475

ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

τχ.475/12052016

Ο Aθηναίος της εβδομάδας απο τον γιαννη πανταζοπουλο

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΙΛΟΥΝ και δεν αποκρυπτογραφούν όσα τους συμβαίνουν ολα για την αθηνα! free press δωρεαν οδηγοσ τησ πολησ κυκλοφορει καθε πεμπτη

απο τον νικολα σεβαστακη

O Ai Weiwei μιλά αποκλειστικά στη LiFΟ Λίγο πριν από τα εγκαίνια της αθηναϊκής του έκθεσης στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης Από τον Θοδωρή Αντωνόπουλο

2 lifo – 12.5.16

☛ Στο πρόσφατο άρθρο του «Μια χώρα γεμάτη “Θλιμμένες Tζάσμιν”» (διαβάστε το στο LIFO.gr), ο Στάθης Χαϊκάλης έγραψε για τους Έλληνες που «αρνούνται να συμβιβαστούν με κάτι λιγότερο και τινάζουν μακριά τις δεύτερες ευκαιρίες, αναζητώντας την παλιά, καλή ζωή…». «Τεράστιο άρθρο» σχολίασε ο Lycos. «Γίναμε βάτραχοι στην κατσαρόλα. Νομίζουμε ότι όλα συνεχίζονται όπως πριν. Αυτό όχι μόνο δεν είναι αλήθεια, αλλά πεθαίνουμε και δεν καταλαβαίνουμε καν τον αργό μας θάνατο. Πρέπει να βγούμε από την κατσαρόλα άμεσα, αλλιώς τετέλεσται». Ο/η Network έκανε μερικές πικρές διαπιστώσεις: «Η ελληνική κοινωνία έχασε για πάντα την τεράστια ευκαιρία για δημιουργία πλούτου, όταν εκατοντάδες δισ. ευρώ συνέρρεαν από την Ε.Ε. για 3 δεκαετίες με τη μορφή επιδοτήσεων και δανεισμού. Αντίθετα, οι εισροές πόρων διοχετεύτηκαν στο πλέον άπληστο καταναλωτικό μοντέλο που χαρακτηρίζει κοινωνίες με ρηχό περιεχόμενο. Ο ξιπασμένος νεοπλουτισμός διαπέρασε το σύνολο και έγινε κυρίαρχη ιδεολογία από δεξιά μέχρι αριστερά και έφερε τα αποτελέσματα όσων ζούμε τώρα. Δυστυχώς, η ελληνική κοινωνία δεν φαίνεται να κατανοεί την κατάσταση, αντίθετα κατηγορεί θρασύτατα την Ε.Ε. που μας υποστήριζε τόσα χρόνια με πόρους για να στήσουμε μια δημιουργική οικονομία. Ζούμε σε μια “μαύρη τρύπα” με κακομαθημένους, ανώριμους συμπολίτες που τραβούν από τα πόδια όσους θέλουν να βγουν και να δημιουργήσουν διέξοδο». Τέλος, ο Νίκος Νικολαΐδης-ΣΦ έγραψε: «Τρία πράγματα χρειάζονται για να αναστηθεί η Ελλάδα ως χώρα. Καταρχάς, να γυρίσουμε πίσω στους λόγους για τους οποίους ήρθε το μνημόνιο και να αφήσουμε στην άκρη την εύκολη αφήγηση περί αποτυχίας της λιτότητας. Το θέμα μας δεν είναι αν πέτυχε ή όχι η λιτότητα αλλά γιατί ήρθε. Να πούμε με το όνομά τους τους λόγους αυτούς, πέρα από κομματικά και ατομικά συμφέροντα, και να τους χωνέψουμε. Δεύτερον, να βρεθούν άνθρωποι που θα προτείνουν ένα όραμα κατανοητό και πρακτικό για τον λαό μας. Και τρίτον, να βρεθούν άνθρωποι για να συσπειρώσουν τον λαό μας γύρω από αυτό το όραμα. Όταν λέω όραμα, δεν αναφέρομαι στο πώς θα βγούμε από την οικονομική κρίση, όπως κάποιοι οικονομολόγοι, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι βολεμένοι και ένοχοι για την καταστροφική οικονομική στρατηγική της χώρας πριν από την κρίση. Αναφέρομαι στους λόγους για τους οποίους πρέπει να βγούμε από την κρίση ως κοινωνία και διαχρονικός πολιτισμός. Θα πρέπει να γίνει, δηλαδή, η κρίση όχημα για τον επαναπροσδιορισμό της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού της: α) Θα μπορέσουμε να συντάξουμε μια εθνική ταυτότητα (με ιστορικό χαρακτήρα και ρόλο για το μέλλον); β) Θα καταφέρουμε να μάθουμε να επικοινωνούμε σε μη διαπροσωπικό επίπεδο αλλά μέσα από κοινά σημεία αναφοράς που προσφέρει το διάβασμα, έξω δηλαδή από προσωπικά αισθήματα και εγωισμούς; γ) Θα μπορέσουμε να δούμε τα κοντεμποράνεα έξω από βιογραφικά πρίσματα, αποστασιοποιημένοι από ατομικές σκοπιές; δ) Θα μάθουμε, επιτέλους, τι εστί πρόοδος, τι παράδοση και ποια η σχέση μεταξύ τους; Αυτό το όραμα δεν μπορεί να αναφέρεται σε μισθούς και συντάξεις. Πρωταγωνιστές και στόχος του οράματος αυτού πρέπει να είναι η νεολαία, το μόνο δημογραφικό γκρουπ που δικαιούται να διαμαρτύρεται».

α π ό τ ον α ρη δ η μ οκ ιδ η

Oι αντιδράσεις που δημιούργησαν τα άρθρα και τα posts μας την περασμένη εβδομάδα.

posts γράμματα e-mails

feedback474

Είμαστε μια χώρα γεμάτη «Θλιμμένες Tζάσμιν»;

*Στείλτε μας Feedback: feedback@lifo.gr

☛ «Ρε Φοίβο, τι μου θύμισες!» έγραψε ο BillyReuter, σχολιάζοντας το κείμενο του Φοίβου Δεληβοριά για την Καλλιθέα. «Θυμάμαι τον Κόκοτα να ανηφορίζει τη Θησέως, ακριβώς όπως τον περιγράφεις. Περισσότερο, όμως, απ’ όλους, θυμάμαι τον Τζέιμς Μποντ. Γεννήθηκα και έζησα μέχρι τα 26 μου στην ίδια πολυκατοικία! Γραφικός τύπος, με ντύσιμο ’70s, ανοιχτά πουκάμισα, την τρίκυκλη BMW μηχανή του με τη θρυλική επιγραφή. Ιστορία ολόκληρη, ένας φτωχοδιάβολος που σκαρφιζόταν ό,τι μπορείς να φανταστείς για να επιβιώσει – έχει αποσυρθεί πια. Πόσο περίεργο να συνειδητοποιείς ξαφνικά πως μια αόρατη κλωστή από κοινές εντυπώσεις ενώνει τους ανθρώπους». ☛ «Ισότητα αλά ελληνικά» σχολίασε, όχι χωρίς κάποια ειρωνεία ο annibas, σχετικά με τη συνέντευξη που έδωσε η γενική γραμματέας Iσότητας των Φύλων, Φωτεινή Κούβελα, στον Δημήτρη Κυριαζή, με αφορμή τη διαφήμιση «Χτύπα σαν άντρας». «Αν είχες τρία παιδιά, μπορούσες να βγεις πρόωρα στην σύνταξη. Κάποιες με 15 χρόνια! Ο άντρας στα 65, η γυναίκα στα 57! Ο άντρας υποχρεωτικά πρέπει να χάσει τον χρόνο του στον στρατό. Αυτό είναι ισότητα. Τώρα χιούμορ ή όχι, το να μη σε χτυπάει ο σύντροφός σου είναι θέμα αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού και του άντρα και της γυναίκας και δεν περιμένεις μια γραμματεία να το κάνει αυτό. Άλλωστε, για τη χειροδικία υπάρχει νόμος που καλύπτει όλους, και άντρες και γυναίκες». Έλαβε σχεδόν αμέσως απάντηση από τον/τη Sweetdream: «Όσον αφορά το παράδειγμα των παιδιών, θεωρείς ότι μια γυναίκα που έχει κυοφορήσει, γεννήσει και αναθρέψει 3 παιδιά δεν δικαιούται, έστω, πρόωρη συνταξιοδότηση; Ειδικά για τα ελληνικά δεδομένα, που η ανατροφή των παιδιών μόλις τα τελευταία χρόνια άρχισε να απασχολεί τους μπαμπάδες, νομίζω ότι αποτελεί μια ελάχιστη αναγνώριση των μητρικών καθηκόντων. Ας μη συγκρίνω, εξάλλου, τις παροχές που απολαμβάνουν οι νέες μητέρες σε άλλες χώρες».

Plus Out: Το μαγαζί που θα σε ντύσει από την κορυφή μέχρι τα νύχια! Τα πιο μοδάτα ρούχα και αξεσουάρ στην πόλη σε τιμές-έκπληξη.

Μ

ε περισσότερα από 60 κορυφαία brands από την Ελλάδα και το εξωτερικό σε ρούχα και παπούτσια, στο PlusOut θα κολλήσεις! Γιατί, πολύ απλά, σε ένα μαγαζί μπορείς να βρεις όλα όσα θες για να ξεχωρίζεις σε κάθε σου εμφάνισή. Μεγάλη ποικιλία σε γυναικεία και ανδρικά ρούχα, παπούτσια, τσάντες και αξεσουάρ για κάθε εποχή, πάντα στην τελευταία λέξη της μόδας και σε τιμές τόσο δελεαστικές, που δύσκολα θα φύγεις με άδεια χέρια. Δεν είναι, όμως, μόνο ότι εδώ θα ντυθείς κυριολεκτικά από την κορυφή μέχρι τα νύχια, ότι θα βρεις ρούχα για κάθε περίσταση αλλά και όλα όσα χρειάζεσαι για τις outdoor δραστηριότητές σου, γιατί το στυλ μετράει κάθε στιγμή. Αν σου αρέσει το camping και ετοιμάζεσαι για την επόμενη εξόρμησή σου σε κάποια ερημική παραλία καθώς το καλοκαίρι πλησιάζει, στο PlusOut θα βρεις όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό για να κάνεις τις διακοπές σου ονειρικές. Από σκηνές, τέντες και sleeping-bags, μέχρι είδη εστίασης. Αν, πάλι, είσαι ποδηλάτης ή σου αρέσει να… παίρνεις τα βουνά για climbing, εδώ θα βρεις όλα τα απαραίτητα αξεσουάρ για την ασφάλεια αλλά και την άνεσή σου, ενώ διασκεδάζεις κάνοντας την αγαπημένη σου δραστηριότητα. Από κράνη και σακίδια μέχρι πυξίδες, φακούς, εργαλεία και πολλά άλλα. Και για τις fashionista υπάρχει ολόκληρο τμήμα με μοδάτα ρούχα από ελληνικές εταιρείες όπως TAG, TWENTY-29, MILLA, DEVOTION, μπουτίκ Sugarfree, μεγάλη ποικιλία σε μαγιό πολύ καλών εταιρειών όπως οι Pin-up Stars, mc2 Saint Barths και corner New Balance. Αρκεί μια βόλτα στο τριώροφο νεοκλασικό κτίριο όπου στεγάζεται το PlusOut, στην Καλαμιώτου, και θα διαπιστώσεις ότι εδώ η κάθε σου ανάγκη μπορεί να καλυφθεί, επιλέγοντας μέσα από φρέσκες επιλογές σε on-trend συλλογές. Και αν ακόμα δεν έχεις πειστεί, μπες στο site του, www.plusout.gr, και θα πάρεις μια γεύση από τα κορυφαία brands που φιλοξενεί.

Extra tip: Το κατάστημα διαθέτει και e-shop για να σας προσφέρει αυτό που επιθυμείτε, ακόμα και στην άλλη άκρη της Ελλάδας.

PlusOut, Κολοκοτρώνη & Καλαμιώτου 27, Αθήνα, 210 321 0082 facebook: plus out

Free Press.

Eβδομαδιαίος οδηγός της Αθήνας. Κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη.

12.5.16 – lifo

3

Notebook

aπ ο τ ον σ ταθη τ σαγκ αρ ουσιανο

id εκδότης Στάθης Τσαγκαρουσιάνος γενικοσ διευθυντής Μιχάλης Μιχαήλ διευθυντής εκδοσησ M. Hulot εμπορική διεύθυνση Δήμητρα Πασομένου υπεύθυνος ψηφιακής ανάπτυξης Νίκος Ζαφείρης art director Χρήστος Τζοβάρας υπεύθυνος lifo.gr Άρης Δημοκίδης αρχισυντακτησ lifo.gr Θανάσης Χαραμής προγραμματισμός lifo.gr Αγγελική Βαξάλη Σπύρος Γκατζούνας Άγγελος Παπαστεργίου συντονισμός ύλης Μαρκέλλα Ανδρικάκη συντακτική ομάδα columnists: Νικόλας Σεβαστάκης Θοδωρής Αντωνόπουλος Η Ιζαμπέλ Υπέρ στην ταινία «Amour»

Ναταλί Χατζηαντωνίου Δημήτρης Πολιτάκης Δημήτρης Κυριαζής Βιβλίο: Τίνα Μανδηλαρά Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης Κινηματογράφος: Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος Τάσος Μελεμενίδης Θέατρο: Ματίνα Καλτάκη

Amour

Γεύση: Νίκη Μηταρέα StarFax: Μαριβίκυ Καλλέργη Σύνταξη:

Αν μπορούσες να παρακολουθήσεις τον θάνατό σου από ψηλά, να δεις τα πράγματά σου (π.χ. τα έπιπλά σου) να τα αγγίζουν με κάποια περιφρόνηση oι συγγενείς σου πριν τα σκοτώσουν, όταν εσύ θα βλέπεις τα ραδίκια ανάποδα, να ανοίγουν το κομπιούτερ σου και να ψάχνουν τα αρχεία σου βαριεστημένα, να πουλάνε τις «ακατανόητες» συλλογές σου όσο-όσο, να ρίχνουν κλήρο κι ενδεχομένως να αφήνουν στο δίπλα παρκάκι τις γάτες σου – ε, τότε, ίσως άλλαζες τροπάριο.

Αλέξανδρος Διακοσάββας Βασίλης Καψάσκης Κατερίνα Ηλιάκη Φιλιώ Ράγκου Μαρίνα Πετρίδου Γιάννης Πανταζόπουλος Χρήστος Παρίδης Μαρία Παππά Λάμπρος Αραπάκος Λένα Φουτσιτζή Θεόφιλος Δουμάνης φωτογράφοι Σπύρος Στάβερης Πάρις Ταβιτιάν Freddie F. aτελιέ Βανέσσα Φερλέ διόρθωση κειμένων Μαρία Δρουκοπούλου γραμματεία σύνταξης

☛

Μόνο η αγάπη μένει. Χρειάζεσαι επανεκκίνηση.

Η φωτογραφία του εξωφύλλου είναι ευγενική παραχώρηση του Studio Ai Weiwei.

Βιβίκα Ανδριανάτου senior direct market manager Κώστας Μαντάς direct market managers Βούλα Καραβαγγέλη Γιώργος Λυκουργιώτης Σπύρος Αποστολόπουλος υποδοχή διαφήμισης Ξένια Στασινοπούλου συντονισμοσ διαφήμισης Μάγδα Τζακώστα οικονομική διεύθυνση Δημήτρης Τασιόπουλος

www.lifo.gr ΔΥΟ ΔΕΚΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε.

Boυλής 22, Αθήνα, 105 63, τηλ.: 210 3254 290, fax: 210 3249 785, info@lifo.gr

4 lifo – 12.5.16

λογιστήριο Βασίλης Κοτρωνάκης

www.facebook.com/stathis.tsagar

Άλκηστις Γκούμα εξωτερικες εργασιες Άκης Ιωάννου κωδικος εντυπου 7639

12.5.16 – lifo

5

Ολοκαίνουργιο super store Πλαίσιο στη Δάφνη The place to be για όλους τους γκατζετάκηδες.

 Περισσότερα από 80 παιδιά και γονείς έπαιξαν flabby physics και έγιναν κομμάτι… ηλεκτρικού κυκλώματος.

 Δεκάδες αυτοσχέδια ρομπότ έφτιαξαν οι λιλιπούτειοι εφευρέτες που πήραν μέρος στο Lego Education Workshop και στη συνέχεια τα τοποθέτησαν στην προσομοιωμένη πίστα του παγκόσμιου διαγωνισμού ρομποτικής που είχε στηθεί στο κατάστημα.

 50 παιδιά ζωγράφισαν σαν επαγγελματίες, χάρη στον μοναδικό προτζέκτορα Portrait Machine.

 Ο κόσμος είδε από κοντά τα πρώτα ανθρωποειδή ρομπότ να λικνίζονται σε ρυθμούς του Michael Jackson, άλλα να παίζουν καράτε, ενώ άλλα έκαναν γιόγκα!

 Οι τυχεροί της ημέρας έφυγαν με πλούσια δώρα. Αφού έσπασε 55 καρύδια σε ένα λεπτό, έφυγε με ένα smartphone Τurbo-X ο μεγάλος νικητής του διαγωνισμού «Ποιος θα σπάσει περισσότερα καρύδια με το smartphone Τurbo-X ς σε 1 λεπτό».

6 lifo – 12.5.16

 Τα εγκαίνια έγιναν τη Δευτέρα 25 Απριλίου και είχαν πολλή λάμψη, αρκετό παιχνίδι αλλά και ενθουσιώδες κοινό.

 Έγινε viral μέσα σε λίγες ημέρες, με πάνω από 10.000 «check-in» από το κατάστημα την πρώτη εβδομάδα!

 Η Κατερίνα Zαρίφη και ο Δημήτρης Ουγγαρέζος υποδέχθηκαν το κοινό με τον μοναδικό τρόπο που ξέρουν και το μπρίο που βγάζουν στο ραδιόφωνο, μεταδίδοντας ζωντανά την εκδήλωση για τρεις ώρες από τη συχνότητα του Ρυθμός 9.49.

Το super store ΠΛΑΙΣΙΟ βρίσκεται στη Λ. Εθνικής Αντιστάσεως 87-89 (Δάφνη), 200 μέτρα από το μετρό Δάφνη.

Επισκεφθείτε το Πλαίσιο και ηλεκτρονικά στα www.plaisio.gr και www.plaisiob2b.gr και βρείτε όλα όσα ψάχνετε στον μαγικό κόσμο της τεχνολογίας.

 O Σάκης Τανιμανίδης βρέθηκε στα εγκαίνια και έγινε ένα με τον κόσμο!





Περισσότερα από 200 άτομα έλαβαν μέρος στα τουρνουά Fifa 16, Street fighter & Project Cars και εννέα από αυτά κέρδισαν μοναδικά δώρα.

Πάνω από 15.000 προϊόντα next-gen τεχνολογίας, από κινητά τηλέφωνα και tablets μέχρι τηλεοράσεις, έκαναν απόβαση στο μοντέρνο super store κατάστημα στη Δάφνη, σε μια έκταση 2.500 τετραγωνικών μέτρων.

 Στα highlights των εγκαινίων ήταν και το drone show, το οποίο μεταδόθηκε μέσω live streaming στο Facebook και έδωσε τη δυνατότητα σε χιλιάδες ανθρώπους να γνωρίσουν τα νέα προϊόντα τεχνολογίας.

12.5.16 – lifo

7

Πύλη Ερμού 117-121

iLoveAthens

Για 12η χρονιά, το Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακών Τεχνών της Ελλάδας, το Athens Digital Arts Festival (ADAF), επιστρέφει στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας με το πιο φιλόδοξο μέχρι στιγμής πρόγραμμά του. Για τέσσερις ημέρες, από τις 19 έως τις 22 Μαΐου, 450 καλλιτέχνες από 60 χώρες θα παρουσιάσουν τα έργα τους μέσα από ένα πολυδιάστατο πρόγραμμα που θα περιλαμβάνει διαδραστικές και οπτικοακουστικές εγκαταστάσεις, video art, διαδικτυακά έργα και δημιουργικά εργαστήρια για ενήλικες και παιδιά. Το κεντρικό θέμα του φετινού φεστιβάλ είναι το Digital Pop, διαφορετικές, δηλαδή, πτυχές του ποπ στην ψηφιακή εποχή και πώς αυτές εξελίσσονται από τη συνεχή ενασχόληση με τις νέες τεχνολογίες και το Διαδίκτυο. Οτιδήποτε ορίζεται ως ποπ χαρακτηρίζεται από την κουλτούρα του «εδώ και τώρα» και μπορεί να προσδιορίζεται μέσα από likes, shares, tweets, views ή followers, φανερώνοντας, κατά κάποιον τρόπο, τη δύναμη του πλήθους να διαμορφώνει τάσεις και νοοτροπίες, αλλά ταυτόχρονα αυτή η δυναμική φαίνεται να είναι εφήμερη, καθώς ο πολιτισμός εξελίσσεται με γρήγορους ρυθμούς. Οι εκδηλώσεις θα πραγματοποιηθούν στο κτιριακό συγκρότημα Πύλη Ερμού 117-121 αλλά και στον πολυχώρο six d.o.g.s, ενώ το φεστιβάλ επιμελείται και νυχτερινά open air screenings στην πλατεία Αγίας Ειρήνης.

8 lifo – 12.5.16

CarlaGannis

The Garden of Emoji Delights

εικαστικα

athens digital arts festival

12.5.16 – lifo

9

10 lifo – 12.5.16

12

18

μαϊου

Talkof theTown

2016

επιμελεια: the lifo team

☛

Στην «πισίνα με σχήμα φεγγαριού» των Radiohead

Για όποιον ενδιαφέρεται, παραθέτουμε τα μέρη και τις ημερομηνίες της περιοδείας των Radiohead στην Ευρώπη το προσεχές διάστημα:

Ένας οδηγός για το καινούργιο άλμπουμ του εμβληματικού συγκροτήματος.

20/5

Heineken Music Hall, Άμστερνταμ













Μετά τα πολύ άσχημα νέα που έφερε το 2016 για τον κόσμο της μουσικής, επιτέλους ήρθε και ένα καλό. Οι Radiohead κυκλοφόρησαν το ένατο άλμπουμ τους με τίτλο «A moon shaped pool».

Παρ’ όλα αυτά, ο Thom Yorke είχε κυκλοφορήσει το «Amok» με το συγκρότημα αστέρων Atoms fοr Peace το 2013 και το 2014 είχε ακολουθήσει το δεύτερο σόλο άλμπουμ του με τίτλο «Tomorrow’s modern boxes». Ο κιθαρίστας Jonny Greenwood είχε δουλέψει με τον σκηνοθέτη Πολ Τόμας Άντερσον για το σάουντρακ των ταινιών The Master και Inherent Vice και είχε κυκλοφορήσει το «Junun» με τον Ισραηλινό συνθέτη Shye Ben Tzur. O ντράμερ Philip Selway κυκλοφόρησε τη δεύτερη προσωπική του δουλειά με τίτλο «Weatherhouse» το 2014.

Προς το παρόν, το άλμπουμ μπορείτε να το αποκτήσετε μέσω του επίσημου site του συγκροτήματος και των iTunes και να το ακούσετε online στα Amazon, Tidal και Apple Music.

Εκτός από τρία τραγούδια, το «Decks Dark», το «Glass Eyes» και το «Tinker tailοr soldier sailor rich man poor man beggar thief», όλα τα υπόλοιπα είναι παλιά κομμάτια των Radiohead, που όμως δεν είχαν κυκλοφορήσει ποτέ σε ένα στούντιο άλμπουμ.

Κάποια απόκοσμα φωνητικά, όπως αυτά στο «Deck Dark», προέρχονται από τη London Contemporary Orchestra. Δεν είναι η πρώτη φορά που η συγκεκριμένη ορχήστρα δούλεψε με μέλος του συγκροτήματος, καθώς έχουν συνεργαστεί ξανά με τον Jonny Greenwood για το σάουντρακ της ταινίας The Master.

Ίσως να παίζει κάποιο ρόλο το γεγονός ότι στο 2015 ο Yorke χώρισε με την επί 23 χρόνια σύντροφό του και μητέρα των δύο παιδιών του, Rachel και Owen.

aπο τον m. hulot

TheBuzz

 Το όνομα του άλμπουμ προέρχεται από έναν στίχο που ακούγεται στα backing vocals του τραγουδιού «Identikit». Μέχρι την κυκλοφορία του, ο Τύπος και οι θαυμαστές του συγκροτήματος αναφερόντουσαν στο δίσκο με τον τίτλο «LP9».

 H προηγούμενη κυκλοφορία τους ήταν ο δίσκος «King of Limbs», πέντε ολόκληρα χρόνια πριν. Ήταν η μεγαλύτερη απουσία από τη δισκογραφία στην καριέρα τους.

 Σε λίγες μέρες, όμως, ολόκληρη η δισκογραφία του συγκροτήματος θα κυκλοφορήσει σε βινύλιο και στις 17 Ιουνίου σε CD. Τον Σεπτέμβριο θα βγει μια σπέσιαλ έκδοση, με δύο ακόμα τραγούδια.

 Ένα από τα υπόλοιπα κομμάτια είναι και το «True love waits», ένα αγαπημένο κομμάτι των φαν των Radiohead, που το ακούνε live τα τελευταία 22 χρόνια.





O δίσκος ηχογραφήθηκε στη νότια Γαλλία, με τoν μόνιμο συνεργάτη του συγκροτήματος, παραγωγό Nigel Godrich.

Το artwork και αυτού του άλμπουμ το έχει επιμεληθεί ο Stanley Donwood, ο άνθρωπος που βρίσκεται πίσω από κάθε εξώφυλλο των Radiohead από την εποχή του «Bends».

 Το «Ρitchfork» γράφει ότι οι στίχοι στα περισσότερα τραγούδια μιλούν για αγάπη, συγχώρεση και αισθήματα μετάνοιας. Στο «Full Stop», ο Thom Yorke επαναλαμβάνει «You really messed up this time» και στο «Desert island disk» τη φράση «Different types of love are possible».

 Το «Burn the witch», όμως, λένε οι κριτικοί, είναι πιο πολιτικό. Μάλιστα, στο βίντεο για το συγκεκριμένο κομμάτι κάποιοι βλέπουν μια συγκαλυμμένη επίθεση στον υποψήφιο για το προεδρικό χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων, Ντόναλντ Τραμπ.

 Τα 11 τραγούδια βρίσκονται σε αλφαβητική σειρά και διαρκούν 53 λεπτά.

21/5

Heineken Music Hall, Άμστερνταμ

23/5

Paris Le Zenith, Γαλλία

24/5

Paris Le Zenith, Γαλλία

26/5

London Roundhouse, Ηνωμένο Βασίλειο

27/5

London Roundhouse, Ηνωμένο Βασίλειο

28/5

London Roundhouse, Ηνωμένο Βασίλειο

01/6

Festival Les Nuits de Fourvière, Γαλλία

3/6

Primavera Sound, Ισπανία

17/6

Secret Solstic, Iσλανδία

2/7

Openair, Ελβετία

8/7

Nos Alive Festival, Πορτογαλία

12.5.16 – lifo

11

Εικονογράφηση: David Shrigley

φωνή λαού

Talk of the Town

ναταλία τσιγαρίδου Η υπεύθυνη του Τμήματος Εκστρατειών του ελληνικού γραφείου της Greenpeace εξηγεί γιατί μας ενδιαφέρουν άμεσα οι αποκαλύψεις για το TTIP. α π ό τ ο ν δ η μ ή τ ρ η κ υρ ι α ζ ή

Αυτοί που δεν μιλούν

α π ό τ ο ν ν ικ όλα σ ε βα σ τά κ η

Σκέψεις

Φέρνω στον νου αυτό το απροσδιόριστο πλήθος που δεν μπορεί να αποκρυπτογραφήσει όλα όσα (του) συμβαίνουν. Που υποψιάζεται πλέον την πολύπλοκη ύφανση των πραγμάτων, αλλά δεν διαθέτει ούτε υπομονή ούτε κουράγιο να ψάξει τι μπορεί να γίνει από δω και μπρος.

12 lifo – 12.5.16

Σκέφτομαι συχνά αυτούς που δεν μιλάνε. Που δεν τους συναντώ στο λαλίστατο facebook, στους διαδρόμους του πανεπιστημίου, στις «εκδηλώσεις» και στα συναφή. Και όταν βρίσκονται στο κοινό, είναι αυτοί που δεν θα σηκώσουν το χέρι για να βγάλουν λόγο επί παντός επιστητού αλλά θα κρατηθούν, διστάζοντας και μελετώντας προσεκτικά τον χώρο. Αυτοί είναι που ίσως να πίστεψαν περισσότερο στην υπόθεση μιας άλλης τροπής των πραγμάτων, σε μια διαφορετική κοινωνικοπολιτική πορεία. Που δεν θα τους βρεις αναγκαστικά σε εκείνα τα στερεότυπα κουτάκια των «πρώην πελατών», των τάχα χαϊδεμένων του μεταπολιτευτικού συμβολαίου ή των ρηχών τύπων που έψαχναν απλώς να πάρουν πίσω τα προνόμια της προμνημονιακής εποχής. Αυτούς που δεν έχουν όμως τα εργαλεία να φτιάξουν προσωπική αφήγηση από τα πολιτικά τους στραπάτσα. Ζουν, έτσι, βράζοντας συχνά από συναισθήματα, αλλά δεν έγιναν θαμώνες της οργανωμένης Αγανάκτησης, ούτε τώρα θα πάνε σε πορείες και διαμαρτυρίες. Σκέφτομαι, λοιπόν, εκείνους που δεν ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές των συνηθισμένων μας σεναρίων. Δεν είναι «οι απογοητευμένοι του ΣΥΡΙΖΑ που θα πάνε στη Χρυσή Αυγή» ούτε οι θυμωμένοι που θα πλαισιώσουν κάποιον αντιπολιτικό όχλο. Ούτε οι οπαδοί των συνωμοσιών, ακόμα και αν τους γυαλίζει για λίγο κάποια σχετική ιστορία. Αυτό συμβαίνει περισσότερο για λόγους παρηγοριάς παρά γιατί πιστεύουν πραγματικά στις τερατολογίες. Φέρνω στον νου αυτό το απροσδιόριστο πλήθος που δεν μπορεί να αποκρυπτογραφήσει όλα όσα (του) συμβαίνουν. Και υποψιάζεται πλέον την πολύπλοκη ύφανση των πραγμάτων, αλλά δεν διαθέτει ούτε υπομονή ούτε κουράγιο να ψάξει τι μπορεί να γίνει από δω και μπρος. Σκέφτομαι και όσους δεν βρίσκουν λόγια για να εξηγήσουν τι ακριβώς πίστεψαν και τι προσδοκούν. Περιμένουν, άραγε, κάτι; Έχουν κατά νου μια κάποια λύση, μια κατεύθυνση, ένα σχεδίασμα; Ή, όπως διαισθάνομαι εγώ, αυτός ο κόσμος αισθάνεται πια πως η ουσία αυτής εδώ της χώρας είναι μια εξαπάτηση, ένα συλλογικό ψέμα; Πώς αντιδρούν οι άνθρωποι όταν δεν έχουν κάποια πολιτική προσδοκία; Ομολογώ ότι αυτό με φοβίζει. Με τρομάζει η επικράτεια που δεν φαίνεται, η μη ανιχνεύσιμη κατωφέρεια, οι σιωπές που απλώνονται κάτω από τα πόδια μας σαν μια δεύτερη χώρα μέσα στη χώρα. Συνήθως, προσέχουμε όσους εκφράζονται και με το παραπάνω. Τις πιο επεισοδιακές φάσεις της μιας ή της άλλης περίστασης. Όπως στο Κοινοβούλιο εστιά-

ζουμε σε ένα ποτήρι που χύθηκε, σε μια βρισιά, στην απειλή. Ψάχνοντας τον χοντράνθρωπο, τον γραφικό και την ανάποδη στιγμή. Εκείνες τις χτυπητές χειρονομίες που τραβούν το βλέμμα γιατί προσφέρουν ήδη την «ερμηνεία» και μας βγάζουν από τον κόπο. Έτσι λέμε, αυτό πάει προς τα εκεί, το άλλο δείχνει προς τα εκεί. Αυτό αριστερά, το άλλο δεξιά. Τι γίνεται, όμως, όταν θολώνουν τα συστήματα αναφοράς; Όταν κάποιος δεν ξέρει πια τι να υποθέσει και, φυσικά, δεν του αρκεί να πιαστεί από τα εύκολα κρηπιδώματα της «προδοσίας» ή της «λαμογιάς»; Αλλά, βέβαια, από εκεί πιάνονται προσωρινά οι απογοητευμένοι άνθρωποι. Από την παλιά μοιρολατρία, την περιβόητη κακιά μοίρα του έθνους. Από την ιδέα ότι υπάρχει ένας κύκλος ψεμάτων που επαναλαμβάνονται μονότονα μεταξύ τραγωδίας, κωμωδίας και φάρσας. Η ελληνική περιπέτεια, επεισόδιο εικοστό… Αναλογίζομαι αυτές τις αρχετυπικές εκδοχές γύρω από την ευτέλεια της πολιτικής και τις φοβάμαι. Γιατί δεν πιστεύω ότι είναι αλήθεια. Ή, μάλλον, δεν είναι η αλήθεια αλλά ένα μέρος της, μία από τις πλευρές της. Οι άνθρωποι δεν έχουν τον χρόνο ούτε την πολυτέλεια να βάλουν κάτω ιδεολογίες, πρόσωπα, ομάδες ή τάσεις. Να εξετάσουν διεθνείς συσχετισμούς, πρωτόκολλα, οικονομικές πρακτικές ή δημοσιονομικά μεγέθη. Αυτή είναι η μεγάλη τεκτονική πλάκα που κάποιοι θέλουν να δίνει διαρκώς σεισμούς και θύελλες, αλλά εκείνη μετακινείται συνήθως αργά. Μετατοπίστηκε, όμως, εντυπωσιακά σε αυτά τα έξι χρόνια, γεννώντας πολιτικές ανατροπές. Τώρα απλώς δεν μπορούμε να προβλέψουμε την επόμενη κίνησή της. Κανείς δεν ξέρει, ας πούμε, τι επιφυλάσσει η απόσυρση πολλών πολιτών σε μια τραυματισμένη σιωπή. Ξέρουμε, όμως, με σχετική βεβαιότητα πως οι ευθύνες του πολιτικού κόσμου είναι τεράστιες. Μία βασική ευθύνη έχουν οι ταγοί, οι παλιοί και οι νέοι των πολιτικών ρόλων, να μην οδηγήσουν τους τραυματισμένους εκτός δημοκρατίας. Να μην τους κάνουν να μισήσουν τα πάντα επειδή κάποιοι βρέθηκαν λίγοι ή τυχοδιώκτες ή απλώς λάθος πολιτικά. Αν πάει το μυαλό μου σε όσους δεν μιλούν και κάθονται πιο πίσω, σε αυτούς που κοιτάζουν με βλέμμα μοιρασμένο ανάμεσα στη δυσπιστία και στην κόπωση, είναι γιατί νομίζω πως από εκεί πρέπει να περιμένουμε τα νέα. Από εκείνους που τώρα μετρούν τις πληγές τους. Γιατί το θέμα δεν είναι μόνο αν θα ξεκολλήσουμε από τη λάσπη αλλά και πώς δεν θα ξαναπέσουμε στον λάκκο με τις αυταπάτες.

Ας αρχίσουμε με τα βασικά. Τι είναι το TΤΙΡ; Η TTIP (Διατλαντική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων) αποτελεί κατά πάσα πιθανότητα τη μεγαλύτερη εμπορική συμφωνία διεθνώς, η οποία, εφόσον τεθεί σε ισχύ, θα καλύπτει το εμπόριο μεταξύ των ΗΠΑ και της Ε.Ε., δηλαδή το ένα τρίτο περίπου των παγκόσμιων εμπορικών ροών. Η TTIP θα επηρεάσει σχεδόν κάθε τομέα της οικονομίας και της ζωής μας γενικότερα, από τον τομέα της γεωργίας και της υγείας μέχρι τα εργασιακά δικαιώματα. Ο στόχος της συμφωνίας είναι να απομακρύνει και τα τελευταία εμπόδια στο εμπόριο μεταξύ των ΗΠΑ και της Ε.Ε., προστατεύοντας, πάνω απ’ όλα, τα συμφέροντα των επενδυτών και των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Τι μας φοβίζει σε αυτήν τη συμφωνία; Καταρχάς, οι διαπραγματεύσεις για τη συμφωνία διεξάγονται σε καθεστώς απόλυτης μυστικότητας, κάτι που μόνο ανησυχία μπορεί να προκαλέσει ως προς το περιεχόμενό της. Επιπλέον, όπως επιβεβαιώνεται τελικά από τα ίδια τα έγγραφα που διέρρευσαν μέσω του ολλανδικού γραφείου της Greenpeace, αυτοί που έχουν προνομιακή πρόσβαση στις διαπραγματεύσεις είναι οι εκπρόσωποι της βιομηχανίας. Η TTIP απειλεί βασικές αξίες και δικαιώματα, ξεκινώντας από την ίδια τη δημοκρατία μας. Οι μόνες ευνοημένες από τη συμφωνία θα είναι οι πολυεθνικές επιχειρήσεις, ακόμα και εις βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων ενός κράτους. Την ίδια στιγμή, οι πολίτες θα δουν τα εργασιακά τους δικαιώματα να περιστέλλονται περαιτέρω, την υγεία τους και το περιβάλλον να επιβαρύνονται μέσω νέων ρυθμιστικών κανόνων, την προστασία τους ως καταναλωτών και την ποιότητα της τροφής τους να υπονομεύονται στο όνομα του κέρδους. Ποια ήταν τα πιο βασικά σημεία των πληροφοριών που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας; Τέσσερα σημεία μάς προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία, από περιβαλλοντικής πλευράς: η κατάργηση διατάξεων περιβαλλοντικής προστασίας που ίσχυαν επί μακρόν, η προστασία του πλανήτη από τις κλιματικές αλλαγές που θα γίνει ακόμα πιο δυσχερής υπό την TTIP, η κατάργηση της αρχής της προφύλαξης που προβλέπει την απαγόρευση ή την απόσυρση από την αγορά προϊόντων που ενδεχομένως είναι επικίνδυνα, ακόμα και αν τα επιστημονικά δεδομένα δεν επιτρέπουν πλήρη αξιολόγηση του κινδύνου. Η αρχή αυτή θα αντικατασταθεί από ρυθμίσεις, σύμφωνα με τις οποίες θα πρέπει να παρέχονται επιστημονικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν τους κινδύνους, κάτι που φυσικά σημαίνει ότι οι άνθρωποι και το περιβάλλον θα έχουν εκτεθεί ήδη σε επικίνδυνες ουσίες και προϊόντα, και μάλιστα σε ευρεία κλίμακα. Τέλος, και ως συνέπεια των παραπάνω, μας ανησυχούν οι υπερεξουσίες που εκχωρούνται στις επιχειρήσεις, εις βάρος της υγείας μας, της τροφής μας, των δικαιωμάτων μας και, τελικά, της ίδιας μας της δημοκρατίας. www.greenpeace.org/greece/el

12.5.16 – lifo

13

Talk of the Town

Μας γοητεύουν περισσότερο τα «απεικάσματα της φλόγας» κι ας μας αφήνει στα μισά της νύχτας η θαλπωρή.

απ ό το ν θ οδωρ η α ντ ων ο π ουλο

Το προσωπικό είναι πολιτικό, σύμφωνα με το γνωστό επαναστατικό/φεμινιστικό σλόγκαν, αγνώστου πατρός (ή μάλλον μητρός, κατά πάσα πιθανότητα) κι αυτό, όπως όλα τα μεγαλειώδη στην αφαίρεσή τους τσιτάτα που καταλήγουν πασπαρτού γενικής εφαρμογής στα χείλη πολιτικών ακτιβιστών πάσης φύσεως. Ισχύει και το αντίθετο όμως ή, τέλος πάντων, αυτή είναι η αίσθηση που επικρατεί εδώ και τόσο καιρό (και θα επικρατεί για πολύ καιρό ακόμα, ορατή λύση του δράματος δεν φαίνεται στον ορίζοντα – να ήταν μελόδραμα τουλάχιστον, εδώ μιλάμε για υστερικό ρεαλισμό), όσο η αμείλικτη πολιτική/οικονομική επικαιρότητα διαβρώνει την προσωπική, ιδιωτική ύπαρξη και την ατομική συμπεριφορά. Το πολιτικό γίνεται προσωπικό, ακόμα και για όσους πίστευαν ότι θα κυλήσει η ύπαρξη χωρίς τραυματικές εμπλοκές με τις παλινωδίες του πολιτικού συστήματος. Ας προσέχαμε, μας το έλεγαν από την εποχή ακόμα της «επίπλαστης ευδαιμονίας» κάποιοι πιο συνειδητοποιημένοι φίλοι ότι η μεταμοντέρνα αποστασιοποίηση και ο σολιψιστικός σχετικισμός αναπαράγουν την κυνική και αδιέξοδη λογική του ύστερου καπιταλισμού και δεν θα μας βγει σε καλό, αλλά ήμασταν μικροί και υπερβολικά «αυτο-απασχολούμενοι». Ουδέν μονιμότερο του προσωρινού, αλλά η ζωή έχει τους τρόπους να σου θυμίζει (συνήθως διά της ξαφνικής απώλειας αυτών που θεωρούσαμε δεδομένα) ότι το μόνιμο είναι πάντα προσωρινό. Ακόμα και πολλοί, όμως, απ’ όσους ανέκαθεν πίστευαν στα οδοφράγματα και στα ριζοσπαστικά κινήματα ως μέσο αντίστασης, ενώ φάνηκαν να δικαιώνονται από τη διεθνή τροπή των πραγμάτων, υπέκυψαν τελικά υπό το βάρος των περιστάσεων στην απογοήτευση (στην απομάγευση ενός ένδοξου, αριστερού ιδεώδους) και στην εσωστρέφεια, αρνούμενοι να απολογηθούν για τη συμπεριφορά ενός κομματικού φορέα της ριζοσπαστικής Αριστεράς που βρέθηκε στην εξουσία και από προχθές, εκτός των άλλων ατυχών εμπνεύσεων και επιλογών του, βρίσκεται υπόλογος για ενίσχυση της σκληρής, πλην «αναγκαίας» πολιτικής των προκατόχων του. Και πώς να απαντήσεις όταν σε εγκαλούν τακτικά πλέον στο πλαίσιο του καθημερινού discourse, επειδή ψήφισες κάτι που νόμιζες (έστω και καιροσκοπικά, στοιχηματικά, ως χαρτοπαικτικό ρίσκο) ότι μπορεί ν’ ανακατέψει την τράπουλα, και πάνω στο μπάχαλο, στο πλαίσιο μάλιστα μιας εξαιρετικά εύθραυστης και απρόβλεπτης διεθνούς (και κυρίως ευρωπαϊκής) συγκυρίας, θα προκύψει κάποιου είδους επίλυση; «Εσείς να τα βλέπετε που τους ψηφίσατε, εμείς σας τα λέγαμε και μας αποκαλούσατε γερμανοτσολιάδες». «Και τι ήθελες να ψηφίσουμε δηλαδή; Τον Μεϊμαράκη;». Αυτά είναι αποσπάσματα τυπικών διαλόγων που λαμβάνουν χώρα ακόμα κι αυτήν τη στιγμή παντού ανά την ελληνική επικράτεια.

Belli

α π ό τ ο ν δ η μήτ ρη π ολ ι τά κη

Cut

Όταν το πολιτικό γίνεται αβάσταχτα προσωπικό.

Έχει καταντήσει να φαίνεται σχεδόν αδύνατο (άσκοπο, άκαιρο, άτολμο, εσωστρεφές) να γράψει κανείς για οτιδήποτε άλλο εκτός από την τελματώδη κατάσταση την οποία βιώνουμε και να αποφύγει να εμπλακεί στις έντονες ιδεοληπτικές αντιπαραθέσεις που διεξάγονται καθημερινά σαν να έχει κολλήσει η βελόνα. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μοιάζουν με ψηφιακό τρελάδικο πολυτελείας, όπου όλοι λένε (και γράφουν) τα ίδια και τα ίδια, και ουκ έσται τέλος. Τι παριστάνουμε, όμως, κρίνοντας με απόλυτη αυστηρότητα ο ένας τις αντιλήψεις και τα ιδεολογικά σκαλώματα του άλλου, τις πολιτικές πεποιθήσεις του, τέλος πάντων, σαν να πρόκειται για σοβαρά ελαττώματα χαρακτήρα; Το βέβαιο είναι ότι η ευκολία σύστασης λαϊκών δικαστηρίων με συνοπτικές διαδικασίες δεν χαρακτηρίζει μόνο το αριστερό θυμικό – έχει βαρεθεί κανείς να ακούει και να διαβάζει για ελικόπτερα που θα απογειωθούν νύχτα, όπως στην πανικόβλητη αποχώρηση των τελευταίων Αμερικανών αξιωματούχων από τη Σαϊγκόν (αυτή η εικόνα από το σινεμά και τα επίκαιρα της εποχής μού έρχεται στο μυαλό όποτε διαβάζω τέτοια). Εγκαταλείψαμε, δηλαδή, την κυνική αποστασιοποίηση για να πέσουμε στη λούμπα της καταγγελίας, της μισαλλοδοξίας και του φανατισμού. Δεν μπορεί, πρέπει να υπάρχει κι άλλος δρόμος. Εκτός κι αν πρέπει πρώτα να περάσουμε όλοι μια βαριά «απομάγευση» των πεποιθήσεών μας, όπως αλληγορικά λέει κι ένας από τους χαρακτήρες (πρώην ριζοσπάστης και νυν φορέας μιας πιο μετριοπαθούς, αλλά ασυμβίβαστης αριστεροσύνης) του πιο πρόσφατου μυθιστορήματος του Τζόναθαν Λέθεμ, Dissident Gardens, με φόντο τους καημούς του αμερικανικού ριζοσπαστικού κινήματος, από το Κομμουνιστικό Κόμμα του Μεσοπολέμου ως την αντικουλτούρα και τη σύγχρονη γενιά του κινήματος Occupy: «Για να ανακαλύψεις τον εαυτό σου και τι είναι πραγματικά σημαντικό, έπρεπε πρώτα να περάσεις από το πρίσμα του παραμυθιού –διαδικασία στην οποία υπόκειται υποχρεωτικά κάθε άνθρωπος, άντρας και γυναίκα– που λέει ότι υπάρχει δήθεν κάποιος ή κάποια εκεί έξω στο δάσος του κόσμου που θα αγαπήσεις και θα ζήσετε μαζί για πάντα».

14 lifo – 12.5.16

Αλήθειες και ψέματα

«Εσύ να τα βλέπεις, ρε, που τους ψήφισες»

Οk, το πράγμα φαίνεται επιτέλους να «κλειδώνει»: τα βρίσκουμε, λέει, με τους σεβαστούς μας εταίρους, περνάμε κουτσά-στραβά την αξιολόγηση, τσιμπάμε και μια γενναία δόση ESM να λαδώσει το αντεράκι της αγοράς και το δικό μας, γλιτώνουμε την επίσημη χρεoκοπία, νομοθετούμε τον «κόφτη» κι ας ελέγχεται ως αντισυνταγματικός – σάματις πρώτη φορά θα ’ναι; Θα μας ελαφρύνουνε οπότε, αν είμαστε καλά παιδιά, και το χρέος (ναι, λέμε, αφού φιλήσανε σταυρό!), θα παραμείνουμε, δε, ακόμα και… μόνοι μας στην Ευρωζώνη και το καθοσιωμένο της νόμισμα, έστω κι αν χρειαστεί να φορολογήσουμε και το κατούρημα – ο τελευταίος επιβιώσας ας μην ξεχάσει μόνο να τραβήξει φεύγοντας το καζανάκι. ΤΙΝΑ για πάντα! Περάσαμε, εξάλλου, και χειρότερα ως χώρα, δεν γαμιέται; Η ίδια η κοινωνία λουφάζει από κούραση, σιχασιά ή από ανάγκη περίσκεψης και περισυλλογής – το παράταιρο «μπετόν αρμέ» των 153 κυβερνητικών βουλευτών δεν κινδυνεύει, βέβαια, από τις παρελάσεις αναψυχής του ΠΑΜΕ, την επαναστατική γυμναστική μερικών δεκάδων «μπάχαλων» ή τα εξεγερτικά μανιφέστα μιας θορυβώδους, αλλά ισχνής αριθμητικά μειοψηφίας αριστερότερα του ΣΥΡΙΖΑ που μήτε εκλογικό «πλαφόν» του 3% δεν πιάνει. Ούτε, φυσικά, η αξιωματική αντιπολίτευση και οι ακροκεντρώοι «δορυφόροι» της καίγονται να βγουν στους δρόμους χτυπώντας κατσαρόλες, κι ας σκούζουνε «Φύγετε!» και «Εκλογές τώρα!». Χαζοί είναι; Ποιος θα ολοκληρώσει καλύτερα το ράψιμο του «κοστουμιού» που τόσο πετυχημένα μας φορέσανε; Θα το θέλανε πιθανόν ακόμα στενότερο αυτοί οι τελευταίοι και οι… παναμόψυχες ελίτ που συναγελάζονται, αλλά ας είναι. Όσοι πάλι απορούν κι εξανίστανται που η αντίδραση στο ενάμιση παραπάνω μνημόνιο ήταν, αναλογικά, πολύ υποτονική, ενώ στη Γαλλία π.χ. ξεσηκώθηκαν κι οι πέτρες (σχήμα λόγου, βέβαια, γιατί η μαζικότητα είναι κι εκεί ζητούμενο) ενάντια σε μια εργασιακή και ασφαλιστική μεταρρύθμιση«χάδι» συγκριτικά με τη δώθε, ας αναλογιστούν τι συνέβη στη χώρα αυτή την τελευταία επταετία, πέρα από ιδεολογίες και συναισθηματισμούς – ίσως μετά παραξενευτούν λιγότερο (χωρίς, φυσικά, να ξεχνάμε και ότι, συχνά, του τυφώνα προηγείται μια ασυνήθιστη νηνεμία). Αλλιώς, θα μοιάζουν στον γνωστό ευκαιριακό μπλόγκερ που με περίσσιο στόμφο μάς ανακοίνωσε ότι σταματά να γράφει, μια και οι Έλληνες δεν συμμεριζόμαστε, λέει, τους «θούριούς» του. Όχι πως του βρίσκω κι εντελώς άδικο – έχω επίσης αναρωτηθεί συχνά, έστω λιγότερο πομπωδώς, τι διάολο καταφέρνουμε οι γραφιάδες (δεν αναφέρομαι, φυσικά, σε έμμισθους υπαλλήλους συμφερόντων ή λογιών «παπαγαλάκια»), αγκομαχώντας πάνω από ένα πληκτρολόγιο, πέρα από το να πουλάμε μούρη και να βγάζουμε ένα λειψό μεροκάματο, όταν βγαίνει κι αυτό. Βοηθάμε, άραγε, έστω τον αναγνώστη να αποκτήσει μια πληρέστερη ενημέρωση, μια πιο ξεκάθαρη ματιά, αποκαλύπτουμε ικανοποιητικά τα κακώς κείμενα, ταρακουνάμε συνειδήσεις, καλυτερεύουμε την κοινωνία, συμβάλλουμε στην αναζήτηση της αλήθειας; Και ποιος είναι ο ορισμός της αλήθειας που ο Δραγασάκης έψαχνε προχθές να βρει στο Google; Εδώ ολόκληρος Ναζωραίος «μουγκάθηκε» σαν ρωτήθηκε από τον Πόντιο Πιλάτο, ενώ ακόμα και σήμερα ένας απόλυτα ικανοποιητικός φιλοσοφικός ορισμός δεν υπάρχει – άντε να απαντήσει μετά ο καριερίστας αντιπρόεδρος μιας κυβέρνησης που τόσο επένδυσε στο κουκί και στο ρεβίθι. Τη «σισύφεια» αυτή προσπάθεια περιγράφει χαρακτηριστικά ο Πλάτωνας στην (όχι και τόσο δημοκρατική, ωστόσο) Πολιτεία του: «Oι άνθρωποι χρησιμοποιούν τις αισθήσεις τους για να συλλάβουν την αλήθεια, όμως εξαπατώνται από αυτές. Μοιάζουν να είναι δεμένοι μέσα σε ένα σπήλαιο από το οποίο αδυνατούν να βγουν ή να κοιτάξουν πίσω τους, εκεί όπου βρίσκεται αναμμένη μια φωτιά, καθώς και διάφορα αντικείμενα που περνούν από μπροστά της. Βλέπουν μόνο τις σκιές που σχηματίζουν τα αντικείμενα στον τοίχο του σπηλαίου καθώς φωτίζονται από τις φλόγες» έγραφε. «Ενώ είμαι βέβαιος για το λάθος, δεν ξέρω ποιο είναι το σωστό…» εξομολογούνταν ο Στρατής Μπουρνάζος στη συγκινητική επιστολή που συνόδευσε την αποχώρηση των «Ενθεμάτων» από την «Αυγή» λόγω αγεφύρωτων, πλέον, ιδεολογικών διαφωνιών. «Τα κείμενα είναι δεσμοί, σχέσεις, συναισθήματα, διαδρομές ανθρώπων» συμπλήρωνε και ίσως κάπου εκεί ανιχνεύεται, τελικά, η ειλικρίνεια των προθέσεων που προϋποθέτει η αναζήτηση «του ωραίου, του μεγάλου και του αληθινού», με το τελευταίο επίθετο πάντως να μη χρειάζεται τα δύο πρώτα για να σταθεί. Εκεί εντοπίζεται, άλλωστε, η μεγαλύτερη «προδοσία» (και) της παρούσας κυβέρνησης: δεν είναι οι λίγο-πολύ αναμενόμενες υποχωρήσεις, οι συμβιβασμοί, τα σουρεάλ παράδοξα, οι αστοχίες, όσο ο κυνισμός, η «διπλή γλώσσα», η αμετροέπεια, η παρεΐστικη, νεοελιτίστικη αποξένωση από τον κόσμο που τη στήριξε με τις καλύτερες ή, έστω, τις χειρότερες προθέσεις. Μισό φταίξιμο των εκάστοτε κυβερνώντων, μισό δικό μας εντούτοις – μας γοητεύουν, βλέπεις, περισσότερο τα «απεικάσματα της φλόγας» κι ας μας αφήνει στα μισά της νύχτας η θαλπωρή.

q Μένω στο κέντρο της Αθήνας, συγκεκριμένα στο Κολωνάκι. Ήμουν κάτοικος της περιοχής από παιδί μέχρι τα 26 μου, όταν και μετακόμισα στη Νεάπολη, κοντά στα Παναθήναια, και επέστρεψα στα 30 μου.

Oδός Πατησίων Το 1946 μετονομάστηκε σε 28ης Οκτωβρίου προς τιμήν της εθνικής επετείου.

2 Πατήσια Στη περιοχή υπήρξαν (κάποια διασώζονται έως σήμερα) ορισμένα από τα σπουδαιότερα θέατρα της Αθήνας: το θέατρο «Αλάμπρα», το θέατρο «Βεάκη», το θέατρο «Άλφα» κ.ά.

Stand up comedian

Η Πατησίων και τα Πατήσια ως ο εξοχικός προορισμός της πρωτεύουσας Το μικρό χωριουδάκι στα βόρεια των Αθηνών, που πνιγμένο στο πράσινο φιλοξενούσε τις εξορμήσεις των παλιών Αθηναίων. Ας μεταφερθούμε αρκετά χρόνια πίσω. Η Αθήνα δεν ήταν η μεγαλούπολη που είναι σήμερα και οι κάτοικοί της δεν είχαν τη δυνατότητα να αποδρούν συχνά, αφήνοντας πίσω τους το κλεινόν άστυ. Ένα μικρό χωριουδάκι όμως στα βόρεια της πόλης, πνιγμένο στο πράσινο και τα νερά, υπήρξε διαχρονικά ο προορισμός γι’ αυτές τις λιγοστές εξορμήσεις των παλιών Αθηναίων. Το όνομα αυτού, Πατήσια. Και από εδώ αρχίζουν τα δύσκολα, γιατί κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα από πού προήλθε αυτό το όνομα. Κάποιοι λένε ότι είναι παραφθορά του επιρρηματικού τύπου «Βατήσι» από τον αρχαίο ελληνικό Δήμο Βατής, άλλοι ότι προέρχεται από τον Τούρκο αξιωματούχο της οθωμανικής περιόδου ονόματι Πατίς-Αγά ή ότι προέκυψε από τα «πατήχεια» κτήματα, δηλαδή τα κτήματα της οικογένειας Πατήχη. Τέλος, υπάρχει και η θεωρία ότι προήλθε από τη φράση «πάτε ίσια», που δινόταν εν είδει οδηγίας σε όποιον ήθελε να φτάσει στην περιοχή από την Αθήνα. Ο δρόμος στον οποίο «πήγαινες ίσια» ήταν, φυσικά, η Πατησίων, ένας από τους παλαιότερους και μεγαλύτερους δρόμους της πρωτεύουσας. Κατασκευάστηκε το 1841 κατά τη διάρκεια της δημαρχίας Καλλιφρονά και ακολούθησε την αρχαία οδό προς τον Δήμο της Βατής. Αποτέλεσε εξαρχής τον αγαπημένο εξοχικό περίπατο των Αθηναίων, των οποίων η πόλη περιοριζόταν χονδρικά σε αυτό που αποκαλούμε σήμερα «ιστορικό κέντρο». Ο περιηγητής Edmont About, που είδε την Αθήνα του 1854, μας λέει για την Πατησίων: «Όταν έχεις διασχίσει όλη την οδό Αιόλου, έχοντας πίσω σου την Ακρόπολη και τους Αέρηδες, βλέπεις μπροστά σου έναν σκονισμένο δρόμο μήκους ενός χιλιομέτρου, που καταλήγει σε ένα μικρό χωριό. Αυτό το χωριό ήταν στην Τουρκοκρατία η έδρα του πασά. Το όνομα “πασάς” ή “πατισάχ” τού έχει μείνει, κάπως παρεφθαρμένο είναι αλήθεια. Οι Αθηναίοι το ονομάζουν “Πατήσια”. Ο δρόμος των Πατησίων είναι ο αθηναϊκός ιππόδρομος. Αν έλεγα ότι είναι ένας τόπος ψυχαγωγίας, θα έλεγα ψέματα... Ο δρόμος είναι κακοσυντηρημένος και άσχημα θα κρατούσε τη θέση του ανάμεσα στους δικούς μας, κοινοτικούς δρόμους. Τα δέντρα με τα οποία επεχείρησαν να τον πλαισιώσουν ξεράθηκαν ή ξεραίνονται. Οι τέσσερις ή πέντε ταβέρνες που υψώνονται δεξιά και αριστερά δεν είναι Παρθενώνες. Τα κριθαροχώραφα ή οι ακαλλιέργητες εκτάσεις απ’ όπου περνά ο δρόμος δεν κάνουν έναν επίγειο παράδεισο. Ωστόσο, οι περιπατητές που μαζεύονται σ’ αυτόν το δρόμο μπορούν να βλέπουν, όταν το επιτρέπει η σκόνη, ένα από τα ωραία πανοράματα του κόσμου. Έχουν μπροστά τους την Πάρνηθα, κομμένη από μια χαίνουσα χαράδρα. Πίσω τους η Αθήνα και η Ακρόπολη. Δεξιά ο Λυκαβηττός. Αριστερά η θάλασσα, τα νησιά και τα βουνά του Μοριά. Ο κομψός κόσμος της Αθήνας έχει για κυριότερη ψυχαγωγία του, χειμώνα-καλοκαίρι, τον περίπατο στην οδό Πατησίων. Φθάνουν εκεί με τα πόδια, με αμάξι και κυρίως με άλογο. Κάθε Έλληνας που βρίσκει να δανεισθεί τριακόσιες δραχμές, βιάζεται να αγοράσει ένα άλογο. Κάθε Έλληνας που έχει τρεις δραχμές, τις διαθέτει νοικιάζοντας ένα άλογο». Λίγα χρόνια μετά, τη δεκαετία του 1880, κάνει την εμφάνισή του το ιππήλατο τραμ, ένα βαγόνι τρένου, δηλαδή, που το έσερναν τρία κακόμοιρα άλογα. Με αυτό τον τρόπο η απόσταση Αθήνα-Πατήσια μειώθηκε στα 45 λεπτά και στοίχιζε μία δεκάρα της δραχμής, την ώρα που το μέσο μεροκάματο τότε ήταν 3 δραχμές περίπου. Εκείνη την εποχή, στο ύψος που αργότερα θα δημιουργούνταν το Πεδίον του Άρεως, συγκεντρώνονταν οι Αθηναίοι δύο φορές την εβδομάδα στις παραστάσεις της μπάντας του στρατού, που έπαιζε πάνω σε μια πολυγωνική εξέδρα – εξού και η κατοπινή ονομασία της συνοικίας του Πολύγωνου. Τότε, στους περιπάτους στην Πατησίων, λέγεται ότι η επιλογή του πεζοδρομίου ενείχε ταξικά κριτήρια: η αριστοκρατία προχωρούσε στα δεξιά και ο υπόλοιπος λαός στα αριστερά. Είτε περπατώντας αριστερά ή δεξιά, είτε παίρνοντας τα πρώτα μέσα μαζικής μεταφοράς της Αθήνας (τα ιππήλατα τραμ), είτε νοικιάζοντας κάποια άμαξα, ο τελικός προορισμός ήταν τα περιβόλια και οι ταβέρνες των Πατησίων. Γράφει η εφημερίδα «Εμπρός» στο φύλλο της Πρωτομαγιάς του 1900, σε άρθρο για τους εορτασμούς των Αθηναίων: «Και πρώτον εις τα Πατήσια, τα πάνδροσα και βαθύσκια και μυριόχρωμα και αρωματισμένα Πατήσια, τα οποία έχουν τα πρωτεία προκειμένου περί Πρωτομαγιάς. Η αγαπημένη εξοχούλα, η δροσόλουστος και χαϊδεμένη, εδέχθη χθες όλας τας Αθήνας σχεδόν (…). Η μακροτάτη και ευρεία και κονιορτοβριθής οδός (σ.σ. η Πατησίων) είχε πνιγή εις την ανθρωποθάλασσαν». Εκείνη την ημέρα οι Αθηναίοι επέστρεφαν σπίτι με τα στεφάνια τους, τα οποία κρεμούσαν στην εξώπορτα για να τα ρίξουν στη φωτιά στις 23 Ιουνίου, στη γιορτή του Αϊ-Γιάννη του Κλήδονα. Την τελευταία τριακονταετία του 19ου αιώνα το χωριουδάκι μεγαλώνει –στην απογραφή του 1879 τα Πατήσια μετρούν 847 μόνιμους κατοίκους– και γίνεται ουσιαστικά το πρώτο προάστιο της Αθήνας. Ο εξοχικός χαρακτήρας της περιοχής όμως παραμένει για αρκετές δεκαετίες και οι πλούσιοι Αθηναίοι επιλέγουν να φτιάχνουν εκεί τα εξοχικά τους. Κάποια από αυτά στέκουν ακόμα, έχοντας γλιτώσει από τη λαίλαπα της αντιπαροχής, να μας θυμίζουν εκείνη την εποχή.

Την Κυριακή 17/4 παρουσίασε το σύνολο των κειμένων του, έπειτα από μια πορεία 4 χρόνων αδιάλειπτης παρουσίας στο stand up comedy.

H παράσταση θα κυκλοφορήσει σε audio CD ως το πρώτο stand up comedy album στην ελληνική δισκογραφία.

Κολωνάκι

q Οι γονείς μου ανακαίνισαν το σπίτι του παππού μου και μετακόμισαν εκεί το 2013. Ως εκ τούτου, έμεινε άδειο το πατρικό μου και βρέθηκα, ενήλικας, κύριος του σπιτιού όπου κάποτε μπουσούλαγα.

q Νομίζω ότι το Κολωνάκι δεν είναι γειτονιά με την κλασική έννοια του όρου. Δεν έχει γραφικά κουτούκια, σοφούς υπερήλικες ψιλικατζήδες ή τη δική του ομάδα. Ο κόσμος δεν χαιρετάει ο ένας τον άλλον στα μπαλκόνια καθώς ποτίζει τα λουλούδια του, κανένας δεν πλένει το αυτοκίνητό του στον δρόμο και ελάχιστοι μαζεύουν τις ακαθαρσίες των σκύλων τους. Οι περισσότεροι που κινούνται εδώ είτε εργάζονται στην περιοχή είτε έρχονται για να διασκεδάσουν. Τους μόνιμους κατοίκους τούς βλέπεις μόνο τη Μεγάλη Παρασκευή και τον Δεκαπενταύγουστο. Όλο τον υπόλοιπο χρόνο βρίσκεσαι ανώνυμος ανάμεσα σε ένα πλήθος ανθρώπων που δουλεύουν σε γειτονικά γραφεία, που βγήκαν για ψώνια και πάμπολλους άλλους που πετάχτηκαν για έναν καφέ με έναν φίλο που έχουν πολύ καιρό να δούνε. Αυτά, όμως, είναι χαρακτηριστικά του κέντρου μιας μητρόπολης, γενικότερα. q Τρία πραγματικά ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της περιοχής είναι οι λιτανείες του Αγίου Διονυσίου με ορχήστρες, τα κανόνια του Λυκαβηττού που βαράνε νωρίς το πρωί στις δύο εθνικές επετείους και μια προπολεμική μηχανική σειρήνα συναγερμού που την τεστάρουν απροειδοποίητα. q Το καφεκοπτείο του Μισεγιάννη στην οδό Λεβέντη και το Πίτσα Κολωνάκι, που ήταν στην Πλουτάρχου και τώρα στην οδό Δημάκη, αποτελούν παιδικές αναμνήσεις. q Μακρινή, γλυκιά ανάμνηση είναι και το θρυλικό καφέ Dolce (στη θέση του βρίσκεται, πλέον, το Φίλιον), με την καλύτερη τρούφα σοκολάτας που γεύτηκα ποτέ. Μόλις άνοιξε κοντά στο σπίτι το εξαιρετικό παντοπωλείο «Gusto di Grecia», με καλές τιμές και εξυπηρέτηση με γνήσια οικειότητα.

από τον δημήτρη κυριαζή

1

βύρωνας θεοδωρόπουλος

γειτονιά

Urban

α π ό τ ον δ ημήτ ρ η κυρ ια ζ η

q Είναι λίγο οξύμωρο, αλλά μετακόμισα στο Κολωνάκι λόγω της οικονομικής κρίσης.

q Το Μουσείο Μπενάκη, το πρώην Μέγαρο Σταθάτου, πλέον Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ορισμένες πρεσβείες και κάποιες πολυκατοικίες του Μεσοπολέμου είναι τα κτίρια που ξεχωρίζω στο Κολωνάκι. q Υπάρχει ένας άνθρωπος που περνάει κάποια πρωινά και πουλάει φτερά, φωνάζοντας «φτεράααααα». Η ένταση και η καθαρότητα της φωνής του καλύπτει από μηχανάκι με τρύπια εξάτμιση μέχρι κομπρεσέρ και ασθενοφόρο. Μια άλλη φορά μού έπιασε την κουβέντα ένας φιλήσυχος τρελός, φασκιωμένος με ένα μπουφάν, που είχε λεπτή φωνή και για πέντε λεπτά μού εξηγούσε ότι το Κολωνάκι είναι σαν το Άγιο Πνεύμα. q Κάθε 2-3 χρόνια εκπονείται και συχνά δημοσιεύεται μια έρευνα για την εκτεταμένη πεζοδρόμηση ενός μεγάλου μέρους του κέντρου της Αθήνας, συμπεριλαμβανομένου του Κολωνακίου. Έχω δει 6 μέχρι τώρα στη ζωή μου. Καμιά δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αλλά πάντα ακούγεται ως μια καλή ιδέα.

12.5.16 – lifo

15

Ai Weiwei Αποκλειστική συνέντευξη:

«Καθένας δικαιούται να πάρει στ

16 lifo – 12.5.16

Μεγάλος καλλιτέχνης, μαχητικός ακτιβιστής, μορφή σπουδαία κι αξιοσέβαστη ή υπερεκτιμημένος οπορτουνιστής; Παραμονές της πρώτης του αθηναϊκής έκθεσης στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, ο 58χρονος Κινέζος δημιουργός που διώχθηκε και φυλακίστηκε για τις ιδέες του προτού γίνει υπέρλαμπρος αστέρας στη Δύση και που έχει σήμερα «σημαία» του το προσφυγικό «αποκαλύπτεται» στη LifΟ.

Από τον Θοδωρή Αντωνόπουλο

τον τάφο του όση φήμη και δόξα επιθυμεί» 12.5.16 – lifo

17

Ai Weiwei_

Ε

ίναι αναμφίβολα από τους πιο πολυσυζητημένους καλλιτέχνες του καιρού μας. Έντονη προσωπικότητα, πολυσχιδής δημιουργός, ένθερμος οπαδός της «μάχιμης» τέχνης, διακρίνεται στην αρχιτεκτονική, τις εγκαταστάσεις, τα ντοκιμαντέρ και τις οπτικές τέχνες. Έχει εκθέσει από την Tate Modern μέχρι τις φυλακές του Αλκατράζ, ενώ η περσινή του έκθεση στο Λονδίνο (Royal Academy of Art) έκανε ρεκόρ επισκεψιμότητας με πάνω από 4.300 επισκέπτες ημερησίως – δεν δίστασε, πάντως, να διακόψει άλλη του έκθεση τον Ιανουάριο στην Κοπεγχάγη, διαμαρτυρόμενος για τις αντιμεταναστευτικές της πολιτικές. Μέχρι σε αστεροειδή δόθηκε τιμητικά το όνομά του, ενώ η αντικαθεστωτική του στάση, σε συνδυασμό με τον έντονα πολιτικό χαρακτήρα πολλών έργων του, προκάλεσε τη λογοκρισία και τη μήνι των κινεζικών Αρχών, που φυλάκισαν προ τριετίας τον δημιουργό του Ολυ-

μπιακού Σταδίου του Πεκίνου («Φωλιά του Πουλιού», 2008, σε συνεργασία με τους Ελβετούς αρχιτέκτονες Herzog και De Meuron), κατακρατώντας του και το διαβατήριο που μόλις πρόσφατα του επεστράφη. Τη δεκαετία του ’80 ο σημερινός σούπερ σταρ έζησε ως οιονεί μετανάστης το αμερικανικό όνειρο, ενώ τον καιρό αυτό ζει κι εργάζεται στο Βερολίνο – ωστόσο, παρά την αναγνώριση και τη φιλοξενία που του επιφύλαξε η Δύση, παρότι εκτιμά το νεωτεριστικό της πνεύμα και την κοσμοπολίτικη κουλτούρα ανοχής, συνύπαρξης, ελευθεριών και δικαιωμάτων που ανέπτυξε, την επικρίνει όταν διαπιστώνει υποκρισία και ανακολουθία ιδεών και πράξεων, όπως πιστεύει ότι συμβαίνει με το προσφυγικό/μεταναστευτικό ζήτημα. Η ιδιαίτερη ευαισθητοποίησή του σε αυτό, όμως, οι τακτικές επισκέψεις του σε «hot spots» και κέντρα φιλοξενίας στην Ελλάδα και αλλού και οι σχετικές καλλιτεχνικές παρεμβάσεις του έκαναν και τον ίδιο στόχο κριτικής, πράγμα που αποδέχεται, «αρκεί να μη θελήσουν να μου στερήσουν μια ελευθερία έκφρασης για την οποία αγωνίστηκα σε όλη τη ζωή μου». Όσους αμφιβάλλουν για την ειλικρίνεια των προθέσεων ενός ανθρώπου που δεν δίστασε να σηκώσει ανάστημα απέναντι σε ένα από τα αυταρχικότερα καθεστώτα του πλανήτη, τους παραπέμπει αφενός στη δική του μεταναστευτική εμπειρία στη Νέα Υόρκη, αφετέρου στη λογοκρισία και τις διώξεις που υπέστη ο ίδιος αλλά και ο ποιητής πατέρας του, μια κατάσταση που τον έκανε συχνά να νιώθει σαν πρόσφυγας στην ίδια του τη χώρα – και, είτε την πας τη φάση του είτε όχι, αυτό δεν μπορείς παρά να του το αναγνωρίσεις. Στο προσφυγικό επικεντρώνεται και η επόμενη δουλειά του, ένα ντοκιμαντέρ που «δεν ξέρω πόσο επιτυχημένο θα βγει, υπόσχομαι όμως να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου!». Βραβευμένος πέρσι από τη Διεθνή Αμνηστία, που του απένειμε (μαζί με την Τζόαν Μπαέζ) το βραβείο του «πρέσβη συνείδησης», και έχοντας χρηματίσει πρέσβης των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα, θεωρεί αδιαπραγμάτευτες τις οικουμενικές αξίες της ελευθερίας και της δικαιοσύνης και εξαίρει τη δύναμη της αλληλεγγύης, είτε ως αντίσταση στον αυταρχισμό της εξουσίας είτε ως συμπαράσταση στον αδύναμο, στον αδικημένο, στον κυνηγημένο. Πιστεύει ότι η

Κίνα θα αλλάξει, γιατί η ελευθερία είναι δυνατότερη από την καταπίεση. « Ήρωές» του είναι, εξάλλου, «όσοι άνθρωποι επιμένουν, κόντρα σε δυσκολίες ασύλληπτες, να παλεύουν για ένα καλύτερο μέλλον», είτε πρόσφυγες, είτε εθελοντές, είτε καλλιτέχνες, είτε ακτιβιστές. Δηλώνει λάτρης του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού κι ενήμερος για την «κρίση διαρκείας» που βιώνουμε, μάλιστα σε αυτούς τους άξονες («στην ανθρωπιστική, ηθική κι αισθητική πάλη που διεξάγεται παράλληλα με την κοινωνική και πολιτικοοικονομική») κινείται και η πολυαναμενόμενη έκθεσή του στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης – η πρώτη στην Ελλάδα και η πρώτη σε μουσείο. Τους δε Έλληνες μας βρήκε, λέει, «ιδιαίτερα φιλικούς, ανθρωπιστές και συμπονετικούς – πιθανόν δεν είστε όλοι έτσι, μιλώ όμως για όσους γνώρισα ως τώρα!».

— Πώς αποφασίσατε να εκθέσετε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και τι θα μας δείξετε εκεί; Η έκθεση αυτή είναι προϊόν συνεργασίας του Μουσείου Κυκλαδικής Τέχνης με το Frahm Group. Όταν «έπεσε» η ιδέα γι’ αυτήν, γνώριζα βέβαια ότι η Ελλάδα διανύει μια ιδιαίτερα δυσχερή περίοδο οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά. Σκέφτηκα, λοιπόν, να χειριστώ την τέχνη ως μέσο κατανόησης της ανθρωπιστικής πλευράς αυτής της κρίσης, της ηθικής και αισθητικής πάλης που παράλληλα διεξάγεται. Θαυμάζω, ξέρετε, την ελληνική κουλτούρα, ιδιαίτερα τον αρχαίο πολιτισμό σας και την οικουμενική του προσφορά. Βρίσκω συναρπαστικό να ανακαλύπτω διαρκώς αυτό τον πολιτισμό αλλά και να συμμετέχω, τρόπον τινά, ενεργά σε αυτόν – η έκθεση στο ΜΚΤ είναι μια τέτοια αφορμή.

— Οι καλλιτεχνικές σας παρεμβάσεις σε Λέσβο και Ειδομένη, η πελώρια εγκατάσταση με τα σωσίβια έξω από το Μέγαρο Μουσικής του Βερολίνου, οι ισοθερμικές κουβέρτες στα γλυπτά της Πράγας, χαρακτηρίστηκαν από πολλούς εμπνευσμένη, μεγαλειώδης τέχνη. Άλλοι, ωστόσο, σας κατηγόρησαν ότι εκμεταλλεύεστε το προσφυγικό δράμα για προσωπική προβολή. Τι απαντάτε; Νομίζω ότι δεν πρόκειται ούτε για εκμετάλλευση ούτε για «εμπνευσμένη, μεγαλειώδη» τέχνη. Είναι απλώς ο αγώνας ενός ανθρώπου απέναντι σε μια εν εξελίξει ανθρωπιστική καταστροφή και πιστεύω ότι καθένας μας, καλλιτέχνης ή μη, έχει υποχρέωση να αναζητήσει απαντήσεις. Ποιοι είναι αυτοί οι πρόσφυγες; Από πού προέρχονται και

)

Νομίζω ότι δεν πρόκειται ούτε για εκμετάλλευση ούτε για «εμπνευσμένη, μεγαλειώδη» τέχνη. Είναι απλώς ο αγώνας ενός ανθρώπου απέναντι σε μια εν εξελίξει ανθρωπιστική καταστροφή και πιστεύω ότι καθένας μας, καλλιτέχνης Ή μη, έχει υποχρέωση να αναζητήσει απαντήσεις.

18 lifo – 12.5.16

(

Ai Weiwei, «Chandelier», 2015.

Copper, crystal and light fixtures, 400x240x230 cm.

Courtesy copyright of Ai Weiwei Studio. Αριστερά: Ai Weiwei, «Cao», 2014. Marble, 20x22x25 cm.

Courtesy copyright of Ai Weiwei Studio.

12.5.16 – lifo

19

Ai Weiwei_

(

1

εμεινα έγκλειστος για 81 ημέρες, σε συνθήκες απομόνωσης, χωρίς να μου αποδοθεί ποτέ κάποια επίσημη κατηγορία. Έψαξαν το στούντιο και τα ηλεκτρονικά αρχεία μου, ταλαιπώρησαν φίλους, συγγενείς και συνεργάτες, έκοψαν υπέρογκα πρόστιμα για δήθεν ατασθαλίες. Αλλά όχι, δεν έχω «πολλά προβλήματα» με τις κινεζικές Αρχές. Έχω ένα, πολύ συγκεκριμένο: τις πολύ διαφορετικές μας αντιλήψεις για το πώς πρέπει να είναι ο κόσμος.

γιατί βρέθηκαν σε αυτή την κατάσταση; Έτσι μόνο θα κατανοήσουμε τόσο την έκταση του ζητήματος όσο και τη δική τους, καθημερινή «μάχη». Πρόκειται, φυσικά, για μια διαδικασία επίπονη και καθόλου διασκεδαστική, αυτή είναι όμως η πραγματικότητα. Είμαι ανοιχτός σε οποιαδήποτε κριτική, εφόσον δεν επιδιώκει να περιορίσει την ελευθερία έκφρασής μου, τη μόνη μου έννοια, αυτήν που υπερασπίστηκα σκληρά μια ζωή.

— Συναντήσατε πολλούς πρόσφυγες τον τελευταίο χρόνο. Τι εντυπώσεις κρατάτε και τι πιστεύετε για τη συμπεριφορά της Ελλάδας, της Ευρώπης, της Δύσης γενικότερα απέναντί τους; Γνώρισα, πράγματι, αρκετούς πρόσφυγες και μετανάστες, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά επίσης σε Τουρκία, Λίβανο και Ιορδανία. Τους συναναστράφηκα, μίλησα μαζί τους, τους φωτογράφισα... Πρόκειται για μια απαράδεκτη από πολλές πλευρές κατάσταση, εξαιρετικά δυσάρεστη ακόμα και για μένα που είχα την πολυτέλεια του παρατηρητή. Θεωρώ ότι σε γενικές γραμμές η Δύση αντιμετωπίζει αυτούς τους ανθρώπους ως «ξένο σώμα», με ελάχιστη διάθεση αλληλεγγύης και ουσιαστικής βοήθειας. Στον αντίποδα, Έλληνες και Ιταλοί επιδεικνύετε αξιοθαύμαστη ανοχή απέναντί τους, με όλες τις αντιξοότητες και τα προβλήματα. H κατάσταση των προσφύγων και των μεταναστών σήμερα είναι ένδειξη μιας αρνητικής επανερμηνείας του χάρτη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους κρατούντες και αντανακλά την ανειλικρίνεια των ανθρωπιστικών, ακόμα και των χριστιανικών αξιών που ο δυτικός πολιτισμός πρεσβεύει. Δυστυχώς, το

20 lifo – 12.5.16

2

μεγαλύτερο μέρος της προσπάθειας που κατέβαλε η Δύση ήταν όχι για να συνδράμει αλλά για να περιορίσει, διαιρέσει και αποτρέψει τις προσφυγικές ροές, σαν να της ήταν ένα πρόβλημα τελείως αλλότριο.

— Πώς όμως συνέβη να σας ευαισθητοποιήσει τόσο το προσφυγικό; Ήταν, άραγε, το ιστορικό διώξεων του πατέρα σας, του ποιητή Άι Κινγκ, αλλά κι εσάς του ίδιου από το καθεστώς που σας έκανε να συμμεριστείτε τα βιώματά τους; Προφανώς ναι, εφόσον οι προσωπικές μου εμπειρίες έχουν αρκετά κοινά με των άτυχων εκείνων ανθρώπων που καταπιέζονται, διώκονται ή αφήνονται στην τύχη τους εξαιτίας είτε των αντιλήψεών τους είτε πολιτικών αναταραχών, πολέμων, φυσικών καταστροφών και λιμών. Οφείλουμε να βλέπουμε την ανθρωπότητα ως μια ενιαία, αδιαίρετη ενότητα. Οι μόνες οικουμενικά αποδεκτές αξίες μας είναι η αίσθηση του δικαίου και η αναγκαιότητα της κοινωνικής δικαιοσύνης. Το να διακηρύττουμε και να προστατεύουμε αυτές τις αξίες είναι ένας μόχθος αναπόφευκτος, όσο δηλώνουμε άνθρωποι. Η ιστορία διδάσκει πως όποτε επιχειρήσαμε να τις αγνοήσουμε ή να τις παραβλέψουμε, όποτε δεν διδαχτήκαμε από τα λάθη μας, αντιμετωπίσαμε ακόμα μεγαλύτερες τραγωδίες.

— Ζήσατε πολλά χρόνια στη Νέα Υόρκη. Τι εντύπωση σας έκανε; Δεν σας ξελόγιασε το «Μεγάλο Μήλο»; Έζησα, πράγματι, στη Νέα Υόρκη και συγκεκριμένα στο Lower East Side. Ναι, ήταν όμορφα. Η πόλη αυτή, η Αμερική ολόκληρη, είναι, ουσιαστικά, δημιούργημα μεταναστών. Στη γειτονιά μου συνάντησα ανθρώπους από τα

τέσσερα σημεία της Γης που κατέφυγαν εκεί προσδοκώντας ένα καλύτερο μέλλον. Το να μπορείς να διαλέξεις ένα μέρος για να ζήσεις, να εργαστείς, να κάνεις οικογένεια και να δώσεις στα παιδιά σου τη δυνατότητα να προκόψουν, συνυπάρχοντας δημιουργικά με άλλους ανθρώπους, είναι δικαιώματα θεμελιώδη. Η Νέα Υόρκη έγινε τόσο ζωντανή, πολύχρωμη και κοσμοπολίτικη ακριβώς λόγω των τόσων μεταναστών –Ιταλών, Ιρλανδών, Εβραίων, Κινέζων κ.λπ.– που δέχτηκε και των απογόνων τους. Σαν πρωτοπήγα εκεί, προερχόμενος από την Κίνα της δεκαετίας του ’80, αφενός ενθουσιάστηκα με την εμπειρία, αφετέρου έζησα το ζόρι του μετανάστη: ήμουν μόνος, άφραγκος, δεν αντιλαμβανόμουν τη γλώσσα, μήτε την κουλτούρα των «ντόπιων». Το να χάσεις τη γλώσσα, τον κύκλο και τις πολιτιστικές σου αναφορές είναι, ξέρεις, σαν να χάνεις την ταυτότητά σου. Βιώνεις ένα αίσθημα εγκλεισμού, ακόμα κι αν αυτό το αποκαλείς ελευθερία, κάτι που μπορεί να ισοδυναμεί με «ισόβια τιμωρία» για έναν μετανάστη, έστω κι αν έχει γίνει πια αποδεκτός στη νέα του χώρα. Τίποτα δεν ανακουφίζει ικανοποιητικά αυτό τον εσωτερικό βάσανο. Γι’ αυτό και, όταν σκέφτομαι τους μετανάστες και τους πρόσφυγες από τη Μέση Ανατολή, σκέφτομαι επίσης πόσο επίπονη είναι αυτή η εμπειρία και πόσο θα υποφέρουν, ακόμα κι αν η Δύση τους υποδεχτεί με ανοιχτές αγκάλες.

— Είχατε πολλά προβλήματα με τις κινεζικές Αρχές. Το δημοφιλές μπλογκ σας λογοκρίθηκε (2009), σας εμπόδισαν να καταθέσετε ως μάρτυρας υπεράσπισης

1. Ai Weiwei, «Rebar and Case», 2014. Huali wood, marble and foam.

Dimensions variable. Courtesy copyright of Ai Weiwei Studio.

2. Ai Weiwei, Study of Perspective 1995-2011, 2014.

Colour prints.

Dimensions variable. Courtesy copyright of Ai Weiwei Studio.

3. Ai Weiwei, «Remains», 2015. Porcelain.

Dimensions variable. Courtesy copyright of Ai Weiwei Studio.

3

καθεστώτα ότι ο κόσμος δεν αδιαφορεί για το τι συμβαίνει εκεί.

— Τη σύγχρονη κινεζική τέχνη πώς την κρίνετε; Είναι τόσο ριζοσπαστική και πρωτοπόρα όσο παρουσιάζεται; Η σύγχρονη κινεζική τέχνη πράγματι «ανθεί», αλλά με τρόπο που προσομοιάζει σε όλες τις άλλες σύγχρονες κινεζικές «μπίζνες». Στερείται θεμελιώδεις αξίες, όπως η ελευθερία σκέψης και έκφρασης, η ικανότητα στοχασμού βάσει αυτών των αρχών, η δυνατότητα δημιουργικής εμπλοκής σε φιλοσοφικές ή αισθητικές αναζητήσεις. Όταν όμως αυτά εκλείπουν, δεν γίνεται να χαρακτηριστεί ριζοσπαστική ή πρωτοπόρα, ακόμα κι όταν πλασάρεται ως τέτοια.

— Ζείτε και δημιουργείτε στο Βερολίνο αυτή την εποχή. Σκοπεύετε να επιστρέψετε στην Κίνα και αν ναι, θα εξακολουθήσετε να είστε «ανυπάκουος»; Αφότου ανέκτησα το διαβατήριό μου και ύστερα από έναν μήνα παραμονής στην Ευρώπη, ταξίδεψα πρόσφατα στην Κίνα, ώστε να διαπιστώσω το καθεστώς ελευθερίας μου. Δεν υπήρξε κάποιο πρόβλημα, αποφάσισα όμως συνειδητά να μείνω μακριά από τη χώρα για ένα διάστημα, γιατί η κατάσταση παραμένει αρκετά «εύθραυστη». Πολλοί φίλοι και συνεργάτες μου εξακολουθούν να παρακολουθούνται από τις Αρχές. Να διακινδυνεύσω να ξαναπάω φυλακή ή να παραμείνω στο εξωτερικό; Το δίλημμα αυτό δεν διαφέρει πολύ από εκείνο του πρόσφυγα… Επιμένω να διατηρώ, ωστόσο, την ιδιότητα του Κινέζου πολίτη, επειδή πιστεύω ότι η υφιστάμενη κατάσταση στη χώρα δεν πρόκειται να διαρκέσει για πάντα.

— Οι προσωπικοί σας ήρωες; Είναι οι άνθρωποι εκείνοι που κόντρα σε δυσκολίες ασύλληπτες επιμένουν να παλεύουν για ένα καλύτερο μέλλον, κρατώντας ψηλά την ελπίδα. Συνάντησα πολλούς τέτοιους στις ακτές της Λέσβου, εθελοντές και πρόσφυγες – είδα ακόμα και μικρά παιδιά, εγκύους ή ηλικιωμένους, αποφασισμένους να υπερασπιστούν την ελευθερία τους με κάθε κόστος.

— Τι σας έλκει περισσότερο στη δυτική κουλτούρα; Αν κάτι εκτιμώ πραγματικά στην κουλτούρα και τον πολιτισμό της Δύσης, έναν πολιτισμό παγκόσμιο πια, είναι αυτή η διαρκής αναζήτηση του καινούργιου, του διαφορετικού. Είναι μια προσπάθεια συχνά εμμονική, απονενοημένη, που πολλές φορές παρερμηνεύει τον κόσμο όπου ζούμε, παραμένει όμως αξιοθαύμαστη.

— Πόσο κινδυνεύει ένας καλλιτέχνης να παγιδευτεί από τη φήμη του και πώς το διαχειρίζεται κανείς αυτό; Μα, καθένας μας είναι, νομίζω, ελεύθερος να πάρει μαζί του στο μνήμα όση φήμη και δόξα επιθυμεί.

— Μιλώντας για την ανθρωπότητα, ποια η μεγαλύτερη προσδοκία και ποιος ο κυριότερος φόβος σας; Κοιτάξτε, το βασικότερο πρόβλημα της ανθρωπότητας είναι ότι εμείς, τα μέλη της, χρειάζεται να τη φροντίζουμε και να την επιδιορθώνουμε συνεχώς, διαφορετικά θα έχει συνεχώς θέματα. Συχνά, μάλιστα, συμβαίνει, χώρες που θεωρούν εαυτόν προνομιούχες και προπύργια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων να είναι, ταυτόχρονα, χώρες όπου οι ανθρωπιστικές αξίες δοκιμάζονται σκληρά. ¶

☛

φίλου αντικαθεστωτικού, τεθήκατε σε κατ’ οίκον περιορισμό το ’10, συλληφθήκατε και φυλακιστήκατε το ’11, το διαβατήριό σας σάς επεστράφη μόλις πρόσφατα… Συνελήφθην πράγματι το ’11 στο αεροδρόμιο του Πεκίνου, καθώς ετοιμαζόμουν να ταξιδέψω στο Χονγκ Κονγκ. Έμεινα έγκλειστος για 81 ημέρες, σε συνθήκες απομόνωσης, χωρίς να μου αποδοθεί ποτέ κάποια επίσημη κατηγορία. Έψαξαν το στούντιο και τα ηλεκτρονικά αρχεία μου, ταλαιπώρησαν φίλους, συγγενείς και συνεργάτες, έκοψαν υπέρογκα πρόστιμα για δήθεν ατασθαλίες. Αλλά όχι, δεν έχω «πολλά προβλήματα» με τις κινεζικές Αρχές. Έχω ένα, πολύ συγκεκριμένο: τις πολύ διαφορετικές μας αντιλήψεις για το πώς πρέπει να είναι ο κόσμος. Χρειαζόμαστε, άραγε, έναν κόσμο με περισσότερη καταπίεση ή με περισσότερες ελευθερίες; Αυτό με «καίει».

— Το διεθνές κίνημα συμπαράστασης που αναπτύχθηκε τότε υπέρ σας βοήθησε αρκετά; Οποιοσδήποτε έκανε μια δημόσια δήλωση, μια ανακοίνωση, ένα άρθρο, ένα πανό, κάποιο γκράφιτι σε τοίχο ή, έστω, μια ανάρτηση στο Διαδίκτυο, υπερασπιζόμενος εμένα ή όποιον άλλο πολιτικό κρατούμενο, σίγουρα στήριξε την υπόθεσή μας. Όταν τα πληροφορήθηκα εκ των υστέρων όλα αυτά –βλέπετε, στη φυλακή με είχαν αποκόψει εντελώς από το περιβάλλον μου– ένιωσα απέραντα ευγνώμων για όλη αυτή την κινητοποίηση, μικρότερη ή μεγαλύτερη, άσχετα με το αν προερχόταν από κύκλους ακτιβιστικούς, καλλιτεχνικούς ή απλούς ιδιώτες. Τέτοιες πρωτοβουλίες κάνουν τη διαφορά στην κοινωνία μας και δείχνουν στα απολυταρχικά

ΙNFO Ai Weiwei at Cycladic Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, Βασ. Σοφίας & Ηροδότου 1, Κολωνάκι, 210 72283213. Διάρκεια: 20/530/10/16, είσοδος: €7. Το 10% των συνολικών εσόδων της έκθεσης, των πωλήσεων και των χορηγιών θα δοθεί απευθείας σε αυστηρά επιλεγμένες ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα σχετικά με τη διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης.

12.5.16 – lifo

) 21

οιAθηναίοι

απο τον γιαννη πανταζοπουλο. φωτογραφιεσ: παρις ταβιτιαν.

q Το όνομά μου είναι Βαπτιστής, η μητέρα μου το άλλαξε από αντίδραση και το έκανε «Τίτος». Εξαιτίας του έχω τραβήξει πολλά – το bullying είναι κάτι διαχρονικό, δεν είναι φαινόμενο της σημερινής εποχής. Πολλοί πίστευαν ότι είμαι Κρητικός –υπάρχει ο Άγιος Τίτος στο Ηράκλειο–, άλλοι ότι με έλεγαν Τίτο λόγω του ηγέτη της κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας και έρχονταν να μου πουν «καλά, έχεις το όνομα αυτού του προδότη;».

q Κατά τη διάρκεια του πολέμου ο πατέρας μου ήθελε να βρει ένα σπίτι με καταφύγιο, επειδή υπήρχαν φόβοι ότι θα βομβαρδιζόταν η Αθήνα. Έτσι, μείναμε για 25 συναπτά έτη στην οδό Μάρνης 48. Στη συλλογή μου Συγκατοίκηση με το Παρόν, στο ποίημα «Το Σπίτι» έχω γράψει όλα όσα πέρασα σε αυτό («όταν το αδειάσαμε, με τη μητέρα μου να κλαίει, πατούσα τα τριάντα πέντε, μια ηλικία που γι’ άλλους σταθεροποιούνται τα προσωρινά, γι’ άλλους ένα-ένα τα σταθερά ανατρέπονται»). Σε αυτό το σπίτι με βρήκε ο πόλεμος, η Κατοχή και ο Εμφύλιος.

q Όταν με ρωτούσαν τι θα γίνω όταν μεγαλώσω, μου άρεσε να λέω ότι θα γίνω αεροπόρος, αλλά η παιδική μου ηλικία περιείχε έντονα το στοιχείο του θεάτρου. Οι γονείς μου ήταν ηθοποιοί, με αποτέλεσμα να μεγαλώσω μέσα σε παρασκήνια, καμαρίνια και συναναστρεφόμενος με μεγάλες κυρίες του ελληνικού θεάτρου. Στο σπίτι μας δεν θυμάμαι ποτέ τα μεσημέρια να τρώμε μόνοι μας, συνεχώς δεχόμασταν επισκέψεις. Ήταν μια εποχή με μεγάλες διακυμάνσεις, αγωνία και διαρκείς μεταπτώσεις. Ο πατέρας μου ήταν ένας άνθρωπος που ξόδευε αφειδώς. Ζήσαμε μέρες που ο θίασος δεν πήγαινε καλά, χρωστούσαμε το νοίκι και όλες αυτές οι ανασφάλειες με έκαναν να στραφώ στην επιλογή της δικηγορίας. Όπως κάποια άλλα παιδιά έπαιζαν με κύβους ή άλλα παιχνίδια, εμένα μου άρεσε να παίζω με τις λέξεις. Σιγά-σιγά, αυτές οι συναρμολογήσεις λέξεων έγιναν ποιήματα και το 1943 δημοσιεύεται το πρώτο μου ποίημα, το οποίο και θυμάμαι ακόμα απέξω. Ο τίτλος του ήταν «Αν βρεις»: «Αν ψάξεις, θα βρεις. Τίποτα κρυμμένο δεν μένει, σπάσε σκληρά τους δεσμούς που σφιχτά είναι δεμένοι. Και αν βρεις μηδέν, με τον χρόνο ρουτίνα θα γίνει, να χάσεις πρέπει, αν θες μια θύμηση παντοτινή να μείνει». Αν και εκείνες οι εποχές περιείχαν αρκετές κακουχίες, θεωρώ ότι στις δύσκολες εποχές γράφει κανείς και όχι στις εύκολες.

q Οι μεγαλύτερες επιρροές μου

προέρχονταν από ήρωες των βιβλίων που διάβαζα όταν ήμουν παιδί: ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας, ο Ιάσονας, που αργότερα έμαθα ότι δεν ήταν και τόσο καλό παιδί, ο Δον Κιχώτης και οι περιπέτειές του. Στην Κατοχή, μια τρομερά δύσκολη εποχή, υπήρχε έντονη θεατρική δραστηριότητα. Έβγαιναν περιοδικά, δίνονταν διαλέξεις, ο κόσμος διάβαζε και η Αθήνα ήταν γεμάτη θέατρα. Όλα αυτά μέσα σε ένα κλίμα καταπίεσης, σκλαβιάς, αντίδρασης και ελπίδας για μια καλύτερη ζωή.

q Η τύχη έχει παίξει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Στην Κατοχή έφτασα πολύ κοντά στον θάνατο. Μια μέρα είχα ραντεβού με μια κοπέλα από την ΕΠΟΝ για να μου φέρει αφίσες. Κάποιος με είδε και με κατέδωσε στους συνεργάτες των Γερμανών, με συλλαμβάνουν και με στήνουν στον τοίχο για να με σκοτώσουν. Την ώρα που είναι έτοιμοι να με πυροβολήσουν, ακούω τον έναν να λέει στους άλλους: «Ρε, μήπως δεν είναι αυτός που μας είπαν, αυτός είναι καλοντυμένος». Φορούσα εκείνη την ημέρα ένα σακάκι και τότε συνειδητοποίησα πως το καλό ντύσιμο μπορεί καμιά φορά να σε προστατέψει. Αφού με έψαξαν και δεν βρήκαν τίποτα, με ρώτησαν τι ήθελα εκεί. Τους απάντησα ότι περίμενα μια κοπέλα για να πάμε βόλτα στην Ακρόπολη. Μου λέει τότε ο ένας από αυτούς με αυστηρό ύφος: «Σου δίνω δέκα λεπτά, αν δεν έρθει η κοπέλα, τελείωσες». Τότε βλέπω την κοπέλα να πλησιάζει πάνω σε ένα ποδήλατο, με το ταγάρι όπου είχε τις αφίσες να κρέμεται, και, ευτυχώς, αντί να φοβηθεί και να φύγει, όταν τους είδε, άφησε το ποδήλατο και ήρθε τρέχοντας κατά πάνω μου. Με αγκάλιασε, με φίλησε και αυτός τότε μου είπε: «Άντε, τη γλίτωσες, μη σε πετύχω ξανά, γιατί την επόμενη φορά δεν θα είσαι τυχερός». Είναι επικίνδυνο να κάνουν σήμερα παραλληλισμούς με την Κατοχή και να λένε ότι και σήμερα έχουμε ένα είδος κατοχής. Θυμάμαι μια δημοσιογράφο να μου δηλώνει: «Μα, δεν βλέπετε ότι έχουμε Κατοχή;» Της απάντησα ότι Κατοχή με παχυσαρκία δεν υπάρχει.

q Χαίρομαι όταν μου λένε ότι στο Διαδίκτυο υπάρχουν άνθρωποι που γνωστοποιούν τα ποιήματά μου για να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση για έναν ποιητή. Πριν από μερικά χρόνια κατάλαβα ότι παρόλο που η ποίηση είναι αυτοβιογραφική και αφορά προσωπικά βιώματα, γίνεται χρήσιμη και ολοκληρώνεται μόνο όταν δίνει τη δύναμη στον αναγνώστη να φτιάξει εκείνος τη δική του αλήθεια και να ανακαλύψει τον εαυτό του. Αν και ανήκω στους αναλφάβητους του Διαδικτύου, αναπολώ έναν Ιταλό που ήξερε πολύ από τον χώρο του Ίντερνετ και έλεγε ότι οι τρεις λέξεις με τις περισσότερες αναζητήσεις στο Google είναι πρώτα το «sex», μετά η λέξη «money» και στη συνέχεια –κανείς δεν θα το περίμενε ποτέ– η λέξη «poetry». Ίσως, τελικά, η ποίηση να είναι η τέχνη που περισσότερο γράφεται, παρά διαβάζεται. Η ποίηση σε βρίσκει, αρκεί, όταν σε συναντήσει, να μην την αρνηθείς. Σήμερα οι ποιητές χρειάζονται, γιατί πολλές φορές η επιπολαιότητά μας κάνει πιο ευχάριστη τη ζωή. Στην ποίηση, άμα είσαι πολύ σοβαρός, γίνεσαι ανιαρός. Είναι πολλά τα πράγματα που μας βρίσκουν στη ζωή, χωρίς καν να το αντιληφθούμε. Είναι κάτι που συμβαίνει και στον έρωτα. Περνά από μπροστά μας αρκετές φορές, τον χάνουμε και μετά χτυπάμε το κεφάλι μας γιατί δεν προλάβαμε. Για τον έρωτα έχω γράψει ένα ποίημα που λέγεται «Το δύσκολο»: «Όπως και αν έρθουν τα πράγματα, όσο αντίξοες κι αν είναι οι συνθήκες, πάντα μπορεί κανείς να ερωτεύεται. Το δύσκολο είναι ν’ αγαπάς».

Τίτος Πατρίκιος Ποιητής. Γεννήθηκε στην οδό Σόλωνος, μένει στο Παγκράτι. Την πρώτη φορά που είδε τη λέξη «Αριστερά» στον πληθυντικό, έπαθε σοκ.

22 lifo – 12.5.16

οιAθηναίοΙ

Τίτος Πατρίκιος

q Είναι πολλά αυτά που με εκνευρίζουν, αλλά

αμέσως σκέφτομαι «μήπως δεν είναι το δικό μου μοντέλο αισθητικής αυτό που είναι το σωστό;». Υπήρξα επί πολλά χρόνια ακραίος και έτσι χρειάστηκε να ωριμάσω ή να καταλαγιάσω για να καταλάβω τη σπουδαιότητα του μέτρου. Πέρασαν πολλά έτη, βέβαια, γιατί πάντα θεωρούσα ότι το μέτρο έχει να κάνει με τη μετριότητα και την ασημαντότητα. Το μέτρο είναι η κατάκτηση μιας ισορροπίας. Ένας από τους πιο σημαντικούς ζωγράφους του σουρεαλισμού, ο Μαρσέλ Ντισάν, δημιουργούσε για πολλά χρόνια ένα έργο τέχνης που ήταν φτιαγμένο ανάμεσα σε δύο κρύσταλλα. Το έργο αυτό αγοράστηκε από ένα μεγάλο μουσείο και κάποια στιγμή τον κάλεσαν για να του πουν ότι μπήκε ένας διαταραγμένος άνδρας και με ένα σφυρί ράγισε το κρύσταλλο και ότι έπρεπε να πάει να το αλλάξει. Πάει ο Ντισάν στο μουσείο, το βλέπει με το ράγισμα και λέει «το έργο τώρα τελείωσε». Παρά το παράδοξο της ιστορίας, αντιλαμβανόμαστε ότι για κάθε έργο χρειάζεται ένα τέλος. Είναι ένα κριτήριο που ισχύει και όταν διαβάζεις ένα ποίημα για να κρίνεις αν είναι καλό ή κακό. Ένα ποίημα τελειώνει όταν δεν μπορείς να προσθέσεις ούτε μια λέξη. Η μεγαλύτερη δυσκολία όταν γράφει κανείς –και όχι μόνο ποιήματα– είναι το πώς τελειώνεις. Η αρχή είναι πάντα εύκολη, μπορεί να είναι ένα κίνητρο, μια παρόρμηση, ένα αίσθημα. Δεν μιλάμε για την έμπνευση, διότι η έμπνευση είναι η ξαφνική λάμψη που μέχρι τότε κοίταζες κάτι χωρίς να το βλέπεις. Το δύσκολο είναι το τέλος. Η «λύσις», που έλεγε και ο Αριστοτέλης. Για όλα!

q Αυτήν τη στιγμή παρακολουθούμε να γκρεμίζονται όλες οι βεβαιότητες με τις οποίες εμείς μεγαλώσαμε. Όλες οι βεβαιότητες είναι υπό κρίση και αναθεώρηση. Έχω υπάρξει για πολλά χρόνια μέλος κόμματος. Τώρα, δεν ανήκω πουθενά. Το μόνο που πιστεύω είναι ότι είμαι ένας επιζών. Ξέρετε, όταν λέμε είμαι «της Αριστεράς», αυτή η γενική είναι κτητική και δηλώνει ότι ανήκεις κάπου. Όπως όταν λέμε ότι είμαι του Ολυμπιακού ή του Παναθηναϊκού. Μία από τις μεγάλες εκπλήξεις που συνάντησα στη ζωή μου ήταν στο Παρίσι, τέλη της δεκαετίας του ’50, όταν διάβασα στην εφημερίδα, ύστερα από μια εκλογική αναμέτρηση, ότι το τάδε κόμμα πήρε Α ποσοστό, το άλλο Β και οι λοιπές αριστερές δυνάμεις έλαβαν τόσο. Για πρώτη φορά είδα τη λέξη «Αριστερά» στον πληθυντικό και έπαθα σοκ. Αναλογιζόμουν πώς είναι δυνατόν να είναι πολλές οι αριστερές, αφού γνωρίζουμε ότι είναι μία; Επομένως, συνειδητοποίησα ότι οι αριστερές είναι πολλές. Οι μύθοι και οι βεβαιότητες έχουν τη δύναμη να ανανεώνονται. Το ζήτημα δεν είναι πώς αυτοπροσδιορίζεται κάποιος στην πολιτική αλλά το τι έχει κάνει και πώς κρίνεται με βάση το έργο του. Η κομματική ένταξη είναι πολύ περιοριστική στην πνευματική δράση. Ένας διανοούμενος δεν μπορεί να βρίσκεται σε κλίμακες ηγεσίας, διότι έχει την ελευθερία της γνώμης του και την αναπλάθει συνεχώς. Μέσα σε κομματικά πλαίσια αναγκάζεται να ακολουθεί τις απόψεις της πλειοψηφίας.

q Στην Αθήνα με γοητεύουν πολλά πράγματα. Εκείνοι που ενοχλούν πολλά σε αυτήν είναι οι άνθρωποι που δεν γεννήθηκαν εδώ και ήρθαν να εγκατασταθούν στην πορεία της ζωής τους στην Αθήνα. Μου αρέσει πολύ να περπατάω στην Αθήνα και να κυκλοφορώ στους δρόμους της. Αυτό που δεν μου αρέσει είναι ο βανδαλισμός και η καταστροφή. Σίγουρα, η αιτία βρίσκεται στη δυσφορία της καθημερινής ζωής, η οποία εκφράζεται πάνω σε αντικείμενα, αλλά σε όλες τις εποχές υπήρχαν άνθρωποι που δεν ήταν ενταγμένοι στο κοινωνικό σύνολο. Δείτε τους ισλαμιστές τι έκαναν στην Παλμύρα. Ήταν μια εικόνα που δεν μπορούσαν να δεχθούν, με αποτέλεσμα να επιδιώκουν την καταστροφή. Όταν δεν μπορείς να διαιωνίσεις την ύπαρξή σου με τη δημιουργία, μπορείς να το πετύχεις με την καταστροφή. Ο Ηρόστρατος ήταν Έλληνας, ο οποίος, για να μείνει στην Ιστορία, κατέστρεψε τον ναό της Εφέσου. Δυστυχώς, η καταστροφή είναι ένας τρόπος να εξασφαλίσεις την παρουσία σου στο παρόν αλλά και στο μέλλον.

q Πριν από αρκετά χρόνια, ένας φίλος μού είπε:

q Δεν υπάρχει κοινωνία που να έχει καταργήσει το «εγώ»,

το ίδιο ισχύει και για την ελληνική. Αν ανατρέξουμε στη μαοϊκή εποχή της Κίνας, είχε καταργηθεί το «εγώ» της κοινωνίας, αλλά επικρατούσε το «εγώ» του ηγέτη. Το ουσιαστικό είναι να καταλάβουμε ότι δεν υπάρχει «εγώ» χωρίς το «εμείς», γιατί αλλιώς το «εγώ» είναι μοναχικό και τα μοναχικά άτομα πεθαίνουν μόνα τους, χωρίς να τα λογαριάζει κανείς. Το ίδιο ισχύει και για το «εμείς», που μπορεί να υπάρξει μόνο αν ακολουθείται από το «εγώ», διότι το «εμείς» δεν μπορεί να είναι ένας πολτός μέσα στον οποίο εξανεμίζονται τα «εγώ». Την ευτυχία την αντιλαμβανόμαστε εκ των υστέρων. Όταν τη ζούμε, δεν το καταλαβαίνουμε, αλλά σημασία έχει να μην καθυστερήσουμε πολύ να την αγγίξουμε. Για τον θάνατο μου αρέσει κάτι που έχει πει ο Γούντι Άλεν: «Βεβαίως και φοβάμαι τον θάνατο, γι’ αυτό προτιμώ όταν έρθει να μην είμαι εκεί». Παρόλο που η κουλτούρα μου είναι η χριστιανική, δεν πιστεύω στον Θεό ή σε υπέρτερες δυνάμεις, γι’ αυτό και δηλώνω αγνωστικιστής. Αγνοώ. Τις μεγαλύτερες ικανοποιήσεις που παίρνω στη ζωή μου είναι όταν έρχονται και μου λένε πως ένας στίχος ή ένα ποίημά μου βοήθησε έναν άνθρωπο να ξεπεράσει μια πικρή ιστορία του. Η ζωή με έχει μάθει ότι αξίζει τελικά να τη ζεις και όχι να την καταστρέφεις. Ο Καζαντζάκης έχει πει: «Δεν φοβάμαι τίποτα, δεν ελπίζω τίποτα, είμαι ελεύθερος». Εμένα μου αρέσει να το αντιστρέφω: «Πάντα φοβάμαι για κάτι, πάντα ελπίζω σε κάτι και προσπαθώ πάντα να γίνω ελεύθερος».

Σήμερα οι ποιητές χρειάζονται, γιατί πολλές φορές η επιπολαιότητά μας κάνει πιο ευχάριστη τη ζωή. Στην ποίηση, άμα είσαι πολύ σοβαρός, γίνεσαι ανιαρός.

24 lifo – 12.5.16

☛

«Δεν σε υποφέρω πια, είσαι φλύαρος». Σοκαρίστηκα και πήγα σε έναν άλλο φίλο μου, που τον εκτιμούσα πολύ, και τον ρώτησα: «Πες μου, είμαι φλύαρος;». Μου απάντησε: «Η αλήθεια είναι ότι μιλάς πολύ, φλύαρος όμως δεν είναι αυτός που μιλάει πολύ αλλά εκείνος που δεν ακούει τον άλλο». Σημασία, λοιπόν, έχει να ξέρεις να ακούς και να ζεις όπως επιθυμείς, δημιουργικά και διαπλαστικά, αρκεί να μην το κάνεις εις βάρος κάποιου άλλου.

ΙNFO Το τελευταίο βιβλίο του Τίτου Πατρίκιου Ο πειρασμός της νοσταλγίας - Σημειώσεις καθημερινότητας κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κίχλη.

Week

εγκαινια πρεμιερες

Τι καινούργιο ξεκινάει αυτή την εβδομάδα; Σελ. 26

«Αναβρασμός», του Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ Η συναρπαστική αυτοβιογραφία του σε μετάφραση Σπύρου Μοσκόβου που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις της Εστίας. Παρουσίαση από την Τίνα Μανδηλαρά σελ. 30

γευση

naked city

Η Νίκη Μηταρέα για το Otto και το wine bar Paleo. Σελ. 44

Η ηθοποιός Μαργαρίτα Πανουσοπούλου φωτογραφίζεται για τη LifΟ. Σελ. 46

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

κολωνακι σελ. 32

Angry Birds: Η Ταινία O Ρεντ, ένα κατακόκκινο πουλί με μεγάλα φρύδια, είχε από μικρός προβλήματα προσαρμογής και πλέον αδυνατεί να συνυπάρξει με τα υπόλοιπα πουλιά στο νησί όπου κατοικούν. Είναι οργισμένος πριν αρχίσουν οι περιπέτειες με τα γουρούνια, γιατί τον ενοχλεί η εικόνα που βλέπει γύρω του, και δεν έχει άδικο. Περιστοιχίζεται από πουλιά που είναι χαμένα μέσα στην αφθονία των φυσικών αγαθών που τους χαρίζει η γη τους και ζουν τις ζωές τους σαν υπνωτισμένα, άεργα πλάσματα που στην προοπτική οποιασδήποτε απειλής θα ήταν ανήμπορα να αντιδράσουν. Κι αυτό συμβαίνει, καθώς, όταν τα πράσινα γουρούνια εμφανίζονται στο νησί, το κατακτούν όχι διά της βίας, αλλά πουλώντας φιλία και lifestyle. Ολόκληρη η κριτική της ταινίας στη σελίδα 27 12.5.16 – lifo

25

8 12-1Ϊου μα

ΕΚΘΕΣΗ

6. Στο όνομα του

Top

11

Le Corbusier

Ομαδική έκθεση εικαστικών στο πλαίσιο εκδηλώσεων και άλλων δράσεων με γενικό τίτλο «Αναφορά στον Ελ/ Le Corbusier» που οργανώνονται από το φθινόπωρο του 2015 ως το καλοκαίρι του 2016 με πρωτοβουλία της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ και τη στήριξη του Ιδρύματος Le Corbusier, με αφορμή τα 50 χρόνια από τον θάνατο του καλλιτέχνη. r 6/10-8/11, Οικία Σπητέρη/Προβελέγγιου, Κυκλάδων 8, Τετ.-Παρ. 17:30-21:00 & Σάβ. 11:00-19:00, είσοδος ελεύθερη. ΣΥΝΑΥΛΙΑ

7. Keep Shelly in Athens

events για αυτη την εβδομαδα

ΕΚΘΕΣΗ

1. A woman to love II

Το γυναικείο σώμα μέσα από την καλλιτεχνική ματιά του SPAP Photography θα παρουσιάζεται στο Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου του Δήμου Φιλοθέης-Ψυχικού από τις 23 Μαΐου και για πέντε ημέρες. Παράλληλα, την ημέρα των εγκαινίων θα πραγματοποιηθεί η ομιλία του συγγραφέα Ευγένιου Πιέρρη με τίτλο «Το γυμνό στην τέχνη διαμέσου των αιώνων».

r 15/5 - Sknipa (Θεσσαλονίκη), 22/5 - Αργώ (Βόλος), 29/5 - Canal Dive (Κόρινθος), 5/6 - Σόλο (Κρήτη), 12/6 - Ora (Πάτρα), 19/6 - Θεσσαλική (Θεσσαλία), 26/6 - Στίλβη (Καρδίτσα) Barley Cargo, Κολοκοτρώνη 6, Αθήνα

☛ stop the press !

Planet Of Zeus Oι Αθηναίοι ρόκερ επιστρέφουν με το τέταρτο άλμπουμ τους, «Loyal to the Pack», που θα παρουσιάσουν ζωντανά στην Αθήνα.

13/5, 21:00, PIRAEUS 117, Πειραιώς 117, Γκάζι, είσοδος: €10-14.

O Iανός συμμετέχει στη 13η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 14 και την Κυριακή 15 Μαΐου. Την πρώτη μέρα παρουσιάζεται το βιβλίο Αναμνήσεις και εκμυστηρεύσεις ενός δικαστή (εκδόσεις IANOS) του Βασίλειου Ε. Λαμπρίδη, ενώ την επόμενη μέρα τα βιβλία Την αλήθεια κατάματα (εκδόσεις IANOS) του Χρήστου Γιανναρά και Το δυσλεκτικό βραχιόλι του Μάρτη (εκδόσεις Θερμαϊκός) της Αργυρώς Αγγελίνα - Ζωγράφου.

9. Last Drive Τραγούδια από ολόκληρη τη δισκογραφία τους θα ερμηνεύσουν οι Last Drive την Παρασκευή 13 και το Σάββατο 14 Μαΐου στο ΙΛΙΟΝ Plus. Το συγκρότημα, με τη βοήθεια σημαντικών μουσικών, θα παρουσιάσει επίσης κομμάτια που δεν συμπεριέλαβε σε προηγούμενες εμφανίσεις του.

4. Η σημασία τού να είσαι ζώο

Ομαδική έκθεση με αφορμή το ομώνυμο δοκίμιο της επιμελήτριας Μαρίας Γιαγιάννου στο βιβλίο Μεταμοντέρνο Σώμα. Δώδεκα καλλιτέχνες παρουσιάζουν έργα ζωγραφικής και γλυπτικής με θέμα τη σύμπτυξη του ανθρώπινου σώματος με το ζωικό. r 12/5-28/5, Τρ., Πέμ., Παρ. 10:30-21:00, Τετ., Σάβ.

10:30-15:00, Gallery Genesis, Χάρητος 35, Κολωνάκι

ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ

Ζωγραφικά έργα του Ανδρέα Κοντέλλη εμπνευσμένα από το φυσικό τοπίο της Λήμνου παρουσιάζονται στην Γκαλερί Σκουφά. Ο καλλιτέχνης υπήρξε μαθητής του Π. Τέτση και στην πιο πρόσφατη ατομική του έκθεση απεικονίζει την εξιδανικευμένη φύση και τα πρόσωπα που συνυπάρχουν αρμονικά με αυτήν.

Στις ελληνικές μικροζυθοποιίες αφιερώνει τις ανοιξιάτικες και καλοκαιρινές Κυριακές το Barley Cargo, προσκαλώντας τον κόσμο να δοκιμάσει τις συνταγές τους συνοδεία παραδοσιακών εδεσμάτων και τοπικών προϊόντων.

26 lifo – 12.5.16

ΕΚΘΕΣΗ

ΕΚΘΕΣΗ

ΕmBEERίες

Στο πρώτο του πάρτι «NightPeople» ο ClubKid προσκαλεί τον Tolis Q και τη Marsha. Μαζί επιλέγουν χορευτική house και techno μουσική, στήνοντας ένα πάρτι που θα διαρκέσει μέχρι το πρωί.

ΣΥΝΑΥΛΙΑ

r 14/5,12:00, 15/5, 12:00, 15:00, ΙΑΝΟS στη 13η ΔΕΒΘ, Περίπτερο 13, Stand 11

3. Κυριακάτικες

8. NightPeople

r 13/5, μετά τα μεσάνυχτα, Terraza club, Τριπτολέμου 31, Γκάζι, είσοδος ελεύθερη.

ΒΙΒΛΙΟ

Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

r 12/5, 21:00, Ρομάντσο, Αναξαγόρα 3-5, είσοδος: €8-12. ΠΑΡΤΙ

r Εγκαίνια έκθεσης: 24/5, 19.30, 23/5-27/5, 10.0013.00, 17.30-20.30, Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου Δήμου Φιλοθέης-Ψυχικού, Δρόση 2 & Δροσίνη, πλατεία Σολωμού, Ψυχικό

2. Ο Ιανός στη 13η

Αφού ολοκλήρωσε την περιοδεία του στην Αμερική, το ντουέτο των PRP και Myrtha επιστρέφει στην Αθήνα με ατμοσφαιρικές ποπ μελωδίες για μία μοναδική εμφάνιση στο Ρομάντσο. Λίγο νωρίτερα, στη σκηνή θα βρεθεί ο Serafim Tsotsonis.

5. Φύσις

r 12/5-4/6, Δευ., Τετ. Σάβ. 10:00-15:30, Τρ., Πέμ., Παρ. 10:00-15:30 & 17:30-21:00, Γκαλερί Σκουφά, Σκουφά 4, Κολωνάκι.

r 13/5, 14/5, 22:00, ΙΛΙΟΝ Ρlus, Πατησίων & Κοδριγκτώνος 17, είσοδος: €10.

BBQ

10. Free Caribbean BBQ Την Κυριακή 15 Μαΐου στο six d.o.g.s θα σερβίρονται τροπικά πιάτα και κοκτέιλ υπό τη συνοδεία εξωτικής μουσικής που θα επιλέγει o Terranga Beat. Συγκεκριμένα, με κάθε ποτό που αγοράζετε προσφέρεται δωρεάν μια μερίδα φαγητού η οποία μπορεί να περιλαμβάνει κοτόπουλο, ρύζι βρασμένο σε γάλα καρύδας, γλυκοπατάτες, μπαχαρικά, μάνγκο και εσπεριδοειδή. r 15/5, 17:00, six d.o.g.s, Αβραμιώτου 6-8, Μοναστηράκι, είσοδος ελεύθερη.

ΠΑΡΤΙ

11. six d.o.g.s pyjama party Σε όλους τους ορόφους της Στέγης, από τα μεσάνυχτα έως το ξημέρωμα, περισσότεροι από 20 DJs συμμετέχουν σε ένα αξέχαστο μεταμεσονύχτιο pyjama πάρτι. r 14-15/5, 00:00-5:00, Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών, Συγγρού 107-109, είσοδος ελεύθερη.

H ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ

Γράμμα από το παρελθόν

Αριστούργημα Πολύ Καλό Καλό Ικανοποιητικό Μέτριο p

Κακό

Remember

Αν και δεν αποτελεί ακριβώς επιστροφή σε φόρμα, το Γράμμα από το παρελθόν είναι μια μεγάλη ανακούφιση σε σχέση με τις πολλές πρόσφατες στραβοτιμονιές του κάποτε εξαιρετικά υπολογίσιμου Άτομ Εγκογιάν, κυρίως γιατί βασίζεται σε ένα εξαιρετικό, γεμάτο σασπένς σενάριο. Το δράμα, που είδαμε στο περσινό Φεστιβάλ Βενετίας, δεν επιτρέπει αποκαλύψεις για τις λεπτομέρειες της πλοκής, καθώς η προσπάθεια ενός γηραιού ανθρώπου, του αμνησιακού Ζεβ, αμέσως μετά τον θάνατο της συζύγου του, να βρει τον δολοφόνο της οικογένειάς του, 70 χρόνια πριν, στο στρατόπεδο του Άουσβιτς, κρύβει μυστικά και πολύ περισσότερες ανατροπές κατά τη μακρά διαδρομή του προς τη λύτρωση. Πρόκειται για ένα έργο ταυτότητας και εκδίκησης, με γνώση και μαστοριά φτιαγμένο, που υποστηρίζεται μοναδικά από τον Κρίστοφερ Πλάμερ σε μια πολύ δύσκολη ερμηνεία, αφού καλείται συνεχώς να αντιδρά με άξονα την προχωρημένη ηλικία του, την εναλλαγή στα ξέφωτα και στα τρίσβαθα της άνοιας και με απωθημένες πληροφορίες που αφυπνίζονται από τα περιστατικά που συμβαίνουν ερήμην του ή πυροδοτούνται έντεχνα από τον φίλο του στο γηροκομείο – εξαιρετικός και ο Μάρτιν Λαντάου. Το φινάλε είναι αριστοτεχνικό και αποζημιώνει για τη μάλλον ανέμπνευστη σκηνοθεσία στο road trip του πρωταγωνιστή.

Κινηματογράφος

Ένας ηλικιωμένος άνδρας που πάσχει από άνοια προσπαθεί, με τη βοήθεια ενός επιζώντα του Άουσβιτς και ενός χειρόγραφου γράμματος, να βρει τον άνθρωπο που είναι υπεύθυνος για τον θάνατο της οικογένειάς του.

απο τον θοδωρη κουτσογιαννοπουλο, συνοψεις ταινιών: τασοσ μελεμενιδησ

Σκηνοθεσία: Άτομ Εγκογιάν Πρωταγωνιστούν: Κρίστοφερ Πλάμερ, Μάρτιν Λαντάου

ΑΒΑΝΑ 1 (ΘΕΡΙΝΟ) - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 3 - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 1 - ΔΕΞΑΜΕΝΗ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΚΗΦΙΣΙΑ 1,2

12.5.16 – lifo

27

Angry Birds: Η Ταινία The Angry Birds Movie Σκηνοθεσία: Κλέι Κέιτις, Φέργκαλ Ράιλι Φωνές: Γιώργος Πυρπασόπουλος, Γιάννης Ζουγανέλης, Μαίρη Συνατσάκη, Άρης Λουμάκης Ο Red, αφού χαλάει σε καθημερινή βάση τη διάθεση και το κέφι των πάντων, εισάγεται εσπευσμένα σε μια ειδική κλινική, ώστε να καταφέρει να διαχειριστεί το οξύθυμο του χαρακτήρα του. Εκεί θα γνωριστεί με διάφορα άλλα, επίσης «προβληματικά» πουλιά και θα αναπτυχθεί μεταξύ τους μια ιδιαίτερη συμπάθεια. Τα πράγματα κυλάνε αρκετά ήρεμα, ώσπου εμφανίζονται τα γουρούνια και οι ισορροπίες ανατρέπονται. Όταν τα πράγματα σκουραίνουν, θα χρειαστεί να καταφύγουν σε έναν αετό-γκουρού για να τους προσφέρει καθοδήγηση.

Το παιχνίδι της φινλανδικής Rovio που σημάδεψε την εποχή των smartphones έφτασε σε τέτοιο σημείο γιγάντωσης, που θα ήταν απίθανο να μην ξεφύγει από την αγκαλιά του μέσου που το έκανε διάσημο, κυνηγώντας κι άλλες διάσημες και επικερδείς αγορές. Η ταινία έμοιαζε αναμενόμενη, αλλά και για πολλούς ως αναγκαίο κακό, από τη στιγμή που θα έπρεπε να στηριχθεί πάνω στο αδιανόητο story του παιχνιδιού: μικρά, πράσινα γουρουνάκια κλέβουν τα αυγά αφελών πουλιών (που, αν και πουλιά, δεν πετάνε), τα οποία με τη σειρά τους εξοργίζονται και ορμούν για να τα πάρουν πίσω. Το επίτευγμα της ταινίας είναι πως όχι μόνο μετέτρεψε αυτή την απίθανη ιδέα σε σενάριο αλλά βρήκε και τρόπους να δικαιολογήσει την εικόνα των οργισμένων πουλιών, φτιάχνοντας μια μικρογραφία κοινωνίας που δεν απέχει πολύ από μια σύγχρονη ανθρώπινη, και μάλιστα δυτικών αντιλήψεων, διατηρώντας παράλληλα το ύφος μιας φρενήρους κωμωδίας, απευθυνόμενης κυρίως σε παιδιά. Ο βασικός χαρακτήρας της ταινίας, ο Ρεντ, ένα κατακόκκινο πουλί με μεγάλα φρύδια, είχε από μικρός προβλήματα προσαρμογής και πλέον αδυνατεί να συνυπάρξει με τα υπόλοιπα πουλιά στο νησί όπου κατοικούν. Είναι οργισμένος πριν αρχίσουν οι περιπέτειες με τα γουρούνια, γιατί τον ενοχλεί η εικόνα που βλέπει γύρω του, και δεν έχει άδικο. Περιστοιχίζεται από πουλιά που είναι χαμένα μέσα στην αφθονία φυσικών αγαθών που τους χαρίζει η γη τους και ζουν τις ζωές τους σαν υπνωτισμένα, άεργα πλάσματα, που στην προοπτική οποιασδήποτε απειλής θα ήταν ανήμπορα να αντιδράσουν. Κι αυτό συμβαίνει, καθώς, όταν τα πράσινα γουρούνια εμφανίζονται στο νησί, το κατακτούν όχι διά της βίας αλλά πουλώντας φιλία και lifestyle. Τα ποτίζουν με πρωτοποριακά θεάματα, βυθίζοντάς τα σε έναν τεχνητό κόσμο χαζοχαρούμενης διασκέδασης, ώστε να καταστρέψουν το μέλλον τους – η κλοπή των αυγών. Το περιθωριακό και οργισμένο πουλί, μαζί με μια παρέα εξίσου απροσάρμοστων χαρακτήρων, αποδεικνύεται το πιο διορατικό, αυτό που οσμίζεται από την αρχή την ύπαρξη κινδύνου σε αυτή την επίσκεψη και είναι αυτό που τελικά θα ηγηθεί της προσπάθειας επιστροφής των αυγών, μεταφέροντας λίγη από την αγανάκτησή του στους φίλους του. Αυτή η σύνδεση της οργής με τη διαφορετικότητα, την επαγρύπνηση αλλά και την αμφισβήτηση ενός τρόπου ζωής που για τη συντριπτική πλειονότητα μοιάζει μονόδρομος είναι ένα οξύμωρο γεγονός για ένα φιλμ που στηρίζεται σε ένα τόσο εθιστικό, για την εποχή μας, παιχνίδι που θα μπορούσε να το κατηγορήσει κάποιος για τις εντελώς αντίθετες συνέπειες που έχει για τους οπαδούς του. Αν υπάρχει κάποιο χάσμα εδώ, γεφυρώνεται από το χιούμορ, που δίνεται σε γενναίες δόσεις και αφορά κυρίως, αλλά όχι μόνο, τα μικρά παιδιά, αφού οι ενήλικες, αν δεν σκάσουν χαμόγελα με

28 lifo – 12.5.16

τις γκάφες των κεντρικών ηρώων, θα το κάνουν σίγουρα στις εύκολα αναγνωρίσιμες μουσικές και κινηματογραφικές αναφορές, όπως, για παράδειγμα, τα δίδυμα από τη Λάμψη του Κιούμπρικ. Μακριά από μια απρόσωπη και τεμπέλικη μεταφορά βιντεοπαιχνιδιού, το φιλμ των Κλέι Κέιτις και Φέργκαλ Ράιλι (που σκηνοθετούν για πρώτη φορά, αλλά έχουν δουλέψει εδώ και χρόνια σε πολλές πετυχημένες ταινίες animation) μοιάζει να στέκεται από μόνο του, χωρίς να έχει την ανάγκη του τεράστιου franchise που το υποστηρίζει και είναι εξαιρετικά πιθανό να είναι απλώς το πρώτο από μια σειρά πολλών που θα ακολουθήσουν.

VILLAGE RENTI 5,6,10,12,13,18 - VILLAGE MALL 1,2,6,7,9, - VILLAGE PAGRATI 1,4,5 - VILLAGE FALIRO 2,4,6,7,8 - VILLAGE AG.DIMITRIOS 1,2,5 - ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ 3 - ODEON STARCITY 3,7,10 - STER ILION 1,2,3,4,6 - ΑΕΛΛΩ 1,3,4 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ 2 - ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 1,3,4 - ΑΙΓΛΗ 1,2 - ΑΝΟΙΞΗ 1,2 - ΒΑΡΚΙΖΑ 2 CINERAMA - ΔΙΑΝΑ - ΚΗΦΙΣΙΑ 2 - ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 2 - ΝΑΝΑ 2,3,5,6 - ΣΙΝΕ ΓΑΛΑΤΣΙ - ΣΟΦΙΑ - ΣΠΟΡΤΙΓΚ 1,2 - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 1 ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΑΜΙΚΟ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΑΡΤΕΜΙΣ - ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΑ - ΣΙΝΕ ΓΕΡΑΚΑΣ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΣΙΝΕ ΠΑΛΛΗΝΗ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΖΕΑ - ΣΙΝΕ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΦΟΙΒΟΣ

* Κριτική από τον Τάσο Μελεμενίδη

FREE TO RUN Σκηνοθεσία: Πιερ Μοράτ Η άγνωστη ιστορία του κινήματος του τρεξίματος, κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε δεκαετιών. Από τις ιδεαλιστικές απαρχές του τζόκινγκ στις αρχές της δεκαετίας του ’60, τον αγώνα για το δικαίωμα των ανθρώπων –ειδικά των γυναικών– να τρέχουν και ενάντια στον συντηρητισμό των επίσημων αθλητικών σωματείων, ως την έκρηξη της επιθυμίας των ανθρώπων να συμμετάσχουν σε αγώνες δρόμου και μαραθωνίους.

Με δεδομένη τη μόδα των αγώνων αντοχής σε και για όλο τον κόσμο, το ντοκιμαντέρ του Πιερ Μοράτ (γράφεται Morath) είναι εξαιρετικά επίκαιρο, αφού πιάνει το νήμα του κινήματος του τρεξίματος από την αρχή, όταν οι ερασιτέχνες δρομείς και joggers έξω από τα στάδια ήταν δαχτυλοδειχτούμενοι και οι γυναίκες που τόλμησαν να αψηφήσουν τις ρατσιστικές απαγορεύσεις για χάρη, υποτίθεται, της υγείας τους, διαπομπευμένες – πριν αναγορευθούν σκαπανείς, παράλληλα με τις φεμινιστικές κατακτήσεις της δεκαετίας του ’60. Με έμφαση στις ΗΠΑ και την πρώιμη επίδραση του πρόωρα χαμένου Πριφοντέν και του Ολυμπιονίκη Σόρτερ, αμφότερων θρύλων στις μεγάλες αποστάσεις, το ντοκιμαντέρ του Μοράτ βαδίζει γοργά προς την εξάπλωση της υπαίθριας αυτής άσκησης, εξετάζοντας τις παραμέτρους και ρωτώντας τους σχετικούς και τους γνώστες. ΑΘΗΝΑΙΟΝ CINEPOLIS 2 - ΔΑΝΑΟΣ 1 - ΕΛΛΗ - ΣΙΝΕ ΦΛΟΙΣΒΟΣ (ΘΕΡΙΝΟ)

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΘΩΟΤΗΤΑΣ Chronic Σκηνοθεσία: Μίτσελ Φράνκο Πρωταγωνιστούν: Τιμ Ροθ, Σάρα Σάδερλαντ Ο Ντέιβιντ είναι νοσηλευτής που φροντίζει ασθενείς στο τελικό στάδιο της νόσου τους. Αποδοτικός και αφοσιωμένος στο επάγγελμά του, αναπτύσσει ισχυρούς δεσμούς με κάθε ασθενή. Εκτός χώρου εργασίας, όμως, μοιάζει αρκετά εσωστρεφής, δείχνοντας πως χρειάζεται και αυτός τους ασθενείς του όσο τον χρειάζονται και αυτοί.

Κι εκεί που νομίζαμε πως ο Αλεχάντρο Ινιάριτου έχει οικειοποιηθεί τον πόνο και ο Μίκαελ Χάνεκε έχει το μονοπώλιο των άχαρων θυμάτων μιας σαδιστικής νομοτέλειας, έρχεται ο Μεξικανός Μίτσελ Φράνκο, τον οποίο γνωρίζουμε από το πολύ ενδιαφέρον After Lucia, να προσθέσει τη δική του εκδοχή σε ένα θέμα δύσκολο και άβολο. Χωρίς πρόδηλα κίνητρα, ο Τιμ Ροθ, στην πληρέστερη ερμηνεία του εδώ και πολύ καιρό, υποδύεται τον Ντέιβιντ, έναν νοσηλευτή που περιποιείται ασθενείς στο τελικό στάδιο της νόσου από την οποία έχουν προσβληθεί. Είναι ο άνθρωπος που πλησιάζει περισσότερο τους βασανισμένους στο κατώφλι του θανάτου, με μια διαδικαστική σχολαστικότητα που φαίνεται ως το σωστότερο αντίδοτο στον συναισθηματικό πανικό που επιφέρει το επικείμενο τέλος στους συγγενείς των μελλοθάνατων. Υπό αυτή την έννοια, ο Ντέιβιντ αναλαμβάνει έναν ενδιάμεσο ρόλο, χωρίς σαφή εχέγγυα ή προδιαγεγραμμένες κινήσεις, με μια ψυχρότητα που συμβαδίζει με τη σκηνοθετική ματιά του Φράνκο. Μέσα σε 93 λεπτά και σχεδόν ισάριθμα πλάνα, το αργό ξετύλιγμα μιας εν μέρει δανεικής ζωής, ενός ζωντανού λευκού χαρτιού που φροντίζει με ταλέντο τους άλλους, αλλά αφήνει τον εαυτό του έρημο και απροστάτευτο, προδιαθέτει για ένα ταιριαστά αθόρυβο φινάλε, αλλά ο Φράνκο έχει διαφορετική άποψη, τελειώνοντας το Χρονικό μιας αθωότητας με ένα σοκαριστικό μπαμ που αφήνει, ηθελημένα πιστεύω, πολλά ερωτήματα αναπάντητα. Παραδόξως, αυτή η ταινία σκηνοθεσίας βραβεύθηκε για το σενάριό της στο περσινό Φεστιβάλ Καννών, μάλλον συμβιβαστικά.

άφθονους. Οι δεσμοί του Ραμανούτζαν με την πατρίδα και τα άτομα που άφησε πίσω του, τα δύσκολα χρόνια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η ρατσιστική συμπεριφορά που αντιμετωπίζει ο ήρωας σε έναν χώρο που θεωρητικά υπηρετεί την ανώτερη γνώση εντάσσονται μέσα στην αφήγηση ως ατάκτως ερριμμένα δραματουργικά στοιχεία, αντί να αποτελούν πρόσθετες πινελιές μιας συγκροτημένης μελέτης πάνω στη μαθηματική ευφυΐα.

VILLAGE RENTI 9 - VILLAGE FALIRO 5 - ΓΛΥΦΑΔΑ ODEON 1 - ODEON ΜΑΡΟΥΣΙ 1 - ODEON ΟΠΕΡΑ 1 ODEON STARCITY 5 - STER ILION 6 - ΑΕΛΛΩ (ΘΕΡΙΝΟ),2,4 - ΑΝΕΣΙΣ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΓΑΛΑΞΙΑΣ 2 - ΚΙΝΗΜΑΤΟΘΕΑΤΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ-ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ 2 - ΣΙΝΕ ΠΑΡΙ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΣΙΝΕ ΨΥΧΙΚΟ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΙΑ 2 - ΑΛΣΟΣ (ΘΕΡΙΝΟ) - ΣΙΝΕ ΒΟΤΣΑΛΑΚΙΑ (ΘΕΡΙΝΟ)

* Κριτική από τον Τάσο Μελεμενίδη

This is not a coup (2016) Σκηνοθεσία: Άρης Χατζηστεφάνου Ο δημοσιογράφος Άρης Χατζηστεφάνου παρακολουθεί τις «πραξικοπηματικές» παρεμβάσεις της ΕΚΤ σε χώρες όπως η Ιταλία, η Ιρλανδία, η Πορτογαλία, η Κύπρος και η Ελλάδα και συνομιλεί με πρώην αρχηγούς κρατών και πολιτικούς που καθόρισαν τις εξελίξεις μπροστά και πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας. ΤΡΙΑΝΟΝ - ΖΕΑ

ΑΣΤΟΡ - CINERAMA - ΚΗΦΙΣΙΑ CLASS

33.333, Η Οδύσσεια του Νίκου Καζαντζάκη Ο άνθρωπος που γνώριζε το άπειρο (2016) The man who knew infinity Σκηνοθεσία: Ματ Μπράουν Πρωταγωνιστούν: Τζέρεμι Άιρονς, Ντεβ Πάτελ, Τόμπι Τζόουνς, Στίβεν Φράι, Τζέρεμι Νόρθαμ Ένας φτωχός νεαρός Ινδός καταφέρνει, κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, να γίνει δεκτός από το πανεπιστήμιο του Καίμπριτζ, όπου θα γίνει πρωτοπόρος σε μαθηματικές θεωρίες υπό την καθοδήγηση του καθηγητή του.

Η αληθινή ιστορία του Σρινιβάσα Ραμανούτζαν, που, χωρίς να έχει τις ανάλογες πανεπιστημιακές σπουδές, άνοιξε νέους δρόμους στα μαθηματικά, μεταφέρεται στον κινηματογράφο για να χρησιμοποιηθεί ως μια σύγκρουση δύο διαφορετικών κόσμων με επίκεντρο την υπέροχη αυτή επιστήμη. Τα μαθηματικά, ενώ έχουν ως βάση την ψυχρή λογική και κατά συνέπεια την απόρριψη θεωριών περί ανώτερων θεοτήτων, κατά καιρούς υπηρετήθηκαν από ανθρώπους που ισχυρίστηκαν πως οι ιδέες τους προέρχονταν από μια αδιευκρίνιστη «θεία» έμπνευση, όπως ακριβώς θα μπορούσε να ισχυριστεί ένας μουσικός ή ένας ζωγράφος για τα έργα του. Η ταινία του Ματ Μπράουν εξερευνά την περίπτωση αυτού του ευφυούς Ινδού, που κατέφθασε στο Καίμπριτζ χάρη στην πρόσκληση ενός καθηγητή που εκπροσωπεί την αποδεικτική διαδικασία και τη μετατροπή της θείας έμπνευσης σε μια σειρά από λογικά βήματα. Το αποτέλεσμα αυτής της σχέσης ήταν συναρπαστικό για τα μαθηματικά, αλλά λιγότερο συναρπαστικό για τον κινηματογράφο, καθώς η σύγκρουση των δύο παρουσιάζεται με συχνές επαναλήψεις, μέχρι να φτάσει σε ένα ευσυγκίνητο, αλλά κάπως απλοϊκό αποτέλεσμα για την επιρροή που είχε ο ένας επιστήμονας στις απόψεις του άλλου. Είναι, όμως, και το πιο δυνατό σημείο μιας ταινίας που ψάχνει να βρει τρόπους να γίνει ακόμη πιο ευσυγκίνητη και βρίσκει

Σκηνοθεσία: Μένιος Καραγιάννης Ο Νίκος Καζαντζάκης είναι παγκοσμίως γνωστός για τα μυθιστορήματά του, λίγοι όμως γνωρίζουν, και ακόμη λιγότεροι έχουν διαβάσει, την «Οδύσσεια», ένα επικό ποίημα 33.333 στίχων, το πιο σπουδαίο, κατά τον ίδιο, έργο του. Το ντοκιμαντέρ ταξιδεύει από τη Σουηδία, όπου ένας μεταφραστής 102 ετών βρίσκει τη δύναμη να μάθει ελληνικά και να μεταφράσει το τεράστιο αυτό έργο, έως την Αμερική, την Κρήτη, την Αθήνα αλλά και την Τήνο, προσπαθώντας να ρίξει φως τόσο στις πτυχές του άγνωστου αυτού έργου όσο και στην προσωπικότητα και τη σκέψη του συγγραφέα. ΔΑΝΑΟΣ 2

Be on the list Διαφημιστείτε στη LifO 210 32 54 290

ονειρο καλοκαιρινησ νυχτασ

Ο Σαίξπηρ με ευφορία και break dance Το διαχρονικό έργο του Σαίξπηρ παρουσιάζεται σε μια φρέσκια, νεανική διασκευή στη σκηνή του θεάτρου Θησείον.

ράσταση του Πυράμου και της Θίσβης για τον γάμο του Θησέα, περνάει ο προβληματισμός για το πώς θα πετύχουν την καλύτερη ανταπόκριση από το κοινό και καταλήγουν ότι ένας πρόλογος που θα αφηγείται την ιστορία και θα παρουσιάζει τους «ηθοποιούς» ως «ρόλους» θα διευκόλυνε την παρακολούθησή της. Επιπλέον, τη στιγμή που εξελίσσεται η παράσταση των μαστόρων, στην Ε’ Πράξη, συμβαίνει το εξής κινηματογραφικό: η δράση μεταφέρεται στις θέσεις του κοινού και ακούμε τα σχόλια της Ιππολύτης και του Θησέα, του Δημητρίου και του Λύσανδρου. Ενώ η πρώτη λέει για τους μαστόρους «Δεν μ’ αρέσει να βλέπω φουκαράδες να εξευτελίζονται, ούτε την αφοσίωση να γελοιοποιείται», ο βασιλιάς βάζει το πράγμα στη θέση του: «For never anything can be amiss / when simpleness and duty tender it» (Δεν μπορεί να είναι για πέταμα / κάτι που προσφέρουν η απλότητα και η αφοσίωση). Και συμπληρώνει: «Εμείς που είμαστε ανώτεροι πρέπει γι’ αυτό το τίποτα / να τους ευχαριστήσουμε. Θα διασκεδάσουμε καταλαβαίνοντας / τα λάθη τους και δικαιολογώντας τους γι’ αυτά./ Και ό,τι η καημένη η αφοσίωσή τους καλά δεν καταφέρνει,/ η δική μας ευγενική προαίρεση θα το δεχθεί / γι’ αυτό που είναι, όχι για την αξία που θα έπρεπε να έχει» (Πράξη Ε’, σκηνή 1, μτφρ. Ερρ. Μπελιές).

Ν

απο τη ματινα καλτακη

Θέατρο

Σ

τον χώρο και στον χρόνο του μύθου εξελίσσεται η πιο ευφρόσυνη κωμωδία του Σαίξπηρ, το Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας, στην αυλή του Θησέα και σ’ ένα δάσος λίγο έξω από την Αθήνα. Εκεί μπορούν ν’ ανταμώνουν χωρίς «λογικά» εμπόδια πρόσωπα από την αρχαιοελληνική μυθολογία, νεράιδες και ξωτικά της αγγλικής μεσαιωνικής παράδοσης, λαϊκοί τεχνίτες της ελισαβετιανής εποχής. Η ιστορία φέρει στοιχεία από διάφορα αναγνώσματα που ήταν δημοφιλή την εποχή του Σαίξπηρ (κυρίως μεταφράσεις κειμένων αρχαίων Ελλήνων και Λατίνων συγγραφέων, μεσαιωνικά ρομάντζα και, βέβαια, οι ιστορίες του Τσόσερ), αλλά ο τρόπος που αξιοποιούνται αποδεικνύει τη μοναδική δραματουργική ευφυΐα του. Ο Σαίξπηρ είχε κατανοήσει όσο κανείς την προνομιακή σχέση του μύθου και της σκηνής. Η φαντασία είναι το κλειδί που επιτρέπει, ό,τι συλλάβει ο νους, να μπορεί να παρασταθεί στο σανίδι. Γι’ αυτό και ένα από τα μείζονα χαρακτηριστικά του θεάτρου του είναι η «θε-

ατρικότητα», όχι μόνο με «παραστάσεις» που εξελίσσονται μέσα στα έργα του αλλά και με την έμμεση διερώτηση για τη θεατρικότητα σε όλο το φάσμα των ανθρωπίνων σχέσεων, και στην ίδια τη γλώσσα, που περνά στις ιστορίες του. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι έγραφε τα έργα του έχοντας διαρκώς στο μυαλό του τη θεατρική πραγματικότητα (σινάφι και κοινό) στην οποία απευθυνόταν. Εξαρτημένος καθώς ήταν απ’ αυτήν, άλλοτε απευθύνεται στους ομότεχνούς του, άλλοτε στους θεατές, εντάσσοντας στη δραματουργία τα ίδια τα συστατικά του θεάτρου ή ζητήματα του θεατρικού φαινομένου και επισημαίνοντας ξανά και ξανά τη σημασία της αμφίδρομης γενναιοδωρίας. Της παράστασης Ποντικοπαγίδα στον Άμλετ προηγούνται οι ερμηνευτικές οδηγίες προς τους θεατρίνους αλλά και σκέψεις για το πώς το θεατρικό γεγονός μπορεί να επιδράσει στην πραγματική ζωή, λειτουργώντας ως καθρέφτης της. Ακόμη και στις κωμικές κουβέντες των μαστόρων στο Όνειρο, που ετοιμάζουν την πα-

i Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ Σκηνοθεσία: Μιχάλης Σιώνας Ερμηνεύουν: Τρυφωνία Αγγελίδου, Διαμαντής Αδαμαντίδης, Αχιλλέας Αναγνώστου Θησείον, Ένα θέατρο για τις τέχνες Τουρναβίτου 7, Ψυρρή Παραστάσεις: 6-29 Μαΐου Πεμ.-Σάβ. 21:15 Κυρ. 18:00 & 21:15

α ένας ακόμη λόγος για τον οποίο οι ηθοποιοί αγαπούν το σαιξπηρικό θέατρο. Και είναι ιδιαιτέρως αισιόδοξο που νέοι καλλιτέχνες του χώρου κατακτούν τα έργα του με τρόπους συμβατούς με την ορμή της ηλικίας τους και την απροσποίητη διάθεσή τους για παιχνίδι. Το Ρωμαίος και Ιουλιέτα για 2, μια διασκευή για τρεις (Αθηνά Μουστάκα, Κωνσταντίνος Μπιμπής και ο Κώστας Γάκης) που ερμήνευσαν όλους τους ρόλους, είχε επί τρία χρόνια εντυπωσιακή ανταπόκριση από το κοινό. Στην ίδια κατεύθυνση κινήθηκε η ομάδα Θέση με το Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας. Η παράστασή τους δοκιμάστηκε με επιτυχία στη Θεσσαλονίκη και τώρα φιλοξενείται στο θέατρο Θησείον. Με τραγουδιστό πρόλογο παρουσιάζονται τα πρόσωπα του έργου και ποιος ηθοποιός θα αναλάβει ποιο, και με ελάχιστα αντικείμενα που διευκολύνουν τις αλλαγές των ρόλων, με μουσικά θέματα που ερμηνεύουν οι πέντε ηθοποιοί, με «ραπαρίσματα» και κίνηση break dance φέρνουν την ιστορία στα μέτρα τους . Ο λόγος του Σαίξπηρ στην πραγματικότητα δεν ακούγεται, αφού το κείμενο έχει περικοπεί και προσαρμοστεί στις ανάγκες της διασκευής και η προσοχή είναι στραμμένη στο παίξιμο των ηθοποιών. Η λύση των μασκών για τους ρόλους του Όμπερον και της Τιτάνιας ήταν εύστοχη (αν και η χρήση τους χωράει βελτίωση), ενώ έξοχη ήταν η ιδέα να παρουσιαστεί η παράσταση των μαστόρων εν τάχει σαν βωβή ταινία. Όσο με αφορά, προτιμώ τις παραστάσεις σαιξπηρικών έργων που επιτρέπουν να ακουστεί η σαιξπηρική ποίηση (κάτι που προϋποθέτει κανονική διανομή και πλήρες ή, έστω, με μικρές περικοπές το έργο). Ωστόσο, παρακολουθώντας αυτό το γρήγορο, νεανικό, με χιούμορ, Όνειρο, ένιωσα ευφορία. Και την ικανοποίηση ότι, παρά τις συνταρακτικές αλλαγές που έχουν συμβεί και συμβαίνουν, ο Σαίξπηρ, ο πάντα αγαπημένος, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο είναι εδώ. Μπράβο στον σκηνοθέτη Μιχάλη Σιώνα και τους ηθοποιούς Τρυφωνία Αγγελίδου, Διαμαντή Αδαμαντίδη, Αχιλλέα Αναγνώστου, Γιάννη Σαμψαλάκη και Μαρία Χάνου γι’ αυτή την πρώτη παράστασή τους.

12.5.16 – lifo

29

αυτοβιογραφια

Ένας δανδής στην καρδιά της εξέγερσης Από την Κούβα του Κάστρο έως τα χτυπήματα της Ραφ, δεν υπάρχει επαναστατική πράξη που να μην έχει βιώσει από πρώτο χέρι ο Γερμανός συγγραφέας και διανοούμενος Εντσενσμπέργκερ. Έχει κάθε λόγο, επομένως, να αποδομεί πρόσωπα και καταστάσεις στη συναρπαστική αυτοβιογραφία του «Αναβρασμός» που μόλις κυκλοφόρησε.

από την τίνα μανδηλαρά

Βιβλίο

Χ

30 lifo – 12.5.16

ωρίς καταστροφική ενέργεια δεν μπορεί να ξεπεράσει κανείς τους κανόνες του εαυτού του» είναι το απλό συμπέρασμα που προσφέρει σε επαναλαμβανόμενες, γλυκόπικρες δόσεις ο συγγραφέας, ποιητής και διανοητής Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ στην άκρως συναρπαστική αυτοβιογραφία του με τον τίτλο Αναβρασμός (σε μετάφραση Σπύρου Μοσκόβου από τις εκδόσεις της Εστίας). Τον φαντάζεται κανείς να στέκεται με ένα κρυστάλλινο ποτήρι δίπλα στον Χρουστσόφ τρώγοντας μπλινί, να παρατηρεί ψύχραιμος τις αιματηρές συγκρούσεις σε Βερολίνο και Παρίσι, να συστήνεται στον Σαλβαδόρ Αλιέντε στην εξωτική Ταϊτή, να συμβουλεύει τον πρίγκιπα Σιχανούκ στη μακρινή Πνομ Πενχ ή να ζει ειρηνικά στο Όσλο και λίγα χρόνια αργότερα να μετακομίζει στο Βερολίνο για έναν έρωτα. Σκηνές που περιγράφονται χωρίς το παραμικρό ίχνος επιδειξιομανίας, πάντα με την αβρότητα ενός ανθρώπου που έχει συμφιλιωθεί με τα ακραία εμπειρικά δεδομένα της ζωής του. Τίποτα στενόχωρο δεν υπάρχει στις σελίδες ενός λουσμένου σε φως και υψηλές δοξασίες βιβλίου, ούτε καν τα όσα οδυνηρά στιγμάτισαν τον χώρο της Αριστεράς και τώρα προσεγγίζονται με την ειρωνική επεξεργασία ενός δανδή. Δεν είναι τυχαίο ότι έτσι ακριβώς αποκαλούσε τον Εντσενσμπέργκερ ο φίλος του Πίτερ Τσότσεβιτς, λέγοντας πως «είναι το είδος του ανθρώπου που φωνάζει να επιβιβαστούν όλοι στο τρένο για να επιλέξει τελικά την απέναντι αμαξοστοιχία, μόνο και μόνο επειδή είναι όμορφη και άδεια». Αυτό μάλλον ήταν το κριτήριο που τον οδήγησε σε συγκεκριμένες εκτιμήσεις: έφτασε να κρίνει θετικά κάποιους από τους εμβληματικούς εκπροσώπους του Μάη του ’68 επειδή ακριβώς ενστερνίστηκαν την αισθητική υπεροχή αντί για την πολιτική ευκολία. Χαρακτηριστική ήταν η ιστορία του Τ., την οποία αναφέρει στο βιβλίο, ο οποίος εγκατέλειψε τις εξεγέρσεις για να φτάσει έως τη Φλωρεντία μόνο και μόνο για να δει από κοντά τον «Δαυίδ» του Μιχαήλ Άγγελου. Τα πιο

επαναστατικά ενσταντανέ, άλλωστε, αντισταθμίζονται υφολογικά από την υψηλή αισθητική και την ποίηση: «Μου φαίνεται πως είχα βρεθεί τότε σ’ ένα μπαρ στη Βία Βένετο μαζί με την όμορφη Κίκι και τον καμαρωτό Μάσιμο, τα επώνυμα των οποίων έχουν εξαφανιστεί όχι μακριά από την αμερικανική πρεσβεία, μπροστά στην οποία έπεφταν πέτρες. Τα δακρυγόνα έφταναν ως εμάς. Μετά πήγαμε για χορό με την Ίνγκεμποργκ Μπάχμαν, που φορούσε ένα αστραφτερό φόρεμα με παγιέτες κι ήταν αγκαζέ με τον Ουνγκαρέτι» αναφέρει ο άνθρωπος που λάτρεψε την κλασικόμορφη τέχνη και τον Ντουρούτι. Αυτά διαμόρφωσαν τον Εντσενσμπέργκερ και τη γλώσσα του που κατασκεύαζε ελεύθερους, ακηδεμόνευτους κόσμους. Όχι τυχαία, από τα αμέτρητα πρόσωπα που παρελαύνουν από τις σελίδες του βιβλίου, φαντάζοντας απλά αθύρματα του παγκόσμιου θεάτρου της πολιτικής, μόνο η ντελικάτη ηλικιωμένη Λίλια Μπρικ, η χήρα του Μαγιακόφσκι και του Όσιπ Μπρικ, ξεχωρίζει πραγματικά: με τα καστανά της μαλλιά, τα «σκουλαρίκια που έχουν χρυσές μύγες και παλαιορωσικούς σταυρούς» και τα μαργαριταρένια κολιέ, η οποία «μπορούσε να είναι μελαγχολική, φαντασμένη, επιπόλαιη, υπερήφανη, ερωτευμένη, έξυπνη, και όλα αυτά ταυτόχρονα». Τι δουλειά είχε, λοιπόν, ένας τέτοιος κοσμοπολίτης, όπως ο Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ, με τις άκαιρες ή αδιέξοδες επαναστάσεις; Κατά πόσο μπορούσε να συνδυάσει τις αρετές της εκλέπτυνσης ή τον έρωτα που βίωνε πάντοτε παράφορα –ειδικά με τη Ρωσίδα δεύτερη γυναίκα του, Μάσα– με τη βαθιά πολιτική συνείδηση; «Αγαπητέ μου, τι είχες στον νου σου όταν τα έκανες όλα αυτά;» είναι το ερώτημα που ο ίδιος θέτει στον εαυτό του, αποσυρμένος από τα πάθη, αλλά πάντα σε αναβρασμό. Προς τιμή του, η ευρηματική μορφή του σωκρατικού διαλόγου που αποκτά τελικά η αυτοβιογραφία του με τους δύο του εαυτούς, τον γέροντα και τον επαναστάτη να αντιστρατεύεται ο ένας τον άλλο, δεν εξωραΐζει, ζωντανεύοντας, τα γεγονότα,

χανς μάγκνους εντσενσμπέργκερ Αναβρασμός Μτφρ.: Σπύρος Μοσκόβου Εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας Σελίδες: 336

αλλά μάλλον τα απομυθοποιεί. Ενίοτε, μάλιστα, καταλήγει και σε πλήρη απομάγευση: κάποια στιγμή, για παράδειγμα, φτάνει να παρομοιάζει τον Τσε Γκεβάρα με έναν «αξιολύπητο» υπουργό Οικονομικών, ενώ περιγράφει τον Κάστρο ως απολυταρχικό βερμπαλιστή και τον Χρουστσόφ ως διανοητικά ανεπαρκή, κάτι που διαπίστωσε, άλλωστε, ο ίδιος από κοντά. Αντίστοιχα, αποδομεί το λογοτεχνικό σινάφι και την ίδια του τη χώρα. Παραδέχεται, δε, πως στο βόρειο πνεύμα εμφιλοχωρεί μια αυστηρότητα που καταργεί τη λάμψη και το γλέντι από τις γιορτές ή τον οίστρο από τα επαναστατικά δεδομένα. Ίσως γι’ αυτό να αγάπησε τον Νότο, κατηγορώντας για ρατσισμό όλους όσοι δεν αντιλήφθηκαν ότι η ευκολία με την οποία γυμνώνεται μια Κουβανή είναι πολύ πιο ιερή και σεβαστή από τη δυσκολία που έχουν οι κάτοικοι του Βορρά να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Με τα χρόνια έμαθε να βλέπει αισθαντικό αυθορμητισμό και όχι άγρια σπατάλη στα πάθη και κατάφερε να ξεπεράσει συγκεκριμένα πρόσωπα αλλά όχι και φινέτσες. Ενδεχομένως, για τον αυτονομιστή Εντσενσμπέργκερ η ηθική να μην είναι τελικά παρά «μια ιδιωτική συμφωνία και η αξιοπρέπεια μια δημόσια υπόθεση», όπως έλεγε κάποτε η Γιουρσενάρ. Κάθε υπερβολικά έντονη εξουσία έδινε την εντύπωση ότι είναι είτε ολοκληρωτική είτε κακόγουστη. Το είχε κανόνα ο Γερμανός συγγραφέας να μη δέχεται ούτε τον κρατικό ολοκληρωτισμό αλλά ούτε και τις άγριες καπιταλιστικές διαθέσεις. Άσκησε κριτική στα «αλαμπουρνέζικα και τις κραυγές περί επανάστασης». Παρότι τον έχουν, για παράδειγμα, συνδέσει με την περίφημη Κομμούνα I του Βερολίνου, επιμένει πως σε αυτήν δεν είχε ανακατευτεί ο ίδιος αλλά ο αδελφός του και η πρώην γυναίκα του και πως «ό,τι είχαν να προσφέρουν ήταν από δεύτερο ή τρίτο χέρι. Ολίγος Προυντόν, Βίλχελμ Ράιχ και Χένρι Μίλερ, μια πρέζα Νταντά και μερικά τσιτάτα από τη φαρέτρα των σιτουασιονιστών». Τα ίδια και χειρότερα, φυσικά, έχει να καταλογίσει στη Ραφ και στα μέλη της, τα οποία γνώριζε προσωπικά: «Αδιαμφισβήτητος ηγέτης αυτού του στρατού φαντασμάτων ήταν ο αηδιαστικός Αντρέας Μπάαντερ, ένας δραπέτης λωποδύτης που είχε δουλέψει ως φωτομοντέλο σ’ ένα περιοδικό για ομοφυλόφιλους και, εκτός από τον εαυτό του, αγαπούσε τα γρήγορα αυτοκίνητα. Οι γυναίκες είχαν υποταγεί σ’ αυτόν άνευ όρων». Το μόνο που διεκδικούσε ως επαναστατική πράξη ο Εντσενσμπέργκερ ήταν τα ακριβή ποσοστά «αναβρασμού» που χρειάζονταν ώστε να διασαλευθεί η καθεστηκυία τάξη και να ανατραπεί η οριοθετημένη λογική της: «Αυτό, όμως, που μου άρεσε ήταν η διατάραξη της γερμανικής τάξης. Ήταν επιτακτική από καιρό και δύσκολο να ανακοπεί. Αυτή ήταν για μένα η βασική ατραξιόν. Κάτω οι αυθεντίες – αυτό ήταν το σύνθημα. Δεν με πείραζε που διέτρεχα ο ίδιος τον κίνδυνο να γίνω ένα είδος αυθεντίας, αν και παρά τη θέλησή μου, και δη σε σχήμα τσέπης». Όπως τονίζει ο ίδιος, ανταπαντώντας στον γηραιό εαυτό του, το παν είναι να κρατήσει κανείς αναμμένες τις σπίθες της αμφιβολίας και της λειτουργικής εξέγερσης: «Αγαπητέ μου γέρο, ξέρεις τόσο καλά όσο κι εγώ ότι ο αναβρασμός δεν τελειώνει ποτέ. Μετατίθεται απλώς κάπου αλλού, στο Μογκαντίσου, στη Δαμασκό, στο Λάγος ή στο Κίεβο, παντού όπου έχουμε την τύχη να μη ζούμε. Είναι μόνο ζήτημα προοπτικής». Η πάλη δεν τελειώνει ποτέ, είτε αναφέρεται στον εαυτό είτε σε ολόκληρο το σύμπαν. Κι αυτήν τη διεκδικεί διαρκώς ο 86χρονος αγέραστος έφηβος, κρατώντας ζωντανή μια πολιτική που δεν φαίνεται ακόμα και σήμερα να μπαίνει σε καλούπια.

Radio Bookspotting από τον γιώργο-ίκαρο μπαμπασάκη

Τα λογοτεχνικά θέλγητρα και οράματα μιας νέας γενιάς Πάθος - λογική - ευαισθησία. Πάθος. Σε άλλες, πιο ευοίωνες εποχές, κάποιοι μπόρεσαν με ελάχιστες, αλλά πολύ δυνατές λέξεις, να συμπυκνώσουν το ανατρεπτικό και λυτρωτικό μαζί πρόγραμμά τους – ένα πρόγραμμα που πυρήνας του ήταν το πάθος για το εφήμερο, την καθημερινή ζωή, την ένταση των στιγμών. Με ολιγόλεκτες φράσεις που λειτουργούσαν ως επικρουστήρας και ως οδοδείκτης, κατάφεραν να ποντάρουν τα πάντα σε μια διαρκή επανάσταση μέσα στην πόλη και μέσα στα εικοσιτετράωρα. Άδραξαν ασμένως τα τελευταία λόγια του Γέρου του Βουνού, του περιβόητου Χασάν-ι-Σαμπάχ, και τα έκαναν πυξίδα. Τα λόγια αυτά έλεγαν: «Τίποτα Δεν Είναι Αληθινό. Όλα Επιτρέπονται». Αυτή την επίφοβη ρήση την ταίριαξαν με μιαν άλλη, εξίσου επίφοβη, δίκοπη και δίσημη εξαγγελία: «Η λήθη είναι το κυρίαρχο πάθος μας». Και έτσι ξεκίνησαν και έτσι πορεύτηκαν. Έστειλαν στη λήθη ό,τι δεν τους άγγιζε, ό,τι δεν τους ενθουσίαζε, ό,τι δεν προκαλούσε εκρήξεις στο κρανίο. Έστειλαν στη λήθη ό,τι νεκρό βάραινε στις συνειδήσεις τους. Έστειλαν στη λήθη ό,τι δεν προκαλούσε κραδασμούς πάθους. Τέλος, έστειλαν στη λήθη ό,τι, απλούστατα, δεν τους άρεσε. Δεν είναι κι εύκολο να κάνεις στην άκρη ό,τι δεν σου αρέσει. Τα τελευταία χρόνια, μια νέα γενιά, μάλλον αθόρυβων δημιουργών, έχει στήσει το πολύπτυχο εργαστήριό της στο κέντρο του κόσμου. Πρόκειται για δημιουργούς που επίσης ξέρουν ότι τίποτα δεν είναι αληθινό και όλα επιτρέπονται, που επίσης φρονούν ότι η λήθη είναι λυτρωτική καθώς σε απαλλάσσει από περιττά βάρη και σου επιτρέπει να δημιουργήσεις βασιζόμενος στους λιγοστούς παλαιότερους δημιουργούς που σε έκαναν να κόψεις τις γέφυρες με ό,τι είναι ανιαρό και ανούσιο. Αυτοί οι νέοι δημιουργοί θέλουν να περνάνε απαρατήρητοι και φροντίζουν να στήνουν, αυτοί, οι λίγοι κι εκλεκτοί, πύργους ελέγχου του καλού γούστου, εναέρια παρατηρητήρια και αποθήκες του ουρανού, συνδυάζοντας πάθος, λογική, και ευαισθησία. Ήδη τους ευγνωμονούμε. Λογική. Δουλεύοντας ακριβώς έτσι, με πάθος, λογική κι ευαισθησία, ο Παναγιώτης Κεχαγιάς (Αθήνα, 1978) επιμένει να αποτίνει αλλεπάλληλους φόρους τιμής, και τομής, σε ό,τι τον ώθησε στο περιπετειώδες παιχνίδι των λέξεων, στη λογοτεχνία που θέλει να προσκαλεί στο ίδιο τραπέζι τον Μπόρχες και τον Κάφκα, τον Ντέιβιντ Φόστερ Γουάλας και τον Tόμας Πίντσον, τον Αχιλλέα Κυριακίδη και τον Ευγένιο Αρανίτση. Ο Κεχαγιάς οργανώνει τις ιστορίες που στεγάζονται στο κομψό τομίδιο Τελευταία Προειδοποίηση (εκδ. Αντίποδες) με σκακιστική λογική, με εξόχως προσεκτικές κινήσεις, με σύστημα και μέθοδο. Οι αναφορές του σε ό,τι αγαπάει από το Μεγάλο Βιβλίο της Ανησυχίας του Εικοστού Αιώνα είναι οργανικά φυτεμένες στις πλοκές που υφαίνει, είναι κλεισίματα ματιού και ευγενικές, ανεπαίσθητες υποκλίσεις στο μεγαλείο των αγαπημένων του συγγραφέων. Εκκινεί από αυτούς τους ευνοούμενους δημιουργούς και εν συνεχεία κάνει τα δικά του. Τα δύο πρώτα διηγήματα («Πώς να επιτύχετε στην άσκηση της ταυρομαντείας» και «Κάτι αναλλοίωτο») λένε ότι όλα ξεκινάνε από τον Μπόρχες, αλλά τίποτα δεν σταματάει εκεί, ότι ο λαβύρινθος είναι εντός μας και ότι ο χάρτης δεν είναι η επικράτεια, και το λένε λογοτεχνικά, απερίφραστα και αριστοτεχνικά. Το τρίτο διήγημα («Η έλευση της ευτυχίας»), εκτενές και περίπλοκο, μας καλεί να εισέλθουμε στο μυστηριώδες μέλαθρο της επιστήμης, των αλλόκοτων διαδρόμων της ραδιουργίας, της αναζήτησης μιας ευτυχίας που επιμένει να μένει ανέφικτη, απροσπέλαστη. Καθώς κυλάει η αφήγηση, ο Κεχαγιάς ενθέτει ιστορίες μέσα στις ιστορίες, επανέρχεται στην αρχική ιστορία, την τεμαχίζει και τη συναρμολογεί εκ νέου, μας παρασύρει, κάθε τόσο, ξανά και πάλι, στη δίνη των πραγμάτων της ζωής που θέλει να απαλλαχθεί από ασφυκτικούς κλοιούς και θέλει να ανοιχτεί στο αίνιγμα.

παναγιώτης κεχαγιάς

Τελευταία Προειδοποίηση Εκδόσεις Αντίποδες Σελίδες: 105

Ευαισθησία. Πίσω από τις περίπλοκες κατασκευές του Κεχαγιά πάλλεται μια ευαίσθητη μεμβράνη. Δίχως την ευαισθησία, ακόμα και τα Γαλάζια Άνθη του Queneau μοιάζουν αναιμικά. Ο Κεχαγιάς μπολιάζει με ευαισθησία τη σκακιέρα. Τα διηγήματά του ερωτοτροπούν με την ποίηση. Ναι, «χτυπάει εντός τους η μηχανική καρδιά της πόλης», αλλά μαζί ακούς τη μελωδία των συναισθημάτων, αντιλαμβάνεσαι, διαρκώς, ότι το πεζογράφημα ολισθαίνει ευπρόσδεκτα προς το τραγούδι. Η αφήγηση, το story, ξέρει πώς να συγκεραστεί με εκείνον τον λυρισμό που συναντάμε στους ποιητές οι οποίοι στράφηκαν στην πρόζα (Vladimir Nabokov, Malcolcm Lowry, David Markson και άλλοι). Ο Κεχαγιάς ξέρει να μιλάει για τη «σκιά ενός άντρα που ακολουθεί έναν άντρα που έχει γνωρίσει μόνο σαν σκιά». radiobookspotting.blogspot.gr/ 12.5.16 – lifo

31

απο τη lifo team

Κολωνάκι

Το Κολωνάκι εξακολουθεί να είναι η ωραιότερη περιοχή του κέντρου

32 lifo – 12.5.16

Όσον αφορά το κέντρο της πόλης, αυτή ήταν η λαμπερή συνοικία με τους αστούς, με τα όμορφα μέρη για φαγητό και ποτό, τα εκλεκτά μουσεία. Έπειτα από έξι χρόνια κρίσης, πώς είναι η περιοχή; Παραμένει το Κολωνάκι το διαμάντι του κέντρου; Ποιες αλλάγες έφερε η κρίση; Η κρίση δεν άφησε αλώβητη τη σικ περιοχή του κέντρου. Στα χρόνια της οικονομικής αστάθειας, η πιο ευρωπαϊκή περιοχή της πόλης άλλαξε ραγδαία. Γνωστά καφέ, εστιατόρια και καταστήματα με ρούχα και παπούτσια

τους καταστηματάρχες «ο κόσμος που έρχεται εκτός του Κολωνακίου δεν θέλει ακριβό ντύσιμο, θέλει απλώς να ψωνίσει κάτι από το Κολωνάκι. Οι εποχές που ξόδευαν αφειδώς έχουν παρέλθει». Αναντίρρητα, οι πιο εμπορικοί δρόμοι της πόλης βρίσκονται εδώ, τα ενοίκια εξακολουθούν να παραμένουν σε υψηλά για την εποχή επίπεδα, με αποτέλεσμα πολλοί να πρεσβεύουν ότι ο ελιτίστικος χαρακτήρας της περιοχής έχει αλλοιωθεί βαθιά. Κέντρα λαϊκής διασκέδασης, καταστήματα εστίασης, φούρνοι

έκλεισαν οριστικά. Ακριβές βιτρίνες που γνώρισαν μεγάλες δόξες ανήκουν στο παρελθόν κι έχουν αντικατασταθεί με άλλα είδη μαγαζιών, που εξυπηρετούν νέα γούστα και συνήθειες. Δρόμοι που αποτελούσαν την καθημερινή συνήθεια για έναν γρήγορο καφέ ερήμωσαν και άλλοι ευνοήθηκαν. «Τάσεις της εποχής» θα σου πουν πολλοί από τους κατοίκους, ενώ για

και αμέτρητα καφέ είναι οι νέες προσθήκες στην περιοχή. Ανάμεσα στους δρόμους που έχουν επηρεαστεί σε μικρότερο βαθμό από την οικονομική κρίση είναι η Πατριάρχου Ιωακείμ και η Κανάρη. Ο κ. Κωνσταντίνος Δρακόπουλος, ιδιοκτήτης του καταστήματος D-Shop στην Κανάρη, ισχυρίζεται ότι «στο Κολωνάκι, τα

Παρά την κρίση και τις μεγάλες αλλαγές, η όμορφη αυτή συνοικία είναι από τις ελάχιστες της Αθήνας που φέρνουν κάτι από Ευρώπη.

τελευταία χρόνια, έχουν αλλάξει τα πάντα». Τι είναι, όμως, αυτό που άλλαξε τόσο πολύ το Κολωνάκι; «Τα ενοίκια παραμένουν σε υψηλό επίπεδο, παρόλο που σίγουρα δεν είναι ακόμα στα δυσθεώρητα ύψη της εποχής της οικονομικής ευμάρειας. Εξακολουθούν, ωστόσο, να είναι υψηλά. Το Κολωνάκι έγινε πιο μίζερο, έχασε το παλιό του ύφος. Το ζήτημα είναι πως είναι απαραίτητο να ληφθούν μέτρα για την ανοικοδόμηση της περιοχής. Είναι μια όμορφη, αστική γειτονιά, την οποία ο δήμος πρέπει να βοηθήσει. Γιατί δεν γίνονται πολιτιστικές εκδηλώσεις στην πλατεία και έχουν μετακινηθεί όλες στο Σύνταγμα; Ο σταθμός του μετρό που λένε ότι θα γίνει είναι σίγουρο πως θα βοηθήσει την επιστροφή της περιοχής στην ανάπτυξη και, επίσης, μια πολύ ωραία εξέλιξη θα είναι να μετατραπεί η Κανάρη σε πεζόδρομο» υποστηρίζει ο κ. Δρακόπουλος.

Dermacen:

Η επιστήμη στην υπηρεσία της υγείας και της ομορφιάς Ένα σύγχρονο δερματολογικό κέντρο με αξιόπιστες λύσεις σε προσιτές τιμές.

Τ

ο δέρμα μας, όπως και το σώμα μας, για να είναι υγιές και να μας κάνει να νιώθουμε όμορφα με τον εαυτό μας θέλει καθημερινή φροντίδα και περιποίηση. Ανέκαθεν οι γυναίκες έβρισκαν τρόπους να το φροντίσουν, καταφεύγοντας σε μυστικές συνταγές και τα προϊόντα της μητέρας-φύσης. Τη σύγχρονη εποχή όμως, που η ιατρική επιστήμη και η τεχνολογία προχωρούν με γρήγορους ρυθμούς, τα αποτελέσματα στην αντιμετώπιση δερματολογικών και άλλων προβλημάτων αλλά και στις μικρές «ενέσεις ομορφιάς» που κάθε γυναίκα χρειάζεται για να κρατάει όσο πιο μακριά μπορεί τα σημάδια του χρόνου μπορούν να είναι πολύ πιο άμεσα. Για το δερματολογικό κέντρο Dermacen Α.Ε. η υγεία, η ευεξία και η ομορφιά δεν αποτελούν απλώς μια lifestyle επιλογή αλλά απαραίτητη ανάγκη για όλους και γι’ αυτό, και εδώ, ο καθένας θα βρει τη θεραπεία αλλά και την περιποίηση που χρειάζεται σε τιμές πολύ προσιτές. Στην καρδιά του Κολωνακίου, σε έναν από τους πιο όμορφους δρόμους του, τη Βαλαωρίτου, το Dermacen είναι ένας μοντέρνος, σύγχρονος και πιστοποιημένος

ιατρικός χώρος που καλύπτει όλες τις ανάγκες ιατρικής αισθητικής, δερματολογίας/αφροδισιολογίας και μικροπλαστικής χειρουργικής. Με γνώση και εμπειρία πάνω από 30 χρόνια, τη χρήση πιστοποιημένης και δοκιμασμένης τεχνολογίας και μια έμπειρη ιατρική ομάδα που αποτελείται από πλαστικούς χειρουργούς, δερματολόγους και νοσηλευτές, αποτελεί έναν από τους πρώτους χώρους διάγνωσης, πρόληψης και αντιμετώπισης των διάφορων δερματολογικών και αφροδισιολογικών παθήσεων. Στον μοντέρνο και ζεστό του χώρο ο επισκέπτης θα νιώσει χαλαρά και θα βρει τις απαντήσεις σε όλες τις απορίες που μπορεί να έχει για το δέρμα του με τη βοήθεια του ιατρικού προσωπικού, που έχει υποστηρικτικό και συμβουλευτικό ρόλο και δεν αποπειράται να «πουλήσει» υπηρεσίες. Στο Dermacen εξειδικεύονται στις θεραπείες για την αντιμετώπιση όλων των τύπων ακμής με τη χρήση εξειδικευμένων μηχανημάτων και αφαιρούνται κονδυλώματα, μυρμηγκιές, ευρυαγγείες, μελαγχρωματικές βλάβες καθώς και αιμαγγειώματα με το golden standard των σύγ-

χρονων laser, το Vbeam της candela. Εδώ θα βρείτε, εξάλλου, τη λύση σε θέματα τριχοφυΐας με λέιζερ αλεξανδρίτη, θα ανανεώσετε το δέρμα σας με ενέσιμες θεραπείες botox, υαλουρονικό και μεσοθεραπείες και θα εξαφανίσετε με μεγάλη επιτυχία τατουάζ που δεν σας εκφράζουν πια. Ακόμη, προσφέρονται λύσεις για το τοπικό πάχος μέσω της κρυολιπόλυσης και της τεχνολογίας lipomassage της lpg, ενώ όσοι αντιμετωπίζουν προβλήματα με σπίλους (ελιές) μπορούν να κάνουν χαρτογράφηση αλλά και να τις αφαιρέσουν με τη συνδρομή πλαστικών χειρουργών. Περισσότερες πληροφορίες, δημοσιευμένες μελέτες σχετικές με την αποτελεσματικότητα των θεραπειών και του εξοπλισμού αλλά και τιμές θα βρείτε στο www. dermatologikokentro.gr. Βαλαωρίτου 18, 210 3647852-853 info@dermatologikokentro.gr www.facebook.com/dermatologikokentro.gr/ t: @dermatologiko

12.5.16 – lifo

33

Κολωνάκι 34 lifo – 12.5.16

✹Li-LA-LO aura collection www.lilalo.com

Λένε πως ακόμη και ένα απλό ρούχο μπορείς να το αναδείξεις με το κατάλληλο κόσμημα. Και η αλήθεια είναι ότι τα αξεσουάρ είναι αυτά που αναδεικνύουν περισσότερο το ντύσιμο μιας γυναίκας. Τώρα που το καλοκαίρι πλησιάζει και τα ρούχα ακολουθούν πιο αέρινες γραμμές, το ίδιο επιβάλλεται και για τα κοσμήματα που θα επιλέξεις. Η Li-LA-LO δημιούργησε μια σειρά γεμάτη από ανάλαφρα κοσμήματα για κάθε ρομαντική και συνάμα τολμηρή, γεμάτη θετική ενέργεια γυναίκα που θέλει να ξεχωρίζει σε κάθε της εμφάνιση. Στην aura collection θα βρείτε μοντέρνα και πολύ θηλυκά κολιέ με αέρινη κίνηση και ξεχωριστές πέτρες που ξεφεύγουν από τους κανόνες, αλλά αποπνέουν τη θετική αύρα που χρειάζεστε! Κάντε μια βόλτα στα καταστήματα Li-LA-LO στο Κολωνάκι (Πατριάρχου Ιωακείμ 5) αλλά και στο Σύνταγμα (Βουκουρεστίου 2 & Σταδίου) και ανακαλύψτε και εσείς τη μαγεία των κοσμημάτων aura.

Το Κολωνάκι και οι κάτοικοί του, καθώς και οι άνθρωποι που δουλεύουν στην περιοχή, αντιλαμβάνονται, ζουν και νιώθουν την κρίση, όπως σε κάθε άλλο μέρος. Ο κόσμος, πολλές φορές, μπορεί να θεωρεί ότι ζούμε σε άλλον πλανήτη, αλλά αυτό δεν ισχύει. Όλοι εδώ έχουμε τα ίδια προβλήματα και τις ίδιες ανησυχίες, σε διαφορετικά μεγέθη.

Στην πλατεία η κίνηση είναι πυκνή και το διπλοπαρκάρισμα εξακολουθεί να συμπεριλαμβάνεται στα μεγάλα και διαχρονικά προβλήματα. «Το Κολωνάκι έχει εγκαταλειφθεί από όλους, ειδικά από τον δήμο» λέει ο κ. Κώστας, ιδιοκτήτης κεντρικού περιπτέρου στην πλατεία. «Στην περιοχή δεν έβλεπες ποτέ σκουπίδια. Σήμερα, αν έρθετε βράδυ, θα διαπιστώσετε πόσοι αρουραίοι κυκλοφορούν εξαιτίας της βρομιάς. Ο δήμος παλαιότερα είχε δώδεκα άτομα που απασχολούνταν στον καθαρισμό της περιοχής, σήμερα είναι μόνο τέσσερα». Ένας από τους βασικούς δρόμους που διατηρεί ακόμα τον κοσμοπολίτικο αέρα του είναι η Πατριάρχου Ιωακείμ, με νέες αφίξεις που είναι πιο κοντά στις εμπορικές ανάγκες της εποχής. Κόντρα στο ρεύμα που λέει ότι το διάβασμα φθίνει στα χρόνια της κρίσης πήγε το βιβλιοπωλείο Booktique, το οποίο άνοιξε στην περιοχή πριν από τρία χρόνια. «Το Κολωνάκι δεν έχει τίποτα το διαφορετικό σε σχέση με άλλες περιοχές. Απεναντίας, είναι μια περιοχή που έχει προσαρμοστεί στα δεδομένα της κρίσης» λέει η κ. Φανή Χαριτάκη, η ιδιοκτήτριά του. «Τα ενοίκια έχουν πέσει, παρόλο που οι αντικειμενικές αξίες των ακινήτων έχουν παραμείνει στα ίδια επίπεδα. Αναμφισβήτητα, ο κόσμος προσέχει τι αγοράζει και σίγουρα κάνει μια σχετική έρευνα αγοράς προτού έρθει σ’ εμάς. Βέβαια, πάντα υπάρχει και ο κόσμος που απλώς επισκέπτεται την περιοχή για να κάνει τη βόλτα του. Είμαι της άποψης ότι δεν είναι κακό που ανά πενήντα μέτρα βλέπει κανείς μια νέα καφετέρια ή ένα μπαρ. Κάθε επιχείρηση που ανοίγει είναι κάτι καλό, αλλά πιστεύω ότι οι άνθρωποι είναι αυτοί που καθορίζουν μια περιοχή, οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι. Το Κολωνάκι και οι κάτοικοί του, καθώς

✹GoetheInstitut Athen Ομήρου 14-16, 210 3661000 www.goethe.de/athen www.facebook.com/goetheinstitut.athen

Η Αθήνα συναντά το Μόναχο στις 21 Μαΐου! Και ήρθε η ώρα να πάρετε κι εσείς μια γεύση από την πρωτεύουσα της Βαυαρίας, την πόλη του Oktoberfest και της υπερπρωταθλήτριας Ευρώπης Bayern München, μέσα από το Open Day που διοργανώνει το παλιότερο Ινστιτούτο Goethe στον κόσμο, αυτό της Αθήνας, που ιδρύθηκε το 1952. Γευτείτε βαυαρικές σπεσιαλιτέ, παίξτε «επιτραπέζιο ποδοσφαιράκι» ή κυνηγήστε τον θησαυρό στη Βιβλιοθήκη, σε μία εκδήλωση-ύμνο στοn γερμανικό πολιτισμό από τις 11:00 έως τις 17:00! Και πού ξέρετε; Μπορεί να είστε ο τυχερός που θα κερδίσει πρόγραμμα εκμάθησης γερμανικών στο Μόναχο!

✹Rachel’s bookshop Πλουτάρχου 22, Κολωνάκι Τηλ.-Fax: 210 7241442 FB: Το βιβλιοπωλείο της Ραχήλ

Τι θα λέγατε για μια ανοιξιάτικη βόλτα στο Κολωνάκι που θα σας δώσει την ευκαιρία να γνωρίσετε έναν νέο χώρο και να προμηθευτείτε ποιοτικές εκδόσεις με προσφορές έως και 70%; Το Σάββατο, την Κυριακή και τη Δευτέρα το Βιβλιοπωλείο της Ραχήλ, ο νέος χώρος των εκδόσεων Καπόν, σας περιμένει με βιβλία που αφορούν τους τομείς: Αρχαιολογία, Τέχνη, Ιστορία, Αρχιτεκτονική, Περιβάλλον και Λογοτεχνία.

12.5.16 – lifo

35

Κολωνάκι 36 lifo – 12.5.16

και οι άνθρωποι που δουλεύουν στην περιοχή, αντιλαμβάνονται, ζουν και νιώθουν την κρίση, όπως σε κάθε άλλο μέρος. Ο κόσμος, πολλές

εμείς πουλούσαμε καφέ, αφού η άδεια που έχω γράφει ακόμη “γαλακτοπωλείο-καφενείο”» λέει. «Το Κολωνάκι σε καμία περίπτωση

φορές, μπορεί να θεωρεί ότι ζούμε σε άλλο πλανήτη, αλλά αυτό δεν ισχύει. Όλοι εδώ έχουμε τα ίδια προβλήματα και τις ίδιες ανησυχίες, σε διαφορετικά μεγέθη. Κατά τη διάρκεια των τριών χρόνων που βρισκόμαστε εδώ, έχουμε παρατηρήσει ότι η οικονομική αστάθεια της χώρας μόνο παραπάνω προβλήματα επιφέρει καθημερινά. Παρ’ όλα αυτά, οι κάτοικοι της περιοχής, είτε ενήλικες είτε παιδιά, διατηρούν την αισιοδοξία τους. Ίσως κάποια στιγμή όλα θα φτιάξουν. Γι’ αυτό και στηρίζουν εμάς, τους νέους και τους μικρούς, γιατί είμαστε το μέλλον. Τουλάχιστον εγώ αυτό έχω εισπράξει». Στην οδό Σκουφά, η κ. Ανθή διατηρεί εδώ και πενήντα χρόνια κατάστημα ψιλικών. Έχει δει πολλά, έχει γνωρίσει όλες τις πλευρές της περιοχής και παραμένει εκεί, παρά τις δυσκολίες, να θυμάται και να ελπίζει. «Παλιότερα κι

δεν είναι αυτό που ήταν, επειδή οι παλιοί επώνυμοι και κοσμικοί που ζούσαν εδώ έφυγαν προς άλλες περιοχές. Αν δείτε, τα περισσότερα σπίτια στο κέντρο της περιοχής έχουν γίνει επαγγελματικές στέγες. Εμάς αυτό μας διέλυσε. Επιπλέον, κάντε μια βόλτα να δείτε πόσα μαγαζιά είναι ανοίκιαστα. Σου ζητούν ακόμη μεγάλα πόσα, της τάξης των 10.000 ευρώ, λες και δεν έχουν καταλάβει τι έχει γίνει. Δείτε πόσοι άστεγοι και ζητιάνοι κυκλοφορούν», τονίζει και με αρκετό παράπονο προσθέτει, «το επόμενο διάστημα θα το κλείσω το μαγαζί, διότι δεν μπορώ να το διατηρώ. Αν έμαθα κάτι τόσα χρόνια στο Κολωνάκι, είναι αυτό που μου είχε πει ένας παλιός κάτοικος της περιοχής: “ Ένα είδος πολυτελείας γίνεται πολύ εύκολα είδος πρώτης ανάγκης, αν το έχει ο γείτονάς σου”».

Το Κολωνάκι παραμένει μια πανέμορφη περιοχή, με ιδιαίτερο χαρακτήρα και πολλά πράγματα να κάνεις. Ό,τι θες, στο Κολωνάκι θα το βρεις.

Ο Κωστής είναι μόνιμος κάτοικος Κολωνακίου και δεν θα άλλαζε την περιοχή στην οποία μένει με τίποτα! «Καταλαβαίνω όλους τους προβληματισμούς για την περιοχή. Όντως έχει υποστεί αλλαγές. Και ποια περιοχή του κέντρου δεν έχει δεχτεί τα απόνερα της κρίσης; Όλες. Το Κολωνάκι παραμένει μια πανέμορφη περιοχή, με ιδιαίτερο χαρακτήρα και πολλά πράγματα να κάνεις. Με τα μουσεία και τις γκαλερί της, με τα κλασικά μαγαζιά που είναι ανοιχτά για δεκαετίες. Η Ράτκα είναι ακόμα εδώ και τα καλύτερα εστιατόρια της πόλης επίσης. Ό,τι θες, στο Κολωνάκι θα το βρεις. Από το ταβερνάκι της Δεξαμενής μέχρι τη νυχτερινή ζωή της Σκουφά και τους ήσυχους, καταπράσινους δρόμους του, τα μικρά βιβλιοπωλεία, τις απίστευτες κάβες, τα ανθοπωλεία και τα μανάβικά, τα ντέλι, όλα θα σου θυμίσουν σε μεγάλο βαθμό αντίστοιχες περιοχές της Ευρώπης. Για μένα, είναι η περιοχή όπου θα ήθελα να μείνω για πάντα».

✹Οπτικά Καρακάσης Σόλωνος 50, Κολωνάκι, 210 3613366 www.karakassis.gr www.facebook.com/karakassisoptics

Με παράδοση που μετρά πάνω από 85 χρόνια, τα οπτικά Καρακάσης είναι η κορυφαία επιλογή στο κέντρο της πόλης για να βρείτε τα γυαλιά που σας ταιριάζουν. Περνώντας, άλλωστε, από τη Σόλωνος, δεν μπορείτε να μη χαζέψετε στις μεγάλες χαρακτηριστικές του βιτρίνες, με δεκάδες ζευγάρια γυαλιά ηλίου και οράσεως για όλα τα γούστα. Εδώ θα βρείτε τη μεγαλύτερη γκάμα από σχέδια μερικών από τους καλύτερους οίκους του εξωτερικού, σε τιμές ανταγωνιστικές και με πολύ φιλική εξυπηρέτηση. Τώρα που το καλοκαίρι πλησιάζει, επιβάλλεται μια βόλτα για να δείτε από κοντά τις νέες συλλογές! Από τα πιο ιδιαίτερα brands, όπως τα ENΛΙΤΕ, Μykita, Garrett Leight California, Kaleos, Face a face, Woow, Stealer, Lindberg, Italia Independent και άλλα, μέχρι τα πιο διαχρονικά, όπως Persol, Ray-Ban, Prada, Armani, Chanel, Miu-Miu, Ralph Lauren και Dolce & Gabbana, σε μεγάλη ποικιλία σχεδίων και χρωμάτων που μπορούν να καλύψουν και τις πιο υψηλές απαιτήσεις.

Ιλεανα Μακρη:

Μια γκαλερί κοσμημάτων στην Αθήνα Το νέο concept store της κορυφαίας σχεδιάστριας θυμίζει περισσότερο αίθουσα τέχνης παρά κλασικό κοσμηματοπωλείο.

— Πότε ξεκινήσατε να ασχολείστε με το κόσμημα; Τι ήταν το concept store «Μαγεία» και πόσο πρωτοποριακό ήταν ως ιδέα για την εποχή του; Με το κόσμημα ασχολούμαι από παιδί. Στην εφηβεία πήγαινα πολλά απογεύματα μετά το σχολείο σ’ ένα εργαστήριο στην πλατεία Κλαυθμώνος και παρακολουθούσα τον κ. Νικολούδη, έναν εξαιρετικό τεχνίτη εκείνης της εποχής, στον πάγκο του να δουλεύει. Η «Μαγεία» άνοιξε το 1987 και τότε η ιδέα του concept store ήταν καινούργια για την Αθήνα. Pούχα, παλιά βενετσιάνικα γυαλιά, χαρτικά, κεριά, κοσμήματα συνυπήρχαν μέσα σ’ έναν μικρό χώρο και υπήρχαν πελάτες που με ρωτάγανε «τι ακριβώς πουλάτε;».

— Έχετε εργαστεί αρκετά στο εξωτερικό. Θέλετε να μας αναφέρετε μερικές αξιοσημείωτες συνεργασίες σας; Στο εξωτερικό, η πρώτη μου συνεργασία ήταν με τα καταστήματα Barneys το 1999. Από εκεί ξεκίνησε μια πορεία με συνεργασίες σε όλο τον κόσμο, με καταστήματα όπως το Maxfield στο Λος Άντζελες, το Colette στο Παρίσι, το Lane Crawford στο Χονγκ-Κονγκ, το DSM στο Λονδίνο και στο Τόκιο και πολλά άλλα. Το εξωτερικό ήταν έτοιμο να δεχτεί την αισθητική των κοσμημάτων μου πριν από την Ελλάδα. Έφτιαχνα κοσμήματα για όλες τις ώρες, που ξέφευγαν από την κλασική μορφή των κοσμημάτων μέχρι τότε.

— Πώς προέκυψε το νέο σας κατάστημα στο Κολωνάκι με την επωνυμία Ileana Makri; Ποιο είναι το βασικό του concept; Στην Αθήνα, το πρώτο μου μαγαζί, η «Μαγεία», συνέχισε και συνεχίζει να υπάρχει, αλλάζοντας μορφές, παραμένοντας όμως πάντα ένας χώρος δημιουργικός, όπου βρίσκει κανείς ετερόκλητα πράγματα, που όμως έχουν κοινή αισθητική. Το καινούργιο κατάστημα στην Πατριάρχου Ιωακείμ προέκυψε καθαρά για να υποστηρίξει τη συλλογή κοσμημάτων με έναν πιο ξεκάθαρο τρόπο. Επειδή αγαπώ το κόσμημα ιδιαίτερα, αποφάσισα κι αυτός ο χώρος να γίνει ένα concept store κοσμημάτων. Jewelry concept stores, γενικά, δεν υπάρχουν πολλά στον κόσμο και επειδή μέσα στα χρόνια έχω γνωρίσει πολλούς ταλαντούχους δημιουργούς κοσμημάτων, ήθελα να παρουσιάσω τη δουλειά τους μ’ έναν σύγχρονο τρόπο, που να θυμίζει περισσότερο γκαλερί παρά παραδοσιακό κοσμηματοπωλείο, και να αφήνει στον επισκέπτη την ελευθερία της κίνησης μέσα στον χώρο. Ο αρχιτέκτονας Στέλιος Κόης απέδωσε με εξαιρετικό τρόπο αυτό που είχα ονειρευτεί!

— Γιατί έχετε επιλέξει το Κολωνάκι για την επαγγελματική σας δραστηριότητα; Τι το ιδιαίτερο έχει αυτή η περιοχή; Το Κολωνάκι είναι η περιοχή όπου μεγάλωσα κι έχω ζήσει όλη μου τη ζωή. Είναι γνώριμος και ζεστός τόπος για μένα. Οι άνθρωποι βγαίνουν βόλτα στα δρομάκια του και κρατάει ακόμα την αίσθηση της γειτονιάς. Δεν το αλλάζω εύκολα, όσο κι αν έχει εκείνο αλλάξει με τα χρόνια, παραμένει για μένα το σπίτι μου.

12.5.16 – lifo

37

✹nice n easy

✹Πορτατίφ

Ομήρου 60, Αθήνα, 210 3617201. Παπαδιαμάντη 7, Κηφισιά, 210 8082014. Πλατεία Αλεφκανδρά, Μύκονος, 22890 25421. www.facebook.com/niceneasyAthens

Σίνα 21, Κολωνάκι, 210 3621866, www.facebook.com/portatifcafe/

Ακούγοντας το όνομά του, δεν σου πάει το μυαλό τι θα συναντήσεις, αν διαβείς το κατώφλι του! Το Πορτατίφ είναι μια σχετικά νέα, γλυκιά γωνιά στην καρδιά του Κολωνακίου, που έφερε γαλλικό αέρα στην οδό Σίνα. Σε κερδίζει από την πρώτη κιόλας φορά, αφού δεν μοιάζει με κλασικό ζαχαροπλαστείο αλλά περισσότερο με γαλλικό μπιστρό εποχής, όπου μπορείς να χαλαρώσεις και να απολαύσεις το γλυκό σου, συνοδεύοντάς το με αρωματικά ροφήματα και εξαιρετικό espresso. Στο ανοιχτό παρασκευαστήριο του Πορτατίφ φτιάχνονται καθημερινά, διά χειρός του νέου και πολύ ταλαντούχου pâtissier Tάσου Λύτρα, δεκάδες γλυκά. Λαχταριστά κρουασάν που γεμίζονται εκείνη την ώρα με σοκολάτα, bueno ή κρέμα, μεγάλη ποικιλία σε τάρτες με ολόφρεσκα φρούτα, αφράτα τσουρέκια, μηλόπιτες, υπέροχες φραουλόπιτες, cheesecake, πορτοκαλόπιτα, εκλέρ, προφιτερόλ, τέλειες μους και πολλά ακόμα που θα ανακαλύψετε από κοντά. Αν, πάλι, νιώσετε ότι θέλετε κάτι αλμυρό, υπάρχει αφράτη κις λορέν, χωριάτικη τυρόπιτα ή ατομική πίτσα μαργαρίτα που μπορείτε να συνοδεύσετε με ένα ποτήρι λευκό ή κόκκινο κρασί. Extra tip: Μη χάσετε τις piano lounge nights, που διοργανώνονται δύο φορές τον μήνα, και το brunch τις Κυριακές.

Κολωνάκι

Στον πεζόδρομο της Ομήρου, στην καρδιά του Κολωνακίου, βρίσκεται το αγαπημένο στέκι όλων των «ψαγμένων» healthy και quality foodies, το all day βιολογικό και healthy bistro «nice n easy». Ζεστός και ατμοσφαιρικός χώρος, με ασπρόμαυρες φωτογραφίες ηθοποιών του Χόλιγουντ και τζαζ ήχους. Μια «ωδή στον Φρανκ Σινάτρα», που ήταν ένας από τους πρώτους πελάτες του ιδιοκτήτη και εμπνευστή του, Δημήτρη Χριστοφορίδη, όταν ακόμα διατηρούσε εστιατόρια στο Λος Άντζελες. Το μενού επιμελείται ο καταξιωμένος σεφ Χρήστος Αθανασιάδης, με κεντρικό άξονα τον συνδυασμό προϊόντων υψηλής ποιότητας και υψηλής διατροφικής αξίας. Με αυτό το σκεπτικό στηρίζονται και χρησιμοποιούνται πρώτες ύλες βιολογικής παραγωγής από τοπικούς παραγωγούς, παραδοσιακές συνταγές και νέες γευστικές προτάσεις που ισορροπούν απολαυστικά μεταξύ του οικείου και του gourmet. Στο μενού θα βρείτε τον τόπο προέλευσης των πρώτων υλών, καθώς και τις θερμίδες και τη θρεπτική αξία κάθε πιάτου χωριστά. Ανάμεσα στα signature dishes θα βρείτε φρέσκο, άγριο σολομό φούρνου με κρούστα εσπεριδοειδών και μυρωδικών πάνω σε ταμπουλέ, burger από βιολογικό μοσχάρι Αρκαδίας αλλά και μοναδικά πιάτα με ζυμαρικά, σαλάτες, sushi και brunch.

38 lifo – 12.5.16

✹Wine Series στα TGI Fridays

✹Ιπποπόταμος

Δεν σταματούν ποτέ να μας εκπλήσσουν και να μας προκαλούν σε νέες γευστικές εμπειρίες και γι’ αυτό τα έχουμε ψηλά στις προτιμήσεις μας! Στα TGI Fridays κάθε μέρα είναι ξεχωριστή, όπως και οι προτάσεις τους, που συχνά ανανεώνονται. Το νέο concept ακούει στο όνομα Wine Series και κάθε μήνα παρουσιάζει κρασιά από διαφορετικά ελληνικά οινοποιεία και μυστικά οινογνωσίας. Μετά τα κρασιά Τσάνταλη που πρωταγωνίστησαν στο… πρώτο επεισόδειο της Wine Series, τη σκυτάλη παίρνουν αυτόν το μήνα τα κρασιά του Κτήματος Χατζημιχάλη. Extra tip: Έλα κι εσύ μια Τετάρτη και πλήρωσε στη μισή τιμή το μπουκάλι!

Μπαράκι με ιστορία που ακόμα και αν δεν την έζησες στο πέρασμα των χρόνων, τη νιώθεις με το που περνάς το κατώφλι του. Στον θρυλικό Ιπποπόταμο ξενύχτησαν γενιές και γενιές διανοουμένων, φίλων της τέχνης και της καλής μουσικής και μέχρι σήμερα παραμένει ένα από εκείνα τα μπαρ με χαρακτήρα. Ανοιχτά από το πρωί για καφέ και μέχρι αργά το βράδυ με δεκάδες διαφορετικές μπίρες, τη φημισμένη του σαγκρία, κοκτέιλ και λαχταριστά πιάτα. Τώρα που πλησιάζουμε προς το καλοκαίρι, η αυλή και ο πεζόδρομος στη Δελφών είναι ιδανικοί χώροι για να περάσετε όμορφα την ώρα σας.

Δελφών 3Β, Κολωνάκι, 210 3634583 facebook.com/ippopotamos.bar

12.5.16 – lifo

39

✹Το όμορφο

✹Para Siempre

Ξενοκράτους 50, Κολωνάκι, 210 7226830, www.facebook.com/to.omorfo

Χάρητος 43, Κολωνάκι, 210 7210155, www.parasiempre.gr facebook.com/ParaSiempreTapasBar

Με ιστορία που μετρά πια 80 χρόνια, από τότε που ξεκίνησε ως καφέ-ζαχαροπλαστείο και ήταν στέκι για γνωστές φυσιογνωμίες της πολιτικής και των γραμμάτων μέχρι και σήμερα, παραμένει μία από τις πιο όμορφες γωνιές του Κολωνακίου. Εξ ου και το όνομά του: Το Όμορφο! Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, βέβαια, έχει αλλάξει μενού, αλλά όχι και χαρακτήρα! Από το 1983, με ιδιοκτήτη πλέον τον κ. Βασίλη, λειτουργεί με παραδοσιακή ελληνική κουζίνα και σπιτικές γεύσεις από τη σύζυγό του. Ένα αυθεντικό μαγειρείο στους πρόποδες του Λυκαβηττού, που τις ηλιόλουστες μέρες μετά βίας βρίσκεις τραπεζάκι έξω. Εδώ θα απολαύσεις καλό μαγειρευτό φαγητό, επιλέγοντας από μια μεγάλη ποικιλία διαφορετικών πιάτων, που ετοιμάζονται καθημερινά από αγνά υλικά της εποχής, σε ένα ευχάριστο, οικογενειακό περιβάλλον και σε λογικές τιμές. Σπεσιαλιτέ του μαγαζιού τα σουτζουκάκια τυλιχτά με μελιτζάνα και οι ηπειρώτικες πίτες, ενώ θα βρείτε μια σειρά από άλλα σπιτικά πιάτα, όπως γεμιστά, παπουτσάκια και κατσικάκι γιουβέτσι. Ανοιχτά καθημερινά και Κυριακές από τις 12:30 μέχρι τις 12 τα μεσάνυχτα. Θα σας τα φέρουν και στο σπίτι.

Κολωνάκι

Στον διαχρονικά κοσμοπολίτικο πεζόδρομο της Χάρητος, στην καρδιά του Κολωνακίου, τρύπωσε τα τελευταία χρόνια ένα μαγαζί με αυθεντικό latin ταμπεραμέντο και ισπανικές γεύσεις. Το Para Siempre είναι το wine restaurant που αν δεν έχετε επισκεφθεί ακόμα, σπεύσατε! Ο μοντέρνος και minimal χώρος του, με μοναδική εσωτερική διακόσμηση από γυμνό μπετόν και ρετρό πλακάκια, και το ολοκαίνουριο μπαρ 360view, διακοσμημένο με πόρτες παλιών ψυγείων, σε συνδυασμό με τις μοναδικές ισπανικές μουσικές επιλογές από dance μέχρι chill out και old time classic κομμάτια, κάνουν το Para Siempre ιδανικό after office προορισμό και όχι μόνο! Το μενού, με 25 γευστικές εκπλήξεις σε κρεατικά, θαλασσινά, παέγια, σαλάτες και γλυκά, υπόσχεται ένα ταξίδι γεύσεων στην Ισπανία με jamon serano και κόκκινη rioja, σε συνδυασμό με τάπας ή βάσκικα pinchos. Θα τα συνοδεύσετε υπέροχα, επιλέγοντας ανάμεσα από μια προσεγμένη λίστα με 50 ετικέτες κρασιών από τον ελληνικό και διεθνή αμπελώνα αλλά και από το cocktail menu. Ανοιχτά από Τρίτη έως Κυριακή, μετά τις 6 το απόγευμα.

40 lifo – 12.5.16

✹Il Gatto Στοά Βουκουρεστίου 16, Κολωνάκι, 210 3607777 fb: il gatto caffe bar

Ο ξεχωριστός «Γάτος» του Κολωνακίου που κούρνιασε το ταμπεραμέντο του σε μία σχεδόν κρυφή στοά της Βουκουρεστίου επί 11 συνεχή χρόνια, αλλά και ο φινετσάτος all day χώρος που έγινε διαχρονικό στέκι για όσους ζουν, δουλεύουν και κινούνται στο κέντρο της Αθήνας, αποκτά σύντομα τη δική του αυλή! Το Il Gatto café bar θα επεκταθεί στον πεζόδρομο της Βουκουρεστίου, δίνοντας έναν περισσότερο καλοκαιρινό τόνο στην πιο όμορφη γειτονιά της Αθήνας. Ο περίφημος «Γάτος» του Κολωνακίου ανοίγει τις πόρτες του από νωρίς το πρωί με αυθεντικό ιταλικό καφέ, φρέσκους χυμούς, σάντουιτς και σαλάτες, ενώ σας δίνει τη δυνατότητα να γευτείτε επιλεγμένες ετικέτες κρασιού ή γνήσιου ιταλικού aperitivo και δροσερά καλοκαιρινά κοκτέιλ. Στα must taste του ανανεωμένου μενού, οι ποικιλίες από ζουμερά μπέργκερ, λαχταριστές πίτσες και τα σπιτικά μπιφτέκια, ενώ το πλατό αλλαντικών και οι μπρουσκέτες παραμένουν μια διαχρονική, γευστική επιλογή για να συνοδεύσετε προσεγμένα ποτά. Extra tip: Μη χάσετε τις θεματικές μουσικές βραδιές. Μάθετε περισσότερα μέσα από τη σελίδα τους στο fb.

Τυροκομείο Κωσταρέλου και στο Κολωνάκι Μια μοναδική γευστική νότα στο κέντρο της πόλης!

Α

πό την εποχή που έφτιαχναν τυρί και γιαούρτι από το δικό τους κοπάδι ζώων για το ταβερνάκι που διατηρούσαν στο Μαρκόπουλο και τη δεκαετία του ’60, οπότε και άνοιξαν το πρώτο τυροκομείο, έχουν αλλάξει πολλά, όχι όμως και οι πλούσιες μοναδικές γαλακτοκομικές δημιουργίες της οικογένειας Κωσταρέλου. Πιστή στην παράδοση που μετρά πάνω από 80 χρόνια, η οικογένεια Κωσταρέλου συνεχίζει με την ίδια αγάπη και το ίδιο μεράκι να παράγει τυροκομικά και γαλακτοκομικά προϊόντα με αγνά υλικά πρώτης ποιότητας. Ανάμεσα στο δίκτυο καταστημάτων της σε επτά σημεία της Αττικής, με σύγχρονες πια εγκαταστάσεις, βρίσκεται και το νέο, γουστόζικο ντελικατέσεν στην καρδιά του Κολωνακίου. Ένα όμορφο και ζεστό μαγαζί που συνδυάζει το σύγχρονο παντοπωλείο με έναν μοναδικό χώρο εστίασης, γεμάτο επιλεγμένα παραδοσιακά προϊόντα απ’ όλη την Ελλάδα. Σε αυτό ετοιμάζονται καθημερινά ξεχωριστές γευστικές προτάσεις που έχει επιμεληθεί ο σεφ Χρύσανθος Καραμολέγκος και περιλαμβάνουν ιδιαίτερα σάντουιτς, σαλάτες, γλυκά, καθώς και πλατό τυριών και αλλαντικών. Εδώ θα βρείτε όλα τα γαλακτοκομικά προϊόντα που παράγει το Τυροκομείο Κωσταρέλου, όπως η φέτα δωδεκάμηνης ωρίμανσης, τα φημισμένα γιαούρτια, οι κρέμες, τα ρυζόγαλα καθώς και προϊόντα άλλων αξιόλογων Ελλήνων παραγωγών.

Extra tip: Μπορείτε να παραγγείλετε και να σας φέρουν στο σπίτι ό,τι τραβάει η όρεξή σας από τα προϊόντα του παντοπωλείου αλλά και την κουζίνα του! Ανοιχτά Δευτέρα με Παρασκευή 8:00-21:00 και Σάββατο 9:00-20:00. Πατριάρχου Ιωακείμ 30-32, Κολωνάκι, 210 7259000 www.kostarelos.gr

12.5.16 – lifo

41

✹Barallagi Μηλιώνη 7, Κολωνάκι, 210 3390756 www.facebook.com/barallagi.tm

Γνωστό σημείο συνάντησης στο Κολωνάκι για τους λάτρεις της american style κουζίνας, το Barallagi coffeebrunchdinnerdrink είναι ένα από τα all day barrestaurants στην καρδιά της πόλης που σίγουρα αξίζει μια θέση στην ατζέντα σου. Ανοιχτά από νωρίς το πρωί με καφέ και λαχταριστές επιλογές για πρωινό/brunch και, όσο περνάει η ώρα, για φαγητό με χορταστικές μακαρονάδες, ζουμερά διπλά μπέργκερ, φρέσκες σπιτικές λεμονάδες και ψαγμένα κοκτέιλ.

✹Κάβα Ανθίδης Πατρ. Ιωακείμ 45, 210 7251050, Κολωνάκι e-shop: www.anthidis.gr

Το μικρότερο σε μέγεθος από τα καταστήματα της Κάβας Ανθίδη, στη γωνία Πατριάρχου Ιωακείμ και Πλουτάρχου, δεν υπολείπεται σε τίποτα από τα δύο «αδελφάκια» του. Ράφια γεμάτα με εξαιρετικά ποτά, κρασιά, καλάθια, delicatessen και εξειδικευμένα προϊόντα για τη δημιουργία κοκτέιλ… όλα βρίσκονται εδώ. Φιλοσοφία τους, το τρίπτυχο «ποιότητα - ποικιλία - εξειδίκευση», «τυλιγμένο» σε φιλική εξυπηρέτηση και γνώση. Είτε αναζητάτε εξεζητημένα, σπάνια ή συλλεκτικά ποτά είτε επιθυμείτε να στείλετε φροντισμένα δώρα, λοιπόν, η Κάβα Ανθίδης είναι η λύση.

✹Carpo Κολωνάκι Κανάρη 6, Κολωνάκι, 210 3605617, www.carpoworld.com Facebook: https://www.facebook.com/CarpoAthens Instagram: @carpoworld

Κολωνάκι

Είναι από τα μαγαζιά που πλέον αποτελούν συνώνυμο των καλών ξηρών καρπών στην πόλη και όχι άδικα. Περνώντας το κατώφλι του, σε συνεπαίρνουν οι μυρωδιές από τους φρεσκοκαβουρδισμένους ξηρούς καρπούς αλλά και τα χρώματα των super foods που κατακλύζουν τα ράφια και είναι έτοιμα να σε παρασύρουν σε ένα ταξίδι γεύσεων – επιλογές κάθε είδους επιφυλάσσουν, διαρκώς, όλο και περισσότερες λαχταριστές εκπλήξεις. Αλατισμένοι ή ωμοί ξηροί καρποί από επιλεγμένους μικρούς παραγωγούς, αποξηραμένα φρούτα από κάθε γωνιά του κόσμου, ακόμα και χωρίς την προσθήκη ζάχαρης, αρωματικό μέλι από τη γη της Τήνου και της Καλύμνου, υπέροχες πραλίνες με αλάτι και καραμέλα, bio πλάκες σοκολάτας και εξαιρετικός καφές στο χέρι για κάθε ώρα της ημέρας. Όλα, πάντα στην εποχή τους, ώστε να προσφέρουν το μέγιστο της διατροφικής τους αξίας. Στο Carpo Κολωνάκι κάθε στιγμή της ημέρας είναι ιδανική για ένα σακουλάκι καρπούς, μια σέσουλα super foods ή μια δόση καβουρδισμένου καφέ που σκορπίζει αρώματα στην Κανάρη.

42 lifo – 12.5.16

✹Καλίνκα Μαλίνκα Σόλωνος 81 & Μαυρομιχάλη, 210 3388358. Σταδίου 27, 210 3316070 (delivery). www.facebook.com/kalinka-malinkagr, www.kalinka-malinka.gr/el

Έφεραν τα παραδοσιακά ρωσικά πιροσκί στην Αθήνα πριν από δυόμισι χρόνια και ήδη έχουν αποκτήσει φανατικούς θαυμαστές. Στα καταστήματα Καλίνκα Μαλίνκα, που αντλούν το όνομά τους από το γνωστό ρωσικό τραγούδι και στα ρωσικά σημαίνει «κράνα και βατόμουρο» αντίστοιχα, θα βρείτε μια μεγάλη ποικιλία από χειροποίητα πιροσκί, αλμυρά αλλά και γλυκά, τηγανητά ή ψημένα στον φούρνο, που φτιάχνουν καθημερινά με υλικά εξαιρετικής ποιότητας η Πωλίνα και οι συνεργάτες της. Εδώ θα γευτείτε λαχταριστά πιροσκί με πατάτα, κιμά, λάχανο και καρότο, μανιτάρια, με λουκάνικο και τυρί, με φρέσκο κρεμμυδάκι και αυγό, ενώ υπάρχουν και αρκετά πιροσκί ψημένα στον φούρνο, με κιμά, κοτόπουλο και μανιτάρια ή μπέικον και τυρί. Εκείνο που δεν έχετε ξαναφάει είναι το μοναδικό τσεμπουρέκ, γεμιστό με κιμά, απευθείας από το τηγάνι! Μην παραλείψετε να δοκιμάσετε και μια γλυκιά εκδοχή και τη σπεσιαλιτέ του μαγαζιού, που δεν είναι άλλη από το πιροσκί Καλίνκα-Μαλίνκα με φρέσκα μούρα, ανθότυρο και σταφίδα, παπαρουνόσπορο και σοκολάτα. Δοκιμάστε τα νέα τους πιροσκί διαίτης από αλεύρι ολικής άλεσης! Και διατηρείτε τη σιλουέτα σας και απολαμβάνετε από τα καλύτερα πιροσκί της πόλης!

12.5.16 – lifo

43

TAste of the week

Κέντρο ή λιμάνι;

επιδόρπια. Θα βουτήξεις το κουταλάκι σου στη δροσερή μους γιαουρτιού με περγαμόντο (€4), θα σπάσεις με αδημονία τη σφαίρα σοκολάτας που κρύβει στην καρδιά της ελαφριά κρέμα σοκολάτας και λουκούμι τριαντάφυλλο (€6) και θα εντυπωσιαστείς από την ωραία παρουσίαση της μηλόπιτας, με την πλούσια γεύση του φρούτου και το τραγανό φύλλο (€4,80). Το Otto, με τη φιλόξενη ατμόσφαιρα, σε περιμένει από το πρωί για ελληνικό πρωινό, αφεψήματα και το τσάι Otto με οκτώ βότανα, και το μεσημέρι αλλά Otto και το βράδυ για κοκτέιλ, που καθένα από αυτά συνοδεύεται από έναν αρχαίο ελληνικό μύθο και βασίζεται σε ένα παιχνίδι «αλχημείας» με βάση διαφορετικά υλικά και ελληνικά αποστάγματα. ☛ Otto resto bar, Καλαμιώτου 16-18, πλατεία Αγίας Ειρήνης, 210 3314676.

Το επιβλητικό all day resto bar Otto στην καρδιά της Αθήνας και το ιδιαίτερο wine bar Paleo στο λιμάνι του Πειραιά.

μικρός βοριάς

Βγες

aπο τη νικη μηταρεα

επιτέλους

Την άνοιξη στο τραπέζι φέρνει το κρασί Μικρός Βοριάς από τις ποικιλίες Chardonnay και Sauvignon Blanc από τις πλαγιές Αιγιαλείας που οινοποιεί ο Άγγελος Ρούβαλης. Ένα δροσιστικό κρασί με ευχάριστες, φρουτώδεις νότες, που συνοδεύει όμορφα στο τραπέζι ελληνικούς μεζέδες, αλλά ταιριάζει και στο καλό ξεκίνημα ενός γεύματος.

44 lifo – 12.5.16

r «Στου Όθωνα τα μέρη… θα φας νόστιμα». Να εξηγηθούμε: δεν μιλάμε για το παλιό τραγουδάκι του Ξαρχάκου αλλά για την εξοχική κατοικία του τότε βασιλιά, που σήμερα στεγάζει, στο κέντρο της Αθήνας, ένα καινούργιο all day restaurant-bar, το Otto. Το επιβλητικό νεοκλασικό κτίριο είναι ένα υπέροχο δείγμα της αρχιτεκτονικής που άρχισε να εμφανίζεται στην πόλη όταν ο βασιλιάς Όθων, γύρω στο 1834, καθιστά την Αθήνα πρωτεύουσα του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Το καλαίσθητο Otto μόλις άνοιξε και ήδη παραδίδει στο κοινό αισιόδοξα δείγματα γαστρονομικής γραφής. Ο ιδιοκτήτης Αλέξανδρος Συρόπουλος θέλησε να συνδέσει αρμονικά το χθες με το σήμερα και με τη βοήθεια της γυναίκας του Μαρίας έδωσε στον χώρο την αίσθηση παλιού αρχοντικού. Το μενού επιμελήθηκε ο σεφ Κωνσταντίνος Κωστόπουλος και κινείται Otto στα μονοπάτια της ελληνικής κουζίνας με ντόπιες πρώτες ύλες και μια μεγάλη ποικιλία πιάτων με δημιουργικό άγγιγμα. Δείγμα γραφής έδωσε η «σπασμένη» σπανακόπιτα με κρέμα φέτας, λάδι άνηθου και κρεμμυδάκι ψημένο στη σχάρα (€3,80). Ακολούθησε ένα σαγανάκι από ποικιλία καλοφτιαγμένων μανιταριών που μοσχοβολούσε φρέσκο θυμάρι και συνοδευόταν από «κυψέλες» λαδολέμονου (5,40). Χορταστική ήταν η σαλάτα με κέιλ και φέτες πορτοκαλιού, πετιμέζι και έξτρα παρθένο ελαιόλαδο, ενισχυμένη με σουβλάκι γαρίδας σε κρούστα μοσχολέμονου (€7,50). Ενδιαφέρον είχε και ο συνδυασμός της σαλάτας με μικρά τρυφερά φύλλα παντζαριού και βαλεριάνας, ψητά νεκταρίνια, μοσχαρίσια φιλετάκια και διπλή σάλτσα από βαλσάμικο και κρέμα τυριού (€9). Τα πιάτα ήρθαν όμορφα στημένα στο τραπέζι. Το ψητό μαστιχωτό τυρί Μάνης με ρακόμελο, πασπαλισμένο με παπαρουνόσπορο (€5,40), είναι προκλητικά νόστιμο. Οι λουκουμάδες, φτιαγμένοι με φρέσκια ντομάτα και φέτα Καλαβρύτων, συνδυάζονται με σάλτσα γιαουρτιού (€4) και δίνουν τη δική τους εκδοχή του κλασικού ντοματοκεφτέ. Το μοσχαράκι, ωριμασμένο για 42 ημέρες, ψήνεται τη στιγμή της Otto παραγγελίας, όπως το ζητήσεις, και έρχεται με κρέμα λεμονιού, σοταρισμένες μικρές πατατούλες και ποικιλία από μανιτάρια (€14). Από τα πιάτα που ξεχωρίζουν είναι και οι τραγανές σφαίρες από μουσακά, σερβιρισμένες σε χάρτινο χωνάκι με χειροποίητες ψιλοκομμένες τηγανητές πατάτες (€6,20). Εξαιρετικό και το κατσικάκι Σκύρου, που σιγομαγειρεύεται με μαστίχα Χίου, λαχανικά και μπεσαμέλ γιαουρτιού (€9,50). Αξίζει να κρατήσεις χώρο για τα

aegean tonic Αγγούρι, βασιλικός, δυόσμος, λουίζα και μεσογειακά εσπεριδοειδή είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του πολυδιάστατου Aegean Tonic των Three Cents. Σε κάθε γουλιά ανακαλύπτεις τα αρώματα της ελληνικής γης και την αύρα του Αιγαίου. Πίνεται ευχάριστα σκέτο, αλλά χαρίζει την πινελιά του σε ένα κοκτέιλ. Φτιάξτε gin & tonic σε αναλογία 1:3. Θα το σερβίρετε σε ποτήρι highball με πάγο και θα γαρνίρετε με ένα κλαράκι λεβάντα, θυμάρι ή δεντρολίβανο.

r Όταν ξέρεις να βαδίζεις στην κουλτούρα του κρασιού, όπως ο Γιάννης Καϋμενάκης, λίγο μετράει αν είσαι στο κέντρο ή υπηρετείς την τέχνη σου σε κάποιο ήσυχο δρόμο του Πειραιά με παλιά εργοστάσια. Το wine bar Paleo του Γιάννη, ενός από τους πλέον χαρισματικούς οινοχόους, βρίσκεται στην περιοχή Ρετσίνα στον Πειραιά και η επιλογή του να ανοίξει τον καινούργιο χώρο του σε μια παλιά αποθήκη, σε έναν δρόμο κοντά στο λιμάνι, μοιάζει να είναι ρίσκο. Στο Paleo, όμως, κατεβαίνουν όλοι οι πιστοί οινόφιλοι και μη για να ζήσουν από κοντά την εμπειρία της απόλαυσης του κρασιού, έτσι όπως μόνο ο ιδιοκτήτης του ξέρει να την προσφέρει. Χαζεύω τα παλιά εργοστάσια στον ήρεμο δρόμο, κατευθυνόμενη προς το Paleo, και είναι σαν να βρίσκομαι σε μια άλλη εποχή. Η παρέα έξω από το μαγαζί που τσουγκρίζει τα ποτήρια της γύρω από ένα βαρέλι, τα Paleo φώτα και η ξαφνική κίνηση έδωσαν το μήνυμα ότι είχα φτάσει στον προορισμό μου. Μια παλιά αποθήκη, ένα ψηλό, εντυπωσιακό κτίριο με ξύλινη στέγη, έχει μετατραπεί σε ένα ατμοσφαιρικό wine bar, πραγματικά πολύ όμορφο. Ο Γιάννης έχει μεταφέρει στον χώρο την αγάπη και τη γνώση του για το κρασί. Εντυπωσιάζουν τα ξύλινα ράφια στους τοίχους όπου φιγουράρουν αγαπημένες φιάλες κρασιού του ιδιοκτήτη, ενώ στο βάθος της σάλας αντικρίζεις γυάλινες προθήκες με επιλεγμένα κρασιά που σερβίρονται στους πελάτες. Ξύλινα τραπέζια και καρέκλες που θυμίζουν αυτές του σχολείου έχουν στην πλάτη τους τυπωμένες ονομασίες οινικών περιοχών, ενώ βαρέλια βαμμένα μαύρα έχουν ρόλο βοηθητικό, αφού τοποθετείται επάνω τους η μεγάλη σαμπανιέρα που δροσίζει τις ανοιγμένες φιάλες. Ο Γιάννης κινείται στη σάλα, σερβίροντας στα ποτήρια κρασί και εξηγώντας μας την ποικιλία και την περιοχή καταγωγής του. «Τα κρασιά που έχω επιλέξει για τη λίστα προέρχονται από τις χώρες του Νότου» λέει και μας αφήνει να αναδεύσουμε το ποτήρι μας και να ανακαλύψουμε τα αρώματα και τις χάρες του κρασιού που θα απολαύσουμε. Το σουπλά πάνω στο τραπέζι παίζει τον ρόλο του μενού, με λίγες προτάσεις για να συνοδεύσεις το κρασί, που είναι και ο πρωταγωνιστής. Το πατέ από συκωτάκια πουλερικών (€7), που συνοδεύεται με φρυγανισμένες λεπτοκομμένες φέτες ψωμιού, είναι καλοφτιαγμένο και γευστικό. Για τη συPaleo νέχεια, δοκιμάσαμε ένα ανοιξιάτικο πιάτο με ωραιότατες αγκινάρες αλά πολίτα (€7). Δεν χορταίνουμε να παρατηρούμε τον χώρο: η ξύλινη οροφή έχει και ένα γυάλινο άνοιγμα και σκέφτομαι πόσο όμορφα θα διαχέεται το φως του ήλιου τη μέρα. Η ομελέτα με πατάτα και κρεμμύδι (€6) είναι μια τορτίγια αφράτη που την τιμήσαμε μέχρι και την τελευταία μπουκιά. Τα πιάτα εναρμονίζονται με το κρασί και η χαλαρή ατμόσφαιρα ανεβάζει τη διάθεση. Στο μικρό μενού θα βρεις πλατό τυριών και αλλαντικών, ενώ οι γευστικές προτάσεις θα αλλάζουν συχνά. Βρήκα την προσπάθεια του Γιάννη Καϋμενάκη τόσο ενδιαφέρουσα, που κατέληξα ότι αξίζει τον κόπο να ξεκινήσεις από την άλλη άκρη της Αθήνας για να δοκιμάσεις ωραίες επιλογές κρασιών και νόστιμο φαγητό, αλλά και να χαρείς τη φιλοξενία σε ένα τόσο γοητευτικό μέρος. Καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι, αν και η ώρα περνούσε, συνέρρεαν παρέες που έπαιρναν θέση έξω στις εντυπωσιακές καρέκλες, που είναι φτιαγμένες από φελλό. Ο Γιάννης έχει τον δικό του, μοναδικό μειλίχιο τρόπο να σε κάνει να μαθαίνεις αλλά και να απολαμβάνεις το κρασί απλά και όμορφα. ☛ Paleo, ΠολυδεύPaleo κους 39, Ρετσίνα, Πειραιάς, 210 4125204.

ΤΑΥΡΟΣ Ανανεωμένοι και γεμάτοι αυτοπεποίθηση είστε οι Ταύροι μέσα στο επόμενο διάστημα, οπότε είναι ιδανική εποχή για να ολοκληρώσετε κάποιο εγχείρημά σας, για να ξεκινήσετε μια δική σας επιχείρηση καθώς και για να κάνετε κάποιες σημαντικές αγορές ή επενδύσεις. Είστε λίγο πιο εκκεντρικοί από το συνηθισμένο, κάτι που δεν είναι κακό, αν κρατήσετε ένα μέτρο και αποφύγετε τις υπερβολές. Στον οικονομικό τομέα η ενίσχυση του εισοδήματός σας μπορεί να προέλθει μέσα από κάποιες επιστροφές χρημάτων ή από την πώληση ενός περιουσιακού σας στοιχείου. Ευνοϊκό το κλίμα και για την ερωτική σας ζωή, καθώς σας δίνεται η ευκαιρία να εκφράσετε με περισσότερη άνεση τα συναισθήματά σας, αποβάλλοντας τις αναστολές που σας απομάκρυναν από το ταίρι σας, και είναι μια καλή στιγμή για να επισημοποιήσετε τη σχέση σας, αρκεί οι αποφάσεις σας να μην είναι αποτέλεσμα πιέσεων από το περιβάλλον σας.

ΔΙΔΥΜΟΣ

ΚΑΡΚΙΝΟΣ Οι επόμενες μέρες χαρακτηρίζονται από έντονο εκνευρισμό και αν δεν καταφέρετε να κοντρολάρετε τα νεύρα σας, προβλέπονται θύελλες με κάποιο οικείο σας πρόσωπο που δεν αποκλείεται να είναι μέσα από το οικογενειακό σας περιβάλλον. Πιθανές ανατροπές των σχεδίων σας μπορεί να σας οδηγήσουν σε παρακινδυνευμένες λύσεις, κάτι που αργά ή γρήγορα θα προκαλέσει προβλήματα σ’ εσάς και τους συνεργάτες σας. Αποφύγετε τις επιπολαιότητες και επιστρατεύστε τις ικανότητες και τα ταλέντα σας για να πετύχετε τους στόχους σας. Σπουδές και θέματα εκπαίδευσης θα σας απασχολήσουν πολύ, αν παραμερίσετε όμως το άγχος σας, θα έχετε τα επιθυμητά αποτελέσματα. Κατάλληλη εποχή για να ξεκινήσετε ένα σεμινάριο ή μια ξένη γλώσσα και γενικά να βελτιώσετε με κάθε τρόπο τις δεξιότητές σας, καθώς ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος και χρειάζεστε εφόδια για την αγορά εργασίας.

ΛΕΩΝ Οι Λέοντες έχετε πολλές ιδέες στο μυαλό

ΤΟΞΟΤΗΣ Αν σκοπεύετε να ξεκινήσετε μια δική

σας που θα θέλατε κάποια στιγμή να υλοποιήσετε, όμως δεν έχετε χρόνο και αυτό είναι κάτι που σας στενοχωρεί πολύ. Οργανώστε τον χρόνο σας έτσι ώστε να μπορείτε να συνδυάσετε κι άλλες δραστηριότητες, είτε έχουν να κάνουν με επαγγελματικά ζητήματα είτε με δημιουργικές ασχολίες που βελτιώνουν τον ψυχισμό σας. Οι δύσκολες όψεις Ήλιου Σελήνης απαιτούν ψύχραιμη αντιμετώπιση, καθώς είναι πολύ πιθανό να ξεφύγετε από τα επιτρεπτά όρια και να προκαλέσετε τεταμένη ατμόσφαιρα στη δουλειά σας. Αρκετά δημιουργικό είναι το επόμενο διάστημα και είναι ιδανική στιγμή για να ασχοληθείτε με την ανανέωση του χώρου σας, βάζοντας μερικές ανοιξιάτικες πινελιές σε υφάσματα και διακοσμητικά αντικείμενα, που θα ενισχύσουν τη διάθεσή σας. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να ασχοληθείτε και με τις ανάγκες του συντρόφου σας, ώστε να μη δημιουργηθούν κενά στη σχέση σας.

σας επιχείρηση, είναι ιδανική εποχή, καθώς έχετε όλες τις προοπτικές με το μέρος σας. Οπότε βάλτε σε εφαρμογή τους στόχους σας δίχως να χάνετε χρόνο, αρκεί να είστε κατασταλαγμένοι. Ιδιαίτερη προσοχή στη διαχείριση των χρημάτων σας και μην ξανοίγεστε με περιττά έξοδα προτού σιγουρευτείτε για τα αποτελέσματα των προσπαθειών σας. Δεν είναι κατάλληλη στιγμή για να γίνουν σημαντικές αγορές. Κρατήστε αμυντική στάση όσοι επενδύετε στη δουλειά σας. Στον αισθηματικό τομέα είναι λίγο ζόρικα τα πράγματα, αν όμως συνειδητοποιήσετε πόσο σημαντική είναι η επικοινωνία με το ταίρι σας, θα αποφύγετε τις δυσάρεστες εξελίξεις. Σχέσεις που δημιουργήθηκαν πρόσφατα χρειάζονται χρόνο για να αποκτήσουν γερά θεμέλια, οπότε, αν είστε ανυπόμονοι, καλύτερα να στρέψετε το βλέμμα σας προς άλλες κατευθύνσεις. Όπως και να έχει, μην πέφτετε με τα μούτρα σε νέους δεσμούς.

ΠΑΡΘΕΝΟΣ Έχετε κουραστεί να ακούτε λόγια

ΑΙΓΟΚΕΡΩΣ Ο ανάδρομος Ερμής προκαλεί καθυστερήσεις σε νομικά ζητήματα, στις συνεννοήσεις με τους συνεργάτες ή τους εργοδότες σας και γενικά επικρατεί μια ένταση τόσο στις επαφές όσο και στις μετακινήσεις σας. Μέσα στις επόμενες μέρες αποφύγετε υπογραφές συμβολαίων και κάθε είδους δέσμευση, καθώς είναι πολύ πιθανό να διαπιστώσετε στο μέλλον πως δεν σας ωφελούν καθόλου. Κάποια λάθη και παραλείψεις συνεργατών θα σας φέρουν σε δύσκολη θέση και θα πρέπει να σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων με την απαραίτητη ψυχραιμία. Θα δυσκολευτείτε πολύ να διακρίνετε κατά πόσο είναι ειλικρινείς οι προθέσεις ενός ατόμου που θα σας προσεγγίσει δυναμικά και καλό είναι να μην ενθουσιαστείτε πολύ, ώστε να μην πέσετε απότομα από τα σύννεφα. Όσοι είστε σε σχέση, μη θεωρείτε τίποτα δεδομένο και εστιάστε την προσοχή σας στο ταίρι σας. Ιδανική εποχή για να επιλύσετε τις διαφορές σας.

και να μη βλέπετε έργα, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζετε με επιφυλακτικότητα όποιον σας προτείνει μια καινούργια συνεργασία. Προσπαθήστε να μην τα ισοπεδώνετε όλα, καθώς υπάρχουν και εξαιρέσεις και θα είναι άδικο να χάσετε μια καλή ευκαιρία εξαιτίας της καχυποψίας σας. Οι επόμενες μέρες ευνοούν τις επαφές με άτομα που θα σας δώσουν τα φώτα τους σχετικά με ένα νέο εγχείρημα, τα ταξίδια και τις μετακινήσεις για να προωθήσετε τα προϊόντα και τις υπηρεσίες σας, δεν είναι όμως κατάλληλες για σημαντικές αγορές. Στον τομέα των διαπροσωπικών σας σχέσεων θα πρέπει να ρίξετε την προσοχή σας, καθώς υπάρχουν κάποια θέματα που υποβόσκουν και μπορεί να κάνουν την εμφάνισή τους σε ανύποπτο χρόνο. Προκειμένου να αποφύγετε τις εκρήξεις και τα ευτράπελα, εκφράστε εγκαίρως οτιδήποτε σας δυσαρεστεί, ώστε να επιλυθεί μέσα από ήπια συζήτηση, δίχως να διαταραχθούν οι ισορροπίες.

ΖΥΓΟΣ

Οι θετικές επιρροές Ερμή-Αφροδίτης δημιουργούν πρόσφορο έδαφος για να πετύχετε τους στόχους σας και είναι πολύ πιθανόν μια ιδέα που είχατε αφήσει στην άκρη να έρθει και πάλι στο προσκήνιο, ανοίγοντας νέους δρόμους για τα επαγγελματικά σας. Επιστήστε την προσοχή σας σε οφειλές που έχουν σχέση με το Δημόσιο, ώστε να μη συναντήσετε αργότερα εμπόδια που θα σας μπλοκάρουν. Κάποιες δοκιμασίες που θα αντιμετωπίσετε, προσπαθήστε να μη ρίξουν το ηθικό σας και δείτε τες ως ακόμα μία πρόκληση που πρέπει να ξεπεράσετε. Μια καινούργια ερωτική σχέση σάς προκαλεί ταραχή, καθώς η δυναμική και η έντασή της είναι πέρα από τις αντοχές σας και επειδή δεν ξέρετε πώς να διαχειριστείτε τις καταστάσεις, φέρεστε ανώριμα. Ταυτόχρονα, υπάρχουν και στιγμές έντονου ανταγωνισμού και όλο αυτό προκαλεί ένα φορτισμένο κλίμα που σας προβληματίζει. Βιώστε το πάθος που τόσο καιρό αναζητούσατε.

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Η ενεργητικότητά σας είναι στα ύψη, το ίδιο ισχύει όμως και για τη νευρικότητα. Αν καταφέρετε να ελέγξετε την ένταση και ρίξετε την προσοχή στα επαγγελματικά σας, θα αξιοποιήσετε εποικοδομητικά όλη αυτή την ορμή που σας έχει κατακυριεύσει. Κατάλληλη εποχή για να ολοκληρώσετε κάποιο εγχείρημα που είχατε αφήσει στην άκρη, να κλείσετε εκκρεμότητες και να βάλετε μια τάξη σε λογαριασμούς και οφειλές. Φανείτε πιο ευέλικτοι στη σχέση σας και μην πιέζετε το ταίρι σας να επιβεβαιώνει κάθε τρεις και λίγο τα συναισθήματά του. Οι πράξεις του μιλούν από μόνες τους, οπότε δεν είναι ανάγκη να γίνεστε κουραστικοί. Όσοι αναζητάτε τον έρωτα, έχετε πάθει μια μανία με την εμφάνισή σας, η οποία μπορεί να σας οδηγήσει σε επικίνδυνα μονοπάτια, αν δεν ακολουθήσετε μια ισορροπημένη διατροφή σε συνδυασμό με άσκηση. Αποφύγετε τις υπερβολές με τις δίαιτες.

Daily starfax Καθημερινές αστρολογικές προβλέψεις στο www.lifo.gr από τη Μαριβίκυ Καλλέργη.

ΥΔΡΟΧΟΟΣ Το πρόγραμμά σας αρχίζει να γίνεται πολύ απαιτητικό και οι υποχρεώσεις σας ολοένα και αυξάνουν, με αποτέλεσμα να μην μπορείτε να διαχειριστείτε σωστά τον χρόνο σας και να μένουν πίσω σημαντικά θέματα. Προσπαθήστε να προγραμματίζετε τις δουλειές σας όταν έχετε καθαρό νου και μη φορτώνεστε ευθύνες, ενώ δεν είναι εφικτή η διεκπεραίωσή τους. Κατάλληλη εποχή για να αναθεωρήσετε τακτικές και μεθόδους που δεν σας εξυπηρετούν πουθενά και να στραφείτε σε νέα μέσα που θα εκσυγχρονίσουν την παραγωγικότητά σας. Τα τείχη που χτίσατε για να προστατευτείτε από τους άλλους σας έχουν εγκλωβίσει και κοντεύετε να γίνετε μονόχνοτοι μόνο και μόνο για να μην πληγωθείτε. Χωρίς πειραματισμό και έχοντας τη σιγουριά πως μόνο κατραπακιές σας περιμένουν, δύσκολα θα δείτε πρόοδο στα αισθηματικά σας. Φανείτε πιο αισιόδοξοι και ανοιχτοί σε καινούργιες προκλήσεις, δίχως να προεξοφλείτε καταστάσεις.

☛

Είστε προβληματισμένοι σχετικά με τα οικονομικά σας που σας ζορίζουν αρκετά το τελευταίο διάστημα, δεν πτοείστε όμως από τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζετε κατά καιρούς κι αυτό σας οδηγεί στην ανεύρεση λύσεων που σας βγάζουν από το αδιέξοδο. Μια προηγούμενη προσπάθειά σας αρχίζει τώρα να αποδίδει και μπορείτε να δρομολογήσετε κάποια σημαντικά θέματα της δουλειάς σας που παρουσίαζαν στασιμότητα. Επαφές με το εξωτερικό σάς παρέχουν εξελιγμένες μεθόδους που εξοικονομούν χρόνο και βελτιώνουν την παραγωγικότητά σας. Στον ερωτικό τομέα επικρατεί αρμονία που είναι αποτέλεσμα αμοιβαίου σεβασμού και εκτίμησης με το ταίρι σας, οπότε, ακόμα κι αν υπάρχουν κάποια θέματα που χρήζουν επίλυσης, δεν είναι ικανά για να ταράξουν τα νερά της σχέσης ή του γάμου σας. Οι ελεύθεροι, επηρεασμένοι από την άνοιξη, έχετε έντονη ερωτική διάθεση που δεν θα πρέπει να καταπιέσετε για κανέναν λόγο. Ικανοποιήστε τις επιθυμίες σας άφοβα.

από τη μαριβίκυ καλλέργη (starfax@lifo.gr)

σημασίας για τα επαγγελματικά σας, οπότε θα πρέπει να ρίξετε τους ρυθμούς σας και να φανείτε υπομονετικοί μέχρι να δρομολογηθούν κάποια θέματα που είναι σημαντικά για την επίτευξη των στόχων σας. Κατάλληλη εποχή για να επεξεργαστείτε με προσοχή τα μελλοντικά σας σχέδια, να επανεξετάσετε τους όρους μιας καινούργιας συνεργασίας καθώς και για να αναζητήσετε πόρους μέσω κάποιας επιδότησης. Αν σκοπεύετε να ξεκινήσετε διατροφή για να χτίσετε ένα όμορφο και υγιές σώμα, καλό είναι να τη συνδυάσετε με κάποιες ασκήσεις γυμναστικής, γιόγκα κ.λπ. που θα συμβάλουν στο να έχετε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Ιδανική εποχή για να κόψετε βλαβερές συνήθειες που επιβαρύνουν τον οργανισμό σας και να ενισχύσετε τη φυσική και ψυχική σας κατάσταση. Αποφύγετε την κατανάλωση σκευασμάτων που είναι αμφιβόλων προδιαγραφών.

StarFax

ΚΡΙΟΣ Οι επόμενες μέρες θα είναι καθοριστικής

ΙΧΘΥΣ Η ενασχόλησή σας με κάποια εγχειρήματα που είχατε αφήσει στη μέση θα σας οδηγήσει σε νέες κατευθύνσεις και αν δουλέψετε με αφοσίωση, δίχως να το βάζετε κάτω με την πρώτη αναποδιά, η επιτυχία είναι δεδομένη. Κατάλληλη εποχή για να προωθήσετε τις ιδέες σας, για να κάνετε επαφές με τα κατάλληλα άτομα που θα συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων σας, καθώς και για να βάλετε μια τάξη στα οικονομικά σας. Αν έχετε δική σας επιχείρηση, επενδύστε στον εκσυγχρονισμό του εξοπλισμού σας, χωρίς να τσιγκουνεύεστε τα χρήματα. Προσπαθήστε μέσα στις επόμενες μέρες να βάλετε μια τάξη στην προσωπική σας ζωή αποφεύγοντας τις παράτολμες ενέργειες, καθώς προβλέπονται καταστάσεις από τις οποίες δύσκολα θα βγείτε αλώβητοι. Αν αναζητάτε το πάθος και την ένταση, τότε θα πρέπει να είστε προετοιμασμένοι να υποστείτε και τις συνέπειες σε περίπτωση «στραβής». Αν είστε σίγουροι για τις αποφάσεις σας, επανεξετάστε τη σχέση σας.

sudoku 1 7 5 6 1 3 8 5 2 2 5 3 6 8 4 3 5 6 7 3 1 4 9 8 3 6 9

1 3 8

3

Η λύση του προηγούμενου 7 5 1 4 2 3

9 6 3 8 1 5

4 8 2 9 7 6

3 4 7 2 5 1

2 9 5 6 4 8

8 1 6 3 9 7

5 3 8 7 6 2

1 2 4 5 3 9

6 7 9 1 8 4

8 2 5 6 1 4 9 7 3 9 4 3 8 7 2 1 6 5 6 7 1 9 3 5 4 8 2

12.5.16 – lifo

45

☛ Μαργαριτα Πανουσοπουλου Ηθοποιός. Φωτογραφήθηκε στο El Convento del Arte την Τρίτη 10 Μαΐου. Μόλις τελείωσαν οι παραστάσεις του «Romantic Fools» σε σκηνοθεσία Νίκου Ορφανού στο θέατρο Underground και ξεκινά περιοδεία σε όλη την Ελλάδα, με πρώτη στάση στο θέατρο Επίκεντρο, στην Πάτρα, στις 31/05.

❝ Αγαπώ την Αθήνα για την ελευθερία που σου δίνουν οι άπειρες επιλογές της ❞

Stay tuned για πληροφορίες σχετικά με τις ημερομηνίες της επόμενης έκθεσης «Naked City».

οι αθηναιοι γδυνονται για καλο σκοπο

NakedCity

φωτογραφια: πάρις ταβιτιάν

Μπορείς κι εσύ να φωτογραφηθείς για το Naked City στέλνοντας μήνυμα με τίτλο «Naked City» στο info@lifo.gr

46 lifo – 12.5.16

12.5.16 – lifo

47