Τεύχος 519

ολα για την αθηνα! free press δωρεαν οδηγοσ τησ πολησ κυκλοφορει καθε πεμπτη

18052017

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

STREET WEAR

STREET FOOD

Ο MΕΓΑΛΟΣ ΔΑΜΑΣΤΗΣ ΨΥΡΡΗ

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

«ΚΆΝΟΝΤΑΣ ΑΥΤΌ ΤΟ ΈΡΓΟ, ΈΝΙΩΣΑ ΈΝΤΟΝΑ ΝΑ ΘΈΛΩ ΝΑ ΜΕ “ΤΕΛΕΙΏΣΩ” ΩΣ ΚΑΛΛΙΤΈΧΝΗ ΚΑΙ ΩΣ ΆΝΘΡΩΠΟ ΌΣΟ ΠΡΟΧΩΡΆΩ ΣΤΗΝ ΩΡΙΜΌΤΗΤΑ. ΕΊΝΑΙ ΌΜΩΣ ΤΟ ΒΈΛΟΣ ΠΟΥ ΔΕΊΧΝΕΙ ΤΟΝ ΔΡΌΜΟ»

4 lifo – 18.5.17

☛ Ο Δημήτρης Κουτσούμπας δέχτηκε τη LiFO στο «Σπίτι του λαού» και μίλησε ανοιχτά στον Γιάννη Πανταζόπουλο για όλους και για όλα. Να 5 από τις αντιδράσεις στην πολυσυζητημένη συνέντευξη: «Η απάντηση του κ. Κουτσούμπα στην ερώτηση για το σύμφωνο ομόφυλων ζευγαριών είναι ο ορισμός του “άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε”» σχολίασε η Iris Prismatica. «Μας λέει ότι το σύμφωνο αποπροσανατολίζει από τους σημαντικούς αγώνες... Άρα, μέχρι να επέλθει η σοσιαλιστική ουτοπία, γιατί να ασχολούμαστε με οτιδήποτε άλλο, σωστά; Γιατί να έχουμε τέχνη, σκύλους, αθλήματα, παγωτά, έρωτες, σινεμά, ντεπόν; Γιατί να ασχολούμαστε με οτιδήποτε δεν οδηγεί στην επικράτηση των αιτημάτων της εργατικής τάξης, ε; Και στους μαύρους που διεκδικούσαν κάποτε πολιτικά δικαιώματα αυτό θα έλεγαν, “μην ασχολούμαστε τώρα με τέτοια, προέχει να πέσει το κεφάλαιο”; Αν τους έλεγαν “αφήστε τώρα τους αγώνες, καθίστε κάτω να δούμε τι θα κάνουμε με το σύμφωνο”, να πω, άντε, έχουν απλώς άλλες προτεραιότητες. Αλλά αυτοί κάθονταν ωραία-ωραία στη Βουλή και αφιέρωσαν ούτως ή άλλως χρόνο στην ψήφιση του νομοσχεδίου, άλλοι μπήκαν στον κόπο να συντάξουν. Το να ρίξουν ένα ρημάδι “ναι” σε τι θα ανέκοπτε τους εργατικούς αγώνες; Σε τι θα τους εμπόδιζε; Αν ο κ. Κουτσούμπας μας λέει ότι “κανονικά ο γάμος δεν χρειάζεται ούτε για τους ετεροφυλόφιλους, χρειάζεται καθένας να καλύπτει μόνος του τις ανάγκες του”, τότε εκείνος γιατί είναι παντρεμένος; Αν όλοι οι κομμουνιστές αρνούνταν να υποβληθούν στους “οικονομικούς και κοινωνικούς καταναγκασμούς του γάμου” και έλεγαν “όχι, εμείς επιδιώκουμε αποκλειστικά μια κοινωνία όπου θα καλύπτεται καθένας μόνος του”, τότε μόνο θα δεχόμουν ότι αρνούνται να “υποβάλουν” τους γκέι στους αντίστοιχους καταναγκασμούς. Ειδάλλως, μιλάμε για κραυγαλέα ομοφοβία και κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας». «Η απάντηση για το Σύμφωνο Συμβίωσης είναι μια απλή υπεκφυγή» πρόσθεσε ο greeko25. «Το ΚΚΕ θα μείνει στην Ιστορία ως ένα από τα κόμματα που, μαζί με τη Χρυσή Αυγή, τη μισή ΝΔ και τους ΑΝ.ΕΛ., ήταν κατά του πρώτου νομοσχεδίου που δίνει νομική αναγνώριση, δικαιώματα και αυτοσεβασμό στους ΛΟΑΤ στην Ελλάδα». «Κύριε Πανταζόπουλε, στη θέση σας θα ρωτούσα και για τους εργαζομένους στον 902 που απολύθηκαν όταν το ΚΚΕ πούλησε τον σταθμό» σχολίασε ο Δον Ιδιώτης. «Όχι τίποτε άλλο, αλλά σιχαίνομαι την υποκρισία. Και μη μου πείτε, κ. Κουτσούμπα, πως απολύθηκαν και από άλλες επιχειρήσεις. Η επιχείρηση του ΚΚΕ δεν θα έπρεπε να είναι σαν κάθε επιχείρηση». «Η ερώτηση προς το ΚΚΕ είναι μία» έγραψε ο annibas: «Ακόμα και η CIA έχει ανοίξει και αποχαρακτηρίσει τα αρχεία της μετά από κάποια χρόνια. Εσείς γιατί δεν έχετε ανοίξει ακόμα τα αρχεία που δεν καταστράφηκαν από την πλημμύρα για να τα διαβάσουμε;». «Αφηστε μας, κ. Κουτσουμπα» σχολίασε ο Supertrouper. «Ο κομμουνισμός ήθελε να σώσει την ανθρωπότητα, αλλά έχασε τον Άνθρωπο. Οι φίλοι σας οι Ρώσοι έχουν μια ωραία παροιμία. Δώσε εξουσία σ’ έναν άνθρωπο για να καταλάβεις τι είναι. Και είδαμε τα αποτελέσματα. Πατερούληδες, ολοκληρωτισμός, καταπίεση, ανελευθερία. Τα κάνατε μπάχαλο. Αποτύχατε. Όχι γιατί σας πολέμησαν η πλουτοκρατία και ο καπιταλισμός. Ηττηθήκατε ιδεολογικά. Χάσατε από μέσα, γιατί εμμονικά προσπαθείτε να εξηγήσετε τον κόσμο μόνο με οικονομικά και ταξικά κριτήρια. Δεν υπολογίσατε τον παράγοντα Άνθρωπο (για σας είναι απλώς μια μονάδα, ένα γρανάζι για την επίτευξη του κομμουνιστικού ιδεώδους). Και παρόλο που πολεμήσατε λυσσαλέα την αστική δημοκρατία (με όλα τα στραβά της), ευτυχώς η Γη δεν θα γίνει κόκκινη». ☛ Για την παραπομπή της Σώτης Τριανταφύλλου σε δίκη έγραψε ο Δημήτρης Πολιτάκης και ο SMURFakos σχολίασε: «Δημήτρη, αυτό που μάλλον υπαγορεύει η πρόσφατη διεθνής εμπειρία είναι το φοβού αυτόν που υποστηρίζει πολύ έντονα την πολιτική ορθότητα. Διότι αν κάποια πράγματα δεν μπορούν να συζητηθούν επειδή κάποια ευαίσθητη ψυχούλα θα το χαρακτηρίσει προσβλητικό/ρατσιστικά γενικευτικό κ.λπ. κ.λπ., τότε καταλήγουμε στο Rotherham. Σε αυτή την αγγλική κωμόπολη, επί δεκαετίες, χιλιάδες παιδιά βιάζονταν από “αραβικά και πέριξ” κυκλώματα και η αστυνομία δεν έκανε τίποτα, μην τυχόν κατηγορηθεί για ρατσισμό. Το ίδιο και οι επιτροπές που ασχολούνταν με αυτές τις καταγγελίες, μέχρι που μπήκαν τα ΜΜΕ στη μέση και κύλησε το πράγμα. Έφτασαν, μάλιστα, στο σημείο να συλλάβουν ένα από τα χιλιάδες θύματα, όταν κατήγγειλε το περιστατικό και περιέγραψε τους δράστες ως “μουσουλμάνους”». ☛ Για τη δική του γειτονιά, τη Νέα Σμύρνη, μας μίλησε ο ηθοποιός Νίκος Πουρσανίδης, και ο αναγνώστης με το ψευδώνυμο Φλύαρος σχολίασε: «Αχ, κ. Πουρσανίδη, δυστυχώς είστε νέος στην ηλικία και δεν έχετε δει πώς ήταν η Νέα Σμύρνη πριν από την επέλαση των πολυκατοικιών, που μαζί τους έφεραν και τα χιλιάδες αυτοκίνητα, τα περισσότερα από τα οποία είναι παράνομα παρκαρισμένα, καταλαμβάνοντας ακόμα και τα πεζοδρόμια. Συμφωνώ, βέβαια, ότι η Νέα Σμύρνη έχει παραμείνει “προνομιούχα” σε σχέση με άλλες συνοικίες, γιατί εξακολουθεί να έχει φαρδιούς δρόμους, πεζοδρόμια και πράσινο».

α π ό τ ον α ρη δ η μ οκ ιδ η

Oι αντιδράσεις που δημιούργησαν τα άρθρα και τα posts μας την περασμένη εβδομάδα.

POSTS ΓΡAΜΜΑΤΑ E-MAILS

feedback518

ΓΙΑΤΊ ΠΑΝΤΡΕΥΤΉΚΑΤΕ, κ. ΚΟΥΤΣΟΎΜΠΑ, ΑΦΟΎ ΕΊΣΤΕ ΚΑΤΆ ΤΟΥ ΓΆΜΟΥ;

*Στείλτε μας Feedback: feedback@lifo.gr

free press Eβδομαδιαίος οδηγός της Αθήνας. Κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη.

18.5.17 – lifo

5

Index 519

www.lifo.gr ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. ΒOΥΛΗΣ 22 105 63 ΑΘΗΝΑ T 210 3254 290 F 210 3249 785 info@lifo.gr

εκδότης Στάθης Τσαγκαρουσιάνος γενικοσ διευθυντής Μιχάλης Μιχαήλ διευθυντής εκδοσησ M. Hulot εμπορική διεύθυνση Δήμητρα Πασομένου υπεύθυνος ψηφιακής ανάπτυξης Νίκος Ζαφείρης art director Χρήστος Τζοβάρας συμβουλοσ σχεδιασμου Γιάννης Καρλόπουλος –––––– αρχισυντακτeσ lifo.gr Άρης Δημοκίδης Θανάσης Χαραμής προγραμματισμός lifo.gr Αγγελική Βαξάλη Σπύρος Γκατζούνας Άγγελος Παπαστεργίου ––––––

ΔΗΜΉΤΡΗΣ ΜΕΣΣΉΝΗΣ

ΑΘΗΝΑΊΟΣ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΆΔΑΣ

συντακτική ομάδα Columnists: Νικόλας Σεβαστάκης Θοδωρής Αντωνόπουλος Ναταλί Χατζηαντωνίου Δημήτρης Πολιτάκης Δημήτρης Κυριαζής

Φωτορεπόρτερ. Γεννήθηκε στη Δράμα, ζει στη Γλυφάδα. Ταξίδεψε φωτoγραφίζοντας σε 98 χώρες του κόσμου.

σελiδα

28

Βιβλίο: Τίνα Μανδηλαρά Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης Κινηματογράφος: Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος Τάσος Μελεμενίδης

ΤΑ ΔΥΝΑΤΆ ΡΌΔΙΝΑ ΔΆΚΤΥΛΑ ΤΗΣ ΑΛΉΘΕΙΑΣ σελiδα

Θέατρο: Λουίζα Αρκουμανέα Γεύση: Νίκη Μηταρέα StarFax: Μαριβίκυ Καλλέργη

24 φωτογραφία εξωφύλλου

Julian Mommert

Douglas Gordon & Lawrence Weiner 2017 Courtesy Gagosian Gallery

Σύνταξη: Αλέξανδρος Διακοσάββας Μερόπη Κοκκίνη Βασίλης Καψάσκης Νινέττα Γιακιντζή Φιλιώ Ράγκου Χριστίνα Γαλανοπούλου Πάνος Μιχαήλ Φιλίππα Δημητριάδη Γιάννης Πανταζόπουλος Χρήστος Παρίδης Μαρία Παππά Λένα Φουτσιτζή Θεόφιλος Δουμάνης φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης Πάρις Ταβιτιάν Freddie F.

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

assistant art director Rinétta Κοσκινίδου

6 lifo – 18.5.17

ΨΥΡΡΗ Ο ΟΔΗΓΌΣ ΜΕΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤ’ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ σελiδεσ

57—60

ΤΗΣ LIFO ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΣΤΌ STREET LOOK σελiδεσ

31—41

ATHENS STREET FOOD FESTIVAL σελiδεσ

52—55

διόρθωση κειμένων Μαρία Δρουκοπούλου γραμματεία σύνταξης Βιβίκα Ανδριανάτου –––––– senior direct market manager Κώστας Μαντάς ρroject μanagerdirect market Αριέττα Μελισσινού direct market managers Γιώργος Λυκουργιώτης Ισιδώρα Γενούζου υποδοχή διαφήμισης Ξένια Στασινοπούλου συντονισμοσ διαφήμισης Μάγδα Τζακώστα οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης Άλκηστις Γκούμα εξωτερικες εργασιες Άκης Ιωάννου κωδικος εντυπου 7639

18.5.17 – lifo

7

iLoveAthens 8 lifo – 18.5.17

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

mind mischief Πειραιώς 123 O Αλέξανδρος Βασμουλάκης εξερευνά τη μη παραστατική ζωγραφική, τα ασαφή όριά της και το felix culpa. Η δουλειά του αποκαλύπτει ένα διφορούμενο όριο ανάμεσα στο υπάρχον και στο μη υπάρχον, τη φιγούρα και την απουσία της, το πραγματικό και το φαντασιακό. Ο καλλιτέχνης τραβά τον θεατή σ’ έναν κόσμο φτιαγμένο περισσότερο από παράδοξα και δυνατότητες παρά από αντικειμενικότητες και διαβεβαιώσεις.

© Αλέξανδρος Βασμουλάκης, Παραχώρηση γκαλερί The Breeder.

19/05, Πειραιώς 123, Πειραιώς 123, 20:00, είσοδος ελεύθερη

18.5.17 – lifo

9

10 lifo – 18.5.17

Δέκα πράγματα που πρέπει να ξέρεις για το «Twin Peaks» που επιστρέφει με νέα σεζόν.

Δεν επιστρέφουν: η Πάιπερ Λόρι ως Κάθριν Μαρτέλ, ο χαρακτήρας της Ντόνα Χέιγουορντ (δηλαδή ούτε η Λάρα Φλιν Μπόιλ που την υποδυόταν στην τηλεοπτική σειρά ούτε η Mόιρα Κέλι που την έκανε στο prequel φιλμ, Fire walk with me). Δεν θα υπάρχει η θρυλική Log Lady – δυστυχώς η Κάθριν Κούλσον, η ηθοποιός που την υποδυόταν, πέθανε πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα και το ίδιο ισχύει για τον Ντέιβιντ Μπάουι που έκανε τον πράκτορα Φίλιπ Τζέφρις στην ταινία.

ΔΕΝ ΘΑ ΛΕΊΠΕΙ Ο ΜΑΡΚ ΦΡΟΣΤ Ο Μαρκ Φροστ εκτελούσε, εκτός από χρέη παραγωγού, και τον ρόλο του σεναριογράφου μαζί με τον Λιντς και στα 18 επεισόδια των δύο σεζόν. Όταν άρχισαν να τους πιέζουν από το στούντιο να αποκαλύψουν τον δολοφόνο της Λόρα Πάλμερ, ήταν και η αρχή του τέλους για τη σειρά. Το 2014 είχε δηλώσει: «Ξεκίνησε από τους δυο μας, οπότε ήταν σωστό να συνεχιστεί έτσι. Ορκιστήκαμε ότι με κάποιον τρόπο θα το γράφαμε πάλι μόνοι μας».

Η ΤΡΊΤΗ ΣΕΖΌΝ ΔΕΝ

Η ΝΈΑ ΣΕΖΌΝ ΘΑ ΈΧΕΙ ΤΈΛΟΣ

Αντίθετα, θα διαδραματίζεται 25 χρόνια μετά τα γεγονότα της δεύτερης σεζόν, που σημαίνει ότι όλοι οι ήρωες θα έχουν γεράσει, όπως έχουν γεράσει οι ηθοποιοί που τους υποδύονται. Ο Φροστ δήλωσε ότι η τρίτη σεζόν δεν είναι νοσταλγική.

Όταν ξεκίνησαν να συζητούν για την αναβίωση, ο Φροστ και ο Λιντς είχαν στο μυαλό τους μία μόνο σεζόν, στην οποία θα ολοκληρωνόταν η ιστορία. Δεν αποκλείεται, όμως, να υπάρξει και τέταρτη σεζόν. Ο Λιντς δήλωσε πρόσφατα ότι ενώ παλιότερα είχε πει ότι δεν θα ασχοληθεί ξανά, τελικά άλλαξε γνώμη. «Ποτέ μη λες ποτέ», είπε, «αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κανένα άλλο πλάνο». Η Σέριλιν Φεν αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια μιας συζήτησής τους της είπε ότι αν η σειρά αρέσει, θα κάνει κι άλλες σεζόν.

ΘΑ ΕΊΝΑΙ ΡΙΜΈΙΚ

ΘΑ ΜΆΘΟΥΜΕ, ΕΠΙΤΈΛΟΥΣ, ΤΙ ΑΠΈΓΙΝΑΝ Ο ΝΤΈΙΛ ΚΟΎΠΕΡ ΚΑΙ Η ΌΝΤΡΕΪ Το «Twin Peaks» μας είχε αφήσει όλους σύξυλους με δύο από τα πιο σοκαριστικά τηλεοπτικά cliffhangers όλων των εποχών. Από τη μια η Όντρεϊ φαινόταν να βρίσκεται μέσα στο αεροπλάνο του αρραβωνιαστικού της την ώρα που ανατιναζόταν, ενώ η τελευταία σκηνή της σειράς έδειχνε τον Ντέιλ Κούπερ να έχει καταληφθεί από το πνεύμα του Μπομπ, του δολοφόνου της Λόρα Πάλμερ, και το κακό να θριαμβεύει. Και οι δύο χαρακτήρες επιστρέφουν, αλλά δεν ξέρουμε σε τι κατάσταση θα βρίσκονται.

ΘΑ ΈΧΕΙ ΈΝΑΝ ΣΩΡΌ ΝΈΟΥΣ ΧΑΡΑΚΤΉΡΕΣ Θα εμφανιστεί πλήθος γνωστών ηθοποιών αλλά και παλιών regulars του Λιντς όπως οι: Τζένιφερ Τζέισον Λι, Τιμ Ροθ, Μόνικα Μπελούτσι, Μάικλ Σέρα, Αμάντα Ζέιφριντ, Λόρα Ντερν, Ναόμι Γουότς, Μπαλτάζαρ Γκέτι, Πάτρικ Φίσλερ και Ρόμπερτ Φόρστερ. Επίσης, θα έχει και ένα σωρό μουσικούς σε διάφορους ρόλους (Eddie Vedder, Sky Ferreira, Sharon Van Etten και ο Trent Reznor).

ΘΑ ΕΊΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΊΑ ΕΜΦΆΝΙΣΗ ΤΟΥ MIGUEL FERRER Ο συμπαθής ηθοποιός πέθανε στις 19 Ιανουαρίου του 2017 σε ηλικία 61 ετών. Υποδυόταν τον πράκτορα Άλφρεντ Ρόζενφελντ και στην τρίτη σεζόν. Τα γυρίσματα της σειράς ολοκληρώθηκαν λίγο πριν αρρωστήσει. Φέτος, πέθανε και ο ηθοποιός Γουόρεν Φροστ, που, ενώ είχε αποσυρθεί για 20 χρόνια, επέστρεψε στην ηθοποιία για να παίξει ακόμη μια φορά τον Ντοκ Χέιγουορντ. Θα είναι οι τελευταίες εμφανίσεις και των δυο τους.

ΤΟ ΚΌΚΚΙΝΟ ΔΩΜΆΤΙΟ ΘΑ ΈΧΕΙ ΤΗΝ ΤΙΜΗΤΙΚΉ ΤΟΥ Θα μάθουμε περισσότερες πληροφορίες για το μυστηριώδες αυτό δωμάτιο, για το τι είναι και πώς ακριβώς λειτουργεί. Αν και θα λείπουν δύο από τους πιο αξιοπερίεργους οικοδεσπότες του, θα επιστρέψει ένας άλλος κάτοικός του, ο γίγαντας Carel Struycken. «Θα εμφανίζομαι για λίγο», εκμυστηρεύτηκε σε ολλανδική εφημερίδα, «αλλά η παρουσία μου θα είναι απαραίτητη για την εξέλιξη της υπόθεσης».

Ο ΛΊΛΑΝΤ ΚΑΙ Η ΛΌΡΑ ΠΆΛΜΕΡ ΘΑ ΕΠΙΣΤΡΈΨΟΥΝ Έστω και πεθαμένοι. Μολονότι και οι δύο μάς άφησαν χρόνους στη δεύτερη σεζόν, τα ονόματα των ηθοποιών που τους υποδύονται είναι στη λίστα με το καστ. Ο Ρέι Γουάιζ, ο ηθοποιός που υποδύεται τον Λίλαντ, είχε ζητήσει από τον Λιντς να μην τον ξεχάσει στη νέα σειρά, και εκείνος του απάντησε: «Ξέρεις ότι έχεις πεθάνει στη σειρά, Ρέι, αλλά ίσως κάνουμε κάτι τελικά και το παραβλέψουμε».

ΚΑΙ, ΦΥΣΙΚΆ, ΑΥΤΌ ΠΟΥ ΠΕΡΙΜΈΝΟΥΜΕ ΌΛΟΙ Ο Άντζελο Μπανταλαμέντι θα συνθέσει το νέο σκορ. Ένα από τα μυστικά της επιτυχίας της σειράς ήταν το ιστορικό σάουντρακ που δημιούργησε με την αξέχαστη μουσική που αποτυπώθηκε στο υποσυνείδητο χιλιάδων φαν. Η επιστροφή του ανακοινώθηκε με ένα πρόσφατο teaser που τον έδειχνε να παίζει το θέμα της Λόρα Πάλμερ. Ας μη γελιόμαστε, το «Twin Peaks» δεν θα γινόταν ποτέ αυτό που έγινε χωρίς αυτόν.

Τα δύο πρώτα επεισόδια της τρίτης σεζόν του «Twin Peaks» θα προβληθούν την Κυριακή 21 Μαΐου από το Showtime.

TheBuzz

ΌΛΟ ΤΟ ΟΡΊΤΖΙΝΑΛ ΚΑΣΤ ΕΠΙΣΤΡΈΦΕΙ (ΣΧΕΔΌΝ)

18.5.17 – lifo

aπο th μαρια παππα

επιμελεια: the lifo team

TalkoftheTown 18–24 ΜΑΪΟΥ 2017

ΤWIN PEAKS IT IS HAPPENING AGAIN!

11

ΦΩΝΗ ΛΑΟΥ Εικονογράφηση: Γιώργος Καταπόδης

Talk of the Town

ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΙΛΑΤΟΣ Μια νέα και καινοτόμος μέθοδος δημοσκοπήσεων που υπόσχεται να καταγράφει με ακρίβεια και ταχύτητα τις απόψεις της κοινής γνώμης. α π ό τ ο ν δ η μ ή τ ρ η κ υρ ι α ζ ή

ΕΓΚΏΜΙΟ ΤΗΣ ΑΠΌΣΤΑΣΗΣ

α π ό τ ο ν ν ι κ όλ α σεβαστάκ η

ΔεύτερεςΣκέψεις

Υπάρχουν πολλές άλλες πιέσεις που ασκούνται σε αυτόν που γράφει και που δεν έχουν σχέση με τα κόμματα.

12 lifo – 18.5.17

Γράφοντας για θέματα που αγγίζουν την πολιτική, αλλά δεν εξαντλούνται στα «πολιτικά», πέφτω διαρκώς στο πρόβλημα της ταύτισης και της ταυτότητας. Με ποιον, στ’ αλήθεια, ταυτίζεσαι, ποιο παιχνίδι παίζεις τελικά, ποια γραμμή ενθαρρύνεις; Ως έναν βαθμό πρόκειται για κάτι αναπόφευκτο. Σε αυτή την εποχή της κρίσης (δηλαδή στο αιώνιο παρόν της) η δημόσια ζωή είναι σπαρμένη με συμβολικούς «φόνους» και τελετουργικά εξορκισμού. Αφορίζω κάποιον, με αποκηρύσσει κι εκείνος με τη σειρά του κι έπειτα οχυρωνόμαστε ωραία και καλά ο καθένας στο δικό του υποσύνολο, στη δική του περίμετρο συμπαθειών, στη δική του ενθουσιαστική «επικράτεια». Κάπως έτσι λειτουργούν οι αντιθέσεις και ρυθμίζονται τα πάθη − ιδιαίτερα έτσι όπως οξύνθηκαν από τις διαρκείς καχυποψίες στη μικρή ελληνική μας πιάτσα. Για να το ξαναπώ όμως: τα πάθη και οι υπερβολές τους δεν είναι δείγμα κάποιας παράνοιας που θα μπορούσε να θεραπευτεί με την επικράτηση κάποιων επιφανών ορθολογιστών με ψυχρό αίμα. Αυτή η προσδοκία είναι μια ευγενής, αλλά ανεδαφική φιλοδοξία: η ιδέα ότι με την πειθώ και λίγη καλή θέληση μπορούμε να ξεπεράσουμε τις παρανοήσεις και τις εχθρότητες, για να φτάσουμε, ίσως, σε μια ιδεώδη κατάσταση «αμερόληπτων συνομιλητών». Δεν συμβαίνει έτσι στην καθημερινή μας πράξη. Ούτε στις συνομιλίες μας, ούτε, πολύ περισσότερο, στις σκέψεις και στα συναισθήματά μας. Κάτι άλλο μου φαίνεται πια πολύτιμο και άξιο υπεράσπισης σήμερα: η ιδέα της σχετικής απόστασης από καθορισμένες γραμμές. Δεν μιλώ για κάποια νεφελώδη ανεξαρτησία από όλες τις πολιτικές ιδέες και παραδόσεις αλλά για το δικαίωμα σε μια πιο σύνθετη θέση. Έχω εδώ κατά νου αυτόν που γράφει δημόσια ως «δημόσιος διανοούμενος». Όποιον, δηλαδή, θέλει να έχει έναν προσανατολισμό, όμως όχι να φοράει αναγκαστικά κομματικό ρούχο. Δεν είναι φυσικά μόνο τα κομματικά ρούχα το σημερινό μας πρόβλημα, αφού ζούμε στην εποχή που η κρίση των κομμάτων έχει κάνει ελκυστικά τα υπερκομματικά και διακομματικά παραδείγματα. Υπάρχουν πολλές άλλες πιέσεις που ασκούνται σε αυτόν που γράφει και που δεν έχουν σχέση με τα κόμματα. Η επαγγελματική συντεχνία, η παρέα, οι φίλοι, οι «κοντινοί», οι πιθανοί σύμμαχοι κ.λπ., όλοι αυτοί διεκδικούν ομόθυμες αντιδράσεις και στοιχισμένες γνώμες. Πολλοί μάλιστα θεωρούν ότι η αλληλεγγύη μαζί τους ταυτίζεται με την απόλυτη συμπόρευση και συμφωνία. Ως εάν σκοπός αυτού που γράφει να είναι να μη στενοχωρήσει τον έναν, να μην πληγώσει τον άλλον, να

μη χάσει τον τρίτο. Λες και ζούμε σε μια μικρή παραδοσιακή κοινότητα με προδιαγραμμένους ρόλους και πρωτόγονους κανόνες υποταγής (άγραφους, φυσικά). Κάπως έτσι, όμως, καταργείται η άποψη. Η οποία άποψη υποτίθεται ότι είναι ή πρέπει να είναι μια άσκηση ελεύθερης σκέψης. Ελεύθερη σκέψη δεν σημαίνει φυσικά να μην τοποθετείσαι ή να πολιτεύεσαι με εκείνο το βολικό «άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε». Ούτε το να τηρεί κανείς σχολαστικά ίσες αποστάσεις από όλα τα επιχειρήματα, έτσι ώστε να μην τον πιάνουν στο στόμα τους οι εκάστοτε αιμοβόροι που ψάχνουν πιστούς ακολούθους στα social media. Ελεύθερη σκέψη δεν είναι όμως ούτε η ναρκισσιστική αγάπη για την πρόκληση και τη σώνει και καλά εναντίωση στην «πολιτική ορθότητα». Το ότι είμαι, για παράδειγμα, απέναντι, αποδοκιμάζοντας τις τελετουργίες με τα σκηνώματα αγίων και την άθλια παλαιοκομματική ευλάβεια κρατικών αξιωματούχων, δεν θα με κάνει να βρίσω ή να περιγελάσω όσους συγκινούνται από τα προσκυνήματα. Η αντίθεση στο ριζοσπαστικό Ισλάμ ως ιδεολογία με απολυταρχικό πυρήνα δεν με κάνει να κλείνω επιπόλαια το μάτι στα στερεότυπα για τις απειλητικές μάζες της Ανατολής ή στην καχυποψία για τον μέσο μουσουλμάνο. Γι’ αυτό έχει νόημα η απόσταση από «πλατφόρμες» ταύτισης. Όχι για λόγους εστέτ ατομικισμού (που στο κάτω-κάτω δεν είναι και αμάρτημα) ούτε και για λόγους αυτοπροστασίας. Απλώς, μόνο έτσι μπορεί κάποιος να διαβάσει τα πράγματα χωρίς το άγχος πως δίνει διαρκώς εξετάσεις σε παρέες και περιβάλλοντα. Ακόμα και αν κανείς παίρνει μια θέση που βρίσκεται, αναπόφευκτα, πιο κοντά στον Α παρά στον Β, δεν είναι υποχρεωμένος να ευχαριστεί πάντα τον Α και να δυσαρεστεί μονίμως τον Β. Υπάρχουν στιγμές που διεκδικεί κανείς την πλήρη ελευθερία ενός συλλογισμού, αδιαφορώντας για το ποιος θα τον εκμεταλλευτεί στους πολέμους της γνώμης. Αλλιώς, είτε πρέπει να σωπάσουμε είτε να ντύσουμε με οπαδικά χρώματα τη δημόσια στάση μας. Ο Μαρσέλ Γκοσέ λέει πως η δημοκρατία είναι το καθεστώς της βραδύτητας. Εννοεί πως η δημοκρατία δεν προσφέρει γρήγορες και απλές λύσεις στις αντιφάσεις που προκύπτουν σε κάθε βήμα, σε κάθε δημόσιο πρόβλημα. Επειδή μάλλον δεν την αντέχουμε αυτήν τη βραδύτητα, αναζητούμε καθημερινά μια αγέλη να χωθούμε και θηράματα για τη λεία. Ψάχνουμε προσκολλήσεις και εναντιώσεις που υποτίθεται πως ξεκαθαρίζουν το αφόρητα θολό τοπίο. Έτσι όμως ξαναγλιστράμε στην αυταπάτη της ευκολίας. Αυτή την αυταπάτη που φτωχαίνει τη δημοκρατία, μετατρέποντάς την σε συλλογική υστερία.

Τι είναι το Pipoll; Ένα καινοτόμο app για κινητά τηλέφωνα και tablets στο οποίο διεξάγονται καθημερινά έρευνες καταγραφής της κοινής γνώμης υπό μορφή δημοσκοπήσεων για θέματα που απασχολούν την επικαιρότητα στην Ελλάδα. Ποια είναι η καινοτομία του; Φιλτράροντας καθημερινά την επικαιρότητα και την ειδησεογραφία στην Ελλάδα, σχεδιάζουμε και εισάγουμε στην εφαρμογή μια νέα κάθε φορά έρευνα σχετική με το θέμα της ημέρας. Την ίδια στιγμή οι χρήστες λαμβάνουν μια ειδοποίηση στο κινητό τους για το νέο ερώτημα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν. Μόλις κάποιος χρήστης ψηφίσει, το Pipoll υπολογίζει ξανά και προβάλλει άμεσα το νέο αποτελέσματα της έρευνας. Μέσα σε λίγα λεπτά αρχίζει να αποτυπώνεται η άποψη της κοινής γνώμης στο συγκεκριμένο θέμα, ενώ μέσα σε μερικές ώρες έχει καταγραφεί μια αρκετά σταθερή και αξιόπιστη εικόνα. Τι είδους ερωτήματα θέτετε και πώς αξιοποιείτε τα αποτελέσματα; Τα θέματα με τα οποία ασχολούμαστε κυρίως είναι η κοινωνία, η πολιτική, καθώς και ο τρόπος ζωής στην Ελλάδα. Οι τρεις αυτές βασικές κατηγορίες περιλαμβάνουν οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας καθημερινά και αφορούν το σύνολο των πολιτών. Η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων γίνεται πρώτα από τους ίδιους τους χρήστες, οι οποίοι ενημερώνονται άμεσα για το τι πραγματικά πιστεύουν οι άλλοι γύρω τους. Παράλληλα, τα αποτελέσματα των ερευνών του Pipoll λειτουργούν και ως βάση από την οποία οι δημοσιογράφοι μπορούν να αντλούν πληροφορίες για την αρθρογραφία τους, ενώ οι έχοντες εξουσία έρχονται άμεσα σε επαφή με τα «θέλω» των πολιτών. Πώς σας ήρθε η ιδέα και ποιος είναι ο στόχος σας; Η ιδέα προέκυψε τέλη του 2014, ένα χρονικό σημείο κατά το οποίο οι πολιτικές και κοινωνικές εξελίξεις στην Ελλάδα ήταν καταιγιστικές. Παρατήρησα πως παρά το γεγονός ότι όλο και περισσότερο οι άνθρωποι εξέφραζαν τη γνώμη τους μέσω των social media, ήταν αδύνατο να σχηματίσω μια εικόνα για το τι πίστευε η κοινή γνώμη. Άρχισα, λοιπόν, να επεξεργάζομαι τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαμε να εκμεταλλευτούμε τα εργαλεία που μας προσφέρει η τεχνολογία, ώστε να δημιουργήσουμε έναν ανεξάρτητο «συλλέκτη» απόψεων των πολιτών, ο οποίος δεν θα απέκλειε από τη δυνατότητα της ψήφου κανέναν πολίτη, όσο διαφορετική άποψη και αν έχει. Η επιλογή του mobile έμοιαζε ιδανική, καθώς πλέον οι περισσότεροι άνθρωποι διαθέτουν ένα smartphone μέσα από το οποίο μπορούν να λένε τη γνώμη τους. Στο Pipoll καταφέραμε να συγκεντρώνουμε ανθρώπους όλων των ηλικιακών ομάδων και ενδιαφερόντων, με αποτέλεσμα οι έρευνές μας να αποτυπώνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο την άποψη της κοινής γνώμης.

TWIN PEAKS: ΜΗ ΜΕ ΡΩΤΆΣ, ΔΕΝ ΘΥΜΆΜΑΙ

απ ό το ν δη μ ή τ ρη π ολ ι τάκ η

ShortCut

Δεν ξανακάνει, λέει, ταινία ο Ντέιβιντ Λιντς, οπότε θα πρέπει να αρκεστούμε στην αναβίωση του τηλεοπτικού «Twin Peaks», που ξεκινά σε λίγες μέρες. Κρατάμε μικρό καλάθι, γιατί δεν είμαστε για έντονες απογοητεύσεις στην ηλικία μας. Έντεκα χρόνια έχουν συμπληρωθεί από την τελευταία «κανονική» – αφήνουμε απ’ έξω τα πολυποίκιλα πάρεργα με τα οποία ασχολείται– ταινία του Ντέιβιντ Λιντς και, όπως δήλωσε και ο ίδιος πολύ πρόσφατα με αφορμή την πρεμιέρα του νέου «Twin Peaks» σε λίγες μέρες, μην περιμένετε αδίκως να γυρίσει άλλη. Αυτό ήταν, τέλος, στα 70 του πια δεν την παλεύει στο ημιτελειωμένο και δυσκίνητο μέχρι αφασίας σύστημα του σύγχρονου «Χόλιγουντ», η ταινία Inland Empire ήταν το κύκνειο άσμα, μπορείτε να τη βλέπετε ξανά και ξανά μέχρι να την αποκρυπτογραφήσετε, καληνύχτα και καλή τύχη (στην αποκρυπτογράφηση). Προσωπικά, την έχω δει ξανά και ξανά από τότε, αλλά δεν ξεχνώ ποτέ την πρώτη φορά, όταν κατέβηκα (για τελευταία φορά; ίσως) τα σκαλιά που οδηγούν στο υπόγειο του Άστυ και χάθηκα για τρεις ώρες σχεδόν στο πιο αδιαπέραστο από τα σύμπαντα που έχει κατασκευάσει κατά καιρούς για τη μεγάλη οθόνη ο σκηνοθέτης που τόσες φορές μας έχει διαβεβαιώσει για την ύπαρξη ενός σαγηνευτικά στοιχειωμένου υπόβαθρου κάτω από «αυτό τον υπέροχο κόσμο». Γυρισμένη σε ψηφιακό βίντεο (που έκανε το σύμπαν της ταινίας, είτε στο Λος Άντζελες είτε στην Πολωνία, να μοιάζει ακόμα πιο ρεαλιστικά στοιχειωμένο), η ταινία φαινόταν να είναι μια νέα αρχή, μια διαφορετική κατεύθυνση, τελικά όμως απεδείχθη το τελευταίο έργο του Λιντς που θα βλέπαμε στην κινηματογραφική αίθουσα, που κι αυτή ως ψυχαγωγικός θεσμός και ως κοινωνική/αντικοινωνική συνεύρεση στο σκοτάδι μοιάζει να σβήνει βασανιστικά εδώ και χρόνια – έχει κανείς την αίσθηση ότι μέχρι να ξανανοίξουν το Απόλλων και το Αττικόν δεν θα υπάρχει πια νόημα και η Σταδίου θα έχει τραβήξει οριστικά τον δρόμο της βαθιάς παρακμής της Πανεπιστημίου. Περιέργως όμως, και παρ’ ότι ο ίδιος θεωρεί ότι το όραμά του δύσκολα βρίσκει θέση πια στο franchise, remake και reboot σύστημα της σύγχρονης mainstream κινηματογραφίας, αποφάσισε να ξαναγυρίσει, μετά από τρεις δεκαετίες, στον «Υπόγειο κόσμο του Twin Peaks», όπως ήταν ο πλήρης ελληνικός τίτλος της τηλεοπτικής σειράς που έμπασε τη γοητεία, το μυστήριο και το χιούμορ του λιντσικού σύμπαντος σε κάθε σπίτι. Είναι αδύνατον να κατανοήσει κάποιος που δεν ζούσε –ή μπουσούλαγε ακόμα– τότε πόσο αλλού και συντηρητικό ήταν το τηλεοπτικό τοπίο όταν έσκασε το «Twin Peaks» στις τηλεοράσεις του πλανήτη και για μία ολόκληρη σεζόν (η δεύτερη και τελευταία υπήρξε μάλλον ατυχής για διάφορους λόγους) φαινόταν σαν να παραδόθηκε ο υπαρκτός σουρεαλισμός στις μάζες, απευθύνοντάς τους το ερώτημα «ποιος σκότωσε τη Λόρα Πάλμερ;» που για καιρό αντηχούσε σε πηγαδάκια των media ανά τον πλανήτη, σχεδόν με την ίδια ένταση που όλος ο κόσμος καλούνταν να απαντήσει στο ερώτημα «ποιος πυροβόλησε τον Τζέι Αρ;» (ρωτήστε τους γονείς σας όσοι δεν έχετε ιδέα) μία δεκαετία πριν. «Κερδάμε, ο κόσμος μάς ανήκει» αναφωνήσαμε ματαιόδοξα όλοι όσοι δεν είχαμε ακόμα κλείσει τα είκοσι και δεν είχαμε συνέλθει ακόμα από την πετριά που είχαμε δεχτεί κατακούτελα με το Μπλε Βελούδο μερικά χρόνια πριν. Μπορώ να ανακαλέσω κατά βούληση τον ενθουσιασμό και την αδημονία πριν από κάθε επεισόδιο, ποτέ όμως δεν επιχείρησα να επιστρέψω στο αφηγηματικό σύμπαν της σειράς, ξαναβλέποντας επεισόδια στα οποία παρέλαυνε ένας κωμικά ιδιοσυγκρασιακός θίασος χαρακτήρων που τους υποδύονταν βήτα, ως επί το πλείστον, ηθοποιοί, που μετά δεν έκαναν καμιά αξιοσημείωτη καριέρα. Οι παλιές αγάπες ας μείνουν στο χρονοντούλαπο, είχα αποφασίσει, οι ζωντανοί με τους ζωντανούς, οι πεθαμένοι με τους πεθαμένους κ.λπ. Τι πάει και τα σκαλίζει τώρα, δεν το πιάνω! Λιντς όμως είναι αυτός, ενδεχομένως ο νέος κύκλος επεισοδίων με τους αναστημένους ήρωες να εμπεριέχει κάτι που δεν μπορούμε να προβλέψουμε και να μας εκπλήξει ευχάριστα. Άλλωστε, δεν είναι κανένας κυνικός τύπος που αρμέγει νοσταλγικά ένστικτα – αν αποδειχτεί το αντίθετο, θα είναι μεγάλο κρίμα. Δεν μας σώζει ούτε ο υπερβατικός διαλογισμός τον οποίο με τόση θέρμη προπαγανδίζει εδώ και χρόνια ως τον ιδανικό μοχλό ηρεμίας, συγκέντρωσης, ψυχραιμίας και δημιουργικότητας. Με γεια του, με χαρά του, κάτι θα ξέρει. Δεν είναι τυχαίο ίσως ότι τόσο αυτός όσο και ο Μπάουι και ο Λέοναρντ Κοέν (φανατικοί καπνιστές για πάντα και οι τρεις, να τα λέμε κι αυτά) ακολούθησαν τέτοιους πνευματικούς/διανοητικούς δρόμους. Αντίθετα, άλλες σύγχρονες δημιουργικές ιδιοφυΐες, όπως ο Ντύλαν και ο Λαρς φον Τρίερ, έγιναν καθολικοί, επιβεβαιώνοντας κάτι απωθητικό και μεγαλομανές που πρόβαλλαν πάντα με τη συμπεριφορά και το έργο τους.

Έλληνική διάκριση σε πρωτοπόρο διαγωνισμό της P&G

Μ

ε τη δράση «CEO Challlenge» να εξελίσσεται και μία ομάδα από τρεις φοιτητές να προκρίνεται και να διεκδικεί την τελική διάκριση ανάμεσα σε ομάδες από όλη την Ευρώπη, οι Έλληνες φοιτητές κατάφεραν για μία ακόμη χρονιά να αποσπάσουν βραβεία και εντυπώσεις! Ο διαγωνισμός «CEO Challlenge» αποτελεί αναμφισβήτητα μία καινοτόμο εκπαιδευτική πρόκληση στο πλαίσιο του προγράμματος της P&G «Μαζί Χτίζουμε το Μέλλον σου» που έχει στόχο να βοηθήσει τους νέους να αναπτύξουν περαιτέρω τις ικανότητες και γνώσεις τους. Ταυτόχρονα τους προσφέρει τη δυνατότητα να εξασκηθούν στην εφαρμογή της αναλυτικής σκέψης και της ομαδικής εργασίας για την αντιμετώπιση ενός επιχειρηματικού θέματος. Η πρωτοβουλία της P&G πραγματοποιείται μέσα από τον συνδυασμό της διαδραστικής επικοινωνίας μέσω Διαδικτύου αλλά και της φυσικής επαφής με την εταιρεία και τους ανθρώπους της. Η ιδιαιτερότητα του φετινού «CEO Challenge» είναι πως η κάθε ομάδα αποτελείται από φοιτητές από διαφορετικές χώρες κι έχει απώτερο σκοπό την ανάδειξη του ομαδικού πνεύματος και της συνεργασίας σε μία πολυπολιτισμική κουλτούρα. Kαι, βέβαια, στην ομάδα που διακρίθηκε δεν θα μπορούσε να μη συμμετάσχει η Ελλάδα! Ανάμεσα στις πολλές καινοτόμες προτάσεις που δέχτηκε η επιτροπή από στελέχη της P&G, επέλεξε εκείνη από μία ομάδα τριών φοιτητών –ανάμεσά τους και ένας Έλληνας– η οποία και θα ταξιδέψει στη Γενεύη, στο κέντρο του σχεδιασμού και της προώθησης των προϊόντων της P&G. Οι τρεις φοιτητές, εκτός από την Ελλάδα, προέρχονται από τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Ωστόσο, 12 ακόμη Έλληνες φοιτητές που έλαβαν μέρος στις υπόλοιπες ομάδες κέρδισαν τις εντυπώσεις, αποσπώντας τα βραβεία «Καινοτομίας», «Αποτελεσματικότητας» και «Καλύτερης Marketing Ιδέας» για τις προτάσεις τους. Τι μας είπαν γι’αυτή την εμπειρία τους:

«Το πιο εντυπωσιακό πράγμα κατά τη διάρκεια του διαγωνισμού ήταν η διάθεση του προσωπικού της P&G και των διαγωνιζομένων να συμμετάσχουν ενεργά και να παρουσιάζουν πρωτοποριακές λύσεις σε γνωστά και ευρέως αποδεκτά προβλήματα». Σταύρος Π., 20 ετών, 3ο έτος Λογιστική και

Χρηματοοικονομικά στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

«Παρ’ όλες τις πολιτισμικές και γλωσσικές μας διαφορές, το αποτέλεσμα της δουλειάς μας έδειχνε πόσα κοινά έχουμε, πόσο μοιάζουν οι στόχοι μας και πόσο κοινά είναι τα όνειρά μας!» Αναστασία Γ., 22 ετών, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Τμήμα Εφαρμοσμένης Πληροφορικής

«Δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στο εξαιρετικά φιλικό περιβάλλον, πράγμα που εξηγεί την καλή δουλειά που γίνεται και την πορεία της εταιρείας γενικότερα. Διότι το ανθρώπινο κεφάλαιο αποτελεί τον κρισιμότερο παράγοντα για την επιβίωση και την ευμάρεια μιας επιχειρηματικής οντότητας». Ειρήνη Λ., 26 ετών, Μεταπτυχιακό στο αντικείμενο της Χρηματοοικονομικής Ανάλυσης για Στελέχη του Πανεπιστημίου Πειραιώς

«Είδα πώς το πάθος και η στρατηγική σκέψη βοηθούν τους ανθρώπους να πετυχαίνουν τους στόχους τους, κι έμαθα πώς γίνεται να συνεργαστείς με ανθρώπους από διαφορετικά τμήματα για να πετύχεις ένα κοινό αποτέλεσμα, μεγαλύτερο από τον ατομικό στόχο». Δημήτρης Μ., 21 ετών, Τμήμα Διοικητικής Επιστήμης & Τεχνολογίας στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών

«Από το CEO Challenge θα κρατήσω το θετικό κλίμα μεταξύ συμμετεχόντων και εργαζομένων της εταιρείας και την προθυμία εκ μέρους των υπαλλήλων να υποστηρίξουν και να αλληλεπιδράσουν με τους συμμετέχοντες, αφήνοντας την εντύπωση ότι μας έβλεπαν ως μελλοντικούς συναδέλφους τους». Βασίλης Π., 22 ετών, Σχολή Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

«Γνώρισα εξαιρετικές προσωπικότητες με τις οποίες ελπίζω να κρατήσω επαφή. Η εμπειρία ήταν τρομερά επιμορφωτική και δεν θα άλλαζα απολύτως τίποτα. Ήταν σαφέστατα καλύτερη απ’ ό,τι φανταζόμουν». Παρασκευή Α,, 23 ετών, Οικονομικών Επιστημών Πανεπιστήμιο Πατρών

18.5.17 – lifo

13

aπ ό το ν γ ι άν νη π αν τα ζ ό π ουλο

ΤώραΤώρα

Για τις αντιδράσεις που δημιουργήθηκαν απαντά ο επίσκοπος Φαναρίου Αγαθάγγελος.

14 lifo – 18.5.17

Χιλιάδες πιστοί, υψηλοί προσκεκλημένοι, χέρια υψωμένα που κρατούσαν iΡhone, χορηγοί επικοινωνίας, μια ειδική πτήση, live streaming μεταδόσεις, ένα σύγχρονο site και διαφημιστικές καταχωρίσεις συμπληρώνουν το πάζλ με τίτλο: «Η Ελλάδα προσκυνά το ιερό σκήνωμα της Αγίας Ελένης». Ύστερα από 1.700 χρόνια, την περασμένη Κυριακή ήρθε στη χώρα μας το ιερό σκήνωμα της πρώτης χριστιανής αυτοκράτειρας από τη Βενετία, καθώς και ένα κομμάτι του Τιμίου Σταυρού. Θα βρίσκεται στον Ιερό Προσκυνηματικό Ναό της Αγίας Βαρβάρας, κοντά στο Αιγάλεω. Σημειωτέον, πριν από δύο χρόνια, το 2015, είχε γίνει κάτι παρόμοιο με τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας, που είχαν έρθει στη χώρα μας και τα προσκύνησαν περισσότεροι από 600.000 άνθρωποι. Φέτος, οι προβλέψεις μιλούν για διπλάσιο νούμερο επισκεπτών. Όμως τα ερωτήματα είναι πολλά, οι αντιδράσεις ακόμη περισσότερες και οι απαντήσεις ελάχιστες. Πού πηγαίνουν τα χρήματα; Γιατί η υποδοχή έγινε με τιμές αρχηγού κράτους; Τι σχέση έχουν με την Εκκλησία οι χορηγοί επικοινωνίας; Πολλοί είπαν ότι όλα γίνονται για να γεμίσει το παγκάρι στους δύσκολους καιρούς της οικονομικής κρίσης. Εμπόριο ελπίδας ή χριστιανική αλληλεγγύη; Θρησκευτική διπλωματία ή φόρος τιμής; Πολιτικό παρεμπόριο ή ιστορική στιγμή; Επισκεφθήκαμε τη Μονή Πετράκη και μιλήσαμε με τον άνθρωπο στον οποίο ανήκει η πρωτοβουλία της άφιξης των ιερών κειμηλίων, τον γενικό διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, τον επίσκοπο Φαναρίου Αγαθάγγελο. «Οι πιστοί που θα έρθουν να προσκυνήσουν θα δουν το ιερό σκήνωμα της Αγίας Ελένης, το οποίο είναι τοποθετημένο εντός λάρνακας σε δύο λειψανοθήκες. Η μία λειψανοθήκη είναι μια ανθρωπόμορφη αργυρή κεφαλή με στέμμα, η οποία παρουσιάζει το πρόσωπο κεκοιμημένης γυναικός και εμπεριέχει εντός αυτής τμήμα της τιμίας κάρας. Η δεύτερη μεταλλική λειψανοθήκη έχει σχήμα ανθρώπινου σωματότυπου και εμπεριέχει στο εσωτερικό της τα λείψανα της Αγίας αριθμημένα και σφραγισμένα με ειδική σφραγίδα του Ρωμαιοκαθολικού Πατριαρχείου της Βενετίας. Η λειψανοθήκη αυτή είναι ενδεδυμένη με δύο ενδύματα που φορά η Αγία, ένα το παλαιό βενετσιάνικο ένδυμα και ένα αυτό που φιλοτέχνησε και πρόσφερε η Αποστολική Διακονία. Τα μοναδικά ιερά λείψανα της Αγίας Ελένης, τα οποία έχουν υποστεί τη διαδικασία της κανονικής αναγνώρισης κατά το έτος 1929, είναι αυτά που φυλάσσονται στη Βενετία. Πρόκειται περί των λειψάνων γυναικός που έζησε κατά τον 4ο αιώνα και απέθανε σε γεροντική ηλικία 80 με 85 ετών περίπου. Παράλληλα, τα ιερά λείψανα είναι τμήμα της κάρας (ινιακό οστούν, βρεγματικό οστούν, οφθαλμικές κόγχες, ρινικά οστά, θραύσματα) και το μεγαλύτερο τμήμα του υπολοίπου σώματος» θα μου πει ο επίσκοπος Φαναρίου. Ποια ήταν η αφορμή; «Η Αποστολική Διακονία

της Εκκλησίας της Ελλάδος εορτάζει τα 80 χρόνια διακονίας και προσφοράς στην οικουμένη και τι καλύτερο από την υποδοχή του σκηνώματος της Αγίας Ελένης καθώς και του Τιμίου Σταυρού. Θέλαμε με αυτό τον τρόπο να υπενθυμίσουμε σε όλη την Ευρώπη ότι οι ρίζες της ανάγονται στην αποστολική εποχή και το ευρωπαϊκό γίγνεσθαι έχει διαμορφωθεί από τον βασικό πυλώνα της πίστης. Αυτή είναι η ομορφιά της οικουμενικότητας του ελληνικού πολιτισμού. Βέβαια, αυτή η πρωτοβουλία είχε αρκετές γραφειοκρατικές διαδικασίες, από τη μεγαλύτερη έως τη μικρότερη» απαντά. Στη συνέχεια, θυμίζω στον επίσκοπο ότι και πριν από δύο χρόνια είχε συμβεί ακριβώς το ίδιο με τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας. Πώς είναι δυνατόν να συμφωνεί η Εκκλησία με τα κοσμικά στοιχεία, δεχόμενη την υποδοχή των λειψάνων με τιμές αρχηγού κράτους; Πώς συμβαδίζει όλο αυτό το τελετουργικό με την ταπεινότητα που κηρύττει ο χριστιανισμός; «Θα ήθελα να σας πω ότι ο όρος “τιμές αρχηγού κράτους” αφορά μόνο την υποδοχή κοσμικών προσώπων και ποτέ δεν τον χρησιμοποίησε η Εκκλησία. Χρησιμοποιείται μόνο στο πρωτόκολλο της εθιμοτυπίας της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας και αφορά την υποδοχή των ηγετών. Επαναλαμβάνω ότι εμείς δεν υιοθετούμε τον όρο αυτόν. Υποδεχτήκαμε με ιεροπρέπεια και μεγαλοπρέπεια τα ιερά λείψανα και τον Τίμιο Σταυρό. Από κει και πέρα, τιμά την ελληνική πολιτεία το ότι τα ιερά κειμήλια έγιναν δεκτά παρουσία κορυφαίων πολιτικών προσωπικοτήτων». Δεν πρόκειται για μια θρησκευτική εκμετάλλευση που εκδηλώνεται μέσω της λειψανολατρίας; «Θα μου επιτρέψετε να σας απαντήσω λέγοντας ότι όποιος θέλει, μπορεί να ακολουθήσει. Είναι μια ελεύθερη επιλογή του καθενός και μια ανοιχτή πρόσκληση στους ανθρώπους που επιλέγουν να προσκυνήσουν. Σ’ εκείνους που είναι αρνητικοί ή εκφράζουν επιφυλάξεις λέω ότι εμείς δεν εκμεταλλευόμαστε κανέναν. Ελεύθερα έρχεται όποιος επιθυμεί. Πρόκειται για ένα εκκλησιαστικό και πολιτιστικό γεγονός με χαρακτήρα ιστορικής μνήμης. Κατανοώ ότι κάποιοι δεν μπορούν να αντιληφθούν αυτή την πραγματικότητα, ωστόσο ιστορικά είναι μια αλήθεια» λέει. Το προσκύνημα των λειψάνων αποτελεί μια ιδιαίτερα επικερδή δραστηριότητα, αφού το χριστεπώνυμο πλήθος αφήνει τον οβολό του. Από τον ερχομό των λειψάνων της Αγίας Βαρβάρας τα έσοδα ξεπέρασαν τα 600.000 ευρώ. Επιβεβαιώνει το συγκεκριμένο ποσό; «Τα έσοδα ήταν 200.000 ευρώ και τα υπόλοιπα 400.000 αφορούν την εμπορική αξία των φαρμάκων που πρόσφεραν οι πολίτες. Το οικονομικό θέμα σε αυτή την προσπάθεια είναι το τελευταίο που θα έπρεπε να μας απασχολεί. Για εμάς δεν έχει καμία σημασία». Σπεύδω να αναφέρω ότι πολλοί αναρωτιούνται πού πηγαίνουν όλα αυτά τα χρήματα κι αυτό αποτελεί ένα πολύ σημαντικό θέμα. «Πηγαίνουν στο κοινωνικό έργο της Αποστολικής Διακονίας. Δίπλα μας έχουμε ένα οικοτροφείο στο οποίο διαμένουν 90 φοιτητές,

Έλληνες και ξένοι, χωρίς να πληρώνουν. Μισθοδοτούμε κάθε μήνα 600 ιθαγενείς κληρικούς σε Αφρική και Ασία. Όλες αυτές οι ανάγκες, λοιπόν, καλύπτονται από τα χρήματα αυτά, τα οποία είναι έσοδα ενός νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου που φορολογείται κανονικά, πληρώνει εισφορές και προσφέρει στην κοινωνία. Μόνο τα δύο τελευταία χρόνια μοιράσαμε βιβλία σε σχολεία του εξωτερικού, σε συλλόγους, στον στρατό και σε νοσοκομεία, των οποίων η εμπορική αξία αποτιμάται στα 500.000 ευρώ» τονίζει. Σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως η δημιουργία του site με live streaming μεταδόσεις, χορηγούς επικοινωνίας και γραφείο Τύπου, αυξάνοντας την καχυποψία περί εμπορικής εκμετάλλευσης των λειψάνων. Τι απαντά; «Εμείς δεν ζητήσαμε κανέναν χορηγό. Πρόκειται για χορηγούς που δεν έδωσαν χρήματα αλλά παραχώρησαν την τεχνογνωσία τους. Τα ΕΛΤΑ κυκλοφόρησαν μια σειρά γραμματοσήμων, ο ΟΤΕ μας βοήθησε στο οπτικοακουστικό υλικό και η Ellinair της οικογένειας Μουζενίδη διέθεσε το αεροσκάφος για τη μεταφορά και την επιστροφή των ιερών κειμηλίων. Επίσης, η ηλεκτρονική χρήση βοήθησε προκειμένου να ευχαριστήσουμε τους ανθρώπους που συνέβαλαν στο συγκεκριμένο ιστορικό γεγονός. Δεν έπρεπε να πούμε ένα “ευχαριστώ” σε αυτούς τους ανθρώπους; Κάποιος διέθεσε αεροπλάνο για να έρθει το σκήνωμα στην Ελλάδα και πρέπει να το πούμε. Επίσης, το site δημιουργήθηκε για ενημερωτικούς λόγους. Ξέρετε πόσα ξένα πρακτορεία, είτε ειδήσεων είτε ταξιδιωτικά, αντλούν πληροφορίες από κει; Υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον για το γεγονός της άφιξης των ιερών κειμηλίων. Όλα είναι θέμα καλής διάθεσης και στοιχειώδους εξυπνάδας» υποστηρίζει ο γενικός διευθυντής της Αποστολικής Διακονίας. Οι εικόνες από την περιφορά της λάρνακας να είναι θολωμένη από την υγρασία και τον κόσμο να ταλαιπωρείται στην αναμονή για πολλές ώρες έκαναν τον γύρο του Διαδικτύου. Το 2015 είχαμε δει παρόμοιες σκηνές απείρου κάλλους με φωνές, υστερίες, σπρωξίματα στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας», όπου οι μόνοι που δεν κατάφεραν τελικά να προσκυνήσουν ήταν οι καρκινοπαθείς. «Για την περιφορά που αναφέρετε τι έπρεπε να κάνουμε; Πρόκειται για φυσικά υλικά που επηρεάζονται από τη θερμότητα του ηλίου. Η λιτανεία είναι κάτι που ανήκει στην ορθόδοξη πίστη και συμβαίνει αρκετά συχνά, είτε στη μεταφορά εικόνων είτε στον επιτάφιο. Αυτή είναι η παράδοσή μας. Όσον αφορά τα υπόλοιπα που είπατε, εμείς δεν ζητήσαμε να πάνε τα λείψανα της Αγίας Βαρβάρας στο νοσοκομείο, η διοίκηση μας κάλεσε να τα πάμε. Τα υπόλοιπα ήταν ευθύνη των ανθρώπων του νοσοκομείου. Αναμφίβολα, δεν έχουμε το δικαίωμα να αφαιρέσουμε την προσδοκία του θαύματος από τις καρδιές των ανθρώπων και ματαίως αγωνίζονται κάποιοι να διακόψουν τη σχέση των ανθρώπων με τον Θεό. Εμείς θα συνεχίσουμε να διαδίδουμε την οικουμενικότητα του ελληνικού πολιτισμού» καταλήγει.

ΑΓΑΘΑΓΓΕΛΟΣ

ΙΕΡΑ ΛΕΙΨΑΝΑ ΜΕ ΧΟΡΗΓΟΥΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΓΕΝΙΚOΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

©ΑΠΕ/ΜΠΕ

Talk of the Town

The Fine Drinking Experience Η ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ FINE DRINKING ΑΠΟ ΤΟ WORLD CLASS ΕΧΕΙ ΗΔΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ! ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΑΠΟΛΑΥΣΕΤΕ, ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΘΕΣΜΟΥ, ΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΠΟΙΟΤΙΚΟΥ ΠΟΤΟΥ.

Σ

το ιστορικό κέντρο της Αθήνας, στο Παλαιό Χρηματιστήριο πραγματοποιείται μία μοναδική γιορτή, αυτή του fine drinking. Το World Class, η κορυφαία πλατφόρμα bartending παγκοσμίως, υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων διοργανώνει το Athens Fine Drinking by World Class από τις 18 μέχρι τις 27 Μαΐου. Στο επίκετρο των 4 πρώτων ημερών στο Παλαιό Χρηματιστήριο θα βρίσκονται 8 popup bars που κάθε μέρα θα εναλλάσσονται και θα σερβίρουν μοναδικά κοκτέιλ με βάση τα πιο premium spirits: βότκα Ketel One, τζιν Tanqueray No. Ten, ρούμι Ron Zacapa, τεκίλα Don Julio, το πολυτελές blend Johnnie Walker Gold Label Reserve, ultra-premium vodka CIROC, American ουίσκι Βulleit και τα δύο single malt ουίσκι Cardhu και Talisker. Tα 32 μπαρ του κέντρου όπου θα φιλοξενηθούν τα 8 pop-up εναλλασσόμενα μπαρ του Παλαιού Χρηματιστηρίου είναι:

ΠΈΜΠΤΗ 18 ΜΑΐΟΥ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 19 ΜΑΐΟΥ

ΣΆΒΒΑΤΟ 20 ΜΑΐΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΉ 21 ΜΑΐΟΥ

Tailor Made

Drunk Sinatra

Dizzy Mo

7 Jokers

Pairi Daeza

six d.o.g.s

360

The Clumsies

A for Athens

Faust

Ipitou

Barreldier

Owl Athens

Quartier D’ Athenes

Rehab

Baba au Rum

GB Roof Garden

Monk

Alexander’s Bar GB

Fouar

Odori

Noel

Bar Tessera

Bar 9

Zillers

Feedέλ

Trap

M Bar Electra

Bank job

Couleur Locale

Tall’s story

Kuko΄s The Bar

ο

Πώς θα λάβετε μέρος Απαραίτητο... αξεσουάρ για την είσοδό σας και τις 4 ημέρες είναι το βραχιολάκι του Athens Fine Drinking, το οποίο θα προμηθευτείτε στο Παλαιό Χρηματιστήριο στην τιμή των €10 και σας προσφέρει: πρόσβαση στα pop-up bars και τις 4 ημέρες, 2 signature ποτά (straight, mixed ή κοκτέιλ) δικής σας επιλογής, συμμετοχή σε mentoring sessions στο Μικρό Χρηματιστήριο (θα πρέπει να δηλώσετε τη συμμετοχή σας), καθώς και τη δυνατότητα να απολαύσετε μοναδικά ποτά σε προνομιακή τιμή σε όλα τα συνεργαζόμενα μπαρ του Athens Fine Drinking από τις 18 μέχρι και τις 27Μαΐου, αλλά και εκπτωτικό κουπόνι αξίας 5 ευρώ σε συνεργασία με το Taxiplon, για την ασφαλή μετακίνησή σας το τετραήμερο 18-21 Μαΐου. Το πρόγραμμα των εκδηλώσεων στο Μικρό Χρηματιστήριο Σε απόσταση αναπνοής από το Παλαιό Χρηματιστήριο βρίσκεται το Μικρό Χρηματιστήριο, με τις εκδηλώσεις του Αthens Fine Drinking από το World Class να συμβαίνουν και εκεί! Κορυφαίοι Έλληνες bartenders –νικητές του World Class των προηγούμενων ετών και brand ambassadors των premium spirits– γίνονται ξεναγοί στον μοναδικό κόσμο του fine drinking μέσα από exclusive mentoring sessions για όσους θέλουν να μάθουν τα μυστικά πίσω από την premium τέχνη των «Perfect Serves». Αν θέλετε να πάρετε μέρος σε αυτά τα mentoring sessions του Μικρού Χρηματιστηρίου, δοκιμάζοντας το... «bartending» ταλέντο σας, και να φτιάξετε το δικό σας ποτό μέσα από μια σειρά διαδραστικών mentorings και workshops, μπορείτε να στείλετε e-mail στο info@athensfinedrinking. gr, δηλώνοντας το session της επιλογής σας ή να κάνετε την εγγραφή σας στο Παλαιό Χρηματιστήριο. Τα mentoring sessions είναι exclusive και οι θέσεις περιορισμένες.

Αφεθείτε στην εμπειρία του Athens Fine Drinking by World Class και μυηθείτε στα «Perfect Serve Menus» του Athens Fine Drinking, τα ειδικά μενού που παρουσιάζουν τις προτάσεις του κάθε μπαρ πίσω από τα perfect serves!

MENTORING SESSIONS

18:00 -18:45

20:00 -20:45

22:0022:45

ΠΈΜΠΤΗ 18 ΜΑΐΟΥ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΉ 19 ΜΑΐΟΥ

ΣΆΒΒΑΤΟ 20 ΜΑΐΟΥ

ΚΥΡΙΑΚΉ 21 ΜΑΐΟΥ

Spirits labels & η αποκωδικοποίηση των cocktail menus: Τι πληροφορίες μας δίνουν οι ετικέτες στις φιάλες των ποτών και τι σημαίνουν οι περιγραφές στα cocktail menus.

Make your own mule: Δροσερές εκδοχές του διαχρονικού cocktail Mule με πρωταγωνιστή την Ketel One Vodka.

Cocktails from scratch: Ευφάνταστες και απλές συνταγές κοκτέιλ με όπλο ένα ψυγείο και τα βασικά εργαλεία της κουζίνας σας από τον ΜΑΝΌΛΗ ΛΥΚΙΑΡΔΌΠΟΥΛΟ (World Class Greek Winner 2015)

Το εργαστήρι της «Margarita»: Δημιουργήστε τη δική σας Tommy’s Margarita, αξιοποιώντας τα αγαπημένα σας βότανα και μπαχαρικά.

Από την αρχαιότητα στο σήμερα: Πώς η πολιτιστική μας κληρονομιά επηρεάζει τον κόσμο της τέχνης αλλά και του fine drinking. ΘΟΔΩΡΉΣ ΠΎΡΙΛΛΟΣ (World Class Greek Winner 2013, Head bartender A for Athens)

6 σημεία της πόλης (ανάμεσά τους το εστιατόριο Vezené και το Wisecup Coffee Roasters) βάζουν τη δική τους πινελιά στην εμπειρία απόλαυσης του ultra premium rum Zacapa 23. ΒΑΣΊΛΗΣ ΚΥΡΊΤΣΗΣ (World Class Greek Winner 2012, Co Founder The Clumsies) Athens by Zacapa:

Κοκτέιλ and Photography: Πώς να απογειώσετε φωτογραφικά τη Fine Drinking εμπειρία σας και να τη μοιραστείτε στο Διαδίκτυο. Παρουσία επαγγελματία φωτογράφου. ΝΊΚΟΣ ΜΠΆΚΟΥΛΗΣ (World Class Greek Winner 2011, Co Founder The Clumsies)

#LoveScotch: Μια ανατρεπτική ματιά στο σκωτσέζικο ουίσκι γι’ αυτούς που το αγαπούν αλλά και γι’ αυτούς που διστάζουν. ΑΛΈΞΗΣ ΣΙΜΩΝΊΔΗΣ (World Class Greek Winner 2016, Bartender στο Clumsies)

Make your Punch for your Party: Τι είναι το punch και πώς μπορούμε να εκπλήξουμε την παρέα μας, δημιουργώντας το μαζί τους.

Bloody Μary evolution: Η διαχρονικότητα και η εξέλιξη του χαμαιλέοντα των κοκτέιλ. ΤΈΛΗΣ ΠΑΠΑΔΌΠΟΥΛΟΣ (Global World Class Winner 2009, ιδιοκτήτης Soulshaker Bar Services)

O κήπος του Τanqueray No. TEN: Πώς μπορούμε να απογειώσουμε το «δικό μας» Tanqueray No.TEN & tonic επιλέγοντας φρέσκα φρούτα και αρωματικά βότανα ή φυτά.

Bulleit Julep and burgers: Πόσο εύκολα μπορείτε να συνδυάσετε ένα American bourbon whiskey με μπέργκερ; Δοκιμάστε να φτιάξετε το δικό σας julep.

www.apolafste.ypefthina.eneap.gr

Aπολαύστε υπεύθυνα 18.5.17 – lifo

15

q Μένω λίγο έξω από την Αθήνα, σε ένα χωριό στα βορειοανατολικά προάστια της Αττικής. Έχει ησυχία, δέντρα, παιδιά στην πλατεία και ζεστό ψωμί. Κίνηση μόνο τις γιορτές. Καθαρό αέρα, πεζόδρομους κρυμμένους σε μικρά δασάκια. Αστέρια που φαίνονται τη νύχτα καθαρά.

Πώς μπορούν να επιστρέψουν οι κάτοικοι και να ζωντανέψει ξανά το κέντρο;

Talk of the Town

α π ό τ ον δ ημήτ ρ η κυρ ια ζ η

UrbanLife

Στην Αθήνα του 2017, δυστυχώς, δεν είμαστε σε θέση να φοβόμαστε το gentrification. Το όγδοο τεύχος του «boat», ενός «travel and culture» περιοδικού που ασχολείται με διαφορετική κάθε φορά πόλη, είναι αφιερωμένο στο Λος Άντζελες. Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα άρθρα του είναι αυτό που με αφορμή την κουλτούρα του αυτοκινήτου (σήμα κατατεθέν της πόλης, οι ατέλειωτοι αυτοκινητόδρομοι) εξετάζει το θέμα των ανθρώπων που έχουν αναγκαστεί να ζήσουν μικρές ή μεγάλες περιόδους της ζωής τους στο αυτοκίνητό τους. Ένας νόμος του 1983 απαγορεύει αυτήν τη χρήση του αυτοκινήτου, όμως δεν είχε εφαρμοστεί ως το 2010, οπότε κάτοικοι της Venice κινητοποιήθηκαν εναντίον των αστέγων της γειτονιάς που κοιμόντουσαν στο αυτοκίνητό τους. Έχει ένα ενδιαφέρον η γνώμη του Ντέιβ, ενός από αυτούς τους αστέγους: «Δεν τους είπε κανένας να πάνε να βρούνε δουλειές με 60 ώρες την εβδομάδα για να αγοράσουν σπίτι στη Venice Beach, όπου ήξεραν ότι υπάρχουν άνθρωποι που κοιμούνται στους δρόμους. Έτσι είναι η Venice, έτσι ήταν πάντα».

ΜΑΓΔΑ ΒΑΡΟΥΧΑ Μουσικός Η Μάγδα Βαρούχα επιστρέφει στο PassPort Κεραμεικός-Upstairs για μία εμφάνιση στις 20 Μαΐου, παρέα με την «Αυλή των Θαυμάτων».

Μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα πιο δυτικά, στην Αθήνα, η οικονομική κρίση των τελευταίων ετών έχει παγώσει ανάλογες περιπτώσεις gentrification (ελληνιστί «εξευγενισμός») σε γειτονιές της πόλης. Αντίθετα, έχει παρατηρηθεί η αντίστροφη διαδικασία, της υποβάθμισης αρκετών περιοχών, ειδικότερα στο κέντρο. Σύμφωνα, όμως, με πρόσφατη έρευνα του Ελληνικού Ινστιτούτου Εκτιμητικής, το airbnb δημιουργεί κινητικότητα για μικρά και παλιότερα σπίτια στο κέντρο της Αθήνας, την ίδια στιγμή που τα πρωτοκλασάτα ακίνητα στις λεγόμενες «καλές περιοχές» του κέντρου αλλά και των νότιων προαστίων δείχνουν να προσελκύουν Έλληνες μεγαλοεπενδυτές και ξένους αγοραστές. Επίσης, το πρόγραμμα «Χρυσή Βίζα», το οποίο παραχωρεί άδεια διαμονής σε όσους πολίτες εκτός Ε.Ε. αποκτήσουν ακίνητα αξίας τουλάχιστον 250.000 ευρώ στην Ελλάδα, αποδεικνύεται ιδιαίτερα επιτυχημένο, προσελκύοντας ξένους αγοραστές, κυρίως Τούρκους και Κινέζους. Τέλος, μία από τις πρόσφατες κυβερνητικές εξαγγελίες για τις παρεμβάσεις στην πόλη είναι η παροχή κινήτρων για επιστροφή των κατοίκων στο κέντρο της πρωτεύουσας. Ακόμα και αν τα τελευταία κυβερνητικά σχέδια δεν τελεσφορήσουν, η επιστροφή στο κέντρο της Αθήνας, θεωρητικά, μόνο καλό μπορεί να κάνει σε αυτήν τη φάση. Όμως το ερώτημα που δεν απασχολεί πολλούς είναι αν μπορεί η ίδια η πόλη, με τις υπάρχουσες υποδομές, να αντεπεξέλθει σε ένα «κύμα» επιστροφής.

q Αγαπημένος περίπατος ο δρόμος από το σπίτι μου μέχρι το γήπεδο του Καπανδριτίου. Περνάς ξώφαλτσα από τα «πυκνοκατοικημένα» στενάκια γύρω από το κέντρο του χωριού και καταλήγεις να περπατάς σε μια τεράστια ευθεία, που δεξιά και αριστερά της έχει πράσινες αλάνες και στρέμματα με λουλούδια, ανάλογα με την εποχή. Σηκώνοντας το κεφάλι λίγο ψηλότερα, διαπιστώνεις πόσους λοφίσκους έχει η περιοχή. Και τα πολλά γαϊδουράκια που σε κοιτάνε με παράπονο, αν δεν τα πλησιάσεις για ένα χάδι.

Σύμφωνα με στοιχεία που προέκυψαν από πρόσφατες έρευνες του Τμήματος Μηχανικών Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, το κτιριακό απόθεμα σε ένα ευρύ τμήμα του κέντρου της Αθήνας που περιλαμβάνει 1.650 κτίρια χαρακτηρίζεται «απαξιωμένο». Περισσότερα από τα μισά κτίρια (55%) κατασκευάστηκαν προ πεντηκονταετίας, ενώ 20% περίπου από αυτά είναι αρκετά παλαιότερα. Το σύνολο σχεδόν των κτιρίων σήμερα χρειάζεται κοστοβόρες παρεμβάσεις για την αποκατάσταση, τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση της ενεργειακής τους απόδοσης. Το κόστος αποκατάστασης και εκσυγχρονισμού των κτιρίων σε ένα ποσοστό μεγαλύτερο από το 60% υπερβαίνει την αγοραία αξία τους.

EΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ 2ο ATHENS STREET FOOD FESTIVAL ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΛΑΎΣΟΥΜΕ ΣΕΛ. 53

16 lifo – 18.5.17

από τον δημήτρη κυριαζή

Dewar’ss Scotch Scotch Dewar’ Club Egg Club

ΚΑΠΑΝΔΡΊΤΙ

Hγειτονιάμου

Ο Ν. Τριανταφυλλόπουλος, καθηγητής Πολεοδομίας, έγραψε σχετικά: «Εξαιτίας της μεγάλης κλίμακας του προβλήματος της εγκατάλειψης των κτιρίων, έχει δημιουργηθεί ένας φαύλος κύκλος: το αστικό περιβάλλον υποβαθμίζεται λόγω των εγκαταλελειμμένων κτιρίων και τα κτίρια εγκαταλείπονται λόγω της υποβάθμισης του αστικού περιβάλλοντος. Το φαινόμενο εξαπλώνεται σταδιακά σε ολόκληρη σχεδόν την έκταση της πόλης, με πολλαπλές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Για το φαινόμενο αυτό δεν είναι αποκλειστικά υπεύθυνη η παρούσα βαθιά και μακροχρόνια οικονομική κρίση αλλά κυρίως οι ανεπάρκειες της πολιτείας στον σχεδιασμό και στη διαχείριση του χώρου. Επιπλέον, το ισχύον θεσμικό πλαίσιο καθιστά κάθε παρέμβαση σε κτίρια πολυ-ιδιοκτησίας σχεδόν αδύνατη. […] Με δεδομένη την ευρεία κοινωνική διασπορά της ιδιοκτησίας, το σημαντικότερο ίσως θέμα που τίθεται δεν είναι εκείνο ενός δυσδιάκριτου θέματος πιθανού εξευγενισμού κάποιων τμημάτων της πόλης αλλά εκείνο της απονομής κοινωνικής δικαιοσύνης από την πολιτεία στους ανθρώπους που επένδυσαν για δεκαετίες τους κόπους τους στο κέντρο της πόλης και αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να διακόψουν τη λειτουργία των επιχειρήσεών τους λόγω της υποβάθμισης του κέντρου της πόλης».

q Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της γειτονιάς; Η μυρωδιά από το χώμα κάθε που βρέχει ή ξεραίνεται για μέρες. Η πλατεία του χωριού, μεγάλη, με έναν επιβλητικό πλάτανο που κλέβει την προσοχή – πρέπει να έχει κλείσει αιώνα, και λίγο παραπάνω. Έχουμε και σιντριβανάκι. Δεν το ανοίγουν πάντα, αλλά όταν το κάνουν, είναι χάρμα οφθαλμών. Και τα παιδάκια γύρω-γύρω. Δυο-τρία κρυμμένα στενάκια με πεζόδρομο που κανείς δεν περπατάει και μάλλον δεν γνωρίζει καν. Τα σκεπάζουν γέρικα πλατάνια των οποίων οι ρίζες βρέχονται από ένα μικρό ποταμάκι, που ιδέα δεν έχω από πού ξεκινάει και πού καταλήγει.

q Καφέ παίρνω συνήθως από έναν αγαπημένο και πλέον κλασικό φούρνο της περιοχής με το όνομα «Έξαρχος», αλλά και από έναν φίλο στην πλατεία, τον «Γιώργο». Υπάρχουν κάτοικοι που πουλάνε τρόφιμα σε καλοφτιαγμένες, με μεράκι, καντίνες. Είναι δικά τους λαχανικά και φρούτα από τον κήπο. Τα προτιμάμε γενικά. Αγαπημένο σημείο είναι και οι αθλητικές εγκαταστάσεις, το γήπεδο μπάσκετ, όπου συχνά ξεφεύγω παίζοντας λίγο, μέχρι να πέσει ο ήλιος και να μη βλέπω πια. q Κάποιον που δεν έχει έρθει ξανά εδώ θα τον έκανα μια μεγάλη βόλτα με το αυτοκίνητο. Είναι μεγάλη η «γειτονιά» μου. Είναι όλες οι ομορφιές μαζί. Είναι δύο ποταμάκια που ρέουν πιο άναρχα κοντά στο εκκλησάκι του Αϊ-Γιώργη. Εκεί κάνουν γέφυρα τα δέντρα πάνω από το κεφάλι σου και ο ίσκιος τους το καλοκαίρι είναι το πιο δροσερό δώρο της φύσης στον άνθρωπο. Θα τον πήγαινα επίσης να δει τη λίμνη του Μαραθώνα από ένα ύψωμα κοντά 120 μέτρα. Ένα βουνό δηλαδή, που βλέπει μέχρι τα φώτα της πόλης. «Κοτρώνι» λέγεται και στο κέντρο του διατηρείται το ξωκλήσι της Ζωοδόχου Πηγής, όπου δεν πατάει κανείς. Η ανάβαση είναι εξαιρετικά δύσκολη και η όλη εικόνα είναι συγκινητικά «παλιακή». q Στα χωριά, η καμπάνα χτυπάει κάθε ώρα και στο μισό της. Χτυπάει και πένθιμα όμως, σε κάθε δυσάρεστο γεγονός. Μπορώ, δυστυχώς, να ανακαλέσω στη μνήμη μου πολλά. Υπάρχει και διαδρομή ολόκληρη και συγκεκριμένη που ακολουθούμε στις κηδείες. Τα έθιμα τα παλιά κρατάνε ακόμα εδώ και χαράζουν κάπως βαθιά τη μνήμη αυτές οι εικόνες. q Σύμφωνα με μια λαϊκή ερμηνεία, η ονομασία Καπανδρίτι προέρχεται από τη φράση «Κάπη Τρίτη» – λόγω του ψυχρού κλίματος της περιοχής, για να ζεσταθούν οι κάτοικοι χρειαζόντουσαν τρεις κάπες. Επίσης, λέγεται ότι κάτω από τα πολλά εκκλησάκια υπάρχει πληθώρα αρχαίων ευρημάτων.

DEAR CRETE

TO BRAND NAME ΑΠΌ ΤΗ ΣΗΤΕΊΑ ΣΤΑ ΓΑΛΛΙΚΆ DELICATESSEN ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΛΥΣΊΔΕΣ ΛΙΑΝΙΚΉΣ ΤΟΥ ΚΑΝΑΔΆ

Τα θεμέλια έβαλε ο ζαχαροπλάστης πρόσφυγας παππούς από την Πόλη, φυτεύοντας νέες ρίζες στη Σητεία της Κρήτης. Τα εγγόνια σήμερα οργώνουν τον κόσμο, βάζοντας τις συνταγές του παππού τους στα γαλλικά delicatessen και στον μακρινό Καναδά. Εάν αυτός δεν είναι ο ορισμός της εξωστρέφειας, τότε ποιος μπορεί να είναι;

ΤΟ «GO» ΣΕ ΑΡΙΘΜΟΎΣ «Go International» Πρόγραμμα Επιχειρηματικών Αποστολών. Πρωτοβουλία της Eurobank που ξεκίνησε το 2009 για την ενίσχυση της εξωστρέφειας της ελληνικής οικονομίας και τη στήριξη Ελλήνων εξαγωγέων.

Τα αδέλφια Καλαμπόκη, ο Αλκιβιάδης και ο Χριστόφορος, έχουν μοιραστεί δουλειές, ευθύνες, υποχρεώσεις. Ο ένας τρέχει έξω να βρει νέες αγορές, να ανοίξει δρόμους, να ρίξει γέφυρες. Ο άλλος τρέχει στη Σητεία, να φτιάξει με τις παλιές δοκιμασμένες πατρογονικές συνταγές μπισκότα, παξιμάδια και καλούδια που θα ταξιδέψουν με διαβατήριο το DEAR CRETE. Δεν κρύβουν τις δυσκολίες ούτε τον μεγάλο αγώνα, που είναι αδιάκοπος. Παραδέχονται πως μόνος σου θα κάνεις ένα βήμα, με υποστήριξη θα καταφέρεις δέκα. Αλλά πιστεύουν ότι εάν όλοι υπηρετούν τον ίδιο στόχο, τότε καρπώνονται την επιτυχία. Ξέρουν ότι μια μικρή χώρα, με μικρές επιχειρήσεις, θέλει ακόμα μεγαλύτερη προσπάθεια. Οι αεικίνητοι Κρητικοί δεν αφήνουν έκθεση που να μην επισκεφτούν. Και αναγνωρίζουν ότι για να μπεις στις μεγάλες διοργανώσεις, πρέπει να ανοίξεις μεγάλες πόρτες. «Για μας, μια τέτοια πόρτα άνοιξε η Eurobank με τη διοργάνωση “Go International”» λένε. Πέρσι έκλεισαν δύο μεγάλες συμφωνίες. Φέτος, που η διοργάνωση γίνεται στην Κρήτη, το DEAR CRETE είναι έτοιμο να συνεχίσει το οικογενειακό ταξίδι. «Θα φτάσουμε παντού» λένε. Και το πιστεύουν. Κι αφού το πιστεύουν, σίγουρα θα φτάσουν. Από τις αρχές του 20ού αιώνα, όταν ο ζαχαροπλάστης πρόσφυγας από την Κωνσταντινούπολη Αλκιβιάδης Α. Καλαμπόκης εγκαταστάθηκε στη Σητεία της Κρήτης, «παντρεύοντας» στο ζαχαροπλαστείο που άνοιξε στο κέντρο της πόλης πολίτικες και κρητικές συνταγές, κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί το μεγάλο «ταξίδι» που θα έκαναν οι δημιουργίες αυτές, φτάνοντας μέχρι και σε κορυφαία delicatessen της Γαλλίας. Το 1956 ο γιος του Αλκιβιάδη, ο Φωκίωνας Καλαμπόκης, διατηρώντας τον παραδοσιακό χαρακτήρα, ξεκίνησε την πρώτη τυποποίηση των προϊόντων, έτσι ώστε η διάθεσή τους να είναι δυνατή και εκτός των ορίων της πόλης της Σητείας. Το 1985 η σκυτάλη περνάει στην τρίτη γενιά της οικογένειας. Τα αδέλφια Αλκιβιάδης και Χριστόφορος, με το μεράκι για

τη ζαχαροπλαστική και την αγάπη τους για την παράδοση, συνεχίζουν με όρεξη, διευρύνοντας την παρουσία της εταιρείας στο εξωτερικό. Η εξωστρέφεια αποτελεί άλλωστε διαρκή στρατηγικό στόχο για την κρητική επιχείρηση που παράγει παραδοσιακά μπισκότα με το brand name DEAR CRETE. Προϊόντα που είναι βασισμένα σε άθικτες από τον χρόνο παραδοσιακές συνταγές, φτιαγμένα με ιδιαίτερο μεράκι και ζήλο και αγνά υλικά κυρίως από την Κρήτη. Βάση, εξάλλου, αποτελεί το μοναδικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Σητείας, μιας περιοχής στην Κρήτη που είναι παγκοσμίως ξακουστή για το περίφημο ελαιόλαδό της. Η δυναμική επιχείρηση από την Κρήτη, με προϊόντα που έχουν κυρίως εξαγωγικό προσανατολισμό και παρουσία ήδη σε αρκετές χώρες του κόσμου, εντείνει διαρκώς την προσπάθεια να εδραιώσει την παρουσία της στις ανταγωνιστικές μεν, πολλά υποσχόμενες δε αγορές του εξωτερικού. Όπως αναγνωρίζουν κορυφαία της στελέχη, ο εξωστρεφής προσανατολισμός της εταιρείας ενισχύθηκε ιδιαίτερα με τη συμμετοχή της στο Go In Athens 2016. Εκεί, στο πλαίσιο της διοργάνωσης, εκτός από τις εξαιρετικά πολύτιμες επαφές με μεγάλες και καταξιωμένες εμπορικές εταιρείες από διάφορες χώρες του κόσμου, η εταιρεία πέτυχε δύο σημαντικές εμπορικές συμφωνίες στη Γαλλία και στον Καναδά με τις εταιρείες Mavrommatis και Kolonaki Group. Έτσι, σήμερα τα προϊόντα DEAR CRETE βρίσκονται τοποθετημένα και στα ράφια κορυφαίων καταστημάτων delicatessen της Γαλλίας, καθώς και σε σημαντικές αλυσίδες σούπερ-μάρκετ στον Καναδά. «Η συμμετοχή της εταιρείας μας Καλαμπόκης Α.Ε. στο Go In Athens 2016 κρίνεται ιδιαίτερα θετική και πολύτιμη. Μέσω της επιτυχημένης προσπάθειας της Eurobank τα τελευταία 6 χρόνια για τόνωση της εξωστρέφειας των ελληνικών επιχειρήσεων είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε σημαντικές επαφές B2B, με μεγάλες και καταξιωμένες εμπορικές εταιρείες από διάφορες χώρες του κόσμου. Από τις συναντήσεις αυτές πρόεκυψαν 2 επιτυχημένες εμπορικές συνεργασίες στη Γαλλία και στον Καναδά με τις εταιρείες Mavrommatis και Kolonaki Group αντίστοιχα. Σήμερα, λοιπόν, τα προϊόντα DEAR CRETE βρίσκονται τοποθετημένα στα ράφια κορυφαίων καταστημάτων delicatessen της Γαλλίας καθώς και σε σημαντικές αλυσίδες σούπερ-μάρκετ στον Καναδά και η προσπάθεια τοποθέτησής τους σε νέες αγορές και νέες χώρες συνεχίζεται με αμείωτη ένταση και ιδιαίτερη μεθοδικότητα» δηλώνει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της εταιρείας Χρ. Καλαμπόκης.

520 ελληνικές επιχειρήσεις 880 αγοραστές του εξωτερικού Περισσότερες από 7.650 Β2Β συναντήσεις ΚΡΉΤΗ ΜΆΙΟΣ 2017 Πάνω από 100 Έλληνες εξαγωγείς 50 τουλάχιστον διεθνείς αγοραστές 1.000 προκαθορισμένες B2B συναντήσεις μεταξύ Ελλήνων και ξένων επιχειρηματιών

ΈΞΙ ΕΠΙΤΥΧΗΜΈΝΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΈΣ Ρουμανία 2010 Κύπρος 2011 Σερβία 2011 Ρουμανία 2012 Ρωσία 2013 Αθήνα 2016

18.5.17 – lifo

17

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

O ΑΔΆΜ

ΔΗΜ

18 lifo – 18.5.17

ΠΑΠΑΪΩ

ΜΑΣΤΟΣ

ΜΉΤΡΗΣ

ΩΆΝΝΟΥ

Π

αρακολουθώντας την πρόβα του Μεγάλου Δαμαστή στα υπόγεια του Μεγάρου αλλά και την επακόλουθη συζήτηση-ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των συντελεστών του (μόνιμη πρακτική της ομάδας), σκεφτόμουν ότι πέρασαν κιόλας τρεις δεκαετίες από το χοροθεατρικό του ντεμπούτο με την Ομάδα Εδάφους στην κατάληψη της ΑΣΚΤ (Το Βουνό -­ Αδιάβροχο, 1987). Όσοι φίλοι παρευρισκόμασταν, γνώστες ήδη των εξαιρετικών του επιδόσεων στη ζωγραφική και στο κόμικ, εκθειάζαμε το αυθεντικό του ταλέντο – δεν φανταζόμασταν καν πόσο θα προόδευε, δικαιώνοντας την εκτίμηση που του έτρεφαν ήδη από τότε προσωπικότητες όπως ο δάσκαλός του Γιάννης Τσαρούχης ή ο Μάνος Χατζιδάκις. Ότι θα έφτανε, ύστερα από μια σειρά έξοχες παραστάσεις, δικές του (Μήδεια, Ενός λεπτού σιγή, Δράκουλας, Για Πάντα…) αλλά και τρίτων (σκηνοθέτησε επίσης Αλεξίου, Πρωτοψάλτη, Πλάτωνος αργότερα, μέχρι σκηνικά μεγάλων dance κλαμπ της εποχής είχε επιμεληθεί), να γίνει «παγκόσμιος», διευθύνοντας μαεστρικά εκείνη τη μνημειώδη τελετή έναρξης των Ολυμπιακών της Αθήνας το 2004. Διάκριση που δεν τον «ζάλισε» ούτε τον «φτήνυνε» – συνέχισε να υπηρετεί το προσωπικό του καλλιτεχνικό όραμα με ήθος και συνέπεια (Δύο, Πουθενά, Μέσα…), κωφεύοντας στις σειρήνες της εύκολης εμπορικότητας και αναγνωρισιμότητας. Οι αρετές αυτές δοκιμάστηκαν πρόπερσι, όταν ανέλαβε την τελετή έναρξης των Ευρωπαϊκών Αγώνων του Μπακού, με δεδομένο το αυταρχικό καθεστώς της διοργανώτριας χώρας – ο Δημήτρης έχει, εντούτοις, τις δικές του απαντήσεις στην κριτική που δέχτηκε τότε, ίσως μάλιστα πρώτη φορά τις εκθέτει δημόσια. Με την ευκαιρία, εκθέτει αλλά και «εκτίθεται» σε μια σειρά καλλιτεχνικά, υπαρξιακά, κοινωνικά, ακόμα και κοσμολογικά ζητήματα με φόντο σύμβολα, σημεία και αφορμές μέσα από τη νέα του παράσταση, που είναι, μάλιστα, η πρώτη του διεθνής συμπαραγωγή, «ένα πολιτιστικό προϊόν προαγορασμένο», και η τρίτη που θα περιοδεύσει στο εξωτερικό. Χαίρεται, μου λέει μεταξύ άλλων, για την παιδικότητα που καταφέρνει να διατηρεί και την ασίγαστη επιθυμία του να «παίζει», κάτι που θεωρεί μεγάλο προσόν σε έναν άνθρωπο. Για το ότι το «ζώο» που είναι σήμερα «δεν έχει τόσο ανάγκη να καταναλώσει τη ζωή και την ύλη όσο να καταφέρνει να την απολαμβάνει, χωρίς να την κατέχει». Για το ότι το νεαρό ακόμα είδος μας, «μπουσουλώντας» προς την εξέλιξη, επαναπροσδιορίζει τους αρχικούς του μύθους, ανάμεσά τους τις εκφράσεις σεξουαλικότητας και φύλου. Για το πείσμα κάποιων ανθρώπων να δημιουργούν και να ελπίζουν ακόμα και στις πιο αντίξοες συνθήκες, σαν αυτές μιας χώρας συνηθισμένης να αποθαρρύνει οτιδήποτε νέο και διαφορετικό ακόμα και τις καλές εποχές, που δεν ήτανε βέβαια παρά εποχές της «μεγάλης φούσκας». Ανησυχεί βέβαια κι εκείνος τόσο για το μέλλον του τόπου του όσο και για την επαπειλούμενη «επιστροφή στη βαρβαρότητα» διεθνώς, συνοδεύει δε τη σθεναρή υπεράσπιση της «ελληνικότητας» του ίδιου και του έργου του με την απερίφραστη καταδίκη οποιασδήποτε ρατσιστικής ή εθνοκάπηλης πρόσληψης αυτής της έννοιας. Κάνει ειδική μνεία στη «θυσία» του Βαγγέλη Γιακουμάκη που τον άγγιξε βαθιά και ουσιαστικά «ενέπνευσε» τον Μεγάλο Δαμαστή, που είναι επίσης μια όχι πεσιμιστική αλλά ανοικτόκαρδη, κατανοητική και καταφατική απέναντι στη ματαιότητα και στην προσωρινότητα των πραγμάτων «άσκηση εργασίας» – πρόκειται άλλωστε για έννοιες τις οποίες, μεγαλώνοντας κανείς, συνήθως τις συνειδητοποιεί, έννοιες που δεν ξεγελιούνται από οποιαδήποτε επιτυχία ή καταξίωση, παρεκτός ίσως από τη δύναμη που δίνει ένας μεγάλος έρωτας, μια ανυπόκριτη

ΈΧΟΝΤΑΣ ΠΙΑ ΔΙΑΝΎΣΕΙ ΜΙΣΌ ΑΙΏΝΑ ΖΩΉΣ, ΤΟ ΠΆΛΑΙ ΠΟΤΈ «ΤΡΟΜΕΡΌ ΠΑΙΔΊ» ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΎ ΧΟΡΟΘΕΆΤΡΟΥ ΕΠΙΣΤΡΈΦΕΙ ΜΕ ΈΝΑΝ ΟΝΕΙΡΙΚΌ «ΜΕΓΆΛΟ ΔΑΜΑΣΤΉ», ΜΙΑ ΠΑΡΆΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΥΕΛΠΙΣΤΕΊ, ΛΈΕΙ, ΝΑ ΤΟΝΣ ΟΔΗΓΉΣΕΙ ΕΓΓΎΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΩΡΙΜΌΤΗΤΑ, ΣΤΗ «ΧΆΡΗ», «ΤΕΛΕΙΏΝΟΝΤΆΣ» ΤΟΝ ΩΣ ΚΑΛΛΙΤΈΧΝΗ ΑΛΛΆ ΚΑΙ ΩΣ ΆΝΘΡΩΠΟ.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: JULIAN MOMMERT 18.5.17 – lifo

19

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΘΈΛΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΜΗ, Η ΟΠΤΙΚΉ ΓΩΝΊΑ ΑΠ’ ΌΠΟΥ ΒΛΈΠΩ ΤΑ ΠΡΆΓΜΑΤΑ ΕΊΝΑΙ ΕΚΕΊΝΗ ΕΝΌΣ ΑΡΣΕΝΙΚΟΎ ΟΜΟΦΥΛΌΦΙΛΟΥ ΠΟΥ ΈΧΕΙ ΜΕΓΑΛΏΣΕΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ. ΑΥΤΌ ΔΕΝ ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΜΌΝΟ ΌΤΙ ΑΓΆΠΗΣΑ Π.Χ. ΤΟΝ ΤΣΑΡΟΎΧΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΧΑΤΖΙΔΆΚΙ, ΣΗΜΑΊΝΕΙ ΕΠΊΣΗΣ ΌΤΙ ΓΕΎΤΗΚΑ ΑΥΤΉ ΤΗΝ ΙΔΙΑΊΤΕΡΗ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΊΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΆΛΑΣΣΑΣ, ΜΕΓΆΛΩΣΑ ΣΕ ΑΥΤΌ ΤΟ ΦΩΣ, ΠΕΡΠΆΤΗΣΑ ΑΝΆΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΆ ΤΑ ΘΡΑΎΣΜΑΤΑ, «ΒΟΜΒΑΡΔΊΣΤΗΚΑ» ΑΠΌ ΜΙΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΈΝΗ ΙΣΤΟΡΊΑ…

20 lifo – 18.5.17

αγάπη, μια βαθιά, ειλικρινής φιλία, η συνάντηση με τον Άλλο εν τέλει. Γι’ αυτό κι εκείνον εξακολουθεί να τον «κατατρώει» η αγωνία της ύπαρξής του, καθώς εξομολογείται, σβήνοντας το τελευταίο του στριφτό, «το αν είμαι άξιος αθλητής στο άθλημα που διάλεξα, ο τρόπος που επανεφευρίσκω τον εαυτό και τις επιδεξιότητές μου, αν μέσα από αυτήν τη διαδικασία καλλιεργούμαι περισσότερο και γίνομαι ένας συνάνθρωπος που αξίζει τον κόπο να είναι κάποιος κοντά του… Κάνοντας, μάλιστα, αυτό το έργο ένιωσα έντονα να θέλω να με “τελειώσω” ως καλλιτέχνη και ως άνθρωπο όσο προχωράω στην ωριμότητα. Όχι πως τα καταφέρνω, είναι όμως το βέλος που δείχνει τον δρόμο…».

— Ποιος είναι ο Μεγάλος Δαμαστής που τιτλοφορεί την παράσταση; Ο τίτλος είναι ένα παιχνίδι με το τσίρκο, ένα τσίρκο ανάλαφρο και πένθιμο. Παραπέμπει στον πανδαμάτορα χρόνο, τον χρόνο που δαμάζει το θηρίο εντός κι εκτός μας. Πρέπει να «δαμαστεί» ο άνθρωπος, να κοινωνικοποιηθεί, να τιθασεύσει το ζώο που είναι, ώστε να μπορέσει να παράγει πολιτισμό. Ταυτόχρονα, όμως, υπάρχει κάτι αδάμαστο μέσα μας, η δίψα για νόημα.

—Η γέννηση, η αναζήτηση, ο έρωτας, η δημιουργία, η παρακμή, το αναπόφευκτο, είναι στοιχεία έντονα στο νέο σου έργο. Δεν διστάζεις να «ανεβάσεις» τον ίδιο τον θάνατο επί σκηνής. Μα, ο φόβος του θανάτου είναι η κινητήριος δύναμη της δημιουργίας του ανθρώπινου πολιτισμού. Είμαστε, βλέπεις, τα μόνα ζώα που δάγκωσαν το φρούτο της γνώσης, αποκτώντας έκτοτε συνείδηση της προσωρινότητάς τους. Ανήκουμε συνειδητά σε μια απότμηση του χρόνου, επειδή ακριβώς, αντίθετα π.χ. με τα σκυλιά, γνωρίζουμε ότι το πέρασμά μας από τη ζωή έχει συγκεκριμένη διάρκεια. Αυτό εγείρει το τεράστιο θέμα του νοήματος της ύπαρξης, με όλες τις ηθικές, πολιτιστικές, πολιτικοκοινωνικές και μεταφυσικές του διαστάσεις. Γι’ αυτό και η εμμονή με τη νεότητα ή έστω την παράτασή της, που είναι μάλλον διαχρονική, σήμερα είναι εντονότερη χάρη και στην εντυπωσιακή αύξηση του προσδόκιμου ζωής. Οι τέχνες, η φιλοσοφία, οι θρησκείες, δεν είναι παρά μια ανταπόκριση στο μυστήριο του να ξέρεις πως ό,τι κι αν κάνεις, ό,τι κι αν καταφέρεις, παραμένεις προσωρινός, θνητός.

—Εσύ πόσο «νέος» αισθάνεσαι, έχοντας κλείσει πια μισό αιώνα ζωής; Βρίσκομαι σε μια φάση που έχω συνειδητοποιήσει ότι αυτό το μανιασμένο δόσιμο του εαυτού μου στον μικρόκοσμο της δημιουργίας ενός έργου που έρχεται κι επανέρχεται στη ζωή μου αφότου ξεκίνησα να ασχολούμαι με την τέχνη είναι ο τρόπος μου να καταλαβαίνω τη ζωή. Έχω έτσι «αγιοποιήσει» μέσα μου την έννοια της εργασίας, ευτυχώντας το κέφι μου να είναι η δουλειά μου. Βρίσκομαι, επίσης, σε μια στιγμή που οι έννοιες της σεξουαλικότητας, του ερωτισμού και της αγάπης για την υλική πλευρά των πραγμάτων –το σώμα, τη γεύση, την υφή– μου δείχνουν έναν δρόμο ανοίγματος σε διαστάσεις πέρα από την ύλη. Το «ζώο» που είμαι σήμερα δεν έχει τόσο ανάγκη να καταναλώσει τη ζωή και την ύλη όσο να καταφέρει να την απολαμβάνει χωρίς να την κατέχει, χωρίς δηλαδή τη διάσταση της αρπαγής, της χρήσης και της ιδιοκτησίας. Επίσης, παρ’ ότι μεσήλικας, έχω, νομίζω, διατηρήσει μια παιδικότητα, την οποία ενδυναμώνω όσο μπορώ. Με βοηθά πολύ σε αυτό το είδος της εργασίας μου – όλοι όσοι ασχολούμαστε με την τέχνη οφείλουμε να κρατάμε μέσα μας τη δυνατότητα του παιδικού βλέμματος, ένα σημαντικό κλειδί. Αυτό πιστεύω ότι ισχύει και όταν γίνεσαι γονέας – ειδικά τα πρώτα χρόνια της διαδικασίας της ανατροφής των παιδιών ενθαρρύνουν την εκδήλωση αυτής της ενήλικης παιδικότητας! Το ίδιο, φυσικά, συμβαίνει και με τον έρωτα.

—Αλλά τι εννοούμε λέγοντας «παιδικότητα»; Ένα

κέφι για παιχνίδι, ένα παιχνίδι που πηγάζει από την ατέλειωτη περιέργεια του ανθρώπου να ανακαλύπτει πράγματα γύρω του, μια διαδικασία που χρησιμοποιούμε πολύ κι εμείς στο εργαστήριο. Βγάζουμε τα κουβαδάκια μας και παίζουμε, προσπαθώντας ύστερα να συλλέξουμε το υλικό που αναδύθηκε και να το οργανώσουμε σε παράσταση.

—Την οποία παράσταση είδα ως ένα παζλ αναφορών σε προηγούμενες δουλειές σου, καθώς και σε δημιουργικές επιρροές: Τσαρούχης, Ελ Γκρέκο, Ρέμπραντ, Κιούμπρικ, Μπέκετ, Μπουνιουέλ, Κουνέλλης… Είναι, άραγε, ο «Μεγάλος Δαμαστής» και μια περιπλάνηση στο καλλιτεχνικό σου παρελθόν, μια αναδιατύπωσή του; Ναι, μοιάζει να υπάρχει μια τέτοια διάσταση, παρ’ ότι όχι ηθελημένη. Ξεκίνησα με το γνωστό μανιφέστο των τελευταίων χρόνων, που με βοήθησε να ανακαλύψω τη βαθύτερη διάσταση όσων επιχειρώ. Στην πορεία, όμως, άρχισε να γεννιέται υλικό το οποίο με γοήτευε, οπότε κατάλαβα ότι αυτό το προαποφασισμένο μανιφέστο ήταν μια βλακεία. Προσπάθησα, λοιπόν, να απελευθερωθώ, παίζοντας με τα υλικά που με ενδιέφεραν, και αναγνώρισα τις συγγένειές τους με πράγματα που με απασχολούν δεκαετίες τώρα. Βλέποντας το έργο και εμπιστευόμενος παράλληλα τη γνώμη ανθρώπων έμπιστων που έρχονται στα previews, συνειδητοποίησα τις ευπρόσδεκτες γεύσεις από το παρελθόν. Δεν κάνω όμως κανενός είδους αυτοαναφορά, εννοώ ένα τσίρκο πραγμάτων που βρίσκεται μέσα στον εγκέφαλο και στην καρδιά μου. Πάντως, ναι, βλέπω με συμπάθεια τα φαντάσματα που με κυνηγούν χρόνια και πηγαινοέρχονται τακτικά στη δουλειά μου!

—Είδα, βέβαια, και πράγματα που δεν θυμάμαι να έχεις ξαναδιατυπώσει, τουλάχιστον με αυτό τον τρόπο, όπως οι σκηνές με τον αστροναύτη. Ανησυχίες κοσμικές, οντολογικές, «καρμικές»; Με απασχόλησε πράγματι το σχέδιο της μελλοντικής εποίκησης του Άρη, περισσότερο με την έννοια της συμπάθειας στο θαυμαστό μας είδος – τα ίδια πράγματα θα ζητάμε κι εκεί, δεν νομίζεις; Το να ξεθάψουμε, να ανακαλύψουμε ποια είναι τελικά η καθαρή, η κρυστάλλινη δυνατότητά μας, το χρυσάφι μέσα μας. Αυτό που ονομάζουμε επιβίωση δεν νοείται, καθώς φαίνεται, δίχως την πνευματική μας τελείωση, την αυτοπραγμάτωσή μας, όσες υλικές προόδους κι αν επιτύχουμε. Είμαστε ακόμα ένα είδος υπό κατασκευή που ψάχνει να βρει τον βηματισμό του... Αυτό που έχω καταλάβει είναι πως, όπου κι αν πάμε, οι ρίζες ανήκουν στο παπούτσι κι εκεί θα μείνουν. Ότι η αναζήτηση στο Διάστημα θα είναι και πάλι για το όλον της ανθρώπινης δυνατότητας, για τη Χάρη.

—Έχει αυτή η υπέρβαση να κάνει και με τον ρόλο των φύλων; «Παίζεις», παρατήρησα, πολύ με το ανδρόγυνο. Είναι προφανές ότι η ρευστότητα των φύλων είναι επίσης μέσα στην πορεία της ανακάλυψης αυτής ακριβώς της πολύπλοκης και πολυδύναμης ανθρώπινης φύσης – αν, βέβαια, δεν υπάρξει ένα καθολικό πισωγύρισμα στη βαρβαρότητα, όπως πολλοί φοβόμαστε. Αυτό το παιδί που μόλις τώρα μαθαίνει να βηματίζει, το είδος μας δηλαδή, αναγκάζεται να αναπροσδιορίσει τους αρχικούς του μύθους, ανάμεσα σε αυτούς και το ζήτημα του φύλου. Οπότε υπάρχουν και τέτοιες αναφορές, γιατί είναι μέσα στον προβληματισμό μας και από τα πράγματα που αβίαστα βγαίνουν μέσα στο εργαστήριο, όχι ως «δήλωση» αλλά λόγω της γοητείας που εκπέμπουν. Ευχαριστιέται κανείς στην παράσταση ένα αντρικό σώμα συμφιλιωμένο με όλη τη θηλυκή του χάρη ή ένα γυναικείο σώμα που έχει μια δράση πιο συμβατή με αρσενικά χαρακτηριστικά, ζητήματα προφανή γύρω μας μέσα στο ανθρώπινο τσίρκο.

—Είχες ανέκαθεν και μια ευαισθησία σε αυτά τα ζητήματα. Ναι, επειδή, ως γνωστόν, ανήκω σε μια γενιά για την οποία το να είσαι ομοφυλόφιλος σήμαινε ότι είχες ανδρωθεί σε ένα παρασκήνιο,

μια διαδρομή υπόγεια. Με όλες τις δυσκολίες, η ορατότητα που έχει επιτευχθεί σήμερα, τουλάχιστον στα μεγάλα αστικά κέντρα του δυτικού πολιτισμού, δείχνει τον δρόμο.

—Όντας, ωστόσο, εκπρόσωπος μιας παλιότερης γενιάς, πόσο εξοικειωμένος είσαι με τις σύγχρονες queer προβληματικές, μέρος των οποίων, ακόμα και για ένα μεγάλο κομμάτι της lgbt κοινότητας, φαντάζει κάπως «ακραίο»; Στέκομαι ανοιχτός και με μεγάλη κατανόηση ακόμα και για θέσεις που θα θεωρούσε κανείς ακραίες, γιατί θεωρώ αναγκαίο να ξαναγραφτεί η Ιστορία, όχι πια από την προνομιακή ματιά του κυρίαρχου λευκού αρσενικού. Χρειάζεται να τη δούμε επίσης με μια ματιά θηλυκή, μαύρη, κίτρινη, queer... Θεωρώ, ας πούμε, βασικό το ζήτημα της θέσης της γυναίκας στην κοινωνία και της παραδοχής των αρχετυπικών της συστατικών που κι εγώ αναδεικνύω στη δουλειά μου. Ο μισογυνισμός, ο macho-ισμός και η υποτίμηση του θηλυκού στοιχείου γενικότερα είναι ουσιαστικά φόβος απέναντι στην ευθραυστότητα…

—Ίσως από εκεί να πηγάζει καταρχάς και η ομοφοβία. Ακριβώς! Αντιλαμβάνομαι, έπειτα, ότι στους σπασμούς της απελευθέρωσης είναι αναπόφευκτη μια υστερία που συνοδεύει κάποτε αυτές τις διορθωτικές κινήσεις. Όμως δεν τηρώ συντηρητική κι επιφυλακτική στάση, αντίθετα τη θεωρώ ευπρόσδεκτη μέσα στην αναταραχή, ώσπου να καταλαγιάσει η λάσπη και να δούμε τι πραγματικά χρειαζόμαστε. Όχι, μια «παραπανίσια», ας πούμε, μαχητικότητα, μια διεκδικητικότητα «υπερβολική», ακόμα και «άγαρμπη», δεν μου φαντάζει ως πρόβλημα στο ζήτημα μιας ελευθερίας της τοποθέτησης των φύλων, των φυλών και των σεξουαλικών επιλογών. Ας ξεπεράσουμε τους δεδομένους μύθους μας, δημιουργώντας εκείνους που εμείς χρειαζόμαστε. Η ζωή μου, η γενιά μου και η θέση όπου βρέθηκα με έκαναν να καταλάβω βαθιά στα κύτταρά μου ότι έχω κάθε δικαίωμα να υπάρξω όπως επιθυμώ και πως οτιδήποτε βοηθά σε αυτήν τη διεκδίκηση είναι ανθρωπίνως θεμιτό. Αυτό ξεκινά καταρχάς από την καρδιά μου, όχι από κάποια ιδεολογική τοποθέτηση.

—Επικαλείσαι συχνά σε συνεντεύξεις σου έννοιες όπως η αλήθεια, η συνείδηση, η αυθεντικότητα… Πόσο συμβατά είναι, όμως, αυτά με την ανάληψη το ’15 της τελετής έναρξης των Ευρωπαϊκών Αγώνων του Μπακού στο Αζερμπαϊτζάν, μια χώρα που κυβερνά ένα δικτατορικό ουσιαστικά καθεστώς; Ήταν τέτοιο το οικονομικό όφελος ώστε να «αμβλυνθούν» τα κριτήριά σου; Κοίτα, καταλαβαίνω απόλυτα την κριτική που μπορεί να κάνει κανείς στην ανάληψη μιας τέτοιας μεγάλης δουλειάς από ένα ημιδικτατορικό, οικογενειοκρατικό καθεστώς με μεγάλο δείκτη διαφθοράς. Έχω δουλέψει επίσης σε Ρωσία και Κίνα και εννοείται ότι ο πρωταρχικός λόγος που δέχτηκα ήταν η οικονομική εξασφάλιση σε μια σκληρή για τη χώρα μας εποχή. Ωστόσο, το Αζερμπαϊτζάν δεν είναι μόνο αυτά, είναι επίσης ένας τόπος του οποίου η κουλτούρα ξεπηδάει από τον τεράστιο περσικό πολιτισμό με τις ζωροαστρικές καταβολές. Τώρα επιχειρεί να μετακινηθεί πιο κοντά στην Ευρώπη, κάτι που μόνο θετικά το βλέπω. Υπάρχει ο αυταρχικός Πρόεδρος Αλίγιεφ, υπάρχει όμως και ο μουσικός Αλίμ Κασίμοφ, μέγας μύστης του μουγκάμ και εκφραστής της μακραίωνης παράδοσης του ανθρώπινου υπαρξιακού καημού. Η ίδια η Ολυμπιακή Επιτροπή είχε συναινέσει στην επιθυμία των Αζέρων να φιλοξενήσουν τους Ευρωπαϊκούς του ’15. Φυσικά, στον δρόμο για την κατοχύρωση ικανών ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν ακόμα πορεία μεγάλη. Ναι, υπάρχει καταπίεση, όμως το ότι είναι από τις ελάχιστες χώρες με μουσουλμανική πλειονότητα που είναι εντελώς κοσμική και όπου η ομοφυλοφιλία είναι νόμιμη το θεωρώ καλό οιωνό.

—Ισχύει ότι προέκυψαν διαφωνίες, ακόμα και αποχωρήσεις από την ομάδα, όπως ακούστηκε; Όχι, 18.5.17 – lifo

21

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΔΕΝ ΚΆΝΩ ΚΑΝΕΝΌΣ ΕΊΔΟΥΣ ΑΥΤΟΑΝΑΦΟΡΆ, ΕΝΝΟΏ ΈΝΑ ΤΣΊΡΚΟ ΠΡΑΓΜΆΤΩΝ ΠΟΥ ΒΡΊΣΚΕΤΑΙ ΜΈΣΑ ΣΤΟΝ ΕΓΚΈΦΑΛΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΆ ΜΟΥ. ΠΆΝΤΩΣ, ΝΑΙ, ΒΛΈΠΩ ΜΕ ΣΥΜΠΆΘΕΙΑ ΤΑ ΦΑΝΤΆΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΕ ΚΥΝΗΓΟΎΝ ΧΡΌΝΙΑ ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΟΈΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑΚΤΙΚΆ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΆ ΜΟΥ!

22 lifo – 18.5.17

ΙNFO «Ο μεγάλος δαμαστής» 24/5-11/6, 20:30 Κεντρική Σκηνή, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση Εισιτήρια: €7-45

δεν υπήρξαν διαφωνίες αλλά έντονος προβληματισμός, από μένα τον ίδιο καταρχάς. Εν τέλει, δέχτηκα να προσφέρω τις υπηρεσίες μου, πάντα με τους όρους μου, όσο πιο ανοιχτόκαρδα μπορούσα, και νομίζω ότι το αποτέλεσμα μας δικαίωσε. Ο βασικός λόγος ήταν, επαναλαμβάνω, οικονομικός, ώστε να εξασφαλίσω άλλα δέκα χρόνια οικονομικής ανεξαρτησίας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη ζωή, τη δουλειά και, βέβαια, τους συνεργάτες μου. Βρήκαμε απασχόληση εκεί κάπου εβδομήντα Έλληνες, για να αναφερθώ μόνο στους καλλιτέχνες. Επιπλέον, η αναμέτρηση με έναν άγνωστο πολιτισμό και η προσπάθεια κατανόησης, συμπύκνωσης και εκτόξευσης σε ένα τέτοιο μέγεθος ξανά ήταν για μένα μια ακόμα άσκηση τρομερά χρήσιμη και διδακτική.

—Ακούω να κάνεις τελευταία πολλές αναφορές στην Ελλάδα και στην ελληνικότητα… Επειδή οι έννοιες αυτές έχουν καταταλαιπωρηθεί από την ακροδεξιά ρητορική, θα είχε ενδιαφέρον να μας εξηγήσεις πώς τις εννοείς. Σαφώς δεν είσαι εθνικιστής, μήπως όμως διολισθαίνεις σε έναν εθνορομαντισμό; Είμαι εντελώς βουτηγμένος μέσα σε αυτό που λέγεται ελληνικότητα και δεν σχετίζεται βέβαια με καμία αίσθηση υπεροχής, καμία ιδεολογία εθνικιστική ή ρατσιστική, αλλά με την απλή παραδοχή του ίδιου του εαυτού μου. Αν και πολυταξιδεμένος, ναι, ομολογώ τον βαθύ έρωτα στην καταγωγή μου. Δεν την αναζήτησα, εκείνη αναδύθηκε από μέσα μου. Για «ελληνολατρία» είχε κατηγορηθεί και ο δάσκαλός μου ο Τσαρούχης όταν επέστρεφε στην αρχαία ζωγραφική, κόντρα στο ρεύμα, όπως και άλλοι που καθόρισαν το ελληνικό μέτρο της ευαισθησίας που εύχομαι να διατηρώ. Τον θυμάμαι να λέει ότι πραγματικός κοσμοπολίτης είναι εκείνος που παραδέχεται την ταυτότητά του και ότι η λεγόμενη ευρωπαϊκή σχολή στην εγχώρια ζωγραφική δεν ήταν κοσμοπολιτισμός αλλά μαϊμουδισμός! Η αίσθηση και κατανόηση του τι είναι αρμονία, τι είναι ενδιαφέρον και συγκινητικό, η κατανόηση της υλικότητας των πραγμάτων, με έκαναν να ενθαρρύνω εικόνες ενδεικτικές της καταγωγής μου με έναν τρόπο παιδικό κι αυθόρμητο. Είναι, αν θες, λίγο αντίστοιχο με την ομοφυλοφιλία μου, που δεν γίνεται να με αφήνει ασυγκίνητο, αν θέλω να είμαι καθαρός απέναντι σε αυτό που κάνω – δεν λέω ότι καταφέρνω να είμαι «καθαρός», αυτή είναι όμως η τάση μου.

—Αν το έκανες λίγο πιο λιανά; Θέλοντας και μη, η οπτική γωνία απ’ όπου βλέπω τα πράγματα είναι εκείνη ενός αρσενικού ομοφυλόφιλου που έχει μεγαλώσει στην Ελλάδα. Αυτό δεν σημαίνει μόνο ότι αγάπησα π.χ. τον Τσαρούχη και τον Χατζιδάκι, σημαίνει επίσης ότι γεύτηκα αυτή την ιδιαίτερη θερμοκρασία της γης και της θάλασσας, μεγάλωσα σε αυτό το φως, περπάτησα ανάμεσα σε αυτά τα θραύσματα, «βομβαρδίστηκα» από μια συγκεκριμένη ιστορία… Έτσι διαμορφώθηκα εγώ, το υλικό μου και το κοινό εσωτερικό τοπίο που προσπαθώ να βρω με άλλους ανθρώπους που ζουν ή έζησαν εδώ. Ένα ακόμα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα είναι ο Κουνέλλης, ο άρχοντας της arte povera, που μας άφησε πρόσφατα. Πόσα διδάχτηκα από το έργο του! Ας κοιτάξουμε τις ξερολιθιές, τα κρέατα, τα άλογα, τα χρυσά παπουτσάκια κι ας αναρωτηθούμε: υπάρχει κάτι στην ελληνικότητα και στη μεσογειακότητα της δουλειάς του που να μη μας φαίνεται σύγχρονο, που να μοιάζει νοσηρά εθνικιστικό ή νοσταλγικό; Προσωπικά, το να πιάσεις να ξαναστήσεις μια ξερολιθιά εντός μιας γκαλερί μού μοιάζει αφόρητα ρομαντικό. Δες όμως το αποτέλεσμα, είναι συγκλονιστικό! Κι αυτό διότι η καλλιτεχνική του μαεστρία είναι συνδεμένη με τη διαμόρφωσή του ως ανθρώπου σε συγκεκριμένο τοπίο. Το ίδιο ισχύει για τα κυκλαδικά βιβλία της Χρύσας… Τις εθνοκαπηλείες, τώρα, και τα αισθήματα φυλετικής ανωτερότητας πρέπει να

τα αφαιρέσουμε διά παντός από το σκεπτικό μας. Είναι μια κατάπτυστη, εντελώς λάθος πρόσληψη της έννοιας της ελληνικότητας.

—Μιλώντας για την απήχηση που έχουν εθνικιστικά, ρατσιστικά και γενικότερα φοβικά σύνδρομα, οφείλεται, πιστεύεις, η συντηρητική αυτή «στροφή» και στο ότι το πιο δυναμικό, το πιο ανοιχτόμυαλο κομμάτι αυτής της κοινωνίας και ειδικά της νεολαίας της είτε έχει ήδη είτε πρόκειται να ξενιτευτεί; Δεν νομίζω ότι έφυγε όλο αυτό το κομμάτι, υπάρχει εντούτοις πράγματι ένα μεγάλο «κύμα» που δικαίως προσπαθεί να δημιουργήσει κάπου αλλού. Άλλωστε, όποιος ξεκίνησε να οικοδομήσει κάτι καινούργιο στην ελληνική πραγματικότητα γνώρισε την ιδιαιτερότητα της αποθάρρυνσης ακόμα και σε καλύτερες εποχές. Χρειάζεται κάθε φορά να βάζεις τα θεμέλια εξαρχής, έχουμε, βλέπεις, τεράστιο πρόβλημα σε σχέση με τους θεσμούς. Είναι «παραδοσιακή» η τακτική του να αποθαρρύνεται οποιοδήποτε νέο, ζωντανό, ανήσυχο και δημιουργικό κύτταρο όταν επιχειρεί να κάνει το δεύτερο και τρίτο βήμα... Όσοι έχουν καταφέρει να επιβιώσουν σε αυτό το εχθρικό σχεδόν περιβάλλον, μεταπηδώντας σε έναν πολιτισμό με στοιχειωδώς αξιοκρατικούς και υποστηρικτικούς θεσμούς, νιώθουν σαν αμάξια που μετά από έναν δύσκολο χωματόδρομο βγαίνουν στην ανοιχτή άσφαλτο! Χρόνια τώρα ενθαρρύνω και προσωπικά ανθρώπους ταλαντούχους να «εμβαπτισθούν» στα οργανωμένα ευρωπαϊκά κι αμερικανικά συστήματα, γιατί, είτε μείνεις εκεί είτε επιστρέψεις, μαθαίνεις να λειτουργείς με ευθύνη, συνέπεια και επαγγελματισμό, συμπαρασύροντας κι έναν μικρόκοσμο γύρω σου.

—Γεγονός είναι ότι τα θεματάκια μας τα είχαμε και πριν από την κρίση. Η οποία, βέβαια, δημιούργησε τα δικά της… Μα, φυσικά. Ακόμα και όταν όλα μοιάζανε λυμένα και glamorous, από κάτω κυλούσε ένα φουσκωμένο ρέμα μιζέριας, γκρίνιας, λαμογιάς κι εθνικισμού που με το σκάσιμο της κρίσης απλώς αποκαλύφθηκε σε όλη του την έκταση. Το μεγαλύτερο πρόβλημα που έχουν οι άνθρωποι του καιρού μας εκτιμώ πως είναι οι άπειρες ώρες που τους τρώει μια μη ικανοποιητικά αμειβόμενη εργασία και η ανυπαρξία προοπτικής... Ξέρεις όμως κάτι; Μαλακίες! Η φτώχεια και η απελπισία σε σχέση με τις δυνατότητες που έχεις να προσφέρεις στο παιδί σου το καλύτερο δυνατό είναι πράγματα σπαρακτικά και το να κάθομαι τώρα εγώ να κουβεντιάζω για το τι θεωρώ κοινωνικό πρόβλημα είναι γελοίο. Το να καλούμαστε κάποιοι που έχουμε τη δυνατότητα δημόσιου λόγου να σχολιάζουμε τέτοια θέματα είναι νομίζω μια παράκρουση της δημοσιογραφίας. Προσωπικά, νιώθω παραπάνω από ευτυχής όταν καταφέρνω, μέσα από τη δουλειά μου, να μεταδίδω δυο-τρεις σταγόνες θετικότητας στους ανθρώπους που την παρακολουθούν. Το να σχολιάζω, τώρα, από αυτήν τη θέση τον πόνο λιγότερο προνομιούχων συμπολιτών μου μοιάζει καραγκιοζιλίκι.

—Πάντως, όλη αυτήν τη διαρκή αποσυναρμολόγηση κι επανασυναρμολόγηση του δαπέδου του σκηνικού, το διαρκές «σκάψιμο» που κάνουν οι περφόρμερ σου στο υλικό αλλά και σε ανθρώπινα κορμιά το είδα ως συνέχεια μιας αγωνιώδους αναζήτησης. Μα, εκεί, στη σκηνή, είναι η δική μου εξερεύνηση, το δικό μου άθλημα! Η δουλειά αυτή απαιτεί μια διαρκή εξερευνητική διαδικασία κι ας ξεθάβεις τελικά το ίδιο πράγμα. Πρέπει να το ξεθάψεις και από άλλο σημείο, να το φωτίσεις διαφορετικά – εκεί είναι ο αγώνας.

—Εκείνο το βιβλίο που κάποια στιγμή ανοίγει και παραμένει ανοιχτό μέχρι τέλους σε μια γωνιά για να φωτιστεί στην τελευταία σκηνή με τα θραύσματα του λείψανου διάσπαρτα πάνω του είναι της ζωής; Α, υπάρχει στην ευρωπαϊκή ζωγραφική μια μεγάλη παράδοση που ονομάζονται Vanitas. Αυτό είναι, ουσιαστικά, ο Μεγάλος Δαμαστής. Σπουδαίοι ζωγράφοι ζωγράφισαν φρούτα, λουλούδια,

φυτά, σύμβολα γνώσης, επιστημονικά όργανα, πάντα με μια νεκροκεφαλή από δίπλα, η οποία συμπυκνώνει μια διαρκή υπενθύμιση της ματαιότητας, της προσωρινότητας του υλικού κόσμου. Ένα παιχνίδι με τη συμπυκνωμένη συμβολοποίηση της ματαιότητας κάνουμε κι εμείς στη σκηνή. Το βιβλίο που περιέχει τα κατασκευαστικά σχέδια του Ντα Βίντσι εντάσσεται στην προσπάθεια κατανόησης του κόσμου.

—Είδα αυτή την «ανάσυρση» σωμάτων από το υπέδαφος και το ξαναζωντάνεμά τους και ως αποτύπωση της ανάστασης του Λαζάρου. Ξέρω, ωστόσο, ότι δεν είσαι θρήσκος… Όντως δεν είμαι, συχνά όμως οι φυσιογνωμίες και οι ενέργειες των ανθρώπων με πηγαίνουν σε εικόνες προερχόμενες από τη θρησκευτική παράδοση – στον Δαμαστή συναντήθηκα με τον Μαντένια, τον Ρέμπραντ αλλά κυρίως τον Θεοτοκόπουλο: από τον ελαφρύ κυματισμό των σωμάτων του, την πτυχολογία των έργων του και τη συμπύκνωση που επιχειρεί εκεί της μεγάλης ιστορίας του κόσμου που ονομάζεται άνθρωπος. Που τον λατρέψαμε, τον φάγαμε, ήπιαμε το αίμα του, αναστήθηκε, τον είπαμε Διόνυσο, Ιησού κ.λπ.

—Έχεις κιόλας πει ότι ο πρώτος σπόρος της παράστασης «φυτεύτηκε» στην καρδιά σου με τη σπαρακτική ιστορία του Βαγγέλη Γιακουμάκη. Ναι, γιατί επρόκειτο για ένα πρόσωπο όμορφο, τραγικό, που όταν εξαφανίστηκε και προτού αποκαλυφθεί το κακό, έκανε ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του Διαδικτύου –μαζί κι εμένα– να το ερωτευθεί, προβάλλοντας πάνω του όλη τη χάρη. Με κομμένη ανάσα παρακολουθούσαμε πώς η χάρις αυτή οδηγήθηκε εξαιτίας του bullying από το ίδιο το φιλικό του περιβάλλον στη θυσία, με το νεανικό του σώμα να βρίσκεται νεκρό στη λάσπη της λίμνης… Όλο αυτό ξύπνησε μια χορδή μέσα μου που ενεργοποίησε την εγκυκλοπαίδεια της ψυχής μου για να δημιουργήσω κάτι. Εννοείται, βέβαια, ότι το έργο δεν αφηγείται ούτε αναφέρεται ευθέως στη συγκεκριμένη ιστορία. Δεν θα ασελγούσα στη μνήμη του παιδιού για να πω τα δικά μου.

—Έπρεπε, φαίνεται, να υπάρξει αυτή η θυσία και ο θόρυβος που ξεσήκωσε ώστε να ξυπνήσουν ευαισθησίες, να θεσπιστεί νομοθεσία κατά του bullying και στην Ελλάδα… Είχες, αλήθεια, ποτέ παρόμοιες εμπειρίες; Πολύ λίγες – περισσότερο ήταν η προσωπική μου πρόσληψη παρά η πρόθεση της βίας. Ναι, υπήρξαν εμπειρίες απόρριψης, κοροϊδίας, ακόμα και ξύλου. Στον κόσμο των αγοριών, όπου μεγαλώσαμε, η βιαιότητα είναι, βλέπεις, φυσικό πράγμα! Όμως όχι, δεν μπορώ να πω ότι ταλαιπωρήθηκα ιδιαίτερα από το bullying ή ότι με σημάδεψε. Σίγουρα, πάντως, μου εμφύσησε το πείσμα της κατοχύρωσης της ελευθερίας να υπάρχω. Πολλά πράγματα, ξέρεις, είναι ένας τροχός που αν δεν σε πάρει από κάτω, σε δυναμώνει περισσότερο… Ένας τροχός που οφείλει ωστόσο να εκλείψει από την ανθρώπινη συμπεριφορά, αν θέλουμε να πιστεύουμε στην καλύτερη εκδοχή μας.

—Τι εκτιμάς περισσότερο σε έναν άνθρωπο; Την ασίγαστη εμμονή στο να παίζει.

—Εκτός από το κάπνισμα, που μια σταματάς - μια ξαναρχίζεις, ποιες άλλες «αμαρτίες» αντιπαλεύεις; Ναι, συμβαίνει αυτό με το τσιγάρο... Κατά τα άλλα, σαν κάθε άνθρωπος της γενιάς και του είδους μου, έλκομαι από τη λαγνεία, την οποία όμως πλέον ελέγχω περισσότερο. Κατρακυλώ, επίσης, στην τεμπελιά…

—Εσύ; Δεν το πιστεύω… Σε νόμιζα «σκυλί». Ναι, εγώ! Υπάρχουν περίοδοι που είμαι δραματικά αδρανής, σαν αρκούδα σε χειμερία νάρκη, ενώ άλλες θα με δεις να θυσιάζω την ύπαρξή μου στην εργασία. Από παλιά με απασχολούσε το δίπολο αυτό και το αίνιγμα της οκνηρίας, ώσπου μου το έλυσε ο Χατζιδάκις: «Μην ανησυχείς αν νιώθεις πολύ τεμπέλης», μου είπε, «όσοι τυχαίνουμε από τη φύση μας τεμπέληδες, είμαστε αυτοί ακριβώς που δουλεύουμε περισσότερο – είναι το ίδιο με την εργασιομανία!»¶ 18.5.17 – lifo

23

GALLERY GAGOSIAN

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

LAWRENCE WEINER 2017 portrait_january_ Courtesy of the artist and moved pictures archive Photo: Maria Sprowls

24 lifo – 18.5.17

ΤΑ ΔΥΝΑΤΆ ΡΌΔΙΝΑ ΔΆΚΤΥΛΑ ΤΗΣΑΛΉΘΕΙΑΣ

ΔΎΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΊ ΔΙΕΘΝΕΊΣ ΚΑΛΛΙΤΈΧΝΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΆΖΟΥΝ ΜΑΖΊ ΈΡΓΑ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΓΚΑΛΕΡΊ GAGOSIAN ΣΤΗΝ ΑΘΉΝΑ, ΚΙ ΑΥΤΆ, ΣΑΝ ΜΙΑ ΕΥΧΆΡΙΣΤΗ ΣΥΓΧΟΡΔΊΑ, ΑΝΟΊΓΟΥΝ ΝΈΟΥΣ ΟΡΊΖΟΝΤΕΣ ΠΟΥ ΥΠΟΔΈΧΟΝΤΑΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΉΛΙΟΥ ΤΩΝ ΓΑΛΉΝΙΩΝ ΣΥΛΛΟΓΙΣΜΏΝ.

Σ

τη μυθολογία η Ροδοδάκτυλος Ηώς, η θεότητα της αυγής, καθημερινά προπορευόταν του άρματος του αδελφού της Ήλιου και με τα ρόδινα δάχτυλά της άνοιγε τις πύλες της ανατολής, ώστε αυτός να τις διαβεί και να λαμπρύνει τον ουρανό. Εκείνη συνέχιζε με το δικό της άρμα, σκορπώντας από αυτό την πρωινή δροσιά στη γη. Στην Οδύσσεια, ήδη από την ραψωδία β’ ο Όμηρος αναφέρεται στην αυγή με τα ροδόχροα δάχτυλα σαν να ήταν αλληγορία για κάθε νέο ξεκίνημα που γίνεται με αισιοδοξία. «Ακριβώς με την έννοια με την οποία τη χρησιμοποιεί ο Όμηρος εννοώ κι εγώ τον τίτλο “Ροδοδάκτυλος Ηώς” αυτής της παρουσίασης» απαντά ο Lawrence Weiner στην ερώτηση «τι σημαίνει για σας ο τίτλος της έκθεσης;». Φαινομενικά πιο πρόθυμος να προβεί σε αποκαλύψεις, ο Douglas Gordon απαντά στην ίδια ερώτηση λέγοντας: «Δεν μπορώ να σας πω την αλήθεια. Ο Lawrence κι εγώ χαμογελάσαμε σαρκαστικά αρκετές φορές, ενόσω σκεφτόμασταν αυτόν το συνδυασμό λέξεων, ο οποίος, κατά κάποιον τρόπο, συνωμοτεί για κάτι το πολύ ερωτικό». Είναι πολύ βασικό, ωστόσο, το ότι και για τους δύο καλλιτέχνες οι λέξεις είναι εργαλεία που παράγουν μορφές και ταυτόχρονα αποτελούν εννοιολογικό μέσο. Μέσω αυτών ο Lawrence Weiner αποκαλύπτει τις γλυπτικές διαστάσεις της γλώσσας, ενώ ο Douglas Gordon διερευνά τις λειτουργίες της συνείδησης και της μνήμης, που οι μηχανισμοί τους συχνά φανερώνουν την απατηλή και ακόμα συχνότερα αδίκως προκατειλημμένη και μεροληπτική αντίληψη της πραγματικότητας από το Εγώ.

«συλλαμβάνει» ο αποδέκτης του. Για τον ίδιο λόγο, λοιπόν, το έργο δημιουργείται ήδη με μια απλή δήλωσή του από τον καλλιτέχνη. «Η τέχνη δεν υπάρχει για να διακόπτει τη ροή της ζωής, υπάρχει για να σου δώσει την πληροφορία που θα αλλάξει την πορεία σου» έχει πει ο Lawrence Weiner και αυτό περιγράφει τέλεια αυτή την εξορθολογισμένη οικονομία των πραγμάτων.

— Όταν το 1968 διατυπώσατε και δημοσιεύσατε την περίφημη δική σας «Δήλωση Προθέσεων», η οποία έθετε τα θεμέλια για την ανάπτυξη της εννοιολογικής τέχνης, είχατε φανταστεί ότι αυτή θα εξελισσόταν κατά τον τρόπο που έχει εξελιχθεί μέχρι τώρα; Και ταυτόχρονα, εσείς, ως αποδέκτης έργων τέχνης, νιώθετε ικανοποιημένος από το βάθος ή τη ρηχότητα που μπορεί να αποκτούν μερικές φορές τα έργα;

Ηχεί κάπως νέτη και σκέτη η παραπάνω απάντηση. Όμως, ήδη από τη στιγμή που αντίκριζες τον Lawrence Weiner στην γκαλερί Gagosian, στις αρχές Απριλίου στην Αθήνα, συνελάμβανες από απόσταση τις χαρούμενες παλμικές δονήσεις της ευδιαθεσίας και της καλόβουλης αδιαφορίας του για τα πάντα, εκείνο το «ας είναι» συμπαντικού μεγέθους των beatniks που επέζησαν όλων των επιλογών τους. Με το σκουφί του που τον έκανε να μοιάζει με ναυτάκι του θωρηκτού Ποτέμκιν, με τη βραχνούτσικη παιχνιδιάρικη φωνή του που σταθερά προτιμά τη χιουμοριστική απόκριση και με τα «Λούκυ Λουκ» πόδια του, δεν άφηνε κανένα περιθώριο να τον φανταστεί κάποιος π.χ. ως παίκτη του ράγκμπι που υπήρξε, σύμφωνα με δηλώσεις του, όταν ήταν μικρός, και είναι ο μόνος Αμερικανός καλλιτέχνης που έχει

— Εσείς, κ. Gordon, τι πιστεύετε ότι συνδέει εδώ τη δουλειά σας με εκείνη του κυρίου Weiner; D.G.: Η ενοχή εν τη ενώσει. Ο σεβασμός εν τη ενώσει. Η στοργή εν τη ενώσει. Η αγάπη εν τη ενώσει. Ο Lawrence Weiner γεννήθηκε το 1942 στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης. Εξέθεσε για πρώτη φορά έργα του το 1960 στο Mill Valley της Καλιφόρνιας. Ήταν από τους πρωτοπόρους που κατέληξαν στο πόρισμα ότι μια ιδέα, μια επινόηση, θα μπορούσε να επέχει θέση έργου τέχνης αντί ενός αντικειμένου με υλική υπόσταση. Επίσης, στην αντίληψη ότι το έργο τέχνης υπάρχει πριν από την παραγωγή του, αρκεί η διατύπωση της ιδέας ή μια απλή προαναγγελία του, που και τα δύο συνιστούν αντικείμενα και άρα αποτελούν έργα. Αυτές οι θέσεις του δεν είχαν στόχο την αποδέσμευση του έργου από την ύλη που το συνθέτει αλλά να υπογραμμίσουν ότι το θεμελιώδες ζήτημα για την ύπαρξη ενός έργου τέχνης είναι η δημιουργία αντικειμένου αντίληψης και σκέψης. Υπό αυτή την οπτική, γίνεται πολύ πιο εμφανές το ότι ένα έργο «υπάρχει» από τη στιγμή που το

L.W.: Η «Δήλωση Προθέσεων» ήταν μια δική μου απόπειρα να οικοδομήσω μια μη-εξουσιαστική σκηνογραφία, ικανή να παρουσιάζει καλλιτεχνικά έργα. Θα ήταν ψευδοταπεινοφροσύνη εκ μέρους μου να ισχυριστώ ότι δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα λειτουργούσε όπως λειτούργησε για τον κόσμο μου. Αλλά είναι γεγονός επίσης ότι η διαίσθησή μου τότε μου έλεγε ότι επρόκειτο για μία αναγκαιότητα και ότι αυτή θα έφερνε αποτελέσματα. Κατά τα άλλα, φοβάμαι ότι το βάθος ή η ρηχότητα μιας αλήθειας που είναι φανερή εξαρτάται από τον παραλήπτη της και από τη στιγμή κατά την οποία την παραλαμβάνει και όχι από αυτόν που παράγει την αλήθεια.

παραδεχτεί κάτι τέτοιο για τον εαυτό του (και που, πέραν αυτού, αφιέρωσε ολόκληρη σειρά έργων του στο σπορ).

— Κύριε Weiner, ποια είναι η μεγαλύτερη ανακάλυψή σας σχετικά με τη φύση της πραγματικότητας; L.W.: Το γεγονός ότι διαφορετικές φόρμες πραγματικότητας υπάρχουν ταυτόχρονα, όχι ως παράλληλες πραγματικότητες.

DOUGLAS GORDON

ΑΠΌ ΤΟΝ ΓΙΆΝΝΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΊΔΗ

DOUGLAS GORDON Exhibit G, 2016 Carrara marble 12 3/16 x 4 3/4 x 4 5/16 inches 31 x 12 x 11 cm © Studio lost but found / VG Bild-Kunst, Bonn 2017.

Photo by Silia Psychi

Τα γλυπτά του Lawrence Weiner (διότι ως γλυπτά επιθυμεί να αντιμετωπίζονται τα έργα του) κατασκευάζονται με αποσπάσματα συζητήσεων, στίχους ποιημάτων, ρητά, σλόγκαν, προτάσεις ξεκομμένες από το αρχικό φραστικό περιβάλλον τους και επιζωγραφισμένες σε 18.5.17 – lifo

25

LAWRENCE WEINER

EIKAΣΤΙΚΑ

LAWRENCE WEINER CARESSED & THROWN INTO THE DEPTHS (ΧΑΪΔΕΜΕΝΟΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΜΕΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΒΑΘΗ), 2017 Language +vinyl, As installed, dimensions variable according to location Photo by Silia Psychi

26 lifo – 29.9.16

τοίχους ή άλλες επιφάνειες (π.χ. στα εξωτερικά τοιχώματα ενός τάνκερ ή σε αετώματα παλαιών πύργων κ.λπ.) Τα θέματα των επιγραμματικών δηλώσεών του διανθίζονται με σημεία στίξης, χρώμα και ελεύθερες γραμμές διαφόρων μορφών (σαν αυτές που συχνά στα κόμικς υπογραμμίζουν ή απλώς δηλώνουν την κίνηση που κάνουν οι φιγούρες). Αυτά τα στοιχεία συχνά υποδεικνύουν τη ροπή που θα έπρεπε να έχει η νοηματοδότηση των κειμένων. Στα έργα του οι μορφές είναι τόσο διαυγείς και απέριττες, που σε κάνουν με θαυμασμό να αναρωτιέσαι πώς γίνεται να συμπαρασύρουν στην επιφάνειά τους τέτοια πληθώρα υπαινιγμών. Αντικρίζοντάς τα, ο θεατής ανιχνεύει πάντα εκλεκτικές συγγένειες με τον κονστρουκτιβισμό στον ρόλο του αφειδούς τροφοδότη έμπνευσης. Ανιχνεύει επίσης τον απόηχο μιας χορδής που πάλλεται από ντανταϊστική ατοπία. Κι όλα αυτά επενδύονται με ένα λεπτό, σχεδόν διάφανο πέπλο που υφαίνουν μόνο οι θετικές απ’ όλες τις δυνάμεις που ενδιαφέρουν την αποκρυφολογία (η οποία πάντα δελέαζε την beatnik ψυχή). Το ένα μόνο έργο του που περιλαμβάνει η «Ροδοδάκτυλος Ηώς» συνδυάζει αγγλικά και ελληνικά. Ο ίδιος αναφέρεται μέσω αυτού

Γαλλίας, που του αποδόθηκε μόλις πριν από μερικούς μήνες. Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι ελάχιστοι οι εικαστικοί καλλιτέχνες που έχουν τιμηθεί με αυτήν τη διάκριση, η οποία είναι η υψηλότερη του είδους που απονέμει η Γαλλία (είναι ο μόνος Σκωτσέζος που την έχει λάβει, πέραν του Σον Κόνερι). Ωστόσο, η μακροσκελής λίστα των βραβεύσεών του ξεκίνησε με το περίφημο βραβείο Turner το 1996. Υπήρξε ο πρώτος καλλιτέχνης που το απέσπασε για έργα βίντεο-αρτ. Βέβαια, η λέξη «βιντεοκαλλιτέχνης», εκτός από το ότι ηχεί υπερβολικά βαρύγδουπη και αρκετά παρωχημένη στις μέρες μας, θα ήταν και άκρως παραπλανητική, δεδομένου ότι ο Douglas Gordon έχει αγγίξει λίγο-πολύ όλα τα πιθανά καλλιτεχνικά μέσα για την παραγωγή των έργων του. Εδώ και χρόνια ζει και εργάζεται στο Βερολίνο.

στην ασυγκράτητη έλξη μιας κουλτούρας για μια άλλη, που θα μπορούσε να οδηγεί σε μοιραία ερωτική σύνδεση. Η φράση που διαβάζει ο θεατής στις δύο γλώσσες λέει: «Χαϊδεμένος και παρατημένος μέσα στα βάθη».

μπορεί να δείχνουν απειλητικά, αλλά μέσα σε αυτή την αίσθηση να ανευρίσκεται και κάτι το θελκτικό. Το ζήτημα που φαίνεται να τον συνεπαίρνει περισσότερο απ’ όλα είναι η φύση του χρόνου και η επενέργειά του επάνω μας. Αυτή η τεραστίου εύρους προβληματική διανθίζεται συχνά με την πρόθεση το έργο να αποτελέσει μια πιο «σκοτεινή» εμπειρία πρόσληψής του που θα περιέχει και ίχνη από το φάσμα του τρόμου. Δεν είναι τυχαίο να εντοπίζονται τέτοια γνωρίσματα στη δουλειά κάποιου που τον λένε Douglas, αφού το όνομα αυτό σημαίνει «εκείνος που έρχεται από τον σκοτεινό ποταμό» και άρα φέρει τη σκοτεινή λάμψη του.

— Ποια θεωρείτε ότι είναι η μυστική δύναμη που κάνει κάποιον να είναι ταυτόχρονα ειρωνικός και συμπονετικός για τον ίδιο λόγο; L.W.: Η αισθησιακή σχιζοφρένεια. Ο Douglas Gordon γεννήθηκε το 1966 στη Γλασκώβη της Σκωτίας, όπου και αποφοίτησε από την εκεί Σχολή Καλών Τεχνών το 1988, δηλαδή τη χρονιά κατά την οποία εμφανίζονται στο προσκήνιο των εικαστικών τεχνών της Βρετανίας οι Young British Artists, των οποίων θεωρείται εξέχων εκπρόσωπος. Έχει κερδίσει πολλά βραβεία υψηλού κύρους, με τελευταίο στη σειρά το μετάλλιο του Διοικητή του Τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων της

— Ποιο είναι το μεγαλύτερο πλεονέκτημα για έναν καλλιτέχνη που μένει σήμερα στο Βερολίνο; D.G.: Είναι ένα καλό μέρος για να έχεις το κρησφύγετό σου, όχι για διασκέδαση. Πολύ συχνά τα έργα του Douglas Gordon προκαλούν ανάμεικτα συναισθήματα. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να φαίνονται ενοχλητικά και συγχρόνως να φαντάζουν γοητευτικά. Ή

— Ποια πιστεύετε ότι είναι η πιο σημαντική αλήθεια που έχετε ανακαλύψει μέχρι τώρα χάρη στη δουλειά σας με τις έννοιες του χρόνου και της μνήμης; D.G.: Έχω ξεχάσει την απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Η «Ροδοδάκτυλος Ηώς» περιλαμβάνει επτά

μαρμάρινα γλυπτά του τα οποία απεικονίζουν τα χέρια και τα μπράτσα του (ολόκληρα ή τμήματα τους) σε διάφορες στάσεις. Σε μερικά γλυπτά λείπουν κομμάτια (π.χ. δάχτυλα των χεριών) ή είναι κάπως αδρή η επιφάνεια του μαρμάρου και παραπέμπουν έτσι σε φθαρμένα αρχαία γλυπτά. Τις στάσεις των χεριών –που μοιάζουν άλλοτε αθώες κι άλλοτε επιθετικές– τις χαρακτηρίζει ένας εντυπωσιακός δυναμισμός.

— Είναι αυτά τα μπράτσα και τα χέρια οι στρατιώτες της επανάστασης; D.G.: Έχουμε μπράτσα, έχουμε χέρια, μοιάζουν να είναι τεχνοτροπίας κλασικής, αλλά έχουν ελαττώματα και ατέλειες. Είναι μέχρι και τερατώδη σε ορισμένα σημεία τους. Όμως το κύριο ζήτημα είναι πού βρίσκεται το υπόλοιπο σώμα, ειδικότερα το κεφάλι και η καρδιά. Ή, όπως το τραγούδησε ο Marc Bolan (ο αρχηγός του ροκ συγκροτήματος T. Rex): «Δεν θα ξεγελάσουμε τα παιδιά της επανάστασης». Ο Douglas Gordon είναι επίσης ένας από τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν στη documenta 14. Η ταινία του I had nowhere to go (Δεν είχα πού να πάω, παραγωγής 2016 και διάρκειας 97’) προβάλλεται στον Δημοτικό Κινηματογράφο «Στέλλα», στην Κυψέλη. Πρόκειται για μία ταινία που στο μεγαλύτερο μέρος της δεν δείχνει τίποτα, μία ταινία χωρίς εικόνες. Σκοτάδι βαθύ ή, πιο σωστά, «πυκνό μαύρο κινηματογραφικό χιόνι» καλύπτει την οθόνη, από την οποία ακούγεται να μιλά ο Jonas Mekas, ένας από τους σπουδαιότερους μετρ του πειραματικού κινηματογράφου που συχνά χαρακτηρίζεται «νονός» του στη διεθνή βιβλιογραφία. Ο Mekas διαβάζει αποσπάσματα από την αυτοβιογραφία του τού 1991 (που έχει τον ίδιο τίτλο με την ταινία). Στην ηλικία των 94 ετών που ήταν πέρσι, όταν γυρίστηκε η ταινία, με εκείνη την παράξενη, στομφώδη φωνή του που δεν κρύβει την απόλαυσή της να προφέρει τις αγγλικές λέξεις με μια αμετανόητη σκληροτράχηλη «κομψότητα» βορειοανατολικοευρωπαϊκής κοπής (και, όπου είναι δυνατόν, να επιμένει σ’ εκείνη την εκφορά που αποδίδει με τις λιγότερες απώλειες την εκλυόμενη «ενέργεια» στη βαθμίδα του κάθε γράμματος μιας λέξης), ο Jonas Mekas εξιστορεί, με μια αειθαλή φρεσκάδα που στηρίζεται σε ένα μασίφ, μεγάλο βάθρο λύπης, τη φυγή του από τη γενέτειρά του στη Λιθουανία κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, χωρίς συγκεκριμένο προορισμό, τη σύλληψή του από τους Γερμανούς και την καταναγκαστική εργασία του σε εργοστάσιο, την άφιξή του μετά από πολύ κόπο στην Αμερική και την εγκατάστασή του εκεί. Η αφήγησή του δεν ακολουθεί τη χρονολογική σειρά με την οποία συνέβησαν τα περιστατικά. Πηδά άλλοτε προς τα εμπρός και άλλοτε προς τα πίσω στον χρόνο. Ο λόγος του Mekas διαθέτει «ιδιότυπη μνημειακότητα», έτσι διανθισμένος καθώς είναι με δικά του «ρητά» και λοιπές εκφάνσεις βεβαιότητας και ερμηνείας της πραγματικότητας. Κατά τις παύσεις της εξιστόρησής του συχνά ακούγονται τρομακτικοί, συνταρακτικοί, εκκωφαντικοί ήχοι από βομβαρδισμούς. Αλλού εμφανίζεται το χέρι του Douglas Gordon να ψιλοκόβει λαχανικά. Αυτά τα πλάνα δημιουργούν την αίσθηση της βύθισης σε μια λύπη, την ολοκληρωτική παραίτηση στη μηχανική επανάληψη μιας αδιάφορης κίνησης – τόσο αδιάφορης, που να ξεχνά κάποιος κάθε της σκοπιμότητα. Σε άλλες στιγμές της ταινίας εμφανίζονται στην οθόνη άγρια ζώα στα κλουβιά τους στον ζωολογικό κήπο του Βερολίνου – μην έχοντας κι αυτά πουθενά να πάνε, καθηλωμένα, αποσβολωμένα και παραιτημένα σε αυτή την κατάσταση αιχμαλωσίας. Ίσως τα συγκεκριμένα πλάνα να είναι μια αναφορά του Gordon στην ταινία του Jonas Mekas

DOUGLAS GORDON Exhibit A, 2016 Carrara marble 6 5/16 x 4 3/4 x 6 5/16 inches 16 x 12 x 16 cm © Studio lost but found / VG Bild-Kunst, Bonn 2017. Courtesy Studio lost but found, Berlin and Gagosian. Photo: Studio lost but found / Katharina Kiebacher

με τον τίτλο Reminiscences of a journey to Lithuania (Αναμνήσεις από ένα ταξίδι στη Λιθουανία, 1972), η οποία προβλήθηκε στην Ταινιοθήκη, επίσης στο πλαίσιο της documenta 14. Σε κάποιο σημείο της ο Mekas λέει ότι μεταπολεμικά οι μετανάστες που έφτασαν στην Αμερική εξαιτίας της καταστροφής της Ευρώπης από τον πόλεμο, ακόμα και στις πιο χαρούμενες στιγμές τους, σε παραλίες και άλλους τόπους αναψυχής, έμοιαζαν να βρίσκονται εκεί σαν μεγάλα άγρια ζώα σαστισμένα, σαν ζώα που δεν συνελάμβαναν με τον νου την κατάστασή τους. Η ταινία του Douglas Gordon είναι ένα από τα πιο ποιητικά έργα που μπορεί να δει κάποιος στο πλαίσιο της documenta 14. Έχει αληθινή αισθαντικότητα και αυτή είναι υποβλητική. Ίσως όμως η μεγαλύτερη δύναμή της να είναι ότι η αλήθεια της σε διαπερνά ως θεατή. Σε διαρρηγνύει. Σίγουρα, κάποια στιγμή σύντομα, θα αναγνωριστεί ως ένα από τα πιο ουσιώδη καλλιτεχνικά έργα που έχουν δημιουργηθεί για την απόγνωση που φέρνει ο εκπατρισμός. Πρόκειται για μια αυθεντική δική του αναφορά στον χρόνο και στις λειτουργίες της μνήμης και της λήθης που αυτός κυβερνά. Είναι όμως και μια αναφορά στον πόλεμο και στην κατάσταση του απάτριδος που επιφέρει στους αμάχους. Και είναι βέβαιο ότι όσοι έχουν μια όποια εξοικείωση με την ευρωπαϊκή ιστορία του 20ού αι. θα καταφέρουν να πετύχουν πιο εύκολα μια ταύτιση με την τραυματική για όλους σημερινή πραγματικότητα των εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Ευρώπη που στέκονται έτσι, σαν μεγάλα άγρια ζώα σαστισμένα, μην έχοντας πουθενά να πάνε. Κι αν αυτή η ταύτιση ολοκληρωθεί με επιτυχία, τότε αμέσως, με μια υπέροχη διπλοστριφογυριστή πιρουέτα, το μυαλό θα στραφεί στο υπέροχο επιτοίχιο γλυπτό του Lawrence Weiner, για να ανακαλύψει σ’ αυτό μια άλλη εκδοχή της ζοφερής πραγματικότητας του να είσαι «χαϊδεμένος και παρατημένος μέσα στα βάθη». Ο Douglas Gordon βρισκόταν στην Αθήνα κατά την προετοιμασία του Δημοτικού Κινηματογράφου «Στέλλα» για την προβολή της ταινίας του. Ρωτήθηκε, λοιπόν, αν είχε κάποια ιδιαίτερη επιθυμία σχετικά με την αναγκαία περιποίηση του χώρου, μετά από τόσο καιρό αχρηστίας. Απάντησε ότι δεν ήθελε καθόλου ξεχορτάριασμα και κυρίως δεν ήθελε να κλαδευτούν τα δέντρα που έκρυβαν την οθόνη. Έτσι, οι θεατές έβλεπαν την ταινία μαζί με τις σκιές κλαδιών και φύλλων. Ένα εφέ φόντου Jurassic Park πρόσθετε εικόνα σε μια ταινία που έχει φτιαχτεί χωρίς εικόνες. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στη σκέψη ότι δεν είναι η απουσία εικόνων το μήνυμα αλλά η αδιαφορία για τις εικόνες ενώπιον της λίαν αισθητής αντήχησης του πραγματικού του τραύματος. Οι επόμενες προβολές της ταινίας είναι προγραμματισμένες για τις 20/5, 1, 8 & 18 /6 καθώς και για τις 15/7 (για τις ακριβείς ώρες προβολών είναι απαραίτητο για τους ενδιαφερόμενους να ανατρέξουν στην ιστοσελίδα της documenta 14).

Portrait of Douglas Gordon 2017 Courtesy Gagosian Gallery

Το πρώτο COSMOTE HACKATHON ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία! Τα πιο δημιουργικά μυαλά συμμετείχαν σε έναν πρωτότυπο μαραθώνιο διαγωνισμό καινοτομίας. Από τον Αλέξανδρο Διακοσάββα

Κ

ι ενώ οι περισσότεροι επιχείρησαν την πρώτη βουτιά της σεζόν το αναπάντεχα ζεστό και αποπνικτικό Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, κάποια δημιουργικά μυαλά επέλεξαν να διασκεδάσουν αλλιώς – λαμβάνοντας μέρος στο COSMOTE HACKATHON, τον πρώτο μαραθώνιο διαγωνισμό καινοτομίας που διοργάνωσε η COSMOTE. Σαράντα τρεις συμμετέχοντες, μοιρασμένοι σε 14 ομάδες διαφορετικών ηλικιών και καταβολών, συγκεντρώθηκαν από το πρωί του Σαββάτου στο φιλόξενο κτίριο του OTE Academy στο Μαρούσι, έχοντας στη διάθεσή τους 27 περίπου ώρες για να παρουσιάσουν τις ιδέες τους για μια ολοκληρωμένη, φιλική προς τον χρήστη και πρωτότυπη τεχνολογική λύση για τη σύγχρονη εποχή. Πυρετώδεις προετοιμασίες, συμβουλές από έμπειρους μέντορες από τον επιχειρηματικό και τεχνολογικό τομέα της COSMOΤΕ και από το «Athens Center for Entrepreneurship and Innovation» του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, μικρά διαλείμματα για φαγητό. Ο χώρος του OTE Academy είχε διαμορφωθεί ειδικά για τον μαραθώνιο με άνετα workstations, όπου οι συμμετέχοντες ανέπτυξαν τις ιδέες τους: ένα τέλειο δωμάτιο για λίγη χαλάρωση που κατάφεραν να ξεκλέψουν και με πλήρεις παροχές που τους βοήθησαν να εκμεταλλευτούν όλη τη δημιουργικότητα που εκ των πραγμάτων διαθέτουν, ώστε οι ιδέες τους να «πακεταριστούν» σε ένα λειτουργικό για την κοινωνία και καινοτόμο αποτέλεσμα. «Παρουσιάσαμε μια λύση που συνδέει κάθε επιχείρηση με τους πελάτες της στο Facebook. Προτείναμε τη δημιουργία ενός chatbot, ώστε η επιχείρηση να έχει ένα ολοκληρωμένο εξατομικευμένο προφίλ των πελατών της» εξηγεί η ομάδα Iris που κέρδισε το τρίτο βραβείο των δωροεπιταγών από την αλυσίδα Γερμανός. Από την απόλυτα πρακτική πρόταση των Iris περνάμε στους «ρομαντικούς» Kiiim που τιμήθηκαν με το δεύτερο βραβείο (από ένα Samsung Galaxy S8 και ένα gear VR): «Μια location-based εφαρμογή μηνυμάτων, με την οποία μπορείς να αφήσεις ένα μήνυμα (κείμενο, φωτογραφία ή 3D αντικείμενο) στον χώρο όπου βρίσκεσαι γεωγραφικά και να το λάβει ο παραλήπτης όταν βρεθεί κι αυτός στον ίδιο χώρο». Οι παραπάνω νικητές ήταν ντουέτα, η μεγάλη διάκριση όμως πήγε στην πολυπληθή ομάδα 7 συμφοιτητών του τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και ενός φοιτητή Πληροφορικής του ΑΠΘ για μια εξίσου καινοτόμο και χρηστική ιδέα που αναδείχτηκε μέσα από την τέλεια συνεργασία μιας παρέας 20άρηδων: «Μια εφαρμογή για eyetracking ανάλυση. Το app μας διαβάζει τα μάτια του χρήστη και βλέπει όσα εκείνος βλέπει. Άλλωστε, τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής!» λένε χαριτολογώντας μέσα στον ενθουσιασμό τους οι Loceye. «Απαιτείται μόνο μια ενσωματωμένη webcam υπολογιστή ή αυτόνομη. Προγραμματιστές, γραφίστες και υπεύθυνοι marketing θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν την εφαρμογή για να αναλύουν τα δεδομένα προς όφελός τους και να καταλαβαίνουν τις προτιμήσεις του κοινού». Βραβεύτηκαν, λοιπόν, ο ενθουσιασμός, η αισιοδοξία και η συνεργασία. Όλοι οι συμμετέχοντες όμως συμφωνούν σε ένα ακόμα σημείο, ότι προέκυψε μια εκπληκτική διοργάνωση, ισάξια, ίσως και ανώτερη των αντίστοιχων του εξωτερικού, που άξιζε τον κόπο και την κούραση, αφού, σύμφωνα με την καθοδήγηση από τους μέντορες, δόθηκε «υπεραξία στις ιδέες».

29.9.16 – lifo

27

q Στη Γαλλία πήγαμε με το Orient Express, το πρώτο διηπειρωτικό τρένο που έκανε τη διαδρομή Παρίσι - Κωνσταντι-

ΟΙAΘΗΝΑΊΟΙ

απο τον γιάννη πανταζόπουλο. φωτογραφιa: ιωάννα γρηγοριάδου.

νούπολη. Πήγαμε με αυτό επειδή περνούσε από τη Θεσσαλονίκη. Μας άφησε στη Λωζάννη και συνεχίσαμε με άλλα μέσα. Στη Γαλλία μείναμε στην Ανσί, μια πόλη που βρίσκεται στα γαλλο-ελβετικά σύνορα. Στην ηλικία που ήμουν, θέλοντας και μη, αναγκάστηκα να προσαρμοστώ γρήγορα στη νέα πραγματικότητα. Γαλλικά δεν ήξερα καθόλου και ο πατέρας μου, προκειμένου να μάθουμε γρήγορα τη γλώσσα, αγόρασε μια τηλεόραση. Οι Γάλλοι έχουν μια μανία να μεταγλωττίζουν τα πάντα κι έτσι ήταν ο πιο γρήγορος τρόπος για να μάθεις εύκολα τη γλώσσα. Φεύγοντας από τη Δράμα και πηγαίνοντας στο Ανσί, έζησα ένα πολιτισμικό σοκ. Η Δράμα ήταν μια πόλη που είχε μόνο μονοκατοικίες, ενώ στο Ανσί έβλεπα για πρώτη φορά πολυκατοικίες. Η εποχή που πήγαμε στη Γαλλία ως μετανάστες ήταν η περίοδος του Ψυχρού Πολέμου και το τρένο περνούσε μέσα από την Ειδομένη. Πρόσφατα, που βρέθηκα πάλι εκεί, θυμήθηκα πως όταν περάσαμε τα σύνορα, το ’60, δεν υπήρχαν συρματοπλέγματα. Σήμερα παρατήρησα ότι έχουν βάλει. Πάντως, η ζωή στη Γαλλία ήταν αρκετά καλή. Ξαναπήγα από την αρχή στο σχολείο, σπούδασα οικονομικά κι εργάστηκα σε μια τράπεζα.

28 lifo – 18.5.17

q Πέρασαν δεκατρία ολόκληρα χρόνια και μια ημέρα νοστάλγησα την πατρίδα, έτσι αποφάσισα να γυρίσω στην Ελλάδα. Ήταν τέλη Ιουλίου του ’73, όταν ένα πρωί σηκώθηκα για να πάω κανονικά στη δουλειά, αλλά αποφάσισα να φύγω. Ανακοίνωσα στην τράπεζα ότι παραιτούμαι –ήταν μέρα μισθοδοσίας– και το μεσημέρι της ίδιας μέρας διεμήνυσα στους γονείς μου ότι θα γυρνούσα στην Ελλάδα. Θυμάμαι ότι είπα στη μάνα μου να ετοιμάσει μια βαλίτσα, πήρα το αυτοκίνητο και ταξίδευα για 72 ώρες χωρίς να κοιμηθώ, περνώντας μέσα από την παλιά Γιουγκοσλαβία. Ύστερα από τρία χρόνια ακολούθησαν και οι γονείς μου μαζί με την αδερφή μου.

q Πάντοτε ήμουν ανήσυχος άνθρωπος και ποτέ μου δεν συμπάθησα τις δουλειές γραφείου που απαιτούσαν κοστούμι και γραβάτα. Αισθανόμουν κλειστοφοβικά. Στη Θεσσαλονίκη έμενα δίπλα στον γνωστό ψυχίατρο Κλεάνθη Γρίβα, και αν ασχολήθηκα με τη φωτογραφία, το χρωστάω σε αυτόν, που με παρότρυνε να ξεκινήσω να φωτογραφίζω. Έτσι, αφού αγόρασα μια μηχανή, ξεκίνησα να ασχολούμαι ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία. Μια μέρα, καθώς πήγαινα στο εργοστάσιο, είχε πολλή υγρασία, με αποτέλεσμα πάνω από τις καμινάδες να έχει δημιουργηθεί ένα τεράστιο μαύρο μανιτάρι σαν ομπρέλα. Αποτύπωσα τις εικόνες με τη φωτογραφική μου μηχανή και το απόγευμα που γύρισα σπίτι εμφάνισα το φιλμ σε έναν σκοτεινό θάλαμο που είχαμε φτιάξει μέσα στην τουαλέτα. Έδειξα τις φωτογραφίες στον Κλεάνθη Γρίβα και θυμάμαι να με ρωτάει αν μπορούσα να του δώσω αυτή τη φωτογραφία επειδή θα έγραφε ένα άρθρο στην εφημερίδα «Θεσσαλονίκη» για τη ρύπανση του περιβάλλοντος. Φυσικά και του την έδωσα. Την επόμενη μέρα το πρωί, καθώς πήγαινα με το λεωφορείο στο εργοστάσιο στη Βασιλίσσης Όλγας, σε μια στάση λεωφορείου ήταν ένα περίπτερο που είχε κρεμασμένες τις εφημερίδες. Και όπως είδα την πρώτη σελίδα της «Θεσσαλονίκης», συνειδητοποίησα ότι η φωτογραφία μου είχε γίνει πρωτοσέλιδη. Τρελάθηκα.

q Έναν μήνα μετά γίνεται ο σεισμός της Θεσσαλονίκης. Η πόλη είχε αδειάσει εντελώς. Είχαν φύγει όλοι. Η Θεσσαλονίκη ήταν μια πόλη-φάντασμα. Κοιμόμουν σε ένα sleeping-bag στην πλατεία Ναυαρίνου. Περπατούσα στην πόλη και τραβούσα συνεχώς με τη φωτογραφική μηχανή. Έδινα τα φιλμ στον Μιχάλη Παππού –ήταν αυτός με τον οποίο συνεργαζόμουν και που δίπλα του έκοψα τα πρώτα μου ένσημα–, ο οποίος τα μοίραζε σε όλο τον Τύπο. Ύστερα από αυτά παραιτήθηκα από το εργοστάσιο και ασχολήθηκα επαγγελματικά με τη φωτογραφία. Λίγα χρόνια αργότερα, όμως, δέχτηκα μεγάλο bullying από έναν μεγάλο διευθυντή εφημερίδας του συγκροτήματος Βελλίδη, που ζει ακόμη. Τότε κυκλοφόρησε η εφημερίδα «Εγνατία» του Βουδούρη ως δοκιμαστική έκδοση για την κυκλοφορία μετέπειτα του «Ελεύθερου Τύπου». Ο διευθυντής, λοιπόν, της εφημερίδας μάς μάζεψε όλους τους φωτορεπόρτερ της πόλης –όλα τα μεγάλα ονόματα της εποχής–, κάνοντάς μας τον εκβιασμό «ή θα δίνετε σ’ εμάς ή σ’ αυτούς», και αναφερόταν στην «Εγνατία». Έχοντας τη νοοτροπία του εξωτερικού, του είπα ότι αυτό ήταν απαράδεκτο, γιατί, εκτός των άλλων, είχα έξοδα που έπρεπε να καλύψω και δεν ήμουν υπάλληλός του. Η απάντηση που πήρα ήταν η εξής: «ή με τα λιοντάρια ή τίποτα». Αποφάσισα να δίνω φωτογραφίες και στους δύο, ενώ όλοι οι υπόλοιποι φωτογράφοι σταμάτησαν να συνεργάζονται με την «Εγνατία». Όμως το συγκρότημα Βελλίδη και ο μεγάλος διευθυντής, έτσι όπως έστελνα τον φάκελο στην εφημερίδα, έτσι τον πετούσε κατευθείαν στο καλάθι των αχρήστων. Πούλιτζερ να είχα μέσα, αυτοί θα το πετούσαν. Έτσι, λίγους μήνες μετά η «Εγνατία» έκλεισε. Συνεργαζόμουν πλέον μόνο με τον «Ελληνικό Βορρά» και έδινα στο « Έθνος» φωτογραφίες που αφορούσαν αθλητικούς αγώνες ομάδων της Αττικής, ΠΑΟ, ΑΕΚ και ΟΣΦΠ. Θυμάμαι, τραβούσα όσες φωτογραφίες προλάβαινα για περίπου δέκα λεπτά στη διάρκεια του αγώνα κι έτρεχα στο αεροδρόμιο για να παραδώσω τα φιλμ – άλλες εποχές. Έβρισκα έναν επιβάτη, κρατούσα τα στοιχεία του και τη φυσιογνωμία του κι έδινα τηλεφωνικά την περιγραφή του στον άνθρωπο που θα παραλάμβανε τα φιλμ για το « Έθνος». Όμως το 1983 αντιμετώπισα μεγάλο οικονομικό πρόβλημα, σε σημείο να μην έχω χρήματα για να ταΐσω τον γιο μου, τον Άρη. Κάπως έτσι αναγκάστηκα να φύγω από τη Θεσσαλονίκη και να έρθω στην Αθήνα. Ευτυχώς, μου είχαν κάνει μια πρόταση από το « Έθνος», από το οποίο είχε φύγει ένας φωτογράφος, και με ρώτησαν αν ήθελα να πάρω τη θέση του. Έβαλα σε μια τσάντα ένα πουκάμισο, εσώρουχα και κάλτσες, δύο μηχανές και κατέβηκα με τον καρβουνιάρη στην Αθήνα. Πήγα στην Ομόνοια, έκλεισα ένα δωμάτιο σε ξενοδοχείο και αφού άφησα τα ρούχα μου, ξεκίνησα με τα πόδια για το « Έθνος», που ήταν στη Μιχαλακοπούλου. Φτάνοντας εκεί, μου ανέθεσαν τέσσερα-πέντε θέματα. «Αύριο το πρωί, στις 10, να είσαι στο “ Έθνος”». Τελειώνει η σύσκεψη και μου ανακοινώνουν ότι θέλει να με δει ο Αλέκος Φιλιππόπουλος. Είχα καλύψει τότε μια μεγάλη γκάμα θεμάτων: μια πορεία τραβεστί, το ντέρμπι Παναθηναϊκός-Ολυμπιακός και κάποια άλλα θέματα που ούτε καν τα θυμάμαι. Την επομένη πήρα την εφημερίδα και είδα ότι η πρώτη σελίδα ήταν δική μου, το σαλόνι δικό μου και η τελευταία σελίδα, μια ολοσέλιδη φωτογραφία του Σαργκάνη από τη Λεωφόρο, ήταν κι αυτή δική μου. «Πού ήσουν εσύ κρυμμένος;» με ρώτησε τότε ψαρωτικά ο Φιλιππόπουλος. «Στη Θεσσαλονίκη» του απάντησα. «Θες

ΔΗΜΉΤΡΗΣ ΜΕΣΣΉΝΗΣ

μεταναστεύσαμε στη Γαλλία. Η οικονομική κρίση εκείνης της εποχής ήταν σκληρή και κατά τη διάρκειά της έφυγε από τη χώρα ενάμισι εκατομμύριο Έλληνες. Η σημερινή κρίση, σε σύγκριση μ’ εκείνη, μοιάζει περισσότερο με παιδική χαρά. Ο πατέρας μου, βέβαια, αποφάσισε να φύγουμε στο εξωτερικό όχι επειδή δεν είχε δουλειά αλλά διότι τα τεφτέρια του ήταν γεμάτα ανθρώπους που του χρωστούσαν. Οι Έλληνες τότε μπορεί να μην είχαν να φάνε, αλλά το κοστούμι τους θα το έραβαν. Θυμάμαι που κάποιες φορές είτε η μητέρα μου είτε εγώ πηγαίναμε για να ζητήσουμε τα χρήματα που μας χρωστούσαν. Μια μέρα, πήγα σε κάποιον να του ζητήσω το χρέος και με έδιωξε κακήν-κακώς σαν να ήμουν ζητιανάκι. Ήταν μία από τις κακές αναμνήσεις που επανήλθε στη μνήμη μου αυτές τις ημέρες που επέστρεψα στη Δράμα. Όμως θυμήθηκα και όμορφα πράγματα, όπως όταν πηγαίναμε στις πηγές της Αγίας Βαρβάρας και ψαρεύαμε καραβίδες. Όταν επιστρέφαμε σπίτι, περήφανοι για την ψαριά μας, καταλαβαίναμε την γκάφα μας, αφού είχαμε κάνει κοπάνα από το σχολείο και καρφωνόμασταν.

ΦΩΤΟΡΕΠΌΡΤΕΡ. ΓΕΝΝΉΘΗΚΕ ΣΤΗ ΔΡΆΜΑ, ΖΕΙ ΣΤΗ ΓΛΥΦΑΔΑ. ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΦΩΤOΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ ΣΕ 98 ΧΩΡΕΣ ΤΟΥ ΚΌΣΜΟΥ.

q Γεννήθηκα στη Δράμα το 1949. Ο πατέρας μου ήταν ράφτης και τη δεκαετία του ’60, εξαιτίας της μεγάλης κρίσης,

18.5.17 – lifo

29

να δουλέψεις για εμάς;» με ρώτησε και φυσικά του είπα ότι θα ήταν χαρά μου. Περίμενα να δω τι μισθό θα μου δώσει και μου λέει: «65.000 δραχμές σού φτάνουν;». Ήταν τα διπλά σχεδόν απ’ όσα είχα στο μυαλό μου. «Αύριο το πρωί στις 9 να είσαι στη σύσκεψη» μου είπε και του απάντησα ότι δεν ήταν εφικτό. «Καλά, ήρθες να ζητήσεις δουλειά και μου λες ότι δεν μπορείς;» μου επισήμανε τότε πολύ έντονα και του εξήγησα ότι η οικογένειά μου ήταν ακόμη στη Θεσσαλονίκη και έπρεπε να πάω για να φέρω τα ρούχα μου.

ΟΙAΘΗΝΑΊΟΙ

ΔΗΜΉΤΡΗΣ ΜΕΣΣΉΝΗΣ

q Αργότερα, συνεργάστηκα με το Associated Press. Τον Οκτώβριο του 2000, επειδή είχα κουραστεί από τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία, παρακάλεσα τον Μάικλ Φέλντμαν, τον υπεύθυνο του Associated Press, να μη με στείλει στην Ολυμπιάδα του Σίδνεϊ, προκειμένου να ξεκουραστώ, και του υποσχέθηκα ότι θα κάλυπτα το Ασιατικό Κύπελλο Ποδοσφαίρου που θα γινόταν στον Λίβανο. Όλες οι Ολυμπιάδες για τους φωτορεπόρτερ είναι χαμαλίκι. Πηγαίνω, λοιπόν, στον Λίβανο και το πρώτο παιχνίδι γινόταν στην Τύρο. Ήταν ανάμεσα στην ομάδα του Λιβάνου και στην ομάδα του Ιράκ και το κάλυπτα μόνος μου. Στο ημίχρονο μπήκα στο κέντρο Τύπου προκειμένου να στείλω τις πρώτες φωτογραφίες. Ήταν πέντε το απόγευμα και είδα το τηλέφωνό μου να χτυπά. Ήταν ο Φέλντμαν. Μου λέει: «Πότε μπορείς να φύγεις για το Άντεν στην Υεμένη; Είσαι ο μόνος δικός μας με δορυφορικό τηλέφωνο στην περιοχή». Εκείνη τη στιγμή δεν ήξερα τι είχε γίνει. Τελικά, ήταν η βομβιστική επίθεση της Αλ Κάιντα στο αντιτορπιλικό USS Cole του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, με 17 νεκρούς Αμερικανούς ναύτες. Ήταν η πρώτη, πριν από το χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους. Το πρώτο αεροπλάνο για το Άντεν από τον Λίβανο ήταν σε τρεις μέρες. Στον δρόμο από την Τύρο προς τη Βηρυτό πήρα τηλέφωνο έναν Λιβανέζο παραγωγό που είχαμε στην τηλεόραση και του ζήτησα να βρει τρόπο να πάμε στο Άντεν. Λίγα λεπτά μετά μου είπε ότι ένα learjet που ανήκε σε έναν Σαουδάραβα εκδότη θα ερχόταν να μας πάρει από τη Βηρυτό για να μας πάει στο Άντεν. Τον ρώτησα την τιμή και μου είπε 50.000 δολάρια. Πήρα τηλέφωνο στο Λονδίνο. Μίλησα στον Φέλντμαν και η απάντηση του ήταν «go ahead». Πήραμε μαζί μας το συνεργείο του CNN και μια κοπέλα του BBC που είχε έρθει από την Ιορδανία, προκειμένου να μοιράσουμε το κόστος. Βίζα ούτε για δείγμα. Κάποια στιγμή, στη μέση της διαδρομής, ήρθε μια Φιλιππινέζα και μου είπε ότι ο πιλότος δεν μπορούσε να προσγειωθεί στο Άντεν και ότι θα μας άφηνε στη Σαναά. Της απάντησα ότι ήθελα να μιλήσω στον πιλότο. Με πήγε στο πιλοτήριο και του είπα: « Ή μας προσγειώνεις στο Άντεν ή προσγειώνουμε το αεροπλάνο εδώ που είμαστε. Πληρώσαμε 50.000 δολάρια». Τελικά, μας πήγε στο Άντεν. Φτάσαμε νωρίτερα και από τους Αμερικανούς πεζοναύτες. Τη δεύτερη μέρα ένα στρατιωτικό τζιπάκι είχε αρχίσει να μας ψάχνει. Κάποιος μας είχε καρφώσει. Στο δωμάτιο του ξενοδοχείου όπου μέναμε Αμερικανοί στρατιώτες χτυπούσαν τις πόρτες με τα όπλα. Μας φώναζαν να φύγουμε γιατί θα έμεναν εκεί Αμερικανοί αξιωματούχοι. Βγήκα με τα σώβρακα τη στιγμή που απέναντί μου το CNN έβγαζε ζωντανή εικόνα και ο παραγωγός κρατούσε την πόρτα για να μην μπουν μέχρι να τελειώσει η σύνδεση. Από εκείνη την ημέρα, μας έδωσαν έναν επόπτη από το υπουργείο Τύπου και δεν μπορούσαμε να πάμε πουθενά χωρίς αυτόν. Όμως παρατήρησα ότι κάτι είχε στο στόμα του που το μασούσε και το έφτυνε συνεχώς. Ήταν ένα είδος ναρκωτικού που έχουν εκεί, σαν καπνός, που το κάνουν μπάλα, το βάζουν στο στόμα και το φτύνουν. Ήταν νόμιμο, αλλά ακριβό, και γι’ αυτό του είπα: «Πόσα θέλεις για να με πας στο καράβι;». Μου ζήτησε 50 δολάρια. Του έδωσα 150. Με πάει μπροστά σε μια τεράστια σιδερένια πόρτα. Έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Μπροστά μου ήταν το USS Cole με την τρύπα στο πλάι του και τους βατραχανθρώπους να βουτάνε και να ψάχνουν. Τράβηξα μερικές φωτογραφίες και φύγαμε. Άρχισα να φωτογραφίζω και να στέλνω με τον υπολογιστή και το δορυφορικό. Ήταν η πρώτη μου παγκόσμια αποκλειστικότητα. Οι υπόλοιποι φωτορεπόρτερ από τα άλλα πρακτορεία ήρθαν τρεις μέρες μετά, όταν έφτασε εκείνη η πτήση από τη Βηρυτό.

q Έχω ταξιδέψει σε 98 χώρες σε όλο τον κόσμο. Η δουλειά του φωτορεπόρτερ είναι το «κλικ». Αποστολή σου είναι να δείξεις στους άλλους τι συμβαίνει πίσω από τα γεγονότα. Η φωτογραφία ορίζεται μόνο από εσένα, που την κάνεις. Αποτελεί την έκφραση της ψυχής σου και σκοπός της είναι να αγγίξει τον άλλον που θα τη δει. Θα κληθείς να φωτογραφίσεις ακόμα και τις πιο σκληρές καταστάσεις που θα αντιμετωπίσεις, αλλά όταν το βράδυ μείνεις μόνος, τα συναισθήματά σου θα εκδηλωθούν πολύ έντονα. Στο επάγγελμά μας κουβαλάς πολλές εικόνες που δεν ξεχνάς ποτέ. Κάποτε, στο Σεράγεβο, έξω από το νοσοκομείο κατέφθασε ένα αυτοκίνητο από το πορτμπαγκάζ του οποίου φαινόταν ένας άνθρωπος σχεδόν διαμελισμένος. Ήταν βουτηγμένος στα αίματα και βοηθήσαμε όλοι μαζί να τον μεταφέρουμε μέσα. Στην πλάτη του είχε μια μεγάλη τρύπα από την οποία έχανε οξυγόνο. Καθώς πήγα να τραβήξω με τη μηχανή, μου τραβά το χέρι ο γιατρός και μου το βάζει στην τρύπα που είχε στην πλάτη του για να μη φεύγει ο αέρας. Κάποια άλλη φορά, όταν ένα βράδυ έμπαιναν οι Παλαιστίνιοι στη Ραμάλα, ήμουν μαζί με έναν Αμερικανό καμεραμάν του ABC. Στο ξενοδοχείο όπου ήμασταν είχε στήσει την κάμερα στο παράθυρο. Κάποια στιγμή έφυγε για να καπνίσει και λίγα δευτερόλεπτα μετά ακούστηκε ένας πολύ δυνατός θόρυβος. Όλοι πέσαμε κάτω. Πανικόβλητος, έρχεται πάλι πίσω και βλέπει την κάμερα διαλυμένη από επτά σφαίρες. Αν δεν είχε πάει για να καπνίσει, θα ήταν νεκρός. Είδατε, τελικά, που λένε ότι το τσιγάρο σκοτώνει; Ο φόβος είναι ο καλύτερος φύλακας. Είναι εκείνος που δεν σου επιτρέπει να κάνεις τρέλες. Γι’ αυτό και δεν υπάρχουν επικίνδυνες αποστολές αλλά επικίνδυνες στιγμές.

q Δυστυχώς, η οικονομική κρίση πολυφωτογραφήθηκε στη χώρα μας. Η μόνη ανάπτυξη που σημειώθηκε στην Ελλάδα τα χρόνια της Μεταπολίτευσης ήταν στην κατανάλωση. Με δανεικά όλοι μπορούν να γίνουν πλούσιοι. Ήταν παραπάνω από τις δυνατότητές μας όλο αυτό που συνέβαινε. Στην Αθήνα έμεινα 35 χρόνια σχεδόν και είναι μια πόλη που δεν μου άρεσε ποτέ. Η αντιπαροχή την κατέστρεψε. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, τα πρόσωπα των ανθρώπων είναι σκυθρωπά και σκοτεινά. Τους παρατηρώ στα μέσα μεταφοράς. Σκέφτονται συνεχώς και μου προκαλεί θλίψη που δεν έχουν κανένα ίχνος αισιοδοξίας ή ελπίδας. Γι’ αυτό και πριν από λίγες μέρες αποφάσισα να επιστρέψω στη Δράμα, στην πόλη όπου γεννήθηκα. Για να κλείσω τον κύκλο της ζωής μου επιστρέφοντας στις ρίζες μου. Έζησα πολύ έντονα και πλέον το μόνο που επιδιώκω είναι η ηρεμία.

q Δεν θα σταματήσω ποτέ να φωτογραφίζω. Απλώς, τώρα που μεγάλωσα, δεν κυνηγώ την είδηση αλλά στέκομαι σε εικόνες που αποτυπώνουν την εγκατάλειψη. Ίσως σε αυτή την ηλικία προτιμώ φωτογραφίζοντας να δημιουργώ την είδηση. Μέσω της δουλειάς μου τα «έχω δει όλα» και μέσα από το φωτορεπορτάζ έμαθα να μην εκπλήσσομαι με τίποτα. Στο επάγγελμα αυτό δεν υπάρχει προσωπική ζωή. Έχω μετανιώσει για ελάχιστα πράγματα, π.χ. για τον τρόπο που διαχειρίστηκα τα χρήματά μου. Είχα πολλούς καλούς μισθούς και τώρα έχω μια αρκετά κακή σύνταξη. Επίσης, το μεγαλύτερο λάθος μου ήταν ότι βοήθησα ατάλαντους και αχάριστους συνεργάτες που δεν άξιζαν την εμπιστοσύνη μου. Παρόλο που έζησα μια γεμάτη ζωή, με εικόνες, εμπειρίες, συναντήσεις, μου έλειψε η επαφή με τα δυο μου παιδιά. Πάντως, το πιο σημαντικό στη ζωή μας είναι να μπορέσουμε να κάνουμε επάγγελμα το χόμπι μας. Ανήκω στους ανθρώπους που ευτύχησαν να το πετύχουν και παρόλο που αφιέρωσα χιλιάδες ώρες στη δουλειά μου, τελικά δεν χρειάστηκε να δουλέψω ποτέ.

30 lifo – 18.5.17

Στην Αθήνα έμεινα 35 χρόνια σχεδόν και είναι μια πόλη που δεν μου άρεσε ποτέ. Η αντιπαροχή την κατέστρεψε. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, τα πρόσωπα των ανθρώπων είναι σκυθρωπά και σκοτεινά. Τους παρατηρώ στα μέσα μεταφοράς. Σκέφτονται συνεχώς και μου προκαλεί θλίψη που δεν έχουν κανένα ίχνος αισιοδοξίας ή ελπίδας.

ΙNFO

Διετέλεσε Senior Photo Editor του Associated Press για την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική και του έχουν απονεμηθεί τα εξής βραβεία: του Ιδρύματος Μπότση, το Αtlanta Photojournalism Seminar, το Associated Press Managing Editors Association και της Πανελλήνιας Ένωσης Αθλητικού Τύπου. https://www.facebook.com/ dimitri.messinis?fref=ts

519 ΤheGOODLIFO

Ο ΟΔΗΓΌΣ ΤΗΣ LIFO ΓΙΑ ΤΟ ΣΩΣΤΌ STREET LOOK Tα καλύτερα μαγαζιά της Ελλάδας για sneakers, t-shirts και άλλα εξεσουάρ.

NAL O S R E P ER SHOPP

Retro23 Cap από την αμερικανική εταιρεία Cayler & Sons, €34,99

ö

ñ

Retro23 Για τους φαν του Biggie Smalls αυτό το φούτερ της Cayler & Sons, €52

SneakerLab Ανδρικό t-shirt από την αυστραλέζικη εταιρεία Stussy.

ô

ó

Phat Soles Από τη σειρά Albatross της φινλανδικής εταιρείας αθλητικών Karhu, €80

G-Room Κλασικό σακίδιο πλάτης με εμπριμέ μοτίβο από την εταιρεία Herschel, €50

ö

Ministry Of Concrete

ΤheGOODLIFO

Κάλτσες για σκεϊτάδες από την ελληνική εταιρεία Carnage socks, €9,90

î

RETRO23: Αγίας Ειρήνης 5, 210 3318153, retro23.gr. NEW CULT: Λεωφόρος Βουλιαγμένης 22, Γλυφάδα, 210 9601018, newcult.gr. PHAT SOLES: Στρ. Μεταξά 27-29, Γλυφάδα, 210 8940340, facebook.com/PHATSOLES.GR . G-ROOM: Ρούσβελτ 37, Λάρισα, 2410 55 2100, g-room.gr. MINISTRY OF CONCRETE: Αξαρλιάν 5, 210 3425255, ministryofconcrete.com. DEVICEONE: Π. Μελά 38, Θεσσαλονίκη, 2310 230550, www.facebook.com/deviceone23. SNEAKERLAB: Χρεμωνίδου 43, Παγκράτι. 210 7011366, www.sneakerlab.gr

32 lifo – 18.5.17

New Cult

G-Room

Πλαστική σανίδα του σκέιτ από την αυστραλέζικη εταιρεία Penny Skateboards σε κόκκινο της Βουργουνδίας, €20,00

Το Surf Patch Trucker Hat της Vans με χαβανέζικο πνεύμα, €30

ò

ò

ß ®

© ≠

ß Τα νέα ανδρικά Air Presto Ultra Br «Arctic Orange» της Nike έχουν τέλειο χρώμα, σούπερ σχεδιασμό και είναι ό,τι πρέπει για τρέξιμο και Ελαφριά σε όχι μόνο, €130. DeviceOne βάρος αλλά και διάθεση αυτά τα Roshe NM QS «Polkadot Pack» από τη Nike, €69,90. Τα Womens Classics Ministry Οf Concrete Gradeschool από τη New Balance σε έντονο Σε μοναδικό πορτοκαλί, €69,00. G-Room χρωματισμό, έναν συνδυασμό ανοιχτού καφέ και μαύρου, τα καινούργια Adidas Consortium Day One Running ADO UltraBoost ZG ξεχωρίζουν και για τον ιδιαίτερο σχεδιασμό Air Jordan 1 Royal τους, €180. DeviceOne Blu, €150. Phat Soles Σε ωραίο γκριανθρακί αυτά τα Gel-Lyte V από την Asics, Από τη συλλογή Fenty €125. Sneakerlab Collection της Rihanna για την Puma, αυτό το ζευγάρι ονομάζεται The Creepers και κοστίζει €170. Phat Soles

®

©

™

¨

´ ¨

≠

™

´

ò

SneakerLab Ανδρικό t-shirt από την αυστραλέζικη εταιρεία Stussy.

ò

New Cult Βαμβακερές κάλτσες Stance με ενισχυμένη φτέρνα και δάχτυλα για ανθεκτικότητα, €12

18.5.17 – lifo

33

AΦΙΕΡΩΜΑSNEAKERSSTREΕΤWEΑR

Άλεξ Σεγιέτ [ειδικός στα sneakers]

Άλεξ, είσαι ένας sneakerhead; Ε, εδώ που φτάσαμε... Πώς και κόλλησες έτσι; Μεγαλώνοντας στα ’90s, ζώντας την επανάσταση των αθλητικών παπουτσιών και τη σύνδεσή τους με αθλητές που έγραψαν ιστορία φορώντας τα. Όπως όλοι οι συνομήλικοί μου, θυμάμαι που κάθε λίγο έσκαγε μύτη μια νέα τεχνολογία ή design, με αποτέλεσμα να χαζεύουμε έξω από βιτρίνες με αθλητικά για ώρες. Μην έχοντας την άνεση να αποκτώ τα παπούτσια που ήθελα, φρόντιζα να τα διατηρώ σε καλή κατάσταση, με αποτέλεσμα να τα έχω ακόμα, αν και έχει αλλάξει το νούμερό μου. Στη συνέχεια, ήρθε και το skate. Όταν το ξεκίνησα, δειλά-δειλά στην Αμερική μεγάλωνε το ενδιαφέρον γύρω από τα skate shoes και τις ανεξάρτητες εταιρείες του είδους, όπως οι DC, Airwalk, Sheep κ.λπ. Κάτι μαζεύτηκε και από εκείνη την περίοδο. Έπειτα, στα φοιτητικά χρόνια, όταν εργαζόμουν παράλληλα στο είδος, η «φαγούρα» κορυφώθηκε. Και κάπως έτσι βρέθηκα εδώ σήμερα... Θυμάσαι τα πρώτα σου sneakers; Ναι, ήταν τα Converse Aerojam του Larry Johnson.

10 ΜΈΡΗ ΣΤΗΝ ΑΘΉΝΑ ΓΙΑ ΝΑ ΛΙΏΣΕΙΣ ΤΑ SNEAKERS ΣΟΥ

ΑΠΌ SKATEPARKS ΜΈΧΡΙ BENCHES, BANKS, CURVES, ΡΆΜΠΕΣ ΚΑΙ ΣΚΑΛΙΆ ΑΠ’ ΆΚΡΗ Σ’ ΆΚΡΗ ΤΗΣ ΠΌΛΗΣ.

LATRAAC ΚΕΡΑΜΕΙΚΌΣ Το πρώτο ξύλινο bowl για transition skateboarding και πλέον καμάρι του Κεραμεικού, το Latraac, είναι μια δημιουργία του αρχιτέκτονα και σχεδιαστή και εμπνευστή του Ζάχου Βάρφη που υλοποιήθηκε με τη συμμετοχή πολλών ανθρώπων, φίλων και ειδικών. Στον κήπο της οδού Λεωνίδου λειτουργεί πλέον καφέ-εστιατόριο, οπότε, ακόμα και αν δεν είσαι skater, μπορείς να απολαμβάνεις τις φιγούρες των βιρτουόζων, πίνοντας καφέ ή ποτό ή απολαμβάνοντας brunch burger. Latraac, Λεωνίδου 63-65, Κεραμεικός

SKATEPARK ΆΛΣΟΣ ΒΕΐΚΟΥ Το περίφημο DIY skatepark του Γαλατσίου αποτελεί μια συλλογική προσπάθεια ετών. Πρόκειται για έναν χώρο (1.000 τ.μ.) μέσα στο Άλσος Βεΐκου, ο οποίος κατασκευάστηκε μερικές δεκαετίες πριν από τον δήμο και προοριζόταν αρχικά για πίστα rollers, αλλά σύντομα εγκαταλείφθηκε. Οι local skaters όμως πήραν την πρωτοβουλία και με προσωπική εργασία και κεφάλαιο, αλλά και χορηγίες από εταιρείες και μαγαζιά που στήριξαν το όνειρό, τους κατάφεραν, μετά

34 lifo – 18.5.17

από πολυετή προσπάθεια, να φτιάξουν ένα ζηλευτό πάρκο, το οποίο και παρέδωσαν στην τελική του μορφή πέρσι το καλοκαίρι.

Skatepark, Άλσος Βεΐκου, λεωφ. Βεΐκου 192, Γαλάτσι

Τράπεζα στη Σταδίου. Καλό για γρήγορα και skilled κόλπα. Οι ειδικοί, μάλιστα, λένε ότι μπορεί να μπει κανείς και στο μαρμαράκι που εξέχει από το παράθυρο ακριβώς από πάνω για να κάνει grids. Σταδίου 38, Αθήνα

ΔΈΛΤΑ ΦΑΛΉΡΟΥ

SKATEPARK ΗΛΙΟΎΠΟΛΗ

Σημείο της λίστας των απανταχού skaters για χρόνια το Δέλτα Φαλήρου, στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Curbs, gaps, manuals, drops δίπλα στη θάλασσα για skaters αλλά και για τα κορίτσια που δεν χρειάζεται να περιορίζονται, κάνοντας longboard στον ποδηλατόδρομο του Φλοίσβου.

ΟΑΚΑ SKATEPARK Εκτός από το skatepark, όπου υπάρχουν αντικείμενα για όλα τα levels, το ΟΑΚΑ προσφέρει ένα πλούσιο έδαφος για skaters. Στην είσοδο από τη λεωφόρο Κύμης υπάρχουν πολλά δεκάσκαλα στη σειρά μαζί με rails, ένα δυνατό bank πολύ κοντά, ένα εξαιρετικό manual pad στην πλαϊνή είσοδο όπου βγάζει ο Ηλεκτρικός και ένα όμορφο wallride στην έξοδο του σταθμού Ειρήνης! ΟΑΚΑ, Κηφισίας 37, Αθήνα

BANK TO WALL ΣΤΗ ΣΤΑΔΊΟΥ Πρόκειται για το spot απέναντι από την

Ένα ακόμα skatepark με σκαλιά, rail και handrail, bank αλλά και pyramid! Εθνικής Αντιστάσεως, Γέρακας

ΣΤΟΝ ΦΆΡΟ ΤΟΥ ΚΠΙΣΝ Το Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος είναι πλέον μία από τις ομορφότερες επιλογές και για skaters. Ειδικότερα ο Φάρος, που διαθέτει και πάρα πολλά σκαλιά και μπορείς να τσουλήσεις με θέα την «αθηναϊκή Ριβιέρα». ΚΠΙΣΝ, λεωφ. Ανδρέα Συγγρού 364

3 MINI RAMPS ΣΕ ΒΎΡΩΝΑ, Α Γ Ί Α Π Α ΡΑ Σ Κ Ε Υ Ή Κ Α Ι ΑΣΠΡΌΠΥΡΓΟ Τρία τσιμεντένια mini ramps σε χαλαρούς χώρους μέσα σε πάρκα, ανάμεσα σε δέντρα, για να εκτονωθείς στη γειτονιά σου. Λεωφόρος Αλίμου-Κατεχάκη, Βύρωνας / Γραβιάς, Αγία Παρασκευή / Λεωφόρος Δημοκρατίας, Ασπρόπυργος

Τι είδους κομμάτια έχεις στη συλλογή σου; Κάθε λογής. Γενικά, δεν περιορίζομαι σε συγκεκριμένα στυλ ή φίρμες, ούτε επιλέγω ένα ζευγάρι με κριτήριο τον στιγμιαίο «θόρυβο» που θα κάνει στην αγορά. Χτίζω τη συλλογή με βάση την ιστορική σημασία και την επίδραση που έχουν κάποια μοντέλα. Για μένα, που είμαι skater, έχει νόημα να μαζεύω κομμάτια που έχτισαν την ιστορία του sneaker. Οπότε, ανάμεσα στις συλλογές των Jordans και των Air Max, έχω και κομμάτια από eS, Emerica, Supra κ.ά. Είναι κάτι που δεν συνηθίζουν γενικά οι νέοι sneakerheads, περισσότερο οι ρομαντικοί του είδους. Ποιο είναι το πιο παλιό που έχεις; Το Airwalk NTS «Juno» του ’93. Και το πιο καινούργιο; Το Nike Zoom Spiridon. Το πιο σπάνιο; Νομίζω το Air Jordan 5 «Fire Red» του 1999. Δεν βρίσκονται πλέον εύκολα Air Jordans από την εποχή που το franchise ήταν ακόμα Nike Air και όχι Jordan Brand. Τι πρέπει να προσέχει κανείς για να επιλέξει τα σωστά sneakers; Δεν θα έλεγα ότι υπάρχουν «σωστά» sneakers, αλλά σωστές αγορές. Καλό είναι να ψωνίζουμε με προτεραιότητα την άνεσή μας. Να εμπιστευόμαστε το προσωπικό μας γούστο και να μη φοβόμαστε να πειραματιστούμε με νέα χρώματα και υλικά. Επίσης, όταν θέλουμε να αγοράσουμε ένα δυσεύρετο ή πολύτιμο ζευγάρι, πρέπει να ελέγχουμε ότι το προμηθευόμαστε από κάποιο εξουσιοδοτημένο κατάστημα της κατασκευάστριας εταιρείας. Η πλειονότητα των συλλεκτικών sneakers που θα βρει κάποιος με ένα απλό google search αφορά απομιμήσεις.

ΡΩΤΗΣΑΜΕ ΤΟΝ ΕΙΔΙΚΟ

kειμενο μεροπη κοκκινη

φωτογραφια παρισ ταβιτιαν

ΣΟΦΙΑ ΚΑΝΟΝΙΔΟΥ Sales Consultant στο Retro23

EXEIΣ ΓΟΥΣΤΟ

Διαλέγεις πρώτα τα παπούτσια ή τα ρούχα που θα φορέσεις; Διαλέγω πρώτα τα sneakers που θα φορέσω, ανάλογα με το ποια έχω καιρό να βάλω και τα έχω ξεχάσει ή τη διάθεση που έχω εκείνη την ημέρα. Το ρούχο είναι κάτι πιο απλό για μένα, ένα μαύρο παντελόνι ή ένα τζιν με ένα μαύρο, κατά προτίμηση, minimal t-shirt. Ποιο είναι το αγαπημένο σου sneaker αυτό τον καιρό; Αυτή την περίοδο είμαι πραγματικά τρελαμένη με το Nike Spiridon. Συνδυάζει την άνεση, μια και όταν πρωτοβγήκε, το 1997, ήταν παπούτσι running, με μια vintage αισθητική που το κάνει ξεχωριστό. Γενικά, αγαπώ τα retro sneakers, είτε αυτά είναι running είτε basketball είτε classics. Πώς θα περιέγραφες το στυλ σου; Θα το χαρακτήριζα athleisure, casual athletic. Απλό, χαλαρό, πάντα σχεδόν με αθλητικά, μια και έτσι νιώθω άνετα, είμαι ο εαυτός μου. Άλλωστε, από μικρή, λόγω του αθλητισμού και συγκεκριμένα της ενασχόλησής μου με το μπάσκετ, φορούσα μόνo φόρμες και αθλητικά παπούτσια. Κάπως έτσι ξεκίνησα να αγαπώ τα sneakers και τη streetwear κουλτούρα. Τι δεν θα φορούσες με τίποτα; Σίγουρα δεν θα επέλεγα να φορέσω κάτι που δεν μπορώ να υποστηρίξω και δεν είναι της αισθητικής μου, ακόμα και αν είναι οn hype την τρέχουσα περίοδο. Φοράω μόνο ό,τι πραγματικά μου αρέσει και ταιριάζει στο στυλ μου. Για παράδειγμα, δεν θα φορούσα με τίποτα ψηλοτάκουνα ή, ακόμα χειρότερα, sneakers με ενσωματωμένο τακούνι! Έχεις κόλλημα με κάποιο άλλο αξεσουάρ; Αδιαμφισβήτητα με τα καπέλα. Όποτε βρω κάποιο να μου αρέσει πολύ, το αγοράζω χωρίς δεύτερη σκέψη, όσα και να έχω. Με ποιον τρόπο βοηθάς τους πελάτες να βρουν το σωστό sneaker; Μετά από χρόνια ως πωλήτρια έχω καταλάβει ότι το κάθε sneaker έχει το κοινό του και δεν πάνε όλα σε όλους. Αρχικά, ρωτάω τι ψάχνει ο καθένας. Αφετέρου, ανάλογα με το στυλ του, του προτείνω κάτι που θεωρώ ότι του πηγαίνει, θα τον βολέψει και θα το χαρεί. Σε καμία περίπτωση δεν θέλω να αγοράσει κάποιος παπούτσι που δεν θα το βάλει και θα το μετανιώσει. Στους πιο ανοιχτούς σε συμβουλές προτείνω κάτι διαφορετικό, ασυνήθιστο, όχι τετριμμένο. Βαριέμαι πολύ όταν βλέπω όλοι να φοράνε τα ίδια και τα ίδια. Τι φοράς σήμερα και πόσο κοστίζει; Σήμερα φοράω t-shirt Stussy (€39), τζιν Ζara (€30), καπέλο Supreme (€54) και, τέλος, Nike Spiridon (€140).

www.retro23.gr

18.5.17 – lifo

35

AΦΙΕΡΩΜΑSNEAKERSSTREΕΤWEΑR

PHAT SOLES Tο πρώτο sneaker boutique στην Ελλάδα. Οι λάτρεις του είδους και εκείνοι που ξέρουν τι θα πει urban lifestyle και φιλοσοφία το γνωρίζουν εδώ και χρόνια. Είναι το πρώτο sneaker boutique στην Ελλάδα, που μας συστήθηκε το 2007 στη Γλυφάδα και μαζί μάς σύστησε έναν ολόκληρο κόσμο γύρω απ’ το παπούτσι. Όμως για το Phat Soles και τον δημιουργό του Γιώργο Γιαννακό τα sneakers είναι κάτι περισσότερο από ένα ζευγάρι παπούτσια που τα χρησιμοποιείς για αθλήματα. Είναι ένας τρόπος προσωπικής έκφρασης, ένας τρόπος να ξεχωρίζεις και να διαφοροποιείσαι από το πλήθος, είναι μόδα αλλά και κουλτούρα. Το πάθος που είχε από παιδί για τα sneakers και όλα τα θρυλικά μοντέλα που άφησαν το αποτύπωμά τους στο πέρασμα των χρόνων, άλλωστε, ήταν που τον έκανε να τολμήσει να ασχοληθεί αποκλειστικά με αυτά, σε μια εποχή που ακόμα δεν έβλεπες και πολύ κόσμο να τα τιμά. Σήμερα, οι απανταχού sneakerheads ξέρουν πού πρέπει να απευθυνθούν για να βρουν τα καλύτερα στην αγορά. Τόσο στο κατάστημα της Γλυφάδας όσο και στο ολοκαίνουριο που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας φιγουράρουν κομμάτια όπως τα adidas Consortium και adidas Originals, adidas by kolor, adidas by Raf Simons, Nike Tier 0 και Nike Sportswear, και πολλά premium σχέδια από brands όπως τα Puma, New Balance, Karhu, Jordan Brand, Huf, Stussy, Undefeated και Publish.

Phat Soles Γλυφάδα Α. Μεταξά 27-29, εμπορικό κέντρο Eurocenter Γλυφάδα 210 8940340 Phat Soles Αθήνα Ερμού & Κορνάρου 7, Αθήνα, 210 3310073 Facebook: phatsoles Instagram: phatsolesgr Website: phatsoles.com (coming soon)

NEW CULT www.newcult.gr, www.facebook. com/NewCult.gr Street Store: Δημάρχου Μεταξά Αγγ. 9, Γλυφάδα, 210 8940362 Supreme Store: Δημάρχου Μεταξά Αγγ. 11, Γλυφάδα, 210 8980854 Premium Store: Δημάρχου Μεταξά Αγγ. 11, Γλυφάδα, 210 8980854

36 lifo – 18.5.17

Αγαπημένος προορισμός των Νοτίων –και όχι μόνο– που θέλουν να πηγαίνουν με το ρεύμα της εποχής και πάντα να ξεχωρίζουν με το στυλ τους.

Tα καταστήματα της New Cult είναι το μέρος όπου πάντα θα βρεις ό,τι πιο καινούργιο παίζει στην αγορά, είτε εκπροσωπείς το streetwear στυλ είτε το fashionwear. Μετρώντας πια τρεις δεκαετίες στον χώρο της streetwear και premium streetwear ένδυσης και υπόδησης και έχοντας ως μότο το «New All The Time», έχουν να σου παρουσιάσουν όχι μόνο τα διαχρονικά εκείνα κομμάτια που όσα χρόνια κι αν περάσουν θα είναι επίκαιρα, από εταιρείες όπως Adidas, New Balance, Nike και Vans, αλλά και νέα brands που ήδη είναι γνωστά στο πιο «ψαγμένο» κοινό, όπως Staple Pigeon, TwoAngle και Black Kaviar. Έτσι, στο Street Store βρίσκεις το καθαρό street style με brands όπως Fjallraven, TwoAngle, Crooks & Castles, Cayler & Sons, DC, Hurley κ.ά., ενώ στο Supreme Store, που βρίσκεται δίπλα, μέσα στο εμπορικό κέντρο Αριάν, θα βρεις όλη τη συλλογή της Vans, Quiksilver, Levi’s, τα λονδρέζικα t-shirts Chunk κ.ά. brands. Αν πάλι ψάχνεις για τα κλασικά sneakers, δεν έχεις παρά να επιλέξεις το Premium Store, στην είσοδο του εμπορικού κέντρου, που διαθέτει μεγάλη ποικιλία σε Adidas, New Balance, Puma, Diadora, Nike κ.ά., συλλογές ρούχων από Black Kaviar, Superdry, Khujo, Dstrezzed, PCP, Toms αλλά και ευρεία γκάμα σε backpacks, από την The Pack Society και από άλλα brands. Και αν δεν σε βγάζει εύκολα ο δρόμος για Γλυφάδα, μπορείς να επισκεφτείς το ενημερωμένο e-shop www. newcult.gr και να κάνεις την παραγγελία σου με δωρεάν μεταφορικά για παραγγελίες άνω των €59 και δωρεάν αντικαταβολή.

AΦΙΕΡΩΜΑSNEAKERSSTREΕΤWEΑR

A NEW ERA BEGINS Με πρωταγωνιστή το casual ντύσιμο, τα καταστήματα New Era έρχονται να δώσουν σύγχρονο ύφος στο στυλ σου. Η διεθνής εταιρεία με fans από τον χώρο του αθλητισμού και του starsystem ήρθε και στην Ελλάδα. Αν για σένα το αθλητικό look και το σπορ ντύσιμο είναι τρόπος ζωής και έκφρασης, η New Era θα είναι η επόμενη εμμονή σου. Η διεθνής lifestyle εταιρεία με τη σπουδαία αθλητική ιστορία 90 χρόνων έγινε ευρύτερα γνωστή ως ο επίσημος προμηθευτής καπέλων όλων των μεγάλων διεθνών διοργανώσεων baseball και εθνικών πρωταθλημάτων football. Οικογενειακή επιχείρηση που μετρά τέσσερις γενιές, δημιουργήθηκε το 1920 από τον Ehrhardt Koch, o οποίος υπήρξε πρωτοπόρος στον σχεδιασμό, την παραγωγή και τη διάθεση αθλητικών καπέλων. Και αν τα αθλητικά καπέλα αποτελούν το σήμα κατατεθέν της εταιρείας, η New Era δεν φημίζεται μόνο για τα καπέλα της αλλά και για τα αξεσουάρ για άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Συνώνυμο έκφρασης για αθλητές, καλλιτέχνες και σημαντικούς ανθρώπους από όλο τον κόσμο, οι οποίοι φροντίζουν και θέλουν να ξεχωρίζουν για το στυλ τους, μας προσκαλεί να τη γνωρίσουμε και να αντιληφθούμε τη φιλοσοφία της. Ενθαρρύνοντας τους ανθρώπους μέσα από το βασικό της μήνυμα «Fly your own flag», μας παροτρύνει να παραμένουμε αυθεντικοί. Η έδρα της είναι στην πόλη Buffalo στην Πολιτεία της Νέας Υόρκης, ενώ δραστηριοποιείται σε χώρες όπως ο Καναδάς, η Βραζιλία, η Ιαπωνία και το Χονγκ Κονγκ, καθώς επίσης και σε όλες τις χώρες της Ευρώπης αλλά και στην Αυστραλία.

Το πρώτο New Era Island στην Ελλάδα άνοιξε στο Athens Metro Mall, στον 2ο όροφο (λεωφ. Βουλιαγμένης 276, Άγιος Δημήτριος, Αθήνα), και μας περιμένει με την πιο ολοκληρωμένη συλλογή από καπέλα MLB, NFL, Εuroleague και lifestyle για άντρες, γυναίκες και παιδιά.

Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τη διεύθυνση www. neweragreece.gr FB: New Era Greece Instagram: @neweragreece

18.5.17 – lifo

37

AΦΙΕΡΩΜΑSNEAKERSSTREΕΤWEΑR

DEVICEONE Το μαγαζί που έκανε τους Θεσσαλονικείς να λατρέψουν τα sneakers όσο κανένα άλλο, το πρώτο που συστήθηκε στην πόλη ως «sneakerάδικο» με fashion προσανατολισμούς, ακούει στο όνομα DeviceOne. Ο χώρος που δημιούργησε ο Alex Πέρρος σε ένα ημιυπόγειο της Παύλου Μελά είναι ένα σύγχρονο κατάστημα στα πρότυπα των sneaker stores του εξωτερικού με αρκετά underground χαρακτήρα και σχέδια που δεν βρίσκεις εύκολα στην αγορά. Ήταν το πρώτο που έφερε στην Ελλάδα τα Adidas «Yeezy» του Kanye West και πάντα φροντίζει να παρουσιάζει ό,τι καινούργιο και πιο «ψαγμένο» παίζει στον χώρο των sneakers. Είναι επίσης το μοναδικό κατάστημα στη χώρα με NikeLab αλλά και ένα από τα δύο που φέρνουν Adidas Consortium. Πέρα απ’ αυτά, όμως, στο DeviceOne θα βρείτε κορυφαία brands του είδους, όπως τα Stussy, Huf Collaborations, Yeezy Season, OMC, Alpha Industries, Puma Selective, Reebok, The North Face, Billionaire Boys Club, Vans, Jason Markk κ.ά., για να κάνετε πάντα τη διαφορά. Οι άνθρωποι του DeviceOne, άλλωστε, που έχουν καταφέρει να κάνουν το αγαπημένο τους χόμπι, δηλαδή την ενασχόληση με τα sneakers, επάγγελμα, έχουν πάντα να σας προτείνουν κάτι ξεχωριστό για το στυλ σας.

38 lifo – 18.5.17

SNEAKERLAB Π. Μελά 38, Θεσσαλονίκη, 2310 230550

Όχι απλώς ένα κατάστημα με αθλητικά αλλά μια μπουτίκ με limited edition προϊόντα.

https://facebook. com/deviceone23 Instagram: @deviceone

Πιστό στην κοινότητα των sneaker lovers αυτής της πόλης, το Sneakerlab στο Παγκράτι δεν είναι απλώς ακόμη ένα κατάστημα με αθλητικά αλλά μια μπουτίκ που έχει να παρουσιάσει από κλασικά χιλιοφορεμένα μοντέλα μέχρι περιορισμένες εκδόσεις και vintage κομμάτια που δεν βρίσκεις εύκολα στην αγορά. Το μαγαζί που ήρθε ως αδελφάκι πριν από λίγα χρόνια δίπλα σε ένα από τα πιο ιστορικά καταστήματα με αθλητικά παπούτσια στην περιοχή είναι ένα premium sneaker store όπου «συχνάζουν» τα κορυφαία brands του είδους. Εδώ θα βρείτε όλα τα καινούργια αλλά και διαχρονικά ζευγάρια εταιρειών όπως η Nike, η Adidas, η Vans, η Asics, η Converse, αλλά και Retro Jordan παπούτσια. Πέρα απ’ τα sneakers, όμως, που αποτελούν και must have για κάθε αντρική και γυναικεία γκαρνταρόμπα, οι φίλοι του urban lifestyle θα βρουν επίσης ξεχωριστά Stussy και Obey μπλουζάκια αλλά και τα φημισμένα μπουφάν Bomber Alpha Industries, όπως επίσης και backpacks των Herschel και Mipac. Όλα αυτά θα τα βρείτε και στο σούπερ ενημερωμένο και κατατοπιστικό site του καταστήματος στη διεύθυνση www.sneakerlab.gr, όπου μπορείτε και να τα παραγγείλετε.

Sneakerlab, Χρεμωνίδου 43, Παγκράτι, 210 7011366 info@sneakerlab.gr Facebook: https://www. facebook.com/ sneakerlabgr Instagram: https://www. instagram.com/ sneakerlabgr

AΦΙΕΡΩΜΑSNEAKERSSTREΕΤWEΑR

A EXTR P I T άθε επετειακeοκύαι

r ορά κ Natu όνια ην αγ theInside ρ Με τ α 7 χ εις a τ e r ια B t# έρ ks γ t-shir ροσφ Snea e π r s o r , για Doo edM υγες #iNe odes Out φ σ ό h πρ ν τα του R ια στους διατεθού ε . θα βοήθ ήσεις ίους λ ο π ω ο π ις τους απ’ τ α δ ο έσ

RHODES OUTDOORS Θρυλικά sneakers και εξοπλισμός για outdoor δραστηριότητες. Αν υπάρχουν μερικά κομμάτια σε κάθε αντρική και γυναικεία γκαρνταρόμπα στα οποία αξίζει να επενδύσει κανείς, αυτά είναι, μεταξύ άλλων, σίγουρα τα παπούτσια. Ειδικά τα αθλητικά και εκείνα τα sneakers που φοράς όλη μέρα και σου χαρίζουν όχι μόνο άνεση αλλά και στυλ. Ζευγάρια που αξίζει να αγοράσεις ξανά και ξανά, όσες φορές και αν λιώσεις τις σόλες τους. Τα sneakers, άλλωστε, είναι το απόλυτο hype της εποχής, γι’ αυτό και ταιριάζουν σχεδόν σε κάθε περίσταση, από τη βόλτα που θα βγεις για καφέ ή ποτό μέχρι τη δουλειά ή τη γυμναστική. Γι’ αυτό έχει σημασία να κάνεις τη διαφορά. Στο κατάστημα Rhodes OutDoors το σίγουρο είναι ότι θα δεις δεκάδες iconic ζευγάρια και παπούτσια που δύσκολα θα βρεις οπουδήποτε. Το μαγαζί, που θυμίζει μπουτίκ εξωτερικού, με αρκετά ρετρό διάθεση στη διακόσμηση και βρίσκεται στη Ρόδο, δεν είναι απλώς ακόμη ένα κατάστημα με αθλητικά αλλά ένας χώρος συνάντησης για τους sneakers lovers κι εκείνους που αγαπούν τις εξορμήσεις στη φύση και γνωρίζουν πόσο σημαντική είναι η κατάλληλη ένδυση και υπόδηση γι’ αυτές τις δραστηριότητες. Εδώ θα «τρακάρουν» άτομα όπως ο Δήμος, ο οποίος κάνει αναρριχήσεις στις αυστριακές Άλπεις και είναι fan της Columbia Sportswear και Mountain Hardwear, ο Alexander, που αγαπάει τη σειρά της Deus Ex Machina και έρχεται κάθε καλοκαίρι από τη Στοκχόλμη για πεζοπορία σε πιο εναλλακτικά μέρη της Ρόδου, αλλά και φίλοι sneakerheads απ’ όλο τον κόσμο, όπως η Χρύσα από την Αθήνα, η οποία λατρεύει τα New Balance. Και μιλώντας για τα New Balance, που είναι και η αγαπημένη εταιρεία του ιδιοκτήτη Κωνσταντίνου Παπασταμάτη, το Rhodes OutDoors διαθέτει μια τεράστια συλλογή με παπούτσια του θρυλικού brand απ’ τη Βοστώνη που δεν θα βρεις εύκολα αλλού. Σε αυτά έρχονται να προστεθούν premium επιλογές της Saucony Originals και άλλων κορυφαίων εταιρειών που έχει επιλέξει το κατάστημα για το νέο του πρότζεκτ που ακούει στο όνομα SNKRstories.Premium. Πέρα από τα sneakers, όμως, παρουσιάζει ολοκληρωμένες σειρές από εταιρείες όπως οι New Balance, Columbia Sportswear, Helly Hansen, Oneill, καθώς και επιλογές από premium εταιρείες εξειδικευμένες στις outdoor δραστηριότητες σαν τη Fjallraven, την Deus Ex Machina, την Alpha Industries και την Osprey.

Θα τα βρείτε στο κατάστημα που βρίσκεται στον πεζόδρομο της Καρπάθου 34 στη Ρόδο, όπου θα σας υποδεχτεί η μασκότ του μαγαζιού, που δεν είναι άλλη απ’ τον Pablo, και θα σας τα αποστείλουν σε όποιο σημείο της Ελλάδας και αν βρίσκεστε.

22410 39903 (8:30-22:30) Facebook: www.facebook. com/Rhodes.

OutDoors/ Instagram: www. instagram.com/ rhodesoutdoors/ Tumblr: www.tumblr. com/blog/ rhodesoutdoors rhodesoutdoors. wordpress.com/

Το Rhodes OutDoors δίνει κάθε μήνα ραντεβού με τους λάτρεις της φύσης σε πιο άγνωστα κομμάτια της Ρόδου αλλά και στον ετήσιο αγώνα trail running Monolithos Mountain Race που διοργανώνεται κάθε Φεβρουάριο στο χωριό Μονόλιθος.

18.5.17 – lifo

39

AΦΙΕΡΩΜΑSNEAKERSSTREΕΤWEΑR

SNEAKERSTORE Ένα από τα πρώτα online καταστήματα που ασχολήθηκε με το εξειδικευμένο fashion sneaker.

G-ROOM Mε ένα κλικ μπορείς γρήγορα και εύκολα να αποκτήσεις αυτό που θες.

www.g-room.gr www.facebook. com/www.groom. gr

Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο, όταν οι υποχρεώσεις της ημέρας δεν σου αφήνουν και πολύ χρόνο για βόλτες στα μαγαζιά, από το να ξέρεις ότι με ένα κλικ μπορείς γρήγορα και εύκολα να αποκτήσεις αυτό που θες. Γι’ αυτό και το g-room.gr πήρε τη σκυτάλη απ’ το G-Room, ένα από τα μεγαλύτερα καταστήματα στον χώρο των multi brands shops, και το πέρασε στην ηλεκτρονική εποχή. Στο G-Room, τον χώρο που δημιούργησαν στη Λάρισα ο Δημήτρης Δαχτάρης, ο Χρήστος Βησσαρίου και ο αγαπημένος ηθοποιός Αλέξης Γεωργούλης, τρεις άνθρωποι με πάθος και γνώση για τη fashion και casual ένδυση και υπόδηση, αλλά και στο e-shop του θα βρείτε ό,τι καινούργιο κυκλοφορεί αλλά και κομμάτια που έχουν αφήσει ιστορία στο κομμάτι των sneakers και όχι μόνο. Vans, Fred Perry, Lacoste, New Balance, Puma, Diadora και Arkκ Copenhagen είναι μερικά μόνο από τα κορυφαία brands με τα οποία συνεργάζεται και έχει να επιδείξει μια μεγάλη συλλογή σε sneakers και premium υποδήματα για κάθε στυλ. Πλάι σε αυτά, στην άκρως ενημερωμένη και κατατοπιστική ιστοσελίδα του θα ανακαλύψετε μεγάλη ποικιλία σε jackets, παντελόνια, jeans, fur coats, chinos, φορέματα, sweatshirts, backpacks και άλλα αξεσουάρ, τόσο σε casual και fashion street ύφος όσο και σε πιο formal γραμμές. Όλα αυθεντικά, με γρήγορη παράδοση σε όποιο μέρος της Ελλάδας και αν βρίσκεστε και πάντα στις πιο ανταγωνιστικές τιμές της αγοράς, με προσφορές που αγγίζουν το 70%.

Αγαπημένο κομμάτι για μικρούς και μεγάλους, τα sneakers είναι από εκείνο το είδος παπουτσιών που ποτέ δεν πάει χαμένο, που πάντα βρίσκεις τρόπο να το συνδυάσεις με διάφορα στυλ και να έχεις άνεση κάθε στιγμή της ημέρας. Στο Sneakerstore, ένα από τα πρώτα online καταστήματα που ασχολήθηκε με το εξειδικευμένο fashion sneaker, όταν κάποια στιγμή το 2011 ο ιδιοκτήτης του Στάθης Χριστοφορίδης σκέφτηκε να μοιραστεί την αγάπη του για τα sneakers με τον υπόλοιπο κόσμο αλλάζοντας επαγγελματική πορεία, θα βρείτε αμέτρητα μοντέλα για να επιλέξετε αυτό που σας ταιριάζει. Βιτρίνα του η ιστοσελίδα του, όπου θα δείτε ρεαλιστικές απεικονίσεις για όλα τα παπούτσια που διαθέτει το κατάστημα, ώστε να ξέρετε ότι αυτό που θα παραλάβετε είναι ακριβώς αυτό που βλέπετε και στην οθόνη σας. Εδώ θα βρείτε sneakers των μεγαλύτερων εταιρειών του χώρου, όπως Nike, Adidas, Puma, Jordan Brand κ.ά. αλλά και επιλεγμένα αξεσουάρ, t-shirts και backpacks από εταιρείες όπως η Herscel, η Stussy και άλλες. Μπορείτε ή να τα παραγγείλετε (είτε online είτε τηλεφωνικά) και να σας έρθουν στο σπίτι, σε όποιο μέρος της Ελλάδας και αν βρίσκεστε, χωρίς καμία επιπλέον χρέωση μέσα σε δύο μέρες, ή να περάσετε μια βόλτα απ’ το κατάστημα που στεγάζεται στα σύνορα του Νέου Κόσμου με τη Νέα Σμύρνη.

A EXTR TIνPσας κάνει ήε

ίτ δε πορε κάτι σει, μ τε Κι αν ε ς αρέ ψ α έ σ ρ ν δε επιστ ση. να το χρέω χωρίς

www.sneakerstore. gr Ωκεανίδων 24 (όπισθεν Αγ. Σώστη, λεωφ. Συγγρού), Νέος Κόσμος, 211 0171379 Ανοιχτά: Τρ.-Πέμ.Παρ. 11:00-21:00, Τετ.-Σάβ. 11:0015:00, Δευτέρα κλειστά mail: info@sneakerstore. gr

MINISTRY OF CONCRETE Αξαρλιάν (Λέκκα) 3-5, Σύνταγμα, 210 3425255 www. ministryofconcrete. com Instagram: ministryofconcrete facebook.com/ ministryofconcrete

40 lifo – 18.5.17

Σημείο αναφοράς για τους sneakerheads αλλά και κάθε κυνηγό street fashion αυτής της πόλης και όχι μόνο, το Ministry Of Concrete σου δίνει πάντα έναν λόγο να το επισκεφθείς. Η πρώτη sneaker boutique στο κέντρο της Αθήνας, που ξεκίνησε το 2010 στο Γκάζι και σήμερα βρίσκεται στο Σύνταγμα, έχει να επιδείξει πραγματικά limited edition sneakers από Nike, Jordan, Vans, Puma, Saucony και άλλα κορυφαία brands. Πλάι σε αυτά τα παπούτσια, που γίνονται ανάρπαστα απ’ την πρώτη κιόλας μέρα πολλές φορές, υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία σε streetwear όχι μόνο της παγκόσμιας βιομηχανίας, με εταιρείες όπως οι Stussy, Parra, Mitchell & Ness κ.ά., αλλά και ενδιαφερόντων ελληνικών brands, όπως τα Mohxa, Reigning, Blad Wellington κ.λπ. Κάντε μια βόλτα στο Ministry Of Concrete και ανακαλύψτε τη δική σας ολοκαίνουρια συλλογή από ρούχα, skateboards και αξεσουάρ που έχει δημιουργήσει σε συνεργασία με εγχώριους φορείς της μουσικής, του street art και του tattooing.

AΦΙΕΡΩΜΑSNEAKERSSTREΕΤWEΑR

RETRO23 Κομμάτι-statement για κάθε σύγχρονο άντρα και γυναίκα.

Ιδομενέως 36, Ηράκλειο, Κρήτη, 2816 007777

Tα sneakers, που τα τελευταία χρόνια έχουν ξεφύγει απ’ την κατηγορία του αθλητικού παπουτσιού με την έννοια εκείνων που ο περισσότερος κόσμος φοράει για να αθληθεί, έχουν γίνει πια μέρος της urban lifestyle κουλτούρας. Θα τα φορέσεις απ’ το πρωί μέχρι το βράδυ, χειμώνα καλοκαίρι, και όχι μόνο θα έχεις άνεση αλλά και το δικό σου ξεχωριστό προσωπικό στυλ, επιλέγοντας εκείνα που θα κάνουν τη διαφορά. Ζευγάρια διαχρονικά που πάντα θα είναι επίκαιρα και νεανικά αλλά και μοντέλα που φέρουν την υπογραφή διάσημων αστέρων του αθλητισμού και της μουσικής κι έχουν διαμορφώσει ένα νέο ρεύμα στην υπόδηση. Στο Retro23, ένα premium sneaker store που γεννήθηκε ακριβώς με αυτήν τη φιλοσοφία, μετατρέποντας το πάθος για τα sneakers σε επαγγελματική ενασχόληση ώστε να τη μοιραστεί με τον κόσμο, θα βρείτε όχι μόνο τα κλασικά αλλά και limited εκδόσεις που θα δώσουν έξτρα πόντους στο προσωπικό σας στυλ. Στα δύο του καταστήματα, στο Ηράκλειο Κρήτης και στην Αθήνα, παρουσιάζει μια πλούσια συλλογή από sneakers και streetwear για τον άντρα, τη γυναίκα και το παιδί, φιλοξενώντας κορυφαία brands του χώρου. Nike, Jordan, New Balance, Adidas, Reebok, Vans, Cayler & Sons, Saucony, Retro23, Mi-Pac, Crep Protect, Alpha Industries, Kream, Puma και Stussy παρουσιάζουν ό,τι τελευταίο κυκλοφορεί παγκοσμίως και κάθε sneakerhead θέλει να αποκτήσει. Πέρα απ’ το παπούτσι, όμως, έχει να παρουσιάσει και μια μεγάλη συλλογή από αξεσουάρ, όπως τσάντες, καπέλα, σκούφοι και κάλτσες για συνολικό urban outfit. Και αν ο δρόμος δεν σας βγάζει σε ένα από τα δύο καταστήματα, θα τα βρείτε όλα στο e-shop του Retro23, με τέλεια απεικόνιση και όλες τις πληροφορίες που χρειάζεστε για κάθε προϊόν ώστε να το παραγγείλετε και να σας το στείλουν στο σπίτι άμεσα και χωρίς χρέωση, σε όποιο μέρος της Ελλάδας κι αν βρίσκεστε. Μείνετε συντονισμένοι στα social media του Retro23 για όλες τις τελευταίες κυκλοφορίες αλλά και τις προσφορές.

Αγίας Ειρήνης 5, Αθήνα, 210 3318153 www.retro23.gr www.facebook. com/retro23.gr www.instagram. com/retro23_gr 18.5.17 – lifo

41

KET H MARA RC RESE

tο deree στηριζει πολλα υποσχομενους φοιτητες ελληνικων πανεπιστημιων

H Heineken LIGHT δημιούργησε την τέλεια αφορμή για την κατανάλωση μιας LIGHT μπίρας με όλη τη γεύση

ΤheGOODLIFO

Η Heineken LIGHT διοργάνωσε την πρώτη συνάντηση του φετινού καλοκαιρού στη μαρίνα του Φλοίσβου, στο σκάφος Carmen Fontana, για να γιορτάσει την άφιξη της μοναδικής LIGHT μπίρας στην Ελλάδα. Με θέα τον λόφο της Καστέλλας, ο σεφ Δημήτρης Σκαρμούτσος ετοίμασε σούσι μπροστά στους καλεσμένους, οι οποίοι το απόλαυσαν με τη συνοδεία δροσερής Heineken LIGHT. Η μουσική του βρετανικού DJ duo The Allergies συμπλήρωσε μοναδικά αυτό το απόγευμα της Πέμπτης. H Heineken LIGHT, με μόνο 86 θερμίδες, 3,3% αλκοόλ και όλη τη γεύση, είναι η ιδανική, premium επιλογή από νωρίς το απόγευμα μέχρι αργά το βράδυ κατά τη διάρκεια ενός light lunch break, σε μια απογευματινή βόλτα μαζί με φίλους, σε μια έξοδο ή ακόμα και μετά το γυμναστήριο. Η Heineken LIGHT βρίσκεται ήδη στον αέρα με την τηλεοπτική καμπάνια «Κάποιες φορές, καλύτερα LIGHT», παρουσιάζοντας τις στιγμές που αποτελεί την πιο σωστή επιλογή.

42 lifo – 18.5.17

η misko γιορτασε με χιλιαδες φιλους τα 90 χρoνια της με eναν ξεχωριστo τρoπο Το επετειακό κατάστημα-έκπληξη της MISKO στο Athens Metro Mall, στον Άγιο Δημήτριο, υποδέχτηκε τους λάτρεις των ζυμαρικών και για έναν περίπου μήνα γέμισε το εμπορικό κέντρο με ξεχωριστές γεύσεις και μυρωδιές. Επαγγελματίες της σίτισης όπως ο Γιώργος Τσούλης και οι food bloggers Τάσος Αντωνίου (Μα2 Πεινάω), Ελένη Βονισάκου (The Foodie Corner), Εύα Μονοχάρη (Funky Cook) αλλά και η Madame Ginger φόρεσαν τις ποδιές τους, πήραν θέση πίσω από την κουζίνα της MISKO και ανέλαβαν να μας μαγειρέψουν μοναδικά πιάτα με τα αγαπημένα τους ζυμαρικά.

Απολαύστε τη μέγιστη αντηλιακή προστασία σώματος ακόμη και σε βρεγμένο δέρμα με τη La Roche-Posay Η La Roche-Posay, με 30 χρόνια εμπειρίας στην αντηλιακή προστασία, παρουσιάζει το νέο Anthelios Lait SPF 50+ με Τεχνολογία Wet Skin, το πρώτο αντηλιακό πολύ υψηλής προστασίας με ιαματικό νερό της La RochePosay που εφαρμόζεται κατευθείαν σε βρεγμένο δέρμα, προσφέροντας παράλληλα πολύ υψηλή προστασία. Η νέα, καινοτόμα σύνθεσή του βελτιστοποιεί την εφαρμογή της υφής στο δέρμα, ακόμη και όταν είναι βρεγμένο, δημιουργώντας μια ομοιογενή και ανθεκτική ασπίδα που απωθεί το νερό κατά την εφαρμογή.

Με αξιόλογες εκπαιδευτικές και επαγγελματικές ευκαιρίες επιβραβεύει το Deree - The American College of Greece τους ταλαντούχους φοιτητές των ελληνικών πανεπιστημίων μέσα από κορυφαίες υποτροφίες που έχει εξασφαλίσει χάρη στη συνεργασία του με το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος. Σε αυτούς τους υπότροφους, αλλά και στο ίδιο το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, ήταν αφιερωμένη η εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 9 Μαΐου στο κτίριο της βιβλιοθήκης του Deree, με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του ακαδημαϊκού έτους.

Tο Nike Air Max 97 Metallic Gold έρχεται στην Ελλάδα Μετά την κυκλοφορία του Nike Air Max 97 Silver Bullet, το οποίο έγινε ανάρπαστο, τώρα έρχεται το Nike Air Max 97 Metallic Gold, το οποίο από τις 18 Μαΐου θα είναι διαθέσιμο στο nike.com και από τις 25 Μαΐου στα καταστήματα Nike στην Ερμού και στη Γλυφάδα σε περιορισμένες ποσότητες. Το ανανεωμένο μοντέλο Nike Air Max 97 Gold μαγνητίζει τα βλέμματα χάρη στις χαρακτηριστικές, ανακλαστικές γραμμές και τους χρυσούς-μεταλλικούς τόνους που παραπέμπουν στα ιαπωνικά τρένα μεγάλης ταχύτητας. Το συγκεκριμένο μοντέλο δεν χαρακτηρίζεται μόνο για το στυλ του. Ο συνδυασμός υλικών, όπως δέρμα και ύφασμα στο άνω μέρος, προσφέρει άνεση και ανθεκτικότητα, ενώ η αντικραδασμική προστασία Max Air σε όλο το μήκος του δίνει μια ανάλαφρη αίσθηση άνεσης.

Μουσείο Τηλεπικοινωνιών Ομίλου ΟΤΕ: Άγνωστες ιστορίες επικοινωνίας τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων Από πού έχει προκύψει η έκφραση «Πάρτε το μηδέν»; Ποια διάσημη Ελληνίδα δέχτηκε πρόταση γάμου μέσω τηλεφώνου; Το Μουσείο Τηλεπικοινωνιών του Ομίλου ΟΤΕ γιορτάζει τη Διεθνή Ημέρα Μουσείων με πρωτότυπες εκπαιδευτικές δράσεις στις 18, 20 και 21 Μαΐου 2017. Οι επισκέπτες θα ανακαλύψουν μέσα από ξεναγήσεις και εργαστήρια για παιδιά άγνωστες αφηγήσεις, παραλειπόμενα και ανέκδοτες ιστορίες της Ελλάδας που σχετίζονται με την επικοινωνία, την τηλεγραφία και την τηλεφωνία.

ΤheWeek

ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ Τι καινούργιο ξεκινάει αυτή την εβδομάδα. ΣΕΛΙΔΑ

44

ΒΙΒΛΙΟ

ΘΕΑΤΡΟ

Η Τίνα Μανδηλαρά γράφει για το Ναυάγιο με θεατή.

Η Λουίζα Αρκουμανέα για τον Παπαγάλλο της Άννας Κοκκίνου.

ΣΕΛΙΔΑ

48

ΣΕΛΙΔΑ

50

CITY LAB Όσα ζήσαμε την προηγούμενη εβδομάδα. ΣΕΛΙΔΑ

62

ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ Athens Fine Drinking by World Class

To Athens Fine Drinking by World Class, ο μοναδικός θεσμός μύησης στη φιλοσοφία και στην κουλτούρα του ποιοτικού ποτού, επιστρέφει για δεύτερη συνεχομένη χρονιά στο Παλαιό Χρηματιστήριο από τις 18 έως τις 21 Μαΐου. Τριάντα δύο από τα επιδραστικότερα αθηναϊκά μπαρ θα βρεθούν κάτω από την ίδια στέγη, δημιουργώντας ένα τεράστιο pop-up bar στο ιστορικό κέντρο, παρουσιάζοντας τα Perfect Serves (straight, mixed ή cocktail), τρεις μοναδικούς τρόπους σερβιρίσματος των εκλεκτότερων αποσταγμάτων σε συναρπαστικά signature serves από έμπειρους και βραβευμένους bartenders, με radio live sets να δίνουν τον ρυθμό. Παράλληλα, στο Μικρό Χρηματιστήριο στην Πεσμαζόγλου θα διεξαχθούν fine drinking mentorings. Η απόλαυση των premium spirits δεν σταματά στη Σοφοκλέους και στην Πεσμαζόγλου αλλά επεκτείνεται στα κορυφαία downtown bars όπου, από τις 18 ως τις 27 Μαΐου μπορείτε να εξερευνήσετε τα exclusive Athens Fine Drinking «Perfect Serve Menus». ä Προμηθευτείτε στο Παλαιό Χρηματιστήριο το βραχιολάκι που σας δίνει πρόσβαση στα pop-up bars και τις 4 ημέρες, 2 signature ποτά (straight, mixed ή cocktail) δικής σας επιλογής, συμμετοχή στα mentorings, καθώς και μοναδικά ποτά σε προνομιακές τιμές σε όλα τα συνεργαζόμενα μπαρ, στην τιμή των €10. Στο πλαίσιο της υπεύθυνης κατανάλωσης, το Athens Fine Drinking by World Class συνεργάζεται με το Taxiplon, παρέχοντας, μαζί με το βραχιολάκι εισόδου, εκπτωτικό κουπόνι αξίας 5 ευρώ για την ασφαλή μετακίνησή σας το τετραήμερο 18-21 Μαΐου. Για περισσότερα: www.athensfinedrinking.gr

ΜΟΥΣΙΚΉ Peter Broderick Ο χαρισματικός πολυοργανίστας και συνθέτης από το Όρεγκον, Peter Broderick, σε μια σπάνια εμφάνιση στην Αγγλικανική Εκκλησία του Αγίου Παύλου. Στην επικείμενη εμφάνισή του στην Αθήνα θα συμπράξει με τον David Allred στο κοντραμπάσο.

18/05, Αγγλικανική Εκκλησία Αγίου Παύλου, Φιλελλήνων 27 & Σιμωνίδου, 21:00, είσοδος: €15

2. ΘΕΑΤΡΟ Τυραννόσαυροι Ρεξ

Το Athens Jewelry Week έρχεται για 2η συνεχόμενη χρονιά με εκθέσεις, δράσεις και διαλέξεις. Η κεντρική έκθεση με τίτλο «Τέχνη + Κόσμημα: Τεμνόμενοι Χώροι» έχει εξασφαλίσει τη συμμετοχή 48 επιλεγμένων καλλιτεχνών σύγχρονου κοσμήματος από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Ειδικά για φέτος τη διοργάνωση τιμά ο σημαντικός Γερμανός εικαστικός Peter Bauhuis ως guest artist. ä19/05, «Τέχνη + Κόσμημα: Τεμνόμενοι Χώροι», Μουσείο Μπενάκη - Κτίριο Οδού Πειραιώς, Πειραιώς 138 & Ανδρονίκου, Γκάζι, είσοδος ελεύθερη

3. ΜΟΥΣΙΚΗ Οι πόλεις της μουσικής Σε συνεργασία με τη Γαλλική Πρεσβεία στην Αθήνα και

44 lifo – 18.5.17

6. ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ I started thinking with my heart and I feel smarter than ever

4. ΤΕΧΝΕΣ Τεμνόμενοι Χώροι

Η Λένα Κιτσοπούλου επιστρέφει με ένα έργο που θα θελήσει να γιορτάσει την τεράστια ανάγκη μας για επικοινωνία μέσα από την οδό της ανικανότητάς μας γι’ αυτήν. Μια βαρετή ιστορία ανθρωπιάς υπό εξαφάνιση. Το ανθρώπινο τέρας θα χωρέσει, τελικά, μέσα σε ένα μικρό διαμέρισμα κι ας εξέχει η ουρά του λίγο έξω από την πόρτα. Κι ας προσπαθεί το τεράστιο κεφάλι του να πάρει μια ανάσα έξω από το παράθυρο της πολυκατοικίας του. ä18/05, Εθνικό Θέατρο - Πειραματική Σκηνή, Πανεπιστημίου 48 (Κοτοπούλη), 21:00, είσοδος: €5-10

Nicolas Grenier, Going For It (II) (2016)

EVENTS ΓΙ' ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ

Diamanda Gal΄as Ζωντανό σύμβολο της αβανγκάρντ, η Diamanda Gal΄as έχει ασκήσει αδιαμφισβήτητη επιρροή στη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση, αισθητική και πρωτοπορία. Σε αυτήν τη νέα της συνάντηση με το ελληνικό κοινό μετά από αρκετά χρόνια απουσίας θα παρουσιάσει κομμάτια από τους δύο τελευταίους της δίσκους. ä 20/05, Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη, Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, 20:00, είσοδος: €20-100

το Γαλλικό Ινστιτούτο Ελλάδος, η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών παρουσιάζει το αφιέρωμα «Οι πόλεις της μουσικής: Παρίσι» και ερμηνεύει Maurice Ravel («Το Βαλς», χορογραφικό ποίημα για ορχήστρα), Claude Debussy (Ραψωδία για σαξόφωνο και ορχήστρα), Henri Tomasi (Μπαλάντα για άλτο σαξόφωνο, κλόουν και ορχήστρα) και Ίγκορ Στραβίνσκι («Το πουλί της φωτιάς», σουίτα του 1945). ä 19/05, «Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, Οι πόλεις της μουσικής - Παρίσι», Μέγαρο Μουσικής Αθηνών - Αίθουσα Χρήστος Λαμπράκης, Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη, 20:30, είσοδος: €5-25

Top

1. ΣΥΝΑΥΛΙΑ

7

Μετά από 4 χρόνια νομαδικής ζωής και pop-up εκθέσεις στον δημόσιο χώρο ή άλλους ιδιωτικούς χώρους, το Open επανέρχεται σε δική του βάση με μια ομαδική έκθεση αφιερωμένη στη «συναισθηματικά έξυπνη» τέχνη, παρουσιάζοντας δουλειές πέντε καλλιτέχνιδων της τοπικής σκηνής σύγχρονης τέχνης. ä17-20/05, Open Show Studio, Τυμφρηστού 13, 18:00-22:00, είσοδος ελεύθερη

5. ΦΕΣΤΙΒΑΛ Big Bang Festival

7. ΜΟΥΣΙΚΗ

Το Big Bang Festival, ένα φεστιβάλ για κοινό κάθε ηλικίας, δεν είναι απλώς ένα φεστιβάλ που απευθύνεται σε παιδιά αλλά προϋποθέτει και τη δική τους συμμετοχή. Μουσικοί από διαφορετικά είδη και στυλ και από διάφορα μέρη του κόσμου θα προσπαθήσουν να βρουν ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος παρουσίασης της μουσικής τους σε παιδιά που θα μοιραστούν μαζί τους τη σκηνή. ä18-21/05, Στέγη Ιδρύματος Ωνάση, λεωφ. Συγγρού 107-109, είσοδος: €3-5

The Last Drive

18–24 ΜΑΗ

Η σπουδαία αθηναϊκή μπάντα επιστρέφει στη σκηνή με ένα πολυαναμενόμενο live. Tα τελευταία δύο χρόνια η μπάντα έχει παίξει ακουστικά sets, αλλά κανένα ηλεκτρικό. Οι Last Drive προετοιμάζουν την κυκλοφορία του επόμενου άλμπουμ τους, μικρή πρόγευση του οποίου θα πάρουμε στο live. Τη σκηνή του Gagarin θα μοιραστούν με τους Bazooka και τη «βέβηλη» psychpunk τους. ä20/05, Gagarin 205, Λιοσίων 205, 21:00, είσοδος: €10-12

*/ 13ο Athens Digital Arts Festival

Stargazing Αστροβραδιά στον Αμπελώνα

#PostFuture Μπορείς να φανταστείς το μέλλον;

Τ

ο Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακών Τεχνών της Ελλάδας, Athens Digital Arts Festival (ADAF), επιστρέφει για 13η συνεχή χρονιά και ελκύει ακόμα μία φορά την προσοχή του κοινού και της καλλιτεχνικής κοινότητας, προσκαλώντας τους στο «μετα-μέλλον»!

Mε το θέμα #PostFuture, το ADAF 2017 θα πραγματοποιηθεί από 18 ως τις 21 Μαΐου του 2017 στην οδό Μητροπόλεως 23, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, και για τέσσερις μέρες θα δημιουργήσει μια φουτουριστική εμπειρία με επίκεντρο πάντα τις ψηφιακές τέχνες. Το ADAF 2017, με το πολυεπίπεδο πρόγραμμά του, στόχο έχει να ικανοποιήσει και τον πιο απαιτητικό θεατή. Εντυπωσιακές διαδραστικές εγκαταστάσεις, οπτικοακουστικές περφόρμανς από πολυβραβευμένους καλλιτέχνες, ομιλίες και εργαστήρια για μεγάλους και μικρούς, digital image και καλλιτεχνικές προβολές θα σας φέρουν ένα βήμα πιο κοντά στο μέλλον. Ανάμεσα σε άλλα, το ADAF 2017 θα σας ταξιδέψει πέρα από τον χρόνο και τον χώρο μέσω της διαδραστικής εγκατάστασης «Infinity Room» του Refik Anadol, θα σας συστήσει τον μαγικό κόσμο των αστεριών με το «Stellar» του Fransesco Fabris και θα σας ταξιδέψει τηλεπαθητικά σε έναν κόσμο γεμάτο χρώμα και ήχους με τη light and sound performance «Color Field Immersion» του Doron Sadja. Φέτος, στο πλαίσιο της ένταξής του στο πρόγραμμα «ΕΣΠΑ - Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης», του δίνεται η δυνατότητα να εξελίξει τις δραστηριότητές του και να αναπτύξει τις δράσεις του. Έτσι, σφραγίζει δυνατές συνεργασίες με διεθνή φεστιβάλ όπως το MashUp FilmFestival (Γαλ λία), το Ar tFutura (Ισπανία), το Imagine Science Films Festival (ΗΠΑ) και το Videonale E.V. (Γερμανία), ενώ, στο πλαίσιο του πολιτιστικού έτους Ελλάδας - Κίνας, το ADAF συνεργάζεται με το Microwave International New Media Arts Festival - Videotage - VMAC (Hong Kong), αναδεικνύοντας από κοινού Έλλη-

νες και Κινέζους καλλιτέχνες. Μια ακόμα πολύ δυνατή συνεργασία είναι αυτή του ADAF με τον ΓΕΡΜΑΝΟ (Powered by ΓΕΡΜΑΝΟΣ). Το φεστιβάλ επεκτείνει τους ορίζοντές του, εισάγοντας νέες τεχνολογίες στον χώρο της ψηφιακής τέχνης. Το ADAF και ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ενώνουν τις δυνάμεις τους και οργανώνουν ιδιαίτερα σημαντικές δράσεις, όπως ο διαγωνισμός VR Creations Contest, δημιουργώντας την πρώτη ψηφιακή VR gallery με έργα που θα φτιάξει το κοινό. Παράλληλα, το φεστιβάλ φέτος φιλοξενεί ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες ομιλίες και εργαστήρια από καταξιωμένους καλλιτέχνες και καλλιτεχνικές ομάδες, ακαδημαϊκούς και μουσειολόγους, ενώ συνεργάζεται, επίσης, με τη διεύθυνση Διεθνών Σχέσεων και Ευρωπαϊκής Ένωσης του υπουργείου Πολιτισμού, διεξάγοντας από κοινού μια ημερίδα για την ψηφιοποίηση στον τομέα του πολιτισμού. Η κατηγορία της web art, υποστηριζόμενη από τις ανεπανάληπτες ταχύτητες COSMOTE VDSL, θα ενθουσιάσει τους λάτρεις του τομέα με την πλούσια και επίκαιρη έκθεση έργων, όπως το VIRAL_C του Robert Lisec που συνδέει τον ιό του υπολογιστή με έναν ανθρώπινο μέσω του μετασχηματισμού δεδομένων DNA σε πραγματικό χρόνο. Φέτος, εμπλουτίζεται και η παιδική ενότητα ADAF Kids που περιλαμβάνει εκπαιδευτικά εργαστήρια, τεχνολογικά πειράματα, προβολές animation και διαδραστικές εγκαταστάσεις. Τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να μάθουν τα μυστικά του 3D Printing, να φτιάξουν ρομπότ από μια απλή οδοντόβουρτσα, να παίξουν μουσική με ψηφιακά όργανα και να ζωγραφίσουν εικονικά γκράφιτι. Με το τέλος της περιήγησής σας στο #PostFuture μην ξεχάσετε να επισκεφτείτε το roof top του φεστιβάλ και να απολαύσετε την υπέροχη θέα και το ποτό σας. Το 13ο Athens Digital Arts Festival σας προσκαλεί από τις 18 Μαΐου και για τέσσερις μέρες σε μια μοναδική φουτουριστική εμπειρία.

Τηλεσκόπια και οινογνωσία σε μια ξεχωριστή βραδιά κάτω απ’ τα αστέρια.

Μ

ύρισε καλοκαίρι και η φύση μας καλεί περισσότερο από κάθε άλλη εποχή του χρόνου να έρθουμε κοντά της. Και τι καλύτερο απ’ το να το κάνεις συντροφιά με ένα ποτήρι ωραίο δροσερό κρασί κάτω απ’ τα αστέρια. Το Κτήμα Κοκοτού, που πάντα φιλοξενεί πρωτότυπες εκδηλώσεις για τους λάτρεις του κρασιού, ετοιμάζει κάτι πολύ ιδιαίτερο γι’ αυτούς που όχι μόνο αγαπούν τους καρπούς του αμπελώνα αλλά κι εκείνους που τους μαγεύει ο έναστρος ουρανός. Αυτό το Σάββατο, 20 Μαΐου, σε συνεργασία με την ομάδα ερασιτεχνικής αστρονομίας Athinastro17 διοργανώνει μια βραδιά αστροπαρατήρησης αλλά και οινογνωσίας, μακριά απ’ τα φώτα και τη βουή της πόλης. Η βραδιά θα ξεκινήσει στις 19:30 με ξενάγηση στο οινοποιείο και τον αμπελώνα και στη συνέχεια με ουρανογραφία από τον κορυφαίο ερασιτέχνη αστρονόμο κ. Θανάση Ευαγγελόπουλο που θα διαφωτίσει όσους θέλουν να μάθουν πράγματα για τα αστέρια που φωτίζουν τον γαλαξία μας. Φυσικά, θα υπάρχουν και τηλεσκόπια για την παρατήρηση των πιο φωτεινών αστερισμών, ενώ όσοι βρεθούν εκεί θα απολαύσουν τα κρασιά του κτήματος και χειροποίητες πίτες.

INFO: Η εκδήλωση απευθύνεται σε άτομα άνω των 18 ετών. Κόστος συμμετοχής: προπώληση €10/ταμείο €12. Για πληροφορίες και κράτηση θέσεων 693 2764383 και 694 6068010. Κτήμα Κοκοτού, Σταμάτα Αττικής, www.ktimakokotou.gr

Περισσότερες πληροφορίες: www.adaf.gr Εξασφαλίστε το δωρεάν εισιτήριό σας στο http://2017.adaf.gr/el/free-ticket/ #ADAF2017 #PostFuture | @AthensDigitalArtsFestival

18.5.17 – lifo

45

H ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο

Alien: Covenant

p

Κακό

Σκηνοθεσία: Ρίντλεϊ Σκοτ Πρωταγωνιστούν: Κάθριν Ουότερστον, Μάικλ Φασμπέντερ, Μπίλι Κράνταπ

46 lifo – 18.5.17

Όσα συμβαίνουν στον πλανήτη είναι μια βελτίωση για τον Σκοτ σε σχέση με όσα έκανε στον Προμηθέα. Εδώ κρατά το ίδιο ύφος από το ξεκίνημα της περιπέτειας, παραδίδοντας κάτι που μοιάζει με περήφανο b-movie που δεν φοβάται το φλερτ με το gore που φέρνει μια σειρά από σκληρές εικόνες. Ο εχθρός είναι ταχύτατος και τρομερά επιθετικός, παραπέμποντας σε σκηνές του Alien 3, της ταινίας του 1992 που ο Φίντσερ αποκήρυξε λόγω της επέμβασης των παραγωγών, χωρίς τη συναίνεσή του. Σεναριακά, αποκαλύπτονται στοιχεία για το πώς αυτό το πλάσμα έχει δημιουργηθεί αλλά και τι συνέβη στο χρονικό κενό ανάμεσα στον Προμηθέα και την τωρινή ταινία, θέματα που μαζί με την καλογυρισμένη δράση μπορούν να ικανοποιήσουν τους θαυμαστές της σειράς. Το πρόβλημα της ταινίας, όμως, αλλά κυρίως της οπτικής του Σκοτ σε αυτό το πρότζεκτ που δημιουργεί, έχοντας φτάσει πια τα 80 του, είναι το χαμηλό ταβάνι. Το Covenant είναι μεν στρωτό, αλλά στον πυρήνα του παραμένει άλλη μια ταινία όπου ένα πλήρωμα χάνεται κι έρχεται σε επαφή με εχθρικό τέρας και ουσιαστικά χρησιμοποιεί τον φιλμικό μύθο του Alien χωρίς καμία διάθεση καινοτομίας. Πιθανόν, μάλιστα, να μας προετοιμάζει για άλλες δύο πανομοιότυπες ταινίες, με λίγα σεναριακά ευρήματα που θα κρατούν το όποιο ενδιαφέρον, με τον Σκοτ να αντιλαμβάνεται το Alien ως την κότα με τα χρυσά αυγά, προσπαθώντας να αποσπάσει όσο περισσότερα μπορεί με τον λιγότερο δυνατό κόπο. Βέβαια, την εποχή των ταινιών-franchise δεν είναι ο πρώτος που λειτουργεί με αυτό τον τρόπο, διατηρώντας ζωντανές κινηματογραφικές αναμνήσεις, έχοντας όμως σταματήσει προ πολλού να δημιουργεί κάτι αληθινά σπουδαίο. τ.μ.

VILLAGE RENTI 2,4,8,11,19,20 - VILLAGE MALL 2,4,5,7,9,10,14 - VILLAGE PAGRATI 3,5 - VILLAGE FALIRO 1,3,7,8 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 2,5 - ODEON GLYFADA 1 - ODEON MAROUSI 3 - ODEON ESCAPE 1,5,8 - ODEON STARCITY 1,6,10 - ΑΕΛΛΩ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΕΛΛΩ 1,3,4 - ΒΑΡΚΙΖΑ 1 - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1 - ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 1 - ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ ΘΕΡΙΝΟ - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 1 - ΑΛΣΟΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΣΣΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΣΕΛΗΝΗ ΘΕΡΙΝΟ

απο τον θοδωρη κουτσογιαννοπουλο, συνοψεις ταινιών: τασοσ μελεμενιδησ

Το φιλόδοξο σχέδιο του Ρίντλεϊ Σκοτ για τα τέσσερα φιλμ που θα μας οδηγήσουν χρονικά στο Alien του 1979, την ταινία που μαζί με το Blade Runner τον έβαλαν από νωρίς στους μεγάλους της κινηματογραφικής ιστορίας, συνεχίζεται κανονικά με τη δεύτερη περιπέτειά του, που συμβαίνει δέκα περίπου χρόνια μετά τα γεγονότα του Προμηθέα. Στο ξεκίνημά της, πάντως, βλέπουμε μια σκηνή που προηγείται της πρώτης ταινίας, τη δημιουργία του ανδροειδούς Ντέιβιντ, που πρωταγωνιστούσε σε αυτήν και, αν θυμάστε, είχε επιζήσει από τα όσα καταστροφικά συνέβησαν στο τέλος της. Η παρουσία αυτής της σκηνής μάς προετοιμάζει πως κάπου στην πορεία του Covenant θα συναντήσουμε τον Ντέιβιντ, αν και το πλήρωμα του νέου αυτού σκάφους έχει τον Γουόλτερ, έναν πανομοιότυπο οπτικά βοηθό, με λειτουργικές διορθώσεις σε σχέση με τους προηγούμενους, οπότε ετοιμαστείτε για αρκετή δόση Μάικλ Φασμπέντερ λόγω του διπλού ρόλου. Η εναρκτήρια σκηνή όμως μας προετοιμάζει και για ένα θέμα που φαινόταν πως θα έθιγε ο Προμηθέας αλλά το παράτησε κάπου στην πορεία, τη φύση δηλαδή της Δημιουργίας και τη σχέση του Δημιουργού με το έργο του. Σε αντίθεση με το πρώτο Alien αλλά και τον Προμηθέα, το σκάφος της τωρινής ταινίας δεν αποτελείται από επιστήμονες, μελετητές άγνωστων σημείων του Διαστήματος. Η μελέτη εδώ έχει γίνει ήδη και στο Covenant βρίσκεται ένα μικρό πλήρωμα που κρατά κοιμισμένα γύρω στα 200 άτομα, για να αποικηθεί ένας νέος πλανήτης. Τα μέλη του πληρώματος ξυπνούν απότομα όταν ένα ατυχές γεγονός αφήνει πίσω του κάποια θύματα και το σοκ του γεγονότος τούς οδηγεί στο να πάρουν τη μία λάθος απόφαση πίσω από την άλλη, όπως π.χ. να αλλάξουν ρότα και να κατευθυνθούν σε έναν πολύ κοντινότερο πλανήτη που βρήκαν τυχαία, λόγω ενός σήματος που μεταδόθηκε εκεί, και μοιάζει ιδανικός. Ήδη, μετά την κάθοδο, οι πρώτες εικόνες του μοιάζουν μαγικές, αν και η πλούσια χλωρίδα του αντισταθμίζεται από την πλήρη (και ύποπτη) απουσία πανίδας.

Σκηνοθεσία: Μαρία Σράντερ Πρωταγωνιστούν: Γιόζεφ Χάντερ, Μπάρμπαρα Σούκοβα Τα χρόνια της εξορίας ενός από τους σημαντικότερους γερμανόφωνους συγγραφείς του 20ού αιώνα. Ως Εβραίος διανοούμενος ο Τσβάιχ μισεί την απανθρωπιά που επικρατεί στη Γερμανία και προσπαθεί να ξεφύγει από το φάντασμα του ναζισμού, ψάχνοντας συγχρόνως για ένα σπίτι στον Νέο Κόσμο.

Κινηματογράφος

Με προορισμό έναν απομακρυσμένο πλανήτη σε ένα μακρινό σημείο του Γαλαξία, το πλήρωμα του αποικιακού πλοίου Covenant νομίζει ότι ανακαλύπτει έναν αχαρτογράφητο παράδεισο, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν σκοτεινό, επικίνδυνο κόσμο, ο μόνος κάτοικος του οποίου είναι ο «συνθετικός» Ντέιβιντ, επιζών της καταδικασμένης αποστολής «Προμηθέας».

ΣΤΕΦΑΝ ΤΣΒΑΪΧ: ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Stefan Zweig: Farewell to Europe

Ουσιαστικά, το δράμα του πολυδιαβασμένου και δημοφιλούς συγγραφέα Στέφαν Τσβάιχ αφορά τη βραδυφλεγή, αν και σφοδρή σύγκρουση της απέχθειάς του για μια λαϊκίστικη αποκήρυξη της ναζιστικής Γερμανίας, στα πρόθυρα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με το βαρύ φορτίο ενός διανοούμενου Εβραίου που καλείται να καταγγείλει την απάνθρωπη κλιμάκωση των πράξεων του Χίτλερ που οδήγησαν στην τραγωδία. «Αν πρέπει να με κατηγορήσετε για αδυναμία, θα πάρω πάνω μου το στίγμα αυτό» ήταν τα λόγια του Αυστριακού, ο οποίος πίστευε σε μια ελεύθερη και ενωμένη Ευρώπη χωρίς σύνορα και διαβατήρια, ένα φαινομενικό οξύμωρο πολύ πριν από την ιδέα της σύγχρονης ενοποίησης που εφαρμόστηκε μετά τον πόλεμο. Η σκηνοθέτις και ηθοποιός Μαρία Σράντερ ευτυχώς δεν εκμεταλλεύεται ούτε ειρωνικά ούτε διδακτικά την ηχώ της αμφισβητούμενης και παρεξηγήσιμης στάσης του Τσβάιχ και τον παρακολουθεί στη σχεδόν δεκαετή εξορία του στην Αμερική, από την Αργεντινή και τη Βραζιλία ως τη Νέα Υόρκη και πίσω στα ειδυλλιακά τοπία της Βραζιλίας, όπου και έδωσε τέλος στη ζωή του, μαζί με τη σύζυγό του, οριστικά απογοητευμένος από το ζοφερό μέλλον της Ευρώπης. Δεν υπήρχε τίποτα το ρομαντικό στην ποιητική πράξη της θυσίας αυτής, παρά μόνο το πικρό, μεταφυσικά άδειο βλέμμα του Γιόζεφ Χάντερ, του ηθοποιού που υποδύεται με ευγένεια πνεύματος τον Τσβάιχ, καθώς σύρεται από τη μία επίσημη εκδήλωση στην επόμενη βαρετή βράβευσή του, μόνο και μόνο για να κερδίσει τη συμπάθεια των τοπικών αρχόντων και να εξασφαλίσει κάποια βίζα για Ευρωπαίους που θέλουν να αποδράσουν από τον επερχόμενο θάνατο – και την Ευρώπη που σβήνει στα μάτια του. ΑΘΗΝΑΙΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ 2 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 4 - ΑΣΤΟΡ - ΚΗΦΙΣΙΑ 1 - ΛΙΛΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΣΙΝΕ ΦΛΟΙΣΒΟΣ ΘΕΡΙΝΟ

ΆΦΤΕΡΛΩΒ Σκηνοθεσία: Στέργιος Πάσχος Πρωταγωνιστούν: Χάρης Φραγκούλης, Ηρώ Μπέζου

Ένα καλοκαίρι στην Αθήνα που βράζει ο Νίκος δροσίζεται στα βόρεια προάστια, πίνοντας κοκτέιλ δίπλα στην πισίνα. Η πισίνα δεν είναι δική του, αλλά του Σταύρου, που του έχει ζητήσει να προσέχει το σπίτι και τον σκύλο του. Αποφασίζει να καλέσει εκεί την πρώην κοπέλα του για διακοπές. Ο Στέργιος Πάσχος φέρνει την αισθητική του κουρασμένου πλέον είδους του mumblecore (του σινεμά με τον αυτοσχεδιαστικό νατουραλισμό στον πυρήνα της εξερεύνησης των σχέσεων) στην ελληνική πραγματικότητα, ως προέκταση μιας δικής του μικρού μήκους, μετατρέποντάς την σε μια meta εμπειρία με

πολλές επαναλήψεις, καθώς οι πρωταγωνιστές, ένας άφραγκος μουσικός, η σκυλίτσα του φίλου του και η πρώην αγαπημένη του, κλείνονται, στη διάρκεια ενός καλοκαιριού στην Αθήνα, σε ένα δανεικό εξοχικό με όλες τις ανέσεις και αναρωτιούνται αν αγαπιούνται ακόμη. Σε κάποιες ευφορικές στιγμές τα αστεία λειτουργούν, κυρίως μέσω του ζωηρού, χαρισματικού Χάρη Φραγκούλη και της χημείας του με την «καθαρή» Ηρώ Μπέζου. ΑΝΟΙΞΗ 2 - ΔΑΝΑΟΣ 2 - ΙΝΤΕΑΛ - ΚΗΦΙΣΙΑ 2 - ΛΑΪΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΝΑΝΑ 5 - ΝΙΡΒΑΝΑ

τητα και στην εντοπιότητα – γίνεται σαφές πως το κάπως περίτεχνο θέμα με τη σπασμένη αφήγηση αποτελεί πρόφαση για μια σεξοκωμωδία νέας κοπής και εσωτερικής κατανάλωσης, κάτι που εισπρακτικά λειτούργησε στο ισπανικό box office… ΑΒΑΝΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3 - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2 ΚΗΦΙΣΙΑ CLASS - ΝΑΝΑ 2 - ΦΙΛΙΠ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΟΜΑ ΘΕΡΙΝΟ

ΈΝΑ ΠΡΟΦΊΛ ΓΙΑ ΔΎΟ Un profil pour deux Σκηνοθεσία: Στεφάν Ρομπελίν Πρωταγωνιστούν: Π. Ρισάρ, Γ. Λεσπέρ, Φ. Βαλέτ

Σκηνοθεσία: Πάκο Λεόν Πρωταγωνιστούν: Ν. ντε Μολίνα, Άλεξ Γκαρσία Πέντε ιστορίες αγάπης και σεξ εκτυλίσσονται κατά τη διάρκεια ενός καλοκαιριού στη Μαδρίτη.

Έχοντας στον νου του τον Αλμοδόβαρ της πρώτης περιόδου, ο Πάκο Λεόν, στο τρίτο του φιλμ, μεταφέρει την περσινή επιτυχία Μαζί σου κι ας πεθάνω από την πραγματικότητα της Αυστραλίας σε ισπανικά, και πιο συγκεκριμένα μαδριλένικα, μοτίβα, κρατώντας την κωμική, αλλά όχι ανατρεπτική ματιά σε πέντε ιστορίες που ξεδιπλώνονται παράλληλα. Ο άξονας των παράξενων σεξουαλικών φετίχ σε γενικές γραμμές παραμένει ως έχει και η ασυνήθιστη φύση τους είναι το αδρό ζητούμενο, καθώς η δουλειά του σκηνοθέτη είναι να παντρέψει την κάθε κλινική περίπτωση με την ανθρώπινη ανάγκη και να καταδείξει πόσο άκυρη είναι η ψευδαίσθηση της νορμάλ ερωτικής συμπεριφοράς. Η σύγκριση με μια τόσο πρόσφατη στη μνήμη ταινία μειώνει δραστικά τον κωμικό αντίκτυπο και τη δραματική έκπληξη, συνεπώς το λιγοστό γέλιο στριμώχνεται ανάμεσα στην οικειό-

O Πιερ ζει μοναχικά από τότε που έχασε τη γυναίκα του. Η κόρη του τού χαρίζει έναν υπολογιστή, ελπίζοντας να του εξιτάρει την περιέργεια και να τον βοηθήσει να γνωρίσει καινούργιους ανθρώπους.

Μέσα στη μεγάλη σοδειά των γαλλικών ταινιών που καταφθάνουν στα σινεμά μας την καλοκαιρινή περίοδο, άλλη μια ανάλαφρη κομεντί παρεξηγήσεων δεν προσφέρει κάτι περισσότερο απ’ όσα συχνά βλέπουμε, αλλά δεν καταλήγει ενοχλητική. Ένας ηλικιωμένος μαθαίνει τον θαυμαστό κόσμο του Ιnternet, πέφτει με τα μούτρα στον ακόμη πιο θαυμαστό κόσμο των ηλεκτρονικών γνωριμιών και οι πράξεις του τού κλείνουν ένα ραντεβού στο οποίο θα μπλέξει ο φίλος του εγγονής του. Ο Πιερ Ρισάρ είναι το μεγαλύτερο κίνητρο για να παρακολουθήσει κανείς όσα συμβαίνουν, όντας συγκινητικός όταν μιλά για το συναίσθημα της απώλειας, την ανάγκη του να ξαναζήσει κάποιες από τις μαγικές στιγμές της νιότης αλλά και το δικαίωμα του ανθρώπου κάθε ηλικίας στη συντροφιά. * Κριτική από τον Τάσο Μελεμενίδη ΑΒΑΝΑ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΙΓΛΗ 1 - ΑΙΓΛΗ ΖΑΠΕΙΟΥ ΘΕΡΙΝΟ - ΔΕΞΑΜΕΝΗ ΘΕΡΙΝΟ - ΕΛΛΗΝΙΣ ΘΕΡΙΝΟ - ΚΗΦΙΣΙΑ CLASS ΦΙΛΙΠ ΘΕΡΙΝΟ - ΑΛΟΜΑ ΘΕΡΙΝΟ

Έρχεται το Burger Fest Όλα όσα θα φάμε και θ’ ακούσουμε στη μεγάλη γιορτή των μπέργκερ.

Ρ

αντεβού με τα καλύτερα του χώρου αλλά και με μοναδικές μουσικές εκδηλώσεις δίνουν γι’ ακόμα μία Στην α χρονιά το επόμενο τετραήμερο 18-21 Μαΐου, στην ση θ θ έ κ ε ε ι ς ε πι Τεχνόπολη, οι απανταχού burger lovers. Το Burger Fest, η σ ν τή α μεγαλύτερη γιορτή του μπέργκερ, επιστρέφει και σε προσ υ ν α π ε ρ ιπ τ έ ρ e ν p ο sca καλεί να δοκιμάσεις τα καλύτερα μπέργκερ που παίζουν πλ έ κ ά , e in g υ λ γ στην Αθήνα. με am s&g r o om r n e r Πλάι στα stands των καλύτερων μπεργκεράδικων, όπου θα co γευτείτε κλασικές αλλά και πιο προχωρημένες γευστικές δημιουργίες. Εκτός από πολύ κόσμο, αφού τα μπέργκερ είναι η απόλυτη σημερινή λατρεία στον χώρο του comfort food, θα πέσεις πάνω σε πολλές μουσικές εκδηλώσεις με γνωστά ονόματα και αγαπημένους ραδιοφωνικούς σταθμούς της πόλης. Μεταξύ άλλων, θα μαγειρέψουν επιτόπου ο γνωστοί σεφ Δημήτρης Σκαρμούτσος, The Eaters, Βασίλης Καλλίδης, Tάσος Αντωνίου, Αντώνης Κουρκουτάς, Νικόλαος Σταυρακάκης, Χάρης Νικολούζος, Χρήστος Ρήγας. Θα γίνουν events για παιδιά και live με αγαπημένα ονόματα, όπως οι Dub Pistols, Εισβολέας, Swinging Cats, Tonis Sfinos, Idra Kayne, Μιθριδάτης κ.ά. Κι αν έχετε απορία ποια burger houses θα... ρίξουν άγκυρα για λίγες μέρες στην Τεχνόπολη, κρατήστε σημειώσεις. Είναι τα εξής 15, που αν δεν έχετε γνωρίσει ήδη, καιρός να το κάνετε στο Burger Fest.

1. Barbeque Franklyn Smokehouse 2. Beerger 3. Bronx Burgers 4. Brooklyn, The Taste Factory 5. Butcher’s Burger & Butcher’s Steak House 6. Diver 7. Goody’s Burger House

8. Hot Hot Burger Bar 9. Juicy Grill 10. King’s Point Burger Bar 11. Λόρδος Burgers 12. Mikaello 13. Monster Burgers 14. ΜΠΑΡ ΜΠΕΕ ΚΙΟΥ 15. Q Burgers

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Σ’ ΑΓΑΠΩ ΙΣΠΑΝΙΚΑ Kiki, el amor se hace

Μπες στο www.burgerfest.gr και μάθε το αναλυτικό πρόγραμμα του Burger Fest ’17, του μεγαλύτερου food festival στην πόλη.

18.5.17 – lifo

47

ΔΟΚΙΜΙΟ

Γίνε κι εσύ ναυαγός, μπορείς! Επιστρέφοντας στις ρίζες αλλά και στο περιθώριο της σκέψης, ο σπουδαίος Γερμανός φιλόσοφος Χανς Μπλούμενμπεργκ εντοπίζει στη μεταφορά του ναυαγίου (με θεατή) τη δύναμη της υπαρξιακής στάσης. Είναι η πρώτη φορά μάλιστα που έργο του μεταφράζεται στα ελληνικά, από τις εκδόσεις Αντίποδες.

από την τίνα μανδηλαρά

Βιβλίο

Π

48 lifo – 18.5.17

ού πας καραβάκι με τέτοιον καιρό;» ή πώς είναι δυνατόν κάποιος να μιλήσει για το ναυάγιο χωρίς να σκεφτεί τα χίλια κακά της μοίρας του, την προσφιλή εικόνα του ομηρικού ήρωα ή έστω την κακή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας; Κανείς δεν ξεφεύγει από αυτό το παιχνίδι και κανείς δεν μπορεί να έρθει σε επαφή με το ταξίδι χωρίς να σκεφτεί τη μεταφορική του χρήση. Ο Οδυσσέας δίνει τις δικές του μάχες με τα στοιχειά της θάλασσας, όπως ο Ηράκλειτος, ο Επίκουρος και οι επόμενοι συνταξιδιώτες της λεγόμενης «μεταφορολογίας». Άλλωστε στη ζωή βρισκόμαστε πάντα μεσοπέλαγα ή, με άλλα λόγια, πλέουμε ήδη στο άγνωστο ταξίδι, κάτι που γνωρίζει ο Χανς Μπλούμενμπεργκ όταν βάζει ως προμετωπίδα στο βιβλίο του την περίφημη ρήση του Πασκάλ «Vous êtes embarqués», την οποία τόσο σοφά είχε χρησιμοποιήσει ο Νίτσε για να μας θυμίσει πως η σκέψη προσπαθεί μονίμως και απεγνωσμένα να κρατηθεί σαν τον ναυαγό από το δοκάρι για να σωθεί, ξέροντας ότι γύρω της και πίσω της υπάρχουν διάχυτα τα συντρίμμια. Αφήνοντας αντίστοιχα πίσω τη βεβαιότητα της στεριάς και τις ασφαλείς εξαρτήσεις, αλλά και εξαρτήματα της επιστήμης, η ανθρώπινη σκέψη ξαναβρίσκει τις ρίζες της ή τον εαυτό της μέσα από την οριακή συνθήκη του ναυαγίου – ή τουλάχιστον έτσι ήθελε ο Μπλούμενμπεργκ, ένας από τους πιο γνωστούς φιλοσόφους στη σύγχρονη ιστορία της Ερμηνευτικής και της Φαινομενολογίας. Εκεί, στις απαρχές της φιλοσοφίας, εντοπίζει μάλιστα τις πρώτες μεταφορές για το ναυάγιο, τη μεταφορά που φέρ’ ειπείν επικαλείται ο Ηράκλειτος, στον οποίο ενδεχομένως να ανήκει ο πρώτος ορισμός της φιλοσοφίας μέσα από την «περιγραφή της σκέψης ως φωτιάς, όχι μόνο επειδή η φωτιά ήταν γι’ αυτόν το θεϊκό στοιχείο αλλά γιατί έχει την ιδιότητα να προσλαμβάνει διαρκώς ό,τι είναι ξένο και να το μετατρέπει στον εαυτό της». Κάτι αντίστοι-

χο κάνει στο ναυάγιο ο θεατής όταν μπορεί μέσα από μια καταστροφή να επαναπροσδιορίσει τη σχέση του με τον κόσμο – μια συνειδητοποίηση που τον ανυψώνει πέρα από την απλή περιγραφή των φυσικών συμβάντων, στο στάδιο της αυτοσυνειδησίας. Και αυτό δεν το είχαν δει μόνο οι αρχαίοι φιλόσοφοι αλλά και ποιητές όπως ο Αλκαίος, όταν πολύ σωστά επεσήμαινε ότι είναι αυτός που γλίτωσε από την καταιγίδα «γιατί αλλιώς δεν θα μπορούσε να γράψει το ποίημα» – ιδού η πρωτογενής δυνατότητα του ναυαγού ως θεατή! Σε αυτόν «τον συνθετικό τύπο του ναυαγίου με τον θεατή», που είναι και η απαρχή αλλά και η ουσία της φιλοσοφίας ως τρόπου επισκόπησης και βιοτικής-υπαρξιακής σχέσης του ανθρώπου με τη φύση, είναι που επανέρχεται, χρησιμοποιώντας ως βάση την αρχαία φιλοσοφία αλλά και τις επικούρειες θεωρίες του Λουκρήτιου, ο Μπλούμενμπεργκ. Άλλωστε ένας τέτοιος ναυαγός υπήρξε και ο ίδιος, έχοντας επιβιώσει από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και πιστεύοντας πως η τραγωδία αυτή δεν ήταν παρά η αρχή για παραπάνω κείμενα και επιπλέον φιλοσοφικές διασυνδέσεις. Στο εντυπωσιακό θεωρητικά Ναυάγιο με θεατή, το πλέον γνωστό θεωρητικό πόνημα του Γερμανού φιλοσόφου, που έτυχε μιας εντυπωσιακά ακριβούς μετάφρασης από τον Θοδωρή Δρίτσα και μιας όμορφα επιμελημένης έκδοσης από τους Αντίποδες, ξεδιπλώνεται όλο το εύρος των γνώσεών του μέσα από διάφορα φραγκμέντα. Αυτά είναι που μετέρχεται διαρκώς ο Μπλούμενμπεργκ και μέσα από τις ενστάσεις, ποιητικές μεταφορές, προμετωπίδες, άτακτες σκέψεις και όλα αυτά που κρύβονται στο περιθώριο των μεγάλων έργων καταφέρνει να εκμαιεύσει το ουσιώδες, δηλαδή «το ερέθισμα που παρακινεί κάποιον να ανατρέψει το παραδεδομένο υπόδειγμα στα πιο σημαντικά του σημεία και να επιχειρήσει να το υποβάλει στην αναπόφευκτη διαδικασία αντιστροφής του». Δεν χρειάζεται πλέον η

χανς μπλούμενμπεργκ

Ναυάγιο με θεατή Μτφρ.: Θοδωρής Δρίτσας Εκδόσεις Αντίποδες Σελ.: 168

προφάνεια των εννοιών –ποιες είναι αυτές για να αναδείξουν το ακριβές;– όταν υπάρχει η μεταφορική διάσταση των λόγων, αυτών που ξεφεύγουν από την ασφάλεια της στεριάς και τραβάνε το δικό τους περιπετειώδες ταξίδι στα κύματα της αμφισημίας. Η μεταφορά, αυτή η ανέστια και πάντοτε αντίξοη διάσταση της σκέψης, ξεφεύγει από την κυριολεξία και βουτάει μέσα στη θάλασσα, ξέροντας ότι οι αφροί από τα κύματα πάντα διαγράφουν τα ίχνη της, προκαλώντας μια μυστική επανέναρξη, καταφέρνοντας έτσι να καταγράψει (εκ νέου) μια συμφιλίωση του λόγου με την πραγματικότητα. Μόνο που το κάνει διαφορετικά απ’ ό,τι η φιλοσοφική έννοια, αφού η τελευταία, σίγουρη καθώς είναι για την υπόστασή της, δεν νιώθει στην κατά Χούρσελ σκέψη του Μπλούμενμπεργκ την «πίεση που ασκεί η ανάγκη αποκατάστασης της απειλούμενης συνοχής». Η περιπέτεια του θεωρητικού ταξιδιού και των κυμάτων βοηθάει την ίδια τη μεταφορά να άρει τις βεβαιότητες κι έτσι φτάνει να σημαδεύει το σημείο στο οποίο συγκλίνει η μοίρα του ναυαγού, το δοκάρι απ’ όπου πιάνεται αλλά και η τραγικότητα που προκαλεί η θαλασσινή περιπέτεια. Γιατί μπορεί η μεταφορά του ναυαγού να εδραιώνει, κατά κάποιον τρόπο, την ισορροπία της στεριάς, πλην όμως πρόκειται για μια ισορροπία που καλύπτεται από την επίπλαστη στωικότητα του υποτιθέμενου «θαύματος», εκείνου που έχει σωθεί και είναι, την ίδια στιγμή, έτοιμος για ένα ακόμα ταξίδι. Η διαπίστωση της σωτηρίας, αυτή η συνειδητή και ορθή σκέψη, οδηγεί ταυτόχρονα στην ανάγκη για ένα νέο ξεκίνημα και στο πάθος για νέες περιπέτειες: η ξαφνική έξαψη ή μάλλον ο άνεμος τρέλας που αναποδογυρίζει το καράβι και σπάει τις γλωσσικές δομές αυτόχρημα οδηγεί έξω από τις έννοιες, στην αποκαλούμενη «μη εννοιακότητα». Αποφεύγοντας έτσι τις απρόσωπες και αναλλοίωτες έννοιες που στοιχειοθετούν τη φιλοσοφία, ο Μπλούμενμπεργκ προσφεύγει στη δύναμη που έχουν οι εικόνες: φέρνει στον νου τον πανέμορφο κρατήρα του Εξηκία αλλά και τη δύναμη του θεάτρου, όπου ο ναυαγός θεατής μοιάζει με έναν «ηθοποιό που έπαιξε σε μια σκηνή και, μέχρι να ξαναβγεί στο σανίδι, κάθεται ανάμεσα στους θεατές και κοιτάζει ατάραχα ό,τι συμβαίνει, ακόμη κι αν είναι η προετοιμασία του θανάτου του (στο έργο)» – ιδού πώς κατάλαβε ο ίδιος την παραστασιακή δύναμη του Γκαλιάνι ή του Βολταίρου, οι οποίοι τελικά δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να επαναφέρουν το ιδεώδες του στωικού σοφού. Δηλαδή, στην περίπτωση του ναυαγίου δεν μιλάμε πλέον ούτε για έναν ιδεαλισμό ούτε για έναν ανορθολογισμό, αλλά για έναν ανθρωποκεντρισμό, επιστρέφοντας στη βάση και στις ρίζες της σκέψης: στους προσωκρατικούς και στωικούς φιλοσόφους, οι οποίοι βλέπουν πίσω αλλά και πέρα από τις περιγραφικές δυνατότητες της γλώσσας, αναζητώντας το απόθεμα ενός ανθρώπινου βιόκοσμου και ένα μεταφορικό σχήμα που βρήκε, εκ των υστέρων, την ακριβή διατύπωσή του στη ρήση του Μονταίνιου «το πρόσωπο του κόσμου». Όπως πολύ εύστοχα επισημαίνει ο Θοδωρής Δρίτσας στο επίμετρό του: «Τα ερωτήματα με τη σειρά τους προκύπτουν από τα προβλήματα που θέτει ο ανθρώπινος βιόκοσμος και μπορούμε να αποκτήσουμε μια εικόνα αυτού του βιόκοσμου, παρακολουθώντας τις ιστορίες που αφηγούνται οι άνθρωποι. Εκεί, και όχι στις έννοιες που χρησιμοποιούν, θα βρούμε διαυγέστερα διατυπωμένα τα προβλήματα της σχέσης του ανθρώπου με την πραγματικότητα».

RADIO BOOKSPOTTING από τον γιώργο-ίκαρο μπαμπασάκη

Γουέστερν Δωματίου Για το έργο της Έρσης Σωτηροπούλου. Περίληψη προηγουμένων. Διαβάζω τα βιβλία της από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, ξεκινώντας από το συμπυκνωμένο αστικό ερωτικό θρίλερ Διακοπές χωρίς πτώμα που είχε κυκλοφορήσει από τις θρυλικές εκδόσεις Άκμων. Ακολούθησε το Εορταστικό Τριήμερο στα Γιάννενα, στις εκδόσεις Νεφέλη, ένα συμπυκνωμένο μίνι μυθιστόρημα μεγάλης έντασης, και μετά ήρθε η σπαρταριστή Φάρσα, από τον Κέδρο, ένα μυθιστόρημα με κρυμμένες παγίδες και απροκάλυπτες απειλές αλά Μπορίς Βιάν – και να καθαρίσουμε τους κακομούτσουνους, εκάς οι ξενέρωτοι και πάει λέγοντας. Και η δεκαετία του 1980 κλείνει με το Μεξικό (εκδ. Κέδρος). Στη δεκαετία του 1990 περάσαμε στη Χοιροκάμηλο (εκδ. Κέδρος), στον Βασιλιά του Φλίπερ (εκδ. Καστανιώτη) και στο εμβληματικό Ζιγκ-Ζαγκ στις νεραντζιές (εκδ. Κέδρος). Το Δαμάζοντας το κτήνος και η Αχτίδα στο Σκοτάδι (εκδ. Κέδρος αμφότερα) ανήκουν στη δεκαετία του 2000, την οποία κλείνει η Εύα (εκδ. Πατάκης). Τα βιβλία Να νιώθεις μπλε, να ντύνεσαι κόκκινα, Τι μένει από τη νύχτα και Μπορείς; (όλα στις εκδ. Πατάκης) ανοιγοκλείνουν σαν ακορντεόν μες στη δεκαετία που διανύουμε. Τη λένε Έρση Σωτηροπούλου, γεννήθηκε στην Πάτρα το 1953, σπούδασε στη Φλωρεντία (φιλοσοφία και πολιτιστική ανθρωπολογία), γράφει και εκδίδει σχεδόν ακατάπαυστα, ρίχνει τις ηρωίδες και τους ήρωές της σε καταστάσεις περίπλοκες, σε λαβυρίνθους που απαιτούν αιχμές ειρωνείας, πλούτο συναισθημάτων, γερή κοινωνική παιδεία και πολλαπλά σλάλομ, ενώ πλουτίζει διαρκώς τη γραφή της με τεχνάσματα οργανικά δεμένα με την πλοκή, απαλλάσσοντάς την από τετριμμένα λογοτεχνικά φτιασίδια, «γυμνάζοντας τη σκέψη σε απογύμνωση», όπως έλεγε ο ποιητής. Με e-mail και με viber. Στο τελευταίο της, πολυσέλιδο (745 σελίδες, παρακαλώ) μυθιστόρημα, το Μπορείς; (εκδ. Πατάκη), απαλλάσσει τη γραφή της ακόμα και από τον αφηγητή, προσφέροντας τον ρόλο αυτό στον ίδιο τον αναγνώστη. Γιατί; Διότι όλο το έργο αποτελείται από μια ανταλλαγή μηνυμάτων μέσω e-mail και viber, ένα καλώς συγκερασμένο λογοτεχνικό πείραμα, σύγχρονο (contemporary

με την έννοια που δίνει στη λέξη ο Nicolas Bourriaud) και άριστα εναρμονισμένο με τις σημερινές συνθήκες ζωής. Ο αναγνώστης παρακολουθεί τον κρυφό έρωτα του Γιώργου, ενός οινοποιού, πεπαιδευμένου, ευφυούς, κοινωνικά ευαίσθητου, κιμπάρη και γλεντζέ, και της Ε., όπως υπογράφει, για πρώτη φορά, στη σελίδα 131, ενώ εν συνεχεία, στη σελίδα 168, υπογράφει ως Έρση, για να φτάσουμε στη σελίδα 501, όπου εμφανίζεται με το πλήρες όνομα Έρση Σωτηροπούλου. Φυσικά, δεν πρόκειται για τη συγγραφέα Έρση Σωτηροπούλου αλλά για μια μυθιστορηματική περσόνα που ακούει σ’ αυτό το όνομα, όπως ακριβώς ο Μισέλ Ουελμπέκ είναι μια μυθστορηματική περσόνα, η οποία μάλιστα δολοφονείται αγρίως, στο μυθιστόρημα Ο χάρτης και η επικράτεια του συγγραφέα Μισέλ Ουελμπέκ (μτφρ. Λίνα Σιπητάνου, εκδ. Εστία). Ο κρυφός έρωτας είναι η αφορμή: μέσα από αυτόν ξετυλίγεται όλη η ψηφιακή εποχή μας, οι τρόποι του να ερωτεύεσαι, να εργάζεσαι, να περιπλανιέσαι, να στοχάζεσαι, να τρως, να ταξιδεύεις, να φαντάζεσαι ακριβώς μέσα σ’ αυτή την εποχή, την εποχή της ταχύτητας, όπως την περιγράφει ο Πολ Βιριλιό, και της θραυσματικότητας, της μετάλλαξης, της απόστασης που εκμηδενίζεται, των ομοιωμάτων, όπως την περιγράφει ο Ζαν Μποντριγιάρ. Λίστες και αναφορές. Μέσα από τον εν λόγω κρυφό έρωτα διά ηλεκτρονικής αλληλογραφίας και συναντήσεων που δεν περιγράφονται αλλά ο αναγνώστης τις φαντάζεται διαβάζοντας τις ανταλλαγές μηνυμάτων, η Έρση Σωτηροπούλου μάς κερνάει κάμποσες λίστες, σκόρπιες αλλά συγκροτημένες και συνεκτικές, όλων όσα μας συγκινούν και μας συναρπάζουν στους καιρούς μας. Από τις σελίδες του Μπορείς; παρελαύνουν ρηξικέλευθοι εικαστικοί καλλιτέχνες, όπως ο Μαρκ Ρόθκο, ο Άντι Γουόρχολ, ο Ζαν-Μισέλ Μπασκιά, ο Μάριο Μερτζ· θρυλικοί φωτογράφοι, όπως ο Σεμπαστιάο Σαλγκάδο και η Βίβιαν Μέγιερ· σημαντικοί συγγραφείς, όπως ο Δημήτρης Νόλλας, ο Βλαντίμιρ Ναμπόκοφ, ο Μένης Κουμανταρέας, ο Ρέιμοντ Τσάντλερ, ο Βίνφριντ Γκέοργκ Ζέμπαλντ, ο Μαρσέλ Προυστ· σπουδαίοι ποιητές, όπως ο Λόρκα, ο Ρίλκε, ο Κάλβος, ο Σαχτούρης, ο Καβάφης, ο Κάμμινγκς. Ένα μεγαλειώδες μοντάζ συνέχει τα σπαράγματα λόγου που εκτοξεύονται μέσω e-mail και viber και όλο το μυθιστόρημα γίνεται μια ακούσια συνομιλία με τους υπερμοντέρνους τρόπους του απίθανου Ντέιβιντ Μάρκσον.

έρση σωτηροπούλου Μπορείς;

Σελίδες: 745 Εκδόσεις: Πατάκη

radiobookspotting.blogspot.gr/

18.5.17 – lifo

49

©ΘΑΝΟΣ ΣΑΜΑΡΑΣ

Ο ΠΑΠΑΓΆΛΛΟΣ ΜΟΥ

Εκλεκτικές συγγένειες «Ο παπαγάλλος μου» της Σοφίας Τρικούπη στο θεάτρο Σφενδόνη, σε σκηνοθεσία Άννας Κοκκίνου.

απο τη λουίζα αρκουμανέα

Θέατρο

Σ

50 lifo – 18.5.17

τέκεται όρθια μέσα σε ένα λιτό pavilion βυθισμένο στο σκοτάδι. Όλα είναι μαύρα: η σκηνή, το σκηνικό, η ατμόσφαιρα, το μακρύ βικτωριανό φόρεμα, τα κοντά γυαλιστερά μαλλιά της... Όλα είναι μαύρα, εκτός από το κατάλευκο πρόσωπό της. Στην αρχή, για μερικά λεπτά, έχει την πλάτη γυρισμένη προς το μέρος μας και το κεφάλι σκυφτό, σαν πουλάκι που κρύβεται στη γωνία. «Από τις χθες δεν έχω πλέον τον παπαγάλλον μου» λέει. Η φωνή της είναι γεμάτη ραγίσματα – προσπαθεί να διατηρήσει ένα κέλυφος ευπρέπειας εν μέσω τρομερής οδύνης. Μας περιγράφει τις τελευταίες στιγμές του άτυχου πτηνού, που «ήσθμαινεν σα να εζήτει βοήθειαν» και τελικά εξέπνευσε, γέρνοντας το κεφαλάκι του επάνω στα γόνατά της. «Πόσο τον ελυπήθην την ώρα εκείνην» αναφωνεί, έχοντας πλέον γυρίσει ολόκληρη προς το μέρος μας. Ο τόνος της είναι επιτακτικός. Τίποτε χαλαρό δεν υπάρχει, τα χέρια, το βλέμμα της, έχουν μια ακοίμητη ένταση. Ποια είναι αυτή η γυναίκα που στέκεται ενώπιόν μας, μιλώντας τόσο όμορφα σε μια ξεχασμένη γλώσσα; Που αγαπάει τόσο «το άκακο πουλάκι» της; Η Σοφία Τρικούπη ήταν αδελφή του Χαρίλαου Τρικούπη που διετέλεσε, ως γνωστόν,

επτά φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας στο διάστημα 1875-1894. Έμεινε γνωστή ως το δεξί του χέρι: συνεργάτις, γραμματέας, φίλη, πολύτιμη βοηθός, τον στήριζε πολλαπλώς στην υλοποίηση των πολιτικών σχεδίων του. Μορφωμένη, ευφυής, γλυκιά, η Σοφία λάτρευε τον αδελφό της και έζησαν μαζί όλα τα χρόνια. Στα γράμματα και στις σημειώσεις της ήταν πάντα ο Αδελφός με Α κεφαλαίο. Κανένας από τους δύο δεν παντρεύτηκε. Σπουδαία οικοδέσποινα, δεχόταν στο σπίτι τους εξέχουσες προσωπικότητες της εποχής από το πρωί ως το βράδυ. Αν κρίνουμε από τον Παπαγάλλο μου, η Σοφία Τρικούπη διέθετε επίσης μια σπάνια ευαισθησία και μια τρυφερή, αισθαντική πένα. Υπάρχουν κι άλλα δικά της κείμενα, ωστόσο μονάχα δύο έχουν εκδοθεί από τη Βουλή και κανένα δεν κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία. Πώς μπορείς να ζωντανέψεις ένα ιστορικό πρόσωπο που δεν γνώρισες ποτέ; Πώς μπορείς να ερμηνεύσεις τα σημάδια –κείμενα, φωτογραφίες, μαρτυρίες– και να συνθέσεις την αλήθεια του; Εδώ, φυσικά, ο καλλιτέχνης καλείται να ενεργοποιήσει τη δύναμη της αντίληψης και της φαντασίας του. Η Κοκκίνου αποκαλύπτει εκ νέου όχι μόνο την εντυπωσιακή ικανότητα μεταμόρφωσης που διαθέτει ως ηθοποιός αλλά και το βαθιά δημιουργικό βλέμμα της. Η ηρωίδα που μονολογεί επί σκη-

i Σοφίας Τρικούπη Ο Παπαγάλλος μου Σκηνοθεσία: Άννα Κοκκίνου Πρωταγωνιστούν: Άννα Κοκκίνου, Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου, Θοδωρής Θεοδωρακόπουλος Σκηνικά:Δημήτρης Ταμπάκης Κοστούμια:Δέσποινα Μακαρούνα Μουσική: Στέλλα Γαδέδη

ΣΦΕΝΔΟΝΗ Μακρή 4, Μακρυγιάννη, 215 5158968 Τετ.-Σάβ. 21:00, Κυρ. 19:00 Εισιτήριο: 10-15 ευρώ

νής δεν αναδύεται ως απόπειρα μουσειακής αναπαράστασης –αυτό θα ήταν, ούτως ή άλλως, ανέφικτο και ανόητο– αλλά ως θαυμαστό προϊόν δημιουργικής πράξης και εκλεκτικής συγγένειας. Δύο ανήσυχες, ιδιαίτερες γυναίκες: αν η μία έζησε πριν από εκατόν πενήντα χρόνια, η άλλη τη συναντά στο σήμερα για να ανιχνεύσει το αποτύπωμα, να αφουγκραστεί τον λόγο της και να ανασυνθέσει την ιδιοσυγκρασία της, επιστρατεύοντας το δικό της ψυχικό και φαντασιακό οπλοστάσιο. Το αποτέλεσμα αποδεικνύεται συγκινητικό. Η μορφή που σαλεύει στο μισοσκόταδο μας μιλά όλο θέρμη για τον πανέξυπνο φτερωτό φίλο της, αφρικανικής προέλευσης, που είχε οφθαλμούς μεγάλους και γλυκείς, χρώμα σταχτί και ουρά ερυθρά. Όταν πρωτογνωρίστηκαν–της τον έφερε δώρο ο αδελφός της, μαθαίνουμε–, ο παπαγάλος στεκόταν λυπημένος και δεν έτρωγε· γρήγορα όμως προσαρμόστηκε, αναθάρρησε κι έγινε η χαρά του σπιτιού, κυκλοφορώντας ελεύθερος, πειράζοντας τον σκύλο, κλέβοντας μολύβια, τραγουδώντας προεκλογικά άσματα Αθηνών και Μεσολογγίου και μιλώντας με ανθρώπινη φωνή που μπέρδευε την υπηρέτρια και τους επισκέπτες. «Τι έχει το πουλάκι μου;» έλεγε ο παπαγάλος στη Σοφία, όταν την έβλεπε ξαπλωμένη στο κρεβάτι της και διαισθανόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Πράγματι, η φωνή και η κινησιολογία της Κοκκίνου δίνουν συχνά την αίσθηση ότι η Τρικούπη ήταν κι εκείνη ένα πουλάκι, κλεισμένο στο κλουβί της δικής της ιδιότυπης μελαγχολίας. Η τρομακτική αδυναμία που έτρεφε στον αδελφό της συνιστά τον δεύτερο πόλο έλξης της αφήγησης: όποτε έβλεπε τον Χαρίλαο φαιδρό, «ήταν σα να γελούσε όλη η φύση» μας εκμυστηρεύεται. Οι συνήθειές του, η φυσιογνωμία του, η ακατανίκητη γοητεία του, η φιλοπατρία του, «αι ακτίνες των οφθαλμών του», η συντριβή που της προκάλεσε ο θάνατός του, όλα, μικρά και μεγάλα, περνούν με εξαιρετική λεπτότητα στο κείμενό της, το μόνο όπου καταγράφονται οι δύο σημαντικές απώλειες και, κατά συνέπεια, οι διακυμάνσεις της γράφουσας από την ευφορία ως τον θρήνο. Πίσω από το pavilion, η σκηνοθέτις έστησε ένα παράλληλο σύμπαν: έναν μικρόκοσμο τυλιγμένο σε μαύρο πέπλο, διακριτικές δράσεις που συντροφεύουν τον μονόλογο, χαρίζοντας στους θεατές μια ακόμη εστία ενδιαφέροντος που αποσπά ευχάριστα το βλέμμα τους. Η σκοτεινή αυτή «ζούγκλα» εγείρει ποικίλους συνειρμούς – ο κόσμος των αναμνήσεων, του υποσυνείδητου, της Ιστορίας που ποτέ δεν θα εξιχνιάσουμε πλήρως, της άρρητης σύνδεσής μας με τη φύση, όλες οι πιθανότητες παραμένουν ενεργές. Και είναι, νομίζω, το μόνο μειονέκτημα της παράστασης το ότι δεν έδωσε περισσότερο χώρο στον κόσμο αυτό να αναπτυχθεί ως σύλληψη, να γεννήσει κι άλλες σκέψεις και να εξασφαλίσει γόνιμους σταθμούς στη συνεχή –και, ως εκ τούτου, ενίοτε κουραστική– ροή του μονολόγου. Θα ήθελα, κλείνοντας, να επισημάνω μια συγκλονιστική λεπτομέρεια. Αναφέρομαι στην κόκκινη σκιά ματιών της ηθοποιού: αυτή η κυριολεκτική και μεταφορική πινελιά, αυτό το εκτυφλωτικό χρώμα, εντελώς ασυνήθιστο για το συγκεκριμένο σημείο του προσώπου, προσδίδει στην περσόνα που πλάθει η Κοκκίνου μια αδιόρατη, αλλά αδιαφισβήτητη φουτουριστική διάσταση. Σε συνδυασμό με την περούκα-γλυπτό, η προαναφερθείσα λεπτομέρεια παίρνει αυτήν τη μελαγχολική, μαυροφορεμένη φιγούρα από το παρελθόν, την προσγειώνει στο παρόν και την εκτοξεύει στο μέλλον.

WIN IS TO PARTICIPATE ΑΠΌ ΤΙΣ ΚΟΡΥΦΑΊΕΣ ΑΘΛΗΤΙΚΈΣ ΕΚΔΗΛΏΣΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΕΞΆΓΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΧΏΡΑ ΜΑΣ, ΤΟ SPETSATHLON ΈΚΛΕΙΣΕ 5 ΧΡΌΝΙΑ ΠΑΡΟΥΣΊΑΣ ΣΤΑ ΑΘΛΗΤΙΚΆ ΔΡΏΜΕΝΑ. Η ΦΕΤΙΝΉ ΔΙΕΞΑΓΩΓΉ ΤΟΥ ΤΡΙΆΘΛΟΥ ΞΕΠΈΡΑΣΕ ΤΑ ΔΙΚΆ ΤΟΥ ΡΕΚΌΡ ΤΌΣΟ ΣΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΈΣ ΌΣΟ ΚΑΙ ΣΕ ΕΝΔΙΑΦΈΡΟΝ, ΔΗΜΟΣΙΌΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟΦΙΛΊΑ. Η ΒΙΟΤΗΕRM HTAN EKEI ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΑΝΤΗΛΙΑΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΕΙ ΑΘΛΗΤΕΣ ΚΑΙ ΘΕΑΤΕΣ.

Δ

εν υπάρχει πιο ευχάριστη έκπληξη από το να ξεπερνάς τις ίδιες σου τις προσδοκίες. Αυτό ακριβώς πέτυχε το φετινό επετειακό Spetsathlon! Αυτό το τριήμερο ζήσαμε μια πραγματική γιορτή των αθλητικών ιδεωδών και της αξίας της συμμετοχής» σχολίασε η Μαρίνα Κουταρέλλη, πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής, στη διάρκεια της απονομής των βραβείων της 5ης επετειακής διοργάνωσης του ξεχωριστού αυτού αθλητικού event που προσέλκυσε περισσότερους από 1.100 συμμετέχοντες στο όμορφο νησί του Αργοσαρωνικού. Το Spetsathlon είναι ένας από τους νεότερους αθλητικούς θεσμούς που λαμβάνει χώρα στις Σπέτσες, καθώς η πρώτη του διοργάνωση έγινε τον Απρίλιο του 2013 και από τότε πραγματοποιείται κάθε χρόνο την άνοιξη. Συνδιοργανώτριες αρχές του εντυπωσιακού αυτού αθλητικού γεγονότος είναι η Οργανωτική Επιτροπή του Spetsathlon και η Ελληνική Ομοσπονδία Τριάθλου, η οποία, χρησιμοποιώντας την εμπειρία της από τις διεθνείς διοργανώσεις, εξασφάλισε όλες τις προϋποθέσεις για έναν άψογο από κάθε άποψη αγώνα, οι διαδικασίες του οποίου ελέγχονται από τρεις διεθνώς πιστοποιημένους κριτές της Ομοσπονδίας. Το Spetsathlon αποτελείται από τον Αγώνα Τριάθλου [που με τη σειρά του χωρίζεται σε δύο διαδρομές: Spetses Triathlon Sprint (750 μέτρα κολύμπι, 25 χλμ. ποδήλατο και 5 χλμ. τρέξιμο) και Spetses Triathlon Endurance (1.500 μέτρα κολύμπι, 50 χλμ. ποδήλατο και 10 χλμ. τρέξιμο)] και τον Αγώνα Ποδηλασίας (25 χλμ. - πλήρης γύρος του νησιού). Η φετινή διοργάνωση πραγματοποιήθηκε –πού αλλού;– στις Σπέτσες μεταξύ 5-7 Μαΐου, προσελκύοντας, εκτός από τους αθλητές που έλαβαν μέρος, επισκέπτες τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό, ξεπερνώντας τους 3.000! Η φετινή διοργάνωση Το Spetsathlon 2017 συνδιοργανώθηκε από την εταιρεία Communication Lab (διοργανώτρια επίσης του Spetses Μini Marathon και βραβευμένη με Gold Tourism Award 2016 ) και την Ελληνική Ομοσπονδία Τριάθλου (με εμπειρία από διεθνείς διοργανώσεις, τέσσερις πιστοποιημένους κριτές αλλά και πολυπληθή ομάδα αθλητών) που εξασφάλισαν για άλλη μια χρονιά την άψογη διοργάνωση των αγώνων. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η παρουσία ομάδων και μεμονωμένων συμμετοχών από τους νησιώτες αυξήθηκε 50% από την προηγούμενη χρονιά. Στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων ξεχωριστή λάμψη έδωσε η παρουσία σπουδαίων αθλητών παγκοσμίου βεληνεκούς, όπως ο πρωταθλητής κολύμβησης Δημήτρης Κουλούρης, η χρυσή παραολυμπιονίκης στην κολύμβηση Καρολίνα Πελενδρίτου, ο επίσης παραολυμπιονίκης κολυμβητής Δημήτρης Καρυπίδης, ο διεθνούς φήμης Ισπανός τριαθλητής Oscar Rubio Gomez, ενώ παρευρέθηκαν επίσης οι πρωταθλητές τριάθλου Ντενίζ Δημάκη, Γρηγόρης Σκουλαρίκης και οι Γρηγόρης Σουβατζόγλου, Γιάννης Δρυμωνάκος και οι παραολυμπιονίκες Μάκης Καλαράς και Αλέξανδρος Ταξιλδάρης. Εκτός όμως από το κεντρικό αθλητικό event, πραγματοποι-

ήθηκαν το SUP event by BIC και ο φιλανθρωπικού χαρακτήρα περίπατος Twilight Charity Run. Η ομορφιά πάει… Spetsathlon και αγαπά Βiotherm! Ανάμεσα στους χορηγούς που συμμετείχαν στο σπουδαίο αυτό αθλητικό γεγονός για τη χώρα μας ήταν για μία ακόμη χρονιά η Biotherm. Πιστή στην υποστήριξη του θεσμού από την πρώτη κιόλας διοργάνωση, φρόντισε καθ’ όλη τη διάρκεια του 3ημέρου των αθλητικών εκδηλώσεων για την ενυδάτωση και την αντηλιακή προστασία των 350 εθελοντών, των 1.100 αθλητών και των θεατών με προϊόντα αντηλιακής προστασίας Lait Solaire. Η αγαπημένη μάρκα δικαίως έχει κερδίσει την προτίμηση όσων ασχολούνται με τα σπορ και τις αθλητικές δραστηριότητες σε ανοιχτούς χώρους και στο νερό, καθώς τα αντηλιακά της, απαραίτητα για την προστασία από τον ήλιο, διαθέτουν ανθεκτικές υφές στο νερό, εφαρμόζονται σε υγρή και στεγνή επιδερμίδα και δεν κολλάνε με την άμμο ή τα ρούχα. Με τα χαμογελαστά και πρόθυμα τα κορίτσια της Biotherm να προτείνουν το κατάλληλο αντηλιακό προϊόν σε αθλητές και θεατές, έδωσε αναμφισβήτητα μια ευχάριστη νότα στο event. Kαι καθώς η φροντίδα για το περιβάλλον αποτελεί ευθύνη όλων μας, θα πρέπει να τονίσουμε ότι η νέα σειρά αντηλιακής φροντίδας της Biotherm είναι οικολογικά σχεδιασμένη και διαθέτει φίλτρα SPF που έχουν υποβληθεί σε ανάλογες οικολογικές δοκιμές, ενώ διαθέτει προϊόντα βιοδιασπώμενα κατά 96% για λιγότερες επιπτώσεις στο υδάτινο περιβάλλον. Θα τα συνδυάσετε με τα best-seller προϊόντα της σειράς Aquasource για βαθιά και εντατική ενυδάτωση που διαρκεί αναλλοίωτη για 7 συνεχόμενες ώρες, αντιοξειδωτική προστασία, ενδυνάμωση, ανάπλαση αλλά και καταπράυνση κάθε ευαισθησίας και ερεθισμού! Δεν χρειάζεται, φυσικά, να αναφέρουμε τις καταπληκτικές υφές και το υπέροχο άρωμα που χαρακτηρίζει κάθε προϊόν Βiotherm!

18.5.17 – lifo

51

AΦΙΕΡΩΜΑ

ATHENS STREET FOOD FESTIVAL 52 lifo – 18.5.17

ΤΟ ATHENS STREET FOOD FESTIVAL ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΓΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ, ΜΕΤΑ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΣΕ Η ΠΡΩΤΗ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟ 2016, ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΤΑ ΤΡΙΑ ΠΡΩΤΑ ΤΡΙΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΜΑΐΟΥ (5-7, 12-14, 19-21). ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΣΑΒΒΑΤΟΚΥΡΙΑΚΟ ΕΙΝΑΙ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ (Ή ΞΑΝΑΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ).

Η

μεγάλη γιορτή του «φαγητού του δρόμου» που δίνει την ευκαιρία στο κοινό να δοκιμάσει γεύσεις απ’ όλο τον κόσμο πραγματοποιείται σε έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο έκτασης άνω των 4.000 τ.μ., στο παλιό αμαξοστάσιο του ΟΣΥ στο Γκάζι.

Ο

αποκλειστικά για τις ημέρες του φεστιβάλ. Ο Δημήτρης Κατριβέσης, μετά τη μεγάλη επιτυχία της περασμένης χρονιάς, επιστρέφει με το Pantera Negra αλλά και το Vandal Burgers. Ο Στέφανος Στεφανίδης, ιδιοκτήτης του Big Kahuna Burgers, παρουσιάζει το μεξικάνικο El Luchador, ενώ ο pastry chef Δημήτρης Μακρυνιώτης παρουσιάζει το Sugar Rock.

ι ώρες που μπορεί κανείς να βολτάρει και να δοκιμάσει φαγητά απ’ όλο τον κόσμο είναι από τις 17:00 μέχρι τη ο Athens Street Food Festival δεν 01:00 μετά τα μεσάνυχτα την Παρασκευή, παρουσιάζει μόνο φαγητό αλλά και 12:00-01:00 το Σάββατο και 12:00-23:30 ασυνήθιστα ποτά από διάφορες χώρες την Κυριακή. Άπλετος χρόνος, που ευνοεί του κόσμου. Φέτος δεν θα λείψουν τα τα νυχτοπούλια. ειδικά διαμορφωμένα μπαρ με μεγάλη ποικιλία σε κοκτέιλ, κρασί, μπίρα, cider και αναψυκτικά. άνω από 35 καταστήματα έχουν

Π

τα δικά τους περίπτερα φέτος στο φεστιβάλ. Μερικά μόνο από τα ονόματα που συμμετέχουν είναι τα: Po’ Boys, Mama Roux, Monster Burger, Guerilla Chef, Gurun, Not Just Falafel, Royal Curry House, Wok Art, El Luchador, Emi’s Cupcakes, Γλυκό Καμινάδα, Mister Rolly, Γκιουζλεμέ, Mac ‘n Cheesus, Etnico, Davinci, Loukoumades, Κωνσταντινίδης, Mentality, Poke Hawaian Susi, L’ Ovelha Negra, Sugar Rock.

Γ

ια το τρίτο και τελευταίο τριήμερο του φεστιβάλ όλα τα περίπτερα θα προσφέρουν ανανεωμένα μενού, με νέες γευστικές προτάσεις που προσδοκούν να εκπλήξουν όσους θα τα επισκεφθούν για πρώτη φορά αλλά και όσους πήραν μία πρώτη γεύση τις προηγούμενες ημέρες.

T

ρεις διακεκριμένοι σεφ έχουν δημιουργήσει φέτος pop-up stores

Dewar’ss Scotch Scotch Dewar’ Egg Club Club

Τ

Α

πό το φεστιβάλ δεν λείπει, βέβαια, ούτε η μουσική, με γνωστούς ραδιοφωνικούς παραγωγούς να επιλέγουν το soundtrack για τις γαστρονομικές βόλτες των επισκεπτών. Το Σάββατο 20/5 καλεσμένος του Athens Street Food Festival είναι ο DJ Food. Από τις αρχές των ’90ς, το όνομα του πρότζεκτ συνδέθηκε με δύο σημεία αναφοράς της δεκαετίας: τη δισκογραφική Ninja Tune και τη σειρά Jazz Brakes, που με τα 5 volumes της συνέβαλε στη διαμόρφωση του trip-hop και της abstract hip hop.

Μ

ερικά μόνο από τα φαγητά που ανυπομονούμε να δοκιμάσουμε αυτό το τριήμερο στο φεστιβάλ είναι τα μαύρα nachos του El Luchador, τα καυτερά του Royal Curry House, χαβανέζικο sushi από το Poké Hawaiian Sushi, «γάλα του τίγρη» από το ceviche του Pantera Negra και churros βουτηγμένα σε παγωτό.

EΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ 2ο ATHENS STREET FOOD FESTIVAL ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΛΑΎΣΟΥΜΕ Τι συμβαίνει όταν τα καλύτερα Dewar’s Cocktails συνδυάζονται με τη γαστρονομία και την τάση του street food; Η απάντηση είναι το Dewar’s Scotch Egg Club. Το διάσημο και πιο βραβευμένο blended σκωτσέζικο ουίσκι θα δώσει το δικό του αξιοσημείωτο «παρών», συμμετέχοντας στο 2o Athens Street Food Festival που θα πραγματοποιηθεί στον ιστορικό χώρο του Παλιού Αμαξοστασίου του ΟΣΥ τις τρεις πρώτες Παρασκευές και τα σαββατοκύριακα του Μαΐου.

Πού, ποιος, τι Ένα ειδικά διαμορφωμένο vintage Food Truck θα μας μυήσει στην ατμόσφαιρα του Dewar’s και θα σερβίρει τα συγκλονιστικά Dewar’s Cocktails και scotch eggs σε συνταγές του διάσημου σεφ Βασίλη Καλλίδη. Οι ευφάνταστοι συνδυασμοί και τα συστατικά καθενός από τα Dewar’s cocktails θα «συγχρονίζονται»με την αντίστοιχη ιδανική γεύση των scotch eggs, απογειώνοντας τη γεύση και τις εντυπώσεις.

Τι είναι το DEWAR’S SCOTCH EGG CLUB Πρόκειται για μια καινούργια τάση που ήρθε για να μείνει. Μετά την Αθήνα, τη Μαδρίτη, το Λονδίνο και άλλες μεγάλες πόλεις, το Scotch Egg Food Truck θα βρεθεί σε γαστρονομικά, και όχι μόνο, φεστιβάλ σε όλη την Ευρώπη. Τώρα, αν αναρωτιέστε τι σχέση μπορεί να έχει το ουίσκι με τα αυγά, η ιδέα ανήκει στους Σκωτσέζους, για τους οποίους τα scotch eggs αποτελούν ένα από τα πιο παραδοσιακά πιάτα. Με διαφορετικές γευστικές εκφράσεις και ποικίλους συνδιασμούς, αυτό το υπέροχο πιάτο συνοδεύει τα υπέροχα ουίσκι τους κι έχει αρχίσει ήδη να αποτελεί μια trendy street food πρόταση σε πολλά μερη του κόσμου.

Το κόστος εισόδου στο φεστιβάλ είναι 2,50 ευρώ. Επισκεφτείτε τον experiential χώρο του για να απολαύσετε τα καλύτερα κοκτέιλ, λαχταριστά scotch eggs και fun chicken games.

18.5.17 – lifo

53

AΦΙΕΡΩΜΑATHENSSTREETFOODFESTIVAL

POKÉ HAWAIIAN SUSHI To sushi των σέρφερ απευθείας από τη Χαβάη στo κέντρο της Αθήνας. Η νέα άφιξη στον γαστρονομικό χάρτη της πόλης που αναμένεται να σηκώσει… κύματα ευχαρίστησης στους απανταχού λάτρεις του sushi λέγεται Poké Hawaiian Sushi και είναι ήδη εδώ, δηλαδή στο Athens Street Food Festival, όπου και μας συστήθηκε μέχρι να ανοίξει και επισήμως τις πόρτες του στο κέντρο της Αθήνας σε λίγες μέρες. Και αν αναρωτιέστε τι διαφορετικό έχει αυτό το sushi από τα άλλα, πρόκειται για το sushi της Χαβάης που έχουν αγαπήσει όλοι οι σέρφερ. Κάντε μια βόλτα, λοιπόν, το επόμενο και τελευταίο τριήμερο του φεστιβάλ απ’ το περίπτερο του Poké Hawaiian Sushi που βρίσκεται σε πραγματικά χαβανέζικη διάθεση και δοκιμάστε για αρχή ένα pokebowl, δηλαδή ένα μπολάκι με μια μεγάλη μπάλα ρυζιού με σολομό ή γαρίδα και τέλειες σος που έχει δημιουργήσει ο σεφ Γιάννης Κανδυλίδης, γνωστός από τη θητεία του στο Βαρούλκο.

ΕΡΩΤOΚΡΙΤΟΣ

Το Poké Hawaiian Sushi ανοίγει τις πόρτες του στο Σύνταγμα (Πετράκη 7) στις 30 Μαΐου. facebook.com/ pokehawaiiansushi

Το φημισμένο κεμπάπ της Κάνιγγος. Αυτοί που κινούνται στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου ξέρουν ότι αν τους έρθει η όρεξη για κάτι νόστιμο, γρήγορο και οικονομικό ο προορισμός λέγεται «Ερωτόκριτος» και βρίσκεται στην Κάνιγγος. Το παραδοσιακό εστιατόριο-ψητοπωλείο που δημιούργησαν οι λάτρεις του φαγητού και πολλοί λάτρεψαν για το μοναδικό πολίτικο κεμπάπ του είναι ένας χώρος όπου η παράδοση συναντά την πολυτέλεια και οι γεύσεις είναι απλές, αλλά εκλεπτυσμένες. Ό,τι βγαίνει απ’ την κουζίνα του Ερωτόκριτου είναι ένα κι ένα, μαγειρεμένο με τα καλύτερα κρέατα της αγοράς που κόβονται στο εργαστήριο του καταστήματος, ώστε το γευστικό αποτέλεσμα να είναι το καλύτερο δυνατό, και όλα χειροποίητα, όπως ακριβώς θα τα έφτιαχνε μια νοικοκυρά στο σπίτι της. Για πρώτη φορά, επιβάλλεται να δοκιμάσετε το πικάντικο κεμπάπ, εκτός αν έχετε όρεξη για κοτόπουλο ή χοιρινό που θα γευτείτε σε γύρο τυλιχτό ή σε μερίδα και πραγματικά θα το εκτιμήσετε. Και αν το επόμενο τριήμερο, 19-21 Μαΐου, ο δρόμος σάς βγάλει στο Γκάζι αντί για την Κάνιγγος, κάντε μια στάση στο stand του Ερωτόκριτου που θα βρίσκεται στο 2ο Athens Street Food Festival και θα καταλάβετε για τι γεύσεις μιλάμε.

Κάνιγγος 3, Αθήνα, 210 3812583

54 lifo – 18.5.17

ROYAL CURRY HOUSE

www.facebook. com/souvlaki. erorokritos

Αυθεντικές ανατολίτικες γεύσεις στο κέντρο της Αθήνας.

www.souvlakierotokritos.gr/ restaurant.php

Λένε πως όπου βλέπεις πολλά και διαφορετικά μενού που προσπαθούν να έχουν λίγο απ’ όλα δεν πρέπει να δείχνεις εμπιστοσύνη. Στην περίπτωση, όμως, του Royal Curry House τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά και σας προσκαλεί να απολαύσετε παραδοσιακές ανατολίτικες, πικάντικες ή μη, θαλασσινές και χορτοφαγικές γεύσεις καθώς και επιδόρπια σε συνδυασμό με την ασιατική κουλτούρα. Το μενού του έχει να παρουσιάσει πιάτα από την ινδική, κινεζική, αραβική, ταϊλανδέζικη αλλά και πακιστανική κουζίνα, που αποτελούν ένα μοναδικό γαστρονομικό ταξίδι. Πλούσια αρώματα, καυτερά μπαχαρικά και χρυσαφένια χρώματα μπερδεύονται ιδιαίτερα και το γευστικό αποτέλεσμα δικαιώνει πλήρως τη δημιουργική ματιά που έχουν οι άνθρωποι στην κουζίνα του Royal Curry House. Το επόμενο τριήμερο, 19-21 Μαΐου, μπορείτε να γευτείτε τις ανατολίτικες νοστιμιές του στο Athens Street Food Festival και εκεί θα πειστείτε πως αξίζει να περάσετε άμεσα απ’ το εστιατόριο και να ανακαλύψετε το ταξιδιάρικο μενού του. Σας προσφέρουμε το μενού του μπουφέ με 10 ευρώ ανά άτομο.

A EXTR P I T του χώρος

τός ια Ο ζεσ έρεται γ φ προσ γάνωση ρ την ο ων. λώσε εκδη

Πειραιώς & Βούλγαρη 7, Αθήνα, 215 5359222 www.facebook. com/royalcurrygr

18.5.17 – lifo

55

TASTE OF THE WEEK

Στην ταράτσα του Διοματάρη

r

Ωραίο φαγητό στο 42 Βar και μπέργκερ στον Άλιμο.

noctua

Βγες

aπο τη νικη μηταρεα

επιτέλους

Noctua είναι η «νυχτερινή» κουκουβάγια, το σύμβολο της Αθήνας, και ό,τι πρέπει ως ονομασία για το νέο και διαφορετικό μικροζυθοποιείο που λειτουργεί στο κέντρο της Αθήνας. Τέσσερις φίλοι αποφάσισαν να φτιάξουν μπίρες που θα κάνουν εντύπωση, με πιο πλούσια γεύση και αρώματα, χρησιμοποιώντας κορυφαίες πρώτες ύλες. Αρχή με δύο ετικέτες, τη Head Twister, μια pale ale με αμερικανικούς λυκίσκους με εσπεριδοειδή, γήινα χαρακτηριστικά και δημητριακά που δημιουργούν το άρωμα και τη γεύση της, και τη Night Vision, μια τολμηρή black India pale ale, που στη γεύση της ισορροπούν η σοκολάτα και η μόκα. Noctua Μικροζυθοποιία Αθήνας, Πειραιώς 124, Γκάζι, Αθήνα, 210 3454484

56 lifo – 18.5.17

graeco παπαγιαννάκος 2016

r Το καλής ποιότητας φαγητό με καλοδιαλεγμένα υλικά, η προσεκτική εκτέλεση και η αίσθηση της φιλοξενίας είναι αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την κρητική ταβέρνα «Διοματάρης». Ο Κρητικός Διοματάρης έχει πάθος με την κουζίνα και την καλή πρώτη ύλη, δεν κάνει εκπτώσεις και δεν σταματά να προσπαθεί για περισσότερα. Έβαλε καινούργια παραδοσιακά πιάτα στην κουζίνα του που ξεχειλίζουν γνήσια νοστιμιά κι έφτιαξε με αγάπη και γνώση ένα κτήμα στο Κρυονέρι για να προμηθεύει την ταβέρνα του με ό,τι φρέσκο παράγει κάθε εποχή. Μόνος του τυροκομεί τα γάλα από τις αίγες του και προτείνει να δοκιμάσεις τα ευωδιαστά ντολμαδάκια του που είναι φτιαγμένα με τρυφερά φύλλα από το αμπέλι του και συνοδεύει με φρέσκια μυζήθρα παραγωγής του. Είναι τόσο νόστιμα, που δεν θέλεις να σταματήσεις να τσιμπολογάς. Η όμορφη και απλή ταράτσα του είναι στρωμένη με λευκό χαλίκι κι έχει γλάστρες με ανθισμένες τριανταφυλλιές και πολύχρωμα λουλούδια. Ο Διοματάρης μαγειρεύει με πάθος, ανακαλώντας στη μνήμη του τις συνταγές της Χανιώτισσας γιαγιάς του. Το σαγανάκι γραβιέρα έρχεται γεμιστό με καρύΤΑΒΈΡΝΑ δια και μέλι και το συνοδεύει μια κουταλιά μαρμελάΤΟΥ ΔΙΟΜΑΤΆΡΗ δα λεμόνι. Ο ίδιος λέει με τη χαρακτηριστική κρητική προφορά του: «Επειδή είμαστε οικογένεια τυροκόμων και τρώγαμε συνεχώς τυρί, για να μη βαριόμαστε τη γεύση, η μητέρα μου γέμιζε τη γραβιέρα με καρύδια και την έλουζε με μέλι θυμαρίσιο. Εγώ πρόσθεσα στη συνταγή τη μαρμελάδα λεμόνι – απλά πράγματα». Τόσο απλά, που κάθε νόστιμη μπουκιά είναι σκέτη απόλαυση. Τα προκλητικά πιάτα που έρχονται στο τραπέζι είναι ευωδιαστά και αντανακλούν το μεγαλείο της κρητικής κουζίνας. Το κουνελάκι, μαγειρεμένο με φρέσκα αγκιναροκούκια από τον κήπο του, είναι μελωμένο και αποκαλύπτει βαθιά νοστιμιά. Στο ίδιο γευστικό μήκος είναι και το σιγομαγειρεμένο χοιρινό στην κατσαρόλα με φρέσκα πράσινα φασολάκια. Αυθεντική, τίμια, παραδοσιακή κουζίνα. Τσουγκρίζεις τα πρώτα σφηνάκια με παγωμένη τσικουδιά και όταν έρχεται το θεσπέσιο γαμοπίλαφο κι εκείνο το υπέροχο τσιγαριαστό, που γλείφεις και τα δάχτυλά σου, στα ποτήρια ρέει ο κρητικός Μαρουβάς, το κρασί που του αξίζει να ακομπανιάρει τις ρουστίκ γεύσεις. Το γεύμα έρχεται να συμπληρώσει η πληθωρική χανιώτικη κρεατότουρτα που μόλις βγήκε από τον ξυλόφουρνο. Μοσχοβολάει δυόσμο και σε τραβάει από τη μύτη. Πόσο όμορφα συντροφεύουν τα υλικά της γέμισης –αρνάκι, στάκα, μαλάκα και μυζήθρα– την ανεβατή ζύμη, πασπαλισμένη με σουσάμι και μαυροκούκι. Αυτό το φαγητό σε κάνει να σνομπάρεις τα αστεράτα εστιατόρια. Δοκιμάζοντας τη μυζηθρόπιτα που είναι φτιαγμένη με φρέσκια μυζήθρα, τραγανό φύλλο και περιχυμένη με μέλι που ευωδιάζει θυμάρι, θα καταλάβεις την απερίγραπτη νοστιμιά της. Σε στέλνει σε ένα σκανδαλιστικό επίγειο παράδεισο. Είναι όλα τόσο γευστικά και όμορφα, με τόσο προσιτές τιμές και αυθεντική κρητική φιλοξενία, που νομίζεις ότι ζεις σε όνειρο. Αδημονείς για την επόμενη επίσκεψή σου στον λεβέντη Κρητικό. ☛ Ταβέρνα του Διοματάρη, Δημοφώντος 80, Άνω Πετράλωνα, 210 3455505

Μια καινούργια ετικέτα λάνσαρε ο οινοπαραγωγός Βασίλης Παπαγιαννάκος και μας προτείνει να απολαύσουμε το Graeco. Πρόκειται για την πρώτη προσπάθεια οινοποίησης του Greco di Tufo που δίνει ένα φρέσκο κρασί. Στη μύτη σε κερδίζουν τα ευχάριστα αρώματα ροδάκινου, αχλαδιού και μήλου, ενώ στο στόμα αποκαλύπτει μέτριο σώμα και η λεμονάτη επίγευση σε κατακτά.

Το cocktail bar «42» του

ιδιοκτήτη και bar manager Χρήστου Χουσέα ξεχώριζε για τα κοκτέιλ του και τη γοητευτική ατμόσφαιρά του. Τώρα όμως στα τραπεζάκια με τις αναπαυτικές σιδερένιες πολυθρόνες στον πεζόδρομο κάτω από τη σκιά των δέντρων στην καρδιά της Αθήνας θα χαζέψεις το all day menu που το «42» αποφάσισε να μας σερβίρει. «Δημιουργήθηκε με γνώμονα τους πελάτες του. Είναι κοσμογυρισμένοι και απαιτητικοί, λατρεύουν τις πολύπλοκες γεύσεις και αναζητούν πάντα κάτι διαφορετικό» λέει ο Χρήστος Χουσέας και εξηγεί: «Καθώς το «42» ξεχώριζε 42 BAR για τα κοκτέιλ του, αποφασίσαμε να δώσουμε ιδιαίτερη έμφαση και στα bar snacks, τα οποία μπορεί κανείς να απολαύσει σκέτα ή σε συνδυασμό με το αγαπημένο του ποτό». Δύσκολο να αρνηθείς τη νοστιμιά που ξεχειλίζει το σπιτικό biscuit bun με αυγό, μπέικον, cheddar και αβοκάντο (€6), ό,τι πρέπει για να ξεκινήσεις τη μέρα σου, μαζί με έναν καλοφτιαγμένο καφέ. Διαβάζοντας το μενού, δύσκολα μπορείς να του δώσεις τον χαρακτηρισμό κάποιας κουζίνας. Κινείται στα μονοπάτια της εποχής, αλλά έχει πινελιές από τη Νέα Υόρκη, εκεί όπου έχει εκπαιδευτεί τα τελευταία χρόνια η νεαρή σεφ Μαριάννα Μπόικου. Δικής της έμπνευσης είναι η συνταγή για το biscuit bun, ένα υπέροχο ψωμάκι που ζυμώνεται καθημερινά και ακροβατεί ανάμεσα σε μπριός, τσουρέκι και ψωμί, τραγανό απέξω και με ωραία υφή εσωτερικά, κάνει τη διαφορά. Μια ιδιαίτερη επιλογή που αποπνέει έντονο άρωμα Νέας Υόρκης προσφέρει το 42 Pork Belly Ramen (€14). Ανακαλύπτεις την πλούσια γεύση του σπιτικού ζωμού κοτόπουλου μαζί με dashi, ένα «τσάι» από φύκια, μανιτάρια shiitake και αποξηραμένο bonito tuna που σερβίρεται με noodles, μανιτάρια shiitake, σιγομαγειρεμένο pork belly και αυγό. Ευχάριστη και απολαυστική είναι η vegetarian σαλάτα κινόα με σοταρισμένο σπανάκι, μανιτάρια, αυγό ποσέ και αβοκάντο (€7). Την πείνα σου θα τιθασεύσει ένα κλασικό μπέργκερ 42 BAR με διπλό μοσχαρίσιο μπιφτέκι ωραία ψημένο που συνδυάζεται με cheddar, τραγανά φύλλα iceberg, πίκλες, σπιτικό κρεμμύδι τουρσί, χειροποίητη σος και δίπλα χρυσαφένιες φρέσκες τηγανητές πατάτες που είναι ποσαρισμένες και διπλοτηγανισμένες (€12,50). Τα νέα πιάτα που θα ενισχύσουν τον κατάλογο είναι η σαλάτα με φράουλες, καραμελωμένους ξηρούς καρπούς, ποικιλία από πράσινα φύλλα εποχής με ντρέσινγκ μπαλσάμικο και μέλι (€8) καθώς και τα λινγκουίνι με πέστο από φιστίκι Αιγίνης, σπαράγγια και μυρωδικά (€8,50). «Το bar πάντα θα είναι η μεγάλη μας αγάπη, δεν ξεχνάμε όμως να το τιμάμε και μέσα από τις συνταγές μας. Έτσι, το blueberry syrup των pancakes μας αποκαλύπτει μεθυστικά αρώματα από bourbon» συμπληρώνει ο Χρήστος. Το «42» προσφέρει καλοφτιαγμένες, νόστιμες προτάσεις φαγητού σε προσιτές τιμές. ☛ 42 Bar. Athens, Κολοκοτρώνη 3, Σύνταγμα, 213 0052153 r Το μπέργκερ είναι από τις γευστικές αμαρτίες που συναγωνίζονται το ελληνικό σουβλάκι. Οι εραστές του είδους θα ανακαλύψουν στον πολυχώρο Ioanna’s ένα ενδιαφέρον μενού με πάνω από δέκα προτάσεις σε λαχταριστά μπέργκερ. Η ιδιοκτήτρια και σεφ Ιωάννα Τσολομίτη, εκτός από μαγειρευτό φαγητό που ετοιμάζει καθημερινά, έχει πίτσες και πεϊνιρλί που ψήνονται στην πέτρα, αλλά προσφέρει και πληθωρικά μπέργκερ. Η Ιωάννα, που θα σε υποδεχτεί με χαμόγελο, έχει πάθος με τη μαγειρική, αγαπά και τιμά τη δουλειά της κι αυτό φαίνεται με την πρώτη ματιά στο μαγαζί της. Λαχταριστά είναι τα μπέργκερ που φτιάχνονται από φρέσκο 100% μοσχαρίσιο κιμά που ζυμώνεται καθημερινά και πλάθεται στο χέρι, ενώ οι σάλτσες που τα συνοδεύουν είναι χειροποίητες. Το μενού προσφέρει διαφορετικές προτάσεις σε μπέργκερ που συνδυάζονται με φρεσκοψημένα ψωμάκια τα οποία παράγονται καθημερινά στην κουζίνα του πολυχώρου. Το Lux Burger (απαλό, για κυρίες), όπως γράφει ο κατάλογος, συνδυάζει το αφράτο χειροποίητο μπιφτέκι με απαλή σάλτσα, δροσερά φύλλα iceberg, ντομάτα, ένταμ και μια πινελιά μουστάρδα IOANNA’S (€5,50). Και για όσους θέλουν να απολαύσουν το μπέργκερ τους χωρίς τις ενοχές των θερμίδων, το Slim Burger (€5,50) με ζουμερό μπιφτέκι γαλοπούλας, σάλτσα πέστο, iceberg, ντομάτα και κρέμα ανθότυρου είναι σούπερ. ☛ Ioanna’s, λεωφ. Βουλιαγμένης 548, Άλιμος, 210 9901932

ΨΥΡΡΗ ΜΕΡΗ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΤ’ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ. Από τη LifO Team

18.5.17 – lifo

57

AΦΙΕΡΩΜΑΨΥΡΡΗ

CINQUE WINE & DELI BAR

Ο Νο1 προορισμός για όσους αναζητούν καλό ελληνικό κρασί.

Στην καρδιά του ιστορικού κέντρου της Αθήνας, στου Ψυρρή, χτυπάει τον τελευταίο χρόνο η καρδιά του οινικού και γαστριμαργικού προορισμού για τους επισκέπτες της πόλης! Από τον περασμένο Ιούνιο ένα μικρό wine bar μόλις 28 τμ(!) κατέχει την πρώτη θέση ανάμεσα σε 3.100 σημεία για φαγητό στην Αθήνα για τους χρήστες της εφαρμογής Trip Advisor, κι αυτό δεν είναι άλλο από το Cinque wine & Deli bar. Δεν μπορούσε να λείπει από το αφιέρωμά μας στην περιοχή του Ψυρρή το αποτέλεσμα της προσπάθειας μιας παθιασμένης με το κρασί οικογένειας να κάνει γνωστό το Αγιωργίτικο και το Ξινόμαυρο, το Μοσχοφίλερο και το Ασύρτικο σε όλο τον πλανήτη, αφού καθημερινά υποδέχεται επισκέπτες από κάθε γωνιά της Γης. Από την αρχή το Cinque wine &deli bar απευθύνθηκε στους πολυάριθμους επισκέπτες της πρωτεύουσας, γι’ αυτό επιλέχθηκαν μόνο ελληνικά κρασιά, ειδικότερα ελληνικές ποικιλίες. Πάνω από 20 διαφορετικά wine flights είναι διαθέσιμα για να εξερευνηθούν από απαιτητικές παλέτες αλλά και η δυνατότητα free wine tasting από 35 ετικέτες κρασιών, ώστε να επιλέξει ο καθένας ποιο είναι το αγαπημένο του ποτήρι. Οι φιλόξενοι ιδιοκτήτες θα σας μιλήσουν για την αμπελοοινική γεωγραφία της Ελλάδας, τις γηγενείς ποικιλίες, τη νομοθεσία για τα ΠΟΠ και θα γνωρίσετε κλώνους ποικιλιών και επαναπατρισθείσες ποικιλίες! Ας σταθούμε λίγο σ’ αυτό το τελευταίο. Όλοι γνωρίζουμε το Κτήμα Χατζημιχάλη και την ιστορία του. Ο Δημήτρης Χατζημιχάλης, δρώντας πρωτοποριακά για την εποχή του και πάντα

58 lifo – 18.5.17

με μεθοδικότητα, επέλεξε την κοιλάδα της Αταλάντης για να στήσει ένα υπερσύγχρονο, επισκέψιμο οινοποιείο. Για το Κτήμα Χατζημιχάλη το κρασί είναι πρωτίστως ένα πολιτιστικό αγαθό. Έτσι, λοιπόν, έπειτα από επίπονες εδαφολογικές και κλιματικές έρευνες, φύτεψε στα βουνά της Αταλάντης τα αμπέλια του, επαναπατρίζοντας κάποιες ελληνικές ποικιλίες από την Κάτω Ιταλία, που αποτελούσε κομμάτι της λεγόμενης Mεγάλης Ελλάδας. Όσον αφορά τα ερυθρά κρασιά, στη wine list του Cinque ανακαλύψαμε το Aglianico, παράφραση της λέξης «ελληνικό», με πολύ ενδιαφέρουσα «μύτη» γεμάτη μπαχαρικά που πληθωρικά καταλαμβάνουν και το στόμα! Το δοκιμάσαμε με μπρουσκέτα με παστράμι, μανούρι και μαρμελάδα σύκο και ήταν μοναδικό! Επίσης, βρήκαμε και ένα χαρμάνι από λευκές επαναπατριζόμενες ποικιλίες της Mεγάλης Ελλάδας, τις Verdicchio, Trebbiano Greco, Malvasia και Grecanico. Ποιο είναι το όνομα του κρασιού; Μοναδικό, σαν τη σπανιότητά του… Thesaurus! Ο θησαυρός στα λατινικά, γιατί το 2015 παράχθηκαν μόνο 3.908 φιάλες! Επιλέξαμε να το συνδυάσουμε με φιλέτο πέστροφας που το συνόδευαν σπιτικά τσάτνεϊ. Κατ’ εξαίρεση υπάρχει στη λίστα και το Cabernet Sauvignon του Κτήματος Χατζημιχάλη του 2004(!) για να προσφέρεται σε όσους θέλουν να δοκιμάσουν μία από τις παλαιότερες φυτεύσεις της ποικιλίας στην Ελλάδα. Το τελευταίο το κρατήσαμε λίγο περισσότερο στα ποτήρια μας, μια και ετοίμασαν μπροστά μας με περισσή φροντίδα το περίφημο πλατό τυριών και αλλαντικών συνοδεία χειροποίητων τσάτνεϊ, και, όπως γίνεται αντιληπτό και από τις επιλογές φαγητού,

Αγαθάρχου 15, Αθήνα, 215 5017853, www.cinque.gr, www.facebook. com/cinque. winebar Κτήμα Χατζημιχάλη (Χουλέβαινα) Αταλάντη 35200 www.hatzimichalis.gr www.facebook. com/domaine. hatzimichalis/ www.instagram. com/domaine hatzimichalis/

«επιμένουν ελληνικά»! Με τα πλατό τυριών και αλλαντικών ταξιδεύει κανείς σε όλη την Ελλάδα μέσα σε λίγα λεπτά, αφού οι επιλογές τους είναι από κάθε γωνιά της! Μάλλον για όλα τα παραπάνω το Cinque είναι προτεινόμενος προορισμός από μεγάλες αεροπορικές εταιρείες και τουριστικά sites και συγκεντρώνει στους τοίχους του, το ένα μετά το άλλο, βραβεία τουρισμού και οινικής κουλτούρας. Σας υποδέχονται με ένα ζεστό και αληθινό χαμόγελο, σαν να είστε καλεσμένοι στο σπίτι τους, ο Γρηγόρης και η Ευαγγελία, που δηλώνουν οινόφιλοι, χωρίς να τους λείπει ο επαγγελματισμός. Το πρόσωπό τους λάμπει περισσότερο όταν αναφέρονται στον γιο τους που κάνει σπουδές οινολογίας αλλά και οινοχοΐας, καταδεικνύοντας πως η αγάπη για το κρασί είναι οικογενειακή υπόθεση. Πολλοί τους ρωτάνε ποιο είναι –αν υπάρχει– το μυστικό της επιτυχίας. Απαντούν πως προσπαθούν να προσφέρουν τις υπηρεσίες που ως οινόφιλοι θα ήθελαν να έχουν! Κάποιος τους είπε ότι αυτό λέγεται «mission statement». Αλλά γι’ αυτούς είναι ο τρόπος που έχουν μάθει να ζουν. Τόσο απλά και παθιασμένα! Αν έτσι είναι οι ερασιτέχνες, ας παραμείνουν έτσι! Ας είναι το Cinque το ανοιχτό σπίτι του φίλου μας που μας περιμένει πάντα να μας προσφέρει γεύση Ελλάδας.

AΦΙΕΡΩΜΑΨΥΡΡΗ

MIRAN

QUINTA

Παστουρμάς και σουτζούκι με ιστορία.

Η αναβίωση ενός θρυλικού all day μαγαζιού στου Ψυρρή.

Με παράδοση που μετρά έναν σχεδόν αιώνα πια, από τότε που ο Μιράν Κουρουνλιάν άρχισε να δημιουργεί τον ονομαστό παστουρμά και το σουτζούκι, τα προϊόντα της οικογένειας που βρέθηκε στον Πειραιά περνώντας διά πυρός και σιδήρου μετά τη γενοκτονία των Αρμενίων, παραμένουν το ίδιο γευστικά και ποιοτικά όπως τότε. Περνώντας από γενιά σε γενιά το μεράκι και τη συνταγή για τα εδέσματα Μιράν που ο παππούς Κουρουνλιάν άρχισε να πουλάει αρχικά σε ένα μαγαζάκι στην Ευριπίδου, όπου ίσα που χώραγες να μπεις και με τον καιρό σχηματίζονταν ουρές απέξω, τα παιδιά, και τα εγγόνια του πια συνεχίζουν να τα φτιάχνουν με την ίδια μέθοδο, χωρίς καμία μηχανική παρέμβαση, ώστε η ωρίμανση του παστουρμά να γίνεται φυσικά και αβίαστα και το γευστικό αποτέλεσμα να μένει αναλλοίωτο στον χρόνο. Στα δύο καταστήματα που διαθέτουν σε Πειραιά και Αθήνα θα βρείτε, πέρα από τα κλασικά, τον σπάνιο παστουρμά καμήλας, μοσχαρίσια λουκάνικα, πολλά ντόπια προϊόντα, όπως μπαχαρικά, αλλαντικά, παλαιωμένα τυριά, βουβαλίσια προϊόντα από Κερκίνη Σερρών και εκλεκτά εδέσματα από μικρούς Έλληνες παραγωγούς.

Ακολουθώντας τα χνάρια της θρυλικής Quinta στη Φωκίωνος Νέγρη, η νέα Quinta που βρήκε φιλόξενη στέγη σε ένα κομψό νεοκλασικό της οδού Σαρρή στου Ψυρρή, μια κατεξοχήν θεατρική γειτονιά, είναι ήδη το νέο talk of the town και άξιος συνεχιστής της πρώτης. Ευχάριστος χώρος με minimal αισθητική αλλά και κλασικά κομμάτια της δεκαετίας του ’20 στη διακόσμηση. Ένα all day στέκι που ξεκινά με καφέ και πλούσιο πρωινό και κρατάει μέχρι αργά το βράδυ με signature cocktails και κυκλαδίτικα κρασιά βιολογικής καλλιέργειας από μικρούς οινοπαραγωγούς. Επίσης, απ’ την κουζίνα του βγαίνουν όλη την ήμερα γευστικά πιάτα με επιρροές απ’ την ιταλική κουζίνα και γενικά τη μεσογειακή διατροφή υπό την επιμέλεια του σεφ Χρήστου Τσακιρίδη. Το βράδυ η ατμόσφαιρα είναι ακόμα πιο μαγική, ενώ συχνά τα decks αναλαμβάνουν γνωστοί ηθοποιοί με πάθος και γνώση για τη μουσική.

Ευριπίδου 45, Αθήνα, 21 03217187 Τσαμαδού 2 & Γούναρη, Πειραιάς, 210 4121766 www.miran.gr www. facebook.com/ miranpasturma

Σαρρή 50, Αθήνα, 210 3242163 www. facebook.com/ Quintabarathens

A EXTR P I T ιο brunch πο, υ

λούσ σετε ίρει π ο δοκιμά Σερβ ιτ να το α ς κ ο ξ γ λό άπα ένας χνά ι υ α σ ίν στε θα ε έπτε κ ισ π ε

A EXTR TIμPά Μιράν θα

υρ ική αστο ε ειδ , Τον π είτε και σ υασία ρ ε β κ ν σ ο τ υ ή συ λη το στεγ ό ο ί ρ ε ε α τηρ α δια δα. για ν εσκά τη φρ

18.5.17 – lifo

59

AΦΙΕΡΩΜΑΨΥΡΡΗ

A EXTR P TI καίριασε,

THE FROGS

αλο που κ την Τώρα σε θέση σ φαιρική πιά μοσ τ α ργια κι με ποτά αίνου ολοκ άτσα για τη η και . λ ταρ ό π την ολη κρόπ θέα σ Α ή υτικ μαγε

THE FLAPPERS

All day αποδράσεις στο κέντρο της πόλης.

Παρισινός αέρας στη γειτονιά του Ψυρρή.

Μετρώντας πια έναν περίπου χρόνο παρουσίας, το Frogs δεν είναι απλώς ακόμη ένα all day bar στο κέντρο της Αθήνας αλλά ένα χώρος που έδωσε νέα πνοή στη γειτονιά του Ψυρρή. Το μαγαζί, που αντλεί το όνομά του απ’ τους περίφημους Βατράχους του Αριστοφάνη, είναι ένας προορισμός για κάθε ώρα της ημέρας. Στον καλαίσθητο χώρο του που στεγάζεται σε ένα πλήρως ανακαινισμένο νεοκλασικό κτίριο του 1840, σε τρία επίπεδα, συχνά θα πέσετε πάνω σε κάποιο event, αφού φιλοξενεί παραστάσεις stand-up comedy και live, ενώ στον δεύτερο όροφο διοργανώνονται prive party. Σερβίρει απ’ το πρωί αρωματικό καφέ ενώ απ’ την κουζίνα του βγαίνουν υγιεινές σαλάτες, σάντουιτς και ποικιλίες τυριών και αλλαντικών που ταιριάζουν ιδανικά με το ποτό. Το βράδυ το σκηνικό είναι πιο ατμοσφαιρικό, ειδικά στο εντυπωσιακό ισόγειο όπου δεσπόζει το κεντρικό μπαρ και μπορείτε να απολαύσετε καλά ποτά και εμπνευσμένα signature cocktails υπό τους ήχους σόουλ, funk και πoπ μουσικών.

Η ολοκαίνουρια άφιξη στην ιστορική περιοχή του Ψυρρή, που έχει αρχίσει πάλι να γίνεται πόλος έλξης στο κέντρο της πόλης, ακούει στο όνομα «The Flappers» και αν δεν το έχετε γνωρίσει ακόμα, σπεύσατε. Θυμίζει έντονα τα μπιστρό του Παρισιού με τα φινετσάτα τραπέζια του αλλά και τα speakeasy μαγαζιά της Νέας Υόρκης και είναι ένας all day προορισμός για όλους εκείνους που αναζητούν την ποιότητα και την αίγλη μιας εποχής κατά τη διάρκεια της οποίας μεσουράνησαν η Clara Bow, η Greta Garbo και το κίνημα των flappers. Η μέρα στο Flappers ξεκινάει από νωρίς το πρωί με καφέ που μπορείτε να συνοδεύσετε με brunch ή απλώς με ένα γευστικό πιάτο pancakes, ενώ απ’ την κουζίνα του βγαίνουν επίσης χορταστικές σαλάτες, μπέργκερ αλλά και πίτσα για να συνοδεύσετε το ποτό σας. Όσο η ώρα προχωράει, στο παιχνίδι μπαίνουν τα ευφάνταστα signature cocktails μιας μεγάλης λίστας με ξεχωριστές επιλογές όπως το Lilian Gish, το Mary Pickford, το Bitter soul κ.ά. που αξίζει να δοκιμάσετε, ακούγοντας τζαζ, σουίνγκ, bebop και άλλες μουσικές επιλογές από τη δεκαετία του ’20 έως και σήμερα..

60 lifo – 18.5.17

Αριστοφάνους 4, Ψυρρή, 211 401 9607 www.facebook. com/thefrogsbar/

Αγίων Αναργύρων 43, Ψυρρή, 211 0129204 www.facebook. com/flappers.gr Ανοιχτά: Κυρ.Πέμ. 09:00-02:00 & Παρ.-Σάβ. 09:0004:00 (μετά τα μεσάνυχτα)

ΚΡΙΟΣ Διανύετε ένα διάστημα πολλών αλλαγών, κάποιες ανατροπές σάς κάνουν πιο επιφυλακτικούς, παράλληλα όμως επιλύονται σημαντικά θέματα που σας απασχολούν και σας φεύγει ένα μεγάλο άγχος. Η ενίσχυση του εισοδήματός σας μπορεί να προέλθει από την πώληση ενός ακινήτου ή την επιστροφή χρημάτων που είχατε δανείσει. Η εποχή είναι λίγο ασταθής όσον αφορά τα επαγγελματικά σας, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα λείψουν οι ευκαιρίες. Καιρός να καταλάβετε ποια είναι η πραγματική σας αξία και να γίνετε πιο επιλεκτικοί εσείς που αναζητάτε μια σοβαρή σχέση. Ενδεχομένως η ανάγκη σας για συντροφικότητα να σας έχει οδηγήσει σε πρόσωπα που δεν είναι κατάλληλα για εσάς και να είστε απογοητευμένοι, όμως επειδή όλα είναι θέμα επιλογών, καλό είναι να μην πέφτετε με τα μούτρα σε σχέσεις αμφιβόλου ποιότητας. Τέλος, μην αμελείτε θέματα υγείας που κάνουν την εμφάνισή τους και αντιμετωπίστε τα προτού επιδεινωθούν.

ΛΕΩΝ Η εποχή προστάζει να χρησιμοποιήσετε το ένστικτό σας περισσότερο από τη λογική, καθώς μπορεί να προκύψουν διλήμματα πάνω σε ένα εργασιακό θέμα. Οι γνώσεις και οι εμπειρίες σας θα εκτιμηθούν και θα ανοίξουν νέες πόρτες που θα εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά σας. Ενδεχομένως να συναντήσετε ορισμένες δυσκολίες πάνω σε γραφειοκρατικά θέματα που δεν θα είναι αποτέλεσμα δικών σας ενεργειών και προκειμένου να μη χάνετε τον χρόνο σας, ασχοληθείτε με την τακτοποίηση εκκρεμοτήτων και κλείστε υποθέσεις που είναι στον αέρα. Έντονη κοινωνική ζωή και νέες γνωριμίες διευρύνουν τους ορίζοντές σας και θα έρθετε σε επαφή με αξιόλογα πρόσωπα το προσεχές διάστημα. Οι επικοινωνιακές σας ικανότητες σε συνδυασμό με άλλα χαρίσματά σας προσελκύουν το ενδιαφέρον πάνω σας και προβλέπονται ευχάριστες εξελίξεις στα ερωτικά σας. Οι Λέοντες σε σχέση διανύετε μια αρμονική φάση και είναι ιδανική εποχή για γάμο.

ΤΑΥΡΟΣ Είστε σε μια πολύ δημιουργική φάση

ΠΑΡΘΕΝΟΣ Το άγχος και ο πανικός, εκτός του

και δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχει επιτυχία αυτή την εποχή οτιδήποτε αποφασίσετε να κάνετε. Οι γεννημένοι το δεύτερο δεκαήμερο μπορεί να βρεθείτε σε δίλημμα αναφορικά με ένα περιουσιακό σας στοιχείο, προτού όμως πάρετε αποφάσεις ενημερωθείτε σχετικά με τις προοπτικές που υπάρχουν. Την Παρασκευή θα πρέπει να είστε προσεχτικοί στη διαχείριση του λόγου και στη χρήση διαφόρων εργαλείων, καθώς υπάρχει κίνδυνος παρεξηγήσεων και ατυχημάτων. Αισθηματικά μπερδέματα και ιστορίες από τις οποίες δεν θα μπορείτε να απεμπλακείτε εύκολα είναι το χαρακτηριστικό των επόμενων ημερών. Η επιθυμία σας για περισσότερη ένταση στην ερωτική σας ζωή σάς κάνει επιπόλαιους, ορισμένοι ενδεχομένως να μην πάρετε στα σοβαρά την κατάσταση και τελικά να βρεθείτε εκτεθειμένοι. Θέματα σπουδών σας απασχολούν ιδιαίτερα, όμως οι συνθήκες είναι αρκετά ευνοϊκές, οπότε μην αγχώνεστε και επικεντρωθείτε στον στόχο σας.

ότι είναι κακοί σύμβουλοι για τη λήψη αποφάσεων, εγκυμονούν τον κίνδυνο κάποιου ατυχήματος. Η εβδομάδα απαιτεί ψυχραιμία και αποφυγή ρίσκων, καθώς είναι πολύ πιθανό να πέσετε έξω στις προβλέψεις σας. Οργανωθείτε, τακτοποιήστε τις υποχρεώσεις σας βάζοντας σωστές προτεραιότητες και επικεντρωθείτε στη διαχείριση του χρόνου σας, ειδικά εσείς που διατηρείτε και με μια δεύτερη εργασία. Χωρισμοί, επανασυνδέσεις και ερωτικά δράματα δεν σας αφήνουν ούτε λεπτό να ησυχάσετε και καθώς ζείτε μες στον προβληματισμό, έχετε χάσει εντελώς την όρεξή σας, με αποτέλεσμα να μην μπορείτε να λειτουργήσετε. Γενικά, είναι μια εποχή δύσκολη για τα ερωτικά σας και επειδή δεν βλέπετε κάποια ιδιαίτερη εξέλιξη, είστε μες στην γκρίνια. Στρέψτε την προσοχή σας σε άλλους τομείς και όταν είστε πραγματικά έτοιμοι, θα γνωρίσετε το κατάλληλο πρόσωπο με το οποίο θα συμπορευτείτε.

ΖΥΓΟΣ Η εβδομάδα προβλέπεται ευχάριστη για

ΔΙΔΥΜΟΣ Μέσα στις επόμενες μέρες κάτι αλ-

τους Ζυγούς, καθώς δεν υπάρχουν ιδιαίτερα εμπόδια και καθυστερήσεις και είναι ιδανική ευκαιρία για να βάλετε σε εφαρμογή τα σχέδιά σας, αρκεί να είστε προσγειωμένοι και να μην πέσετε στην παγίδα του συναισθηματισμού, που είναι έντονος. Διαχωρίστε τη φιλία από την εργασία αν συνεργάζεστε με φιλικά σας πρόσωπα, ώστε να μη χάνονται οι ισορροπίες, με αποτέλεσμα να μένετε πίσω στις υποχρεώσεις σας. Επαφές με εργοδότες ευνοούνται μεν, αρκεί να μην πιέσετε καταστάσεις. Ο αυθορμητισμός σας εξαρτάται από τις διαθέσεις και τη συμπεριφορά των άλλων και δυσκολεύεστε πολύ να πάρετε πρωτοβουλίες σε ό,τι αφορά το σπίτι και τους γονείς. Προσπαθήστε να διαχειριστείτε το μπλοκάρισμα που αισθάνεστε, επιστρατεύοντας μια πιο αυθόρμητη συμπεριφορά, και μη μελετάτε την κάθε σας κίνηση σαν να παίζετε σκάκι. Το ίδιο ισχύει και για τα ερωτικά, όπου ο αυθορμητισμός σας θα παίξει καταλυτικό ρόλο.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ Ο ανταγωνισμός χτυπάει κόκκινο

ΣΚΟΡΠΙΟΣ Κατάλληλη εποχή για επενδύσεις

Starfax

μέσα στις επόμενες μέρες και σας δίνεται η ευκαιρία να ξεχωρίσετε αν κρατήσετε την ποιότητα των προϊόντων και των υπηρεσιών σας ψηλά. Περιορίστε τα έξοδά σας αν σκοπεύετε να ξεκινήσετε ένα καινούργιο εγχείρημα και φανείτε υπομονετικοί αν σας μπλοκάρουν κάπου γραφειοκρατικά ζητήματα. Μια θετική εξέλιξη από την Πέμπτη σας βγάζει από το αδιέξοδο και μπορείτε να καλύψετε τις υποχρεώσει σας εγκαίρως, ενώ παράλληλα μπορείτε να πραγματοποιήσετε ένα ταξίδι για επαγγελματικούς σκοπούς. Στον αισθηματικό τομέα τα σκαμπανεβάσματα της διάθεσής σας έχουν επιπτώσεις στη σχέση σας, ενώ οι ελεύθεροι μπορεί να είστε λίγο μαλθακοί όσον αφορά το ερωτικό παιχνίδι, κάτι που εκ των πραγμάτων δεν ευνοεί τα ερωτικά σας. Υπάρχουν διαφορές με ένα μέλος της οικογένειας και δεν λείπουν οι εντάσεις, όμως μη βλέπετε μονόπλευρα τις καταστάσεις και μην ξεπερνάτε τα όρια όταν εκφράζετε τη δυσαρέσκειά σας.

από τη μαριβίκυ καλλέργη (starfax@lifo.gr)

λάζει στον επαγγελματικό τομέα και σας δίνεται η ευκαιρία να αυξήσετε το εισόδημά σας μέσα από κάποιες κινήσεις ματ, ενώ παράλληλα μπορείτε να καλύψετε ανάγκες της επιχείρησής σας οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Ο προβληματισμός σας γύρω από φόρους, δάνεια κ.λπ. είναι έντονος, δεν θα πρέπει όμως να φρενάρει τις προσπάθειές σας. Η τύχη ευνοεί τους τολμηρούς, όμως αυτό δεν σημαίνει πως συγχωρούνται λάθη και παραλείψεις. Προτού πάρετε αποφάσεις, ξεκαθαρίστε τους όρους μιας συμφωνίας. Είστε χαρούμενοι με τις εξελίξεις στα ερωτικά σας και μετά από καιρό αισθάνεστε σιγουριά για τις επιλογές σας, ενώ παράλληλα έχει αυξηθεί το ενδιαφέρον σας για τη βελτίωση της εμφάνισής σας. Αγορές για τον εαυτό σας μπορούν να ανεβάσουν την ψυχολογία σας. Εσείς που θέλετε να βελτιώσετε τη σιλουέτα σας, υιοθετήστε ένα υγιεινό διατροφικό πρόγραμμα και γυμναστείτε.

και καινούργια ξεκινήματα καθώς Ήλιος και Κρόνος προκαλούν πρόσφορο έδαφος για να πετύχετε τους στόχους σας και να έχετε μεγάλη διάρκεια και επιτυχία. Οργανώστε το πρόγραμμά σας ώστε να αποφύγετε τον πανικό και την ένταση και υποδεχτείτε τις αλλαγές που έρχονται με θετικότητα και αισιοδοξία. Τακτοποιήστε και κάποιους λογαριασμούς που έχουν αρχίσει να στοιβάζονται στο συρτάρι σας προτού χαθεί ο έλεγχος, ώστε να είστε πιο άνετοι αν πρόκειται να πάρετε σημαντικές αποφάσεις. Η προσωπική σας ζωή παρουσιάζει ελλείψεις, κάτι που οφείλεται όχι μόνο στις ατελείωτες υποχρεώσεις αλλά και στην υπερβολική χρήση του smartphone και του Διαδικτύου. Έχετε αναλογιστεί πόσες ώρες κάθεστε κολλημένοι και σερφάρετε, ενώ θα μπορούσατε να έχετε ουσιαστική επαφή με κόσμο ή το ταίρι σας; Οι γονείς είστε αρκετά αγχωμένοι για θέματα σπουδών των παιδιών, κάτι που μπορεί να τους το μεταφέρετε.

ΤΟΞΟΤΗΣ Θετικά εξελίσσονται οι οικονομικές σας υποθέσεις, ενώ παράλληλα θα εκτιμηθούν δεόντως οι δεξιότητες και τα ταλέντα σας και μπορεί να σας κάνουν μια πρόταση συνεργασίας αρκετά ενδιαφέρουσα. Τακτοποιήστε εγκαίρως τις οφειλές σας και μην αμελείτε ένα διαδικαστικό θέμα που μπορεί να φρενάρει τις προσπάθειές σας. Ιδανική εποχή για θέματα σπουδών καθώς και για νέα εγχειρήματα. Η δημιουργικότητά σας είναι στα ύψη και μπορείτε να κερδίσετε τις εντυπώσεις στον χώρο σας οι καλλιτέχνες. Θέλετε να εκφράσετε τις ερωτικές σας διαθέσεις σε ένα πρόσωπο που γνωρίσατε πρόσφατα και σας έχει γοητεύσει, αλλά σας πιάνουν οι ντροπές και δεν λέτε τίποτα. Αν ξεπεράσετε τις αναστολές, ενδεχομένως να ζήσετε όμορφες στιγμές, γεμάτες πάθος. Αν χάσετε την ευκαιρία, θα αναρωτιέστε μια ζωή τι θα γινόταν αν εκφραζόσασταν εγκαίρως. Γενικά, πρέπει να είστε πιο θαρραλέοι, δίχως να περιμένετε από τους άλλους την πρώτη κίνηση.

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ Ξεκινήστε να ψάχνετε εναλλακτικές κατευθύνσεις εσείς που έχετε απογοητευτεί από τις οικονομικές σας απολαβές και μην αναμασάτε τα προβλήματά σας, μένοντας αδρανείς. Η εβδομάδα είναι αρκετά ευνοϊκή για τα επαγγελματικά σας και θα δείτε σημαντικές αλλαγές, αν δοκιμάσετε την τύχη σας. Οι ελεύθεροι επαγγελματίες πρέπει να αλλάξετε τακτική και να δοκιμάσετε νέους τρόπους προώθησης των υπηρεσιών σας, κι ας ξοδέψετε και κάτι παραπάνω. Θα δείτε στην πορεία τα οφέλη των ενεργειών σας και θα εκπλαγείτε. Ένα ταξίδι με το ταίρι σας μπορεί να αναθερμάνει τη σχέση σας και να αποφασίσετε τη δημιουργία οικογένειας. Είναι ένα σημαντικό βήμα για εσάς και μπορεί να σας πιάσουν οι αμφιβολίες σε κάποια φάση, όμως θα είναι παροδικές. Οι ελεύθεροι έχετε ξεπεράσει τις ανασφάλειές σας και αναζητάτε το κατάλληλο πρόσωπο που θα προσελκύσει το ενδιαφέρον σας, κάτι που μπορεί να συμβεί μέσα στο Σαββατοκύριακο.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ Εβδομάδα ανατροπών και ευχάριστων εξελίξεων είναι κάτι που είχατε καιρό να ζήσετε και δεν αποκλείεται να σας πιάσει ανησυχία μην τυχόν κάτι πάει στραβά στην πορεία. Αξιοποιήστε αυτό το ευνοϊκό διάστημα χωρίς να σκέφτεστε αρνητικά και μην κόβετε οι ίδιοι τα φτερά σας. Ενδεχομένως να προκύψει μια δυσκολία στις μετακινήσεις σας εξαιτίας τεχνικών κυρίως προβλημάτων, κάτι που θα αυξήσει τα έξοδά σας τις επόμενες μέρες. Τακτοποιήστε εγκαίρως φορολογικά θέματα. Παρά το γεγονός ότι σας έχει κουράσει η σχέση σας, υπάρχουν και καλές στιγμές που σας δένουν με το ταίρι σας και ίσως πρέπει να ξανασκεφτείτε το ενδεχόμενο μιας δεύτερης προσπάθειας για να αναζωπυρώσετε τη φλόγα. Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο και είναι στο χέρι σας να αναθερμάνετε τη σχέση σας, αρκεί να το βάλετε προτεραιότητα. Γενικά, θα πρέπει να πάρετε περισσότερες πρωτοβουλίες στα ερωτικά σας, ελεύθεροι και μη.

ΙΧΘΥΣ Το προσεχές διάστημα είναι ένα ευχάριστο διάλειμμα από την επαγγελματική πίεση και μπορείτε να σκεφτείτε πιο ψύχραιμα τα μελλοντικά σας σχέδια, ενώ παράλληλα σας δίνεται η ευκαιρία να γνωρίσετε τα κατάλληλα άτομα που θα σας δώσουν ώθηση για να πιάσετε τους στόχους σας. Αγοραπωλησίες ακινήτων και επενδύσεις δεν ευνοούνται αυτή την εποχή και καλό είναι να αποφύγετε τις βεβιασμένες ενέργειες, ώστε να μην έχετε απώλεια χρημάτων. Ιδανική στιγμή για να βελτιώσετε τις γνώσεις σας και να εκσυγχρονίσετε τις μεθόδους σας. Κρατήστε τις ισορροπίες στην προσωπική σας ζωή και διαφυλάξτε τη σχέση σας από τις κακές γλώσσες. Ειδικά εσείς τους πρώτου δεκαημέρου μπορεί να έρθετε αντιμέτωποι με άτομα που θα προσπαθήσουν να διαβάλουν τη σχέση σας και θα πρέπει να είστε μια γροθιά με το ταίρι σας για να βάλετε ένα τέλος σε όσα σας ταλαιπωρούν. Θέματα εκπαίδευσης των παιδιών θα έχουν θετική έκβαση.

SUDOKU No 512 7

4 2 4 8 1 9

6 5 3 9 3

6

2 8

4

6 4 6

2 7 6 5 2 7

Η λύση του προηγούμενου 4 1 8 9 6 2

6 3 2 1 5 7

4 9 7 8 3 4

2 5 3 4 8 6

7 6 1 3 9 5

8 4 9 7 2 1

3 8 5 6 4 9

1 2 4 5 7 3

9 7 6 2 1 8

3 9 6 7 2 5 1 8 4 7 8 1 9 4 3 2 6 5 5 4 2 1 8 6 7 9 3

18.5.17 – lifo

61

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ Το μυθιστόρημα Στόουνερ που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Gutenberg είναι ένας ύμνος στις ασήμαντες ζωές. Μόνο που ο ιδιοφυής συγγραφέας κατορθώνει να μας δείξει ότι κι αυτές είναι το ίδιο συναρπαστικές με αυτές των μεγάλων ηρώων. Ή μήπως, τελικά, αυτοί είναι οι μεγάλοι πρωταγωνιστές της εποχής μας; Όσοι δεν έχουν τίποτα μεγάλο να αποδείξουν και η φιλοδοξία είναι μια άγνωστη λέξη στο λεξιλόγιό τους. Μιχάλης Μιχαήλ

Η σαββατιάτικη εκδρομή στον Ορχομενό, τον οποίο προσπερνάω (κυριολεκτικά) μια ζωή πηγαίνοντας προς Λειβαδιά, αλλά ποτέ δεν είχα επισκεφτεί, τα είχε όλα: και ξενάγηση στον θολωτό τάφο της μυκηναϊκής περιόδου, στο αρχαίο θέατρο και στον βυζαντινό ναό της Παναγίας της Σκριπούς που είναι χτισμένος από αρχαία μαρμάρινα κομμάτια, κολόνες και αφιερωματικές πλάκες ενσωματωμένες στον εξωτερικό τοίχο (ΑΘΗΝΟΔΩΡΟΣ και ΑΡΙΣΤΕΑ ΧΑΙΡΕ), βόλτα στις Πηγές Χαρίτων και στο εκτροφείο πέστροφας και την καλύτερη λεμονάδα που έχω πιει ποτέ: την τοπική ΑΓΝΗ με νερό απ’ την πηγή.

M. Hulot

Πάλι και επιμόνως καλές εντυπώσεις: Οι Mogwai βγάζουν καινούργιο δίσκο, το «Every Country’s Sun»/ Η ΑΣΚΤ τίμησε τον σπουδαίο συλλέκτη Δημήτρη Πιστιόλα που έχει τη μεγαλύτερη παγκοσμίως συλλογή κινηματογραφικών μηχανών λήψεως και προβολής (είναι στο Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες από το 2009)/ Μας στοιχειώνει ο στίχος-στόχος του

Αριστομένη Προβελέγγιου (αρχιτέκτονος και σχεδιαστή του θρυλικού μπαρ Au Revoir): «Ένα μοσχοκάρφι στο μάτι του φιδιού/ Ένα αυγό κροκόδειλου στη φωλιά της κουκουβάγιας» από το βιβλίο Είκοσι Ποιήματα (εκδ. Κείμενα)/ Και επιμένουμε να τραγουδάμε: Δεν θα πεθάνουμε ποτέ πριν ζήσουμε για πάντα. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης

Tα καλά: Το εξαιρετικό μυθιστόρημα του John Williams, Στόουνερ. Σπαρακτική απλότητα στην αφήγηση μιας αφιερωμένης ζωής. Το ανοιχτό κολυμβητήριο στις Συκιές, δίπλα στο δάσος. Η φετινή έκθεση βιβλίου, όπου, εκτός των εκδηλώσεων και παρουσιάσεων, συναντούμε παλιούς, χαμένους φίλους. Τα κακά: Η προσβλητική προπαγάνδα που συνοδεύει πάντα τα «μέτρα» (και τώρα τα αντίμετρα). Η κρατικοποίηση των ιερών λειψάνων και άλλες γελοιότητες. Ο ανθρωπότυπος Κασιδιάρης και η ανακύκλωσή του. Νικόλας Σεβαστάκης

Τον Μάιο είναι όμορφες οι ανοιξιάτικες βόλτες στην Αθήνα. Ανεβαίνοντας προς τον κινηματογράφο Ααβόρα στην Ιπποκράτους είδα μια υπέροχη ταινία, τους Μικρούς Άνδρες, ένα φιλμ για την εποχή μας, που αναφέρεται στην επικράτηση του εγωισμού και στις επιφανειακές ανθρώπινες σχέσεις. Άνθρωποι που τσακώνονται δίχως λόγο και αιτία, η γκρίνια ως τρόπος ζωής και φιλίες που θεωρούνται ιδανικές να διαλύονται και να ξεχνιούνται τόσο εύκολα. Επίσης, μια κυριακάτικη βόλτα στο ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, στους χώρους του οποίου χαίρεσαι να διαβάζεις και να περπατάς. Γιάννης Πανταζόπουλος

Δεν θα ξαναφάω πάνω από 4 κομμάτια πίτσα, δεν θα ξαναφάω πάνω από 4 κομμάτια πίτσα, δεν θα ξαναφάω πάνω από 4 κομμάτια πίτσα, δεν θα... Αλέξανδρος Διακοσάββας

«Bon courage» ευχήθηκε ο απερχόμενος Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας, παραδίδοντας τα ηνία στον νέο, καταφανώς συγκινημένος, σε μια ένδειξη πολιτικού πολιτισμού και δημοκρατίας, την ίδια στιγμή που εδώ, στη δική μας Βουλή, οι ναζί χειροδικούσαν και οι εκπρόσωποι του κράτους προσκυνούσαν τα λείψανα κάπου στην Αγία Βαρβάρα. Σε μία και μόνο σκηνή φάνηκε απόλυτα η διαφορά ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι, τον πολιτισμό και τη βαρβαρότητα. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο από αυτό. Τίνα Μανδηλαρά

Χαστούκια στον πολιτικό στίβο, στη δουλειά, στο σπίτι, στον δρόμο, χαστούκια ακόμα και «συντροφικά», με τη μεταφορική αλλά και την κυριολεκτική έννοια, και θύμα, κατά κανόνα, το θηλυκό γένος. Αν το Μέγαρο των Χαστουκιών του Πασκάλ Μπρικνέρ γραφόταν στην Ελλάδα, θα είχε άρωμα γυναίκας. Θοδωρής Αντωνόπουλος

Βραδάκι Πέμπτης, αεράκι μούρλια, πανσέληνος, τοποθεσία Ακρόπολη, Αποφασίζουμε να πιούμε ένα ποτό σε μαγαζί με ταράτσα. Η «πόρτα» μάς ρωτά πόσοι είμαστε, «δύο» λέμε, «ναι, ναι», μας απαντά, «περάστε». Και περνάμε, και ανεβαίνουμε και δεν υπάρχει ούτε σκαμπό. Κάνουμε να φύγουμε, αθόρυβα και σχεδόν μας «τσιμπάνε», βρέθηκαν δύο θέσεις. Τέλεια λέμε, στριμωχνόμαστε, ανάβουμε τσιγάρο, πιάνουμε κουβέντα και ένα 40λεπτο μετά δεν έχει έρθει άνθρωπος για παραγγελία. Κουνάμε χέρι μέσα στον γενικό χαμό, κάποιος έρχεται, κάπως παραγγέλνουμε χωρίς κανένα παράπονο ή γκρίνια, η νύχτα είναι ωραία, δεν χωράνε τέτοια. Μετά από ακόμη 40 λεπτά, ποτά πουθενά, αλλά πρέπει να φύγουμε, αύριο είναι εργάσιμη. Κάποιοι δίπλα διαμαρτύρονται, υπάρχει μια αναστάτωση. Και πάλι δεν μας πολυνοιάζει, ωραία ήταν κι έτσι, με τσιγάρο και θέα, χαμογελαστοί κατεβαίνουμε απ’ τα σκαμπό (εγώ δηλαδή, καθώς όχι ακριβώς πρώτο μπόι) και κατευθυνόμαστε προς το ασανσέρ. «Πού πάνε τα παιδιά;» έρχεται η ερώτηση κάπως με συριγμό. Εξηγούμε ότι περιμένουμε παραπάνω από 1 ώρα και ότι δεν πειράζει, καταλαβαίνουμε, πολύς ο κόσμος, λίγοι οι σερβιτόροι, να ’ναι καλά, την επόμενη φορά. «Εντάξει, ρε παιδιά, αφήστε το γκαρσόνι να πληρώσει από την τσέπη του!» μας βρίσκει η ψυχρολουσία. Ας μην επεκταθώ σε λεπτομέρειες για το μετά. Απλώς, ας πούμε ότι ένα κομμάτι της αθηναϊκής εστίασης –κομμάτι σε ζώνη-φιλέτο της Αθήνας– κάπως πρέπει να αναθεωρήσει, να ξαναβρεί τον εαυτό του. Και να ξεκαβαλήσει το καλάμι. Χριστίνα Γαλανοπούλου

Πολύ μου άρεσε που άκουσα τη συγγραφέα Έρση Σωτηροπούλου να διαβάζει ποιήματα της Γλυκερίας Μπασδέκη στην ιντερνετική στήλη «Αναγνώσεις» του LIFO. gr. Γενικά, πολύ μ’ αρέσει η ποίηση της Μπασδέκη, λοξή, απρόβλεπτη και ενίοτε ποπ όπως είναι. Μην πω καν για το μπλογκ της που κοσμεί το σάιτ μας. Άρης Δημοκίδης

Εντυπωσιακή η διοργάνωση του Athens Street Food Festival, αν και περισσότερο από τα φαγητά μου άρεσε το εξαιρετικό στήσιμο στο αμαξοστάσιο που θύμιζε μικρογραφία της China Town της Νέας Υόρκης. Την καρδιά μου την κέρδισε επίσης το παγωτό Da Vinci, για το οποίο νομίζω πως όσοι πέρασαν από το ASSF έχουν την ίδια άποψη. Φιλίππα Δημητριάδη

Πολύς ντόρος για το «American Gods». Δικαιολογημένα ως έναν βαθμό, η σειρά έχει πλάκα και έναν απολαυστικό Ian McShane. Από κει κι έπειτα, όμως, ο Bryan Fuller είναι ίσως ο πιο υπερεκτιμημένος δημιουργός των τελευταίων χρόνων. Θα ήθελε να γίνει Λιντς στη θέση του Λιντς, αλλά όταν οι σειρές σου πάσχουν από το χειρότερο και πιο εκνευριστικό sound design που υπάρχει αυτήν τη στιγμή στην τηλεόραση, μάλλον δεν έχεις μελετήσει το αντικείμενό σου όσο θα έπρεπε. Μαρία Παππά

Το έργο του Νιγηριανού Emeka Ogboh στην έκθεση της documenta στο Ωδείο Αθηνών δεν είναι διακριτικό. Σε αρπάζει απ’ τα μούτρα και θα ’θελα να πάω να το ξαναδώ. Στον χώρο του ημιτελούς, τσιμεντένιου, ημιυπόγειου αμφιθεάτρου (μια υποβλητική αίθουσα που δεν είχα ιδέα ότι υπήρχε) έχει τοποθετηθεί η εγκατάσταση «The way earthly things are going». Στο κέντρο, μια LED οθόνη προβάλλει χρηματιστηριακούς δείκτες, ενώ ακούγεται κάτι που μοιάζει με ηπειρώτικο μοιρολόι. Γεωργία Παπαστάμου

Ομολογώ ότι δεν είχα διαβάσει ποτέ το Neverwhere του Neil Gaiman. Δεν είναι απλώς ένα εμβληματικό urban fantasy μυθιστόρημα. Είναι ένας ύμνος για τους αφανείς ήρωες που γλιστράνε μέσα από τις χαραματιές του κόσμου και τους ωραίους «τρελούς» που δεν συμβιβάζονται με την κανονικότητα της πραγματικής ζωής και προτιμούν το δικό τους σύμπαν. Εξαιρετική και η μετάφραση της Μαρίας Αγγελίδου για τις εκδόσεις Ίκαρος. Βασίλης Καψάσκης

ΑΠΌ ΌΣΑ ΖΉΣΑΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΎΜΕΝΗ ΕΒΔΟΜΆΔΑ 62 lifo – 18.5.17

18.5.17 – lifo

63