Skip to main content

Procesbeheerder kwaliteit, EVV-er en projectleider over Radicale vernieuwing

Page 1

Radicale vernieuwing verpleeghuiszorg

Zicht op vernieuwing Binnenkijken bij vernieuwers van de verpleeghuiszorg: inzichten, voorbeelden en overdenkingen.

Archipel


Archipel “Het leven stopt hier niet, het gaat hier verder.” In gesprek met: Ron van Wees, projectleider Radicale vernieuwing verpleeghuiszorg en Frank Hendriks, procesbeheerder kwaliteit Met hun tassen in hun hand zoeken Ron van Wees en Frank Hendriks een rustige plek in Akkers, de locatie van Archipel Zorggroep in het Brabantse Nuenen. Dat is nog niet gemakkelijk, want in het gebouw heerst de nodige ‘reuring’. Nog altijd wordt er flink geklust door mensen van de aannemer die de grootschalige renovatie van Akkers voor zijn rekening genomen heeft. Tegelijk lopen er bewoners, medewerkers, mantelzorgers en vrijwilligers door het pand. Van een dooie boel is bepaald geen sprake. Uiteindelijk bedenkt Ron dat de kroeg waarschijnlijk soelaas biedt, en even later vinden we onszelf terug in een gezellige café-achtige ruimte die grenst aan de bibliotheek.

2 – R ad ica le ve r n i e uw i n g ve r p le e gh ui s zo rg

3 – Ra dic a le ve r n ie uw in g ve r p le e gh uiszo rg


De kroeg oogt inderdaad als een kroeg. In de schappen achter de bar sterkedrankflessen (leeg, grijnst Ron), geëmailleerde borden van drankmerken aan de muur. “Gekregen van het café in het dorp”, vertelt Ron. “Zo werkt dat hier.” De boeken in de bibliotheek (donker gebeitste kasten, stemmig licht, rustieke leesstoelen) zijn ook geschonken. Een gepensioneerde bibliothecaris houdt de boel als vrijwilliger goed op orde. Het kenmerkt de nauwe verbinding van Akkers met ‘het Nuenense’, zoals Ron het noemt. “Ik zeg altijd: Akkers is een wijk in Nuenen.”

begin erg, en nog soms. Je snapt de context wel, maar het

moesten en dan kwam het goed. Maar wij waren er steeds

om het verhaal goed over te dragen, en verder probeer

raakt je wanneer het je eigen baan, je eigen veiligheid en je

minder van overtuigd dat de zorg er beter mee werd.

ik vanuit allerlei andere functies een medewerker aan te

eigen toekomst aangaat. Dan moet je wel even een proces

Volgens ons moesten we de kwaliteit zo dicht mogelijk bij de

laten sluiten. Psychogeriatrie, somatiek, een behandelaar,

door om de andere kant van de medaille te gaan zien.”

cliënt verbeteren en niet in allerlei beleidsstukken. Centraal

facilitair, dagbesteding. Zo blijven we zo dicht mogelijk bij

in het Kompas staat dus ook de dialoog met de cliënt. Ga nou

de praktijk. Ik zie dat als een van de grootste successen,

Eigenzinnige regie

gewoon eens een gesprek aan! Op dit moment vragen we

dat die groep bestaat uit mensen die het echte werk doen

Hebben veel reorganisaties als doel schoon schip te

teams in dialoog te gaan met bewoners en mantelzorgers

en in direct contact staan met de bewoners. Een paar jaar

maken of naderende problemen te voorkomen, bij Archipel

over een van de zes thema’s woon- en leefplezier, lichamelijk

geleden zouden dat beleidsmedewerkers, managers en

speelde er iets anders. “Archipel was en is een gezonde

welbevinden en gezondheid, welbevinden en zingeving,

teamleiders geweest zijn. Met deze groep gaan we eens per

organisatie”, zo stelt Frank. De in 2014 ingezette verandering

veiligheid, voldoende vakbekwame medewerkers en

maand om tafel. Welke stappen zijn gezet, hoe moeten we

was ingegeven door een duidelijke overtuiging: namelijk dat

samenspel met mantelzorgers en vrijwilligers. Ze hoeven

communiceren, hoe bereiken we de medewerkers het best,

cliënt en medewerker de maximale regie moesten krijgen.

maar vier simpele vragen te stellen: wat vindt u dat goed

hoe zien de verbeterplannen eruit, kunnen we daar nog heel

Deze overtuiging komt overeen met een van de drie pijlers

gaat, geef er een cijfer aan, wat kan beter, zou u ons

gericht vragen over stellen en ondersteuning geven? Het is

van Archipels missie: Speciaal voor het Bijzondere, Binnen

aanbevelen? Als Kompas-begeleidersgroep zorgen we nog

nu aan de teams. De mate waarin zij het Kompas gebruiken is

en Buiten Gewoon Goed en Eigenzinnige Regie. Volgens die

voor 360-gradenfeedback vanuit de schil om ze heen. Dezelfde

onderdeel van de teamevaluatie.”

laatste pijler moet het vanzelfsprekend zijn, dat de cliënt

vier vragen stellen we aan mantelzorgers en vrijwilligers,

of diens vertegenwoordiger bepaalt, met als resultaat een

cliëntenraden, behandelaars en ondersteunende diensten.

Woonvisie van Akkers

zinnige en betekenisvolle (ver)vulling van leven en welzijn.

Die informatie geven we aan de teams. In gesprek met de

De thema’s van het Kompas en het uitgangspunt dat kwaliteit

Zo plat mogelijk georganiseerd

Ook van medewerkers wordt verwacht dat zij in regie zijn

bewoners en mantelzorgers kunnen ze dan bedenken wat

ontstaat in de relatie tussen medewerkers en bewoners,

“Hier zitten twee oude senior zorgmanagers die een andere

en verantwoordelijkheid nemen. “Als de medewerker en de

ze de komende tijd gaan verbeteren. Daar komt een simpel

sluit goed aan op wat er bij Akkers in gang gezet werd.

rol hebben gekozen binnen Archipel”, constateert Ron als

bewoner elkaar goed begrijpen en samen de dingen kunnen

actieplan uit: wat gaan we doen, hoe pakken we dat aan, wie

Akkers’ woonvisie rust op vier pijlers. De eerste is ‘af van

we eenmaal onze plek gevonden hebben. In 2017 raakten

regelen, dan bied je goede zorg”, aldus Ron. “Daar moeten al

is verantwoordelijk en wanneer is het af. Dat is het Kompas.”

het traditionele verpleeghuis’. Dat wil zeggen: een andere

hij en Frank hun voormalige functie kwijt. Een gevolg van

die hiërarchische lagen voor wijken. Dan ga je gebruikmaken

ambiance creëren met een andere uitstraling en beleving.

de reorganisatie die heel Archipel ondergaat, waarbij de

van de kracht van de medewerkers. Dat zien we nu

De tweede pijler heeft te maken met de manier van werken:

regie zoveel mogelijk bij de cliënt en de medewerker is

gebeuren. Er komen heel veel leuke en mooie ontwikkelingen

komen te liggen. Niet dat Ron en Frank nu ook functieloos

vanuit henzelf, dat ontstaat dichtbij de werkvloer, vanuit

zijn. Integendeel. Frank is procesbeheerder kwaliteit en

gesprekken met cliënten of mantelzorgers.”

verantwoordelijk voor Archipels kwaliteitssysteem ‘Kompas’. Ron is projectleider voor de invoering van de nieuwe

Radicale vernieuwing sloot mooi aan op de nieuwe woonvisie

woonvisie binnen Akkers en ook voor Radicale Vernieuwing.

waar Akkers al op ingezet had, vonden zowel de cliëntenraad

Daarnaast speelt hij een rol bij de nieuwbouw van twee

als de toenmalige bestuurder van Archipel. Binnen de

kleinschalige woongroepen, vooral vanuit de zorginhoudelijke

organisatie heeft Akkers nu een voortrekkersrol. “Maar dat

en vastgoedkant. Bovendien is hij transitiebegeleider bij een

kan niet losgezien worden van Franks activiteiten op het

andere locatie van Archipel die nog met zelfsturende teams

gebied van Kwaliteit en datgene wat collega Femke de Jong

moet gaan werken. “Het zorgdeel van Archipel kent geen

al deed met het programma Cliënt en Medewerker in Regie”,

managers meer”, legt hij uit. “Die hebben we alleen nog voor

stelt Ron. “Dit soort dingen moet je samen doen. Dan kun je

de dagbesteding, facilitair en behandeling. Binnen bepaalde

elementen van Akkers breder doortrekken binnen Archipel.”

kaders zijn de zelfsturende zorgteams zelf verantwoordelijk;

“Het is een groeiproces. We moeten instructie geven, coachen, faciliteren.”

integraal, mét elkaar, korte lijnen, iedereen rond de tafel, inclusief mantelzorgers, en zorgen dat iedereen gehoord wordt. De derde pijler draait om de interactie met de omgeving; Akkers moet een buurtfunctie hebben. En tot slot: ‘Ken je bewoner’, een pijler die aanstuurt op het optekenen van het levensverhaal – of het Zelfportret, in de terminologie van Akkers – van de bewoner.

Af van het traditionele verpleeghuis De eerste pijler, de andere ambiance, is zeer nadrukkelijk af te zien aan het onderkomen van Akkers, dat volledig gerenoveerd is en in vrijwel niets lijkt op het traditionele

Direct contact met bewoners

verpleeghuis. De bewoners hebben hun eigen suite of

Over de resultaten van het Kompas is Archipel opmerkelijk

appartement, met minimaal een woon- en slaapkamer

zij leggen direct verantwoording af aan de cliënten en

Kwaliteitsthema’s van Archipels Kompas

transparant: ze staan een-op-een op de website. Een

en een grote badkamer. Hun woningen liggen aan acht

bestuurders. Er zijn geen andere hiërarchische lagen meer.”

Kort voor de komst van Waardigheid en Trots had Archipel

snelle blik maakt duidelijk waar het goed gaat en waar

binnenstraten met een straatnaam die ontleend is aan een

“Zorg is het grootste deel van wat we doen”, vult Frank aan.

van het ministerie van VWS al toestemming gekregen om

de voortgang te wensen overlaat. Ook daar is Frank als

oud ambacht. Zij hebben ook een officieel postadres, met een

“En daar is alles zo plat mogelijk georganiseerd, we hebben

het kwaliteitsmanagementsysteem Prezo te vervangen door

verantwoordelijke voor het Kompas volkomen open over.

eigen huisnummer en een brievenbus – net als toen ze thuis

alleen nog bestuurders en medewerkers.” Zie hier meteen de

het Kompas. “Prezo is goed bedacht, een mooi systeem”,

“Het is een groeiproces. We moeten instructie geven, coachen,

woonden. De vloeren zijn ‘bestraat’ met tegels die lijken op

reden waarom Ron en Frank afscheid hebben moeten nemen

volgens Frank. “Maar wel heel erg gebaseerd op vinken en

faciliteren. Daarvoor hebben we de begeleidingsgroep. De

straatstenen. Er zijn grotere gezamenlijke keukens waar de

van hun functie als senior manager – de reorganisatie gaat

smart eisen. De gemiddelde medewerker wist daar eigenlijk

groep is heel divers en bestaat voor het grootste gedeelte

bewoners elkaar kunnen ontmoeten en kleinere pantry’s waar

aan niemand voorbij. Beiden hebben de gevolgen persoonlijk

niet goed mee om te gaan. Als de Inspectie kwam, schoof je

uit medewerkers die zelf in de prakijk met het Kompas

zij bijvoorbeeld met hun familie kunnen koken. Terrassen, een

ervaren. Frank is er eerlijk over: “Natuurlijk was het in het

de paar mensen naar voren die wel wisten wat ze ermee

werken. Er zit iemand van marketing en communicatie in

serre, salon, het eerdergenoemde café en de bibliotheek, een

4 – R ad ica le ve r n i e uw i n g ve r p le e gh ui s zo rg

5 – Ra dic a le ve r n ie uw in g ve r p le e ghuiszo rg


dan na een uurtje weer in bed ligt, ga je wel even kijken of

Integraal werken

dat zo is, of dat je misschien toch wat hulp moet geven. Op

De deur van het café gaat open en een frêle dame op leeftijd

een andere tijd hoef je niet in de suite of het appartement

komt binnen, over haar arm een cyclaamkleurig vest. Een

komen. Dat is echt wel anders dan wat we altijd deden. ’s

vrijwilligster? Er ontstaat een wat onsamenhangend gesprek

Nachts telkens controleren – deur een beetje open, valt er

over verdwenen kleren en het dierbare kledingstuk dat

weer een spleetje licht naar binnen, bewoner wakker.

mevrouw ons voorhoudt. Na enige minuten staat Frank op,

Of drie keer gaan kijken of iemand nog wel ademt. Met de

neemt haar bij de arm en begeleidt haar naar de deur. Weg

nieuwe sensoren kunnen we dat volgen vanuit het bed.

is ze weer, naar haar suite, om haar kostbare vest veilig

Stopt de ademhaling of de hartslag, dan komt er een sein

te stellen. Het is een klein, maar illustratief intermezzo.

binnen op het DECT-systeem. Dát is het moment dat er iets

“Zo gaat dat hier”, zegt Ron. “Dit is nu wat ik bedoel met

moet gebeuren. Maar tot die tijd heb je niks bij die bewoner

integraal werken. Iedereen werkt rondom de bewoner

te zoeken.” Frank valt hem bij: “Ik zie dat nog wel in andere

en de mantelzorger. Of je nu Frank of Ron bent, arts of

huizen. Die avondrondjes. Dan werkt de avonddienst tot

bestuurder: als er iets van hulp geboden moet worden of

11.00 uur. Om 22.45 uur doen ze een rondje en dragen ze

een vraag beantwoord, dan doe je dat. Zie je een bewoner

de afdeling over aan de nachtdienst. Om 23.15 uur doet de

ronddwalen, neem je die aan de arm mee en zorg je dat die

nachtdienst hetzelfde rondje om zeker te weten dat iedereen

krijgt wat nodig is. Iedereen hier moet dat kunnen.” Akkers

netjes in bed ligt en de sensors wel aanstaan. Krijg je dus

maakt daarvoor gebruik van de e-learningtraining ‘U woont

twee keer iemand binnen in een half uur!” Ron: “Vertrouw

nu hier’ van Gerke de Boer. Niemand bij Akkers ontkomt

gewoon je collega, versta je vak! Je moet erop durven

eraan. Facilitair, welzijnsmedewerkers, zelfs de mensen

rekenen dat je collega het goed gedaan heeft. Je hoeft daar

van de externe huishoudelijk dienst volgen de training.

in principe niet meer te komen tot de bewoner het zelf

“De gastvrouwen achter de balie waren er altijd voor de

aangeeft.”

bezoekers en soms een bewoner. Hier krijgen ze de hele

ook echt anders benaderen.” Dat gebeurt onder andere door

dag te maken met vijftig bewoners met dementie of een

niet aan de gebruikelijke woorden vast te houden. Dus geen

Straatgesprekken

kamers, maar suites voor bewoners mensen met dementie

De gewenste regie van medewerkers, bewoners en

en appartementen voor mensen met een somatische

familie of mantelzorgers wordt ook concreet in de vorm

indicatie. Afdelingen zijn straten, huiskamergesprekken

van ‘straatgesprekken’ die bij Akkers gevoerd worden.

hebben plaatsgemaakt voor straatgesprekken. Wanneer

“Iedereen moet daar wat mij betreft bij zijn,” vindt Ron. “Dus

je het anders benoemt, wordt het ook anders beleefd.

de bewoners, maar ook de mantelzorgers, behandelaars,

Beleving is sowieso belangrijk in Akkers. Het gebouw

welzijn, facilitair, de huishoudelijke dienst. En dan met

heeft heel veel sfeerruimtes, ‘belevingsruimtes’ waarin de

elkaar de kwaliteitsthema’s bespreken. Alles wat er omgaat

bewoners van de wijk de ruimte krijgen, “de vrijheid om

in de straat langslopen, verbeterpunten bedenken en

rond te lopen en te vertoeven, op de manier die op dat

vastleggen, en dat delen met alle groepen die betrokken

moment bij hen past”, in de woorden van Ron.

zijn. In het begin deden we dat drie tot vier keer per jaar.

somatisch ziektebeeld die naar de Gasterij komen. Dan moet

“In gesprek blijven. En blijven uitleggen waarom we de dingen op onze manier doen.”

Dat vond men wat veel, dus we hebben het teruggebracht

je ook meer weten van het ziektebeeld.” “Terwijl we hier

Terughoudend om in te grijpen

tot twee keer. Op die manier gaan we veel meer het

zaten”, neemt Frank over, “hoorde je af en toe een belletje.

kapsalon en wellnessruimte, een zeer ruime kapel (‘erfenis’

Uit alles wat Ron vertelt, spreekt de terughoudendheid om in

gesprek aan met de familie en dat kan heftige discussies

Dat komt doordat er een bewoner bij de deur stond die naar

van de broeders van Sint Joannes de Deo, waarvan er nog

te grijpen in andermans leven. Mensen zoveel mogelijk hun

geven. Niet altijd gemakkelijk, maar ook dat is prima.

buiten wilde. Maar de deur is dicht, je kunt niet zomaar weg.

vijf bij Akkers wonen), binnentuinen, een veranda en jeu-de-

gang laten gaan, daar lijkt het om te draaien. “De kamers

Als er maar gesproken wordt.” Het grootste deel van de

Vroeger kwamen die mensen nooit bij de voordeur, want

boules-baan, een atelier voor de dagbesteding en natuurlijk

hebben een slimme-sensorsysteem. Daarmee monitoren we

dialoog vindt overigens plaats tussen de straatgesprekken

dan zat de afdeling al op slot. Hier kun je vrij rondlopen. De

de Gasterij met restaurant en terras waar ook mensen van

de veiligheid van de bewoners. Kijk, ging je zestig jaar lang

door. Er zijn veel contactmomenten; medewerkers en

gastvrouw achter de receptie belt op zo’n moment niet de

buiten van harte welkom zijn: Akkers is helemaal ingericht op

’s nachts om 2.00 uur uit bed voor een beker warme melk,

familieleden moeten nauw met elkaar in contact staan.

verpleging, maar zorgt zelf dat de bewoner in kwestie de weg

de voortzetting van een actief leven.

dan mag dat hier niet stoppen. Als je zelfstandig genoeg ben

“Dat kunnen de teams zelf regelen”, vertelt Frank. “Houd

vindt. Dan werkt alleen als je met dementie om kunt gaan.” “Dat

om dat te doen, dan hoeft er niet meteen een alarm af te

bij zulke gesprekken ook altijd de kwaliteitsthema’s in je

is toch een fatsoensnorm in Nederland”, verzucht Ron, “iemand

Een wijk in Nuenen

gaan, waarna er een zuster bij je binnen komt hollen. Voor

achterhoofd”, is zijn oproep aan collega’s. “Het moet een

helpen. Alleen in onze huizen deden we er zo spastisch over –

“Het moet voelen als een wijk in het dorp Nuenen”, benadrukt

zulke gevallen kunnen we de sensoren uitzetten, zodat zo’n

soort tweede natuur worden.”

dat je iemand anders moest gaan bellen. Daar hadden we onze

Ron. “Als je niet wilt, dat het een verpleeghuis is, moet je het

bewoner niet gestoord wordt. Als je weet dat die bewoner

6 – R ad ica le ve r n i e uw i n g ve r p le e gh ui s zo rg

systemen op ingericht.”

7 – Ra dic a le ve r n ie uw in g ve r p le e ghuiszo rg


Onderdeel blijven van de gemeenschap

In het logo van Archipel staat ‘Zorgen, Welzijn, Wonen’. Die

een stapje verder gaan. Het Zelfportret krijgt vorm in

komt. Als het er echt toe doet. Problemen komen nu meteen

De andere manier van werken is ook nodig voor de

woordvolgorde moet volgens Frank eigenlijk omgedraaid

een workshop met familieleden en medewerkers, onder

bij de bestuurders terecht; er is geen tussenlaag meer. Voor

buurtfunctie die Akkers nastreeft. Voor Ron en zijn collega’s

worden. Ron is het volmondig met hem eens. “We zijn

begeleiding van iemand van de dagbesteding en de geestelijk

medewerkers is dat best ingewikkeld, maar ook voor de

is het belangrijk dat de inwoners van Nuenen het vernieuwde

opgeleid met het idee dat zorg het allerbelangrijkst is. Terwijl

verzorger. Ook deze workshops vinden weer plaats in

familieleden met klachten. Als managers zaten we nog dicht

Akkers als wijk zien. Door buiten naar binnen te halen,

wonen en welzijn nu veel meer voorop komen te staan.

een café in Nuenen, om de buurtfunctie te versterken. Het

op het team, wij kenden de bewoners en hun familie goed.

blijven de bewoners onderdeel van de dorpsgemeenschap.

Die ‘mindset’ moet om. Iemand woont en leeft ergens, zijn

resultaat kan heel verschillend zijn: soms een boekwerk,

De bestuurder staat op afstand; de stap naar het bestuur

Ook al woon je vanwege je veiligheid achter een gesloten

welzijn is goed op orde, met een prettige dagbesteding en

dan weer een tas met persoonlijke spullen, een sigarenkistje

is spannend en klinkt erg groot.” Frank bekijkt het van een

deur, je moet niet afgesloten zijn van het leven. Daarom

mooie afleiding – en oh ja, hij krijgt ook nog zorg, en die is als

vol foto’s of een collage; al naar gelang de voorkeuren van

andere kant: “In het Kwaliteitskader Verantwoorde Zorg

fitnessen bewoners van Akkers in het dorp; uiteraard onder

vanzelfsprekend goed en professioneel.” Frank: “Als je door de

de toekomstige bewoner. In het begin was deze aanpak

staat dat bestuurders nabijheid moeten laten zien. Dat zie je

begeleiding. De in verpleeghuizen onvermijdelijke biljarts vind

bril van ‘wonen’ naar de personeelssamenstelling kijkt, heb

even wennen, volgens Ron, maar inmiddels doet iedereen

hier ook wel gebeuren. Maar de afstand van de bestuurder

je in Akker niet meer. Biljarten gebeurt in de lokale kroeg.

je andere mensen nodig. Ja, de bewoner heeft zorgvragen. ’s

enthousiast mee. “Ken je bewoner betekent weten waar

kan ook goed zijn. Bewoner en medewerker moeten samen

Zelfstandig naar buiten kan ook. “Met GPS én BOPZ Artikel 60

Morgens tussen zeven en tien is het even spitsuur, maar de

iemand vandaan komt, wat zijn levensgewoonten thuis zijn en

aan het roer staan en er met elkaar uitkomen.” Ron beaamt

op zak”, grapt Ron. “Familieleden komen daar zelf mee. Die

individuele bewoner heeft misschien een half uur zorg nodig.

hoe je die bij Akkers voortzet. Want het leven stopt hier niet,

dat, al blijft hij het ingewikkeld vinden. “Het is belangrijk dat

zeggen dat hun moeder al veertig jaar haar gangetje naar

Daarna gaat het vooral om woonvragen. Krantje lezen, eten,

het gaat hier verder.” “Bij andere locaties zie ik dat vooral

bestuurders besturen op hún niveau, beleid maken. De vraag

de supermarkt van Jan Linders maakt. Voor haar kwaliteit

leuke dingen doen, contact met de familie.

de cliëntadviseur een grote inbreng heeft”, zegt Ron, “maar

is: ga je beslissen over het lampenkapje of ga je in gesprek

van leven is dat belangrijk. Als er dan iets gebeurt, dan is dat

Tussendoor nog wat zorgvragen: toilet, medicatie, en dan

die werkt niet direct op de afdeling en zie je later niet meer

met de staatssecretaris?”

maar zo. Mits de medicatie goed geregeld is, zeg ik er altijd

’s avonds weer iets. Maar al die andere momenten heeft de

terug. Het huisbezoek, het opstellen van het Zelfportret en

bij. Want anders hebben wij ons vak laten liggen. Het kan,

bewoner woonvragen, en daar heb je geen zorgpersoneel

het inrichten van de zorg zijn bij Akkers geïntegreerd.”

Arbeidskrapte Ron zei het al: het wordt lastig als er personeelsproblemen

“Ik heb hier liever een moeder zonder opleiding dan iemand met een hoge zorgopleiding die er niks van snapt.”

Moeilijk om los te laten

ontstaan. Volgens Frank is dat ook een van de factoren

Het woongebouw van Akkers is op een haar na gereed en de

die de ingezette verandering kunnen vertragen. “De

woonvisie begint in de praktijk gestalte te krijgen. Dat wil niet

arbeidskrapte is een uitdaging. Je moet wel de mensen

zeggen, dat er niks meer te wensen valt. Terugkijkend heeft

hebben om op een andere manier te werken. Allereerst

de verandering flink wat voeten in de aarde gehad, en er zijn

de juiste mensen, zoals Ron uitlegde; meer gericht op

nog de nodige uitdagingen. De overgang naar zelfsturende

gastvrijheid, wonen en welzijn. En er moeten genoeg mensen

teams ging niet overal even gemakkelijk. In sommige teams

zijn, want het kost tijd, wanneer je het gesprek wilt aangaan

verliep het proces heel organisch. Die waren vaak al

met bewoners en familie. Als de druk oploopt, hebben teams

als je er maar goede afspraken over maakt. In dit gebouw

voor nodig.” Hierdoor vindt er een verschuiving plaats in het

taakvolwassen, ook in de oude situatie. In het algemeen was

toch weer de neiging terug te gaan naar wat ze gewend

zit het meeste domotica van heel Archipel. Maar het is geen

aannamebeleid. In de teams begint de balans door te slaan

daar de formatie op orde, was er weinig verzuim en een

waren, en dan stagneert de boel.”

Alcatraz, en ook daar zijn ze uitgekomen.”

naar woonbegeleiders en -ondersteuners, zoals de ‘moeders’

goede mix van kwaliteiten. In andere gevallen ontstond veel

van de woonkeuken. Mensen met horeca-ervaring hebben

discussie en was het geven van meer intensieve begeleiding

“Iedereen zit bovenop wat je doet”

Omgekeerd komen mensen van buiten ook naar binnen. Eten

gevoel voor gastvrijheid en ambiance. Ron is er stellig in. “Ik

noodzakelijk, bijvoorbeeld door de kaders waarbinnen

Frank en Ron kijken vooralsnog tevreden naar de manier

in de Gasterij. De leden van de Rotary vergaderen in Akkers,

zeg heel zwart-wit: ik heb hier liever een moeder zonder

gewerkt ging worden uitgebreid te bespreken en cursussen

waarop het nu gaat. Akkers leeft. Bewoners, familieleden en

en halen meteen geld op voor een hoogwaardige audiovisuele

opleiding die vijf kinderen heeft opgevoed, want die weet

als Slim Vergaderen en Feedback Geven aan te bieden.

mantelzorgers lijken elkaar steeds beter te vinden, iedereen

installatie in de kapel. De bakker bezorgt zijn brood, hoewel

precies weet wat ze moet doen voor sfeer en betrokkenheid,

Teams die gemotiveerd waren om te veranderen, gingen

neemt zijn verantwoordelijkheid en ‘de wijk’ Akkers staat

bewoners ook zelf inkopen gaan doen. De bloemenstal levert

en hoe je samen een pan eten klaarmaakt. Liever dat dan

zoals verwacht gemakkelijk mee. Waar de tendens meer

dicht bij het dorp. Al wijst Ron ook op een gevaar van de

overgebleven bloemen – en soms nog wat erbij. Voor in het

iemand met een hoge zorgopleiding die er niks van snapt.”

richting berusting ging – “Als het zo moet …” – bleek het

verwevenheid van Akkers en Nuenen. “Het zit heel dicht

veranderproces het taaist. Ook op individueel niveau had en

op elkaar. De bewoners komen uit het dorp, veel van hun

Ken de bewoner

heeft iedereen zijn eigen hordes te nemen. Vraag het maar

familieleden wonen er nog. De medewerkers: net zo. Het is

atelier van de dagbesteding. Zo draagt Nuenen actief een steentje bij.

Vóór zijn verhuizing krijgt een nieuwe bewoner eerst bezoek

aan Ron. “Voor mij als manager was het moeilijk om de teams

een heel kleine gemeenschap, iedereen zit bovenop wat je

Andere mensen nodig

van een vertegenwoordiger van Akkers. Dat kan de ‘contact-

los te laten toen ze zelfsturend werden. Ze maken zelf hun

doet. Jan Linders is één grote ontmoetingsplaats, alles wordt

De veranderde leefomgeving met veel ruimte voor

verzorgende’ (EVV-er) zijn of de woonbegeleider. De bedoeling

keuzes; soms zijn dat niet de keuzes die ík zou maken. Dan

besproken. Onze cultuurverandering raakt óók het dorp,

de bewoners, de integrale manier van werken en de

is dat die werkelijk de sfeer proeven van iemands afkomst

nemen ze besluiten die ik niet in de woonvisie vind passen.

dat ligt gevoelig. Akkers hoe het was en Akkers hoe het is:

buurtfunctie van Akkers raken ook het wervingsbeleid. De

en woonsituatie. De kennis die dat bezoek oplevert, wordt

Ik kan daar weinig van zeggen, zolang ze het maar met

iedereen vindt er iets van. Er zijn nog steeds mensen die het

krappe arbeidsmarkt kan voor het aantrekken van nieuwe

meegenomen bij het samenstellen van het levensverhaal of

bewoners en mantelzorgers besproken hebben. Gaat het

vroeger beter vonden, die hebben een duidelijke stem. Daar

medewerkers frustrerend zijn, vooral wanneer je blijft

het Zelfportret, zoals Akkers het noemt. Veel zorginstellingen

goed, dan gaat het goed. Je ziet dat het moeilijk wordt als er

hebben we mee om te gaan. In gesprek blijven. En blijven

vissen in de krappe traditionele vijver van Verzorgenden IG.

werken al met een levensverhaal, maar Akkers wil hiermee

personeelsproblemen ontstaan of er een klacht van familie

uitleggen waarom we de dingen op onze manier doen.”

8 – R ad ica le ve r n i e uw i n g ve r p le e gh ui s zo rg

9 – Ra dic a le ve r n ie uw in g ve r p le e ghuiszo rg


“Ik benerer “Ik ben blijblij mee,mee, ik ben er ik trots ben op er zelfs.” trots op zelfs.” Ramona van den Heuvel, EVV-er bij Akkers in Nuenen

Ramona van den Heuvel, EVV-er bij Akkers in Nuenen

de gedachte van een gesloten afdeling.

vinden en meevragen, en die moet dan

wij hier een koor met tachtig man

En dat zeggen ze dan ook, dat het al

misschien nog even plassen, jas aan, in

willen hebben. Familieleden mogen ook

meteen een stuk vrijer voelt dat ‘ons

de rolstoel; en dan samen naar de winkel,

ideeën aandragen. En het budget van

mam’ gewoon rond kan lopen en niet zo

iets uitzoeken en weer terug. Dan ben ik

Waardigheid en Trots voor dagbesteding

opgesloten zit.”

echt niet met vijf minuten heen en weer

en deskundigheidsbevordering gaat

geweest. Het scheelt veel of je het leuk

helemaal naar de bewoners, niet naar

Voor de bewoners en de familie is

vindt zo, je moet er wel een bepaalde

de woonkeukens of zo. We hebben een

er veel veranderd, maar ook voor

inslag voor hebben. Sommige mensen

mevrouw die activiteiten niet leuk vindt.

Ramona en haar collega’s. “Vroeger op

kunnen of willen dat niet, en dat is ook

Dan komt haar kleindochter en gaan ze

de verpleegafdeling was het veel meer

goed, dat kun je ze niet kwalijk nemen.”

samen naar een of ander muziekgebeuren

gericht op zorg. ‘De zorg’ was voor de

Op de vraag of ze al lang bij Akkers werkt, antwoordt Ramona van den Heuvel zonder aarzelen: “Ik heb sowieso een vast dienstverband vanaf 1999.” En ja, vroeger was het heel anders dan nu, maar het is nu eenmaal nooit hetzelfde. Toch is ze duidelijk over de laatste veranderingen. Er is een groot verschil tussen Akkers van vóór en na de renovatie. “Het is vrijer geworden, niet meer zo volgens de richtlijnen. Heel prettig, dat er meer vrijheid is.”

in Eindhoven. Als de kleindochter het

zorg en welzijn was ‘eten’. We hebben

Dat Ramona het bij het nieuwe Akkers

bonnetje inlevert, wordt dat betaald

nu een heel andere balans, welzijn

prettig werken vindt, steekt ze niet

vanuit Waardigheid en Trots. Dat maakt

staat boven zorg. Vroeger deed ik veel

onder stoelen of banken. “Ik ben er blij

het leuk, dat het echt puur naar de

meer zorgwerk; wassen, aankleden,

mee, ik ben er trots op zelfs. Ik zou

bewoners gaat voor activiteiten.”

medische dingetjes. Nu is het meer

mijn moeder hier wel laten wonen. We

welzijn. In feite maakt het ook niet uit

zijn best uniek in wat we doen. Met

Ik ben er trots op hier te werken. Vanuit

wie er naar de winkel gaat, dat hoeft een

Moederdag had een collega bedacht een

Archipel krijg ik genoeg mogelijkheden.

woonondersteuner niet per se te doen.

pannenkoekenwagen te laten komen.

En ik heb het gevoel dat ze ons echt

Dat kan ik ook. En een woonondersteuner

We hebben wat buitenlandse collega’s,

respecteren; dat vind ik ook belangrijk.

kan ook iemand naar de kapel brengen.

dus dan regelen we een Afghaanse

Dat ze onze groei niet belemmeren

Daar hoeven ze ons toch niet voor te

avond en een Marokkaanse avond. Eén

en dankbaar zijn om hetgeen wat we

bellen? Kunnen die niet een boterham

keer in de maand eten we chinees, met

doen, dat we meedenken en flexibel zijn.

smeren op de kamer, omdat de bewoner

Pinksteren waren er tapas, dat is toch

Waardering, dat hebben ze heel erg.”

toevallig op de kamer zit? Ik kan toch

leuk? En er komt een barbecue voor alle

Het is niet lang zoeken naar voorbeelden

nog steeds mee bezig, laten zien dat dat

ook best in de pan soep roeren? Vroeger

bewoners. Twee mensen erbij die zingen,

van die vrijheid. “Zelf koken, met de

kan. Vroeger bracht je je vader of moeder

was het werk zorginhoudelijker, keken we

we maken een soort sangria en salades.

bewoners. Dat komt ze alleen maar ten

hierheen en dan nam Akkers alles over;

ook niet zo of iemand het leuk vond om

Maar de barbecue is niet met familie

goede. Lekker mee boodschappen doen bij

dat idee leeft nog steeds. Maar voor de

een boodschapje mee te gaan doen; daar

en vrijwilligers en zo. We hebben vijftig

de supermarkt en de slager in plaats van

bewoners is het belangrijk dat de familie

was ook geen tijd voor. Nu is het anders

PG-bewoners en als dan iedereen iemand

dat alles van de leverancier komt. Dat is

betrokken is. Dat ze een handje helpen,

verdeeld. Eerst was het van ‘die moet naar

meeneemt – dat krijg je hier niet kwijt.

toch veel leuker? Samen eten uitzoeken

gemakkelijk langs kunnen komen, hun

de kapper en die moet naar de kapper’.

Dat is meer iets voor een Straatjesavond,

en dat met de gastvrouwen, vrijwilligers

hondje meenemen. Dat is de bedoeling,

Die kapper kan ook mensen komen halen,

dat is voor de familie van mensen die

en woonondersteuners en zorg

dat het net zo is als thuis.”

zodat er voor ons meer tijd is om een

in een straatje wonen. Dat organiseren

blokje te gaan lopen met iemand die heel

we twee keer per jaar. Eén keer is dat

onrustig is en steeds naar buiten wil.”

alleen maar informatief en de andere keer

klaarmaken. Dat is beter dan dat alles uit de instellingskeuken en de stoomoven

De relatie met de familie ontstaat voor

komt. Het is lekkerder, we doen het op

een belangrijk deel bij Ramona, die als

mooie schalen, ze kunnen zelf opscheppen.

EVV-er samen met de cliëntadviseur

Dat klinkt als een grote omslag in taken

leuks. En ook met Kerst en Pasen, dan is

En dan zit ik erbij en eet een hapje mee.

de opname doet. “Gisteren nog. Dan

en verantwoordelijkheid. “Ik heb daar

er een speciaal menu en wordt ook de

En familieleden komen ook meekoken. Daar

leggen we uit dat we wel een besloten

niet echt heel erg aan moeten wennen;

familie uitgenodigd.”

kunnen ze zich voor opgeven, en recepten

huis zijn, maar geen gesloten afdeling

sommige collega’s wel. Het is een andere

aandragen of meenemen wat ‘ons mam’

meer hebben. Dus geen gang met twee

manier van werken die niet iedereen

Het is natuurlijk geweldig als er zoveel

vroeger lekker vond.”

deuren, die aan allebei de kanten op slot

fijn vindt. Het kost veel meer moeite

te beleven valt, maar alles heeft zijn

hebben we kort overleg met daarna iets

zijn. Je kunt hier zelf door het hele huis

om iets te doen. Ik kan in mijn eentje

grenzen. “We willen buiten naar binnen

Nog zo’n verschil: de grotere rol die de

lopen, van boven naar beneden. Naar

naar de winkel lopen, dan ben ik met vijf

halen, maar de activiteiten moeten wel

familie speelt. “Ja, dat begint te komen,

de woonkeukens, de Gasterij, de kapel,

minuten terug. Maar wil ik een bewoner

passen bij de bewoners. Het kan niet

maar het gaat niet vanzelf. Daar zijn we

de tuinen. Die familie vond het zo raar,

meenemen, dan moet ik eerst iemand

dat ze allemaal onrustig worden, omdat

1 1 – Ra dic a le ve r n ie uw in g ve r p le e gh uiszo rg

Akk

1 0 –10R ad Radicale ica le ve vernieuwing r n i e uw i n gverpleeghuiszorg ve r p le e gh ui s zo rg


De Beweging Radicale vernieuwing verpleeghuiszorg Archipel is een van de deelnemers aan de

Nieuwsbrief

beweging Radicale vernieuwing verpleeghuiszorg.

Automatisch het laatste nieuws, informatie over

Verspreid over het hele land spannen al

bijeenkomsten, vlogs, blogs en andere updates

zo’n 50 verpleeghuizen zich in voor radicale

uit de beweging ontvangen? Meld u aan voor

vernieuwing van de zorg. Ga voor meer informatie

onze gratis maandelijkse nieuwsbrief via www.

over deze organisaties en de meest actuele

radicalevernieuwing.nl/nieuwsbrief

praktijkvoorbeelden naar www.radicalevernieuwing. Benut ons netwerk

nl/deelnemers

Ons sociaal platform staat open voor iedereen die Deze uitgave is onderdeel van ‘Zicht op vernieuwing’,

wil laten zien hoe Radicale vernieuwing van de

een overzichtspublicatie met bijdragen van Archipel,

verpleeghuiszorg in de praktijk gebracht wordt.

Sensire, Surplus, Topaz, Viattence, Warm Thuis,

Het platform maakt het makkelijk met andere

Woonlandschap De Leyhoeve en Zonnehuisgroep

deelnemers in contact te komen, vragen te stellen,

Amstelland. Bekijk de volledige publicatie met

ervaringen uit te wisselen en elkaar te versterken.

artikelen van andere deelnemers via:

Geplaatste berichten delen we ook via onze andere

www.radicalevernieuwing.nl/actueel/publicatie

media. Kijk op www.loc.nl/netwerken/radicalevernieuwing

Alle deelnemers De Leyhoeve

DSV Verzorgd Leven

Vrijwaard

Sensire

Innoforte

Warm Thuis

Surplus

Kalorama

Wilgaerden

Topaz

Liberein

Woonzorggroep Samen

Concept en tekst

‘t Zorghuus

Noorderbreedte

WZH WoonZorgcentra Haaglanden

Roeland Jan Umans, First Morning

Accolade Zorg

Opella

Zinzia

Amaliazorg

Patyna

Zonnehuisgroep Amstelland

Fotografie

Amstelring locatie De Rietvinck

Philadelphia

Zorggroep Almere

Bart van Hattem

Ananz

Riederborgh

Zorggroep Meander

Archipel

RSZK

Zorgpartners Midden-Holland locatie

Ontwerp & opmaak

BrabantZorg

Sint Anna

Savelberg

Tangerine Design

Carintreggeland

St. Zorgcentra de Betuwe

Cicero Zorggroep

Stichting De Waalboog

Deze publicatie is te downloaden via

Coloriet

Stichting Waardeburgh

www.radicalevernieuwing.nl/actueel/

Crabbehoff

Tangenborgh

publicatie

De Merwelanden

Van Neynsel

de Riethorst Stromenland

Viattence

De Wever

Vitalis WoonZorg Groep

artikelen van andere deelnemers via

De Zorggroep

Volckaert

www.radicalevernieuwing.nl/actueel/

de ZorgSpecialist

Vreedenhoff

publicatie

Colofon

Deel deze publicaties:

Bekijk de volledige publicatie met

1 3 – Ra dic a le ve r n ie uw in g ve r p le e ghuiszo rg


Radicale vernieuwing verpleeghuiszorg radicalevernieuwing@loc.nl radicalevernieuwing.nl Tel. 030 – 207 40 67 #radicalevernieuwing


Turn static files into dynamic content formats.

Create a flipbook
Procesbeheerder kwaliteit, EVV-er en projectleider over Radicale vernieuwing by LOC Waardevolle zorg - Issuu