αστειεύεσαι
ΘΕΜΑΤΑ
Πως το είπε ο πρωθυπουρ-
Ούτε στην Αργεντινή ούτε στη Ρωσία θα μοιάσουμε, αλλά στη Βρα-
γός... ότι πρέπει να κάνουμε
ζιλία.
ορθοπεταλιά;
Και καρναβάλι είμαστε και τα ρούχα μας πήραν...
06
Φίλε εγώ δεν κουνάω δαχτυλάκι. Καιρός να κάνεις εσύ πετάλι... Φαντάσου ότι εγώ, ούτε ποδήλατο δεν ήθελα να πάρω... Με τα πόδια μια χαρά θα ήμουν.
Βαρκελώνη
Και δεν φθάνανε τα προβλήματα έχουμε και τους Αμερικάνους να λένε πως θα δημιουργήσουν γενετικώς τροποποιημένες σφήκες, για να εξοντώσουν ακόμη και έθνη που απειλούν την διεθνή ειρήνη.
08
ονόματα,
Να δω τη μάγια μέλισσα στα χακί και δεν θέλω τίποτα άλλο.
δρόμοι
Μήπως ήρθε καιρός να φτιάξουμε το δικό μας avatar (άβαταρ) και
και περιοχές
Ίδρωσα τόσο καιρό και δεν έφθασα πουθενά. Ώρα να ξεκουραστώ, ώρα να ιδρώσεις εσύ για μένα.
απόδραση
να πάρει τη μορφή μου κάποιο ούφο, μήπως και ησυχάσω; Θα μου πείτε ιδρώσουμε, ξε-ιδρώσουμε, το τι θα μας έρθει εκ Βρυξελλών ένας Παπακωνσταντίνου το ξέρει.
Μούφα λέει ο επικεφαλής της επιτροπής Υγείας του Συμβουλίου
Και αυτό το παιδί τόση ηρεμία, που τι βρίσκει;
μας Έλληνες ειδικοί.
Τι και αν λέει ότι θα πάρουμε σύνταξη στα 95, τι ότι θα ψοφήσουμε
Ότι σας βολεύει διαλέξτε...
09
η σουρ-λουλού
11
υγεία
της Ευρώπης κ. Βόλφγκανγκ, ότι ήταν η γρίπη. Αντίθετοι, οι δικοί
κοινώνει με τη ηρεμία του... δεν συμβαίνει τίποτα, μη μου αγχώνεστε. Βρε μόλις χθες, ξοφλήσαμε τα χρωστούμενα από την εποχή του Κολοκοτρώνη και εσύ δεν το έχεις πάρει χαμπάρι. Αλήθεια δεν μας είχατε πει, πριν τις εκλογές εσύ και η “πράσινη
Μώρε μέσα στη Βουλή θα την βάλουν και δεν θα πάρουν χαμπάρι.
από την ουρική
Χρυσοχοϊδη οέοοοοοοο.
αρθρίτιδα
Κλείνοντας να πω πως και εμένα ο επίτιμος, βλέπε Μητσοτάκης, δεν μου κάθεται καλά στο στομάχι.
ενέργεια” συνοδοιπόροι σου, ότι είχατε ένα οικονομικό σχέδιο που
Αλλά το ευχέλαιο που είδα τις προάλλες, ξεφεύγει από κάθε όριο
θα αντιμετώπιζε την οικονομική κρίση;
λογικής και σεβασμού.
Αν δεν το έχεις καταλάβει, δεν το εμφανίσατε ακόμη και νομίζω πως καιρός είναι.
Προφυλαχθείτε
Άλλωστε αν δεν πάμε από γρίπη, μια βόμβα θα μας φάει.
Πάντως δεν είδα κανέναν να το σχολιάζει...
13
vroxopoios
14
ζώδια
ατζεντα Ημέρες παιδικής ανάγνωσης στο βιβλιοπωλείο Ελευθερουδάκης Τα θέματα των παιδικών μας εκδηλώσεων για τον Ιανουάριο, είναι: Σάββατο 23 Ιανουαρίου Τα επαγγέλματα που χάνονται: Ο Ράφτης Σάββατο 30 Ιανουαρίου Τα συναισθήματα Οι εκδηλώσεις ξεκινούν στις 11:30 π.μ.
Έργα της Πινακοθήκης Ιωαννίνων… ταξιδεύουν στην Πάτρα! Η Δημοτική Πινακοθήκη Πατρών σε συνέχεια των συνεργασιών της με τις Περιφερειακές Πινακοθήκες, οργανώνει την έκθεση «Ελληνική Τέχνη - 19ος και 20ος αιώνας» από τις συλλογές της Δημοτικής Πινακοθήκης Ιωαννίνων. Η έκθεση θα έχει διάρκεια λειτουργίας έως και 25 Φεβρουαρίου 2010. Η έκθεση περιλαμβάνει εκτός των σχεδίων των Ν.Γύζη, Κ.Παρθένη και Ε.Ιωαννίδη και 13 σχέδια της Θάλειας Φλωρά-Καραβία που αποτύπωσε εκ του φυσικού τη διαδρομή του Ελληνικού Στρατού στην Ήπειρο, μέχρι την Απελευθέρωση των Ιωαννίνων το Φεβρουάριο του 1913.
LIFT
της πείνας, τι ότι θα χρωστάνε και τα τρισέγγονα μας, όλα τα ανα-
03
LIFT
ΚΥΡΙΟ ΑΡΘΡΟ
220110 ΤΕΥΧΟΣ 77 ΚΩΔΙΚΟΣ ΕΝΤΥΠΟΥ 8242. ΚΩΔΙΚΟΣ BIZLIST 91708
ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΜΑΝΤΑΤΟ publishing Σακελλαρίου 4 Ιωάννινα Τηλ & Fax 26510 70717 www.liftpress.gr / liftpress@mantato.gr
ΕΚΔΟΤΗΣ - ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΑΧΙΛΛΕΑΣ Γ. ΤΖΙΑΚΟΣ AΡΧΙΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΡΗ ΚΕΙΜΕΝΟΓΡΑΦΟΙ ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΡΙΝΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΑΙΟΣ ΑΝΝΑ ΔΟΥΒΑΛΗ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΜΑΛΗΣ EΛΕΟΝΩΡΑ ΛΙΤΣΑ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΓΚΟΓΚΑΣ ΕΛΕΝΗ Γ. ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΑΝΟΥΣΙΔΗΣ BILLΙB ΜΑΤΙΝΑ ΒΕΝΤΟΥΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΛΕΟΝΤΙΟΥ
Κράτος εκπτώσεων... είναι η χώρα μας. Ότι πάρεις 5 ευρώ... Άντε και μήπως έτσι γεμίσει το σακούλι. Το οποίο όμως είναι τρύπιο και δεν το έχουμε πάρει χαμπάρι. Θα μου πεις δεν προλαβαίνει να πέσει ευρώ, μιας και τα χέρια που μπαινοβγαίνουν δεν άφησαν και τίποτα. Και άντε και το ψιλογεμίζουμε πριν πτωχεύσουμε. Που θα τα πρωτοδώσουμε;
ΝΤΕΜΗ Δ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΜΑΝΤΖΟΥΚΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΕΡΓΑΤΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΗ ΜΑΙΡΗ ΣΚΑΝΔΑΛΗ Ο ΜΙΚΡΟΣ ΑΚΗΣ ΜΑΡΙΑ ΣΠΑΗ ΣΜΑΡΑΓΔΑ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΝΑ ΣΙΛΙΩΝΗ Ο VROXOPOIOS
*****
ΜI.ΤΣΑ ΜΑΚΡH
Αυτή η χώρα έχει χάσει κάθε μέτρο. Τσακωνόμαστε στα φανάρια για ένα κόκκινο, στην ουρά του σούπερ μάρκετ μιας και βιαζόμαστε, σπάμε και δέρνουμε για ένα κασκόλ, καίμε και τρομοκρατούμε όποιον είναι αντίθετος σε θρησκεία και ιδεολογία, κλείνουμε δρόμους επειδή κρίνουμε δίκαια τα αιτήματα μας.
ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
****
LIFT
Τι να πρωτοπιάσεις και με τι να ασχοληθείς. Σαν να μη μας ταιριάζει αυτή η χώρα. Γκρεμίζονται κτίρια και πεθαίνει κόσμος και περιμένουμε μάλλον τη σειρά μας. Εκτός αν έχουν γκρεμιστεί όλα γύρω μας και ούτε αυτό δεν έχουμε πάρει χαμπάρι.
04
Αχιλλέας Τζιάκος
MANTATO ΑΤΕΛΙΕ ΕΥΓΕΝΙΑ ΚΑΡΑΜΠΕΡΗ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΔΙΑΝΟΜΗΣ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΩΣΤΗΣ ΛΟΓΙΣΤΗΡΙΟ ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΗΣ ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΕΚΤΥΠΩΣΗ GRAPHIC ARTS A.E. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση, η αναπαραγωγή, ολική ή μερική, διασκευή ή απόδοση του περιεχομένου της έκδοσης, με οποιονδήποτε τρόπο, μηχανικό, ηλεκτρονικό ή άλλο, χωρίς προηγούμενη γραπτή έγκριση του εκδότη. Τα κείμενα του περιοδικού εκφράζουν τις απόψεις του συγγραφέα. Δεν φέρει καμία ευθύνη γι’ αυτά η εταιρεία και ο εκδότης.
05
LIFT
απόδραση
LIFT
Βαρκελώνη
06
Προς μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι πολλοί ήταν εκείνοι οι Ελληνες που αποφάσισαν το καλοκαίρι που μας πέρασε, να κάνουν τις διακοπές τους στο εξωτερικό. Να αφήσουν τις πολύ όμορφες παραλίες μας, και να ρισκάρουν τη διασκέδαση τους σε ένα μέρος λίγο έως πολύ μακρινό. Φορτώνοντας λοιπόν τις βαλίτσες και αφήνοντας φυσικά τον απαιτούμενο κενό χώρο, που θα τον γεμίσει το καταναλωτικό μας δαιμόνιο «εις τας ξενιτιάς», ξεκινήσαμε και εμείς για την Ισπανία και πιο συγκεκριμένα για την Βαρκελώνη. Από πού να πρωτοξεκινήσω και τι να πρωτογράψω. Θα ξεκινήσω προϊδεάζοντας όσους δεν την έχουν επισκεφτεί, ότι η Βαρκελώνη είναι από τις πιο όμορφες πόλεις που έχω επισκεφτεί στο εξωτερικό και ότι άξιζε που έχασα τα μπανάκια μου, στις όμορφες παραλίες σε κάποιο από τα νησάκια του Αιγαίου και το εξωτικό μου μαύρισμα που ακόμα και σήμερα θα είχε τη γοητεία του (μιας και ένα καλό μαύρισμα κάνω πολλούς μήνες να το αποχωριστώ). Προετοιμασμένοι αρκετά καλά, τουτέστιν έχοντας αποστηθίσει τον ταξιδιωτικό οδηγό με τα πιο δημοφιλή μέρη που πρέπει κάποιος να επισκεφτεί, έχοντας ρωτήσει φίλους και γνωστούς που ήδη γνώριζαν το μέρος, φορώντας ότι πιο άνετο σε παπούτσι και έχοντας υπό μάλης τον χάρτη της
πόλης, ξεκινήσαμε το οδοιπορικό μας. Είναι τόσα πολλά τα αξιοθέατα, που η αλήθεια είναι ότι αν δεν πας με κάποιο ταξιδιωτικό γραφείο θα πρέπει να έχεις βγάλει πλάνο από πριν, για να μπορέσεις να δεις όσο το δυνατό περισσότερα πράγματα. Το όνομα του ανθρώπου που έχει κατασκευάσει τα αριστουργήματα της Βαρκελώνης, που το μαθαίνεις πρώτο και δεν το ξεχνάς ποτέ, είναι Antoni Gaudi. Ο πολύς χρόνος που αφιέρωνε ο Gaudi στο να παρατηρήσει και να επιθεωρήσει τη φύση, τον βοήθησε να αναπτύξει αυτή τη μοναδική μορφή αρχιτεκτονικής του. Η Sagrada Familia αν και μισοτελειωμένη, το σπίτι του Batllo, το πάρκο Guell,, η La Pedreda είναι από τα πιο εκπληκτικά αρχιτεκτονικά δημιουργήματα του και που όσο δύσπιστος και αν είναι κανείς περί τούτου, το σίγουρο είναι ότι θα μαγευτεί από το θέαμα. Πέραν αυτών, στη Βαρκελώνη μπορείτε επίσης να κάνετε τη βόλτα με τα 2 τελεφερίκ που υπάρχουν (προσοχή το ένα είναι για τους πιο τολμηρούς διότι είναι σε μεγάλο ύψος και περνάει πάνω από τη θάλασσα), να επισκεφτείτε το παλάτι που έχει μετατραπεί σε μουσείο τέχνης, τον Καθεδρικό Ναό και το κάστρο στο βουνό Montjuic. Η αρένα στην οποία διεξάγονται ταυρομαχίες είναι ένα πολύ όμορφο κτίριο και θα είστε τυχεροί όταν πάτε, να είναι κανονισμένο ένα τέτοιο
γεγονός. Αξίζει επίσης να αναφέρω, ότι αν τελικά κανονίσετε το ταξιδάκι αυτό, μην παραλείψετε να επισκεφτείτε κάποιο από τα παραδοσιακά εστιατόρια που έχουν ζωντανό πρόγραμμα φλαμένγκο. Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω αναφέρει πολλές από τις ομορφιές της περιοχής, αλλά δεν είναι δυνατό να τα περιγράψω όλα, διότι δυστυχώς δεν πρόλαβα να τα επισκεφτώ όλα. Πάντως, έδωσα υπόσχεση να ξανακάνω το ταξίδι αυτό, όταν η Sagrada Familia θα έχει ολοκληρωθεί, τουτέστιν το 2030 όπως το υπολογίζουν. Μπορεί τα Χριστούγεννα να πέρασαν, αλλά εν όψει του Πάσχα έχετε μια καλή ευκαιρία να κανονίσετε να επισκεφτείτε την Βαρκελώνη. Αλλωστε η πόλη αυτή δεν παύει να έχει τουρισμό ποτέ και για αυτό είναι και τόσο καλά οργανωμένη. Είναι μια μαγευτική εμπειρία, γεμάτη όμορφα χρώματα και εικόνες που δεν ξεχνιούνται ποτέ. Επηρεάζεσαι είτε το θέλεις είτε όχι. Να, για παράδειγμα σε εμένα επέδρασε τόσο πολύ η ισπανική κουλτούρα, που δεν αντιστάθηκα στον πειρασμό να μετατρέψω το όνομα μου κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μου θυμίζει την Ισπανία συνεχώς... Στον καθένα κάτι αφήνει... Καλό σας ταξίδι! Elenalda
Αργοπίνοντας το ποτό της, η ελεύθερη από τις τρεις φίλες λέει: «Την περασμένη Παρασκευή, μετά τη δουλειά, πήγα στο γραφείο του φίλου μου που δούλευε ως αργά, φορώντας μόνο ένα δερμάτινο πανωφόρι. Πριν χτυπήσω την πόρτα, έβαλα μια μάσκα, άφησα το πανωφόρι να γλιστρήσει από πάνω μου, και έμεινα με ένα δερμάτινο κορσάζ, κάλτσες μαύρες νάιλον και ψηλά τακούνια. Ο φίλος μου ερεθίστηκε τόσο που κάναμε παθιασμένο έρωτα πάνω στο γραφείο του». Η αρραβωνιασμένη αφήνει ένα νευρικό γελάκι και λέει: «Περίπου τα ίδια είχα κι εγώ! Οταν ο αρραβωνιαστικός μου ήρθε την Παρασκευή, με βρήκε να φοράω μια μαύρη μάσκα , δερμάτινο κορσάζ, μαύρες νάιλον κάλτσες και ψηλοτάκουνες γόβες. Ερεθίστηκε τόσο, που κάναμε έρωτα όλη τη νύχτα, και τώρα θέλει να επισπεύσουμε την ημερομηνία του γάμου». Η παντρεμένη αφήνει αργά το ποτήρι της στο μπαρ και λέει: « Εγώ το σχεδίασα πολύ καλά. Αφησα τα παιδιά στη μητέρα μου, έκανα ένα αρωματισμένο μπάνιο, έβαλα ένα σφιχτό δερμάτινο κορσάζ, ζαρτιέρες και μαύρες νάιλον κάλτσες και δωδεκάποντες γόβες. Τελείωσα την προετοιμασία μου μια μαύρη μάσκα. Οταν ο άντρας μου επέστρεψε από τη δουλειά του, πήγε στο ψυγείο και πήρε μια μπύρα, πήρε το τηλεκοντρόλ, με κοίταξε, κάθισε στον καναπέ και είπε: «Δεν μου λες, Μπάτμαν, τι έχει να φάμε για βράδυ;»
Διαβάσαμε ότι... γυναίκες – άνδρες... προσέξατε ποτέ τις διαφορές; 4 Κάνοντας έρωτα, η γυναίκα σκέφτεται αν φαίνεται όμορφη. Οι άντρες σκέφτονται άλλα πράγματα. 4 Καθώς ντύνεται μια γυναίκα, πρώτα φοράει το πουκάμισο και μετά παντελόνι. Οι άντρες, συνήθως, κάνουν το ακριβώς αντίθετο. 4 Οι γυναίκες δεν ξύνουν το κεφάλι τους και δεν τρίβουν τον αυχένα τους μπροστά σε κόσμο. Πρώτον γιατί δε θέλουν να φανούν χαμένες ή μπερδεμένες και δεύτερον για να μην χαλάσουν το χτένισμα. 4 Οι γυναίκες πολύ συχνά παίζουν με τα μαλλιά τους ακόμα κι αν αυτά είναι κοντά. Τυλίγουν τις τούφες στα δάχτυλα ή φτιάχνουν “πινελάκι” με τις άκρες και “χαϊδεύουν” το πρόσωπο. Οι άντρες δεν το κάνουν ποτέ ακόμα κι αν έχουν μακριά μαλλιά.
Σαν πεταλούδα στο aμπαζούρ Γράφει η Έλενα Σιλιώνη Οι διακοπές πέρασαν, όσο ξεκουραστήκατε – ξεκουραστήκατε, όσες κραιπάλες κάνετε – κάνετε, τώρα πάρτε βαθιά αναπνοή και τα κεφάλια μέσα. Πέρασαν λοιπόν και αυτές οι γιορτές, ελπίζω να έγινε κάτι καλό και αισιόδοξο, ένα μικρό θαύμα το οποίο να σας έδωσε αρκετή δύναμη για να αντέξετε στη επερχόμενη ρουτίνα που όλους μας περιμένει – κακά τα ψέματα. Ελπίζω να βγήκατε, να χαρήκατε και να γελάσατε με τη ψυχή σας. Να είδατε φιλικά πρόσωπα που τόσο σας είχαν λείψει, να τους ανοίξατε ξανά τη καρδιά σας, να τους είπατε όλα όσα είχατε στη ψυχή σας. Ελπίζω να ήρθατε πιο κοντά τους. Ελπίζω να ελαφρύνατε για να κάνετε χώρο για καινούρια πράγματα. Ελπίζω να τολμήσατε και να διώξατε εκείνο το φόβο που σας κατάτρωγε τα σωθικά, ελπίζω να κάνατε εκείνο το βήμα προς τα μπρος, προς το άγνωστο. Ελπίζω να νιώσατε τουλάχιστον αυτή την αμφιβολία για το αν έκανες το σωστό, που πάντα μας κρατάει ζωντανούς και σε εγρήγορση. Ελπίζω να τα έκανα όλα αυτά. Ελπίζω κάποια μέρα να δω καθαρά γιατί ακόμη περιπλανιέμαι στην ομίχλη, στο άγνωστο, στο φόβο, στο σκοτάδι, στη νύχτα. Ελπίζω να μην πονέσω, να μην απογοητευτώ, να το ζήσω, να μην κάνω πίσω, να τολμήσω. Ελπίζω να αξίζει κι ας μην κρατήσει, ελπίζω να με γεμίσει κι όχι να με αδειάζει. Ελπίζω να μην κάνω τα ίδια λάθη, να μην πληγώσω, να μην πληγωθώ, να μην προδώσω, να μην προδοθώ, να ταξιδέψω, να γεμίσω εικόνες και εμπειρίες. Ελπίζω να μάθω σύντομα αν τα έκανα ή αν θα τα κάνω όλα αυτά. Ελπίζω να σταματήσουν οι ανασφάλειες και τα άγχη. Ελπίζω σε σένα. Ελπίζω να αφεθώ. Ελπίζω, ελπίζω, ελπίζω... μήπως τελικά η ελπίδα, η κάθε μικρή ελπίδα που γεννιέται και ξεπηδά από το πουθενά είναι συνώνυμο της αγάπης; Σε οποιαδήποτε μορφή της; Αλλά αρκετά με μένα, οι δικές σας γιορτές πώς ήταν;
4 Η γυναίκα ποτέ δε θα καταλάβει και δε θα νιώσει γιατί οι ποδοσφαιριστές βάζουν τα χέρια τους μπροστά όταν σχηματίζουν τοίχο. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο, δεν κάνουν γκριμάτσα πόνου όταν ο ήρωας της ταινίας τρώει κλοτσιά εκεί κάτω. 4 Οι περισσότερες γυναίκες έχουν θωρακικό τύπο αναπνοής. Στους άντρες όμως, στη διαδικασία αναπνοής συμμετέχουν ενεργά και οι κοιλιακοί μύες. 4 Η γυναίκα δε δαγκώνει το τσιγάρο και ούτε το κρατάει συνέχεια στο στόμα της. Προτιμάει να το κρατά στο χέρι. 4 Καθώς χασμουριέται μια γυναίκα, καλύπτει το στόμα της με παλάμη, ενώ πολλοί άντρες με γροθιά. 4 Αφού λουστεί μια γυναίκα, είτε έχει κοντά μαλλιά είτε μακριά, τυλίγει στο κεφάλι της μια πετσέτα έστω και για ένα λεπτό. Οι αιτίες εμφάνισης αυτού του ανατολίτικου τελετουργικού είναι ακόμη άγνωστες. 4 Η γυναίκα δεν ενοχλείται όταν το εσώρουχο μπαίνει ανάμεσα στους γλουτούς. Και εκτός από αυτό με άνεση και ευχαρίστηση φορά όλα αυτά τα βασανιστικά κιλοτάκια τύπου στρινγκ. Γι' αυτό εξάλλου όταν σηκώνεται από μια καρέκλα δεν κάνει την κίνηση να τα βγάλει από πίσω, ενώ στους άντρες αυτή η κίνηση παρατηρείται αρκετά συχνά. 4 Όταν μια γυναίκα θέλει να πετάξει κάτι πολύ μακριά σηκώνει το χέρι της και το πάει προς τα πίσω κι όχι στο πλάι σαν τους άντρες. Ακριβώς γι' αυτό το λόγο ποτέ δεν έστελναν τις γυναίκες να ανατινάζουν τα τανκς. 4 Στις γυναίκες αρέσουν αυτές οι ξηραμένες σκούπες που μαζεύουν σκόνες. Ξέρετε... αυτές που ονομάζουν “συνθέσεις από αποξηραμένα λουλούδια”. Ένας άντρας δε θα το σκεφτόταν ποτέ. 4 Κάνοντας χειραψία χαιρετισμού, οι γυναίκες δε σφίγγουν πολύ δυνατά το χέρι του άλλου, ενώ οι άντρες είναι σαν να βρίσκονται σε μόνιμο ανταγωνισμό και γι' αυτό στο υποσυνείδητό τους υπάρχει η φράση “όποιος σφίξει πιο γερά είναι και ο πιο δυνατός”. 4 Αν κάποιος φωνάξει μια γυναίκα αυτή θα γυρίσει μόνο το κεφάλι της, ενώ ο άντρας θα γυρίσει και το σώμα του. 4 Οι γυναίκες φοβούνται τις αράχνες, τα σκουλήκια και τα ποντίκια. Επίσης δεν τους αρέσουν οι κάμπιες ακόμα και οι πιο όμορφες. 4 Η συντριπτική πλειοψηφία των γυναικών πιστεύει ότι δεν κάνει να πλένεις το πρόσωπό σου με νερό και σαπούνι (αν θέλετε να μάθετε με τι ακριβώς πλένονται ανοίξτε
ένα οποιοδήποτε γυναικείο περιοδικό). 4 Όταν ζητάνε από έναν άντρα να δείξει τα χέρια του αυτός συνήθως δείχνει τις παλάμες. Οι γυναίκες, γυρίζουν τις παλάμες προς τα κάτω, προφανώς για να αναδείξουν το μανικιούρ τους ή τις πέτρες στα δαχτυλίδια τους. 4 Λέξεις τις οποίες προφέρει μια γυναίκα όταν χτυπά το χέρι της (το πόδι της, το κεφάλι της κλπ) μπορείς να τις μεταδόσεις ζωντανά στην τηλεόραση. Αυτά που λέει ένας άντρας σε μια παρόμοια κατάσταση χωρίς το χαρακτηριστικό “τουουουτ” δεν γίνεται να μεταδοθούν. 4 Οι γυναίκες ανοίγουν τις μπύρες με ανοιχτήρια για μπουκάλια. Οι άντρες με ότι βρουν μπροστά τους όπως αναπτήρες, πιρούνια, δαχτυλίδια, πεζούλια κλπ. 4 Όταν οι γυναίκες κατεβαίνουν μια απότομη πλαγιά γυρίζουν το σώμα τους πλάγια. Οι άντρες απλώς κάνουν πιο μεγάλα βήματα. 4 Κοιτώντας τις φτέρνες τους οι γυναίκες γυρνάνε το κεφάλι τους προς τα πίσω και σηκώνουν (λυγίζουν στο γόνατο) το πόδι τους, ενώ οι άντρες φέρνουν το πόδι τους μπροστά και γυρίζουν την πατούσα προς τα πάνω. 4 Στις γυναίκες δεν αρέσει να έχουν άδεια χέρια. Γι' αυτό πάντα έχουν ένα τσαντάκι για να παίζουν με τα λουράκια της, να κρατάνε την άκρη της και συνέχεια κάτι να ψάχνουν εκεί μέσα. Αν δεν υπάρχει τσάντα υπάρχουν πολλά άλλα υποκατάστατα όπως βεντάλια, γάντια, βιβλίο, λουλούδι, περιοδικό κλπ. Να στέκονται οι να περπατάνε με άδεια χέρια οι γυναίκες δεν μπορούν – στην έσχατη περίπτωση σταυρώνουν τα χέρια τους κρύβοντας τις παλάμες κάτω από τις μασχάλες ή και μερικές φορές υποσυνείδητα πειράζουν τις τιράντες του σουτιέν. 4 Οι γυναίκες έχουν μια αδιάφορη ή ουδέτερη σχέση με τα γεννητικά τους όργανα και σχεδόν ποτέ δεν γνωρίζονται. Οι γυναίκες, σε αντίθεση με τους άντρες, δεν τους μιλάνε και δεν τους δίνουν αστεία ονόματα. 4 Πάνω στη ζεστή άμμο οι γυναίκες περπατάνε στις μύτες των ποδιών, ενώ οι άντρες στις φτέρνες. 4 Όταν οι γυναίκες κάθονται, λυγίζουν τα γόνατά τους ή τα κρατάνε παράλληλα ενώ οι άντρες έχουν ανοιχτά τα πόδια τους και πολύ συχνά τα απλώνουν προς τα εμπρός. 4 Όταν οι γυναίκες τεντώνονται λυγίζουν τους αγκώνες, ενώ οι άντρες απλώνουν ή σηκώνουν ψηλά τα χέρια τους.
BILLIB
LIFT
Τι ήρθε στο mail μου...
07
LIFT 08
Είχα καιρό να έλθω στην πόλη. Έκανα μια βόλτα. «Τι συνέβη τα τελευταία χρόνια, βρε παιδάκι μου;» αναρωτήθηκα μεγαλοφώνως. Άλλαξαν τα πάντα Άλλαξαν τα κτήρια. Ψήλωσαν. Άλλαξαν οι αγροί στα περίχωρα. Φύτρωσαν πάνω τους μονοκατοικίες. Άλλαξαν οι δρόμοι. Μονόδρομοι από δω. Πεζόδρομοι από κει. Ποδηλατοδρόμοι παρακάτω. Οδηγούσα παρατηρώντας τις αλλαγές. Βγήκα σε μια διασταύρωση παίρνοντας αριστοκρατικά τη στροφή. «Πού πας κυρά μου;» μου φώναξε εξαγριωμένος συμπολίτης ακινητοποιώντας απότομα το όχημά του. «Κουρμανιό και μετά στρίβω δεξιά για Σφαγεία», απάντησα ευγενικά και απόρησα για την αδιακρισία. «Κάνε αναστροφή αμέσως, τράβα ίσια για Ντουρούτη και μετά στρίψε δεξιά για οφθαλμολογικό». Α, όλα κι όλα, αυτός άρχισε με ερωτήσεις που δεν τον αφορούσαν και τώρα συνεχίζει με υποδείξεις για το προς τα πού να κατευθυνθώ. «Κύριέ μου δεν θα σας ακούσω», ξεκίνησα τη φράση μου δείχνοντας με σαφήνεια ότι δεν θα ακολουθήσω την πρότασή του, «θα πάω Σφαγεία γιατί έχω ραντεβού με την Κίτσα και ήδη άργησα, τι δουλειά έχω εγώ στην οφθαλμολογική;» «Να σε κοιτάξει οφθαλμίατρος γιατί δεν είδες το στοπ κυρά μου», στρίγγλισε αυτός μαζί με τα λάστιχα απ’ τ’ αμάξι του κι απομακρύνθηκαν παρέα. Την έκανα κι εγώ με ελαφρά γκαζοματάκια για να μην περιμένει η Κίτσα. Αυτά παθαίνω μαντάμ τελευταία. Όλα αλλάζουν. Δεν μπορώ να συνηθίσω τα νέα δεδομένα. Ένα στοπ ξεφυτρώνει από δω. Ένα απαγορευτικό από κει. Ένας μονόδρομος άλλαξε φορά. Ένας έγινε πεζόδρομος. Ένας δρόμος διπλής κυκλοφορίας έγινε μονής. Μια πλατεία δρόμος. Ένας δρόμος πλατεία. Δεν τους μαθαίνω πλέον. Ου γαρ... Αυτά βέβαια με μια στοιχειώδη προσοχή αντιμετωπίζονται. Η αλλαγή στις ονομασίες δρόμων και περιοχών που χρησιμοποιούσαμε δεν παλεύεται όμως. Πριν καιρό είχα ραντεβού με μια ξαδέλφη. Μου ζήτησε να βρεθούμε στο ΕΑΝΚΙ για να μπούμε μ’ ένα αμάξι στην πόλη. Μου υπέδειξε την περιοχή στο περίπου. Λέω από μέσα μου, δεν το ξέρω αλλά θα το βρω. Δεν το έβρισκα μαντάμ με τίποτα. Εγωίστρια όμως και εύστροφη καθώς είμαι, κάλεσα τη φίλη μου τη Λίτσα στο κινητό για οδηγίες. «Δίπλα στον όμιλο», μου είπε και το έκλεισε γρήγορα γιατί είχε δουλειά. Πάλι δεν το βρήκα, ούτε το ΕΑΝΚΙ ούτε τον όμιλο. Κάλεσα απελπισμένη την ξαδέλφη μου. «Πού βρίσκεσαι τώρα;» ρώτησε. «Στην πόρτα από το κλειστό», απάντησα αγχωμένη, «πήρα και τη Λίτσα και μου είπε ότι είναι δίπλα στον όμιλο, εδώ είναι μόνο το κλειστό και η Λιμνοπούλα», κατέληξα. «Καλά κατάλαβα», με καθησύχασε, «σε δυο λεπτά θα είμαι εκεί μην κουνηθείς». Δεν άργησε. Έφτασε σε δυο λεπτά όπως υποσχέθηκε. Εγώ όμως έκανα ζαβολιά, μέχρι να έρθει κουνούσα χέρια, πόδια, οπίσθια και ότι άλλο είχα διαθέσιμο για κίνηση. Μου την έσπαγαν από μικρή οι εντολές της ξαδέλφης μου. Με καπέλωνε, με καθοδηγούσε, μου υποδείκνυε συνεχώς τι να κάνω και πώς να στηθώ. Με το που με είδε, δεν αμέλησε, με ρώτησε πικρόχολα, «ξεβιδώθηκες;» «Μόνο του μυαλού χαλάρωσε η βίδα και δεν επανέρχεται, τις άλλες τις ελέγχω τακτικά, μόλις έκανα ένα τεστάκι», απέφυγα εντέχνως τον σκόπελο, όχι θα με κάνει ακόμα και τώρα ότι θέλει, όπως μου δίνει ραντεβού σε ανύπαρκτα μέρη. Μια άλλη φορά με παρέα παλιών συμμαθητών καθόμασταν στο Δώδεκα. Στα σκαλάκια. Εδώ που τερματίζουν οι λέμβοι στους αγώνες κωπηλασίας. Από εδώ ξεκινάνε, με διόρθωσαν. Άλλαξε κι αυτό. Μας πλησίασαν δυο ζευγάρια ιθαγενών τουριστών. Ασορτί. Δυο χοντροί με δυο χοντρές. Τριακόσια κιλά ανά ζεύγος. Για την
ελληνικότητά τους ήμουνα σίγουρη ευθύς εξαρχής. Όταν πλησίασαν βεβαιώθηκα εκατό τοις εκατό. Έζεχναν τζατζίκι. Από τα πιτόγυρα που είχαν χλαπακιάσει. Με τη όραση υποπτεύεσαι, με την όσφρηση βεβαιώνεσαι. Αίρονται όποιες αμφιβολίες. Μίλησε μια απ’ τις χοντρές. «Μήπως ξέρετε πώς να πάμε στην πλατεία Δημοκρατίας;» ζήτησε ευγενικά. «....». Κοιταχτήκαμε σιωπηρά. Κανένας δε γνώριζε. «Από εδώ είστε;» επανήλθε. «Ναι», απαντήσαμε όλοι
με ένα στόμα, μια ψυχή. Έσπευσε ένας από τους χοντρούς άντρες και ρώτησε το πιο κοντινό αρσενικό της παρέας μας, για να εξακριβώσει την εντοπιότητά μας, βγάζοντας ταυτόχρονα κι ένα χάρτη της πόλης από την τσέπη του. «Και τώρα, για να ΄χουμε το καλό ρώτημα, που βρισκόμαστε;» «Στο Δώδεκα», απαντήσαμε όλοι σαν χορωδία. «Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα», μας ανταπάντησε με τραγούδι κι αυτός σαν μια νταλίκα γεμάτη Βίσσες
Ονόματα
δρόμοι και περιοχές
λόγω πάχους. Έδειξε στον χάρτη που βρισκόμασταν. «Πού είμαστε ρε Πέτρο;» ρώτησα με έκδηλη αγωνία. «Στη Διονυσίου Φιλοσόφου». «Και πού στο διάβολο πήγε το Δώδεκα;» ξαναρώτησα, γιατί αφενός είμαι ανασφαλής, αφετέρου δεν μου αρέσει να χάνω δικά μου πράγματα. Δεν φτάνει που δεν γνωρίζαμε την πλατεία Δημοκρατίας κινδυνεύουμε να χάσουμε και το Δώδεκα. Θα έπαιρνα όρκο ότι είναι εδώ. Α ρε, τι τραβάω η γυναίκα; Δεν χρονοτρίβησα διόλου. Πήγα σπίτι. Συγκέντρωσα όσους μπορούσα απ’ το σόι. Οικογενειακό συμβούλιο. Παρόντες οι περισσότεροι μαζί με μερικές μεταγραφές του τελευταίου χρόνου, βάλε κι εκείνους που είναι υπό δοκιμή. Οικογένεια και συντρεχάμενοι. Όπως λέμε Τσακνής και φίλοι. Αδέλφια, ξαδέλφια, κουνιάδοι, μπατζανάκηδες, πεθερές και συμπεθέρες σε παράταξη. «Έχω να σας κάνω μια ερώτηση...», ξεκίνησα κοιτώντας τους όλους στα μάτια, «...πού βρίσκεται η πλατεία Δημοκρατίας;» την έκανα με όση σοβαρότητα μου έχει απομείνει. Όλοι παγωτά. Σαν φωτογραφία μαθητών της πρώτης δημοτικού, η αφεντιά μου να παριστάνει τη δασκάλα. Ακίνητοι, αμίλητοι. «Δεν σας φώναξα για να παίξουμε αγαλματάκια», είπα στ’ αγαλματάκια, αν και κανά δυο κουνήθηκαν και μπορούσα να τους βγάλω απευθείας απ’ το παιχνίδι, «σας υπέβαλα μια ερώτηση και απαιτώ τώρα μια απάντηση», εκφράστηκα σε έντονο τόνο ώστε να γίνω κατανοητή. Άναψαν τα κινητά. Καλούσαν πρωτοξάδελφα, δευτεροξάλελφα, γείτονες, γνωστούς κι αγνώστους. Στον ανολοκλήρωτο οργασμό των τηλεφωνημάτων ακούστηκε η μαγική φράση. «Το βρήκα!» Η φωνή βγήκε από το μπατζανάκη του αδελφού της γυναίκας του ξαδέρφου μου. Προκομμένο παιδί. «Ποιος το ήξερε χρυσό μου;» εύλογη η απορία μου. «Ο μπάρμπας, του ξαδέρφου, της κουνιάδας, του γείτονα, του Κώστα, ο ταρίφας». «Σώπα ρε, τι κάνει αυτή η ψυχή;» ρώτησα από περιέργεια αλλά με τρόπο που να δείχνει ενδιαφέρον. «Άστα έχει ζάχαρο». «Ωραία!» «Τι ωραία, που έχει ζάχαρο;» Έμπλεξα. «Ωραία που το ξέρει!» δικαιολογήθηκα. «Λέγε, τι σου είπε;» Δεν μίλησε έκανε μόνο μια λοξή συνωμοτική ματιά. Κατάλαβα έπρεπε να απομακρύνουμε τα παιδιά απ’ το δωμάτιο. Όπως κάνουμε όταν αρχίζει σήριαλ του Παπακαλιάτη στην τηλεόραση. Ποιος ξέρει τι μας περιμένει; Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου και το μυαλό του Παπακαλιάτη. Αφού βεβαιώθηκε για την αποχώρηση των ανήλικων, μίλησε, «πλατεία Δημοκρατίας είναι το ρολόι». Το δήλωσε αργά και σταθερά, ξεροκαταπίνοντας. «Ρε αει σιχτίρ!» εκτονώθηκα, «έδωσαν όνομα στο ρολόι, τα ισοπεδώσαμε όλα, γι’ αυτό έλεγαν οι πολιτικοί ήρθε η ώρα της Δημοκρατίας, πώς να το καταλάβω η άμοιρη;» Εσύ τι λες μαντάμ;. Τι να πεις κι εσύ. Όλα τριγύρω αλλάζουνε κι όλα τα ίδια μένουν. Έτσι και με τις ονομασίες. Την Ναπολέων Ζέρβα τη διαμέλισαν, τη μισή την έκαναν Άρη Βελουχιώτη, να ‘ναι κοντά οι δυο τους αν χρειαστεί κι αναστηθούν, να μη ψάχνει ο ένας τον άλλο. Ακτή Μιαούλη έγιναν τα Σ.Φ.Ι., ΚΤΕΛ ο Μάτσικας, Πολιτεία ο Φρόντζος, Βοτανικός, ο λασπότοπος. Κάποτε έπινα καφέ με μια φίλη σε αθηναϊκό καφέ. Μπήκε μέσα ένα παλικαράκι. «Τον βλέπεις αυτόν;» και τον έδειξα διακριτικά. «Ναι!» είπε με γυναικείο ενδιαφέρον. «Αυτόν τον είχα συμμαθητή στο Λύκειο». «Γείτονας;» «Όχι αυτός έμενε στο Βιετνάμ». «Στο Βιετνάμ;;;» «Ναι στο Βιετνάμ!» «Και πώς ερχόταν σχολείο απ’ το Βιετνάμ;» «Με τα πόδια». Σηκώθηκε απότομα και με παράτησε σύξυλη. Τι να κάνω μαντάμ; Ποιος θα με πιστέψει; Μί.τσα Μακρή Mi.tsamakri@gmail.com
...ή σουρ-λουλού (η πολυσχιδής καλλιτεχνική της δραστηριότητα και η θεώρηση ύπαρξης ταλέντου την οδηγούν στην “εικονογράφηση” της παστέλ μυθοποίησης της πόλης)
Για τι πράγμα μιλάμε τελικά;
Ενσάρκωση Οι φιλίες μεταξύ γυναικών λένε πως δεν υπάρχουν. Οι φιλίες μεταξύ ανδρών και γυναικών λένε πως δεν υπάρχουν.... Τότε τι μένει; Ούτε κολλητή, ούτε κολλητός. Θα μείνουμε μόνοι, έρημοι, σαν καλαμιές. Ποιος τις έβγαλε αυτές τις αηδίες, θα ήθελα να ξέρω. Ποιος είναι τόσο απόλυτος, που βγάζει τέτοια αποφθέγματα. Ναι είμαστε ανταγωνιστικές, ναι γινόμαστε γκρινιάρες, ναι θέλουμε να δείχνουμε πιο όμορφες, πιο έξυπνες, πιο επιθυμητές. Ναι βλέπουμε τον κολλητό μας πολλές φορές διαφορετικά, αναρωτιόμαστε αν θα ήταν ο ιδανικός σύντροφος για εμάς, πιθανόν να σκέφτεται το ίδιο και εκείνος. Και τι με αυτό; Εμένα δε με νοιάζει. Δηλαδή πρέπει με την/τον κολλητό μου να είμαστε πάντα τέλεια; Να μη υπάρχουν ανταγωνισμοί ή κρυφές επιθυμίες; Διαφωνώ. Όλα χωράνε και όλα επιτρέπονται. Άλλωστε είναι και ένα βασικό τεστ για να καταλάβεις, αν μπορεί να αντέξει μια τέτοια σχέση. Αν καταφέρεις μετά από ένα ξεμάλλιασμα ή μια εξομολογημένη ανάγκη για κάτι παραπάνω, να συνεχίσεις να υπάρχεις φιλικά, τότε έχεις τους καλύτερους φίλους δίπλα σου. Θα μου πείτε πως μου ήρθε όλο αυτό. Τώρα τελευταία, τα έχω μπερδέψει και εγώ λίγο. Προσπαθώ να βρω μια άκρη και ίσως έτσι τα καταφέρω. Βλέπετε υπάρχουν και περιπτώσεις που μετά το ξεμάλλιασμα ή την ερωτική επιθυμία, δεν μπορείς να επιστρέψεις στο φιλικό. Εκεί αναρωτιέσαι τελικά μήπως το απόφθεγμα ισχύει.... Μπα, όχι δεν πέφτω στην παγίδα. Μεμονωμένες περιπτώσεις θα τις πω και θα τηλεφωνήσω στη Φωφώ και το Νικολή για να πάμε για καφέ. Βλέπετε μπορεί στο τέλος να μένουν λίγοι φίλοι, αλλά μένουν.
LIFT
Ανέκαθεν ο κινηματογράφος έπρεπε να αντιμετωπίσει κάθε μορφή ανταγωνισμού από τον κόσμο του θεάματος, είτε από την ίδια του οικογένεια, είτε από διαφορετική. Θεμιτό ή αθέμιτο. Ο βουβός τον ομιλών, ο ασπρόμαυρος τον έγχρωμο, ο έγχρωμος την τηλεόραση, έπειτα το βίντεο, το DVD και τέλος την πειρατεία. Ιδίως οι τρεις τελευταίες ήταν αυτές που έκαναν την βιομηχανία του σινεμά να προσπαθεί απεγνωσμένα να κρατήσει την αίγλη και την μαγεία της σκοτεινής αίθουσας, κάνοντας την ακόμη πιο δελεαστική με νέα υπερσύγχρονα ηχοσυστήματα, multiplex αίθουσες και πανάκριβες παραγωγές που πλησίαζουν το ΑΕΠ μιας μικρής τριτοκοσμικής χώρας... (βγάζω την Ελλαδίτσα μας από ευγένεια)! Ήρθε και η οικονομική κρίση και έδεσε τους περισσότερους σινεφίλ ακόμη πιο σφιχτά στον καναπέ του σπιτιού τους μπροστά από την TV. Που αυτή με την σειρά της μη χάνοντας την ευκαιρία των συγκυριών, μας μετέτρεψε με όλες αυτές τις μπούρδες τύπου ριάλιτι, από σινεφίλ σε χαζοφίλ. Και ξαφνικά ως από μηχανής Θεός, έρχεται ο James Cameron που με ένα απίστευτα φιλόδοξο όραμα και σχέδιο που επεξεργαζόταν χρόνια μέσα στο μυαλό του, γύρισε μία ταινία που όμοιά του δεν έχει δει ανθρώπινο μάτι. Και αναφέρομαι στο τεχνικό και οπτικό κομμάτι της. Τι παραπάνω να πει κάποιος με τόσα που έχουν ακουστεί και γραφτεί για μία ταινία που έδωσε νέα πνοή και άνοιξε ένα καινούργιο κεφάλαιο στην ιστορία του κινηματογράφου. Τα αψεγάδιαστα ψηφιακά εφέ που σε συνδυασμό με την νέας τεχνολογίας τρισδιάστατη απεικόνιση τους σε “στέλνουν” κυριολεκτικά σε άλλο κόσμο και άλλη εποχή. Η απίστευτα ευφάνταστη παρουσίαση του πλανήτη Πανδώρα, με την “χλωρίδα και πανίδα” της, κάνει τους πιο όμορφους προορισμούς του πλανήτη μας, να φαντάζουν στα μάτια μας πλέον σαν ζωγραφιές τρίχρονου παιδιού! Σενάριο με έντονες οικολογικές αναφορές που δένουν την σύγχρονη πραγματικότητα με το στόρι της ταινίας. Ήρωες με ανθρώπινες αξίες, όπως συναίσθημα και πίστη σε κάποια ανώτερη δύναμη, που δεν άλλαξαν ούτε στον 22ο αιώνα όπου διαδραματίζεται το φιλμ. Αλλά και ξύλινοι εκπρόσωποι της φυλής μας που η απληστία και καταστροφική τους μανία σε ότι όμορφο και αγνό υπάρχει να το θυσιάζουν στον βωμό του κέρδους. Και όλα αυτά για την εξόρυξη ενός πολύτιμου ορυκτού που λύνει το ενεργειακό πρόβλημα της Γης. Σίγουρα θα ήταν το απόλυτο αριστούργημα αν ο Cameron έδινε την ίδια βαρύτητα που έδωσε στο τεχνικό μέρος, όσο και στο καστ. Η ελαφρώς χάρτινοι χαρακτήρες σε συνδυασμό με ένα σενάριο που σου θυμίζει λίγο από “Pocahontas”, επισκιάζονται από τον τρίωρο διαρκή οργασμό που απολαμβάνει το οπτικό μας νεύρο. Σίγουρα το σινεμά μπήκε σε νέα εποχή. Σίγουρα από δω και στο εξής οι περισσότερες ταινίες θα γυρίζονται σε 3D, και τις άλλες θα τις βλέπουμε με μισό μάτι. Σίγουρα ο κινηματογράφος ανανεώθηκε και ξανακέρδισε έναν ακόμη αγώνα. Να 'σαι καλά Κύριε Cameron. Αλλά να ρωτήσω ποιο είναι το επόμενο σας σχέδιο, μήπως το 4D, όπου και εμείς θα “μπαίνουμε” στην ταινία και θα επηρεάζουμε την πλοκή της; ...Who knows; Ιορδάνης Αραπισόνογλου
09
β όπως βιβλίο
ΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΔΑΚΗΣ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΝΑ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟ
Ένας κόμπος όλα Μια μοναχική γυναίκα, λίγο πριν την εμμηνόπαυση, μένει έγκυος. Η αναπάντεχη αυτή εγκυμοσύνη λειτουργεί ως καταλύτης στη ζωή της. Θα επαναπροσδιορίσει τα θέλω της,. Θα αγωνιστεί να αποτινάξει τα συμπλέγματα και τις ενοχές που της φόρτωσε η στενή πατριαρχική επαρχιακή κοινωνία στην οποία μεγάλωσε, αλλά κυρίως θα προσπαθήσει να απεγκλωβιστεί από τη μάνα της – την πιο επίμονη ερινύα της. Μια ασθμαίνουσα αφήγηση όπου όλα αμφισβητούνται. Ακόμα και ο μύθος του ενστίκτου της μητρότητας... ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Ευσταθία Ματζαρίδου ΤΙΜΗ 16,00 €
Η αρρώστια των βουνών ...Δεν μπορώ να σας συμβουλέψω ως δήμαρχος. Επιτρέψτε μου να σας συμβουλέψω ως φίλος και θα σας πω τούτο. Αυτό είναι που ξέρω για τη ζωή. Έχω μάθει πως δεν υπάρχει πολλή αγάπη στον κόσμο ώστε να τη σπαταλούμε. Ούτε σταγόνα δεν επιτρέπεται να πηγαίνει χαμένη. Αν είμαστε τυχεροί και τη βρούμε, ανεξάρτητα από το πού θα τη βρούμε, θα πρέπει να τη φυλάξουμε και να την απολαύσουμε όσο πιο πολύ μπορούμε, για όσο πιο πολύ μπορούμε, μέχρι και το τελευταίο φιλί... Σε μια καθωσπρέπει μα μάλλον ξεχασμένη γωνιά της Βαλτικής, ο καλός δήμαρχος Τάιμπο αδυνατεί να εκφράσει την αγάπη του στην κυρία Στόπακ ώσπου, μια μέρα, εκείνη ρίχνει κατά λάθος το μεσημεριανό της μέσα σε ένα σιντριβάνι και, από εκείνη τη στιγμή, οι ζωές τους πλέον δεν θα είναι ποτέ ξανά οι ίδιες... "Ένα από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει ποτέ - το διέκρινε ένα χιούμορ και μια λεπτότητα που με συνεπήρε από την πρώτη σελίδα και με κράτησε ως την τελευταία" Daily Telegraph "Ξεκάθαρο χειροτέχνημα ενός θαυμάσιου συγγραφέα" The Financial Times ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Andrew Nicoll ΤΙΜΗ 17,99 €
ε
LIFT
όπως
10
Σπύρου Κατσαδήμα 7 ΙΩΑΝΝΙΝΑ Τηλ. 2651075880 Fax 2651075138 ioannina@books.gr
Αρρώστια των μεγάλων υψομέτρων, πλήττει όχι μόνο ορειβάτες αλλά κι ερασιτέχνες της ανάβασης που εναποθέτουν τις ελπίδες τους στους άλλους την κρίσιμη στιγμή. Οι άλλοι είναι: η οικοδέσποινα που ξέχασε ένα προσωπικό ημερολόγιο δίπλα στον καναπέ-κρεβάτι του φιλοξενούμενου ("Νούφαρο"), η μόνη έγκυος άνευ "παρτενέρ" απ' την ομάδα "ενεργού τοκετού" στην οποία συμμετέχει η Έλλη ("Λώρος"), ένας πρώην συλλέκτης τριζονιών που τώρα αποζητά την ησυχία του ("Η θλίψη είναι σουηδική") και ο περιηγητής των Δυτικών Ιμαλαΐων που υπογράφει το χειρόγραφο με τίτλο "Η αρρώστια των βουνών". Ένα τετράεδρο από τέσσερις νουβέλες που αφηγούνται τέσσερα είδη πόθου: τον ανεκπλήρωτο, τον ασεβή, τον ματαιωμένο και τον ξοδεμένο. Ν' ανοίξει να διαβάσει παρακάτω ή ας μην το ξεφτιλίσει άλλο; Τι κάνω; αναρωτιέται πίσω απ' το κρύο τζάμι, και τα φώτα στ' απέναντι παράθυρα αποκτούν μια ένταση ανυπόφορη, σαν να τ' άναψαν κάποιοι που περιμένουν να φανεί τ' ασθενοφόρο. "Τι κάνεις;" θα τον ρωτήσει έκπληκτη και θυμωμένη, βουτώντας απ' τα χέρια του το σημειωματάριο. "Δε νομίζεις πως άρχισε να γίνεται κατάχρηση;" Υπάρχουν κι άλλοι που περιμένουν να φιλοξενηθούν στον καναπέ-κρεβάτι απ' την ΙΚΕΑ, κι ας μην τους επισκέφτηκε εκείνη πρώτη στο κρεβάτι τους. ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Δήμητρα Κολλιάκου ΤΙΜΗ 15,50 €
Το μουσείο της αθωότητας "Ήταν η πιο ευτυχισμένη στιγμή της ζωής μου -δεν το 'ξερα". Ένα βιβλίο για τον έρωτα, την αφοσίωση, τη φιλία, το χρόνο, το δικαίωμά μας στην ευτυχία. Ο συγγραφέας διηγείται την ερωτική την ερωτική ιστορία του πλούσιου Κεμάλ με τη μακρινή, φτωχή εξαδέλφη του, που αρχίζει μια ανοιξιάτικη μέρα του 1975 και συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Ένα μυθιστόρημα που μένει αξέχαστο, όπως αξέχαστα μένουν για πάντα τα όνειρα. ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ Orhan Pamuk ΤΙΜΗ 26,00 €
υγεια Του Κωνσταντίνου Λεοντίου Διατροφολόγου-Διαιτολόγου Kostasleodiou@hotmail.com
Προφυλαχθείτε από την ουρική αρθρίτιδα Μια από τις πιο κοινές παθήσεις, των ανδρών αλλά και γυναικών μετά την πέμπτη δεκαετία της ζωής τους, είναι η ουρική αρθρίτιδα ή αλλιώς ποδάγρα. Προσβάλλει συχνότερα τους άνδρες και λιγότερο τις γυναίκες (κυρίως μετά την εμμηνόπαυση) και χαρακτηρίζεται από ξαφνικό πόνο στο μεγάλο δάχτυλο του ποδιού. Στις ΗΠΑ ήδη περισσότεροι από 2,5 εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες πάσχουν από την πάθηση αυτή ενώ και στην χώρα μας ο αριθμός είναι ιδιαίτερα υψηλός.
Η ουρική αρθρίτιδα αποτελεί όμως και μια πάθηση «ύπουλη» μιας και συγχέεται θετικά με την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων. Είναι κληρονομική (γενετική ανωμαλία) αλλά και πάλι τα συμπτώματα και οι πόνοι είναι δυνατόν να αντιμετωπισθούν με την κατάλληλη αγωγή!
πρέπει να καταναλώνουν μέχρι 90 γραμμάρια κρέατος, ψαριών και οστρακοειδών και μέχρι μισό φλιτζάνι από όσπρια και λαχανικά. Στην τρίτη και τελευταία κατηγορία ανήκουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το ψωμί και τα δημητριακά, όλα τα φρούτα (εκτός του αβοκάντο) και τα λαχανικά (εκτός αυτών που απαγορεύονται), ο καφές, το τσάι, το κακάο (παλιότερα απαγορευόταν η κατανάλωσή τους), το αλάτι, τα μπαχαρικά, το ξίδι, το ελαιόλαδο, το αυγό, οι ελιές, το τουρσί, το μέλι, η μαρμελάδα και τα αναψυκτικά. Επιπλέον επιβάλλεται η αύξηση της κατανάλωσης νερού και υγρών και μάλιστα πολύ περισσότερο από τα δύο λίτρα (μιας και βοηθά στην αποβολή των κρυστάλλων του ουρικού οξέος), η μείωση του υπέρβαρου και η διατήρηση φυσιολογικού βάρους, και ο περιορισμός ή η αποφυγή κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών (μιας και έχουν την τάση να εμποδίζουν την έκκριση του ουρικού οξέος από τον οργανισμό). Η ποδάγρα μπορεί λοιπόν να αποτελεί μια κοινή πάθηση για τα άτομα μετά τα 40, αλλά είναι αντιμετωπίσιμη. Με ένα κατάλληλο διαιτολόγιο και ίσως φαρμακευτική αγωγή είναι πιθανό να μειωθούν σημαντικά οι πόνοι. Η ουρική αρθρίτιδα αποτελεί όμως και μια πάθηση «ύπουλη» μιας και συγχέεται θετικά με την εμφάνιση καρδιαγγειακών παθήσεων. Είναι κληρονομική (γενετική ανωμαλία) αλλά και πάλι τα συμπτώματα και οι πόνοι είναι δυνατόν να αντιμετωπισθούν με την κατάλληλη αγωγή! 11
LIFT
Η ποδάγρα χαρακτηρίζεται από την εναπόθεση κρυστάλλων ουρικού μονονάτριου, λόγω υπερκορεσμού του αρθρικού υγρού σε ουρικό οξύ σε κάποιες αρθρώσεις, κυρίως σε αυτές του ποδιού. Αξίζει να αναφέρουμε ότι η αυξημένη παρουσία ουρικού οξέος στο αίμα (υπερουριχαιμία) δεν συνεπάγεται πάντα ουρική αρθρίτιδα, αλλά συμβαίνει πάντα πρώτη. Διατροφικά αρχικά πρέπει να αποκλείσουμε ή να περιορίσουμε την πρόσληψη τροφών πλούσιων σε πουρίνες, κι αυτό γιατί οι πουρίνες είναι το τμήμα των πρωτεϊνών που μετατρέπεται σε ουρικό οξύ στον οργανισμό μας. Σε αυτή την περίπτωση χωρίζουμε τις τροφές σε τρεις κατηγορίες: Σε αυτές με αυξημένο περιεχόμενο πουρινών (100-1000 mgr/100 γρ τροφίμου), σε αυτές με μέτριο περιεχόμενο (10-99 mgr/ 100 γρ τροφίμου) και σε αυτές με μηδενικό περιεχόμενο (0-9 mgr/100 γρ τροφίμου). Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν τροφές όπως η αντσούγια, τα μύδια, τα στρείδια, τα μυαλά, τα νεφρά, το συκώτι, τα αμύγδαλα, ο ζωμός κρεάτων και ψαριών, τα παχιά κρέατα και τα παχιά ψάρια (σαρδέλες, κολιός, σκουμπρί), τα τηγανιτά και οι ζύμες και πρέπει να αποφεύγονται από άτομα με οξεία και χρόνια ουρική αρθρίτιδα. Στην δεύτερη κατηγορία ανήκουν τροφές, όπως κρέας και ψάρια που δεν ανήκουν στην πρώτη κατηγορία, οστρακοειδή και λαχανικά και όσπρια, όπως τα σπαράγγια, τα μανιτάρια, η ντομάτα, το σπανάκι, οι φακές, τα φασόλια και ο αρακάς. Από αυτή την κατηγορία άτομα με οξεία και χρόνια ουρική αρθρίτιδα
12
LIFT
o vroxopoios
*Mob rules = Οι νόμοι του όχλου. Από τoν ομώνυμο δίσκο και τραγούδι των Black Sabbath.
Οι Σοφοί
yyn Τώρα θα σας πω ένα παραμυθάκι. Σύμφωνα με έναν Ινδικό μύθο 4 τυφλοί σοφοί μια μέρα που περπατούσαν συνάντησαν έναν ελέφαντα. Ο πρώτος σοφός, έπιασε τον χαυλιόδοντα του ζώου και είπε ''αυτό εδώ που πιάνω είναι ένα ακόντιο''. Ο δεύτερος σοφός διαφώνησε μιας και πιάνοντας το πόδι του ελέφαντα ήταν σίγουρος ότι δεν είχαν να κάνουν με ακόντιο, αλλά με ένα ολοζώντανο δέντρο. Ο τρίτος σοφός έπιανε το αυτί του ζώου και διαφώνησε και με τους δύο. Μάλιστα από-
Λύση μόνο η Αλήθεια
yyn Παρακολουθώντας τις αγροτικές κινητοποιήσεις και τα κυβερνητικά ''θα'' των τελευταίων ημερών, θυμήθηκα, και μαζί μου πιστεύω και πολλοί άλλοι, την κινέζικη παροιμία δώσε στον πεινασμένο ψάρι να χορτάσει για μια μέρα, μάθε του να ψαρεύει και θα είναι χορτάτος μια ζωή ''. Αυτοί που δεν φαίνονται να έχουν ακούσει την παροιμία, ή, πράγμα άκρως πιο επικίνδυνο, αρνούνται λόγω πλήρους ανικανότητας να την πάρουν στα σοβαρά, είναι τα αρμόδια στελέχη των εκάστοτε κυβερνήσεων. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτή η εγκληματικά επαναλαμβανομένη αποτυχία των αρμοδίων να κάνουν το αυτονόητο. Να πουν στους αγρότες την αλήθεια. Κι η αλήθεια είναι ότι αγροτισμός και Ελλάδα είναι, με τα σημερινά δεδομένα, μια σχέση που φτάνει στο τέλος. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο κόσμος, η παγκόσμια αγορά, είναι μια λίμνη πεπερασμένων διαστάσεων, με ένα πλήθος ανταγωνιστών να ψαρεύει σ' αυτήν. Ότι τα χθεσινά καλαμιά πάλιωσαν, σκέβρωσαν και δεν δύνανται να πιάσουν ψάρια. Τονίζω όμως πάλι την φράση ''χθεσινά καλάμια''. Δεν είναι του παρόντος να σχολιάσουμε τις πιθανές ευθύνες των ιδίων των αγροτών για την σημερινή κατάσταση. Ούτε οι ίδιοι τις αρνούνται. Το θέμα είναι τι κάνουμε από εδώ και πέρα. Λύσεις υπάρχουν. Και πως είναι δυνατόν να μην υπάρχουν, όταν μιλάμε για αγροτισμό σε μια χώρα με το κλίμα και την γη όπως η Ελληνική; Και όρεξη υπάρχει. Το αποδεικνύει ο ιδρώτας στο μέτωπο των αγροτών. Απλά από κάπου πρέπει να ξεκινήσουμε και για να ξεκινήσουμε πρέπει πρώτα να σταματήσουμε. Όχι άλλα ψέματα. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο από μια καθαρή αλήθεια που θα μάθει τους αγρότες να ψαρεύουν με σύγχρονα καλάμια. Δεν αμφισβητώ πως η αλήθεια δεν είναι πάντα εύκολη υπόθεση και στην πολιτική, τουλάχιστον βραχυπρόθεσμα, στοιχίζει τις τόσο πολύτιμες και συνάμα, σαν από ειρωνεία, τόσο σπαταλημένες ψήφους. Αλλά αν αυτός είναι λόγγος ανεκτός κι επαρκής να δικαιολογήσει τις τάσεις στρουθοκαμηλισμού και αδιαφορίας που με ακατάβλητη σταθερότητα επιδεικνύουν όλοι αυτοί οι πολιτικάντηδες και ζητιάνοι ψήφων, τότε πάσο. Όχι μόνο στην Ελληνική γη, αλλά και στον κήπο της Εδέμ να ζούσαμε, πάλι οι αγρότες θα έκλειναν με τρακτέρ την παραδείσια πύλη κι ο Άγιος Πέτρος
Και επειδή σας έχω καλομάθει, ακολουθεί ένα ακόμη κείμενο του φίλου μου Abul Azam. Ελπίζω να το απολαύσετε όσο κι εγώ.
Στυλ, ο θρίαμβος του εγκεφάλου Θυμάμαι ένα άρθρο που διάβασα όταν ήμουν μικρός. Ο συγγραφέας του σκιαγραφούσε μία εικόνα όπου οι άνθρωποι έχουν μεγαλύτερα κεφάλια και μικρότερους μύες. Αυτό θα ‘ταν αποτέλεσμα της σχεδόν πλήρης ακινησίας μιας και σχεδόν όλα θα γινόταν μέσω υπολογιστών που θα ήλεγχε οανθρώπινος εγκέφαλος. Ίσως το παραπάνω να ήταν απλώς μια παλαβή φαντασίωση του συγγραφέα, αλλά είναι αλήθεια ότι είναι ο ανθρώπινος εγκέφαλος που ξεχωρίζει τους ανθρώπους από τα ζώα. Κι ο θρίαμβος αυτού του εγκεφάλου γίνεται μεγαλύτερος χρόνο με τον χρόνο. Αν κοιτάξουμε τον κόσμο των ζώων θα καταλάβουμε πόσο σημαντική είναι .η εμφάνιση! Το χρώμα, το σχήμα, όλα έχουν έναν σκοπό. Κάποια είδη πουλιών χρησιμοποιούν το υπέροχο χρώμα τους για να προσεγγίσουν τον θηλυκό. Στον κόσμο των ανθρώπων, τον ρόλο αυτό τον έχει ο εγκέφαλος! Ναι, οι σχεδιαστές μόδας έχουν αυτόν τον εγκέφαλο. Μπορούν να σχεδιάσουν ρούχα που σου ταιριάζουν. Ρούχα που φορώντας τα δείχνεις υπέροχος και μέσω του στυλ σου μπορείς να κερδίσεις μια θέση στην κοινωνία. Αλλά όλα αυτά τα υπέροχα ρούχα δεν θα σου δοθούν ως δώρα. Αλλά μπορείς να αποκτήσεις αυτά τα ρούχα αφού πρώτα αποκτήσεις λεφτά χρησιμοποιώντας τον εγκέφαλό σου. Χα! Αλλά ακόμη κι έτσι, βλέπω μια μικρή σύσπαση στο πρόσωπό σου. Είσαι λιγάκι μπερδεμένος με το ποιο πρέπει να είναι το στυλ σου. Οκ, κάθε μάρκα έχει την δική της γεύση, όπως τα μήλα είναι γλυκά και τα λεμόνια ξινά. Αυτό που πρέπει να κάνεις είναι να χρησιμοποιήσεις τον εγκέφαλό σου και να γίνεις ικανός να ξεχωρίζεις την διαφορετική γεύση της κάθε μάρκας. Και είσαι τυχερός, υπάρχουν τα περιοδικά μόδας να σε καθοδηγήσουν σε αυτή την αναζήτηση. Σε καθοδηγούν στο τι πρέπει να φορέσεις όπως οι διαιτολόγοι σε καθοδηγούν για το τι και πως πρέπει να το φας!! Ο θρίαμβός του εγκεφάλου!! Ίσως να ‘χει δίκιο ο φίλος μου Abul, ίσως κι όχι. Σε κάθε περίπτωση όμως θα συμφωνήσει πως σίγουρα τούτη την βδομάδα η αναζήτηση στυλ έχει δευτερεύουσα σημασία. Αυτά τα ευρώ, αυτό το ευρώ, το μισό ευρώ, το ένα σεντ που θα δίνατε για χάρη του στυλ και του φαίνεσθαι, δώστε το σε ένα μικρό νησάκι του Ατλαντικού. Το ημερήσιο κατά κεφαλήν εισόδημα στην Αϊτή είναι κάτω από ένα ευρώ. Κι ένα σέντ μάγκες, εκεί μετράει. Καλημέρα$
LIFT
The Mob Rules*
yyn Σε μια παρέα. Συζητάμε το κοινότοπο θέμα της σύγκρισης Μεγάλου Αλεξάνδρου και Χίτλερ. Για τον Χίτλερ ακούγονται πολλά. Ανθρωπόμορφο τέρας, φονέας λαών, παρανοϊκός δολοφόνος. Κι έχουν δίκιο. Κάποια στιγμή βρίσκω το θράσος να μιλήσω. Ισχυρίζομαι ότι ο Χίτλερ ήταν ένας από τους πολλούς. Πιθανότατα με την μεγαλύτερη ευθύνη αλλά ένας από τους πολλούς. Ένα ακόμη αποτέλεσμα μιας κοινωνίας γεμάτης μισαλλόδοξους, αμόρφωτους και ρατσιστές που έπειτα από την ήττα βιάστηκαν να ξεφορτωθούν τις ενοχές τους φορτώνοντας τες όλες στον Φύρερ. Ο Χίτλερ δεν γεννήθηκε με παρθενογένεση. Δεν ήρθε από τα τάρταρα μια μέρα και μάγεψε τον αθώο όχλο. Δεν υπάρχει αθώος όχλος κι αυτός ο όχλος τον γέννησε, όχι το αντίθετο. Ο Χίτλερ του ’δωσε περισσότερο μίσος και ηλιθιότητα για τροφή και τον γιγάντωσε. Και είναι πολύ βολικό, οι μισαλλόδοξοι ρατσιστές ‘’καθημερινοί κι απλοί άνθρωποι’’ να κρύβονται πίσω από έναν Χίτλερ, ένα Μπους, έναν Λάντεν. Ανθρωπόμορφο τέρας ο Χίτλερ. Ναι. Αλλά ακόμη ειδεχθέστερο τέρας ο όχλος. Η ανθρώπινη μάζα. Κι όσο υπάρχει όχλος αντί για κοινωνία, κι όσο υπάρχουν ανδρείκελα αντί πολιτών, θα ξεπετάγονται μεσσίες από τα τάρταρα διάφοροι Πεισίστρατοι πάνω στο άρμα της κάλπικης θεάς με τους Αθηναίους στον διάβα τους να παραληρούν. Με είπαν φασίστα που υπερασπίζομαι τον Χίτλερ κι εχθρό του αθώου λαού. Προσπάθησα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου αλλά δεν τα κατάφερα, ή μάλλον δεν με άφησαν κι έτσι γύρισα σπίτι broken, beaten and scarred κατά τα λόγια του ποιητή. Πέρασε ο καιρός, και σιωπηλός στην ίδια παρέα, διαβάζω στην εφημερίδα για το μέτρο της κυβέρνησης Παπανδρέου να δώσει την Ελληνική υπηκοότητα στα παιδιά μεταναστών που μεγάλωσαν στην Ελλάδα. Κάποιος διαβάζει τον πηχυαίο τίτλο στο εξώφυλλο και εξανίσταται ‘’ε, όχι και να γίνει Έλληνας το Αλβανάκι. Από πού κι ως που να ‘μαι ΕΓΩ ίσος με το σκιπετάρ. Δεν λες που τους αφήνουμε να γυρνάνε εδώ σαν τα σκυλιά και δεν τους στέλνουμε όλους πίσω στην Αλβανία, θα τους κάνουμε κι Έλληνες τώρα; Όλο μαλακίες κάνει ο Παπανδρέου’’. Δεν είπα τίποτα και συνέχισα το διάβασμα της εφημερίδας. Ο ρατσισμός και η ηλιθιότητα μπορεί και να αντέχονται, μπορεί και να αντιμάχονται. Η υποκρισία όχι. Και άλλωστε, παραφράζοντας τον Χιούμπερτ Χάμφρει, το αδιαμφισβήτητο δικαίωμα του όχλου να λέει ό,τι του κατέβει, δεν συνεπάγεται την υποχρέωση μου να τα παίρνω κι όλα αυτά στα σοβαρά.
ρησε πως δυο σοφοί δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι έχουν να κάνουν απλά με μία μεγάλη βεντάλια. Ο τέταρτος, χωρίς να πει τίποτα, άρχισε με το ραβδί του να χτυπάει την προβοσκίδα νομίζοντας πως είναι φίδι. Κι έτσι οι τέσσερις σοφοί σπατάλησαν κάμποσο χρόνο στο να διαφωνούν για τον αν ο ελέφαντας είναι ακόντιο, δέντρο, βεντάλια ή φίδι. Τέτοια σπατάλη μου φαίνονται και οι προσεγγίσεις των σοφών της οικονομίας στο ζήτημα της οικονομικής κρίσης. Καλή η θεωρία, αρκεί να μην γίνεται δόγμα και αναλώνεται σε στρουθοκαμηλισμούς. Ανεξαρτήτως σε ποια σχολή ανήκουν, αν είναι Κεινσιανοί, ΝεοΛιμπεραλιστές, Μονεταριστές κ.ο.κ., πρέπει να δουν την οικονομία σαν όλον και όχι μεμονωμένα. Στις συνθήκες παγκοσμιοποίησης που ζούμε αυτό είναι μονόδρομος. Δεν μπορεί να σωθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες αν βουλιάξει η Ευρωπαϊκή Ένωση. Με την σειρά της, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν μπορεί να βγάλει το κεφάλι στον αφρό, ξεφορτώνοντας στα ανοιχτά του ωκεανού την Ελλάδα. Και ‘μεις δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να μην δίνουμε δεκάρα για κανέναν, συνεχίζοντας να δανειζόμαστε ελπίζοντας ότι ο δανειστής θα χάσει το τεφτέρι. Σε αυτό το παγκόσμιο παιχνίδι υπάρχουν αδύναμοι κρίκοι. Η Ελλάδα είναι τέτοιος. Μόνο που καλώς ή κακώς, αν σπάσει ένας κρίκος, έστω και ο πιο αδύναμος, σπάει και η παγκόσμια αλυσίδα. Έτσι δουλεύει ο καπιταλισμός και καλό είναι να το αναγνωρίσουν όλοι. Αλλιώς από ολόκληρο ελέφαντα θα μείνουν μόνο κάτι σκόρπια ακόντια, βεντάλιες και ένα φίδι να σέρνεται ανάμεσα στα δέντρα.
13
ζωδια
και ουπς... το κάνατε ξανά
Κριός
Λέων
Τοξότης
21 Μαρτίου - 19 Απριλίου
23 Ιουλίου – 22 Αυγούστου
22 Νοεμβρίου - 21 Δεκεμβρίου
Ασυνέπεια, λέγεται πουλάκια μου και το κάνετε συχνά. Φιλικά σας προτείνω να το σταματήσετε, γιατί καλό τέλος δεν θα έχετε. Πως μπορείτε άλλα να υπόσχεστε, άλλα να σχεδιάζετε και άλλα να κάνετε; Δεν νιώθετε λίγη ευθύνη, για όλα όσα περιμένουν από εσάς; Σας τα χώνω σήμερα, αλλά έχω δίκιο.
Tαύρος 20 Απριλίου - 20 Μαϊου
Ότι του φανεί του λωλοστεφανή... μάλλον σας το έχω ξαναπεί, αλλά τέτοια διαστροφή δεν έχω ξαναδεί. Εσείς δεν είπατε πως θα συμμορφωθείτε και θα γίνετε καλά παιδιά; Τότε τα ποτά και οι γνωριμίες της μιας νύχτας που κολλάνε; Και άντε όλα αυτά, τα φωτογραφικά ντοκουμέντα τι τα θέλατε;
Δίδυμοι 21 Μαϊου - 21 Ιουνίου
Σας έχει φάει η μεγαλομανίας εσάς. Όπως δείχνει η ιστορία όμως αυτό δεν βγαίνει ποτέ σε καλό. Είτε θα μείνετε χωρίς ευρουλάκι είτε θα χαλάσετε προσωπικές σχέσεις. Αν θέλετε ρισκάρετε, αλλά δεν βλέπω το λόγο να χάσετε τα πάντα από μια ανάγκη, τελείως ανούσια.
Κρατάτε μυστικά και αυτό δεν είναι καλό. Κανονίστε να τα μάθουν οι ενδιαφερόμενοι και να τσακωθείτε για βλακείες. Δεν μπορώ να καταλάβω πως εσείς τόσο καλά παιδιά, καταφύγατε σε τέτοιες επιλογές. Δε λέω πάντα ένα μυστικό χρειάζεται, αλλά τουλάχιστον κάτι καλό και όχι ανούσιο.
Παρθένος 23 Αυγούστου – 22 Σεπτεμβρίου
Καλά με το να ξεγελάτε τον εαυτό σας, ότι τίποτα δεν σημαίνει και ότι μπορείτε να το φέρετε στα μέτρα σας, δεν πετυχαίνετε κάτι. Τα μπερδέψατε πάλι, τα ερωτικά σας. Αποφασίστε επιτέλους. Είτε βουρ, είτε στη φωλιά σας. Και τα δύο δεν γίνεται. Ρωτήστε και εμάς που ξέρουμε και την έχουμε πατήσει.
22 Δεκεμβρίου - 19 Ιανουαρίου
Μα πόσες φορές πρέπει να σας πω... μη φωνάζετε δεν βρίσκετε το δίκιο σας. Ναι είστε για άλλη μια φορά σωστοί, αλλά πως θα το καταλάβουν στη δουλειά, όταν σας βλέπουν να ανεβάζετε τη φωνή και την πίεση σας. Καλμάρετε και με ηρεμία, δείξτε τους πόσο βλάκες είναι.
Ζυγός
Υδροχόος
23 Σεπτεμβρίου - 23 Οκτωβρίου
20 Ιανουαρίου - 18 Φεβρουαρίου
Αν και το τελευταίο διάστημα είστε καλά παιδιά, δεν θα έλεγα το ίδιο για το πόσο καλοί φίλοι είστε. Για την ακρίβεια περιορίστε τις χαζές συμβουλές που δίνετε στους κολλητούς σας, γιατί θα τους κάψετε. Μα είναι δυνατόν την δική σας “ελαφριά” ηθική, να την ακολουθήσουν και εκείνοι;
Είστε σαν κάτι παιδάκια που τα θέλουν όλα και όταν δεν τα έχουν γκρινιάζουν και κλαίνε. Μα δε βλέπετε ότι πρέπει να περιμένετε; Δεν γίνονται όλα, τη στιγμή που τα ζητάτε. Κυρίως, σε προσωπικό επίπεδο. Άλλωστε για να γίνουν, πρέπει να κουνήσετε και το δαχτυλάκι σας.
Σκορπιός
Ιχθύες
22 Ιουνίου - 22 Ιουλίου
24 Οκτωβρίου - 21 Νοεμβρίου
19 Φεβρουαρίου -20 Μαρτίου
Πιπέρι στο στόμα θα σας βάλω. Δεν είπατε μόνο κακές κουβέντες, αλλά σκεφτήκατε ακόμη περισσότερες. Μερικές φορές θεωρώ πως γίνεται χωρίς δόλο, άλλες πάλι φοβάμαι ότι το χαίρεστε κιόλας. Δεν θα σας συμβουλέψω, μιας και δεν θα με ακούσετε. Αλλά κρίμα ρε παιδιά και σας συμπαθώ.
Όλος ο κόσμος της μπάλας...
EL PREMIO LIFT
Αιγόκερως
Καρκίνος Αχ, θα σας μαλώσω και δεν κάνει. Πως είπαμε ότι λέγεται αυτό; Αναποφασιστικότητα, μπράβο. Θα μου πείτε όταν είστε μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα, τι να διαλέξετε. Εγώ θα έλεγα ρέμα, γιατί μπορεί κολυμπώντας να γλιτώσετε. Με άλλα λόγια τη βλακεία, θα την κάνετε.
14
Μπερδευτήκατε; Πάλι; Σιγά τα νέα. Λες και ξέρατε ποτέ σας, τι θέλετε. Άντε και στα επαγγελματικά κουτσά στραβά τα καταφέρνετε, στα προσωπικά σας κακός χαμός. Την ξανακάνατε τη μ...κια και τώρα δεν συμμαζεύετε. Μη παίζετε με τη φωτιά, γιατί το κουτσουράκι δίπλα σας θα ανάψει και θα σας κάψει.
ΑΡΧ. ΜΑΚΑΡΙΟΥ & ΠΑΡΟΔΟΣ ΚΥΡΓΙΟΥ ΤΗΛ. 26510 26311
Δεν σας είπα, πως όταν αγχώνεστε, δεν πετυχαίνετε τίποτα; Άλλη μια φορά, που έχω δίκιο. Όταν στη δουλειά, αντί να τα ξεκαθαρίζετε τα μπερδεύετε, καλύτερα κάντε διάλειμμα. Όσο για τα προσωπικά σας, πως καταφέρατε να μεγαλοποιήσετε κάτι τόσο ασήμαντο, δεν μπορώ να καταλάβω.