ναό της Αρτέμιδος. Η περιοχή αποτελούσε τόπο λατρείας της Αρτέμιδος, γι’ αυτό και κατασκευάστηκε ναός αφιερωμένος σε αυτήν. πρόσβαση: Λεωφορεία: Στάση 4η Βραυρώνος: 316 Στ. Νομισματοκοπείου - Άρτεμις/322 Άγ. Νικόλαος - Βραυρώνα/323 Βραυρώνα - Άγ. Νικόλαος ΚΤΕΛ Αττικής

ΚΑΡΆΒΙ - ΣΧΙΝΙΆΣ: Σε απόσταση 45 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας, στην παραλία του Μαραθώνα, πολύ κοντά στο Ολυμπιακό Κωπηλα34 lifo – 15.6.17

τοδρόμιο, βρίσκεται το Καράβι, το οποίο είναι ανοιχτό από τις 9:00 έως τις 21:00. Ακολουθώντας τη λεωφόρο Μαραθώνος, στη συνέχεια τη λεωφόρο Σουλίου και τέλος τη λεωφόρο Σχινιά, θα φτάσετε στο Καράβι μετά από περίπου 50 λεπτά οδήγησης. Μπορείτε να φτάσετε και από Άγιο Στέφανο μέσω της Λίμνης Μαραθώνα, από Διόνυσο και Άγιο Πέτρο μέσω Νέας Μάκρης, καθώς και από λεωφόρο Μεσογείων ή Αττική Οδό (έξοδοι 16P από την Ελευσίνα ή την τελευταία έξοδο προς Ραφήνα - Πικέρμι δαχτυλίδι από τον Υμηττό και την έξοδο 15 από Μαρκόπουλο), ακολουθώντας τις πινακίδες για το Ολυμπιακό Κέντρο Κωπηλασίας. Ένας παραθαλάσσιος χώρος αναψυχής 30 στρεμμάτων, στον οποίο περιλαμβάνονται εστιατόριο και beach bar, αθλητικές εγκαταστάσεις με σχολή windsurfing και γήπεδα beach volley. Στον χώρο υπάρχει ναυαγοσώστης, καθώς και αποδυτήρια και ντους, ενώ η είσοδος είναι δωρεάν. Οι λάτρεις του windsurfing, στη σχολή, υπό την καθοδήγηση των εκπαιδευτών, μπορείτε να ανακαλύψετε τα μυστικά του συναρπαστικού αυτού αθλήματος. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής

ΛΕΓΡΑΙΝΆ - ΚΑΠΕ: Για πολλά χρόνια ανήκε στις παραλίες που θεωρούνταν μυστικές και απευθυνόταν σε καλά μυημένους. Πηγαίνοντας προς Σούνιο, σε απόσταση 60 χιλιομέτρων από την Αθήνα, θα συναντήσετε στη δεξιά πλευρά μία πινακίδα που γράφει «Ιδιοκτησία ΚΑΠΕ». Προχωρώντας λίγα μέτρα πιο κάτω, η ταμπέλα που αναγράφει «Ιδιοκτησία ΚΑΠΕ (Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας)» είναι εκείνη που θα σας οδηγήσει στον μικρό υπέροχο κόλπο. Κατεβαίνοντας τα λίγα σκαλιά θα αντικρίσετε μία εντυπωσιακή αμμουδερή παραλία με γαλάζια νερά. Στην αριστερή πλευρά, κολυμπώντας, θα ανακαλύψετε και μια δεύτερη, ερημική μικρή παραλία. Προμηθευτείτε τα απαραίτητα και απολαύστε το τοπίο. Επιβάλλεται μια σύντομη επίσκεψη στον κοντινό Ναό του Ποσειδώνα στην περιοχή του Σουνίου. Βρίσκεται σε ύψος 73 μέτρων από τη θάλασσα, είναι δωρικού ρυθμού και η θέαση του ηλιοβασίλεματος από αυτόν θεωρείται ξεχωριστή εμπειρία. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής ΑΛΘΈΑ - ΑΓΊΑ ΜΑΡΊΝΑ: Καθώς διασχίζετε τη λεωφόρο Αθηνών-Σουνίου, θα συναντήσετε στη δεξιά πλευρά σας την πινακίδα «Οικισμός Αλθέα». Μπροστά από τον ομώνυμο οικισμό της Αγίας Μαρίνας και μόλις περάσετε την εκκλησία, θα κατέβετε τα σκαλάκια και σε λίγα λεπτά θα αντικρίσετε τον μικρό γραφικό κολπίσκο. Αμμουδιά και καθαρά νερά θα σας δώσουν μια γεύση από καλοκαίρι. Προμηθευτείτε τα απαραίτητα. Αν ξυπνάτε νωρίς, η συγκεκριμένη παραλία θα σας φανεί παράδεισος. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής ΔΙΚΑΣΤΙΚΆ - ΜΑΡΑΘΏΝΑΣ: Λίγο μετά τον Τύμβο του Μαραθώνα, σε απόσταση 43 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας, θα ανακαλύψετε μια μικρή βραχώδη παραλία που προσφέρεται για θεαματικές βουτιές, αλλά και για μπάνιο χωρίς μαγιό. Την προτιμούν όσοι αποζητούν πετρώδες περιβάλλον και δροσερά νερά. Ξαπλωμένοι πάνω

στα βράχια θα απολαύσετε τον ήλιο και τη θάλασσα. Ονομάστηκε Δικαστικά λόγω του οικισμού των δικαστικών υπαλλήλων. Η πρόσβαση στην παραλία είναι αρκετά απαιτητική και για να φτάσετε εκεί θα πρέπει να ακολουθήσετε το τελείωμα του δρόμου της παραλίας του Σχινιά και να επιλέξετε τη σύντομη ανηφοριά, ώσπου να αντικρίσετε τα μικρά μονοπάτια που οδηγούν στην παραλία. Ο απόλυτος προορισμός για καταδύσεις στο βυθό. πρόσβαση: Προτείνεται να πάτε με ιδιωτικό όχημα ή μοτοσικλέτα.

ΨΆΘΑ: Αν επιλέξετε τη δυτική πλευρά της Αττικής, η Ψάθα, σε απόσταση 66 χιλιομέτρων από το κέντρο της Αθήνας, ανήκει στους παραθεριστικούς οικισμούς που τα τελευταία χρόνια εξελίσσονται σε δημοφιλείς προορισμούς. Με μήκος 2,5 χιλιόμετρα, η αμμουδιά που βρίσκεται κάτω από το όρος Πατέρας και έχει πανέμορφη θέα στον Κορινθιακό κόλπο έχει κερδίσει το στοίχημα όχι μόνο του Σαββατοκύριακου αλλά και των καθημερινών. Κρυστάλλινα νερά και πλήθος από ταβέρνες, εστιατόρια και καφέ, που καλύπτουν όλα τα γούστα. Η περατζάδα πίσω από την παραλία προσφέρεται για μια μοναδική βόλτα, μακριά από το άγχος και την ένταση της καθημερινότητας. πρόσβαση: Παίρνουμε την εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου, στη συνέχεια επιλέγουμε την έξοδο Μέγαρα / Νέα Πέραμος και ακολουθούμε τις ταμπέλες προς Αλεποχώρι. Ύστερα από περίπου 20 χιλιόμετρα με αρκετές στροφές φτάνουμε στο κέντρο του Αλεποχωρίου, στρίβουμε δεξιά και σε περίπου 2 χιλιόμετρα φτάνουμε στην Ψάθα. ΚΤΕΛ Αττικής ΑΛΕΠΟΧΏΡΙ: Μόλις 20 χιλιόμετρα από τα Μέγαρα και 60 χιλιόμετρα από την Αθήνα βρίσκεται ένα από τα πιο γνωστά παραθαλάσσια θέρετρα της Δ. Αττικής, το Αλεποχώρι. Η περιοχή βρίσκεται στην ανατολική πλευρά του Κορινθιακού κόλπου, στους πρόποδες των Γερανείων Ορέων. Στην περίπου 8 χιλιομέτρων παραλία του Αλεποχωρίου θα συναντήσετε τοπία μοναδικής ομορφιάς, παραλίες αμμώδεις αλλά και με βότσαλα, όπου μπορείτε να απολαύσετε το μπάνιο σας. Υπάρχουν πολλά εστιατόρια και παραδοσιακές ταβέρνες κυριολεκτικά πάνω στο κύμα, ψητοπωλεία, κρεπερί, ζαχαροπλαστεία και παραδοσιακοί φούρνοι. Κατευθυνθείτε προς τη Μαυρολίμνη. Εκεί θα βρείτε παραλίες απομονωμένες, κάτω από τη σκιά των πεύκων, με θέα τα νησάκια του Κορινθιακού. Αν μείνετε στην παραλία μέχρι το απόγευμα, το ηλιοβασίλεμα πίσω από τις Αλκυονίδες Νήσους θα σας συνοδεύει για καιρό. πρόσβαση: ΚΤΕΛ Αττικής Από την Α’ έξοδο της εθνικής οδού (πριν από τα ΣΕΑ), συνεχίζετε ευθεία μέχρι τον σταθμό των ΚΤΕΛ, όπου στρίβετε δεξιά, προς Αλεποχώρι. Ακολουθώντας τον δρόμο φτάνετε στο My Market, όπου στρίβετε δεξιά στον κυκλικό κόμβο. Από τη Β’ έξοδο της εθνικής (μετά τα Goody’s), στρίβετε δεξιά, προς το κέντρο της πόλης. Αφού περάσετε τα φανάρια, συνεχίζετε ευθεία για περίπου 3 χιλιόμετρα, μέχρι να συναντήσετε την πλατεία του Αγίου Σωτήρος. Στην πλατεία στρίβετε στη 2η έξοδο και συνεχίζετε ευθεία μέχρι να βγείτε στον περιφερειακό δρόμο, όπου στρίβετε αριστερά. Ακολουθώντας τον δρόμο φτάνετε στο My Market, όπου στρίβετε πάλι δεξιά στον κυκλικό κόμβο.

INFO ΚΤΕΛ ΑΤΤΙΚΗΣ: Κότσικα 2, Αθήνα, 210 8808000

SHOWROOM: 34, KOLOKOTRONI ST., 3RD FLOOR | +30 2130253687 | WWW.PRIGIPO.COM

15.6.17 – lifo

35

Bao Bun Η

Summer in the city

ΑΠΌ ΤΗ ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ

ΝΈΑ ΜΌΔΑ

Ξεχάστε τους καλούς τρόπους και φάτε το με τα χέρια, όπως του ταιριάζει. Αυτό είναι το απόλυτο φαγητό στην Αθήνα φέτος!

36 lifo – 15.6.17

Στο καινούργιο Pink Flamingo o Βασίλης Καλλίδης ετοιμάζει στον ατμό bao bun με αυθεντική κινεζική συνταγή και το γεμίζει με γύρο χοιρινό που φτιάχνει με τα χεράκια του, σάλτσα hoisin, αγγούρι τουρσί και φρέσκο κρεμμύδι. Η vegan εκδοχή έχει τεριγιάκι τόφου, κορεάτικο κίμτσι, σος φιστικοβούτυρου και φρέσκα λαχανικά. Σκούφου 2-4, 210 3316177 Ο Δημήτρης Κατριβέσης στο La pantera negra φτιάχνει τηγανητά Cha Shu Bao που γεμίζει με χαβιάρι, καπνιστό βούτυρο και λευκή σοκολάτα. Τιμά, όμως, στην κουζίνα του και τα bao bun ψωμάκια που ψήνονται για 8 λεπτά στον ατμό. Είναι αφράτα και αγκαλιάζουν χοιρινό, κίμτσι, πίκλα αγγουριού και γιαπωνέζικη μουστάρδα, μια συνταγή που κρατά από την εποχή της συνεργασίας του με το εστιατόριο El Bulli. Καλογριώνη 6, Πλάκα, 213 0364214 Ιδανικό street food προσφέρουν τα χειροποίη-

τα ολόλευκα αφράτα bao buns που ετοιμάζει ο Γιώργος Βενιέρης. Στην καρδιά τους «φωλιάζουν» από τραγανό κοτόπουλο, αγγούρι, φιστικοβούτυρο, ψιλοκομμένα λαχανικά, πάστα τσίλι και φιστίκια μέχρι τραγανή ασιατική πάπια τεμπούρα και μάνγκο που «δένουν» με φύτρες σόγιας, τηγανητό σκόρδο και τη γλύκα της hoisin σος. Mr. Pug’s Canteen, Κατσουλιέρη 6, Χαλάνδρι, 210 6824001 Το bao bun που ετοιμάζει ο σεφ Στέφανος Στεφανίδης στο Big Kahuna έχει σχήμα μικρής πίτας που ψήνεται στον ατμό για 12 λεπτά. Στήνει ένα μπέργκερ με ψητή πάπια, τηγανητά νουντλς, χειροποίητες πίκλες αγγουριού, hoisin mayo και spring onions. Ένας υγιεινός τρόπος για να φας ψωμί. Σαλαμίνος 42, Κεραμεικός, 210 5244100 Ο σεφ Ζαν Μεταγιέ λάνσαρε μια διαφορετική εκδοχή bao bun στο μενού του Clumsies: κατα-

κόκκινο bao bun αρωματισμένο με παντζάρι που γεμίζεται με καραμελωμένο κρεμμύδι, καρότο, τηγανισμένο τόφου και γλυκόξινη σάλτσα. Είναι ανάλαφρο, με ασιατική κατεύθυνση. Ενδιαφέρον έχει και το μαύρο bao από μελάνι σουπιάς που αγκαλιάζει μπακαλιάρο μαγειρεμένο σε κρασί, παστέλι και πουρέ μελιτζάνας. Πραξιτέλους 30, Αθήνα, 210 3232682 Τα bao bun ψωμάκια του ατμού, αφράτα και νόστιμα, φτιαγμένα με συνταγή του Mr Dim, είναι ικανά να κλέψουν την παράσταση με ό,τι και να τα γεμίσεις. Εξαιρετικά αυτά με κοτόπουλο, BBQ sauce, πίκλες, κόκκινο και λευκό λάχανο. Ιδιαίτερη προσωπικότητα και εθιστική διάθεση αποκαλύπτει το Βao Βurger με χειροποίητο μπιφτέκι από 100% μοσχαρίσιο κιμά, wasabi, teriyaki sauce, πίκλες, ντομάτα, κινέζικο λάχανο και spicy mayo. Κράτητος 9 & Ευρυδάμαντος 59, 210 9356041

15.6.17 – lifo

37

Summer in the city

Salee

ΤΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΑΊΩΝ

People You Know ΑΠΌ ΤΟΝ M. HULOT ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΘΟΔΩΡΗΣ ΜΑΝΩΛΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΊΝΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΎΔΙ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΎ

38 lifo – 15.6.17

Τ

ο «Salee» είναι ένα χορευτικό κομμάτι που ξεσηκώνει όπου κι αν ακούγεται. Είναι ξεκάθαρα καλοκαιρινό και τόσο καλοδιάθετο, που κάθε φορά που παίζει αναρωτιέσαι πώς στο καλό προέκυψε μέσα σε αθηναϊκό στούντιο τέτοιος ρυθμός που σε κάνει να σκας χαμόγελα και να αισθάνεσαι σχεδόν γαλήνιος. Το βίντεό του, που εμφανίστηκε ξαφνικά στο YouTube λίγο πριν αρχίσει το καλοκαίρι, δείχνει σκηνές από μια Αθήνα όμορφη, όπως θα έπρεπε να είναι μια μητρόπολη του 21ου αιώνα που έχει ενσωματώσει όλες τις εθνικότητες και τις φυλές, όπου τα παιδιά παίζουν χαλαρά και αστειεύονται στους δρόμους, ελεύθερα κι ευτυχισμένα. Είναι το mocumentary μιας παρέας πιτσιρικάδων Αφρο-αθηναίων που η κάμερα τους ακολουθεί στην καθημερινότητά τους: την ώρα που πηγαίνουν στο σχολείο, την ώρα που παίζουν μπάλα, όταν αράζουν στο παγκάκι της πλατείας Βικτωρίας περιμένοντας το τρένο, στα παιχνίδια στη γειτονιά τους, στις σκανταλιές, όταν χορεύουν με τους ανθρώπους της οικογένειάς τους και τους φίλους τους. Το afrohouse κομμάτι με το afrobeat που έχει συγγένεια με το shangaan electro –τη φουτουριστική χορευτική μουσική που σαρώνει τα συνοικιακά κλαμπ της Νότιας Αφρικής και τις ευρωπαϊκές πίστες− είναι πραγματικά μοντέρνα μουσική, το πρώτο ξεκάθαρα νέο είδος που εμφανίζεται ως υβρίδιο στην Αθήνα, μια εξαιρετική συνεργασία της νέας εποχής ανάμεσα σε ανθρώπους με αφρικανική και ελληνική καταγωγή, παραγωγούς, μουσικούς και τραγουδιστές, πέρα από στεγανά, όρια και προκατα-

λήψεις. «Οι People You Know είναι μια ομάδα ανθρώπων που συναντήθηκαν εντελώς τυχαία και φτιάχνουν αληθινή μουσική» μου λένε. Καθόμαστε στα μαρμάρινα σκαλιά ενός νεοκλασικού στην Κυψέλη, απέναντι από ένα αφρικανικό κομμωτήριο που φτιάχνει ράστα, κοτσιδάκια και κάνει extensions σε βλεφαρίδες. «Είμαστε άνθρωποι από τη Νιγηρία και την Ελλάδα». Δεν θέλουν να πουν τα ονόματά τους, δεν θέλουν να φωτογραφηθούν, έχουν επιλέξει ως εικόνα του πρότζεκτ τους τούς πιτσιρικάδες που πρωταγωνιστούν στο βίντεο. Όση ώρα περιμένουμε τους μικρούς «σταρ» να ετοιμαστούν για τη φωτογράφιση, μου εξηγούν πως ο ήχος του κομματιού δεν ήταν προγραμματισμένος, προέκυψε τη στιγμή που «γκρούβαραν» και «βαΐμπαραν» στο στούντιο. «Είχαμε κάνει καμιά τριανταριά demos εκείνη την ημέρα κι όταν τέλειωσε το “Salee” γράψαμε κι ένα δεύτερο κομμάτι και μετά αποφασίσαμε να συνεχίσουμε όλοι μαζί, γιατί είχαμε φοβερή χημεία». Είναι όλοι τους νέα παιδιά, ωραία, παιδιά που αποτελούν την όμορφη πλευρά της Αθήνας. «“Salee” στα νιγηριανά σημαίνει “γιορτή”», λένε, «είναι slang. Τα τελευταία δύο χρόνια η αφρικανική μουσική έχει εξελιχθεί κι έχει ανέβει πάρα πολύ, παγκοσμίως. Συνεργαζόμαστε σε διάφορα μουσικά πρότζεκτ, αλλά αυτό που κάνουμε μαζί δεν έγινε σκόπιμα». «Πριν από τρία χρόνια πήγα στη Νιγηρία και εκεί ένιωσα τι ακριβώς γίνεται με τη μουσική αυτή» λέει ο Έλληνας της παρέας. «Τα άλλα τρία παιδιά είναι από εκεί, οπότε τη γνωρίζουν πολύ καλά. Πρόσφατα φτιάξαμε την Every Day Records, μια ανεξάρτητη εταιρεία με πιο “εναλλακτικά πράγματα”. Σου υπόσχομαι ότι θα δεις τρομερά πράγματα από διάφορα είδη στο άμεσο μέλλον. Δεν ξέρω να σου πω τι είναι ακριβώς αυτό που έχουμε κάνει, θεωρώ ότι είναι λίγο πειραματικό και σίγουρα δεν υπάρχει κάτι ανάλογο στην Ελλάδα. Είναι βασισμένο στον afro ήχο. Απλώς πειραματιστήκαμε και βγήκε ό,τι ακούς. Στο Λονδίνο αποτελεί μεγάλο κίνημα αυτήν τη στιγμή η συγκεκριμένη μουσική και στη Γαλλία υπάρχει η αφροκουλτούρα εδώ και χρόνια».

Τον ρωτάω αν έχουν σκεφτεί να βάλουν ελληνικούς στίχους στα κομμάτια που έχουν στα σκαριά. «Δεν νομίζω ότι τους ταιριάζει ο ελληνικός στίχος» λέει. «Ο αφρικανικός ήχος πρέπει να έχει ρίζες από εκεί όπου γεννήθηκε για να βγει σωστά. Προτιμάμε να γίνει αυθεντικά. Η αφρικανική μουσική στην Ελλάδα έχει συνδεθεί περισσότερο με την τζαζ και μαζί της ασχολείται ένα κοινό αρκετά ελιτίστικο. Η δική μας μουσική είναι λαϊκή, θέλουμε να φτιάξουμε μουσική για μεγάλο κοινό». Τα παιδιά εμφανίζονται, επιτέλους, και αναστατώνουν τη συνέντευξη. Είναι ζιζάνια, αεικίνητα και παίρνουν απίθανες πόζες για τον φωτογράφο. Είναι λογικό να μονοπωλήσουν το ενδιαφέρον. «Το όνομα του σχήματος, P.Y.K., είναι τα αρχικά από τα ονόματά μας. Μετά δημιουργήθηκε το People You Know ως διπλή έννοια, για να μην αποκαλύπτουμε την ταυτότητά μας» συνεχίζουν. Μου λένε ότι έχουν γράψει πέντε κομμάτια που θα κυκλοφορήσουν σε EP, ενώ σε δύο εβδομάδες κυκλοφορεί το δεύτερο single τους, «Garden», ένα επίσης εκπληκτικό κομμάτι που έχει για ρεφρέν ένα παιδικό τραγούδι της Νιγηρίας, κάτι σαν το «Γύρω-γύρω όλοι». «Θέλαμε να προσφέρουμε και στιχουργικά και ηχητικά κάτι αληθινό, καθημερινό, κι αυτό θέλαμε να δείξουμε και στο βίντεο. Το βίντεο το φτιάξαμε μόνοι μας και όλες οι σκηνές είναι πραγματικές, δεν προσθέσαμε τίποτα στημένο, αφήσαμε τα παιδιά ελεύθερα να κάνουν όσα θα έκαναν και εκτός κάμερας. Είναι σαν ντοκιμαντέρ». Ο Πρινς βλέπει για πρώτη φορά τον εαυτό του στο βίντεο που παίζει στο κινητό και γελάει δυνατά. Μόλις τελείωσε την Ε’ Δημοτικού και θέλει να γίνει μουσικός. Παίζει κιθάρα, τραγουδάει και ονειρεύεται να μάθει να ραπάρει. « Έχουν μείνει άλλες τρεις μέρες μέχρι να κλείσουν τα σχολεία» λέει με χαρά. Ο Σάμιουελ παίζει με μανία το σπίνερ του και ξαπλώνει στο καπό μιας μουσταρδί Φορντ των ’50s που είναι παρκαρισμένη στους δρόμους της Κυψέλης. Είναι δύο αξιαγάπητα παιδιά και είναι το λαμπρό μέλλον αυτής της πόλης…

Το πρώτο ξεκάθαρα νέο είδος που εμφανίζεται ως υβρίδιο στην Αθήνα, μια εξαιρετική συνεργασία της νέας εποχής ανάμεσα σε ανθρώπους με αφρικανική και ελληνική καταγωγή, παραγωγούς, μουσικούς και τραγουδιστές, πέρα από στεγανά, όρια και προκαταλήψεις.

https://www.facebook. com/PEOPLEYOUKNOWofficial/ https://youtu.be/JPJRkZ9vTY0

Ο Σάμιουελ και ο Πρινς φωτογραφημένοι στους δρόμους της Κυψέλης.

15.6.17 – lifo

39

Summer in the city

THE KILLERS

Live

ΑΠΌ TΗ ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ

Δύο μεγάλες μπάντες και ένα φεστιβάλ με δωρεάν είσοδο είναι τα μεγάλα μουσικά events του καλοκαιριού.

40 lifo – 15.6.17

THE KILLERS Ένα από τα μεγαλύτερα ροκ σχήματα του 21ου αιώνα έρχεται στην Αθήνα για πρώτη φορά, επίσημος καλεσμένος της πρώτης μέρας του Ejekt Festival, το Σάββατο 24 Ιουνίου. Σχηματίστηκαν το 2001 στο Λας Βέγκας, στη Νεβάδα, από τους Brandon Flowers (φωνητικά) και Dave Keuning (κιθάρα). Έναν χρόνο αργότερα προστέθηκαν στο συγκρότημα ο Mark Stoermer (μπάσο) και ο Ronnie Vannucci, Jr. (ντραμς). Όλα συνέβησαν όταν ο Flowers πήγε σε συναυλία των Oasis και αποφάσισε να στρέψει το ενδιαφέρον του προς το ροκ. Μέχρι τότε είχε μια synthpop μπάντα, τους Blush Response. Για τη σκηνή του Λας Βέγκας, που ήταν τίγκα στο ραπ και στο μέταλ, οι Killers θεωρήθηκαν κάτι πρωτόγνωρο. Γνώρισαν τεράστια αναγνώριση το 2004 με το άλμπουμ τους «Hot Fuss» και τραγούδια όπως το «Smile like you mean it» και το «Somebody told me». Ειδικά το τελευταίο έγινε απρόσμενη επιτυχία και παραμένει ένα από τα καλύτερα κομμάτια που χαρακτήρισαν τα ’00s, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Αγαπημένοι του «Pitchfork», κυκλοφόρησαν άλλα τρία άλμπουμ, τα «Sam’s Town» (2006), «Day & Age» (2008) και «Battle Born» (2012), κι ακόμα περισσότερα hits, όπως το «Human». Αξιομνημόνευτο είναι το βίντεο για το κομμάτι «Bones», στο οποίο

τους σκηνοθέτησε ο Tim Burton. Έχουν ανέβει πολύ ψηλά από τότε που ξεκίνησαν, κάνοντας πρόβες σε ένα γκαράζ. Μερικοί αριθμοί ακόμη: Έχουν πουλήσει πάνω από 22 εκατομμύρια άλμπουμ παγκοσμίως (έχει κάνει κάποιο σύγχρονο συγκρότημα κάτι ανάλογο;) κι έχουν παίξει σε πάνω από 50 χώρες και 6 ηπείρους. Φέτος είναι η σειρά της Ελλάδας. Την ίδια βραδιά θα εμφανιστούν οι Kills, οι Circa Waves και οι Deaf Radio.

24/06, πλατεία Νερού, Φάληρο, είσοδος: €40-75

EVANESCENCE Το «Bring me to life» ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα κομμάτια του ελληνικού κοινού αλλά και ολόκληρου του κόσμου. Είναι και από τα πιο πολυπαιγμένα στο ραδιόφωνο, ένα κράμα numetal και κλασικού ροκ. Έγινε τεράστια επιτυχία, εκτοξεύοντας τους Evanescence στην κορυφή με τη μία το 2003. Το βίντεο του κομματιού στο YouTube έχει κάνει πάνω από 370 εκατομμύρια views μέχρι σήμερα και συνεχίζει. Δεν ήταν καινούργιο συγκρότημα. Μετρούσαν ήδη 8 χρόνια πριν γίνουν διάσημοι. Σχηματίστηκαν το 1995 στο Little Rock του Αρκάνσας από την πιανίστρια Amy Lee και τον Ben Moody. Γνωρίστηκαν σε μια νεανική κατασκήνωση, όταν ο Moody άκουσε τη

Lee να παίζει ένα κομμάτι του Meat Loaf στο πιάνο. Ξεκίνησαν να παίζουν ως ντουέτο σε διάφορα καφέ της περιοχής και ήταν γνωστοί στην ανεξάρτητη αμερικανική σκηνή πριν κυκλοφορήσουν το «Fallen», που τους άλλαξε ριζικά τη ζωή. Ο Moody όμως αποχώρησε τη χρονιά που κυκλοφόρησε το άλμπουμ, αφήνοντας στη Lee τα ηνία της μπάντας. Οι Evanescence έβγαλαν δύο ακόμα δίσκους, το «Open Door» (2006) και τον ομώνυμο (2011). Φέτος, μετά από 6 χρόνια, ετοιμάζουν νέο άλμπουμ, που θα έχει τίτλο «Synthesis». Έκαναν μια παύση που διήρκεσε 3 χρόνια, από το 2012 μέχρι το 2015. Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχονται στην Ελλάδα, αλλά δεν θα μπορούσαν να διαλέξουν καλύτερη στιγμή. Θα εμφανιστούν τη δεύτερη μέρα του Rockwave Festival. Μαζί τους θα είναι οι Gojira, οι Paradise Lost, Floggy Molly, Anathema, Epica, Poem και οι Tardive Dyskinesia.

02/07, TerraVibe, 37ο χλμ. εθνικής οδού Αθηνών-Λαμίας, Μαλακάσα, είσοδος: €3350

SUMMER NOSTOS FESTIVAL Ένα νέο πολυθεματικό καλοκαιρινό φεστιβάλ έρχεται από τις 18 έως τις 25 Ιουνίου στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Συμμετέχουν

Parties

BOLIVAR DANCE FESTIVAL Οι Dave Seaman, Blond:ish, Sharam Jey, Phonique και Larse είναι οι εκλεκτοί καλεσμένοι που θα παίξουν δίπλα στη θάλασσα για το αθηναϊκό κοινό στις 24 Ιουνίου. Το Bolivar διοργανώνει ένα μεγάλο φεστιβάλ για να γιορτάσει τον ερχομό του καλοκαιριού σε έναν μοναδικό χώρο κάτω από τα αστέρια. 24/06, Bolivar Beach Bar, λεωφόρος Ποσειδώνος, Α’ Πλαζ Αλίμου, Καλαμάκι, είσοδος: €10-12

DENNIS CRUZ Ένα από τα ανέρχόμενα αστέρια της ηλεκτρονικής σκηνής της Ισπανίας έρχεται στην Αθήνα για τρίτη φορά. Σαρώνει από το 2010 όποιο βραβείο είναι σχετικό με deep techno και house ήχους. Θα μοιραστεί τα decks του Terraza μαζί με τους playground residents Viton & Jon Tsamis και Always Late. 24/06, Terraza Club, Τριπτολέμου 29, Γκάζι, είσοδος: €10

FOAMLAND POOL PARTY

ΑΠΌ TΗ ΜΑΡΙΑ ΠΑΠΠΑ

Πάντα θα υπάρχει μια καλή αφορμή για χορό στην Αθήνα.

Από τις πιο όμορφες και πιο δροσερές φάσεις που μπορείς να πετύχεις αυτούς τους μήνες στην Αθήνα. Το απόλυτο pool party με αφρούς επιστρέφει πιο φιλόδοξο και μας υπόσχεται ακόμα πιο ξέφρενες στιγμές. Στα πλατό οι Levianth, Panos Koki, Candyfloss και BassFreaks και πολλές εκπλήξεις που θα ανακοινωθούν σύντομα. 23/06, Massroom Poolside Club, λεωφόρος Ποσειδώνος, Ελληνικό, είσοδος: €10 με μπίρα

SUMMER STREET PARTY Με αφορμή τη 18η Ευρωπαϊκή Γιορτή της Μουσικής, το six d.o.g.s αρπάζει την ευκαιρία και διοργανώνει ένα μεγάλο πάρτι στον πεζόδρομο της Αβραμιώτου με πολύ καλή μουσική από το απόγευμα στις 5 μέχρι όσο κρατήσει. Συμμετέχουν οι Blend, Bad Spencer, Chevy, K.atou, NTEΪBINT, Pan και Tolis Q. Για καλοκαίρι, ό,τι πρέπει! 25/06, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι, είσοδος ελεύθερη

JOHN DIGWEED

290 Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες και, πέρα από τον χορό, τον αθλητισμό, τις εκθέσεις, τις προβολές και τις συζητήσεις, το φεστιβάλ έχει πολλή μουσική και άλλες εκπλήξεις. Κορυφαία εμφάνιση είναι αυτή των σπουδαίων Yo La Tengo. Έχουν εννιά χρόνια να έρθουν στη χώρα μας. Τελευταία φορά ήταν το 2008, στο Synch Festival. Η πρώτη φορά που ήρθαν στην Ελλάδα ήταν το 1987. Ήταν μία από τις πρώτες συναυλίες που έγιναν στο θρυλικό πια Ρόδον. Στη συνέχεια ήρθαν το 1997 στο An Club. Σχηματίστηκαν το 1984 στο Νιου Τζέρσι κι έχουν κυκλοφορήσει 14 άλμπουμ μέχρι σήμερα, εκτός από τις συλλογές με τις διασκευές που βγάζουν κατά καιρούς. Πέρα από αυτούς, όμως, θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε τους Cinematic Orchestra και να απολαύσουμε τους ατμοσφαιρικούς nu-jazz ήχους τους. Δημιουργήθηκαν το 1999 από τον Jason Swinscoe και φέτος πρόκειται να κυκλοφορήσουν το τέταρτο άλμπουμ τους, με τίτλο «Το Believe». Θα εμφανιστούν επίσης ο ράπερ Saul Williams, η Eleanor Friedberger των Fiery Furnaces, που τιμά αρκετά τη δεύτερη πατρίδα της τελευταία, η Βελγίδα τζαζ ερμηνεύτρια Melanie de Biasio, η Ιρανή περφόρμερ Susan Deyhim, οι Bang on a can all-atars, ένα ensemble που φημίζεται για τις μαραθώνιες συναυλίες του, και ο DJ Alex Cruz. Έκπληξη αποτελεί η εμφάνι-

ση της ηθοποιού Σαρλότ Ράμπλινγκ. Τέλος, περιλαμβάνει μεγάλες συναυλίες με τη Λένα Πλάτωνος, τον Νίκο Πορτοκάλογλου, τη Monika, τις Μelisses και τον Λεωνίδα Καβάκο. Γενικά, είναι ένα πρόγραμμα για όλα τα γούστα, ακόμα και τα πιο απαιτητικά.

18-25/06, Κέντρο Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος, λεωφ. Ανδρέα Συγγρού 364, Καλλιθέα, είσοδος ελεύθερη Επίσης, στην Αθήνα: Thievery Corporation, Archive (Release Festival, πλατεία Νερού, 16/06), Tectonics Festival (Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, 1618/06), Nina Belief & Nao Katafuchi (Death Disco, 17/06), Goran Bregovic (Θέατρο Βράχων, 10/07), Ludovico Einaudi (Ηρώδειο, 19-20/06), King Elephant (Romantso, 25/06), Placebo, Sivert Hoyem (Rockwave-TerraVibe 01/07), Kamasi Washington (Τεχνόπολη, 04/07), The Chap (six d.o.g.s, 06/07), Monophonics (Τεχνόπολη, 12/07), Yan Tiersen (Ηρώδειο, 13/07), Kasabian, The Jesus and Mary Chain (Ejekt Festival, πλατεία Νερού, Φάληρο, 14/07), Sactuary (Gagarin205, 21/07), Kaleo (Piraieus Academy 117, 24/07), New Long Fest (Πολιτιστικό & Αθλητικό Κέντρο Νέας Μάκρης, 15-16/07), Scott Bradlee (Τεχνόπολη, 28/07), Wim Mertens (Ηρώδειο, 30/07).

O σπουδαίος John Digweed επιστρέφει στην Αθήνα και στο πιο χορευτικό beach bar της πόλης για μία μοναδική εμφάνιση. Είναι πολύ αγαπημένος στην Ελλάδα αλλά και ένας από τους πιο χαρισματικούς παραγωγούς παγκοσμίως. Το 2001 το περιοδικό «DJ» τον ανακήρυξε Νο1 DJ παγκοσμίως. Μαζί του στα πλατό οι G Pal και Αδριανός Παπαδέας και ο DJ Steph.

28/07, Bolivar Beach Bar, λεωφόρος Ποσειδώνος - Α’ Πλαζ Αλίμου, Καλαμάκι, είσοδος: €10-13 Έχουν ανακοινωθεί μέχρι στιγμής: Yid!!Sid!!: Α Summer Rooftop Get Together (Ρομάντσο, 15/06), You Say Party! We Say Yeah! (six d.o.g.s, 16/06), Skins «Bikini Wet II» (Studio 24, 17/06), Modulation: Subjected/George Apergis (Maze, 17/06), Faithless - Sister Bliss (Bolivar Beach Bar, 17/06), Balearic Mike (Spinster, 23/06), BananaBoys go MAGIC! feat. Marina Satti (Ρoμάντσo, 24/06), Modal Analysis Rooftop Showcase (The Recycle Art, 25/06), Evolution w. Nick Curly (Maze, 15/07), Matt Sassari (Terraza, 07/07), Evolution: Secret Cinema & Egbert (Maze, 22/07).

JOHN DIGWEED 15.6.17 – lifo

41

Summer movies Summer in the city

ΑΠΌ ΤΟΝ ΓΙΆΝΝΗ ΒΑΣΙΛΕΊΟΥ

15ΤΑΙΝΙΕΣ ΓΙΑΤΟΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

15 εξαιρετικές αφορμές για να βρεθείτε σε ένα θερινό σινεμά αυτό το καλοκαίρι.

42 lifo – 15.6.17

ΛΑΊΔΗ ΣΟΎΖΑΝ: ΈΡΩΤΕΣ ΚΑΙ ΦΙΛΊΕΣ (LOVE AND FRIENDSHIP), ΤΟΥ ΓΟΥΊΤ ΣΤΊΛΜΑΝ

H AΠΟΠΛΆΝΗΣΗ (THE BEGUILED), ΤΗΣ ΣΟΦΊΑ ΚΌΠΟΛΑ

Ο Γουίτ Στίλμαν τρέφει μεγάλο θαυμασμό για την Τζέιν Όστεν, μας το εκμυστηρεύτηκε με το καλημέρα στο ντεμπούτο του, το Metropolitan, κι εδώ βρίσκει την ευκαιρία να τη «συναντήσει», διασκευάζοντας ένα έργο που η αγαπημένη του συγγραφέας είχε γράψει υπό μορφήν επιστολών. Πρόκειται στην ουσία για μια τυπική ταινία του Στίλμαν, με το χαρακτηριστικό του πνεύμα στους διαλόγους και τον σχολιασμό των κοινωνικών τάξεων, η οποία απλώς τυχαίνει να εκτυλίσσεται τον 18ο αιώνα. Σπαρταριστή ερμηνεία από την Κέιτ Μπέκινσεϊλ που ξανασυναντά τον σκηνοθέτη σχεδόν δύο δεκαετίες μετά τη συνεργασία τους στις Τελευταίες μέρες της ντίσκο. (Από 22/06)

Με τον Προδότη το 1971 ο Ντον Σίγκελ έκανε ένα southern gothic για το ενδογενές Κακό που αναδύεται και θεριεύει σε περιόδους έντονης κοινωνικής πίεσης, δίνοντας παράλληλα τη δυνατότητα στον Κλιντ Ίστγουντ να ανοίξει διάλογο με την εικόνα του, κάτι που ο Αμερικανός σταρ επιχείρησε με επιτυχία πολλές φορές στη μετέπειτα καριέρα του. Περιμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον τη ματιά της Σοφία Κόπολα πάνω στην ίδια ιστορία και αναμένουμε σύνθετους γυναικείους χαρακτήρες, σαν εκείνους που μας έχει χαρίσει στη μέχρι τώρα φιλμογραφία της. Βραβείο Σκηνοθεσίας στο πρόσφατο Φεστιβάλ των Καννών. (Από 06/07)

ΕΚΔΊΚΗΣΗ ΜΕ ΣΤΥΛ (GOING IN STYLE), ΤΟΥ ΖΑΚ ΜΠΡΑΦ Tρεις συνταξιούχοι αποφασίζουν να πληρώσουν με το ίδιο νόμισμα την τράπεζα που «λήστεψε» το ασφαλιστικό τους ταμείο και ετοιμάζουν ένα εξωφρενικό σχέδιο ληστείας σε μια ταινία απάτης με λαϊκό έρεισμα, που ενώνει επί της οθόνης τους Μάικλ Κέιν, Μόργκαν Φρίμαν και Άλαν Άρκιν. Η πρωταγωνιστική τριπλέτα και οι συμπαθητικές κριτικές από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού υπόσχονται ανώδυνη διασκέδαση, η οποία, ας μη γελιόμαστε, είναι και ένα από τα ζητούμενα σε κινηματογραφικές προβολές υπό τον έναστρο ουρανό. (Από 22/06)

ΣΠΆΙΝΤΕΡΜΑΝ: H ΕΠΙΣΤΡΟΦΉ ΣΤΟΝ ΤΌΠΟ ΤΟΥ (SPIDER-MAN: HOMECOMING), ΤΟΥ ΤΖΟΝ ΓΟΥΌΤΣ Στα τέσσερα reboots θα παίρνουμε άλλα επτά δώρο, όπως το πάνε τα στούντιο τα τελευταία χρόνια, ωστόσο η Marvel έχει τρεις καλές ταινίες σερί (τα Captain America:Civil War, Doctor Strange και Guardians of the Galaxy vol.2) κι αυτό μας κάνει συγκρατημένα αισιόδοξους για την τρίτη διαφορετική εκδοχή των περιπετειών του ανθρώπου-αράχνη μέσα σε δεκαπέντε χρόνια.

O Τομ Χόλαντ υποδύεται τον Πίτερ Πάρκερ σε νεαρότερη ηλικία, ενώ ο Τόνι Σταρκ του Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ εκτελεί χρέη μέντορα. (Από 06/07)

BABY DRIVER 15.6.17 – lifo

43

Summer in the city

Summer movies

O ΠΙΛΌΤΟΣ (KOBLIC), ΤΟΥ ΣΕΜΠΆΣΤΙΑΝ ΜΠΌΡΕΝΣΤΑΪΝ Ο Ρικάρντο Νταρίν (Το μυστικό στα μάτια της, Τρούμαν) είναι ένας από τους πιο αξιόπιστους και προσεκτικούς στις επιλογές τους πρωταγωνιστές εκεί έξω – κακή ταινία με τον ίδιο δεν είδαμε ποτέ στα μέρη μας. Εδώ συνεργάζεται εκ νέου με τον Μπόρενσταϊν, με τον οποίο μας έδωσαν την Αγελάδα που έπεσε από τον ουρανό, σε δραματικό θρίλερ που εξερευνά μία από τις σκοτεινότερες πρακτικές εξαφάνισης των αντικαθεστωτικών επί δικτατορίας στην Αργεντινή, τις λεγόμενες «πτήσεις θανάτου». Χαμηλοί τόνοι, κορύφωση αλά γουέστερν και μια στιβαρή ερμηνεία από τον Αργεντινό σταρ στον ρόλο ενός λακωνικού ήρωα με βασανισμένη συνείδηση. (Από 06/07)

Ο ΑΌΡΑΤΟΣ ΕΠΙΣΚΈΠΤΗΣ (THE INVISIBLE GUEST), ΤΟΥ ΟΡΙΌΛ ΠΆΟΥΛΟ To ισπανικό θρίλερ Το Σώμα γυρίστηκε το 2012, αλλά στην Ελλάδα το είδαμε μόλις πέρσι το καλοκαίρι. Επρόκειτο για προσεγμένη παραγωγή με ατμόσφαιρα, είχε όμως τρεις-τέσσερις ανατροπές παραπάνω απ’ όσες χρειαζόταν κι ένα φινάλε που καταργούσε ξεδιάντροπα την εσωτερική λογική του φιλμ. Φάνηκε, πάντως, να αρέσει στο ελληνικό κοινό κι έτσι φέτος θα δούμε στις αίθουσες τη νέα ταινία του Οριόλ Πάουλο, ένα θρίλερ μυστηρίου που εκκινεί από μια τυπική χιτσκοκική παρεξήγηση και υπόσχεται ανατροπές, πολλές όμως. (Από 20/07)

Ο ΒΑΛΕΡΙΆΝ ΚΑΙ Η ΠΌΛΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΊΛΙΟΥΣ ΠΛΑΝΉΤΕΣ (VALERIAN AND THE CITY OF THOUSAND PLANETS), ΤΟΥ ΛΙΚ ΜΠΕΣΌΝ Το Lucy στάθηκε απρόσμενη εισπρακτική επιτυχία για τον Λικ Μπεσόν, ο οποίος επένδυσε τα χρήματα που έβγαλε η ταινία εκείνη στη μεταφορά μιας δημοφιλούς στη χώρα του γραφικής νουβέλας που είχε από καιρό στα σκαριά. Δυνητικά, θα ήθελε ο Βαλεριάν να αποτελέσει την αρχή ενός μακροβιότατου, κερδοφόρου franchise, επιθυμία που κάλλιστα θα μπορούσε να γίνει πραγματικότητα, δεδομένου πως η διαστημική περιπέτεια φαίνεται να αποδίδει στα ταμεία τελευταία. Κατά τα άλλα, το φιλμ φαίνεται να έχει κάτι από το ποπ στυλιζάρισμα του δικού του Πέμπτου Στοιχείου, το πρωταγωνιστικό δίδυμο των Ντέιν ντε Χάαν και Κάρα Ντελεβίν όμως μάλλον υπολείπεται σε μαγνητισμό σε σχέση με εκείνο των Μπρους Γουίλις και Μίλα Γιόβοβιτς. (Από 20/07)

ΜΕΓΆΛΩΣΕ, ΑΝ ΤΟΛΜΆΣ (ROCK ‘N’ ROLL), ΤΟΥ ΓΚΙΓΙΌΜ ΚΑΝΈ Ως σκηνοθέτης ο Γκιγιόμ Κανέ έχει χτίσει καλή σχέση με το ελληνικό κοινό, το οποίο αγκάλιασε τόσο το θρίλερ Μην το πεις σε κανέναν, που διασκέδαζε την ασυναρτησία της πλοκής με έναν ρομαντισμό ασυνήθιστο για το είδος, όσο και το Μικρά, αθώα ψέματα, μια γαλλική εκδοχή της Μεγάλης Ανατριχίλας. Εδώ επιχειρεί μεταμοντέρνα στροφή, υποδυόμενος τον εαυτό του

44 lifo – 15.6.17

που έχει να κάνει επιτυχία χρόνια, ζηλεύει την πιο διάσημη σύζυγό του Μαριόν Κοτιγιάρ και αποφασίζει να δράσει, ώστε να ανατρέψει την κατάσταση. Ο Έλληνας διανομέας είχε κέφια κι έδωσε τίτλο που παραπέμπει στην παλιότερη επιτυχία του ζευγαριού, το Αγάπα με αν τολμάς, με την οποία, πλην του πρωταγωνιστικού ζεύγους, ουδεμία σχέση έχει. (Από 27/07)

ΕΠΙΧΕΊΡΗΣΗ: ΚΑΖΊΝΟ (THE HOUSE), ΤΟΥ ΆΝΤΡΙΟΥ ΤΖΈΙ ΚΟΈΝ Ο Αμερικανός Ουίλ Φέρελ διαθέτει σπάνια κωμική στόφα, μπορεί να πει το πιο γελοίο πράγμα στον κόσμο με τον πιο σοβαρό τρόπο και μπορεί επίσης να σε κάνει να κυλιέσαι στο πάτωμα από το γέλιο, όποτε επιδίδεται σε οργισμένα ξεσπάσματα random παραγωγής λόγου. Με τα χρόνια ο Φέρελ έχτισε μέσα από τη φιλμογραφία του μια περσόνα που καυτηριάζει το αμερικανικό πρότυπο, κάτι που συνεχίζει και στο Επιχείρηση: Καζίνο, όπου αδυνατεί να παράσχει στην κόρη του τα δίδακτρα για ένα καλό κολέγιο κι έτσι αποφασίζει να λειτουργήσει παράνομο καζίνο στο υπόγειο του σπιτιού του. Συμπρωταγωνιστεί η Έιμι Πόελερ. (Aπό 27/07)

ΤΑΞΊΔΙ ΣΤΗΝ ΙΣΠΑΝΊΑ (ΤHE TRIP TO SPAIN), ΤΟΥ ΜΆΙΚΛ ΓΟΥΙΝΤΕΡΜΠΌΤΟΜ Ό,τι είναι για τους εραστές η τριλογία του Λινκλέιτερ που ξεκίνησε με το Πριν το ξημέρωμα, είναι η σειρά The Trip του Γουιντερμπότομ για τους μεσήλικες σε υπαρξιακή κρίση που τους αρέσουν το καλό φαγητό και οι μιμήσεις. Κι αν δεν είστε τέτοιοι, μην ανησυχείτε, σίγουρα θα βρείτε κάποια κοινά στοιχεία με τις εκδοχές των εαυτών τους που υποδύονται στα φιλμ οι Βρετανοί κωμικοί Στιβ Κούγκαν και Ρομπ Μπράιτον. Αυτό που φέρνει το συγκεκριμένο εν εξελίξει κινηματογραφικό δρώμενο τόσο κοντά σου δεν είναι η κωμωδία του, αν και εύκολα μπορεί να ξελιγωθείς στο γέλιο, εφόσον το χιούμορ του σου πάει, όσο μια υφέρπουσα μελαγχολία για το πέρασμα του χρόνου, για το όνειρο εκείνου που θα ήθελες να είσαι και για τον φόβο αυτού που τελικά έγινες. (Ιούλιος)

Ο ΜΑΎΡΟΣ ΠΎΡΓΟΣ (ΤHE DARK TOWER), ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΆΙ ΆΡΣΕΛ Πάει μία δεκαετία από την τελευταία φορά που είδαμε στη μεγάλη (ή τη μικρή) οθόνη ταινία της προκοπής βασισμένη σε γραπτά του Στίβεν Κινγκ, αυτό όμως επιχειρεί να αλλάξει φέτος ο Νικολάι Άρσελ του Έρωτα της Βασίλισσας, διασκευάζοντας το magnum opus του τρομερού (και φοβερά παραγωγικού) συγγραφέα στην οθόνη. Ο λόγος για τον Μαύρο Πύργο, μια σειρά οκτώ βιβλίων που παντρεύει την επική φαντασία με τον τρόμο και το γουέστερν. Τον ήρωα και τη νέμεσή του υποδύονται δύο από τους πιο φορμαρισμένους ηθοποιούς αυτή την περίοδο, ο Άιντρις Έλμπα και ο Μάθιου Μακόναχι αντίστοιχα. (Από 04/08)

ALL I SEE IS YOU, ΤΟΥ ΜΑΡΚ ΦΌΡΣΤΕΡ Στη μέχρι τώρα καριέρα του ο σκηνοθέτης

Μαρκ Φόρστερ έχει καλές και κακές στιγμές, πρέπει να του αναγνωρίσεις όμως πως ποτέ δεν λέει όχι σε μια πρόκληση. Στο World War Z, για παράδειγμα, κατάφερε με ευρηματική τοποθέτηση του φακού και κοφτό μοντάζ να κάνει να φαίνεται εξαιρετικά βίαιη μια ταινία στην οποία δεν χύνεται σταγόνα αίμα. Εδώ, σε ένα ψυχολογικό δράμα όπου μια τυφλή γυναίκα βρίσκει το φως της και ανακαλύπτει ότι η ζωή της δεν είναι αυτή που πίστευε, καλείται να αποτυπώσει στο πανί τη διαδικασία της σταδιακής ανάκτησης της όρασης. Αν του βγήκε καλή ταινία άγνωστο, το αποτέλεσμα όμως αναμένεται να έχει ενδιαφέρον. (Από 04/08)

BABY DRIVER, ΤΟΥ ΈΝΤΓΚΑΡ ΡΆΙΤ Καλούμενος να διαχειριστεί την απρόσμενη απόλυσή του από την καρέκλα του σκηνοθέτη του Ant-Man, ο Βρετανός Έντγκαρ Ράιτ (Καυτοί και Άσφαιροι) στράφηκε σε μια παλαβή ιστορία εγκλήματος και έρωτα που γυρόφερνε στο μυαλό του εδώ και δύο δεκαετίες. Οι μέχρι τώρα κριτικές είναι ενθουσιώδεις, το τρέιλερ υπόσχεται ταραντινική αυθάδεια και ξέφρενες αυτοκινητιστικές καταδιώξεις, ενώ το σάουντρακ, που περιλαμβάνει από Σάιμον και Γκαρφάνκελ μέχρι Danger Mouse, θα «ταλαιπωρήσει» το στερεοφωνικό μας όσο λίγα τους μήνες που θα ακολουθήσουν. (Από 17/08)

ΔΟΥΝΚΈΡΚΗ (DUNKIRK), ΤΟΥ ΚΡΊΣΤΟΦΕΡ ΝΌΛΑΝ Σχεδόν όλοι οι σπουδαίοι σκηνοθέτες έχουν στο βιογραφικό τους, και μια ταινία για τον πόλεμο. Εύκολα κάποιος κακεντρεχής θα μπορούσε να πει πως ο Νόλαν θέλει πάρα πολύ να είναι τέτοιος και γι’ αυτό επέλεξε να αφηγηθεί την ιστορία της Μάχης της Δουνκέρκης. Κακεντρεχείς όμως δεν είμαστε, μόνο ευγνωμοσύνη νιώθουμε για έναν άνθρωπο που παλεύει σχεδόν μονάχος του πια να αναβαθμίσει και να επαναπροσδιορίσει το σινεμά του μπλοκμπάστερ και δεν βλέπουμε την ώρα να δούμε πώς θα παντρέψει τη σύνθετη αφήγηση και την πυκνογραμμένη πλοκή με το είδος της πολεμικής ταινίας. Το δίχως άλλο πρόκειται για την πιο πολυαναμενόμενη ταινία του καλοκαιριού. (Από 24/08)

ΈΝΑ ΚΆΠΟΙΟ ΤΈΛΟΣ (THE SENSE OF AN ENDING), ΤΟΥ ΡΊΤΕΣ ΜΠΆΤΡΑ Οι αναμνήσεις μας δεν είναι παρά μια ιστορία που λέμε στον εαυτό μας για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε τον δρόμο μας. Αυτό θα ανακαλύψει με τον δύσκολο τρόπο ένας ηλικιωμένος που λαμβάνει επιστολή από πρόσωπο του παρελθόντος σε τούτο το ιδιαίτερο φιλμ του Ρίτες Μπάτρα, σκηνοθέτη της ανθρωποκεντρικής δραμεντί The Lunchbox που είχαμε απολαύσει και στις ελληνικές αίθουσες πριν από λίγα χρόνια. Το σενάριο βασίζεται στη βραβευμένη με Μπούκερ νουβέλα του Τζούλιαν Μπαρνς, ενώ τη θέση του πρωταγωνιστή καλύπτει ο χαρισματικός Βρετανός καρατερίστας Τζιμ Μπρόουντμπεντ, τον οποίο είχαμε να δούμε καιρό σε ρόλο αξιώσεων. (Από 24/08)

VALERIAN AND THE CITY OF THOUSAND PLANETS

MASSAGE ART Η τέχνη του μασάζ ξεδιπλώνεται σε έναν πανέμορφο χώρο στο Χαλάνδρι, που αναλαμβάνει ονειρεμένα bachelorette πάρτι.

Δ

εν υπάρχει τίποτα πιο χαλαρωτικό στο τέλος της ημέρας από ένα μπάνιο ή ένα καλό μασάζ. Κι ενώ το πρώτο είναι το πιο εύκολο πράγμα, το δεύτερο είναι κάτι για το οποίο πρέπει να απευθυνθείτε στα κατάλληλα χέρια. Το μασάζ, άλλωστε, είναι κάτι που όχι μόνο χαλαρώνει το σώμα και καταπραΰνει τον πόνο αλλά γενικά συμβάλλει στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος, στην ποιότητα του ύπνου, που είναι πολύ σημαντικός για την υγεία, ενώ βοηθά και σε επιμέρους προβλήματα, όπως η αντιμετώπιση της κυτταρίτιδας. Ακόμη όμως κι αν βρεις κάποιον επαγγελμα-

τία, η όλη εμπειρία γίνεται πιο απολαυστική όταν βρίσκεσαι σε έναν χώρο που αποπνέει όχι μόνο επαγγελματισμό αλλά και ωραία αύρα. Έναν χώρο όπως το Massage Art, που δημιούργησε πρόσφατα ο γνωστός δημοσιογράφος Δημοσθένης Καρμοίρης με μότο το «Journey to Wellness»! Γιατί ακριβώς αυτό είναι, ένας χώρος ευεξίας και χαλάρωσης, που λειτουργεί ως αντίδοτο στο στρες και στην κούραση της καθημερινότητας. Το νιώθεις με το που διαβείς το κατώφλι του και μπεις σε έναν πολύ όμορφο χώρο με 7 καμπίνες συνολικά, μεταξύ των οποίων κάποιες διπλές για ζευγάρια που θέλουν να απολαύσουν μερικές στιγμές χαλάρωσης ή φίλες και φίλους που αναζητούν το κάτι παραπάνω στη φροντίδα του σώματός τους. Οι εξειδικευμένοι massage therapists, γυναίκες και άντρες, προσφέρουν μεγάλη ποικιλία υπηρεσιών, ανάλογα τις ανάγκες του καθενός, με ευέλικτη διάρκεια αλλά και εξαιρετικά χαμηλές τιμές, γιατί, πάνω απ’ όλα, το μασάζ δεν θα πρέπει να θεωρείται είδος πολυτελείας αλλά τέχνη που αξίζει να γίνει τακτική συνήθεια όλων μας. Έτσι, στο Massage Art προσφέρονται προγράμματα χαλαρωτικά, αναζωογονητικά, αθλητικά, ποδιών, πλάτης και αυχένα, των €10, 15, 20 και 25, με μείγμα αιθέριων ελαίων και εσπεριδοειδών και special είδη μασάζ, όπως το Thai, το Thai Foot, το Muscle Detox, το De Stress, το Candle Massage και πολλά άλλα.

Είπαμε καλοκαιράκι, ε; Η εποχή των γάμων έφτασε και μαζί τα μπάτσελορ πάρτι που όλοι θέλουν να θυμούνται. Γι’ αυτό, το Massage Art προσφέρει, ειδικά για τις γυναίκες, ένα πολύ δελεαστικό πακέτο για να κάνουν ένα bachelorette πάρτι που καμιά φίλη τους δεν θα ξεχάσει. Στον private χώρο που έχουν διαμορφώσει για 7-8 άτομα η μέλλουσα νύφη μπορεί να χαλαρώσει με την παρέα της, απολαμβάνοντας ένα μασάζ σώματος και προσώπου, συνοδεία αφρώδους οίνου και finger food, με μόλις 40 ευρώ το άτομο.

Κ

αι επειδή είναι καλοκαιράκι και όπου να ’ναι ξεκινάνε για τα καλά τα μπάνια και οι εξορμήσεις στις παραλίες, το Massage

Art έχει φροντίσει ιδιαίτερα για τις κυρίες και δεσποινίδες που θέλουν να βελτιώσουν την εικόνα τους. Πώς; Με ένα λεμφικό μασάζ σώματος και προσώπου ή φυσικό λίφτινγκ προσώπου (Rejuvance) που βελτιώνει αισθητά την επιδερμίδα ή μια θεραπεία κατά της κυτταρίτιδας, που αποτελεί εφιάλτη για τις περισσότερες. Τα μασάζ κυτταρίτιδας ή αδυνατίσματος (που είναι συνδυασμός δύο θεραπειών: λεμφικού και κυτταρίτιδας) γίνονται μόνο με χειρομαλάξεις και ειδικά αιθέρια έλαια και εγγυώνται γρήγορα και εντυπωσιακά αποτελέσματα.

INFO Λεωφ. Πεντέλης 72, Χαλάνδρι, 2110 130310-11 www.massageart.gr Facebook: @ massagearthalandri

Summer in the city

Summer Stories ΈΞΙ ΈΛΛΗΝΕΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΊΣ ΑΝΑΚΑΛΟΥΝ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ ΠΟΥ Η ΠΌΛΗ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΞΕΧΑΣΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Γλυκερία Μπασδέκη, Ευτυχία Γιαννάκη, Ούρσουλα Φωσκόλου, Παναγιώτης Κεχαγιάς, Βαγγέλης Μπέκας, Κυριάκος Γιαλένιος

46 lifo – 15.6.17

15.6.17 – lifo

47

edward hopper, morning in the city

VINIETA Summer ΜΕΓΊΣΤΗ ΛΆΒΡΑ Γλυκερία Μπασδέκη

Η

πόλη ήταν η Λάρισα. Το καλοκαίρι ήταν το πρώτο που ήξερα ότι η μάνα μου δεν θα ζούσε για πολύ ακόμα. Είχε ξαναμπεί στο νοσοκομείο, το πάλευε και δεν το πάλευε εκείνον το βαθύ Αύγουστο. Στην πτέρυγα είχα δει ήδη πεντέξι να τους βγάζουν με το σεντόνι, ζούσα στα χαρντ κορ της παθολογικής, τίποτε δεν κυλούσε και τίποτε δεν κελαηδούσε. Μεγίστη λάβρα όλα. Πήγαινα μεσημεράκι, έφευγα κατά τις δέκα το βράδυ. Τα γερμανικά νούμερα τα έκανε ο μπαμπάς. Γυρνούσα σπίτι με το τελευταίο αστικό, έφτιαχνα φραπέ, κάπνιζα. Δεν μου κολλούσε ύπνος κι άρχιζα τα τηλέφωνα. Έπαιρνα νούμερα στην τύχη, τα περισσότερα απ’ τον Χρυσό Οδηγό. Διάλεγα γεωπόνους, φαρμακοποιούς, εμπορικούς αντιπροσώπους. Τους έλεγα ότι είμαι πολύ άρρωστη από μια μυστηριώδη νόσο και μάλλον πεθαίνω την επόμενη βδομάδα και θέλω να κάνουμε τηλεφωνικό σεξ, γιατί είμαι καθηλωμένη με τους ορούς σε μια υπόγεια κλινική κι αυτοί είναι η τελευταία μου ελπίδα. Κάποιοι μου το έκλειναν, κάποιοι με παρηγορούσαν, κάποιοι (κυρίως γεωπόνοι) έμπαιναν ζεστά στο παιχνίδι. Τους ζητούσα να βγάλουν τα ρούχα τους και να μου λένε ερωτόλογα. Οι περισσότερο βογκούσαν και σταματούσαν να μου μιλούν, ένας-δυο επέμεναν να τους δώσω τη διεύθυνση της υπόγειας κλινικής για να μου φέρουν λαδάκια και αγιασμούς να γίνω καλά, ένας ήθελε να αρραβωνιαστούμε. Μας είχε χτυπήσει ο Αύγουστος στην πόλη κατακέφαλα, κανείς δεν ήταν στα καλά του – ούτε εγώ, ούτε η μάνα μου, ούτε οι γεωπόνοι που αναστέναζαν με τα σώβρακα στο ακουστικό. Όλο το θλιβερό σεξ σόου κράτησε μέχρι της Παναγίας. Τότε βγήκε απ’ το νοσοκομείο η μάνα μου, σταμάτησαν τα μεταμεσονύχτια τσιτσιδώματα, έκλαιγα πλέον ανοιχτά και μπροστά της για όλο το υπόλοιπο καλοκαίρι. Η Γλυκερία Μπασδέκη είναι ποιήτρια και συγγραφέας. Η καινούργια της ποιητική συλλογή «Η Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bibliotheque.

ΣΦΑΊΡΕΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ Ευτυχία Γιαννάκη

Τ

ο αμάξι έβραζε κάτω από τον ήλιο και το αμάξι ήταν κλειδωμένο με τα παράθυρα κλειστά. Δεν θα έκανε πάνω από δύο λεπτά, αλλιώς θα είχε αφήσει κάποιο παράθυρο ανοιχτό. Ο ιδρώτας έτρεχε στην πλάτη μου και τα μαλλιά μου είχαν κολλήσει στο μέτωπό μου. Καθόμουν στο πίσω κάθισμα και τον περίμενα να επιστρέψει από τον φούρνο παίζοντας ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι μ’ έναν καουμπόι που πυροβολούσε μπουκάλια και ποτήρια σ’ ένα μπαρ. Δεν έπρεπε να σκοτώσω τον μπάρμαν και τους πελάτες. Δύο πελάτες είχαν σκοτωθεί ήδη, βγάζοντας έναν πνιχτό ήχο. Τα καπέλα των πεθαμένων στόλιζαν την μπάρα. Ο μπάρμαν την είχε γλιτώσει και είχα μόνο μια ζωή ακόμη. Με αυτήν τη μία ζωή προσπαθούσα να κάνω ό,τι καλύτερο μπορούσα κι έτσι δεν τον είδα που χειρονομούσε ελάχιστα μέτρα μακριά από το παρμπρίζ. Ούτε τον άκουσα που φώναζε. Ούτε τον παρακολούθησα να τρέχει πίσω από τον μικροκαμωμένο τύπο που του είχε αρπάξει το πορτοφόλι και τα κλειδιά κι ένα μικρό μαύρο τσαντάκι που είχε κρεμάσει στον ώμο του όταν βγήκε από το αμάξι.

48 lifo – 15.6.17

Χρειάστηκε μια αστοχία, μια σφαίρα στο κούτελο του μπάρμαν, για να σηκώσω τα μάτια και να τον αναζητήσω. Είδα τότε το αναστατωμένο πρόσωπό του κολλημένο στο τζάμι να στάζει από τον ιδρώτα, ενώ η μελωδία του game over γέμιζε την καμπίνα. Ήταν κόκκινος και προσπαθούσε να ανοίξει την πόρτα. Η πόρτα δεν άνοιγε και δεν υπήρχε τρόπος να κατέβουν τα ηλεκτρικά παράθυρα. Μόλις είχα χάσει την τελευταία ζωή μου και είχα εγκλωβιστεί στο αμάξι-φούρνο. Αναρωτήθηκα αν μπορούσε να γίνει χειρότερο. Μπορούσε. Εμφανίστηκε ο φούρναρης με μάτια γουρλωμένα, σαν τρομαγμένου ζώου, κι άρχισε να μου δίνει οδηγίες πώς να κάνω υπομονή και να παίρνω βαθιές ανάσες μέχρι να επιστρέψει ο πατέρας μου με κάποιον κλειδαρά. Αν μπορούσα, θα τον πυροβολούσα ευχαρίστως. Όταν επέστρεψε, είχα χάσει άλλες δέκα ζωές, είχα σκοτώσει τριάντα πελάτες, ζαλιζόμουν και έμοιαζα με αιμοσταγή δολοφόνο που σε λίγο θα έχανε τις αισθήσεις της. Το πρώτο που μου είπε όταν βγήκα από το αυτοκίνητο ήταν ότι τα χρήματα για τις διακοπές είχαν κάνει φτερά και ότι θα περνούσαμε το καλοκαίρι στην πόλη. Καλοκαίρι στην πόλη; Τι πείραζε; Αρκεί να είχα μπαταρίες. Όσο είχα μπαταρίες, είχα ζωές. Και όσο είχα ζωές, είχα σφαίρες. Και όσο είχα σφαίρες, μπορούσα να πυροβολώ ασταμάτητα. Και όσο πυροβολούσα, δεν χρειαζόμουν τίποτε άλλο. Εκείνο το καλοκαίρι πέρασε σφαίρα, ξοδεύοντας χιλιάδες ζωές. Από τα επόμενα είχα παρατήσει πια τα ηλεκτρονικά και μου έμενε μόνο μια ζωή, που κυλούσε βαρετά κοντά στη θάλασσα. Για να περνάει κάπως η ώρα σκεφτόμουν πάντοτε ιστορίες με φόνους. Η Ευτυχία Γιαννάκη είναι συγγραφέας. Το καινούργιο της μυθιστόρημα «Αλκυονίδες Μέρες» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ίκαρος.

ΈΝΑ ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ ΣΤΗΝ ΑΘΉΝΑ Ούρσουλα Φωσκόλου

Τ

α καλοκαίρια στην Αθήνα μοιάζουν μ’ εκείνα τα χρυσόψαρα που κρέμονταν απ’ τις χειρολαβές του λεωφορείου στα Φτηνά Τσιγάρα: ελεύθερα να τριγυρνούν στη διάφανη σακούλα τους, μα με μια νοσταλγία σπαρακτική για θάλασσα. Τα καλοκαίρια στην Αθήνα συμβαίνουν κυρίως τα βράδια ή το ξημέρωμα. Με θέλουν ερωτευμένη, στενοχωρημένη ελαφρά ή έστω μελαγχολική. Να βγαίνω για μια βόλτα τα μεσάνυχτα απ’ το Παγκράτι με το πρόσχημα μιας μπίρας, να φτάνω περπατώντας ως το Μετς κι έπειτα, ανηφορίζοντας την Ηρώδου Αττικού, να επιστρέφω από τη Βασιλίσσης Σοφίας μ’ ένα παγωτό στο χέρι. Θέλουν το δέρμα μου υγρό απ’ τον ιδρώτα, κολλώδες απ’ την έξαψη κι έπειτα, προς το βράδυ, δροσερό, ν’ αποζητάει –αν είμαι τυχερή– ένα ελαφρύ πουλόβερ. Στην παλαιότερη φωτογραφία μου απ’ την καλοκαιρινή Αθήνα, ιδρώνω επάνω σ’ ένα ροζ εξωτικό λουλούδι στον ’80s καναπέ του πατρικού σπιτιού. Αναμαλλιασμένη, ξέπνοη, κοιτώ την κάμερα με απόγνωση, βιώνοντας τον καύσωνα του 1987. Στην αγκαλιά της γιαγιάς Ούρσουλας έκανα τον πρώτο μου βραδινό καλοκαιρινό περίπατο, που μύριζε γιασεμί και νυχτολούλουδο, φρεσκοπλυμένα ρούχα και κατόλ. Σ’ ένα μικρό στενό στο πλάι του Κάραβελ: εκεί όπου ο άνεμος, γλείφοντας τα τοιχώματα του ξενοδοχείου, συναντά τη διπλανή πολυκατοικία, κι αν τύχει να περνάς, έρχεται επάνω σου με ορμή, δροσιστικός και

φρέσκος, σαν βουνίσιος. Με οδηγό αυτή την πρώτη ανάμνηση του αβάσταχτου αθηναϊκού θέρους, γυρνώ, μόλις ζεσταίνει ο καιρός, τους δρόμους. Σπανίως με παρέα, πολύ συχνά με μουσική, πολλές φορές μ’ ένα διήγημα πλεγμένο σαν περικοκλάδα ανάμεσα στα σπλάχνα μου, να ψάχνει τρόπους για ν’ ανθίσει. Και τώρα που το σκέφτομαι, πάντοτε μ’ ένα βάδισμα αλλόκοτο, πότε ταχύ και πότε βασανιστικά αργό, σαν νοσταλγία. Η Αθήνα το καλοκαίρι γίνεται γυάλα που βράζει, κι όλοι εμείς χρυσόψαρα, που κολυμπάμε λησμονώντας διαρκώς αυτό που, σαν πτερύγιο, μας ωθεί: τη θάλασσα ή την επιθυμία για έναν ύπνο ιδρωμένο –μα κυρίως ξέγνοιαστο– στην πρώτη εκείνη αγκαλιά. Η Ούρσουλα Φωσκόλου είναι συγγραφέας. Το πρώτο της βιβλίο «Το Κήτος» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη.

ΔΕΚΑΤΈΣΣΕΡΙΣ ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ Παναγιώτης Κεχαγιάς

Δ

Summer Stories

in the city

εν ξέρω αν όλοι έχουμε μια παρόμοια εμπειρία να διηγηθούμε, η οποία εκ των υστέρων να μοιάζει τόσο απίθανη, που δεν μπορούμε με σιγουριά να πούμε αν συνέβη στ’ αλήθεια ή αν ήταν όνειρο, φαντασίωση ή απόσπασμα από ένα βιβλίο που διαβάζαμε εκείνη την εποχή – δηλαδή το 1996 ή το 1997. Είχα γυρίσει από ένα νησί και έφευγα για κάποιο άλλο, και ήταν πρωί Κυριακής, τριήμερο Δεκαπενταύγουστου, όταν πήρα το τρένο και κατέβηκα στον σταθμό της Ομόνοιας. Αφηρημένος, δεν κατάλαβα ότι ήμουν ο μοναδικός επιβάτης που κατέβηκε και ότι από τις αποβάθρες ανέβηκα τις σκάλες μόνος, και ότι τα γκισέ των εισιτηρίων ήταν όλα κλειστά, και ότι περπατούσα ολομόναχος. Όταν βγήκα στην εκτυφλωτική πλατεία, και άρχισα να περπατάω προς τη Θεμιστοκλέους, μια αίσθηση λεπτή και γρήγορη σαν φίδι, και το ίδιο δροσερή, γλίστρησε μέσα στο μυαλό μου: βρισκόμουν στο κέντρο της Αθήνας και γύρω μου δεν υπήρχε κανείς. Σε παρόμοιες περιπτώσεις συνήθως αρχίζουμε να πατάμε στις μύτες, η πόλη γίνεται το δωμάτιο κάποιου ξένου, κάποιου που κοιμάται ή κάποιου που δεν ξέρουμε αν έχει μόλις πεθάνει. Μια πόλη, και ειδικά η Αθήνα, έχει πολλά παράθυρα, πολλές εισόδους, αμέτρητες εσοχές. Η Πανεπιστημίου ήταν εντελώς άδεια. Στάθηκα στη μέση της λεωφόρου. Τα πεζοδρόμια ήταν έρημα μέχρι εκεί που έφτανε το μάτι, μέχρι την Εθνική Βιβλιοθήκη, την Πρυτανεία, την Ακαδημία. Έψαξα με το βλέμμα κάθε παράθυρο, κάθε είσοδο, κάθε εσοχή, αλλά δεν είδα κανέναν. Διστακτικά, ήσυχα, ξάπλωσα ανάσκελα στη μέση της Πανεπιστημίου, με το βλέμμα να σκαρφαλώνει στο ξεπλυμένο γαλάζιο που έρεε σαν ποτάμι ανάμεσα στις δύο γωνιώδεις όχθες που σχημάτιζαν οι ανισόπεδες οροφές των κτιρίων. Αν ποτέ σας παρουσιαστεί μια παρόμοια ευκαιρία –κάτι που είναι βέβαιο–, μη διστάσετε, γιατί τα κτίρια θα γείρουν από πάνω σας σαν στοργικές γκουβερνάντες, η Πανεπιστημίου θα γίνει ένα ατελείωτο φαρδύ κρεβάτι –όμως ποτέ η Σταδίου, ποτέ η Ακαδημίας–, η Ομόνοια και το Σύνταγμα θα ξεμακρύνουν προς αντίθετες κατευθύνσεις και θα χαθούν. Είμαι της άποψης ότι όλες οι πόλεις αποκαλύπτουν την αληθινή τους φύση όταν τις περπατάς μόνος. Μπορεί όμως αυτή η ανάμνηση να είναι, όπως υποψιάζομαι, μια περασμένη ή μελλοντική ανάμνηση όλων των κατοίκων των Αθηνών. Ίσως όλοι να έχουμε περπατήσει κάποια στιγμή έκθαμβοι στους ηλιόλουστους διαδρόμους του

λαβυρινθώδους Λεκανοπεδίου και να έχουμε ξαπλώσει στη μέση της Πανεπιστημίου. Αν η δική σας σειρά δεν έχει έρθει ακόμη, μην ανησυχείτε. Θα έρθει η ώρα που θα ξαπλώσετε στη λεωφόρο, και μετά, αφού σηκωθείτε, αν έχετε την οποιαδήποτε αμφιβολία, μπείτε στη Θεμιστοκλέους, περνώντας μπροστά από κλειστά παπουτσάδικα, σουβλατζίδικα, καφέ, και το γεωμετρικό παραλήρημα του άδειου κέντρου θα ξεθωριάσει πίσω σας. Πιο πάνω, στα Εξάρχεια, σας υπόσχομαι ότι η πλατεία θα είναι, όπως πάντα, γεμάτη. Ο Παναγιώτης Κεχαγιάς είναι συγγραφέας. Το βιβλίο του «Τελευταία Προειδοποίηση» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αντίποδες.

ΜΕ ΑΝΟΙΓΜΈΝΑ ΤΑ ΣΚΈΛΗ ΣΤΗ ΘΆΛΑΣΣΑ Βαγγέλης Μπέκας

Μ

εγάλωσες στην Πρέβεζα. Από μικρός τα καλοκαίρια όλη μέρα στη θάλασσα παρέα με τα δελφίνια του Αμβρακικού. Θυμάσαι τον ψαροντουφεκά που σε πέρασε για συναγρίδα; Φτηνά

τη γλίτωσες. Όμως πέρασε ο καιρός και είσαι πρώτη χρονιά στην Αθήνα, καλοκαίρι χωρίς άδεια, καλοκαίρι του 2004. Και παίρνει φόρα ο Καραγκούνης με την γκλίτσα και γκοοολ! Ξανά και πάλι. Ο Θεός τρελάθηκε. Κι ύστερα ο Ζαγοράκης σηκώνει το κύπελλο και η Πατησίων μπλοκαρισμένη απ’ τα αυτοκίνητα, κόρνες, ζητωκραυγές, πανζουρλισμός, κι ορμάνε οι τύποι ανάμεσα στους προφυλακτήρες, ακουμπούν τη γαλανόλευκη στην άσφαλτο και προσκυνάνε. Ακόμα δεν ξέρεις ότι οι χρυσαυγίτες μαχαιρώνουν για ψύλλου πήδημα. Περνούν οι μέρες καυτές και συ διαβάζεις ένα βιβλίο του Ιζζό. Πόσο θα ’θελες να είσαι στη Μασσαλία. Μα η Μασσαλία είναι εκτός κάδρου. Έρχονται μυριάδες απ’ όλο τον κόσμο να δουν τους Ολυμπιακούς, που θα διαφημίσουν την Ελλάδα στα πέρατα του κόσμου, λένε στην TV. «Προπαγάνδα ψευδαισθήσεων», ουρλιάζει ο φίλος σου ο ανάρχας, «ξύπνα, είναι παιχνιδάκι των πολυεθνικών». Όμως βλέπεις την τελετή έναρξης του Παπαϊωάννου και μαγεύεσαι. Ένα ζευγάρι χορευτών ερωτοτροπεί στα νερά. Στη μέση του Ολυμπιακού Σταδίου. Και την επομένη σκαρφαλώνεις στον λόφο του Φιλοπάππου να δεις στο βάθος τα πλοία που φεύγουν για το Αιγαίο, να ατενίσεις την Αίγινα. Εκεί που έγραψε ο Καζαντζάκης τον Ζορμπά. Μα εσύ ανοίγεις το βιβλίο του Τάιμπο 2 και διαβάζεις: «Βάλε το διπλό δυάρι, αξιότιμε ποιητή μου. Ένας άντρας με το δικό σου πνευματικό μεγαλείο δεν πάει να ’ναι χέστης». Δεν είσαι ποιητής. Δεν έχεις ξεχωριστό πνευματικό μεγαλείο, αλλά ούτε χέστης είσαι. Είσαι νέος. Αποφασισμένος να γράφεις μυθιστορήματα. Πρώτα ζούμε, μετά γράφουμε, το ’χεις ορκιστεί. Και τώρα, δεκατρία χρόνια μετά, η Αθήνα σφύζει πάλι απ’ όλες τις λαλιές του κόσμου, θυμίζοντας «περασμένα μεγαλεία». Μπορεί να ξεμείναμε από ρευστό, αλλά εκείνη η τελετή έναρξης (το μόνο που αξίζει να θυμάμαι από τους Ολυμπιακούς) θαρρείς με το μαγικό της ραβδάκι μάγεψε την πόλη της Κρίσης και γέννησε θέατρα σε κάθε σοκάκι και Λάνθιμους και μπάντες παντού. Και οι Βερολινέζοι βολτάρουν Μεταξουργείο. Κι εκείνο που δεν κατάφερε η ολυμπιακή φλόγα να φέρει, παρά τα πεταμένα δισ., το έφερε η ανθρωπιά στους πρόσφυγες. Τελικά, οι Έλληνες δεν είναι και τόσο τομάρια, ψιθυρίζουν πια στην Ευρώπη. Το διαισθάνο-

μαι, είναι αλήθεια. Αυτό το καλοκαίρι η Αθήνα μεταμορφώνεται σε μια νουάρ μητρόπολη του κόσμου. Με ανοιγμένα τα σκέλη στη θάλασσα. Ο Βαγγέλης Μπέκας είναι συγγραφέας. Το καινούργιο του μυθιστόρημα «Μαύρο Φυλαχτό» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

ΣΤΟΥΣ 43 ΒΑΘΜΟΎΣ Κυριάκος Γιαλένιος

Τ

α καλοκαίρια στη Θεσσαλονίκη είναι ζόρικα. Κατά γενική ομολογία, αλλά και πιο ειδικά για τύπους σαν εμένα, που νιώθουν πολύ πιο άνετα με τη θερμοκρασία σε μονοψήφια νούμερα και μολυβένιους ουρανούς. Έχει κάτι το βαρύ και αναποφάσιστο το θέρος σ’ αυτή την πόλη. Κυριαρχεί εκείνη η αποπνικτική αίσθηση, από τις πρώτες πρωινές ώρες κιόλας, ότι κυκλοφορείς στον δρόμο με μια ζεστή βρεγμένη πετσέτα κολλημένη πάνω σου. Η πηχτή υγρασία του Θερμαϊκού, καθώς εισχωρεί ύπουλα και μεθοδικά στο κυρίως σώμα της πόλης, σε συνδυασμό με τους θερμούς καταβάτες ανέμους που μπουκάρουν από τις ξερές πεδιάδες του Αξιού, δημιουργούν ένα αβάσταχτο κράμα δύσπνοιας και κατατονίας. Το μακρινό 2007 με βρήκε να ζω σ’ ένα υπέροχο ανακαινισμένο σπίτι του 1933 στο κέντρο. Στο οποίο όμως δεν υπήρχε κλιματιστικό. Ούτε επαρκής φυσικός αερισμός. Κι επίσης, λόγω μιας σειράς επαγγελματικών και προσωπικών υποχρεώσεων, δεν μπορούσα να αποδράσω ούτε ένα Σ/Κ μακριά από το πυρπολημένο άστυ. Απ’ ό,τι φάνηκε εκ των υστέρων, όλα συνωμότησαν στο να μη χάσω το ραντεβού με την ιστορία. Εκεί, γύρω στις 20 Ιουλίου, η θερμοκρασία ξεκίνησε ν’ ανεβαίνει επικίνδυνα. Αναμενόμενο, σκέφτηκα, η εποχή του είναι. Τα πράγματα άρχισαν να ξεφεύγουν όταν πιάσαμε το σαραντάρι. Από κει κι έπειτα και για πέντε μέρες περίπου, έζησα παγιδευμένος σε μια κατάσταση αποχαύνωσης, ασταμάτητης εφίδρωσης και συμπιεσμένης οργής για το στραβό το ριζικό μου. Το αποκορύφωμα ήρθε στις 24-25 του μήνα, όταν τα τσιμέντα της Αριστοτέλους έβραζαν στους 43 βαθμούς κι εγώ προσπαθούσα να ξεγελάσω τη μιζέρια μου με τη συντροφιά ενός ανεμιστήρα. Ένιωθα σαν να ζούσα σε μια φούσκα ατμού από την οποία δεν έβγαινα καμιά στιγμή της ημέρας. Ήταν μια εβδομάδα κόλασης. Οι στατιστικές και οι μελέτες έγραψαν πως ήταν ο θερμότερος μήνας της τελευταίας εικοσαετίας. Οι συνεχιζόμενες νύχτες αϋπνίας μού χάρισαν μια μεγαλοπρεπέστατη σωματική εξάντληση. Αλλά καθώς ο καιρός περνούσε και οι αναμνήσεις καταστάλαζαν μέσα μου, συνειδητοποίησα ότι υπήρξε και κάτι ακόμα, κάτι πίσω απ’ όλο εκείνο το βασανιστικό και ατελεύτητο για τις αισθήσεις μου πενθήμερο. Ήταν οι εικόνες μιας πόλης που πάλευε να προσαρμοστεί σε συνθήκες πρωτόγνωρες: αγόρια και κορίτσια, φορώντας τα απολύτως απαραίτητα, ξενυχτούσαν στα πίσω μπαλκόνια των πολυκατοικιών πίνοντας και γελώντας μέχρι η ατμόσφαιρα να αραιώσει κάπως, ηλικιωμένοι έμεναν μέσα σε τράπεζες για ώρες ώστε να δροσίζονται, τα λεωφορεία άφηναν τις πόρτες λίγο παραπάνω ανοιχτές απ’ όσο συνήθως, ενώ τα μεσημέρια στην έρημη Τσιμισκή, αν κοιτούσες λίγο πιο προσεκτικά, μπορούσες να διακρίνεις τους θυσάνους και τη σκόνη να στροβιλίζονται ανάμεσα στους λιγοστούς διαβάτες. Ο Κυριάκος Γιαλένιος είναι συγγραφέας. Το καινούργιο του μυθιστόρημα «Μόνο τα νεκρά ψάρια ακολουθούν το ρεύμα» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Tι θέλει η αλεπού ανάμεσά μας; Αναζητώντας μήλα για να φτιάξει τον μηλίτη της, η αλεπού μάς προσκαλεί να ανακαλύψουμε το εύρημά της: τον ολοκαίνουριο Μηλοκλέφτη. Το νέο ποτό της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας στην Ελλάδα που έχει ήδη ξετρελάνει όσους το δοκιμάσανε.

Τ

ι θα λέγατε για ένα φυσικό ποτό με απίθανο άρωμα και με μόλις 4,5% περιεκτικότητα σε αλκοόλ; Ο Μηλοκλέφτης, το ολοκαίνουριο ποτό της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, παράγεται από τα πιο ζουμερά, νόστιμα και τραγανά μήλα και η μοναδική του γεύση οφείλεται στη διαδικασία παραγωγής του, κατά την οποία ο χυμός μήλου ζυμώνεται με μαγιά και στη συνέχεια φιλτράρεται για να μας δώσει τον μηλίτη. Αυτή η ιδιαιτερότητα στη συνταγή του δίνει στον Μηλοκλέφτη αυτή την ξεχωριστή γεύση και το χαρακτηριστικό, υπέροχο άρωμά του, που σε συνδυασμό με το διάφανο, καθαρό χρώμα του τον κάνουν απίστευτα ελκυστικό! Την ίδια στιγμή, η χαμηλή του περιεκτικότητα σε αλκοόλ τον αναδεικνύει σε ιδανική συντροφιά που μπορείτε να απολαύσετε παγωμένη από νωρίς το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ. Τώρα, αν θέλετε να πετύχετε την απόλυτη γεύση εσείς και η παρέα σας, δεν έχετε παρά να γεμίσετε το 1/3 του ποτηριού σας με πάγο και στη συνέχεια να προσθέσετε τον Μηλοκλέφτη! Απροσδόκητα ελκυστικός, αντισυμβατικός και πρωτότυπος, ο Μηλοκλέφτης θα αλλάξει την ιδέα του «fun drinking» στην καθημερινότητά σας! Η γλυκιά, απρόσμενα δροσιστική γεύση του νέου αυτού μηλίτη θα σας παρασύρει όλους σε ανατρεπτικές περιπέτειες και εξερευνήσεις. Με οδηγό την πονηρή αλεπού που κυκλοφορεί πλέον ελεύθερα γύρω μας, ανακαλύψτε τον Μηλοκλέφτη στο ποτήρι σας and have fun! #FOLLOWTHEFOX

«Το street party για την αποκάλυψη της αλεπούς-Μηλοκλέφτη που τριγυρνούσε τόσες μέρες ελεύθερη στους δρόμους πραγματοποιήθηκε στις 09/06 στο Τρανζίστορ, με τις μοναδικές μουσικές επιλογές του Εν Λευκώ 87,7. Έτσι, όσοι βρέθηκαν στους δρόμους του Ψυρρή το βράδυ της Παρασκευής δεν μπορεί να μην πρόσεξαν τα εμφανή πλέον ίχνη του Μηλοκλέφτη! Καλεσμένοι στο πάρτι ήταν όλοι οι φίλοι του Τρανζίστορ, το οποίο γιόρταζε τα 7 του χρόνια, καθώς και όλα τα communities της πόλης, με τα happenings που διαδραματίζονταν να δίνουν μια ξεχωριστή διάσταση στη βραδιά: πρώτοι εμφανίστηκαν οι Circus Dayz με juggling και ακροβατικά, καταπίνοντας κυριολεκτικά φωτιές και παίζοντας με τα αγαπημένα… μήλα της αλεπούς μας, ενώ αίσθηση προκάλεσαν οι Bondex couriers, οι οποίοι ακολούθησαν, μεταφέροντας τον παγωμένο Μηλοκλέφτη με τα ποδήλατά τους. Παράλληλα, οι urban act ζωγράφιζαν σε έναν πελώριο καμβά με τον δικό τους δημιουργικό τρόπο τον Μηλοκλέφτη, ενώ οι Dark Side Tattoo δημιουργούσαν μοναδικές συλλεκτικές ετικέτες»! Περισσότερες πληροφορίες στη διεύθυνση www.milokleftis.gr

www.apolafste.ypefthina.eneap.gr

Aπολαύστε υπεύθυνα 15.6.17 – lifo

49

Summer in the city Ο 17χρονος ιστιοπλόος Δημήτρης Παπαδημητρίου, που προπονείται για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μας ξεναγεί στον κόσμο της ιστιοπλοΐας.

50 lifo – 15.6.17

O

17χρονος Δημήτρης Παπαδημητρίου είναι αθλητής ιστιοπλοΐας (laser radial), ασχολείται με το άθλημα από τα 6 του και από το 2009 προπονείται στον Ναυτικό Όμιλο Βουλιαγμένης. «Με πήγαινε ο πατέρας μου στη θάλασσα από μωρό, έτσι κόλλησα» λέει. «Στη συνέχεια με έγραψε σε μαθήματα ιστιοπλοΐας, είχα καλή χημεία με τους προπονητές μου και με έκαναν να την αγαπήσω. Το 2014 βγήκα τρίτος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, το 2015 δεύτερος στο Ευρωπαϊκό και πέρσι πήρα την πρώτη θέση στο Πανευρωπαϊκό και στο Παγκόσμιο μέσα σε δύο εβδομάδες – ήταν το πιο ωραίο καλοκαίρι της ζωής μου. Η ιστιοπλοΐα είναι δύσκολο άθλημα, γιατί έρχεσαι αντιμέτωπος με τη θάλασσα και οι καιρικές συνθήκες μπορεί να ανατραπούν μέσα σε τρία λεπτά. Μπορεί να έρθει μπουρίνι και να μην μπορείς να κάνεις τίποτα. Είναι πολύ τρομακτικό. Ειδικά όταν ήμουν μικρός, φοβόμουν πάρα πολύ. Σιγά-σιγά, η θάλασσα έγινε φίλη μου. Πλέον δεν

τη φοβάμαι καθόλου. Κάθε μέρα ανυπομονώ να έρθει η στιγμή να μπω στο σκάφος. Παρακαλάω να έχει αέρα για να έχει ενδιαφέρον η προπόνηση. Ο πρωταθλητισμός είναι ακόμη μεγαλύτερη πρόκληση, σωματικά και ψυχολογικά. Έχεις αντιπάλους και πρέπει να είσαι ήρεμος και συγκεντρωμένος και από την άλλη πρέπει να χρησιμοποιείς τα νεύρα σου για να σου δίνουν ορμή. Μέσα στη θάλασσα νιώθω ελευθερία και ο μόνος στόχος είναι να πηγαίνω μπροστά. Δεν ξέρω τι θα γινόμουν αν δεν έκανα ιστιοπλοΐα κάθε πρωί. Τα συναισθήματα είναι μοναδικά. Όταν δεν τα πάω καλά, ξέρω ότι την επόμενη φορά θα προσπαθήσω 4 φορές παραπάνω. Είναι λογικό και να βγεις πρώτος αλλά και τελευταίος. Τα πράγματα στην Ελλάδα είναι πολύ δύσκολα σε σχέση με άλλες χώρες. Ευτυχώς, υπάρχουν προπονητές και αθλητές που είναι αξιόλογοι. Η ομοσπονδία βοηθάει μόνο αν έχεις πετύχει κάποια διάκριση. Αλλά για να φτάσεις μέχρι εκεί, πρέπει να δώσεις λεφτά από την τσέπη σου και αν ο μπαμπάς δεν έχει, δεν μπορείς να κάνεις

τίποτα. Φέτος, για πρώτη φορά έχω βοήθεια από χορηγό και υποτροφία από το σχολείο μου. Έχω θυσιάσει πολλές ώρες που θα μπορούσα να είμαι με τους φίλους μου, πολλές βόλτες, διακοπές. Η χαρά όμως είναι τόσο μεγάλη όταν παίρνω μια διάκριση, που δεν με νοιάζει. Πάλι καλά, έχω καλούς φίλους! Το πρόγραμμά μου είναι σταθερό, προπονούμαι και τρώω: ξυπνάω κάθε μέρα πρωί και πηγαίνω για τρέξιμο. Μετά τρώω πρωινό για να μου δώσει ενέργεια: μούσλι και κουάκερ με γιαούρτι ή γάλα, ψωμί με βούτυρο και μέλι και μήλα. Ετοιμάζω την τσάντα μου, τρώω ένα τοστ ή μια μπανάνα, παίρνω το λεωφορείο για να έρθω στη Βουλιαγμένη. Κάνω προπόνηση από τη 1 μέχρι τις 5. Μετά την προπόνηση τρώω ένα τοστ ή μια αραβική με έναν χυμό. Μετά γυρνάω σπίτι, τρώω ό,τι έχει μαγειρέψει η μαμά και πηγαίνω γυμναστήριο. Επιστρέφω στις 10, αράζω μία ώρα στην τηλεόραση, τρώω γιαούρτι με μέλι και καρύδια ή σουβλάκι. Και πέφτω ξερός. Οι επόμενοι στόχοι μου είναι η ολυμπιακή ομάδα και η Ολυμπιάδα του 2020...»

ΜΆΧΗ ΜΕ ΤΗ ΘΆΛΑΣΣΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΙΝΑ ΠΕΤΡΙΔΟΥ ΦΩΤΟ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ

15.6.17 – lifo

51

Summer in the city

Spinner fidget

H «ΧΑΛΑΡΩΤΙΚΉ» ΜΑΝΊΑ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΎ ΓΙΑ ΜΙΚΡΟΎΣ ΚΑΙ ΜΕΓΆΛΟΥΣ

ΑΠΌ TON M. HULOT ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ: ΠΑΡΙΣ ΤΑΒΙΤΙΑΝ

5 ΡΟΖΈ

ΚΡΑΣΙΆ ΠΟΥ ΘΑ ΠΊΝΟΥΝ ΌΛΟΙ ΑΥΤΌ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΊΡΙ

LA VIE EN ROSE 2016 Το Κτήμα Παλυβού λάνσαρε ένα καινούργιο ροζέ κρασί από την ποικιλία Μοσχοφίλερο, με τη νέα γενιά στο τιμόνι να βάζει τη δική της πινελιά φρεσκάδας. Με την πρώτη γουλιά θα διαπιστώσεις αρώματα τριαντάφυλλου, φρούτων εξωτικών, νότες ροδόνερου και νύξεις από γλυκά κουταλιού.

THEMA ROSÉ - ΚΤΉΜΑ ΠΑΥΛΊΔΗ 2016 Λαμπερό ρόδινο κρασί από την ισπανική ποικιλία Tempranillo, με εκφραστικά αρώματα άγριου βατόμουρου και φράουλας. Τριαντάφυλλο και αρώματα καραμέλας βουτύρου σε ένα φίνο κρασί με καλή ισορροπία και μακρά επίγευση ώριμων φρούτων.

Rosé 52 lifo – 15.6.17

ROSÉ ΞΙΝΌΜΑΥΡΟ - ΚΤΉΜΑ ΑΡΒΑΝΙΤΊΔΗ 2016 Τα ντελικάτα αρώματα φράουλας και φραγκοστάφυλου μαζί με μια αίσθηση φρεσκάδας που θυμίζει ξύσμα λεμονιού συναρπάζουν τη μύτη. Στόμα δροσιστικό και τραγανό, με παιχνιδιάρικη οξύτητα. Διαθέτει όγκο και προσωπικότητα ενός μοντέρνου ροζέ. Ένα new age Ξινόμαυρο που συνοδεύει ιδανικά τα ορεκτικά.

Δεν είναι καινούργια εφεύρεση: το fidget spinner εμφανίστηκε στα ’90s ως χαλαρωτικό παιχνίδι (υποτίθεται ότι βοηθάει στην υπερκινητικότητα και ανακουφίζει από το στρες), αλλά το μεγάλο «μπαμ» έγινε πριν από μερικούς μήνες, εκτοξεύοντάς το στην κορυφή των προτιμήσεων των παιδιών σε κάθε γωνιά της Γης. Αυτήν τη στιγμή, τα 49 στα 50 πιο καλοπουλημένα παιχνίδια στο amazon είναι σπίνερ – από απλά, φτηνά των 4-5 ευρώ, μέχρι περίτεχνα και τρομακτικά των 100. Και δεν πουλάνε μόνο σε πιτσιρικάδες. Είναι μια λόξα που διαδίδεται με μορφή ιού, σαρώνει στο YouTube (τα βίντεο με τα κόλπα που μπορείς να κάνεις με ένα ή πιο πολλά σπίνερ έχουν εκατομμύρια views), γίνεται θέμα στα δελτία ειδήσεων, αντικείμενο συλλογής, αναγκάζει ολόκληρα εργοστάσια στην Κίνα να σταματήσουν να φτιάχνουν κινητά τηλέφωνα και τα αξεσουάρ τους και να μετατραπούν σε κατασκευαστές σπίνερ για να ικανοποιήσουν την παγκόσμια ζήτηση. Είναι τόσο μεγάλη η τρέλα, που πολλά σχολεία έχουν απαγορεύσει τη χρήση του, τουλάχιστον την ώρα του μαθήματος, γιατί η τάξη μετατρέπεται σε έναν διαγωνισμό σπίνερ, με όσους μαθητές το ξέρουν καλά να δείχνουν τις ικανότητές τους και τους υπόλοιπους να προσπαθούν να τους μιμηθούν. Η μικρή «συσκευή» με το ακίνητο κεντρικό στέλεχος γύρω από το οποίο περιστρέφεται μια τριπλή έλικα είναι εθιστική, εύκολη στη χρήση, φτηνή και μια μανία που θα θυμίζει για πάντα το φετινό καλοκαίρι, όπως παλιότερα το φρίσμπι, ο κύβος του Ρούμπικ ή οι… χλαπάτσες.

ΚΤΉΜΑ ΘΕΌΠΕΤΡΑ EDENIA ΡΟΖΈ 2013

SANTO SPARKLING ROSÉ DEMISEC

Ο μοναδικός στην Ελλάδα vintage αφρώδης ροζέ οίνος από την ποικιλία Λημνιώνα, από βιολογικής γεωργίας σταφύλια στα Μετέωρα. Στο ποτήρι έχει ρουμπινί χρώμα. Κεράσια, σμέουρα, βότανα και γλυκά μπαχαρικά κυριαρχούν στην παλέτα της μύτης. Ζωηρό στο στόμα, με τις φυσαλίδες να δίνουν άλλη υπόσταση σε αυτό το ωραίο ροζέ.

Eίναι το πρώτο ροζέ αφρώδες από παραγωγό της Σαντορίνης, από τις ποικιλίες Μαντηλαριά (50%) και Ασύρτικο (50%). Χρώμα απαλό με ιώδεις ανταύγειες και κομψές, απαλές φυσαλίδες. Γοητευτική μύτη με νότες κερασιού και μικρών κόκκινων φρούτων. Φρεσκάδα στο στόμα και ευχάριστη κερασένια γεύση με διάρκεια. Είναι η δεύτερη πρωτιά της Santo Wines μετά το αφρώδες από Ασύρτικο.

ΑΠΌ TH ΝΙΚΗ ΜΗΤΑΡΕΑ

Pretty Little Bastards Ένας συνδυασμός barber shop και κομμωτηρίου έξω απ’ τις νόρμες.

Τ

ην εποχή που τα barber shops «ξεφυτρώνουν» το ένα μετά το άλλο και θεωρούνται αποκλειστικά αντρική υπόθεση, με τα κομμωτήρια αντίστοιχα να απευθύνονται κυρίως σε γυναίκες, το Pretty Little Bastards στο Κολωνάκι κάνει τη «χρυσή» τομή. Ούτε μόνο barber shop ούτε και κλασικό κομμωτήριο αλλά κάτι που συνδυάζει και τα δύο και απευθύνεται σε κάθε άντρα και γυναίκα που δίνουν σημασία στην εικόνα και την περιποίηση των μαλλιών τους. Στον cosy χώρο του, που φέρει την υπογραφή του Γιώργου Δρακίδη του George Drakidis Designs, μπλέκονται αρμονικά ρετρό και industrial στοιχεία, ενώ μια ξεχωριστή πινελιά δίνουν το ξύλινο ποδοσφαιράκι, το φλιπεράκι και τα βελάκια, με τα οποία μπορείς να παίξεις. Η ομάδα του Pretty Little Bastards, με επικεφαλής την Κωνσταντία, η οποία επιμελείται προσωπικά κάθε κούρεμα, ξύρισμα και χτένισμα, έχει να προτείνει ιδέες για κάθε αντρικό και γυναικείο κεφάλι, τις τελευταίες τάσεις αλλά και κλασικά κουρέματα και χτενίσματα που αναδεικνύουν κάθε πρόσωπο. Εδώ ο κάθε πελάτης εξυπηρετείται κατ’ αποκλειστικότητα, αφού υπάρχουν μόλις δύο θέσεις κουρέματος σε έναν χώρο πάνω από 80 τετραγωνικά και θα πρέπει να σημειώσουμε ότι εκείνοι που έχουν κάρτα μέλους απολαμβάνουν έκπτωση 20%.

EXTRA TIP 1: Το κρυμμένο κηπάκι στην πίσω αυλή προσφέρεται για χαλαρό καφεδάκι τις ζεστές ημέρες του καλοκαιριού.

EXTRA TIP 2: Μπορείς να κλείσεις ραντεβού και μέσω του site.

Μαντζάρου 4, Κολωνάκι, 213 0428932, e-mail: info@prettylittlebastards.gr www.prettylittlebastards.gr, www.facebook.com/prettylittlebastards, Instagram: Prettylittlebastards

15.6.17 – lifo

53

Summer in the city

5 ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΤΑ

ΜΑΣ ΈΡΓΑ ΤΗΣ

Κ

Lois Weinberger Debris © Mathias Voelzke

documenta 14 ΑΠΌ ΤΟΝ ΓΙΆΝΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΊΔΗ

➽ Η μεγάλη διοργάνωση σύγχρονης τέχνης που έχει καταλάβει τα μεγαλύτερα μουσεία της πόλης μας συνεχίζει να προκαλεί το ενδιαφέρον του κοινού.

54 lifo – 15.6.17

Η μαρμάρινη σκηνή της Rebecca Belmore (γ. 1960, Καναδάς) στον λόφο του Φιλοπάππου με θέα την Ακρόπολη. Το πιο «έργο για όλη την οικογένεια» ολόκληρης της documenta 14 έχει να κάνει με την καθήλωση του οδυνηρού στο διηνεκές. Και όμως, καταφέρνει να είναι το πιο «έργο για όλη την οικογένεια». Αυτό συνιστά άθλο, καθότι οι οικογένειες προτιμούν happy end. Πέραν τούτου, είναι ένα από τα ελάχιστα έργα (όχι μόνο αυτής της έκθεσης αλλά και ευρύτερα) που δεν χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το προσφυγικό, παρά εστιάζουν σε δύο φρικώδεις μονιμότητές του: α) εκείνη του αφόρητου προσωρινού και β) εκείνη της διαπολιτισμικής τάφρου, όπου λιμνάζει η αμηχανία. Στο Μουσείο Μπενάκη το κατακόκκινο βιβλίο του Κωνσταντίνου Χατζηνικολάου (γ. 1974, Αθήνα), στο οποίο το γύρισμα της κάθε σελίδας γίνεται σημείο στίξης που κόβει την ανάσα. Επίσης, αναποδογυρίζει μια αόρατη κλεψύδρα λύπης, για να ξεκινήσει και πάλι η αντίστροφη χρονομέτρησή της ως το χείλος του γκρεμού. Κοντά στο βιβλίο προβάλλεται ένα κινηματογραφικό υλικό από μπανάλ πλάνα συνοικιακών πεζοδρομίων στην περιοχή του Γκύζη, κάπως υπερφωτισμένα, σαν από τη λήθη που ξυρίζει την κρούστα των υπαρκτών μορφών για να φανεί καλύτερα το τραύμα. Στο ΕΜΣΤ τα γλυπτά του Dan Peterman (γ.

1960, Μινεάπολις, Μινεσότα), των οποίων οι ξαφνικές και αστάθμητες μεταλλικές λάμψεις αναπηδούν υγρές σαν βλέμματα θυμού και θερμές σαν φλόγες διαφωνίας με το πεπρωμένο, το οποίο, όμως, στο τέλος θα υπερισχύσει. Στο ΕΜΣΤ το «Πεδίο Χαλασμάτων» του Lois Weinberger (γ. 1947, Αυστρία) είναι το έργο που δεν αφήνει κανέναν ατάραχο. Το δραστικότερο διαλυτικό φλέγματος σε όλη την documenta 14. Πρόκειται για ένα ρεσιτάλ μεθοδικής ανοικείωσης με το παρελθόν. Και αυτή μάλλον προτείνεται ως η σωστή διαδικασία για να επιτευχθεί ένας οριστικός ενταφιασμός του. Ωστόσο, πριν από αυτόν, παράλληλος στόχος είναι ο καλός αερισμός των αδύτων του εγκλήματος, με την ελπίδα ότι κάτι ίσως ανθίσει μετά από αυτό.

Rebecca Belmore © Fanis Vlastaras

➽

➽

➽

Dan Peterman © Stathis Mamalakis

λείνεις τα μάτια και παρελαύνουν «εργάρες». Αρχικά είκοσι. Μετά τις πιέζεις, μέχρι να αποχωρήσουν οι μισές. Φτάνεις λοιπόν σε μια δεκάδα. Το πέρασμα όμως στην τελική πεντάδα γίνεται με πληγωμένη ψυχολογία Κλυταιμνήστρας που πρέπει να στείλει πέντε Ιφιγένειες στην Αυλίδα. Και αυτές θα ήταν: οι βιτρίνες της Μπιάφρας του Olu Oguibe, η ταινία του Douglas Gordon,τα κολάζ της Elisabeth Wild, το γλυπτό της Nairy Baghramian και το «ηχητικό γκράφιτι» από ήχους βατράχων που κοάζουν του Benjamin Patterson. Στο τέλος, όμως, διαπιστώνεις ότι τα πέντε έργα που σου μένουν έχουν εκείνη την επιπλέον ικανότητα να «διογκώνουν το παρόν, για να κυριαρχήσουν στη μνήμη», όπως θα έλεγε ο ποιητής William Butler Yeats (σε εξωφρενικά ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά). Έχουν τη δύναμη της στιγμής που εκπλήσσει, επειδή κάτι μπροστά σου υπερβαίνει τις προσδοκίες σου από αυτό. Χωρίς άλλα λόγια, λοιπόν, αυτά τα πέντε έργα είναι τα εξής: Όλα μαζί ως ένα ανσάμπλ, αλλά και καθένα μόνο του, τα έργα της Lala Rukh (γ. 1948, Πακιστάν). Στην κλίμακα της φωτογραφίας μοιάζουν ανύπαρκτα, τόσο μικρά και τόσο φίνα σε σύγκριση με την αδρότητα των τούβλινων τοίχων στο Ωδείο. Και όμως, από κοντά είναι τόσο ανελέητα ρυθμικά, τόσο βελούδινα και ζωντανά, τόσο χαρούμενα και σοβαρά, που είναι αδύνατο να μη σε αιχμαλωτίσουν. Κάτι αναδύεται μαγικά, σαν το χαρτί να είχε ψυχή κι αυτή να αφηνόταν να αναπαυτεί στην επιφάνειά του, καταλαμβάνοντας έναν χώρο ιδεατό, που πάλλεται μεταξύ μικρόκοσμου και γιγαντόκοσμου. Επιπλέον, τα έργα της Lala Rukh είναι ένα αντικλείδι που ξεκλειδώνει τη σχέση σχεδίων - μουσικής. Φανερώνουν το παιχνίδι που σε μεταφέρει μαγικά από τη ζωγραφισμένη γραμμή σε μια ηχητική εικόνα. Αλλά και με αντίθετη φορά, ελευθερώνουν το μυστικό πέρασμα από τον μουσικό ρυθμό σε μια γραφή θελκτική, η οποία υπερβαίνει τον ρόλο της ως καλλιγραφίας και ηχεί με λαμπρότητα, σαν παρτιτούρα.

➽

www.documenta14.de Μέχρι τις 16/7/17

Book lovers in the city

15.6.17 – lifo

55

Book lovers in the city

Κυκλοφόρησαν ήδη, ή ετοιμάζονται, εκδόσεις που θα σας κρατήσουν μακριά από τα social media και κοντά στον φανταστικό κόσμο των συγγραφέων αυτό το καλοκαίρι.

56 lifo – 15.6.17

Ο

καιρός μπορεί να μην ακολουθεί τις καλοκαιρινές προσταγές, αλλά το κάνουν οι εκδότες: χαρμόσυνα τα νέα της επιστροφής της Ζυράννας Ζατέλη με νέο τίτλο. Αρκεί να περιμένουμε μέχρι τον Ιούλιο για να ανακαλύψουμε τι ακριβώς κρύβει η γνωστή συγγραφέας στο λογοτεχνικό εργαστήρι της και να φιλοξενηθούμε για λίγο στις μαγικές ατραπούς που οδηγούν στο «ζατέλειο» ατμοσφαιρικό σύμπαν μέσα από τα Τετράδια Ονείρων που αναμένεται να κυκλοφορήσουν από τις εκδόσεις Καστανιώτη έναν χρόνο σχεδόν πριν από την κυκλοφορία του πολυαναμενόμενου γ’ μέρους της τριλογίας Με το παράξενο όνομα Ραμάνθις Ερέβους που θα έχει τον τίτλο Ορατή σαν αόρατη (εννοείται πως και αυτό, όπως όλα τα βιβλία της Ζατέλη, υπακούν στον μαγικό αριθμό 7, έναν απαραίτητο κύκλο ο οποίος οφείλει να συμπληρωθεί για την επόμενη έκδοση). Μια άλλη σπουδαία γυναίκα, από άλλη εποχή όμως, έρχεται να προστεθεί στον κύκλο των μεγάλων ονομάτων, η επιβλητική συγγραφέας του Μετρόπολις, Τέα Γκαμπριέλε φον Χάρμπου. Καθώς μαθαίνουμε, το βιβλίο, στο οποίο βασίστηκε η περίφημη, ομώνυμη ταινία του Φριτς Λανγκ, το χαρακτηριστικότερο δείγμα του γερμανικού εξπρεσιονισμού, συμπεριλαμβάνεται στις νέες εκδόσεις του καλοκαιριού (από την Αλεξάνδρεια, σε μετάφραση Δημήτρη Αρβανίτη). Ένας αξιομνημόνευτος τίτλος σε δύο εκδοχές, για την ακρίβεια σε διαφορετικές μεταφράσεις από διαφορετικούς οίκους, είναι από τις ευχάριστες θερινές εκπλήξεις: το αριστούργημα του Αντρέι Μπιέλυ, Πετρούπολη, το οποίο εξύμνησε ο Ναμπόκοφ ως ένα εξέχον δείγμα του ρωσικού μοντερνισμού, θα εκδοθεί αυτές

τις μέρες από τους Αντίποδες σε μετάφραση Ελένης Μπακοπούλου αλλά και από την Κίχλη σε μετάφραση Σταυρούλας Αργυροπούλου και επίμετρο Αλεξάνδρας Ιωαννίδου. Παραμένοντας στη Ρωσία, αλλά με άλλο τρόπο, ο τίτλος Οι Κόκκινοι παραπέμπει άμεσα στο όνομα του Λένιν αλλά και στις κόκκινες ψευδαισθήσεις που γαλούχησαν γενιές και γενιές, αφού, όπως λέει και σε απόσπασμα του βιβλίο του ο Καρλ Αντερόλντ: «Η πολιτική μάς κρατούσε σε εγρήγορση, μας έδινε την επιθυμία να γίνουμε σπουδαιότεροι, μας προστάτευε ενάντια στον κυνισμό όπως και απέναντι σε κάθε πικρία» – ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα που μπορεί να διαβαστεί και ως γλυκόπικρη παρωδία για μια εποχή που δεν υπάρχει πια (εκδόσεις Στερέωμα, σε μετάφραση Κώστα Κατσουλάρη). Στο αντίπαλο ακριβώς δέος, αυτό της Αμερικής, συναντάμε την εμβληματική μορφή του Αβραάμ Λίνκολν, από την οποία εμπνέεται ο μάστορας της μικρής φόρμας Τζορτζ Σόντερς για να μιλήσει για τους οικογενειακούς δεσμούς και την απώλεια στο μυθιστόρημα Λήθη και Λίνκολν που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις (από τις εκδόσεις Ίκαρος, σε μετάφραση Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη). Από τον κύκλο των σπουδαίων προσωπικοτήτων που θα συνοδεύσουν τα καλοκαιρινά διαβάσματα δεν θα μπορούσε να λείπει, φυσικά, ούτε ο Τζον Κέινς, ο οποίος τολμάει να αποκαλύψει τα παρασκήνια των κρισιμότερων διπλωματικών διαπραγματεύσεων στις οποίες έλαβε μέρος αλλά και την ομοφυλοφιλική του ταυτότητα στις αυτοβιογραφικές Δύο αναμνήσεις: Δρ. Μέλχιορ, ένας ηττημένος εχθρός και στο Τα νεανικά μου πιστεύω - Από το Μπλούμσμπερυ στο Παρίσι, το οποίο αναμένε-

ται από Άγρα σε μετάφραση Σπύρου Γιανναρά. Φιντέλ Κάστρο θα κυκλοφορήσουν οι εκδόσεις Τόπος, συγκεκριμένα ανέκδοτα κείμενά του με τον τίτλο Ο Φιδέλ Κάστρο για τον Αλιέντε, σε μετάφραση Χρυσάνθης Παρτσανάκη και επιμέλεια-πρόλογο και σχόλια του Δημήτρη Καλτσιώνη. Νέο, πάντα επαναστατικό και άκρως δυνατό Καρύλ Φερέ περιμένουμε από την Άγρα με τον τίτλο Κόνδωρ, σε μετάφραση Αργυρώς Μακάρωφ, ενώ από τον ίδιο οίκο θα εκδοθεί άλλη μια συναρπαστική Πατρίτσια Χάισμιθ, η Κραυγή της κουκουβάγιας, με την υπογραφή του Ανδρέα Αποστολίδη στη μετάφραση. Χάισμιθ περιμένουμε και από τις εκδόσεις Μίνωα, την αιματοβαμμένη Καταδίωξη στη Βενετία, την οποία ενέπνευσε η διαμονή της στην Ιταλία (η απόδοση στα ελληνικά είναι του Βασίλη Πουλάκου).

ΛΟΓΟΤΕΧΝΊΑ Πολλοί λένε ότι το καλύτερο βιβλίο του Γιώργου Σκαμπαρδώνη είναι το άρτι εκδοθέν Ντεπό με διηγήματα που κάνουν τη διαφορά (Πατάκης), ενώ συζήτηση αναμένεται να προκαλέσει και ο Γιάννης Μακριδάκης και το Όλα για καλό (Εστία). Το Πάπλωμα είναι το νέο μυθιστόρημα του Φίλιππου Δρακονταειδή που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Γαβριηλίδης και το αίμα τους πίσω φαίνεται να παίρνουν και οι γυναίκες: τις καλύτερες εντυπώσεις έχει προλάβει ήδη να αφήσει το Λιθόστρατο της Μαρίας Τσιμά –η πρώτη, ουσιαστικά, εμφάνιση των εκδόσεων Στερέωμα στον χώρο της ελληνικής πεζογραφίας–, ενώ νέο βιβλίο μόλις κυκλοφόρησε και η Βίκυ Τσελεπίδου με τον τίτλο Αλεπού, αλεπού, τι ώρα είναι; (Νεφέλη). Το Βραβείο του

ΕΠΙΛΟΓΉ: ΤΊΝΑ ΜΑΝΔΗΛΑΡΆ

ΕΝΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΓΕΜΑΤΟ ΚΑΛΑ ΒΙΒΛΙΑ

15.6.17 – lifo

57

Book lovers in the city

Αναγνώστη μάς δίνει αφορμή να ξαναθυμηθούμε την Καρολίνα Μέρμηγκα και τον Έλληνα γιατρό της, τη διασκευασμένη, συναρπαστική ιστορία του παππού της, που επανέρχεται στο προσκήνιο ως ένα από τα απαραίτητα καλοκαιρινά αναγνώσματα (Μελάνι). Επειδή όμως το φετινό καλοκαίρι δείχνει να είναι αμερικανική υπόθεση, πολλές είναι οι λογοτεχνικές αφίξεις από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού: ελπίζουμε να δούμε σύντομα τον Χλωμό Βασιλιά του Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας σε μετάφραση Γιώργου Κυριαζή από τις εκδόσεις Κέδρος, ένα έργο που δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί από τον αδικοχαμένο αυτόχειρα. Από τις ίδιες εκδόσεις περιμένουμε Τζόναθαν Σάφραν Φόερ και το πολυσυζητημένο, απρόσμενο και «διαβαστερό» Είμαι Εδώ, πάντα με ισχυρές αυτοβιογραφικές δόσεις, σε μετάφραση Μυρσίνης Γκανά, αλλά και επανέκδοση του Εξαιρετικά δυνατά και απίστευτα κοντά (μτφρ. Ελένη Ηλιοπούλου - επίμετρο Μαριλένα Αστραπέλλου). Οι αδυναμίες, όμως, δεν κρύβονται και ο μεγάλος Ντον ΝτεΛίλλο είναι μία από αυτές: στα αναμενόμενα μεγάλα hits συμπεριλαμβάνεται φυσικά και το Ζέρο Κ από τις εκδόσεις της Εστίας σε μετάφραση Λαμπρινής Κουζέλη. Τσαρλς Μπουκόβσκι και πάλι από το Μεταίχμιο με νέο τίτλο. Το Χόλιγουντ είναι το αυτοβιογραφικό κείμενό του για τη συγγραφή του σεναρίου της ταινίας Μπαρφλάι, σε μετάφραση Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη. Πολλοί επιμένουν πως πρέπει οπωσδήποτε να διαβαστεί το βιβλίο του πρωτοεμφανιζόμενου Πίνο Κόριας με την ιστορία του Όσκαρ Μαρτέλο, του αδίστακτου μεγιστάνα που αποπειράται να κατακτήσει την Αιώνια Πόλη (σε μετάφραση Άννας Παπασταύρου, από τις εκδόσεις Κριτική). Γλυκό Τραγούδι λέγεται το βιβλίο της Λέιλα Σλιμάνι που έτυχε της ύψιστης για τους Γάλλους διάκρισης με το Βραβείο Γκονκούρ, ένα γοητευτικά σκληρό βιβλίο για την ιστορία ενός ζευγαριού που νόμιζε ότι είχε βρει την ιδανική νταντά, μια εντύπωση διαμετρικά αντίθετη με την πραγματικότητα (Ψυχογιός). Το Τραπέζι της Γάτας του γνωστού από τον Άγγλο Ασθενή Μάικλ Οντάατζε αποδίδει στα ελληνικά η Κατερίνα Σχινά και θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, ενώ η Θεία Τούλα του Μιγκέλ ντε Ουναμούνο θα ανατυπωθεί από τον Gutenberg (μτφρ.

58 lifo – 15.6.17

Κων/νος Παλαιολόγος). Ένα βιβλίο, ωστόσο, που θυμίζει γιατί η Ιαπωνία είναι χώρα με σπουδαίους λογοτέχνες, όπως ο νομπελίστας Γιασουνάρι Καβαμπάτα με τις υπέροχες περιγραφές της φύσης, τη γιαπωνέζικη απλότητα και την απαράμιλλη ευαισθησία, είναι το Κιότο που επανακυκλοφορεί από τον Καστανιώτη σε μετάφραση Πόλλας Βλάχου-Ζαχοπούλου. Πολύτιμα αποσπάσματα του Κάφκα, συνολικά 366, κυκλοφορούν οι εκδόσεις Bibliotheque με τον τίτλο Σήμερα πάλι ωραία ημέρα (μτφρ. Αλέξανδρος Κυπριώτης). Όσοι αγαπάμε (αγαπάτε) τον Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες μπορούμε να τον βρούμε στις εκδόσεις Μεταίχμιο με τις ακριβείς μεταφράσεις της Κλεοπάτρας Ελαιοτριβιάρη, γιατί « Έτσι είναι η ζωή. Η ζωή είναι πιο περίπλοκη από τη λογοτεχνία, αλλά και λιγότερο έντονη. Η λογοτεχνία πρέπει να προχωράει με υπερβολική ταχύτητα για να διατηρεί την ένταση. Αλλιώς θα ήταν ένα νυσταλέο και βαρετό ταξίδι. Διαλέγεις τα κομμάτια, γράφεις και προσπαθείς να μην είσαι βαρετός. Τελικά, ο μόνος οδηγός που έχω είναι το ένστικτο. Λίγο ένστικτο. Κι αυτό είναι πολύ λίγο». (απόσπασμα από το Ο έρωτας νοστάλγησε την Κούβα.)

ΔΟΚΊΜΙΑ Ένας νέος εκδοτικός οίκος κάνει την εμφάνισή του με σημαίνοντες θεωρητικούς τίτλους, που μπορούν όμως να διαβαστούν απ’ όλους: οι νεοσύστατες εκδόσεις Δώμα μάς προτείνουν να αλλάξουμε γραμμή πλεύσης, ανατρέχοντας σε κλασικά κείμενα, όπως η Ελευθερία του Επίκουρου, με τον Σενέκα και τον Γάιο Μουσώνιο Ρούφο να αποδεικνύονται οι ιδανικότεροι νοεροί συνομιλητές μας στην προσπάθειά μας να δούμε τη ζωή αλλιώς. Οι εκδόσεις Πλέθρον μάς ξαναδίνουν την αφορμή να θυμηθούμε την αξεπέραστη Αρχαιολογία της Γνώσης του Μισέλ Φουκώ (στη μετάφραση του Κωστή Παπαγιώργη) και οι εκδόσεις Αιώρα κυκλοφορούν την Ιστορία των λαών της Ευρώπης του Γουίλιαμ Πελτζ μέσα από σκοτεινές αφηγήσεις και ιστορίες που οι επιστήμονες θα ήθελαν να μείνουν στην αφάνεια. Μια άλλη, πιο ζοφερή στιγμή της Ευρώπης μάς θυμίζει η Έκκληση προς Ευρωπαίους του Στέφαν Τσβάιχ (σε μετάφραση Σώτης Τριανταφύλλου, εκδόσεις Μελάνι), ο οποίος οραματιζόταν

μια ενωμένη ήπειρο, χωρίς εθνικισμούς και αντιπαλότητες. Ουτοπική, σίγουρα, ενατένιση που αξίζει να επανέλθει στο προσκήνιο, γιατί οι ουτοπίες υπάρχουν πάντα, όπως εξαγγέλλει και το άκρως ενδιαφέρον βιβλίο του Ρούτγκερ Μπρέγκμαν, Ουτοπία για Ρεαλιστές (από τις εκδόσεις Ψυχογιός, σε μετάφραση Ανδρέα Σοκοδήμου).

Η ΠΟΊΗΣΗ ΕΜΠΝΈΕΙ Η πιο μεστή και άκρως υπαρξιακή ποιητική συλλογή του εξαιρετικού Γιάννη Στίγκα μόλις κυκλοφόρησε από τη Μικρή Άρκτο με τον τίτλο Εξυπερύ σημαίνει χάνομαι, ενώ οι στίχοι του Zbigniew Herbert μας εισάγουν στο σύμπαν ενός Άτλαντα της ποίησης με αδαμάντινο ηθικό λόγο, όπως είχε περιγράψει τον περήφανο Πολωνό ποιητή ο Heaney: η συλλογή με τα ποιήματα του Zbigniew Herbert, Τιμές στον μικρό θεό της ειρωνείας μεταφράστηκαν στα ελληνικά από τον Χάρη Βλαβιανό (εκδόσεις Πατάκη). Αυτοβιογραφικές, σπαρακτικές ομολογίες από την Άννα Αχμάτοβα θα βρει κανείς στο Φως του προβολέα από το Ροδακιό, σε απόδοση στα ελληνικά της Ασπασίας Λαμπρινίδου. Επειδή όμως ένας ποιητής όπως ο Σαίξπηρ πάντα εμπνέει διαφορετικές μεταφορικές ιστορίες, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει το Hogarth Shakespeare Project που μας συστήνει το Μεταίχμιο, στο οποίο πολλοί γνωστοί συγγραφείς καταθέτουν τη δική τους σαιξπηρική εκδοχή: τελευταίος τίτλος που κυκλοφορεί στο πλαίσιο αυτής της σειράς στα ελληνικά είναι το Παιδί της Τρικυμίας, σε απόδοση Τρισεύγενης Παπαϊωάννου. Χαράς ευαγγέλια για την επανέκδοση του μοντερνιστικού Έξι νύχτες στην Ακρόπολη του Γιώργου Σεφέρη από τον Ίκαρο, ενώ ο ίδιος εκδοτικός οίκος θα επανεκδώσει τα Ποιήματα με ζωγραφιές σε μικρά παιδιά του νομπελίστα ποιητή. Ως γνωστόν, εκτός από τον Σεφέρη, άλλος ένας Έλληνας ποιητής έχει μεταφραστεί σε διάφορες γλώσσες, ο Καβάφης. Η αξιομνημόνευτη ιταλική απόδοση των ποιημάτων του από τον ελληνιστή Μαουρίτσιο ντε Ρόζα θα κυκλοφορήσει σε δίγλωσση έκδοση από την Αιώρα, γιατί πάντα στην τέχνη της ποιήσεως προστρέχουμε, που «κάπως ξέρει από φάρμακα, νάρκης του άλγους δοκιμές, εν Φαντασία και Λόγω».

15.6.17 – lifo

59

Book lovers

ΚΑΥΤΟ ΜΕΛΑΝΙ

in the city

ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΡΙΑ ΔΡΟΥΚΟΠΟΥΛΟΥ

5

THOMAS W. GALLANT

Νεότερη Ελλάδα 2

1

TOBIAS WOLFF

Η χαρά του πολεμιστή και άλλα διηγήματα 1 4

5

3

Μτφρ.: Τάσος Αναστασίου, Γιάννης Παλαβός Εκδόσεις Ίκαρος Σελ.: 192

Η ανθολογία συγκεντρώνει δέκα από τα αρτιότερα διηγήματα του κορυφαίου Αμερικανού διηγηματογράφου Τομπάιας Γουλφ. Επιλεγμένα από το σύνολο του έργου του, τα κείμενα συνθέτουν ένα γοητευτικό πανόραμα της καθημερινότητας, με τις μικρές χαρές και λύπες της, γεμάτο χιούμορ, ευαισθησία και συγκρατημένη μελαγχολία.

2

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΕΦΑΝΑΚΗΣ

Ευτυχισμένες οικογένειες 6

7

Εκδόσεις Μεταίχμιο Σελ.: 416

«Οι ευτυχισμένες οικογένειες δεν έχουν μυστικά, αλλιώς δεν είναι ευτυχισμένες». Αυτό ισχυρίζεται ο Άγης ΔημητριάδηςΣέραρντ, αν και ζει δύο ζωές. Στο μεταξύ, η οικογένειά του, από τις επιφανέστερες της Αθήνας, περνά δύσκολες ώρες, καθώς ο Ρόμπερτ Σέραρντ, ιδρυτής του ομώνυμου πολυτελούς ξενοδοχείου, βρίσκεται στο στόχαστρο νεαρού φοιτητή που απειλεί να αμαυρώσει τη μνήμη του.

3

JOSHUA RUBENSTEIN

Οι τελευταίες ημέρες του Στάλιν 8

Μτφρ.: Μιχάλης Μακρόπουλος Εκδόσεις Ψυχογιός Σελ.: 360

Η συγκλονιστική αφήγηση του Τζόσουα Ρούμπενσταϊν μας μεταφέρει πίσω στο δεύτερο μισό του 1952, όταν κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει το τέλος του δολοφονικού καθεστώτος του Ιωσήφ Στάλιν. Ο συγγραφέας ρίχνει νέο φως σε γνωστά και άγνωστα γεγονότα εκείνης της δραματικής περιόδου.

10

4

9

ΛΕΓΚΩ ΜΙΧΑΛΟΠΟΥΛΟΥ

Kατ’ Οίκον Εκδόσεις Φερενίκη Σελ.: 512

13

11

60 lifo – 15.6.17

12

Ένα θαύμα έρχεται να ανατρέψει την καθημερινότητα των ενοίκων, των εργαζομένων αλλά και των ιδιοκτητών του οίκου ευγηρίας «Η Ανανέωσις». Κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας, άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών και οριζόντων παρακολουθούν τον χρόνο να κυλά, με τις συνήθεις εντάσεις και μικροχαρές. Ποια είναι η ιστορία του καθενός;

Μτφρ.: Γιάννα Σκαρβέλη Eκδόσεις Πεδίο Σελ.: 496

Το βιβλίο αυτό αποτελεί μια συνοπτική και ολοκληρωμένη ιστορία της Ελλάδας από το 1821 έως το 2015, με όλα τα ιστορικά και κοινωνικά γεγονότα που διαμόρφωσαν το νεότερο ελληνικό κράτος. Διαφέρει από άλλες παρόμοιες γενικές ιστορίες γιατί προβάλλει την κοινωνική και πολιτισμική ιστορία ως ουσιώδες και όχι ως περιφερειακό στοιχείο.

6

RYAN HOLIDAY

To εγώ είναι ο εχθρός Μτφρ.: Χαριτωμένη Βόντα Eκδόσεις Πεδίο Σελ.: 368

Αυτό το βιβλίο μάς μιλά με έναν εμπνευσμένο τρόπο για το τέρας του Εγώ. Ο συγγραφέας του Ράιαν Χόλιντεϊ επιτίθεται στο ακόρεστο Εγώ και μας δείχνει πώς να διαχειριστούμε το «κτήνος» μέσα μας προκειμένου να επικεντρωθούμε σε ό,τι έχει ουσιαστική σημασία στη ζωή.

7

ROBERT Κ. WIΤTΜAN DAVID KINNEY

To ημερολόγιο του διαβόλου Eκδόσεις Πεδίο Σελ.: 576

∆ηλητηριώδες, κυνικό και εξαιρετικά αποκαλυπτικό, φωτίζει µεγάλης σηµασίας γεγονότα της περιόδου 1936-1944: την άνοδο του Χίτλερ, τις διεργασίες ενίσχυσης του Εθνικοσοσιαλιστικού Κόµµατος, τη διάβρωση της γερµανικής κοινωνίας, την εισβολή στην ΕΣΣΔ κ.ά. Ένα εξαιρετικό ιστορικό αφήγηµα που µας βοηθά να κατανοήσουµε λίγο περισσότερο µία από τις µεγαλύτερες θηριωδίες του 20ού αιώνα.

8

JOHN VERDON

Η λίμνη των λύκων Μτφρ.: Γεώργιος Μπαρουξής Εκδόσεις Διόπτρα Σελ.: 520

Η «Λίμνη των Λύκων» είναι το νέο συναρπαστικό θρίλερ αγωνίας του Verdon, που οι «New York Times» έχουν χαρακτηρίσει αριστοτέχνη, και εξιστορεί τις περιπέτειες του Ντέιβ Γκάρνεϊ, που οι κριτικοί έχουν παρομοιάσει με τον Σέρλοκ Χολμς.

9

ΧΙΛΝΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

Η συχνότητα του θανάτου Εκδόσεις Μεταίχμιο Σελ.: 416

Στην καινούργια περιπέτειά του, ο Χάρης Νικολόπουλος και η αφοσιωμένη ομάδα των συνεργατών του θα εμπλακούν προσωπικά στην υπόθεση που καλούνται να διαλευκάνουν. Στην πορεία της εξιχνίασης ο Χάρης θα αναζωπυρώσει παλιές έχθρες, θα διευρύνει τις μουσικές του γνώσεις και θα δει τη ζωή του να παίρνει μια τελείως ανεξέλεγκτη τροπή.

10

Μ.J. ARLIDGE

Στο στόμα του λύκου Μτφρ.: Σοφία Τάπα Εκδόσεις Διόπτρα Σελ.: 392

Στο νέο αστυνομικό θρίλερ της best seller σειράς του M.J. Arlidge η επιθεωρήτρια Έλεν Γκρέις έρχεται αντιμέτωπη με έναν ζωντανό εφιάλτη και ένα βασανιστικό δίλημμα. Ό,τι και αν αποφασίσει να κάνει, ο δολοφόνος δεν θα σταματήσει αν δεν βγει στο φως η αλήθεια: η μοίρα ορισμένων ανθρώπων είναι χειρότερη και από τον θάνατο.

11

KRISTIN HANNAH

O κήπος του χειμώνα Μτφρ.: Έφη Τσιρώνη Εκδόσεις Κλειδάριθμος Σελ.: 544

Μια επική ιστορία αγάπης στη Ρωσία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και μια ιστορία για τους ακατάλυτους δεσμούς ανάμεσα στις γυναίκες –μητέρες, κόρες, αδερφές–, την ενοχή και την εξιλέωση. Είναι μια ιστορία για τον πόλεμο όχι των ηρώων αλλά των απλών ανθρώπων, που τον κουβαλούν μέσα τους, ακόμα κι όταν έχει πια από καιρό τελειώσει.

12

ΣΠΥΡΟΣ ΚΟΥΖΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

Μελανές κηλίδες στην ιστορία της Θεσσαλονίκης Εκδόσεις IANOS Σελ.: 232

Ο συγγραφέας εστιάζει την έρευνά του σε περιόδους και γεγονότα που σηµάδεψαν αρνητικά τη ζωή της Θεσσαλονίκης κατά τους δύο τελευταίους αιώνες. Κάνοντας ευρεία χρήση µαρτυριών και ντοκουµέντων, επιχειρεί να φωτίσει µια σειρά από µελανά στίγµατα που κηλίδωσαν την ιστορική διαδροµή της συμπρωτεύουσας και της γύρω περιοχής και είναι εν πολλοίς άγνωστα.

13

DARCEY BELL

Μια μικρή χάρη Μτφρ.: Αναστασία Δεληγιάννη Εκδόσεις Κλειδάριθμος Σελ.: 376

Όλα άρχισαν με μια μικρή χάρη: η Στέφανι και η Έμιλι ζουν σε ένα προάστιο του Κονέκτικατ. Μητέρες και οι δύο, γίνονται φίλες και μοιράζονται τα μυστικά τους, αν και πολύ διαφορετικές. Τρεις άνθρωποι παγιδευμένοι σ’ ένα αδυσώπητο παιχνίδι προδοσίας, ανατροπών, πάθους, αφοσίωσης και εκδίκησης μέχρι θανάτου.

15.6.17 – lifo

61

Book lovers in the city

14

14

16

ΑΘΗΝΑ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΠΟΥΛΟΥ

Η αθώα γλώσσα των ονείρων μας Εκδόσεις Gutenberg Σελ.: 161

Διαβάζοντας αυτό το βιβλίο θα μάθουμε πώς να μεταφράζουμε και να κατανοούμε τα όνειρά μας και πώς οι ψυχοθεραπευτές, που τα αντιμετωπίζουν ως σημαντικές αφηγήσεις, αξιοποιούν τη δυνατότητα των ονείρων για αυτoίαση. Η συγγραφέας μοιράζεται μαζί μας όνειρα δικά της, μελών της οικογένειάς της, φίλων και θεραπευομένων της, αλλά και όνειρα που δανείστηκε από συναδέλφους της.

15

15

ENRIQUE VILA-MATAS

Στο Κάσελ δεν υπάρχει λογική

18 17

19

62 lifo – 15.6.17

Μτφρ.: Νάννα Παπανικολάου Εκδόσεις Ίκαρος Σελ..: 392

Ένας συγγραφέας καλείται να συμμετάσχει στην documenta του Κάσελ, τη θρυλική έκθεση σύγχρονης τέχνης. Η αποστολή του θα είναι να κάθεται κάθε πρωί σε ένα κινέζικο εστιατόριο στα προάστια της πόλης και να γράφει, μετατρέποντας τον εαυτό του σε μια ζωντανή καλλιτεχνική εγκατάσταση. Εκεί θα παρασυρθεί από την αστείρευτη ενέργεια της έκθεσης.

16

ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΜΑΝΓΓΕΛ

Η νύχτα του Σάουιν Εκδόσεις Bell Σελ.: 376

Από την Αθήνα μέχρι τη Βόρεια Αγγλία και τη Σκωτία, ο Κίμων αναζητά την καλύτερή του φίλη, μια ζωγράφο που εξαφανίστηκε έπειτα από την πρώτη της ατομική έκθεση με τίτλο «Η νύχτα του Σάουιν». Μέσα από ένα περιπετειώδες ταξίδι σε διαφορετικούς χρονοτόπους, καλείται να λύσει τα σκοτεινά μυστήρια της ταυτότητας και του παρελθόντος της.

17

WILKIE COLLINS

Το θαμμένο μυστικό Μτφρ.: Άννα Παπασταύρου Εκδόσεις Gutenberg Σελ.: 640

Ένα μυστικό κρυμμένο στα χαλάσματα ενός πύργου στην Κορνουάλη απειλεί το μέλλον ενός ερωτευμένου ζευγαριού: το πρώτο μυθιστόρημα του Κόλινς, του πατέρα της αισθηματικής λογοτεχνίας μυστηρίου. Το πρώτο μυθιστόρημα του Ουίλκι Κόλινς που ο Ντίκενς δημοσίευσε σε συνέχειες στο περιοδικό του «Household Words» το 1857.

18

ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ

Διάλογοι στο λυκόφως Εκδόσεις IANOS Σελ.: 680

Πρόκειται για ένα εξαιρετικό υλικό, μέσα από το οποίο ο συνθέτης παραθέτει τις απόψεις του για την πολιτική, τη μουσική και την κοινωνία, όπως δεν έχει καταγραφεί σε κανένα βιβλίο του έως τώρα. Το βιβλίο προλογίζει ο Μίμης Ανδρουλάκης.

19

ANNA ΚATHERINE GREEN

Υπόθεση Λέβενγουoρθ Μτφρ.: Ερρίκος Μπαρτζινόπουλος Εκδόσεις Gutenberg Σελ.: 544

Ο Οράτιος Λέβενγουορθ βρίσκεται σκυμμένος στο γραφείο του με μια σφαίρα στο κεφάλι. Ποιος τον δολοφόνησε; Ο εκκεντρικός επιθεωρητής Γκράις αναλαμβάνει την υπόθεση. Ένα μυθιστόρημασταθμός στην ιστορία της αστυνομικής λογοτεχνίας, γραμμένο από τη συγγραφέα-πρότυπο της Άγκαθα Κρίστι, που θαύμαζαν ο Ουίλκι Κόλινς και ο Κόναν Ντόιλ.

15.6.17 – lifo

63

Book lovers in the city

21

και της σύνδεσής της με την εξαφάνιση ακόμα μίας ξεκινά ένας εξοντωτικός αγώνας δρόμου για τον επιθεωρητή Βίλιαμ Βίστιν. Αυτός που πέρασε όλη του τη ζωή ως «θηρευτής» τώρα γίνεται «θήραμα».

22

CHARLES DICKENS

20

Νυχτερινοί Περίπατοι Mτφρ.: Νάσος Ταρκαζίκης Εκδόσεις Παπαδόπουλος Σελ.: 144

20

EMMA DONOGHUE

Το Θαύμα

22

Mτφρ.: Ρηγούλα Γεωργιάδου Εκδόσεις Παπαδόπουλος Σελ.: 360

Την ιδιαίτερη πατρίδα της, την Ιρλανδία, επέλεξε η διάσημη συγγραφέας Emma Donoghue ως σκηνικό για το νέο της μυθιστόρημα. Αντλώντας έμπνευση από το άγνωστο φαινόμενο των «νηστευουσών νεανίδων», συνέθεσε ένα ψυχολογικό θρίλερ με ήρωες ανθρώπους που τα «πιστεύω» τους δοκιμάζονται από την πραγματικότητα και τα κρίσιμα διλήμματά τους μετεωρίζονται μεταξύ ζωής και θανάτου.

21

JORN LIER HORST

Τα Κυνηγόσκυλα Μτφρ.: Δέσποινα Παπαγρηγοράκη Εκδόσεις Διόπτρα Σελ.: 448

Λόγω μιας παλιάς υπόθεσης δολοφονίας μιας νεαρής γυναίκας

64 lifo – 15.6.17

Μια γοητευτική και άκρως αποκαλυπτική περιπλάνηση του Τσαρλς Ντίκενς στο Λονδίνο των μέσων του 19ου αιώνα, μέσα από τα δημοσιογραφικά του κείμενα. Το εξαιρετικά ζωντανό πορτρέτο ενός μοναχικού, ευάλωτου και βαθιά ανθρώπινου συγγραφέα, και συνάμα η εικόνα ενός Λονδίνου συναρπαστικού αλλά και ερεβώδους.

23

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ

Να επαναστατήσει η αξιοπρέπεια Εκδόσεις IANOS Σελ.: 344

23

Η αξιοπρέπεια: ένα σιωπηρό, άκρως διακριτικό, χωρίς οργανική δομή και διακηρύξεις, χωρίς ηγεσία, λαϊκό κίνημα. Θεωρητική ραχοκοκαλιά και άξονας συνοχής του «κινήματος» η Γενιά του ’30, που έδειξε ότι για το ριζικά αποτυχημένο, θλιβερό και κωμικό μεταπρατικό μας κρατίδιο εκσυγχρονισμός σημαίνει εξελληνισμός. Ενεργό μετοχή στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι εγγυάται ο ελληνοκεντρισμός, όχι ο πιθηκισμός και η ξιπασιά.

15.6.17 – lifo

65

Book lovers

in the city

24

ROBERT KIRKMAN

The walking dead Μτφρ.: Χρήστος Μπαρουξής Εκδόσεις Bell Σελ.: 376

24

Ποιος είναι ο Φίλιπ Μπλέικ και από πού ξεκίνησε; Και πώς κατέληξε να γίνει ένας από τους σκληρότερους και πιο μοχθηρούς «κακούς» στην ιστορία του «The Walking Dead»; Όλες οι απαντήσεις κι ακόμη περισσότερα στο συγκλονιστικό «The Walking Dead: Η άνοδος του κυβερνήτη»!

25

NELE NEUHAUS

Ο κακός λύκος Μτφρ.: Ιάκωβος Κοπερτί Εκδόσεις Κλειδάριθμος Σελ.: 560

Μια ζεστή μέρα του Ιουνίου ανασύρεται από τον ποταμό Μάιν το πτώμα μιας δεκαεξάχρονης. Tο παράξενο είναι ότι δεν την αναζητά κανείς… Μετά την επιτυχία της «Η Χιονάτη πρέπει να πεθάνει», η συγγραφέας επανέρχεται με ακόμη ένα θρίλερ που θα σας κόψει την ανάσα.

25

26

ΟΤΕΣΑ ΜΟΣΦΕΓΚ

Αϊλίν Μτφρ.: Αργυρώ Μαντόγλου Εκδόσεις Ψυχογιός Σελ.: 328

Mad Club T.K.’s

Μύκονος- Μια μυθολογία

Το όνομά μου είναι Αϊλίν Ντάνλοπ. Εργαζόμουν ως γραμματέας σε ένα ιδιωτικό σωφρονιστήριο. Σε μια βδομάδα θα το έσκαγα από το σπίτι. Αυτή είναι η ιστορία της εξαφάνισής μου. Τιμήθηκε με το PEN/Hemingway για πρωτοεμφανιζόμενο μυθιστόρημα και συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα για το βραβείο Man Booker 2016.

Ο Αντώνης Μακραντώνης υπογράφει ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο για τη Μύκονο της σεξουαλικής απελευθέρωσης που την έκανε παγκόσμιο πόλο έλξης, τα χρόνια της ανόδου αλλά και της πτώσης.

26

Α

ρχές δεκαετίας του ’70. Στην Ελλάδα τα ήθη είναι πολύ συντηρητικά. Στα σχολεία, οι μαθητές κούρεμα γουλί, οι μαθήτριες μπλε ποδιές, παρθενία, σεξ - ποιο σεξ(;), η μοιχεία ποινικό αδίκημα, εγκλήματα τιμής, κράξιμο και φτύσιμο στους άνδρες με μακριά μαλλιά, διωγμός και στιγματισμός των γκέι και των «χασικλήδων». Ένας νέος μακρυμάλλης, φοιτητής και DJ σε underground ή και fashion μαγαζιά της Αθήνας φτάνει στη Μύκονο. Μια «άλλη» πραγματικότητα εμφανίζεται μπροστά του. Μια διεθνής κοινωνία. Άνθρωποι διαφόρων εθνικοτήτων, φυλών, ηλικιών, σεξουαλικών προτιμήσεων, εισοδημάτων, επιπέδου μόρφωσης και καλλιέργειας. Χαρά της ζωής, ελευθεριότητα, γυναίκες μπαλαμουτιάζουν γυναίκες και άνδρες μπαλαμουτιάζουν άνδρες δημόσια παντού, παραλίες γυμνιστών, πάρτι μέχρι τελικής πτώσης. Σ’ ένα φόντο με ασπρισμένα σοκάκια και σπίτια, ανάμεσα σε χαμογελαστούς νησιώτες που όλοι τους (παππούδες, γιαγιάδες, γονείς, παιδιά) συνεχίζουν τις ζωές τους χωρίς εμφανή περιέργεια, ενόχληση, αποστροφή. Κορυφαία ελληνική κουζίνα για καλοφαγάδες στα εστιατόρια, ποικιλία από μουσικές αιχμής της εποχής και μοναδική ατμόσφαιρα στα μπαράκια και στα κλαμπ, διάσημοι καλλιτέχνες, εστεμμένοι, διανοούμενοι και μεγιστάνες του πλούτου από τις σελίδες των περιοδικών τριγυρνάνε στα σοκάκια, κάθονται δίπλα σου στις μπάρες, στα εστιατόρια, στα καφενεία, στη θάλασσα. Σαν άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Ποτέ δεν ξέρεις ποιος-ποια σου μιλάει από δίπλα. Και σεξ. Πολύ. Η πληθώρα των γκέι κάνει το νησί παράδεισο για τους στρέιτ. Δουλεύει σε κορυφαία μαγαζιά του νησιού και βιώνει τα «χρόνια τα καλά» της Μυκόνου, την άνοδο, το ζενίθ και την πτώση μέχρι να αποχωρήσει, στο τέλος της δεκαετίας του ’80.

27

27

IAN MΑΚΓΚΟΥΑΪΡ

Σκοτεινός Αρκτικός Μτφρ.: Γιώργος Μπλάνας Εκδόσεις Ψυχογιός Σελ.: 376

«Σκληρός, αδυσώπητος με τον αναγνώστη, ρεαλιστικός και, με έναν περίεργο τρόπο, ιμπρεσιονιστικός, ο “Σκοτεινός Αρκτικός” είναι μόλις το δεύτερο μυθιστόρημα του ΜακΓκουάιρ και δίκαια διεκδίκησε το Booker του 2016, ενώ ψηφίστηκε από τους “New York Times” σαν ένα από τα 10 καλύτερα βιβλία που κυκλοφόρησαν πέρσι». Κυριάκος Αθανασιάδης, LiFO

28

28

ΚΑΡΙΝ ΣΛΟΤΕΡ

Πτώση Μτφρ.: Χρήστος Καψάλης Εκδόσεις Ψυχογιός Σελ.: 520

Η μητέρα της Φέιθ δεν απαντά στο τηλέφωνο. Η εξώπορτα του σπιτιού της είναι ανοιχτή. Το κοριτσάκι της είναι κρυμμένο σε ένα υπόστεγο πίσω απ’ το σπίτι. Καθώς η Φέιθ ορμά στο σπίτι με προτεταμένο το όπλο της, αντικρίζει έναν νεκρό άντρα στο πλυσταριό, μια κατάσταση ομηρίας στην κρεβατοκάμαρα.

29

ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΛΠΟΥΖΟΣ

Κάποιοι δεν ξεχνούν ποτέ 29

Εκδόσεις Ψυχογιός Σελ.: 216

Δεκαεννέα διηγήματα και μια παραλογή για τον γενέθλιο τόπο ως παντοτινή πατρίδα, τις αποχρώσεις των ονείρων, την τραγικότητα της μοναξιάς, την κοινωνική μειονεξία, το βάπτισμα στο αίμα της τέχνης, τα θηρία που μας τρώνε ψυχή, νου και κορμί, τη θεία φύση και τη γυναίκα-ζωή.

30

GEORG SIMMEL Παραλία Παράγκα

ΈΝΑ ΒΙΒΛΊΟ ΓΡΑΜΜΈΝΟ ΣΕ ΠΡΏΤΟ ΠΡΌΣΩΠΟ, ΑΠΌ ΚΆΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΒΡΈΘΗΚΕ ΚΑΙ ΈΖΗΣΕ ΣΤΗ ΜΎΚΟΝΟ, ΜΕ ΈΝΤΟΝΟ ΤΡΌΠΟ. ΑΠΌ ΤΗΝ ΠΡΏΤΗ ΜΈΡΑ ΠΟΥ ΈΦΤΑΣΕ (ΑΜΈΣΩΣ ΜΕΤΆ ΤΗ ΜΕΤΑΠΟΛΊΤΕΥΣΗ), ΜΈΧΡΙ ΤΟ ΤΈΛΟΣ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΊΑΣ ΤΟΥ ‘80. ΈΝΑΣ ΤΡΌΠΟΣ ΖΩΉΣ ΕΛΕΎΘΕΡΟΣ, ΠΈΡΑ ΑΠΌ ΤΑ ΚΑΘΙΕΡΩΜΈΝΑ.

66 lifo – 15.6.17

Μητροπολιτική Αίσθηση

Bar City

Μτφρ.: Ιωάννα Μεϊτάνη Εκδόσεις Άγρα Σελ.: 88

INFO Εκδόσεις Ελευθερουδάκη ISBN: 9 78-960-200-190-5 Τιμή: €22,00

30

Τα κείμενα αυτά επηρέασαν έντονα διανοητές και καλλιτέχνες, όπως ο Βάλτερ Μπένιαμιν, ο Γιόζεφ Ροτ, ο πρώιμος Μπρεχτ, ο σκηνοθέτης Φριτς Λανγκ, ο ζωγράφος Γκ. Γκρος κ.ά. Περισσότερο από έναν αιώνα μετά την πρώτη τους δημοσίευση, παραμένουν επίκαιρα και ρίχνουν νέο φως στη σύγχρονη μητροπολιτική συνθήκη.

15.6.17 – lifo

67

ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑΕΞΩ

Το καλοκαίρι τα μαγαζιά της Αθήνας γιορτάζουν την καλύτερή τους στιγμή. Επιλέξαμε τα αγαπημένα μας μέρη για καλοκαιρινή έξοδο στην πόλη. Από τη LiFO team

68 lifo – 15.6.17

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

φωτο: γιωργος αδαμος

CHE COCINA Y BARRA SUDAMERICANA Μια μαγευτική χασιέντα με λατινοαμερικάνικη κουζίνα στην καρδιά του Πειραιά. Εδώ και λίγους μήνες κάτι πολύ ξεχωριστό παίζει στην καρδιά του Πειραιά κι έχει γίνει το talk of the town. Ο λόγος για το Che, που θυμίζει χασιέντα, και τόσο το εξωτικό περιβάλλον του όσο και οι γεύσεις σε στέλνουν απευθείας στη Λατινική Αμερική. Το καταλαβαίνεις με το που περάσεις το κατώφλι του πανέμορφου νεοκλασικού στην οδό Καραΐσκου και το εμπεδώνεις προτού φτάσεις στην τροπική αυλή, όπου σε υποδέχεται μια τεράστια χρωματιστή τοιχογραφία της Φρίντα Κάλο. Η νέα άφιξη στον γαστρονομικό χάρτη της περιοχής, καρπός της συνεργασίας του Τζίμη Αποστόλου με τους Ιωσήφ και Στέλιο Καπετανάκη, είναι αναμφισβήτητα ένας λόγος για να κατηφορίσετε προς το λιμάνι τώρα που καλοκαίριασε και αξίζει μια θέση στην ατζέντα σας. Ο έμπειρος σεφ Δημήτρης Φέτσης έχει δημιουργήσει ένα ξεχωριστό μενού με πολύ γευστικές προτάσεις και έμπνευση από τις κουζίνες της Λατινικής Αμερικής, που θα εκτιμήσετε απ’ την πρώτη μπουκιά. Από το «πειραγμένο» μεξικάνικο Chimichanga με σιγομαγειρεμένο μοσχάρι, τα enchiladas και την αμερικανική πικάνια Black Angus με περουβιανές πατάτες ψημένες στη στάχτη μέχρι το μυλοκόπι που ψήνεται μέσα σε μπανανόφυλλο, όπως ακριβώς το τρώνε οι Ινδιάνοι, τα πιάτα του Che είναι πραγματικά ένα κι ένα. Πλάι σε αυτά φιγουράρει μια εξίσου ενδιαφέρουσα λίστα με κοκτέιλ που φέρει την υπογραφή του Γιώργου Φιλιππίδη, με βάση κυρίως την τεκίλα και το ρούμι, και «δένει» αρμονικά με τα πιάτα του μενού.

Καραΐσκου 151, Πειραιάς, 210 4296660 cherestaurant.gr

15.6.17 – lifo

69

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

A EXTR TIσPθήκη στο

ΑΜΠΑΚΟΣ

υ προ s, πο Η νέα αι τα tapa είτε τ ίν σ ε α ύ ιρ ο μεν α μο είτε ν έα. μπορ ν παρ με τη

Η αποθέωση του BBQ γίνεται στην Τρούμπα.

LOLA’S BAR

Ένας all day χώρος με comfort food προτάσεις και ευφάνταστα signature cocktails.

2ας Μεραρχίας 14, Πειραιάς, 210 4529722 www.facebook. com/lolasbar. com.gr

www.facebook. com/AbakosNo1 Καθημερινά ανοιχτά 13:00-01:00

φωτο: γιωργος αδαμος

http://lolasbar.gr/

Στην άλλοτε κακόφημη συνοικία της Τρούμπας τα πράγματα έχουν αλλάξει πολύ τα τελευταία χρόνια. Η περιοχή πήρε ξανά ζωή και αποτελεί αναμφίβολα από τις καλύτερες επιλογές για έξοδο. Μία απ’ αυτές δεν θα μπορούσε παρά να είναι το Lola’s Bar, ένα μαγαζί με άκρως ατμοσφαιρική διακόσμηση που έχει συνδυάσει αρμονικά εικόνες του χθες με το σήμερα, όπου θα φάτε και θα πιείτε καλά. All day χώρος που ξεκινά απ’ το πρωί με αρωματικό καφέ, παρουσιάζει ένα ολοκληρωμένο μενού με προτάσεις για όλα τα γούστα και κρατάει ως αργά το βράδυ, με ανεβασμένη διάθεση και υπέροχες μουσικές. Ο σεφ Δήμος Κουρογιάννης υπογράφει ένα μενού με αρκετές και ενδιαφέρουσες επιλογές που θα σας εκπλήξουν ευχάριστα. Έτσι, πέρα από τις εκλεπτυσμένες ποικιλίες τυριών και αλλαντικών που ενδείκνυνται για ελαφρύ τσιμπολόγημα μαζί με το ποτό, έχει να παρουσιάσει λαχταριστά μπέργκερ, πίτσα, χοτ-ντογκ και φαλάφελ. Θα βρείτε επίσης δροσερές σαλάτες, ζυμαρικά και ντελικάτα γλυκά για να κλείσετε το γεύμα σας. Και όσο η ώρα προχωρά, στο παιχνίδι μπαίνουν μοναδικά κοκτέιλ, ενώ πάντα υπάρχει και η επιλογή μιας εξαιρετικής κάβας κρασιών για να συνοδεύσετε το φαγητό σας. Όλα αυτά σε πολύ προσιτές τιμές και άψογο σέρβις.

2ας Μεραρχίας & Φίλωνος, Πειραιάς, 210 4525251

Κοινό μυστικό για τους κρεατοφάγους αυτής της πόλης, ο Άμπακος στην Τρούμπα είναι η αποθέωση του BBQ. Αυθεντικό steakhouse, με extra large μερίδες και γεύσεις που σε προκαλούν να φας… τον άμπακο! Τον πρώτο λόγο, φυσικά, έχει το κρέας, που επιλέγεται πολύ προσεκτικά πριν φτάσει στον high-end ισπανικό παραδοσιακό φούρνο με ξυλοκάρβουνα Mibrasa που πραγματικά απογειώνει τη γεύση του steak, προσδίδοντάς του μια ξεχωριστή μυρωδιά καπνιστού. Όλα βουτηγμένα σε «ψαγμένες» μαρινάδες και σερβιρισμένα σε μαντέμι για το μέγιστο γευστικό αποτέλεσμα. Τα πληθωρικά καλοψημένα κρέατα, φιλέτα και steaks του φτάνουν στο πιάτο μαζί με τέλειες χειροποίητες σος, φρέσκες τηγανητές πατάτες και πολλά συνοδευτικά. Πέρα από τα steaks, όμως, εδώ κάθε Τετάρτη έχουν την τιμητική τους τα μπέργκερ, που θα γευτείτε σε λαχταριστές εκδοχές, στην καθιερωμένη πια burger night. Εξίσου εντυπωσιακός με τα πιάτα του Άμπακου είναι και ο χώρος του, που αποπνέει οικειότητα και σε κάνει να νιώθεις σαν να τρως στο σπίτι σου. Ειδικά τώρα που καλοκαίριασε, προτιμήστε ένα τραπεζάκι στο εξωτερικό ξύλινο πατάρι για περισσότερη δροσιά. Στον Άμπακο η εμπειρία ολοκληρώνεται με μια άριστα ενημερωμένη λίστα από ελληνικούς και διεθνείς αμπελώνες που συνοδεύουν ιδανικά τις γαστρονομικές προτάσεις του μενού.

70 lifo – 15.6.17

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

ΑΥΤO ΤΟ ΚΑΛΟΚΑIΡΙ ΤΑ FRIDAYS ΜΑΣ ΤΑΞΙΔΕYΟΥΝ ΣΤΟ ΜΕΞΙΚO!

Η πιο ξέγνοιαστη εποχή του χρόνου δεν θα μπορούσε να μη συνοδεύεται από ανέμελη διάθεση, λαχταριστές λιχουδιές και... την πικάντικη επιρροή της Mexiquila!

MEXIQUILA, ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ! Το αγαπημένο μας στέκι, που μας έχει «κακομάθει» με τα πεντανόστιμα φαγητά και ποτά αλλά και τις καλοκαιρινές του εκπλήξεις, θα μας ταξιδέψει αυτό το καλοκαίρι μέχρι το πολύχρωμο Μεξικό, με παιχνιδιάρικη διακόσμηση, διάθεση για φιέστα αλλά και κολασμένες επιλογές από αυθεντικές γεύσεις της Λατινικής Αμερικής, που θα μας κάνουν να αναφωνήσουμε «Oh, madre mia! Έπαθα Mexiquila!». Το μόνο που χρειάζεται για να απολαύσετε στο έπακρο το εξωτικό αυτό ταξίδι είναι καλή παρέα και ίσως λίγα ισπανικά, μια και όλοι οι σερβιτόροι έχουν πλέον μεξικάνικα ονόματα! Το γευστικό ταξίδι ξεκινά για εσάς και τους amigos σας με χειροποίητα, τραγανά tortilla chips, επικαλυμμένα με πικάντικο κιμά, σιγομαγειρεμένο με πιπεριές chipotle και τεκίλα και συνοδεία από queso cheese sauce και φρέσκο guacamole. Δεν έχετε παρά να πείτε «Macho nachos, por favor» με αέρα βέρου Μεξικάνου και θα καταλάβουν. Συνεχίζετε με τέσσερις διαφορετικές γεύσεις λαχταριστών tacos για όλα τα γούστα: Chicken & Pepper Tacos, Chimichurri Pork με σιγομαγειρεμένο χοιρινό, Beef Brisket και Jalapeno Cream Brisket Tacos με αβοκάντο και κατσικίσιο τυρί, για να μη μείνει κανένας παραπονεμένος από την παρέα. Όμως η απόλαυση δεν σταματά εδώ. Η προκλητική Chicken Enchilada με το ζουμερό κοτόπουλο και το λιωμένο τυρί θα σας συναρπάσει. Αφήσαμε για το τέλος το τραγανό, χειροποίητο Fried Burrito με πικάντικο μοσχαρίσιο κιμά και spanish rice. Ένα burrito διαφορετικό από οτιδήποτε άλλο έχετε δοκιμάσει, φτιαγμένο αποκλειστικά για τολμηρούς luchador και Μεξικανούς καλοφαγάδες! Για να ολοκληρώσετε αυτό το γευστικό ταξίδι, φροντίστε να μην ξεχάσετε τα άκρως εθιστικά Churros, του μεξικάνικους λουκουμάδες, πασπαλισμένους με ζάχαρη και κανέλα! Βουτήξτε τους στη ζεστή σοκολάτα και βυθιστείτε στην απόλυτη ηδονή της γεύσης! Τι νομίζατε; Ότι θα σας άφηναν να τα απολαύσετε όλα αυτά χωρίς τα φημισμένα τους κοκτέιλ; Μα, φυσικά και όχι. Ο νόμος του Μεξικού θέλει μπουκιά από tacos και γουλιά από margarita εναλλάξ. Και τα Fridays δεν θα μπορούσαν παρά να δημιουργήσουν τρία ξεχωριστά κοκτέιλ με τεκίλα Jose Cuervo, για να μπορείτε να παθαίνετε Mexiquila και στο μπαρ! Το ερώτημα είναι ένα, τι να πρωτοδοκιμάσουμε! Watermelon Margarita με καρπούζι και νέκταρ αγαύης, Pink Chili Margarita με ροζ γκρέιπφρουτ και σιρόπι τσίλι ή Εl Burro με σπιτικό σιρόπι ginger και φρέσκο χυμό λεμονιού; Με το sombrero σας ή χωρίς, τα Fridays σας περιμένουν να ζήσετε μαζί το νέο γευστικό ταξίδι στη χώρα όπου η φιέστα είναι τρόπος ζωής, οι άνθρωποι αλέγκροι και η μαγειρική τέχνη αποδεικνύεται κληρονομικό χάρισμα. Τελικά, το Μεξικό και τα TGI Fridays έχουν περισσότερα κοινά απ’ όσα θα περιμέναμε! Viva la Vida!

15.6.17 – lifo

71

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

LA BODEGA ROJA Η νέα άφιξη στη Γλυφάδα φέρνει μαζί της γεύσεις Αργεντινής και Μεξικού.

Αρτέμιδος 3, Γλυφάδα, 210 8983128 210 8941507 facebook.com/ labodegaroja www.instagram. com/labodegaroja

A EXTR P TI odega Roja,

B α της τε το αλύψ ι μποντέγ . ξ Ανακ έ σ ρ ιέ ας ιο την π αϊκής Ριβ αθην

72 lifo – 15.6.17

Άρωμα Αργεντινής αποκτά η Γλυφάδα από τις 23 Ιουνίου. Το νέο μεξικάνικο bar-restaurant «La Bodega Roja» με την υπογραφή του Δημήτρη Κατριβέση φιλοδοξεί να μετατραπεί στο νέο μεξικάνικο hot spot για street free style φαγητό. Βασισμένο στον συνδυασμό των δύο αρχαίων γαστρονομικών παραδόσεων, της Yucatán Μaya Mexican και του αργεντίνικου στυλ BBQ, το Bodega Roja απευθύνεται στους λάτρεις του κρέατος άριστης ποιότητας, πάντα ψημένου σε τσιάπας. Στην οδό Αρτέμιδος, στο πρώην Mardis Gras, οι επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα να γευτούν ατσιότε, χαβάνερος και κασκαμπέλ ως τα πιο αντιπροσωπευτικά πιάτα της αργεντίνικης κουζίνας. Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε αγουατσίλε και σεβίτσες με εμπανάδας, τάκος και bife anchos, asados και churrascos με κοτόπουλο pibil και ετοιμαστείτε για κοπές αλά Αργεντινή, τύπου bife ancho, lomo και asado de tiro, χειροποίητα burritos και quesadillas. Στα χέρια του γκουρού της Λατινικής Αμερικής, Δημήτρη Κατριβέση, οι συνδυασμοί και οι γευστικές εκρήξεις δεν έχουν τέλος, με αποκορύφωμα τα σοκολατένια τάκος, στα οποία μια σκουρόχρωμη passilla πραγματοποιεί τη δική της σιέστα.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ A EXTR TIP25 ευρώ ανάς

φωτο: γιωργος αδαμος

έ ων πιλογ νού τ λές ε To με ε πολ σαλάτα, μ ο μ ι . νε άτο αμβά και γλυκό περιλ το ς πιά ίω ρ υ κ

ΕΠΤA 7

Ντελικάτες γεύσεις της Μεσογείου στη σκιά της Ακρόπολης. Αν υπάρχει ένας βασικός κανόνας για να περάσεις καλά το καλοκαίρι στην πόλη, αυτός είναι σίγουρα να πας στα καλύτερα, να ανακαλύψεις τα καινούργια της hot spot σημεία και να τιμήσεις τα μέρη εκείνα όπου ξέρεις ότι θα φας και θα πιεις καλά. Και μάλλον δεν υπάρχει καλύτερη θέα στην πόλη από αυτήν της φωτισμένης Ακρόπολης, ενώ απολαμβάνεις ένα καλό πιάτο φαγητό ή ένα δροσερό, «φευγάτο» κοκτέιλ. Κατηφορίζοντας, λοιπόν, την Ερμού, δεν έχεις παρά να σταματήσεις στον αριθμό 119 και να ανέβεις στην ταράτσα του Επτά 7 για να τα βρεις όλα αυτά σε έναν χώρο που ήρθε να προσθέσει μια έξτρα δόση αίγλης στον γαστρονομικό χάρτη της πόλης. Εκεί όπου κάποτε λειτουργούσε πανδοχείο, σε ένα πανέμορφο νεοκλασικό στη σκιά της Ακρόπολης, εδώ και έναν χρόνο περίπου έχει βρει φιλόξενη στέγη μία από τις πιο ενδιαφέρουσες και γκουρμέ κουζίνες στην Αθήνα. Τώρα που είναι καλοκαιράκι προτιμήστε ένα τραπέζι στη μαγευτική ταράτσα με θέα στον Ιερό Βράχο, αλλά μην ξεχάσετε να ρίξετε μια ματιά στην εντυπωσιακή σάλα με το γυάλινο δάπεδο που αποκαλύπτει μέρος των αρχαίων τειχών της Αθήνας. Με μοντέρνα διακόσμηση που συνδυάζει αρμονικά κλασικές πινελιές, το Επτά 7 είναι ένα restaurant-bar που υπόσχεται πολύ δυνατές γευστικές συγκινήσεις. Ο σεφ υπογράφει ένα μενού με μεσογειακές προτάσεις και πιάτα με σύγχρονους τόνους, φτιαγμένα με προσεκτικά επιλεγμένες πρώτες ύλες απ’ την Ελλάδα και όχι μόνο. Φυσικά, την τιμητική τους έχουν τα εκλεκτά βότανα και μυρωδικά της Μεσογείου που συναντάς σχεδόν παντού. Πιάτα όπως το καρπάτσιο μόσχου με αλμυρή πραλίνα, μαγιονέζα τρούφας και κρέμα horseradish, το χταπόδι ψημένο σε κενό αέρος με φάβα φενεού και χλωροφύλλη μυρωδικών, το λαβράκι φιλέτο ποσέ σε ελαιόλαδο, τσιγαριστά χόρτα και σάλτσα λουίζας ή η σαλάτα καρπούζι με τυρί φέτα και τραγανά κρουτόν είναι μερικές μόνο από τις ξεχωριστές προτάσεις που έχει να παρουσιάσει η κουζίνα του Επτά 7. Εξίσου ενδιαφέρον, όμως, έχει και η cocktail list, που είναι σε αρμονία με το μενού.

Ερμού 119 & Άστιγγος 10, Αθήνα, 210 3212010, 6949 729297 eptarestaurantbar. gr/ www.facebook. com/Epta7.

Restaurant.Bar 15.6.17 – lifo

73

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

ΚΗΦΙΣΙΆ

ΑΣΒΕΣΤΟΛΑΚΟΣ Ένα ιστορικό κουτούκι στο Μαρούσι προτείνει ελληνική δημιουργική κουζίνα.

ΤΖIΤΖΙΚΑΣ & ΜEΡΜΗΓΚΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑ Μητροπόλεως 12-14, 210 3247607 syntagma@ tzitzikasmermigas. gr ΚΗΦΙΣΙΑ Δροσίνη 12, 210 6230080 kifisia@ tzitzikasmermigas. gr ΧΑΛΑΝΔΡΙ Αγ. Γεωργίου & Αισχύλου 26, 210 6810529 halandri@ tzitzikasmermigas. gr ΑΝΩ ΠΑΤΗΣΙΑ Ο ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ ΚΙ Ο ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ ΣΤΑ ΚΑΡΒΟΥΝΑ Πλατεία Παπαδιαμάντη 4, 210 2232376 anopatisia@ tzitzikasmermigas. gr

Τέσσερα εστιατόρια με φοβερούς μεζέδες και άρωμα Ελλάδας στις γεύσεις. Γνωστός γαστρονομικός προορισμός για εκείνους που αγαπούν την ελληνική παραδοσιακή κουζίνα, ο Τζίτζικας & Μέρμηγκας έχει συνδέσει το όνομά του με αυτό που λέμε καλό φαγητό. Φημισμένος για τους μερακλίδικους μεζέδες του, με τοπικά προϊόντα απ’ όλη την Ελλάδα, όποιο εστιατόριο απ’ τα τέσσερα της αλυσίδας κι αν επισκεφτείτε, το σίγουρο είναι ότι θα βρείτε πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις και την ίδια απαράμιλλη ποιότητα. Η γραβιέρα Νάξου, η φάβα βιολογικής γεωργίας από το Δίλοφο, το παστό Μάνης, το µαστέλο και η µαστίχα Χίου, τα µύδια Κατερίνης και το πεκορίνο Αµφιλοχίας είναι µερικά μόνο από τα εκλεκτά προïόντα που βρίσκουν θέση στο µενού. Φυσικά, κάθε σεφ βάζει τη δική του δημιουργική πινελιά, γι’ αυτό και αξίζει μια επίσκεψη σε όλα τα εστιατόρια. Άλλωστε, και τα τέσσερα διακρίνονται για τη «νεοµπακαλική» αισθητική που εισήγαγαν ως τάση στον χώρο της εστίασης και αποπνέουν εντελώς σπιτική ατμόσφαιρα, όπως ακριβώς και το φαγητό.

ΣΎΝΤΑΓΜΑ

www.facebook. com/Tzitzikaskio Mermigas www. tzitzikasmermigas. gr

ΧΑΛΆΝΔΡΙ

74 lifo – 15.6.17

Κοιμήσεως Θεοτόκου 4, Μαρούσι, 210 8025298 asvestolakos.gr https://el-gr. facebook.com/ asvestolakos1948

Με παράδοση που μετρά πια 70 χρόνια σχεδόν και περνώντας από γενιά σε γενιά, ο Ασβεστόλακος είναι ένα κουτούκι που δεν θέλει και πολλές συστάσεις για εκείνους που ξέρουν το Μαρούσι. Για τους υπόλοιπους, είναι ένας λόγος να ανεβούν στα βόρεια και να δοκιμάσουν τις μοναδικές του γεύσεις. Το μαγαζάκι, που ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50 σερβίροντας μόνο κρασί, κεφτεδάκια και μερικούς ακόμη μερακλίδικους μεζέδες, προτού περάσει στη δεύτερη γενιά, που το έκανε ένα παραδοσιακό μουσικό κουτούκι, ξακουστό για τις μαγειρικές επιδόσεις της κυρίας Ειρήνης, έχει μπει πια στη νέα του εποχή. Τα δύο αδέλφια, ο Σπύρος και ο Γιάννης, που είναι και ο σεφ του μαγαζιού με σπουδές στη Le Μonde και μετεκπαίδευση στην υψηλή γαστρονομία, έκαναν τον Ασβεστόλακο αγαπημένο στέκι για κάθε ηλικία, εξελίσσοντάς τον γαστρονομικά και συνδυάζοντας τη γεύση που έμαθαν από μικρά παιδιά με τις πιο σύγχρονες εξελίξεις στο φαγητό. Η κουζίνα του είναι βασισμένη στις ελληνικές παραδοσιακές γεύσεις με τις δημιουργικές πινελιές που έχει προσθέσει ο σεφ Γιάννης Ιωαννίδης, πηγαίνοντας το μενού που αγάπησαν οι παλιοί θαμώνες πολλά βήματα παρακάτω. Στα συν θα πρέπει να αναφέρουμε σίγουρα τη ζωντανή μουσική που παίζει κάθε βράδυ και τη φουλ παρεΐστικη ατμόσφαιρα, την καταπράσινη αυλή του, που σε μεταφέρει σε σκηνικό παλιάς Αθήνας, και τον έξτρα κατάλογο με 5 νέα πιάτα κάθε μήνα, για να μη βαριέστε.

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

A EXTR P I T ρουν και στος,

φέ σία εργα ας τα Θα σ τον χώρο η για ένα ξ σ ε ή όρ ιο σπίτι ίξει η κάπο ς ανο λετε ά αν σα υιτς ή θέ κομικ ο ρ ο υ κα τ σάντ φρέσ οκομικά α τ τ από αλακ και γ οϊόντα. πρ

ΤΥΡΟΚΟΜΕIΟ ΚΩΣΤΑΡEΛΟΥ Ένα ελληνικό delicatessen στην καρδιά του Κολωνακίου με σούπερ πρωινό και όλα τα φημισμένα προϊόντα του τυροκομείου. Σημείο αναφοράς για εκείνους που αναζητούν ποιότητα στη διατροφή τους και επιλέγουν πολύ προσεκτικά τι θα βάλουν στο τραπέζι τους, το delicatessen του Τυροκομείου Κωσταρέλου στο Κολωνάκι δεν είναι μόνο ένα μαγαζί με εκλεκτά προϊόντα αλλά και ένας ξεχωριστός προορισμός, όπου μπορεί κάποιος να μυηθεί στην απόλαυση αυθεντικών ελληνικών γεύσεων. Πλάι στο παντοπωλείο όπου διατίθενται όλα τα γαλακτοκομικά προϊόντα που η οικογένεια Κωσταρέλου παράγει εδώ και περίπου 80 χρόνια, έχοντας πια περάσει στην τρίτη γενιά, μπορεί κανείς να καθίσει σε ένα απ’ τα τραπεζάκια και να τα απολαύσει σε μοναδικές συνταγές. Καθημερινά σερβίρουν πιάτα φτιαγμένα κυρίως με πρώτες ύλες απ’ το Τυροκομείο Κωσταρέλου και άλλα παραδοσιακά προϊόντα απ’ όλη την Ελλάδα, που επιλέγουν με κριτήριο τη γεύση αλλά και την ποιότητα. Τα πιάτα περιλαμβάνουν από δροσερές σαλάτες, ψητά τυριά, κρύα και ζεστά σάντουιτς μέχρι απολαυστικά φοντί με ελληνικά τυριά. Και αν δεν το έχετε επισκεφθεί ήδη, είναι ευκαιρία να περάσετε μια βόλτα τώρα που ανανέωσαν το μενού, παρουσιάζοντας κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες καλοκαιρινές προτάσεις αλλά και πιάτα για ελληνικό πρωινό, τόσο σε αλμυρές όσο και σε γλυκές εκδοχές, για να ξεκινήσετε τη μέρα σας με τον πιο γευστικό τρόπο. Το σίγουρο είναι ότι, αφού δοκιμάσετε στο πιάτο τα εκλεκτά τυροκομικά προϊόντα Κωσταρέλου, θα θέλετε να πάρετε κάτι για το σπίτι. Εδώ θα βρείτε όλη την γκάμα που με πολύ μεράκι, πίστη στην παράδοση, η οποία ξεκίνησε πριν από πολλά χρόνια στο Μαρκόπουλο, και σεβασμό στην ποιότητα δημιουργεί η οικογένεια Κωσταρέλου: από τη βραβευμένη φέτα 12μηνης ωρίμανσης, τη γραβιέρα με μειωμένα λιπαρά και το τσαλαφούτι μέχρι τα φημισμένα γιαούρτια, τις κρέμες και το ρυζόγαλο, όλα από ελληνικό φρέσκο γάλα.

Πατριάρχου Ιωακείμ 30-32, Κολωνάκι, 210 7259000 www.kostarelos.gr Facebook/ kostarelosgr

15.6.17 – lifo

75

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

ΟΙ ΚΑΡΑΜEΛΕΣ ΧIΟΥ ΠAΝΕ ΚΙ ΑΥΤEΣ… ΔΥΟ-ΔΥΟ ΚΑΙ ΕIΝΑΙ ΤEΛΕΙΕΣ Οι διεθνώς βραβευμένες καραμέλες απ’ το νησί της μαστίχας, dyo dyo, είναι γευστικές και άκρως υγιεινές. Με όνομα εμπνευσμένο και ποιότητα μοναδική, οι καραμέλες dyo dyo από τη Χίο δεν είναι ακόμη ένα προϊόν που βγάζει το φημισμένο νησί με τα μαστιχόδεντρα αλλά η μικρή δόση γλυκού που αξίζει να κουβαλάς πάντα μαζί σου. Διεθνώς αναγνωρισμένες τόσο για τις γεύσεις τους όσο και για την ποιότητά τους, αφού είναι επιστημονικά αποδεδειγμένο πως δεν βλάπτουν τα δόντια, σε αντίθεση με τα περισσότερα γλυκά, και συγχρόνως κατάλληλες για διαβητικούς, οι καραμέλες dyo dyo έχουν καταφέρει να ξεχωρίσουν, λαμβάνοντας μέσα σε τρία χρόνια 8 βραβεία συνολικά. Το πιο πρόσφατο, μάλιστα, ήρθε τον περασμένο Μάιο απ’ τη Μάλτα και τον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Τροφίμων για τη γεύση του ούζου. Με παράδοση στην παρασκευή αγνών ζαχαρωδών που ξεκινά απ’ το 1910, όταν ο παππούς Παντελής Κοκκινάκης έφτιαχνε στη Ρωσία γλυκά που αγόραζε μέχρι κι ο γνωστός Ρασπούτιν, ο εγγονός του Δημήτρης Κοκκινάκης ξεκίνησε πριν από τρία περίπου χρόνια τη δική του προσπάθεια, ιδρύοντας την Kokkinakis Sugar Art (KSA) με σκοπό να παρασκευάσει πρωτότυπες δημιουργίες χωρίς ζάχαρη με βάση τη μαστίχα της Χίου, το χιώτικο μανταρίνι, την ιδιαίτερη γεύση των εσπεριδοειδών του Κάμπου της Χίου και πολλές άλλες γευστικές λιχουδιές. Η κύρια σύσταση της καραμέλας βασίζεται στην ισομαλτιτόλη, η οποία παράγεται από το ζαχαροκάλαμο, ενώ το σχέδιό της είναι εμπνευσμένο από την ακατέργαστη ρητίνη της μαστίχας Χίου. Το πιο εντυπωσιακό όμως είναι οι χρωματισμοί της καραμέλας μαστίχας και της μαστίχας μέντας, που είναι εμπνευσμένοι από τη φημισμένη ηφαιστειακή παραλία Μαύρα Βόλια και την εξίσου μαγευτική Αγία Δύναμη. Θα τις βρείτε σε πολύ ξεχωριστές συσκευασίες και διάφορες γεύσεις, από μαστίχα και μέντα μέχρι λεμόνι, πορτοκάλι, φράουλα, περγαμόντο και άλλες.

76 lifo – 15.6.17

A EXTR TIPτην Κάρτα ε

ε τ τήστ ερδίσ Αποκ και κ ς και ς μας έ υ ιμ ο τ λ Μέ κές ομια . προν ώσεις εκπτ

ΕRΜΟU SPIRITS Ερμού 90, Μοναστηράκι Αργυροκάστρου 14-16, Ζωγράφου

www.dyodyo.gr

Σπ. Τρικούπη 3-5 & Αν. Μεταξά 26, Εξάρχεια

Γ. Βερίτη 48, Χίος, 22710 52250

www.facebook. com/cavapittaras

CAVA PITTARAS Κοντά σας από το 1991. Με 4 καταστήματα στο κέντρο της Αθήνας. Πλήθος ετικετών κρασιού ελληνικού και διεθνούς αμπελώνα, premium spirits απ’ όλο τον κόσμο με έμφαση στις μπίρες και πλήθος επιλογών από ελληνικές και ξένες μικροζυθοποιίες σας περιμένουν να τα ανακαλύψετε και να τα απολαύσετε. Καθημερινά πραγματοποιούνται οινογνωσίες και παρουσιάσεις κρασιών και αποσταγμάτων στο tasting spot της κάβας μας στο Μοναστηράκι (Ερμού 90). Πληροφορίες και κρατήσεις θέσεων στο 210 3229999 .

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

A EXTR P I T το βρεις ανοώιχτό

BUFALA GELATO

ά θα υ, εν βράδ ατο μεριν β Καθη ρι τις 2 το ι Σάβ α κ μέχ ή ολύ. σκευ πιο π Παρα ε ακόμη ν ά τ χ ξενυ

H gelateria που έκανε τη βάφλα χωνάκι και που φτιάχνει παγωτό στα μέτρα σου τη στιγμή που το ζητάς.

Αρτέμιδος 1, πλατεία Εσπερίδων, Γλυφάδα, 210 8946000 Ορφέως 2, Βουλιαγμένη, 210 8961800 www.bufalagelato. com/ www.instagram. com/bufalagelato www.facebook. com/bufalagelato

Καλοκαίρι χωρίς παγωτό γίνεται; Δεν γίνεται! Ακόμη κι αν έχεις περάσει προ πολλού τη φάση που μέτραγες πόσα έτρωγες, δύσκολα δεν θα λαχταρήσεις ένα παγωτό με τις ζέστες που είναι ήδη εδώ. Εκείνοι που μένουν στα νότια ξέρουν ότι όταν ανοίγει η όρεξη για παγωτό οι δρόμοι οδηγούν στο Bufala Gelato, είτε στη Γλυφάδα είτε στο νέο αδελφάκι του στη Βουλιαγμένη. Οι υπόλοιποι δεν έχουν παρά να κατηφορίσουν προς παραλία για να απολαύσουν το αυθεντικό ιταλικό gelato που δύσκολα αποτυπώνεται με λέξεις. Το brand που ξεκίνησε πριν από δύο χρόνια στη Θεσσαλονίκη και πέρσι το καλοκαίρι έκανε απόβαση στην Αθήνα φτιάχνει σίγουρα τα καλύτερα παγωτά στην πόλη, που πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσεις. Μια ματιά μόνο στη βιτρίνα με την τεράστια ποικιλία σε γεύσεις θα σε πείσει ότι εδώ βρίσκεται ένας μικρός ναός του παγωτού. Φτιαγμένα καθημερινά στο εργαστήριο του καταστήματος με φρέσκο γάλα (βουβαλίσιο, ανθόγαλα και αγελαδινό) και εκλεκτές πρώτες ύλες, τα Bufala παγωτά είναι πληθωρικά και άκρως απολαυστικά, τόσο σε γεύση όσο και σε παρουσίαση. Μία από τις κορυφαίες προτάσεις είναι το Buffle Cone, που δεν είναι άλλο από μια βάφλα σε σχήμα κώνου, όπως ακριβώς το χωνάκι, για να τη γεμίσεις με το gelato της αρεσκείας σου και να την απολαύσεις στο χέρι. Στις κλασικές επιλογές ανήκει σίγουρα το φρέσκο χωνάκι που φτιάχνεται καθημερινά στο κατάστημα, ενώ αν θέλεις κάτι πιο ντελικάτο, δεν έχεις παρά να διαλέξεις ένα Cream Cone. Ένας χειροποίητος κώνος που ψήνεται με επικάλυψη ζάχαρης, σοκολάτας ή ξηρών καρπών και απογειώνεται με γέμιση κρέμας patisserie ή soft ice cream. Για να μη μένουν όμως παραπονεμένοι κι εκείνοι που έχουν επιλέξει έναν πιο υγιεινό τρόπο διατροφής και αποφεύγουν τη ζάχαρη, το Bufala Gelato έχει δημιουργήσει μια σειρά από low fat επιλογές, όπως το Soft ice cream χωρίς ζάχαρη, το Yogurt ice cream χωρίς ζάχαρη και χωρίς λακτόζη, αλλά και το Icefit με υψηλή πρωτεΐνη και χαμηλά λιπαρά. Υπάρχει ακόμη και η Vegan εκδοχή (!) σε γεύσεις όπως σουσάμι και λεμόνι με 100% φυσικό καρπό και χωρίς λακτόζη. Το καλύτερο, όμως, είναι ότι εδώ θα απολαύσεις κυριολεκτικά ό,τι παγωτό τραβάει η όρεξή σου χάρη στην πρωτοποριακή παγωτομηχανή GeloLab που φτιάχνει επιτόπου όποια γεύση κι αν θελήσεις, κι αυτό είναι κάτι που δεν θα συναντήσεις σε κανένα άλλο μέρος στην Ελλάδα! Αν ακόμα δεν έχεις πειστεί, δεν έχεις παρά να το διαπιστώσεις από κοντά, ζώντας το απόλυτο Total Experience Gelato Project σε ένα κατάστημα Bufala Gelato!

15.6.17 – lifo

77

φωτο: γιωργος αδαμος

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

CASA DI RENA ΕΡΩΤOΚΡΙΤΟΣ

Ένα εστιατόριο με αυθεντικές ιταλικές γεύσεις στη Νέα Κηφισιά.

Ελαιών 55, Ν. Κηφισιά, 210 8002610 http://casadirena. gr/

φωτο: γιωργος αδαμος

https://el-gr. facebook.com/ CasaDiRena/

Εκείνοι που αγαπούν την ιταλική κουζίνα και θέλουν να την απολαμβάνουν όπως ακριβώς θα απολάμβαναν ένα φιλέτο στην Τοσκάνη, σπαγγέτι στη Ρώμη και πίτσα στη Νάπολη έχουν ακούσει ήδη για το Casa di Rena στη Νέα Κηφισιά. Ένας ντελικάτος χώρος με προσεγμένη διακόσμηση και χαλαρή ατμόσφαιρα που παρουσιάζει αυθεντικές ιταλικές γεύσεις, με άριστες πρώτες ύλες που αναδεικνύουν μοναδικά το κάθε πιάτο. Στο χαλαρό περιβάλλον του Casa di Rena, που ενδείκνυται για δροσερά καλοκαιρινά βράδια στην πόλη συντροφιά με καλό φαγητό, θα βρείτε πολύ ενδιαφέρουσες προτάσεις. Από μαύρο ριζότο με λαβράκι ή παραδοσιακή τοσκανέζικη ταλιάτα Black Angus μέχρι πίτσα Βianca με ιταλικό ζαμπόν και φρέσκα μανιτάρια και σπαγγέτι με θαλασσινά, το μενού εκπλήσσει ευχάριστα και τους πιο απαιτητικούς ουρανίσκους. Και τι καλύτερο απ’ το να συνοδεύσετε το πιάτο σας με ένα ποτήρι ωραίο κρασί, επιλέγοντας κάποια από τις πολλές ετικέτες του ελληνικού ή ιταλικού αμπελώνα.

78 lifo – 15.6.17

Ένας γευστικός προορισμός για τους φίλους του κεμπάπ στο κέντρο της Αθήνας. Φημισμένος για το πικάντικο κεμπάπ του, που έκανε πολλούς Αθηναίους να το αγαπήσουν και να κατεβαίνουν στο κέντρο μόνο γι’ αυτό, ο Ερωτόκριτος είναι εγγυημένη επιλογή για νόστιμο και πρώτης ποιότητας κρέας. Το παραδοσιακό εστιατόριο-ψητοπωλείο που δημιούργησε ένας λάτρης του φαγητού σάς περιμένει καθημερινά με εκλεκτό γύρο κοτόπουλο και χοιρινό που μπορείτε να γευτείτε τυλιχτό ή σε μερίδα, στο χέρι ή να το απολαύσετε σε ένα από τα τραπεζάκια του, χαζεύοντας την περατζάδα, αφού βρίσκεται πάνω στην Κάνιγγος. Στον κατάλογο του Ερωτόκριτου φιγουράρουν απλές προτάσεις, αλλά εκλεπτυσμένες γεύσεις, όλα φτιαγμένα με εξαιρετικής ποιότητας πρώτες ύλες, όπως τα κρέατα, που επιλέγονται πολύ προσεκτικά και κόβονται στο εργαστήριο του καταστήματος, ώστε το γευστικό αποτέλεσμα να είναι το καλύτερο δυνατό.

Κάνιγγος 3, Αθήνα, 210 3812583 www.facebook. com/souvlaki. erorokritos www.souvlakierotokritos.gr/ restaurant.php

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

SQUARE MEAL

Η νόστιμη γκουρμέ εκδοχή του υγιεινού φαγητού. Η εποχή που η υγιεινή διατροφή έφερνε στον νου νερόβραστα, βαρετά φαγητά και αδιάφορες γεύσεις έχει περάσει πια ανεπιστρεπτί. Με λίγη φαντασία, τα superfoods και τα πιο απλά, αγνά υλικά που βάζουμε στο τραπέζι μας μπορούν να απογειωθούν σε πολύ γευστικούς συνδυασμούς και πιάτα υψηλής γαστρονομίας. Αυτή ακριβώς είναι η φιλοσοφία πίσω απ’ το Square Meal, το gourmet healthy food εστιατόριο που βρίσκεται σε ένα ήσυχο δρομάκι δίπλα στην πολύβουη Μεσογείων, στους Αμπελόκηπους. Με τρίπτυχο το υγιεινό, νόστιμο και γκουρμέ φαγητό, η Σοφία και ο Ανδρέας δημιούργησαν έναν πολύ ζεστό χώρο, όπου όλα αυτά γίνονται η προσιτή πολυτέλεια που καθένας αξίζει να έχει στην καθημερινότητά του. Γι’ αυτό και το προτιμά πολύς κόσμος που εργάζεται στη γύρω περιοχή και δίνει σημασία στη διατροφή του. Ο σεφ του Square Meal Κωνσταντίνος Παπασταμάτης μαγειρεύει με όρεξη και χρησιμοποιεί τεχνικές «υψηλής κουζίνας», όπως το sous vide, με στόχο νόστιμο και «πραγματικό» φαγητό, δίνει προσοχή στη λεπτομέρεια και επιλέγει με προσοχή και γνώση τα υλικά του. Έτσι, έχει δημιουργήσει ένα λιτό, αλλά γεμάτο φαντασία μενού με γευστικές προτάσεις από την Ελλάδα και τον υπόλοιπο κόσμο, προσαρμοσμένες στη φιλοσοφία του μαγαζιού για την υγιεινή, νόστιμη διατροφή. Στην κουζίνα του Square Meal, που συν τοις άλλοις είναι ανοιχτή και μπορείτε να βλέπετε το πιάτο σας να ετοιμάζεται μπροστά στα μάτια σας, καθώς απολαμβάνετε ένα ποτήρι κρασί, χρησιμοποιούνται προσεκτικά επιλεγμένα εποχικά υλικά με σκοπό τη διατήρηση της διατροφικής ισορροπίας καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου.

Square meal σημαίνει εξάλλου ολοκληρωμένο γεύμα! Δοκιμάστε vegetarian σαλάτες, όπως κινόα φακές με δροσερά λαχανικά αρωματισμένα με κύμινο, μια ασιατική fusion εκδοχή της σαλάτας με καλαμάρι, αλλά και μια δροσερή σαλάτα με φαρφάλες ολικής αλέσεως. Για τους λάτρεις του ψαριού, η φιλεταρισμένη τσιπούρα που δεσπόζει στον κατάλογο θα σας καταπλήξει σε συνδυασμό με τη δροσερή σαλάτα καπνιστής μελιτζάνας, ενώ η γκουρμέ εκδοχή της ψητής σαρδέλας φιλοδοξεί να κερδίσει μια θέση στην εβδομαδιαία διατροφική σας προτίμηση. Μην υποτιμήσετε όμως το roulade κοτόπουλου ή τα μπιφτεκάκια γαλοπούλας ζυμωμένα με βρώμη που θα γαργαλήσουν ευχάριστα τον ουρανίσκο σας. Εργάζεστε ή μένετε στην ευρύτερη περιοχή Αμπελοκήπων, Κολωνακίου, Ψυχικού, Εξαρχείων ή και Χολαργού; Δεν έχετε παρά να καλέσετε στο κατάστημα και να δώσετε την παραγγελία σας για να απολαύσετε ένα ολοκληρωμένο γεύμα, το Square Meal σας!

A EXTR P TI το Square

να στε ουθή ebook για α Ακολ ac ιάτ F π ο α τ τ σ για Meal ρές. εστε ερών οσφο ενημ ς & τις πρ α ημέρ

Καλαμών 13, Αμπελόκηποι, 210 6927377 Facebook: mysquaremeal squaremeal.gr/ Instagram @ my.squaremeal

15.6.17 – lifo

79

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

A EXTR P TI αιρική σεζόν

THE BLACK RAT

φ ει οδοσ t βάζ αι η π Black Ra αδιές ρ Μια κ ο β τ ι , ισε αιχνίδ έκλε στο π αραόκε. κ εχώς προσ κουίζ και με

Μια αγγλική παμπ στην καρδιά της Αγίας Παρασκευής.

Με σκηνικό που σε μεταφέρει σε κλασική παμπ στην Αγγλία, το Black Rat στην Αγία Παρασκευή είναι ένα μαγαζί απ’ αυτά που αξίζουν την προσοχή σου. Κι ενώ εκ πρώτης όψεως σε προϊδεάζει για χειμωνιάτικο στέκι, μόλις περάσεις στον εξωτερικό χώρο θα πειστείς ότι εδώ θες να περνάς τα καλοκαιρινά βράδια σου στην πόλη. Μεγάλη ποικιλία σε μπίρες που μπορείτε να συνοδεύσετε ιδανικά με χοτ-ντογκ, ποικιλία με λουκάνικα ή πλατό τυριών και αλλαντικών, που είναι και τα πιο δημοφιλή. Μπορείτε όμως να απολαύσετε και το καφεδάκι σας μετά τις 5 το απόγευμα και αν το επισκεφτείτε Κυριακή πρωί να γευτείτε το παραδοσιακό English breakfast, χορταστικές ομελέτες και λαχταριστά pancakes, για να ξεκινήσει δυνατά η μέρα σας. Εδώ οι Τετάρτες έχουν γεύση πίτσας, με τις καθιερωμένες pizza Wednesdays σε διάφορες επιλογές και πολύ καλές τιμές για όλη την παρέα.

80 lifo – 15.6.17

Ελβετίας 14, Αγία Παρασκευή, 210 6013266 www.black-rat.gr www. facebook.com/ theblackratpub Instagram: the black rat

OVEN SESAME

Τα καλύτερα χειροποίητα κουλούρια στην πόλη είναι γεμιστά και μοιάζουν με σάντουιτς. Κάτι πολύ νόστιμο παίζει στην οδό Αιόλου, στο κέντρο της πόλης, και όσοι δεν το έχετε μυριστεί ακόμα είναι καιρός να περάσετε μια βόλτα απ’ τον αριθμό 17. Εδώ βρίσκεται το Oven Sesame και είναι μια πραγματική αποκάλυψη για το κουλούρι Θεσσαλονίκης. Μην πάει, όμως, το μυαλό σας στο απλό κουλούρι που θα βρείτε παντού, γιατί εδώ, ακόμη και το κλασικό σουσαμένιο, σερβίρεται με έναν πολύ μοντέρνο και χαρούμενο τρόπο, χαρίζοντας πολλά σουσαμένια χαμόγελα. Δυνατό του χαρτί, βέβαια, είναι το «ΣΟΥΚΟΥ», ένα ολόφρεσκο κουλούρι που έρχεται γεμιστό με ό,τι μπορείς να φανταστείς: από τυριά και αλλαντικά στην πιο απλή τους εκδοχή μέχρι με κοτόπουλο, λουκάνικο και κιμά. Μιλάμε για τον επαναπροσδιορισμό του κουλουριού που όλοι αγαπάμε ή του σάντουιτς, γιατί αυτό το χειροποίητο κουλούρι είναι δύο σε ένα. Και το καλύτερο; Ψήνεται μπροστά σου για 3 λεπτά στον ειδικό φούρνο, πριν λιώσει στο στόμα σου. Η τέλεια επιλογή για μια γρήγορη, ελαφριά και εντελώς οικονομική μπουκίτσα για όσους κυκλοφορούν στο κέντρο, αφού ξεκινά από μόλις 2 ευρώ. Στο Oven Sesame θα βρείτε επίσης φρέσκες σαλάτες με τα καλύτερα υλικά, σπιτική λεμονάδα, εναλλακτική τυρόπιτα, γλυκά σουσαμίνια γεμιστά με σοκολάτα αλλά και εκλεκτό καφέ.

Αιόλου 17Α & Ερμού, 210 3230038 fb page: Oven Sesame instagram @Oven_Sesame_ www.oven-sesame. com/

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

PHILOS ATHENS Η Αθήνα απέκτησε έναν νέο… φίλο, που ενδείκνυται για ψώνια και brunch. Με σκηνικό που θυμίζει έντονα σπίτι –στο παρελθόν υπήρξε κατοικία του γνωστού συλλέκτη έργων τέχνης και ξυλέμπορου Ευριπίδη Κουτλίδη–, αυτή η επιβλητική μονοκατοικία της Σόλωνος, όπου βρήκε φιλόξενη στέγη το concept store Philos Athens, είναι ένας χώρος που αξίζει την προσοχή σας. Στους τρεις αναπαλαιωμένους ορόφους του, που συνδέονται με μια μεγαλοπρεπή ξύλινη σκάλα και έχουν συνδυάσει μοναδικά τη γοητεία του παρελθόντος με την αισθητική του σήμερα, θα φάτε ένα από τα καλύτερα brunches της πόλης ή κάτι ελαφρύ, πίνοντας ένα ποτήρι κρασί, ενώ θα κάνετε και τα ψώνια σας. To Philos Athens είναι ένας πολυχώρος που έχει να παρουσιάσει μια εξαιρετική συλλογή από αντικείμενα για το σπίτι, custom made έπιπλα, αλλά και ένα δυνατό μενού για τους brunch lovers αυτής της πόλης. Καθημερινά, απ’ τις 9 το πρωί έως τις 7 το απόγευμα, το café-bistrot του Philos Athens προτείνει open sandwich με αβοκάντο και αυγό ποσέ, Ρhilos Εgg Benedict, pancakes με mixed berries, αλλά και pink lemonade με φρέσκες φράουλες, που θα σας γίνουν εμμονή. Ιδανικό και για πιο πριβέ καταστάσεις ή επαγγελματικές συναντήσεις, αφού στον πρώτο όροφο έχει τέσσερις ξεχωριστούς χώρους, στους οποίους προσφέρονται εξατομικευμένα μενού.

A EXTR P TI καιράκι

λο θηση το κα Τώρα τε την αίσ που σ ς ή ιά ιμ οσ προτ στε αι δρ ολαύ ίας κ ηρεμ ρει και απ ρύ φ α έ λ ε φ προσ φέ και το . α ς κ τον α σα γεύμ

Σόλωνος 32, Αθήνα, 210 3619163 www.facebook. com/philos.athens http:// philosathens.com

15.6.17 – lifo

81

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΓΕΥΣΗ

ĒTHOS JUICES Το health bar που θα γίνει η νέα αγαπημένη σου συνήθεια.

ethosjuices.gr www.facebook. com/ethosjuices

MAYPOLE ALL DAY URBAN BISTROT Το νέο στέκι του Ψυχικού είναι γεγονός.

Τζαβέλλα 42Β, Νέο Ψυχικό, 213 0447777 Fb: maypoleUB www.maypole.gr

DEZATO PASTRY BAR

Μια patisserie που φτιάχνει σοκολάτα σε… γύρο! Η νέα άφιξη στη Νέα Φιλαδέλφεια είναι πολύ γλυκιά και ήρθε να δροσίσει ευχάριστα το καλοκαίρι μας. Το Dezato Pastry Bar δεν είναι όμως ακόμη μια gelateria αλλά ένας πραγματικός παράδεισος του γλυκού δίπλα σας. Περνώντας το κατώφλι του, νομίζεις ότι βρίσκεσαι στο κινηματογραφικό εργοστάσιο σοκολάτας του Τσάρλι και δοκιμάζοντας την πρώτη κουταλιά παγωτό ταξιδεύεις απευθείας στην Ιταλία, την πατρίδα του gelato. Με τεχνική που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από μια ιταλική gelateria και τέτοια φαντασία που έφτασε να βάλει σοκολάτα σε μια μηχανή που θυμίζει τον κλασικό γύρο, προσφέροντας το μοναδικό στο είδος του choco kebab, ήδη έχει γίνει το νέο talk of the town. Εδώ, πλάι στα κλασικά παγωτά, θα βρείτε πρωτότυπες γεύσεις, όπως τσιχλόφουσκα, minions, panacota, καραμέλα, αλάτι. Δοκιμάστε οπωσδήποτε τα wafflakia, το Bubble waffle, το Roll ice cream και το frozen yogurt, αλλά δώστε μια ευκαιρία και στα δικά του τρίγωνα Πανοράματος που θα σας εκπλήξουν ευχάριστα.

82 lifo – 15.6.17

To Maypole είναι σχετικά νέα άφιξη κι έχει γίνει το νέο στέκι του Ψυχικού που προσφέρει μόνο αυθεντικές απολαύσεις όλες τις ώρες. Ανοιχτά από το πρωί για καφέ, brunch και σπιτικές ολόφρεσκες πίτες. Από το μεσημέρι και μέχρι αργά το βράδυ εκπληκτική mainstream διεθνής και ελληνική κουζίνα με έμφαση στην ποιότητα. Το δυνατό σημείο του Maypole είναι οι καταπληκτικές σπιτικές πίτες. Ίσως από τα τελευταία μαγαζιά που ανοίγουν φύλλο κάθε μέρα με το χέρι. Παραδοσιακές πίτες, όπως χορτόπιτα με επτά τουλάχιστον διαφορετικά είδη χόρτων και σπανακοτυρόπιτα, αλλά και πιο ευφάνταστες, πεντανόστιμες πίτες, όπως κρεμμυδόπιτα με bacon, μελιτζανόπιτα με φέτα, μανιταρόπιτα κ.ά. Σας προτείνουμε να τις δοκιμάσετε. Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα να παραγγείλετε ολόκληρο ταψί από όποια πίτα προτιμάτε. Ό,τι σερβίρεται, παρασκευάζεται από τις μαγείρισσες στην ανοιχτή κουζίνα του Maypole, μπροστά στα μάτια σας. Το μπαρ είναι ανοιχτό όλη τη μέρα, σερβίρει ποτά και δροσερά κοκτέιλ, ενώ συχνά διοργανώνονται πρωτότυπα events!

A EXTR P TI μπορείτε

θα ι εχώς τε κα Προσ λαμβάνε ο π . έ να α φ κα

Λεωφ. Δεκελείας 120, Ν. Φιλαδέλφεια, 210 2587256 Facebook page: Dezato Pastry Bar (Ν. Φιλαδέλφεια) Instagram: @ dezato_pastry_bar

φωτο: γιωργος αδαμος

Πετράκη 30, Σύνταγμα, 210 3249945

Η διατροφή είναι από εκείνα τα πράγματα που παίζουν ρόλο στην υγεία και στην ευεξία. Και δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο απ’ το να ξεκινάς δυνατά την ημέρα σου με έναν φρέσκο χυμό φρούτων που θα σου χαρίσει την απαραίτητη δόση ενέργειας. Γι’ αυτό, αν κινείσαι στην περιοχή του κέντρου, αξίζει να κάνεις μια στάση στο ēthos, το νέο health bar που ήρθε να μας μυήσει σε έναν πιο υγιεινό τρόπο ζωής. Καθημερινά φτιάχνουν ολόφρεσκους οργανικούς χυμούς και smoothies από ποιοτικά φρούτα και λαχανικά με τη μέθοδο της κρύας έκθλιψης (cold press) και τα συσκευάζουν σε πολύ ξεχωριστά μπουκαλάκια με τη σφραγίδα του ēthos, για να τα πάρετε μαζί σας, αν δεν έχετε χρόνο να τα απολαύσετε επιτόπου. Στον μικρό, αλλά πολύ cosy χώρο του θα βρείτε επίσης τον εκλεκτό Espresso Pianeta, Rainforest Alliance detox ροφήματα και ψαγμένες ποικιλίες τσαγιού, καθώς και γευστικά, εξίσου υγιεινά και πλούσια σε θρεπτική αξία σνακ.

15.6.17 – lifo

83

Apivita

Τζωρτζίνα Σιδέρη

Το ΝΕΟ Greek Mountain Tea Face Water από ελληνικό βιολογικό τσάι του βουνού θα ενυδατώσει και θα τονώσει την επιδερμίδα σας κάθε στιγμή της ημέρας, ενώ παράλληλα θα την προστατεύσει αποτελεσματικά από την πρόωρη γήρανση και το οξειδωτικό στρες. The APIVITA Experience Store, Σόλωνος 6, Κολωνάκι. www. apivita.com

[make up artist]

ö

Ποιες είναι οι τρεις επικρατέστερες τάσεις στο μακιγιάζ το φετινό καλοκαίρι; Μία τάση που έχει γίνει η αγαπημένη μας τα δύο τελευταία χρόνια και κυριαρχεί σίγουρα και το φετινό καλοκαίρι είναι το strobing, μια και μπορεί εύκολα να μας χαρίσει ένα λαμπερό beauty look. Εξίσου δυνατή είναι και η τάση του no make up look, ενώ δεν πρέπει να αφήσουμε εκτός και τις έντονες αποχρώσεις σε σκιές ματιών και κραγιόν, που αναβιώνουν τη δεκαετία των ’80s.

NAL PERSPOPER SHO

πώς μπορούμε να πετύχουμε το no make up look; Αν προτιμήσουμε ένα αποτέλεσμα φυσικό, καθαρό και λαμπερό στο πρόσωπο, μπορούμε να δοκιμάσουμε να πετύχουμε μια δυνατή αντίθεση, παίζοντας με έντονες αποχρώσεις σε μάτια και χείλη. Όλα τα χρώματα μας ταιριάζουν, αρκεί να βρούμε τη σωστή απόχρωση για την επιδερμίδα μας. Μη φοβάστε να το τολμήσετε!

ï

Studio Materiality

Franklin & Μarshall

Οι πετσέτες θαλάσσης που σχεδίασε ο Μίλτος Κοντόγιαννης απεικονίζουν θαλάσσια όντα στα πιο φανταστικά χρώματα. Τις βρήκαμε στο κατάστημα της Μαρίας Καπρίλη, Πινδάρου 21. www. studiomateriality.com

Kόκκινα slides με λευκό logo.

ô

PUMA X STAPLE NTVRL Ignite Limitless

Τα νέα sneakers από τη δημιουργική συνεργασία της Puma με τον Jeff Staple, ιδρυτή της Staple Pigeon, που βρίσκεις στο New Cult.

New Cult Street Store Αγγ. Μεταξά 9, Γλυφάδα www.newcult.gr

ΤheGOODLIFO

ö

Τι εννοούμε όταν λέμε μακιγιάζ no make up; Η συγκεκριμένη τεχνική μάς χαρίζει ένα φυσικό, λαμπερό αποτέλεσμα και επιδερμίδα γεμάτη φρεσκάδα, που μοιάζει σαν να μην έχει ίχνος μακιγιάζ. Μπορούμε είτε να φορέσουμε μια αντηλιακή με χρώμα είτε να συνδυάσουμε το make up μας με μία strobing cream, καθώς το μακιγιάζ θα είναι πιο ελαφρύ και το δέρμα μας θα έχει φυσική λάμψη. Τοποθετούμε κάτω από τα μάτια και στο κόκαλο του βλεφάρου, για να δημιουργήσουμε βάθος, ελάχιστη ποσότητα σκιάς σε καστανή απόχρωση, απλώνουμε λίγο ρουζ, που μοιάζει σαν να μας έχουν μόλις τσιμπήσει τα μάγουλα, μάσκαρα προαιρετικά και τονίζουμε τα χείλη με ένα lip balm ή με ένα μολύβι χειλιών στη φυσική μας απόχρωση. Τι πρέπει να προσέξω να μην κάνω; Κάθε πρόσωπο έχει διαφορετικές ανάγκες κι έτσι δεν χρειάζεται να αντιγράφουμε κατά γράμμα κάθε τεχνική που ανακαλύπτουμε. Περιποιούμαστε το πρόσωπό μας ανάλογα με τις ανάγκες που έχει κάθε φορά και χρησιμοποιούμε προϊόντα που ταιριάζουν στον τύπο της επιδερμίδας μας κι έχουν σύνθεση που ενυδατώνει. Στο μακιγιάζ, καλό είναι να υιοθετούμε τάσεις που αναδεικνύουν τα χαρακτηριστικά του προσώπου μας και μας χαρίζουν ένα φρέσκο, natural και σέξι αποτέλεσμα. Τι πρέπει να έχω οπωσδήποτε στην τσάντα μου; Μάσκαρα, γιατί αναδεικνύει ακόμη και τα πιο ουδέτερα beauty looks, concealer, στη σωστή όμως απόχρωση, γιατί φωτίζει πάντα το βλέμμα όσο κουρασμένες κι αν είμαστε, μολύβι khôl, αν θέλουμε να μετατρέψουμε το πρωινό μας μακιγιάζ σε πιο βραδινό με δύο κινήσεις. Για τις πιο ζεστές μέρες ένα ενυδατικό νερό προσώπου, το αντηλιακό μας και, φυσικά, κραγιόν ή ένα λιπ-γκλος.

Instagram: giorgina.sideri www.giorginasideri.tumblr.com giorginasideri@gmail.com

ó

Sun of a Beach O Cacao Rocks σχεδιάζει μια πετσέτα θαλάσσης για την ελληνική εταιρεία Sun of a Beach σε ποπ χρωματισμούς, πάντα με την εξαιρετική ποιότητα υλικών της ελληνικής εταιρείας. www. sunofabeach.com

ΡΩΤΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ

kειμενο μεροπη κοκκινη

φωτογραφια παρισ ταβιτιαν

ΠΆΝΟΣ ΝΤΆΨΗΣ

Iδιοκτήτης του μπαρ Off the Chain στα Εξάρχεια

EXEIΣ ΓΟΥΣΤΟ

Πάνο, βγήκες χθες το βράδυ; Κατά μία έννοια ναι, αφού δούλευα στο Off the Chain. Τι φοράς συνήθως όταν δουλεύεις; Οτιδήποτε με κάνει να νιώθω άνετα. Συνήθως ένα t-shirt, baggy ή skinny jeans και τα αγαπημένα μου sneakers. Τι τατουάζ έχεις στα χέρια σου; Στο αριστερό χέρι ο αγαπημένος μου tattoo artist Λεωνίδας Σκιαδάς, ή αλλιώς Lοnis, έχει συγκεντρώσει στοιχεία από 14 πίνακες του εκκεντρικού υπερρεαλιστή Σαλβαντόρ Νταλί. Στο δεξί έχουμε κινηθεί σε πιo old school γραμμές και σχέδια. Όλοι κολλάνε με το Playboy rabbit skull head, που είναι και το λογότυπο του μαγαζιού μου. Πώς θα περιέγραφες το στυλ σου γενικότερα; Θα έλεγα ότι αποτελεί μία μείξη postpunk κουλτούρας και street αισθητικής σε συνδυασμό με τις επιρροές που έχω δεχτεί από την underground πλευρά του αγαπημένου μου Βερολίνου, στο οποίο πηγαίνω ξανά και ξανά τα τελευταία 17 χρόνια. Από κει έχω φέρει και τα περισσότερα αντικείμενα που υπάρχουν στο μαγαζί. Δηλαδή; Ραδιόφωνα των ’50s και των ’60s, art deco σέικερ, συλλεκτικά τηλέφωνα, σπάνια κόμικς και φιγούρες σούπερ ηρώων, συλλεκτικά φλίπερ, μια Lambretta του 1959, έναν κουλοχέρη του ’60 από το Λας Βέγκας, μία από τις πρώτες έγχρωμες τηλεοράσεις. Είναι κι άλλα, πολλά, όλα συλλεκτικά μικροαντικείμενα που πιστεύω ότι χρωματίζουν με τον δικό τους τρόπο τον χώρο. Άλλωστε, το ίδιο το μαγαζί στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό του 1930. Ποιος είναι ο πρώτος στίχος κομματιού που σου έρχεται στο μυαλό αυτήν τη στιγμή; «You win some, lose some, it’s all the same to me. The pleasure is to play, makes no difference what you say» από το «Ace of Spades» των Motorhead. Ποιο είναι το μότο σου στη ζωή; Η ουσιαστική ευτυχία βρίσκεται στα πιο απλά και καθημερινά πράγματα. Τι φοράς σήμερα και πόσο κοστίζει; Καπέλο Off the Chain handmade, t-shirt Heartbeatink (www.heartbeatink.gr) στα 29 ευρώ, παντελόνι Cheap Monday - Weekday Berlin στα 30 ευρώ, παπούτσια Vans sk8 hi-Ministry of Concrete, 85 ευρώ.

Το Off the Chain (Ζωοδόχου Πηγής 25, Εξάρχεια) λειτουργεί από τις 19:00 και μέχρι τις πρωινές ώρες, κάθε Παρασκευή και Σάββατο.

15.6.17 – lifo

85

KET H MARA RC RESE xρόνια πολλά 16 Li-LA-LO!

Συνεργασία Sky Express και Blue Air για πτήσεις με κοινό κωδικό Η Sky Express και η Blue Air προχώρησαν σε συνεργασία προκειμένου να προσφέρουν πτήσεις με κοινό κωδικό. Με τη συμφωνία αυτή οι επιβάτες της Blue Air από την Κύπρο θα έχουν την ευκαιρία να ταξιδέψουν στα ελληνικά νησιά με τη Sky Express και ταυτόχρονα οι επιβάτες από τα ελληνικά νησιά θα μπορούν να κλείσουν το εισιτήριό τους στη Sky Express για να ταξιδέψουν προς τη Λάρνακα με την Blue Air, μέσω Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Η συμφωνία αυτή αφορά τους προορισμούς Μύκονος, Σαντορίνη, Πάρος, Ηράκλειο, Ζάκυνθος, Σύρος, Νάξος, Μήλος, Σκιάθος, Ικαρία, Χίος, Κύθηρα, Κάρπαθος και Αστυπάλαια από Αθήνα και Σάμος, Χίος και Σκύρος από Θεσσαλονίκη. Επιπλέον, όπως δήλωσε ο εμπορικός διευθυντής της Sky Express, κ. Γιάννης Λυδάκης, «οι ταξιδιώτες από την Κύπρο θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τη μοναδική εμπειρία που προσφέρει η Sky Express, η οποία περιλαμβάνει δωρεάν πρόσβαση στα σαλόνια διακεκριμένης θέσης (business lounges) σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, δωρεάν αποσκευή και χειραποσκευή, καθώς και εξυπηρέτηση κατά τη διάρκεια της πτήσης».

ΤheGOODLIFO

h lidl hellas μέγας χορηγός της μεγάλης γιορτής για την ανακύκλωση Στη Lidl Hellas ένας από τους βασικούς πυλώνες εταιρικής υπευθυνότητας είναι το περιβάλλον. Με σύνθημά μας «Ένα καλύτερο περιβάλλον με καθαρές ακτές» γιορτάσαμε στη Lidl Hellas την 5η Ιουνίου, Ημέρα Περιβάλλοντος, μαζί με τους πελάτες μας. Με αγορές αξίας άνω των 20 ευρώ, προσφέραμε δωρεάν σε όλους τους πελάτες μας και μέχρι εξαντλήσεως των αποθεμάτων μια βαμβακερή επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα για τις αγορές τους.

Βραβείο Manager of the Year για τον αντιπρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της Κωτσόβολος Με το βραβείο του Manager of the Year τιμήθηκε ο Ανδρέας Αθανασόπουλος, αντιπρόεδρος & διευθύνων σύμβουλος της Κωτσόβολος Dixons South East Europe, από την Ελληνική Εταιρεία Διοικήσεως Επιχειρήσεων (ΕΕΔΕ). Ο κ. Αθανασόπουλος, προερχόμενος από τον τραπεζικό τομέα, είναι και μέλος της εκτελεστικής επιτροπής του διευθύνοντος συμβούλου του ομίλου της Dixons Carphone. Στο διάστημα αυτό (ανέλαβε καθήκοντα τον Ιούλιο του 2013), παρά τη δύσκολη οικονομική και πολιτική συγκυρία της εποχής, η εταιρεία εξελίχθηκε, αναπτύχθηκε και κατάφερε να αναστρέψει την πορεία της, σημειώνοντας σταθερά ανοδική κερδοφορία.

Πες μας την ευχή σου, συμπλήρωσε τα στοιχεία σου και κέρδισε μια δωροεπιταγή 20 ευρώ! Από την ημέρα των γενεθλίων μας και μέχρι τις 30 Ιουνίου 2017 θέλουμε όλοι να πείτε «Happy Sweet 16 Li-LA-LO»! Επισκεφτείτε τα καταστήματά μας, την ιστοσελίδα μας www.lilalo.com ή τηλεφωνήστε μας στο 210 8982554 για να κάνετε τις αγορές σας και να σας ανταποδώσουμε την αγάπη μας!

Η Nike γιορτάζει τα 45 χρόνια παρουσίας του Nike Cortez στον αθλητισμό, στο στυλ και στην κουλτούρα Εν όψει της επετείου των εμβληματικών Cortez, η Nike συνεργάζεται με το διεθνούς φήμης μοντέλο Μπέλα Χαντίντ, η οποία φωτογραφίζεται σαν άλλη Φάρα Φόσετ των ’70s. Η Μπέλα Χαντίντ αναπαριστά την κλασική φωτογραφία της γνωστής ηθοποιού, η οποία έκανε skateboard, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων μιας ταινίας, φορώντας τα θρυλικά αυτά παπούτσια. Το μοντέλο Nike Cortez, το οποίο κυκλοφόρησε επίσημα το 1972, αποτελεί λαμπρό παράδειγμα της επιθυμίας του co-founder της Nike, Bill Bowerman, να δημιουργήσει καλύτερο εξοπλισμό για τους δρομείς. Το Cortez είναι το πρώτο μοντέλο της Nike που παρείχε ορατή τεχνολογία και έγινε αγαπημένο σύμβολο της ποπ κουλτούρας.

Παγκόσμια Ημέρα Υπευθυνότητας της Pernod Ricard Η 1η Ιουνίου είναι μία πολύ ιδιαίτερη ημερομηνία για όλους τους εργαζομένους της Pernod Ricard παγκοσμίως, καθώς έχει εδραιωθεί ως η μέρα εθελοντικής συνεισφοράς. Για 7η συνεχή χρονιά οι εργαζόμενοι της Pernod Ricard στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο άφησαν τα γραφεία τους και πήραν μέρος στις ενέργειες του προγράμματος «Responsib’All Day», υποστηρίζοντας δράσεις προσφοράς στις τοπικές κοινωνίες. Στην Ελλάδα, οι εργαζόμενοι της Pernod Ricard Hellas συμμετείχαν σε κοινωνικές δράσεις με επίκεντρο τα παιδιά σε τρεις πόλεις: Αθήνα, Μυτιλήνη και Θεσσαλονίκη.

ΤheWeek

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ ΑΘΗΝΩΝ Τι καινούργιο ξεκινάει αυτή την εβδομάδα. σελιδα

88

Ο Χρήστος Παρίδης γράφει για το αφιέρωμα στη Φόλκσμπυνε. σελιδα

92

STAR FAX

CITY LAB

Τι λένε τα ζώδια αυτή την εβδομάδα.

Όσα ζήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα.

σελιδα

93

ΣΕΛΙΔΑ

94

ΣΙΝΕΜΑ Η Μούμια Η θαμμένη εδώ και 5.000 χρόνια, κάπου βαθιά στην έρημο, Αιγύπτια πριγκίπισσα Αμανέτ «ζωντανεύει» και αναζητά τρόπους να κυριαρχήσει στον σύγχρονο κόσμο, σκορπίζοντας γύρω της τον τρόμο. Κριτική από τον Θοδωρή Κουτσογιαννόπουλο. σελιδα

90

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Γιάννης Βαρελάς - Monster

Ο Γιάννης Βαρελάς επιστρέφει στη Στέγη και φέρνει μαζί του το «Monster». Στη νέα του δουλειά τον απασχολεί η εμμονή και πώς αυτή επαναπροσδιορίζει την έννοια του εαυτού. Μας εισάγει σε έναν καινούργιο, περίεργο κόσμο που έχει πλάσει, με τον ίδιο να απεικονίζεται ως ένα γιγάντιο χέρι που κινεί τα νήματα σε μια σωματική περφόρμανς όπου πρωταγωνιστούν ανθρωπομορφικά πλάσματα και αφηρημένα στοιχεία. Η έκθεση χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες και ο θεατής κινείται ανάμεσα σε ζωγραφικές εγκαταστάσεις, βίντεο και περφόρμανς. ä Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, Συγγρού 107, είσοδος ελεύθερη έως 16/07 15.6.17 – lifo

87

ΘEATΡO Στάση Ομόνοια Τρυπών(ον)τας στην πλατεία Με έμπνευση το αρχείο, την επιτόπια δυναμική και το πώς θέλουν την πλατεία οι άνθρωποί της, η ομάδα UrbanDig δημιουργεί τη Στάση Ομόνοια, μια παράσταση περιπατητική που συναντά το θέατρο, τον χορό, τη μουσική και την εικαστική παρέμβαση στον δημόσιο χώρο. Έξι σπονδυλωτές ιστορίες με κοινή κατάληξη στο κέντρο της πλατείας. Έξι διαφορετικές πορείες ανθρώπων που πηγαίνουν στην Ομόνοια για να πραγματοποιήσουν το όνειρό τους – έτσι, η πλατεία θα γίνει από σημείο αναφοράς της πόλης σημείο αναφοράς της δικής τους ζωής.

20-25/06, εκκίνηση από το Θέατρο Ρεξ, Πανεπιστημίου 48, 210 3305074, 19:00

88 lifo – 15.6.17

2. ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Make Greece Greece Again Το εκθεσιακό πρόγραμμα του project space Temporary Duplex συνεχίζεται με την ατομική έκθεση του ιταλικής καταγωγής εικαστικού Beast με τίτλο «Make Greece Greece Again» και εικαστική επιμέλεια Ανδρέα Φακή, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Δημόσιας Τέχνης: Επιβίωση. Η έκθεση παρουσιάζει εικόνες οι οποίες έχουν δημιουργηθεί με την τεχνική του photo manipulation. Ο Beast εικονίζει σημερινές φυσιογνωμίες, οι οποίες συνδέονται με το «ευρωπαϊκό πρόβλημα» που ξεκινάει και τελειώνει στην Ελλάδα, χωρίς να περιορίζεται στον πολιτικό χώρο. Η Μέρκελ, ο Σουλτς, ο Σόιμπλε, ο Τσίπρας, ο Βαρουφάκης, ο Τσακαλώτος και άλλα δημόσια πρόσωπα αποτελούν τους επί σκηνής πρωταγωνιστές, οι οποίοι συνθέτουν τη νέα σειρά έργων του Ιταλού εικαστικού. ä 16/06-02/07, Temporary Duplex, Επικούρου 16, είσοδος ελεύθερη

Imany

Nicolas Grenier, Going For It (II) (2016)

EVENTS ΓΙ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Real Good Time / All! Το All! είναι ένα πρότζεκτ που εμπνέεται από τον Αμερικανό συγγραφέα Ουίλιαμ Μπάροουζ, ο οποίος έβλεπε τη γλώσσα ως σύνορο, ως μία ανατρεπτική, δημιουργική και πολιτική πράξη. Πεδίο μάχης είναι πάντοτε το σώμα, όχι ως αφηρημένη έννοια αλλά ως περιοχή που υπόκειται σε μια σειρά δυνάμεων. Με αφορμή έναν στίχο του Lou Reed, η παράσταση Real Good Time δημιουργεί μια νέα χορογραφία. Σε αυτή την παιγνιώδη διασταύρωση συναυλίας και παράστασης χορού η μουσική καθορίζεται από αισθητήρες τοποθετημένους στα σώματα των χορευτών, οι οποίοι ενεργοποιούν ηχητικές εκπομπές που μιξάρονται ζωντανά επί σκηνής.ä 21-22/06, Bios Tesla, Πειραιώς 84, 21:00, www.bios.gr

3. ΜΟΥΣΙΚΗ

Top

1. ΧΟΡΟΣ

7

Η Imany έρχεται αυτό το καλοκαίρι για μία μοναδική συναυλία στο Ωδείο Ηρώδου Αττικού, όπου, όπως λέει η ίδια, πάντα ονειρευόταν να τραγουδήσει, καλεσμένη του Φεστιβάλ Αθηνών. Θα τραγουδήσει παλιές αλλά και νέες επιτυχίες της από τον τελευταίο της δίσκο «The wrong kind of war» που κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες. Μέσα από στίχους τραγουδιών όπως το «Clap your hands» η φωνή της φτάνει σ’ εμάς σαν κραυγή για ελευθερία, δικαιοσύνη και ισότητα. Το κοινό θα απολαύσει την εξωτική, νοσταλγική, ρομαντική, ευαίσθητη αλλά και δυναμική φωνή της κάτω από την Ακρόπολη.ä 15/06, Ηρώδειο, Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Αθήνα, 210 3235582, 21:00

4. ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Jack Pierson - Μαρίνα Καρέλλα Η έκθεση περιλαμβάνει τα νέα ζωγραφικά έργα της Μαρίνας Καρέλλα και μια επιλογή από φωτογραφίες, σχέδια και γλυπτά του Αμερικανού εικαστικού Jack Pierson. Πηγή έμπνευσης των έργων της Μαρίνας Καρέλλα είναι ο γενέθλιος τόπος. Μοιάζουν με παλίμψηστα, όπου εικόνες, μνήμες και σύμβολα γίνονται η βάση για τη δημιουργία νέων έργων, αποτυπώνοντας τα

15–21

ΙΟΥΝ.

θραύσματα μιας εποχής που δεν είναι τόσο μακρινή. Στη δουλειά του ο Jack Pierson ενσωματώνει μια σειρά μέσων που περιλαμβάνουν λέξεις-γλυπτά, εγκαταστάσεις, σχέδια, πίνακες ζωγραφικής και φωτογραφίες. ä 15/06-08/07, Γκαλερί Ζουμπουλάκη, πλ. Κολωνακίου 20, Κολωνάκι

5. ΜΟΥΣΙΚΗ Μαρία Φαραντούρη

Η Μαρία Φαραντούρη παρουσιάζει το πρωτότυπο έργο που έγραψε για τη φωνή της ο Τούρκος συνθέτης Τζιχάν Τούρκογλου σε στίχους της Αγαθής Δημητρούκα. Οι μουσικές παραδόσεις της Ανατολής συναντιούνται με μουσικά ρεύματα της Δύσης, όπως η μεσαιωνική, η μινιμαλιστική, η κλασική και η τζαζ μουσική. Σ’ αυτόν το συγκερασμό ηχοχρωμάτων συμπράττουν εκλεκτοί σολίστ διεθνούς φήμης, όπως οι Άνια Λέχνερ (βιολοντσέλο), Μέρι Βαρντάνιαν (κανονάκι), Χρήστος Μπάρμπας (νέι), Ιζέτ Κιζίλ (κρουστά), και ο σύνθετης του έργου (φωνή, σάζι και κοπούζ). Στο δεύτερο μέρος η Μαρία Φαραντούρη συναντά στη σκηνή τη διάσημη Kαταλανή τραγουδίστρια Μαρία ντελ Μαρ Μπονέτ σε τραγούδια ισπανικά και καταλανικά, καθώς και σε τραγούδια του Μίκη Θεοδωράκη και του Μάνου Χατζιδάκι.ä 22/06, Ηρώδειο, Διονυσίου Αρεοπαγίτου, Αθήνα, 21:00

6. ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ Ομάδα Τέχνη, 100 χρόνια

ΦΕΣΤΙΒΑΛ Release Festival Day 2 Με ένα line up με ονόματα πολύ αγαπημένα του ελληνικού κοινού, το Release Festival αποχαιρετά για φέτος το καλοκαίρι. Thievery Corporation, Archive, Kadebostany, Omega Ray, Chinese Basement. Στην Πλατεία Νερού.

16/06, Πλατεία Νερού (Ολυμπιακός Πόλος Φαλήρου), €43 (μονό) και €80 (διπλό) σε προπώληση. Στο ταμείο €50.

Η έκθεση πραγματοποιείται με την ευκαιρία συμπλήρωσης 100 χρόνων από τη δημιουργία της ιστορικής «Ομάδα Τέχνη», η οποία συστάθηκε με πρωτοβουλία του Νικόλαου Λύτρα, αποτελώντας την πρώτη οργανωμένη έκφραση του ρεύματος του μοντερνισμού στη σύγχρονη ελληνική τέχνη. Στην «Ομάδα Τέχνη» συναντήθηκαν μερικοί από τους σπουδαιότερους καλλιτέχνες της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, μεταξύ των οποίων οι ζωγράφοι Κ. Παρθένης, Κ. Μαλέας, Π. Βυζάντιος, Δ. Γαλάνης, καθώς και ο γλύπτης Μ. Τόμπρος.ä Έως 29/10, Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο, Βασ. Σοφίας 22, Κολωνάκι, 213 2139500-1

7. ΦΕΣΤΙΒΑΛ Tectonics Athens Η συμφωνική μουσική, ο ελεύθερος αυτοσχεδιασμός, το ηλεκτρονικό noise, η μουσική δωματίου, οι ηχητικές εγκαταστάσεις και η παραδοσιακή μουσική θα συνυπάρξουν, θα συγκρουστούν και θα αλληλοσυμπληρωθούν σε ένα περιπετειώδες τριήμερο όπου όλα είναι πιθανά. Κεντρική θέση στο φεστιβάλ θα έχει η σύμπραξη του Ιλάν Βολκόφ με την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών (ΚΟΑ). Ο διάσημος Ισραηλινός μαέστρος και επιμελητής του φεστιβάλ θα διευθύνει έργα των Γιάννη Χρήστου, Morton Feldman, Γιάννη Κυριακίδη, καθώς και μια μοναδική συνεργασία της ΚΟΑ με τον σπουδαίο κιθαρίστα και αυτοσχεδιαστή Fred Frith.ä 16-18/06, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, λεωφ. Συγγρού 107-109 / Διπλάρειος Σχολή, πλ. Θεάτρου 3, www.sgt.gr

©PATROKLOS SKAFIDAS

STOP THE S PRES

ΜΟΥΣΙΚΗ Prins Obi & The Dream Warriors Ένα καλοκαιρινό live στην ταράτσα του Ρομάντσου, με το «Age of Tourlou» (δεύτερο solo album του Prins Obi) και ό,τι άλλο (καλό) προκύψει.

18/06, Ρομάντσο Rooftop, Αναξαγόρα 3-5, Ομόνοια, με ελεύθερη είσοδο

Ο Σταύρος Τσακίρης σκηνοθετεί έναν θίασο αρίστων — Πώς αποφασίσατε να ανεβάσετε φέτος στην Επίδαυρο τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ»; Ποτέ δεν κυνήγησα τα έργα, πάντα με ενδιέφερε το ίδιο το θέατρο και η ζωντανή του παρουσία μέσα στην κοινότητα. Και οι ογδόντα έξι παραγωγές για των οποίων τη σκηνοθεσία είχα την ευθύνη αποτελούν βαγόνια στο ίδιο συρμό. Έρευνα, μαθητεία, επικοινωνία και εκμυστήρευση ήταν πάντα τα μότο μου. Πολλές φορές έχω δοκιμάσει δύο και περισσότερες σκηνοθετικές απόπειρες στο ίδιο έργο. Παρουσίασα τον Οιδίποδα επί Κολωνώ το ’98, πάλι στην Επίδαυρο, με πολύ σημαντικό θίασο και επικεφαλής τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ. Το ταξίδι στον κόσμο της τραγωδίας είναι μια αναμέτρηση με το είδος και όχι η έμπνευση από το θέμα του εκάστοτε έργου. Παρ’ όλα αυτά, έχω επιπλέον λόγους γι’ αυτό το κείμενο. Τώρα, την εποχή της σύγχυσης και μετά από περιπέτειες με την υγεία μου, αλλά και με τον ερχομό των παιδιών μου, αγάπησα αυτό το έργο όχι για τα μυστικά του αλλά για τη διαύγειά του. Μου δίνει κουράγιο κι ελπίδα.

— Όταν προτείνατε το έργο στον Κώστα Καζάκο, θυμάστε ποια ήταν η πρώτη τους αντίδραση; Με ρώτησε: «Τι ενδιαφέρον έχει ένας θυμωμένος άνθρωπος;». Απάντησα: «Τολμά να είναι δίκαιος. Η φυσική δικαιοσύνη απαιτεί να σταθείς έξω από τους ανθρώπινους νόμους γιατί κατοικεί στα βάθη της συνείδησης». Μου απάντησε: «Θέλει κουράγιο για να κατανοήσεις την ανθρώπινη μοίρα έξω από τον φόβο και ν’ αποδεχτείς τη γήινη νομοτέλειά μας». Κι έτσι αρχίσαμε πριν από δύο χρόνια.

— Ποιος είναι για εσάς ο χαρακτήρας του Οιδίποδα; Πού και πώς τον συναντάμε στις μέρες μας; Οι τραγωδίες αφορούν όλους τους ανθρώπους σε όλη τη γη, γιατί δεν χρειάζονται αντιστοιχίες με το παρόν. Είναι ο καθρέφτης όποιων τις παρουσιάζουν ή τις παρακολουθούν σε κάθε μέρος τη στιγμή που αυτές συμβαίνουν. Η ανθρώπινη διάνοια δεν έχει απαντήσει ακόμη στα ζητούμενα που τίθενται απ’ αυτά τα κείμενα κι αυτό είναι πολύ γοητευτικό. Και η αναγνώριση της ανεπάρκειας είναι ζωοποιός και ελπιδοφόρα. Αυτή πλάθει το σήμερα και κάθε σήμερα. Ο χαρακτήρας του Οιδίποδα είναι η κάθε ανθρώπινη ύπαρξη που συνειδητοποιεί το σισύφειο δράμα της καθημερινότητας και βαδίζει με γαλήνη στο μοναδικό δραματικό γεγονός ενός βίου, την τελευτή του.

— Έχετε επιλέξει έναν θίασο αρίστων. Πόσο σημαντικό είναι αυτό για έναν σκηνοθέτη; Πόσο διευκολύνει το όραμά του; Είναι αυτονόητο. Ο σκηνοθέτης είναι ένας συγγραφέας που γράφει με δανεικές λέξεις και κλεμμένα αισθήματα. Το θέατρο συντελείται από τρεις αδιάρρηκτους πόλους που συνεργούν «τ’ αυτά» την ώρα της παράστασης: το κείμενο, τους ηθοποιούς και το κοινό. Όσο υψηλότερης ποιότητας είναι αυτοί οι συντελεστές, τόσο η συνάντηση γίνεται εκλεκτότερη. Η σκηνοθεσία πρέπει να αρκείται στον ρόλο μιας ευαίσθητης βελόνας που καταγράφει τις αυξομειώσεις των εντάσεων και ρυθμίζει τις διορθωτικές κινήσεις για την επίτευξη μεγαλύτερης απόλαυσης των συνεργούντων. Η τωρινή μου τύχη δεν εξαντλείται μόνο στην εμπιστοσύνη τόσων και τόσο σπουδαίων ηθοποιών αλλά και των τόσο σημαντικών συντελεστών που πρόσφεραν όλοι τα καλύτερα.

— Η μουσική έχει εξέχοντα ρόλο στην παράστασή σας. Πείτε μας δυο λόγια γι’ αυτό. Με τον Μίνωα Μάτσα έχουμε αρχίσει ένα κοινό ταξίδι εδώ και κάποια χρόνια. Είναι μια διαρκής συνομιλία πάνω στη σκηνική χρήση της μουσικής σε όλα τα είδη. Στην προκειμένη περίπτωση, βάλαμε ως στόχο να κατανοήσουμε πώς θα μπορούσε η μουσική να είναι προέκταση του δραματικού κειμένου σε μια αφηγηματική φόρμα. Από το υλικό που προέκυψε χρησιμοποιήσαμε μόνο ένα μέρος. Είναι ένα στοίχημα που μένει ακόμη ενεργό.

— Πώς είναι η συνεργασία σας με τον Κώστα Καζάκο; Ο πιο σπουδαίος αθλητής αλλά και ο πρωτάρης την εποχή των προπονήσεων έχουν ένα «αντίπαλο», τον υπάλληλο που μεταφέρει και τοποθετεί τα εμπόδια. Ο αθλητής τρέχει τα απλά τετρακόσια μέτρα σε ικανοποιητικό χρόνο. Ο υπάλληλος τοποθετεί το πρώτο εμπόδιο και η επίδοση πέφτει. Σε λίγο όμως επανέρχεται, γιατί ο αθλητής κατέβαλε πιο μεγάλο κόπο. Ο υπάλληλος τοποθετεί το δεύτερο εμπόδιο και η επίδοση του αθλητή πέφτει ξανά. Επανέρχεται. Αυτό συμβαίνει συνέχεια μέχρι που ο υπάλληλος έχει γεμίσει όλο το στάδιο με εμπόδια και ο αθλητής αναγκάζεται να κάνει ένα άλμα τετρακοσίων μέτρων για να φτάσει στον τερματισμό με την ίδια θαυμαστή επίδοση. Έγινε το θαύμα που ζήταγε το απαιτητικό κοινό. Μέχρι τότε οι σχέσεις του αθλητή με τον υπάλληλο περνούν όλα τα στάδια της συνύπαρξης.

info Οιδίπους επί Κολωνώ με τους Δημήτρη Λιγνάδη, Κώστα Καζάκο, Κόρα Καρβούνη, Τζένη Κόλλια, Άρη Τρουπάκη, Δημήτρη Ήμελλο, Δημήτρη Λάλο. Στις 7 & 8 Ιουλίου στην Επίδαυρο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, και σε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα.

15.6.17 – lifo

89

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο p

Κακό

H ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ H Mούμια The Mummy

Κινηματογράφος

απο τον θοδωρη κουτσογιαννοπουλο, συνοψεις ταινιών: τασοσ μελεμενιδησ

Σκηνοθεσία: Άλεξ Κούρτζμαν Πρωταγωνιστούν: Τομ Κρουζ, Άναμπελ Γουόλις, Σοφία Μπουτέλα

90 lifo – 15.6.17

Η θαμμένη εδώ και 5.000 χρόνια, κάπου βαθιά στην έρημο, Αιγύπτια πριγκίπισσα Αμανέτ «ζωντανεύει» και αναζητά τρόπους να κυριαρχήσει στον σύγχρονο κόσμο, σκορπίζοντας γύρω της τον τρόμο.

Ο πειρασμός να αναγνωστεί η Μούμια συγκριτικά και όχι κριτικά είναι μεγάλος, και μάλιστα δόκιμος σε πολλά επίπεδα. Πρώτον, η νέα εκδοχή του μύθου της κλασικής αιγυπτιακής κατάρας ξεκινάει από την εκδοχή του Καρλ Φρόιντ το 1932, μαγική στους φωτισμούς της, αξέχαστη για την τρομακτική φιγούρα του ιερέα Μπόρις Καρλόφ, αμελητέα για το στατικό και αχνό της σενάριο, και γνωρίζει πολλές παραλλαγές, ανάμεσα σε αυτές μία παρωδία με τους Άμποτ και Κοστέλο και κυρίως η θρυλική Hammer σε σκηνοθεσία Τέρενς Φίσερ το 1959, αμέσως μετά τον θρίαμβο του Δράκουλα, για να περάσει και πάλι στα λιγότερο λεπτεπίλεπτα (σε σχέση με τη μόνιμη βρετανική μελαγχολία, όπως αποδίδεται από τον Κρίστοφερ Λι) χέρια της Universal και του Στίβεν Σόμερς για μια παλιομοδίτικη, χορταστική και τίποτε παραπάνω περιπέτεια, με τον Μπρένταν Φρέιζερ και τη Ρέιτσελ Βάις. Δεύτερον, η πρόσφατη τριλογία, που παραλίγο να είχε και τέταρτο μέρος, αλλά κατέληξε με ένα spin off για τον Scorpion King, παρέπεμπε στον ιδεαλιστικό τυχοδιωτισμό του Ιντιάνα Τζόουνς, του κυνηγού θησαυρών με την καλή συνείδηση, την αγάπη για την αρχαιολογία και τη ροπή στους επικούς μπελάδες. Οι Μούμιες της μεσαίας περιόδου είναι ένα περιχαρές Indiana exploitation με ανοιχτή καρδιά και ανάλαφρη διάθεση που πήγαν καλά σε εισπράξεις και εφοδίασαν με υλικό για rides το θεματικό πάρκο της Universal, η οποία από αυτά περιμένει για να ανανεώσει το ενδιαφέρον των μικρών πελατών του. Και τρίτον, το ιστορικό στούντιο δεν έχει μόνο να σκεφτεί το θεόρατο λούνα παρκ αλλά και τον αδυσώπητο ανταγωνισμό των υπερηρώων της Marvel και της DC, που προπορεύονται στην κούρσα, έχουν το πρακτικό πλεονέκτημα franchises που βασίζονται σε κόμικ, το εμπορικό πλεονέκτημα μιας ατσάλινα εγκα-

θιδρυμένης, ολιστικής αυτοκρατορίας, όπου οι χαρακτήρες σουλατσάρουν εδώ και χρόνια ο ένας στην ταινία του άλλου, και το ηθικό πλεονέκτημα θετικών ηρώων, που, παρά τη διχοτομημένη φύση τους, στη συντριπτική τους πλειονότητα θέλουν να σώσουν τον πλανήτη από την καταστροφή, ενώ παράλληλα γιατρεύουν τα ψυχολογικά τους τραύματα. Η Universal διαθέτει τέρατα. Ενδιαφέροντα, αλλά τέρατα, κακούς, που μπορεί να έχουν και μια ανθρώπινη διάσταση κάπου βαθιά, ένα απομεινάρι του παλιού τους εαυτού ή μια βιτρίνα που απειλείται ανά πάσα στιγμή, όπως στην περίπτωση του Δρ. Τζέκιλ, που εμφανίζεται στη Μούμια του 2017, ενσαρκωμένη από τον Ράσελ Κρόου. Γι’ αυτό και ο χαρακτήρας του Τομ Κρουζ στην ταινία παρουσιάζει ενδιαφέρον με την υβριδική υπόσχεση που δίνει. Η προπολεμική τετραλογία βασίστηκε στον villain, τον Καρλόφ, και αργότερα στον εξίσου σκιαχτικό Λον Τσέινι. Κανείς δεν θυμάται τον διώκτη, γιατί όλοι ήθελαν να αποθέσουν μαζοχιστικά τον φόβο τους στον εκδικητικό απέθαντο – ήταν και η αιγυπτιολογία ένα τραβηχτικό παραμύθι πολύ στη μόδα εκείνα τα χρόνια… Στην εκδοχή του 1999 ο Σόμερς πολύ έξυπνα γύρισε την οπτική από την πλευρά του Ιντιάνα/Ρικ Ο’Κόνελ, του ατρόμητου παλικαρά που αψηφά τους πανάρχαιους μύθους και σώζει το κορίτσι. Επίσης πονηρά, η δράση μεταφέρθηκε στα ’20s και οι απιθανότητες της πλοκής σώζονταν με ένα συγχωροχάρτι νοσταλγίας, αμπαλαρισμένο σε ρετρό ρομάντσο δράσης. Τώρα, η πρόσκληση της φετινής Μούμιας είναι τριπλή: να εντυπωσιάσουν η αναβαθμισμένη δράση και τα κρουστά, να λειτουργήσει, φυσικά, το ρομάντσο στη μέση του χαμού και να ξεκινήσει ένα ανταγωνιστικό σύμπαν που να μπορεί να χωρέσει συνέχειες, καθώς και τη σταδιακή εισαγωγή των υπόλοιπων πρωταγωνιστών του περίφημου Dark

Universe (Φρανκενστάιν, Αόρατος Άνθρωπος και πάει λέγοντας), αλλά και να σταθεί στην απαιτητική πίστα των superheroes. Πάντα συγκριτικά, η ταινία ξεκινά με δύο μειονεκτήματα. Δεν είναι νεανική, όσο οι αντίπαλοί της. Και δεν είναι ιπτάμενη, αφού κανείς δεν διαθέτει ιδιότητες εξωπραγματικά παρεμβατικές, όπως εκείνοι και εκείνες που έχουν κατάληξη σε -man (ή και -pool), ό,τι κι αν γράφει η επίγεια ταυτότητά τους. Σίγουρα, η πριγκίπισσα Αμανέτ, που υπέγραψε συμβόλαιο με τον θάνατο, σκότωσε από εκδίκηση τον Φαραώ πατέρα της που την παραμέρισε στη διαδοχή του θρόνου και θάφτηκε ζωντανή, δεν κάνει συνηθισμένα πράγματα όταν ανασταίνεται μετά πολλών επαίνων και διαδοχικών φόνων. Στην πορεία της προς την επικράτηση, στο Λονδίνο του σήμερα, βρίσκει σθεναρή αντίσταση από τον μισθοφόρο Νικ Μόρτον (Τομ Κρουζ, ίδιος με τον προ 15ετίας εαυτό του), ο οποίος και ανακαλύπτει τυχαία τον τάφο της στο Ιράκ, μαζί με τον συνοδοιπόρο του Κρις Βέιλ, και σε δεύτερο χρόνο από την καταρτισμένη αρχαιολόγο Τζένι Χάλσι (Άναμπελ Γουόλις, φτυστή η Κέιτ Κάπσο στον δεύτερο Ιντιάνα Τζόουνς), πρώην φιλενάδα του Νικ και αντίθετη με τις καιροσκοπικές πρακτικές του χαριτωμένου άπληστου που κατά βάθος ακόμη αγαπά. Ο σκηνοθέτης Άλεξ Κούρτζμαν έχει όλες αυτές τις αποσκευές πίσω του και μόνο μία ταινία στο ενεργητικό του, το People like us, που τον καθιστά πρακτικά άπειρο για τόσο βαριά αποστολή. Η Μούμια είναι μια ταινία που κατασκευάζει, αλλά δεν υπογράφει ουσιαστικά, γιατί λείπει η προσωπικότητα που θα την έκανε ευδιάκριτη σε μια πλατφόρμα ήδη φορτωμένη με μυριάδες παρόμοια συστατικά και ακόμη περισσότερες αναφορές από το παρελθόν. Παρά τον μηχανικό της χαρακτήρα, η Μούμια έχει νεύρο και μερικές εντυπωσιακές σεκάνς, τις οποίες ράβει μάλλον άτσαλα μέσα στο σενάριο. Η έλλειψη ιδιαίτερου τόνου προδίδεται από τον καθορισμό του Νικ Μόρτον, που μοιάζει παράγωγος και σχετικά δανεικός από τον Ρικ του Φρέιζερ, ασφαλώς και από τον Ιντιάνα (με μια ευπρόσδεκτη, αεικίνητη, έστω και επιφανειακή παραβατικότητα που λείπει από τον μονίμως ράθυμο, καλό Σαμαρείτη του Χάρισον Φορντ) και κυρίως από άλλες, καλύτερες περιπέτειες που έχει γυρίσει ο Κρουζ στο παρελθόν. Η ταινία έχει τον άχαρο ρόλο του λανσαρίσματος, συνεπώς και του καλωσορίσματος, με όσο πιο επιθετικό τρόπο μπορεί, μιας σειράς γεγονότων και ηρώων που υπόσχονται συνέχεια αλληλεξάρτησης. Είναι στέρεη, αλλά χωρίς ξεχωριστή πνοή ή μια σύλληψη ικανή να προκαλέσει δέος, τρόμο, αγωνία ή έκπληξη μπροστά σε κάτι καινούργιο. Είναι απλώς ψυχαγωγική στα δυνατά της σημεία, αναμενόμενη στα περισσότερα γυρίσματα της πλοκής, γεμισμένη με μερικά έξυπνα νέα στοιχεία και κάποια άλλα εντελώς γνώριμα, ρέει μάλλον άνετα, υπολογίζει τη λογική μόνο όποτε το θεωρεί σκόπιμο και σίγουρα δεν άξιζε την αντίστοιχη με εκείνη της Αμανέτ βίαιη ταρίχευση που της επιφύλαξαν οι Αμερικανοί κριτικοί. Το κατά πόσον τα ιερογλυφικά, τα κενοτάφια, οι σαρκοφάγοι, οι καταραμένοι αρχιερείς με τις αδίστακτες ερωμένες τους, οι επικλήσεις στον Όσιρι και μια εσάνς αμμοθύελλας και κρυπτικού μυστηρίου της αρχαίας Αιγύπτου χωρίς τους γρίφους του Ρόμπερτ Λάνγκτον έχουν θέση στο μαζικό σινεμά των προωθημένων εφέ του 21ου αιώνα ή περισσεύουν, μάλλον θα το αποφασίσουν οι αρχιλογιστές.

VILLAGE RENTI ΘΕΡΙΝΟ,2,8,13,14,20 - VILLAGE MALL 7,8,9,12,14 - VILLAGE PAGRATI 3,5 - VILLAGE FALIRO 6,7,8 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 3,5 - ODEON MAROUSI 2 - ODEON ESCAPE 4,7,8 (ΘΕΡΙΝΗ) - ODEON STARCITY 1,7,10 - ΑΕΛΛΩ 3,4 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ 1 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 1,2 - ΑΙΓΛΗ 2 - ΑΝΟΙΞΗ - ΑΡΚΑΔΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΘΗΣΕΙΟΝ ΘΕΡΙΝΟ - ΚΗΦΙΣΙΑ 1 - ΝΑΝΑ 1,5 - ΣΙΝΕ ΦΛΟΙΣΒΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 1, ΘΕΡΙΝΟ - ΦΛΕΡΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΣΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΑΡΓΥΡΟΥΠΟΛΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΕΞ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΙΚΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - COOL TYMVOS 2 ΘΕΡΙΝΟ - ΚΟΡΑΛΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ-ΟΝΑΡ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΓΕΡΑΚΑΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΣΣΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - CINE ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΣΕΛΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ

ΣΙΝΤ ΚΑΙ ΝΑΝΣΙ (1986) Sid and Nancy Σκηνοθεσία: Άλεξ Κοξ Πρωταγωνιστούν: Γκάρι Όλντμαν, Κλόι Γουέμπ Το ροκ φιλμ του Άλεξ Κοξ για τη θυελλώδη σχέση του Σιντ Βίσιους των Sex Pistols με τη Νάνσι Σπάντζεν.

Το χρονικό της πανκ μέσα από τη μοιραία σχέση του Σιντ Βίσιους με τη Νάνσι Σπάντζεν από το 1986, σε επανέκδοση επιμελημένη από τον σπουδαίο διευθυντή φωτογραφίας Ρότζερ Ντίκινς. Περισσότερο από το rock‘n’roll χάος του μπασίστα των Sex Pistols και της φίλης του αξίζει η μηδενιστική απόδοση της καταβύθισής τους στην ηρωίνη, μια ζοφερή ελεγεία, ανατριχιαστικά κακόφωνη στη σιωπή της. Από τον Άλεξ Κοξ. ΒΟΞ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΙΚΡΟΚΟΣΜΟΣ

ΜΙΚΡΑ ΒΗΜΑΤΑ Sage Femme Σκηνοθεσία: Μαρτέν Προβόστ Πρωταγωνιστούν: Κατρίν Ντενέβ, Κατρίν Φρο, Ολιβιέ Γκουρμέ Μια ιστορία συμφιλίωσης και συγχώρεσης με ηρωίδες μια χαρισματική μαία, που την υποδύεται με λιτά εκφραστικά μέσα, αλλά πολύ πειστικά η Κατρίν Φρο, και τη μητέρα της, η οποία εμφανίζεται ύστερα από τριάντα χρόνια απουσίας, την οποία υποδύεται η Κατρίν Ντενέβ.

Η αντίθεση ανάμεσα στην πολύ συνεσταλμένη, μαία στο επάγγελμα, Κλερ και στην παλιά αγάπη του πατέρα της, την πολύ τσαούσα Μπεατρίς, η οποία εμφανίζεται ξαφνικά, άφραγκη και άστεγη, σοκαρισμένη από την είδηση πως ο εραστής της ζωής της έχει πεθάνει, είναι το θέμα της δραματικής κομεντί του Μαρτέν Προβόστ, αλλά το ατού είναι η Κατρίν Ντενέβ στον ρόλο μιας κυριλέ αλήτισσας που επιβιώνει με class και δεν παραιτείται από το thrill, κάνοντας πράξη το κλασικό ρητό «ζήσε τη μέρα σαν να είναι η τελευταία». Η σχέση των δύο γυναικών πέρασε μια όμορφη φάση, ώσπου τσάκισε ξαφνικά, όταν η Γκαμπριέλ, για τους δικούς της λόγους, εγκατέλειψε την Κλερ και τον πατέρα της, αφήνοντας την πικρή γεύση της εγκατάλειψης στη μικρή που τη θαύμαζε και την αγαπούσε. Αδάμαστη αλλά και ευαίσθητη, η Γκαμπριέλ της Ντενέβ δίνει παλμό και χιούμορ σε κάθε της σκηνή και είναι πραγματικά απολαυστικό να βλέπουμε τον ζωντανό θρύλο της Γαλλίας να τζογάρει σε κακόφημη λέσχη, να λικνίζεται βάζοντας παλιούς δίσκους στο πικάπ, να οδηγεί τριαξονικό, χωρίς να εγκαταλείπει την… Ντενέβ και την εικόνα που γνωρίζουμε τόσο καλά. Απλώς τη σπάει με στυλ και αυτήν τη βραχεία έκρηξη που φυλάει για τις δύσκολες στιγμές. ΑΙΓΛΗ ΖΑΠΕΙΟΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΔΑΝΑΟΣ 2 - ΚΗΦΙΣΙΑ 2 - ΛΑΪΣ ΘΕΡΙΝΟ - COOL TYMVOS 3 ΘΕΡΙΝΗ - ΚΟΡΑΛΙ ΘΕΡΙΝΟ

Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΕΧΕΙ ΤΡΕΧΑΜΑΤΑ Lasciati Αndare Σκηνοθεσία: Φραντσέσκο Αμάτο Πρωταγωνιστούν: Τόνι Σερβίλο, Βερόνικα Ετσέγκι, Λούκα Μαρινέλι Ο Ελία, ένας ψυχίατρος πρόσφατα χωρισμένος, κάποια στιγμή αποκτά πρόβλημα με την καρδιά του και ο γιατρός τού συνιστά γυμναστική. Τότε είναι που μπαίνει στη ζωή του η Κλαούντια, μια personal

trainer με την οποία θα ζήσει μια απρόσμενη και τρυφερή φιλία.

Το πώς μπορεί μια Ισπανίδα personal trainer που ζει και εργάζεται στη Ρώμη να αλλάξει τη ζωή ενός Ιταλο-εβραίου ψυχιάτρου είναι το θέμα της διασκεδαστικής ταινίας του Φραντσέσκο Αμάτο, μιας λαϊκής κωμωδίας που ξεκινά με το πορτρέτο του Ελία Βενέτσια, συνεχίζει με την αναπάντεχη σχέση του με τη σέξι και τσαχπίνα γυμνάστρια Κλαούντια, που τον βοηθάει να χαλαρώσει, να «ξυπνήσει» και επιτέλους να σπρώξει λίγο τη στεγνή ζωή του, και καταλήγει με ένα τρελό μπλέξιμο, με έναν τραυλό κλέφτη, τον Ρώσο βοηθό του και κυνηγητό με αυτοκίνητα στην Αιώνια Πόλη. Ο Ελία δεν είναι ένα σχηματικό παράδειγμα τσιγκούνη αλλά ένας κοντρολαρισμένος εγωπαθής που ποτέ δεν έκανε κάτι δωρεάν, όπως του επισημαίνoυν ο γιoς και η πρώην σύζυγός του, με την οποία ποτέ δεν χώρισε πραγματικά και την οποία ποτέ δεν σταμάτησε να αγαπά, και συνεχίζει να μένει στο διπλανό της διαμέρισμα αλλά και να τη χειρίζεται με τον τρόπο του, επιτρέποντάς της να του πλένει τα ρούχα. Η παραδοξολογία του διανοούμενου που επηρεάζεται απρόθυμα από μια απλοϊκή κοπέλα που μηχανορραφεί, αλλά δεν της λείπουν η εξυπνάδα και η οξυδέρκεια, δένει με ένα συνεχές bras de fer ανάμεσα στη σκηνοθετική αξιοποίηση των καλών στιγμών του σεναρίου και μια απενοχοποίηση στις χοντράδες, παραπέμποντας στο εβραϊκό χιούμορ του Γούντι Άλεν και των αδελφών Μαρξ, αλλά και στις παλιές κωμωδίες του ιταλικού και του αμερικανικού κινηματογράφου. Ο Τόνι Σερβίλο είναι και πάλι στέρεος και απρόσμενα ιλαρός, ενώ ο Λούκα Μαρινέλι, μετά το πολύ πρόσφατο Με λένε Τζιγκ, δείχνει πόσο δυνατός καρατερίστας είναι, παρά το νεαρό της ηλικίας του, στον ρόλο του προβληματικού κλέφτη. ΑΛΕΚΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΔΑΝΑΟΣ 1 - ΔΙΑΝΑ - ΛΙΛΑ ΘΕΡΙΝΟ ΡΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΤΡΙΑΝΟΝ ΘΕΡΙΝΟ - ΧΛΟΗ ΘΕΡΙΝΟ

ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ 3 Cars 3 Σκηνοθεσία: Μπράιαν Φι Ακούγονται οι Σάκης Ρουβάς, Δανάη Σκιάδη, Παύλος Κοντογιαννίδης Παραγκωνισμένος από μια καινούργια γενιά απίστευτα γρήγορων αγωνιστικών αυτοκινήτων, ο Κεραυνός Μακουίν ξαφνικά μένει εκτός του αθλήματος που τόσο αγαπάει. Για να ξαναμπεί στο παιχνίδι, θα χρειαστεί τη βοήθεια της πρόθυμης νεαρής τεχνικού Cruz Ramirez που έχει ένα δικό της πλάνο για τη νίκη, την έμπνευση του Ντοκ Χάντσον, αλλά και μερικές εντελώς απροσδόκητες ιδέες.

Ο Κεραυνός Μακουίν τα βρίσκει σκούρα με τον γρήγορο και διψασμένο για νίκες Storm και ανασυντάσσεται, συνειδητοποιώντας τη δύναμη της πείρας, της υπομονής αλλά και της συλλογικότητας. Όλο και πιο εμποτισμένη με το πνεύμα της Disney, η Pixar δεν έχει ξεχάσει τις τεχνικές αρετές της και φιλτράρει τον οικογενειακό διδακτισμό με το απενοχοποιημένο fun. Η δεύτερη συνέχεια των Αυτοκινήτων δεν πιάνει τα επίπεδα του πρώτου, αλλά ακολουθεί μια συνετή γραμμή εξέλιξης, με τον νου της στραμμένο στους μικρούς φαν. Από την ελληνική μεταγλώττιση ξεχωρίζει η Δανάη Σκιάδη.

VILLAGE RENTI ΘΕΡΙΝΗ,7,8,11,16,20 - VILLAGE MALL 1,2,5,6,7,8 - VILLAGE PAGRATI 1,2,5 - VILLAGE FALIRO 1,4,5,7 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 1,2,3,5 - ODEON MAROUSI 3 - ODEON ESCAPE ,3,4,5,6,7,8 ΘΕΡΙΝΗ ODEON STARCITY 2,6,7,8,9 - ΑΕΛΛΩ 2,3, ΘΕΡΙΝΗ ΑΘΗΝΑΙΟΝ 2 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 1,4 - ΑΙΓΛΗ 1,2, 3 ΘΕΡΙΝΗ - ΑΛΕΚΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΝΟΙΞΗ - ΑΡΚΑΔΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΔΙΑΝΑ - ΚΗΦΙΣΙΑ 1,2 - ΛΙΛΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΝΑΝΑ 1,2,4,5,6 - ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΦΛΟΙΣΒΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΘΕΡΙΝΟ - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 1,2,ΘΕΡΙΝΗ - ΦΛΕΡΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΣΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΡΤΕΜΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΑΡΙΛΕΝΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΙΓΛΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΕΞ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΚΤΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΙΚΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΣΤΕΡΙ ΘΕΡΙΝΟ - COOL TYMVOS 2 ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ –ΟΝΑΡ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ ΘΕΡΙ-

ΝΟ - ΡΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΓΕΡΑΚΑΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΣΣΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΚΗΠΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΟΝΕΙΡΟ ΘΕΡΙΝΟ CINE ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΝΙΚΑΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΣΕΛΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ

ΟΛΑ ΟΣΑ ΑΓΑΠΗΣΑΜΕ Mal de pierres Σκηνοθεσία: Νικόλ Γκαρσιά Πρωταγωνιστούν: Μαριόν Κοτιγιάρ, Λουί Γκαρέλ Η Γκαμπριέλ παντρεύεται παρά τη θέλησή της με έναν έντιμο και στοργικό Ισπανό αγρότη. Όταν τη στέλνουν στις Άλπεις για να θεραπευτεί από τις πέτρες που εμφάνισε στα νεφρά, γνωρίζει έναν τραυματία βετεράνο του πολέμου της Ινδοκίνας που αναζωπυρώνει το πάθος που έκρυβε μέσα της.

Σε αυτό το δράμα ατμόσφαιρας της Νικόλ Γκαρσιά, που είδαμε πέρσι στο επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του Φεστιβάλ Καννών, το κέντρο βάρους δεν τοποθετείται τόσο καθαρά στη δυστυχή διαδρομή της Γκαμπριέλ, που συμβιβάζεται σε έναν προδιατεταγμένο γάμο, όσο στο αιώνιο βάσανο του έρωτα, όπως σωματοποιείται στην ηρωίδα, με επώδυνους κολικούς στα νεφρά (εξού και ο γαλλικός τίτλος «Μal de pierres»), και εκδηλώνεται με ανερμάτιστη απελπισία κι έναν φαταλισμό ανάμεσα στον ρομαντισμό και την υστερία. Στην κλινική όπου προσπαθεί να αντιμετωπίσει την ασθένειά της η Γκαμπριέλ ερωτεύεται τον Ανρί, έναν τραυματία στον πόλεμο της Ινδοκίνας, γοητευτικό και παραιτημένο από τη ζωή νέο άνδρα. Οι θλίψεις τους συναντιούνται σε ένα φιλμ για τη διαχείριση του μοιραίου πάθους, αργό και βαρύ. ΑΙΓΛΗ 1, 3 ΘΕΡΙΝΗ - ΑΛΕΚΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΕΛΛΗΝΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΛΑΟΥΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΠΟΡΤΙΓΚ ΘΕΡΙΝΟ - ΦΙΛΟΘΕΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΙΓΛΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΚΤΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΑΡΙΕΛ ΘΕΡΙΝΟ

ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΣΟΥ Es por tu bien Σκηνοθεσία: Κάρλος Θερόν Πρωταγωνιστούν: Χαβιέ Καμάρα, Χοσέ Κορονάδο Οι προσπάθειες τριών μπαμπάδων να απαλλαγούν από τους γαμπρούς που τους φέρνουν οι κόρες τους.

Τρεις μπαμπάδες, τρεις κόρες και τρεις γαμπροί είναι το σκηνικό αυτής της ισπανικής κωμωδίας που μοιάζει τόσο πολύ με τις πρόσφατες ελληνικές, οι οποίες μοιάζουν επίσης με τις παλιές ελληνικές και είμαι σίγουρος πως, ελέω μεσογειακής συγγένειας, μοιάζουν με τη σειρά τους με τις παλιές ισπανικές, με τα σόγια, τα λατίνικα αίματα που βράζουν, τις παρεκτροπές και τις παρεξηγήσεις. Μερικές αστείες σκηνές (αλίμονο) μες στον γενικό χαμό. ΑΘΗΝΑΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 4 - ΑΜΥΝΤΑΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΒΑΡΚΙΖΑ 2, 3 ΘΕΡΙΝΗ - ΛΑΟΥΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - COOL TYMVOS 1 ΘΕΡΙΝΗ - ΣΙΝΕ ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ 1,2 -

ΞΑ ΜΟΥ

Με σύνθημα το Ξα Μου, που στην κρητική ντοπιολαλιά σημαίνει «δικαίωμά μου», η Κλειώ Φανουράκη μεταφέρει συνετά και οργανωμένα την Ελλάδα της κρίσης στην ιδιαίτερη ποιότητα της κρητικής νοοτροπίας, απομακρύνοντας επιτέλους το focus από τον αστικό ζόφο και τον αναμενόμενο νιχιλισμό. Ο πρωταγωνιστής, ο Τζόνι, απολύεται από το ξενοδοχείο όπου δουλεύει ως διευθυντής και στα 56 του χρόνια θα πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε μια κακοπληρωμένη, συμβιβαστική υποβάθμιση στο επαγγελματικό του πεδίο και σε μια πλήρη αλλαγή πλεύσης προς τη γη και τα προϊόντα της. Είναι δύσκολο να σπάσεις τις συνήθειες μιας ζωής και κυρίως να βάλεις το μυαλό να δουλέψει καθαρά, αλλά η Φανουράκη προσαρμόζει το τέμπο της ταινίας στους ντόπιους ρυθμούς, παρακολουθώντας στενά τον Γιώργο Χωραφά στις σχέσεις του, στις αγκυλώσεις, στις αμφιβολίες και στο παράθυρο ευκαιρίας που καλείται να διακρίνει μέσα στη δικαιολογημένη σύγχυσή του. Μια διαφορετική ματιά στη σύγχρονη Ελλάδα, που μετριάζεται από το συγκαταβατικό σενάριο και την ωραιοποιημένη διεύθυνση στους ηθοποιούς.

ODEON STARCITY 9 - ΜΙΜΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΛΛΟΘΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΡΕΜΕΝΟΥΣ Alibi.com Σκηνοθεσία: Φιλίπ Λασό Πρωταγωνιστούν: Φιλίπ Λασό, Ελοντί Φοντάν, Ζιλιέν Αρουτί Ο Γκρεγκ έχει ιδρύσει μια εταιρεία που εφευρίσκει κάθε είδους άλλοθι: από παράνομο ταξιδάκι με την ερωμένη μέχρι τρελές κραιπάλες με τους κολλητούς. Μαζί με τον συνεργάτη του Ογκουστίν και τον νέο του υπάλληλο Μεντί καταστρώνουν απίστευτα σχέδια και στρατηγικές, ώστε να ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό πελάτη.

Στο ίδιο μήκος κύματος με τα δύο Babysitting, που, παρά το αποκρουστικό χιούμορ τους κάποιες στιγμές, έστειλαν αρκετό κόσμο στις αίθουσες της χώρας, έχοντας ως βάση ένα στερεότυπο, την άβολη προσπάθεια αδαών ανδρών να μπλέξουν με τις περιπέτειες της βρεφικής φροντίδας, το δημιουργικό team βρίσκει ένα άλλο στερεότυπο ως κωμικό πεδίο. Αυτήν τη φορά πρωταγωνιστούν παντρεμένοι άνδρες που προσπαθούν να ξεφύγουν λίγο από την καθημερινή γκρίνια και τις δυσκολίες του γάμου και ψάχνουν άλλοθι για να μη γίνουν αντιληπτές οι πράξεις τους. Χαμός και πάλι από σεξιστικά, ρατσιστικά αλλά κυρίως βιαστικά και ανέμπνευστα αστεία, σαν ανερμάτιστη συλλογή φαρσών που βλέπουμε στο Διαδίκτυο και δημιουργούν έναν μονίμως φρενήρη ρυθμό, προσπαθώντας να καταστήσουν την ταινία ένα όσο το δυνατόν πιο απλοϊκό λαϊκό θέαμα, ειδικά για τους Γάλλους, που και πάλι φάνηκαν να γοητεύονται, γεγονός όχι ιδιαίτερα τιμητικό για το κινηματογραφικό κοινό της χώρας. Από τον Τάσο Μελεμενίδη ODEON GLYFADA 3 ΘΕΡΙΝΗ - ODEON MAROUSI 1 ODEON ESCAPE 2 - ODEON STARCITY 2 - ΑΕΛΛΩ 2,ΘΕΡΙΝΗ - ΑΝΟΙΞΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΒΑΡΚΙΖΑ 1,3 ΘΕΡΙΝΗ - ΕΚΡΑΝ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΨΥΧΙΚΟ ΘΕΡΙΝΟ - ΦΙΛΙΠ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΡΤΕΜΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΟΜΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΜΙΚΟ ΘΕΡΙΝΟ - ΜΠΟΜΠΟΝΙΕΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΟΡΦΕΑΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΚΗΠΟΣ ΘΕΡΙΝΟ

Σκηνοθεσία: Κλειώ Φανουράκη Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Χωραφάς, Σοφία Χιλλ, Λευτέρης Ελευθερίου Η απάντηση του Τζόνι στην ξαφνική απόλυσή του από διευθυντής ξενοδοχείου, μέσα στην οικονομική κρίση, είναι να έρθει σε επαφή με τη φύση, με όλα όσα υπάρχουν γύρω μας και δεν τα βλέπουμε.

BE ON THE LIST Διαφημιστείτε στη LifO

210 32 54 290 15.6.17 – lifo

91

ΘΕΑΤΡΟ

Η Φόλκσμπυνε και ο Ρενέ Πόλλες Σε ένα από τα πιο αναμενόμενα αφιερώματα του φετινού Φεστιβάλ Αθηνών ξεχωριστή θέση κατέχει το έργο του Ρενέ Πόλλες.

από τον χρήστο παρίδη

Φεστιβάλ Αθηνών

Τ

92 lifo – 15.6.17

ο αφιέρωμα του Φεστιβάλ Αθηνών στο διάσημο θέατρο Φόλκσμπυνε, έναν πολιτιστικό οργανισμό του οποίου η ιστορία πάει πίσω στον 19ο αι. και συνδέεται τόσο με το εργατικό κίνημα όσο και με τη θεατρική και καλλιτεχνική πρωτοπορία του Βερολίνου, προσδοκά να προσφέρει στο κοινό του μια συνολική εμπειρία που δεν θα περιορίζεται στο θέατρο. Έτσι, πέρα από τρεις σημαντικές παραστάσεις που φέρνει, οι νύχτες στην Πειραιώς 260 την περίοδο 17-24 Ιουνίου θα εμπλουτιστούν από μια σειρά δράσεων που θα ολοκληρώσουν το «μωσαϊκό» του ιστορικού θεάτρου: ταινίες, εγκαταστάσεις, γερμανική μπίρα, πάρτι, συναυλίες, υπηρεσίες σιδερώματος, Βratwurst, περφόρμανς! Όλα με ελεύθερη είσοδο, σε μια γιορτή πολιτισμού και γνωριμίας με έναν θεατρικό οργανισμό που ανέκαθεν πρωτοστατούσε στα καλλιτεχνικά και θεατρικά δρώμενα του Βερολίνου, της Γερμανίας γενικότερα, και επηρέαζε το ευρωπαϊκό πνεύμα ευρύτερα. Τρία βαγόνια του Rollende Road Show, από αυτά με τα οποία ο θίασος μετέφερε ανέκαθεν τις δράσεις του σε απομακρυσμένες περιοχές και γειτονιές, ταξίδεψαν μέχρι την Αθήνα και θα είναι στημένα στον προαύλιο χώρο του Φεστιβάλ, ώστε να στεγάσουν αυτές τις δραστηριότητες αλλά και να αποτελέσουν τη σκηνή θεατρικής παράστασης. Να σημειώσουμε ότι η Φόλκσμπυνε ήταν η πρώτη οργανωμένη σκηνή στην Ευρώπη που καθιέρωσε τη μετακίνηση των παραστάσεων. Αφορμή του αφιερώματος είναι η αποχώρηση του Φρανκ Κάστορφ από τη διεύθυνση της Φόλκσμπυνε. Στη θέση αυτή βρίσκεται από το 1992, όταν το θέατρο απειλήθηκε με κλείσιμο κι εκείνος όχι μόνο το έσωσε αλλά το ανανέωσε, εκτινάζοντάς το στην πρώτη

i ΡΕΝΕ ΠΟΛΛΕΣ

Σ’ αγαπώ, αλλά επέλεξα την αποδραματοποίηση 17-18 Ιουνίου Πειραιώς 260, Προαύλιο 22:00

γραμμή των θεάτρων της Ευρώπης. Έτσι, χάρη στο αφιέρωμα οι Αθηναίοι θεατρόφιλοι θα βιώσουν μια μοναδική εμπειρία. Θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τη μεταφορά του Παίκτη του Ντοστογιέφσκι στη σκηνή από τον δεξιοτέχνη σκηνοθέτη Κάστορφ, τη μαύρη κωμωδία Μουρμουρητό του Ντίτερ Ροτ, σε σκηνοθεσία του ηθοποιού και σκηνοθέτη Χέρμπερτ Φριτς, και το Σ’ αγαπώ, αλλά επέλεξα την αποδραματοποίηση του τρομερού παιδιού του γερμανικού θεάτρου Ρενέ Πόλλες. Σχετικά με τη δουλειά του τελευταίου θα προβληθεί στις 20 Ιουνίου η ταινία του René Pollesch - Bad Decisions. Ο Ρενέ Πόλλες παραμένει τα τελευταία 30 χρόνια ένας από τους πιο χαρισματικούς ανθρώπους του γερμανικού θεάτρου. Γεννημένος στο Έσεν και σπουδαγμένος σε μία από τις σημαντικότερες σχολές με δασκάλους όπως ο Χάινερ Μίλερ, ο Τζορτζ Ταμπόρι και ο Τζον Γερούσουν, πειραματίζεται ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια με τη συγγραφή έργων και την αντισυμβατική σκηνοθετική τους προσέγγιση. Σήμερα είναι καταγεγραμμένα περί τα 150 θεατρικά έργα τα οποία έχει σκηνοθετήσει ο ίδιος όχι μόνο στη Γερμανία αλλά και διεθνώς. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, ότι το masterclass που θα πραγματοποιηθεί στη Σχολή Καλών Τεχνών από τον σημαντικό θεωρητικό ΧανςΤις Λέμαν βασίζεται σε αυτόν κι έχει τίτλο «Το μεταδραματικό θέατρο, ο Ρενέ Πόλλες και η βερολινέζικη Φόλκσμπυνε». Παρ’ όλα αυτά, ο Πόλλες δεν αντιμετωπίζει τα έργα του ως «αιωνίως έγκυρες αλήθειες» αλλά περισσότερο ως υλικό το οποίο καθένας μπορεί να χρησιμοποιήσει ώστε να οριοθετήσει τον εαυτό του. Αυτό που κυρίως τον απασχολεί είναι η αποφυγή στο θέατρο της στεγνής αναπαράστασης της ζωής. Το

ζητούμενό του είναι να επιμένει σε έναν λόγο που θα αποκαλύπτει την κανονικότητα ως κατασκευή και θα μας ωθεί καθημερινά να μην αντιμετωπίζουμε την πραγματικότητα ρεαλιστικά. Το θέμα του έργου που έρχεται στην Αθήνα αγγίζει έννοιες του σπιτιού και του μη-σπιτιού, όπως και την επικοινωνία και τη μηεπικοινωνία. «Καθόμουν εδώ τις προάλλες, η ατμόσφαιρα ήταν ευχάριστη, είχα την αίσθηση ότι είμαι σαν στο σπίτι μου, όταν ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι αυτό ακριβώς το πράγμα, το σπίτι ως χώρος διαβίωσης, δεν σήμαινε τίποτα για τον συνομιλητή που είχα απέναντί μου. Ξαφνικά, αρχίζω να βρίσκω την έννοια του σπιτιού κάπως εξωφρενική. Είμαι πάντα πρόθυμος να κάνω εποικοδομητικό διάλογο με τον άλλον. Προφανώς, είναι δύσκολο για τον συνομιλητή μου να συλλάβει την έννοια του βιώσιμου χώρου υπό παραδοσιακούς όρους: άλλωστε, δεν έχει σπίτι. Ωστόσο, δεν είναι ούτε άστεγος. Καθώς προσπαθώ να στρέψω αλλού την κουβέντα, θίγω το ζήτημα του “μέλλοντος”. Κι εδώ ισχύουν τα ίδια: το μέλλον δεν σημαίνει τίποτα για εκείνον». Μια ξεκαρδιστική παράσταση που θέτει επί τάπητος μείζονα φιλοσοφικά ζητήματα. Στο L’ Affaire Martin θέτει τα εξής ερωτήματα: Για ποιο πράγμα μιλάει κάποιος όταν γράφει ένα θεατρικό έργο τις μέρες μας; Τι είδους ιστορίες είναι αυτές που εμείς αισθανόμαστε πιο κοντινές μας, εντούτοις εμείς οι ίδιοι δεν εμφανιζόμαστε πλέον σε αυτές; Τι είδους ξεφτισμένη αυθεντικότητα μας φράζει διαρκώς τον δρόμο; Με ποιον τρόπο μεμονωμένα άτομα «χτίζουν» από την αρχή τον εαυτό τους και αναπτύσσουν στρατηγικές επιβίωσης, οι οποίες δεν έχουν να κάνουν πια καθόλου με τη σκέψη της παλιάς Ευρώπης; Θα ήταν δυνατόν να εξασφαλίσουμε κάποια συναισθηματικά κέρδη από την απομόνωση; Θα μπορούσε να μην είναι δυνατό να συνδυάζουμε επιτυχία και σύμπτωση, έρωτα και χρήμα; Κάθε έκθεση δεν βασίζεται εν τέλει σε ρατσιστικές και σεξιστικές εικόνες που είναι ξεκάθαρες ακριβώς επειδή ανταποκρίνονται στις επικρατούσες οπτικές; Και δεν είναι πολύ πιο ευοίωνο να διαδώσεις όλη τη γνώση που έχεις αποκομίσει παντού; Και να συνδέεις τα συναισθήματα με αυτό που συγκινεί μόνο εμάς τους ίδιους; Αυτά τα ερωτήματα θέτει ο Πόλλες ως βάση γι’ αυτήν τη θεατρική εργασία. Ιδέες/ απόψεις που συμπεραίνουν ότι δεν μπορούμε πια να επαναπαυόμαστε σε μια γλώσσα στην οποία λέμε ιστορίες που δεν μας ανήκουν. Ο διαχωρισμός του ανθρώπου από το ζώο, η ένωση μυαλού και σώματος, κοντολογίς, «εκείνη η λευκή, αντρική, ετεροφυλόφιλη ορολογία που δεν αντιμετωπίζει τον εαυτό της ως ορολογία αλλά ως κυρίαρχη και γενικώς εφαρμόσιμη γλώσσα». Αντ’ αυτού, πρόκειται για μια οπτική που περικλείει τη δυναμική επιρροή της οικονομίας σε κάθε πτυχή της ζωής και δεν διακρίνει πουθενά ούτε ένα αυτόνομο άτομο. Το να υπηρετούμε εικόνες που για την ώρα παραμένουν άπιαστες ίσως είναι το μότο του Ρενέ Πόλλες. Ή, όπως λέει ο ίδιος, «τα έργα μου δημιουργούν έναν τύπο σκέψης και εικόνες από τις οποίες εξακολουθούμε να εξαρτιόμαστε και σύμφωνα με τις οποίες θέλουμε να δρούμε. Αλλά δεν είναι δυνατόν να το κάνουμε αυτό πια. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ αυτή η σύγκρουση. Αν, στην περίπτωσή μου, υπάρχει οποιοσδήποτε αποπροσανατολισμός στις κοινωνικές σχέσεις, τότε ξαναβρίσκω τον προσανατολισμό μου μέσα από τα έργα μου».

ΚΡΙΟΣ Αυτή την εποχή σάς έλκει το διαφορετι-

ΛΕΩΝ Οι Λέοντες διανύετε μια φάση έντονων

ΤΟΞΟΤΗΣ Μπορείτε μέσα στις επόμενες μέρες

κό και μέσα από πρωτότυπες επιλογές μπορείτε να βελτιώσετε τα επαγγελματικά σας και γενικότερα τη ζωή σας. Προωθήστε τα σχέδιά σας και αναζητήστε τρόπους χρηματοδότησης μέσω έμπειρων ατόμων που θα σας κατευθύνουν ανάλογα με τις ανάγκες σας. Η εύνοια που έχετε σε σημαντικούς τομείς της ζωής σας, όπως αυτός των οικονομικών, σας καλεί να κάνετε ορισμένες αλλαγές και να επανεξετάσετε τις ανάγκες σας. Την Παρασκευή γυρίζει ο Ποσειδώνας ανάδρομος και μπορεί να βγουν στην επιφάνεια απωθημένα ενός ανεκπλήρωτου έρωτα που θα σας απομακρύνουν από το ταίρι σας, ενώ την Τετάρτη η είσοδος του Ερμή στον Καρκίνο σας κάνει πιο συναισθηματικούς και η προσοχή σας στρέφεται στο σπίτι και στην οικογένεια. Ιδιαίτερη προσοχή όσον αφορά τα αισθηματικά σας, καθώς υπάρχει μια τάση για υπερβολές που μπορεί να σας οδηγήσει σε δύσβατα μονοπάτια.

αλλαγών και είστε αρκετά ενθουσιασμένοι καθώς το καλοκαίρι είναι η εποχή που συνήθως ετοιμάζετε καινούργια πράγματα και όλο αυτό σας γεμίζει χαρά και αισιοδοξία. Μπορείτε μέσα στις επόμενες μέρες να ασχοληθείτε με την τακτοποίηση ενός περιουσιακού ζητήματος και να αναζητήσετε νέες κατευθύνσεις όσοι έχετε απογοητευτεί από τα αποτελέσματα μιας συνεργασίας. Την Τετάρτη ο Ερμής περνά στον Καρκίνο και επηρεάζει θετικά τον τομέα της επικοινωνίας και των επαφών με το εξωτερικό. Θα γνωρίσετε νέα πρόσωπα που θα διαμορφώσουν έναν νέο τρόπο σκέψης και δεν είναι απίθανο να προκύψει ένας έρωτας με άτομο από το εξωτερικό, κάτι που θα σας βάλει σε διαδικασία σκέψης σχετικά με τον τόπο διαμονής σας. Ωστόσο θα πρέπει να αποφύγετε τις δεσμεύσεις και τις υποσχέσεις, καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να ξενερώσετε στην πορεία.

να συνδυάσετε δουλειά με διασκέδαση, καθώς ο Ερμής από το ζώδιο του Καρκίνου ευνοεί τα ταξίδια και τις εμπορικές συναλλαγές, οπότε προβλέπεται ένα αποδοτικό διάστημα. Ιδιαίτερη προσοχή σε θέματα υγείας που μπορεί να αμελείτε συστηματικά λόγω φόρτου εργασίας. Ιδανική εποχή για να ασχοληθείτε με τη βελτίωση της εμφάνισή σας μέσω ισορροπημένης διατροφής και άσκησης. Αποφύγετε τις υπερβολές με τις δίαιτες. Ο τρόπος που προσεγγίζετε το ταίρι σας ενδεχομένως να είναι λάθος και θα έχει συνέπεια την απομάκρυνσή του από εσάς. Ό,τι θυμάστε χαίρεστε μερικές φορές οι Τοξότες και αν δεν ικανοποιηθούν οι επιθυμίες σας βγαίνετε και παρεξηγημένοι. Δεν θέλουν κόπο τα ερωτικά σας, θέλουν τρόπο, και το πιο σημαντικό είναι να μη χαθεί ο ρομαντισμός στη σχέση σας. Ευχάριστες παρουσίες μπαίνουν στη ζωή των ελεύθερων και το ερωτικό ενδιαφέρον χτυπάει κόκκινο.

ΤΑΥΡΟΣ Αξιοσημείωτη θα είναι η πρόοδός σας

ΠΑΡΘΕΝΟΣ Την Παρασκευή γυρίζει ο Ποσει-

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ Η ανησυχία σας σχετικά με την

το προσεχές διάστημα, καθώς ολοκληρώνεται ένας κύκλος προσπαθειών και δίνει τη θέση του σε νέα εγχειρήματα, με αποκορύφωμα την Τετάρτη, οπότε οι αρμονικές όψεις Αφροδίτης - Πλούτωνα θα φέρουν καινούργιες ευκαιρίες και μπορεί να προκύψει μια συνεργασία πολλά υποσχόμενη. Τακτοποιήστε θέματα Δημοσίου που μπορεί να είχατε αμελήσει, προασπίστε τα συμφέροντά σας και δώστε έμφαση στη βελτίωση των γνώσεών σας. Την Παρασκευή ο Ποσειδώνας γυρίζει ανάδρομος, παρ’ όλα αυτά σχηματίζει αρμονικές όψεις με την Αφροδίτη και ο ρομαντισμός σας θα χτυπήσει κόκκινο. Νέοι έρωτες θα προκύψουν και θα σας ενθουσιάσουν πολύ, ωστόσο θα φανεί με το πέρασμα του χρόνου κατά πόσο αξίζει να επενδύσετε συναισθηματικά. Κρατήστε κάποιες άμυνες, ώστε να μην πέσετε ξαφνικά από τα σύννεφα, και μην κάνετε όνειρα θερινής νυχτός με το ξεκίνημα μιας σχέσης.

δώνας σε ανάδρομη φορά και είναι πολύ σημαντικό να αποφύγετε τις συνεργασίες με άτομα που θα σας τα παρουσιάσουν όλα ρόδινα, καθώς υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επωφεληθούν από εσάς και να μην ανταμειφθείτε για τις υπηρεσίες σας. Μην εξιδανικεύετε ανθρώπους και καταστάσεις και ακούστε τη διαίσθησή σας που είναι αρκετά ανεπτυγμένη αυτή την εποχή. Τα οικονομικά σας βελτιώνονται και μπορείτε να καλύψετε τις προσωπικές σας ανάγκες. Ο Ερμής περνά στον Καρκίνο την Τετάρτη και η ανάγκη σας για επικοινωνία εντείνεται, κάτι που θα βελτιώσει την κοινωνική ζωή και συνεπώς τα ερωτικά σας. Ξεκολλήστε από συγκεκριμένα πρότυπα συντρόφων που έχετε στο μυαλό σας και φανείτε πρόθυμοι για νέες εμπειρίες. Ένα περιουσιακό θέμα θα ταράξει τις ισορροπίες με συγγενικά σας πρόσωπα. Προασπίστε τα συμφέροντά σας.

επαγγελματική σας αποκατάσταση είναι μεγάλη, όμως, αν το καλοσκεφτείτε, δεν είναι λίγες οι προτάσεις συνεργασίας που έχετε απορρίψει κατά καιρούς και αν δεν γίνετε πιο ευέλικτοι, κινδυνεύετε να βρεθείτε σε αδιέξοδο. Μην κυνηγάτε ευκαιρίες αποκλειστικά σε συγκεκριμένους τομείς και δείτε με ποιους τρόπους μπορείτε να εξασφαλίσετε τα προς το ζην. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες μπορεί να βρεθείτε αντιμέτωποι με τον νόμο αν σας παρασύρει η ανάγκη σας για περισσότερα κέρδη. Βάλτε λίγο νερό στο κρασί σας αν σας ενδιαφέρει πραγματικά το μέλλον της σχέσης σας. Είναι μια εποχή που διογκώνονται τα πράγματα στο μυαλό σας και μπορεί με το παραμικρό να παρεξηγήσετε τις προθέσεις του συντρόφου σας. Μια πρόσφατη σχέση που σας προκαλεί ενθουσιασμό μπορεί να λήξει εντελώς άδοξα αν δεν καταφέρετε να διαχειριστείτε τον εγωισμό σας.

ΖΥΓΟΣ Έντονη κινητικότητα παρατηρείται μέσα

ΥΔΡΟΧΟΟΣ Ξεκινάτε με τις καλύτερες προϋπο-

η κατάσταση στα οικονομικά σας και προβλέπονται θεαματικές εξελίξεις στον επαγγελματικό τομέα το προσεχές διάστημα. Την Τετάρτη αφήνει ο Ερμής το ζώδιό σας και περνά στον Καρκίνο, επηρεάζοντας θετικά τον τομέα των συνεργασιών και της καριέρας και είναι πολύ πιθανό να δεχτείτε προτάσεις που θα σας δώσουν την απαραίτητη ώθηση για να πετύχετε τους στόχους σας. Περιορίστε τις ενέργειές σας γύρω από σημαντικά θέματα και μη χρονοτριβείτε με ζητήματα που μπορούν να αναλάβουν άλλοι. Στον τομέα σχέσης/γάμου υπάρχουν άτομα που προσπαθούν να επηρεάσουν γνώμες και θα πρέπει να είστε πολύ προσεχτικοί με ποιους μοιράζεστε τα μυστικά σας. Μια παράλληλη σχέση που τείνει να δημιουργηθεί με πρόσωπο από τον εργασιακό σας χώρο θα πρέπει να την ξανασκεφτείτε προτού φουντώσει η φλόγα και ξεφύγει η κατάσταση. Μεριμνήστε εγκαίρως για την υγεία σας.

στις επόμενες μέρες και καθώς είστε σε διαρκή επαφή με κόσμο, προκύπτουν προτάσεις και ιδέες που θα σας ωφελήσουν. Τακτοποιήστε οφειλές και θέματα Δημοσίου, καταστρώστε νέα πλάνα και μην αφήνετε εξωγενείς παράγοντες να σας απογοητεύουν. Την Παρασκευή γυρίζει ο Ποσειδώνας ανάδρομος και μπορεί να επηρεάσει την κρίση σας, καθώς όμως σχηματίζει αρμονικές όψεις με την Αφροδίτη, προκύπτουν ευκαιρίες που δεν πρέπει να σας φανούν ανάξιες λόγου. Βάλτε περισσότερο ρομαντισμό στη ζωή σας εσείς ειδικά του δεύτερου και τρίτου δεκαημέρου, ώστε να αναζωογονηθεί η σχέση ή ο γάμος σας. Ενδεχομένως να ανακινηθούν θέματα που ήταν κρυμμένα κάτω από το χαλί και θα πρέπει να επιλυθούν τώρα που οι συνθήκες είναι ευνοϊκότερες. Η γνωριμία σας με άτομο μεγαλύτερης ηλικίας θα προβληματίσει τους ελεύθερους, όταν διαπιστώσετε πόση γοητεία ασκεί πάνω σας, και ίσως έρθετε σε κόντρα με οικεία σας πρόσωπα.

θέσεις μια καινούργια συνεργασία και θα πρέπει να βάλετε τα δυνατά σας για να πετύχετε, καθώς τέτοιες ευκαιρίες δεν σας δίνονται συχνά. Τακτοποιήστε κάθε είδους εκκρεμότητες, σχεδιάστε με προσοχή τις μελλοντικές σας ενέργειες και δείτε με ποιους τρόπους μπορείτε να προωθήσετε τα προϊόντα και τις υπηρεσίες σας. Τέλος, αξιοποιήστε τις δυνατότητες του Διαδικτύου είτε για να εμπλουτίσετε τις γνώσεις σας είτε για να προβάλετε σε συγκεκριμένο κοινό τις παροχές σας. Ένα ταξίδι που σκοπεύετε να κάνετε είναι μια καλή αφορμή για να επισημοποιήσετε τη σχέση σας. Οι συνεχείς αναβολές προκαλούν ανασφάλεια στο ταίρι σας και ήρθε η ώρα να το βγάλετε από την ταλαιπωρία, σχεδιάζοντας από κοινού το μέλλον σας. Θέματα των παιδιών σας ορισμένες φορές σάς κάνουν υπερβολικούς στις αντιδράσεις σας και κινδυνεύουν να διαταραχθούν οι σχέσεις σας. Μην πιέζετε καταστάσεις γιατί γυρίζουν μπούμερανγκ.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ Εβδομάδα εξελίξεων στον επαγ-

ΣΚΟΡΠΙΟΣ Έχετε όλη την καλή διάθεση να

ΙΧΘΥΣ Την Παρασκευή γυρίζει σε ανάδρομη φο-

τηρήσετε υποσχέσεις που δώσατε σε συνεργάτες σας, επειδή όμως υπάρχει και ο αστάθμητος παράγοντας, ο οποίος τώρα θα είναι κάνει πιο συχνά την εμφάνισή του εξαιτίας της ανάδρομης πορείας του Ποσειδώνα από την Παρασκευή και μετά, καλό είναι να μη δεσμεύεστε αν δεν είστε σίγουροι για τις δυνατότητές σας. Περιορίστε τις ευθύνες σας και μην ξεκινάτε ταυτόχρονα μεγάλα εγχειρήματα που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής. Για να έχουν επιτυχία οι προσπάθειές σας, θα πρέπει να γίνουν μεθοδευμένα και δίχως πανικό. Ένα ευτυχές γεγονός (ενδεχομένως η έλευση ενός νέου μέλους στην οικογένεια) αλλάζει τον τρόπο σκέψης και τις προτεραιότητές σας, με αποτέλεσμα να ανατρέπονται και τα σχέδιά σας για ένα ταξίδι. Οι ελεύθεροι ζείτε μεγάλες στιγμές μέσα από το ερωτικό παιχνίδι και καθώς η γοητεία σας είναι σε υψηλά επίπεδα, μπορείτε να κερδίσετε τις εντυπώσεις. Ιδιαίτερη προσοχή στις υπερβολές με τα χρήματα σας.

ρά ο κυβερνήτης σας Ποσειδώνας και θα σας απασχολήσουν κυρίως τα οικονομικά σας, όμως επειδή η κρίση σας δεν θα είναι ξεκάθαρη, καλύτερα να αποφύγετε τη λήψη σημαντικών αποφάσεων. Στον επαγγελματικό τομέα υπάρχουν θέματα που σας κάνουν να χάνετε την υπομονή σας, είναι όμως θέμα χρόνου να επανέλθουν οι ισορροπίες και να αποδείξετε την αξία σας. Μείνετε επικεντρωμένοι στους στόχους σας, λαμβάνοντας σοβαρά υπόψη τις επικρατούσες συνθήκες. Θέματα παιδιών καθυστερούν ένα ταξίδι, όμως θα πάρετε μεγάλη ικανοποίηση από τις επιδόσεις τους, ενώ θα έχετε όλο τον χρόνο μπροστά σας για να οργανώσετε καλύτερα τις καλοκαιρινές σας διακοπές. Ξεκινήστε από τώρα να εξοικονομείτε χρήματα και κάντε τις απαραίτητες ενέργειες για να εξασφαλίσετε τη διαμονή σας. Τέλος, αφήστε πίσω ανεκπλήρωτους έρωτες και δώστε το περιθώριο να έρθουν νέα πρόσωπα στη ζωή σας.

Starfax

γελματικό τομέα, καθώς ανοίγουν νέες πόρτες με ενδιαφέρουσες προοπτικές και είναι ιδανική στιγμή για να επανεξετάσετε τις συνεργασίες σας και ενδεχομένως να διακόψετε αυτές που δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντά σας. Την Τετάρτη περνά στο ζώδιό σας ο Ερμής και σας κάνει πιο επικοινωνιακούς, ενώ παράλληλα ευνοεί τον τομέα των μετακινήσεων και των κοινωνικών σας επαφών, οπότε μπορείτε να προωθήσετε τα σχέδιά σας, τις ιδέες και τις υπηρεσίες σας με επιτυχία. Τώρα που η εποχή ευνοεί την κοσμική ζωή και τις διαπροσωπικές σας σχέσεις, θα πρέπει να δώσετε έμφαση στις κοινωνικές επαφές και να βελτιώσετε την ερωτική σας ζωή. Ωστόσο, θα πρέπει να είστε προσεχτικοί ποιους και μέχρι ποιον βαθμό θα τους εμπιστευτείτε, καθώς υπάρχει κίνδυνος εξαπατήσεων από την Παρασκευή κι έπειτα που γυρίζει Ποσειδώνας ανάδρομος. Στον οικογενειακό τομέα επικρατεί αρμονία και δεν προβλέπονται εντάσεις.

από τη μαριβίκυ καλλέργη (starfax@lifo.gr)

ΔΙΔΥΜΟΣ Αρχίζει σταδιακά να σταθεροποιείται

SUDOKU No 516 8

1 2 6 4 7 9 3 7

6 8

4 7 3 8

8 9

5 8 3 1

6 5 9

Η λύση του προηγούμενου 1 2 5 9 8 7

4 3 7 6 2 5

6 9 8 4 1 3

9 4 2 1 3 6

8 6 3 5 7 2

5 7 1 8 9 4

7 5 9 3 4 1

3 8 6 2 5 9

2 1 4 7 6 8

3 8 7 5 1 6 2 4 9 6 9 5 7 4 2 8 1 3 4 1 2 8 9 3 6 7 5

15.6.17 – lifo

93

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ

Θα ήθελα λιγότερες συζητήσεις γύρω από την ουσία και τη σημασία του Pride. Κάθε χρόνο μου φαίνεται πως άνθρωποι που δεν έχουν κανέναν λόγο να κατακρίνουν αυτήν την εκδήλωση έχουν κάτι να πουν. Δεν πειράζει αν είναι κακόγουστη, δεν πειράζει αν δεν σας αρέσουν η μουσική, οι drag queens, τα μακιγιαρισμένα αγόρια ή απορείτε τι γυρεύουν κανονικοί τύποι σαν κι εμάς εκεί. Εμείς ξέρουμε τι τους δένει όλους αυτούς και είναι πολύ πιο σημαντικό από όλα όσα αναφέρονται αυτές τις μέρες. Μιχάλης Μιχαήλ

Είχα χρόνια να αισθανθώ την ανάγκη να αγοράσω δίσκο βινυλίου –τρία τουλάχιστον–, αλλά το 7ιντσο των Saxophones το ήθελα για λόγους φετιχιστικούς, επειδή είναι ο πιο όμορφος δίσκος που έχω ακούσει εδώ και πολλά χρόνια, κατευθείαν από τα ’50s. Γλυκός, πικρός, μελιστάλαχτος και θανατερός, με εξώφυλλο μια φωτογραφία του γάμου του ζευγαριού από το Όρεγκον που τον ηχογράφησε σε μια αναλογική Toft κονσόλα και τον κυκλοφόρησε μόνο του έναν χρόνο αφού τον ανέβασε στο bandcamp. Το λένε «If you ’re on the water» και είναι ο πιο καλοκαιρινός ήχος που μπορώ να φανταστώ. Το «New Tradition» το έχω ακούσει τόσο πολλές φορές, που έχω την εντύπωση ότι το ακούω εδώ και χρόνια, και το βίντεό του με συγκινεί κάθε φορά το ίδιο.

M. Hulot

Καλές και άριστες εντυπώσεις: Εκδίδεται ταυτοχρόνως σε δύο διαφορετικές (εγγυημένες αμφότερες) μεταφράσεις και από δύο εκδοτικούς οίκους (υπερεγγυημένοι αμφότεροι) ένα αριστούργημα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, το μυθιστόρημα-ποταμός Πετρούπολη του «Ρώσου Τζέιμς Τζόις», του Αντρέι Μπέλυ (1880-1934)/ Από την Κίχλη, σε μετάφραση της Σταυρούλας Αργυροπούλου/ Και από τους Αντίποδες, σε μετάφραση Ελένης Μπακοπούλου/ Ο Λάνθιμος αποσπά το Βραβείο Σεναρίου στις Κάννες/ Ο Ζάφος Ξαγοράρης στον εγκαταλελειμμένο σήμερα υπόγειο σταθμό μετρό Kulturbahnhof στήνει την εγκατάστασή του για την documenta 14, ένα πανό που γράφει ΧΑΙΡΕΤΕ/ Και, βέβαια, η Ποίησις εξακολουθεί να είναι «ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου». Γιώργος-Ίκαρος Σεβαστάκης

Πικρή διαπίστωση, με αφορμή όσα έχουν γραφτεί από το Σάββατο για το Athens Pride: όσους ανήκουν σε αυτό που καταχρηστικά ονομάζουμε «κοινότητα» και συμμετέχουν στο Pride τους ενώνει ένα και μόνο χαρακτηριστικό, το γνωστό. Τους χωρίζουν εκατό άλλα: από μόρφωση, παιδεία, αντίληψη περί «αισθητικής», μουσικές προτιμήσεις, πολιτικές πεποιθήσεις, οικονομικό στάτους και οικογενειακό υπόβαθρο μέχρι τον βαθμό στον οποίο έχει υποστεί bullying ο καθένας και τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την έννοια της βίας. Κατά συνέπεια, ή το συνεχίζεις ενιαία, βασιζόμενος σε αυτό το ένα χαρακτηριστικό που ενώνει, αγνοώντας, στον μέγιστο δυνατό βαθμό, όλα όσα χωρίζουν, ή το διαλύεις σε μικρά παρακλάδια, το Pride των αναρχικών, το Pride των μπάτσων, το Pride των φιλελέδων, το Pride των ακτιβιστών, το Pride της κουλτούρας

και της διανόησης κ.λπ., καταστρατηγώντας παράλληλα το νόημα περί αποδοχής της διαφορετικότητας. Αν ωστόσο ρίξεις μια ματιά στον οχετό των σοσιαλμιντιακών σχολίων κάτω από οποιαδήποτε σχετική ανάρτηση οποιουδήποτε μεγάλου μέσου, θα καταλάβεις γιατί, παρά τα όσα στραβά του, το Pride πρέπει να συνεχίσει να ενώνει και να μην υποστεί διάσπαση. Αλέξανδρος Διακοσάββας

Διγλωσσία: η αγαπημένη αμαρτία των ανθρώπων, μετά τη φιλοδοξία. Δεν είναι είδηση αλλά είναι πάντα το ίδιο συναρπαστικά αμήχανη, όταν τη διαπιστώνεις για άλλους ή συμβαίνει σε σένα. Μπροστά να σε φιλάνε και από πίσω να σε μαχαιρώνουν. Σιγά τα νέα. Έτσι χτίστηκαν μαγαζιά, κυβερνήσεις, media, γάμοι, επιχειρήσεις. Άλλα λέει ο κόσμος, άλλα εννοεί, άλλα σκέφτεται, άλλα κάνει και αλλού καταλήγει. Αλλά είναι τέτοια η απόλαυση που προκαλεί ο κρότος στο τέλος, τόσο ωραία τα γκρεμίδια, όταν κάποιος αποφασίσει να τραβήξει το κακόμοιρο το κλαράκι που συγκρατεί τέτοιες τερατώδεις σχέσεις, που δεν είναι για να τα χάνεις αυτά. ΥΓ.: Σε άλλα νέα, το πόσο πραγματικά φασίστες είμαστε –προχώ φασίστες, δημοκράτες φασίστες, κ.λπ– φάνηκε στο Pride. Ούτε ο παλμός συγκίνησε κάποιους, ούτε το πραγματικό αίσθημα, ούτε το γεγονός ότι, επιτέλους, κι αν δεν αλλάζουν ακριβώς τα πράγματα, ξανοίγουν κάπως τα σκοτάδια της ελληνικής κοινωνίας. Α, μπα! Το βιολί μας εμείς, το εθνικό μας σπορ. Θα κρίνουμε, θα κανιβαλίσουμε, θα κυνηγήσουμε, θα ρημάξουμε, γιατί έτσι είναι ο νεοέλληνας. Έχει γνώμη κυρίως και κακό, κάκιστο χαρακτήρα. Χριστίνα Γαλανοπούλου

Δύο παιδιά, ένα αγοράκι κι ένα κοριτσάκι μέσα σε ένα βαν μαζί με τους νεαρούς γονείς τους να χειροκροτούν και να επευφημούν, κουνώντας rainbow σημαιάκια κάπου στη Σταδίου: η ωραιότερη εικόνα που μου έμεινε από την παρέλαση του φετινού Athens Pride. Είναι από εκείνες τις στιγμές που καταλαβαίνεις ότι το μέλλον δεν «έρχεται» απλώς, μας έχει προσπεράσει ήδη προ(σ)καλώντας μας να το ακολουθήσουμε. Θοδωρής Αντωνόπουλος

Καταρράκτες που πέφτουν ερμητικοί στο άπειρο, ένα άγρια όμορφο λουλούδι κρεμασμένο θαρρείς από το πουθενά, ένας δράκος που ίπταται πάνω από το όρος Φίτζι θυμίζοντας τη μάχη με το άπειρο κι ένας ήλιος που αχνοφέγγει, φωτίζοντας ταυτόχρονα τον κόσμο: αποσπάσματα από τα απίστευτης εικαστικής δύναμης έργα του Χοκουσάι που επανέρχονται στο μυαλό μου ξανά και ξανά από τη στιγμή που βγήκα ζαλισμένη σχεδόν από το Βρετανικό Μουσείο. Οι «36 όψεις του Όρους Φούτζι» ισοδυναμούν με άπειρες εκρηκτικές βόμβες ομορφιάς και σου θυμίζουν πως όταν τα πράγματα σκληραίνουν, ψάχνε αλλού: εκεί όπου μπορείς να ανασάνεις. Κάπου φυσάει άλλος αέρας – δεν μπορεί. Τίνα Μανδηλαρά

Δεν άκουσα κανέναν να λέει τίποτα για τις υποχρεωτικές μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις που τρώμε στη μάπα από παιδιά και μας θέλουν όλους ομοιόμορφους. Εμένα από μικρή μού προκαλούσαν αλλεργία γι’ αυτόν το λόγο. Ίσως επειδή δεν γίνονται Σάββατο κι έχουν να κάνουν με αργίες. Ας σοβαρευτούμε λίγο που ξαφνικά πειράζει το Pride ορισμένους επειδή ο κόσμος βγάζει σέλφι. Μαρία Παππά

Μου άρεσε πολύ η νέα βιντεοενότητα που έχουμε στο LIFO.gr και λέγεται «Α’ Προβολή: Μικρές Ταινίες Ελλήνων Δημιουργών». Εκεί, ταινίες μικρού μήκους που ταξίδεψαν την Ελλάδα ανά τον κόσμο κάνουν ψηφιακή πρεμιέρα, με την επιμέλεια του Βασίλη Κεκάτου. Ήδη είδα το πολυσυζητημένο Yellow Fieber της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη (με πρόλογο από την Εύα Στεφανή) και τη Βόλτα της Στέλλας Κυριακοπούλου (με πρόλογο του Νικόλα Σεβαστάκη). Άρης Δημοκίδης

Ένας θάνατος 11χρονου παιδιού, επεισόδια, πυροβολισμοί, εμπόριο όπλων και ναρκωτικών, συμμορίες, τραυματισμοί και εκφοβισμοί. Είναι όλα όσα διαδραματίζονται στην άκρη της πόλης, στο Μενίδι. Θα μπορούσε κάποιος να βάλει έναν τεράστιο τίτλο και να πει: η κυριαρχία της ανομίας. Πώς είναι δυνατόν να ακούμε ότι μια περιοχή της Δυτικής Αττικής δεν είναι προσβάσιμη; Πώς είναι δυνατόν να διαβάζουμε ότι οδηγοί λεωφορείων σταματούν τις διαδρομές τους επειδή κάποιος επιβάτης μαχαίρωσε κάποιον άλλον; Ο νόμος της σιωπής. Οι πιο πολλοί κάτοικοι θα σου πουν ότι όλοι ξέρουν και κανείς δεν μιλάει. Η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι. Ένα σχολείο που στοίχισε 2 εκατομμύρια ευρώ και δεν λειτούργησε ποτέ. Η απουσία αστυνόμευσης και η εγκληματικότητα σε έξαρση. Χωρίς καμία δόση υπερβολής, η νέα Βαλτιμόρη του «Wire» απέχει μόλις 8 χιλιόμετρα από το κέντρο της Αθήνας. Γιάννης Πανταζόπουλος

Μία από τις ιδιότητες που θα ήθελα να έχω στο βιογραφικό μου είναι «εφευρέτης του vegan αυγού». Συχνά φαντάζομαι εκείνον που όντως καταφέρνει να πίνει αργά το κοκτέιλ του στο beach bar ενός τροπικού νησιού, με τα εκατομμύριά του να αντικατοπτρίζονται στην έκφραση και στην απαλότητα του προσώπου του. Και γύρω του ψίθυροι: «Αυτός είναι που σκέφτηκε το vegan αυγό!». Τη φαντασίωσή μου χάλασαν τα νέα για την Aquafaba. Δεν πρόκειται για άρωμα με νότες περγαμόντου. Είναι το κολλώδες απόνερο που πετάς αφού βράσεις ρεβίθια και είναι ό,τι πιο κοντινό σε μαρέγκα έχει να επιδείξει αυτήν τη στιγμή η vegan κουζίνα. Ναι, μιλάμε για μους σοκολάτας και lemon pies με βάση το νερό ρεβιθιού. Σου λέει, το χτυπάς στο μίξερ και σε λίγα λεπτά έχεις μια αφράτη μους που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακριβώς όπως η μαρέγκα. Δεν το απορρίπτω πριν το δοκιμάσω, αλλά εκατομμυριούχος με το ρεβιθόνερο δεν νομίζω να γίνει κανείς. Γεωργία Παπαστάμου

Τα καλά: Όταν ο φοιτητής έρχεται με μια πολύ ωραία και πρωτότυπη ιδέα για διπλωματική εργασία και δείχνει να τη χαίρεται. Η ήττα της Μαρίν Λεπέν στις βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία και το ξεθώριασμα του κινήματος του Μπέπε Γκρίλο στην Ιταλία. Τα κακά: Η οδύνη στο Μενίδι και η διαχείρισή της. Μερικά άθλια που διάβασα με αφορμή το Pride (όχι κριτικές αλλά σκέτες κακίες). Η αλαζονεία των ιδεολογικά «καθαρών». Νικόλας Σεβαστάκης

ΑΠΌ ΌΣΑ ΖΉΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΎΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΆΔΑ 94 lifo – 15.6.17