Page 1

Sybold Deen   

Tijdloos Zoektocht naar de werkelijkheid                         

Lycka till Förlag  Veenendaal 

1


Indien u tijdens het lezen graag luistert naar muziek, dan beveel ik van  harte de volgende nummers aan:    ‐ Man on the Moon (Automatic for the People), R.E.M.  ‐ Whose Side Are You On (Whose Side Are You On), Matt Bianco  ‐ Trouble with Classicists (Songs for Drella), Lou Reed en John Cale  ‐ Dream Within A Dream (A Secret Wish), Propaganda  ‐ Sara (Tusk), Fleetwood Mac  ‐ I Scare Myself (The Flat Earth), Thomas Dolby (origineel: Dan Hicks)  ‐ She Blinded Me With Science (The Golden Age of Wireless), Thomas  Dolby  ‐ Go Your Own Way (Rumours), Fleetwood Mac  ‐ Space Oddity (Space Oddity), David Bowie  ‐ Nobody’s Diary (You and Me Both), Yazoo  ‐ Riders on the Storm (L.A. Woman), The Doors  ‐ Je veux de l’amour (Leven en Liefdes), Raymond van ’t Groenewoud  (origineel: Robert Charlebois) 

                     

© 2014 Sybold Deen/Lycka till Förlag  Redactie: Bianca Nederlof  Omslagontwerp: Lycka till Productions  Omslagfoto en foto’s binnenwerk: Sybold Deen  Typografie: Lycka till Productions  Tekening auteur: zelfportret    ISBN 978 94 92040 00 8    www.lyckatill.nl  www.sybolddeen.nl 

2


Fragment uit Tijdloos   

  ‘Ik heb je al eerder verteld dat ik twijfel aan de echtheid  van  ons  bestaan,  van  onze  wereld.  En  dat  ik  me  heftig  verzet  tegen  die  gedachte.  En  dat  het  verzet  tegen  het  idee  dat  we  weleens  niet  echt  zouden  kunnen  zijn  uni‐ verseel  is.  Maar  waarom  willen  we  zo  graag  echt  zijn?  Waarom  willen  we  dat  onze  wereld  echt  is?  Waarom  toch? Auschwitz, Hiroshima, Sebrenica, Darfur. Allemaal  echt!’    Yvonne luistert zonder me te onderbreken.    ‘En terwijl wij hier met een glas wijn op de bank zitten  wordt  in  een  achterbuurt  van  Santiago  een  vrouw  voor  de  tweede  keer  door  haar  buurman  verkracht,  springt  een man uit Sydney, die al drie jaar werkloos was en niet  meer wist hoe hij ooit nog uit de schulden moest komen,  voor de trein tussen Wangaratta en Wodonga, omdat hij  nog één keer de plekken wilde zien waar hij in zijn jeugd  gelukkig  was,  en  snijdt  een  sadistische  vader  in  Novo‐ sibirsk voor de ogen van zijn zesjarige dochter de strot af  van haar lievelingskonijn.’    ‘Hou op, hou op!’ reageert Yvonne fel.    ‘Nee, ik hou niet op, want al zijn het maar willekeurige  voorbeelden  die  ik  hier  ter  plekke  verzin,  feit  is  dat  er  voortdurend  allerlei  verschrikkelijke  dingen  in  de  we‐  

3


reld gebeuren.  En  dus  vraag  ik  me  af  waarom  ik  me  zo  heftig  verzet  tegen  het  idee  dat  onze  werkelijkheid  niet  werkelijk de werkelijkheid is.’    ‘Dat  is  knap,’  onderbreekt  Yvonne  mij.  ‘Drie  keer  het  woord werkelijk vlak achter elkaar en wat je zegt is nog  zinvol ook.’     Er verschijnt nu waarschijnlijk een flauwe glimlach op  mijn gezicht, maar dat kan ik zelf niet zien.    ‘Eigenlijk zou ik het toch niet eens zo erg moeten vin‐ den als we slechts een rol zouden spelen? Maar het punt  is kennelijk dat het niet te verkroppen valt dat er zoveel  ellende op de wereld is en al dat leed, dat mensen uiter‐ aard  wel  degelijk  als  echt  ervaren,  het  gevolg  zou  zijn  van een rol die ze niet zelf gekozen hebben.’    ‘Ja,  ik  begrijp  wel  wat  je  bedoelt.  Ik  herinner  me  11  september nog heel goed.’    Yvonnes  glas  is  leeg,  ik  pak  het  aan  en  zet  het  op  de  salontafel.    Ze  gaat  verder:  ‘Die  beelden  van  New  York  op  die  prachtige  zonnige  nazomerdag,  dat  vervreemdende  ge‐ voel van bijna volmaaktheid toen dat vliegtuig in die to‐ ren verdween. Ik durf het bijna niet te zeggen en ik weet  dat heel veel mensen boos op me zouden worden als ik  het  publiekelijk  zou  zeggen,  maar  het  was  zó  volmaakt  en zó goed in beeld gebracht dat het wel kunst leek.’    ‘Kunst?’ vraag ik.    ‘Ja,  kunst,  vanwege  de  perfectie,  vanwege  de  manier  waarop  het  in  beeld  werd  gebracht,  vanwege  de  ver‐ vreemdende  uitwerking  die  het  had.  Het  besef  dat  er  mensen  in  die  vliegtuigen  en  in  die  torens  zaten,  dat  er  mensen op slag dood waren, het besef dat er daarna nog  heel  veel  mensen  gingen  sterven  en  dat  de  levens  van  vele  nabestaanden  verwoest  werden,  dat  kwam  pas  na   

4


een tijdje. Het leek een film, het kón gewoon niet werke‐ lijk zijn. Het was zó absurd, zo ondenkbaar, dat het voor  mijn gevoel niet echt gebeurde.’    ‘Ik  herinner  me  dat  in  die  tijd  het  programma  Big  Brother op de televisie was. Het was gebruikelijk dat de  bewoners niets vernamen van wat er in de buitenwereld  gebeurde,  zodat  ze  niet  konden  anticiperen  op  reacties  van het publiek op hun optreden. Dus hadden ze geen tv  en  kregen  ze  ook  geen  dagbladen  te  lezen.  De  redactie  besloot  enkele  dagen  na  de  aanslagen  dat  de  impact  daarvan  zo  groot  was  dat  ze  informatie  daarover  niet  aan de bewoners mochten onthouden. En dus werden er  enkele dagbladen naar het Big Brotherhuis gebracht. De  reactie  van  de  bewoners,  die  verstoken  waren  van  ver‐ dere informatie en hun mening dus niet konden toetsen  bij mensen in de buitenwereld, was dat het niet echt kon  zijn. Ze dachten dat het een test was, een onderdeel van  het programma en dat de kranten die ze kregen speciaal  voor  hen  waren  gemaakt.  Ze  gingen  zelfs  naarstig  op  zoek naar foutjes, om maar aan te kunnen tonen dat zo‐ iets absurds gewoon wel verzonnen moest zijn.’    ‘Ja,’ zegt Yvonne, ‘maar wat is je punt?’    ‘Nou ik bedoel dat het eigenlijk merkwaardig is dat we  wel  geneigd  zijn  om  bepaalde  gebeurtenissen  in  onze  wereld zo absurd te vinden, dat we moeite hebben om ze  voor waar aan te nemen, maar dat we ons tegelijkertijd  wél verzetten tegen het idee dat onze hele wereld en al‐ les wat we waarnemen, let goed op dat woord, niet wer‐ kelijk zou zijn.’    ‘Je zet alles op losse schroeven.’    ‘Ja, dat doe ik inderdaad. En daar zal ik niet veel vrien‐ den  mee  maken.  Ik  durf  alles  in  twijfel  te  trekken.  Ons  hele bestaan. Ik verzet me tegen het idee, maar houd er   

5


tegelijkertijd rekening mee, dat het toch zo is. Ik zal zeer  waarschijnlijk noch het één, noch het ander ooit kunnen  bewijzen. Want zeg maar hoe je de echtheid van ons be‐ staan  zou  kunnen  aantonen?  Volgens  mij  kan  niemand  dat.  Zelfs  niet  de  grootste  bolleboos  in  de  natuurkunde.  Zelfs geen nieuwe Einstein.  

6


Tijdloos – Zoektocht naar de werkelijkheid  240 pagina’s, paperback, EUR 18,50  ISBN 978 94 92040 00 8    Website auteur: www.sybolddeen.nl  Facebook: https://www.facebook.com/sybold.deen  Lycka till Förlag: www.lyckatill.nl   

7

Tijdloos sybold deen fragment  

Fragment uit 'Tijdloos - Zoektocht naar de werkelijkheid', debuutroman van Sybold Deen. © 2014 Sybold Deen/Lycka till Förlag

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you