Leidsche Rijn Magazine #41

HÉT MAGAZINE VOOR IN EN ROND LEIDSCHE RIJN

Kom maar door, lentezon

Van de week zat ik al fijn met mijn neusje in het lentezonnetje. Terwijl ik dit schrijf, hagelt het trouwens. Maar tegen de tijd dat je het leest, is de lente vast al helemaal doorgebroken. Yeah!

Ik mag sowieso niet klagen over het weer, want ik ben net terug van Down Under. Lekker een hele maand niets. Met veel zon! Gelukkig ging het LRM-team die hele maand gewoon vrolijk door met interviewen, schrijven en fotograferen. In mijn afwezigheid leidde Anneke alles in goede banen.

Omdat ik dat altijd doe, alles in goede banen leiden, noemde ik mijzelf tot voor kort hoofdredacteur. Een beetje gek vond ik dat wel. Want ik doe dan wel alle regeldingen maar ik doe echt helemaal niets met tekst. Ook dit voorwoord wordt nog flink geredigeerd. Dus vanaf nu noem ik mezelf bladmanager. Dat past beter.

Wat het uitmaakt? Voor jou: niets!

Jij hebt gewoon weer een heel leuk lentenummer van LRM. Vol heerlijke buitenverhalen (bijvoorbeeld over Scouting Rhenova, Ironman en RAUM), fijne sociale verhalen (bijvoorbeeld over een plantenasiel, een gitaarclub en een buddy voor nieuwkomers), allerlei andere verhalen, winacties (op pagina 10 en 11) en mooie foto's (de meeste van onze Wim).

Dus weet je wat, ga lekker met je neusje in het lentezonnetje zitten en geniet van dit nummer.

Diana

bladmanager

PS: We vinden het leuk om te horen wat je van deze editie vindt. Ook ideeën voor het zomernummer zijn welkom: info@leidscherijnmagazine.nl

Deze foto is ook van Wim. De mooie bloesemboom op het Castellumplein in De Meern. Zie zijn andere bloesemfoto op pagina 50.

ARTIKELEN

12 Boerderij De Hoef

18 Jeugdlintjes

23 Julius

24 Plantenasiel

27 Marebrug Kliniek

30 Ironman

34 Scouting Rhenova

36 Fermenteren

46 Noest en Remake

54 Berlijnplein

56 De Smaakmakers van Parkwijk-Zuid

57 Oranjestichting

Wilhelmina Vleuten

58 Herdenken en vieren op 4 en 5 mei

70 Gitaarclub

De Vriendschap

74 RAUM biedt ruimte

81 Restaurant Balijepark

RUBRIEKEN

8 Welkom in Leidsche Rijn

16 BLR'er: JanIsDeMan

28 Máximaportretje

29 Vrijstaat

32 Aan de overkant

38 Levenslessen: Karin Laarakker

41 Kasteel de Haar

43 Woonideeën

53 Vlinderhof

61 Historische Vereniging

62 Kelly op horecabezoek

64 Wat van ver komt: Indonesië

66 Wat komt hier?

69 Voorjaarsmode

72 Wat is dit eigenlijk? Gekandelaberde lindebomen

76 zzp’ers in beeld

77 Tuinportret: altijd bezig

78 Kunstig: water onder de brug

85 Lekker in je vel

86 Leidsche Rijn College

87 Eva ontdekt: astrologie

90 Mijn club: BVM

92 #localhero: Dirkjan Vis

95 Boekentips van KEES

COLUMNS

20 Uit de oude stad: Onno Kosters

68 Karin Lenssen: boom en fazant

82 Julia Boswinkel van Natuurmonumenten

89 Marjolijn Scholman

94 MARKdierenarts

EN VERDER

3 Voorwoord

7 LRM-team

10 MIXED UP

26 VOL

44 SportUtrecht

50 Lentefoto

73 Voorlezen: oehoe

79 Groen, Lente, Leidsche Rijn by Fotosoos Terwijde

96 UITgelicht!

98 Kleurplaat

HÉT MAGAZINE VOOR IN EN ROND LEIDSCHE RIJN

LRM (Leidsche Rijn Magazine) is een gratis magazine voor bewoners van Leidsche Rijn, Vleuten-De Meern, Haarzuilens en omstreken

Beeldmanager & Vormgeving Diana Unk

Eindredactie Anneke Paul

Tekstredactie Anneke Paul, Eva Wagenaar, Ineke Timmermans, Lisette Oorschot, Marjolijn Scholman, Maurice Hengeveld, Mirande de Jong, Minka Sterk, Nina Laurens, Tim de Hullu

Fotografie Wim van IJzendoorn (tenzij anders vermeld)

Aan dit nummer werkten verder mee

Boekhandel KEES, De Vrijstaat, Historische Vereniging, Irene Lausberg, Janneke Cloosterman, Julia Boswinkel, Julia Waszink, Karin Laarakker, Karin Lenssen, Kelly Douglas, Leidsche Rijn College, Marieke van Loon, Mark Huis in 't Veld, Melanie Morren, Onno Kosters, SportUtrecht

Drukwerk Drukkerij Moderna

Websitebeheer Anithe de Haas / Divisuals

LRM wordt verspreid in Leidsche Rijn, Vleuten-De Meern en Haarzuilens. Bewoners kunnen LRM gratis meenemen bij onder meer de vestigingen van boekhandel KEES, bibliotheken, wijkbureaus, culturele instellingen, horeca en supermarkten. Daarnaast ligt LRM op leestafels bij St. Antonius Ziekenhuis, tandartsen, huisartsen, gezondheidscentra, kappers etc.

Uitgever Leidsche Rijn Magazine

Adverteren info@leidscherijnmagazine.nl

Persberichten, uitnodigingen en ideeën info@leidscherijnmagazine.nl

Digitale uitgave Leidsche Rijn Magazine www.leidscherijnmagazine.nl

Social Media Instagram: @leidscherijn_magazine│Facebook: LeidscheRijnMagazine│Linkedin: Leidsche Rijn Magazine

Copyright Het overnemen van artikelen is niet toegestaan. LRM is niet aansprakelijk voor eventuele onjuistheden in deze uitgave. LRM is niet verantwoordelijk voor handelingen van derden welke mogelijk voortvloeien uit het lezen van deze uitgave.

LENTE 2026

Volg ons! We hebben geregeldwinacties!leuke

LRM-REDACTIETEAM

DIANA UNK bladmanager, vormgever & uitgever

MINKA STERK tekst

MAURICE HENGEVELD tekst

WIM VAN IJZENDOORN fotografie & sales

MARJOLIJN SCHOLMAN tekst

MIRANDE DE JONG tekst

ANNEKE PAUL eindredactie & tekst

EVA WAGENAAR tekst

NINA LAURENS tekst

INEKE TIMMERMANS tekst & fotografie

TIM DE HULLU tekst

LISETTE OORSCHOT tekst

LR

KOMO, STATENDAALDER 136, UTRECHT (AAN DE DAFNE SCHIPPERSBRUG)

MANGO MAN, WENENPROMENADE 63, UTRECHT (LEIDSCHE RIJN CENTRUM)

TANDARTSPRAKTIJK HOGE WEIDE, VADUZDIJK 1, UTRECHT (LEIDSCHE RIJN CENTRUM) DIERENKLINIEK ZOO

SCHOENMAKER, ELLA FITZGERALDPLEIN 28 (VERHUIZING BINNEN TERWIJDE)

MR. SUSHI VLEUTEN, DORPSSTRAAT 14, VLEUTEN

ZORGPAL, MUSICALLAAN 13C, TERWIJDE

AMINA HANDMADE ATELIER, PARIJSBOULEVARD 93A, UTRECHT (LEIDSCHE RIJN CENTRUM)

en acties

Film over Máximapark is groot succes mixED UP nieuwtjes

Ruim 3500 bezoekers hebben de film “Máximapark - van glastuinbouw naar levend landschap” van de Vleutense filmmaker Hans den Hartog gezien. Onverminderd enthousiast komen de bezoekers uit de bioscoop, verwonderd over dingen waar ze zo vaak aan voorbij zijn gelopen. En de film gaat ook internationaal! Hij is geselecteerd voor het A+DDF (Architecture + Design Film Festival) in Winnipeg, Canada. Heb je hem nog niet gezien? Goed nieuws: ook in Pathé Leidsche Rijn is "Máximapark" de komende maanden nog te zien.

Agenda: maximapark.nl/film

> 2 Kaartjes winnen? Mail dan vóór 17 mei 'film Máximapark' naar info@leidscherijnmagazine.nl

Win een maand Granola met karakter

Wat is jouw lievelingsontbijt? �� Deel jouw ontbijtmoment op Instagram, tag en volg @lekkersvandierooie of stuur jouw foto naar berdien@lekkersvandierooie.nl. Zo maak je kans op een maand lang gratis Granola met karakter! Met liefde gebakken in Haarzuilens: 40% zaden en noten, gezoet met honing & agave, voedzaam en vezelrijk. Een heerlijke manier om eens variatie aan je ontbijt toe te voegen. Zelf alvast proeven? Bestel jouw brievenbuspakketje via www.lekkersvandierooie.nl of ontdek waar Granola met karakter bij jou in de buurt te koop is.. www.lekkersvandierooie.nl

Op dit festival komen we ook altijd veel Leidsche Rijners tegen. Ook dit jaar wordt Stadspark Transwijk 3 dagen op zijn kop gezet: 12, 13 en 14 juni. Wij mogen kaarten voor de zaterdag weggeven. Check de line-up. www.centralpark.nl

> 2 Kaartjes winnen? Mail dan vóór 17 mei 'Central Park' naar info@leidscherijnmagazine.nl

Meer ruimte voor

kanoën en suppen

Woon je in Leidsche Rijn en wil je vaker het water op in je eigen wijk? Laat je stem horen. Op het platform Voor je Stadsie kun je laten weten of je behoefte hebt aan betere vaarroutes en veilige instapplekken rondom het Máximapark. Diverse organisaties staan klaar om dit te realiseren, mits er voldoende animo voor is. Dus ga naar voorjestadsie.nl en meld je aan bij het initiatief “kanoën en suppen in Leidsche Rijn – denk en doe mee”. www.voorjestadsie.nl

Win een boek!

KANS MAKEN? MAIL DAN

DE TITEL VAN HET BOEK VÓÓR 17 MEI NAAR INFO@LEIDSCHERIJNMAGAZINE.NL (alleen de winnaars ontvangen bericht)

Popatlas

Iedereen kent het ‘tuinpad van mijn vader’, maar waar bevindt het zich eigenlijk? En waar fietste ‘de eenzame fietser’? Dit boek beschrijft de 100 belangrijkste plekken uit de Nederlandse popgeschiedenis. Ook Utrecht komt aan bod, met onder andere het ontstaansverhaal van het oude Tivoli en het verhaal van Two Brothers on the 4th Floor. Auteur Rens Dietz woont in Leidsche Rijn. www.noordboek.nl/boek/popatlas

Sterrenwacht

Na twee verhalenbundels verschijnt van de Vleutense Paula van Rijn een roman! Een 64-jariige vrouw die haar hele leven onder de vleugels van haar dominante moeder leefde, erft onverwacht de villa van een vervreemde peettante - inclusief drie excentrieke vriendinnen - en ontdekt via een verborgen ansichtkaart dat haar verleden en haar vrijheid anders in elkaar zitten dan ze altijd dacht. www.palmslag.nl/boeken/ sterrenwacht

Lieve mensen winnen niet

Je kent vast deze hardnekkige (sport)clichés: ‘never change a winning team’, ‘stap uit je comfortzone’ of ‘meten is weten’. Vaak gebruikt om mensen te motiveren of ontwikkelen. Maar wat nu als blijkt dat die clichés niet kloppen of een tegenovergesteld effect hebben? Met levendige en soms pijnlijke verhalen, gebaseerd op jarenlange ervaring in de topsport en het bedrijfsleven, laat Wietske zien wat er gebeurt als je clichés klakkeloos volgt. Het boek is een oproep tot reflectie, het blijven stellen van vragen en het voeren van het échte gesprek. Voor iedereen die wil groeien als mens of als leider. www.lievemensenwinnen.nl

BOERDERIJ DE HOEF MOCHT BLIJVEN

Niet alles in onze jonge wijk is nieuw. Hier en daar staat nog een eeuwenoud gebouw, zoals boerderij De Hoef in Hoge Weide. Terwijl Leidsche Rijn verrees, bleef De Hoef staan. Waarom eigenlijk?

De Hoef in december 2014, met op de achtergrond de buurt Hoge Weide in aanbouw

foto: Victor M. Lansink

In De Hoef, aan het einde van de Saffraanweg, gebeurt van alles. Er zit een buitenschoolse opvang, een dagbesteding en een kerk, om maar wat te noemen. De Hoef is een boerderij uit 1900. In dat jaar legde Elise Mathilde van Beuningen, tien jaar oud, de eerste steen. Het verhaal gaat dat ze die steen per ongeluk scheef legde, maar dat de bouwers hem niet recht mochten leggen van haar vader. Bijna honderd jaar bleef de boerderij in het bezit van de familie Van Beuningen. En diezelfde eeuw woonde hier de familie Uiterwaal, als pachters. Tot 1999.

Joop en Nel

Ze weten het nog als de dag van gisteren, vertellen Joop en Nel Uiterwaal in hun huis in De Meern. Zij waren de laatste boeren van boerderij De Hoef. In 1999 moesten zij weg om plaats te maken voor de nieuwe wijk Leidsche Rijn. Ze vonden het verschrikkelijk. “We zijn huilend weggegaan”, zegt Nel. Nu is ze blij dat de boerderij er nog staat, maar op dat moment dacht ze daar heel anders over. “Als wij eruit moeten, gooi dan maar plat ook.”

De vader van Joop Uiterwaal werd geboren op De Hoef. Hijzelf ook, in 1949. Met de eigenaren, de familie Van Beuningen, stonden ze altijd op goede voet. Toen de voorgevel van de boerderij een keer opnieuw gevoegd werd, en Nel de voegen niet goed vond, ging de metselaar gewoon door. Wat hadden die pachters nou te zeggen over voegen? Maar Van Beuningen greep in, vertelt Nel. “Hij zei tegen de metselaar: het moet anders, mevrouw vindt het niet mooi.” Het tekent hun relatie: respectvol.

De eerste steen gelegd door Elise Mathilde van Beuningen, 1900

Koeien

Op de deel, de grote ruimte aan de achterzijde van het hoofdgebouw waar in de winter de koeien stonden, woonden in de oorlog een tijdje twee complete gezinnen. Later gaf de familie Uiterwaal hier in de zomer veel feestjes. Bruiloften, verjaardagen, maar ook een keer vanwege een koe die 100.000 liter melk had gegeven. En in 1997 vierden ze feest omdat De Hoef was uitgeroepen tot Boerderij van het Jaar.

Het was (en is) inderdaad een prachtige boerderij, dat vinden Joop en Nel zelf ook. Ze woonden hier fantastisch. Maar op het moment van dat feest in 1997 wisten ze ook al dat hier de grootste Vinexwijk van Nederland gebouwd zou worden. De boerderij mocht blijven staan, maar werd verkocht aan de gemeente Utrecht, samen met de 200 hectare land die erbij hoorde. En dat betekende dat Joop en Nel weg moesten, want zij konden niets zonder land. “Wij hebben altijd koeien gehad. Het enige wat we konden was boeren.” Ze kregen een schadeloosstelling en vertrokken naar een boerderij in de Flevopolder.

Kanaleneiland en Maarssenbroek

Dat De Hoef zelf zou blijven staan, stond al op de tekeningen van Riek Bakker, de stedenbouwkundige die Leidsche Rijn ontwierp. Bakker was een groot voorstander van het behoud van erfgoed. Het klinkt nu zo vanzelfsprekend: op oude gebouwen moet je zuinig zijn. Maar er zijn ook heel andere tijden geweest, vertelt John van Dongen van de Historische Vereniging Vleuten, De Meern, Haarzuilens en Leidsche Rijn. “In de jaren zestig was de gemeente Vleuten-De Meern nog serieus van plan om de Broederschapshuisjes uit 1600 tegen de vlakte te gooien zodat het verkeer een ruimere bocht kon maken. Ongelofelijk. En in de jaren zeventig werd Maarssenbroek gebouwd, daar hebben ze veel minder laten staan dan hier in Leidsche Rijn.” De moeder van Joop Uiterwaal kwam uit Kanaleneiland, ook een wijk waarvoor alle boerderijen werden gesloopt. Pas later kantelde het denken over erfgoed en werd dat iets om te behouden. Met dank aan Riek Bakker – en aan de Romeinen – is er in Leidsche Rijn nog veel zichtbare geschiedenis. De Hoef is lang niet het enige oude gebouw dat er nog staat.

Nieuw dak

Sinds 2001 is De Hoef een rijksmonument, zowel het hoofdgebouw (een “langhuis”) als de wagenschuur, het bijgebouw. De gemeente verkocht het in 2016 aan BOEi, een maatschappelijke onderneming die zich toelegt op restauratie en herbestemming van cultureel erfgoed. Cisca van der Leeden, senior bouwkundige en bouwhistoricus bij BOEi: “Met aankoop en restauratie voorkomen we dat dit soort prachtige panden verkrotten. Gebruik is behoud: een mooie plek waar je nieuw leven in blaast, heeft toekomst. Het biedt ook geschiedenis. Deze boerderijen zijn de oorsprong van de wijk. Zij zijn uniek en daar worden mensen blij van. Zo blijven bovendien de verhalen van vroeger levend. Het is zó fijn dat De Hoef er nog is.” Stukje bij beetje werd alles gerestaureerd, eind vorig jaar nog kreeg de boerderij een nieuw rieten dak.

Aan de buitenkant ziet De Hoef er nog uit als een boerderij. “Soms belt er iemand om te vragen of ik ook eieren verkoop”, zegt Elly Stoffels. Elly coördineert als vrijwilliger de verhuur van de deel. Ze is ook betrokken bij de kerk, hoofdhuurder van De Hoef, die hier elke zondag dienst houdt. “Het is knus en sfeervol. Iedereen vindt het leuk. Bezoekers en gastpredikanten die hier voor het eerst zijn, zeggen vaak: wat een mooie ruimte!” De deel van De Hoef is om nóg een reden uniek, vertelt Elly. “Dit is de enige locatie in de wijde omgeving waar je een groot feest kunt vieren zonder verplichte afname van hapjes of drankjes.”

De buitenschoolse opvang Kunstnest In de Wolken is ook blij met De Hoef. Medewerker Thomas van Kleinwee: “De ruimtes zijn groot en sfeervol. Geen systeemplafond of saaie uniforme inrichting, echt heel anders dan nieuwbouw. Buiten is het ook al zo groot. En groen! Een fantastische locatie.”

De monumentale kastanje voor boerderij De Hoef, 1960-1965

WAT ZIT ER IN DE HOEF?

• De vaste gebruikers in de boerderij zijn Protestantse Gemeente Leidsche Rijn, Rejoice, Octo+, de Seniorengroep en BSO Kunstnest.

• De voormalige wagenschuur huisvest BSO Kunstnest, Balanspraktijk voor natuurgeneeskunde en de dagbestedingsruimte van de zorgwoningen van Zuniek.

• De voormalige hooiberg is herbouwd tot speeltuingebouw ’t Hoefijzer van Natuurspeeltuin De Hoef. De speeltuin zelf is van de gemeente en hoort niet bij de boerderij.

• Naast de vaste gebruikers is de deel te huur voor bijeenkomsten van max 100 mensen. Kijk op boerderijdehoef.nl.

Zwarte verf

Na het vertrek van Nel en Joop Uiterwaal kwamen er eerst tijdelijke huurders (anti-kraak) in De Hoef. Zij hielden het minder netjes bij en dat deed wel even pijn, zegt Nel. Vooral toen ze het hek groen met goud verfden. Nel: “Dat hek hoort zwart. Gelukkig werd het ook snel weer zwart.” Nu zijn Joop en Nel met pensioen. Voor de boerderij in Biddinghuizen konden ze geen opvolger vinden; geen van hun vier kinderen wilde boer worden. Ze wonen nu aan de Zandweg in De Meern.

Bij het 20-jarig bestaan van Leidsche Rijn spraken ze Riek Bakker, vertellen ze. “We hebben haar verteld hoe blij we zijn dat De Hoef er nog staat.” Het is niet meer pijnlijk. Ze fietsen nog weleens langs om een kijkje te nemen of aan bezoek te laten zien waar ze hebben gewoond. “Het dak is nog nooit zo mooi geweest.” En laatst namen ze contact op met Elly, want ze zijn binnenkort 55 jaar getrouwd en dat vieren ze in De Hoef. Of zoals ze het zelf nog altijd noemen: “onze boerderij”.

foto: Gemeentearchief Utrecht

foto: S. Budde

foto: Fotodienst GAU

Dit artikel is gerealiseerd met een financiële bijdrage vanuit het Mediafonds Provincie Utrecht.

Boerderij De Hoef, maart 2026

vier foto's: BOEi (Jan van Dalen)

Bekende Leidsche Rijner

JANISDEMAN

• IS 42 JAAR EN KOMT UIT UTRECHT

• SCHILDERDE IN 2012 EEN HUWELIJKSAANZOEK OP EEN MUUR IN DE MONICAHOF IN UTRECHT (ZE ZEI JA)

• WOONT SINDS EEN PAAR JAAR MET ZIJN VROUW, TWEE ZOONS EN EEN HOND IN DE MEERN

• IS VOORAL BEKEND VAN DE BOEKENKAST OP DE AMSTERDAMSESTRAATWEG (2019)

• MAAR JE VINDT ZIJN KUNST OOK OP HET BERLIJNPLEIN

Kunstenaar JanIsDeMan kijkt naar de ruimte die hij mag vullen en vraagt zich af: wat ontbreekt hier? Dan schildert hij bijvoorbeeld een reusachtige boekenkast. Of een speaker. Of iets anders wat mensen blij maakt. “Je wilt niet elke dag naar negatieve shit kijken.”

Waar ben je nu mee bezig?

Met een muur in de bibliotheek op het Brusselplein, in de kinderhoek. Die muur was heel wit en niksig, ik heb er een landschapje op gemaakt en straks komen er kinderen hun handjes in de verf dopen en dat worden dan bloemetjes. Eerdere kindertekeningen van fantasiedieren verwerk ik er ook in. Het wordt denk ik heel leuk.

Ben je zelf ook al vroeg begonnen met verf op muren?

Vanaf een jaar of 12. Graffiti op straat vond ik intrigerend, dat wilde ik ook. Ik ging het rebelse pad op, later werd mijn werk steeds vaker legaal. Dat maakt veel verschil hoor. Wat je ‘s nachts op straat doet is kleiner, gekker, vrijer. Overdag en in opdracht heb je meer tijd, kun je jezelf meer ontwikkelen, je wordt creatiever.

Waar komt je inspiratie vandaan?

Overal. De stad is mijn atelier. Ik kijk naar de ruimte die ik mag vullen en ik denk: wat ontbreekt hier, wat kan ik toevoegen?

Zoals die boekenkast op de Amsterdamsestraatweg?

Precies. De vorm van dat huis leende zich gewoon perfect voor een boekenkast. Dat werk heeft veel nieuwe deuren geopend en avonturen opgeleverd. Alle buitenlandse avonturen heb ik daaraan te danken. We zijn naar Frankrijk geweest, Rusland, Mexico, Georgië.

Wat zien we op de video op je homepage?

Een hele hoge flat in Georgië, waarop ik een hele grote speaker sta te schilderen. Dat was een droom van mij: een kunstwerk alsof je je lievelingsmuziek aan de hele stad laat horen. Hoewel het ook weer niet per se om muziek gaat. Het gaat erom dat je, als je een reusachtige speaker ziet, beter gaat luisteren. Naar alles. In de Ardennen had ik ook al een muur geverfd als speaker: “sound of nature”. Ik wilde er een “sounds of the city” bij maken, als een soort deel 2, en ging zelf op zoek naar een plek waar dat zou kunnen. Het werd dit flatgebouw in Georgië, vijftien verdiepingen hoog. Heel vet om te doen.

Niet eng?

Doodeng! In zo’n bakje in de lucht. Ik was blij toen ik weer veilig thuis was.

Werk je vaak alleen?

Die speaker heb ik gemaakt met Maarten Wolf en in samenwerking met Niko Movement uit Tbilisi. Ik heb altijd wel een team om mij heen van mensen die mijn helpen. Maar het uitvoerende werk doe ik meestal zelf, met m’n verf en m’n koptelefoon.

“De stad is mijn atelier”

Heb je dat rebelse nog?

Zeker, maar wat minder zichtbaar dan vroeger. Ik ben me er hyperbewust van dat ik de openbare ruimte verander. Ik ga bijvoorbeeld iets maken voor de kinderen van de toeslagenaffaire. Van dat schandaal word je rebels, maar het werk komt wel op een flatgebouw en mensen willen natuurlijk niet elke dag naar negatieve shit kijken. Ik vind het belangrijker dat mijn kunst toegankelijk is. En dat mensen er blij van worden.

Welke muur schreeuwt om een JanIsDeMan?

De Demkabrug! Ik heb daar een heel vet idee voor. En mijn overbuurman heeft een erker die eruitziet als een draaitafel. Daar moet ik het eens met hem over hebben.

TEKST ANNEKE PAUL FOTOGRAFIE WIM VAN IJZENDOORN

Maico en Mihnea kregen een jeugdlintje van de gemeente. Hoe vinden ze dat, en waar hebben ze het lintje aan verdiend? Ze vertellen het zelf.

Maico Smeets (16)

“Geluidstechniek is mijn passie en mijn ambitie”

“Ik werk vaak bij Cultuur19. Als er een band of een orkest komt optreden, help ik met het geluid. Ik zorg ervoor dat de muziek versterkt over de speakers te horen is. Mijn vader is audiotechnicus. Ik help hem al sinds ik 9 ben. Op mijn 12de begon ik bij Cultuur19 en dat doe ik nog steeds. Er is daar altijd lekker veel te doen. Ik help bij Podium Takeover, Zingende Beelden, de Grote Prijs van Leidsche Rijn. Dit jaar coach ik bij Podium Takeover voor het eerst andere jongeren, die minder ervaring hebben.

De afgelopen jaren heb ik veel kennis over audiotechniek opgebouwd. Ik word steeds vaker gevraagd voor andere klussen. Soms is het betaald werk. Daar ben ik blij mee, want audiotechniek is mijn toekomst. Dit jaar doe ik eindexamen, daarna wil ik graag een opleiding in deze richting doen en dan aan de slag als technicus bij theaters en festivals. Daarom doe ik nu zo veel mogelijk ervaring op.

Geluidstechniek is mijn passie en mijn ambitie. Ik draag ook graag mijn steentje bij om mensen te helpen. Toch vind ik dat lintje ook heel belangrijk. Het is niet zo maar iets. Je wordt gezien, je moeite wordt opgemerkt en gewaardeerd. Dat is erg leuk.

De uitreiking van het lintje was op mijn verjaardag. Heel bijzonder, want ik kwam net uit school en moest na de uitreiking ook weer snel weg om te helpen bij de voorronde van de Grote Prijs van Leidsche Rijn. Mijn hele verjaardag niet thuisgeweest, haha. Het lintje heb ik vastgemaakt op het hoesje van mijn multitool. Die heb ik altijd bij me.”

Dylan (links) en Romee

Mihnea Lazaroae (18)

“Ik ben blij dat ik dit mag doen”

“Mijn vrijwilligerswerk begon een paar jaar geleden, toen ik bij de techniekclub ging van mijn school, het Leidsche Rijn College. Met de techniekclub hielpen we bij de voorronde van de Grote Prijs van Leidsche Rijn en zo kwam ik bij Cultuur19. Daar heb ik in een paar jaar ontzettend veel geleerd. Als er een voorstelling of een optreden is, dan zorg ik voor het licht of het geluid of allebei. Zodat alles er zo goed mogelijk uitziet en zo goed mogelijk klinkt. Het is erg leuk werk. En mensen worden er blij van. Ik houd van blije mensen.

Vier jaar geleden kwam ik uit Roemenië naar Nederland en nu zit ik in het laatste jaar van de havo. Ook in Roemenië hield ik al van de technische kant van festivals: lampen, speakers, apparatuur. Toen ik begon bij Cultuur19 sprak ik de taal nog niet zo goed. Maar dat vonden ze helemaal niet erg. Zo fijn!

Dankzij mijn ervaring bij Cultuur19 heb ik een betaalde baan gevonden, bij een bedrijf dat licht- en geluidsapparatuur verhuurt voor evenementen. Ik werk ook nog steeds als vrijwlliger op de Cultuurcampus. Waarom? Het is leuk! Ik ben juist blij dat ik het mag doen. Ik houd van deze mensen. Dit jaar doe ik ook eindexamen. Dat gaat vóór natuurlijk. Maar dat lukt best. Ik geef gewoon door wanneer ik beschikbaar ben voor werk en wanneer niet.

Het jeugdlintje van Utrecht kwam voor mij out of nowhere. Totaal onverwacht. Ik vind het geweldig. Ik zie dat mensen waarderen wat ik doe. Dat het wordt gezien. Het geeft mij de bevestiging dat ik op de goede weg ben. Daar ben ik heel blij mee. Want ik wil hier graag verder mee.”

WAT IS EEN JEUGDLINTJE?

Met een jeugdlintje waardeert de gemeente Utrecht elk jaar een aantal kinderen en jongeren (6 - 23 jaar) die iets bijzonders hebben gedaan. De uitreiking van het jeugdlintje is meestal rond 20 november, de Internationale Dag voor de Rechten van het Kind. Vorig jaar kregen Maico, Mihnea en 9 andere kinderen en jongeren uit Utrecht een jeugdlintje. Wil je iemand voordragen voor een jeugdlintje? Dat kan via utrecht.nl.

UIT DE OUDE STAD

De tijd van “In Leidsche Rijn wil je nog niet dood gevonden worden” ligt al zó ver achter ons dat “Leidsche Rijn valt eigenlijk best mee” ook al gedateerd klinkt. En nu? Wat vinden ze aan de andere kant van het Amsterdam-Rijnkanaal van onze wijk? Een wisselcolumn.

“Ik

bespeurde een

lichte

jaloezie bij mezelf op de bewoners”

Toen ik nog in Amsterdam woonde, verhuisde een van mijn voetbalmaten naar Leidsche Rijn. Verbazing alom, want wat moet je dáár nou? Robbie bleef voetballen in de hoofdstad, maar leek verder heel gelukkig daar in de, voor de meesten van ons, witte vlek op de kaart. Hic sunt leones, staat er op Romeinse kaarten bij gebieden waar geen legionair nog was binnengedrongen: hier zijn leeuwen – kijk maar uit. Dat gold in veler ogen ook voor wat nu Leidsche Rijn is.

Zagen de Romeinen die aan het begin van de jaartelling hun Castellum oprichtten het omliggende gebied aanvankelijk ook zo? In het stadsgedicht dat ik schreef ter gelegenheid van vijfentwintig jaar Leidsche Rijn, ziet het drassige land waar ze voet aan wal zetten er zo uit:

De rivier was een hand die stroomruggen opwierp: de mens zocht er toevlucht, bouwde er onderdak,

toomde het water in tot het beheerst was, versneed met sloten het land tot een mozaïekvloer.

Die mozaïekvloer, veelkleurig element in Romeinse villa’s, staat voor de veelkleurigheid van het hedendaagse

Leidsche Rijn. Het gedicht is te lezen op de obelisk naast de wachttoren bij museum Castellum Hoge Woerd.

De uitnodiging om het te schrijven, vormde het begin van mijn interesse in het stadsdeel. Ik fietste er op vrije dagen kriskras doorheen, ontdekte de veelvormige architectuur, de inbedding in de oude, landelijke structuren. Woonachtig in de Rivierenwijk, die erg stenig is, bespeurde ik een lichte jaloezie bij mezelf op de bewoners tussen het gulle groen van Leidsche Rijn.

Onlangs verscheen in het Máximapark een tweede stadsgedicht van mij. Het is, uitgefreesd in cortenstaal, te vinden bij de oude Jeremiebrug, in 2012 verplaatst van wat nu station Vaartsche Rijn is naar een plek over de Vikingrijn:

Hier kruis ik na een eeuw, open of mij langzaam sluitend, de Alendorper Vikingrijn, die onder mij de plaats van de kades verklinkende Kruisvaart innam.

De brug slaat een brug tussen heden en verleden, tussen de ‘oude stad’ en het nieuwe stadsdeel – beide, met dank aan de Romeinen, in wezen even oud; beide even gelaagde en geslaagde, veelkleurige mozaïekvloeren.

ONNO KOSTERS

is dichter en vertaler, en werkt als docent Engelse literatuur en vertalen bij de Universiteit Utrecht.

foto:

Fjodor Buis

Trefpunt voor ochtend- en avondmensen

Maak gebruik van ZelfBieb Leidsche

Rijn Centrum wanneer het jou uitkomt, ook buiten openingstijden.

inspiratie opdoen   vakantie   boeken    ontspannen   printen   lanterfanten   lenen  studeren  lezekrantje lezen  computeren    studeren   tijdschrift

Je bent al lid vanaf €5 per jaar. Meld je aan voor de ZelfBieb!

Ik ben Onderling verzekerd

Nesrin

Klantadviseur

Jouw levensverhaal of dat van een dierbare is het lezen waard. De Biograaf helpt je graag om het op papier te krijgen.

Biografieën Ghostwriting Jubileumboeken Schrijfcoaching

Check het programma en de openingstijden: trapoputrecht.nl

Hof van Monaco 8, Utrecht trapoputrecht@gmail.com

Het podium biedt een platform voor muzikanten, dansers, dichters, cabaretiers en andere paradijsvogels Laat je verrassen in Trapop! MUZIEKKROEG,

biografieschrijven.nl tim@biografieschrijven.nl

Oefen- en fysiotherapie voor mensen met parkinson

Voor mensen met de ziekte van Parkinson is er gespecialiseerde fysiotherapie. Waarom is dat belangrijk? Fysiotherapeut Sander Perry legt uit.

Als je parkinson hebt, maakt je lichaam te weinig dopamine. Dat vul je aan met medicijnen. De ziekte zelf krijg je helaas niet weg, maar je kunt er wel oud mee worden. Veelvoorkomende klachten zijn trillen, stijfheid en vermoeidheid. Wat kun je doen? Blijf in beweging, zegt Sander Perry. Hij is fysiotherapeut bij Leidsche Rijn Julius Gezondheidscentra en heeft zich gespecialiseerd in de ziekte van Parkinson. “Met beweging houd je de klachten zo lang mogelijk op afstand. Het kan ook de ziekte zelf afremmen.”

Begin direct

Een gespecialiseerde fysiotherapeut kan je helpen met het vinden van wat voor jou de beste vorm van bewegen is. Begin daar direct mee, adviseert Sander. “Als je de diagnose parkinson krijgt, maakt je lichaam al een tijdje minder dopamine aan. Begin je met medicijnen, dan wordt dit tekort aangevuld en voel je je vaak beter dan vóór de diagnose. Benut deze fase. Beweeg zo veel mogelijk. Denk aan sporten, lopen, fietsen en speciale parkinson-oefeningen.”

Netwerk

Het verloop van de ziekte van Parkinson is bij niemand hetzelfde. Er zijn veel mogelijke klachten en oplossingen. Daarom is het belangrijk dat de fysiotherapeut extra scholing heeft gehad. Sander: “Het gaat niet alleen om oefeningen, maar ook om begeleiding. Hoe ga je om met de ziekte? Via Parkinsonnet, een netwerk van parkinson-hulpverleners, werken we samen met andere specialisten. Zo kunnen we snel overleggen met de neuroloog, parkinson-verpleegkundige, een diëtist of een logopedist.”

Er zijn gelukkig steeds meer beweegmogelijkheden voor mensen met parkinson, zoals speciale lessen boksen, klimmen en dansen. Heel belangrijk: het moet bij je passen.

Sander: “Ik zeg altijd: deze ziekte heb je helaas voor altijd, dus zoek vooral iets wat je zelf leuk vindt. Dan lijkt het ook minder op therapie. En houd je het makkelijker vol.”

Zoek je een gespecialiseerde parkinson-fysiotherapeut?

Bij Leidsche Rijn Julius Gezondheidscentra kun je snel terecht. Maak een afspraak via lrjg.nl.

Zoek je een gespecialiseerde parkinson-fysiotherapeut? Bij Leidsche Rijn Julius Gezondheidscentra kun je snel terecht. Maak een afspraak via lrjg.nl.

Kijk voor de dichtstbijzijnde specialist op parkinsonzorgzoeker.nl. Meer over parkinson lees je onder meer op parkinsonnet.nl en parkinsontv.nl.

Kijk voor de dichtstbijzijnde specialist op parkinsonzorgzoeker.nl. Meer over parkinson lees je onder meer op parkinsonnet.nl en parkinsontv.nl.

PLANTENASIEL

DONEER OF ADOPTEER EEN PLANT

Je bent uitgekeken op je plant. Of je plant is ziek. Of je hebt gewoon geen groene vingers, vind je zelf. Wat te doen met die arme plant?

Doneer hem! Dat kan in Vleuterweide, bij Claudia. “Er is verrassend vaak nog wat mogelijk.”

Vrijwilliger Claudia van Gaalen is elke woensdagochtend te vinden bij Plant voor Plant, het plantenasiel op de zolder van het Milieu Educatief Centrum (MEC) in Maarssenbroek. Ze verzorgt planten en helpt mensen. In haar eigen voortuin in Vleuterweide heeft ze een doneerplek voor planten. De gedoneerde planten neemt ze mee naar de plantenzolder. “Ik zag een advertentie van Plant voor Plant”, vertelt Claudia. “Het hele concept sprak me erg aan. Ik haal plezier uit dat wat er groeit, kijken wat er nodig is voor een plant en dat proberen te regelen.”

Niet in de kliko

Ook op andere plekken in Leidsche Rijn en VleutenDe Meern zijn doneerlocaties te vinden waar je je planten kan brengen. Alle soorten en maten kamerplanten en buitenplanten, op grote struiken en bomen na, zijn welkom. Claudia: “Het idee is dat een plant niet in de kliko belandt, maar dat wij er nog wat van kunnen maken. Er moet dus nog wel enigszins leven in zitten. Dan is er verrassend vaak nog wat mogelijk.”

Het plantenasiel in het MEC is elke woensdag van 10:00 tot 16:00 uur open. Ooit gestart in een garage, groeide dit uit zijn jas en verhuisde naar het MEC, een plek met activiteiten en initiatieven rondom duurzaamheid. Vrijwilligers zoals Claudia adviseren en hebben veel kennis in huis. Naast doneren is adopteren van een plant ook mogelijk. Adopteren betekent dat je een plant koopt voor een relatief lage prijs, met pot erbij als je dat wilt. De opbrengst gaat naar Trees for All, een erkend goed doel dat bomen plant in binnen- en buitenland.

Groen geluk

Claudia werkt bij tandartsenpraktijk Berben & Bouman in Terwijde en woont met man en twee zoons (12 en 9) in Vleuterweide. Ze vindt groen belangrijk, buiten en binnen.“In mijn tuin groeien veel verschillende planten. Juist de diversiteit aan planten spreekt me aan. Het onderhouden van moestuintjes is ook al jaren een hobby van mij. Ook binnen heb ik veel planten staan. Met en door Plant voor Plant draag ik bij aan een betere wereld. Ik ga met plezier naar mijn vrijwilligerswerk en kom met plezier terug. Ik werk met leuke mensen. Een plek waar je echt jezelf kunt zijn. Ik deel dit groene geluk graag met anderen.”

Plantvoorplant.nl

PLANTENTIPS

Groene tips van Claudia om goed voor je planten te zorgen:

 Kijk goed naar de plek waar je je plant neerzet. Verschillende planten hebben verschillende plekken nodig, met bijvoorbeeld meer of minder zon.

 Zoek op wat deze plant precies nodig heeft. Kun jij dat geven?

 Heeft je plant wolluis? Maak een mengsel van 10 ml spiritus, 10 ml zachte zeep en 500 ml water. Spray dit op de bovenen onderkant van de bladeren.

 Geef niet te snel op met een plant. Vraag deskundig advies en probeer hem te redden. Lukt het niet, dan kun je hem altijd nog doneren. Je vindt alle adressen op de website.

TEKST MARJOLIJN SCHOLMAN FOTOGRAFIE WIM VAN IJZENDOORN

Marieke Vermeulen >

Auw! Je duim wordt steeds pijnlijker. Verpakkingen openmaken lukt niet goed. Knoopjes zijn een worsteling. Nootjes vallen uit je handen. Ineens klikt er een vinger vast bij het remmen op de fiets. Je wordt ’s nachts wakker van tintelingen in de vingers. Typen kun je niet zo lang volhouden vanwege vermoeidheid in je polsen. Irritant! Je handen heb je de hele dag nodig en zijn je belangrijkste gereedschap. Handproblemen komen voor op iedere leeftijd. Ik kan je wijzer maken over je klacht en vaak is er direct verlichting mogelijk met een spalk op maat en simpele oefeningen. Tot snel! www.handtherapieutrecht.nl

Margreet Cromjongh

>

Cursus

vaarbewijs in De Meern

In één dag leer je de hele theorie voor klein vaarbewijs 1 of 2.

De cursusdagen tot zomer 2026: Vaarbewijs 1: zondag 19 april, zondag 31 mei, zaterdag 20 juni Vaarbewijs 2: zaterdag 30 mei, zondag 5 juli

De kosten bedragen € 169. In dit bedrag is het werkboek, oefen-examenvragen, proefexamen, koffie/thee/lunch inbegrepen.

Wil je meer informatie of wil je je aanmelden, bel dan 06-34142360 of mail naar info@vaarbewijsexpert.nl

www.vaarbewijsexpert.nl

Karima Rijkse >

Sinds 1 augustus 2008 woon ik met veel plezier in Veldhuizen in Leidsche Rijn. Op 1 juli 2023 ben ik gestart met mijn eigen bedrijf: VerbindersIn Financieel Advies en Tulpmakelaars. Bij ons kun je terecht voor aankoop, verkoop en hypotheken op maat. Wij zijn gespecialiseerd in maatwerk en begeleiden ook expats volledig van oriëntatie tot sleuteloverdracht. Klanten komen vaak met complexe vragen; juist daar maken wij het verschil. Wij begeleiden van A tot Z en nemen zorgen uit handen. De klant staat centraal. Wij werken landelijk; niets is voor ons te ver. Persoonlijk, betrokken, dat is waar wij voor staan.

www.verbindersin.nl

Lonneke Bransz >

Zie je dat je topsporter worstelt?

• Meer dan gezonde spanning bij wedstrijden

• Veel ‘in het hoofd’ zitten

• Het is nooit goed genoeg, twijfelt veel aan eigen kunnen

• Wat er in de training inzit, komt er tijdens wedstrijden niet uit

• Moeite met fouten maken of herstellen erna

• (Sport)plezier wordt minder Mentale begeleiding voor jonge topsporters (±15–25 jaar). Persoonlijk en praktisch: afgestemd op de mens achter de sporter, zodat het ook écht werkt onder druk.

PS: Ik praat ook regelmatig met ouders. Omdat jullie rol minstens zo belangrijk is. fullfocusathlete.com

Mitza Doedens >

Voorkom langdurige uitval door stress of burnout

Je ziet je medewerker vastlopen. Jullie hebben al diverse gesprekken gevoerd. Een psycholoog is ingezet. En toch blijft iemand terugvallen. Juist dán zorg ik voor beweging.

Ik help werkgevers om langdurige uitval te voorkomen. Want wist je dat bij drie of meer ziekmeldingen per jaar de kans op langdurig verzuim 1,5 keer zo groot is? En dat één ziektedag al snel €250-€400 kost? Wachten is geen strategie!

Ik ben de brug tussen jou en je medewerker. Samen brengen we snel en concreet het verborgen kernprobleem

boven tafel, liefst nog vóór uitval een feit is, maar in ieder geval voor het 2e ziektejaar. Mijn aanpak is pragmatisch, met een hoofdletter P.

Dat doe ik via mijn traject ‘Krachtig Evenwicht in Werk’, met focus op:

• Stoppen met roofbouw plegen en herstellen van balans

• Krachtige eigen regie

• Een helder werkperspectief

Of als het al te ver vastgelopen is kan ik bemiddelen voor alternatieve mogelijkheden. Het resultaat: rust en balans bij de medewerker. Duidelijkheid en regie over de toekomst. En voor jou als werkgever weer rust in het team, zonder kostbare tweedespoortrajecten.

Met ervaring in re-integratie, stress- en burnoutcoaching, loopbaanbegeleiding en hr weet ik hoe verzuim ontstaat én hoe je het voorkomt. Wil je uitval voor zijn? Neem dan contact met me op!

VOL is de Vereniging van Vrouwelijke Ondernemers in Leidsche Rijn. Sinds 2005 een ambitieus en open netwerk van vrouwelijke ondernemers in Leidsche Rijn en Vleuten-De Meern. We hebben maandelijks een inspirerende bijeenkomst, die we afsluiten met een netwerkborrel. Kom je ook een keer? Meld je aan via de website.

Afvallen met injecties: een medische aanpak voor wie al alles heeft geprobeerd

Voor veel mensen met een verhoogde BMI is afvallen geen kwestie van “gewoon wat minder eten”. Integendeel: vaak zijn er al meerdere diëten gevolgd, leefstijlprogramma’s geprobeerd en goede voornemens gemaakt — met wisselend of tijdelijk resultaat. Wanneer duurzaam gewichtsverlies uitblijft, kan medische ondersteuning een nieuwe, realistische optie zijn. Injecteerbare geneesmiddelen zoals semaglutide (Ozempic) en tirzepatide (Mounjaro) spelen hierin een steeds grotere rol.

Werking van het medicijn

Deze middelen zijn ontwikkeld om het hormonale systeem dat betrokken is bij eetlust en verzadiging te beïnvloeden. Ze verminderen het hongergevoel, vergroten het gevoel van verzadiging en kunnen helpen om eetpatronen beter te reguleren. Voor mensen die langdurig worstelen met overgewicht kan dit een belangrijke doorbraak betekenen. Toch is het essentieel om te benadrukken dat deze injecties geen wondermiddel zijn, maar onderdeel van een bredere, medisch begeleide aanpak.

Medische begeleiding in een rustige en vertrouwde ambiance

Juist hier ligt de kracht van gespecialiseerde zorg in de buurt. In de Marebrug Kliniek op de Zandweg, in De Meern, wordt gewichtsverlies niet benaderd als een cosmetisch doel, maar als een medische en leefstijlgerelateerde uitdaging. Voorafgaand aan een behandeling vindt altijd een uitgebreide medische screening plaats. Daarbij wordt gekeken naar BMI, gezondheidsgeschiedenis, leefstijl, eerdere afvalpogingen en mogelijke risico’s.

Minstens zo belangrijk is de begeleiding bij het aanpassen van een ongezonde levensstijl. Veel mensen ervaren dat overgewicht niet alleen samenhangt met voeding, maar ook met stress, slaap, gedrag en gewoonten die in de loop der jaren zijn ingesleten. In de Marebrug Kliniek worden cliënten daarom begeleid met een integrale aanpak, waarin medische zorg wordt gecombineerd met leefstijlinterventies. Denk aan voedingsadvies, gedragsverandering en coaching gericht op duurzame resultaten. Het medicijn geeft daarbij een steuntje in de rug en is bedoeld als tijdelijke interventie. In sommige gevallen kan het nodig zijn het medicijn op langere termijn te gebruiken, met een lage onderhoudsdosis.

Hoge kosten: een investering voor de lange termijn

Het gebruik van dit medicijn wordt in Nederland doorgaans niet vergoed en het medicijn is kostbaar. Wel wordt de begeleiding vanuit een Gecombineerde Leefstijlinterventie (GLI) in bepaalde gevallen vergoed vanuit de zorgverzekering, mits er sprake is van goede motivatie en ernstig overgewicht. Dit onderstreept opnieuw dat afvallen met medische ondersteuning niet losstaat van leefstijlverandering, maar juist daarmee verbonden is.

Het is belangrijk om realistische verwachtingen te hebben. Medicatie ondersteunt het proces, maar blijvend gewichtsverlies ontstaat alleen wanneer nieuwe leefgewoonten worden opgebouwd. Zonder begeleiding bestaat bovendien het risico op bijwerkingen, verkeerd gebruik of teleurstellende resultaten.

Voor mensen die zich herkennen in een langdurige strijd met gewicht, kan een gesprek met het medisch team van de Marebrug, een waardevolle eerste stap zijn. Met deskundige begeleiding, een veilige medische aanpak en aandacht voor leefstijl biedt de Marebrug Kliniek een toegankelijke en verantwoorde route naar duurzaam gewichtsverlies — met gezondheid als uitgangspunt.

Zandweg 139, De Meern Tel. (030) 633 1922

Kijk gerust op de website voor meer informatie.

MET EVELYNA DOOR EEN PARK VOL VERHALEN Máximaportretjes

Irene Lausberg heeft een coachpraktijk in Rijnvliet. Het Máximapark gebruikt ze als verlengde om wandelend te coachen. Regelmatig komt ze mensen tegen die geïnspireerd worden door het park. Wil je ook in gesprek? Stuur een mail aan info@irenelausberg.nl en vertel welk plekje in het Máximapark voor jou speciaal is. www.irenelausberg.nl

Met een takeaway koffie starten Evelyna en ik onze wandeling door het Máximapark. We lopen niet zomaar een rondje; we volgen haar leven aan de hand van bijzondere plekken en bomen in het park. Onze eerste stop is de Koningsboom van Willem-Alexander, een rode beuk. Op meerdere plekken in het land werden in 2013, ter gelegenheid van de inhuldiging van koning Willem-Alexander, bomen geplant. Als actieve ouder bij basisschool OBS Pantarijn was Evelyna betrokken bij de plaatsing van deze boom. Voor haar was het een bijzonder moment om onderdeel van te zijn.

We lopen door naar de lelievijver waar de babybomen staan. Sinds 2008 werd daar jaarlijks een Babybomendag georganiseerd, totdat er geen plekken meer beschikbaar waren. Tegen betaling kon je in het geboortejaar van je (klein)kind een boom planten. Evelyna en haar toenmalige man deden daar met liefde aan mee. Samen plantten ze twee bomen, met uitgesproken intenties voor hun dochters, letterlijk mee de grond in. Ze markeren het begin van nieuw leven en hoopvolle verwachtingen.

Evelyna kwam in 2001 in Parkwijk wonen. Terwijl het park groeide, groeide ook haar gezin. Bij Anafora wijst ze op een foto van de opening waarop zij en haar kinderen staan. Ze deed verder mee aan het mamacafé en is nu vrijwilliger bij de Sociale Sportschool van AxionContinu: een bootcamp voor ouderen, waarbij iedere deelnemer een persoonlijke begeleider heeft. Onderweg somt ze enthousiast activiteiten op waar zij ook aan meedeed: Lint-Wurmpie, de vrouwentriatlon, de avondvier-

daagse, de zwemvierdaagse, Resto VanHarte, ‘in between’cafe en de Buurtcamping. Op bijna iedere plek heeft ze wel een herinnering of een anekdote.

Het leven is niet altijd maakbaar of voorspelbaar. In 2018 brak een moeilijke periode aan. Door een scheiding, een verhuizing naar Harmelen en gezondheidsproblemen binnen het gezin stopte ze met haar activiteiten. De energie ontbrak, andere zaken vroegen om aandacht. De afgelopen tijd kwam er langzaam herstel. Mede door de komst van hond Bella. Wandelen bracht gesprekken, nieuwe ontmoetingen en het gevoel weer onderdeel te zijn van een gemeenschap. Sociaal betrokken zijn vraagt energie, maar levert ook veel op.

We eindigen bij de perenboomgaard, een plek waar Evelyna graag komt vanwege de rustige sfeer. Nu zijn enkele oude bomen gerooid en is de uitstraling veranderd. Dingen veranderen, soms ongemerkt. Misschien ontstaat daardoor weer ruimte voor iets nieuws.

Het is bijzonder om zo met Evelyna plekken in het park te verbinden aan haar herinneringen. Voor haar is het park een plek van ontmoeting en betrokkenheid. Het is zichtbaar dat ze weer actiever wil zijn en opnieuw wil aanhaken. Ik ben benieuwd welk pad zich ontvouwt. Wat ze ook kiest, het Máximapark blijft een plek waar verhalen ontstaan en iets nieuws kan beginnen.

Dank je wel, Evelyna, voor deze mooie wandeling.

AGENDA

KIJKJE BIJ DE VRIJSTAAT

CREATIEVE HANGOUT, WERKPLAATS EN STUDIO

Iedere zondag Doe-expo Klokkenhuis (6+)

Doorlopend VrijSpel (16+)

Vr 10 april VrijSpraak Festival (12+)

Wo 29 april Urban Mix - gratis (7+)

samen met DOCK, JoU en SportUtrecht

Urban Night - gratis (13+)

samen met DOCK, JoU en SportUtrecht

Do 30 april Vakantie Express - gratis met U-pas (6+) samen met SportUtrecht

Urban Mix - gratis (7+)

samen met DOCK, JoU en SportUtrecht

Urban Night - gratis (13+) samen met DOCK, JoU en SportUtrecht

Vr 1 mei Vakantie Express - gratis met U-pas (6+) samen met SportUtrecht

Wo 6 mei SpeelKeet – start cursusblok 6 lessen (6+)

Vr 8 mei VrijSpraak Creatief Café (12+)

Vr 15 mei VrijSpraak Creatief Café (12+)

Vr 22 mei VrijSpraak Creatief Café (12+)

Vr 22 mei KunstKeet - start cursusblok 6 lessen (6+)

Vr 29 mei VrijSpraak Creatief Café (12+)

Vr 5 juni VrijSpraak Creatief Café (12+)

Vr 12 juni Apenrots in Podium Hoge Woerd (8+)

Za 13 juni Apenrots in Podium Hoge Woerd (8+)

Zo 14 juni Apenrots in Podium Hoge Woerd (8+)

Vr 19 juni VrijSpraak Creatief Café (12+)

Vr 26 juni VrijSpraak Creatief Café (12+)

Za 27 juni BeatRoots Summer Workout (16+)

Zo 28 juni BeatRoots Summer Workout (16+)

VrijSpraak Creatief Café

Elke vrijdag + festival op 10 april

Elke vrijdag is het VrijSpraak Creatief Café open voor jongeren van 12 t/m 16 jaar. Hier kun je eten, chillen en meedoen aan workshops die de groep zelf uitkiest: van een lesje rappen, kleding ruilen, karaokesessies en podcasts tot bakwedstrijden en zelfportretten schilderen. Benieuwd? Kom een keertje langs in het café, of meld je aan voor het VrijSpraak Festival op 10 april.

Apenrots

6+

12 t/m 17 juni in Podium Hoge Woerd

Apenrots (8+) is een avontuurlijke reis door de evolutie, waarin mens en aap elkaar op een nieuwe manier leren kennen. Het is de 17e voorstelling van De Vrijstaat waarin professionele acteurs, studenten, kinderen en jongeren samenkomen in één muzikale productie.

BeatRoots Summer Workout

Welkom bij De Vrijstaat! In dit wijkcultuurhuis in Leidsche Rijn Centrum kan iedereen van 6 tot 26 jaar met beeldende kunst, theater, koken, mode, media en muziek zijn creatieve talenten verkennen en ontwikkelen. Wat staat er dit voorjaar op het programma? < De Vrijstaat op Insta

< www.devrijstaat.nl

27 & 28 juni

BeatRoots is het muzieklab voor iedereen. In de Summer Workout volg je één of twee dagen een zomers programma met workshops, masterclasses, jams en luistersessies. Alle instrumenten, van gitaar en microfoon tot alleen een laptop, zijn welkom!

Joey gaat voor de hele

Ironman:

“Je kan geen half werk leveren”

Terwijl zijn leeftijdsgenoten in het weekend uitslapen of een feestje meepakken, is Joey Brons met hele andere dingen bezig. Hij werkt zo’n 30 uur per week als kok, studeert International Business aan de Hogeschool van Amsterdam én traint daarnaast tien tot twaalf keer per week voor Ironman, de zwaarste triatlon die er is. Zijn doel? De volledige Ironman in Nice op 28 juni.

De Ironman in Nice bestaat uit 3,8 kilometer zwemmen, 180 kilometer fietsen en 42,2 kilometer hardlopen. Joey wil hem helemaal volbrengen. Dat doet hij voor Stichting Kinderen Kankervrij (KiKa). “Je kan geen half werk leveren. Dus dan gaan we maar gelijk voor de hele.”

Jong

Het idee om een Ironman te doen speelde al langer. “Toen ik zestien was, wilde ik het al”, vertelt Joey. “Maar je moet echt 18 zijn, dat is de minimale leeftijd waarop het mag.” Nadat hij achttien werd, kwam een vriend met hetzelfde plan. “Toen zeiden we: laten we het gewoon doen.” Joey’s ouders reageerden in het begin sceptisch. “Moet je dat nou wel doen? Je bent nog zo jong”, kreeg hij te horen. “Maar op een gegeven moment hebben ze geaccepteerd dat het vaststond. En dat er geen weg meer terug is.”

KiKa

Voor Joey is het geen persoonlijke strijd tegen ziekte in zijn directe omgeving. “Gelukkig niet”, zegt hij. “Maar KiKa is gewoon een enorm mooi doel. Wat zij doen voor onderzoek en zorg is heel belangrijk.” Joey wilde zijn sportieve droom koppelen aan iets groters dan zichzelf. “Het is mooi als het niet alleen om mijn eigen uitdaging gaat, maar ook echt iets kan betekenen voor anderen.” Dat hij de triatlon doet voor KiKa motiveert hem extra. “Mensen doneren geld. Dan wil je ze niet teleurstellen. Het voelt als een soort plicht om over die eindstreep te komen.”

Open zee

De Ironman duurt naar verwachting zo’n twaalf uur. Het fietsen is zijn favoriete en sterkste onderdeel. “Dat is gewoon zitten en voor je uit kijken. En we fietsen in een mooie omgeving, tussen de bergen.” Hardlopen vindt hij minder leuk. En zwemmen in open zee blijft spannend. Met golven en stromingen, en honderden deelnemers tegelijk. “Dat wordt nog wat”, zegt hij eerlijk. “Ik heb geen idee wat ik daarvan kan verwachten.”

Ramvol

Op de vraag hoe een gemiddelde week eruitziet, antwoordt Joey: “Mijn week zit helemaal vol, echt ramvol.” Hij werkt vier dagen in de week en gaat drie dagen naar school. Tussendoor plant hij zijn trainingen. “Ik bouw alles om mijn vaste verplichtingen heen.

In juni staat de 18-jarige Joey Brons uit De Meern een ultieme uitdaging te wachten: Ironman, de zwaarste triatlon die er is. Voor KiKa.

Elk gaatje in mijn schema vul ik op.” Op sommige dagen traint Joey drie keer: fietsen, hardlopen en krachttraining. Zwemmen doet hij ook, onder andere bij Fletiomare of De Kwakel.

Zo’n volle planning betekent offers brengen. “Feestjes zitten er eigenlijk niet in. Mijn vrienden zie ik ook een stuk minder. Maar ik haal hier zoveel plezier uit, dat ik het niet echt als opofferen zie. Het hoort erbij.”

Sponsorgeld

Om mee te doen via KiKa moet Joey minimaal 6.250 euro aan sponsorgeld ophalen. Zijn eigen doel stelde hij iets hoger: 7.000 euro. Inmiddels staat de teller al ruim boven de 2.000 euro en er komt nog een sponsorloop aan bij basisschool de Drie Koningen in De Meern. “Ik denk dat ik het totaalbedrag wel zal halen”, zegt hij voorzichtig. “Maar alles wat extra binnenkomt is natuurlijk hartstikke welkom in de strijd tegen kinderkanker.”

Wanneer is zijn Ironman geslaagd? “Als ik hem uitloop en een mooi bedrag heb opgehaald voor KiKa. Dat is het belangrijkste.”

Help mee?je

Wil je Joey Brons steunen in zijn Ironman voor KiKa? Doneren kan via deze site:

De Kanaalstraat

De Kanaalstraat in Lombok wordt steeds leuker. Deze levendige winkelstraat met veel kleine zelfstandigen uit verschillende landen is sinds de laatste opknapbeurt van vorig jaar mooier en groener. De maximumsnelheid ging van 50 naar 30, het werd eenrichtingverkeer, er staan meer planten en bomen.

Dit is ook een straat met geschiedenis. Hij bestaat sinds eind 19e eeuw, toen hier arbeidershuizen werden gebouwd rond fabrieken. In de loop van de 20e eeuw verdwenen de fabrieken en kwamen er steeds meer winkels. Later vestigden veel mensen uit Marokko en Turkije zich hier, en nog weer later ook uit heel veel andere landen. Er zijn slechte jaren geweest, met verkrotting en werkloosheid. En goede jaren, want de wijk zit al in de lift sinds de stadsvernieuwing in de jaren 90 en nu is het er denk ik prettiger dan ooit.

Multicultureel is zo’n beetje het centrale begrip hier. Mijn favoriete winkel is De Pers, een kleine bomvolle mediterrane supermarkt. Protip voor Ottolenghi-thuiskoks: hier vind je wat je nodig hebt.

DEOVERKANT

Rhenova Scouting 50 jaar

Een halve eeuw geleden, toen Leidsche Rijn nog lang niet bestond, werd Scouting Rhenova in De Meern opgericht. Dit jubileumjaar wordt gevierd met extra feestelijke activiteiten: voor de kinderen maar ook voor de vrijwilligers die de scouting al die tijd draaiende hielden. Voorzitter Marco van Duijn vertelt hoe Rhenova zich op de kaart heeft gezet en daar wist te blijven.

De wortels van Rhenova gaan terug tot aan de oorlog. Het clubhuis van de scouting, zoals men die nu kent, heeft jarenlang in De Meern gestaan. “Via vele verhuizingen in de afgelopen tientallen jaren, zijn we uiteindelijk in Vleuten terechtgekomen”, vertelt voorzitter Marco van Duijn. Vooral in de jaren 90 heerste er veel onzekerheid rondom de huisvesting van de scouting. “Op een gegeven moment heeft een groep vrijwilligers gelukkig de handen ineengeslagen en gezegd ‘jongens, we zetten de schouders eronder, we maken er wat van.’ Wat natuurlijk hielp is dat we de huidige locatie hebben gekregen, aan de rand van het Máximapark.” Dat ronde, houten gebouw waar je vast wel eens langs hebt gewandeld of gefietst, is sinds 2005 het thuishonk van Rhenova.

Speltakken

Wat kun je verwachten als je je kind aanmeldt bij Rhenova? “We willen in de eerste plaats gewoon een hele gezellige, leuke scoutingvereniging zijn. Zowel voor de jeugdleden als voor de vrijwilligers die we hebben”, zegt Marco. Voor die jeugdleden wordt er gewerkt met zogenoemde ‘speltakken’: de bevers (5-7 jaar), de welpen (7-11 jaar), de scouts (11-15 jaar) en de explorers (15-18 jaar). Naarmate de jeugdleden ouder worden introduceert de leiding steeds meer zelfstandigheid en ondernemerschap in de activiteiten. “In alle spellen en thema’s zit duidelijk een educatieve kant verstopt”, zegt Marco. “Zo leren kinderen om op eigen benen te staan en samen te werken op een leuke manier. Dat zijn ook wel een beetje de kernwaarden van scouting natuurlijk. Sport en spel, het buitenleven ontdekken, weten hoe je jezelf moet redden. Ook in het dagelijks leven, dat proberen we heel erg te stimuleren.”

Vrijwilligers

Zonder de vrijwilligers zouden die speltakken niet bestaan, benadrukt Marco. “Binnen de scouting kennen we geen betaalde krachten, de vereniging draait volledig op vrijwilligers. We kunnen alleen zo succesvol zijn als het aantal vrijwilligers dat we hebben, en dat blijft toch echt wel een continue uitdaging voor ons en voor andere scoutinggroepen.”

Dus ben je tussen de 20 en 40 jaar oud en lijkt het je leuk om kinderen wat bij te brengen en veel tijd in de frisse lucht te spenderen? Dan kan Rhenova je inzet goed gebruiken, pleit Marco. Een achtergrond bij de scouting is daarbij mooi meegenomen, maar geen vereiste. “Het belangrijkste voor ons is dat we vrijwilligers hebben waar we op kunnen rekenen. We zeggen altijd: het is wel vrijwillig, maar het is niet vrijblijvend.”

Reünie

Het jubileum van Scouting Rhenova mag natuurlijk niet onopgemerkt voorbijgaan. “We hebben het jubileumjaar feestelijk geopend met een jubileumlunch voor de jeugdleden. Ook later dit jaar staan er nog leuke activiteiten op de agenda”, vertelt Marco. “De grootste is misschien wel het groepszomerkamp. Normaal gesproken doet iedere leeftijdsgroep zijn eigen kamp, maar nu gaan we met alle speltakken tegelijkertijd. Dat is natuurlijk een enorme organisatie, maar ook ontzettend leuk om te doen. Het belooft voor zowel de leden als de vrijwilligers een prachtig evenement te worden, en een hele mooie herinnering aan een speciaal jaar.” Ook komt er na de zomer op 26 september een grote reünie, “waarbij we alle oud-leden van Rhenova uitnodigen om langs te komen en herinneringen te delen. Het wordt een heel mooi jaar”, aldus Marco.

Oud-leden kunnen zich voor deze reünie aanmelden via: www.rhenova.nl/50.

www.rhenova.nl

Fermenteren voor beginners

Fermenteren is hot! In Wijkrestaurant Venster leerde Eva groente en fruit fermenteren.

Wist je dat heel veel dagelijkse etenswaren gefermenteerd zijn? Koffie, bier, wijn, brood, yoghurt, sojasaus. Dat gebeurt natuurlijk in fabrieken, maar het is gebaseerd op eeuwenoude kennis. Door voedsel te fermenteren, start het verteringsproces alvast vóór het consumeren. Het werkt met microorganismen zoals bacteriën, schimmels of gisten. Fermenteren verandert de zuurgraad, smaak, textuur en geur, waardoor voedsel langer houdbaar wordt. Fermenteren kun je ook zelf en dat is veel gezonder. Hoogste tijd om dit oude ambacht nieuw leven in te blazen. Ik doe een workshop groente en fruit fermenteren in Wijkrestaurant Venster.

Goede bacteriën

De avond wordt geleid door Berend Weij, expert op het gebied van fermenteren en Daniël Lansbergen, eigenaar en chefkok van Wijkrestaurant Venster. We leren dat fermenteren een paar dagen of enkele weken kan duren en dat het eindproduct heel lang houdbaar is in de koelkast. Nog fijner is het dat gefermenteerde producten zo gezond zijn. Ze zitten boordevol probiotica, prebiotica en postbiotica. Dit totaalpakketje aan goede bacteriën helpt ons microbioom gezond

te maken. Daarnaast is het ook nog eens heel lekker. Een gefermenteerd product is vaak zuur, maar er kunnen tegelijk ook andere smaken ervaren worden (zoet, zout, bitter, umami). Er ontstaat een ware smaakexplosie in je mond.

Levend voedsel

De suikers in groenten en fruit worden gebruikt om melkzuurbacteriën te voeden. Als het goed gaat, leeft en floreert deze bacteriekolonie in gefermenteerd voedsel. En zolang die goede bacteriën overheersen, is dat gezond voor ons. Door een aantal basisprincipes toe te passen, voorkom je dat er slechte bacteriën of schimmels ontstaan tijdens het fermentatieproces. Met een goede handleiding en een beetje oefening is het makkelijk en volledig veilig. De combinatie van verschillende ingrediënten en vormen van fermentatie biedt oneindig veel mogelijkheden om mee te experimenteren.

Overvloed

De workshop zit erop. Ik heb interessante kennis opgedaan, andere mensen uit de wijk ontmoet en genoten van een gezellige avond. De proeverij was ook inspirerend. Ik ging naar huis met twee pickle jars boordevol verse groenten en kruiden én twee vacuümzakken: een met ingrediënten voor een pastasaus en een met citroen, peper en kaneel als basis voor een siroop. Een betere start van mijn nieuwe fermenteervaardigheden kan ik me niet indenken.

Meer informatie en aanmelden: www.vensterutrecht.nl/evenementen

Zelf proberen?

RECEPT VOOR GEFERMENTEERDE GROENTEN (PICKLE METHODE)

> Doe 500 gram gesneden harde groenten en eventueel wat kruiden in een weckpot (1 liter).

> Voeg 400 gram water toe. Zorg dat de groenten onder water staan en dat er tot het ijzer van de weckpot nog ongeveer een centimeter vrij is.

> Voeg 1,5% zout toe. In dit geval dus 13,5 gram zout.

> Sluit de weckpot goed af met een rubberen ring en laat die ongeveer een week staan op kamertemperatuur. Niet tussentijds openen.

> Proef na een week. Is het resultaat naar wens? Dan kun je de pot in de koelkast bewaren en er steeds een beetje van eten.

Daniël en Berend

LEVENSLESSEN

Je kent ze wel van gezicht, maar wat is hun verhaal?

In de rubriek Levenslessen geven opvallende Leidsche Rijners hun kijk op het leven.

KARIN LAARAKKER (47)

Woont met haar gezin in Vleuterweide. Werkt als vrijwilliger in de Vlinderhof in het Máximapark. Blogt op Sapgroen.nl. Schrijft voor meerdere bladen over tuinkunst.

Het volgen van haar hart leidde

Karin

naar de Vlinderhof

Soms moet je eerst diep zitten om te weten wat je echt wil in het leven. Dat overkwam Karin Laarakker uit Vleuterweide. Via vrijwilligerswerk bij de Vlinderhof kwam haar groene hart tot leven. Nu wil ze zichtbaarder worden door verhalen te vertellen over haar passie.

Zorg voor je ziel

‘Ineens ging het echt niet meer. Jarenlang probeerde ik het voor iedereen goed te doen. Voor mijn collega’s, mijn gezin, mijn familie. Door mezelf op de achtergrond te stellen en veel ja te zeggen. Bang als ik was dat mensen niet tevreden zouden zijn over mijn werk, presteerde ik voor 200 procent. Ik werkte over, zelf ’s nachts, en had stress over deadlines. Het was 2018 toen ik niet meer kon werken. Ik was projectleider bij een kennisinstituut, maar zat daar niet op mijn plek. Mijn kinderen waren nog klein en ik liep met mijn ziel onder de arm. Mentaal was het een zware periode, maar ook een tijd waarin ik helder kon zien wat ik dan wél wilde. Het was tijd om te luisteren naar wat ik zelf nodig had.’

Laat jezelf zien

‘Ik absorbeerde alles wat met tuinen te maken had. Daarom speelde ik al langer met de gedachte om bij de Vlinderhof iets te gaan doen. Het leek me heel gaaf, meewerken aan zo’n tuin van de bekende architect Piet Oudolf, die ik uit de bladen en de boeken kende. Omdat ik best verlegen van aard ben, meldde ik me via de vrijwilligersactie NLdoet aan om mee te helpen in de Vlinderhof. Mij zomaar mengen in een bestaande groep vrijwilligers vond ik veel te spannend. Op een regenachtige zaterdag zette ik samen met de vaste vrijwilligers en één andere deelnemer bankjes in de olie. Ik vond het zo’n fijne plek dat ik gebleven ben. Een tijd lang bleef ik nog wel onder de radar. Totdat ik me voorzichtig opwierp om de communicatie en pr te gaan doen en mijn takenpakket steeds groter werd.’

Doe waar je het beste in bent

‘Inmiddels zit ik in het bestuur, ben ik aanspreekpunt voor journalisten, werd ik geïnterviewd voor het tv-programma BinnensteBuiten en geef ik rondleidingen. Dat is het gekke: ik ben weliswaar verlegen maar vind het wel heel leuk om voor een groep te staan. Piet Oudolf is internationaal bekend, dus heb ik groepen uit Letland, Zweden en zelfs Australië en Zuid-Korea de tuin laten zien en verteld over hoe deze door een burgerinitiatief tot stand is gekomen. Dat vind ik het mooiste dat er is: informatie vergaren, onderzoek doen en dat vertalen tot een goed verhaal. Geschreven of mondeling. Door mijn vrijwilligerswerk in de Vlinderhof werden mijn wensen in professioneel werk ook helderder. Ik wil doen waar ik het beste in ben. Daarmee bewijs ik anderen ook het meest een dienst. Mijn blog Sapgroen is mijn vrijplaats en ik schrijf verder voor gerenommeerde bladen. De kennis die ik opdeed bij een opleiding tuinarchitectuur komt goed van pas. Ik wil gezien worden als een autoriteit op het gebied van tuinkunst. Dat media en andere organisaties weten dat ze daar mij voor moeten bellen.’

> lees verder op de volgende pagina

Maak vrienden in andere leeftijdscategorieën

‘Het mooie van de Vlinderhof is ook dat ik met allerlei verschillende mensen samenwerk. In de buurt waar ik woon, leven vooral gezinnen. Nu kom ik in aanraking met mensen buiten mijn bubbel, waarvan sommigen een stuk ouder zijn dan ikzelf. Heel waardevol. Ik probeer ontwikkelingen en gebeurtenissen door hun ogen te bekijken. Er ontstaan ook vriendschappen. Laatst nog dronk ik koffie met Miek, een andere vrijwilliger. Zij heeft dezelfde leeftijd als mijn moeder. Maar waar ik met mijn moeder een ouder-kindpatroon heb, praat ik met Miek op een andere manier over wat ons bezighoudt. Heel mooi en bijzonder.’

Wees mild voor de ander en jezelf

‘Toen ik jaren geleden herstelde van een hersenschudding, wilde ik een boek lenen bij de bieb. Dat boek bleek op een andere locatie te zijn. “Daar kun je toch zo naartoe fietsen”, zei de medewerkster. Maar ik was daar door mijn hersenschudding niet toe in staat. Door die situatie realiseerde ik me dat je nooit aan de buitenkant alles kunt zien aan mensen. Hoe ze denken, hoe ze zich voelen, wat hun verhaal is. Daarom probeer ik minder te oordelen. Ook probeer ik milder naar mezelf te zijn. Vorig jaar waren we als gezin in Denemarken op vakantie, toen ik de auto redelijk dicht bij een andere auto parkeerde. Toen mijn dochter onze autodeur opende, werd een andere auto beschadigd. Ik had er buikpijn van, maar al snel dacht ik: laat ik dit als leergeld zien. Fouten maken hoort erbij en de volgende keer doe ik het anders. Dat maakt het leven veel leuker en lichter.’

Kattenkwaad op Kasteel de Haar

Maak kennis met Noet Noet, de vrolijke, ietwat ondeugende kasteelkat van Kasteel de Haar. Ze kent het kasteel tot in alle hoeken en gaten en dus ook de geheime sluiproutes. Noet Noet neemt kinderen en volwassenen op interactieve wijze mee in de avonturen van de kasteelkinderen. Onderweg ontdek je sluiproutes, los je interactieve opdrachten op en hoor je meeslepende verhalen. Zo komt de geschiedenis van Kasteel de Haar tot leven in een speelse tocht vol fantasie en kleine verrassingen.

Het ondeugende complot van de kasteelkinderen

Wat is het verhaal? Terwijl de baron en barones beneden met hun gasten dineren, smeden de kasteelkinderen boven in het kasteel snode plannetjes. Ze hebben een geheim plan voor een feest op zolder en kunnen wel wat hulp gebruiken.

Noet Noet weet waar de geheime deuren zitten, hoe je langs de nanny kunt sluipen en vooral hoe je de geheime bovenverdieping bereikt. Aai haar over haar kop en ze vertelt stap voor stap hoe je het spannende spoor van de kasteelkinderen kunt volgen.

Boek nu dit familieavontuur

‘Noet Noet en het geheime kasteelfeest’ is een heerlijk familieavontuur vol verhalen, fantasie en ontdekkingen dat bezoekers op een nieuwe en interactieve manier bij de historie van het

Samen Kasteel de Haar en de tuinen ontdekken is al bijzonder. Maar meehelpen aan een geheim feest op de verborgen zolder maakt een bezoek pas echt onvergetelijk. Met Noet Noet, de pratende kasteelkat, beleef je nu een spannend familieavontuur op het kasteel. Om de hoek van Leidsche Rijn!

kasteel betrekt. Het is ook de enige manier om de verborgen bovenverdieping van Kasteel de Haar te verkennen.

De tour is geschikt voor kinderen vanaf 6 jaar, duurt ongeveer 45 minuten en is inbegrepen bij een kasteelticket. Dagelijks te boeken via een tijdslotreservering op kasteeldehaar.nl.

Ga je mee kattenkwaad uithalen?

REACTIES VAN DEELNEMERS:

“Wij hebben oprecht nog nooit zo’n leuke kindertour gedaan!”

“Heel erg leuk dat de tour over een verdieping ging waar reguliere bezoekers niet kwamen.”

“We hebben allemaal genoten, inclusief de ouders :-)”

“We hebben al heel veel musea bezocht met onze kleinkinderen, maar dit was echt een van de allerleukste.”

Woonideeën by Marieke

Gooi de deuren open, laat je stijl bloeien, binnen en buiten

Kom je er zelf niet uit? Ik zorg dat ’t kloptwww.mariekevanloonstyling.nl

BUITENKEUKEN Intratuin Leidsche Rijn, www.intratuin.nl | STAPELBARE TUINSTOEL Xenos, www.xenos.nl | BUITENHANGLAMP Bolleke, www.fatboy.nl | SIERKUSSENS Style19, Vleuten, www.style19.nl | TUINTAFEL Fred's Table, www.fatboy.nl | PLANTENPOT hang, Harm & Elke, Pop-up Gaard, www.popupgaard.nl | OPLAADBARE LAMP Edison the Ambiance, pink, www.fatboy.nl | SIERKUSSENS Style19, Vleuten, www.style19.nl | GLAZEN VISSCHAAL Style19, Vleuten, www.style19.nl | VERF Flexa, Smooth Indigo - Pure, bij Verf en wonen De Lange, www.delangevleuten.nl | TAFEL OP MAAT Table du Sud, The Wall, www.tabledusud.nl | KOEKOEKSKLOK Karlsson, Woonexpress, www.woonexpress.nl | BUITENKLEED Saluti Grandi by Pip Pastel, www.pipstudio.nl of www.rozenkelim.nl

SAMEN WERKEN AAN EEN VITALER EN FIJNER LEVEN

Soms merk je dat je minder energie hebt, niet lekker in je vel zit, weinig onderneemt of sociale contacten mist. Dan kan een kleine verandering in je dagelijks leven al veel betekenen. Meer bewegen, andere mensen ontmoeten, iets leuks doen of je inzetten voor een ander geeft vaak nieuwe energie en zelfvertrouwen.

Welzijn is meer dan alleen fysieke gezondheid. Het gaat ook om je prettig voelen, ergens bij horen en een reden hebben om de deur uit te gaan. Loop je al een tijdje rond met vermoeidheid, somberheid, stress of lichamelijke klachten? Of heb je te maken met verlies of eenzaamheid? Dan kan het lastig zijn om zelf de eerste stap te zetten.

In Leidsche Rijn en Vleuten-De Meern werken zorgverleners samen met de welzijnswerkers van SportUtrecht en DOCK. Zij helpen je – als je dat wilt – om activiteiten of ondersteuning te vinden die aansluiten bij je eigen wensen en mogelijkheden. Je huisarts of andere zorgverlener kan je hierover informeren en zo nodig doorverwijzen.

EEN VITALER EN FIJNER LEVEN BEGINT SOMS MET

ÉÉN KLEINE STAP EN DAARBIJ HELPEN WE JE GRAAG

DOE MEE!

In Leidsche Rijn en Vleuten-De Meern zijn veel mogelijkheden om actief te blijven en anderen te ontmoeten. Op Doemeeinutrecht.nl vind je een overzicht van activiteiten bij jou in de buurt: van bewegen tot creatieve en sociale activiteiten. Of loop eens een van de zeven buurthuizen binnen om te kijken wat daar allemaal te doen is. Je vindt de buurthuizen via dock.nl/locaties/utrecht.

WELZIJNSCOACH BERBER KOOPMANS (DOCK)

“Word je naar mij doorverwezen door je zorgverlener, dan gaan we samen op onderzoek. Hoe gaat het nu met jou? Waar hoop je op? Wat wil en kan je wel? Waar gaan je ogen weer van stralen? Door je aandacht te richten op fijne dingen worden de lastigheden in het leven weer wat draaglijker.

Ik merk dat mensen het vaak heel hoopvol vinden om te ontdekken waar ze blij van worden en dat er zoveel mogelijk is om daar invulling aan te geven. Door bijvoorbeeld mensen te ontmoeten in een buurthuis, samen zingen of in een tuin werken, of zingeving vinden in vrijwilligerswerk.

Een tijdje geleden kwam ik bij een vrouw die in korte tijd veel had meegemaakt. Ze zat in zak en as. Ze vertelde me dat ze graag wilde leren om beter met haar computer om te gaan. Ook vertelde ze dat ze het zo leuk vond om in contact te zijn met jonge mensen. Ik heb haar gewezen op de training van Digitale Buddies, waarbij ouderen digitale vaardigheden leren van studenten. Door deel te nemen aan de training voelde ze zich weer opgewekt en had ze zin om haar horizon verder te verbreden.”

VITALITEITS- EN BEWEEGMAKELAAR

REBECCA DE LIGT

(SPORTUTRECHT)

“Sinds september 2024 ben ik actief als vitaliteits- en beweegmakelaar in de wijk, waar ik jong en oud ondersteun bij het vinden van een activiteit die bij hen past. Dat varieert van een sportvereniging tot een beweeggroep in het buurtcentrum of een laagdrempelige activiteit in het park.

Het is mooi om terug te zien wat beweging voor je kan doen. Het helpt niet alleen om fitter en sterker te worden, maar het vermindert ook stress, zorgt voor verbinding en helpt drempels te verlagen.

Zo begeleidde ik een vrouw die veel binnen zat en weinig prikkels kon verdragen. Inmiddels gaat ze wekelijks naar een kleine beweeggroep. Ze voelt zich beter, heeft meer vertrouwen en gaat er weer meer op uit.

Soms vinden mensen het even spannend, omdat ze niet zo goed weten wat ze kunnen verwachten en geen idee hebben wat er allemaal mogelijk is. Gaandeweg ontdekken ze dan steeds meer wat ze willen en lopen ze vaak geïnspireerd weer naar buiten.”

Meer aanbod van SportUtrecht: www.doemeeinutrecht.nl

NOEST EN REMAKE

UIT hetzelfde HOUT GESNEDEN

Dit levert niet alleen mooie borrelplanken op, maar ook wezenlijk contact

vlnr: Elly, Ed en Robin

Zo’n 6 maanden geleden trok Noest in bij Remake Houtwerkplaats aan de Ab Harrewijnstraat. Ze hebben hun samenwerking niet dichtgetimmerd. Maar ze leren wel veel van elkaar. Hoe gaat dat in zijn werk? Robin, Elly en Ed vertellen.

Noest en Remake werken allebei al jaren met hout. In de Remake Houtwerkplaats van Reinaerde maken mensen met een licht verstandelijke beperking en mensen met niet-aangeboren hersenletsel nieuwe producten van hout. Noest, het eenmansbedrijf van Robin van Rossum, maakt duurzame cadeaus en relatiegeschenken van hout: snijplanken, sleutelhangers, potloden. Het hout voor Noest is altijd Utrechts. Het komt van bomen die gekapt zijn vanwege ziekte of bouwplannen, dat houdt de houtstromen kort en is klimaatvriendelijk. In elk voorwerp graveert Robin de oorsprong van het hout, zodat de koper weet waar de boom heeft gestaan en wat voor houtsoort het is. Zo vertellen zijn producten verhalen van de stad. Vooral voor Utrechtse klanten voegt dat iets extra’s toe.

Schuren en oliën

Ook de samenwerking tussen Noest en Remake biedt iets speciaals. Een half jaar geleden trok Robin in bij Remake. Hij huurt een ruimte op de bovenverdieping. Al doende ontdekten ze wat ze voor elkaar konden betekenen. De medewerkers van Remake dragen steeds meer bij aan het productieproces, zoals laseren, oliën en kettinkjes en kaartjes bevestigen. Dit scheelt Robin veel werk. En voor de medewerkers is het ook fijn, zegt begeleider Elly Bevers van Remake: “Sinds Robin hier zit, kunnen we veel meer gebruikmaken van ieders kwaliteit.”

Ook Robin benadrukt het voordeel van samen in één gebouw zitten. Je loopt makkelijk bij elkaar naar binnen. Soms blijkt uit een gewoon praatje dat iemand graag ergens bij wil helpen. De verantwoordelijkheden van Remake en Noest blijven wel altijd duidelijk gescheiden: Remake begeleidt de medewerkers, de verantwoordelijkheid naar de klant ligt bij Noest. Maar van elkaar leren doen ze wel. Elly benoemt het bedrijfsmatig denken van Robin. En andersom heeft Robin het geduld van Elly en haar collega’s afgekeken.

Surfles en meedoen

Robins wens om inclusief te werken komt niet uit de lucht vallen. Ruim tien jaar geleden begon hij bij ‘Het surfproject’, met surfles aan kinderen met Down, ADHD of autisme. De kinderen nemen het opgebouwde

zelfvertrouwen verder in hun leven mee. Dit wil Robin ook met zijn bedrijf: ‘Mijn belangrijkste motivatie is om iedereen mee te laten doen in de maatschappij.” Dat levert niet alleen mooie borrelplanken op, maar ook wezenlijk contact. Het gaat er niet om dat mensen met een beperking iets te doen hebben om de dag door te komen, maar dat zij, op hun eigen manier, volwaardig meedoen.

Een kikker op wielen

De 79-jarige Ed van Zomeren is ‘chef’ lasermachine bij Remake en stelt veel eer in zijn precisiewerk. Enthousiast vertelt hij over de medailles en sleutelhangers waar hij teksten op lasert voor Noest. Behalve van precisiewerk houdt Ed ook wel van een grapje. Daarin vinden Ed en Robin elkaar; ze delen elkaar graag plaagstootjes uit. Ook woordgrapjes zijn Eds specialiteit. Wat is een kikker op wielen, vraagt hij mij. Ik moet het antwoord schuldig blijven. “Een fietspad!” Zijn dag is goed als hij genoeg heeft kunnen doen en als het gezellig is geweest. Ook Robin wordt tevreden van een productieve dag, en eentje waarop hij fijn heeft kunnen samenwerken.

Circulair en inclusief

Robin is trots op zijn samenwerking met Remake. “Ik wil bouwen aan een circulaire en inclusieve wereld. Het is een twee-eenheid. En dat dat hier zo goed lukt, vind ik megagaaf.” Hij hoopt dat het voorbeeld van Noest en Remake navolging vindt. Ze leveren het bewijs dat je de medewerkers van Reinaerde met de reguliere, werkende wereld kunt verbinden. Elly sluit hierbij aan. “Doordat Noest hier is neergestreken, kunnen meer medewerkers kennismaken en samenwerken met een regulier bedrijf.”

w woonwensen ven komen”

chten van een ng is leuk, maar kan ook zijn. Met goed advies w huis een écht thuis

uim 140 jaar een begrip in De door Gon en haar dochters un passie en gevoel voor stijl nterieur dat bij u past

Persoonlijk advies aan huis Voor een advies aan huis bent u van harte welkom Op basis van uw plattegrond wordt een 3Dontwerp gemaakt dat uw interieur tot leven brengt

Kom gerust langs in De Meern en ontdek de mogelijkheden!

Bloesemlaan

Witte bloesem van de Japanse sierkersen

FOTOGRAFIE WIM VAN IJZENDOORN

- André Voltenlaan (Leidsche Rijn Centrum)

WIEDEN OF LATEN STAAN?

Hoera, het is lente! Niet alleen de vaste planten in de Vlinderhof schieten de grond uit, ook de wilde planten die we onkruid noemen, hebben er weer zin in. Bijvoorbeeld kleine veldkers, net zo smakelijk en voedzaam als zijn bekende neefje tuinkers. Het bloeit heel vroeg, soms al in januari, en niet voor niets: er is dan nog geen concurrentie van andere planten. Kleine veldkers is makkelijk uit te trekken. Dat moet je op tijd doen, want de rijpe zaden springen alle kanten uit als je het plantje aanraakt.

Speenkruid

Veel tuineigenaren kiezen tegenwoordig voor een meer natuurlijke beplanting. Wilde planten die spontaan opduiken, noemen ze dan ook liever geen onkruid maar “lokaal ongewenste planten” en ze laten ze zoveel mogelijk staan. In veel opzichten is dat een goed idee, want wilde planten zijn belangrijk voor insecten en andere dieren en ze vergroten de biodiversiteit. Toch kiezen we er bij de Vlinderhof voor om ze te wieden. Doen we dat niet, dan ziet de tuin er binnen een paar jaar heel anders uit en dat is niet de bedoeling. Zeldzame wilde planten of planten waar we geen last van hebben, mogen blijven. Zo groeit in het vroege voorjaar op verschillende plekken in de Vlinderhof speenkruid. Omdat het heel laag blijft, snel weer verdwijnt en vrolijke gele accenten geeft als de rest van de tuin nog vrij kaal is, laten we speenkruid staan.

Wilde planten in het Máximapark

Wist je dat het Máximapark ongelooflijk rijk is aan wilde planten? Plantenexpert en wijkbewoner Frans Coolen vond in 2023 maar liefst 444 soorten. Daarvan staan er 24 op de rode lijst van bedreigde planten, zoals veldsalie en gulden sleutelbloem. Weliswaar zijn veel soorten geplant of gezaaid, maar toch concludeert hij dat het Máximapark een waardevolle en stabiele omgeving biedt waarin ze goed kunnen gedijen.

In de Vlinderhof vond Frans de vrij zeldzame vreemde ereprijs. De aanduiding ‘vreemd’ verwijst naar de oorsprong van het plantje in Noord- en Zuid-Amerika. Sinds de 18e eeuw heeft vreemde ereprijs zich verspreid over Europa. Hoe het in 2023 in de Vlinderhof terechtkwam? Waarschijnlijk zijn de zaden meegelift met de bladaarde die we toen strooiden.

speenkruid vreemde ereprijs foto: Frans Coolen

Groen licht voor voorlopig ontwerp cultuurcluster Berlijnplein

Het Berlijnplein krijgt er spoedig een nieuw hoofdstuk bij. Het voorlopig ontwerp voor het cultuurcluster is vastgesteld, en dat belooft veel. Het cultuurcluster wordt een herkenbare plek waar buurt en stad elkaar vinden. Een plek om trots op te zijn.

Het kloppend hart van het cultuurcluster bestaat uit drie groene pleinen. Groot genoeg voor een markt, een dansvoorstelling of een festival, maar ook geschikt voor een middag in de zon of een spontaan optreden. Langs de randen staan meerdere gebouwen, met verschillende soorten ruimtes voor kunst en cultuur, waaronder expositieruimtes, ateliers en zalen voor dans en theater. De gebouwen zijn met elkaar verbonden door een opvallende draagconstructie: de ‘drager’. Deze verbindt binnen en buiten, biedt beschutting en zorgt voor verschillende zones.

Samen ontworpen Het ontwerp is samen ontwikkeld met de toekomstige gebruikers: de pleingenoten. Culturele, kunstzinnige en maatschappelijke organisaties die nu al actief zijn op het plein en straks het cultuurcluster vormgeven. Ook omwonenden, jongeren en andere betrokkenen dachten mee.

Die samenwerking zie je terug in het ontwerp. Het geheel straalt eenheid en geborgenheid uit, terwijl ieder gebouw een eigen karakter krijgt. Hier kunnen makers zich ontwikkelen, voelen bezoekers zich welkom en kunnen initiatieven groeien. Op het plein vind je straks onder andere RAUM, het NUT, BOKS, de Buurtwerkkamer, Goede Vrijdag en horeca. Met hoge, open plinten en grote ramen ontstaat een directe verbinding tussen binnen en buiten. Deuren kunnen open, ruimtes lopen in elkaar over en het plein wordt een verlengstuk van de gebouwen.

Natuur en cultuur hand in hand

Het nieuwe Berlijnplein kiest voor groen. Rond de drager, op de daken en langs de gevels komt ruimte voor planten en dieren. Niet alleen aangelegd groen, maar ook ruimte voor spontane natuur. Het ruwe beton van de drager waar planten tegenaan kunnen groeien biedt schuilplekken voor insecten en vogels. Bomen en zitjes maken het plein aangenaam om te verblijven. Natuur en cultuur versterken elkaar. Het plein wordt niet alleen een podium voor mensen, maar ook een plek waar biodiversiteit zichtbaar en voelbaar is.

Duurzaam gebouwd

Duurzaamheid is geen bijzaak, maar het uitgangspunt. Op de daken komen zonnepanelen zodat het cluster zoveel mogelijk eigen energie opwekt. Ook komt er een batterij voor de opslag van energie. Voor de bouw wordt straks gebruikgemaakt van hout en hergebruikt beton en staal. Elk gebouw krijgt een eigen biobased of circulaire gevel, op eenzelfde manier bevestigd. Zo ontstaat samenhang én een uitgesproken identiteit per gebouw. Het cultuurcluster wordt een zichtbaar en eigenzinnig onderdeel van het centrum van Leidsche Rijn.

Goede toegankelijkheid

Het is belangrijk dat het cultuurcluster goed toegankelijk wordt. Naast de eisen voor toegankelijkheid waar het cluster aan zal voldoen is het ook gelukt om in het ontwerp een extra lift (geschikt voor rolstoelen) toe te voegen voor bezoekers die vanaf het winkelcentrum via de

Vaduzdijk komen. Ook komt er een toiletruimte die groot genoeg en geschikt is om een volwassene liggend in te verschonen. Dit is het eerste openbare toilet in Leidsche Rijn waar dit mogelijk is en biedt mensen die dit nodig hebben de gelegenheid om het plein te bezoeken.

Op weg naar 2027

Met de vaststelling van het voorlopig ontwerp is een belangrijke stap gezet. De komende periode wordt het plan in detail en technisch uitgewerkt. Als alles volgens planning verloopt, start de bouw medio 2027.

Het Berlijnplein blijft in beweging. En wat hier ontstaat, is meer dan een verzameling gebouwen: het wordt een levendige ontmoetingsplek waar cultuur, natuur en buurt samenkomen. Een plein dat klaar is voor de toekomst, waar Pleingenoten en Utrechters samen de stad nog mooier maken.

MariskaKerpel

De Smaakmakers van PARKWIJKZUID

Het idee begon met de straatnamen. Moon Saris wandelde door haar wijk: Korianderstraat, Kaneelhof, Mierikswortelstraat. Ze was benieuwd naar recepten met deze ingrediënten én naar de verhalen van de mensen die hier wonen. Dat zou bij elkaar een prachtig boekje kunnen opleveren.

Moon, die zelf aan de Melissekade woont, stelde haar idee voor bij de Buurtagenda Parkwijk-Zuid, waar het direct enthousiast ontvangen werd. Als journalist en fotograaf nam zij zelf de teksten en de foto’s op zich. Het werden zestien interviews, allemaal met mensen uit de wijk, die ook ieder een recept aandroegen met een kruid van een straatnaambordje uit de wijk. “Sommigen kende ik al via de Buurtagenda”, vertelt Moon. “Later hebben we flyers verspreid. En soms sprak ik gewoon mensen aan, bijvoorbeeld op een ‘hapjesdag’ in winkelcentrum Parkwijk.”

Het is veel meer geworden dan alleen een kookboekje en dat was ook precies de bedoeling, vertelt Moon. “Het is een sociaal project van de Buurtagenda Parkwijk-Zuid. Want bij elk recept hoort niet alleen een verhaal, maar ook een etentje: met een paar mensen bereidden we telkens twee

GRATIS OP TE HALEN

“Aan tafel met de Smaakmakers van ParkwijkZuid” is veel meer dan een kookboekje. En dat was ook precies de bedoeling, vertelt initiatiefnemer Moon Saris. “We hebben samen aan tafel gezeten en daarom kennen we elkaar. Zo belangrijk is eten.”

of drie recepten tegelijk en nodigden ook buren en bekenden uit. We aten in buurtcentrum Bij de Buren. Dat werkt zo goed! We hebben samen aan tafel gezeten en daarom kennen we elkaar. Zo belangrijk is eten.”

Dankzij de bijdragen van de Buurtagenda, het Ondernemersfonds Utrecht en het Initiatievenfonds is het een professioneel boekje geworden. Het was superleuk om te maken, vertelt Moon. Ook voor haarzelf. “Ik heb nieuwe mensen ontmoet, mooie verhalen gehoord en nieuwe smaken ontdekt. En we gaan door: we zijn nu een eetclub aan het oprichten.”

In Parkwijk-Zuid heeft iedereen een bon in de brievenbus gekregen voor een gratis exemplaar van “Aan tafel met de Smaakmakers van Parkwijk-Zuid”. Ook zonder bon kun je er nu eentje ophalen bij buurthuis Bij de Buren. Zo lang de voorraad strekt!

TEKST ANNEKE PAUL FOTOGRAFIE WIM VAN IJZENDOORN

HONDERD JAAR

Oranjestichting Wilhelmina Vleuten

Het begon met een aubade bij het gemeentehuis op de verjaardag van de koningin. Nu organiseert de Oranjestichting Vleuten elk jaar meerdere grote evenementen. Maar Koningsdag blijft de kern, vertelt voorzitter Fiona Sturkenboom.

In 1923 zat koningin Wilhelmina 25 jaar op de troon. In datzelfde jaar werden in Vleuten de eerste plannen gesmeed voor een oranjecomité, dat vanwege het koninklijk jubileum de naam Wilhelmina kreeg. Dat het comité pas in 1926 een feit was, maakte niet uit. De naam bleef Wilhelmina en zo heten ze officieel nog steeds: Oranjestichting Wilhelmina Vleuten. Ze bestaan honderd jaar.

Sprietlopen

Het eerste oranjecomité van Vleuten hielp de burgemeester bij de organisatie van Koninginnedag. Ze zorgden voor een mooie aubade bij het gemeentehuis, een krentenbol voor de kinderen en een sportwedstrijd, bijvoorbeeld ringsteken met paard en wagen. In de jaren die volgden, vooral na de oorlog, kwamen er steeds meer activiteiten bij. Zoals Bevrijdingsdag, voortuinwedstrijden en de wielerwedstrijd de Ronde van Vleuten.

Net als in de rest van het land werd Koninginnedag ook in Vleuten een steeds groter feest, met steeds meer en steeds weer nieuwe activiteiten. Voorzitter Fiona Sturkenboom herinnert zich nog het sprietlopen over de Vleutense Wetering: lopend over een rollende balk moest je proberen de overkant te bereiken

zonder in het water te vallen. De versierde fietsen staan haar ook nog helder voor de geest. “De kinderen van het dorp versierden hun fiets en met z’n allen gingen we dan de burgemeester thuis ophalen. Daarna in optocht door het dorp, naar het plein. Je kon een prijs winnen voor de mooiste fiets.”

Vrijmarkt

Nog weer later kwam de vrijmarkt erbij. Ook die werd steeds groter. Koningsdag is nog altijd de belangrijkste dag voor de Oranjestichting Vleuten. Fiona: “We organiseren het hele feest, inclusief alle optredens op het podium, de afzettingen op straat en de verhuur van marktkramen en ‘kofferbakplekken’. We zijn blij met het wijkbureau, dat een bijdrage levert vanuit het Initiatievenfonds en meedenkt over zaken als subsidie, politie-inzet en vergunningen.

Naast Koningsdag organiseert de stichting elk jaar Dodenherdenking in Vleuten, een seniorenmiddag in de zomer met hapjes en drankjes en muziek, de sinterklaasintocht en een seniorenkerstdiner voor 150 mensen. Dat laatste wordt volledig gesponsord door ondernemers uit de omgeving Vleuten-De Meern.

>> Lees verder op de volgende pagina

Bestuur

Fiona is voorzitter ad interim en neemt binnenkort de functie van secretaris weer op zich. Een nieuwe voorzitter wordt daarom nog gezocht. Ook voor andere bestuursfuncties zijn nieuwe vrijwilligers welkom. Fiona: “Onze evenementen kunnen alleen bestaan dankzij de inzet van vrijwilligers. Zij maken met hun tijd, energie en enthousiasme ieder jaar weer het verschil. We zijn hen daar enorm dankbaar voor.”

Fiona zelf zit al meer dan tien jaar in het bestuur. “Het is een leuke club mensen en we doen mooi werk, waar heel veel mensen blij van worden. Dorpsfeesten bestaan al heel lang, ze zijn belangrijk, ze brengen mensen bij elkaar. Hopelijk blijven onze dorpsfeesten bestaan!”

Mooie initiatieven in de spotlights in samenwerking met de wijkbureaus Leidsche Rijn en Vleuten-De Meern. Heeft u een leuk idee voor uw buurt? Utrecht.nl/initiatief

PROGRAMMA

KONINGSDAG VLEUTEN

06.00 – 15.00 uur Vrijmarkt

HOOFDPODIUM

HELP JE MEE?

De Oranjestichting Vleuten zoekt een bestuurslid en een voorzitter. Iets voor jou? Je vindt de vacatures op oranjestichtingvleuten.nl. Daarnaast zijn we nog op zoek naar mensen die ons een handje kunnen helpen op Koningsdag. Heb jij een uurtje om te helpen, bijvoorbeeld met de kinderspelen of als verkeersregelaar? Laat het ons weten via info@oranjestichtingvleuten.nl.

10.00 uur Opening met aansluitend het Wilhelmus en felicitaties aan gedecoreerden

10.15 – 10.45 Optreden dansschool NL dance

10:45 – 11:30 Mega Magic Kindershow met Goochelaar “De Magische Kast”

11:30 – 12:00 Optreden dansschool Dance Spirit

13.30 – 14.00 Vleutense Bloaskapel

14.10 – 15.00 Band: Mooi weer op straat

15.00 – 15.30 Vleutense Bloaskapel

15.30 – 16.20 Band: Mooi weer op straat

16.20 – 19.00 DJ

19.00 uur Einde

ANDERE LOCATIES

11.00 – 14.00 Spellencircuit in de Schakel

11.00 – 15.00 Kinderattracties op het plein voor de Schakel

11.00 – 11.45 Harmonie Orkest Vleuten in de Torenpleinkerk

13.30 – 14.30 Het Vleutens Draaiorgel op de vrijmarkt

& vieren Herdenken

Stichting 4 en 5 mei Leidsche Rijn brengt mensen samen tijdens Dodenherdenking en Bevrijdingsdag. Medeoprichter Xander Coolen en voorzitter Bas Meijer vertellen waarom de stichting zich hier elk jaar opnieuw voor inzet.

Jonge wijk

Sinds jaar en dag vindt de herdenking plaats op het Berlijnplein, onder de gietijzeren bogen van perron 9. “De eerste herdenking in Leidsche Rijn was in 2016, toen waren er al 200 mensen”, zegt Xander, destijds voorzitter van de stichting. “Wij vonden het belangrijk om niet alleen iets te organiseren voor de oude garde en met betrekking tot de Tweede Wereldoorlog, maar om het breder te trekken. We zijn immers een jonge wijk.”

Dus ging de stichting de samenwerking aan. Met scholen, bioscoop Pathé en lokale ondernemers. “In de bioscoop vertoonden we video’s over ouderen die hier gewoond hebben en de oorlog hebben meegemaakt, bij de scholen vroegen we of er jongeren waren met een verhaal dat ze wilden delen”, zegt Xander.

Vrijheid is niet vanzelfsprekend. Daarom staan we in Nederland eerst stil bij de mensen die hun leven verloren in de oorlog, voordat we vieren dat we vandaag in vrijheid kunnen leven. Stichting 4 en 5 mei Leidsche Rijn onderstreept het belang daarvan, al tien jaar.

Onlosmakelijk verbonden

De trots van de stichting is het monument op het Berlijnplein. Het beeld, ontworpen door Ate von Hes, werd in 2021 onthuld door burgemeester Sharon Dijkstra en huidige voorzitter Bas Meijer. “Dit is het enige monument in Nederland voor zowel de herdenking als de bevrijding”, vertelt Bas. Het monument beeldt een 4 en een 5 uit, afhankelijk van hoe je ernaar kijkt. “Zonder 4 mei is er geen 5 mei, en 5 mei kan niet zonder 4 mei”, voegt Xander toe. “Ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden.”

Het was belangrijk om iets tastbaars te hebben, waarbij alles samenkomt, vertelt Bas. “Het staat ook nog eens op het Berlijnplein, vernoemd naar de hoofdstad van Duitsland.” Op het plein kijk je uit op industriegebied Lage Weide. Daar waren in 1945 de eerste voedseldroppings van de geallieerden, vlak voor Utrecht werd bevrijd. “Dus dit is gewoon een hele symbolische, mooie plek”, aldus Bas

Samen eten

Het programma van Dodenherdenking is elk jaar globaal hetzelfde, zegt Xander. “Vanaf half 8 speelt het Harmonieorkest Vleuten, zodat mensen in de stemming kunnen komen. We hebben vaak een stille tocht georganiseerd. De vlag hangt halfstok. Dan wordt de taptoe geblazen en houden we twee minuten stilte, dat is altijd erg indrukwekkend.”

Dan zijn er drie sprekers: iemand namens het gemeentebestuur, een jonge spreker en ten slotte de voorzitter die het verhaal afsluit.

Op Bevrijdingsdag is er sinds 2023 een vrijheidslunch. “De gedachte is dat samen eten leidt tot verbinding en dialoog, want je raakt aan tafel aan de praat met mensen”, vertelt Bas. “Zo kun je tijdens het eten met elkaar in gesprek gaan over begrippen als vrijheid, gelijkheid en andere waarden.”

Blijven herhalen

Bij de lunch is plek voor zo’n 300 man, maar iedereen mag komen aanwaaien voor een kopje koffie en een goed gesprek, benadrukt Bas. Je kunt rekenen op lekker eten, goede muziek en indrukwekkende sprekers, waarvan sommigen recentelijk nog oorlogsgeweld moesten ontvluchten. “Het besef dat vrijheid niet vanzelfsprekend is, moet je blijven herhalen. Een van de manieren om dat te onderstrepen, is om mensen die weten hoe het is om niet vrij te zijn aan het woord te laten”, zegt Bas. “De geschiedenis herhaalt zich, dus moeten we de boodschappen uit het verleden rondom vrijheid ook blijven herhalen.”

4 en 5 mei

Op 4 mei ben je welkom om samen twee minuten stil te zijn tijdens de Dodenherdenking: Berlijnplein, 20 uur.

Op 5 mei ben je welkom bij de vrijheidslunch, schrijf je in via www.Stichting4en5meiLeidscheRijn.nl.

45 JAAR

HISTORISCHE VERENIGING

In 1981 begon de Historische Vereniging met een eenvoudig maar duidelijk doel: de geschiedenis van Vleuten, De Meern, Haarzuilens en het huidige Leidsche Rijn bewaren en zichtbaar maken. Wat toen een initiatief was van betrokken inwoners, is 45 jaar later uitgegroeid tot een actieve vereniging die verhalen verzamelt, deelt en tot leven brengt.

Juist in een gebied dat zo snel verandert, is dat van blijvende waarde. Nieuwe wijken ontstaan, nieuwe bewoners komen erbij maar onder die moderne omgeving ligt een rijke geschiedenis van dorpen, boerderijen en eeuwenoude landschappen. De Historische Vereniging zorgt ervoor dat die geschiedenis niet verdwijnt, maar onderdeel blijft van het dagelijks leven. Via een kwartaalblad, excursies, lezingen, exposities, museum en kenniscentrum verbinden we het verleden met het heden.

Broederschapshuisjes vroeger

Koningsdag 2025

www.hvvleuten.nl

Dit jaar staat de vereniging stil bij haar 45-jarig bestaan. Een moment om terug te kijken, maar vooral om vooruit te kijken: hoe blijven we ook de komende jaren verhalen verzamelen en delen?

Want wie weet waar hij woont, kijkt anders naar zijn omgeving. En precies daarin ligt de kracht van 45 jaar Historische Vereniging. Steun onze verhalen en word lid.

Interieur van de Broederschapshuisjes eind jaren 90

< Lid worden van de Historische Vereniging?

25 jaar Leidsche Rijn

De

Excursie

Museum en Kenniscentrum in 2024

Kelly op horecabezoek

Dit is Kelly (37 jaar), foodie en inwoner van ons mooie Leidsche Rijn. Elke maand test zij voor LRM de leukste hotspots in Leidsche Rijn en omgeving. Van leuke koffietentjes, lunchtips tot aan de lekkerste restaurants om heerlijk te dineren. Waar moeten we de volgende keer naartoe?

Insta: @food_by_kels

Turkse smaken aan het water

Op een dinsdagavond in december schoof ik samen met mijn Turkse vriendin Melisa aan bij Marti in winkelcentrum Vleuterweide. Zij is wat mij betreft dé expert van de Turkse keuken, dus ik was benieuwd naar haar oordeel.

We begonnen met verschillende mezze en icli köfte en deelden daarna de Marti mix: een schaal vol heerlijk gegrild vlees, lavash (brood), groenten en rijst. Melisa vond dat sommige gerechten iets pittiger hadden gemogen, voor mij was het goed.

Wie mij kent, weet dat ik graag een wijntje bestel als ik uit eten ga. Bij Marti schenken ze geen alcohol. Maar eerlijk is eerlijk: de huisgemaakte limonades,

Turkse thee en andere frisse drankjes passen perfect bij de gerechten. Soms is het juist leuk om iets anders te kiezen.

En dan dat terras. Groot, aan het water, en straks in de lentezon ongetwijfeld een heerlijke plek om lang te tafelen. Ik kan me zo voorstellen dat dit met mooi weer een van de fijnste terrassen van Vleuterweide is.

Burchtplein 9, Utrecht

ma t/m zo: 12.00 - 23.00 uur

Marti

LOX Leidsche Rijn

Lissabonpromenade 6, Utrecht

zo: 10:00 - 18:00 uur

ma t/m vrij: 08:00 - 17:00 uur

za: 09:00 - 18:00 uur

Voor een echte New York bagel blijf je in Leidsche Rijn

Samen met mijn beste vriendin en mijn zoontje ging ik naar LOX in Leidsche Rijn Centrum om de échte New York bagels te proeven. Sinds september zit deze bagelbar in de wijk en dat is goed nieuws voor liefhebbers.

Bij LOX worden de bagels gemaakt zoals het hoort: het deeg wordt zelf bereid, met de hand gerold, gekookt in water en daarna afgebakken in de steenoven. Dat proef je. Luchtig van binnen, een chewy bite en een knapperige korst.

Vers zuurdesembrood & luchtige croissants

Dit is dus waarom ik van Leidsche Rijn houd: je denkt dat je alles kent en dan ontdek je ineens weer iets nieuws. In de Metaal Kathedraal zit Bakkerij Amadeus. Ze blijken hier al sinds 2021 te zitten, en ik ontdek ’m nu pas.

Samen met mijn zoontje schoof ik aan voor een cappuccino en een versgebakken croissant. Mateo koos een kaasvlinder, die hij met smaak opat. Buiten op het kleine terras drink je je koffie heerlijk in de lentezon. Zo’n moment waarop je besluit niet meteen door te rennen, maar gewoon even te blijven zitten.

Amadeus is de eerste ambachtelijke zuurdesembakkerij van Leidsche Rijn en Vleuten-De Meern. Geïnspireerd op de Franse en Italiaanse dorpsbakker waar je dagelijks even binnenloopt voor goed brood. Denk aan knapperige stokbroden, luchtige focaccia’s en af en toe zelfs versgebakken pizza’s. Binnen vind je daarnaast ook lokale producten en leuke cadeautjes voor thuis.

Het is zo’n plek waar buurtbewoners hun vaste brood halen en nog even blijven hangen. Ik kom snel terug voor het zuurdesembrood. De croissants en focaccia’s smaken in ieder geval naar meer.

Wij kozen voor de Lox Signature met gerookte zalm en de Queens met brie en walnoten. Beide rijk belegd en vol smaak. Ook fijn: het personeel is oprecht vriendelijk en neemt de tijd. Voor kinderen zijn er “kids bagels” met bijvoorbeeld roomkaas of aardbeienjam en er staat een speelhuisje, wat het extra ontspannen maakt. Naast bagels hebben ze goede koffie en huisgemaakte taartjes.

Bakkerij Amadeus

Rijksstraatweg 20, Utrecht

zo en ma: gesloten

di t/m vrij: 08.30 - 15.30 uur

za: 08.30 - 14.00 uur

Een stralend gezicht kijkt door het ruitje van de voordeur. Het is van Aristanti Handayani, oftewel Tanti. Vandaag ben ik haar gast. Bij binnenkomst valt me direct de levensgrote foto boven de eettafel op. Het is het portret van een Balinese vrouw van wie de sarong alleen het bovenlichaam bedekt. “Dat ben ik niet”, lacht Tanti, “ik kom uit Jakarta.” Tanti is in Indonesië geboren en getogen en kwam op haar 23ste naar Nederland. Via Amsterdam en Utrecht Stad streek ze 8 jaar geleden neer in Leidsche Rijn, Hoge Weide. Ze woont hier met haar man, zoon en dochter.

Tanti’s warmste herinneringen rond eten maken en eten delen heeft ze aan het gezin waarin ze opgroeide. Zo ging ze vaak met haar vader naar de markt om krab te kopen. Hij leerde haar om deze in behapbare stukken te hakken en te kruiden. Eenmaal klaar spreidden ze een oude krant uit, stortten de bereide stukken krab erop en gingen er met zijn allen omheen zitten. Nadat de krab verorberd was, vouwden ze de krant met de restjes dicht: “Zo in de vuilnisbak. Geen afwas!”

WAT VAN VER KOMT

Leidsche Rijners zijn vanuit alle windstreken hier neergestreken, met diverse wortels, van de Achterhoek tot het Rifgebergte, van Zanzibar tot Goes. Wat nemen ze mee van hun herkomst, en welke gerechten verbinden ze met hun geboortestreek of familiegeschiedenis? Wat van ver komt is lekker!

Opor Ayam Putih van Aristanti Handayani

Tegen de Indonesische gebruiken in kookte haar vader net zo vaak als haar moeder. De huishoudelijke taken werden eerlijk over het hele gezin verdeeld. Met drie dochters had haar vader hier een speciale reden voor: “Met dit voorbeeld kiezen jullie later voor een man die ook zo in elkaar zit.”

De Opor Ayam Putih die Tanti mij vandaag voorschotelt is een specialiteit van haar moeder en een typische maaltijd uit Jakarta: in kokoscurry gestoofde kip. Haar moeder drukte haar altijd op het hart dat je de kip eerst een keer heel kort moet koken, niet meer dan een paar minuten. Dan gooi je het water weg, waarmee je alle slechte stoffen van de kip wegspoelt. Pas daarna begin je met de bereiding.

Sowieso is het van belang om de tijd te nemen. Als Tanti Nederlanders ziet koken, valt haar op dat ze zo’n haast hebben. Ze hebben de kruiden nog niet in de pan gedaan of ze gooien de kip er al bij. Zo moet het niet, weet zij. “Geef de kruiden de tijd om hun geur af te geven en voeg dan pas de kip toe en laat het geheel lang sudderen.” Liefst laat je de bereide kip nog een nacht afgedekt in de koelkast staan. Als je hem dan de volgende dag eet, is hij heel mals en zijn alle smaken er goed ingetrokken. Opwarmen kan gewoon in de magnetron, wat dan wel weer lekker Nederlands snel is.

Opor Ayam Putih wordt gewoon op doordeweekse dagen genuttigd, maar zeker op verjaardagen mag hij niet ontbreken. Dan eet je er bami bij. De lengte van de bamislierten staat voor een lang leven. Gelukkig leven ook Tanti’s ouders nog. Als zij naar Nederland komen, hoeft Tanti niet te proberen ze naar een Indonesisch restaurant mee te nemen. Het kan goed eten zijn, maar vooral haar vader klaagt dan dat het niet naar Indonesië smaakt. Daar heeft hij gelijk in, zegt ze. Daarom is ze blij dat ze hier alle ingrediënten kan vinden om thuis de echte smaken tevoorschijn te toveren.

DE OPOR AYAM PUTIH VAN TANTI

Een Indonesisch gerecht van gestoofde kip in kokoscurry

VOOR 3 TOT 4 PERSONEN

Ingrediënten eerste deel bereiding kip

• 3 kippenpoten, in 6 stukken (vegetarische variant: met tofu, tempeh en aubergine)

• 5 sjalotten, fijngesneden

• 1 stengel citroengras, gekneusd

• 2 laurierblaadjes (daun salam)

• 5 cm laos (lengkuas), gekneusd

• 2 kaffir limoenblaadjes (daun jeruk)

• 2 eetlepels neutrale olie

Ingrediënten kruidenpasta (boemboe)

• 6 teentjes knoflook

• 6 sjalotten

• 3 kemirinoten

• ¼ muskaatnoot

• 1 theelepel korianderpoeder

• 45 ml neutrale olie

• 2 eetlepels water

Bereiding

Ingrediënten tweede deel bereiding kip

• 150 ml kokosmelk

• 1 liter water

• 1 eetlepel zout

• 1,5 eetlepel kippenbouillonpoeder (vegetarische variant: champignonbouillon)

• 2 eetlepels suiker

• ¼ theelepel peper

Extra toevoeging

• 250 ml water

• 50 ml kokosmelk

Bijgerechten

• Witte rijst of bami

• Gebakken uitjes (bawang goreng)

• Kroepoek (emping, de Indonesische, vegetarische variant)

• Groene pepers (rawit; optioneel)

1. Maal de ingrediënten voor de kruidenpasta in een blender fijn. Zet apart.

2. Ga nu naar het eerste deel van de bereiding: verhit de olie en fruit daarin alle ingrediënten, behalve de kip. Voeg daarna de kruidenpasta toe en bak tot de olie vrijkomt. Geen haast! Voeg de kip toe en bak kort mee.

Nu komt het tweede deel van de bereiding: giet het water en de kokosmelk erbij, Voeg vervolgens de andere ingrediënten toe. Laat 35-40 minuten sudderen op middelhoog tot laag vuur. Voeg het extra water en de extra kokosmelk toe en kook nog even kort door. Je gerecht is nu klaar om te serveren of je laat het nog een nachtje afgedekt in de koelkast staan.

Wat komt hier?

Wist je dat een deel van Leidsche Rijn en Vleuten-De Meern nog gebouwd moet worden? Niet voor niks wordt er op veel plaatsen nog hard gewerkt. In deze rubriek richten we in elk nummer de schijnwerpers op een bouwplaats. Zo’n plek waarvan je je afvraagt: Wat komt hier?

Leeuwepoort

Groen en rustig wonen in Leeuwesteyn

Al in augustus vorig jaar werd de pre-sale van appartementen en woningen in het nieuwbouwproject Leeuwepoort aangekondigd, die in september zou starten. Dat werd door omstandigheden wat later en vond plaats in twee fases. De verkoop van de eerste fase, appartementen en penthouse is op 5 maart gestart. De herenhuizen en stadswoningen gaan naar verwachting eind mei in de verkoop.

Leeuwepoort wordt gerealiseerd op en naast de locatie waar voorheen het tijdelijke schoolgebouw van Academie Tien stond. Die school, geopend in 2015, verhuisde in 2023 naar het Berlijnplein en de Laan van Sarajevo. Het nu nieuw te bouwen project Leeuwepoort bestaat uit ‘betaalbare’ koopappartementen vanaf € 410.000 voor 48-50 m2, middeldure en dure gezinskoopwoningen tot € 1.100.000 voor 164 m2. Met voorgevels in art-decostijl, houten gevels en veel groen aan de achterzijde in drie aan elkaar gekoppelde binnentuinen. Uiteraard duurzaam, energieneutraal en voor een deel gebouwd met natuurlijke en hergebruikte materialen. Parkeren doen toekomstige bewoners in twee ondergrondse garages en alle woningen beschikken over een privé-stallingplaats.

Art deco klinkt weliswaar oké, maar veel mensen (net als ik!) hebben geen idee wat dat precies betekent. Het wordt gekenmerkt door geometrische vormen, felle kleuren en rijke materialen. Goed om voor de beeldvorming vast naar de eerste impressies van het project te kijken op leeuwepoort.nl. Meer visualisaties volgen vast en zeker later nog. Naast veel blije en lachende mensen ontbreekt uiteraard het woord ‘levendig’ niet in de beschrijving van het project en wordt ook het oude stadscentrum van Utrecht weer vermeld als goed bereikbaar. Gelukkig worden ook locaties in Leidsche Rijn zelf vermeld als aantrekkelijk en een bezoek waard. Een pluspunt is dat zeker, want Leeuwepoort ligt wat dat betreft bijzonder gunstig.

Boom en fazant

OVER EEN BOOM IN HET MÁXIMAPARK

Op het gras in de weide achter de heg paraderen vijf kauwen. Ze krassen luid alsof ze aan de wereld moeten laten weten dat zij er de baas zijn.

Aan de voet van boom scharrelt fazant tussen de struiken.

‘Alleen op pad vandaag?’ vraagt boom aan hem. Fazant kijkt omhoog. ‘Ja! Ik heb mijn wintergroep verlaten want het nieuwe broedseizoen komt eraan.’

Boom humt instemmend. ‘Ik voel het voorjaar ook. Het duurt niet lang meer voor mijn bladknoppen uitlopen. Ik kan niet wachten om het groen van mijn bladeren weer te laten zien.’

Fazant vliegt op en landt fladderend in een onderste tak van boom. ‘Kok, kok!’ schreeuwt hij uit.

‘Wat zijn je plannen voor de komende maanden?’ vervolgt boom.

‘Vorig jaar had ik met mijn hennen een lang en succesvol broedseizoen. Een gouden seizoen, kan ik wel zeggen. Maar het heeft me veel inspanning gekost.’

‘En nu?’ vraagt boom. Fazant trekt zijn schouders op, ‘Ik twijfel over de toekomst. Ik weet het echt nog niet.’

De kauwen vliegen op. Met een hoop kabaal scheren ze over de heg en ze verdwijnen in de richting van de Vlinderhof. De weide blijft leeg en in stilte achter.

Een rimpel verschijnt in het voorhoofd van boom. ‘Ik doe elk jaar hetzelfde. Zonder keuze. Het is het ritme van de seizoenen dat mijn doen en laten bepaalt.’

Fazant fladdert een tak omhoog en kijkt om zich heen. ‘Bij mij ook, boom. Maar ik heb behoefte aan een ander perspectief.’ Met een rauwe kreet laat hij zich van de tak vallen. Zijn lange staart zwiert achter hem aan en hij verdwijnt achter de heg.

Behoedzaam beweegt boom heen en weer tot hij een aantal bladknoppen voelt openbreken. Met de smalle uiteinden van zijn takken aait hij door de lucht en laat de dansende stofjes glinsteren in het zonlicht.

Karin Lenssen (48) werkt bij de recherche, is moeder van twee tieners en auteur van twee jeugddetectives. Meer lezen? Kijk dan op schrijvercatoo.nl of karinlenssen.nl.

De eerste zonnestralen laten zich zien, de dagen worden langer en ineens krijgen we zin in kleur, luchtigheid en iets nieuws. Maar wist je dat je helemaal geen nieuwe garderobe nodig hebt om je lentegevoel te omarmen? Juist in deze overgangsperiode ligt de magie in het combineren.

Voorjaar is het seizoen van laagjes, contrast en creativiteit. En het mooie? Veel van je zomerkleding kun je nu al dragen als je het slim aanpakt.

Zomerjurk? Gewoon nu dragen

Die luchtige zomerjurk hoeft echt niet te wachten tot juni. Draag ’m nu al over een pantalon of met een panty eronder. Voeg een fijne knit of cropped trui toe over de jurk, riempje erom en je creëert een compleet nieuwe look. Stoer met sneakers, of juist vrouwelijk met een laarsje.

Extra tip: kies voor een dunne col of een longsleeve onder je jurk. Zo maak je van één zomers item ineens drie outfits.

Het oversized colbert als tussenjas

Een oversized colbert is perfect voor het voorjaar. In plaats van je winterjas kun je hem dragen met daaronder een dun donsjack of een stevige hoodie. Zo blijf je warm tijdens frisse ochtenden. Het leuke aan deze styling?

Je speelt met contrast:

• Oversized colbert + sporty hoodie

• Zakelijke blazer + casual sneakers

• Zomerjurk + stoere laarsjes

Juist het mixen maakt je look spannender en je kan er je persoonlijke twist aan geven.

Denk in laagjes, niet in seizoenen

De grootste denkfout die we vaak maken is dat we kleding indelen per seizoen. Maar “the key” zit ’m in het combineren. Een zijden rok met een grofgebreide trui. Een zomerse blouse onder een wollen vest. Een lichte pantalon met een chunky sneaker.

Door anders naar je kledingitems te kijken, ontdek je vast nieuwe combinaties. Op naar een lekkere lente. Wil je ontdekken hoe jij jouw garderobe slimmer kunt inzetten dit seizoen? Dan help ik je graag verder.

Janneke

Cloosterman

Personal Sustainable Stylist www.thesustainablestylist.nl

MODE, STYLING EN DUURZAAMHEID

Voorjaar in je kast: zo draag je je zomerkleding nu al

INSPIRATIE >

JURK (C&A) • TRUI (H&M) • SHAWL (POM Amsterdam) • RIEM (Zalando) • LAARZEN (Nelson) • OORBELLEN (Shoeby) COLBERT (H&M) • HOODY (H&M) • TRAININGSBROEK Garcia (NON STOP FASHION) • SNEAKERS Karhu (Blendz)

Muziek en plezier bij gitaarclub

De Vriendschap

In de afgelopen 28 jaar leerden honderden kinderen, jongeren en ouderen gitaar spelen bij gitaarclub De Vriendschap in De Meern. Oprichter Cees Verweij: “Het moet vooral leuk zijn.”

Cees Verweij (73), inwoner van De Meern, stond aan de wieg van gitaarclub De Vriendschap. Hij begon de club eind jaren negentig met een klein groepje gitaristen, onder wie zijn zwager. “De club hebben we ‘De Vriendschap’ genoemd omdat muziek op een bepaalde manier verbindt”, vertelt Verweij. Tegenwoordig telt de groep zo’n veertig leden. “We willen gewoon samen gitaar spelen en vooral plezier maken.”

Leren door te doen

Gitaarclub De Vriendschap is een laagdrempelige muziekclub waar leden samen repeteren, les krijgen en in kleinere groepjes optreden. De eerste repetities vonden plaats in een zaaltje achter de Marekerk, genaamd ‘De Klepel’. Sinds twee jaar repeteren ze elke woensdagen donderdagmiddag in buurthuis Het Zand.

Verweij geeft zelf gitaar- en pianoles bij de club. Zijn aanpak is in al die jaren hetzelfde gebleven. “Geen ingewikkelde theorie of noten lezen, maar meteen akkoorden spelen. Leren door te doen. Als je veel speelt, leer je het vanzelf”, zegt Verweij. “Het moet vooral leuk zijn en het enthousiasme moet de drijfveer zijn.”

De meeste leden spelen gitaar, maar er wordt ook ukelele en piano beoefend. Daarnaast bespelen sommige clubgenoten andere instrumenten, zoals mondharmonica, tamboerijn of sambaballen en er wordt ook gezongen. Het jongste lid is acht jaar, de oudste tachtig.

Vriendschappelijk

De sfeer binnen de club is ontspannen en informeel. ‘Niks moet, alles mag’, is het credo. Cees Verweij, die jarenlang in het onderwijs werkte, ziet zichzelf dan ook niet als docent. “Ik wil mensen enthousiast maken, geen leraar spelen.”

Mondharmonicaspeler Joost Legebeke (72) is een van de leden. Hij is al zo’n zeven jaar lid. “Ik heb Cees op een bluesfestival in Azotod ontmoet en we raakten aan de praat. Zodoende ben ik bij de gitaarclub terechtgekomen.” Volgens Legebeke zegt de naam van de club alles. “Het is een hele vriendschappelijke groep en het is altijd gezellig.”

Ook de achtjarige Atlas Bayer is lid. Hij zag de club vorig jaar optreden in de bibliotheek in Leidsche Rijn en wilde ook meedoen. Inmiddels speelt Atlas ukelele en tokkelt hij de akkoorden vrolijk mee. “Hij begon met één snaar”, vertelt Verweij glimlachend. “Ik speel een akkoord voor en dan doet hij het na. Zo groeit het stap voor stap.”

Optredens

De club speelt Engelstalige nummers en Hollandse meezingers, zoals ‘The Passenger’ van Iggy Pop en ‘’t Kleine café aan de haven’ van Vader Abraham. Met drie vaste orkestjes - Kleine Kaart, KC’s Sunshines en Akkoord - treden de leden regelmatig op. Ze spelen onder meer in verzorgingshuizen, zorgcentra en bibliotheken. Dat gebeurt in Vleuten-De Meern en Leidsche Rijn, maar ook op andere plaatsen in Utrecht en buiten de provincie. Zo hebben ze opgetreden in AZC Zweeloo in Drenthe.

Daarnaast spelen ze op verzoek op feestjes en partijen. En ze doen mee aan evenementen als Gluren bij de Buren en Struinen in de Tuinen. Gemiddeld staan er zo’n twintig optredens per jaar op het programma.

Energie

Na bijna dertig jaar betekent gitaarclub De Vriendschap nog altijd veel voor oprichter Cees Verweij. Hij slaat zelden een repetitie over. “Ik krijg er energie van. Zolang het kan, ga ik gewoon door. Voor mij is muziek mijn lust en mijn leven.”

Verweij ziet zichzelf niet als de beste muzikant van de groep. “Ik ben geen geweldige gitarist”, lacht hij. “Er zijn leerlingen die veel beter spelen. En dat is nou juist mijn grootste plezier.”

Een rubriek over dingen in de openbare ruimte waarvan je denkt: wat is dit eigenlijk? TEKST MINKA STERK FOTOGRAFIE

WAT IS DIT EIGENLIJK?

GEKANDELABERDE LINDEBOMEN

In de parktuin van Kasteel de Haar in Haarzuilens tref je twee markante bomen aan: de gekandelaberde lindebomen. Deze bomen zijn zo gesnoeid dat ze de vorm hebben van een kandelaar met kaarsen. Ze zijn al zo’n 200 tot 250 jaar oud.

In 1890 erfde Baron Etienne van Zuylen van Nyevelt van de Haar een ruïne: de restanten van ooit Kasteel de Haar. Hij besloot de ruïne weer op te bouwen en dat is het huidige kasteel geworden. Het uitzicht vanuit het kasteel was een dorp. De baron wilde echter geen dorp als uitzicht. Dus het dorp werd afgebroken en zo’n 1,5 km verderop werd een nieuw dorp gebouwd: het huidige Haarzuilens.

De twee bomen stonden in het oude dorp en hadden toen ook al de gekandelaberde vorm. Tuinarchitect Hendrik Copijn werd aangesteld om de tuin aan te leggen en in het tuinontwerp zijn de bomen bewust in beeld gebracht. Vanaf de kapel staan ze in het midden van het pad en vanaf het kasteel gezien hebben ze een prominente plaats. Lindebomen (Tillia Euchlora) hadden vroeger een spirituele betekenis als heilige bomen en werden geplant voor geluk, bescherming en als ontmoetingsplek.

Evert Doornenbal is beheerder van het park en de tuinen en werkt al 40 jaar bij het kasteel. Hij kent de bomen door en door. “Eens in de vijf jaar snoeien we ze terug. Dan halen we de koppen eruit en worden ze uitgedund. We zorgen ervoor dat ze in de luwte van de andere bomen staan. De bomen kunnen wel een paar honderd jaar worden, afhankelijk van de weersomstandigheden. Met een storm weet je nooit wat er kan gebeuren.”

door Mirande de Jong

Oehoe

Opa en oma Turkije zijn er. Ze verblijven een groot deel van het jaar aan de Turkse Zwarte Zeekust, maar nu komen ze weer een tijdje in de buurt wonen. Dat vinden Aksel en Lina heel gezellig. En nu opa en oma zijn bijgekomen van de reis, hebben ze ook wel zin om iets leuks te doen. Dat komt goed uit, want opa en oma Vleuten hadden al een uitje bedacht. Met de hele familie gaan ze naar het Uiltjespad in het Máximapark. Het is een route langs allemaal paaltjes met een uil erop. Bij elk paaltje hoort een vraag over wat je in het park kunt zien. En vandaag is extra bijzonder, want baby Boris kan lopen. De buggy gaat wel mee, omdat hij het niet de hele trip zal volhouden. Bovendien gaat hij alle kanten uit. Baby Boris begrijpt natuurlijk nog niet wat een pad is en waar het ophoudt. En er zijn ook sloten en plassen. Lina is chef Boris. Zij mag goed opletten waar Boris loopt.

Bij de hoofdingang staat een grote houten uil op een sokkel op de uitkijk. Daar beginnen ze hun wandeling. Lina maakt de gespen van Boris’ buggy los en laat hem uitstappen. Ze pakt hem bij de hand en daar gaan ze. Aksel rent vooruit en al gauw heeft hij het eerste paaltje gevonden. Kijk, roept hij, het uiltje wijst met zijn linkervleugel de weg. De route gaat langs bomenrijen, over bruggetjes en soms ook over een snipperpaadje. Daar moet Lina Boris goed in de gaten houden, want hij wil de houtsnippers oppakken en soms stopt hij er eentje in zijn mond. Nee Boris, die zijn niet om te eten, zegt Lina streng.

Bij elk paaltje houden ze even halt en dan leest oma Vleuten op haar telefoon de vraag voor die erbij hoort. Bij de eerste vraag schreeuwt Aksel enthousiast en heel hard het antwoord. Dat moet je niet doen, zegt opa Vleuten, zie je die groep die achter je loopt? Zij willen ook deze speurtocht doen en dan is het niet leuk als ze de antwoorden al gehoord hebben. Ik heb een heel moeilijke opdracht voor je. Jij mag de antwoorden gewoon in je hoofd houden. Daar moet Aksel even aan wennen, maar hij vindt het ook wel een spannende uitdaging. Hij vertelt dus niet over de veldmuizen waar uilen op jagen. Dat doen ze

vooral ‘s nachts, want uilen hebben maar weinig licht nodig om heel goed te kunnen zien. Maar Aksel bedenkt dat allemaal in stilte, hij verraadt niets. Wie wel een weetje mag oplepelen is opa Turkije. Wist je dat er een uil genoemd is naar het geluid dat uilen maken?, vraagt hij. Dat is de oehoe. En wist je dat er bij ons huis in Turkije een Bruine Zwartstipuil woont? Die vindt het fijn in de bossen achter de kust. Als wij daar gaan wandelen vinden we ook heel veel nesten in boomholtes. Als jullie een keer komen logeren, kun je het met eigen ogen zien.

Intussen heeft Lina Boris even losgelaten en direct is hij er zelf op uitgegaan. Hij staat nu middenin een veld narcissen, waarvan de helft jammer genoeg al is uitgebloeid. Maar juist de overgebleven bloemen vindt hij interessant. Hij graait ernaar met zijn beide handjes en wil er eentje uittrekken. Dan rent Lina snel naar hem toe: Nee Boris, laat staan, die horen hier. Bovendien zijn ze giftig. Dat weet Lina dan weer. Ze kijkt trots naar Aksel, die zijn duim opsteekt.

Papa en mama zijn tevreden dat Lina haar kleine broertje zo goed in de gaten houdt. Maar als ze hem weer bij de hand neemt, wil hij niet meer verder. Ik denk dat hij er genoeg van heeft, zegt papa. We zetten hem weer in de buggy. Lina helpt met het vastgespen en geeft hem een kusje. Je hebt heel goed gelopen, Boris! Ja, zegt oma Turkije, ik denk dat hij wel even een uiltje kan knappen na zoveel inspanning. En inderdaad, een paar tellen later ligt Boris al heerlijk te slapen. Tijdens het tweede deel van de route rennen Aksel en Lina samen telkens naar het volgende paaltje en ze laten het horen als ze er eentje gevonden hebben. Dat doen ze niet gewoon. Nee, ze maken een kommetje van hun handen, dan roepen ze daar ‘oehoe’ doorheen en laten het geluid wegvliegen.

‘s Avonds heeft mama nog een verrassing: ze gaat een mooie houten uil maken voor in de tuin.

RAUM biedt ruimte

Met het programma Publiek Canvas maakt RAUM het Berlijnplein nog socialer dan het al was. Organiseer je eigen evenement! Hoe werkt het? Joost geeft een toelichting.

Het begint altijd met een idee, vertelt creatief producent Joost Ruijter over het programma Publiek Canvas. “Jij hebt een idee, wij hebben het plein en de spullen.” Want bij Publiek Canvas gaat het erom dat iedereen zijn eigen evenement kan organiseren. “Zie het plein als een leeg canvas”, vervolgt Joost. “Op een leeg canvas is alles nog mogelijk. Net als op dit plein. Het is niet strak ingedeeld, met hier een bankje en daar een plantsoentje. Het is 4.500 vierkante meter ruimte. Daarop is heel veel mogelijk. In Publiek Canvas geven we de sleutel van het plein uit handen.”

Cultureel en openbaar

Die sleutel gaat bijvoorbeeld naar buurtbewoners of een organisatie. Je mag hier dus echt je eigen activiteit organiseren. Er zijn een paar eenvoudige voorwaarden aan verbonden. Praktisch: je meldt je activiteit van tevoren aan en RAUM bekijkt met jou wat er mogelijk is. Inhoudelijk: je activiteit heeft een cultureel karakter, brengt mensen bij elkaar en

is openbaar toegankelijk. Joost: “Dus geen besloten borrel. Maar wel dat ene toffe idee waar je al tijden mee rondloopt. Het kan van alles zijn. Een spelletjesmiddag, een expositie, een enorm festival of een piepkleine workshop, muziek, sport. Laten we samen kijken hoe we het kunnen uitvoeren.”

“JIJ HEBT EEN IDEE, WIJ HEBBEN HET PLEIN EN DE SPULLEN”

Sjoelwedstrijd

Publiek Canvas bestaat pas een paar jaar maar is al vanaf het begin succesvol. Sommige evenementen waren behoorlijk groot, zoals Kumpuland: een tweedaags festival om de Indonesische en Molukse identiteit te vieren. Met verhalen, muziek, spoken word, eten en drinken. Dit festival was al vaker georganiseerd, ook op andere locaties. RAUM stelde het plein ter beschikking en zorgde daarnaast voor onder meer een geluidsinstallatie en picknicktafels.

Andere evenementen zijn veel kleiner, zoals een sjoelwedstrijd voor buurtbewoners. Joost helpt bij wat je maar nodig hebt. “We nemen je idee niet over, maar we denken wel met je mee. Ook over bijvoorbeeld het aanvragen van subsidie.”

Kussentjes

Publiek Canvas sluit naadloos aan bij waar RAUM zelf voor staat: zorgen voor verbinding in de openbare ruimte. Joost: “Hoe het plein eruitziet, ligt niet vast. De monoxylon bijvoorbeeld, die zuil van 50 meter hoog, was ooit onderdeel van een tijdelijke expositie. Naderhand namen we hem over van de maker. Sindsdien is het een waardevol onderdeel van het plein. Op de voet van de zuil kun je zitten. Tijdens een festival leggen we er kussentjes op.”

Ook de binnenruimten van RAUM kunnen gebruikt worden, en daarom loopt Publiek Canvas het hele jaar door. Toch loopt het aantal aanvragen vooral vanaf februari op, en gaan de meeste aanvragen over buitenactiviteitein in het voorjaar en de zomer. Is er nog ruimte binnen Publiek Canvas dit jaar? Zeker, zegt Joost. “We zien graag nieuwe ideeën! Maar wacht niet te lang.”

Eenvoudig

Heb je een goed idee voor Publiek Canvas? Kijk dan op de website van RAUM. Daar vind je een filmpje met meer uitleg en een formulier om je aanvraag in te dienen. Het is allemaal vrij eenvoudig, vertelt Joost. “We hoeven maar een paar dingen te weten. Wie ben je, wat is je idee en wat is er nodig om je idee voor elkaar te krijgen? Moeilijker hoeft het niet te zijn.” Als je je aanvraag hebt ingediend, neemt RAUM contact met je op. Joost is erg blij met Publiek Canvas. “De ideeën die we binnenkrijgen gaan alle kanten op. Precies wat we hoopten met dit programma. Je kleurt het plein op je eigen manier in en zo maken we samen ruimte voor iedereen.”

OPENINGSFESTIVAL

Kom de opening van het seizoen vieren! Laat je onderdompelen in de wereld van RAUM en kom ontmoeten, kijken, creëren, dansen en spelen. Het programma is gevuld met veel leuke activiteiten: kom samen spelen, schuif aan bij de de lunch, bewonder exposities, struin langs kraampjes, spelen voor jong en oud, swing tijdens de dansworkshop of kom naar de hondenclub. Ook de deuren van de Pleinotheek, onze met speelgoed gevulde buurtuitleen, gaan voor je open. Het volledige programma is gratis te bezoeken.

zaterdag 25 april | 12.00 - 18.00 uur

Geïnspireerd? Lees meer over Publiek Canvas op de website van RAUM: raumutrecht.nl > agenda > jouw event hier

zzp’ers in beeld

WIE > Ruth van der Kam WAT > Systemisch trainer en coach WAAROM > Systemisch werk, bekend van familieopstellingen, maakt zichtbaar welke patronen je ooit hebt ontwikkeld en hoe die nu doorwerken privé maar ook in je werk. Dat inzicht opent ruimte om andere keuzes te maken, waardoor je meer vrijheid ervaart. Ik laat je op een laagdrempelige manier ervaren wat systemisch werk voor je kan doen. Nieuwsgierig? Kom dan naar de introductieworkshop op 16 mei in De Flow Studio (LRC). Tickets: €50 (early bird), €55 (normaal) of neem contact op als je eens systemisch wil sparren. CONTACT > 06-45758242 | www.neonpersoonlijkegroei.nl

WIE > Mirande de Jong WAT > Met 'Verhaal Speciaal' schrijf ik jouw verhaal op maat WAAROM > Ben je op zoek naar een bijzonder verhaal voor je kind, een unieke liedtekst of gedicht? Wil je een jubileum- of herinneringsboek? Ik bied je een verhaal op maat voor elke gelegenheid. Dat kan heel persoonlijk, maar ik kan ook een zakelijke tekst opfleuren. Zo krijg je van mij altijd een verhaal dat past, bij jou en bij je doel. CONTACT > info@verhaalspeciaal.nl | www.verhaalspeciaal.nl

Reisvaccinaties aan huis of op onze locatie in Vleuten

Scan mij voor informatie en het inplannen van een afspraak

WIE > Mireille Support & Selectie WAT > Personeelsbemiddelaar WAAROM > Moeite met het invullen van de vacatures? Ik spring graag bij. Ik beschik over een groot landelijk netwerk en schakel snel. Voor vast personeel en zzp’ers/virtueel assistenten moet je bij mij zijn. Klaar om jouw team te versterken? Bel of mail op onderstaande gegevens voor een vrijblijvende afspraak. CONTACT > 06-13498897 | mireille@supportenselectie.nl

Ga goed beschermd op reis naar Azië, Amerika, Afrika en Midden-Oosten.

Onze deskundige artsen komen bij je langs of op onze locatie in Vleuten. Ook in het weekend en ‘s avonds.

Meer informatie op thuisvaccinatie.nl/vleuten 9,1

bezig

Een kijkje in de tuin van Ellen en Frank

Op zoek naar meer ruimte en privacy voor zichzelf en hun gezin werden Ellen en Frank op slag verliefd op een oud weggetje met kassen en boomgaarden in Het Zand. Die hebben inmiddels plaatsgemaakt voor vrijstaande woningen, waaronder die van henzelf. De sfeer van vroeger is echter nog altijd voelbaar, mede dankzij het groen in hun tuin en daarbuiten.

‘Voorheen woonden we in een woongroep in Amsterdam-Zuidoost. In 2009 trokken we in ons nieuwe huis, met prachtig vrij uitzicht over het water,’ vertelt Ellen. ‘Afgezien van het bouwpuin was de tuin helemaal leeg. De paden en terrassen hebben we laten aanleggen door een hovenier maar de beplanting hebben we zelf gedaan. Daarvoor had ik in Amsterdam al veel planten en struiken gestekt, waaronder rozemarijn, rabarber en rode vlier. Verder plantten we bomen, legden we een moestuin aan en bouwden we een pergola. Die hebben we laten begroeien met blauweregen als natuurlijk zonnescherm.’

Ellen heeft de groenste vingers maar ook Frank heeft zijn aandeel in het onderhoud. ‘Hij maait altijd het gras en snoeit de heggen. Dan neemt hij meteen de ligusterhaag tegenover ons huis mee. Die staat langs de hele straat en geeft een heel knusse uitstraling. Daarachter, aan het water, ligt een groenstrook van de gemeente die we zelf beheren. Er groeien onder andere een rode en een groene hazelaar, een vlinderstruik en een wilg met mooie grote katjes.’

In de loop van de jaren heeft Ellen de tuin gevuld met planten die ze onder andere meebracht van tuinreizen in het buitenland. ‘Ik ben nu op het punt dat hij eigenlijk vol is. Toch kan ik het niet laten om nog regelmatig nieuwe planten te kopen. Het valt niet mee daar een plekje voor te vinden maar het lukt altijd.’ Het voordeel van zo’n dichtbegroeide tuin is dat er weinig ruimte is voor onkruid. ‘Dat komt goed uit want door mijn kleinkinderen, mijn drukke sociale leven en mijn vrijwilligerswerk voor de Vlinderhof heb ik minder tijd voor het onderhoud dan voorheen. Alleen in het voorjaar ben ik er druk mee, onder andere met het snoeien van de blauweregen en de klimrozen.’ Of Ellen wel eens gewoon lekker in de tuin zit? ‘Veel te weinig, hooguit een uurtje met een boek of als we bezoek hebben. Verder ben ik er altijd in bezig, met heel veel plezier!’

Vind je het ook leuk om je tuin te laten portretteren in deze rubriek? Hij hoeft niet groot te zijn of een speciaal ontwerp te hebben, als je er maar blij mee bent! Stuur een mail naar karin@sapgroen.nl.

Kunstig!

WATER ONDER DE BRUG

Heb je hem al gezien? Onder de Dafne Schippersbrug hangt ‘Water onder de brug’, een kunstwerk van illustrator en metaalbewerker Jochem Coenen. Hij heeft er meer dan een jaar aan gewerkt, samen met Stichting Bouwloods.

Wat zien we: een houten plattegrond van Utrecht: 4 meter hoog, 10 meter breed, 2000 kilo zwaar. Het hout is afkomstig van essen, die werden gekapt voor de aanleg van de wijk Leeuwesteyn. De stalen omlijsting vangt regenwater op. Als het regent, loopt het water precies in dat deel van het kunstwerk dat het Amsterdam-Rijnkanaal verbeeldt.

Begin dit jaar werd het kunstwerk feestelijk geopend door onze kersverse wijkwethouder Rik van der Graaf.

Groen Lente

Leidsche Rijn

By:

Intratuin Leidsche Rijn Utrechtseweg 12

Intratuin Vleuterweide Mostperenlaan 6

www.intratuin.nl volg ons op

EEN KLEURRIJKE TUIN BEGINT HIER

Droom je van een sfeervolle tuin, een gezellig balkon of een huis vol groen? Laat je inspireren en ontdek hoe eenvoudig het is om jouw buiten- en leefruimte om te toveren tot een plek waar je elke dag van geniet.

Bij ons wordt winkelen een echte belevenis. Naast een uitgebreid assortiment vind je hier volop inspiratie, praktische stylingtips en ideeën om jouw tuin of balkon nét dat beetje extra te geven.

Pro teer van onze bezorgservice, verrassende acties en creatieve workshops.

Sluit je bezoek af in onze Proeftuin: een gezellige plek waar je even kunt neerstrijken voor een goede kop ko e, huisgemaakte appeltaart en een moment van rust. De ideale plek om alle nieuwe tuinideeën nog eens rustig te laten bezinken.

RESTAURANT BALIJEPARK BESTAAT 14 JAAR “Hetzelfde doen en toch elke dag anders”

De naam Balije komt van de Ridderlijke Duitse Orde Balije van Utrecht, die deze boerderij bij De Meern verpachtte. De Balije werd vanaf 2000 omringd door de Vinex-wijk Leidsche Rijn. “De boerderij was in slechte staat. Stadsherstel kocht en restaureerde de boerderij. Als bestemming kozen ze voor een kinderdagverblijf en een buitenschoolse opvang in het hoofdgebouw en de voormalige koestal. In het zomerhuis vestigde ik mijn restaurant Balijepark,” aldus Julien.

Autodidact

“Het was niet mijn droom een eigen zaak te starten. Ik wilde luchtverkeersleider worden. Wel groeide ik op met een horeca-achtergrond. De hogere hotelschool maakte ik niet af. Ik ben vrij snel gaan werken. Ik liep stage bij de Librije en op andere plekken, ook in vakanties, en ik las veel. Ik ben autodidact. Ik volgde een opleiding ‘Gastronomisch ondernemer’ aan de Cees Helder Academie. Deze opleiding bevestigde voor mij dat ik al veel wist. In de afrondende opleidingsfase kwam Balijepark voorbij. Ik ben er als het ware naartoe gegroeid,” vertelt Julien.

“In het begin moeten mensen weten dat je er bent. Onze locatie ligt niet in de loop. We creëerden iets laagdrempeligs en qua prijsklasse interessant. Onze openingsactie was een driegangenmenu voor 33 euro inclusief koffie, thee, water en een glas wijn.” In de loop der jaren bouwden ze dit stap voor stap uit van een driegangenmenu naar een viergangenmenu. Nu heeft restaurant Balijepark elke vier à vijf weken een nieuw menu.

Improviseren

Ondernemen brengt uitdagingen met zich mee. “We hadden op een Tweede Kerstdag een gezelschap van 20 personen. Na de lunch kwam een medewerker met de boodschap dat het regende in de voorkamer. Het water gutste uit het plafond door een gesprongen leiding. Dit was

Restaurant Balijepark huist in een van de oude boerderijen die Leidsche Rijn rijk is. Ik ontmoet op deze sfeervolle plek eigenaar en chef-kok Julien van Stokkem die vertelt over het 14-jarig bestaan van zijn restaurant. “Ik ben trots op waar we staan: elke dag bereid ik samen met mijn team mooie gerechten met liefde en oog voor onze gast.”

een kwartier voordat de mensen kwamen. Een collega was zo slim om de hoofdkraan dicht te draaien. Toen de mensen binnen waren, legden we de situatie uit en maakten er het beste van. We droogden de vloer met ons tafellinnen en zetten de deuren open. Onze stoelen en tafels waren gelukkig droog. Zonder water, voor keuken, koffie en toiletten. Het was behelpen, maar als team pakten we dit goed op en het gezelschap had een leuke avond. Het belangrijkste is om er op een leuke en open manier mee om te gaan.”

Zijn team bestaat uit vaste en parttime medewerkers. Voor de continuïteit en om gevoel te krijgen bij het restaurant werkt ieder teamlid minimaal twee dagen per week.

Samenwerken

“Mijn team is al jaren bij elkaar. Daar ben ik heel zuinig op en steek ik veel energie in. Mijn voordeel is dat ik zelf meewerk. Ik laat zien hoe ik het graag wil en ik vind het samenwerken met mensen heel leuk. Ik ben trots op waar we nu staan: elke dag bereid ik samen met mijn team mooie gerechten met liefde en oog voor onze gasten.” In april viert Julien samen met zijn team dat ze 14 jaar bestaan.

Zijn ambitie is het behouden van een gezonde onderneming met leuke gasten waarin hij zelf prettig kan werken. “We hebben ook gewoon hele leuke gasten. Je doet hetzelfde en toch is elke dag anders.” Een tweede zaak is een optie. Al is hij ook blij met wat hij heeft. “Ik moet vooral gevoel hebben voor het pand en met de plek waar ik onderneem.”

www.natuurmonumenten.nl/haarzuilens haarzuilens@natuurmonumenten.nl (030) 230 37 00 | Thematerweg 10c, Haarzuilens

foto's: Marten van Dijl

Julia Boswinkel is boswachter bij Natuurmonumenten op onder andere Landgoed Haarzuilens.

Dit is Walter, vrijwilliger bij Natuurmonumenten

2026 is uitgeroepen tot het Internationale Jaar van de Vrijwilliger. Wat fijn!

Want zonder vrijwilligers kunnen we ons werk niet doen. Wat doen ze voor de natuur en waarom? We vragen het aan Walter.

Alleen in Utrecht zetten al ruim 200 mensen zich in voor onze natuurgebieden: snoeien in de boomgaard, planten en dieren tellen of met bezoekers op pad. Wie zijn deze mensen en wat drijft hen om ons telkens weer te helpen?

Walter (66) woont in Terwijde en in zijn vrije tijd is hij gids bij Natuurmonumenten. Hij geeft rondleidingen en helpt bij het monitoren van amfibieën, reptielen en vissen op landgoed Haarzuilens. We stellen hem een paar vragen.

Heb je een bijzondere of allereerste natuurherinnering?

Ik moet een jaar of zes zijn geweest toen ik voor het eerst met een schepnetje langs de sloten in de buurt liep. Elke keer dat ik het net door het water haalde, kwam er weer iets nieuws boven: kleine visjes, waterkevers, salamanders. Er ging een hele nieuwe wereld voor me open. Achteraf gezien denk ik dat daar mijn interesse voor de natuur is begonnen.

En nu, wat in de natuur verwondert jou nu?

De vele soorten planten en dieren in Leidsche Rijn. Je zou verwachten dat er in zo’n relatief jonge woonwijk weinig verschillende soorten voorkomen. Maar niets is minder waar! Veel planten en dieren hebben hier een plekje gevonden. Zelfs ijsvogels en groene spechten doen het hier uitstekend. Vroeger zag je deze vogels alleen buiten de stad. Als ik er hier dan ineens één voorbij zie vliegen, word ik daar blij van.

Je bent onder andere monitoringsvrijwilliger bij Natuurmonumenten Utrecht. Wat doe je en waarom?

Sinds mijn pensioen heb ik meer tijd voor de natuur. Als monitoringsvrijwilliger bij Natuurmonumenten verzamel ik informatie over planten en dieren op landgoed Haarzuilens. We kijken welke soorten er leven en hoe het met ze gaat. Met deze kennis kunnen we aanpassingen maken om soorten te helpen. Bijvoorbeeld door anders te maaien of een poel voor amfibieën aan te leggen. Dat vind ik belangrijk om te doen.

Wat geeft jou het meeste plezier tijdens je werk als vrijwilliger?

Het idee dat we echt iets doen voor de natuur. En dat we anderen, vooral jongeren, hier ook enthousiast voor maken. Het is ontzettend belangrijk dat de jeugd opnieuw belangstelling krijgt voor de natuur. Zij moeten het stokje tenslotte overnemen. Met een geweldige groep vrijwillige natuurgidsen nemen we bezoekers mee op excursies. Als ik zie hoe enthousiast jongeren zijn tijdens die excursies, dan geeft dat mij weer vertrouwen in de toekomst.

Je bent bijna dagelijks te vinden op landgoed Haarzuilens. Wat maak je daar zoal mee?

Tijdens een amfibieënmonitoring kwam ik een groep vrouwen tegen die een bedrijfsuitje hadden. Ze deden een speurtocht en een van de opdrachten was het fotograferen van een kikker. Toevallig had ik nét een bruine kikker gevangen. De hele groep wilde met de kikker op de foto en ik heb zelden zoveel blije gezichten bij elkaar gezien. Eén vrouw wilde de kikker kussen, in de hoop haar prins te vinden.

Welk plekje op landgoed Haarzuilens maakt jou blij?

Mijn favoriete plek op Haarzuilens ligt achter het voedselbos, al is eerlijk gezegd het hele landgoed prachtig. Voor Natuurmonumenten werk ik hier aan een aantal projecten, bijvoorbeeld voor kamsalamanders. Daarom ben ik er vaak te vinden. Elke keer is het weer genieten en elk jaar zie ik het landgoed een beetje mooier worden. Precies dáár doen we het voor.

Benieuwd hoe een dag vrijwilligerswerk van Walter eruitziet? Scan deze QR code en kijk het filmpje!

Bezoek onze winkel in De Meern voor meer inspiratie!

Waargebeurde verhalen in Leidsche Rijn

Genieten van waargebeurde verhalen of zelf een echt gebeurd verhaal vertellen? Eens in de twee maanden vindt vertelpodium Waargebeurd Utrecht plaats in Stadsbrouwerij RoodNoot, naast de Gele Brug.

Een show met muziek van lokaal talent, een interview met een deskundige in het thema en veel verhalen van ervaren en onervaren vertellers. Iedereen heeft een verhaal!

foto: Eric Kampherbeek

Lekker in je vel door ... vrijwilligerswerk

Chakir Bouichi (42) en Aafke Zeijl (47) uit Vleuterweide

Het is een dinsdagavond als ik het clubhuis van voetbalclub PVCV binnenstap. Aafke wacht me op en bestelt een kop thee voor ons beiden. Niet veel later komt Chakir binnen en we starten vol enthousiasme het gesprek over hun vrijwilligerswerk bij de commissie Sportiviteit en Respect. Het valt me gelijk op dat ze zich hier thuis voelen. Ik ben benieuwd wat het vrijwilligerswerk hen brengt.

Zowel Chakir als Aafke zijn in 2016 in de wijk komen wonen. Chakir heeft daarna nog een paar jaar in Almere gewoond. In 2020 is hij met zijn gezin in Vleuterweide terechtgekomen. Aafke is vanuit Maassluis met haar gezin hier komen wonen. Ze heeft een ruimtelijk huis gevonden dicht bij het Máximapark dat haar erg aansprak. Hun beide zoons voetballen bij PVCV en samen met Bart vormen zij de driekoppige commissie die zich bezighoudt met een veilige en sportieve club.

Positief sportklimaat

Plezierig sporten in een veilige omgeving, dat is het uitgangspunt van de club. Aafke: “Soms kunnen er opstootjes ontstaan tijdens een wedstrijd. Dan komen er bij ons meldingen binnen en gaan we in gesprek met bijvoorbeeld kinderen, ouders, trainers of coaches om tot een passende oplossing te komen.” Ze werken ook samen met maatschappelijke organisaties zoals SportUtrecht, die hen ondersteunt. Chakir: “Daarnaast houden we ons ook bezig met bijvoorbeeld pestpreventie en voeren we gesprekken over het belang van een prettige dynamiek in een team. Het doel is dat je plezier in het sporten houdt.”

Vrijwilligerswerk verbindt

Elke vijf weken komt de commissie bij elkaar om de voortgang te bespreken. Ze hebben ook contact met de andere commissies bij de club. Aafke: “Je leert veel ouders en kinderen kennen en je bouwt als vrijwilliger een groot netwerk op. En dat geeft energie.” Chakir: “Het is fijn om iets te kunnen betekenen voor anderen maar ook om te investeren in een veilige speelomgeving van mijn kinderen en anderen. Dit is zingeving voor mij.”

Ik ben helemaal onder de indruk hoe Chakir en Aafke met toewijding hun rol bij de club vervullen naast hun baan. Zij willen graag iets betekenen voor anderen in hun eigen woonomgeving en voelen zich erg thuis bij deze mooie club. Het levert hen positieve energie, verbinding en zingeving op.

“Het is fijn om iets te kunnen betekenen voor anderen.”

Rijn en Vleuten-De Meern.

Julia Waszink werkt en woont met haar drie zoons in Leidsche Rijn. Ze luistert graag naar verhalen van bewoners die hun steentje bijdragen aan een gezond en vitaal Leidsche

Onderwijs is meer dan alleen toetsen en cijfers

Op school leer je natuurlijk formules, woordjes en jaartallen, maar soms gebeurt er iets dat je echt aan het denken zet. Een les, een gesprek of een documentaire kan ervoor zorgen dat je anders naar de wereld kijkt, of juist naar jezelf.

Eline en Firdaousse vertellen over een onderwerp dat indruk op hen maakte.

We weten inmiddels allemaal dat er vele verschillende culturen bestaan, met elk hun eigen normen en waarden. Op school leren wij over deze verschillen en over het respecteren van andere culturen. Toch blijven bepaalde dingen indruk op mij maken, zo keek ik laatst de documentaire Hila voorbij de Taliban over het streng islamitische, vrouwonvriendelijke regime van de Taliban, die - met korte onderbreking - al jaren over Afghanistan heerst. Ik vind het zo bijzonder om als 16-jarig, Nederlands meisje dat nooit armoede of onveiligheid heeft gekend mij voor te stellen hoe het moet zijn om op te groeien in een land, zo anders dan mijn eigen land. Ik vind het zo interessant om verder te leren dan alleen een regime of politiek, op mij maakt het indruk hoe de mensen over bepaalde dingen denken, bijvoorbeeld als hun vrijheid hun wordt ontnomen, en hoe zij met deze dingen omgaan. Het stiekeme verzet, bijvoorbeeld de vrouwen die alsnog lesgeven, zodat niet een nieuwe stille generatie Afghaanse meisjes opgroeit. Die moed, met hoop op een betere toekomst – ook al zullen sommigen van hun die betere toekomst nooit meemaken – dat maakt indruk! Na de afleveringen te hebben gezien bleef ik maar denken, en nog steeds, wat zou ik hebben gedaan? Wat zou ik doen als al mijn vrijheid mij ontnomen wordt? Ik denk eerlijk gezegd dat dat een vraag is die ik nooit ga kunnen beantwoorden, simpelweg omdat dat een pijn is die ik hier in Nederland nooit heb gekend. En misschien is het daarom wel zo belangrijk, dat we in een vrij land als Nederland les krijgen over verschillende culturen, zodat we nog een stukje dankbaarder daarvoor zijn. En nog een beetje meer respect hebben, voor de meisjes wiens stem niet gehoord wordt.

Toen ik in Marokko was, liep ik door een klein dorp en zag ik hoe veel meisjes niet naar school gingen. Ze hielpen hun ouders thuis, kookten en werkten op het land, terwijl ze eigenlijk zouden willen leren lezen en schrijven. Het raakte me enorm om te zien dat iets wat voor mij zo vanzelfspre- kend is; naar school gaan, leren, plezier maken met vriendinnen of elke avond eten op tafel hebben, voor hen een onbereikbare droom is. Terwijl ik daar stond en keek naar hun dagelijkse leven, voelde ik een mix van verdriet en bewondering. Het liet me beseffen hoe veel geluk ik zelf heb en hoe vaak ik mijn kansen als vanzelfsprekend beschouw. Sindsdien probeer ik bewuster om te gaan met wat ik heb, stil te staan bij mijn mogelijkheden en te onthouden dat niet iedereen hetzelfde geluk heeft, dat sommige dromen voor anderen niet haalbaar zijn, hoe normaal die voor ons ook lijken. En dat we daarom dankbaar moeten zijn voor alles, al is het iets wat zo gewoon lijkt.

Firdaousse

Eva ontdekt...

In Leidsche Rijn is er een groot aanbod aan alternatieve geneeswijzen en spirituele behandelingen. Wat is het en wat doet het voor Eva?

astrologie

Ik ben onder de indruk! Wat staat er veel informatie over mij en mijn leven in de sterren. Cleo Wildeman van Licht op de Kern heeft voorafgaand aan onze eerste sessie een paar uur gestudeerd op mijn geboortechart. Daarin staat onder andere in welke huizen en sterrenbeelden de planeten stonden op het moment van mijn geboorte. Heel bijzonder dat Cleo precies weet welke uitdagingen er spelen in mijn leven en op welke momenten er doorbraken zijn geweest. Ze vertelt me wie ik ten diepste ben. Ze kent mijn grootste verlangens en de belemmerende overtuigingen die me daarbij weghouden.

De sessie verloopt via Zoom, dus ik zit op mijn werkplek thuis met Cleo op mijn beeldscherm. We duiken meteen de diepte in en de volgende anderhalf uur zijn ongelooflijk boeiend. Gelukkig neemt zij de sessie op, zodat ik die later nog eens rustig kan terugluisteren. Er zijn veel inzichten. Cleo leest in mijn chart hoe mijn jeugd was en met welke thema’s ik worstelde. Ze benoemt duidelijk en eerlijk wat zij ziet. Bijvoorbeeld dat ik als kind besloot om me aan te passen. Mijn eigen verlangens zette ik uit en daarmee verloor ik een belangrijk deel van mezelf. Tegen mijn veertigste stonden de planeten precies goed om terug te keren naar mijn eigen kern. Vanaf dat moment ging ik inderdaad meer zelf aan het stuur zitten. Ik kreeg van Cleo ook een doorkijkje naar de ontwikkelingsgebieden waar ik de komende jaren doorheen beweeg. Het is bijvoorbeeld tijd om meer te gaan doen wat bij mij past.

Ik wil hier niet dieper ingaan op mijn reading, want die is heel persoonlijk. Daarom leest dit misschien een beetje als een standaard horoscoop. Maar astrologie gaat veel verder dan alleen het zonneteken (sterrenbeeld). Er is in een geboortechart enorm veel informatie te vinden, afhankelijk van waar je naar kijkt. Elk van de twaalf huizen staat voor een levensthema. Elke planeet heeft een eigen karakter. En elk sterrenbeeld heeft zijn eigen sterke punten en uitdagingen. Dan zijn er nog allerlei verbindingen en transits. Astrologie is heel persoonlijk en behoorlijk confronterend. Heerlijk om het leven beter te begrijpen door naar de sterren te kijken! Dankjewel Cleo.

Eva ontdekt... is een rubriek op persoonlijke titel www.lichtopdekern.nl

Leidsche Rijn • Hof van Bern

Shop nu de nieuwe collectie.

" De Vlinderhof, een bloemenzee in het Máximapark. Hier huppelt mijn dochter vooruit. En ik erachteraan."

Jas uit (en op avontuur)

Zodra de zon zich twee dagen achter elkaar laat zien, verklaart mijn dochter het buitenseizoen voor geopend. Jassen verdwijnen spontaan. Maillots worden ingeruild voor blote benen – bij 15 graden, dat wel. En elke stoeptegel verandert in een podium voor stoepkrijtkunstwerken. De lente maakt van onze wijk een speelkaart.

De lente begint hier niet op 21 maart. De lente begint op het moment dat zij vraagt: “Mama, welke plek testen we vandaag?” Testen. Alsof ze een recensent van vijf is. In de lente dwalen we weer en gaan we op ontdekkingsreis. We ontdekken dat ene grasveld om de hoek, perfect voor een picknick, en dat ene bankje in de namiddagzon. De Vlinderhof in het Máximapark is zo’n plek met bankje, zorgvuldig aangelegd en onderhouden door vrijwilligers. Ik weet dat deze plek bestaat en elke lente realiseer ik me weer hoe mooi deze tuin is.

Het is alsof iemand de winter uit mijn hoofd trekt. Overal bloemen: roze, rood, oranje, paars, geel. Neergezet om je humeur op te frissen. En tussen die bloemvelden: kinderen.

Kinderen worden onderdeel van de Vlinderhof. Ze rennen niet zomaar, ze zoeken. Ze zien dingen die ik niet zie. Een bij op een bloem. Een vlinder die voorbij fladdert. Een paadje dat volgens hen een geheime route is naar een verborgen tuin. Een grasheuvel waar je vanaf kunt rollen.

Het grappige is: ik kom hier zelf vaak met een plan. Om te wandelen, voor frisse lucht, mijn hoofd leegmaken of op een bankje plaatsnemen. Zij brengen me naar het nu. Een ontdekkingsreis door deze prachtige tuin. En dan merk ik dat ik zelf ook anders kijk. Langzamer. Beter.

Misschien is dat wel de echte functie van de Vlinderhof: niet alleen een tuin vol bloemen, maar een plek waar je weer leert om echt te kijken. Waar je weer even in de wereld van je kind stapt.

Dus als je deze lente iets wilt doen dat simpel is en toch speciaal: breng een bezoek aan de Vlinderhof en laat je afleiden. Dat is daar namelijk precies de bedoeling.

Marjolijn Scholman woont in Leidsche Rijn met haar vriend, dochter van 5 en puppy. Ze schrijft over kekke plekken voor kinderen en over alledaagse dingen in het leven met een kleuter.

TEKST MINKA STERK FOTO'S BUDOVERENIGING DE MEERN

Ben jij ook blij met jouw club of vereniging in Leidsche Rijn of Vleuten-De Meern? Laat het ons weten op info@leidscherijnmagazine.nl.

In ‘Mijn club’ vertellen lezers bij welke club ze horen en waarom. Deze keer:

Mijn club

Jasper de Groot

geeft judoles bij Budovereniging De Meern (BVM)

Budovereniging De Meern

WAT DOE JE?

Judo bij BVM. Nu heb ik een tussenjaar. Ik was begonnen met de studie Werktuigbouwkunde maar ik ben ermee gestopt. Ik ben me nu aan het oriënteren welke hbo-studie ik wil gaan doen. In de tussentijd geef ik judoles aan kinderen. Ik heb recent mijn zwarte band gehaald. Daarvoor moest ik een groot landelijk examen doen waarbij een deel van het examen afgesproken vormen zijn en een deel is dat niet. Op dit moment ben ik herstellende van een knieblessure maar ik zoek nog wel een baantje voor de komende maanden.

WAAROM DOE JE JUDO?

Een buurjongen van mij, een stuk ouder dan ik, zat op judo. Zelf begon ik met 6 jaar. En ik ben nooit meer weggegaan. Het is een mooie combinatie van een vecht- en verdedigingssport. Maar ik vind het vooral een leuk spelletje. Je bent niet bezig met stoten of trappen, je maakt worpen. En je krijgt er geen blauwe plekken van.

HOE IS HET LESGEVEN AAN KINDEREN?

Ik geef nog niet zelfstandig les maar sinds ik de zwarte band heb krijg ik steeds meer verantwoordelijkheid. De creativiteit bij kinderen vind ik het leukst. Zij zien soms iets heel anders dan hoe ik het heb uitgelegd. Laatst gaf ik als tip dat zij dieper door de knieën moeten gaan. Toen gingen ze bukken vanaf de heup. Grappig om te zien, maar in dit geval werkt het minder goed. Als ik het dan beter uitleg, passen ze het snel aan. De verbetering die je dan ziet bij de kinderen maakt het zo interessant.

‘De creativiteit bij kinderen vind ik het leukst’

WAAROM DEZE CLUB?

BVM is anders dan andere judoverenigingen. Dit is veel meer een gezelligheidsvereniging. Je hebt er meer een familiegevoel. Ik heb ooit twee jaar een uitstapje gemaakt naar een meer commerciële vereniging, dat beviel me minder goed. Ik merkte veel meer afstand tussen de trainer en leerling. Je was een van de velen. Bij BVM wordt er meer naar je persoonlijke groei gekeken.

VOOR WIE IS DIT EEN AANRADER?

Voor iedereen die met een andere sport wil beginnen dan de meer gebruikelijke sporten zoals voetbal, hockey of tennis. Voor kinderen is het goed, ze kunnen dankzij judo uit hun schulp kruipen en zelfverzekerder worden. Voor volwassenen is het goed als zelfverdediging. Judo maakt je echt zekerder. Daarnaast verbeter je je conditie, je wordt fitter en dat geeft je een nieuwe uitstraling. Ben je op zoek naar een nieuwe sport, komt dan eens langs. Je hoeft geen ervaring te hebben, wel enthousiasme. En de sport is zowel voor mannen als vrouwen.

Budovereniging De Meern (BVM) bestaat sinds 1983. Budo is de verzamelnaam voor traditionele Japanse krijgskunsten gericht op fysieke en mentale ontwikkeling. BVM is een recreatieve budovereniging voor alle leeftijden. De judolessen zijn op vrijdag in de gymzaal aan de Ten Veldestraat 94 in De Meern. Je kunt altijd een proefles volgen. Zie bvm-demeern.nl voor meer informatie.

#LOCALHERO

Buddy to Buddy koppelt nieuwkomers aan stadsgenoten voor vier maanden een­op­een contact. Geen hulpverlening, gewoon samen optrekken. Eens per week iets doen wat je toch al doet: koffiedrinken, sporten of de stad in. Laagdrempelig, persoonlijk en vaak verrassend verrijkend. De volgende ronde start op 20 april. Meedoen? Ga naar buddytobuddy.nl/utrecht of mail naar utrecht@buddytobuddy.nl.

DIRKJAN VIS

VAN BUDDY TO BUDDY

Dirkjan Vis spreekt elke week af met een nieuwkomer. Het verbreedt zijn blik en het is nog gezellig ook.

Wat doe je? Ik ben buddy voor een nieuwkomer. We zien elkaar elke week. Hij woont op fietsafstand, de ene week fietst hij hierheen, de andere week fiets ik daarheen. We doen heel gewone dingen. Een wandeling, een bezoek aan Castellum, een keertje naar de bieb op het Neude. Daar hebben we koffiegedronken en geluisterd naar de pianist in de hal. Waarom ben je dit gaan doen? Ik ken iemand die bij Buddy to Buddy werkt. En ik zag een oproepje op LinkedIn. Ik heb zelf veel geluk gehad in mijn leven. Het lijkt me ontzettend moeilijk om als vluchteling hier iets op te bouwen. Als je een nieuwe taal moet leren, de cultuur niet begrijpt, je studie niet erkend wordt. En voor mijzelf leek het me een mooie mogelijkheid om mijn blik wat te verbreden. Via mijn werk spreek ik vooral mensen uit de financiële hoek. Dit is dan even héél iets anders. En wat me ook direct aansprak bij Buddy to Buddy was het feit dat je niet op vaste dagen wordt verwacht. Mijn buddy en ik trekken gewoon de agenda’s en spreken af wanneer het ons uitkomt. Hoe begin je als buddy? Je vult een formulier in en later vertel je iets over jezelf op een speciale buddy-avond. Op basis daarvan koppelt de organisatie je aan iemand. Daarna krijg je een etentje samen, dat is je eerste afspraak. De organisatie zegt erbij: geef het een kans, ook al klikt het niet meteen. Omdat je niet dezelfde taal spreekt, kan het namelijk best lastig zijn in het begin. Hoe ging dat bij jullie? Mijn buddy spreekt al aardig Nederlands. Wel was het een beetje ongemakkelijk in het begin. Wat zeg je tegen iemand die je voor het eerst ontmoet? Maar ik vond het veel makkelijker dan ik had gedacht. Luchtiger ook. Het gaat er juist om dat je gewone gesprekken voert. Dat is prettig. Een buddy is nadrukkelijk geen hulpverlener. Wat kun je over je buddy vertellen? Liefst zo min mogelijk. Hij is politiek vluchteling, dus zijn privacy is erg belangrijk. Hij verwacht hier te blijven en doet enorm zijn best om onderdeel te worden van onze samenleving. Hij volgt taallessen, doet vrijwilligerswerk, zoekt een baan. Daarom heeft hij zich ook opgegeven bij Buddy to Buddy: om zijn Nederlands nog verder te verbeteren. Hoe vind je het om dit te doen? Erg leuk. Juist omdat we elkaar elke week zien, hebben we steeds meer om over te praten. Hij is een keer bij ons thuis komen eten. Mijn kinderen vonden het ook interessant. Hij had nog nooit een cavia gezien. Tot wanneer blijf je buddy? Nou, het traject is eigenlijk al afgelopen. Het duurde vier maanden. Maar mijn buddy en ik houden gewoon contact. Omdat we het allebei leuk vinden!

SMEERBOEL

Na meer dan twintig jaar als dierenarts weet ik het zeker: kennis is belangrijk. Heel belangrijk. Maar het allerbelangrijkste is communicatie. Dat zeg ik ook altijd tegen mijn team. En tegen klanten. En tegen mezelf. Zeker omdat het, ondanks al die ervaring, af en toe alsnog mis ging.

Zoals bij Kees. Kees is een labradoodle op leeftijd. Opstaan gaat in drie versnellingen: voorpoten, pauze, achterpoten. Klassieke artrose. Diagnose: zeker weten. Therapie: artroseregime en ontstekingsremmers. Twee keer daags één tablet ingeven gedurende zeven tot tien dagen.

Ik legde alles perfect uit. Mondeling, op papier en zelfs nog via WhatsApp. Communicatie: check, check, dubbelcheck. Dus na acht dagen belde ik vol verwachting. Hoeveel verbetering ziet u? “Niets,” zei mevrouw. “0.0.” Nul. Mijn zelfvertrouwen daalde met precies honderd procent.

Dus Kees kwam terug en werd opnieuw onderzocht. Hij had nog steeds artrose. Ik was nog steeds overtuigd van mijn plan. Ik vroeg hoe het thuis ging. “Prima,” zei mevrouw. “Alleen misschien volgende keer zeggen dat ik handschoenen aan moet doen.” Handschoenen?? “Ja,” zei ze. “Het is best een smeerboel.”

Mijn brein liep vast. Smeerboel? “Ja,” zei ze. “Die pillen rectaal ingeven is niet makkelijk.” Even was het stil. Euhmmm… rectaal? “Ja,” zei ze weer. “Dat stond op het etiket: ingeven.”

En daar had ze gelijk in. Er stond niet bij hoe. Alleen: ingeven. Niet: in de bek. Niet: oraal.

Gewoon: ingeven.

Technisch gezien had ze mijn instructies perfect opgevolgd. Misschien wel beter dan de gemiddelde klant. Ze had niets overgeslagen. Niets vergeten. Niets verkeerd gedoseerd. Alleen de route klopte niet helemaal.

Kees krijgt zijn pillen inmiddels via de voorkant. Hij loopt stukken beter. Mevrouw draagt geen handschoenen meer. En ik schrijf tegenwoordig op elk etiket wat ik eigenlijk bedoel, niet wat ik dénk dat er staat. Want in ons vak zit het verschil soms in een enkel woord. Of in het ontbreken ervan.

En ik heb na twintig jaar, duizenden patiënten en ontelbare etiketten misschien wel de belangrijkste les van mijn carrière geleerd: goede communicatie begint bij de basis. En eindigt… met schone vingers.

BOEKENTIPS VAN KEES

VERKEERDE AFSLAG

Nicci French Amy Barton bedriegt haar man en begint zich daar steeds schuldiger over te voelen. Ze besluit haar affaire te beëindigen: dit is de laatste keer dat ze met haar minnaar afspreekt. Maar die voelt nattigheid… Niet veel later wordt Amy dood aangetroffen in haar woning. Er is sprake van een misdrijf. Voor de politie is het een uitgemaakte zaak dat haar echtgenoot de dader is. Maar zodra Maud O’Connor erbij wordt gehaald en zij de plaats delict bezoekt, heeft ze sterke twijfels. paperback + hardcover | april 2026

DE EERSTE ALIX

Anna Woltz

Alix is wanhopig: haar moeder is gearresteerd en dat is háár schuld. Dwars door de storm van de eeuw is ze op weg naar het politiebureau – maar dan gaat er een rilling door de aarde. Opeens staat Alix drijfnat op een zonnige stoep. Het is 1926 en haar leven lijkt uitgewist: haar huis is weg en van het politiebureau met haar moeder erin is geen spoor meer te bekennen. Op dat moment stopt er een bloedrode auto naast haar. Een vrouw en haar keurige zoon staren naar Alix. ‘Dit meisje is perfect,’ fluistert de vrouw – en dan vraagt ze Alix voor de gevaarlijkste rol van haar leven… Anna Woltz schreef een meeslepend en origineel detectiveverhaal met alles wat je nodig hebt om te ontsnappen aan deze tijd: een eigenzinnige privédetective, een moord in een landhuis, romantiek en fonkelnieuwe oldtimers. hardcover | april 2026

BBQ: EASY EN OVERHEERLIJK GRILLEN

Jamie Oliver

Easy en overheerlijk grillen: met Jamie Olivers BBQ lukt dat in een tangomdraai. Jamie leert je hoe je alles uit de barbecue haalt. Hij legt uit hoe je groenten heerlijk knapperig en zoet roostert, hoe je vis subtiel rookt en stoomt, hoe je de meest weergaloze hamburgers maakt en hij geeft een heleboel prachtige manieren om stukken vlees te roosteren en met intense smaken te serveren. BBQ geeft het zelfvertrouwen, de skills en de recepten om succesvol te barbecueën. hardcover | april 2026

HELP, IK WORD VOLWASSEN!

Kluun

Na twee boeken over pubers en een uitverkochte theatertour richt Kluun zich met Help, ik word volwassen! op de jongvolwassene. Gefeliciteerd, je bent officieel volwassen.

Je mag stemmen, een tatoeage nemen en legaal dronken worden. Maar niemand heeft je verteld hoe je een belastingaangifte doet.

Hoe je die brief van DUO moet lezen.

Waarom je huurbaas niet terug appt. Of hoe je een ovenschotel maakt zonder dat de keuken in brand vliegt... paperback | april 2026

030-7607080

UITgelicht! bijzonder leuke uitjes

FOUTE MUZIEKBINGO

ZATERDAG 9 MEI

SOUK UTRECHT

ZATERDAG 23 MEI

Dit bruisende festival biedt een rijk cultureel programma met muziek, kunst, een ambachtelijke markt met unieke producten, diverse workshops, educatie en heerlijk eten. Een dag voor jong en oud. Voor iedereen die het nostalgische thuisgevoel wil ervaren óf juist tradities en culturen wil ontdekken. Laat je inspireren!

Insta: @souk_utrecht

Kom je ook naar de Foute MuziekBingo – Nederlandse Editie bij De Baron in Leidsche Rijn? Geen cijfers, maar een bingokaart vol herkenbare Hollandse meezingers. Van Anita Meyer tot de Snollebollekes: stilzitten is geen optie. Verwacht een avond vol foute hits, hilarische teamchallenges en mooie prijzen. Kom met vrienden, zing zonder gêne mee en ga voor de winst. Kaarten € 17,50. www.defoutemuziekbingo.nl/agenda

RONDSTRUINDAG

DINSDAG 2 + ZONDAG 7 JUNI

Stadsdag - Rondstruindag, van Stathe tot de stad van nu. Een speciale wandelroute over de geschiedenis van Utrecht. Daarnaast is er een route in elk van de 10 wijken, dus ook in Leidsche Rijn en in Vleuten-De Meern. Gratis, voor jong en oud, om zelf of samen te doen. www.stichtingvlam.nl

DONDERDAG 30 APRIL

Tien jaar na de succesvolle tour brengt IRC (Illusionary Rockaz Company) de opzwepende dansvoorstelling IGNITE terug naar het theater. Met vijf uitzonderlijk explosieve dansers is IGNITE een zinderende theaterervaring waarbij je de zaal vol energie verlaat. De veelgeprezen choreograaf Shailesh Bahoran onderzocht voor deze voorstelling de oorsprong van energie. www.podiumhogewoerd.nl

DOWN UNDER OBSTACLE RUN

VR 10 + ZO 12 JULI

De 16e editie van de Down Under Obstacle run! Met ook dit jaar weer een nieuw parcours met minstens 25 obstakels. De start is dit keer in onze wijk, bij de Haarrijnse Plas. Een prachtige locatie om jezelf uit te dagen en alle obstakels te trotseren. Met afstanden van 3, 6, 9 en 12 kilometer is er voor ieder niveau een passende uitdaging. Verzamel je buddy's, collega’s, vrienden en vriendinnen en doe mee! www.downunderrun.nl

foto: Jan van Beijnhem

VRIJHEIDSLUNCH

DINSDAG 5 MEI

Samen vieren we onze vrijheid door met een paar honderd wijkbewoners lekker te lunchen aan lange tafels en te genieten van diverse optredens. Schrijf je in voor de lunch op de website. Of kom langs en geniet van het gratis programma op het Berlijnplein. www.stichting4en5meiLeidscheRijn.nl

TENTOONSTELLING

GERARD VAN HONTHORST

25 APRIL - 13 SEPTEMBER

Het Centraal Museum presenteert de eerste grote overzichtstentoonstelling over Gerard van Honthorst (1592-1656), een van de succesvolste Noord-Nederlandse schilders van de zeventiende eeuw. Gerard van Honthorst - In alles anders dan Rembrandt brengt ruim zestig schilderijen en een dertigtal tekeningen uit internationale topcollecties samen, waaronder die uit Musée du Louvre, de Britse Royal Collection en Galleria Borghese. www.centraalmuseum.nl

15 JAAR ATELIERS KERSENBOOMGAARD

ZATERDAG 30 MEI + ZONDAG 31 MEI

Ateliers De Kersenboomgaard bestaat 15 jaar! Dat vieren we met een mini-festival. Op de Emmy van Lokhorststraat geniet je van ateliers, kunst en muziek. Voor jong en oud is er van alles te beleven, van workshops, een expositie en een circus tot sfeervolle optredens. Iedereen is welkom om dit jubileum samen te vieren! Mis het niet en neem vrienden en familie mee voor een gezellige dag. www.dekersenboomgaard.nl/#agenda

BUKU NANGA KUKU JUNIOR (5+)

ZONDAG 26 APRIL

Voorlezen, kleurplaat kleuren en Surinaamse koek eten. Kom naar Buku nanga kuku (boek met koek) in Bibliotheek Leidsche Rijn! Voor kinderen van 5 jaar en ouder. Kinderboekenschrijver Sacha Khodabux leest voor uit haar boek ‘Ik wil geen nieuwe broek’. De lievelingsbroek van Sky is te klein geworden. Tijd voor een nieuwe broek, weet mama. Maar geen enkele broek zit zo goed als haar lievelingsbroek. Dan ziet Sky een vrouw met een prachtige patchwork-jurk. Plots krijgt ze een idee … Gratis, wel reserveren. www.bibliotheekutrecht.nl

Emmy van Lokhorststraat

Afvallen met injecties:

Doe de BMI check om te zien of jij in aanmerking komt voor afvalllen met injecties.

Zandweg 139, De Meern Tel. (030) 633 1922

ONTDEK COMMIT LEIDSCHE RIJN

TRAIN MEE. VOEL HET VERSCHIL

Nieuw groepslesrooster: meer keuze dan ooit

SCAN & CLAIM JE GRATIS PROEFLES