Strijdkreet 7 2015

Magazine van het Leger des Heils

Jaargang 128 nr. 7

150 jaar Leger des Heils

Voor armen, verlorenen, vluchtelingen, zwervers, eenzamen, misbruikten, verslaafden, zoekenden...

Voor jou.

4

Zolang er nog vrouwen huilen...

nr. 7 redactie

6

Zolang er nog kinderen honger lijden...

Hoofdredactie Menno de Boer

Redactie | redactie@legerdesheils.nl

Jurjen Sietsema Willemijn de Jong Nathan Sudmeier Suzanne Janse Marko Mellema

Vormgeving

Nathan Sudmeier

Traffic

Arnoud van Roosmalen

Cover

Ruben Timman

reageren & abonnementen LEGER DES HEILS T.A.V. REDACTIE POSTBUS 3006, 1300 EH, ALMERE Redactie | redactie@legerdesheils.nl Abonnement | www.legerdesheils.nl

druk Senefelder Misset BV Mercuriusstraat 35 7006 RK Doetinchem

strijdkreet MAGAZINE VAN HET LEGER DES HEILS Stichter | William Booth Internationaal leider | Generaal AndrÊ Cox Leider Nederland | Commissioner Hans van Vliet www.legerdesheils.nl | info@legerdesheils.nl Š Leger des Heils 2015 Het Leger des Heils is een internationale beweging en behoort tot de universele christelijke kerk.

Zijn boodschap is gebaseerd op de Bijbel. Zijn dienstverlening wordt gestimuleerd door de liefde tot God. Zijn opdracht is het Evangelie van Jezus Christus te prediken en in Zijn naam menselijke nood te lenigen zonder enige vorm van discriminatie.

8

William Booth: gepassioneerde predikant uit Londen

12

Zolang er nog mannen naar de gevangenis gaan...

14

Jij? Jij mag altijd

16

Zolang er nog een verslaafde is...

18

Wist je dat?

20

Zolang er nog iemand verstoken is van het licht van God...

22

Het Leger des Heils in cijfers

V

Grenzeloos!

an 1 tot en met 5 juli viert het Leger

bedenken wat een enorme vlucht The

des Heils wereldwijd zijn 150-jarig

Salvation Army zou gaan nemen. Strijden,

bestaan. Duizenden heilssoldaten

was zijn devies. Zolang er mensen zijn

en –officieren, medewerkers, vrijwilligers,

zonder helper, zolang er nog mensen zijn

belangstellenden, gasten, naasten en

die het Licht niet hebben gezien…

cliënten van over de hele wereld vieren dat God onze organisatie al die jaren bewaard

Nog altijd strijden we. Voeden we de

en gezegend heeft. En dat Hij ontelbare

hongerigen, geven we de dorstigen

mogelijkheden gegeven heeft om te

te drinken, kleden we de mensen die

getuigen van Zijn koninkrijk. Tot redding van

nauwelijks kleding hebben, bezoeken en

mensen.

helpen we de gevangenen, zijn we gastvrij voor vreemdelingen. Nog altijd zien we om

‘Boundless’ is het thema dat ons in

ons heen de gevolgen van een wereld die

dit jubileumjaar wereldwijd verbindt.

vooral op zichzelf gericht is. Nog altijd zijn

‘Grenzeloos’. Een grenzeloze organisatie,

we relevant voor de mensen om ons heen.

actief over de hele wereld. Een organisatie

Nog altijd kunnen we het verschil maken.

die de mensen die er deel van uit maken

Deze Strijdkreet toont daarvan prachtige

grenzeloos met elkaar verbindt. Ongeacht

voorbeelden.

ras, afkomst en geslacht. En allemaal werken ze mee aan een grenzeloze opdracht. Waar

150 jaar Salvation Army geeft alle reden

we ook geplaatst zijn door de Heer, we

om te danken voor zoveel zegen en om te

willen Zijn boodschap doorgeven in woord

bidden voor kracht om vol te houden. Hier

en daad. Iedereen mag (en moet) het horen:

in Nederland en tot ver over onze grenzen!

God is nog altijd dezelfde liefhebbende Heer die ook van jou houdt!

Toen William Booth 150 jaar geleden van start ging met dit Leger, kon hij niet

Hans van Vliet Commandant Leger des Heils Nederland en Tsjechië

strijdkreet | 3

Zolang er nog vrouwen huilen...

TEKST SUZANNE JANSE BEELD WENDY BOS

Rafaella (25) woont sinds een maand in de Amsterdamse opvang Zy aan Zy, voor moeders met kinderen. Zij en haar twee dochtertjes (6 jaar en 4,5 maand) delen een klein appartementje met slaapkamer, keuken en badkamer. Er wonen momenteel 13 vrouwen in het complex.

Naast onderdak krijgt ze hulp op allerlei gebieden, van financiën tot aan babyverzorging en opvoeding.

“Na jarenlange ruzies trok ik het niet meer bij

Rafaella het meisje over de mollige beentjes.

mijn tante. Ik móest daar weg. Gedurende een

“Daarna kwam ik hier. Hier mag ik blijven tot

paar jaar ging ik van kennis naar kennis. Overal

ik alles op de rit heb. In elk geval tot ik kan

logeerde ik een tijdje. Als ze me weer op straat

doorstromen naar een eigen woning.” Eerst moet

zetten, vertrok ik naar het volgende huis.” Op

ze af van haar schuld aan de Belastingdienst;

een gegeven moment raakte ze zwanger. Ook

pas dan kan ze de kosten dragen van

als de baby geboren werd, had ze geen vaste

kinderopvang. Als ze daarna ook dagbesteding

verblijfplaats. “Toen ik 22 was, en mijn dochtertje

heeft of een baan, helpt het Leger des Heils haar

2, werd ik voor de zoveelste keer uit huis gezet.

met het vinden van een woning.

Ik wist echt niet meer wat ik moest doen.” Al eerder had ze aangeklopt bij een hulpinstantie.

Het Leger gebruikt de eerste weken om te kijken

Toen kwam daar niet veel uit. Toen besloot ze

waar de vrouwen hulp bij nodig hebben. Er zijn

om toch haar contactpersoon te bellen. Rafaella:

begeleiders aanwezig die de vrouwen elk in een

“Ik zei: ‘dit kan zo niet meer. Ik kan niet met

eigen traject begeleiden. Ze kijken mee met

een tweejarig kind onder de brug gaan liggen.

bijvoorbeeld koken, het voeden en verschonen

Ik heb nú hulp nodig.’ Mijn contactpersoon zei

van de baby en de administratie. Ook helpen ze

dat ik alles moest inpakken wat ik had.” Er werd

met de financiën. Niet zonder trots zegt Rafaella:

een plekje gevonden in een noodopvang, waar

“Mijn observatieperiode werd ingekort, omdat

Rafaella en haar dochtertje een paar dagen

ik het zo goed deed.” Ze krijgt wel hulp bij de

konden blijven. Maar aan het zwerven door

opvoeding van haar kinderen. “De oudste heeft

Amsterdam kwam nog geen eind. De jonge

wat concentratieproblemen. Niet zo gek, want ze

moeder werd doorgestuurd van locatie naar

heeft al vier keer van school moeten wisselen.”

locatie. En intussen blijkt ze in verwachting te

Haar jongste kindje heeft het nu goed, benadrukt

zijn van haar tweede kindje.

ze. “God helpt ons; we worden geholpen en zijn veilig. En juist voor mijn kinderen kan ik niet

4 | strijdkreet

“Dat steeds opnieuw verhuizen was niet

opgeven. Hier maken ze me zelfstandig. Ik kan

makkelijk. Ik was hoogzwanger; ik moest rusten.

nog van alles leren.” En daarna is het eindelijk

Maar alles zat vol.” Uiteindelijk, op een nieuwe

tijd voor dat felbegeerde eigen huis. Rafaella:

tijdelijke plek, beviel ze van haar tweede dochter.

“Dat lijkt me zo mooi. Dat niemand tegen me

Het kindje is een vrolijk meisje met een massa

kan zeggen: ‘je moet er uit’. Mijn eigen voordeur

donkere krulletjes. Tijdens het praten aait

opendoen, met mijn eigen sleutel.”

ll I’ fi t!

gh . : n h e t d o j i o r B t s m k i a li W il , zal n e l i u h n e en. w d u j o i r r t v s g o k i n l r a e en, z d j i Zolang l r e g n o h deren n i k n, g a o a g n s r i e n g e g n n a l a Zo e gev d r a a n n e n man g o n en. r d e j i g r t n s a l k i Zo l a it, z u r e n e n i r e g één , o t i n u r r e e g n n e a l n o i er is, z e d f a a l s r e v n. e og één d n j i r r t e s g k n i a l l o Z t, za p o o l t a a r t s ren op o l r e v God e j s n i a e v m t h c i l t e ens h m n é é g o n Zolang er ijden, r t s k i l a z ien, z e g t f e e h t e i n nd. i e e r e t t i b t e h strijden tot

strijdkreet | 5

Zolang er nog kinderen honger hebben....

TEKST WILLEMIJN DE JONG BEELD WENDY BOS

Varisha (26) is moeder van Rishaan (2,5). Toen hij 11 maanden oud was, werd hij voor enkele maanden uit huis geplaatst. Hij woonde een poosje in een pleeggezin. Tijdens de uithuisplaatsing van haar zoon, maar ook al lang daarvoor, kreeg Varisha begeleiding van het Leger des Heils. “Mijn hulpverlener Heleen is de beste die ik ken. Ze was de enige die achter me bleef staan toen mijn zoontje weg moest.”

Varisha werd zwanger toen ze studeerde.

niet mocht zien. En dat hij vlees zou eten, want

De vader was een stuk ouder dan zij. “Ik

dat mag niet van ons geloof. Binnen een week

werd per ongeluk zwanger, toen ik met hem

was er een rechtszaak. Ze besloten dat Rishaan

samenwoonde. Ik was student, hij eigenaar

drie maanden bij een pleeggezin moest blijven.

van twee cafés. We hadden veel ruzie. Toen ik

Ik ben toen, op aanraden van Heleen, naar de

vijf maanden zwanger was, vertrok ik naar mijn

psycholoog gegaan en met Beeldende Kunst-

ouders. Daar is de baby geboren. De vader en

therapie begonnen.” Uiteindelijk mocht Varisha

ik bleven ruzie houden; zo wilde ik dat Rishaan

haar zoontje weer zien met hulpverlening erbij.

mijn achternaam zou krijgen. Daar was hij het

“Ik mocht op een gegeven moment een stukje

niet mee eens. Ook had ik veel ruzie met mijn

met hem lopen en hem zien op zijn verjaardag.”

moeder, waar mijn kind bij was. Dat liep geregeld zo hoog op dat de politie moest komen. Op een

Toen Rishaan, inmiddels anderhalf jaar geleden,

dag kwam de Kinderbescherming. Ik had net

weer terug kwam, was de voorwaarde dat

daarvoor ruzie gehad met mijn moeder. Toen

Varisha niet meer bij haar ouders zou wonen.

zij mij hoorden schreeuwen tegen mijn moeder,

“We moesten de eerste week wel weer een

besloten zij dat ik niet goed voor Rishaan kon

beetje aan elkaar wennen. Hij was vaak

zorgen. Ze hebben hem met de politie opgehaald

doodsbang als ik weg ging. Op dagen dat hij

en zonder knuffel, speen of ook maar sokjes aan,

bij de crèche was, werd ik wel vijf keer per dag

meegenomen. Dat was verschrikkelijk. Ik was er

gebeld zodat hij mijn stem kon horen. Dat hij die

kapot van. Het probleem waren de ruzies, niet

angst overhield aan de uithuisplaatsing vond ik

dat ik niet voor Rishaan kon zorgen.”

lastig. Maar ik ben wel blij dat ik hulp kreeg bij het omgaan met mijn agressie. Wat dat betreft

6 | strijdkreet

Nadat Rishaan was opgehaald, mocht

heb ik veel aan Heleen te danken. Ze was eerlijk

Varisha niet weten waar hij was. “Ik heb wel

tegen me en steunde me altijd. Ik krijg al elf jaar

zijn knuffeltje en zijn speen naar Jeugdzorg

hulp van het Leger. Zonder hen zou ik Rishaan

gebracht. Ik vond het heel moeilijk dat ik hem

nu niet bij me hebben, denk ik.”

ll I’ fi t!

gh . : n h e t d o j i o r B t s m k i a li W il , zal n e l i u h n e en. w d u j o i r r t v s g o k i n l r a e en, z d j i Zolang l r e g n o h deren n i k n, g a o a g n s r i e n g e g n n a l a Zo e gev d r a a n n e n man g o n en. r d e j i g r t n s a l k i Zo l a it, z u r e n e n i r e g één , o t i n u r r e e g n n e a l n o i er is, z e d f a a l s r e v n. e og één d n j i r r t e s g k n i a l l o Z t, za p o o l t a a r t s ren op o l r e v God e j s n i a e v m t h c i l t e ens h m n é é g o n Zolang er ijden, r t s k i l a z ien, z e g t f e e h t e i n nd. i e e r e t t i b t e h strijden tot

strijdkreet | 7

William Booth:

“Ik ben een man met een boodschap” TEKST JURJEN SIETSEMA BEELD RUBEN TIMMAN

8 | strijdkreet

D

e Engelse

een adres opgeeft dat in East

stad in om nieuwe kleren te

predikant

End ligt. En omdat de meeste

kopen. Ook de kerken doen

William Booth

mensen amper de toch al lage

relatief weinig. Ja, ze brengen

werkt in de Londense

huur van hun ‘council house’

zo hier en daar eens een

wijk East End aan een

(sociale huurwoning) kunnen

voedselpakket of organiseren

vrijwilligersproject

betalen, zijn ze ook niet in

eens een gezamenlijke maaltijd,

waarmee hij armoede

staat om te verhuizen. Het lukt

maar daarmee kom je er

en sociale isolatie wil

hooguit een enkeling om naar

volgens mij niet.”

bestr ijden. Het is al e ven

een betere wijk te verhuizen

geleden dat hij eraan

en zich uiteindelijk aan East

Argusogen

b e g o n … Wa t d r i j f t d e z e

End te ontworstelen. Veruit de

Hoe kom je er dan wel? “Door

gepassioneerde prediker?

meeste gezinnen leven van een

deze mensen bij de hand te

uitkering. Er wordt bovendien

nemen en hun te laten zien

Ruwweg tussen de twee

veel gedronken en drugs

wat er mogelijk is. Door hen te

hoofdwegen die vanuit de

gebruikt. Door jongeren en

activeren. Deze mensen staan

Londense City naar het

ouderen. Daardoor zijn er veel

stil. Ze zijn door de jaren heen

oosten lopen, Whitechapel

gezinnen met problematische

vervallen in een soort lethargie,

Road en Commercial Road,

schulden. De collection

een soort algehele slaap, zeg

en noordelijk van de rivier de

agencies (incassobureaus en

maar. Het doet ze allemaal niet

Theems, ligt een wijk die East

deurwaarders) zijn al lang

zo veel meer. Ze hebben alle

End wordt genoemd. De wijk

geleden gestopt met incasseren.

hoop verloren. Ze zijn murw.”

is van oudsher een volkswijk,

Van een kale kip kun je tenslotte

gebouwd om arme arbeiders

niet plukken. Je kunt bij wijze

Booth is, samen met een aantal

en immigranten te huisvesten.

van spreken aan mensen zien

vrijwilligers, begonnen met

East End is een multiculturele

dat ze uit East End komen. Aan

wat hij een steunpunt noemt.

wijk waar het gemiddeld

hun houding, hun afhangende

Hij noemt zijn organisatie

inkomen ver beneden dat van

schouders, hun trage, futloze

de East London Christian

de gemiddelde Londense (en

bewegingspatroon en aan hun

Mission. “Mensen kunnen bij

Engelse) wijk ligt.

doodse blik. Het is niets anders

ons langskomen als ze vragen

dan uitzichtloosheid.”

hebben over hun uitkering,

Kale kip

over sociale voorzieningen of

East End kennen wij als titel van

William Booth trekt zich het

gewoon om even van zich af te

een veelbekeken televisieserie

lot van deze mensen aan.

praten, als ze dat willen. In het

die een soort volkse romantiek

“In een samenleving als de

begin kwam er bijna niemand.

bezingt van de ‘gewone’

onze, kan het gewoon niet zo

We werden met argusogen

Londenaar. “Een fantasie,” zegt

zijn dat er mensen zijn die in

bekeken. Vooral omdat wij

Booth. “Dit soort saamhorigheid

totale uitzichtloosheid zitten

onszelf duidelijk profileren als

zie je nog maar mondjesmaat.

te verpieteren in een wijk.

christelijke organisatie. Veel

De meeste mensen moeten

Feitelijk op hun dood zitten te

mensen vinden dat ze van de

dagelijks keihard vechten om

wachten. Mensen die geen enkel

kerken weinig te verwachten

te overleven. De werkloosheid

perspectief hebben, geen enkel

hebben. Toen zijn we de straat

in de wijk is hoog. Het helpt

plezier hebben in het leven.

opgegaan. We hebben bij

bij een sollicitatie niet als je

Nooit een uitje, nooit eens de

mensen aangebeld en zijn

strijdkreet | 9

met hen gaan praten. We

te schenken en hebben

mensen bekeerd worden?

hebben hun gevraagd wat

we sinds een paar weken

“Het ligt er maar aan

ze wilden, wat ze nodig

een soort winkel waar we

hoe je dat interpreteert.

hadden en hebben hun

tweedehands kleding voor

Tegenwoordig vinden veel

verteld van ons steunpunt.

een prikje verkopen. Een

mensen bekering een eng

In de weken daarna zagen

aantal van onze vrijwilligers

woord. De mensen in East

we het aantal bezoekers

gaan wekelijks de wijk in

End hebben behoefte

voorzichtig toenemen. Nu

om met mensen te praten

aan richting, een andere

durf ik inmiddels te zeggen

en hen uit te nodigen

richting. Zeg maar een

dat we op de goede weg

voor de laagdrempelige

ommekeer. Daarbij geloof

zijn. Het wordt steeds

geloofsontmoetingen die

ik heilig dat het geloof

drukker. We proberen

wij houden.”

daarin een rol kan spelen.

mensen uit de wijk in te

10 | strijdkreet

In de Bijbel staan zoveel

zetten. Ze te betrekken bij

Bekering

verhalen die daarover gaan.

wat wij doen. Zo zijn er

Geloofsontmoetingen?

Ik ben ervan overtuigd dat

een aantal dames die om

“Ja, ik blijf tenslotte

als mensen de Bijbel gaan

beurten op verschillende

predikant. Man met een

lezen, hun leven op termijn

dagen komen om koffie

boodschap.” Moeten deze

zal veranderen. Daarvan

W

illiam Booth is in 1912 overleden. Zijn Christian Mission is geworden tot een

leger van actieve christenen, bekend onder de naam The Salvation Army. De problematiek in East End deed zich op tal van andere plaatsen in de wereld voor en het Leger des Heils groeide. En nu, 150 jaar nadat Booth zijn werk begon, is het Leger des Heils in meer dan 125 landen dagelijks bezig met het verkondigen van het Evangelie in woord en daad. Er zijn voor mensen zonder helper, zonder enige vorm van discriminatie. Ook in Nederland. De problemen van toen zijn vandaag helaas nog even actueel.

Vluchtelingenproblematiek, armoede, verslaving, dak- en thuisloosheid, eenzaamheid, individualisme, misbruik, mensenhandel. En daarom strijden we door…

heb ik zoveel voorbeelden

het voor sommige mensen

wijk binnenkort een tweede

gezien. De Bijbel, het

een hele reis zal zijn. Dat

steunpunt gaan openen. We

christelijk geloof, geeft

het een proces van jaren

denken zelfs aan uitbreiding

perspectief. Vooruitzicht. Het

kan zijn. Daarom wil de

naar andere wijken, maar hoe

gaat over een ander leven.”

Christian Mission hen

het verder gaat weet alleen

aanmoedigen om door te

God.”

Een hele reis

zetten. Hen coachen zodat

“Maar daarmee zijn we er

er een moment komt waarop

Leven bij de dag

niet. Wij proberen om de

ze zelf de regie over hun,

“Op een vergadering zeiden

mensen mee te nemen in

veranderde, leven kunnen

we laatst tegen elkaar dat

dat geloof, maar ook om

nemen.”

we ons eigenlijk een soort

er gewoon voor hen te

leger voelen; een leger

zijn. Om heel eenvoudig te

William Booth is hoopvol

dat tegen het kwaad van

laten zien dat ze het waard

over de toekomst. “Het

de uitzichtloosheid strijdt.

zijn om naar om te kijken.

succes van de afgelopen tijd

Misschien moeten we daar

Dat ze erbij horen. Dat ook

heeft een groeiende groep

nog iets mee in de toekomst,

voor hen een ander leven

vrijwilligers opgeleverd,

maar dat zien we dan wel.

is weggelegd. Ik besef dat

zodat we verderop in de

We leven bij de dag...”

strijdkreet | 11

Zolang er nog mannen naar de gevangenis gaan...

TEKST JURJEN SIETSEMA BEELD WENDY BOS

Als je hem op straat zou tegenkomen dan zou je zomaar kunnen denken dat Frans een succesvolle sportschooleigenaar is, met zijn Tommy Hilfigershirt, zijn Armani-zonnebril en zijn gebruinde, afgetrainde lijf. De ontmoeting met Frans vindt echter niet plaats op straat, maar in een maatschappelijke opvang van het Leger des Heils.

Daar werd hij naartoe gebracht toen hij vrij kwam na zijn laatste verblijf in de gevangenis.

12 | strijdkreet

“De reclassering had het geregeld”, zegt Frans.

Een zoon en een dochter. “Ze zijn nu nog klein,

“Ik zou samen met nog iemand vrijkomen die

maar ik wil er voor hen zijn als ze straks groter

dag en we hadden afgesproken om even ergens

zijn. Ze hebben een vader nodig.” Daarom is hij

een paar biertjes te gaan drinken om het te

klaar met het criminele leven, zegt hij. “Ik wil nu

vieren. Daarna zouden we wel verder zien. Toen

alleen nog maar vooruit kijken. Het Leger des

ik bij de gevangenispoort kwam, stond er een

Heils helpt mij daarbij. Ze hebben mij geweldig

busje klaar en wenkte de bestuurder mij. Dat

opgevangen en zijn enorm lief voor me. Dat

bleek iemand van het Leger des Heils. Achteraf

geeft vertrouwen. Het is heel wat anders dan de

ben ik blij dat ik ben meegegaan. Ik had geen

harde criminele wereld. Via het Leger des Heils

dak boven mijn hoofd.”

werk ik aan een ander, een nieuw leven.”

Binnenkort verhuist Frans naar een begeleid-

Frans wil onherkenbaar op de foto en zijn echte

wonenvoorziening van het Leger. Daar krijgt

naam mag niet worden gebruikt in dit verhaal. “Ik

hij een eigen appartement en wordt hij

ben nog steeds niet veilig en kijk nog regelmatig

klaargestoomd voor, op den duur, zelfstandige

over mijn schouder of ik geen ‘bekende’ zie. Het

woonruimte. Het leven van Frans was tot voor

is beter dat niemand weet wie ik ben en waar ik

kort niet om echt vrolijk van te worden. Hij was

nu precies verblijf.” Zou hij weer bezwijken voor

het schoolvoorbeeld van de draaideurcrimineel.

de verleiding als een vriend hem zou vragen

Kind aan huis bij politie en justitie. Kraakje hier,

om samen een kraak te zetten, of iets anders

diefstalletje daar en ja, ook nog wel een paar

te doen waar een hoop geld mee te verdienen

andere, wat grotere dingen. In de gevangenis

was? Hij moet even nadenken. Het duurt een

beland je namelijk niet zomaar. “Eigenlijk was

tijdje voordat hij zegt: “Als het om een bedrag

ik altijd al een crimineel. Van jongs af. Mijn

met een hoop nullen zou gaan, dan weet ik

basisschool heb ik niet afgemaakt. School

niet wat zou doen. Dan zou ik zomaar weer ja

interesseerde mij helemaal niets. Ik spijbelde en

kunnen zeggen. Daarom is het maar goed dat ik

haalde van alles uit. Eerst kattenkwaad. Maar

hier word begeleid en dat ik me hier veilig voel.

dat ging van kwaad tot erger.”

Op die manier kan ik de verleiding misschien

De omkeer kwam toen Frans zijn vriendin leerde

weerstaan. Het nieuwe leven trekt me namelijk

kennen met wie hij twee kinderen kreeg.

wel heel erg.”

ll I’ fi t!

gh . : n h e t d o j i o r B t s m k i a li W il , zal n e l i u h n e en. w d u j o i r r t v s g o k i n l r a e en, z d j i Zolang l r e g n o h deren n i k n, g a o a g n s r i e n g e g n n a l a Zo e gev d r a a n n e n man g o n en. r d e j i g r t n s a l k i Zo l a it, z u r e n e n i r e g één , o t i n u r r e e g n n e a l n o i er is, z e d f a a l s r e v n. e og één d n j i r r t e s g k n i a l l o Z t, za p o o l t a a r t s ren op o l r e v God e j s n i a e v m t h c i l t e ens h m n é é g o n Zolang er ijden, r t s k i l a z ien, z e g t f e e h t e i n nd. i e e r e t t i b t e h strijden tot

strijdkreet | 13

TEKST NATHAN SUDMEIER BEELD MICHAEL ROMAN

H

et allerliefst zou ik hier de boodschap willen schrijven dat jouw verdriet, angst en ellende vandaag stopt. Dat geloven in God zorgt voor

een leven zonder pijn. Maar dat kan ik niet. Ik ga hier geen geloof ‘verkopen’ wat niet realistisch is.

Ons aardse verdriet is namelijk niet zo makkelijk te stoppen.

“Als de oor log komt, En als ik d an moet sc huilen, Mag ik da n bij jou?

Als er een clubje kom t, Waar ik n iet bij wil h oren, Mag ik da n bij jou?

Als er een regel kom t Waar ik n iet aan vo ldoen kan Mag ik da n bij jou?

En als ik i ets moet zi jn, Wat ik no oit gewees t ben, Mag ik da n bij jou?”

Claudia de Breij

Er is ontzettend veel geschreven over verdriet,

Jezus op Goede Vrijdag stierf aan het kruis, heeft

lijden en ellende. En bovenal over de rol van God

hij op een afschuwelijke manier ervaren hoe het

daarin. Voor iedereen is de impact van verdriet

is om angstig, verdrietig en verlaten te zijn. Hij

anders; niemand beleeft dat exact hetzelfde. De rol

schreeuwde met hart en ziel: ‘mijn God, waarom

van God in ons lijden is ook voor iedereen anders.

hebt U mij alleen gelaten?’

De vragen die je hebt, kunnen daar een belangrijke rol in spelen. Waarom neemt God het verdriet

Jezus weet precies hoe jouw verdriet voelt, hoe

niet weg? Waarom worden er nog steeds mensen

jouw angst impact heeft op je leven. Toen Jezus

ziek? Waarom zorgt God niet dat de pestkoppen

stierf, maakte Hij de weg vrij naar God de Vader.*

op school stoppen met hun gedrag? Verdriet

Omdat Hij stierf, hoeven wij nooit meer alleen te

geeft, net als angst, dat zenuwachtige gevoel in je

zijn. Omdat Hij stierf, mag jij al je verdriet, ziekte

maag, een rusteloos gevoel. Het voelt soms alsof er

en gemis bij God zelf brengen. Hoe gebroken je

niemand is die je echt begrijpt. Anderen kunnen

ook bent. Wat je ook hebt meegemaakt of nu nog

ook echt niet delen in je verdriet, al zouden ze dat

meemaakt. Bij God is hoop te vinden. Rust en een

misschien best willen.

luisterend oor. Er is geen pijn op aarde die God niet kent, er is geen verdriet op aarde dat God niet

Waarom zou je dan geloven in God en in een leven

helen kan.

met Jezus? Simpelweg omdat Jezus weet hoe jij je voelt. Hij kent jouw angst, verdriet en pijn. Toen

14 | strijdkreet

Een aantal jaar geleden belde mijn vader mij

terwijl ik aan het werk was. De kanker die bij mijn moeder was gevonden was zo sterk, dat de dokters niets meer konden doen.

Mijn wereld stortte in, ik wist niet wat ik moest doen. De gedachte om afscheid te moeten nemen van de vrouw die mij op de wereld heeft gezet, zorgde voor een verdriet dat ik niet kende. De autorit naar huis kon ik eigenlijk alleen maar huilen.

Toen ik de kamer binnenkwam, was mijn moeder niet de verdrietige vrouw die ik had verwacht, maar juist een sterke moeder die geloofde dat God haar ook in deze situatie zou ondersteunen. “God laat mij pas thuiskomen als jullie daar ook klaar voor zijn,” zei ze. Ik snapte niet goed wat ik daarmee moest. We hebben daarna een periode van vier weken met elkaar beleefd waarin we met de hele familie onder één dak leefden. Een bijzondere tijd van reflecteren, delen van verdriet en lachen, waar ik met veel genoegen op terugkijk. Eigenlijk heb ik een groot stuk van het verwerken van het verlies samen met mijn moeder gedaan.

Na vier weken van intens samenzijn overleed zij. En gek genoeg was ik daar klaar voor. Ik had afscheid genomen. Ik had natuurlijk veel verdriet en het gemis blijft. Mijn kinderen hebben haar nooit ontmoet en iedere dag is dat weer moeilijk.

Maar door mijn geloof in God voelt het verdriet draaglijk. Ik geloof dat ik haar ooit weer zal zien.

God neemt ons verdriet niet weg, Hij maakt het niet minder echt. Maar ik geloof wel in een God die door Zijn Zoon zó diep is gegaan, dat Hij weet hoe jij je voelt. Hij weet wat je meemaakt of nog gaat meemaken. Hij vangt je op wanneer je valt. Hij laat je nooit helemaal los. Als jij het even niet meer kunt, draagt Hij je verder. Als jij verdrietig bent, geen plek hebt om te schuilen, het even niet meer weet; dan mag je altijd bij Hem… Zijn liefde voor jou is grenzeloos. * Op legerdesheils.nl/geloven leggen we het graag uitgebreider aan je uit. strijdkreet | 15

Zolang er nog een verslaafde is...

TEKST JURJEN SIETSEMA BEELD WENDY BOS

Henk Knegt (65) was jarenlang verslaafd aan alcohol en werd daarvoor diverse keren behandeld. Zonder resultaat. Tot hij op De Wending, het ontwenningscentrum van het Leger des Heils, kwam.

“Daar vond ik, voor het eerst in mijn leven, rust. Daar vond ik mezelf weer terug.”

‘Meester Knegt had altijd een flinke kegel’. Dat zal

zijn kinderen niet meer zien en kwam in een kliniek

misschien de herinnering zijn van leerlingen uit zijn

terecht. Maar het was nog niet voorbij. “Ik leidde mijn

eerste jaren in het onderwijs. “Ik had een koffertje en

hulpverleners gewoon om de tuin.” De omslag kwam

daar pasten prima van die zakflaconnetjes met oude

pas toen Henk via een familielid in aanraking komt

jenever in. Daar dronk ik de hele dag uit. Niet voor

met het begrip christelijke hulpverlening. “Voor die

de klas natuurlijk, maar tussendoor.” Hij had geen

tijd had ik daar nog niet van gehoord. Je ging naar de

vervelend leven, zegt hij. Hij had een vrouw, kinderen

consultatiebureaus en klinieken waar iedereen naar

en een prachtige baan. Hij gaf godsdienst. “Best

toe ging.” In 2005 kwam Henk terecht op De Wending.

wonderlijk. Je vertelt je leerlingen over de Heer (God),

“Daar vond ik voor de eerste keer in mijn leven rust.

maar zelf dien je een andere heer.”

Ik ben er drie maanden geweest en heb na die tijd letterlijk geen druppel alcohol meer gedronken. Het

16 | strijdkreet

Het begon allemaal met ‘sociaal’ drinken. Na de

Leger des Heils heeft mij laten zien dat ik er mocht

kerkdienst. Henk was, voordat hij het onderwijs in

zijn. Ik heb mij daar zo enorm geaccepteerd gevoeld.

ging, voorganger. “Op zondag dronk je dan met

Andere hulpverleners zeiden dat ook wel tegen mij, zo

een aantal mensen, notabelen uit het dorp waar ik

van ‘je bent een waardevol mens’, maar bij het Leger

woonde, een glaasje. Er kwam van alles op tafel:

des Heils merkte ik aan alles dat ze het ook echt

berenburg, jenever, noem maar op. Dat bleef niet

meenden. Daar heb ik mijzelf weer terug gevonden en

bij een glaasje. Daarna dronk ik ook op andere

de kracht gevonden om los te komen van de ‘heer’

gelegenheden steeds meer. Toen ging het van kwaad

die mij in zijn greep had. Daar heb ik ook God weer

tot erger.”

teruggevonden.”

De drank kostte Henk uiteindelijk zijn baan.

Henk is vrijwilliger geworden bij de kliniek waar hij

“’s Morgens om half negen ging de slijterij open

zelf verbleef. “Sommige mensen lopen het terrein af

en haalde ik mijn eerste fles. Die dronk ik voor de

om nooit meer terug te keren. Voor mij liggen daar de

helft leeg. Dan sliep ik tot ’s middags een uurtje of

herinneringen aan mijn bevrijding. Daarom wil ik mij

drie en dronk ik de rest op. Vervolgens ging ik weer

inzetten voor die vereniging. En het onderwijs? Tot aan

naar de slijterij om een nieuwe fles te halen en sliep

mijn pensionering heb ik nog les mogen geven aan

weer - enzovoort, enzovoort.” Hij belandde in een

een school voor speciaal onderwijs. Zo is de cirkel

negatieve spiraal, scheidde van zijn vrouw, mocht

misschien toch weer rond.”

ll I’ fi t!

gh . : n h e t d o j i o r B t s m k i a li W il , zal n e l i u h n e en. w d u j o i r r t v s g o k i n l r a e en, z d j i Zolang l r e g n o h deren n i k n, g a o a g n s r i e n g e g n n a l a Zo e gev d r a a n n e n man g o n en. r d e j i g r t n s a l k i Zo l a it, z u r e n e n i r e g één , o t i n u r r e e g n n e a l n o i er is, z e d f a a l s r e v n. e og één d n j i r r t e s g k n i a l l o Z t, za p o o l t a a r t s ren op o l r e v God e j s n i a e v m t h c i l t e ens h m n é é g o n Zolang er ijden, r t s k i l a z ien, z e g t f e e h t e i n nd. i e e r e t t i b t e h strijden tot

strijdkreet | 17

Dit is ook 50|50 Naast het zorgtraject dat onze cliënten doorlopen, werkt een deel bij 50|50 om de overgang naar de arbeidsmarkt zo soepel mogelijk te maken. Het concept is er in meerdere smaken: onder meer 50|50 Food, 50|50 Green en 50|50 Store vind je terug in verschillende plaatsen in Nederland.

Steigerhout Die leuke houten huisjes, die je misschien wel eens bij Loods 5 hebt zien liggen, worden gemaakt door cliēnten van het Leger des Heils. Ook voor steigerhouten bankjes, tafeltjes en complete bedden kun je terecht op 5050wood.nl. Mooie meubelen voor een zachte prijs. En met een mooi verhaal!

ReShare Store Je hebt tweedehands en vintage. De ReShare Store heeft het beste van allebei. Degelijke kleding, van goeie kwaliteit maar wel betaalbaar. Met de koop help je mensen aan een baan én draag je bij aan een betere wereld. Kleding inleveren kan ook, in een van de vele bakken verspreid over het land.

Blondbeker Het Leger des Heils op een mok van Blond! Deze speciale beker werd ontworpen voor het 125-jarig bestaan van het Leger in Nederland. Hij kost 8,95. Bestel ‘m via webwinkel.legerdesheils.nl.

18 | strijdkreet

het Leger Veel Soeps!

De recepten in de app Veel Soeps! zijn origineel en bijzonder lekker. Via foto’s en interviews maak je kennis met de koks, die vertellen over hun zelfontworpen recept én over hun leven voordat ze bij het Leger des Heils terecht kwamen. Smakelijk! Download ‘m gratis in de Appstore of Google Playstore.

Hotel Belmont Wist je dat het Leger des Heils een eigen (viersterren-)hotel heeft in Ede? Hier worden congressen georganiseerd en activiteiten gehouden. Elke zomer zijn er zeer betaalbare vakanties voor mensen die weinig te besteden hebben.

Maar ook als je een weekendje gaat fietsen in de Veluwse bossen, kun je hier prima logeren.

Blij dat ik brei Breien is hip! En dat is mooi, want het Leger des Heils verzamelt breisels voor dak- en thuislozen in Bratislava. Die worden elk jaar per bus gebracht en door ons persoonlijk uitgedeeld. Er is momenteel vooral behoefte aan dekens en mannentruien in grote maten.

Meedoen? Kijk op facebook.nl/blijdatikbrei

Wist je dat…

Wist je dat…

We jaarlijks zo’n 1,5 miljoen overnachtingen regelen

Het Leger des Heils een Kerkgenootschap is? Je kunt op

voor dak- en thuislozen en zwerfjongeren?

zo’n 55 plaatsen in Nederland een dienst bezoeken. Kijk

Wist je dat…

voor een locatie in jouw buurt op www.legerdesheils.nl.

Er een kleine 6.000 betaalde medewerkers actief

Wist je dat…

zijn bij het Leger des Heils en nog eens 5.000

Je mee kunt helpen door te collecteren

medewerkers op vrijwillige basis?

(legerdesheils.nl/collecte)?

Wist je dat…

Wist je dat…

We jaarlijks zo’n 55.000 cliënten helpen in een

Majoor Bosshardt, waarschijnlijk onze bekendste

zorgtraject?

medewerkster ooit, is begonnen op de Wallen met 100 gulden en een vlag? strijdkreet | 19

Zolang er nog iemand verstoken is van het licht van God...

TEKST JURJEN SIETSEMA BEELD WENDY BOS

Betsie Roelofs woonde een bijeenkomst over armoede bij toen iemand naast haar kwam zitten, die haar zou meenemen op een levensveranderend avontuur. “Bij het Leger des Heils heb ik Jezus leren kennen. Ik mag nu samen met anderen leren ontdekken wat een leven met God betekent.”

Betsie, tenger, vriendelijk, kordaat, zet koffie

een ontmoetingscentrum/kerk in de wijk. “Haar

op tafel en deelt koekjes uit. Het krachtige in

spontaniteit sprak mij aan. We zijn in gesprek

haar houding is een overblijfsel van haar tijd als

geraakt en wat ze zei, raakte mij. Toen ik hoorde

ondernemersvrouw. Na haar scheiding belandde

dat het Leger des Heils een Alpha-cursus zou

ze met haar zoon, die licht autistisch is, op een

beginnen, ben ik die gaan volgen. Die cursus

flat in Venlo-Noord. Nu ze er eenmaal woont,

maakte dat ik steeds meer interesse kreeg voor

kan ze niet zo gemakkelijk weg, zegt ze. “Mijn

het geloof. Maar wat echt de doorslag gaf,

zoon heeft structuur nodig. Hij kan door zijn

waren de gezichten van de mensen. Zelf had

aandoening slecht tegen veranderingen.”

ik, een piekeraar, altijd een wat verbeten trek.

Ik vroeg me af: wat hebben zij dat ik niet heb?

Haar jeugd was niet gemakkelijk. Als achtste

Gaandeweg ben ik gaan voelen wat dat is. Het is

kind uit een groot en streng katholiek gezin

blijdschap en innerlijke rust.”

(vader, moeder en 10 kinderen) uit de Betuwe droeg ze veel verantwoordelijkheid. Zeker na

“Ik heb lang het gevoel gehad dat ik er niet

het overlijden van haar vader. “Mijn moeder liet

mocht zijn. Dat ik er niet toe deed. In het Leger

de kinderen alles opknappen. Dat heb ik haar

des Heils heb ik Jezus leren kennen, heb ik

trouwens vergeven. Ik ben ervan overtuigd dat

ervaren dat ik er mag zijn en dat ik een taak heb.

als ze anders had gekund, ze het anders had

Ik moet er zijn voor mijn zoon en ik mag er zijn

gedaan.” Door de jaren heen deed ze weinig

voor andere mensen. Ik ben een geliefd mens.

met het geloof. “Ik had er vroeger thuis al een

Als je dat eenmaal ontdekt en voelt, dan doet

hekel aan. Omdat je van de kerk zoveel moest

vroeger er niet zoveel meer toe. Natuurlijk ben ik

en zo weinig mocht. Bij het Leger des Heils is

er nog niet. Ik groei in het geloof en je gedachten

dat anders. Hier is het elke dag kerk. Het is niet

zijn niet zomaar verdwenen. Maar het gevoel om

alleen op zondag bij elkaar komen, maar er altijd

een waardevol mens te zijn geeft zoveel rust. Nu

zijn voor elkaar.”

kan ik vooruit kijken en mag ik samen met de mensen die hier komen ontdekken wat een leven

20 | strijdkreet

Die vrouw op de armoedeconferentie bleek een

met God betekent. Het is een avontuur, dat mij in

luitenant van het Leger des Heils te zijn. Zij en

de loop van de tijd van binnen zoveel rijker heeft

haar man waren bezig met het opzetten van

gemaakt.”

ll I’ fi t!

gh . : n h e t d o j i o r B t s m k i a li W il , zal n e l i u h n e en. w d u j o i r r t v s g o k i n l r a e en, z d j i Zolang l r e g n o h deren n i k n, g a o a g n s r i e n g e g n n a l a Zo e gev d r a a n n e n man g o n en. r d e j i g r t n s a l k i Zo l a it, z u r e n e n i r e g één , o t i n u r r e e g n n e a l n o i er is, z e d f a a l s r e v n. e og één d n j i r r t e s g k n i a l l o Z t, za p o o l t a a r t s ren op o l r e v God e j s n i a e v m t h c i l t e ens h m n é é g o n Zolang er ijden, r t s k i l a z ien, z e g t f e e h t e i n nd. i e e r e t t i b t e h strijden tot

strijdkreet | 21

mensen zijn lid van één van de duizenden muziekgroepen

kinderen doen mee aan jeugd muziekkorpsen of koren

kinderen bezoeken op zondag de zondagschool

The Mothers’ Home

het eerste ziekenhuis van het Leger des Heils opende in 1886

heilssoldaten zijn wereldwijd actief

169,491 adherenten 385,994 jongsoldaten 26,497 officieren

korpsen, buitenposten en andere kerkgebouwen zijn verspreid over de hele wereld

Als alle mensen van het Leger des Heils een mars zouden lopen die begint in Groningen, zouden de eerste mensen aankomen in het uiterste puntje van Zuid-Spanje nog vóór de laatste mensen Groningen zouden hebben verlaten.

22 | strijdkreet

het Leger heeft wereldwijd

ziekenhuizen en klinieken

bedden zijn bezet

patiĂŤnten worden geholpen via de polikliniek

het Leger heeft scholen, colleges en universiteiten met 686.166 studenten 18.485 leraren

er Leg en t e h pen oor jn d ns ram i z e sen tijd men olpen en h ge miteit cala

vrouwen bezoeken Legeractiviteiten speciaal voor hen

wereldwijd zijn er het Leger is actief in

landen verdeeld over

territories en besturen

sociale service centers, tehuizen en hostels het Leger des Heils deelt jaarlijks miljarden koppen soep en koffie uit

strijdkreet | 23

‘Ik wens jullie toe dat de Heer Jezus goed voor jullie is.’

Uit: Bijbel in Gewone Taal 1 Korintiërs 16 vers 23

doen wat we geloven