Strijdkreet 12

Magazine van het Leger des Heils Jaargang 125 nr. 12 Kersteditie

Magazine van het Leger des Heils Jaargang 125 nr. 12 Kersteditie

redactie

nr. 12

hoofdredacteur Kapitein Robert Paul Fennema eindredacteur Menno de Boer redactie | redactie@legerdesheils.nl Jurjen Sietsema Marko Mellema vormgeving Nathan Sudmeier Traffic Arnoud van Roosmalen Coverfoto Nathan Sudmeier

reageren & abonnementen Leger des heils t.a.v. redactie postbus 3006, 1300 EH, Almere Redactie | redactie@legerdesheils.nl

druk Senefelder Misset BV Mercuriusstraat 35 7006 RK Doetinchem

strijdkreet Magazine van het leger des heils Stichter | William Booth Internationaal leider | Generaal Linda Bond Leider Nederland | Commissioner Hans van Vliet www.legerdesheils.nl | info@legerdesheils.nl

Š Leger des Heils 2012 Het Leger des Heils is een internationale beweging en behoort tot de universele christelijke kerk. Onze boodschap is gebaseerd op de Bijbel en onze dienstverlening wordt gestimuleerd door de liefde van God. Wij werken vanuit de opdracht om het Evangelie van Jezus Christus te prediken en in Zijn naam menselijke nood te lenigen zonder enige vorm van discriminatie.

INHOUD Column Hans van vliet

4

Waarom vieren we kerst?

8

kerstmenu 10 Berget zingt tijdens kerst op de dam

12

stille nacht 16 Linda mag met kerst niet naar huis

20

Een kerstknuffel 22

Een kind is ons geboren…

De geboorte van een kind is altijd iets bijzonders. Ieder kind is een geschenk van God, met onmetelijke mogelijkheden en een eeuwige bestemming. Ieder kind is bijzonder, maar het Kind waar wij met Kerst aan denken is uniek!

Al 700 jaar voor de geboorte van Jezus werd zijn komst voorspeld door de profeet Jesaja: “Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven...

Groot zal zijn heerschappij zijn en eindeloos zijn vrede …” (uit de Bijbel, Jesaja 9).

Geen stro, maar doornen…?

Waarom was dit kind zo uniek? Als u goed kijkt, ligt het kind op de voorzijde niet in een ‘bakske vol met stro’, maar in een gevaarlijk uitziende doornenkroon.

We gebruiken dat beeld niet om te shockeren, maar om aan te geven dat de geboorte van dit Kind samenhangt met het doel van zijn komst.

Kerst en Goede Vrijdag zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. We hebben de komst van de Verlosser en de verlossing zelf daarom in één beeld samengebracht. Wil je weten hoe dat nu precies zit? Lees het artikel op pagina 5.

strijdkreet | 3

4 | strijdkreet

Waarom is Jezus gekomen?

De vraag waarom Jezus gekomen is, heeft in de afgelopen tweeduizend jaar velen beziggehouden. Was het gewoon toeval dat hij geboren werd in een stal in Bethlehem? Paste de story en wat Jezus overkomen is niet helemaal in de tijd van het Romeinse rijk? Heeft het diepe verlangen van het Joodse volk dat wachtte op de ‘verlosser’ misschien een situatie gecreëerd waarin het mogelijk werd dat Jezus zich kon ontplooien van timmermanszoon tot Redder van de wereld?

Of ligt er een diepere betekenis, een geheim achter de komst van Jezus naar deze wereld?

Het tweede gedeelte van de Bijbel, het Nieuwe Testament, heeft vier evangeliën (boeken over het leven van Jezus). Het vierde evangelie is het boek van Johannes. Johannes was een volgeling van Jezus en wordt in de christelijke traditie beschouwd als de auteur van het evangelie. Het is deze Johannes die onomwonden en direct een antwoord geeft op de vraag waarom Jezus is gekomen. In het derde hoofdstuk van zijn boek schrijft hij: ‘Want alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder, die in Hem gelooft, niet verloren ga, maar eeuwig leven hebbe’ (Joh.3:16).

Het is dus begonnen bij God. Als een openbaring, een teken van Gods liefde voor deze wereld. Hij heeft zijn Zoon gegeven als een geschenk. De dieper liggende betekenis van Jezus’ komst is dat Hij niet zomaar naar deze wereld is gekomen, maar dat Hij kwam met een missie. Waarom is Jezus gekomen? Aan wie zouden we dat nu beter kunnen vragen dan aan Jezus zelf? Jezus geeft op verschillende plaatsen in de evangeliën antwoord op deze vraag. Hij zegt: ‘Ik ben gekomen, opdat zij leven hebben en overvloed’ (Joh.10:10) Hij zegt ook dat Hij niet gekomen is om te heersen, maar om te dienen. Een van de belangrijkste uitspraken van Jezus over zijn eigen komst is: ‘Ik ben het licht dat naar de wereld is gekomen, opdat iedereen die in mij gelooft niet meer in de duisternis is’ (Joh. 12:46). En dat brengt ons naar de kern van het Kerstfeest.

Velen van ons hebben in deze tijd moeite met het woord duisternis. Zo slecht is het nu toch ook weer niet? We hebben het goed: een dak boven het hoofd, genoeg te eten en wanneer we zorg nodig hebben, weten we de weg. Hoezo duisternis? De Bijbel bedoelt met duisternis: het gemis van God in je leven.

Duisternis komt wanneer het zicht op God verdwijnt. Wanneer je in het donker geen zicht meer hebt, dan verdwaal je; dan kun je de weg niet meer vinden. Dat bedoelt de Bijbel met duisternis, je weg gaan zonder God. Als je Jezus’ woorden vanuit dat perspectief gaat lezen, gaat er letterlijk een nieuwe wereld voor je open. Hij brengt licht en hoop. Daarom is Jezus gekomen. Hij geeft toekomst, Jezus is het Licht!

En wij mogen in zijn licht gaan staan. Wij mogen ons warmen aan het Licht.

Dat ook doorgeven, delen. Zelf een licht zijn. Laten we vooral daar bij stilstaan.

Hans van Vliet

Leider van het Leger des Heils in Nederland

strijdkreet | 5

In vrijwel de hele wereld wordt het Kerstfeest gevierd. Maar op de vraag wat Kerst voor jou betekent, zijn de antwoorden niet altijd eensluidend.

Warmte, licht, gezelligheid, familie, lekker eten… Maar met Kerst vieren we eigenlijk de komst van Jezus Christus naar deze wereld. Waarom is Hij eigenlijk gekomen?

God heeft ons mensen zo lief, dat Hij zijn Zoon Jezus Christus – gestuurd heeft om ons te redden. Moeten wij dan gered worden? Waarvan? En hoe dan? Jezus zei dat de enige reden voor zijn komst was om voor ons te sterven. Hoe zit dat eigenlijk?

Ik heb Hem niet nodig Wij zijn gemaakt om een relatie met God te hebben.

Zonder die relatie zullen we altijd iets missen in ons leven. Dat merk je aan zo’n akelig leeg gevoel van binnen dat maar niet weggaat. Die leegte proberen mensen op verschillende manieren te vullen. Sommigen proberen dat met geld, anderen met drugs, alcohol of seks. Maar de leegheid blijft en samen met talloze wereldburgers stel je jezelf de vraag: ‘waarom ben ik hier eigenlijk?’ We worden geboren, leven een tijdlang

6 | strijdkreet

en gaan allemaal weer dood. En eigenlijk willen we dat niet. Tegelijkertijd gaat het ons goed. We leven in een land met een hoge welzijnsstandaard en in het dagelijkse leven hebben we niet het gevoel dat we God nodig hebben. We kunnen het zelf wel… En toch is er die leegte. En als we eerlijk zijn, weten we dat we ook vaak dingen doen die niet goed zijn. Waar we ons voor schamen. Dingen – we noemen dat ook wel zonden – die ervoor zorgen dat de relatie met Degene die ons gemaakt heeft, verstoord is. Wat we nodig hebben is herstel van de relatie met Hem die ons gemaakt heeft. Iemand met een ernstige ziekte heeft een dokter nodig, of hij dat nu beseft of niet. Zo hebben wij vergeving nodig, of we dat beseffen of niet. Degene die jou gemaakt heeft, kan je vergeven en de leegte en schaamte wegnemen. Jezus, die als klein kindje naar deze wereld kwam, deed dat om jou te bevrijden van de druk die wordt veroorzaakt door die leegte en je fouten.

Waarom stierf Hij? Jezus zegt dat Hij stierf ‘voor’ ons. Het woordje ‘voor’ betekent ‘in plaats van’. Hij deed dit omdat Hij van ons houdt en niet wil dat wij moeten boeten voor alle dingen die we verkeerd hebben gedaan. Daarom offerde Hij zijn leven op voor jou. Aan een kruis. Een afschuwelijke marteldood.

“ Degene die jou gemaakt heeft kan je vergeven en je leegte en schaamte wegnemen�

strijdkreet | 7

Want God had de wereld zo lief dat Hij zijn enige Zoon ervoor over had Dat deed Hij ook voor jou. Omdat Hij zoveel van je houdt. Wij hebben die straf verdiend, omdat onze fouten zorgen voor een gebroken relatie met God. En de straf voor die fouten is de dood. Maar op het kruis nam Jezus deze straf op zich in onze plaats.

De dood overwonnen Maar het wordt nog mooier. Niet alleen heeft Jezus onze straf op zich genomen door te sterven aan een kruis, Hij is ook opgestaan om het mogelijk te maken dat wij een altijd durende relatie met God kunnen hebben.

Dood is niet het einde voor de mensen die Jezus heeft vrijgemaakt. Dood is de toegang tot een nieuw leven dat nooit meer stopt. Een leven waarin geen leegheid, verdriet en zonde meer zijn. De dood is overwonnen!

Waarom niet?

Met de komst van Jezus Christus naar deze aarde, geeft God ons vergeving, vrijheid en leven. Allemaal geschenken van God. Dat is een cadeau van God. Dat kun je aannemen, of je kunt zeggen: ‘Nee, bedankt.’

Veel mensen zeggen dat ze God niet nodig hebben, of dat ze zoveel moeten opgeven om God te volgen.

Anderen denken dat het gratis accepteren van zo’n cadeau veel te gemakkelijk is en dat er vast een addertje onder het gras zit. Weer anderen vinden zichzelf niet goed genoeg, beweren dat ze het geloven in God nooit vol zullen houden of stellen hun keuze uit tot later. De

Bijbel maakt duidelijk dat je iets moet doen om het cadeau dat God aanbiedt te accepteren.

En dat is vertrouwen. Een heel bekende passage uit de Bijbel zegt: ‘Want God had de wereld (iedereen!) zo lief dat Hij zijn enige Zoon ervoor over had. Iedereen die in Hem gelooft (enige voorwaarde!) gaat niet verloren, maar heeft eeuwig leven’ (Bijbelboek Johannes, hoofdstuk 3 vers 16). Geloven draait om vertrouwen.

Het is geen gokken.

Het is je toevertrouwen aan de Persoon die speciaal voor jou naar deze aarde kwam. Als je dat doet, zal Hij je helpen je leven op een andere manier te leven.

Wat nu?

Veel mensen vragen zich af wat ze moeten doen om de relatie met God te herstellen. Het begint met een gebed.

God is overal en altijd. Hij hoort je als je bidt. Je kunt dat natuurlijk in je eigen woorden doen, maar misschien kun je ook gebruikmaken van dit gebed: ‘Jezus, ik heb spijt van alle dingen die niet goed gaan in mijn leven. Dank U dat U voor mij naar de wereld kwam om te sterven aan een kruis, zodat ik nu echt vrij kan zijn! Dank U dat U mij vergeving en het cadeau van uw Geest aanbiedt. Ik wil dat geschenk graag ontvangen.

Alstublieft kom in mijn leven en blijf voortaan altijd bij mij.

Dank U Jezus, Amen.’

(Teksten met toestemming overgenomen uit Waarom Jezus?, een uitgave van Alpha-cursus).

Wil je meer weten over een leven met Jezus, bezoek dan een kerk of een korps van het Leger des Heils bij jou in de buurt of stel je vragen via www.legerdesheils.nl. Wil je meer weten over de Alpha Cursus bij jou in de buurt, kijk dan op www.alpha-cursus. nl. In januari en februari gaan weer honderden cursussen van start.

8 | strijdkreet

het begint met gebed. God is overal en altijd.

strijdkreet | 9

kerst menu door Arjen Kunkeler van 50|50 hotel Belmont Gerookte zalm tartaar

Gerookte zalm, Creme fraiche, Dille, Peper/zout, Bosuitje, Komkommer Snijd de zalm, de dille en het bosuitje in fijne stukjes. Voeg dan de crème fraîche (halve eetlepel) toe en naar smaak wat peper en zout. Snijd wat komkommer in dunne plakjes en leg die in een cirkel op een bordje. Doe daar de zalmtartaar op.

Paprikasoep met ham 2 l water, 3 rode paprika’s, 3 teentjes knoflook, 1 grote ui, 1 blik tomaten, 4 tuinkruiden bouillonblokjes, 1 eetlepel paprikapoeder, zout en peper, 300 gr ham, room Breng het water met de in stukjes gesneden paprika’s, geperste knoflooktenen, gesnipperde ui, fijngeknepen tomaten uit blik en het tomatensap uit dat blik, de bouillonblokjes en paprikapoeder aan de kook.

Laat dit 15 minuten koken. Pureer de soep, naar smaak, met een staafmixer.

Maak de soep op smaak met zout en peper.

Snijd de ham in stukjes en leg ze op de borden. Schep nu de soep eroverheen.

Garneer het geheel met een lepeltje room.

Varkenshaasmedaillons met mosterdsaus

2 varkenshazen (500 gr), Boter, ½ ui, ½ bakje champignons, 2 eetlepels grove mosterd, scheut room Snijd de varkenshazen dwars in plakken en kruid ze met zout en peper. Bak ze snel aan beide kanten bruin in een hete koekenpan en schep ze op een bord. Bak dan (los) de gesnipperde ui in de pan, voeg daar de, in plakjes gesneden, champignons bij en bak ze even mee. Blus de pan af met wat bouillon. Voeg de mosterd en room toe en breng het geheel roerend aan de kook.

Doe het vlees, met sappen, terug in de pan en laat alles even doorwarmen.

10 | strijdkreet

Paddenstoelen puree Neem één bakje met een paddenstoelen mix op een kilo aardappels. Kook de aardappels gaar. Kook de paddenstoelen in een apart pannetje gedurende 10 min. Stamp dan beide door elkaar en breng het geheel op smaak met een klontje boter, een scheutje room, peper en zout.

Groentenmix Neem een paprika, ui, venkel en pompoen en snijd dit allemaal in stukjes van ongeveer een centimeter. Doe het in een ovenschaal en voeg in ruime mate olijfolie toe. Voeg peper en zout toe naar eigen smaak. Plaats de mix in een voorverwarmde oven (180 graden) gedurende 40 min.

Meringue met vanille roomijs en rood fruit

2 eieren op kamertemperatuur , 100 gr fijne tafelsuiker

Verwarm de oven voor op 90° C. Bekleed een bakplaat met bakpapier. Doe het wit van de eieren in een grote metalen kom.

Klop het eiwit met een staafmixer of foodprocessor 1 minuut op middelhoge snelheid. Verhoog de snelheid zodra het wit schuimig wordt en in volume toeneemt. Ga door met kloppen tot het mengsel helemaal wit is en er aan het eind van de garde pieken ontstaan.

Schep er, al kloppend, de fijne tafelsuiker geleidelijk bij, telkens met een lepel tegelijk, houd zo’n 20 tot 30 seconden tussen iedere schep aan. Blijf kloppen tot de suiker volledig is opgenomen.

Het wit moet acht keer zijn oorspronkelijke volume hebben en moet glad en glanzend zijn. Voel het schuim even met een vinger: als het korrelig is, moet je nog even doorkloppen. De meringue is klaar om de oven in te gaan als het eiwitschuim blijft hangen aan een omgekeerde lepel zonder ervanaf te vallen en de gardesporen in het mengsel keurig hun vorm behouden.

Schep de meringue met een lepel op de bakplaat en vorm ze tot mooie wolkjes. Je kunt hiervoor ook een spuitzak gebruiken.

Bak de meringues ongeveer 1 uur en 30 minuten in de voorverwarmde oven tot ze droog aanvoelen en niet verkleurd zijn.

Laat de meringues volledig afkoelen voor je ze van het bakpapier neemt.

In een luchtdicht afgesloten bak zijn ze 5 dagen te bewaren. strijdkreet | 11

Jurjen Sietsema

Arend Spaans

Berget Lewis is één van de artiesten die op 21 december te zien en te horen is in het tv-programma ‘Kerstfeest op de Dam’, dat uitgezonden wordt door de EO. Een show waarin ze niet alleen haar zangtalent laat spreken, maar ook haar hart: “Mensen die het al slecht hebben, gun je juist met Kerst iets extra’s.”

De artiesten die optreden tijdens ‘Kerst op de Dam’ bezoeken in het programma ook een van de instellingen van het Leger des Heils. Voor Berget is dat de Rosaburgh. Een crisisopvang voor vrouwen in Amsterdam Noord. “Ik kijk er erg naar uit, maar weet nog niet echt wat ik moet verwachten. Ik hoop op boeiende verhalen. Verhalen die mij en het publiek gaan aangrijpen, zodat wij ons er in Nederland nog meer van bewust worden dat ook hier veel mensen grote problemen hebben. En natuurlijk hoop ik op een goed resultaat, zodat de hulp aan mensen in nood kan blijven doorgaan.”

12 | strijdkreet

Stilstaan De opzet van ‘Kerstfeest op de Dam’ is volgens Berget om mensen stil te laten staan bij de betekenis van Kerst.

“En dan heb ik het dus even niet alleen over de mooie kleren, de leuke feestjes en die grote kalkoen op tafel.

Ik denk dat het goed is dat we stilstaan bij de mensen die Kerst eenzaam doorbrengen, mensen die zorgen om hun kinderen of om een familielid hebben, een dierbare hebben verloren of zelf te horen hebben gekregen dat ze niet meer zo lang te leven hebben. Er zijn zoveel schrijnende situaties. Voor mij is dat de achterliggende gedachte bij het programma.”

Gezegend mens Dat betekent trouwens niet dat ‘Kerstfeest op de Dam’ in mineur staat. “Stilstaan, bezinning, en toch op een mooie, muzikale en positieve manier Kerst vieren, gaan heel goed hand in hand.”

Voor Berget zelf is dat ook het wezen van Kerst. “Niet dat ik me de rest van het jaar niet bezin. Sterker nog, ik betrap mijzelf erop dat ik het soms zelfs te vaak doe.

“Leven vanuit dankbaarheid is oog hebben voor de wereld om je heen� strijdkreet | 13

Dat ik me weleens een beetje schuldig kan voelen over dat ik het zo goed heb. Ik ben een gezegend mens en dolblij dat ik die stem heb en mag gebruiken om daar mijn brood mee te verdienen. Ik vind dat ik een leuk leven heb. Mensen om me heen zeggen dat ik daar soms teveel bij stilsta. Ik vind dat zelf niet erg trouwens.

Het houdt mij scherp en maakt dat ik weet waarvoor ik het doe.”

Betrokkenheid “Het gaat in mijn leven en in mijn carrière niet alleen om mijn persoontje,” zegt Berget. “Ik doe veel voor goede doelen en probeer me zoveel mogelijk in te zetten voor

mensen die het minder hebben. Daarom vind ik ‘Kerst op de Dam’ ook zo leuk. Ik ben nog niet zo bekend met dit werk van het Leger des Heils en benieuwd naar hoe de vrouwen die ik ontmoet, omgaan met een moeilijke periode in hun leven.”

Groei ‘Kerst op de Dam’ is één van de vele shows op de overvolle agenda van Berget. Op dit moment toert ze namelijk ook met haar eigen show ‘Blooming’ door het land. De titel van de show staat voor de groei die ze als mens en zangeres nog steeds doormaakt. “De voorstelling is voor veel mensen best een verrassing,

“ Ik ben nog niet zo bekend met dit werk van het Leger des Heils en benieuwd naar hoe de vrouwen die ik ontmoet, omgaan met een moeilijke periode in hun leven.”

14 | strijdkreet

omdat ik ook repertoire zing dat mensen niet zo van me verwachten. Ze kennen mij als soul- en gospelzangeres, maar in ‘Blooming’ laat ik horen dat ik ook andere dingen kan, zoals rock.”

Van het verlegen meisje dat op haar achtste in het kerkkoor van de Pinkstergemeente kwam zingen, is weinig meer over. Groei en zelfbewustzijn horen bij een zangeres die met haar krachtige stemgeluid en uitstraling haar publiek steeds weer weet te boeien.

“Ik leef vanuit dankbaarheid en vergeet nooit waar ik vandaan kom. Als je zo leeft, heb je ook oog voor de wereld om je heen en voor je naaste.”

Kerstfeest op de Dam

In december gaat het Leger des Heils samen met de EO het kerstverhaal vertellen in het centrum van Amsterdam tijdens ‘Kerstfeest op de Dam’.

De Amsterdam Staff Songsters en de Amsterdam Staff Band van het Leger des Heils zijn te horen samen met artiesten als Frans Duijts, LA the Voices, Berget Lewis en DO! De uitzending op Nederland 1 is op 21 december 2012 om 21:30 uur.

Kijk op EO.nl/kerst voor meer informatie.

strijdkreet | 15

Stille

16 | strijdkreet

Nacht Terwijl de rest van Nederland kerst viert, zijn er nog duizenden mensen aan het werk. Bij de Politie, in de zorg, op de soepbus en natuurlijk op tal van andere plaatsen. Hoe is het om te werken met Kerst en hoe stil is de Stille Nacht eigenlijk?

Jurjen Sietsema

Deborah (29)

Ira Bachinskaya

Planner en verzorger verpleeghuis “Ik heb me weleens vrijwillig aangemeld om met Kerst een nachtdienst te draaien, maar ik weet niet of dat ik zo snel weer zou doen. Je breekt toch een deel van je kerstnacht af, moet vroeger de kerstnachtdienst uit of vroeger van huis en het werk verschilt niet van dat in een andere nacht.

In het verpleeghuis waar ik werk, maken we altijd iets speciaals van Kerst voor onze bewoners.

We versieren de huiskamers, kleden de bewoners extra mooi aan en houden een brunch. Je probeert de dagen toch anders dan anders te laten zijn, speciaal.

Dat werkt. Onze bewoners zijn dement maar je merkt heel goed dat ze het fijn vinden. Je ziet het aan een glimlach of hoort het aan opmerkingen als “dat hebben we anders nooit”. Bovendien weten

veel van onze bewoners nog vaak heel goed waar Kerst over gaat.

Zij zijn met de betekenis van Kerst opgegroeid en veel van hen gingen in hun jeugd naar de kerk.

Kerst is een echt familiefeest en daarom is het ook fijn om te zien dat de familie van onze bewoners langskomt om mee te vieren.

Als planner bepaal ik of mensen moeten werken met Kerst of niet.

Dat gaat in goed overleg. Het is eigenlijk nooit echt een probleem.

Soms moet je loten, maar meestal lost het zich vanzelf op. Er zijn namelijk ook collega’s die liever met Oud & Nieuw werken. Zo ken ik een Antilliaanse collega die graag met Kerst werkt, omdat ze in haar cultuur op oudejaarsdag een soort reinigingsritueel uitvoeren waar ze graag bij wil zijn. Het is maar net wat je gewend bent.”

strijdkreet | 17

Coördinator soepbus “De soepbus van het Leger des Heils rijdt in Amsterdam op maandag, woensdag en vrijdag. Ongeacht of het een feestdag is of niet. Dit jaar valt kerstavond op maandag en Tweede Kerstdag op woensdag. Deze Kerst rijden we dus twee keer. Ik vind het heerlijk om op dit soort dagen te rijden.

Voor mij is het de ware kerstgedachte.

Ik zou het onbestaanbaar vinden als de soepbus op één van deze avonden niet kan rijden, omdat er geen vrijwilligers beschikbaar zijn. Ik kan voor mijzelf geen Kerst vieren als ik weet dat er mensen zijn die op mij, op ons, rekenen omdat ze anders niets te eten hebben. Op een normale avond komen er zo’n 100 mensen naar de soepbus. Dat zijn er met Kerst wel minder, maar toch nog altijd 25. Mensen die op straat leven en dus echt eten nodig hebben. Veel anderen zijn bij familie of hebben op een andere manier onderdak, maar deze groep valt dus letterlijk buiten de boot. Op dit soort avonden kun je juist

Rob (41)

18 | strijdkreet

hen meer aandacht geven en wat langer met hen praten. Dat doet hun goed en mij ook. Gelukkig vroor het vorig jaar niet. Twee jaar geleden was dat anders.

Toen vroor het zeven graden en was er winteropvang. Dan verwacht je dus dat iedereen binnen is, maar niets blijkt minder waar. Ik heb op die Kerstavond nog voor vijf mensen onderdak kunnen regelen. Dat geeft me voldoening. Ik geloof namelijk dat de soepbus een functie heeft, zin heeft. Het is het meest basale wat wij als Leger des Heils doen. De soepbus is laagdrempelig en voorziet in een eerste levensbehoefte.”

Linda (35)

“Mijn afstudeerscriptie voor de studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening had als thema de vraag: “Is de soepbus nog van deze tijd?” Voor mij is het antwoord volmondig ‘ja’. Of om het maar in de geest van de stichter van het Leger des Heils, William Booth, te zeggen: ‘Zolang er nog mensen zijn die op straat leven en eten nodig hebben zal ik strijden’.”

Inspecteur bij de Politie “Een echt stille nacht heb je bij de Politie in een grote stad niet. Er gebeurt altijd wel iets, maar dat maakt het werken hier nou juist zo leuk. Werken op kerstavond of in de kerstnacht heeft twee kanten. Aan de ene kant is het jammer dat je niet bij je gezin kunt zijn, maar aan de andere kant heeft het iets speciaals. Met Kerst lijkt het alsof mensen vriendelijker zijn dan in de rest van het jaar. Ook tegen politiemensen.

Als je op kerstavond bijvoorbeeld naar een aanrijding moet, lijkt het wel alsof mensen (als ze tenminste niet teveel alcohol op hebben) wat milder voor elkaar zijn. Alsof ze die gedachte van ‘Vrede op aarde en in de mensen een welbehagen’ dan ook echt voelen.”

“Wat mij in mijn werk telkens weer raakt – en met Kerst misschien zelfs iets meer – zijn mensen die eenzaam zijn of geen uitweg meer zien. Zoals twintig jaar geleden, toen ik als jong agentje samen met een collega in de kerstnacht door de meldkamer naar een adres werd gestuurd waar we iemand aantroffen die geen reden meer had gezien

om verder te leven. Op tafel stonden een gedoofde kerstkaars, een kerststukje, een leeg bord en een voor de helft gevuld glas wijn. Daarnaast lagen foto’s van een jongetje van een jaar of vijf, zes. De kerstverlichting in huis brandde nog en op de achtergrond klonk van die Amerikaanse kerstmuziek uit de jaren vijftig; ik geloof dat het Bing Crosby was.

De doffe triestheid van dat decor in combinatie met de keuze die de man had gemaakt, hebben mij en mijn collega (een oudere diender die al heel wat had gezien in zijn lange loopbaan) nog dagenlang een knoop in onze maag bezorgd. Niet dat ik er vaak aan denk, maar dat beeld herinner ik mij nog maar al te goed. Op die momenten besef je dat wat jij hebt, een gezin, leuke vrienden en fijne collega’s, niet vanzelfsprekend is.”

“Toch is Kerst bij ons op het bureau een gezellige tijd. We proberen er als collega’s iets leuks van te maken en dat lukt, ondanks de dingen die je in je werk tegenkomt, altijd weer. Het is dus geen straf om met Kerst te moeten werken.”

“ De doffe triestheid van dat decor in combinatie met de keuze die de man had gemaakt, hebben ons nog dagenlang een knoop in onze maag bezorgd�

strijdkreet | 19

Vera mag met Kerst niet naar huis Vera viert Kerst dit jaar niet thuis. En ze is niet de enige.

Veel jongeren zijn door moeilijke privé-omstandigheden gedwongen Kerst op een andere plek te vieren dan ze graag zouden willen.

Jurjen Sietsema

Alexander Bedov

Vera is 15 en heeft al een aantal jaren ADD (Attention Deficit Disorder). Een aangeboren aandoening waardoor bepaalde gebieden in de hersenen anders functioneren. Vera is de middelste van drie kinderen uit een complex Nederlands gezin en een echte ‘ADD’er’. Ze is regelmatig haar mobieltje of haar sleutels kwijt, kan slecht plannen, komt afspraken niet na en kan zich slecht concentreren.

School is dan ook ‘niet echt haar ding’.

Alleen haar huiswerk maken? Vergeet het maar. Daar komt niets van. Liever kijkt ze TV, speelt met haar mobieltje (als ze die tenminste niet kwijt is) of ‘chillt’ buiten met haar vrienden en vriendinnen. Vera’s ouders konden niet omgaan met hun hak-op-de-tak-springin-het-veld dochter. Omdat het thuis niet meer ging, woont ze nu in een huis van het Leger des Heils.

‘Normaal’ doen Vera is één van de meiden in het huis van wie al een tijd vaststond dat ze met Kerst niet thuis zou zijn. Haar ouders hebben namelijk niet zoveel boodschap aan haar ADD. Vera moet, volgens haar moeder, maar eens leren om ‘normaal’ te doen. Ze ziet Vera vooral als een erg moeilijke puber die haar het bloed onder de nagels vandaan haalt. Ze geeft aan dat ze door haar

20 | strijdkreet

dochter overspannen is geraakt en dat Vera thuis niet meer te handhaven was.

Vader houdt zich het liefst afzijdig van de felle ruzies tussen moeder en dochter.

De ouders willen Kerst niet laten verpesten door een negatieve sfeer en vinden dat Vera de Kerst dit jaar maar ergens anders moet vieren. In het huis van het Leger des Heils, waar ze het, naar eigen zeggen, zo leuk vindt.

Het slechte nieuws Aan groepsbegeleider Martin laat Vera duidelijk merken wat ze van de situatie vindt. Ze is laaiend dat ze niet naar huis mag, begint te huilen, rent de kamer uit en slaat de deur daarbij met zo’n harde klap achter zich dicht dat Martin zich afvraagt of hij de technische dienst misschien moet bellen. Haar woedende gehuil is door het hele huis te horen.

Eén van haar vriendinnen pakt haar vast en probeert Vera tot bedaren te brengen. Ook de groepsleiding snelt toe. Martin en collega Wilma proberen met Vera te praten, maar daar is ze nog niet aan toe. Vera wil alleen maar huilen, schreeuwen, slaan en schoppen.

Als ze schreeuwt, struikelt ze over haar woorden: “Ik vind dit zo’n rotstreek.

Marlou (haar kleine zusje, red.) mist mij nu al zo erg en nu mag ik ook met Kerst nog eens een keer niet thuis zijn.

Een rotstreek is het! Als het zo moet,

“ Als het zo moet, hoeft het van mij niet meer”

dan hoeft het voor mij allemaal niet meer. Ik bel ze op.

Ik scheld ze de huid vol. Die rotlui!”

Niet de enige Volgens groepsleider Martin is Vera lang niet de enige in de jeugdzorginstellingen in Nederland die met Kerst niet thuis zijn. “Dat brengt vaak veel emoties met zich mee.

Daarom doen wij er alles aan om ervoor te zorgen dat Kerst een feest is, met alles wat erbij hoort. Ik wil graag dat er vaste krachten werken op die dagen. Vertrouwde gezichten, zodat ze zich veilig voelen. Juist op dit soort dagen. In ons huis zijn er dit jaar acht jongeren die niet thuis kunnen of, zoals Vera, mogen zijn. Van één van onze jongeren zit de vader in de gevangenis en is moeder opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis.

Contacten met de familie zijn er wel, maar ze zijn moeizaam.”

Onmacht Is er dan sprake van een gebrek aan liefde bij de ouders?

“Nee,” zegt Martin, “ouders zijn vaak onmachtig. Ze houden nog steeds veel van hun kind en andersom ook.

Daarom is het ook zo lastig, zoals bij Vera.

Haar ouders zien niet dat zij geen controle kan

uitoefenen op haar hersenafwijking. Daardoor is er voortdurend miscommunicatie over van alles en nog wat. Dat is verwarrend voor de ouders, maar zeker voor Vera. Zij heeft als kind, want dat is ze nog, vooral geduld en begrip nodig. Ze heeft iemand nodig die naast haar staat en haar helpt bij al die dingen waar ze moeite mee heeft. Het leven is voor een puber al zo’n achtbaanrit. Wij proberen te zijn wat de ouders niet kunnen zijn vanuit hun onmacht of onkunde.

Voor Vera, maar ook voor al die andere meiden en jongens die hier wonen. Sommige ouders beschikken gewoonweg niet over de kennis en de vaardigheden om voor hun kind te zorgen. Dat maakt een plaatsing in een Jeugdzorginstelling vaak tragisch voor beide partijen.”

Toch is het volgens Martin niet allemaal kommer en kwel. “Het kan hier enorm gezellig zijn en ik weet zeker dat wij er hier weer een geweldig feest van maken met Kerst. Onze herberg is een veilige stek waar onze jongeren met Kerst meer dan welkom zijn.”

Dit verhaal is volledig authentiek, maar i.v.m. de privacy zijn de namen van de betrokkenen veranderd. Ook de foto is geen foto van ‘Vera’.

strijdkreet | 21

22 | strijdkreet

H

Generaal Linda Bond Internationaal leider van het Leger des Heils

et kleine jongetje was duidelijk verdwaald. Hij stond daar middenin een druk winkelcentrum, met massa’s mensen om zich heen. Angstig zochten zijn ogen naar een bekend gezicht. Het was kersttijd; het slechtste moment van het jaar om in alle drukte van je familie gescheiden te raken. En toen zag ik wat het jongetje niet zag: naast de kerstpot van het Leger des Heils stond een oudere man, zijn ogen strak gericht op de jongen. Ik dacht bij mezelf dat het vast en zeker zijn grootvader moest zijn.

Uiteraard ontmoetten hun blikken elkaar uiteindelijk en de oude man rende naar het jongetje toe om het in zijn armen te nemen. “Je dacht dat je verdwaald was he? Nou, ik wist al die tijd precies waar je was.” Geen reprimande naar de jongen over ‘weglopen’, geen lastig standje temidden van allerlei vreemde mensen. Geen enkel verwijt.

Voor veel mensen is Kerst een tijd waarin hun verlorenheid – hun gevoel van ‘alleen in de massa’ – benadrukt wordt. De nadruk op familie, fijne herinneringen, feestvieren en met elkaar delen, herinnert hen alleen maar aan hun geïsoleerde positie en dat het leven geen aanleiding geeft tot een ‘viering’. Misschien is dat wel de reden waarom het Leger des Heils het Kerstfeest zo belangrijk vindt.

Misschien is dat de reden waarom we maaltijden organiseren met de mensen in onze samenleving en een helpende hand uitsteken bij allerlei vieringen.

We willen graag op een hele praktische manier het gevoel van verlies wegnemen en helpen in geval van nood. Dat is voor ons de kerstgedachte.

Ondanks alles wat we doen, kunnen we gebroken levens en harten niet helen. Soms zijn we verbaasd om te ontdekken dat mensen die zich het meest verloren voelen met Kerst, niet degenen zijn die het economisch zwaar hebben.

Soms zijn degenen die pijn hebben, zich verloren, alleen en gebroken voelen juist degenen die het allemaal zo goed voor elkaar lijken te hebben.

De Bijbel vertelt een verhaal van zo’n man: Zacheüs.

Hij was een zeer welvarend man. Zijn beroep als belastinginner voor de Romeinse bezetter, stelde hem op een gehate en eenzame positie. Maar Jezus had, net als de grootvader uit ons verhaal, zijn ogen op hem gericht en kwam tot een levensveranderend contact met deze man. En toen Jezus door omstanders werd bekritiseerd omdat Hij een hapje ging eten met een ‘zondaar’ als Zacheüs, verklaarde Jezus dat Hij was gekomen om het verlorene te zoeken en te redden (Lukas 19, vers 10).

Zacheüs veranderde van een oneerlijke bedrieger in een vrijgevige, verantwoordelijk burger. Waarom?

Niet omdat hij publiekelijk te schande was gemaakt, terecht gewezen of tot buitenstaander was verklaard, maar omdat Jezus naar hem had omgekeken. Jezus gaf hem zijn gevoel van eigenwaarde terug. Hij wist dat Zacheüs anders kon zijn. Het is zo belangrijk dat we ons niet laten overweldigen door nostalgie als het om het kerstverhaal gaat. We kunnen de geboorte van Christus zo romantiseren dat we de kracht van de kerstboodschap kwijtraken. Jezus werd mens en kwam naar ons toe om zijn leven te geven voor degenen die het contact met God waren kwijtgeraakt. Misschien dat sommigen van ons nooit zullen toegeven dat ze een ‘verloren ziel’ zijn, maar wel dat ze hun idealen, waarden, geloof of hoop zijn kwijtgeraakt.

Misschien dat we zelfs willen toegeven dat we veel van onze liefde voor onszelf en anderen zijn kwijtgeraakt. Het zijn geen dingen die we gemakkelijk bekennen aan een ander. We voelen ons misschien als dat kleine jongetje, onopgemerkt door de massa maar bijna wanhopig op zoek om gevonden te worden.

Vrienden, laat ik u dit zeggen: Kerst gaat over de komst van de Redder van deze wereld – de liefhebbende Redder – degene die verloren mensen zoekt, hen een knuffel geeft en het fantastische gevoel dat ze er echt toe doen; meer dan ze misschien ooit zouden beseffen!

strijdkreet | 23

GOD

SO LOVED WORLD The

He Gave His ONLY SON whoever believes in him shall have

Eternal De Bijbel

Johannes 3:16

LIFE